ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΘΙΩΤΙ∆ΑΣ κ.κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

O χριστιανός δεν είναι διαχειριζόµενη δύναµη.Μπορεί να είναι στη φυλακή αλλά είναι ελεύθερος. Έχει λόγο και δεν αλλάζει και αυτό δεν είναι φανατισµός, ούτε πείσµα. Είναι πνεύµα ελευθερίας. Η αλήθεια είναι ότι θα µπορούσαν πολλά από τα λεγόµενα του Μητροπολίτη Φθιώτιδας κ.κ. Νικολάου να αποτελέσουν τον τίτλο γι’ αυτή την συνέντευξη. Ο Σεβασµιώτατος µιλά για τη σχέση της εκκλησίας µε το κράτος λέγοντας χαρακτηριστικά «στην Ελλάδα εκκλησία και πολιτεία είναι ένα». Συνεχίζει λέγοντας πως «η πρόνοια της εκκλησίας δεν συγκρίνεται µε την πρόνοια του κράτους». Κατηγορεί για ανθελληνισµό όσους «µας κάνουν πλύση εγκεφάλου» από την τηλεόραση και αναρωτιέται αν «και εκ των έσω θα τελειώσουµε αυτή τη δύσµοιρη πατρίδα», δίνοντας παράλληλα το µήνυµα στους νέους «να ακολουθούν την παραδοσιακή οικογενειακή ζωή». Τα λόγια του ωστόσο είναι χαρακτηριστικά όσον αφορά το πνεύµα ελευθερίας που διακατέχει τους χριστιανούς. «Όπου πνεύµα ελευθερίας –το οποίο δίδει ο Χριστός- εκεί πέφτει τσάκισµα. Αυτό υπάρχει σε όλους τους λαούς. Όταν υπάρχει η ψυχή ο λαός αντιδρά για τα δικαιώµατά του. ∆εν µπορεί να βλέπει το κακό να διαιωνίζεται» τονίζει χαρακτηριστικά, επισηµαίνοντας ταυτόχρονα ότι είναι απαράδεκτο να υπάρχει προσπάθεια να καταργηθεί η ελευθερία του προσώπου µε την παρακολούθηση µέσω καµερών και την ‘κάρτα του πολίτη’. Συνέντευξη στον Παύλο Γ. Σφέτσα Σε ποια ηλικία αποφασίσατε να αφιερωθείτε στην εκκλησία και ποιες οι επιρροές σας; Ο πόθος της ιεροσύνης ήταν από την παιδική µου ηλικία. Η ανατροφή που έλαβα από τους γονείς µου αλλά και το περιβάλλον µου στο χωριό µε βοήθησε. Και το καλό παράδειγµα ενός αφοσιωµένου, απλού, αγράµµατου αλλά ενάρετου ιερέως, του εφηµερίου του χωριού µας. Με τη βοήθεια του Θεού, παρότι ο πατέρας µου ήθελε να µε κάνει καλλιτέχνη, διότι και τα χέρια µου πιάνουν καλά το µατρακά, να µε γράψει στη Σχολή Καλών Τεχνών. ∆ιότι και τα οικονοµικά ήταν λίγα, µε βοήθησαν µερικοί άνθρωποι και εισήλθα στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, όπου εκεί έλαβα τα θεµέλια της ιερατικής µου αυτοσυνειδησίας. Ύστερα στη Θεολογική Σχολή Αθηνών και όταν έφτασα τα 25 χειροτονήθηκα διάκονος στη Μητρόπολη Χαλκίδος. Όταν ενηλικιώθηκα, µε απόλυτη επίγνωση της επιλογής µου, και µε την υπόδειξη του πνευµατικού µου πατρός εισήλθα στην ιεροσύνη και είµαι πολύ ευχαριστηµένος γι’ αυτό. Τι έχει να διδαχθεί ο άνθρωπος σήµερα από τα Θεία Πάθη του Χριστού; Ο άνθρωπος, που είναι γεµάτος πάθη, µε το πάθος του Χριστού λυτρώνεται. ∆ηλ. τα πάθη και ο σταυρός του Χριστού είναι πράξη εσχάτης ταπεινώσεως, συγκαταβάσεως του Θεού και αγάπης. Ο Θεός ντύθηκε την ανθρώπινη φύση, έπαθε ως άνθρωπος µε τη θέλησή Του, για να απαλλάξει την ανθρωπότητα από τα πάθη. Έτσι λοιπόν όποιος