Β΄ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΟ ΤΟΜΠΡΟ

Ι θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ •. ' ,," .ι" . ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΓΙΟ Ρ ΕΙΤ Ο Υ -)3 'ΑΝΟΙΚΤΗ ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΙΕΡΕΑ Κ. ΕΥΓΕΝΙΟΝ ΤΟΜΠΡΟΝ l. ΙΥΝΟΔΟΥ Γ.Ο.Χ.· ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΡΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ) ΜιχρcX θεώp'7]OΙ~ τω" Έχχλ'7]οιολΟΥιχων προβλημcXτωv τοu ίεροu ά.Υώ"ος r. ο. Χ. CΕλλcXδο~ χαΙ τij~ . δυνατότ/τo~ δημιoυpyί~ ή"ωμένη~ Έχxληaία~ αUτώ". «Γνώσεσθε τ/ν άλήθε1α Kαi ή άf.ήθε1α έλευθερώσε1 ύμας:.. ·0 Κύριος. «Έαν δε Kαi άθλfj ης ού στεφανοϋΤα/, έάν μιΊ νομίμως άθλήσπ:.. . «·Οταν ή του ένος 6λά6η είς πολλους άνατρέχεl, Άπ, Παύλας. τότε ού δεϊ μαχροθυμεϊν, ούδε ζητεϊν το έαυτοϋ συμφέρον, άλλά το των πολλων ϊνα σωθωOl' διόπ τ/ς μονομεροϋς άρετης ή πολυμερης ώφελιμωτέρα τυγχάνει:.. ·Οσ. MαΡICQς δ Άσκητής. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ . ΑΘΗΝΑΙ 1972 .... . · ..• . . ΘΕΟΔ.ΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧόΥ ΑίδεσΙμώτατε, ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΉ .,Β' Μετα πολλης της προσοχης άνέγνωσα την έκ 2716 λέξεων ύμετέραν c'A­ πάντησΙν» είς την άνοικτην προς ύμας emmoMv μου. Λέξιν προς λέξιν έρευνή­ σας ταύτην ούδαμου άνευρον είλικρινη και εύθεϊαν άνταπόκρισιν είς τας τεθεί­ σας έρωτήσεις και συμπεράσματά μου. 'Ανπθέτως ύπερ τας 700 λέξεις ήναλώ­ σατε είς κατ' έμου ϋβρεις καΙ .. πνευμαηκας συμβουλάς. Εύχαριστω. Έν τψ με­ ταξυ σμως, άσφαλως εχετε την έντύπωσΙν σπ άνηρέσατε καθηκόντως την έm­ στολήν μου, διαφωτίσαντες συγχρόνως ύμέτερον ποίμνιον :κα1 ποιμένας! Έαν σντως ύπi'jρxεν έκ μέρους ύμων τοιαύτη tmeupίa, θα επρεπε άπαραιτήτως να δημΟσΙεύσητε και το ύμέτερον κείμενον, προς πλήρη ένημέρωσιν των άνα­ γνωστων σας κα1 είικολωτέραν, ούτως, άπόδειξιν της άλη8είας. Προς άπαλλαγην ύΙμων έκ της άνωτέρω ψευδαισθήσεως· κα1 άπόδειξιν του άκριβως έναντίου, κυκλοφορω την παρουσαν, άπαντων άφ' ένος εiς α π α ν τ α τα τεθέντα έρωτήιματα ύμων, (σέβομαι γαρ την εννοιαν του διαλόγου) άποδει­ κνύων δ' άφ' έτέρου ύμας και πάλιν ψευδόμενον και της άληθείας πραγμάτων έmστροφή μου, εδωκεν λαβην εiς ύμας να γράψητε: <.•. διατί εσπευσε να μεταβη είς την Άμερικην κα1 να έm­ στρέψη έκεϊθεν απρακτος; που έδημοσίευσε τότε την διαμαρτυρίαν του;:) Έν συνεχεί<;ι με έρωτατε έαν mστεύω «ση ή Παράταξις της Συνόδου των Ρώσων της Διασπορας κέκτηται εγκυρον και ωτρόσβλητον την <Ιερωσύνην, έαν κατέ­ χη αύτη την γνησίως όρθ6δοξον άλήθειαν ...:) κ.λ.π. Βεβαίως κέκτητω εγκυρον την 'Ιερωσύνην και εύρίσκεται έντος της 'Ορ­ τε και κειμένων iκανoνπαραΠOIητήν. Ή έξ ,Αμερικης ανευ χειροτονίας εσχον, ως άποδεικνύουν αi ένέργειαι του συλλειτουργήσαντος Σέρβου Άθα­ νασίου Γιέβητς, κυκλεύσαντος όλόκληρον το Αγιον 'Όρος κα1 θριαμβικως U σθηματικων συλλειτούργων, δεδομένου ση ταυτα δημιουργουν ούχι εύχάρι­ στον άντίκτυπον είς τον κοινον άγωνα των Γ.Ο.Χ., <Ελλάδος, ως και δντως θοδόξου Άληθείας. Έαν κατα καιρους ένεργεϊ συλλείτουργά ηνα, ίδί<;ι μετα Σέρβων iερομονάχων, τουτο δεν σημώνει σπ άφαιρεϊται έξ αύτης :ή θεία Χά­ ρις (τουτο μόνον υμείς «mστεύετε» έγκαρδίως, ώς θ' άποδεlΧθη περαιτέρω)' άπλως άφίσταται της όρθοδόξου άκριβείας κα1 συνεπείας. Έφ' σσον δμως έγω tneelJPOUV την άκρίβειαν και είχον δη110σίως έκφρά­ σει την έmθυμίαν μου ταύτην, είχον παν δικαίωμα να μη συμφωνήσω προς το μνημονευθεν έν τfί έmστολfj μου συλλείτουργον του Σέρβου Ιερομονά­ χου μετα του Μητρ. Φιλαρέτου, τελεσθέντος κατα Ίούλιον του 1971. Σω­ φρόνως ·μάλιστα ένεργων, ούδόλως διειμαρτυρήθην δια τουτο δημοσία' άπλως δια της ,άρνήσεώς μου παρέσχον αύτοϊς την εύκαιρίαν σπως άvnληφθoϋν ση έπέστη πλέον ό κωρος της διακοπης τοιούτων OίiΚOνOμIΚων κώ... συναι­ Οίιδαμου και ούδέποτε έκατηγόρησα την ΡωσΙκην Σύνοδον έπi φιλο­ KoμμoυνIστlιq) πορείQ., ώς ήθελήσατε να με παρουοιάσετε. Τρανον δεϊγμα τούτου, το εργον μου «Διάλογοι της <Ερήμου) ---όπερ σημειωτέον θερμώς 1. --_ μένφ άλή8ειαν Kαi έν ' Aμερικfj είσέπ ευρισκόμενος; Κατόmν τούτου έπέστρεψα είς την μετάνοιάν μου με μίαν κρυφην κα1 πληροφοροϋσαν με iκανοποίησιV" ποίαν; την της συνεπείας, πραγμα το όποϊον, ως ό λόγος θα άποδείξη περαιτέρω, σπανίως υμεϊς ήθελήσατε να έφαρμό­ σητε ... <Η αρνησις μου fiJo κατ' έιμέ, iKavi) διαμαρτυρία, μετα πάσης εύγε­ νείας κα1 άξιοπρεπείας γενομένη. Το ση δντως ήρνήθην έγω σπως λάβω την χειροτονίαν και ούχι :ή Σύνοδος, ,μάρτυς έπιτ6mος και είς τi)ν διάθεσίν σας ύπάρχων, ό συνεργάτης σας π. Παντελεήμων ώς κα1 ό πρωτοσύγκελλος της Ρωσικης Συνόδου π. Γ. Γκράμπε. Διατί δεν τους 'έρωτήσατε δια τα κατ' έμε πριν 11 ,κατηγορήσητε; "Η μήπως δεν έπληροφορήθητε την έν προκει­ όμιλοϋντος περι τούτουl ι .• ---- , , ,.) , ' , _ ...••• -_•• ~ •• ~. ,Ν" ΠΥ"". τ/<; ανσ 'Νωr 1πεω ι; σος-. J . 'ΚΩ ~ ι '& ν J. τω < , οποιω ο ο ~ ο ο,. 0_". 4 θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Β' κάτωθι της όλοσελίδου φωτογραφίας του Μητροπολίτου, εγραφον: «'Ο Μη­ τροπολίτης ΦJ.λάρεΤOς, Πρόεδρος της εν Διασπορq Pωmκης Συνόδου. 'Ο ευ­ παρρηc:ίαστος όpoλoγηT~ς της, Όρθοδόξου .άληθ~ίας και άπερίτΡ.ητος ελεγ­ τυγχάνει δη ΟΙ ύπο τον συσχημαηζόμενον τοϊς κακοδόξοις Ρώσον «'Αρχιε­ πίσκοπον» Άναστάσιον της Άμερικης λαηνόφρονες επί(JiΚOΠOI, ΟΙ τον 'Ακά­ κιον κω τους μετ' αυτου θεομπαΙΚπκώς προχεφίσαντες, ύπερθεματίζουν (_ πικών, συγκοινωνουντες κω συμπροσευχόμενοι μετ' αυτων είς ναους Παm­ κους κω οίκους ευκτηρίους». Ταυτα ρενεν ετει 19630 ιδου τι έγράφετε πέντε μόλις μηνας προ της αναγνωρίσεώς σας: «Πληθος ερωτημάτων και άποριών δημΙουργεί ή άήθης και λίαν περίεργος στάσις των Ρώσων κληρικών της Διασπορας εν σχέσει προς ηΊν άναγνώρισιν κω ανύψωσιν εις «ΜετροπόλΙα» ύπο του Πατριαρ­ χείου της .Μόσχας, της Pωσncfjς 'Εκκλησίας Άμερικης και Καναδα!!ι Πώς έδΙχθησαν κω ΠUJς ήνέχθησαν το γεγονος τοϋτο, ΟΙ διακηρύξαντες εις το παρελθόν, αύτογνώμονα γραμμή ν, ανεξάρτητον άπο του Κρεμλίνου και κ'Κ. Ρωσίας; ... Τί εμεσολάβησεν; ... Διατί ΟΙ εν Διασπορζί Ρώσοι κληρικοι ΟΙ επαγ­ γελλόμενοι τους όρθοδοξοφρονοϋντας δεν άπεκήρυξαν μέχρι σήμερον έπι­ οήμως κω κατηγορηματικώς την ΣΧΙσΡατικην 'Εκκλησίαν; .. ο Και στρέφον­ τες τον λόγον προς τους ένταϋθα mστούς, ΟΙ όποίοι άνήκουν η κοινωνοϋν κω απληροφόρητοι, ΟΙ όποίοι άνεξετάστως, άβαθώς κω με ωφιτον ζηλον, σπεύδουν να έναγκα­ λισθοϋν και προσκολληθοϋν εις πρόσωπα και καταστάσεις, έθνικώς, εκκλη­ σιασηκώς και όρθοδοξοφρόνως, ΣΚΟΤΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟΥΛΟΥΣ». (κ'Ε.0., μετα της παρατάξεως τών Χρυσοστομικών, γράφετε: «''Ας το εχουν, λοιπόν, ύπ' Oψlν των ΟΙ άφελείς 107. Παραθέτω εν auveXelQ. τι έγράφετε ύμεϊς παλαιότερον κω μέχρις έσχά­ των περι της Ρωσικης ΔlOσπορας. «Διόη, ό διαβόητος ούτος Σλαυος επίσκοπος Λεόνηος ... κω ΟΙ της παρατάξεως εις ην ανήκει, .Σλαυοι έπίσκοποι του Κα­ ναδα και της Βορείου και Νοτίου ΆμεΡlΚης, παντοίους μετέρχονται τρόπους δI~ να ύπονΟΥεύσουν το εργον κω τον αγώνα των Γ.Ο.Χ. της 'Ελλάδος ... ΟΙ Σλαυοι ούτοι επίσκοποι μΙσελληνικώτατα έμπολιτευόμενοι συκοφαντουν και θέτουν εκποδων πάντα ~λληνα όρθόδοξον 1<ατώτερον κληρικον η έπί­ σκοπον.ο.» (ΚΕοι, 'Ιούνιος 1963, σ. 4). Και εiς ηΊν σελ 6 «Διαβεβοημένον κτης της πονηρας ξυνωριδος ΟικουμενΙσΡου τε και σελ Κ ο μ μ ο υ ν ι σ μ ο υ». ρ .• λυπτον έmκοινωνίαν κω συνεργασίαν μετα των κακοδόξων, και δη των Πα­ {\περβαίνουν. σ. ήμ.) και αυτου του πάτρωνός των Άναστασίου εiς άπροκά­ i\I άρτιος 1971. σελ 9). Πάντα τα άνωτέρω, φυm.