ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΝ ΣΧΙΣΜΑ ΔΥΝΑΜΕΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ;

Ι ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧοΥ ArIOPEITOY ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΙ(ΟΝ ΣΧΙΣΜΑ Δ ΥΝΑΜΕΙ 'Ή ΕΝΕΡΓΕΙΑ; Άπάντησις είς σχετικήν έπιστολήν του δσιολΟΥιωτάτοu έν Μοναχοίς π. ΜΑΡΚΟΥ ΧΑΝΙΩΤΟΥ ~; ' \. . \~ «:Εαν δέ και άθλη τις Μν μή ν ο-μ ί μ diI ι;; στεφανοϋται, ro άθλήστι,» - ~,.~~ ........ =-,-;.. ΑΠΟΝ OPO~ • ΑθΗΝΑΙ 1973 Ι,. \ Σεραατέ μοι π. Μάρκε, εόλΟΎεϊτε. Μετα πολλης προσοχης καΙ θλίψεως αμα, ανεγνώσαμεν την προς ήμας επιστολήν σας ύπο ήμερομηνίαν «Μά'ίος 1'973». 'Επαναλαμδάνομεν καΙ πά­ λιν, δτι μετα θλίψεως διεξήλθομεν ταύτην, διότι ουδέποτε εφανταζόμεθα δτι θα εσυνεχΙζετε μέχρι της σήμερον το' αδόκιμον κήρυγμα τού κυρού Ματ­ θαίου, το όποίον, σημειωτέον, ησπάσθητε απο τού ετους 1937 καΙ μετα ζή­ λου ακρίτου διηκονήσατε αχρι τών ήμερών μας! ΚαΙ ενφ πολλάκις σας εδόθη ή ευκαιρία, ου μόνον θεωρητικώς αλλα καΙ πρακτικώς, -ν' αντιληφθητε το ήμαρτημένον της πορείας σας, εν τού­ τοις, τελικώς, δεν ηδυνήθητε να ύπερ6ητε την αδυναμίαν σας ταύτην, εμ­ φανιζόμενος την σήμερον καΙ πάλιν μαθητής, Τι μαλλον καθηγητης μιας δι­ δαχης ή όποία εδίχασε τον ίερδν αγώνα, τον όποίον καΙ συνεχίζει εισέτι να δ~ατηρη διηρημένον ΚιαΙ εν ταπεινώσει! ΚαΙ πάντα ταύτα, διότι επιθυμείτε ν' απορρίπτετε συνεχώς καΙ πεισμό­ νως~ ου μόνον ύμείς αλλα καΙ οί ποικίλοι συνοδοιπόροι σας, την όρθόδοξον διδαχην περΙ της δυνατότητος ύπάρξεως «δυνάμει» σχίσματος εν τη 'Εκ­ κλησ~, παρασυρόμενος αποσυναισθηματισμους καΙ παρερμηνείας άγιοπα­ τερικών ρήσεων, εχοντες συμμάχους εις τούτο, ευσεδείς μεν πιστούς, μη δυναμένους δμως, εν τφ ακρίτφ αυτών ζ'ήλφ καΙ ιδί~ ενεκ.α της ανεπαρκ.ούς των πραγμάτων γνώσεως, να αντιληφθούν την «6ασιλικην όδον» την όποίαν κ,α,ι επρεπε ν' ακολουθ'ήσουν, αντιδρώντες εις την ήμερολογιακην καινοτομίαν τού 1924. Δια τούτο, πρΙν 11 πραδώμεν εις μίαν λεπτομερη' αναίρεσιν της επιστο­ ληςσας, επιθυμούμεν να είπωμεν καΙ πάλιν όλίγα τινα περΙ σχίσματος εν τη Όρ{)οδόξφ 'Εκκλησί!b τα όποία, ιος πιστεύομεν, θα διευκολύνουν τα μέ­ γιστα εΙς την κατανόησιν του συνόλου της παρούσης απαντήσεως ήμών. -2­ Ιό έν δυνάμει σΧίσμα. Ώς γνωστόν, παν σχίσμα χωρίζει της 'Εκκλησίας και άποστερεί τον δημιουργόν του ως επίσης καΙ τους ακολούθους αυτού τών χαρίτων καΙ δω­ ρεών αυτης. 'Ανεξαρτήτως εαν ή αιτία της δημιουργίας του τυγχάνει διοι­ κητικης η δογματικης φύσεως, καθιστQ. τούτον πείας. 11 κατόπιν δικαίας συνοδικης άποφάσεως εκ­ με τας σχετικας δαρυτάτας' συνε­ κοπη τού εναντιουμένου εις την καθολικην διδαχην της 'Eκ~λησίας πιστoiί, αυτομάτως εκτος αυτης (1) ΚαΙ ενφ το ήμερολόγιον άστρονομικό)ς καΙ μόνον κρινόμενο:ν δεν άπο­ τελεί παράδοσιν εν τft 'Eκκλησί~, ως δεν αποτελεί τοιαύτην ή ~Eλληνικη η ή ~Eδρα'ίκη γλώσσα καΙ συνεπώς οΙονδήποτε .ημερολόγιον είναι δυνατον να χρησιμοποιηθΏ ύπο της 'Εκκλησίας, άρκεί να μη προσδάλη τας εν προκει­ μένφ παραδόσεις αυτης, ητοι το άπ' αιώνος καθιερωθεν εορτολόγιον, (2) εν τούτοις, ό τρόπος καθ' ον ενηργήθη ή εισαγωγη τού νέου τοιούτου καΙ τα άποτελέσματα τα όποία επέφερεν εις την λειτουργικην ενότητα καΙ εκφρα­ σιν της συνόλου 'Ορθοδοξίας, -λόγφ άκριδώς τών διαδλητών και' εφαμάρ­ των σκοπών τών τε εισηγητών καΙ εκτελεστών της πράξεως ταύτης,- δημι­ ουργούν αυτoμά~ως λόγους άντιδράσεως της ορθοδόξου συνειδήσεως κ'αΙ δι­ καίωμα άποκηρύξεως τών καινοτομησάντων. . ~Tyειώς λοιπον καΙ καλώς το «μικρον πο.ίμνιον» ηρνήθη καΙ πάλιν ύπα­ κοην εις μίαν τοιαύτην δάναυσον καΙ λίαν αντορθόδοξον μεταχείρισιν της Κανονικης ευταξίας της 'Εκκλησίας" -δι' ης άπωλέσθη. το γνώρισμα της ενότητος αυτης- μιμηθεν εις τουτο τους π·άλαι όμολογητας και' ύπερασπι­ στας της 'Ορθοδόξου πίστεως καΙ τών ίερών παραδόσεων, κακώς δε αί «τυ­ πικώς» εμμείνασαι 'Εκκλησίαι εις την περιοχην τού ακαινοτομήτου επέτρε­ ψαν την εφαρμογην δύο ήμερολογίων, μή, ως καθηκόντως ωφειλε, συνελ­ θούσαι εγκαίρως εν Συνόδφ προς τακτοποίησιν καΙ πάταξιν της δημιουρ­ γηθείσης άντικανονικότητος, της σντως μοναδικής εις τα χρονικα της Όρθq­ δοξίας. Συμφωνούντες λοιπόν, όσισλογιώτατε, εις το στι δικαίως και' καλώς άντέδρασεν ό Λαος τού Κυρίου δια την γενομένην καινοτομίαν, διαφωνού­ μεν ριζικώς ως προς τον επιδοθέντα χαρακτηρισμΟν. τών άποδεχθέντων την \ , 1. «ΚαΜσον δε αίρετικοΙ καΙ σχισματικοΙ εν τη προς την 'Εκκλησίαν σχέσει συμ­ πίπτουσι καΙ άποκλείονται άμφότεροι εξ ίσου ά,π' αύτης, καΙ καiJ'όσον το σχίσμα είναι Τι άφετηρία ώς τα πολλα εΙς έτεροδιδασκαλίας, είναι πρoφανi)ς σ ι ς άμφοτέρων εν τυ πράξει ... » Χ. 'Ανδρούτσου, Δογματ., Τι σ. μ η δ ι ά κ Q 1.­ εκδ. 276 6' 1956. 2. 'Ως γνωστόν, το έορτολόγιον συνιστουν: α) ΑΙ άκίνητοι έορταΙ, β) ΑΙ κινηταΙ τοιαυται με κέντρον το αγιον Πάσχα καΙ γ) Ή πασχάλιος Κυριακη ήμέρα τοϋ έ6δο­ μαδLαίου κί·κλου. -0­ ανωτέρω πραι;ιν, το-υς οποίους ύμείς θεωρείτε ενεργεία καΙ de facto σχι­ ο σματικούς. (ο ανωτέρω αδόκιμος λογισμός, σάς οδηγεί καΙ εις το ετι χεί­ ρον τούτου -το οποίον δμως αποτελεί αναγκαίαν συνέπειαν της πρώτης ύμών εκδοχης- εις το να διακηρύξητε δηλαδη' την απώλειαν της θείας Χά­ ριτος εκ πάσης Ν εοημερολογιτικης 'Εκκλησίας. <Ότι τούτο θα εγίνετο μόνον κατόπιν συνοδικης καταδίκης τών καινο­ τομησασών εκκλη~ιών: διατρανοί ,η θεμελιώδης αρχη τού Κανονικού Δικαίου, καθ' ην~, πάσαν παράοασιν Ι κανόνος 11 ίερας τινος παραδόqεως διεκδικεί Ο', ο ζώνεπίσκοπος της επαρχίας 11 ή τοπικη αυτης σύνοδος, εν προκειμένφ δε ή ,πανορθόδοξος τοιαύτη, λόγφ ακριοώς της φύσεως τού παραπτώματος 11 μ5.λλον 'εγκλήματος. 'Άνευ τοιαύτης αποφάσεως, αί καινοτομήσασαι 'Eκκ~η­ σίαι θεωρούνται Δ'Υ'ΝΑΜΕΙ μόνον, σχισματικαί, ητοι ύπόδικοι εις μέλλου­ σαν να' συνέλθη πανορθόδοξον σύνοδον. ~σ ίερος Νικόδημος είναι επ' αυτού σαφεστατος. ο , «Πρέπει να ηξενρωμεν, δτι τα επιτίμια οπού διορίζουν οί Κανόνες, ηγουν το καθαιρείσθω, το αφοριζέσθω καΙ τό, ανάθεμα εστω, αυτα κατα την γραμματικην τέχνην είναι γ' προσci'JΠΟυ προστακτικού,. μη παρόντος, εις , το οποίον δια να μεταδοθfl ή προσταγη αντη, εξ ανάγκης χρειάζεται να είναι β' πρόσωπον παρόν. ΤΟ εξηγώ καλλιώτερα. Οί Κανόνες προστάζουσι την σύνοδον το)ν ζώντων επισκόπων να καθαίρουν ταυς ίερείς, Τι να αφο­ ορίζουν, 11 να αναθεματίζουν τους λα"ίκούς, δπου παραοαίνουν τους Κανόνας. <Όμως αν ή σύνοδος δεν ενεργήση εμπράκτως την καθαίρεσιν τών ίερέων, "11 τον αφορισμόν, 11 αναθεματισμον τών λα"ίκών, οί ίερείς αυτοι καΙ οί λα"ί­ ο κοί, ουτε καθηρημένοι είναι ενεργείας Συνόδου παραγγέλλει τΊ1ν διακοπην τού μνημοσύνου, συνεπώς δε καΙ της κοινωνίας μετα παντος «γυ­ μνη τu κεφαλη κηρύσσοντος αϊρεσίν τινα, επειδη ακριδώς α.