Μητροπολίτης Καστορίας περί Ορθοδοξίας

Ὁ Μητροπολίτης Καστορίας κ. Σεραφεὶμ ἐχοροστάτησεν εἰς τὸν ἑσπερινόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Θείαν Λειτουργίαν, ἡ ὁποία ἐτελέσθη, τὴν 13ην Ἰουνίου, εἰς τὴν Οἰνόην Καστορίας πρὸς τιμὴν τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ὁ Μητροπολίτης Καστορίας εἰς ἐγκύκλιόν του ἀπεκάλυψεν ὅτι ὁ μακαριστὸς Γέρων Παΐσιος, ὁ Ἁγιορείτης τοῦ εἶχεν ὑποδείξει νὰ τιμᾶ τὰ Ἱ. Λείψανα τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων μας, διότι εἰς τὸ αἷμα των ἐστηρίχθη ἡ Ὀρθοδοξία καὶ ἀποτελοῦν τὴν νέ- αν βάσιν τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν ἀσφάλειαν. Ὁ κ. Σεραφεὶμ εἰς τὴν ἰδίαν ἐγκύκλιον ἐτόνισεν ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ Μία καὶ Μοναδικὴ Ἐκκλησία, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν ἄλλαι Ἐκκλησίαι ὡς ὁμολογοῦμεν εἰς τὸ Σύμβολον τῆς Πίστεως.

Ἡ ἐγκύκλιος

Παραθέτομεν ὁλόκληρον τὴν ἐγκύκλιον τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν Οἰνόην τῆς πόλεως θὰ ἀνεγείρη Ἱ. Ναὸν πρὸς τιμὴν τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Τὸ πλῆρες κείμενον