ικώς, διότι δεν εϊχατε ακόμη άναγνωρισθηο ευθυς ομως κατόπιν ήκολούθησαν ΟΙ υμνοι κω ΟΙ επαινοι της Ρωσικης Διασπορας!"0 ο Έρωτωμεν αποτελεί τοϋτο εκφρασιν και συνέπεων «γνησίου» όρθοδόξου; Πόθεν ή τοσοστον άστραmαία άλλαγή των; 'Εαν εγώ, κατόmν πολλαπλών επαίνων ήρνήθην την προσφερθείσαν χεφοτονίαν, πώς ήμείς άνεπαύθητε να χεφοθετηθητε άπο ανθρώπους ΟΙ όποίοι συμφώνως προς το mστεύω σας , , --ουχι f:' ομως " και το , ' 1δ ικον μου- 'ζ προωρι οντο δ" ια την ... ι κο λ ασι;.... , 'Απλ' ου­ στατα, διότι δεν ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ πάντοτε κω δσα γράφετε. Ή άπόδειξις; Εις τας άκολουθούσας σελίδας τοϋ παρόντος. Καφος δμως ν' άναφερθώ και εις Τ() διατΙ δεν εχεφοτονήθην άπο την παράταξιν τών Χρυσοστομικώνο Ώς γνωστόν, απαν το 'Άγιον 'Όρος ύπάγεται (= άνήκει) εiς την δι­ καιοδοσίαν τοϋ Οικουμενικου Πατριαρχείου, και μάλιστα δι' αμέσου εξαρ­ τήσεώς τοι,ι, εχον ώς oiκείoν έπίσκοπον τον έκάστοτε Οίκ. Πατριάρχην. Εις περίπτωσιν οπου ό Οίκ. θρόνος ηθελεν κηρύξει κακοδοξίαν η αϊρεσίν τινα, -ώς συμ6άίνει σήρ.ερον- πας άΥιορείτης, επιθυμών την τήρησιν τών Όρθο­ δόξων Παραδόσεων, ε π 1 β ά λ λ ε τ α 1 δπως διακόψη πασαν εκκλησια­ , >, " ΙΠ1101ν Kιηνωνlcιν ΠDΟC αυτον. παοα 'πλ' TIlV TumKIlV εον 'ξ' , ε αρτησιν του. κοινω­ ..... ,,.;~ . ,,- ... _.' '. _::, .. , _.:. -.... θ~OΔΩPHΊΌY ΜόΝΑΧόΎ - ΑΝόικΊΉ ~ΠIΣTOΛ1I ..Β ι 5 . . ,ο να/ν του λOlπου 11 ό ν ο ν μετα πάσης όρθοδόξου Έκκλησίας μη κοινωνού­ σης, ενεκα του άνωτέρω λόγου, τψ Οίκ. Πατριαρχείφ. ' Καθ' ήμας τό γε νυν, τοιαυτω :Ορθόδοξοι Έκκλησίω τυγχάνουν ή της Ρωσικης Διασπορας (κ. Φιλαρέτού), ή των Γ .Ο.Χ. <Ελλάδος (κυρου Χρυσσ­ στόμου) και :ή μαρτυ ρικη Έκκλησία των κατακομβων έν Ρωσίςι Ια. Συνεπως ήδυ­ νάμην να χειροτονηθω εϊτε εν 'Αμερικη, είτε εν Έλλάδι, χωρις παρα ταυτα ή ενέργειά μου αύτη να σημαίνη κω ύ π α γ ω γ η ν είς την Έκκλησίαν του χειροτονοσντος έπισκόπου. Ταυτα άσφαλως γνωστα είς ύμας, σας ώδή­ γη σαν να μοι όπευθύνητε τ/ν άκόλουθον ερώτ/Ο1ν::. Έαν έπίστευεν δη οί 'Ακακιακοί, ευ κω καλως εχουν την Ιερωσύνην κω 'Αρχιερωσύνην, διατί δεν προσηλθεν πρωτον είςέκείνους, δηλ. τους ,Ακακιακούς, που τους εΙχε και στα πόδια του, δπως λέγομεν, δια να ζητήση κω λάβη την <Ιερωσύνην;:. Σας πληροφορω αiδεσιμώτατε, και θα μου έΠIτρέψIJτε να πιστεύω δη πρoσπoιεiσθε εμφανιζόμενος ώς άγνοων, δη δεν επραξα του το, άλλ' άπηυ­ θύνθην είς την Ρωσικην Διασποράν, διόη: ή ώς ανω Έκκλησία των Γ.Ο.Χ. (κυρου Χρυσοστόμου) ,συμβαίνει να τ/ρη έπιφυλακπκην στάσιν ενανη έμου κω των όμοίως προς έμε φρονούντων. <ο λόγος; ούδεν ~τερoν εiμiι ή ύφι­ σταμένη άπα ετων διαφωνία μεταξυ ήμων κα! των «Ζηλωτων ίδίψ ΆΥιορει­ των πατέρων, έπi του χρόνου κα! τρόπου προσελεύσεως εν τψ θειωτάτφ της θ. Εύχαριστίας μυστηρίψ, κα! περι του όποίου λεπτομερείας θέλετε πληρσ­ φορηθη δια κυκλοφορηθησομένης λίαν προσεχως εμπεριστατωμένης μελέτης. Παρα τας ήμετέρας προς την εν λόγψ Έκκλησίαν προφορικάς τε κα! έΥγράφους διαβεβωώσεις -εξ ιΊιν της άπο του Πάσχα 1970 «'Απολογίας- 'Α­ ναιρέσεως» τυγχάνετε κα! ήμεϊς παραλήπτης - κα! παρα το γνωστοποιηθεν ΑύτΩ «Δηλωτικον Γράμμα» ύπο ήμερομηνίαν 28 Μαίου 1969 του Μητροπο­ λίτου Φιλαρέτου, δια του όποίου άφ' ένός, ενεκρίνετο κα! έπωνεϊτο ή παρ' ήμων τηρητέα εν προκεφένψ «τακπκη και στάσις», ώς σύμφωνος ουσα «τώς κανονικώς διατάξεσι και τη πατερικη διδασκαλίφ>, κα! παρά, όφ' έτέρου, τi)ν διαβεβαίωσιν τοσ άνωτέρω Μητροπολίτου, περι του άκωλήτου της μεθ' ήμων κοινωνίας πάσης ΈKκλησlασπκiiς ,Αρχης κοινωνούσης μετα της ύπ' Αύτον Έκκλησίας, ΠΑΡ Α ΤΑΥΤΑ, δλως όδικαιολοΥήτως, ή άνωτέρω Έκκλησία συνεχίζει την ενανη ήμων επιφύλαξιν, δια τον φόβον των ... «Ζηλωτών:.. Κατόπιν τούτων ερωτω ύμας' δεν ητο λίαν φυσικη ή άναληφθεϊσα προς Νέον Κόσμον πορεία μου, σύμφωνος Ciλλως τε ουσα κα! προς τας κοινωνικας εν προκειΡένψ διατάξεις της Έκκλησίας, λόγφ της κηρυπομένης εκ του Οίκ. θρόνου αΙρέσεως; Ένταυθα επιθυμω να σημειώσω δη κα! ή ύμετέρα Έκ­ κλησία ούδόλως διαφέρει της ώς ανω τακτικης των Γ.Ο.Χ. κυρου Χρυσοστό­ μου, ενανη του θέματος της προσόδου εν τψ θειωτάτψ Μυστηρίφ της θ. Εύχαριστίας, επi προφανεϊ, δυστυχως, ύποβιβασμψ σ υ ν ό λ ο υ του 1­ ερου άγωνος. Έλπίζω κατόπιν τούτων να έλάβετε iκανOΠOIητικην άπάντησιν σχεηκως με τα άφορωντα είς την μη γενομένην χειροτονίαν μου, σχεπκα ερωτήματά σας. Καιρος δμως να γνωρίσωμεν και την ύμετέραν θέσιν και δια­ γωγην ενανη τοϋ Συνοδικοϋ εγγράφου της άναγνωρίσεώς σας, ηης και με ήνάγκασε ν'άπευθύνω προς ύμας την πρώτην άνοικτην επιοτολήν μου. ι, i Ο< "" "" Προσπαθοϋντες εν τη άπαντήσει σας ν' άναιρέσετε την παρατήρησίν μου δη «ναρκοθετεϊτε» την προσπάθειαν της ένώσεως, πληροφορείτε ήμας δη J1 α Ρ ε Ρ μ η ν 'ε ύ σ α μ ε ν το κείμενο τοϋ Συνοδικοϋ έγγράφου! Προς άπόδειξιν τούτου, άναφέρετε στιχομυθίαν ηνα μεταξυ ύμων κα! τοσ Σεβ. Καναδδ. κ. Βπαλίου, ή όποία, κατα τους λόγους σας βεβαίως, περιείχε κω το έξης: '«Έαν ΟΙ λόγοι άσυμφωνίας εΙναι ίσχυροι κα! άνυπέρβλητοι, είναι αύ­ τονόητον δη δεν δύναντω να σας ύποχρεώσουν είς τοϋτο:. (δηλ. εiς ~νω01ν) . . . ."-c '~' ... .... ' ' 6 θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ r­ Β' Πριν έρωτήσω ύμας π ό τ ε και π ω ς διεmστώσατε «το άνυπέρ­ βλητον> της άσυμφωνίας, έmθυ.μω ν' άναφερθω εις μίαν έκ των πρώτων η μ~λλoν ~την πρώτην κα! έmσημοτέραν των ένεργειων σας: το κήρυγμα ητοι ~ης 15 Οκτωβρίου 1971 εν τψ ίερψ Ναψ Κοιμήσεως Θεοτόκου Τζπζιφιων. 'Εν ήj ανωτέρω ΣυνOδIκfj ΛεπουργίQ., άντi κηρύγματος, άνεπτύξατε, κα! όρ­ ,θω~, εις το έκκλησίασμά σας, το ίστορικον της αναγνωρίσεώς σας, ένψ συγ­ χρονως, και δλως κακοβούλως, έ π ε τ έ θ η τ ε κατα της ένώσεως των δύο παρατάξεων! ... Τίνι τρόπψ; Δια της δυσφημήσεως της χειροτονίας του κυρου Άκακίου, ώς γενομένη ν και ύπο Νεοημερολογίτου. Προς άπόδειξιν δε τούτου αναφέρατε τους λόγους, δηθεν, του Σεβ. Σεραφιμ προς τον μέλ­ λοντα να xειpoτoνηθfί ύπ' αύτου ΆκάκΙον. Ό διάλογος διημείφθη ώς έξης: - «'Ακάκιε, δέχεσαΙ να xειpoτoνηθfίς και ύπο έπιοκόπου Ν εοημερολογίτου; > Και Τι άπάντηως: -.«Πρέπει να γίνη». Κατα δε τους λόγους σας, Τι άνωτέρω έρώτηως του ΣεραφΙμ έπανελήφθη τρίς. Και έρωτω: Τίνα λόγον εΙχεν Τι παρεμβολη του άνωτέρω γεγονότος είς το κήρυγμά σας; Ούχι την ταπείνω­ ων των Χρυσοστομικων ώς συνεχιζόντων τον ιερόν των άγωνα έξ έmσκόπου «μικτης» χειροτονίας; ,Απετέλει τουτο εκφραων προσπαθείας προς t:νωmν μετ' αύτων, η προς έ ξ ο υ θ έ ν ω σ ι ν τούτων; Διατί ήγνοήσατε έν προ­ κειμένψ τοσουτον κακοπίστως, την ηδη άπο τον Δεκέμβριον τοϋ 1969 γενο­ μένην Συνοδικην άναγνώριοιν του ανδρός, ηης και έξήλειψεν πασαν ένυ­ πάρξασαν κατα την χειΡοτονίαν του άνηκανονικότητα; την ωραν εκείνην, ερωτω, δεν επρεπε οι αγιοι άρχιερεϊς σας να παρα­ τηρήσουν ύμας, έαν σντως ·έπεθύμουν την t:νωmν, και να σας έπαναφέρουν είς την τάξιν κα! εύπρέπειαν, κα! ούχι να ϊσταντω άπαθεϊς; Και αν δεν ήδυ­ νήθησαν δια ποικίλους λόγους να πράξουν τουτο έγκώρως, δεν επρεπε μετα ταυτα να διορθώσουν δια λόγου η πράξεως το γενόμενον, έμφανιζόμενOl οϋτω ώς ύπερ της ένώσεως; τουτο ηλεγξα είς την πρώτην έmστολήν μου, και φρονω δη ούδεις έχέφρων θα με κατηγορήση σχετικως. Μήπως έπιθυμεϊτε, έν συνεχείQ., να συγκαταλέξωμεν εις τας έντίμους προσπαθείας προς t:νωmν, τα εισαγγελΙΚα ύμων γράμματα προς τους Χρυσο­ σοστομικούς, δι' iliv άνεκρίνετε τούτους περι Μυστηρίων και της χειροτονίας του Άκακίου; Δεν :έγνωρίζετε την έπ' αύτων θέων των, κα! μετα την έξ Ά­ μερικης έπιστροφήν σας, έγεννήθη Τι εmθυμία της γνώσεώς των; Έαν σν­ τως έπεθυμεϊτε να πληροφορηθητε ταυ τα, δι' όδου ειρηνικης και έντίμου, επρεπε να έρωτήσετε τους έν ' AμεΡIΚfί Ρώσους να σας εϊπουν πως και πότε έχειΡοτόνησαν τον Άκάκιον, κα! τί άκριβως mστεύει περι Μυστηρίων Τι ΚΟΙ­ νωνουσα μετ' αύτων Έκκλησία των Χρυσοστομικων. ''Η μήπως άγνοεϊτε δη έν τψ θέμαη τούτψ άμφότεραΙ αi παρατάξεις της Έκκλησίας των Γ.Ο.