ΑΝΤΑΡΣΥΑ δυνατή, δύναμη νίκης για το εργατικό κίνημα Τ

ο Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα χαιρετίζει τις χιλιάδες συντρόφους και συντρόφισσες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συμμετείχαν στις τοπικές συνελεύσεις της και τις οδήγησαν μαζικά στην Α΄Πανελλαδική Συνδιάσκεψή της. Μια Συνδιάσκεψη που καλείται να συνεχίσει και να δυναμώσει τον ξεχωριστό ρόλο της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς μέσα στις πιο κρίσιμες για το κίνημα συνθήκες.

η κυβέρνησή του αλλά νέο γύρο λεηλασίας σε βάρος της εργατικής τάξης με ορίζοντα δεκαετίας μέσα σε μια μακρόσυρτη και «ελεγχόμενη» (όπως ελπίζουν οι άρχουσες τάξεις) χρεοκοπία. Το περιβόητο «κούρεμα» θα το υποστούν τα ασφαλιστικά ταμεία, οι ΔΕΚΟ, οι μισθοί και οι συντάξεις, οι δουλειές και οι συνθήκες εργασίας των εργαζόμενων και η επιβίωση των ανέργων. Είναι όμως εξίσου σαφές ότι η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα έχει πολιτικό πρόβλημα σταθεροποίησης της κυβέρνησης που θα διαχειριστεί αυτή τη λεηλασία. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ βγήκε πολιτικά αποκαμωμένη από το τελευταίο εξάμηνο. Έφτασε στα πρόθυρα της παραίτησης στην προηγούμενη Πανεργατική έκρηξη του Ιούνη και μέσα σε λίγους μήνες εξάντλησε τα αποθέματα που της έδωσε η τοποθέτηση του Βενιζέλου στην αντιπροεδρία και στο υπουργείο Οικονομίας. Η νέα Πανεργατική έκρηξη του Οκτώβρη την αφήνει να κρέμεται από μια κλωστή, χωρίς να διαφαίνεται εύκολη αντικατάστασή της από ισχυρότερη κυβέρνηση με ή χωρίς εκλογές.

Στήριγμα
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέσα στο σύντομο διάστημα της ύπαρξης της βοήθησε στην ανάπτυξη της εργατικής αντίστασης, στη δημιουργία αριστερόστροφου ρεύματος μέσα στην κοινωνία και στην ενίσχυση της Αριστεράς συνολικά και της αντικαπιταλιστικής της πτέρυγας ιδιαίτερα. Δεν ξεχνάμε ούτε στιγμή ότι πριν δυο χρόνια οι εκτιμήσεις της αριστεράς για την κρίση του καπιταλισμού ήταν από ανύπαρκτες μέχρι λαθεμένες και χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να αρχίσει να αντιμετωπίζεται αυτή η αδυναμία που μπορούσε να είναι καταστροφική μέσα στις σημερινές συνθήκες. Ιδιαίτερα στα ζητήματα αντιμετώπισης του χρέους, η συμβολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν κρίσιμη για να μπει στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της διαγραφής ως εναλλακτική εργατική απάντηση στους διαχειριστές της «αναδιάρθρωσής» του πάνω στις πλάτες των εργατών. Δεν ξεχνάμε επίσης τη συμβολή αυτού του χώρου στην ενθάρρυνση, στήριξη και συγκρότηση των ανταρσιών της βάσης που ξεδίπλωσαν την εργατική αντίσταση με αλλεπάλληλες πανεργατικές απεργίες και σκληρές απεργιακές μάχες, κάθε μια πιο προχωρημένη από την προηγούμενη, μέχρι την τελευταία 48ωρη πανεργατική και τα προχωρημένα χαρακτηριστικά της με καταλήψεις υπουργείων και δημαρχείων, με κλάδους που την «ξεχείλωσαν» σε οκταήμερη και δεκαήμερη και με ανάδειξη απεργιακών επιτροπών βάσης σε πολλούς χώρους. Τίποτε από όλα αυτά δεν έπεσε από τον ουρανό, χρειάστηκαν δυνατές πολιτικές μάχες για εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της τάξης μας, για απεργίες διαρκείας κόντρα στο συντηρητισμό των συνδικαλιστικών ηγεσιών και για μορφές οργάνωσης της βάσης. Αυτόν τον προωθητικό ρόλο καλείται σήμερα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να τον περιφρουρήσει ως πολιτική κατάκτηση και να τον ενισχύσει μέσα σε συνθήκες όπου η οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση του ελληνικού καπιταλισμού οξύνεται. Είναι σαφές ότι η νέα συμφωνία της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης τη νύχτα της Τετάρτης 26 Οκτώβρη δεν αποτελεί «βελτίωση της 21 Ιουλίου», όπως ισχυρίζεται ο ΓΑΠ και