τῆς«Ἂν πάντοτε, ἀδελφοί μου, πρέ- πει νὰ εὐχαριστοῦμε καὶ νὰ δοξολογοῦμε τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ γιὰ τὶς ἀμέτρητες δωρεὲς καὶ εὐλογίες, ποὺ μᾶς χάρισε καὶ μᾶς χαρίζει καθημερινά, ἂν πάντοτε τὰ χείλη μας θὰ πρέπει νὰ ἐπαναλαμβάνουν, μὰ πολὺ περισσότερο ἡ καρδιά μας, τοὺς στίχους τῆς Δοξολογίας: “Ὑμνοῦμεν Σε, εὐλογοῦμεν Σε, δοξολογοῦμεν Σε… διὰ τὴν μεγάλην Σου δόξαν”, αὐτὸ ὀφείλουμε ἰδιαιτέρως νὰ τὸ κάνουμε στὴν μνήμη τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὅπως ὁ κτιστὸς οὐρανὸς στολίζεται μὲ τὴν σελήνη καὶ τὰ ἄστρα, ποὺ ἐμφανίζονται τὴν νύκτα καὶ τὸν ἥλιο, ποὺ λάμπει κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας, ἔτσι καὶ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν στολίζεται μὲ τὴν παρουσία τῶν Ἁγίων μας. Εἶναι οἱ φίλοι μας καὶ οἱ ἀδελφοί μας. Εἶναι ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι οἱ πύργοι, ποὺ μᾶς προστατεύουν ἀπὸ τὶς ἐπιδρομὲς τῶν δαιμόνων. Εἶναι οἱ φάροι, ποὺ φωτίζουν μὲ τὸ φῶς τους τὴν δική μας πορεία πρὸς τὸν Οὐρανό. Εἴχαμε Ἁγίους, ἔχουμε Ἁγίους καὶ θὰ ἔχουμε Ἁγίους μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων, ἀφοῦ ἡ ὀρθόδοξη μητέρα μας, ἡ Ἐκκλησία, ἡ μοναδικὴ Ἐκκλησία, (γιατὶ δὲν ὑπάρχουν ἄλλες Ἐκκλησίες, ἀλλὰ “Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία”, ὅπως ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως) εἶναι ἡ ταμειοῦχος τῆς θείας χάριτος καὶ ἀναγεννᾶ καθημερινὰ Ἁγίους, τοὺς ὁποίους ὡς πολύτεκνος καὶ καλλίτεκνος μητέρα τοὺς προσφέρει σὰν δῶρο στὸν Οὐράνιο Πατέρα, ὅπου καὶ δέονται γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου. Σᾶς ἀνέφερα τὰ παραπάνω, τρίτη Ματθαίου, γιορτάζουμε καὶ τιμοῦμε τοὺς Ἁγ. Νεομάρτυρες· ὅλα ἐκεῖνα τὰ πρόσωπα, ποὺ ἔζησαν τὸν καιρὸ τῆς δουλείας, κράτησαν τὴν ὁμολογία τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ, μαρτύρησαν γιὰ τὸν Χριστό, χαριτώθηκαν ἀπὸ τὸν Χριστὸ καί βρίσκονται στὸν θρόνο τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου, χαίροντες γιὰ τὴν θαυμαστὴ νίκη, ποὺ πέτυχαν στὸν κόσμο, ἀλλὰ καὶ πρεσβεύοντες γιὰ ὅλους μας, ἰδιαίτερα στὴν κρίσιμη ἐποχή μας. “Νὰ τιμᾶς τοὺς Νεομάρτυρες”, μοῦ ἔλεγε ὁ Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, “εἶναι ξεχασμένοι, δὲν τοὺς γνωρίζει ὁ κόσμος. Εἶναι ὅμως ἰσάξιοι μὲ τοὺς παλαιοὺς Ἁγίους. Ἔχουν μεγάλη παρρησία στὸν Θεό. Τὰ Ἱερὰ Λείψανά τους θαυματουργοῦν καθημερινά, ὅπως οἱ Ἅγιοι τῆς Λέσβου Ραφαήλ, Νικόλαος καὶ Εἰρήνη, ὁ Ἅγιος Γεώργιος ἀπὸ τὰ Ἰωάννινα, ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἀπὸ τὸ Μέ- τσοβο καὶ τόσοι ἄλλοι”. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ σκοπὸς τῆς συγγραφῆς τῆς σημερινῆς Ἐγκυκλίου: ἡ προτροπή τοῦ ἁγιασμένου αὐτοῦ Γέροντος, ἡ ἀγάπη μου στοὺς Ἁγίους Νεομάρτυρες, ἡ θαυμαστή πολιτεία τους,
 τὰ φρικτά τους μαρτύρια. Ἡ Ὀρθοδοξία μας στηρίχθηκε στὸ αἷμα τῶν Μαρτύρων της. Ἡ ἀνάγνωση τοῦ βίου καὶ τῶν ἱερῶν μαρτυρίων τῶν Ἁγίων μας “ζεσταίνει τὴν καρδιά μας ἀπὸ τοὺς πάγους τῆς ἀπληστίας μας καὶ ὡς θυμίαμα εὔπλαστο στέλνει σ᾽ Ἐκεῖνον (δηλαδὴ στὸν Χριστὸ) τὴν προσευχὴ καὶ τὴν εἰλικρινῆ μετάνοιά μας” (Π.Β. Πάσχος). Δύο χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα θὰ ἤθελα νὰ σᾶς προσφέρω σήμερα, ἀδελφοί μου, δανεισμένα ἀπὸ τὸν Ἅγ. Νικόδημο τὸν Ἁγιορείτη γιὰ τοὺς Ἁγίους Νεομάρτυρες. Καί, πρῶτον. Οἱ Ἅγιοι Νεομάρτυρες, κατὰ τὸν Ἁγιορείτη Ὅσιο, “εἶναι ἡ νέα βάση τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ ἀσφάλεια”. Πράγματι, τὸ οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας στηρίχθηκε στὸ αἷμα τοῦ Θείου Ἱδρυτοῦ της, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ στὰ αἵματα τῶν παιδιῶν της, ποὺ πότισαν τὸ δένδρο τῆς πίστεως. Ἔτσι, κοντὰ στοὺς παλαιοὺς Μάρτυρες προστέθηκαν οἱ νέοι. Αὐτοὶ αὔξησαν περισσότερο τὴν βάση τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ οἰκοδομήματος δηλαδὴ τῆς πίστεως στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Στολίζουν ἀκόμη περισσότερο καὶ κάνουν λαμπρότερο τὸ ἔνδυμα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως γράφει ὁ Ἅγιος Νικόδημος. Τῆς χάρισαν, μέσα στὸν χειμώνα τῆς δουλείας, χαρὰ μεγάλη καὶ δεδοξασμένη, ὥστε νὰ λέγει πρὸς τὸν Νυμφίο Χριστὸ μὲ τὸ στόμα τοῦ σοφοῦ της Παλαιᾶς Διαθήκης: “ἀκρόδρυα νέα πρὸς παλαιά, ἀδελφιδέ μου ἐτήρησα” (Ἆσμα ζ´14).

