--- Παρέμβαση Πολιτικής με…Χρώμα Οικολογικό. Να το Επιδιώκουμε

Να μιλήσουμε για λίγο σχετικά με εκλογές και τα κριτήρια των επιλογών μας. Οι επιλογές μας σε
οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση (Ευρωεκλογές, Εθνικές, Νομαρχιακές, Δημοτικές και
Συνδικαλιστικές) οφείλουν να περικλείουν Ουμανιστικά και συνάμα Περιβαλλοντικά στοιχεία.
Τα τελευταία φαινόμενα διαφθοράς οφείλουν να αποτελέσουν οδηγό για το ζητούμενο που πρέπει
να είναι και καθαρότερο και καλύτερο. Τα ‘’καθαρά ‘’ όμως χέρια απαιτούν τόλμη, ρήξεις με το
κατεστημένο, μαχόμενες δυνάμεις, αποδεδειγμένη συνέπεια, εργατικότητα, αλλά και πραγματική
φροντίδα για τον άνθρωπο, το συμπολίτη μας.
Από τώρα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε, πως θα διαμορφώσουμε την άποψή μας, ποια θα
είναι τα κριτήρια των επιλογών μας και αν θα προτάξουμε τον άνθρωπο πάνω από όλα ή θα
περιοριστούμε και πάλι σε παλιές – μπορεί και νάναι καλές – συνταγές. Και πιστεύω ότι τα
έγκυρα ΜΜΕ και ιδιαίτερα ο τοπικός τύπος από αυτή την περίοδο οφείλουν να αναδείξουν το
ρόλο τους – όπως άλλωστε τον επιτελούν - .

ρόλο όμως αναβαθμισμένο και ουσιαστικό, γιατί
στις μέρες μας, οι απαιτήσεις της κοινωνίας και των δομών της απαιτούν και προσβλέπουν στο
‘’Καλύτερο Αύριο’’. Αυτό το καλύτερο αύριο -που επιζητείται και σε τοπικό επίπεδο- δεν μπορεί
να αποκλείσει και επιζητεί ρήξεις με παραδοσιακές συμπεριφορές και ξεπερασμένες
μικροπολιτικές, ενώ οι παρατάξεις και τα πολιτικά σχήματα έχουν ανάγκη ριζικών αλλαγών, έτσι
ώστε να μπορούν να αφουγκράζονται τους σημερινούς παλμούς – παρότι το χθες πάντα μας
διδάσκει – τις αυριανές προοπτικές, να αξιολογούν το σήμερα, να σχεδιάζουν ο αύριο, να
οικοδομούν οράματα με δυναμική που θα αγκαλιάζει το αύριο, αλλά και το μεθαύριο.