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί να τη βοηθήσει να ενισχύσει τον προωθητικό ρόλο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Χωρίς εκπτώσεις
Ένα βήμα σε αυτή την κατεύθυνση θα είναι η έγκριση των πολιτικών θέσεων της εισήγησης του Κεντρικού Συντονιστικού χωρίς εκπτώσεις. Υπάρχουν πιέσεις για να υποβαθμιστεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε συνιστώσα ενός νέου μετώπου, με πιο μίνιμουμ πρόγραμμα, το οποίο υποτίθεται ότι με την ευρύτητά του θα δώσει απάντηση στο ερώτημα «ποιος φορέας θα κάνει πράξη όλα αυτά τα ωραία αιτήματα». Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι στην απόρριψη αυτής της λογικής. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ανοιχτή στην κοινή δράση μέσα σε συγκεκριμένους αγώνες για τα άμεσα αιτήματα που αναδεικνύει η εργατική πάλη. Αλλά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να διατηρήσει την ανεξαρτησία της απέναντι σε κάθε «μέτωπο» που υπόσχεται να λύσει το ζήτημα της νίκης του κινήματος μέσα από την ανάδειξη αυτού του «μετώπου» στην εξουσία. Υπάρχουν πολλές προτάσεις για τέτοια μέτωπα. Υπάρχει η πρόταση του Μίκη Θεοδωράκη για ένα πατριωτικό μέτωπο. Υπάρχει η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για ένα αντιμνημονιακό-αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο. Και υπάρχει η πρόταση του ΚΚΕ για ένα μέτωπο λαϊκής οικονομίας και εξουσίας. Πέρα από τις όποιες προγραμματικές αποκλίσεις τους, όλες στηρίζονται στη συλλογιστική μιας εκλογικής νίκης ενός τέτοιου μετώπου με το κίνημα σε ρόλο στήριξης της κυβέρνησής «του».

Ορθά οι Θέσεις για τη Συνδιάσκεψη τονίζουν ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν θα αντιμετωπίσει μια τέτοια κυβέρνηση της αριστεράς, όποτε προκύψει, με τον ίδιο τρόπο όπως τις αστικές κυβερνήσεις. Αλλά και δεν θα καλλιεργήσει αυταπάτες για τα όρια αυτού του δρόμου, ιδιαίτερα τη στιγμή που βλέπουμε ακόμη και τις πιο ριζοσπαστικές τέτοιες κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής, όπως του Μοράλες στη Βολιβία, να στρέφονται ανοιχτά ενάντια στο κίνημα που τις ανέδειξε. Το ζήτημα της οριστικής νίκης και της κατάληψης της εξουσίας θα τεθεί μόνο όταν οι συνθήκες θα είναι ώριμες για να μεταφράσουμε στην περίπτωσή μας το «Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ» της Οκτωβριανής Επανάστασης. Η αντικαπιταλιστική αριστερά που αγωνίζεται για την ανατροπή του καπιταλισμού έχει χρέος να προστατεύει την πολιτική ανεξαρτησία των πιο προχωρημένων τμημάτων της εργατικής τάξης από οποιεσδήποτε «ενδιάμεσες» λύσεις που πάντοτε ιστορικά κόστισαν ακριβά στο κίνημα.