πΟ της στιγμης εκεινης , "." α Ρ Χ ε τ α ι 'δ' ν α κ ι ν. υ ν ε υ '!1 το ποιμνιον της. \', ~O < , Ν ιερος ικο­ ' δημος σχολιάζων την ανωτέρω πε(>ίπτωσιν σημειοί: «' Απσ τον λόγον τούτον τού Κανόνος φαίνεται δτι δεν πρέπει τινας να -7­ ./ χωρίζηται, κατα τον Βαλσαμωνα, απο τον 'Επίσκοπόν του, εrι.ν αυτος εχη μεν καμμίαν αϊρεσιν, την φυλάττει δμως είς το κρυπτον καΙ δεν την κηρύτ­ τει· τυχον γαρ αυτος πάλιν αφ' εαυτού μετα ταύτα να διoρθωθfι». Συμπερασματικως λοvtό~ επαναλαμΒάνομεν δτι, ανεξαρτήτως εαν μία κακοδοξία 11 καινοτομία τυγχάνει προκατεγνωσμένη 11 προκαταδεδικιασμένη ύπο προηγουμένης συνόδου προς καταδίκην των εκάστοτε εμφανιζομένων φ ο Ρ έ ω ν α υ τ η ς, (οί δποίοι εΙναι πιθανδν να εμφανισθούν μέτα 50, 100 11 400 χρόνια, ως εγένετο καΙ μιε την ήμερολογιακην καινοτομίαν) επ(,­ 6άλλεται ,ή εκ π Ρ ν έ ο υ συγκρότησις συνόδου προς καταδίκην των αως δ ι α • ως , . εν , ω τ η ν cp ο Ρ \ . ουτως, ,, η α ν ("). "λ'λ ' ζ' εμφανι ομενων 12 παραυατων, πλάτειαπεδε(χθη ανωτέρω. , '''-ΚαιΡ;δς. 'ομως να γνωρίσωμεν καΙ το λοιπον περιεχόμενον της επιστο­ λης σας, το 'όποίον,. δ'\.1στυχ(1)ς, τυγχάνει αφ' ένος μ~ν τ ι κ ό τ η τ ο: ς, αφ' έτέρου δε τελείως ενεργείας ύμων καΙ 'της ΠΡΟ'ίσταμένης σας , Αρχης. . ε κ τ ο" ς π Ρ α γ μ α­ α σ υ ν ε π ε ς . προς τας λοιπας 'Επιχειρήματα έκτόc ΠΡαΥμ~τlκότπτοc. 'Ότι τα επιχειρήματά σας, όσιολογιώτατε, εύρίσκονται έκτος πάσης πραγματικότητα;, αποδεικνί'εται λίαν ευκόλως'εξ αυτης ταύτης της φύσεώς των. Γράφαμεν τΟ'υτο, διότι επιθυμoύντ~ς να διακηρύξητε την θεωρίαν της ,. ./ απωλείας της χάριτος, χιαταφεύγετε εις τας αντικανονικας χιαΙ τούτ' αυτο" . δλασφήμους καΙ αίρετικας ενεργεία; ίεραρχων του Ο'ίκουμενικον Πατριαρ­ .. χείου καΙ τη; ~Eλλαδικης 'Εκκλησία;, αί δ~oίαι δμως ηρχισαν να εκδηλοϋν­ ται απο τας αρχας τού 1965 διά: των ποικίλων συμπροσευχων μεθ' (Χ:ίρετικων, της .αφαιρέσεως εικονοστασίων εκ διαφόρων ορθοδόξων Ν αων, της μεταδό­ 3. Π t1tavov να μας τε{)η ενταυ-{}α το ακόλου-{}ον ερώτημαJ «ΚαΙ εφ' οσον μέχρι της σ11μερον ουδεμία πρό-{}εσις τακτοποιήσεως της ήμερο καινοτομίας παρετηρή'6η άλλα τουναντίον ζωηραΙ καΙ εργώδεις γίνονται προσπά-{}ειαι προς δικαίωσιν εν τη μελλούση «πανορ60δόξφ» συνόδφ ού μ(Ίνον τών πρωτεργατών της ήμερολογιακης καίνοτομίας, αύτο αΙρετικών Οικουμενιστών, μέχρι πότε '6-α ισχύουν;» τα ανωτέρω περΙ άλλα καΙ τών κακοδόξων καΙ τουτ' δυνάμει σχίσματος καΙ μυστηρίων, ρου, δια ν(λ μη πολυπραγμονιομεν, 'Εν πρώτοις το -&έμα είναι μέγα καΙ δεν λύεται εις μίαν ύποσημείφσιν. γ ι κ ω ς 'Εκ' δευτέ­ λ 0­ η μαλλον οικοδομωμεν επι σα6ρών -&εμελίων, επιδάλλεται να γνωρίζωμεν εαν ό ερωτων άπεδέχ'6η τας μέχρι τουδε δια­ τυπω1}είσας -&έσεις ήμων καΙ κ α τ ό π ι ν τ ί -&α λά6η την κ α Ι δ έ ο υ σ α ν άπάντησιν . παντός . Τέλος, δεν -{}α ητο φ Ρ ο ν ι μ ιό τ ε Ρ ο ν ά ν α γ κ α ι ό ~ ε Ρ~ν αλλου, να γνωρίζll ό έρωτών π ι σ τ ε ύ ε ι εν προκειμένφ ή Ρ. Διασπορά, ή πνευματικη μήτηρ άμφοτέρων· τών παρατσ.ξεων; .... -8­ σεως των θείων Μυστηρίων εις παπικα,ύς, των αίρετικων κηρυγμάτων τού aπελθόντoς 'Αθηναγόρου και τούνύν επαξίου διαδόχου του Δημητρίου, τού Θυατείρων 'ΑθηναΥόρov, του 'Αμερικη; 'Ιακώβου, της καταστρατηγήσεως των θείων και ίερων Κανόνων επισήμως πλέον και εμφανως δια τού Κατ.α­ στατικού Χάρτου της 'Εκκλησίας της ~Eλλάδoς κ.λ.π. Πάντα δμως τ' ανωτέρω, σεδαστέ μοι π. Μάρκε, εγένοντο 40 δλα ετη μ ε τ α τΊ1ν ήμερολογιακην καινοτομΙαν, και' συνεπως αδυνατούν να σάς διευκολύνουν εις τα άναληθη συμπεράσματά σας, δεδομένου δτι έξετάζομεν τα αποτελέσματα της ήμερολογιακης καινοτομίας τού σημερινης κακοδοξίας! 1924 και ουχι τα της Το πάθημα επίqη; τού μαθητού τού άγίου Πα"ίσίου το δποίον παρου­ σιάζετε εις την σελίδα π ι κ 3 , ι κ και ουχι εις την εκ τής χάριτος της ίερωσύνης άπορρέσυσαν δυνατότητα Ί:ελέσεως ν ~ α τ ο μ "θ' και αν ρωπου , η της επιστολης σας, αναφέρεται ειι; την " " , η ν καιμονον σχεσιν χαριτος Π.ρ ο σ 00­ των μυσ_τηρίων, Ί:α δποία, ιος γνωστόν, τελούνται και θα τελωνται άνεξαρτ-η­ τως τού οαθμού πίστεως καΙ ηθικης Ί:ού εκάστοτε κληρικού. 'Αντιλαμδάνεσθε κατόπιν τους άπλουστέρους :των Ί:ούτων δποίαν σας σύγχυσιν δημιουργείτε εις Και'. άναγνωστων δια των άνωτέρω θέσεων. διατί πάντα .ταύτα; Διότι επι τος, παρεχοντε; , 40 και πλέον ετη δεν .η θ ε λ ή σ α τ ε ν' άντι­ , ληφθητε την τεραστίαν διαφοραν ,μεταξυ ενος δυνάμει καΙ ενεργείq. σχίσμα­ ουτω ".'t:l -: και , εις τα ., γηρατεια - υμων e -, ενισχυσει; , 3 , , εις τους Ποικι­ λους εχθρόυς αφ' ενος τού ίερού αγωνας και' ετέρου ... tQU; καπηλευτας αυτού άφ' ΕΙναι καιρο; πλέον ν' άντιληφθητε, δτι δι' δσων εγράψατε παλαιότερον ) και' άνανεώσατε δυστυχώς Κιατ' αυτας δια της, πρό~ μθ επιστολης σας, ουδέν τι ετερον πράπετε ειμη να εJ1iικροτητε καΙ δικαισίτε το άφελες και' αντι­ παραδοσιακσν κήρυγμα τού π. ΕΙJγενίου, ό όποίας, ευκαίρως τητα προς - άι!αίρως, εις τα πάντα" ελεγκτην ίη; κατακρΤτου θεωρίας του, της εχούσης τοσαύτην όμοιό­ , την " υμετεραν " τοιαυτην , του -" ετους 1937 , (4)' απευ θ' υνει , κα­ , τωθι: «Και αν αποκηρύξωμεν, (QJ νεοημερολογίται) εχουν. χά,ριν, εις ποίον κανόνα θα στηρι­ c • χθωμεν ήμείς ινα άποκηρύξωμεν την 'Εκκλησίαν ταύτην; Και' διατί να την άφού εχει χάριν και σωζόμεθα και εκεί; Και' τότε, διατι να 4. «Και έ'\' τοιαύΤll περιπτώσει δίκαίως δύναται να έρωτήσl1 πας πιστός: Διατί τότε ή 'Εκκλησία να εΙναι δΙllρημένη; διατί να ύφίστα1αι άγων Ήμερολογίου και να ύφίστανται ;οιαύτην ταλαιπωρίαν οΙ πιστοι χριστιανοι έπι τόσα ετη; Διατί τότε οΙ 'Α­ γιορείται να έγκαταλείψουν τα ήσυχαστήριά των και να ύπο6άλλωνται εΙς μυρίους κιν­ δύνους έν μέσφ του κόσμου, Ρ ε τ ι κ ω ν έ α ν τ α μ υ σ τ ή Ρ ι α ε τ ω ν έ ν σ Χ ι σ μ α τ ο α ι­ ν ε ο η μ ε Ρ ο λ ο γ .ι τ ω ν l ν α ι τ ά ξ ε ι; (' Απόσπασμα της ύμετέρας έπιστολης προς τους άρχιερεί; π. Δημητριάδος Γερμανον και π. Φλωρί­ νης Χρυσόστομον ύπσ ήμερομ. 10 'Ιουλίου 1937). -9­ διωκώμεθα, ταλαιπωρούμεθα, κοπιwμεν, φυλακιζώμεθα, εξoριζώμεθ~, καΙ κα­ κοπαθώμεν ασκόπως; ΚαΙ ~ν, λοιπόν, οί σχισματικοΙ εχουν ακόμη χάριν, τότε αλλοίμονον τών» ! (5) εις ήμάς δημισυργήσg.ντας σχίσμα καΙ χωρισθέντας απ' αυ­ "Ας ίδωμεν λοιπον προσεκτικως το πέλαγος της συγχύσεως το όποίον δημιουργούν οί ανωτέρω λόγοι μετα πάσης δυνατης συντομίας. Εις την ανωτέρω περικoπη~ δεχόμενος τους Ν εοημερολογίας καΙ de facto ενεργείq. σχισματικούς, διαρρηγνύει τα ίμάτιά του καΙ μόνον επι τη σκέψει ύπάρξεως χάριτος παρ' αυτοίς. <Ότι δμως οί σχισματικοΙ στερούνται θεΙας Χάριτος τΙς αγνοεί; 'Ασφαλώς ουδείς! 'Ενταύθα δμως, ~λαδη εΙς την περίπτωσιν τι;)ν Ν εοημερολογιτα>ν, ως σαφώς ε'ίδομεν εκ των λόγων τού άγίου Νικοδήμου αλλα και των αναφερθέντων τριων ήμετέρων παραδειγμά­ των, ουτοι τυγχάνουν δ υ ν ά μ- ε ι μόνον σχισματικοί, πράγμα το όποίον ουδόλως λαμβάνει ύπ' Οψιν του oVτε ό π. Ευγένιος ουτε ύμείς, διο καΙ περι­ πίπτετε εις μίαν μακραν αλυσον ανnφάσεων, ως θα δείξτι περαιτέρω ό λό­ γος. Συνεχίζων τον αντικανονικον συλλογισμόν του ό π. Ευγένιος; τονίζει δτι, εαν εχουν χ6.