Με την Οικολογία & το Περιβάλλον

-Ι. Περιηγήσεις, Περιπλανήσεις, Απόψεις

Επομένως, η διαμόρφωση των κριτηρίων για τις επόμενες επιλογές μας σε τοπικό επίπεδο,
οφείλει να είναι πολυδιάστατη, δηλαδή να συνεκτιμά πολλούς παράγοντες – κοινωνικούς,
οικονομικούς, περιβαλλοντικούς. Το κάθε τι που ‘’λιμνάζει’’ σε τοπικό επίπεδο από ατολμία,
σκοπιμότητες και αδιαφορία για τον τόπο μας και που αφορά την Τοπική Αυτοδιοίκηση - η οποία
ήταν υποχρεωμένη να επιλύσει προβλήματα, να απαιτήσει υποδομές, να δημιουργήσει προοπτικές
για καλύτερο αύριο – πρέπει να απορρίπτεται πάραυτα. Ίσως, οι τοπικοί ‘’Άρχοντες’’ στη
διάρκεια της θητεία στους να ασχολήθηκαν με πολλά ή λίγα και ουσιαστικά ζητήματα. Ίσως,
δημιούργησαν κάποιες βασικές υποδομές για περισσότερο αισιόδοξο μέλλον. Ενδεχομένως,
πολλά να ειπώθηκαν και λίγα να υλοποιήθηκαν, ίσως οι δυσκολίες να προέρχονται από την
Κεντρική Διοίκηση που δεν έχει ακόμη απελευθερώσει τις Τοπικές Αυτοδιοικήσεις.
Ίσως……,ίσως…..,ίσως……
Και για να εκλαϊκεύσουμε αυτά τα κριτήρια, ως προς τις επιλογές μας, και τους παράγοντες που
τα διαμορφώνουν, ξεκινάμε από τη θέση ότι κάθε ζήτημα που σας/μας απασχολεί τοπικά, θα
πρέπει να έχει ‘’το τοπικό του χρώμα με ……τις αποχρώσεις του’’. Και τούτο, γιατί οι ντόπιοι
κάτοικοι είναι εκείνοι που ζουν και αφουγκράζονται την κάθε στιγμή στον τόπο τους, είναι οι
καλύτεροι γνώστες των προβλημάτων, αλλά και οι αυθεντικότεροι ‘’προωθητές’’ ιδεών,
δημιουργίας, αμφιβολιών, απαιτήσεων, στήριξης, συναίνεσης, μέσα στις σύγχρονες
προκλήσεις, τάσεις και ρήξεις – άσχετα αν πολλές παραδοσιακές κοινωνίες παραμένουν ακόμη
προσκολλημένες στα ‘’παλιά και τα όμορφα’’ κατά την άποψή τους. Αυτή όμως η συλλογιστική
και η παραδοσιακή συμπόρευση με το κατεστημένο και η ανοχή για κάθε είδους ‘’σήψεις’’ -όπως
άλλωστε το αποδεικνύουν οι πρόσφατες καταγγελίες για διαφθορά, για μεροληπτικές
συμπεριφορές, για αναξιοκρατικά κριτήρια – αποτελούν φαινόμενα αλαζονείας της κάθε εξουσίας
και σε τοπικό επίπεδο.
Εξάλλου, τι επιζητούμε και προσβλέπουμε με απλά λόγια για ένα καλύτερο μέλλον; Τι περιμένει
ο απλός πολίτης, ο υπάλληλος που προσφέρει και συνδράμει τον πολίτη, ο εργαζόμενος που
μοχθεί καθημερινά, ο άνεργος που βλέπει το αβέβαιο μέλλον, ο οικονομικός μετανάστης που
υποφέρει για να επιβιώσει;

Αυτό που αναμένουμε όλοι είναι ‘’Ουσιαστικές Υπηρεσίες’’ για τον πολίτη και την
εξυπηρέτησή του, ‘’ Φροντισμένο και Καθαρό Περιβάλλον’’, ‘’ Δουλειά για Όλους’’.
Οι τοπικοί κρατούντες – Τοπική Αυτοδιοίκηση, Τοπικοί φορείς Επιχειρήσεις - ας επιδιώξουν να
υιοθετήσουν και υλοποιήσουν μέτρα για την απασχόληση, ώστε να υπάρχει εργασία για όλους
χωρίς αποκλεισμούς και αφορισμούς, φροντίδα για το περιβάλλον, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι
ανθρώπινες επεμβάσεις και επιπτώσεις σε αυτό. Μπορεί ‘’το μικρό να είναι όμορφο και
ελκυστικότερο’’, αλλά δεν θα πρέπει να είμαστε αρνητικοί στο μεγάλο, το εξειδικευμένο, αρκεί
να μη καταστρατηγούνται οι κανόνες για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Οφείλει, η Τοπική

