ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΡΗΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΣΦΡΑΓΙΔΟΓΛΥΦΙΑ ΤΗΝ ΜΙΝΩΙΚΗ ΕΠΟΧΗ

Αντώνης Θωμά Βασιλάκης Ερευνητής Προϊστορικών Γραφών-Συγγραφέας Ιστορικών βιβλίων Βλυχιά Κνωσού-Όχι αρχαιολόγος

ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟΣ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ , ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΚΡΗΤΗ, ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΡΕΑΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΜΗΤΕΡΑ , ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ , ΣΤΟΝ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟ. ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΝΙΑ ΘΗΡΩΝ. Re ma = Ρέα , Μεγάλη Μητέρα. Βλέπουμε στο κεφάλι του ιερέα το ιερογλυφικό με όνομα της Ρέας , το οποίο στηρίζει σαν στέμμα, ο ιερέας, με το ένα του χέρι και με το ένα πόδι του, τονίζοντας έτσι ότι η Θεά είναι βασίλισσα του πάνω και του κάτω κόσμου. Πέραν αυτού εχομε την <<ασπίδα>> που δίνει το ιερογλυφικό –ma = Μεγάλη μητέρα, αλλά δείχνει και τους δυο κόσμους. Αλλά και τον ταύρο , το έμβλημα της , να τονίζει το ρόλο της Πότνιας Θηρών. 

ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΚΡΟΠΟΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΩΝ ΜΥΚΗΝΩΝ, ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΥΓΛΩΤΤΑ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΜΗΤΕΡΩΝ , ΡΕΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ. Ma ma = Mεγάλη Μητέρα (Ρέα) , Μεγάλη Μητέρα. (Δήμητρα) Οι ασπίδες , εκτός του ότι δίνουν το συλλαβόγραμμα -ma , των κρητικών ιερογλυφικών μας δείχνουν και την κυριαρχία της Ρέας και της Δήμητρας , στο πάνω και στον κάτω κόσμο. Δείχνει όμως τον πρωτεύοντα ρόλο της Ρέας. Είναι όπως λέμε <<αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω>>. Δίπλα όμως στην Δήμητρα σαν χθόνια θεά υπάρχει και η κόρη της, η Περσεφόνη , ντυμένη με νεκροσάβανο, ως μόνιμη κάτοικος του Αδη.. Μια εικόνα, η οποία μας υπενθυμίζει ένα ολόκληρο μύθο.

ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ , ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΟΤΙΑ ΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΚΝΩΣΟΥ. Όπως και στον προηγούμενο σφραγιδόλιθο, από την ίδια οικία, εχομε λατρεία της Ρέας, αλλά και 

της Δήμητρας. Επίσης της ανώτερης δύναμης που έφτιαξε το σύμπαν. Ο σφραγιδόλιθος περιέχει τις κατωθι λέξεις: Α, da-ma ma ro = (λατρεία) στις Μεγάλες Μητέρες Ρέα – Δήμητρα, με πρωτεύοντα ρόλο στη Ρέα. B, te-te nu = μύηση στα μυστήρια της ανωτέρας δύναμης η οποία επενήργησε στα πρώτα στοιχειώδη μόρια της ύλης. Ή κατά τον Αναξαγόρα, μύηση στα μυστήρια του λογισμού ή της λογικής ως δρώσα αρχή του σύμπαντος.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΧΑΡΑΓΜΕΝΗ ΜΕ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΤΡΟΠΟ , ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΤΙΑ ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΚΤΟΡΟΥ ΤΗΣ ΚΝΩΣΟΥ. (Νοτιοανατολικά του ανακτόρου είναι και το ιερό της Ρέας) Ma re = Μεγάλη Μητέρα Ρέα. (Εδώ ως Πότνια Θηρών με την Άρτεμη)) Στο κέντρο αυτού του σφραγιδόλιθου υπάρχει το συλλαβόγραμμα των κρητικών ιερογλυφικών , το οποίο μας δίνει τη λέξη ma = Μεγάλη Μητέρα. Κάτω και δεξιά αυτού υπάρχει το σπάνιο συλλαβόγραμμα -re = Ρέα. Έτσι εχομε , Μεγάλη Μητέρα Ρέα. Πάνω από τα συλλαβογράμματα αυτά υπάρχει το σύμβολο της Άρτεμης σε συνδυασμό με τη Ρέα , η σελήνη , αλλά και τα φτερά. Σαν σύνολο, έχουμε την Ρέα ως Μεγάλη Μητέρα και μαζί με την Άρτεμη , ως Πότνιες Θηρών. 