ριν οί Ν εοημερολογίται «τότε εις Π.Qίον Κιανόνα θα στηρι­ χθώμεν ήμείς ϊνά αποκηρύξωμεν την 'Εκκλησίαν ταύτην;» Τί τούτου αφε­ λέστερον καΙ a ν τ ι Π α Ρ α δα σ ι α κ ώ τ ε Ρ ο ν. ουδέποτε ασφαλως θα ανέγνωσε τους ώραιοτάτους λόγους ,τού άγίου Νικοδήμου ό όποίο ς εΙς το κάτωθι λίαν άρμόδια εις τη~ περίπτωσίν μας. Γ (σελ. 108 εκδ. 1962-). 'Εν αλλοις λόγοις, δια πάντα κιινόνα ,δ ό~oίoς κατα­ πατείται, δια πάντα εκκλησιαστικον θεσμον δστις αΠΟ,τελεί παράδοσιν της <, 'Ο θ δ ξ Ι θ , e ' λ λ ε τ α ι ο πιστος ν-" αντι δ' <,αγιας Ρ ο ο ιας και α ετειται, επ ι υ α ρα­ \, σει εΙς το να απαριθμώ μύρια παραδείγματα τόσων και τόσων άγίων οίτινες ση καΙ ν α χ ύ σ τι εΙσέτι καΙ αι.,το Τ Ο α ί μ. α τ ο υ προκειμένου να φέρη εμπόδιον εΙς το εργ,ον τα>ν καινοτομούντων. μούσης 'Εκκλησίας (πως θα το επληροφορούντο;) Θα ήτο αληθης μωρία να καΙ κατόπίν ν' αντιδρά,­ ανέμενον οί πιστοΙ δπως απωλεσθούν τα μυστήρια πρωτον εκ της καινοτΟ­ σουν κάΙ χωρίσουν τας ευθύνας των, διότι αυτο ακρι6ώς διδάσκει ό π. Ευ­ γένιος καΙ ύμείς π. Μάρκε δια της πρωτοτύπου τα σχετικα παραδείγματα, θεωρίας σας! (bς λέγει ανωτέρω ό αγιος είναι αναρίθμη,­ τα καΙ ούδεν ετερον διατρανούν καΙ κηρύττουν εΙμη til" γενικ-ην ύποχρέω­ σιν των πιστων δπως αντιδρούν καιρίως καΙ αμέσως κατα πάσης προσ60­ λης ίερού κανόνος 11 παραδόσεως όποθενδήποτε ίστορίας. προερχομένης. 'Αναφέρομεν μερικα εκ της 'Εκκλησιαστικής 5. 1972. ''Ορα Ε. Τόμπρου, Προς εύλαδέστατον ίερέα μοχi}οϋντα... σελ. 3-' AiH'jvaL -10­ α) Δια τους ίεροιις κανόνας οίτινες κατεπαΤ11θησαν επι άγίου Χρυσο­ στόμου, οί φ~λoι αυτού «Ίωαννίται» επίσκοποι μετα πλήθους πιστών, αντέ­ δρασαν μεγάλως καΙ μέχρι σχj.σματος δια την απόφασιν της αδίκου εξορίας του μεγάλου πατρός. β) Δια τον ανωτέρω λόγον 11 'Εκκλησία της Ρώμης το 407 διέκοψε τας σχέσεις της μετα τών 'Εκκλησιών '~λεξανδρείας, 'Αντιοχείας καΙ Κων)πό­ λεως. Οί ίστορικοι το χαρακτηρίζουν ώς το πρώτον σχίσμα μεταξυ 'Ανατο­ λης καΙ Δύσεως καΙ τούτο δια την αδικον και μόνον εξορίαν ένας Πατριάρ­ χου ( !) καΙ ερχεται κατόπιν δ π. Ευγένιος ερωτών ανερυθριάστως: «Εις σ τ η Ρ ι Χ θ ώ μ ε ν 'Ε κ κ λ η σ ί α ς, ή μ ε ί ς, κανόνα; ήτις ΚιαΙ ί ν α Εις α π ο κ η Ρ ύ ξ 00­ την π Ρ (i' ξ ι ν την Έκλησίαν ταύτην;» Εις ποίον ποίον κανόνα θα μ ε ν α κ Ρ ι 6 ώ ς τ η ς ε θ ε σ μ ο θ έ τη σε ν 150ν της Α'Β' αργότερον τους σχεΤΙΚΟΊ"ς ίερους καν'όνας (310ν Άποστ., Συνόδου), ώς αναγλύφως καΙ λίαν παραστατικώς εμφαίνεται εις τας περι­ . γραφομένας νυν qχετικας πεΡΙΠΤC~)σεις. Δυστυχω; αυτα συμ6αίνουνδταν· τοι­ ούτους αγώνας διευθύνουν ανθρωποι ολίγη ς παιδείας καΙ το χειρότερον όλι­ γωτερας , συνεσεως , και ,., συνεπειας ­ ..... σχίσμα όμού μετα κλήρου καΙ λαού προκειμένου ν' αντιδράσυ εις τον παρά­ νομον Δ' γάμον τού ,αυτοκράτορος Κωνσταντίνου τού ΣΤ'. γ) Τον :Η' αιώνα δ αγιος Θεόδωρος ό Στουδίτης δημιουργεί αληθες - δ) Τον Θ' αιωνα ~χoιιεν το σχίσμα μεταξυ των Πατριαρχων, 'Ι γνατίου καΙ Φωτίου, ακρι6ως δια 1~lν αντικανονικην ανοδον τού δευτέρου εις τον Πα­ τριαρχικον θρόνον, ασχέτως αν τούτο απετέλει την 60υλην καΙ επιθυμίαν τού διοικούντος τότε τα του Κράτους πανισχύρου Βάρδα. Κατα τους ίστορικούς, καΙ πάλιν, το ανωτέρω σχίσμα διήρκεσεν υroερ τα- 30 ετη. ε), Τέλη τού Θ' αιωνος εχομεν πάλιν νέον σχίσμα μεταξυ των οπαδών των Πατριαρχών Ν ικολάου και τού αντικανονικού διαδόχου του Ευθυμίου, ακρι6ώς δια τον δ ι γάμον τού αυrω-:ράτορσς Λέοντος τού Σοφού, ώς δηλαδη καΙ έπΙ άγίου Θεοδώρου. στ) Τον ΙΓ' αιωνα εξ αιτίας της ένωτικης συνόδου της Λυων (1275) αν­ τιδρά ό λαος και' μέγα μέρο; του κλήρου της Κων-λεως. τα βίαια μέτρα τού αυ­ τοκράτορος Μιχαηλ Η' ,ωΙ του ένωτικου Πατριάρχου 'Ιωάννου Βέκκου εις ουδΕν 'ίσχυσαν. ΤΟ "Άγιον 'Όρος εις την εν λόγφ περίοδον προσέφερεν ύπερ τους πεντήκοντα μάρτυρα;, αρνηθέντας να ύποκύψουν εις τας αποφάσεις της ανωτερω συνο ου. 'δ' " ζ) τα αυτα συμβαίνΟ\'ν καΙ μάλιστα εις μεγαλυτέραν κλίμακα επι τίϊ ψευ­ δενώσει της Φλωρεντίας (1438-9). Οϋτε εις την ανωτέρω περίπτωσιν, οϋτε ενταύθα εχσμεν μαρτυρίας στι δ λαος Τι δ κληρος ανέμενε σπως απωλεσθούν τα μυστήρια εκ των φιλενωτl,κων καΙ κατόπιν ν' αντιδράσουν. ΟύδεΙς ίστορικος αναφέρει δτι εκηρύχθη παρά τινος τοιαύτη διδαχή! -11­ η) Τον ΙΓ' αιώνα εχομεν επίσης το εις πολυ ολίγους γνωστον σχίσμα τών Άρσενιατών ­ (1250-1372) ακρι6(j)ς εξ αιτίας μιάς αντικανον-ικης ανόδου εις (1754-180'9) εν ~Aγίφ'Όρει τον Πατριαρχικον θρόνον της Κων-λεως τού 'Εφέσου Νικηφόρου. θ) Τέλος, προ διακοσίων περίπου ετών λαμοάνει χώραν το περιώνυμον Κολλυοαδικον κίνημα με πλήρη εκκλησιαστικην διακοπην τών δύο αντιμαχομ"ένων παρατάξεων. ΟΙ σύγχρονοι «Ζηλωταί» ~Aγιo­ ρείται πατέρες αναφερόμενοι υο ετος κτηριστικα εις την «Άπολογίαν» των. «οι τηρηταΙ της αρχαίας εκκλησι?-στικης παραδόσεως υπέστησαν μαρτύ­ ρια δλόκληρα υπο τών αντιφρονούντων... Τί; μεγάλον πράγμα ήτο εαν παρε­ οίαζον ολίγον την παράδοσιν 1934 εις αυτό, γράφουν τα έξης χαρα­ 01. μακάριοι εκείνοι καΙ ετέλουν τα μνημόσυνα καΙ κατα Κυριακήν; Δεν το επραξαν δμως προτιμήσαντες τον θάνατον, προξενή­ σαντα αυτοίς την αιώνιον ζωην καΙ τον στέφανον τού μαρτυρίου» (σελ. 36)." Μήπως πάντα τα ανωτέρω σχίσματα εγένοντο επειδη αΙ αντίθετοι παρα­ τάξεις είχον απωλέσει προηγουμένως την θείαν Χάριν ; 'Ασφαλώς οχι, δεδομέ­ νου δη ουδαμού μαρτυρείται τούτο, αλλ' άπλώς διότι παρεοιάσθησαν Ιεροί τινες κανόνες. 11 καΙ μία μόνον Ιερα παράδοσις. ΚαΙ δμως δσιολογιώτατε, δ παρομοίας μεθ' υμών νοοτροπίας εν προκειμένφ π. Ευγένιος, στεντορείως διακηρύσσει: «ΚαΙ διατί να την αποκηρύξωμεν (την ΈλλαδΙΚtιν Έκκλησίαν) αφού εχει χά­ ριν καΙ σωζώμεθα καΙ εκεί;» Ποίος είναι δυνατον ν' αμφιoάλrι δτι τα ~ρήματα ταύτα δεν αποτελούν κατ' ευθείαν βλασφημίαν της Ιεράς μνήμης πάντων τών αγωνισθέντων εις τα προ ολίγου αναφερθέντα 'ζ μει ονα και χειροτερα δ' εινα; ε π α ιν ε τ α σ Χ ί σ μ α τ α, καΙ 01. δποίοι δια της στάσεώς των αυτης διέσωσαν την 'Εκκλησίαν των απο τα , , ΚαΙ δμως δια τους συναδέλφους σας π. Μάρκε, οΙ ανωτέρω άγώνες θεω­ ρούνται τελείως «α σ κ ο π ο Ι», ώς άκριοώς γράφουν: <<Διατί να διωκώ­ ά σ κ ό π ω ς;» Έρωτώμεν· υπάρχει μεθα, κοπιώμεν, φυλακιζόμεθα... πλέον άντιπαραδοσιακον κήρυγμα της άνωτέρω διδαχης; Έαν οΙ πιστοΙ επρεπε ν' άγωνίζωνται μόνον. δταν εχη πλέον χαθή η χάρις εκ τών Έκκλησιών των, ερωτώμεν· δεν θα ησαν οΙ πλέον χλιαροΙ καΙ δειλοΙ χριστιανοί, εφ' δσον επέτρε­ ψαν να φθάση η Έκκλησία των εις μίαν τοιαύτην άθλιεστάτην κατάστασιν; Δεν θα επρεπε κατα τον ίερον Χρυσόστομον ν' άντιδράσουν εφ' δσον. ήτο μικρα εισέτι η καινοτομία καΙ το κακον νηπιάζον καΙ εν τή άναπτύξει του, δυνάμενον κατα τον ψαλμφδον «να εδαφισθή» επι την πέτραν της δμολογουμένης άντιδρά­ σεως των; , " και 'Ή μήπως φρον.