Με την Οικολογία & το Περιβάλλον

-Ι. Περιηγήσεις, Περιπλανήσεις, Απόψεις

Αυτοδιοίκηση για παράδειγμα, να αναλαμβάνει η ίδια τα τεχνικά της έργα με αυτεπιστασία και
απασχόληση του ντόπιου εργατικού δυναμικού, να επιβάλλει στις επιχειρήσεις που εδώ και
χρόνια δραστηριοποιούνται στην περιοχή και που η λειτουργία τους έχει επίπτωση στο
περιβάλλον, όπως εφοδιαστούν για παράδειγμα με αντιρρυπαντική τεχνολογία, αλλά και να
προσφέρουν ‘’αντισταθμιστικά οφέλη’’ προς το κοινωνικό σύνολο. Δηλαδή, αν κάποια
βιομηχανική μονάδα χρησιμοποιεί μεγάλα φορτηγά οχήματα που περνούν μέσα από το χωριό και
καταπονούν και καταστρέφουν τους δρόμους, μπορούν με δικά τους έξοδα να αναλαμβάνουν
υποχρεωτικά τη συντήρηση του οδικού δικτύου. Αν κάποιος εργολάβος παίρνει χαλίκια και άμμο
από κάποιο χείμαρρο της περιοχής μας, να απαιτήσουμε όπως στη σχετική σύμβαση να
αναφέρεται ότι θα υπάρχει υποχρέωση του να συντηρεί τα πρανή της κοίτης. Εσείς, η τοπική
αυτοδιοίκηση με τα στελέχη σας, οφείλετε να έχετε την επίβλεψη για τον τόπο σας, εσείς
οφείλετε να υποδεικνύετε κάθε φορά τις περιοχές που είναι ευαίσθητες, εκείνες που χρειάζονται
περισσότερη φροντίδα, αλλά και τις περιθωριακές και τις περισσότερο εγκαταλειμμένες.
Μια αξιόλογη Τοπική Αυτοδιοίκηση γιατί να μη μπορεί να εμπλακεί στην ανάδειξη των τοπικών
προϊόντων με σχετικές εκδηλώσεις προβολής τους. Τα τυροκομικά, το φρέσκο κατσικίσιο γάλα,
τα εμφιαλωμένα νερά, το μέλι, τα παξιμάδια, το κρασί, τα κηπευτικά, η τσικουδιά και το λάδι,
αποτελούν βασικά τοπικά προϊόντα για τα οποία δεν χρειάζονται μεσάζοντες και πολυεθνικές
εταιρίες για να τα τυποποιούν και για να τα διακινούν. Οι τοπικές ενώσεις παραγωγών ή και οι
βιομηχανίες τοπικού χαρακτήρα οφείλουν να αντιληφθούν το νόημα και την ουσία του
εκσυγχρονισμού, ενώ η Τοπική Αυτοδιοίκηση, όταν νοιάζεται για το κοινωνικό σύνολο στέκεται
αρωγός και συμπαραστάτης.
Φροντισμένο και καθαρό περιβάλλον, για τον απλό πολίτη μπορεί να σημαίνει καθημερινή
συλλογή των σκουπιδιών, πεζοδρόμια για τους πεζούς και όχι για τα οχήματα, φροντισμένα
πάρκα και πλατείες, υπονόμους για τα βρώμικα νερά. Μια σωστή όμως Τοπική Αυτοδιοίκηση
προσβλέπει και για το μέλλον σε ότι την αφορά και για το καλύτερο περιβάλλον.
Επίκαιρα ζητήματα για τα οποία η τοπική κοινωνία χρειάζεται να έχει συγκεκριμένη ενημέρωση,
αλλά και άμεση επίλυση σε τοπικό επίπεδο είναι για παράδειγμα,
σε ποια περιοχή – να αποφασιστεί επιτέλους με κοινωνική συναίνεση - θα δημιουργηθούν οι
‘’Χώροι Υγειονομικής Ταφής’’ των σκουπιδιών, ώστε να εξαλειφθούν οι απαράδεκτες από κάθε
άποψη χωματερές και σκουπιδοσωροί;
πότε επιτέλους θα πρέπει να απασχοληθούμε σοβαρά με τα λιοζούμια, τη συλλογή και την
απορρύπανσή τους ή και την επαναχρησιμοποίησή τους σε ευρύτερο τοπικό επίπεδο;
πότε και τα θερμοκήπια να ακολουθούν καθορισμένους κανόνες περιβαλλοντικής πολιτικής,
στην κατασκευή και λειτουργία τους, γιατί ενώ αποτελούν σημαντικές αγροτο-παραγωγικές
μονάδες, παραβλέπουμε τις απειλές και τους κινδύνους που μακροπρόθεσμα ίσως επίπτωση τόσο