ΙΕΡΟ ΦΥΛΑΚΗΣ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ ΧΑΝΙΩΝ. ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ-ΙΕΡΟ. ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ. Παρουσιάζει όπως τον πρώτο που είχαμε βγάλει εδώ , θυσία βοοειδούς προς την Ρέα. Το σχέδιο προεξοχή του βωμού, πάνω από την πλάτη του ζώου , γράφει το όνομα της θεάς. Re = Ρέα.

ΙΕΡΟ ΦΥΛΑΚΗΣ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ ΧΑΝΙΩΝ. ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟΣ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ-ΙΕΡΟ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΡΕΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΕΔΡΟ ΤΗΣ ΣΑΝ ΘΕΑ ΜΕΛΙΣΣΑ, ΤΗΝ ΑΡΤΕΜΗ. ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ 

ΙΕΡΟ ΦΥΛΑΚΗΣ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ ΧΑΝΙΩΝ. Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ-ΙΕΡΟ. ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ. ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΤΙΣ ΠΟΤΝΙΕΣ ΘΗΡΩΝ ΡΕΑ-ΔΗΜΗΤΡΑ-ΑΡΤΕΜΗ. Στις προηγούμενες σφραγίδες , από το ιερό αυτό, είχαμε διαβάσει ότι αναφέρουν την λατρεία ως Πότνιες Θηρών , των θεοτήτων, Ρέα-Δήμητρα-Άρτεμη. Τώρα θα εξηγήσω σε αυτόν των σφραγιδόλιθο , πως φαίνεται αυτή η λατρεία. Το λιοντάρι συνοδεύει την Ρέα, ως πότνια θηρών. Το ελάφι την Δήμητρα, ως πότνια θηρών. Και το πουλί , την φτερωτή Άρτεμη , ως πότνια θηρών.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΣΥΛΛΑΒΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΓΡΑΜΜΙΚΗΣ Α, ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΚΟΧΛΙΑΡΙΟ ΠΟΥ ΒΡΗΚΕ Ο ΕΒΑΝΣ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΟΥ ΓΙΟΥΧΤΑ. Όπως φαίνεται στην φωτογραφία η επιγραφή γράφει τη λέξη : a-ze-ne. a-ze-ne = να είσαι ευσεβής. 

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΚΡΗΤΟΜΥΚΗΝΑΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΡΟ ΤΖΑΝΑΤΩΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ. ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ. Re-de = για θυσία. Την επιγραφή αποτελούν δυο συλλαβογράμματα κρητομυκηναικων ιερογλυφικών, τα οποία δίνουν το σχεδιακι πίσω από το κεφάλι του ζώου και το δενδράκι μπροστά στο ζώο. Διαβάζεται από δεξιά προς αριστερά, στο σχέδιο. Δηλαδή , λουλουδάκι προς δενδράκι. Είναι στην τοπική διάλεκτο και γραμμένο την ίδια περίοδο που γράφτηκαν και οι ιερογλυφικές αντίστοιχες επιγραφές των Αρχανών στην Κρήτη, όταν σύμφωνα με την ενεπίγραφο , με μελάνη σουπιάς, κούπα της Κνωσού, κυριαρχούσε η οικογένεια την Ατρειδών. Παρακλάδι αυτής της οικογένειας πρέπει να κυριαρχούσε και στην Κεφαλονιά , απότι δείχνει ο παρών σφραγιδόλιθος, αλλά και ένας άλλος που διαβάσαμε πριν λίγες μέρες , από την ίδια περιοχή. Τον σφραγιδόλιθο μου ζήτησε να δω, ένας φίλος.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΓΙΑ "Της τρύπας τ' αρμί", σε απόσταση 1 χλμ. ΒΔ του χωριού Φυλακή, Αποκορώνου 