ενώνεται διά της εκκλησίας µε τον Χριστό αγιάζεται. Ο σταυρός του Χριστού δεν είναι µονάχα ένα σύµβολο, είναι και µία πράξη, µια ουσία. Έχει περιεχόµενο. Ο εσταυρωµένος και ο σταυρός του Χριστού. Έτσι η εκκλησία µας είναι µια εσταυρωµένη συνεχώς, γι’ αυτό και δεν έχει δύναµη εξωτερική αλλά εσωτερική. Λυτρώνει τον άνθρωπο και του δείχνει ποιος είναι ο προορισµός της ζωής. Αν το καταλάβει ο κόσµος αυτό, έχει απαλλαγεί από όλα τα άγχη, όλα τα λυπηρά, και µπορεί να αντιµετωπίζει δυσκολίες όπως σήµερα, αλλά θα τις αντέχει και θα έχει όραµα για το µέλλον. Ποιος είναι ο ρόλος της εκκλησίας στην δύσκολη σηµερινή οικονοµική συγκυρία; Που βοηθά και ποιο το έργο της, ειδικά εδώ στη Φθιώτιδα; Το άσχηµο είναι ότι δεν προβάλλεται το έργο της εκκλησίας. Θα έλεγα ότι δεν είναι και η δουλειά µας αυτή, να διαφηµιζόµαστε. Όµως ανέκαθεν η εκκλησία στις δύσκολες ώρες του λαού βοήθησε. Έφτασε

µέχρι το σηµείο να δώσει ό,τι περιουσιακό στοιχείο είχε, όχι µόνο σε χωράφια, αλλά και σε πολύτιµα είδη χάριν του λαού. Και στην περίοδο της τουρκοκρατίας και στην περίοδο του ’40 και σήµερα γίνεται µια οργανωµένη προσπάθεια αντιµετωπίσεως των αµέσων αναγκών του λαού. ∆ιότι η εκκλησία είναι µητέρα και τροφός και ο λαός είναι τα παιδιά της. ∆εν υπάρχει κόσµος απέναντι στην εκκλησία διότι οι πολίτες του κράτους µας είναι µέλη της εκκλησίας, οι πιστοί. Στις δύσκολες αυτές συγκυρίες έχουµε οργανώσει µια καλή φιλανθρωπική κίνηση. Είναι επτά κέντρα αγάπης που ετοιµάζουν φαγητό κάθε µέρα µεσηµέρι και βράδυ, 350 µερίδες. Οι ενορίες αυτές έχουν εθελοντικό προσωπικό. Οι κυρίες κάθε µέρα µαγειρεύουν ζεστό, καθαρό και πλούσιο φαγητό. Έρχονται οι άνθρωποι, το παίρνουν, άλλοι τρώνε εκεί και όποιος πάει, θα φάει. Περαστικός, ζητιάνος, άγνωστος, µετανάστης. Θα φτιάξουµε και στην Αταλάντη, τη Στυλίδα, το Κόµµα. Βλέπετε ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν µέσα τους την αγάπη. Είναι τα 300 περίπου βιβλιάρια προικοδοτήσεως ορφανών κοριτσιών. Κάθε τόσο βάζουµε ένα ποσό και όταν το παιδί θα φτάσει σε µια ηλικία µεγάλη, θα έχει στην άκρη ένα ποσό από τη Μητρόπολη. Είναι τα γηροκοµεία µας. Τώρα ξεκινάµε και στη Στυλίδα για 80 άτοµα. Είναι οι κατασκηνώσεις µε περίπου 500 παιδιά κάθε χρόνο το καλοκαίρι δωρεάν. Τις κατασκηνώσεις λειτουργεί µε προσφορά του ένας καλός χριστιανός που βοηθά τη Μονή ∆αµάστας, ο κ. ∆ηµήτρης Καραγκούνης. Είναι οι υποτροφίες των θεολόγων φοιτητών τους οποίους κάθε µήνα πληρώνουµε τα τροφεία σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Κάθε µέρα προσφέρουµε φάρµακα, ρούχα. Χρήµατα δεν µπορεί να δώσει. Έρχονται πολύ άνθρωποι και ζητάνε. ∆εν είµαστε ταµείο, δεν έχουµε χρήµατα, πρέπει να συντηρήσουµε τα ιδρύµατα και τις άµεσες ανάγκες. Και χωρίς κρατική επιχορήγηση. Με πολλούς δωρητές, ανώνυµους και επώνυµους, τους οποίους και από την εφηµερίδα σας και της θέσεως αυτής υπέρ ευχαριστώ. Παράλληλα µε όλα τα έργα, τα ιδρύµατα, τα κέντρα αγάπης στα οποία σιτίζονται 350 κάθε µέρα, έχουµε τώρα –και είναι πολύ παρήγορο αυτό- και τη συνεργασία ενός δηµάρχου, του κ. Αποστόλου Γκλέτσου, του δηµάρχου Στυλίδος, ο οποίος βρήκε χρηµατοδότη, τον κ. Ιωάννη Βογιατζή. Κάθε µήνα θα προσφέρει είδη τροφίµων τα οποία θα διανέµουµε διά των ιερέων στους πτωχούς αδελφούς του δήµου Στυλίδος. Μέσα στη δύσκολη αυτή περίοδο υπάρχουν και άνθρωποι, και η Μητρόπολη καλεί όλους τους έχοντας να έλθουν κοντά µας να διαχειριστούµε αυτό που θα προσφέρουν στους πτωχούς. ∆εν πρέπει να υπάρχουν πεινασµένοι, διότι υπάρχουν εξαθλιωµένοι άνθρωποι. Κάθε µέρα έρχονται στο γραφείο µου και το βλέπω. Υπάρχουν και αρκετοί πλούσιοι που τρώνε κι γλεντάνε και δεν σκέπτονται τους πτωχούς. Η εκκλησία θέλει να πει στους πλουσίους δώστε στον πτωχό και να πει στον πτωχό περίµενε και µην αγανακτείς. Θα βρεθεί τρόπος να λυθεί το πρόβληµά σου. Ποια η γνώµη σας για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας; Εγώ αντέδρασα στην Ιεραρχία κατά της φορολογήσεως. Κατά της αυξήσεως της φορολογίας διότι η εκκλησία υπόκειται στη φορολογία. Με τις νέες αποφάσεις αυξήθηκε η φορολογία. Στο γηροκοµείο µας δίναµε 1.000 ευρώ φόρους, φέτος δώσαµε 10.000. Η εκκλησία πέραν του αγιαστικού, του ποιµαντικού, επιτελεί και ένα κοινωνικό έργο. Η πρόνοια της εκκλησίας δεν συγκρίνεται µε την πρόνοια του κράτους. Έρχονται κρατικοί λειτουργοί και µας παρακαλούν να εξυπηρετήσουµε ανθρώπους των. Όφειλε λοιπόν η πολιτεία να συµπαρίσταται στο προνοιακό έργο της εκκλησίας, και όχι να την «γδέρνει», διότι η βαριά φορολόγηση των ιδρυµάτων αγάπης αποβαίνει εις βάρος του λαού. Αν κάποιος παρακαλέσει για ένα γεροντάκι σήµερα θα µπει σε µια µέρα. Θα ετοιµάσει τα χαρτιά και θα εξυπηρετηθεί. ∆εν µπορεί να γίνει αυτό σε άλλες υπηρεσίες, βλέπουµε πως λειτουργεί η κρατική µηχανή. Όφειλε λοιπόν η πολιτεία να κάνει αυτό που έκανε ο απελθών πρόεδρος στην Αίγυπτο. Να δίνει µειωµένα τιµολόγια στη ∆ΕΗ, τα τηλέφωνα, δωρεάν πετρέλαιο και τα µισά στα τρόφιµα που παίρνει η εκκλησία. Αυτός ο λόγος, ότι το κράτος έχει ανάγκη και το τελευταίο λεπτό, είναι πολύ αστείο. Ξέρουµε ότι χρωστάνε µεγαλοεπιχειρηµατίες πάρα πολλά που δεν τους αγγίζει κανένας. Οι πολύ πλούσιοι βρίσκουν τον τρόπο να διαφεύγουν και ο απλός λαός σκύβει το κεφάλι και σ’ αυτή την µοίρα νοµίζω είναι και η εκκλησία. ∆εν αντιδρούµε. Είµεθα νοµοταγείς, σεβόµεθα, και ξέρετε: Οι µόνοι που λέµε καλά λόγια για τους άρχοντας είναι η εκκλησία. Όλοι οι άλλοι τους βρίζουν. Η εκκλησία εύχεται υπέρ του στρατού, πάσης αρχής και εξουσίας. Πρέπει να σεβόµαστε τους άρχοντας γιατί έχουν την ευθύνη να διαχειρίζονται τα της πολιτείας, και δεν είναι εύκολη υπόθεση. Βλέπω την συµπεριφορά και την χλεύη έναντι των πολιτικών και λυπούµαι, γιατί όλα αν τα ξηλώσουµε, θα ξηλωθούµε και ‘µεις µαζί.