Με την Οικολογία & το Περιβάλλον

-Ι. Περιηγήσεις, Περιπλανήσεις, Απόψεις

στην ποιότητα και ποσότητα των υπόγειων νερών, όσο και στην αισθητική υποβάθμιση του
περιβάλλοντος που περικλείουν; Για παράδειγμα, αφού τα θερμοκήπια αποτελούν εντατικές
παραγωγικές μονάδες, γιατί δεν υιοθετούνται μέτρα προστασίας και των νερών και των εδαφών
και των εκεί εργαζόμενων; Πότε οι αρμόδιοι θα απαιτήσουν από τους επιχειρηματίες – για το
καλύτερο και το διασφαλισμένο καλύτερο αύριο - στεγανοποίηση με μεμβράνη για τις απορροές
των τοξικών στραγγισμάτων και την απενεργοποίησή τους. Πότε οι αρμόδιοι θα απαιτήσουν
καλύτερους και διασφαλισμένους κανόνες υγιεινής και για τον εκεί εργαζόμενο στα θερμοκήπια,
αλλά και για τα προϊόντα που παράγουν;
πότε οι εγκαταστάσεις βιολογικών καθαρισμών θα έχουν την απαιτούμενη υποδομή και
στελέχωση, την αναγκαία συντήρηση και τον απαραίτητο περιβαλλοντικό έλεγχο λειτουργίας
τους;
πότε, επιτέλους θα διασφαλιστεί ο συστηματικός έλεγχος της ποιότητας και για το πόσιμο
νερό από έγκυρο τοπικό φορέα, γιατί ναι μεν τώρα έχουμε καθαρά νερά, αλλά στο μέλλον τι
μπορεί να συμβεί; Σε πολλές μάλιστα περιοχές, αν και υπάρχει άφθονο νερό, το νερό αυτό γίνεται
λασπόνερο, χωρίς μέχρι σήμερα οι τοπικοί αρμόδιοι φορείς να έχουν επιλύσει αυτό το πρόβλημα.
πότε θα υπάρξει ορθολογική διαχείριση του νερού και περιορισμοί στη σπάταλη χρήση του
σε τοπικό επίπεδο, ώστε κάθε περιοχή να έχει νερό και τώρα και στο μέλλον μια που αναμένονται
δυσμενέστερες καιρικές συνθήκες;
Μερικοί επιμένουν, ότι στη σημερινή κοινωνία, απουσιάζει η ατομική ευθύνη. Δηλαδή
αποποιούμαστε πολύ εύκολα τις υποχρεώσεις μας ή αδιαφορούμε για οτιδήποτε μας αφορά
συλλογικά –περιβάλλον, κοινωνία, ανάπτυξη, διατροφή, εθελοντισμός, αλληλεγγύη κ.ά . Άλλοι,
διατείνονται, ότι απουσιάζει και η συνειδητοποίηση-ευαισθητοποίηση για τα τοπικά και
πλανητικά προβλήματα και παραμένουμε συνήθως απαθείς για τα κοινά. Αναρωτηθήκατε, από
ποιόν περιμένουμε να μας υποκαταστήσει στις κοινωνικές μας υποχρεώσεις; Ωστόσο, με τις εν
γένει συμπεριφορές μας, συνήθως υποσκάπτουμε και δυναμιτίζουμε το αύριο. Ασφαλώς και
υπάρχει έλλειμμα γνώσεις σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Αλλά τούτο δεν μπορεί και δεν
επιτρέπεται να μας παρέχει το άλλοθι, πίσω από το οποίο κρύβονται συμφέροντα, σκοπιμότητες,
ανθρώπινες αδυναμίες. Προς τούτο, οφείλουν κυρίως οι νέοι να ακούν, να μελετούν, να ψάχνουν,
να σκέπτονται, να συζητούν, να εκφράζουν τις απόψεις τους και να συμμετέχουν στα κοινά. Η
αδιαφορία που σκοτώνει και η άγνοια που δεν δικαιολογείται, αποτελούν ετερόκλιτες προκλήσεις
του παρελθόντος και αναπτύσσονται τεχνηέντως από εκείνους που μας χρειάζονται για να μας
διατηρούν ως άβουλα όργανά τους, σε κάθε αξιολόγηση για τα πεπραγμένα τους.
Ωστόσο, θα πρέπει να επισημανθεί ότι ορισμένοι μόνο – και ευτυχώς - από τους φορείς της
Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ενεργοποιούνται ως προς το περιβάλλον περιστασιακά, αποσπασματικά
και χωρίς μακρόπνοο προγραμματισμό δράσεων, ενώ ζητήματα που ‘’καίνε’’ δεν θίγονται, ούτε