είτε δτι η άντίδρασίς των επρεπε να πεΡlJOρισθή εις λόγους μονον, αρκουμενοι ~, ητοι ." εις :), μιαν συγχρονου , μορφης «συνεσιν» -, των ­ συνε­ χώς ... ~ρήμασι μόνον διαμαρτυρομένων ορθοδόξων «συντηρητικών» Ιεραρχών κατα της αΙρέσεως τού Οικουμενισμού; Δια τούτο άκριοώς πιστεύομεν δτι με­ τέχει της βλασφημίας και' δ ετερος λόγος τού συναγωνιστού σας εν τή προκειμέ­ νη περιπτωσει π. , Ε" υγενισυ, δ ιακηρυσσσντσς: ' «Τότεάλλοίμονσν εις ημάς δημιουργήσαντας σχίσμα καΙ χωρισθέντας -12­ απ' αΊJτων» (δηλαδη των Νεοημερολογιτι";')ν). 'Όχι, αγαπητέ μοι πάτερ,. ουδεν αλλοίμονον ανήκει εις ταυς αντιδράσαντας κατα της 11μερολογιακης καινοτο­ μιας πιστσυς, α , " λλ" αντι θ ,~, ετως επαινος και τιμη. " , Τ ο α \ , λλ οιμονον ανηκει ' ", εις τους ~ , διακηρύσσοντας στι πρέπει να μη διακόπτωμεν κοινωνίαν δια τυχον καινοτο­ μίαν εν τη 'Εκκλησί<ς, αλλα μόνον σταν γίνη τοιαύτη ωστε να προκαλέση την απώλειαν τής χάριτος!!.. 'Εν τοιαύτη περιπτώσει, αλλοίμονον εις την 'Εκ­ κλησίαν ητις θα εχη τοιούτους πιστους οί οποίοι αληθως εις ο υ δ ε ν θα διαφέρουν με τους στρατιώτας εκείνους οί οποίοι φυλάσσοντες την πσλιορκου­ μένην πόλιν των, αφήνουν ν' ανέ60υν εις τα τείχη καΙ να εισέλθουν δια της πύλης της σί εχθροΙ καΙ τοιαυτης αντιδρασεως; ι . "Ι , τ ό τ ε μόνον λαμ6άνουν τα σπλα προς αντιμετώ­ ε ν ο Χ ο ν καΙ μ ά τ α ι ο ν μ.ιας πισίν των! Ποίος δεν διακρίνει το Ίδου εν ολίγοις π. Μάρκε, η θεολογία των συναγωνιστων σας καΙ ύμων των ιδίων. "Ας ίδωμεν σμως νυν καΙ τας φο6ερας ασυνεπεία; της πρό.ς με επι­ στολης σας. ~pau,aAέal άνιιφάσειc. Α) Εις την πσλυγραφηθείσαν αλληλογραφίαν σας, τ-ην διαμειφθείσαν μετα του Σε6. Πειραιως κ. Χρυσοστόμου εν ετει 1966, επανειλημμένως προσεφωνείτε τουτον ώς έξης:' (α) «Σ ε6ασμιώτατε, μετ α του προσήκοντος σε6ασμου επιφωνQυμεν τα­ πεινω;: κριτικον Πολλα τα ετη 'Τμων είησαν. 'Εχάρημεν σφόδρα, αναγνόντες μετα τ ο ϋ α λ η θ ο υ ς π ο ι μ έ ν ο ς γνώρ~σμα ... ». σε6ασμον ευχόμενοι ταπει­ προσοχης αυτην (τ/ν επιστολην) καΙ διαγνόντες εν αυτη το κατ' εξοχην δια­ (β) «Ευλα6ως προσφέρομεν τον προσήκοντα ­ νως, δπως ο Δομητορ της 'Εκκλησίας διαφυλάττει την 'Τμετέραν τιμί~ν Σε6α­ σμιότητα ώς κόρην Οφθαλμου ... » καΙ (γ) «Συναλγουντες μετα της τιμίας ·Τμετέρας Σε6ασμιότητος, δι' ην ύπέστητε δοκιμασίαν, ·Α γ ί α τ ο υ κ α Ι ε ν τ 0 π Ρ ο σ ώ π Ψ .Τ, μ ~ ν ή 1 "». Σας ερωτωμεν ·Οσιολογιώτατε· ποίος αναγνώστης των ανωτέρω προσφω­ εστερημένον της θείας χάριτος καΙ συνεπως εις τας τάξεις των σχισμα­ Θ ε ο υ η μ ώ ν 'Ε κ κ λ ησ ία .. Ι ι ι νήσεών σας είναι δυνατόν ποτε να φαντασθη στι αΌται απευθύνονται εις ίεράρ­ χην ... τοαιρετικων διατελούντα;!.. <Όταν δε πληροφορηθη εν συνεχεί~ δτι ο προσ- . φωνων τυγχάνει καΙ οπαδΟς της θεωρίας της απωλείας της χάριτος, λόγψ της ημερολογιακης καινοτομίας, δεν θα φρικιάση κυριολεκτικως δια την ασυνέ­ πειαν του ταυτην; , , Β) Εις την μελέτην σας επίσης «·Η 'Ορθοδοξία εν πολέμφ» σ. 16, εξε­ τάζοντες την έπιτελσυμένην διά6ρωσιν της 'Ορθοδοξίας, άρχης γενομένης άπο -13­ το 1924, ο υ δ α μ ο υ αναφέρετε Ό,τι άπωλέσθη ή χάρις εκ τών Ν εοημερο­ λογιτών, άλλ' άντιθέτως, ως ε'ίπομεν, τους κατηγορείτε διότι δίδουν τα μυστή­ ριά των εις τους αίρετικσυς Παπικούς ... Προς τί τότε μας παραπέμπετε εις την ανωτέρω μελέτην σας; Δια να ίδωμεν τί; ΤΎlν ϋπαρξιν της χάριτος εν τη 'Ε λ' , ,:) ,e,.,' κκ ησι~ των και την εν συνEχει~ υμεπραν ασυνεπειαν; .. Γ) Πώς πάλιν ~Oσιoλoγιώτατε, κατόπιν τοιούτου πιστεύω, εδέχθητε ώς αρχιεπίσκοπόν σας τον κυρον,'Ακάκιον Παπαν; την στίγμην δπου ούτος είχε χειροτονηθη εν ετει 1960 ύπο ίεραρχών της Συνόδου τής Ρ. Διασπορας . κ ο ι­ ν ;; ν ο ύ ν'τ ω ν πλή Ρ ω ς μετα τών Ν εοημερολογιτών; Πώς είναι δυνα­ τον να διακηρύσσετε αφ' ένος τα ύπεύθυνον καΙ κατακριτέον-τών κοινωνούντων ·τοίς Ν εοημερολογίται; καΙ κατόπιν να επαναπαύεσθε διαποιμενόμενος ύπο αρ­ χιεπισκόπου χειροτονηθέντος απο τοιούτους κατακρίτους καΙ ύπευθύνους;! ! .. Έαν δε αναμνησθη τις δη ή ανωτέρω Σύνοδος ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΣΗΜΕ­ ΡΟΝ δΈν εχει ΟΙJδαμού δηλιί)σει ΟΤΙ συμφωνεί προς το κήρυγμα τού κυρού Ματ­ θαίου, αλλ' ουδε καν oτι_δ~ακόπτει κοινωνίαν προς τας λοιπας «ορθοδόξου;?> ~.ε;κ­ κλησίας, πώς είναι δυνατόν, επαναλαμ6άνομεν, να ειρηνεύετε κοινωνοϋντες μετ' αντης απαθώς, ενό) θα επρεπε άπο την πρώτην στιγμην που το αντελήφθητε να διαμαρτυρηθητε εντόνως καΙ ύμείς καΙ ή Σύνοδός σας; (6) Πώς επίσης ή έτέgα παράταξις τών Ματθαι'ίκων, ή δήθεν αυστηρωτέρα πάσης αλλης, ή διϋλίζουσα τον κci)νωπα, κατα το λόγιον, μήπως καΙ μολυνθη εστω καΙ ,εξ -άπλού χαιρετισμού νεοημερολογίτου, πώς είναι δυνατον λέγομεν να μη προκαλΏ τον γέλωτα εις τους αναγνώστας τού περιοδικού της, δταν συνεχώς σεμνύνεται ε~ αυτψ δια την ~oινωνίαν της μετα της ανωτέρω Συνόδου, ως επί­ καΙ δια τα συλλείτουργα τού Σε6. Καλλίστου μετα επισκόπων της Ρ. Δια­ - σης σποράς, την στιγμην οπου ό ίδιος δ Μητροπολί.της κ. Φιλάρετος συνελειτούρ­ 6. 'Ενταυ{}α {}α πρέπη να <1τlμειω{}ί1 προς αρ<1ιν τυχον παρεξηγή<1εως ΟΤΙ, γρά­ περι κοινωνίας της Ρ. Δια<1πορας μετ α των <1υγχρόνων Νεο­ φοντες καΙ όμιλοϋντες τ α κ τ ι κ ή ν, ώς έξαίρεσις ημερολογιτων, ούδέποτε ύπελάοομεν ταύτην ώς έ π ί <1 η μ ο ν, γ ε ν ι κ η ν π ε Ρ ι 11 καν ώς συμοαίνει με τας λοlJtας «Όρ{}οδόξους» καΙ δη μετα κληρικων της Έκκλη<1ίας. Σερβικης Άπλως, ώς έκ των πραγμάτων δύναταί τις εύκόλως να διαγνώ<1η, αύτη τυγχάνει έμφανιζομένη <1 τ α τ ι κ ή, λόγφ Έκκλη<1ίας, ασφαλως της γνω<1της την έμπερίστατον εύεργετικης {}έ<1εως ην ελαοεν εναντι της Ρ. Δια<1πορας κατα περίοδον. έ π ι κ ί ν δ υ ν ο ς ταύτης προπολεμικην 'Εν τούτοις και ή έξαίρε<1ις αύτη δεν πα{'ει να είναι λίαν δια την έν Έλλάδι Έκκλη<1ίαν τών Π αλαιοημερολογιτων, ακριβως λόγφ της μετ' αιΊτης κοινωνίας της - εΙ.ς μίαν μάλΙ<1τα έποχην τοιαύτης οίκουμενΙ<1τικης δραστη­ ριότητος και ά&εΤ1j<1εως των ίερων της -' Ορ&οδοξίας Π αραδό<1εων - <1ημείον iί.λλως ανερυ{}ριά<1τως να α.-τοφαί­ τε ίκανως παρατηρη{}εν ύπο των Ν εοημερολογιτο)ν ω<1τε νωνται: «Συνεπώς τίνα διαφοραν εχομεν μετ α τό)ν Παλ)γιτων, οταν δια μέ<10υ της Ρ. ΔΙ<1πορας και των Σέροων κληρικων κοινωνοί)ν καΙ οΌτοι, ε<1τω καΙ έμμέσως με{}' ήμων;» ΤΟ έρώτημα κα{}ί<1ταται τραγικον δια τον μη δυνάμενον να διίδη την πραγματικήν του αξίαν άπλούν λαον των ΓΟΧ, διο και τον λόγον ώς και την <1χετικην έν προκειμένφ εΜύνην φέρει κα{}' όλοκληρίαν ή ήγε<1ί~ του... Ι .,' -14­ γησε κ α Ι το 1972 μετα τού ΣέρtJου ίερομονάχου 'Αθαν. Γ,έtJτιτς εν Πα­ ρισίοι;, δστι; κατα τας ιδία; αυτού δηλώσεις, και με το νέον λειτρυργεί, και τον Οικουμενικον Πατριάρχην μνημονεύει; "Όταν δε σκεφθίi τις δτι ή μ ε ί ς , . το 19 ί l' δι' εν παρόμοιον ως το ανω­ τέρω συλλείτουργον ,ηρνήθημεν να χειροτονηθωμεν ύπ' αυτόύ του ιδίου Μητρο- πολίτου, αί δε Ματθαιϊκοι αρχιερείς την ιδίαν ήμέραν ΕΧΕιροΘΕΤΟΤΝΤΟ ύπο της ανωτέρω Συνόδου προκειμένου να. γίνουν κοινωνικοι μετ' αυτης, εξ αυ­ τού και μόνον είναι ίκαΥον ν' αντιληφθίi τό μέτρον συνεπείας τη; ανωτέρω πα': ρατάξ'εως αλλα και ύμων των ιδίων οί οποίοι ύπό τα. γνωστα. συνθ'ήματα τη; απωλείας σπεύδε τε να. ενωθητε μετα των Ματθαι'ίκων, αδιαφορούντες δια του αγωνo~ ),. J'O παιζό~ίενoν θέατρον εις βάρος της δλης θεολογικης εμφανίσεως και προ60λης, !. ' .