Μαρξ - Ένγκελς. Διαλεχτά Έργα (Τόμος Πρώτος)

ΚΑΡΑ ΜΑΡΞ

ΚΑΙ

ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΕΝΓΚΕΛΣ

ΔΙΑΛΕΧΤΑ
ΕΡΓΑ

ΣΕ ΔΥΟ ΤΟΜΟΥΣ

ΤΟΜΟΕ

I

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤϋΓ ΕΚΔΟΤΙΚΟΙ'
ΤΗΣ ΚΕ TOT ΚΚΕ

Ό τόμυ- ut/roc, luv ί/xto; χαί ά προηγονμενος, /. Β.
Χτάλιν *'/.ητήματα Αενινιομοΰ'—ίχύίδεtui

oi ίκτέλεοη
à.tàif/αοη·; τοΰ ΠΓ τής ΚΕ τοϋ ΚΚΕ γιά τήν ίχόοση ατή*
ίλληηχή γλώοοα, ως ιά τέλη τον 1951, των διαλεχτών
'ργων MàoS χαί Ένγχ>/.ς, Λένιν χαί Στάλιν, άντιοτοιχεϊ
οτάν πρώτο τόμο τον δίτομον των διαλεχτών ίργων Μόρ;
xat Ένγχελς, όπως ιά ί- ιιιιελήόηχε τά ' Ινοτιζοντο Μάρζ-
'Ει-γχελς-Λενιν (τόμυς 1ος, Κρητικό Εκδοτική

Ποίιτικι

Φιλολογίας, Μόοχα, 1948)
Ό τόμο; πού παηαάίνονμε οήμερα fit ταψράοτηχι χαί
9ρο>ρή9ηκε άπό ομάδα μεταφραστές, ονντάχτες χαί ητ-
εργάτις μας Τή μεταψραοη την xâvaue à.7* ti'dtitι."
àsiô ιύ ποωτύιι·πο, το γερμανικά η τά Αγγλιχό

κείμενο.
Έργα ιοϋ Μάρξ, όπως «Ό Ιμφνλιος πόλεμος οτή Γαλ-
λία», λίιοΰός, τιμή χαί κέρδος*, τά μειαφράοαμε

χαί
ιά &εο>ρήοαμε àsr' rrôeiui ιιπά ιά αγγλικά ηρωτάτν.ΊΟ.
,ταίονοπα; ί·Ί0ψη χαί τις άντίητοιγες ίχδόηεις οτή ;·«ο-
ιιανιχή και τή ρωοιχή γλώοοα.

ΤΟ ΕΚΔΟΤΙΚΟ

ΤΗΣ Κ Ε ΤΟΥ ΚΚΕ

«

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΛΟΣΗΣ

Ή συλλογή αύτή περιέχει τά σπουδαιότερα Spy α τοο Μάρξ
χαί τοο Ένγχελς πού φωτίζουν χαί τά τρία συστατικά μέρη
-ιοϋ μαρξ:σμοο: τή φιλοσοφία, τήν χθλ.ιτιχή οίχυνομία καί τό
σοσιαλισμό. Ό Μάρξ χα£ ό "Ενγχβλς έπεξβργάστηχαν χριτιχά
8λες τίς καλύτερες έπιτεύξβις τής άνθρώπινης σχέψης ατό πε-
δίο τής φιλοσοφίας, τής πολιτικής οίχονομίας χαί τοο σοσιαλι-
ομοό, γενίκευσαν τή μακραίωνη πβίρα τών άγώνων τών κατα-
πιεζόμενων τάξεων ένάντια ατούς όποδουλωτές τους χαί δημι-
ούργησαν τή διδασχαλία τοδ έχιστημονιχοϋ σοσιαλισμού, χού
«ποτέλβσε μιάν έπαναστατιχή άνατροπή χαί έγχαινίασε μιά και-
νούργια έποχή ατήν άνάπτυξη τής χοινωνιχής οχέψης.
Σέ άντίθεση μέ όλα τά άλλα φιλοσοφικά χαί πολιτικά συ-
στήματα, ό μαρξισμός έχφράζει τά βασικά συμφέροντα τής έρ-
γατικής τάξης χαί 8λ»ν τών έργαζομένων. Ό μαρξισμός δεν
είναι διδασχαλία ξεχομένων άνθρώπων rj Ιδρυτών ξεχομένων αι-
ρέσεων, άλλά διδασχαλία πού άπευθύνεται πρές τό προλετα-
ριάτο χι έχει άποστολή νά άποτελέίει τήν πυξίδα στήν έπα-
ναστατιχή του πάλη. Ό μαρξισμός είναι ή σημαία, τό σύμβολο
χίστης τής έργατιχής τάξης, πού της άποχάλυψβ τήν Ιστοριχή
της ίποστολή—τήν άπελβυ^έρωση τής άνθρωπότητας άπά χά-
4ε ζυγό χαί έχμετάλλευση—χαί πού έδειξε τό δρόμο γιά τήν
έγχαθίδρυση τής κομμουνιστικής κοινωνίας. Σ' αύτό βρίσκεται
ή δύναμη τοο μαρξισμοί», αύτό τόν χάνει άκατανίκητο. «Ό Μάρξ
χαί ό Ένγχελς δέν είναι άπλώς ιδρυτές μιας οποιασδήποτε φι-
λοσοφικής „σχολής", είναι ζωντανοί άρχηγοί τοο ζωντανού προ-
λεταριακού κινήματος, πού μέρα μέ τή μέρα μεγαλώνει χαί δυ-
ναμώνει». (I. Σ τ ά λ ι ν).
Ό μαρξισμός δνοιγβ τό δρόμο του διεξάγοντας άνειρήνευ-
το άγώνα ένάντια στήν άντιδραστική ιδεαλιστική φιλοσοφία,