Η εκκλησία σκέφτηκε κάποιους τρόπους ώστε να περιοριστεί αυτό που ο κόσµος αντιλαµβάνεται ως «χλιδή», δηλαδή τα άµφια, τους χρυσούς σταυρούς, ακόµη και τα ακριβά αυτοκίνητα; Γιατί επέλεξε να δείχνει κατά αυτό τον τρόπο τη Βασιλεία του Χριστού και όχι την ταπεινότητά Του; Προκαλεί κάτι τέτοιο στη σηµερινή συγκυρία; Να πάρουµε πρώτα τα άµφια που είπατε. Τα άµφια έχουν ένα νόηµα. Εκφράζουν κάτι το εσωτερικό. Βλέπετε το Πάσχα ο ιερεύς, ο αρχιερεύς θα βάλει λαµπρή στολή, διότι όλα είναι λαµπροφόρα. Όλα είναι πανηγυρικά. Τη µεγάλη Σαρακοστή, τη Μ. Πέµπτη, τη Μ. Παρασκευή θα βάλει µωβ στολή. Αυτά που γυαλίζουν, όσα έχουν πετράδια, είναι όλα ψεύτικα, µιας δεκάρας. Ο λαός νοµίζει ότι είναι πολύτιµοι λίθοι αλλά είναι σιδερικά. Τον παλιό καιρό µπορεί, αλλά σήµερα όχι. Ο Πατριάρχης είχε ένα εγκόλπιο. Εγώ µπορεί να έχω ένα σωρό και είναι για πέταµα. ∆εν είναι όπως φαίνονται τα πράγµατα. Ασφαλώς δεν πρέπει να προκαλούµε το λαό. Πρέπει και η εµφάνιση υµών όλων να είναι παραδοσιακή, εκκλησιαστική αλλά λιτή. Όχι προκλητική. Τα βαριά κεντήµατα και βελούδα κουράζουν και αυτόν που τα φοράει και αυτόν που τα βλέπει. Τώρα ως προς τον τρόπο ζωής. Εγώ σας λέω να µπει κανείς µέσα στην Μητρόπολη να δει πως ζει ο Μητροπολίτης. ∆εν είναι όπως λέγονται. ∆εν είναι ωραίο πράγµα τα κουτσοµπολιά, βλάπτουν. Ένα αυτοκίνητο ασφαλές πρέπει να το έχει κάποιος που κινείται συνέχεια. Ειδικά παλιότερα που υπήρξε το φονικό πέταλο του Μαλιακού κινδυνεύαµε. Χρειάζεται λιτότητα και εκεί, να είναι µετρηµένη η ζωή µας. Ούτε να είµαστε κακοµοίρηδες, ούτε και να προκαλούµε. Το παράδειγµα αυτό πρέπει να το δίνουµε πρώτα εµείς οι κληρικοί όλων των βαθµίδων, αλλά και οι χριστιανοί. ∆εν µπορεί σαν χριστιανός να πετάς φαγητό, επιπλώσεις, αµφιέσεις. Λιτά. ∆εν µας πιάνει η κρίση όταν ζούµε λιτά. Χρειάζεται µέτρο. Ορισµένοι πάντως µεγαλοποιούν τα πράγµατα, είτε για να εξυπηρετήσουν τις ιδεολογίες και τα συµφέροντά τους, είτε από άγνοια και αµάθεια, είτε από κακότητα, και δεν λένε την αλήθεια. Το γαργαλιστικό χρησιµοποιούν τα ΜΜΕ και κάποιοι µη σωστοί διαχειριστές την κοινής γνώµης ξεφεύγουν και ζηµιώνουν και τον εαυτό τους. Γίνονται απορριπτέοι, αναξιόπιστοι. Θεωρείτε ότι σήµερα η παιδεία έχει απολέσει τον ελληνορθόδοξο χαρακτήρα της; Ποια η γνώµη σας για το γεγονός ότι το µάθηµα των θρησκευτικών τείνει να γίνει επιλογής; ∆εν έχει απολέσει ακόµα, αλλά γίνεται µια προσπάθεια να αποχρωµατιστεί. Ερχόµενος στο γραφείο είδα πολλά παιδιά έξω από τον Ι.