Χ. συγ­ χωλένετε, της ύμετέρας βεβώως ·έχούσης τα πρωτεϊα!... "Η μήπως Τι πεποί­ θησις και πίστις έκάστου Παλωοημερολογίτου, περι ύπάρξεως η μη Μυστη­ ρίων έν τfί NεoημεΡOλOγIΚfί ΈκκλησίQ., άποτελεϊ άπόδειξιν της «γνησιότητος» του, ώς ύμεϊς, καπηλεύοντες τον λόγον της άληθείας άπο τοϋ 1937 και έξης, διακηρύσσετε; (Δεν έξετάζω τα άπο του 1924 θεωρηηκα ύμων εν προκειμένψ θεμέλια, διόη άποδεικνύονται έκ των ύστέρων ένεργειων σας). 15ης Σεmεμβρίου 1971), επρεπε να ένεργήσητε τ ο π α ν προκειμένου δπως Τι 'Ιεραρχία και ό λαός σας ένωθfί μετα της Συνόδου των Φλωρινικων ύπο τον ' Αρχ. Αύξένηον και τον λαον αύτου. Τί σημαίνη τουτο; Ούχι δη σας έθεώρησεν Τι Ρωσικη Έκκλησία σύνολον άτακτησάντων κληρικων Kαi του όποίου 'και «έξεκλάσθησαν»; Ό τονισμος του έγγράφου εις τον τίτλον του άρχιεmσκόπου Αύξεντίου, δεν δηλοϊ δη t: ν α ν ' Αρχιεπίσκοπον άναγνω­ ____Jo.lO..."fl..J;edo.I~nu.(. Pωσrκη Σύνoδo~ύπο τον_ ό]10ϊον :1:<_<:1.1 πρέπει ν α ύ π α χ θ η τ ε; Συμφώνως, έπίσης, τfί άποφάσει της άναγνωρίσεώς σας, (Νο 16-11, της λαϊκων οϊτίνες και επρεπε να ·έmστρέψουν Kαi ένωθουν μετα του κλάδου έκ ' . ,., ~. :'., . . .... , θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ,..Β' 7 KaTC! την ανωτέρω άπόφασιν, ύπεχρεουντο ΟΙ αρχιερείς σας σπως χεφο­ θετήσουν τον ύπ' αύτους κληρον. Διατί έν τοιαύτη περιπτώσει ό Σεβ. θεσ­ σαλονίκης ΔηΡ.ήΤΡlOς ηρνήθη να. χεφοθετήσ:π τον ειδlΚως έξ Άγίου 'Όρους αφιχθέντα εις την έπισκοπήν του iερομόναχον Ξενοφώντα, δικωολογηθεις δη ητο iKavIι ή χεφοθεσία των ' Αρχιερέων; 'Εmμένοντος δε του ιερομονά­ χου, διατί τον έπληροφόρησεν ση θα ελθη εις έπαφην μεθ' ύμων προς εύ­ ρεσιν λύσεως; Ή ανωτέρω έξ Ciλλoυ αρνησις του Σεβ. θεσσαλονίκης σπως προβΏ εις χεφοθεσίαν του, δεν ήνάγκασεν τον ανωτέρω iερομόναχον κω τί­ νcις συναδέλφους του άγιορείτας ν' απευθυνθουν προς ύμας δι' έmστολης των ζητουντες έξη γή σεις ; ... Διατί επίσης μετα του Σεβ. Καλλίστου και του άρχιμ. KαλλIoπloυ πε­ ριερχόμενοι τας έν 'Α ΤΠΚΏ iερας Μονας των XρυσOστOμlΚων έκαλείτε τους προϊσταμένους τούτων εις δηλώσεις «καθαρας όμoλoγίας~ ένώπιόν σας, ώς μοι άπεκά,λυψεν -έγγράφως εΙς έκ των' ανωτέρω; 'Ή μήπως ή αρνησίς των σπως άσπασθουν την προσφερομένην «καθαραν» πίσπν, συνIστζi πραξιν άπο­ δεικνύουσα «ασυμφωνίαν ίσχυραν κω ανυπέρβλητoν~ έκ μέρους των Χρυσο­ στομικων κω παρέχουσα εις ύμας το δικαίωμα της καταστρατηγήσεως της Συνοδικης άποφάσεως της Ρωωκης 'Εκκλησίας; Τέλος, διατi πολλάκις έπανελάβετε εν Tfi ύμετέρςι ΆπανηΙσει το τελείως αναρμόδιον δια iεραηκα χείλη κω δη ανδρος «άκηλιδώτου και άψόγου βιο­ της», ώς εισθε ύμείς, έρωηκον δίσηχον «έπάνω εκεί στον Ύμμητο ύπάρχει κάποιο μυστικό~, ύπονοουντες, άσφαλως, την συμμετοχην του Νεοημερολο­ γίτου επισκόπου Θεοφίλου εις την χεφοτονίαν του 'Ακακίου; Δεν άνηλαμ­ βάνεσθε ση ούτως ενεργουντες κ α τ α φ έ Ρ ε σ θ ε κατα της Ρωωκης 'Εκκλησίας, ή όποία, ού μόνον έτέλεσεν την άνωτέρω χεφοτονίαν, άλλα και ανεγνώρισε ν εξ ύστέρου (1969) παν το έν αύήi ανηκανονικόν; 'Ή αγνο­ είτε ση κω ΕΙΣ επίσκοπος ,εαν εχεφοτόνησεν τον Άκάκιον η και ΤΡΕΙΣ όμου, και πάλιν ή χεφοτονία τούτου θα παρέμενε ανηκανονική, εαν δεν άνε­ γνωρίζετο, ώς γενομένη παρα την γνώμην της Συνόδου και του προέδρου αότης; Συνεπως ούδεν ύ π ε ρ ύ μ ω ν έπιχειρήματα προσφέρει και ή τυ­ χον ύφ' ένος χειροτονία του ' Ακακίου, καίτοι ούδεις αχρι της σήμερον έδή­ λωσεν παρόμοιόν η, αλλ' έξ ανηθέτου, ύ μ ε ϊ ς ό ίδιος έν τφ κηρύγμαη τ/ς 15.10.1971, ώμιλήσατε περι παρουσίας δύο έπισκόπων έν αύτfj!2 Μη λησμονητε δε εξ αλλου , δια να είπω και τουτο, ση δ ε ν η τ ο δ υ ν α τ ο ν εις την Ρωσικην Διασποραν να πράξΏ διαφόρως; καθόσον θα επρεπε, συμφώνως προς τους ιερους κανόνας, έαν δεν άνεγνώριζεν τον ' Ακά­ κιον, να καθαφέση κω τους χεφοτονήσαντας του τον έπισκόπους Σεραφιμ ι<αι Θεόφιλον. Φιλικως, λοmόν, σας προτρέπω, σπως παύσητε να όμιλητε περι χειροτονίας ,Ακακίου, διόη καταφέρεσθε κατα της τόσον ύφ' ύμων έπωνου­ μένη ς Ρωσικης Διασπορας! ''Η μήπως, δεν ύπολογίζετε του λοιπου εις την φιλίαν και κοινωνίαν της; , ας ελθωμεν νυν και εις τα έξης γραφέντα έν τfj πρός με άπαντή­ σει σας. «Διόη κω ΟΙ ίδιοι (ρωσοι) εσχον mκροτάτην πείραν πλέον των ανε­ πιτρέπτων παραβάσεων της παρατάξεως των Αύξενηανων» 'Ερωτω: Ποϊαι αυτω; Διατί 'Κ α τ η γ ο Ρ ε ϊ τ ε ανευ παραθέσεως των αποδείξεων; Καθ' ύμας, συνlΟτζί παράβασιν ή διατήρησις της Έλληνικης 'Εξαρχίας εν ' ΑμεΡικΏ ; ,Αλλ' Μήπως εmθυμεϊτε να άφεθουν ΟΙ εκεί 'Έλληνες ύπο την πνευμαηκην και μόνον φροντίδα της Ρωσικης Διασπορας, ώς έπράξατε ύμεϊς μετα τιΙν ανα­ γνώΡlOίν σας και διαπρυσίως κηρύσσει ό π. Παντελεήμων; 'Έτερον να έκ­ κληωάζεται ό ~λλην και εις τας Ρωσικας ·εκκλησίας και ~τερoν ή ύΠOXρεωΤlΚη ύπαγωγή του ύπο την Ρωσικην Σύνοδον. 'Ή φρονείτε ση τυγχάνει δικαιολογημένη :ή διαμαρτυρία Kαl δυσφορία του Σεβ. Καναδα κ. Βιταλίου, δια την χειροτονίαν του Σε6. ' AKακloυ; παν ' .. .. . , . .- ~~ '; ... ".. -'.,~ ". ._. ; ..... " ' ;:).:':~; 8 θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ,Β' τούναντίον! ΟΙ Ιεροι κανόνες (ΑΕ Άποστολ., Η' τilς Α' Οίκουμ., και ΙΣΤ' της Πρωτοδευτέρας) άnαγoρεύσαντες τJlν ϋπαρξιν δύο Όρθοδόξων έπισκό­ πων έν τfi αύτη έπαρχίQ. και πόλει, εΙχον ύπ' οψει των όμοιογενες ποίμνιον της α ό τ η ς Έ κ κ λ η σ ί α ς, άγνώστων ύπαρχόντων έν τη έποχη των συντάξεων τους Ιερους κανόνας, των σημερινών δεδομένων, ητοι της έν Δια­ σπορζϊ. ύπάρξεως ΠOlΚίλης έθνlΚότηΤOς 'Καl Έκκλησιων ποιμνίων, και συνεπως καθισταμένης ά δ υ ν ά τ ο υ της διαποιμάνσεώς των ύφ' ένος έπισκό­ που, ούχι όσφαλως λόγφ του πλήθους τούτων, άλλα τilς ποικίλης έθνιι<ης γλωσmκης διαφορας των. Διόπ έαν συνέβωνε Kαl ητο άνηκανονικη ή τοιαύτη σύγχρονος έν Δω­ σπορζϊ. κατάστασις, δIατi δεν διεμαρτυρήθη ό κ. Βιτάλιος Kαl προηγουμένως, :IlTOI οτε εύρίσκετο έν ΚOlνωνίQ. μετα του Άμερι'Κης κ. 'Ιακώβου, ό όποϊος έχεΙροτόνει έπίσκοπον έλληνα Kαl τον εστελλε εις την έπαρχίαν του Σεβ. Βιταλίου (Καναδδ.) προς έξυπηρέτησιν των έκεϊ έλλήνων; Διατί, έν τοιαύτη περIJΠώσεI, να μη διαμαρτυρηθη με την σεΙράν του και ό 'Ιάκωβος δια την ϋπαρξιν του Μητροπολίτου Φιλαρέτου εις Νέαν Ύόρκην; !... - .. 7~ j t . J .,.. Συνεπως π ο ι μ α ν τ ι κ ο Ι καθαρώς λόγοι έ π ι β ά λ λ ο υ ν την σύγχρονον μορφην των ποικίλων δlΚαIOδOσIων έν τψ αύτψ τόπφ, Kαl ούχι λό­ γοι άταξίας η φιλαρχίας ηρος διοίκησιν και έτέρων ποιμνίων, πρδ.Υμα δπερ σφοδρώς ήθέλησαν να 'Καυτηριάσουν ΟΙ άνωτέρω κανόνες. που νώσκομεν: «Κατα το 1948 προ6βη εiς χεΙροτονίας έπισκόπων μόνος του ό Βρεσθένης Mατθαioς, πεπεισμένως ων, δπ λόγφ του τότε διωγμου, αλλος τρόπος δεν ύπηρχεν πλέον δια να διαιωνισθη μια πραγμαηκως όρθόδοξος έλληνικη 'Ιεραρχία. ΕΙναι δε ά δ ύ ν α τ ο ν δι' ι;μας να Ι δ ω μ ε ν κ α θ α Ρ ω ς και να άποφασίσωμεν κατα πόσον ητο δυνατον να τύχη της συμπράξεως του έrnσκόπου Πολυκάρπου η του έπισκόπου Χρυσοστόμου, δια την πρώτην xεIρoτoνίαν~ (ΚΕ.Ο. Νοέμβρ. 