2

ΠΡΟΛΟΓΟΕ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

ενάντια στήν αστική πολιτική οίχονομία, ένάντια στέν αιρετικό
καί μικροαστικό σοσιαλισμό.
Ό Μάρξ και ό Ένγκελς εδοσαν μιά κλασική ΙκΟεση τών
βασικών ίδεών του επιστημονικοϋ σοσιαλισμού στό περίφημο
προγραμματικέ ντοκουμέντο, στό «Μανιφέστο του Κομμουνιστι-
κού Κόμματος*), μέ τό οποίο άρχιζε: ή συλλογή αύτή. «Σ' αυ-
τό τό εργο—τόνιζε ό Λένιν—έκτίθβται μέ μβγαλοφυή καθαρό-
τατα και παραστατικότητα ή νέα κοσμοθεωρία, ό συνβπής υλι-
σμός πού άγκαλιάζει κα£ τό —>8£ο τΐ,ς κοινωνικές ζωής. ή οια-
λεχτική, αάν ή πιό καθολική καί ή ictô βαθιά διδασκαλία γιά
τήν έξέλιξη, ή θεωρία τής ταξικής πάλης κα£ τοϋ κοσμοϊστορι-
κού έπαναστατικοϋ ρόλου του προλεταριάτου, τοό δημιουργού
τής νέας, τής κομμουνιστικής κοινωνίας». 1ο «Μανιφέστο τον»
Κομμουνιστικού Κόμματος»>—«τό 4σμα ασμάτων του μαρξισμού»,
οχως τό ονόμασε ΐ σύντροφος Στάλιν—ϊδοσε ατά έκατομμύ^ι*
τών προλετάριων όλων τών χωρών τό θεωρητικό όπλο γιά τόν
αγώνα ένάντια στήν καπιταλιστική σκλαβιά, τούς άποκάλυψε τό
μέλλον καί τούς χάραξβ τό μαχητικό πρόγραμμα δράσης.
Τά τρία Ιργα τοό Μάρξ γιά την ιστορία τής Γαλλίας το'"·>
19ου αιώνα χοΰ περιέχιι ή σι>λλογή αύτή—«Οί ταξικοί άγώνες
στή Γαλλία», «Ή 18η Μχρυμαίρ τοό Λουδοβίκου Βοναπάρτη»
ν.αί «'() έμφύλιος πόλεμος στή Γαλλία»—άχοτελούν τά π«5 λαμ-
πρά πρότυπα εφαρμογής τής μβΟόδου τοϋ ιστορικού υλι-
σμού στήν άνάλυση συγκεκριμένων γεγονότων τής ιστορίας.
Ταυτόχρονα έχουν τεράστια θεωρητική σημασία: σ' αυτά κα-
θρεφτίζεται ή άνάπτυςη τής μαρξιστικής διδασκαλίας γιά τήν
προλεταριακή έπανάσταση καί τή διχτατορία τοϋ προλεταριά-
του. Σάν αληθινός άρχηγός τοϋ προλβταριακού κινήματος ό
Μάρς διδασκόταν ό ίδιος απ' τίς μάζες, άπ' αύτούς τούς δη-
μιουργούς τής ιστορίας, καί πλούτιζε τήν έπαναστατική θεωρία
μέ τά διδάγματα τής χάλης τους. Ή πλούσια πείρα τής επα-
νάστασης τοϋ 1848-1849 ίδοσε ώθηση στήν άνάπτυξη καί στή
συγκεκριμενοποίηση τών άπόψεων τοό Μάρξ γιά τό κράτος. 'Λν
στό «Μανιφέστο τοϋ Κομμουνιστικού Κόμματος» δόθηκε τότε
μονάχα μιά γενική διατύπωση οτι είναι ϊναπόφευχτη ή κατά-
χτηση τής πολιτικής έςουσίας άπ* τό προλεταριάτο, στή <Ί8η
Μπρυμαίρ τοϋ Λουδοβίκου Βοναπάρτη» ό Μάρξ, γενικεύοντας
τήν πείρα τής πάλης τών τάξεων στή Γαλλία στά 1848-1851,
κατέληξε στό συμπέρασμα, <5τι γιά τήν έγκαθίδρυση τής 3ιχτα-