Ν. Αγίου Αθανασίου. Είναι ηµέρα εκκλησιασµού, δηλαδή σκασιαρχείου. Μπαίνουν µερικά παιδιά µέσα, πολλά παιδιά είναι απέναντι στην καφετέρια, οι περισσότεροι καθηγητές είναι απ’ έξω, καπνίζουν και δεν ενδιαφέρονται. Αυτός δεν είναι εκκλησιασµός, αλλά δεν φταίνε τα παιδιά. Είπα στον κ. Αργυρόπουλο, και παλαιότερα στον κ. Ζαµπεθάνη ότι δεν θέλω να γίνεται εκκλησιασµός µ’ αυτόν τον τρόπο γιατί τα παιδιά σχηµατίζουν µια κακή εντύπωση περί εκκλησιασµού. Όσα θέλουν ας έρθουν, αλλά αυτά που θα έρθουν θα ευχαριστηθούν. Αυτός δεν αποχρωµατισµός της παιδείας, του ήθους; ∆εν είναι µόνο τα εγχειρίδια, είναι και ο τρόπος και η νοοτροπία που καλλιεργείται. Τα παιδιά µας είναι πολύ καλά, όλη η νεολαία. ∆εν φταίει γιατί της ανοίγουνε µια πόρτα, ένα δρόµο και λένε «εκεί θα πας». Ψυχή έχουν καλή, το διαπιστώνεις όταν µιλάς µαζί τους. Ο κόσµος είναι κοντά στην εκκλησία. Η παιδεία όµως παίρνει έναν προσανατολισµό µόνο γνώσεων. Ενώ και κατά το Σύνταγµα πρέπει να αποσκοπεί στην προσφορά γνώσεων και ήθους. Πνευµατική και γνωστική παιδεία. Αυτό νοµίζω ο ευρωπαϊκός προσανατολισµός το απορρίπτει. Μόνο γνώσεις. «Φούσκωσε» το µυαλό του παιδιού µε γνώσεις και η καρδιά είναι εγκαταλελειµµένη. Η ελληνορθόδοξη παιδεία είναι προσφορά γνώσεων και πνευµατικής ζωής. Αυτή είναι η παιδεία στα ελληνικά δεδοµένα, και γενικά. Η προσφορά γνώσεων και αρετής. Που αποσκοπεί κατά τη γνώµη σας η προσπάθεια ορισµένων να στοχοποιήσουν το Χριστό και να αλλάξουν τα όσα µέχρι σήµερα ξέραµε; Γιατί βάλλεται Αυτός που δίδαξε την αγάπη; Όταν ο Χριστός ήρθε ούτε οι δικοί Του άνθρωποι δεν Τον παραδέχθηκαν. Κήρυξε, θεράπευε, έλεγε την αλήθεια και τον ακολουθούσε ο κόσµος χωρίς να ξέρει πολλά πράγµατα. Ούτε οι µαθητές. Τον είδαν στο πάθος ταπεινωµένο, να Τον φτύνουν, να Τον χτυπάνε, να Τον σπρώχνουν και Τον εγκατέλειψαν όλοι. Άρα φάνηκε ένας διδάσκαλος µε πλήρη αδυναµία. Στην αδυναµία αυτή εµπεριέχεται η δύναµη του Χριστού. Σε όλη τη ροή της ιστορίας οι χριστιανοί ταλαιπωρήθηκαν. Μην ζητά να δει κανείς τον χριστιανισµό µε δύναµη, όπως απατήθηκαν οι Ρώσοι µε τους ποµπώδεις ναούς. ∆εν είναι δύναµη, επιβολή, εξουσία. ∆εν µπορεί να κάνει κουµάντο σε όλο τον κόσµο. Οι Βυζαντινοί ναοί µε τη λεπτότητα