Βάση τῆς Ἐκκλησίας, οἱ Ἅγιοι, καὶ ἀσφάλεια. Ἐπειδὴ ὁ Χριστός “χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς εἰς τοὺς αἰῶνας”, ἑνωμένος πάντοτε μὲ τὴν νύμφη Του, τὴν Ἐκκλησία. Ἐπειδὴ ὁ νυμφαγωγός, τὸ Πανάγιο Πνεῦμα, παραμένει σʼ αὐτὴν καὶ στὰ παιδιά της εἰς τοὺς αἰῶνες, κάνει Ἁγίους τὰ πιστά της μέλη, στηρίζει κλονισμέ- νες ψυχές, θεραπεύει τὰ ἀσθενῆ καὶ ἀναπληροῖ τὰ ἐλλείποντα, ἀπεργάζεται τὴν σωτηρία τῶν παιδιῶν της, ποὺ εἶναι ἑνωμένα μαζί της μὲ τὴν ἴδια πίστη, μὲ τὸ ἴδιο Βάπτισμα, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ζωῆς, τὴν ἀναδεικνύει ὡς τὴν μοναδικὴ Ἐκκλησία καὶ τὸ ἀσφαλὲς τεῖχος τῆς πίστεως καὶ τὸ μοναδικὸ λιμάνι σωτηρίας. Νὰ γιατὶ πολεμεῖται καὶ θὰ πολεμεῖται πάντοτε ἡ Ὀρθ. Ἐκκλησία ἀπὸ ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικοὺς ἐχθρούς, ἀφοῦ εἶναι ἡ μοναδικὴ ἀσφάλεια τοῦ δος γιὰ τὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Δεύτερον. Οἱ Ἅγιοι Νεομάρτυρες εἶναι “ἡ ἐκπλήρωση τοῦ Εὐαγγελίου”. Ἀντέγραψαν, μὲ ἄλλα λόγια, τὴν ζωὴ τοῦ Χριστοῦ. Μὲ τὴν ὁμολογία τῆς πίστεως καὶ τὸ φρικτό τους μαρτύριο δήλωσαν περίτρανα πὼς ἦταν ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό. Βεβαίωσαν, ὅπως οἱ παλαιοὶ Μάρτυρες, τὴν θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Πιστοποίησαν: πώς ἡ ἁγιότητα εἶναι δυνατὴ σὲ κάθε ἐποχή,
 πώς τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἐφαρμόσιμο ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν, πώς ὁ προορισμός μας καὶ ὁ στόχος τῆς ζωῆς μας εἶναι νὰ πετύχουμε τὴν ἄνοδό μας στὸν Οὐρανό, νὰ γίνουμε Ἅγιοι κατὰ χάριν καὶ φίλοι τοῦ Χριστοῦ καὶ συγκληρονόμοι τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.

“Γιὰ σκεφθεῖτε”, τονίζει ὁ Ἅγιος Νικόδημος, “πὼς πολλοὶ ἀπὸ τούς Χριστιανοὺς τότε ἦταν φίλοι μὲ τοὺς Νεομάρτυρες, ἔτρωγαν καὶ ἔπιναν μαζί τους, καὶ τώρα κρατοῦν στὰ χέρια τους, ὡς πολύτιμα ἀντικείμενα, τὰ ἐνδύματά τους βαμμέ- να στὸ αἷμα τους”! Γιὰ σκεφθεῖτε, θὰ ἔλεγε σ᾽ ἐμᾶς σήμερα ὁ Ἅγιος Νικόδημος: πώς εἴμαστε ἀπόγονοι τέ- τοιων Μαρτύρων, πώς τὸ ἔδαφος στὸ ὁποῖο στεκόμαστε, εἶναι ποτισμένο ἀπὸ τὰ αἵματα τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων, πώς αὐτοὶ τήρησαν τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Εὐαγγελίου, πώς κράτησαν την ὁμολογία τῆς πίστεως, πώς δὲν λάτρευσαν ἄλλους Θεοὺς καὶ εἴδωλα τῆς ἐποχῆς τους, παρὰ μόνο τὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ πώς σήμερα “ἀργεῖ τὸ Εὐαγγέλιον”, 
πώς εἴμαστε χλιαροὶ στὴν πίστη καὶ ἀναιμικοὶ στὸ ὀρθόδοξο φρόνημα, ἀσθενεῖς στὴν ὁμολογία τῆς πίστεως, χωρὶς συμμετοχὴ στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἐπικρατεῖ ἡ σύγχυση, ἡ ἀνασφάλεια, τὸ ἄγχος καὶ πολλὰ ἄλλα.