Με την Οικολογία & το Περιβάλλον

-Ι. Περιηγήσεις, Περιπλανήσεις, Απόψεις

τους απασχολούν, γιατί ως ‘’αναμμένα’’ κάρβουνα αναμένουν να παραδοθούν προς επίλυση στα
χέρια των επόμενων αρμοδίων. Αξίζει τον κόπο να το έχουμε αυτό υπόψη μας !!! Τουλάχιστον,
όσοι νοιαζόμαστε ουσιαστικά για το περιβάλλον και τον άνθρωπο, δραστηριοποιούμενοι για τα
κοινά μπορούμε να σταματήσουμε το σχετικό εμπαιγμό προς τους συντοπίτες μας, που θα
επιχειρηθεί τους επόμενους μήνες πριν από τις Νομαρχιακές και Δημοτικές εκλογές. Επιτέλους
οφείλουν να αντιληφθούν οι κ.κ. αξιότιμοι δημοτικοί και νομαρχιακοί σύμβουλοι και οι
παρατάξεις που εκπροσωπούν, ότι κάθε ουσιαστική τοπική δραστηριότητα που προτίθεται να
δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες ζωής, χρειάζεται να έχει μακρόπνοο σχεδιασμό σε βάθος
χρόνου, να συνεκτιμά απαραίτητα τον ανθρώπινο παράγοντα μαζί με το περιβάλλον και να
εξασφαλίζει την κοινωνική συναίνεση.
Ασφαλώς και χρειαζόμαστε και είναι αναγκαία και τα θερμοκήπια και οι υπόνομοι και οι ΧΥΤΑ,
αλλά και οι παραλίες και η καθαρή θάλασσα και το αδιατάραχτο φυσικό περιβάλλον. Το
πρόβλημα σε όλες τις κοινωνίες είναι να μάθουν τι σημαίνει ‘’ευ ζην’’ και ποιότητα ζωής. Οι
ανεπίτρεπτες και άθλιες εικόνες με σκουπίδια , τοξικά απορρίμματα, λακκούβες στα πεζοδρόμια
και στους δρόμους, αλλά και οι καταπατήσεις δημόσιων εκτάσεων, τα μπαζώματα, οι
υπερβοσκήσεις και πολλά άλλα, οφείλουν να προβληματίζουν όλους, ώστε μετά από διάλογο,
συνεννόηση και συναίνεση να επιδιώκεται η άμεση επίλυσή τους. Χωρίς αμφιβολία υπάρχει
ατομική ευθύνη, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στις συμπεριφορές μας σε ότι αφορά το περιβάλλον,
αλλά και έλλειμμα συνείδησης. Το περιβάλλον δεν μπορεί να προστατευθεί και να βελτιωθεί με
διοικητικά μέτρα και αστυνόμευση, αλλά ούτε και να μπει στη ‘’γυάλα’’. Το περιβάλλον μας
χρειάζεται ενεργούς πολίτες και αποτελεσματικές-δραστήριες τοπικές αυτοδιοικήσεις με οράματα
και προγραμματισμό δράσεων που συστηματικά –και όχι καιροσκοπικά - θα νοιάζονται και θα
φροντίζουν το περιβάλλον. Η διάσταση σε ότι αφορά και το περιβάλλον είναι σαφώς πολιτική,
αφού συνεκτιμά την καθημερινή μας ζωή, το ήθος και τις συμπεριφορές μας, τον πολιτισμό μας
και την ποιότητα της ζωής που προσδοκούμε να έχουμε.
_____________