1971, σελ. 7). Έφ' δσον, λοιπόν, Kαl πολυ όρθως, ητο «άδύνατον» να ϊδουν «καθαρως» εύρίσκεΤα/ ή άλήθεια, διατί δεν ήρώτησαν την φέρουσαν τα σ τ ί­ της άνωτέρω πράξεως παράταξιν των Χρυσοστομικων, προκειμέ­ Έν συνεχείι;:ι., έν τψ Συνοδικψ έΥΥράφφ της άναγνωρίσεώς σας, άναγι­ γ μ α τ α νου να πληροφορηθουν Kαl έκ της πλευρας του «θύματος» τας ένεργείας του δράστου; Διατί ή γ ν ό η σ a: ν το άπο 24.7.71 Συνοδικον αυτων εΥΥραφον προς αύτούς, δι' 00 τους καθίστων ΠΡOσεKTlΚOυς εις πρόσληψιν και άναγνώ­ ρισιν ΜατθωΪκων Ιερέων, πολλψ μαλλον άρχιερέων, α ν ε υ τ η ς γ ν ώ­ μ η ς τ ω ν; Διατί ήΥνόησαν έπίσης το έmδοθεν πρσσωrnκώς εις το Μη­ τροπολίτην Φιλάρετον, ένα μηνα προ της άναγνωρίσεως ύμων, εγγραφον (18.8.71), έν τψ όποίφ άνεφέροντο XαρακτηΡIσTlΚως και τα έξης: «Χωρις την γνώμην ήμων, οϊπνες εχομεν έπωμισθη όλον το βάρος και την εύθύνην δλων των έκκλησIασnKων ·έν Έλλάδι 'Καl Άλλoδαπfj ύποθέσεων, παρακα­ λουμεν μη λαμβάνητε άποφάσεις, διόη προβλέπομεν ζημίαν και ΟΧΙ ώφέ­ λειαν:.; a Κατ' άκολουθίαν, δεν ύπάρχει άμέτοχος εύθύνης ή Ρωσικη 'Ιεραρχία δια την ένέργειαν της ταύτην, και θα ητο λίαν μεγαλυτέρα και σοβαρωτέρα, έαν δεν εΙχεν το έλαφρυνπκόν(;) της π α Ρ α π λ α ν ή σ ε ώ ς της ύπο τοϋ καθηγουμένου Παντελεήμονος, όσης και πρωταγωνίστησε δια την άνωτέρω άναγνώρισιν η καλλίτερον δια τον άνΤlΚανOνIKOν τρόπον ταύτης, ώς έκ πρoσωrnκης πείρας εύρίσκομω εις θέσιν να γνωρίζω λίαν καλως. ' Αρ­ κετα λοιπον έπi του παρόντος, προκειμένου να είσέλθωμεν εις την τρίτην και σοβαρωτέραν πως παράγραφον της παρούσης έπιστολης. ο ο ο θέλοντες . να με παρουσιάσετε εις τους άναγνώστας σας άσυνεπη Kαl μη γνωρίζοντας τi rnστεύω, γράφετε: «Και άφου ώς συνάγεται έκ των γραφο­ θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ;Β' ~ .... ιlένων και λεγομένων του, δεν πιστεύει οϋτε εiς τους Ρώσους της Διασπο­ ρας, οϋτε προφανως είς τους 'ΑΚα/<1ακούς, διερωταταΙ ης: Τί αραγε τον έμ­ ποδίζει ακόμη και δεν καταφεύγει ώς ένδοκαρδίως έmθυμεί, εις την Σχισμα­ ηκην Νεοημερολογπικην Έκκλησίαν της όποίας μκαθέκτως ύπεραμύνεΤα/, ώς έχούσης δηθεν κω διατηρούσης την χάριν του Παναγίου Πνεύματος α­ κόμη και μετα την αποδοχην ύπ' αύτης του ... Γρηγοριανου Ήμερολογίου­ Έoρτoλoγίoυ;~. Ή θέσις μου ενανη της Έκκλησίας του Μητροπολίτου Φι­ λαρέτου ώς έπίσης κω της τοιαύτης των Χρυσοστομικων, έδηλώθη εις τας προηγηθείσας σελίδας του παρόντος, στε ανέπτυξα τους λόγους της μη ύπ' " , αμφοτερων χειροτονιας μου. Το να κοινωνη τις μετα των ανωτέρω Έκκλησιων δεν σημαίνει ση πρέπει να τυφλώπη η να σιγςί δια πασαν γενομένην κανονικην ύπέρβασιν η παρά­ βασιν τούτων. Ούδε πάλιν ή αρνησις της χειροτονίας μου πρέπει να ύπολει­ φθη ώς έκφράζουσαν πραξιν ή όποία πρέπει να έπαναλαμβάνεταΙ συνεχως και δη ύπο πάντων' αποτελεί είδικην περίπτωσιν ύφηγηθείσαν ύπο ειδικων λόγων. κω νΟν έπi του φλέγοντος θέματος των Μυστηρίων των Νεοημερολο­ γιτων, άλλα και πάντων των Έκκλησιων αί όποίαι εύρίσκονται εις κοινωνίαν προς αύτούς. ΤΟ έπ' αύτοϋ πιστεύω μου το έξέφρασα προ πολλου δια των δημοσίων «' AΠOKρίσεών~ μου προς τον συνήγορον της Κρατικης Έκκλησίας άρχιμ. Έmφάνιον Θεοδωρόπουλον, ώς έπίσης και εις το εργον μου «Διάλο­ γοι της Έρήμoυ~ δια τον όποίον έγράφετε σεϊς ό ίδιος τα κατωτέρω: «Διε­ ξήλθομεν μετ' όμεταπτώτου προσοχης και ένδιαφέροντος... το πόνημα τουτο του λογίου Μοναχου θεοδωρήτου ... διαπνέετCn δε απ' αρχης μέχρι τέλους, ίJΠΟ πνεύματος σωφρόν~ς αγωνιστικου και πνευμαηκου, χωρις να έκτρέπητω εiς προσωπικας αντεγκλήσεις και φ α ν α τ ι κ α ς έ κ τ ρ ο Χ ι ά σ ε ι ς. 'Όταν ή κριπκη σέβηταΙ έαυτήν, έruβοηθουμένη απο άληθη μόρφωσιν, σύν­ εσιν, πραυτητα και αγαθοψυχίαν, έπιτελεϊ ώς αριστα το εργον αύτης, προά­ γουσα και οίκοδομουσα τας ψυχας των εύσεβων xρισnανων εις τα έπίζηλα πρότυπα της αγαθοεργίας, της ορθροφροσύνης και της άληθους κατα Χρι­ στον τελειώσεως. Συγχαίρομεν τψ συγγραφεί και εύχόμεθα δπως το πόνημα του αναγνωσθη δσον οΙόν τε, ύπο περισσοτέρων αναyνωστων~.4 (ΚΕ.Ο. Ά­ πρίλιος 1971, σελ 18). Πριν έπαναλάβω, λΟl..Jιόν, την έν προκειμένψ ήεποίθησίν μου, θα ανα­ φέρω κάτι σπουδωότερον' ποίον; Τί πιστεύετε έσείς περι Μυστηρίων! θ(ι άποδείt;"ω δηλαδη δτι ΔΕΝ ΑΡΝΕΙΣθΕ ΟΤΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΟΙΡΑ θΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ!... Πόθεν ή απόδειξις; Και πάλιν έκ των γρα­ φομένων σας, ωστε να άποκλεισθη πα σα περίπτωσις αμφιβολίας η νοθείας. Δια των λόγων σας, λοιπόν, πρόκειταΙ περαιτέρω να ιδωμεν αναιρουμένη την απο τοΟ 1924 κηρυττομένην διδαχην περι απωλείας της θείας Χάριτος έκ πάσης Νεοημερολογιτικης Έκκλησίας ώς και πάσης αλλης ή όποία καίτοι ακολουθεί το παλαιον ήμερολόγιον ΚOlνωνεί προς αύτάς, συμφώνως προς τους ίερους Κανόνας: 100ν 'Αποστολικόν, 10ν της ~κτης Oiκουμενικης, 10ν της έβδόμης, 530ν της έν ΛαοδικείζΙ Συνόδου κ.α. Σχολιάζοντες το 1961 τον τελευταίον του τον κανόνα, έγράφετε: «' Ακούετε, ω καινοτόμοι σχισμαllΚΟΙ της «Έπισήμου»; Άκούετε και ύμείς δλοι οί αδιάφοροι, ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΕΣ μετα άκοινωνήτων και σχισματικων; ~ (ΚΕ.Ο., Μάρτ. σελ 11). Δηλαδη έρμηνεύοντες την έν προκειμένψ διδαχην της Έκκλησίας, πολυ ορθως, δέχεσθε δη παρομοίαν εύθύνην φέρουν και οί κοινωνοϋντες προς σχισμαηκους και αίρεηκούς, παρα την τυχον διαφωνίαν των προς αύτούς. 'Εφ' δσον λοιπόν, τοιαϋτα πιστεύετε και γράφετε, ητOl δη είναι αμοιρος θείας Χάριτος ή Έλλαδικη Έκκλησία ως και πάντες ΟΙ ΚOlνωνουντες αύτfj, λόγψ της 6.ποδοχης του νέου Ήμερολογίου. ,,';' ,.;-~ -"" .. .~ ., . -ο, ~.. "-;", , ," " , ο',,'. • , , 10 θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Β' r­ αΌ ΔΙΑΤΙ έπαινέσατε την έκλογην του αρχιεmσκόπου Ίερωνύμου, ώς Kαl τον ϊ?ιον προσωmκως; Γράφετε: «<Η έκλογη άπο πάσης άπόψεως έξετα­ ζομένη εΙναΙ έ π Ι τ υ χ η ς και ,Q μ ε μ π τ ο ς. Διότι ό νέος αρχιε­ πίσκοπος τfjς Διοικούσης Έκκλησίας, κατα γενικην όμολογίαν συγκεντροί έξώρετα προσόντα ηθους, μορφώσεως, λευϊτικης άξιοπρεπείας Kαl ανθρωπί­ νης εύπρεπείας. (ΚΕ.Ο., 'Ιούνιος 1967, σελ 17). Kαl άργτόερον, οτε ηρξαντο αί κατ' αύτου έmθέσεις ύπο των ίδίων αύτοσ έmσκόπων, παρατηρείτε: «'0­ δ υ ν ό μ ε θ α και δ υ σ φ ο Ρ ο υ μ ε ν, διότι ό θόρυβος (της KΡInκης δηλαδη σημ. ήμετ.) ζημιοί την Έ κ κ λ η σ ί α ν τ ο υ Χ ρ ι σ τ ο υ κλονίζει την έμmστoσύνην του λαου έπι την όρθροφροσύνην Kαl δΙΚαΙοφρσ­ σύνην τ ω ν τ α γ ω ν τ η ς Έ κ κ λ η σ ί α ς, των Ποιμένων και των Όδηγων, του έργαζομένου... εύγενους λα ου ήμων~. (ΚΕ.Ο. Αύγ. 1970, σελ. 19) < . . . <Ώστε, καθ' ύμας, Kαl οί αίρετικοι ΝεοημερολοΥϊταΙ διατηρουν «λευϊnκην άξιοπρέπειαν; ~ Και αύτοι εΙναΙ «ποιμένες Kαl όδηγoί~ του «εύγενους έλληνι­ κου λαoυ;~ Ύπάρχει, λοmόν, «'Εκκλησία του XΡIστoυ~ άνευ Μυστηρίων; ... ,Ασφαλως lSXI. Συνεπως ποίον π. Εύγένιον να mστεύσωμεν; Τον του 1937 οπου άπεκήρρυτε άκόμη Kαl τον κυρον π. Φλωρίνης ώς «KαKόδoξoν~, το του' 1967, εν θα έ π α ι ν ε ί τον οίκουμενιστην Ίερώνυμον, το του 1971, οπου καταδικάζει τουτον ώς και πάσας τας Έκκλησίας με τα «Μαραν ' l. κω . τuς κωομ έ νας λίμνας; " ; ... ~ . ' Αθα ... βΌ ΔΙΑΤΙ έπαναλαμβάνετε τα άνωτέρω και δια την έκλογην του άρXl­ εmσκόπου Σινα κ. Γρηγορίου, λίαν γνωστου δια τα φ!λOOIΚoυμενIσnKά του αiσθήματα; «Χώρομεν ύπερ6αλλόντως, διότι θεματοφύλαξ και Φρούραρχος και <Η­ γούμενος του Σινα, έξελέγη άνηρ δόκιμος, γνωστος δια τα ά κ Ρ α ι φ ν ω ς ό Ρ θ ό δ ο ξ α φρονήματά του, την άσκητικήν του βιοτήν, και την βαθείαν 'ΕκλησIασnκην του μορφωσΙν και καταΡΤΙσΙν κ ' , " ... ώς τον διαγράφει Kαl τον έmτάσσει είς την προς Τιμόθεον έπι­ στολήν του ό θείος Παυλος. " Τ Ο ., Α γ ι ο ν Π ν ε υ μ α, οπερ καθωδή­ γησε τους εύλαβεστάτους πατέρας της Μονης είς την έκλογην του άριστου μεταξυ αύτων, ας έκχύση π λ ο υ σ ί α ς τ α ς δ ω Ρ ε ά ς . τ ο υ έπi την συνείδησΙν και των αξίων έκλεκτόρων και του έπαξίου Kαl χριστοπρε­ ,Ανηρ <'Ώστε καθ' ύμας, και ό άδιακρίτως κοίνωνων Kαl συλλειτουργων με τα ΝεοημεραλΟγΙτωνκαι Οίκουμενιστων εχει «ά κ Ρ α ι φ ν ω ς ό ρ θ ό δ ο ξ α φ Ρ ο ν ή μ α τ α; ~ Kαi το ~τερoν φοβερόν: πράπων ουτος τα άνωτέρω, ού μόνον δεν έmτιμαται η κατηγορείταΙ ύφ' ύμων, άλλ' άντιθέτως τον θεωρείται άνδρα ώς τον θέλει Kαi τον διαγράφει ό ... Άπ. Παυλος!! Και το είσέτι τρα­ γΙκώτερον: παρα τας συλλειτουργίας τούτου μετα των ποικίλων Oiκoυμε­ νIστWν Kαi την τελείαν άδιαφορίαν του προς τους ίερους αγωνας των Γ.Ο.Χ. Έλλάδος, έσείς παρακαλείτε οπως «το ., Αγιον Πνευμα... έ κ χ ύ σ π λ ο υ σ ί α ς τ α ς. δ ω ρ ε ά ς τ ο υ~ έπ' αύτου; ητοι του καθ' ύμας άπο του 1924 άνευ θείας Χάριτος, και αργότερον άνιέρου και σχισματοαφε­ πους έκλεγέντος Άρχιεmσκόπου~... (Κ.Ε.Ο. 