Ἀδελφοί μου, Γιορτάζουμε καὶ σήμερα τοὺς Νεομάρτυρες. Εἶναι κοντά μας, εἶναι γύρω μας. Μᾶς βλέ- πουν, μᾶς παρακινοῦν πρὸς μίμηση. Προσεύχονται, δέονται καὶ παρακαλοῦν τὸν Δεσπότη Χριστὸ γιὰ μᾶς.
 Ἔχουμε καὶ μεῖς ἐδῶ στὴν ἐπαρχία μας, τὰ δικά μας παιδιά, τὸν Ἅγ. Ἰάκωβο μὲ τοὺς μαθητές του, τὸν Ἅγ. Γεώργιο τὸν πρώην μουσουλμάνο καὶ τὸν Ἅγ. Ναοὺμ ἀπὸ τὴν Καστοριά, τὸν Ἅγ. Μάρκο ἀπὸ τὴν Κλεισούρα.Ἔχουμε τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό, ποὺ πέρασε ἀπὸ τὸν τόπο μας, τὸν Ἅγ. Ἀγαθάγγελο ἀπὸ τὴν Φλώρινα, τὸν Ἅγ. Δημήτριο ἀπὸ τὴν Σαμαρίνα, τὸν Ἅγ. Γεώργιο ἀπὸ τὰ Γρεβενά, τὸν Ἅγ. Νικόλαο ἀπὸ τὸ Μέτσοβο. Ἔχουμε κοντά μας, πάνω μας, γύρω μας, νέφος Ἁγίων, ποὺ μᾶς παρακινοῦν πρὸς μίμηση, πρὸς ἀντιγραφὴ τῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ τὸ μήνυμά τους σήμερα:
 Ὁ Χριστός καὶ μόνον ὁ Χριστὸς πρέ- πει νὰ ἀποτελεῖ τὸ κέντρο τῆς ζωῆς μας· τὸ πρόσωπό Του ὁ στόχος μας καὶ ἡ κοινωνία μαζί Του ὁ προορισμός μας. Βάλετε, ὑπογραμμίζουν οἱ Ἅγιοι, θεμέλιο τῆς ζωῆς σας τὸν Χριστό. “Θεμέλιον ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὃς ἔστι Χριστὸς Κύριος” ἐπαναλαμβάνουν μαζὶ μὲ τὸν Ἀπ. Παῦλο. Καὶ τὸ θεμέλιο αὐτὸ προσφέρει ἀσφάλεια, ἐλπίδα, χαρά, εἰρήνη, εὐλογία. Προσφέρει τὸν Οὐρανό.

Ζεῖστε, ἀκόμη, τονίζουν οἱ Ἅγιοι Νεομάρτυρες, μὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Εὐαγγελίου, μὲ τὴν ζωηφόρο Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Ζεῖστε ἐκκλησιαστικά, ὀρθόδοξα, προκειμένου νὰ ἀξιωθεῖτε τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν»

Εἰς τὸ αἷμα των ἐστηρίχθη ἡ Ὀρθοδοξία

ΤΙ ΕΛΕΓΕΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΠΙΚΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ

ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ Ο π.ΠΑΪΣΙΟΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓ. ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ

«Ὑπάρχει μία καὶ μοναδικὴ Ἐκκλησία ἡ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἄλλαι δὲν ὑπάρχουν»