Επιλογές και στην Ικανότητα μαζί με τη Ζωντάνια

Τα περιβαλλοντικά ζητήματα να επιδιώκουμε να ενταχθούν ως ένα από τα κριτήρια με τα οποία
θα κρίνεται η πολιτική κουλτούρα, η υπευθυνότητα, η ικανότητα και η αποτελεσματικότητα των
σχηματισμών, φορέων ή ατόμων που μας εκπροσωπούν σε κρίσιμες και σημαντικές για το μέλλον
στρατηγικές και αποφάσεις. Αλλά, είναι επόμενο ορισμένοι να προσπαθούν να κάψουν, με
διλήμματα και εγκλωβισμούς, με πολλά και κούφια λόγια, με υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, κάθε
τι το ζωντανό που μπορεί να προσφέρει ουσιαστικά.

Με την Οικολογία & το Περιβάλλον

-Ι. Περιηγήσεις, Περιπλανήσεις, Απόψεις

Η γενική αδιαφορία μας για τα ζητήματα του περιβάλλοντος είναι δεδομένη, παρότι ορισμένες
προσπάθειες προς τη σωστή κατεύθυνση μας δίνουν ελπίδες για το καλύτερο. Τα περιβαλλοντικά
ζητήματα αιχμής, σε τοπικό επίπεδο, έχουν πολλαπλασιαστικές απαιτήσεις και επιζητούν επί του
πρακτέου υλοποιήσιμες προτάσεις με ζωογόνες προοπτικές. Για παράδειγμα, οι δασικές
πυρκαγιές χρόνο με το χρόνο επαναλαμβάνονται με ιδιαίτερη ένταση. Το πράσινο γίνεται στάχτη
ή τουλάχιστον κάρβουνο. Στάχτη και κάρβουνο γίνονται υποδομές, το βιός, οι καλλιέργειες και τα
γεννήματα. Αποδεκατίζονται κοπάδια από αιγοπρόβατα, στάβλοι με γελάδια, χοιρινά και
πουλερικά. Στάχτη και οι αποθήκες των ζωοτροφών και οι άλλες προμήθειες για τη διαβίωση των
γεωργών και κτηνοτρόφων. Σε αυτήν την απελπιστική για πολλούς συνανθρώπους μας
κατάσταση, προστίθεται, όπως είναι επόμενο και η κοινωνική και οικονομική κατάρρευση των
πυροπληγέντων επαρχιών. Και η αναγέννηση της φυσικής βλάστησης είναι πολύ πιθανό να μην
υπάρξει, γιατί η πύρινη λαίλαπα συνοδεύεται συνήθως από την ανθρώπινη επιδρομή με
πρωτοφανή ένταση και διάρκεια. Και έρχεται ο χειμώνας. Η βροχερή περίοδος. Καθώς μας
ενημερώνουν οι ειδικοί, εδάφη χωρίς την παραμικρή κάλυψη από βλάστηση υποβαθμίζονται
ταχύτατα και είναι εξαιρετικά ευπαθή σε λασπορροές, κατολισθήσεις και νεροφαγώματα. Με ποια
συγκεκριμένα μέτρα ουσίας θα συγκρατηθούν στις ρημαγμένες εστίες τους οι κάτοικοι; Πως θα
εξασφαλιστεί η στέγη και η απασχόληση στους ξεριζωμένους πυροπληγέντες; Αναμφίβολα θα
υπάρξει εσωτερική μετανάστευση. Προς τα πού όμως; Στα γειτονικά αστικά κέντρα ή στην
πρωτεύουσα; Και οι οικονομικοί μετανάστες της περιοχής που θα απασχοληθούν, όταν η ανεργία
θα πλήξει την περιοχή; Η επόμενη ημέρα φαντάζει και είναι θολή, παρά τις υποσχέσεις, τα
ευχολόγια, τα ψιχία στήριξης, τους τηλεμαραθώνιους συγκέντρωσης χρημάτων. Οι πληγές στις
τοπικές κοινωνίες και στο γειτονικό τους κατεστραμμένο περιβάλλον θα ‘’χάσκουν’’ για μεγάλο
χρονικό διάστημα. Πολλά χρόνια θα πρέπει να περάσουν για να αποκατασταθεί η κάποια ανεκτή
διαβίωση.