'Ιαν., 1969, σελ 17). } '} ., :n -Ι nκoυ. ... Κω " KaTomv κατηγορεπε - έ' με... εm ", , " ασυνεπεΙQ. ..... γΌ ΔΙΑΤΙ, έπi τΏ δεκαετlQ. της έmσκοπικης δράσεως του Νεοημερολο­ γίτου έmσκόπου τfjς Έλλαδικης Έκκλησίας κ. Στεφάνου (Τριφυλίας), έγρά­ φετε τα κάτωθι έΠαIνεnκα δι' αύτόν; «Συγχαίροντες Τ4} Σεβασμιωτάτφ κ. Στεφάνφ, έπικαλούμεθα την συναρωγην του ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ δια την όρθην κατεύθυνσΙν των της Έκκλησίας, έπι εύαρεστήσει του θεoυ~. (ΚΕ.Ο., 'Οκτώβρ. 1970, σελ 9). Σας έρωτω κάι πάλιν: Πιστεύετε ΟΤΙ γράφετε; 'Εαν ναι, είσθε τέλειος... Νεοημερολογίτης! Έαν ΟΧΙ, τέλειος ... ύποκριτής! Έκλέξατε το συμφερώτε­ ρον. Δια μεν το πρώτον, σας ύπενθυμίζω, τφος διευκόλυνσΙν της έκλογης, . . ,.',.' .. θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ...Β' η εχετε άπαγγείλλει ό ϊδιος την ημωρίαν. ΕΙναι ό τόπος «της λίμνης~ της καιο­ μένης, το φοβερον κα1 τρομερον κριτήριον του Μαραν Άθα:.. Δια το δεύ­ τερον, έδήλωσε την ποινην ό Κύριος έν τψ Ευαγγελίψ: «Έκεί εστω ό κλαυ­ θμος και ό βρυγμος των όδόντων:. ... δ'. ΔΙΑΤΙ, έrήσης,είς πλείστα τεύχη του ύμετέρου περιοδικοϋ, προσκα­ λείτε νέους και δη θεολόγους, να ·έπανδρώσουν τας ίερας Μονας Άγίου 'Ό­ ρους, Σινα και 'Ιεροσολύμων; 'Ιδου οί λόγοι σας: «Έγράφομεν -Κ α Ι έ π ι μ έ γ··ο μ ε ν έ π ι τ ο ύ τ ο υ α ν ε ν δ ό τ ω ς- ση, μοναχοι κα1 δη θεολόγοι και οί ευμοφουντες παιδείας κατα θεόν, προεχόντως κα1 έξεχόντως οί έφιέμενοι έmσκοπικας ευθύνας κα1 ποιμαντορίας, όφείλουν να αυτοστρατεύωνται εις την ύπηρεσίαν Μονων αυοττιρων, κιβωτων 'Ορθοδο­ ξίας και έπόλξεων του θειοτάταυ και άνυποστόλου άγίου φρονήματος αύτiiς:. (ΚΕ.Ο., Νοεμβρ. 1967, σ. 13., Φεβρ. 1968' σ. 10., Νοεμβρ. 1969 σ. 13, 'Ιανουάρ. 1970, σ. 9., Μάϊος 1971, σ. 11., κ.λ.π.)." 'Ώστε, καθ' ύμας, κα1 οί κοινωνουντες μετα Νεοημερολογιτων κα1 μνη­ μονευόντων τον Πατριάρχην οικουμενιστων τυγχάνουν «φ Ρ υ κ' τ ω Ρ ο ι ' Km­ θ δ στεως η πεποιθήσεως, άκολουθουν το Π. Ήμερολόγιον; Μήπως με το παλαιον δεν προδίδει την 'Ορθοδοξίαν και ό Λένιγκραντ Νικόδημος;!... ο Ο έ τ η ς 'Ο ρ θ ο δ ο ξ ί α ς:. και αί Μοναί των «Κ ι β ω τ ο ι τ η ς , 1( ,,, β ", μηπως t:χει σημαΟ1α οη συμ ατικως, κω ουχι ξ 1 α ς»; ; . . . "Η' 'Ο ρ­ Έαν πράγμαη έmστεύετε ση εΙναι αμοφοι θείας Χάριτος οί Ν εοημερο­ λOγiταI και ΟΙ κοινωνουντες μετ' αυτων, θα έγράφετε ποτέ, και μόλιστα προς θεολόγους, να σπεύσουν να ύπαχθουν είς Ίερας Μονάς... κακοδόξωνκα1 αιρετικων, είς Έκκλησίαν «έστερημένην της θεοσδότου Δυνάμεως~, εiς 'Εκ­ κλησίαν παραδοθείσαν είς «την αiωνίαν κατάραν:.;!. " 'Εν τψ μεταξυ .σμως, δεν παύετε να αποκαλητε π Ρ ο δ ό τ η ν πάντα ~να που θα τολμήση να όμιλήση περι μη άπωλείας της Χάριτος έκ της Έκκλησίας των Νεοημερολο­ γιτων, όλλα περι έ ν ο ς δ υ ν ά μ ε ι ύ π ε υ θ ύ ν ο υ κ α ι ά ν­ τ ι κ α ν ο ν ι κ ο υ σ χ ί σ μ α τ ο ς. Τίς λόγος, κατόmν τούτου, έξαρκέ­ σει προς θρηνον των αναριθμήτων ανηφάσεων και αναληθειων σας;! ... ε'. ΔΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟΝ,έδέχθητε χεφοθεσίαν άπο την Σύνοδον του Μητροπολίτου Φιλαρέτου, ή όποία μέχρι προ όλίγων έτων έκοι­ νώνει πλήρως μετα πάντων των Νεοημερολογιτων, των καθ' ύμας, πάσης Χάριτος έστερημένων; 'Ίσως θα με παραπέμψετε είς τον πανηγυρικον λόγον σας κατα την Συνοδ1Κην Λειτουργίαν της 15ης 'Οκτωβρίον 1971, έν τψ όποίψ εϊπατε κα1 τα έξης άναφερόμενος εις την συγκίνησιν των Ρώσων, έπi τfi άρ­ νήσει του Σεβ. Καλλίστου σπως συμπροσευχηθfj μετ' αυτων, κατα την πρώ­ την αυτου έπίσκεψιν. «'Έδωσαν τον λόγον εις τον έrήσκoπoν (Κόλλιστον) σπ θα συμμορφωθουν' πράγμαη, απο π έ Ρ υ σ ι ε κ ο Ψ α ν έ π ι κ Ο 1­ ν ω ν ί α ν:.. (Έκ της μαγνητοφωνηθείσηςανωτέρω όμιλίας σας). Δηλαδη το «πέρυσι» δέον να σημαίνη περίπου 'Οκτώβριον του 1970. ' Απο } ) τότε λοιπόν, ώς λέγεται, επρεπε να l:xouv διακόψει έπικοινωνίαν μετα των κακοδόξων». Και πόλιν σμως δυστυχως... ψεύδεσθε! Διατί; Διόη δεν εκοψαν απο τον 'Οκτώβριον του 1970, άλλα π ο.λ υ π ρ ο του 'Ιανουαρίου του 1970. Πόθεν φανερόν; Έκ των ίδίων λόγων σας. τους παραθέτω προς ύπόμνΙ]Ο1ν. «Διόη τον διαβεβαιουμεν κατηγορηματικως και ύπευθύνως, ση ό Μακ. Φιλά­ ρετος και ή περι Αυτον Άγία και Ίερα Σύνοδος, ηδη άπο διετίας περίπου, κ α ι π ο λ υ π Ρ ο τ η ς έ π α φ fj ς ήμων μετ' αυτου, διέκοψε τ ε λ ε ί­ ω ς πασαν έΠlΚOIνωνίαν μετα τiiς Νεοημερολογιηκης του έξωτερικου Έκκλη­ σίας ...» (ΚΕΟ, 'Ιανουάρ. 1972, σ. 12.). :Εφ' σσον λοιπόν, έγράφετε τα ανωτέρω τον 'Ιανουάριον τοΟ 1972, και ό Φιλάρετος εΙχε διακόψει την μετα των Νεο­ ημερολογιτων κοινωνίαν «πολυ προ της έπαφης υμων μετ' αύτοϋ», ηnς έπαφη έγένετο το πρωτον τον Όκτώ6ριον περίπου του 1970, σημαίνεται δια τούτου δ­ η ή διακοπη κοινωνίας θα εΙχεν αρχίσει άπο του ---~-.--_. -~--~-_._-----_._._--_.~ 1969 -- και ένωρίτερον. -_.-. __ .. _-----­ -.~.-----_ _. .._*,. ~'_."..';"';"' ... '~" · , ..... - . .. : ....: 12 θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ...Β f Συνεπως, διατί εϊπατε είς το κήρυγμά σας της 15 Όκτ. 1971 ση «απο πέ­ ρυσι εκοψαν εmκoIνωνίαν» .ασφαλως, ενεκα του σΌ «εδωσαν τον λόγον τους είς τον Σεβ. Κάλλιστον σΌ θα συμμορφωθουν» μετα την επίσκεψίν του, αφου ανωτέρω εδηλώσατε ση εΙχον διακόψει κοινωνίαν μετα των Νεοημερολογπων «πολυ προ της επαφης~ αύτων μετα του Καλλίστου; Και αφου εΙχον διακόψει «πολυ προ της επαφης αύτων μεθ' ήμων~ (δηλ την Έκκλησίαν σας), τότε είς τί τους «εφωτίσατε τους ανθρώπους περι της άκριβείας της πίστεως»; ; !Ι ... Βλέπετε όποίαν ... άσυνέπειαν μετέρχεσθε π. Εύγένιε; Άλλα εη Kαl εη. Έφ' σσον εΙχον διακόψει «πολυ προ της επαφης» μετό. του Σεβ. Καλλίστου και της εν συνεχείQ. ύμετέρας Συνόδου, διατί γράφετε τα. ακριβως ΕΝΑΝΤΙΑ, κα­ κολογουντες τους ανθρώπους και παρουσιάζοντες τούτους ώς διατηρουντας π λ ή ρ. η μετα. των Νεοημερολογπων κοινωνίαν μέχρι και τον Ίανουόριον .... του 1971!... Ή απόδειξις; την παραθέτω εύθυς αμέσως: . «'Αλλα και όεπίσκοπος της ήμετέρας παρατάξεως αγιος Κορινθίαςκ. Κάλ­ λιστος, προσφάτως επανελθων εξ Άμερικης, ΕΒΕΒΑΙΩΣΕΝ, ΟΤΙ ΟΥΔΟΛΩΣ ΥΠΗΡΞΕ ΔΙΑΚΟΠΗ εmκoIνωνίας των Ρώσσων επισκόπων εν ΆμεΡIΚΏ μετα της NεOημεΡOλOγΠIΚης Έκκλησίας, ώς ηκουσεν, παρα των ίδίων όμολογούμε­ νον ... ΕΙνω δε τοιαύτη ή σύγχυσις, το αλλοπρόσαλλον και ασταθες των κινή­ σεων, εν τώς παρατάξεσι ταύτως, Ρώσων επισκόπων και Φλωρινώων, ωστε συνέχετω ύπο αγωνίας ό 'Ορθ. Χριστιανός, διαπορων περι της πορείαςαύτων, εν αναφορξί προς η)ν ακριβη Όρθοδοξίαν, τους ίερους Κανόνας, το Δόγμα, την Παράδοσιν Kαl την Δεοντολογίαν ... Με ποίους, λοmόν, επισκόπους και τί­ νας παρατάξεις θα συνεννοηθωμεν, χω ρις να μειώσωμεν, 6λάψωμεν και στιγμα­ τίσωμεν την Όρθόδοξον πίστιν μας, το πάρελθόν, το παρόν, και το μέλλον ή­ ιιων;» (ΚΕΟ, Ίαν. 1971, σ. 19.) Έαν δε σκεφθΏ τις ση πάντα τα ανωτέρω εγράφησαν έπτα μόλις μηνας προ της αναγνωρίσεώς σας, Kαl ύπεγράφοντο ύφ' όλοκλήρου της 1. Συνόδου των Ματθαιϊκων, τί θα αποκλαύση πρότερον; την δι' άρχιεραηκων χειλέων έκφρα­ σθεϊσαν κατα της Ρωσικης Συνόδου αήθη κατηγορίαν και διαβολην (της όποίας κύριος αίηος ό ψευδως βεβωώσας ταυτα Σεβ. Κάλλιστος), η την προσπάθεια ν ναρκοθετήσεως της ίερδ.ς ύποθέσεως της ένώσεως, δεδομένου ση ΟΙ ανωτέρω λόγοι αποτελοϋν τμi'jμα της ΣυνoδIΚης Έγκυκλίου της Έκκλησίας των Ματ­ θαιϊκων προς τους, επιθυμουντας την ενωων παλαιοημερολογίτας αμφοτέρων των παρατάξεων; πως μετεβλήθησαν αρδην, μετα ακριβως την αναγνώρισiν σας, ΟΙ ανωτέρω χαρακτηρισμοι της πορείας της Ρωσικης Διασπορας, εμφανι­ σθέντων των επισκόπων της όρθοδοξωτάτων Kαl «πεφωτισμένων»; Έπιτρέπον­ τω τοιαυται ενέργειαι εκ μέρους όρθοδόξων 'Αρχιερέων και δη «γνησίων»; 'Ή την γνησιότηταεφαρμόζομεν μ ό ν ο ν σταν ό λόγος περι Ήμερολογίόυ και προκειμένου να στείλωμεν τους άνηφρονουντας είς τήνο'. κόλασιν;!. .. Άλλ' ας δεΧθωμεν, εκ της ... Βαβυλωνίας των γνωμων σας, ση ΟΙ Ρωσοι εΙχον διακόψει κοινωνίαν προς τους νεοημερολογίτας παλυ προ της επαφης των μεθ' ύμων (π Ρ δ. γ μ α τ Ο ό π ο ϊ ο ν ε κ φ ρ ά ζ ε ι κα ι τ η ν ε ν π Ρ ο κ ε 1 μ έ ν ο υ α λ ή θ ε ι α ν), και ση ακόμη, ή άπλη επιστολη των ΤΡΙ­ ων γραμμων, ή τελείως προσωπικη του Μητρ. Φιλαρέτου προς τον έπίσκοπον Κάλλιστον, ή άπλως αναφέρουσα ση το νέον ήμερολόγιον αποτελεί παραβίασιν της όρθοδόξου παραδόσεως, ή και γραφείσα μετα την απόφασιν της δια χειρο­ θεσίας αναγνωρίσεως ύμων, συνιστξί όμολογίαν πίστεως της Ρωσικης Διασπο­ ρας προς ύμδ.