της τέχνης εκφράζουν το πνεύµα. Είδαν λοιπόν τον Χριστό αδύναµο και Τον πολέµησαν, να Τον εξαλείψουν. Αυτά που έλεγε όµως «έκαιγαν». Η µεγάλη δύναµη ήταν τα λόγια Του. Αυτός ο λόγος σαρξ εγένετο. Σήµερα µπορούµε να παίρνουµε το πνεύµα του θείου λόγου γευόµενοι τη σάρκα του Χριστού. Αυτός που ζει µέσα στην εκκλησία και γίνεται ένα µε τον Χριστό διά των µυστηρίων αποκτά σοφία. Οι πόλεµοι υπήρχαν ανέκαθεν στους οποίους αµύνθηκαν οι απολογητές. Ύστερα είχαµε τους διωγµούς. Η εκκλησία εξαφανίστηκε, ήταν στις κατακόµβες. Στο Βυζάντιο είχαµε µια ακµή γιατί η εκκλησία ταυτίστηκε µε την ζωή. Στην τουρκοκρατία συρρικνώθηκε η εκκλησία. Πολλοί εξισλαµίσθησαν, αλλά η φλόγα έκαιγε στις ψυχές των αφοσιωµένων Ελλήνων χριστιανών µε το κρυφό σχολειό που το υβρίζουν οι ανιστόρητοι, µε την παιδεία γενικά της εκκλησίας και µε τους πατριώτες που κράτησαν και τη γλώσσα, και τη θρησκεία και την παράδοση. Οι Βαυαροί δεν µπόρεσαν να κάνουν κάποιες αλλαγές. Από την ανεξαρτησία µέχρι σήµερα λένε για χωρισµό του κράτους µε την εκκλησία. Που να ξέρουν τι θα πει χωρισµός; Η ψυχή µε το σώµα δεν χωρίζεται. Στην Ελλάδα εκκλησία και πολιτεία είναι ένα. Η διδασκαλία του Χριστού είναι µια ανατροπή. ∆εν θέλουν να αποκτήσει ο κόσµος αυτή τη σοφία δηλαδή; Ακριβώς. Το φως του Ευαγγελίου φωτίζει τον άνθρωπο και οι δηµαγωγοί των Αθηνών δε θέλουν το λαό να ξυπνήσει. Θέλουν να τον σέρνουν. Νόµιζαν ότι θα κλείσουν το στόµα του Χριστού µε τα µαρτύρια αλλά δεν ήξεραν ότι δύναµη του Χριστού είναι ο σταυρός, το πάθος και η ανάσταση. Μέχρι σήµερα υπάρχει αυτός ο ύπουλος διωγµός διότι ο χριστιανός δεν είναι διαχειριζόµενη δύναµη, δεν είναι εύκολος άνθρωπος. Μπορεί να είναι στη φυλακή αλλά είναι ελεύθερος. Έχει λόγο και δεν αλλάζει και αυτό δεν είναι φανατισµός, ούτε πείσµα. Είναι πνεύµα ελευθερίας. Όπου πνεύµα ελευθερίας –το οποίο δίδει ο Χριστός- εκεί πέφτει τσάκισµα. Αυτό υπάρχει σε όλους τους λαούς. Όταν υπάρχει η ψυχή ο λαός αντιδρά για τα δικαιώµατά του. ∆εν µπορεί να βλέπει το κακό να διαιωνίζεται. Και σήµερα υπάρχει µια υποκρισία σε όλο τον κόσµο. Άλλα θέλουν, άλλα λένε, άλλα γίνονται. Ένας χριστιανός πρέπει να βαδίζει την ευθεία οδό, να µιλάει µε ειλικρίνεια. Να ξέρεις ποιος είµαι, δεν µπορώ να σε κοροϊδεύω. ∆εν υπάρχει διπλωµατία στη χριστιανική ζωή. Ο κόσµος έχει ανάγκη από γνησιότητα. Επίθεση δέχεται και η ιστορία µας µε σαφή προσπάθεια να ξαναγραφτεί. Βλέπουµε τον τελευταίο ειδικά καιρό να λένε κάποιοι ότι τελικά δεν ήταν και τόσο άσχηµα τα πράγµατα µε την οθωµανική αυτοκρατορία. Ο Αρχιεπίσκοπος µάλιστα τόνισε σχετικά ότι «το 1821 