~. Δ) Προς ενίσχυσιν και πάλιν τ6')ν από'ψεό)Υ σας, μας παραπέμπετε εις την ' '''λ με λ ετην« 'Α π{)στασ~ας ε εγχος», " δ . 1934 ~ εκ την \ οπωαν " , ω; "' γραφετε, συνξγρα­ , ψαΥ «οί 1 Ο πνευματικοι ~A γιορείται». 'Όντως, εν σελ. 331 είδομεν τας εννέα ύπογραφα.ς των <<συγγραφέων» της ε ί ς Ο συγγραφεύς, ή ύμε­ 'Α' κ ι ο ς κ α οσιο λ ογιοτης ανωτέρω μελέτης (καθ' ήμας, πάντως, τυγχάνει τερα , " ' ), και τεταρτον " κατα '" σειραν ~, ανεγνωσαμεν: π ν ε υ μ α τ ι κ ό ς. Πρόκειται περι τού γνωστού αρχιμανδρίτου, τού ως και ύμείς, επι αρκετόν διάστημα διατελέσαντος αντιπάλου τού κυρού Χρυσοστόμου, καΙ κατόπιν γενομένου, ως ανωτέρω είπομεν, 'Αρχιεπισκόπου των ΓΟΧ. Κατό­ πιν δμως της ανωτέρω περιγραφείσης χειροτονίας ταυ, φρονείτε π. J\;Iάρκε, δτι δύνασθε να. ενισχυθητε εις τα.; απόψεις σας απο τοιούτου είδους «επιχειρήμα­ τα»; Ευτυχως το μόνον το οποίον επιτυγχάνετε είναι νά ... επικροτητε τα.ς ιδι­ f κας μας , θ εσεις και ου ' \ , εν \ δ ετερον f':f ... , Ε) 'Αλλα το ετι τραγικώτερ,ον είναι εν προκειμένψ το γραφόμενον εν σε~: 15α της μελέτης σας ς επίστευε, προστάτην της ΌρθοδοξΙας Ματ­ θαίαν, αφ' έτέρου δέ, η μη ευλογία ταυ Θεου εις τοιαύτας πολιτικάς πως ευε-' λιξίας ... γ) Τέλος το 1950 επαναλαμδάνει ώς γνωστον το αιπο αδόκιμον κήρυγμα~ ακριβώς 12 ημέρας μετα η1ν κοίμησιν του κυρού Μάτθαίου (14 Μαιον), ελπί­ ζων εις μίαν συσπείρωσι~του λαου του περΙ αυτόν, μια καΙ εξέλιπεν ό αίτιος της πνευμq.τικη; ανταρσίας του αγώνος. ΚαΙ πάλιν δμως ουδΕν κατωρθώθη, ασφαλώς δια τους ανωτέρω περιγραφέντα; λόγους. Δια την τελευταίαν μάλιστα εγκ{ικλιον, ητίς καΙ προεκάλεσε τον μετα ταυτα βαρυν διωγμον της 'Ελλαδικης 'Εκκλησίας κατα τον ΓΟΧ:, είχε ε'ίπει τα κάτωθι προ της ύπογραφης καΙ κυκλοφορίας της προς τους επιτελείς alJrov, αί .. όποίοι, δυστυχώς, επέμενον εις την ανάγκην κυκλοφορίας της. «'Εγω ύπογρά­ φω, αλλ' η βαλίτσα μου είναι ετοιμη δια την εξορίςι.ν που θα ακολουθήσll... » ,)Ι ", (7) Κ αι οντως ως ε 'f LJrE και εγενετο. ~ . • C 7. Π ιστεί'ομεν άπο;ωτως στι iJ'ιx ητο πολ-υ ευεργετικον δια Τ1)ν μέλλQuσαν Κανο­ . νικην πορείαν του άγώνος σπως, οί είσέτι ζιοντες συνεργάται του π. Φλωρίνης κυρου Χρυσοστόμου και αυτήκοοι γεγονότες μάρτυρες των ανωτέρω ρημάτων, 6 ε 6 α ι ώ­ σ ο υ ν τω ν, τ α υ τ α τ η ν σ·ή μ ε Ρ ο ν δ ι' έ γ γ ρ ά φ ο υ μ α Ρ τυ Ρ ία ς ωστε αυτο το όποίον δεν ηδυνή1}η να πράξη ό αοίδιμος πρΙν η απέλ1}η του 6ίού, τούτου, άναπληρώσουν οί «διαμεμενηκότες μετ' αυτού έν τοίς πειρασμοίς του ... » -16­ Οϋτω βλέπομεν δτι απο το 1937, ετος αποσχίσεως του Ματθαίου μέχρι το 1948, ετος των αντικανονικών χειρoτoνιcί)ν του, ουδόλως {lπέκυψεν δ ευγενης ούτος γόνος του Πόντου εις το αδόκιμον κήρυγμα της απωλείας της χάριτος, αλλ' αντιθέτως το επολέμησε με δλας του τα; δυνάμεις. Πώς ήτο λοιπον δυνατον αυτος δ δποίος επι ενδεκα συνεχη ετη ηρνείτο να ύποκύψrΙ εις τας αντικανονι­ κας αξιώσεις του αποστατήσαντο; Βρεσθένης, ν' αλλάξη αυτοαάτως πιστεύω , θ' , λ' <, '" , -Ι , -,λ και πεποι ησεις ο ιγας ημερας μετα τα; αντικανονικας χειροτ6νιας του πα αι e." , , αγΙ9ρειτ~ ιερσμοναχου; c , Άπο του 1935 ---' ετος προσχωρήσεώς του εις τον ιερον αγώνα - , αχρι της τελευτης του, το προσωπικόν του πιστεύω συνεκεφαλαιούτο εις την πρότα­ σιν: «Μακραν των καινοτόμων νεοημερολογιηον, αχρι τελικης δίκης καΙ κατα­ δίκης του σχίσματος ύπο Πανορθσδόξου Συνόδου». 'Ενταυθα δμως π. ,Μάρκε είμεθα ύποχρεωμένοι προ; απόδειξιν τών γρα­ φoμέ~ων μας να αναφερθώμεν ει,ς γεγονας ηκιστα κολακευτικον δι' ύμάς, πλην δμως λίαν ωφελίμου προς εξαγωγην αληθους συμπεράσματος ει; την παρούσαν ερευνάν μας. Ποίον; την διαμειφθείσαν αλληλογραφίαν μεταξυ του κυρού Χρυ­ σοστόμου κ,αΙ της ύμετέρας Όσιολογιότητος εν ετει 1937 και δη τας παραμο­ νας τού επαράτου σχίσματος. 'Εν τφ απαντητικψ εγγράφφ τη; Ι Συνόδου εις nΙν πολυσέλιδον 'ύμετέ­ ραν επιστολήν, αποκαλείσθε «ηθικος αυτουργός» της πνευματικής ανταρσίας τών ιερομονάχων Γεδεο)ν καΙ ·Ιλαρίωνος {,πα τον ηδη αρχίζοντα να ανεξαρτο­ ποιείται επίσκοπον Ματθαίον. Παρα ταύτα, ουτε ή {'μετέρα αποσκίρτησις, ουτε ή του Βρεσθένης μετα δεκάδος σχεδον άγιορειτών ιερομονάχων καΙ πλήθη λαου, ηδυνήθησαν να 'κάμ­ ψουν τον,.. αοίδιμον ανδρα καΙ να τον αναγκάσουν ν' ακολουθήση'το κήρυγμά σας! 'Ήλπιζε δτι συντόμως θ' αντελαμ6άνεσθε την αλήθειαν καΙ θα επάνήρ­ χεσθε και' πάλιν εις την όρθην διδαχην την όποίαν ούτος καλώς καΙ ευόρκως, διηκόνει. Δυστυχώς δμως ή ,μετα ταύτα είσοδος του π. Ευγενίσυ καΙ της Μα­ ριαμ εις τον ιερον αγώνα ώδήγησαν τον Ματθαίον εις τα; αντικανονικας ΧΕΙ­ ροτονίας του, γεγονος το όποίον εμελλε να διευρύνη πλέον επισήμως καΙ θετι­ κώς το εναρξάμενον σχίσμα, ώς ασφαλώς καλλίτερον εμού θα γνωρίζη ή ύμε­ τέρα δσιολογιότης. Κατόπιν τών ανωτέρω ασφαλώς θα μας ερωτήσητε: Τότf., διατί, αφου τοσουτον ισχυρώς ηναντιουτο εις το κήρυγμα τού Βρεσθένης συνέγραψεν εν ετει 1948 καΙ 1'950 ,τα; γνωστα; εγκυκλίους, δια τών όποίων συνεφώνει πλή­ ρως προς τα διακηρυχθέντα l1δη απο το 1937 ύπο του κυρου Ματθαίου; Ά­ παντώμεν' εκ πόνου καΙ μόνον προς τον αγώνα τον όποίον ε6λεπε σχεδΟν ναυ­ αγούντα κατόπιν του εμφυλίου διχασμου. 'Ηθέλησε καΙ την τελευταίαν στι­ γμην να διασώση τους πορευομένους οπισθεν του αρχηγου της ανταρσίας Ματ­ θαίου καΙ οϋτω να προστατεύση το γόητρον καΙ την μέλλουσαν πρσαγωγην της 'Εκκλησίας τών ΓΟΧ, ασχέτως αν τελικό); διεψεύσθη τών ελπίδων του. <Ότι αχρι τέλους του βίου του παρέμεινε πιστο; ει; το πνευμα καΙ γράμμα -17­ τη; π Ρ , ο κατωτέρω ς τ , Ο ν , ε π , ι δημοσιευομένης επιστολης του σ κ () π ο ν I~ ε Ρ μ α ν ο ν 'Β α Ρ υ κ ο π ο υ 'λ ο ν, (δρet περαιτέρω ταύτην) διαοεοαιοί καΙ το γεγονος της προσωπικής του σ τ ά­ σ ~ ω ς καΙ δ ι α γ ω γ η; μετα Τ11ν κυκλοφορίαν τών ανωτέρω εγκυ­ εκφράζει επιθυμίαν επιστροφής κλίων. Γράφομεν τούτο διfιτι οι'δαμού εν α'Ι)ταίς ζητεί συγχ(i>ρησιν δια το αχρι τής στιγμη; εκείνης κήρυγμά του' ουδαμού εις την Πν/άταξιν τού Βρεσθένης, ώς αΠ{lτει ή περίπτωσίς του, αλλ' αντιθε­ τως καλεί απαντας εις ενωσιν ύ π ο την ~Iεραν αυτού Σύνοδον καΙ ουδεν τα γεγονότα. ΚαΙ εν πρώτοις δια την πλέον! 'Αλλ' ας ίδωμεν λεπτομερέστερον εγκύκλιον τού 1948 είναι γνωστον τοίς πάσι στι αφορμην εκδόσεώς της εδω­ κε τογεγονος τών αντικανονικών χειροτονΗtJν τού Βρεσθένης. 