ς. Έρωτωμεν: Τί επρεπε ν' άκολουθήση μετα ταυτα; Άπλού­ στατα, μετό. το«φώτισμά» των και την «όμολογίαν» των, ύπελείπετο το τρίτον στάδιον της επιστροφης των, ητοι ή χειροθεσία. Έγένετο; Βεβαίως, ΑΛΛ' ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ! Δηλαδη αντ1 να γίνη ή ίδική των άπο ύμδ.ς χειροθεσία, ε­ γένετο ή ίδ1κή σ.ας ύή' αύ·των!!! που ήκούσθη το ελαπον να εύλογη το κρεϊτ­ τον; ... ΣΥΝΕΠΩΣ ΕΣΕΙΣ ΕΚΑΝΑΤΕ ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ.ΠΙΣΤΕΩΣ ΠΡΟΣ ΑΥ­ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΑΥΤΟΙ ΠΡΟΣ ΥΜΑΣ! ... ........ θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ 110ΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ )3' 13 ..,. έμέμφθημεν ταύτην, διότι καίτοι εδήλου εν τη έαυτης άποφάσει δτι: «εΙνω δε άδύναιον δ' ήμας καθαρως να ίδωμεν την δυνατότητα συμπράξεως του Ματ­ θαίου μετα του Χρυσοστόμου η του Πολυκάρπου», εν τούτοις, ανευ γνώμης της Συνόδου των ΧρυσοστΟμΙκων άπεφάσισεν την άναγνώρισιν συνόλου της Ματθαιϊκης παρατάξεως. 'Ιδου νυν και ετερον άναληθες σημείον της άνωτέρω άποφάσεως. «Έπομένως, γράφει το ρωσικον κείμενον, αν και ό ζηλος των ά­ κολουθούντων τον επίσκοπον Ματθώον εις την διατήρησιν της Παραδόσεως και του Έορτολογίου της Έκκλησίας είναι άξιέπαινος, αν Kαl ΟΙ •Αρχιερείς ΟΙ προερχόμενόι εκ της χειροτονίας του δεν μέμφονται ούδόλως, ε κ τ ο ς τ ά ξ ε ω ς τ η ς χ ε ι Ρ ο τ ο ν ί α ς ...>. Δια τα άνωτέρω παρατηροϋμεν. «Έκτος της τάξεως της χειροτονίας> ενυ­ πάρχει μία Ολλη πολυ σοβαροτέρα παράβασις ώς τυγχάνουσα μήτηρ ταύτης ή όποία Kαl εδίχασε, φευ, τον άγων α των ΓΟΧ μέχρι της σήμερον, με τας γνω­ στας ταλαιπωρίας και άναμίξεις των Ρωσικων Διασπορων κ.λ.π. Ποία; Η ΑΙ­ ΤΙΑ ΗΤΙΣ ΩΔΗΓΗΣΕ ΤΟΝ ΜΑΤθΑΙΟΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΑΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥΙ θα ίδωμεν δε εύθυς άμέσως οη ή αίτία αύτη, ού μόνον ώδήγησεν τον !..,lατθαϊον. εις την δημιουργίαν της σχισμαΏκης παρατάξεώς του, άλλα και δ­ η μη άποβληθείσα εν τη παρόδψ του χρόνου; άπώθει και τας προσφερομένας, φιλίας δε χεϊρας του κυρου Χρυσοστόμου και της περι αύτον Συνόδου, προς ενωσιν! Λυπηρον μεν άλλ'άναγκώον ν' άνατρέξωμεν επ' όλίγον εις το άξιό­ δακρυ εκείνο παρελθόν. την άφορμην μας δίδει ή μικρο. 'Έκθεσις τ/ν όποίαν l')πέβαλον ΟΙ Ματθαιϊκοι προς την Ρωσικην Σύνοδον, και εις την όποίαν μετα­ ξυ των αλλων, εγράφετο: Δεν εχει σημασίαν εαν επαρουσιάσθητε εις το κείμενον της Ρωσικής άηο­ φάσεως ενοχοι μόνον δια την ύφ' ένος χειροτονίαν (θα ίδωμεν περαιτέρω το διατί)' σημασίαν εχει οτι δια πράξεως πανηγυρικης και εmσήμου εξεφράσθη ή δια χειροθεσίας ... μετάνοιά σας! Προηγουμένως, εξετάζοντες τας ενεργείας της Ρωσικης συνόδου τας άναφερομένι;ις εις την άν.αγνώΡΙΟ1ν των MατθαιϊκiiJν τ η ς εruτευχθη ή σωτήριος δια τον ιερον άγωνα εν Έλλάδι ενωσις>. Παρεκαλείτε, λοιπόν! Έαν σας άποδείξω εύθυς άμέσως, δη εσείς ΟΙ ίδιοι ή ρ ν ε ί σ θ ε ταύ­ «' Απο του 1937 και μέχρι του Αύγούστου 1948διαρκως παρεκαλουμεν ϊνα την προσφερομένην εις ύμας, λόγψ ύπερφροσύνης Kαl άκρίτου μη κατ' επίγνω­ σιν ζήλου, τί θα εϊπητε; Παραθέτω εύθυς άμέσως τα ίδια ύμων λόγια, τα λό­ για του π. Εύγενίου Τόμπρου, oσnς και άναφερόμενος εις την τελευταίαν και πλέον κρίσιμον προσπάθειαν ένώσεως, κατα 'Ιούλιον του 1948, εγραφεν: «Ό ·άείμνηστος Βρεσθένης Ματθαϊος εδέχθη την truTPorτ/v δια την ενω­ σιν και καθωρίσθη ή συνάντησις να πραγματοποιηθη εις τηνοικίαν του κ. Β. Κηρύκου, εις Ψυχικον την 6ην 'Ιουλίου 1948. Πλην ομως την 5ην 'Ιουλίου, παραμονην της ήμέρας της συναντήσεως, ελήφθη εγγραφον των τριων άρχιε­ ρέων Π. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, Χριστοφόρου Χατζη και Πολυκάρπου Λιώ­ σn, εν τψ όποίψ εδηλουτο να εμφανισθη ό Βρεσθένης ενώmον των άρχιερέων και α ν ε υ ο ύ δ ε μ ι α ς δ ι ε υ κ Ρ ι ν ί σ ε ω ς κ α ι ε ξ η γ ή σ ε ω ς ν α δ ώ σ ω σ ι τ α ς χ ε ϊ Ρ α ς π Ρ ο ς ε ν ω σ ι ν». 'Ήτοι σας σ υ ν ε­ χ ώ ρ ο υ ν δια το πραξικόπημα του 1937 και δια το καλον της 'Ορθοδοξίας σας εκάλουν να συμπορευθητε εις τον καλον της πίστεως άγωνα. Αύτο δμως ού­ δόλως το ήθελήσατε και ιταμως το άπερρίψατε! Διατί; Το γράφετε εσείς ό ί­ διος, γυμνην εμφανίζοντες την αίτίαν του επαράτου δαασμου. «ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΥΠΟΤΑΧθΗ ΕΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ». (ΚΕΟ, Μάρτ. 1961, σ. 14.). 'Ώστε δια τον αγιον Βρεσθένης Ματθαίον ησαν «κακόδοξοι» ό π. Φλωρί­ νης Χρυσόστομος και ΟΙ μετ' αύτσν τότε συνΙστωντες τι)ν 'Ιεραν Σύνοδον των ΓΟΧ; Έκ ποίας αιτίας εχαρακτηρίζοντο ώς τοιουτοι ύπ' αύτου; Διότι δεν επί­ στευον δη ή νεοημερολΟγΙτικη Έκκλησία εΙναι αμοιρος θείας Χάριτος, ώς ε­ 14 θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ πρέσβευεν ό κυρος Ματθαϊος! ... Ή ανωτέρω πεπλανημένη αντίληψις δεν άπε­ τέλεσεν την κυρίαν α/τίαν της αποσχίσεως του ανωτέρω Ματθαίου εκ του κορ­ μου της Έκκλησίας των ΓΟΧ Kαl την δημιουργίαν ιδίας Έκκλησίας, πραξιν την όποίαν σφοδρως κατέκρινεν Τι Ίερα Σύνοδος Τι υπο τον κυρσν Χρυσόστο­ μον δΙOlκουμένη, ώς έμφαίνετω Kαl εκ τfjς υπ' αριοθμ. 133) 29-10-48 εγκυκλίου αύτfj ς 5 ένψ αύτη εσυνέχισε όρθως να κηρύπη δη Τι Έκκλησία κατέστη «δυνάμει~ σχισματική, υπόδικος υπάρχουσα εις μέλλουσαν Σύνοδον και συνε­ πως μη απωλέσασα την Χάριν, ανεξαρτήτως της μεγίστης εύθύνης των ποιμέ­ νων αύτης και των εν γνώσει όπαδων των; Ένταυθα πρέπει να τονισθ:fi προς άποφυγήν ηνος παρεξηγήσεως, δη το α­ νωτέρω κήρυγμα του γηραιοϋ ποιμενάρχου ο ύ δ ό λ ω ς υπεβίβαζεν τον ιε­ ρον αγώνα των ΓΟχ, τον άγώνα δ ι ε κ δ ι κ ή σ ε ω ς του κύρους των ιερών Παραδόσεων. Άπλως επεθύμει να τον ίση πΊν δυνατότητα η μαλλον την α­ ν ά γ κ η ν τοιούτων αγώνων, ανεξαρτήτως τfjς άπωλείας η μη τiiς θείας Χά­ ριτος ύπο της κωνοτομησάσης Έκκλησίας, ώς βλέπομεν πολλάκις έν τψ πα­ ρελθόνη να λαμβάνη χώραν εν τψ σώμαη τfjς Έκκλησί ας 6. Ή ύπαρξις Χάριτος δεν εξασφαλίζει την σωτηρίαν' εύκολώτατα δυναταί τις να μεταλαμ­ βάνη ύποσταηκως «Σωμα και Aipa XΡIστoϋ~ Kαl παρα ταυτα νά... κολάζεται! ,Απόδειξις τούτου, ΟΙ εν τιίi'J Εύαγγελίψ λόγOl του Κυρίου, κατα τους όποίους και , ~." . ΟΙ εργαζόμενοι θαύματα και δυνάμεις και προφητείας, εαν δεν εχουν ι δ ί α ν αρετην θά ... κολασθουν! (Μτθ. ζ' 21 - 23). Συνεπώς ώς δεν σημαίνει εξασφάλισιν σωτηρίας Τι επιτέλεσις θαυμάτων, ούτως και ή ύπαρξις θείας Χάριτος εν τΏ νεοημερολογιτικ:fi ΈκκλησίQ. ούδόλως ε π ι β ά λ λ ε ι fj μαλλον ε π ι τ ρ έ π ε ι την μετ' αύτης κοινωνίαν και συνεργασίαν, εφ' οσον αύτη κακοδοξεί fj κωνοτομεί. 'Ότι ό ρηθεις Ματθώος έπίστευεν το ακριβώς εναντίον, άποδεικνύεται ευ­ κόλως και έκ της Β' αύτου άποκηρύξεως του κυρου Χρυσοστόμου, καταληγού­ σης ούτως: «... Εύχόμενοι δε δπως ό Κύριος φωτίσn υμας και εξαγάγTl έκ της ΠΛΑΝΗΣ τΙιν όποίαν δlατελείτε ... ~. Πεπλανημένοι, λοιπόν, ΟΙ σωφρόνως αν­ ημετωπίσαντες την κωνοτομίαν του νέου Ήμερολογίου κω «πεφωτισμένος» ό άπλους και υπεραρθεις υπερ τα οίκεία αύτου μέτρα, άγιορείτης Ματθαίος ... Μήπως δμως Kαl εσείς αναφερόμενος εις το ιστορικον της διωρέσεως τα αύτα. δεν εκηρύξατε, όποία Kαl ό υφ' υμων και λοmων συνοδοιπόρων σας παρασυρό- ' μενος άτυχης Βρεσθένης; «Κατ' άκολουθίαν ή διαίρεσις έπfjλθεν άπο του ε­ τους 1937 ΔΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΠΙΣΤΕΩΣ (αι υπογραμμίσεις ίδικαί σας) και ούχι άπο του ετους 1948, του ετους των προβαλλομένων χειροτονιων .