Με την Οικολογία & το Περιβάλλον

-Ι. Περιηγήσεις, Περιπλανήσεις, Απόψεις

Πυρκαγιές και καταπατήσεις πάντοτε αλληλένδετα. Πυρκαγιές και μελλοντικά αξιοποιήσιμα
φιλέτα πάνε μαζί. Και κάθε μέρα κατατρώγεται στην κυριολεξία κάθε είδους φυσικής
βλάστησης. Έτσι, συρρικνώνονται οι δασικές εκτάσεις και σκαρφαλώνουν αυθαίρετες
βίλες σε λόφους και πλαγιές, ενώ περιφράσσονται παράκτιες περιοχές και καταστρέφονται
οι εύφορες κοιλάδες. Και το κτηματολόγιο ανύπαρκτο. Και εικονικό όνειρο η χωροταξική
διευθέτηση. Η ‘’ώρα μηδέν’’ έχει ξεκινήσει πριν από μερικά χρόνια. Και δεν έχουμε
αντιληφθεί ακόμη τίποτα. Το τι μας περιμένει δεν μπορεί να προβλεφθεί. Και η όποια
αρχή –κεντρική, περιφερειακή, τοπική-, ανοχύρωτη, ανοργάνωτη, ανίκανη, ανεύθυνη και
ανίσχυρη εκ των γεγονότων. Από σχέδια και σχεδιασμούς τα ράφια και τα συρτάρια των
αρμόδιων υπηρεσιών και Υπουργείων γεμάτα. Και η ερώτηση. Κάθε πότε γίνεται άσκηση
ετοιμότητας φορέων και πολιτών πάνω στα όποια σχέδια έκτακτης ανάγκης; Όταν
καίγονται ή πλημμυρίζουν ή και ισοπεδώνονται ενδεχομένως από σεισμό χωριά και πόλεις
υπάρχει τοπικός συντονιστικός φορέας ή όλα τα περιμένουν από μακρύτερα; Πως θα γίνει
και πως θα επιτευχθεί η έγκαιρη και ασφαλή εκκένωση χωριών και πόλεων; Γνωρίζουν οι
αρμόδιοι τις κύριες και ασφαλείς οδούς διαφυγής και τις εναλλακτικές λύσεις; Που και
πως θα μαζευτεί ο κόσμος για την εκκένωση; Τι θα απογίνουν τα ζώα; Ποιος φορέας θα
τους υποδεχθεί, που θα διαμείνουν προσωρινά; Πως θα βοηθηθούν να επιστρέψουν στις
κατεστραμμένες ή όχι εστίες τους; Μερικά μόνο ερωτήματα που συνήθως στην πράξη δεν
απαντώνται και αποβαίνουν μοιραία για τις τοπικές κοινωνίες.