'Επ' ευκαιρίQ. τοί1 γεγονότος τούτου καΙ θέλων να προστατεύση το πλή­ ρωμα το οποίον ηκολούθει ακρίτως τον επίσκοπον Ματθαίον, κυκλοφορεί την ανωτέρω έγκί'κλιον, χρησιμοποιών (1J; σωτήριον «δόλωμα» καΙ το κήρυγμα της απωλείας της χάριτος, ,ανευ σμως οιιδεμιας συνεπείας απέναντι τούτου' άπλώς καΙ μόνον εστηλίτευσε την διαγωγην τού, ώς τον χαρακτηρίζει, «παρασυναγώ­ γου» Βρεσθένης, καλών ταυς οπαδούς του σπως πάση δυνάμει απομακρυνθούν το συντομώτe:ρ.ον της παρατάξεώς του. Παραθέτομεν χαρακτηριστικα α~oσπά­ σματα της εν λόγύ) εγκυκλίου. «Θα εγινε ασφαλώς τοίς πάσι γνωστον δτι προ ήμερων Ο ΣεΟ. Βρεσθ-ένης Ματθαίος παρα του; ίερους Κανόνας και' μετ' αχαρακτηρίστου ασεοείας προς τα ύπο τής αιωνοοίου πράξεως τής 'Ορθοδόξον 'Εκκλησίας καθιερωθέντα, προέοη μόνος εις χειροτονίαν επισκόπων, γεγονος δπερ κατέστησε τούτον καΙ τους ύπ' αυτού χειροτονηθέντας ενόχους εναντι τού Θεού καΙ της 'Εκκλησίας ώς καΙ πάντας τους παρ' αυτων δεχομένους ευλογίας. Διο καΙ εκ ποιμαντορικού καθήκοντος σιν εις τας σ Χ η μ α φ λ η ν α φ ί α ς δ η θ € ν τ η ς καΙ συνιστώμεν εις τους οπαδους της τού παρα­ π Ρ ό­ να παγι­ ορθοδόξου παρατάξεως ήμών σπω; αποφεύγωσι καΙ μηδεμίαν πρσσοχην δίδω­ μ ω Ρ α ς συ ζ η τ ή σ ε ι ς ο Ρ θ ο δ ο ξ ί αi ,ς συναγώγου 'Επισκόπου Βρεσθένης, δι' ων προσπαθεί ούτος ύπο το cl κ η Ρ ά τ ο υ δεύση τους πι στους καΙ ,ια εγχύση εις τας ψυχας αυτών το .δηλητήριον της πλάνης παρασύρων αυτους εις τον κρημνον της ψυχικης απωλείας ... 'Επίσης εις τους καλη τη πίστη καΙ εξ αγαθού τού συνειδότο; ακoλoυθoVντα; τον παρασυ­ . νάγωγον 'Επίσκοπον εκ ποιμαντορικής προνοίας, αν θέλωσιν ~ύτoι την ψυχι­ α ν τ ι­ τας καΙ ξενοφώνου; εις , κην αυτών σωτηρίαν, συνιστωμεν σπως αποκηρύξωσιν αυτον καΙ τας κανονικας ~ ι διδασκαλίας ,~ αντικειμενας το \ e , υγιε; και , ακραιφνες π ν ε ύ μ α τε <, οη τ η ς 'Ο Ρ θ ο δ ο ξ ί α ς». Έρωτώμεν' είναι δυνατον μετα απο τοιαύτα ~ρήματα να πιστεύσωμεν πο­ < 'Χ' ο κυρο; ~ ρυσοστσμος δ' τη; ια -, , , ανωτερω εγκυκ λ' ωυ και το του 'ξ ε ε δ'λ ωνε η μετα­ ' νοιαν και \' επιστροφην \::ι""" εις τα; αρχα; κηρυγμα του _ «παρασυναγωγου» , Βρεσθένης; ! 1 i -18­ Τίς δεν διακρίνει ευκρινέστατα οτι αποτελεί σ τ η λ ι τ ε υ τ ι κ η ν εγκί'κλιον ου μόνον τών αντικανονικών χειροτονιο)ν του αλλα και της γενε­ σιουργού αιτίας αυτών,-\Ίτοι τού αδοκίμου φρονήματος της απωλείας της χά­ ριτος, δπερ χαρακτηρίζει ό αοίδιμος ανηρ ())ς «ανηκανονικην και ξενόφωνον διδασκαλίαν» πλήρη «φληναφιών και μωρών συζητήσεων» προσθέτων χαρα­ κτηριστικο)ς: «ύ π Ο τ Ο π Ρ ό σ Χ η μ α δ. η θ ε ν τ η ς α κ η Ρ ά­ τ ο υ Ό Ρ {{ΙΟ δ ο ξ ί α ς»; Διό,ΤΙ' , εαν εις το κήρυγμα τού Βρεσθένης επανεπαύετο ή αλήθεια, έρω­ τώμ,εν' διατί να κατηγορη τον Ματθαίον δια τας γενομένας χειροτονίας, εφ' σον εκ τών πραγμάτων πλέον (lπεδεικνύετο οτι ήτο ό μόνος αληθεύων 0­ και ακραιφνης ορθόδοξος επίσκοπος εν Tc"tJ κόσμφ, (όμού μετα τού συναδέλφου. πάντων τών λοιπών ύπαρχόν­ εξαιρουμένου, ~oυ επί τι διάστημα Γερμανού Βαρυκοπούλου), των εν ποικίλη κακoδoξί~ μηδε αι'τού τού κυρού Χρυσοστόμου ακρίβώς διότι δεν συνεφώνει προς το αδόκιμον κήρυγμά του; Πώς πάλιν είναι δυνατον να δεχθfJ:η.ιεν, το ύπο πολλών ύποστηριζόμενον, δη δηθεν εν τη ανωτέρω εγκυκλίφ στηλιτεύεται ό Βρεσθένης διότι εχειροτ6­ νησε μ ό ν ο ς και o~Xι τϊΊ συνεργασί~ τού επισκ6που Γερμαν.ού, εφ' δσον ακριβώς διότι ήκολούθει τΎιν πορείαν του, απο­ επίσκοποι ουδέποτε ενεργούν κανονικας χει­ ύπο τού αοιδίμου Χρυσοστόμου και ό Γερμανοςο{jτος θεωρείται δμότροπος καΙ συνυπεύθυνος τι"tJ l\ιIατθαίφ, κηρύξας τον π. Φλωρίνης; Συνεπώς δύο αντικανονικοι κρυνε της ροτονίας, εστω και αν αυξηθούν εις 3 η 4, εφ' οσον ή αιτία ητις τους απεμά­ - ~ ι. ~ 'δ "'"' υνο ου των τυγχανει " ανηκανονικη, " παρανομος 'λ και πεπ ανη­ μένη. Δια τούτο ακριΩώς και δ~ν {'πεχώρησε ουδΕ επι στιγμην της θέσεώς του ό πολιος και σεβάσμιος ίεράρχης Χρυσόστομος, πιστεύων απολύτως δη οί απ{', μ,ακρυνθέντες επρεπε να επανακάμψουν εις την πqοτέραν των εκκλ. αρχην εν μετανOίιt, και ουχι αυτος να ακολουθήση τούτους εις την ανταρσίαν των. * * * "Α ς "δ ωμεν εν ι ' Ι" συνεχειιt και τας περιστασεις συγΊραφης της , -, εΊκυκλ' ιου Νο 13 τού 1950. ΚυκλοφΟΡ11σασα, ώς ειπομεν 12 '11μέρας μετα την κοίμησι'.! τού Βρεσθένης, ητοι την 2Gην ΛΙαιου, ο υ δ α μ ο ύ και πάλιν εν αυτη δια.-· ύ π ο τους διαδόχους κρίνει τις διάθεσιν επιστροφης τού συντάκτου της ι , 'θ' μενει εις την εσιν του αναμενων. τού Ματθαίου, αλλ' αντιθέτως καλεί πC:ι.ντας προς ενωσιν, ενφ ό 'ίδιος παριJ­ ", ' λ ειας της Βεβαίως επαναλαμβάνεται και πάλιν εν αυτιΊ το ι χαριτο;, atlTi> κήρυγμα της απω­ του , λλ α α ' \ με \ τον -, προφανη σ,ι,οπον οι οπως ο, δ' οι οπα οι - Β ρεσ θ ι -!'­ νης επιστρέψουν και πάλιν {,πα την σύνοδον τού κυρού Χρυσοστόμου, ώς απο­ δεικνύεται τούτο και εξ ετέρων λόγιον και φρr.ωεων τη; εν λόγφ εγκυκλίου. Γράφομεν τούτο, διότι ενφ αναγνωρίζει εν αυτη Τ11ν απώλειαν της χάριτος κιι.ι αρα εδικαίωνε - φαινομενικο>ς τουλάχιστον - τον l\ιIατθαίoν, εν τούτοις δεν --19­ δυσκολεύεται να προσθέση χαρακτηριστικως καΙ τα κάτωθι: «Ταύτα πάντα δη­ λούμεν δι' ύστάτην φοραν χάριν των σκανδαλισθέντων χριστιανών, ων επιΗυ­ , , \ " " , , μουμεν την ψυχικην σωτηριαν - \ ... », χωρις το παραπαν να σπευση εν μετανοι\t προς τήν ... Κερατέαν, ϊνα ενώπιον τών διαδόχων τού κυρού Ματθαίου εκ­ φράση την μετάνοιάν του καΙ ζητήσιι την ύ π' α 1) τ ο υ ς ύπαγωγην α'Ι!' ΠρΌς σωτηρίαν λοιπον τών άπλών ζηλωτών της πολεμουμένης Όρθοδο,ξί­ τού καΙ τών δύο συνεπισκόπων του. ας, προετίμησε να οικονομήσιι καΙ πάλιν τους λόγους του, χαριζόμενος εις το 6ίαιον καΙ αμαθες κλήρου καΙ λαού του ώς το πάλαι ό προφήτης 'Ααρών, δστις ακων καΙ λυπούμενος εμοσχοποίησεν εν τη ερήμφ, προκειμέν.ου να εμποδίση την επιστροφην τού σκληρού καΙ απειθούς λαού του εις την Αίγυπτον της δουλεί­ ας και της αποσυν , -, θ' εσεως ... Δυστυχώς Όμως καΙ πάλιν διεψεύσθη ηον αγαθών του ελπίδων. 'Εαν επίσης, ώς ισχυρίζεσθε, ή «ιδεολογία τού ιερού αγώνος» ητοή απώ­ λεια της χάριτος λόγφ της ήμερολογιακης καινοτομίας, πράγμα Όπερ μετα φανατισμού ύπεστήριξεν μέχρι τέλους τού βίου του ό κυρος Ματθαίος, τόr~ όσιoλoγι(,~)τατε, κατ' αδήριτον ανάγκην, ή παράταξις τού π. Φλωρίνης Χρυ­ σοστόμου άπο το ε ν , σ Χ ι σ ι μ α 1937 μέχρι τού 1948, 11ΤΟΙ επι 11 συνεχη ετη ευρίσκετο \ - , , τ ι, ως αποκηρυχ εισα υπο του μ ο ν ο υ τοτε ορ' ·Ouu­ ι: ~ θ ι: ~ θ ς;.~ ξούντος επισκόπου, πάντων τών λοιπών ύπαρχόντων εκφρασιν τών ιδίων τών Ματθαι·ίκών. εν κακοδοξίστολοι μετέδωκαν εις τους μαθητα.ς αυτων, καΙ ο{iτοι εις τους δια­ το δικαίωμα τούτο περιήλθεν 'Εκκλησίας. εις την εξουσίαν τής Μια; ~Aγίας Καθολικής καΙ 'Αποστολικής Κατα την θεμελιώδη στικην χάριν καΙ ταύτην τής 'Ορθοδόξου σταν αύτη συστηθίΊ η 'Α νατολικης 'Εκκλησίας αυτής άγια­ ύπο της αρχήν, μία 'Εκκλησία τότε μόνον εχει κύρος καΙ τα μυστήρια ενέργειαν, αναγνωρισθη καθόλου 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας καΙ τότε μόνον αύτη απόλλυσι το κύρος αυτή,ς καΙ την άγιαστικην δύναμιν καΙ ενέργειαν τα Μυστήρια Αυτής, σταν Αύτη δια μίαν κακοδοξίαν κηρυχθη αίρετικη 11 Σχισματικη ύπο της δλης 'Εκκλησίας, ης την εγκυρον γνώμην καΙ τελεσίδικον απόφασιν διερμηνεύει ή Οικουμενικη καΙ Πανορθόδοξος Σύνοδος. 