Αρχιερέων» (ΚΕΟ, Ίαν. 1961, σελ 9). Και' τον μεν κυρσν Χρυσόστομον μετα πάθους άπεστρέφεσθε,θεωρουντες εν πλάνη αντα, καίτοι δεν εκοινώνει ιιετ' ούδενος νεοημερολογίτου 11 κοινω­ νουντι αύτψ παλαιοημερολογίτου' Kαl ίδου τώρα χειροθετείσθε άπο Έκκλησίαν ή όποία αχρι τfjς αρσεως των άναθεμάτων σχεδόν, διετή ρει π λ ή Ρ η μ ε τ α τ ω ν ν ε ο η μ ε Ρ ο λ ο γ ι τ ώ ν ; i< ο ι ν ω ν ί α ν ... 'Τί σημαίνει τουτο; Ούχι δικαίαν «μldθαπoδoσίαν~ της άδίκου και άντικανονικωτάτης ά π ο σ χ ί­ , σ ε ώ ς σας και της εν auvexelQ. όρνηθείσης ένώσεώς σας μετα του άνωτέρω έmσκόπου, λόγψ ακριβώς της πίστεώς σας είς το αθεολόγητον κή ρυγμα της άπωλείας της θ. Χάριτος; κω δταν σας παρετήρησα εν τη πρώτη μου tmaToλ:fi δια τουτο, ητοι το αδόκιμον του ανωτέρω κηρύγματος κω την εν auvexelQ. ασυνέπειαν της χει­ ροθεσίας σας ύπο των Ρώσων, καίτοι ό Πρόεδρος αύτων μόλις προ δύο μηνων εΙχεν συλλειτουργήσει μετα Σέρβου ιερομονάχου, μοι απεκρίθη ώς έξης λiαν ... σοφιοτικώς : , <$: Αφου ή Σχισμαnκη Ν εοημερολογιτικη Έκκλησία κέκτηται κατ' αύτον τΙιν Χάριν (δηλ κατ' έμε σημ. ήμ.) κατα ποίαν λογικην και εννοιαν ή Όρθό­ δοξος Ρωσικη ΈθνΙKισnκη Έκκλησία της Διασπορας του κ. Φιλαρέτου, ήμάρ­ , , ------'-"._--_.. _.. . ,::.:'. θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜόΝΑΧόΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣτόΛΗ ~' ί5 τησε κατα της πίστεως; Ή καταδιωκομένη αύτη Έκκλησία... άπώλεσε την Χάριν του Παναγίου Πνεύματος διόη, ιερεύς ης Σέρβος .. συνελειτούργησεν μετα του εύλαβεστάτου κα1 ΜακαΡ'ιωτάτου κ.κ .. Φιλαρέτου;:) (ΚΕΟ, Μάϊος 1972, σ. 7). ·, Όρθως άπεκρίθητε και συμφωνω άπολύτως δη δεν άπώλεσεν την Χάριν του Άγίου Πνεύματος. Διατί δμως ή Έκκλησία σας άπο του 1924 κα1 έσεϊς προσωmκως ,άπο του 1937 έmμόνως διακηρύσσετε --άποκηρύσσοντες πάντα μη συμφωνοϋντα μεθ' ύμων- δη πάντες ΟΙ Nεoημερoλoγiται ώς :κα1 πάντες οί κοινωνουντες αύτοϊς ΠαλαιοημερολοΥϊται άπώλεσαν την Χάριν; Διατί τό­ σα έτη ή Ρωσικη Διασπορα κοινωνουσα ανευ ούδεμιας δυσκολίας μετα των νεοημερολογιτων, δεν άπώλεσεν ταύτην άλλ' άνηθέτως την διετήρησεν άλώ­ βητον και άκεραίαν ωστε νά ... χεφοθετήση κα/ ύμας, ό δε κυρΟ'ς'Φλωρίνης Χρυσόστομος ητο π ε π λ α ν η μ έ ν ο ς κα1 κ α κ ό δ ο ξ ο ς, mστεύων το αύτό, καίτοι ΔΕΝ ΕΚΟΙΝΩΝΕΙ ΜΕΤ ΟΥΔΕΝΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ νεοημε­ ρολογιτων τε και Παλαιοημερολογιτων; ,Αντιλαμβάνεσθε, η lSXI τ/ν τραyrκiJν ά ν τ ι ν ο μ ί α ν λόγων κα1 έρ­ γων σας; Πιθανον να με παραπέμψητε εiς την ύπ' άριθ. 13 έγκύκλΙον του 1950 του κυρου Χρυσοστόμου, δια της όποίας ένεφανίσθη και έκεϊνος κηρύσσων την άπώλειαν της θείας Χάριτος 'έκ της νεοημερολΟΥιτικης Έκκλησίας. Σας πλη­ ροφορω, ώς καλως γνωρίζων ού μόνον έξ αύτοπτων και μέχρι σήμερον ζώντων μαρτύρων, άλλα και έκ γραπτων κειμένων των άνηπάλων αύτου, δη έξ ύπαρ­ χης έστάθη έ ν α ν τ ί ο ς, της τοιαύτης διδαχης, οίκονομικως, τέλος, συγκα­ ταβάς -βεβαίως κακως κατελθων μέχρι τοιούτου σημείου οίκονομικης παραχω­ ρήσεως- μήπωςκα1 σας έmστρέψfl είς την έξ ης ά π ε κ ό π η τ ε ποίμνης, ωστε να μη συνεχισθή ή διαιώνΙσΙς του έπαράτου δ1Χασμοϋ των Γ.Ο.χ. Δυστυχως δμως άπέτυχεν και εις αύτην την τελευταίαν του προσπάθειαν, ευρεθεις άντιμέτωπος της KαλOγερIΚi'jς έμμονης είς το κήρυγμα «του πατρος ήμων Ματθαίου:». Και εΙναι οντωςθλιβερον διότι ΟΙ σημερινοι διάδοχοι του ή­ ρωϊκου και άγωνιστου έκείνου ποιμενόρχου, άΥνοήσαντες το πνευμα και το σύνολον mστεύω του άνδρός, έκ φόβου δε μήπως χαρακτηρισθουν και ύφ' ύ­ μων ... αιρετικοί, έrnκαλoυνται συχνως ηΙν μοφαίαν έκείνην έγκύκλιον του 1950, ώς έKφpασnκiιν κα1 άντιπροσωπευηκην αμςι. της έν προκειμένφπεποιθή- -. σεως του πνευματικου των πάτρωνος άλλα και αύτων των ίδίωνl ... 7 • Δια πάντων των άνωτέρω, καίτοι έν βραχυτότfl tmToμft, έθεώρησα πρέπον και έπιτακτικως έmβαλλόμενον ν' άναφέσω το κατ' έμου δημοσίευμα, του ον­ τως ... ύμετέρου όργάνου «Κήρυξ 'Εκκλησίας ΌΡθοδόξων:) μηνος Μ αίου , σελ. 5 -10. Δι' αύτων κα1 έν αύτοϊς, διάχυτος παρουσιάζεται ή πλήρης συμφωνία ή­ μων μετα του κυρου π. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, άναφορικως προς τον χαρα­ κτηρισμον κα/ την άντψετώmσιν της ήμερολΟΥιακης καινοτομίας. Ούδεν πλέ­ ον η έλαττον, πλην της μη παραδοχης της έγκυκλίου έκείνης του 1950, την οποίαν χ ε ι Ρ ι ιιόνον ύπέγραψεν, καρδίςι. δμως κα1 ψυΧή διετέλει ξένος προς αύτην ό άοίδψος έκεϊνος άνήρ. Κατόπιν βεβαίως της συγχρόνου οικουμενιστικης δραστηριότητος, η μaλ­ ναθεμάτων αρσις μεταξυ 'Ανατολικης κα1 Δυηκης Έκκλησίας, άσφαλως ή σύ­ νολος έκκλησιασηκη κατάστασις, έν συγκρίσει έκείνης του Ήμερολογιακοσ πραξικοπήματος -καίτοι μία κα1 αύτη ή γενεσιουργος αύτων αίτία, ητOl ό τρισ­ επάρατος Οικουμενισμος- εΙναι άσυγκρίτως χεφότεραl Οί κοινωνουντες πλέον μετα των άνωτέρω πρωτεργατων του Οίκουμενι­ σμου, άνεξαρτήτως έαν γίνεται τουτο δια σιγης η διαμαρτυριων, ύπέΧουν μ ε­ γ ί σ τ η ν ε ύ θ ύ ν ην, της όποίας τους ποικίλους βαθμους μη δυνάμενοι ν' λον άλώσεως του OiKOυμενlΚOυ θρόνου κα1 των έξ αύτου άπορρευσασων αl­ ρετικων διδαχων και ένεργειων, έξ iliv iταμωτέρα κα/ άντορθοδοξοτέρα ή των ά­ ----....... cllzmπ{,fωl1ενένταuθ~_llilοωτέJJJ1Q]!f:Υ Vl1(iς!,:iς το εργoxA:~J·ιjjy, _4:~~~γOI - - - - ' ' - ' - - - - - - ­ της ••">..-.,.--. -- , ~:­ 16 θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΛΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ )3; των συγχρονων οικουρενιστων όρθοδόξων Ιεραρχων, θα πρέπη να παραρείνη Ούδεις πιστος εχων γνωσιν της άξίας της πολυτίμου ψυχης του κα! των κ:νδύνων ~oυς όποίους αϋτη διατρέχει ΠΟΙμωνορένη εις την αIρεnκην πόαν σθ~νθ,oυ~ το βάΡ~θρoν _είς το όποϊον όδηγΟϋν το ποίμνιόν των, την ψυχήν των κω την Εκκλησιαν του Χριστου! κ ο π η ς πάσης ρετ' αυτων εκκλησιασηκης κοινωνίας, ύπάρχει ελπiς να αl­ όπαδος και άκόλουθός των. Μόνον δια της εΡ.πράκτου δΙαραρτυρίας της ο ,_ και άλλοιώσεως. 'Εκεϊ λοιπόν, εις τας νησiδας ταύτας της άνοθεύτου και γνη_ ώας όρθοδόξου διδαχης, αχρι να πληθυνθουν εισέη περισσότερον κω να γί­ τ ω ν κληρικων ΟΙ όποϊοι μέχρι της σήμερον δυστυχως παραμένουν κοινω­ νουντες τη KηρυΠOμέν:rι πανωρέσει του ΟίκουμενΙσΡ.ου», θα δυνηθ:ft ό m­ στος να άσφαλίση έαυτον εκ του επαράτου θρησκευnκoυ συγκριησμου των ήμερων μας. Ι!ου, ,λοmόν, κατόmν των άνωτέρω δIαmστώσεων, ό όρθόδοξος ~λλην ΧΡΙ­ σηανος θα ,πρέπ:n να καταφύγη ώς εις λΙμένα άσφαλη και άπρόσβλητον, προ­ κειμένου να δIαφυλάξ:rι άκαταπόνηστον την ψυχήν του έκ των επαφριζόντων κυμάτων της άλμυρ6.ς κω φθοροποιου OIKOυμενIOTlΚης θαλάσσης; ΔόξQ. τω θεφ, διότι ύπάρχει ή Έκκλησία των Γ.Ο.Χ. 'Ελλάδος, ηης δια μυρίων πόνω~, διωγμων και κακουχιων, ήδυνήθη άπο του 1924 αχρι της σήμερον να κρατήση ασβεστον τΙ)ν παραδοθεϊσαν πίσην και .παράδοσιν, μακραν πάσης Kωνoτoμfας νουν νησοι και ηπειροι ~ . - δια της προσχωρήσεως κα! έτέρων ά ν α ν ι π τ ό ν­ ερωτηματικων, χωρις παρα ταυτα να δlΚωOλOγω την παραμονην των επι­ θυμούντων το αδολον των Ιερων ήμων Παραδόσεων, ύπο την σκέπην των σημερινων«όρθοδόξων:. Ιεραρχων... Τό γε νυν, δμως, δια τα σημερινα 1)ΤOl δεδομένα, σημασία εχει το πως θ α ά ρ θ fj ή διαίρεσις αυτη, άνεξαρτή­ τως της εσχάτως επιτευχθείσης άναγνωρίσεως ύμων. Και γράφω του το, διόη ώς δύναταί τις εύκρινως να ϊδη, ούδεμία πρόοδος έσημειώθη μετ' αύτήν, άλλα μ6.λλον εύρυτέρα διάσταOlς! Και άσφαλως γνωρίζετε το διατί: αΌ Διόη την εκαλλΙεργήσατε, και β'. Διότι δεν άπεβάλλετε TlΊν παραγωγον αύτης άρχήν. Ποία αϋτη; Ή ύπερήφανος ψυχοσυνθεσις του όπαδου της παρατάξεως ύμων, ή συνοδευομένη, ώς συνήθως, ύπο της άναληθοϋς πεποιθήσεως δη αύτος και μόνον άληθεύει, πάντων των λοιπων ύπαρχόντων εν πλάνη η έπισφαλη και εmκίνδυνoν δια την ψυχην οικονομίαν! Παρα το γεγονος της χειροθεσίας σας, πρ6.