Χανίων. Μουσείο Χανίων. DA = Δήμητρα. Βλέπομε εδώ ότι στον ίδιο θολωτό λαξευτό τάφο, έχουμε λατρείες κορυφαίων χθόνιων θεοτήτων. Στον άλλο σφραγιδόλιθο , είχαμε θυσία στην Ρέα. Εδώ έχουμε , λατρεία στην Δήμητρα, ως Πότνια Θηρών. Λατρείες , όχι άσχετες με την γεωγραφία της περιοχής και με την ύπαρξη κοντά της λίμνης Κουρνά. Δεν ήταν , ένας απλός τάφος.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΔΗΘΕΝ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ (Αφού ο κιβδηλοποιός έβλεπε Γραμμική Α) ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ. ΑΠΟ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΟΝΗΣ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ ΜΕΣΣΑΡΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. Se-re-fe-o = είδος ακρίδας, το γνωστό σήμερα αλογάκι της Παναγίας. Να με κρεμάσετε, τα στοιχεία δείχνουν ποικιλοτρόπως , ότι ο σφραγιδόλιθος είναι κίβδηλος.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΑΠΟ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΓΙΑ "Της τρύπας τ' αρμί", σε απόσταση 1 χλμ. ΒΔ του χωριού Φυλακή, Αποκορώνου Χανίων. Μουσείο Χανίων. 

Re re-do = Θυσία στη Ρέα. Όπως είδα μετά που διάβασα αυτή την σφραγίδα, οι αρχαιολόγοι αναφέρουν ότι βρήκαν θυσία βοοειδούς στον τάφο. Έτσι επαληθεύεται και η επιγραφή , η οποία όμως λέει ότι έγινε για την Ρέα ως χθόνιας θεάς πλέον. <<Στην πλαγιά ενός λόφου, στην τοποθεσία "Της τρύπας τ' αρμί", σε απόσταση 1 χλμ. ΒΔ του χωριού Φυλακή, ανασκάφτηκε το 1981 σημαντικός θολωτός τάφος της Υστερομινωικής ΙΙΙ περιόδου (14ος - 13ος αι. π.Χ.). Ένας μακρύς και στενός κατηφορικός δρόμος οδηγεί σε τετράγωνο θάλαμο, πάνω στον οποίο στηρίζεται πυραμιδοειδής στέγη. Ο τάφος είναι λαξευμένος στο μαργαϊκό ασβεστόλιθο και ο θάλαμος του είναι κατασκευασμένος από καλοδουλεμένες ορθογώνιες ασβεστολιθικές πέτρες. Λαξευμένος στο φυσικό πέτρωμα επίσης είναι και ο δρόμος. Από το θόλο λείπουν μόνο λίγες πέτρες της κορυφής του, απ' όπου έγινε σύλληση σε άγνωστο χρόνο. Την ίδια εποχή ή αργότερα καταστράφηκε και το φράγμα της εισόδου. Ο ακριβής αριθμός των ταφών δεν είναι γνωστός, παρόλο που υπολείμματα οστών βρέθηκαν διασκορπισμένα παντού. Ξεχωρίζουν πάντως τα οστά ενός τουλάχιστον ενήλικα και ενός παιδιού. Ίχνη πυράς μαζί με καμένα οστά βοοειδούς, πιθανόν να σημαίνουν ότι στο χώρο είχε τελεστεί θυσία ζώου. Στο εσωτερικό του τάφου βρέθηκαν πολλά και σημαντικά κτερίσματα.>>

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ, ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ, ΑΠΟ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ ΣΤΗ ΜΕΣΣΑΡΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. Re-na-ko = ρηνάκο = μικρό αρνί. Η φωτογραφία του εκμαγείου δείχνει ότι το αντικείμενο είναι γνήσιο. Το σχέδιο όμως σε σχέση και με την επιγραφή, δείχνει ότι το αντικείμενο είναι κίβδηλο. 

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΚΡΟΠΟΛΗ ΖΑΦΕΡ ΠΑΠΟΥΡΑΣ, ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΝΩΣΟΥ. ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. Te-na-re = βωμός Ο σφραγιδόλιθος παρουσιάζει σύμφωνα με την επιγραφή και το σχέδιο , ένα τύπο, υπερυψωμένου βωμού, με το προς θυσία ζώο.

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ , ΣΕ ΠΕΛΜΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΖΩΟΥ. ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΜΗΛΑΡΙ ΜΕΣΣΑΡΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. Po-o = χόρτα για ζωοτροφή. 

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΝΩΙΚΗ ΕΠΟΧΗ << ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ >>: ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΜΙΝΩΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΘΙΞΕ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ. (Σύμφωνα με την επιγραφή σε Γραμμική Α, στο κοχλιάριο από τον Τρούλο Αρχανών Ηρακλείου Κρήτης) a-ta-no wo-su-su o-su-qa-re ja-sa-sa-ra-me u-na-ka na-e-ne. Αιώνια τροφή ο εξαγνισμός , η άφεση αμαρτιών και το πέταγμα αυτών στο χάσμα . Γι'αυτό πήγαινε ( να καταφεύγεις ) στο ναό . Στην κατηγορία των λίθινων τελετουργικών σκευών ανήκουν και τα <<κοχλιάρια>>. Το πιο γνωστό είναι αυτό που βρέθηκε την πρώτη δεκαετία του 19ου αιώνα στη θέση Τρούλος, μέσα στη σημερινή κωμόπολη των Αρχανών , μαζί με ΜΜ κεραμική. Πρόκειται για καρδιόσχημο σκεύος από λευκό ημιδιαφανές αλάβαστρο, που αντίστοιχα σε σχήμα παραδείγματα βρέθηκαν στη Φαιστό, το Παλαίκαστρο και αλλού.Το σκεύος αυτό είναι ενεπίγραφο με εγχάρακτη επιγραφή, παρόμοια της οποίας υπάρχει σε λίθινο τριμερές σκεύος από το Ψυχρό και σε ποτήρι από το Παλαίκαστρο. Επίσης μερικές λέξεις υπάρχουν και σε πάρα πολλές τράπεζες προσφορών από το ιερό κορυφής του Γιούκτα. Η γραφή είναι Γραμμική Α και τα γράμματα 24. Μερικά σημεία έχουν συνδεθεί με το σύμβολο του <<σκήπτρου>> και του <<θρόνου>> από τον Evans, ο οποίος πίστευε ότι η επιγραφή έχει σχέση με τη λατρεία της μινωικής θεάς, και ακόμη, ότι στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπήρχε <<ένα μικρό ανάκτορο>>, από το οποίο θα ξεκινούσε πομπή προς το Γιούχτα. Η άποψη αυτή αποδείχτηκε, λένε, εύστοχη, μια και τέτοια κοχλιάρια βρέθηκαν τόσο στο <<Ανακτορικό Κτίριο>> (Δωμάτιο 17), όσο και στο ιερό της Ψηλής Κορφής. Το ότι η σχέση μεταξύ Αρχανών - Ψηλής Κορφής και της περιοχής στο Φουρνί , είναι μεγάλη, δεν πρέπει να αμφιβάλλει κανένας. Μετά όμως την ανάγνωση και μετάφραση δεκάδων επιγραφών σε σφραγίδες και τράπεζες προσφορών από τις περιοχές αυτές, μου είναι αδύνατο να θεωρώ τα κτιριακά συγκροτήματα μέσα στην πόλη αυτή, Βασιλικά ανάκτορα και όχι οικίες αρχιερέων με ίση ή ακόμα και μεγαλύτερη δραστηριότητα αυτής των Βασιλικών ανακτόρων. Εξάλλου με τις απόψεις που είχαν οι Μινωϊτες για τους νεκρούς είναι αδύνατον να είχαν την περιοχή των Αρχανών σε κατώτερη μοίρα από αυτή της Κνωσού. Η περιοχή των Αρχανών πρέπει να κρύβει ακόμα αρκετούς τάφους του Βασιλικού ιερατείου της Κνωσού. 