τω μέσα σε όλα τα σωματεία ανεξάρτητα από το ποιός ελέγχει τη συνδικαλιστική ηγεσία και να βοηθήσουμε στον συντονισμό τους. Η συγκρότηση κλαδικών επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ χρειάζεται να λογοδοτεί σε αυτή την προσπάθεια και όχι να χάνεται σε οργανωτίστικες διαμάχες για την εκλογή αντιπροσώπων στις συνδιασκέψεις μας. Αυτός ο προσανατολισμός συνδέεται άρρηκτα με την ενίσχυση της αντιρατσιστικής και αντιφασιστικής πάλης. Η δράση και οι πρωτοβουλίες της Κίνησης Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή έχουν ανοίξει δρόμους για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε αυτόν τον τομέα και χρειάζονται πιο αποφασιστική στήριξη. Χρειαζόμαστε επίσης εμβάθυνση στα ζητήματα του διεθνισμού στις πολιτικές μάχες του κινήματος. Είναι σωστή η διαπίστωση ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει ανάγκη καλύτερες επεξεργασίες στις προγραμματικές της θέσεις και πουθενά αλλού αυτό δεν είναι τόσο ορατό όσο στα ζητήματα που αφορούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την Κύπρο. Την ώρα που μια κυβέρνηση της αριστεράς στην Κύπρο συνεργάζεται στενά με τον Παπανδρέου για τη σφυρηλάτηση του αντιδραστικού άξονα με το Ισραήλ, είναι αδυναμία της αριστεράς στην Ελλάδα να είναι τόσο ασαφής και σιωπηλή, τόσο φειδωλή σε κριτική στον Χριστόφια. Αυτές οι αδυναμίες είναι προάγγελοι των υποχωρήσεων που θα κάνουν τα μέτωπα που ευαγγελίζονται οι ηγεσίες του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Πολιτικές μάχες
Αυτό δεν σημαίνει ότι σταυρώνουμε τα χέρια και προσδοκούμε τη «Δευτέρα Παρουσία» όπως μόνιμα μας κατηγορεί η ρεφορμιστική αντίληψη. Σημαίνει πολιτικές μάχες εδώ και τώρα, βήμα-βήμα και με επιμονή για να χτίσουμε τη δύναμη του κινήματος. Σημαίνει ανάδειξη (και όχι εξαφάνιση) του αιτήματος για εργατικό έλεγχο. Την ώρα που εργατικοί αγώνες λένε στην πράξη ότι π.χ. ο έλεγχος των λογαριασμών της ΔΕΗ δεν ανήκει στην τρόικα ή στους ιδιώτες αλλά στους ίδιους τους εργαζόμενους, είναι καθήκον της αριστεράς να αναδεικνύει και να γενικεύει τα όποια στοιχεία εργατικού ελέγχου. Τα παραδείγματα πολλαπλασιάζονται καθώς π.χ. οι υπάλληλοι της κατάληψης του υπουργείου Εσωτερικών δήλωναν ότι αρνούνται να προωθήσουν διατάξεις που χτυπούν τους απεργούς των Δήμων και οι απεργοί των Δήμων αρνούνται να παραδώσουν την καθαριότητα στα αρπακτικά της «διαχείρισης των απορριμάτων». Πρόταση του ΣΕΚ είναι να αναλάβει το νέο Συντονιστικό που θα εκλέξουμε μια καμπάνια για την προώθηση του αιτήματος του εργατικού ελέγχου, όπως κάναμε για το αίτημα της διαγραφής του χρέους. Μια τέτοια πρωτοβουλία συνδέεται με τις προσπάθειες ενίσχυσης και συντονισμού των απεργιακών επιτροπών και των επιτροπών αγώνα που αναδεικνύονται μέσα από το απεργιακό κίνημα. Μέσα στη φωτιά της τελευταίας Πανεργατικής ακόμη και το ΠΑΜΕ έκανε βήματα πέρα από την «αυτάρκεια» των «δικών μας» σωματείων. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν πρέπει να προσβλέπει στη μετατροπή των συντονισμών πρωτοβάθμιων σωματείων σε μικρογραφίες του ΠΑΜΕ που συγκρούονται χωροταξικά για το ποιος ελέγχει τις συγκεντρώσεις και τις πλατείες. Διεκδικούμε την ενότητα όλου του εργατικού κινήματος στις απεργιακές μάχες του και ενισχύουμε τις εργατικές επιτροπές βάσης όπου κι αν ξεφυτρώνουν. Μπορούμε να οικοδομήσουμε ισχυρές επιτροπές από τα κά-

Καμπάνιες
Το ΣΕΚ αγωνίζεται για να βοηθήσει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να βαδίσει αυτό το δρόμο της ενίσχυσης και αναβάθμισής της. Προχωρήσαμε συναινετικά στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών και φάνηκε πόσο ώριμη είναι η αρχική πρόταση για αναλογική εκπροσώπηση όλων των τάσεων, οργανώσεων ή ρευμάτων στη συνδιάσκεψη και στα όργανα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ας φροντίσουμε η επόμενη συνδιάσκεψη να κάνει και αυτό το βήμα. Μέχρι την επόμενη Συνδιάσκεψή μας είναι πιθανό ότι θα χρειαστεί να δώσουμε ξανά τη μάχη των εκλογών. Πρέπει να τη δώσουμε με ξεκάθαρο πολιτικό στόχο για ενίσχυση της αριστεράς συνολικά και ιδιαίτερα του αντικαπιταλιστικού κομματιού της έτσι ώστε καμιά κυβέρνηση που θα προκύψει να μην μπορεί να σταθεροποιήσει την πολιτική διαχείριση της χρεοκοπίας στις πλάτες των εργατών. Η είσοδος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Βουλή μπορεί να είναι ένας στόχος που θα δώσει δυνατό μήνυμα ότι το κίνημα και μπορεί και θέλει να μην αφήσει τους διαχειριστές της κρίσης σε χλωρό κλαρί. Μια προεκλογική εκστρατεία με τέτοιους στόχους μπορεί να συνδυαστεί και να ενισχυθεί από άμεσες πρωτοβουλίες σαν αυτές που αναφέραμε πιο πάνω για την ανάδειξη του αιτήματος για εργατικό έλεγχο, για τη συγκρότηση εργατικών επιτροπών βάσης, για την αντίσταση στο ρατσισμό και τις φασιστικές επιθέσεις. Και να φέρει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην πρώτη γραμμή εκεί που τη θέλουμε όλοι.

Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα

www.sekonline.gr τηλ. 210 5241001