'Εκκλη­ Εις το ζήτημα τούτο διισταται αφ' ένος μεν ή Προτεσταντικη τα. ατομα, ων ή προσωπικη αφ' έτέρου, ή Λατινικη γνώμη καΙ ατομικη περιορίσασα αντίληψις σία, ητις το δικαίωμα τούτο της αληθούς καΙ ορθης πίστεως παρέχει καΙ εις εις τα. μυστήρια τούτο μόνοιν της πίστεως δύναται να χρησιμεύση ώς λυδία λίθος της θείας αληθείας, καΙ 'Εκκλησία, το δικαίωμα εις τον ανώτατον γνώμη ποντίφηκα της Καθολικης 'Εκκλησίας, τον Πάπαν, ού ή αποφαινομένου εκ καθέδρας εις τα ζητήματα της πίστεως, 'Εκκλησία καθιέρωσεν αποτελεί το αλάνθαστον κριτήριον της θείας αληθείας καΙ της 'Ορθοδοξίας. Δια. τον λόγον τούτον ή Λατινικη αλάνθαστον τού Πάπα, αποφαινομένου ,στεως. ώς Δόγμα το εκ καθέδρας εις τα ζητήματα της πί­ Τούτων ούτως εχόντων προτεσταντίζει ρους 'Εκκλησία σταν οικειοποιείται η λατινίζει πας 11 πασα επι μέ­ 11 σφετερίζεται το δικαίωμα τής πανορ­ κα,Ι την ακύ­ θοδόξου συνόδου καΙ προβαίνει δια μίαν αντικανονικην απόφασιν της Δ. Συ­ νόδου μιας εκκλησίας εις την κήρυξιν ταύτης ώς σχισματικης ρωσιν των μυστηρίων αυτης! Εις την ΠΡοΟκειμένην περίπτωσιν 0'1. κανόνες δίδουν εις τα άτομα το δι­ επικοινωνίαν μετ' αυτού καΙ καίωμα μόνον ν' αποκηρύξουν τον πρωτον εξερχόμενον των όρίων των παρα­ δόσεων καΙ ν,α διακόψωσι πασαν εκκλησιαστικην προ συνοδικής διαγνώμης καΙ να καταγγείλωσιν αυτον εις πανορθόδοξοιν ΣύνοδΟ'\!, μόνην άρμοδίαν να δικάση καΙ να καταδικάση αυτον Κιαι να κη­ ρύξη αίρετικον 11 σχισματικόν. Τούτο- επράξαμεν καΙ ήμείς στοιχούντες τοίς εις εξορίαν (tlνομάσαμεν τον αρχιεπίσκοπον θείοις καΙ ίεροίς κανόσι καΙ δη τφ 15φ της ΑΒ' Οικουμενικής. "Αν δε ήμείς απερχόμενοι 'Αθηνων σχισματικον καΙ την Έκκλησί:αν τής Έλλάδος σχισματικήν, την λέ­ ξιν σχίσμα μετεχειρίσθημεν ο υ χ Ι ύπο την εννοιαν ύφ' ην μεταχειρίζεται -25­ ταύτην η 'Εκκλησία ϊνα σημάνη την απόσχισιν εκ της 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας καΙ την συνεπεί~ ταύτης αποξένωσιν της χάριτος τού Χριστου καΙ τών μυ­ στηρίων, αλλ' {ιπο την εννοιαν δτι δ αρχιεπίσκοπος 'Αθηνών δια της έορτο­ λογικης καινοτομίας απέσχισεν έαυτον καΙ την ακολουθούσαν αυτψ tΙεραρ­ χίαν των λοιπών ορθοδόξων 'Εκκλησιων εις τον έορτασμον των έορτων καΙ την \, τηρησιν των - νηστειων. ­ tH απόσχισς αϋτη του l\Ιακαριωτάtου καΙ της ακολουθούσης Αυτφ ~Iεραρχίας παρέχει εις ημας το δικαίωμα να διατυπώσωμεν την προσωπι­ κην καΙ δλως ατομικην τιμ(ί)ν γνώμην, δτι δ Μαχ:αριώτατος καΙ οΙ ακολου­ θούντες αυτψ αρχιερείς ως διασπάσαντες εν επιγνώσει την ένότητα της καθόλου 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας εις τον ταυτόχρονον έορτασμον τών έορ­ των καΙ την ταυτόχρονον τήρησιν των νηστειων, κατέστησαν δ υ ν ά μ ε ι μόνον ουχι δε και ενεργεί~ εκπτωτοι της θείας Χάριτος, ως διατελούντες ύπο τας αρας και τα αναθέματα ατινά εξετόξευσαν οΙ θείοι πατέρες των ΟΙκ. νούντων τα αιώνια δρια ατινα εθηκαν οΙ πατέρες ημων. 'Αλλ' δ Μακαριώτατος και οΙ δμόφρονες αυτ(τ) αρχιερείς τότε μόνον θα 7 Συνόδων εναντίον τό')ν αθετούντων τας παραδόσεις καΙ των μετακι­ καταστωσιν και ενεργεί~ εκπτωτοι της θείας χάριτος καΙ αλλότριιοι τού ορθο­ δόξου πνεύματος των μυστηρίων, δταν ο{;τοι κηρυχθωσι το ιουτο ι καΙ ενερ­ γεί~ σχισματικοΙ ύπο πανορθοδόξου Συνόδου, μόνης δικαιιουμένης προς του­ το κατα τα θέσμια της 'Ορθοδόξου 'Ανατολικης 'Εκκλησίας. Τούτου ενεκα και· οΙ θείοι 'Απόστολοι καΙ οΙ θεοφόροι πατέρες προμη­ θούμενοι της ψυχικης σωτηρίας των πιστων, των εξ αγνοίας καΙ Κιαλή τη πίστει ακολουθούντων την πλάνην του αρχηγού της 'Εκκλησίας, δεν εξήρ­ τησαν εκ της άποφάσεως του πρώτου, αλλ' εκ της αποφάσεως πανορθοδόξου συνόδου το πνευματικον συμφέρον των πιστων ο'ίτινες, τότε μόνον καταδι­ κάζονται εις την στέρησιν της Θεία; Χάριτος των Μυστηρίων και τον πνευ;­ ματικον θάνατον, δταν και μετα την κήρυξιν τού αρχηγού ως αΙρετικού ~ σχισματικού ύπο πανορθοδόξου συνόδου, εξακολουθωσι την μετ' αυτού επι­ κοινωνίαν, δεχόμενοι την ευλογίαν αυτού ως αληθούς Κιαι 'Ορθοδόξου ποι­ μενος. , <Ότι δε η ~Tμετέρα Θεοφιλία δεν αγνοεί την κανονικην ταύτην καΙ θε­ μελιώδη 'Αρχην καΙ δτι έπομένως ψεύδεται δταν παρουσιάζηται Αύτη υπερ­ ασπιζομένη δηθεν την αλήθε.ιαν καΙ ύπεραμυνομένη της 'Ορθοδοξίας δια της κηρύξ'εως ύπ' Αυτης τού Μακ. 'AΡΧ)JΌOυ ως σχισματικού ΚιαΙ της 'Εκ­ κλησίας της ~Eλλάδoς ως στερουμένης της θι-:ίας Χάριτος των Μυστηρ'ίων, απόδειξις είναι, δτι Αϋτη κατα την διεξαχθ-είσαν εν τη τελευταί~ Συνοδι­ κη Συνεδρί~ συζήτησιν περι τη; αναμυρώσεως, ετάχθη με την γνώμην τιμών, καΙ μάλιστα επέκρινε δριμέως την αντίθετον γνώμην τού νύν συνεργάτου της άγίου Βρεσθένης, μεθ' ο{; εις το τέλος ήλθε καΙ εις προσωπικας αντεγ­ κλήσεις άποκαλέσασα αυτσν «Χ Ρ ι σ τ έ μ π ο Ρ ο ν». 'Επίσης η ~Tμετέρα Θεοφιλία εις την 'Εκκλησίαν της Μεταμορφώσεως, -2G~ το ζήτημα τής αναμυρώσεως κατέκρινε δριμέως, αναπτύξασα εν τψ κηρύ­ γματι Αυτή; ηΊν εννοιαν του Μυστηρίου του ~A γίου Μύρου και χαρακτηρί­ σασα πολυ ορθώς ώ; αντικανονικην την επανάληψιν το{ιτου ύπο των παλαιο­ ημερολογιτών ίερέων. Κατόπιν πάντων τούτων τί παθουσα ή ·Τμετέρα θεοφιλία και -υπό τινος εμπνευσθείσα παρουσιάσθη ώς δμόφρων καΙ συνεργάτης τού αγίου Βρεσθένης καΙ χωρΙς να ελθη εις ουδεμίαν προηγουμένω; συνάντησιν μεθ' ήμών, απε­ κήρυξεν ήμάς ώ; εκπεσόντα; δήθεν τή; 'Ορθοδοξία; καΙ ετάχθη παρα το πλευρον τού Χριστεμπόρου κατ' Αυτην Βρεσθένης, του Μάνεση καΙ ΓΟ'ύ­ ναρη, ου; παριστ~ ώς στυλουάτας τή; 'Ορθοδοξίας, 'Ε' πισης , δ ιατεινηται ενψ μέχρις εσχάτων Αϋτη απεκάλει αυτους εκμεταλλευτα; καΙ προδότας τού αγώνος; e, ,ι υποκρινεται 'και ψευ δ εται ασυσΤΟΛ.ως στι !... θ εοφι λ'·' ια σταν πανορ θ δ'ξ 0 0 ου ' ,"\ e η ~""'" μετερα ' 1 ., 'λ παρε κει και ' περιττευει '< η συγκροτησις , Σ υνόδου Τι Μεγάλης Τοπικής Σ υνόδου δια την εγκυρον καΙ τελεσίδικον κα­ ταδίκην τής ήμερολογιακης καινοτομία; τού 'Αρχ) που, αφού αί ΠανΟ'ρθό­ δοξοι Σύνοδοι γιον. 1583, 1587, 1593, κατεδίκασαν το Γρηγοριανον ~Hμερoλό­ ΚαΙ τούτΟ', διότι γνωρίζει κάλλιστα, στι αϊ ειρημέναι σύνοδοι κατεδί­ κασαν μεν το Γρηγοριανον ήμερολόγιον, αλλ' ή καταδίκη αϋτη αφoρ~ του; Λατίνου; οϊτινες εθηκαν ει; εφαρμογην το σλον ή"μερολόγιον, ενψ δ Άρχ) πος παρέλαοεν εκ ταύτου το ημισυ εφαρμόσας αυτο ει; τα; ακινήτους εορτας καΙ διατηρήσα; το Παλαιαν δια το Πά.σχα καΙ τ<χ; κινητας έορτάς, ακριοώς ίνα παρακάμΨη τον σκόπελον τη; καταδίκης ταύτης. Κατα ταύτα, ΊΙ καινοτομία αυτη τού 'Αρχ)που εφαρμόσαντος το Γρη­ γοριανον , ~H μερο λ ογιον ' μονον ι οια ~" τα; ακινητου; ;), εορτα; e, και ,,,, ουχι. δ' ια το , Πάσχα, < η δ ι' Ο κ υ Ρ ί ω ς κ α τ ε δ ι κ ά σ θ η τ ο Γ Ρ η γ ο Ρ ι α ν ο ν ο λ ο γ μ ε Ρ ' ι ο ν, < ως " αντιπιπτον "ζ' προς τον 'Α ποστο λ' ικον Ι.