Η λέξη που απαντάται πιο συχνά στα παραπάνω σκεύη, είναι η JA-SA-SA-RA-ME . Για τη λέξη αυτή μάλιστα ο J.CHADWICK γράφει ότι έχει διατυπωθεί η υποψία ότι είναι ιερό όνομα ή τίτλος. Γνωρίζομε ότι , ο κ. CHADWICK έχει κάνει αποτυχημένες προσπάθειες, να συνδέσει τη γλώσσα της Γραμμικής Α, με τις σημιτικές γλώσσες, αφού δε μπορεί να είναι η Ελληνική, όπως γράφει. Στην επιγραφή του κοχλιαρίου - το σχέδιο του οποίου βλέπομε στο βιβλίο του J.CHADWICK, <<ΓΡΑΜΜΙΚΗ Β και συγγενικές γραφές>>- διακρίνομε 21 συλλαβογράμματα της Γραμμικής Α, τα οποία μάς δίνουν το επόμενο κείμενο διαβάζοντας από αριστερά προς τα δεξιά: a-ta-no-wo-su-su o-su-qa-re ja-sa-sa-ra-me u-na-ka na-e-ne. ή a-ta-no wo-su-su o-su-qa-re ja-sa-sa-ra-me u-na-ka na-e-ne. και η μετάφραση: Αιώνια τροφή ο εξαγνισμός , η άφεση αμαρτιών και το πέταγμα αυτών στο χάσμα . Γι'αυτό πήγαινε ( να καταφεύγεις ) στο ναό . ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ a-ta-no =αθανο=αθάνατος,η.ον=αιώνιος wo-su-su = βοσούσου. Βόσις = η τροφή o-su-qa-re = οσχάρε = οσιάρε, από το οσιόω= 1.εξαγνίζομαι. 2.απαλλάσσω κά- ποιον από ενοχή ή έγκλημα με εξιλαστήρια θυσία. κλπ. ja-sa-sa-ra-me. Η λέξη ja-sa-sa-ra-me έιναι σύνθετη,από τις λέξεις ja-sa και sa-ra-me , δηλαδή jasa + sa-ra-me ή jasa + sarme. JASA=Ιασα ή 'Ιαση =1.απαλλαγή από κάτι 2.συγχώρηση αμαρτημάτων, άφεση αμαρτιών. SARME, απο το σάρμα (-ατος) [σαίρω] = χάσμα, ρωγμή στη γη. Στους περισσότερους τόπους λατρείας στα ορεινά της Κρήτης, υπάρχει δίπλα στο Βωμό ή στον κυρίως ιερό χώρο, μια ρωγμή επί του εδάφους ή χάσμα, μέσα στα οποία έχουν βρεθεί πληθώρα ποικίλων αντικειμένων. Κυρίως τράπεζες προσφορών και ομοιώματα ανθρωπίνων μελών. 'Εχομε, δηλαδή, αφιερώματα ανάλογα με αυτά της θρησκείας μας, μπροστά στο εικόνισμα του αγίου, στον οποίο είναι αφιερωμένος ο ιερός χώρος. Την ύπαρξη των χασμάτων αναφέρουν και επιγραφές Γραμμικής Α, πάνω σε τράπεζες προσφορών που βρέθηκαν, κυρίως, στο ιερό κορυφής του Γιούκτα και στο Δικταίο 'Άντρο, αλλά και σε άλλα μέρη της κεντροανατολικής Κρήτης. Η ενέργεια αυτή του λατρευτή ήταν από τις κυριότερες της μυκηναϊκής και μινωικής θρησκείας. 'Έτσι, όλη η λέξη JASASARAME, μεταφράζεται: άφεση αμαρτιών στο χάσμα ή άφεση αμαρτιών και πέταγμα αυτών στο χάσμα. u-na-ka, και αυτή τη λέξη τη συναντoύμε στις τράπεζες προσφορών ως πρώτο συνθετικό λέξεων και θα πει: ένεκα = γι'αυτό. U-NA-KA = ούνεκα, (αναφορικό του δεικτικού τούνεκα , αντί ού ένεκα) = γι'αυτό, ένεκα τούτου. na-e-ne. (προστακτική) από το ναεύω (ναός) = καταφεύγω σε ναό. Έχω τη εντύπωση ότι το κείμενο της επιγραφής, σ'αυτό το κοχλιάριο κοινωνίας, αλλά και οι επιγραφές στις τράπεζες προσφορών του ιερού κορυφής στο Γιούκτα, λύνουν το μυστήριο των <<δεξαμενών καθαρμών>>, που συναντούμε στα μεγάλα ανάκτορα . 'Εχομε δηλαδή στα ανάκτορα , αντί φυσι-κού ρήγματος (χάσματος), ένα τεχνητό τέτοιο, τις <<δεξαμενές καθαρμών>> οι οποίες βρίσκονται σε επίπεδο χαμηλότερο από το υπόλοιπο κτίριο. Το κουταλάκι αυτό <<κοινωνίας>> ή <<μετάληψις>> με την επιγραφή που φέρει αποδεικνύει πόσο πανάρχαια είναι αυτή η συμβολική και μυστηριακή πράξη, η οποία αποτελεί την τελείωση, το επιστέγασμα και το αποκορύφωμα των θρησκευτικών δοξασιών της Μινωικής θρησκείας αλλά και της όλης διδασκαλίας του Χριστού, αργότερα. Είναι ακόμα, η αναβίωση ενός πανάρχαιου συμβολικού στοιχείου της μυήσεως το οποίο δεν έθιξε ο Χριστιανισμός . Διαβάζομε: <<Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας. Ουκ ήλθον καταλύσαι, αλλά πληρώσαι>> (Ματθαίος Ε΄, 17). Στον ανώτερο βαθμό η μετάληψις με οίνο, που είναι το αίμα της αμπέλου διαποτισμένο από τον ήλιο, σήμαινε την διανομή των ουρανίων αγαθών, την μετοχή στα Πνευματικά Μυστήρια και την θεία σοφία. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Εγκυκλοπ. : Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, και Νέα Δομή 2.Λεξικά Αρχαίας Ελληνικής: Ι.Σταματάκου , Liddell-Skott 