γμα το όποϊον γενικως κα1 κατα κανόνα συνIστ~ εκδήλωOlν μετανοουντος φρονήματος, ού μόνον προ της τελέσεώς της άλλα και μετα ταύτην, ~μεϊς έξ άντιθέτου, την έρμηνεύσατε ώς ΔΙΚΑΙΩΣΙΝ ΥΜΩΝ καθως το εδη~ωσατε κα1 εις το κήρυγμά σας κατα την πανηγυρικην λεπουργίαν της 15ης Οκτω­ βρίου 1971. «ΕΙΔΕΝ Ο θΕΟΣ ΤΗΝ ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΒΡΑΒΕΥΣΕ ΔΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΥΤΟ:. ... 'Ως άντιλαμβάνεσθε ύπο τOlαύτας προϋποθέσεις εΙνω άδύνατος ή ενωοις! θα γίνη κατορθωτη και βιώσιμος, το και σπουδαιότερον, μόνον δταν επι­ ΠροκεΙμένου δμως να Kαταφύγ:rι προς αύτας κα! αμα σχεδον τ:ft εκκινή­ σει του, άνημετωπίζει εν τραΥικον δίλημμα: εις ποίαν παράταξιν ύπάρχει πε­ ρισσοτέρα άλήθεια; κα1 αν άμφότεροι άληθεύουν, διατί να διiσταντω; και πως εΙνα/ δυνατον να ενυπάρχ:π παρ' αύΤώς ή «γνησιότης» διατηρουμένης της διαιρέσεως μεθ' δλων των δυσαρέστων αότ:ft παρεπομένων; ΕΙνω περιπον να έπαναλάβω ενταυθα την εύθύνην του κυρου Ματθαίου κα! ύμων προσω­ πικως δια την δημιουργίαν κα! διατήρηOlν των άνωτέρω παρα τοϊς πιστοϊς Teuxefj : α'. θεωρητικη. ταυτότης μεταξυ ύμων και των Χρυσοστομικων έπi του θέματος των Μυστηρίων, βάσει των άνωτέρω έκτεθέντων άπόψεων. β'. Kυκλoφoρήσ:n γραπτως, η προφορικως δηλωθη, ή ύμετέρα μετάνοια επι των γεγονότων του παρελθόντοc. • .~ •• 00 '''''o~_ .. ο" ­ θΕΟΔΩΡΗτόΥ ΜόΝΑΧόΥ - ΑΝόΙΚΤΗ ΕΠΙΣτόΛΗ j, ι ii ,.~ κ α ι π λ ά ν ην, κω αί ποικίλαι κατ' αύτου παρανομώταται διώξεις της Κρατικης Έκκλησίας θα στερηθοσν κω του έλαχίστου έρείσματός των, ένψ συγχρόνως θα άποκτζί ουτος ύγια έκκλησιολογικα θεμέλια προς έπίτευξιν του ύψηλου προορισμου του. Μόνον ούτως οί άγωνες των προ ήμων θα άπα­ δώσουν στάχυν έκατονταπλασίοVα κω θα δικωωθη ή ίερά των άγωνία, ένψ συγχρόνως θ α έ κ λ ε ί Ψ ο υ ν εις τέλος, αi παρατάξεις Ματθωϊκων ίiλλως τε εύθύνην δια τα γενόμενα - προς έmτέλεσιν των άνωτέρω. Κατό­ πιν δεν άπομένει παρα ή άπα κοινου συνάντησις των ύπευθύνων προς δη­ μιουργίαν και σύστασΙν της ήνωμένης πλέον Συνόδου των ΓΟΧ <Ελλάδος. ~ Ούτως και μόνον ούτως θα φραγουν τα κατα του ίερου άγωνος των Πα­ λωοημερολογπων λαλουντα στόματα, τα άrroKαλOυντα τουτο α ϊ Ρ ε σ 1 ν και Χρυσοστομικων, άνατειλάσης ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ Γ.Ο.χ. ΕΛΛΑ­ ΔΟΣ, της έλπίδος αύτης δια την ισχυραν καταπολέμησΙν της αiρέσεως του αίώνος μας, του έπαράτου συγΚΡΠΙστΙκου Οίκουμενισμου, τούλάχιστον δια τον Έλλαδικαν χωρον, σπερ εκ καρδίας εύχόμεθα. Άμήν! θΕΟΔΩΡΗΤΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ: Ι. ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝ1ΙΣ ΔΑΦΝΗ - ΑΙ10Ν 01>01: ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ (1) Κ.Ε.Ο. = ~Kήρυξ 'Εκκλησίας Όρθoδόξων~. (lα) Δεν άναφέρομεν προς το παρον και ηιν τοϋ κυροϋ 'Ματθαίου, δια λόγους οϊ­ Τινες άναπτύσσονΤα/ κατωτέρω. (2) Πλην δμως τούτου Kαl το i:γγραφον της άναγνωρίσεως ύμων δεν δμιλεί σαφως περι «κανονικων χειροτονιων:) της παρατάξεως των Χρυσοστομικων; Διατί το ήγvoήσατε' τοσοϋτον προώρως; Έrnτρέψατέ μοι να σας ύπενθυμίσω TiIy"σxerud)v πρότασιν Tijς άνω­ τέρω Συνοδικης άποφάσεως. Αύτη άναφερομένη είς τας χειροτονίας του Ματθαίου, τας όποίας Kαl θεωρεί ά ν τ ι κ α ν ο ν 1 κ ά .ς, στρέφει έν συνεχείQ. τον λόγον προς τους άντιδράσαντος είς την άνωτέρω πραξιν τσϋ κυρου Βρεσθένης, παρατηρουσα... «έν τούτοις, ',' πολλοί, προετίμησαν σπως μείνουν π ρ ο δ ή λ ω ς liveu έmσκόπου, έως στου ένεφανίσθη 'Ιε­ τελεσθείσας ραρχία τις ή δποία συνέδεεν τον ζηλον δια τ/ν διατήρησιν της έκ­ χ ε ι Ρ ο τ ο ν ί α ς κληωαστικης Παραδόσεως, με κ α ν ο ν ι κ α ς ύπο KανOνIΚων έΠIσκόπων~ (ΚΕΟ, Νοέμβρ. 1971, σελ. 9-10). έαν ή Σύνοδος των Χρυσο­ το άπο 18ης Δεκεμβρίου ού μόνον (.3) στομικων, Άσφαλως πάντα τα άνωτέρω προνοηπκως ένεργουσα, θα εΙχον άποφευχθη άποδεχθη είχεν 1969 Γράμμα του Μητροπολίτου Φιλαρέτου, δσης έκφράζων την Συνοδικην διαγνώμην της 'Εκκλησίας του, έδέχετο την δια μετανοίας και χειροθεσίας πρόσληψιν των Ματθαιϊ­ κών ιερέων και διακόνων, άλλ' έ60ήθεl Kαl την είδlκώς προς τουτο συσταθείσαν lmTP()­ συνερ­ πι1ν, είς την όποίαν κλίσεις έroμόνως ήρνήθη και την έπi ώρισμένου Kαl κρισίμου σημείου γασίαν της, προς έπfλυσι ν του προκειμένου και μικρότητες θέματος. Δυστυχως και πάλιν ένίκησαν αi προσωπικαι ή γνώμη μειοψηφούντων ηνων -Kαl δυστυχως μη iκανων προς έπίλυσιν τοιούτων θεμάτων-, ώς δυνάμεθα καλως να γνωρίζομεν λόγψ της ένεργοϋ συμμετοχης ήμων είς τ/ν άνωτέρω .άντίδρασιν εννοιαν μειοψηφία, επραξε του το άσφαλως παρασυρομένη έκ της πεπλανημένης άνηλήψεως του μη δογμαπκως ύποστατου ___ ·C'ιι;;;;;:;~_~_ΙΪ1c.Ίwω.α:ίΖ\1IlC.των Mατθωϊκίίiν. ouνχέουοα mv των δρων ακυρος Kαl άνυπό­ · . " . , . ' '. 18 θΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ - ΑΝΟΙΚΤΗ EΠIΣTόΛfi στατος, πραΥμα οπερ κατα τας ύπαρχούσας έγγράφως μαρτυρίας, έπανελήφθη πολλάκις και εις το παρελθόν. Ι .' (4) Έαν δέ ης σκεφθη, έξ ανηθέτου, σπ, οί της έτέρας παρατάξεως των Χρυσο­ στομικων, οί θεωρουμένοι ως «έμπνευστώ~ κω «κανονάρχαι» ύπο του π. Ευγενίου δια nι ν πρώτην προς αυτον έmστολήν μου, ουδε μ ί α ν λέξιν δεν αφιέρωσαν ουχι προς επαινον, αλλ' ουδε καν προς πληροφορίαν τi'jς κυκλοφορίας του ανωτέρω εργου -ένψ δι' δλοσελίδων αποσπασμάτων έξ εργου νεοημερολογίτου κληρικου έκθειάζουν τiJν σπου­ δαιότητα τούτου-, ευκόλως συμπεραίνει το αναληθες των έmxειρημάτων τοϋ ανωτέρω πρωθιερέως, κω το αληθες της ήμετέρας διαγνώσεως περι cέmφυλάξεώς:t των απένανπ ήμων. (5) Παράβαλε και Σταύρου Καραμήτσου, «Ή αγωνία έν τψ κήπφ της Γεσθημανη~, ,Αθηναι 1961, σελ. 164. (6) Παράβαλε τα ποικίλα έπαινετα σχίσματα έπi ίεροϋ Χρυσοστόμου (c'Ιωαννίται» έπίσκοποι), αγίου Θεοδώρου τοϋ Στουδίτου, έπi πατριαρχείας αγίων Ί γνατίου κω Φω­ τίου, έπi τΏ Σ υνόδφ της Λυωνος .. (1275), κω έν συνεxείC;Ι της Φερράρας - Φλωρεντίας (1438-9) κυροϋ κ.α. (7) 'Ότι τοϋτο αποτελεί άσυνέπεια... πρώτου 6αθμοϋ, απόδειξις ή χειροτονία τοϋ ' AKακloυ ύπο τοϋ Σικάγου Σεραφιμ της Ρωσικης Διασπορας, συμπράξαντος μά­ έmσκόπου' Θεοφίλου! ΕΙναι δυνατον ύπα τοιαύτην έκ­ Φρονοϋμεν, λιστα Kαl τοϋ νεοημερολογίτου κλησιολΟΥ1κ:ι1ν θεώρησιν των πραγμάτων να πρooδεύσrι ποτε ό ίερος αγών; βλημάτων, άλλα και της συνεπεστέρας βιώσεως τούτων. οτι έπέστη πλέον ό καιρος ου μόνον της ώριμωτέρας άντιμετωπίσεως των συναφων προ­ (8) Δεν . δυσχερες κω άσχολούμεθα ένταϋθα με το JT ω ς θα έmτευχθft αυτη, ου μόνον δια το π Ρ ό ω ρ ο ν σοβαρον τοϋ πράγματος, άλλα κω διότι το θεωρουμεν λίαν (ίνευ της έκπληρώσεως των ανωτέρω τριων δρων. Έαν παρ' έλπίδα οί σροι ουτοι δεν έκπληρωθοϋν, και ή διάστασις των παρατάξεων συ νεχισθη , οί ύπεύθυνοι νατον ν' αποφύγουν τον φακον της ίστορίας), θα φέρουν Διότι δια τi'jς μη δημιουργίας ήνωμένου μετώπου (και εΙναι αδύ­ ε υ θ ύ ν ην. το δικαίωμα εις τ ρ ο μ ε Ρ α ν Γ.ΟΧ., δίδουν Σημειωτέον δε στι τοlOυτοι εΙναι δυνατον να ύπάρξουν και άπο τας δύο παρατάξεις. πάντα μέλλοντα να έξέλθπ ΣUντηρηΤΙKOν 'Ιεράρχην κω γενικως κληρικον ---διατί ουχι και λαϊκον mστόν; - , να φρoντίσrι προς δημιουργίαν ν έ ο υ άνnοικουμενικοϋ με­ τώπου έν οψει των έρχομένων (πονηρων» δια τi)ν 'Ορθοδοξίαν ήμερων, με αποτέλεσμα τιΊν αποδυνάμωσιν της «παρατάξεως Κυρίου» κω την ένίσχυσιν των ποικίλων έχθρων της 'Ορθοδοξίας, ένψ αφ' έτέρου, ή μέταξυ των δύο παρατάξεων συνεχιζομένη ερις, άντι εύλογίας θα έmφέρπ την όργην του Θεοϋ, την άείποτε έκδηλουμένην κατα παντος έm60ύλου της περι ένότητος έντολης του' εστω κω αν οίίτος τυγχάνπ άγωνισri]ς των ίε­ ρων της 'Εκκλησίας Παραδόσεων, έφ' οσον ή αθλησίς του δεν θα ένεργηται «νομίμως», ητοι Θεοφιλως. Ι Ι Ι ι ------_._---- -- ­