\.ανονα απο­ r , , τελεί ζήτημα σπερ πρώτην φοραν εμφανίζεται ει; την ίστορίαν τή; 'Ορθο­ δόξου 'Εκκλησίας. Σ υνεπώς , τευει, < ω; " απΌ ή σύγκλησις Πανορθοδόξου απεφαν θ η Συνόδου ου μόνον δεν περιτ­ , τριπο δ ος ' , ως • "λλ ο; α 11 απα; η ' • ~/VI μετερα ' .ι Θ εοφι λ' ... ια, &.λλα καΙ ε π ι Ο ά λ λ ε τ α ι τού ζητήματο; τούτου. δια την κανονικην καΙ εγκυρον καταδίκην Ούτος ακριο6':>ς εΙναι καΙ δ λόγο; δι' ον αϊ λοιπαΙ 'Ορθόδοξοι 'Εκκλη­ σίαι αϊ ίστάμεναι επι του εδάφου; τού πατρίου ~Hμερoλoγίoυ δεν εκοΨαν τήν εκκλησιαστικην συνέλθη επικοινωνίαν μετα τού καινοτόμου μόνην Άρχ)που, επιφυλασσόμε­ καΙ κατα­ ναι να εξενέγκωσι ηΙν γνι;ψην καΙ την κρίσιν αυτών ει; την μέλλουσαν να Πανορθόδοξον Α'" ( ικαση δ , υτον, ", , , ", εμμενοντα αμεταπιστως ει; την Σ ύνοδον, δικαιουμένην , καινοτομιαν νο δικάση Τ ου. ΚαΙ σταν 11 ·Τμετέρα θεοφιλία, δ); ιίλλος Πάπα;, χαρακτηρίζει ήμάς αυτής καΙ ώς αίρετικους διότι δεν εκηρύξαμεν δια τιιν καινοτομίαν τού Άρχ)που Σχι­ σματικην την 'Εκκλησίαν της ~Eλλάδoς καΙ ακυρα τα Μυστήρια • -27­ περιωρίσθημεν μόνον εις την διακοπην της εκκλησιαστικης επικοινωνίας μετ' αυτού και προ Συνοδικης διαγνώμης, κατα τον 15 τη; ΑΒ' Οικουμενικης ' ' 'λ ' '" , Οςους 'Ε κκ λ' ησιας αιτινες δ' εν δ' ιεΚΟψαν και Σ υνο δ ου, τοτε τα; οιπα; '0 Ρ θ ο δ' 'i:: την επικοινωνίαν μετα τού καινοτόμου Άρχ)που, πρέπει η ~Ί'μετέρα θεοφι­ λία να κηρύξη δύο φορας αΙρετικά;, όπότε νης! μ ό ν ο ς 'Ορθόδοξος ~Iεράρ­ χης θα μείνη Αύτη μετ α τού όμοτρόπου και συνεργάτου επισκόπου Βρεσθέ­ ! 'Εν τη περιπτώσει ταύτη θεοφιλέστατε, θέτετε τελείαν και παύλαν εις τον δίον και την μακραίωνα ίστορίαν της 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας αφού δλας συλλήδδην τας 'Ορθοδόξους 'Εκκλησίας κηρύσσετε αίρετικας διαψεύδοντες «Ίδου ούτω και την ρήτραν τού Κυρίου ειπόντος εις τους μαθητάς του: εγω μεθ' ύμών ειμι πάσας τας ημέρας, εως της συντελείας τού αιώνος». Βλέπετε θΕοφιλέστατε η τυχοδιωκτικη και λαοπλάνος αύτη πολιτικη εις ποία ατοπα και αδυσσώδη βάραθρα αγει Τ11ν ~Ί'μετέραν θεοφιλίαν, ητις ου μόνον κατασπιλιί)νει την Ιερότητα του αγώνος, προς εξυπηρέτησιν τ.ού όποίου ανυψώσαμεν Αυτην εις την επισκοπικην σκοπιαν και τιμήν, αλλα καΙ καταργεί την εννοιαν και την ύπόστασιν της καθόλου 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας. 'Ε' e, " e , e' πισης υποκρινεται και ψευ δ εται εν γνωσει η ~rv'I μετερα θ εοφι λ' ~ ια, οταν θ ε­ ' , ' τη ημάς εις την μοίραν τών ευαγών Μονών τού ~Λ γίου 'Όρους αιτινες διατηρού­ σι μεν το πάτριον 11μερολόγισν, αλλα μνημονεύουσι εν ταίς Ιεροτελεστίαις αυτών τού ν:εοημερολογίτου Οικουμενικού Πατριάρχου. Και τούτο διότι κάλλιστα γνω­ ρίζει Αύτη δτι ημείς, ου μόνον δεν μνημονεύομεν τού Οικουμενικού Πατριάρχου, ώς νεοημερολογίτου, και τού καινοτόμου Άρχ-που, αλλα καΙ διεκόψαμεν πά­ σαν εκκλησιασηΚ11ν επικοινωνίαν μετ' αυτδ'>ν, μόνων ευθυνομένων προσωπι­ κώς δια την καινοτομίαν ταίrτην. 'Αλλ' η ~Ί'μετέρα Θεοφιλία ουκ ανευ σκοπού εκαμε τον παραλληλισμον τούτον, νομίζουσα εν τη επιπολαιότητι Αυτης δη ούτω θα θίξη καΙ τον ~Iερoν Σύνδεσμον τών Ζηλωτών του ~Aγίoυ 'Όρους, διότι ο-Οτος ετάχθη με την κα­ νονικην καΙ 'Ορθόδοξον γνιί)μην και η μ ώ ν καΙ απεδοκίμασε καΙ κατέκρινε Β ρεσ θ' ενης και δριμύτατα τους αφ' ημών αποστατήσαντας Ζηλωτας Ιερείς Γεδεών, ~Iλαρίωνα , 'Α κακιον, ως και τους φατριασαντας e " , ' " επισκοπους , Κ υκ λ' α­ δων δια την διάσπασιν της ορθοδόξου παρατάξεως ημών καΙ δη εις τας παρα­ μονας της επαναφοράς τού πατρίου εορτολογίου ύπο της επισήμου 'Εκκλησίας. Κατόπιν πάντων τούτων εχει την αφέλειαν, ίνα μή τι αλλον ε'ίπωμεν, ή ~Ί'μετέρα θεοφιλία να δΙ'ίσχυρίζεται ακόμη δτι διεσπάσαμεν ημείς την ορθόδο­ ξον παράταξιν επι βλάβη τού αγώνος, ώσεΙ να είχε αύτη τΊ1ν αρχηγίαν, καθ' ης επαναστατήσαμεν καΙ οχι ημείς, οιτινες εστηρίξαμεν δι' δσων εστηρίξαμεν, δι' δσων εγράψαμεν και εξετυπώσαμεν τον αγα)να, ύπερ 0-0 έθυσιάσαμεν , παρ '~/λ ο ον. τα ίΟ πάνία και θρόνους και απολαυας και ησυχίαν κ,αΙ οικίαν καΙ συγγενείς μη δει­ ' λ ιασαντες ,:ι, να αντικρυσωμεν κ,αι "" αυτα τα δ εινα ' της - :ι ' f : ' ε~oριας και ' πρσδεδηκος της ηλικία;, ενιν Αύτη ουδεμίαν αξιόλογον πνευματικην σ1'Jμδολην συνεισήνεγκεν εις τον αγώνα εις ον προσηλθεν ίνα λάβη τον επισκοπικον βα­ -28­ θμον και χρησιμοποιήσ'tl τουτον προς εκπλ11ρωσιν φιλοδόξων επιθυμιών και εκμεταλλευτικά)ν σκοπών. ~H < , υμετερα θ εοφι λ' ια =ι εις τοσουτον - ~ , αΠOνOlιας αφικετο, " ωστε 1:1 'ε να κστομι­ ' ση πλατεί τφ στόματι, θερσιτικη τη γλώττ'tl δτι ήμείς εγκαταλείψαμεν την ση­ μαίαν τού αγώνος και προυδό)καμεν α'ιΥτον εις τον 'Αρχ-πον 'Αθηνών! ~Hμείς, θεοφιλέστατε, εξήλθομεν εις τον αγώνα ύπο την σημαίαν της επαναφοράς τού πατρίου έορτολογίου εις την 'Εκκλησίαν, θέττοντε; ώς κύριον σκοπον Ο'υχι την μονιμοποίησιν και την διαιώνισιν της 'Εκκλησιαστικης διαιρέσεως, αλλα. την ειρήνευσιν τη; 'Εκκλησίας και την ενωσιν τών Χριστιανών εις τον εορτασμο'\ τών εορτών. <Όταν δε ανεστηλώσαμεν την ένωτικην ταύτην σημαίαν της 'Ορ­ θοδοξίας διεκηρύξαμεν ει,θΊ,ς εξ αρχης στι ου μόνον θα. στηρίξωμεν το ορθό­ δοξο'\! κύρος τού ΟΙκ.ουμενικού Πατριαρχείου και της ~Eλληνικης 'Εκκλησίας, οπερ ., δ l!. λ λλ 'θ 'λ ιεκυυευσαν, ως μη ωφει ε, οι καινστομοι, α α και α περιστει ωμεν τας ' <,,, < , , ' ' ' ακρότητας εις ας εξετρέπετο ό 'ήμερολογιακο; αγών, αφεθεις αν-ευ ποιμαντορι­ κης καθοδηγήσεως, τών επι κεφαλης τσί'του άγιορειτών ίερέων ελλείψει θεολο­ γικης και καν,ονικ-ης μορφ(οσεως, προοαινόντων αναμυρώσεις τ(7)ν τέκνων των νεοημερολογιτών, α ν τ ι Κ α ν ο ν ι κ ώ ς εις ε π Ι β λ ά Ο 'tl τ ο ύ α γ ω ν ο ς α υ τ ο υ. Κ α ι μ ε ι (~> σ ε ι τ ο ύ Ο Ρ θ ο δ ό ξ ο υ κ ύ Ρ ου ς Και την σημαίαν ταύτην ου μόνον δεν εγκατελείψαμεν αλλα. και ελαμπρύ­ ναμεν και εδοξάσαμεν και εν θριάμοψ με την δύναμιν τού Χριστού επι της 'Ορθοδόξου 'Ακροπόλεως τού ΟΙκ. Πατριαρχείου και της ~Eλλ. 'Εκκλησίας προσεχώς θα. αναπετάσωμεν. Ν αί, θεοφιλέστατε. "Αν llρχισε να. ύποφώσκ'tl ~ρoδίζoν το ήμεροφαες λυκαυγες τού θριάμοου της 'Ορθοδοξίας εις τον όρί­ ζοντα της Έλληνικης 'Εκκλησίας, τουτο, μιετα. την δύναμιν τού Χριστ-ού, οφεί­ λ εται ,~" και εις την ~' ορ θ' δ ,ο,=,ον και Ο χριστιανικην " και n ετηρησαμεν απεναντι της" , , - επισημου 'Ε κκ λ' ην " ησιας ", " οντως αρχιερατικην στασιν , της Π ολ' 'δ ει­ και ιτεlιας, μη λιάσαντες να. ορθιοσωμεν το αρχιερατικον ανάστημα ήμών καΙ απέναντι της ασκηθείσης καθ' ήμων οίας, ίνα μη εγκαταλείψωμεν καΙ προδώσωμεν την ενδοξον και τεtιμημένην σημαίαν της 'Ορθοδοξίας και ορθοδόξου ήμών πί­ στεως και ομο ,< λ ογιας. ' Ένφ ~Tμείς θεοφιλέστ,ατε, και ό συναποστάτης Βρεσθένης τυφωθέντες εκ της αίγλης τού επισκοπικου βαθμού, επανεστατήσατε καθ' ήμών, εκ φιλαρ­ χίας και εωσφορικής ύπερηφανίας ακριοώς εΙ.ς το κρίσιμον σημείον τού αγώ­ νο;,