3.Ι.Πανταζίδου ΛΕΞΙΚΟΝ ΟΜΗΡΙΚΟΝ 4.Jan de Groot:Ομηρικό Λεξιλόγιο 5.John Chadwick:ΓΡΑΜΜΙΚΗ Β' 6.J.T.Hooker:ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΙΚΗ Β' 7.ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ ΑΕ : ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ 8.Γ. και Ε. ΣΑΚΕΛΛΑΡΑΚΗ : ΑΡΧΑΝΕΣ 9.MARTIN S. RUIPEREZ-JOSE L. MELENA: ΟΙ ΜΥΚΗΝΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ξαναβγάζω το βιβλίο Κρητικών ιερογλυφικών από το Δικταιο Άντρο, λόγω της σπουδαιότητας του. ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΑ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ , ΜΕ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΝΕΑΠΟΛΗ; (βάζουν ερωτηματικό) ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥ ΛΑΣΥΘΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. Το βιβλίο περιέχει οχτώ επιγραφές. Το βιβλίο αυτό περιγράφει ένα λατρευτικό σπήλαιο , με τις λατρείες του, όμοιο του οποίου είναι μόνο το Δικταίο Άντρο, στο Ψυχρό του οροπεδίου Λασυθίου. Λέει για ένα σπήλαιο κρυμμένο μέσα στο χώμα, κατασκότεινο, από το οποίο ακούγεται κατά την λατρεία υπόκωφος θόρυβος. Χρησιμοποιούσαν φανό (με λάδι φαίνεται) και λάτρευαν την Ρέα, την Άρτεμη και όχι την Μεγάλη Μητέρα. Πίστευαν λέει , στα τέσσερα είδη ποιότητας. Τα τέσσερα βασικά είδη ποιότητας ήταν : Θερμότητα – Ψυχρότητα και Υγρότητα-Ξηρότητα.. Σήμερα μου έστειλε ο φίλος μου ο Θανάσης ( Sakis Dani) την φωτογραφία μιας πλάκας με ιερογλυφικές επιγραφές που βρήκε στα Γερμανικά κόρπους, λέγοντας μου, ότι είναι ολόκληρο βιβλίο. Είχε δίκιο ο Θανάσης. Η εικόνα προέρχεται από το Μουσείο Ασμόλεαν της Οξφόρδης και αναφέρεται με ερωτηματικό ότι είναι από την Νεάπολη Μεραμβέλου. Σίγουρα είναι ένα απόκτημα του Εβανς από αυτά που αγόραζε από τους λαθρανασκαφεις και το αγόρασε στη Νεάπολη. Το αντικείμενο όμως προέρχεται από το Δικταίον Αντρον , διότι στην πλάκα αυτή περιγράφεται το συγκεκριμένο σπήλαιο. Η πλάκα έχει οχτώ επιγραφές. Δεν θα σας κουράσω πως διαβάζονται μια-μια οι επιγραφές, όπως κάνω όταν είναι μεμονωμένες. Απλά θα βάλλω με την σειρά που είναι γραμμένες , την ανάγνωση που έκανα σε κάθε μια και την μετάφραση. Από αριστερά προς τα δεξιά. 1.du-po-ma = υπόκωφος χτύπος (εννοεί τον υπόκωφο θόρυβο που ακουόταν από τα βάθη του σπηλαίου.) 