παραµένει το µεγάλο σχολείο του απροσκύνητου ήθους και η νέα τάξη πραγµάτων µας θέλει προσκυνηµένους και υποταγµένους». Ποια η άποψή σας για όλα αυτά που συµβαίνουν; Βλέπετε ο Μακαριώτατος που τον λένε «άφωνο», ότι δεν µιλάει και δεν θίγει, όταν πρέπει οµιλεί. Και µίλησε πάρα πολύ καλά. Επί 30 χρόνια τώρα παρατηρούµε µια προσπάθεια αποδοµήσεως του ελληνικού πνεύµατος και του λαού µας. ∆εν µπορεί να λέει ο καθένας ό,τι θέλει. Μου θυµίζουν τους πρώτους πολέµιους της εκκλησίας που έλεγαν ότι οι χριστιανοί κλείνονται στα σπίτια και κάνουν οιδιποδείους µίξεις, δηλ. αίσχη. Επειδή το έλεγαν είναι αλήθεια; Σήµερα θα υπάρχουν και ανθέλληνες που θα λεν ένα σωρό. Σε πολλές µονές βρίσκω παλαιά λειτουργικά βιβλία, του 1730. Στα εσώφυλλα βλέπω α-β-γ-δ, λα, το, συλλαβές ή προτάσεις. Αυτά είναι µαθήµατα που έκανε ο παπάς σε αγράµµατα παιδάκια. Αυτές είναι πολύ απλές αποδείξεις. Το κρυφό σχολειό αυτό ήταν. Μύθος είναι το κρυφό σχολειό; Νοµίζουν ότι ήταν οργανωµένο σαν το Πανεπιστήµιο; ∆εν είναι σωστό αυτό που πιστεύει ο λαός να έρχεται ένας «έξυπνος» και να λέει «εσύ είσαι βλάκας». 25η Μαρτίου είναι ηµέρα της εθνεγερσίας. Ακούγοντας ότι αυτά είναι ψέµατα, τα παιδάκια µας σαστίζουν. ∆εν ξέρουν τι γιορτάζουµε γιατί δεν το µαθαίνουν στο σχολείο. Και οι µεγάλοι αγανακτούµε. Φορολογούµαστε για να πληρώνουµε µια τηλεόραση που µας κάνει πλύση εγκεφάλου και βάζει ανθέλληνες να οµιλούν; Είναι τόσοι γύρω γύρω, οι Σκοπιανοί, οι Τούρκοι, που θέλουν να κατασπαράξουν την Ελλάδα. Και εκ των έσω δηλαδή θα τελειώσουµε αυτή τη δύσµοιρη πατρίδα; Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων θεωρεί ότι η ‘κάρτα του πολίτη’ περιορίζει την ελευθερία του ανθρώπου. Η εκκλησία πάει ένα βήµα παραπέρα και ισχυρίζεται ότι θα περιέχει το ‘χάραγµα του Αντιχρίστου’, όπως αναφέρει και η Αποκάλυψη. Μπορεί ο σύγχρονος άνθρωπος να πιστέψει ότι ο Αντίχριστος είναι ένα τέρας µε κέρατα; Μήπως την αντίθεσή σας αυτή έπρεπε να τη κοινωνήσετε στο λαό µε διαφορετικό τρόπο;

Το περί ‘κάρτας του πολίτη’ έχει γίνει πια σίριαλ. Η εκκλησία είναι υπέρ της τεχνολογίας. Τη χρησιµοποιούµε. Η Μητρόπολή µας διαθέτει ιστοσελίδα. Όλες οι Μητροπόλεις, η Ιερά Σύνοδος. Από τη στιγµή όµως που γινόµαστε δούλοι της τεχνολογίας το πράγµα αλλάζει. Η ελευθερία του ανθρώπου είναι το πολυτιµότερο αγαθό. Αφού ο Θεός µας αφήνει να αµαρτάνουµε, µας βλέπει και δεν µας τιµωρεί, πρέπει να µας παρακολουθεί κάποιος