Το ποτήρι της οργής, καθώς συνηθίζεται να λέγουν, πάντοτε ξεχειλίσει μετά από φυσική ή άλλη
καταστροφή. Από τους αρμόδιους , όπως μας διαβεβαιώνουν, κατανοείτε η οργή, ο θυμός και οι
ακραίες συμπεριφορές σε παρόμοιες συνθήκες. Αυτό όμως που δεν είναι κατανοητό είναι ότι
σχετικά γρήγορα ξεχνάμε και η κάθε οργή δεν φαίνεται χρήσιμη για να μας ταρακουνήσει και
για να μας αφυπνίζει συλλογικά. Να αφυπνίζει συνειδήσεις, να μας κινητοποιεί, να νικηθεί η
αδιαφορία και ο ‘’ ωχ αδελφισμός’’. Τούτη η φορά-και κάθε φορά λέγεται, το ζητούμενο δεν
είναι απλό. Πολυσύνθετη η μάχη συμπαράταξης και συμπαράστασης προς κάθε πληττόμενο και
αναξιοπαθούντα συνάνθρωπό μας. Για τον ξεριζωμό τους, τα υπάρχοντά τους, τις καλλιέργειες
και σοδιές τους. Για το λάδι, τα φρούτα, τα κηπευτικά. Για το πράσινο της ελπίδας, το ζωογόνο
πράσινο των δασών και δασικών εκτάσεων. Για τον έμβιο κόσμο που χάθηκε από την πληγείσα
περιοχή. Για τα παιδιά που θα ξυπνάνε μέσα στη καταστροφή, στα χαλάσματα, στη μαυρίλα και
στο γκρίζο. Για τα σχολεία!….ποια σχολεία!
Μέσα σε όλα αυτά, το επίκαιρο ζήτημα είναι αν όλη αυτή η καταστροφή, που έχει όνομα και
επώνυμο, ‘’αγγίζει’’ τους πολίτες, ευαισθητοποιημένους ή μη και όλους εμάς που επιλέγουμε να
μας εκπροσωπούν κάποιοι σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Από την άλλη όχθη, η πολιτική
κουλτούρα, η υπευθυνότητα, η ικανότητα και η αποτελεσματικότητα των σχηματισμών, φορέων ή

Με την Οικολογία & το Περιβάλλον

-Ι. Περιηγήσεις, Περιπλανήσεις, Απόψεις

ατόμων που μας εκπροσωπούν σε κρίσιμες και σημαντικές για το μέλλον στρατηγικές και
αποφάσεις. Αυτή η στιγμή, αλλά και σε οποιεσδήποτε στιγμές, δεν αρκούν να βρίσκονται στις
λίστες των κομματικών ή άλλων σχηματισμών στελέχη με περιβαλλοντικό ή όχι παρελθόν. Το
ζητούμενο είναι οι ικανότητες, οι αντοχές στις όποιες προκλήσεις, ο ευθύς λόγος, το κοίταγμα στα
μάτια, η ανθρωπιά. Και επιτέλους, κατά την προσωπική μας άποψη, ας δώσουμε επαρκή χώρο
στην καινούργια γενιά. Και ασφαλώς οι περισσότεροι μας λέγουν ότι ενδιαφέρονται για το
περιβάλλον και μας αραδιάζουν επιτεύγματα ή και προτάσεις για τις μελλοντικές προκλήσεις.
Πόσοι όμως από αυτούς, αλλά και από εμάς που θα τους επιλέξουμε, είμαστε έτοιμοι να
πράξουμε κάτι το χειροπιαστό για το περιβάλλον; Είναι σαφέστατα μεγάλο το χάσμα μεταξύ του
τι δηλώνω και τι επιθυμώ. Αλήθεια, είμαστε έτοιμοι να πράξουμε, ώστε να πετύχουμε και να
διασφαλίσουμε την καλύτερη ποιότητα ζωής; Εμφανέστατη είναι εξάλλου και η απουσία ή και η
παραπλανητική καθοδήγηση, αλλά και η έλλειψη έγκυρης πληροφόρησης και ενημέρωσης. Όσο
για την εκπαίδευση, ας το συζητήσουμε κάποια άλλη στιγμή, γιατί και αυτή πάσχει.
Ωστόσο, οδεύουμε συνήθως σε παρόμοιες διαδικασίες, μέσα από διλήμματα, ψευτο-διλήμματα
και εγκλωβισμούς. Όμως, ας δούμε το μέλλον με προοπτική, ζωντάνια, νιάτα, αξιοσύνη,
αξιοκρατία. Δροσιά, χρώμα, γνώση, ικανότητα και οράματα θέλει η ζωή. Άλλωστε γνωστός
τραγουδοποιός μας υπενθυμίζει ‘’ Ζούμε ως Άνθρωποι, μες το Πουθενά! Μα όταν
Χανόμαστε, Βγάζουμε φτερά και Γεννιόμαστε ξανά ! ‘’ . Ποιος μπορεί νάρθει όλα να
τ’αλλάξει;