άλλος και να µας χρησιµοποιήσει όπως θέλει; Αυτό είναι απαράδεκτο, η κατάργηση της ελευθερίας του προσώπου. Είναι η πρώτη αντίρρηση που έχει η εκκλησία. Το δεύτερο που είπατε για το 666, λένε ότι είναι ένας χρηστικός αριθµός. Ε, βάλτε 555. Βάλτε 111. Γιατί 666 αφού το λέει κι η Γραφή ότι είναι ο αριθµός του Αντιχρίστου; ∆ιατυπώσαµε τις απόψεις µας µε ευπρέπεια και ζητήσαµε από την κυβέρνηση να µας στείλει τα σχέδιο νόµου εδώ και µήνες. Να το µελετήσουµε και να τοποθετηθούµε επί αυτού. Φοβούµεθα ότι θα µας αιφνιδιάσουν αυτοί που το µεθοδεύουν. Αν µας αιφνιδιάσουν, κακό του κεφαλιού τους. Θέλουµε να το µελετήσουµε και να δούµε αν δεν συντρέχουν λόγοι φοβίας και κινδύνου, καλώς. Αν συντρέχουν θα πούµε την άποψή µας, θα ενηµερώσουµε το λαό και η κυβέρνηση κυβερνά και νοµοθετεί. Εµείς δεν θα κάνουµε ανταρσία. Αλλά αν νοµίζει ένας υπουργός ότι έτσι θα πρέπει να διοικήσει, ας δοκιµάσει. Ο λαός τιµωρεί αυτούς που δεν τον ακούνε. Ο λαός κυβερνά και αυτός διοικεί διά των εκπροσώπων. Είναι λοιπόν µία υπόθεση µε πολύ καχυποψία. Υπάρχουν πολλά κράτη που δεν πήραν την κάρτα. Γιατί να την πάρουν οι Έλληνες; Για την ασφάλεια λένε. Ήδη κάναν µια συνθήκη για κρυφές κάµερες αλλά τους κλέφτες δεν τους πιάνουν. Θα µπουν και στα σχολεία κάµερες. Παντού υπό παρακολούθηση άπαντες. Μόνο στη δικτατορία θυµάµαι υπήρχε παρακολούθηση. Μια ελεύθερη δηµοκρατική χώρα να υπόκειται σ’ αυτές τις µεθοδεύσεις; Ποιο είναι το µήνυµα που θα θέλατε να στείλετε στο φθιωτικό λαό και ειδικά στους νέους ανθρώπους; Η Φθιώτιδα έχει µια µακρά ιστορία πατριωτισµού και χριστιανισµού. Ο λαός µας είναι φιλόθρησκος και παραδοσιακός. Να συνεχίσει να προχωράει όπως προχωράει µέχρι τώρα. Τα νέα παιδιά να µην παρασύρονται από τους δηµαγωγούς της πλάνης, του κέρδους και των εφήµερων απολαύσεων. Να ακολουθούν την παραδοσιακή οικογενειακή ζωή. Είναι µια εγγύηση αυτή µέσα στο χάος. Κι αν όλα καταπέσουν, υπάρχει µια ελπίδα που είναι ο Θεός. Και ο Θεός µιλάει διά των ανθρώπων. Υπάρχουν καλοί άνθρωποι και κληρικοί και λαϊκοί και εκπαιδευτικοί και όλων των επαγγελµάτων. Αυτοί θα πρέπει να συνεργαστούν, να ‘ρθουν κοντά µας στην εκκλησία για να µπορέσουµε να ποδηγετήσουµε το λαό µας, ο οποίος αναζητεί ηγέτες, ανθρώπους και περιεχόµενο ζωής. Όλα τα άλλα καλά τα δίνει -πιστεύωη ορθόδοξη εκκλησία που αποτελείται από Αγίους και ανθρώπους, αλλά παλεύει, αγωνίζεται και πορεύεται. Πηγή: «Παρατηρητής της Φθιώτιδας»