2.ke-ti-pi-po = σπηλιά κρυμμένη, ο κατασκότεινος κρυψώνας (Αισχυλ.) 3.re-zu-si = τελούν θυσία, θυσιάζουν (από το ρήμα , ρέζω). 4.re-i-za = Ρεία >Ρείη> και Ρή = Ρέα. 5.i-pi-ke = ο φανός . 6.ke-no ma = δεν λατρεύεται η Μητέρα.. 7.ne-we-ke =προσφορά λατρείας στην Άρτεμη. Από το ρήμα νεβέυω. 8.ta-re-ko = τέσσερεις, από το τάρες = τέσσερεις = τα τέσσερα είδη της ποιότητας (δεν ξέρω τι πίστευαν για την ποιότητα οι ιερείς αυτοί). Λέει για ένα σπήλαιο κρυμμένο μέσα στο χώμα, κατασκότεινο, από το οποίο ακούγεται κατά την λατρεία υπόκωφος θόρυβος. Χρησιμοποιούσαν φανό (με λάδι φαίνεται) και λάτρευαν την Ρέα, την Άρτεμη και όχι την Μεγάλη Μητέρα. Πίστευαν λέει , στα τέσσερα είδη ποιότητας. Τα τέσσερα βασικά είδη ποιότητας ήταν : Θερμότητα – Ψυχρότητα και Υγρότητα-Ξηρότητα..

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΠΟΔΙ ΖΩΟΥ, ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. i-ra = αφιέρωμα 

ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΠΡΙΣΜΑΤΙΚΗ ΤΕΤΡΑΠΛΕΥΡΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ ΜΕ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΡΗΤΗ. Νεογνά ζώων , που αρχίζουν να βγάζουν κέρατα , αγορασμένα με νόμισμα Δωριέων κάτω Ιταλίας,. Το πλοίο επιστρέφει. (Το πλοίο φόρτωσε από Κρήτη) Η τετράπλευρη σφραγίδα από κορναλίτη, του Ασμόλεαν , αναφέρει για πλοίο από κάτω Ιταλία, το οποίο αγόρασε στην Κρήτη με δικό τους νόμισμα, μικρά ζώα που άρχισαν να βγάζουν κέρατα και επιστρέφει στη βάση του. Οι πλευρές δε της σφραγίδας από πιάνω προς τα κάτω , όπως είναι στην εικόνα , γράφουν: ... Α. te-ko = 1. τέκνο , παιδί 2. νεογνό ζώου. Β. ke-re ke-do-te-a = με κέρατα, όπως φαίνονται. Γ. nu-mo-ma = είδος νομίσματος αργυρού, χρυσού ή χάλκινου , από τους Δωριείς κάτω Ιταλίας. Δ. si-a no-ja = πλεύση επιστροφής (πλοίου) Η σφραγίδα , είναι γραμμένη με κρητικά ιερογλυφικά, αλλά αυτό δεν καθορίζει και την εποχή της. Τα κρητικά ιερογλυφικά και η Γραμμική Β, είχαν εφαρμογή, αποδεδειγμένα τουλάχιστον, μέχρι αρχή ελληνιστικών χρόνων. Τα ιερογλυφικά μινωικής εποχής, έχουν μια διαφορετική γεωμετρική αποτύπωση. Είναι πιο στρογγυλοποιημένα και πιο εικονιστικά. Η μετάφραση έγινε πολύ δύσκολα. Διότι μερικές λέξεις ήταν παράγωγα λέξεων λεξικογραφημένων. 

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ, ΜΕ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟ ΚΑΛΟ ΧΩΡΙΟ ΛΑΣΥΘΙΟΥ. Ne-ki-te = κατά τον Ησύχιο είναι ειδος βοτάνου. Αλλοι το εξειδικευουν ως άλλη ονομασία του φυτού φλόμος.

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΣΤΡΟ ΣΗΤΕΙΑΣ. Ja-me-a = άμεα = άμη = 1.σκαπτικό γεωργικό εργαλείο, φτυάρι, τσάπα 2. κουβάς, σκάφη 3. 

εργαλείο για την αποκοπή ξερών χόρτων ή θάμνων, γκόσα, κοσιά. Πιθανότερη ερμηνεία εδώ, πρέπει να είναι η περίπτωση της κοσιάς. Το εχομε ξαναδεί σε άλλο σφραγιδόλιθο με άλλη λέξη, αλλά με την έννοια της κοσιάς, την οποία είχε στο σχέδιο.

ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΜΕΣΣΑΡΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΗ ΦΑΙΣΤΟ. ΜΙΑ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΑΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ. We = βε = επικύρωση ή βεβαίωση έγγραφου. Επικύρωση γνησιότητας αντικειμένου. Η σφραγίδα βρέθηκε στο θολωτό τάφο Α της Αγίας Τριάδας , δίπλα στη Φαιστό. Σύμφωνα με τον Δίσκο της Φαιστού πιστεύω ότι εκεί ήταν η αρχαία πόλη Υρσώ. Μια πόλη από τα μεγαλύτερα διαμετακομιστικά κέντρα της Μεσογείου, όπου τα πλοία σταματούσαν για ανεφοδιασμό και για την παράδοση εμπορευμάτων σε άλλα πλοία. Η πόλη ήταν διαμορφωμένη με τέτοιο τρόπο ουτως ώστε να εξυπηρετεί, εμπορικές , θρησκευτικές, διοικητικές ανάγκες των διερχομένων. Οι γλώσσες πολλές. Γιαυτό υπάρχει και μεγάλη δυσκολία στην ανάγνωση μινωικών γραφών , από την πόλη αυτή. Ένα διεθνές κέντρο όμως με οργανωμένη διοίκηση. Βλέποντας την σφραγίδα αυτή κάποιος θα νομίσει εκ πρώτης όψεως το συλλαβόγραμμα -te των κρητικών ιερογλυφικών. Δεν είναι όμως. Είναι το συλλαβόγραμμα --we της Γραμμικής Α και των κρητικών ιερογλυφικών. Εδώ έχει την φωνητική απόδοση του –βε = επικύρωση ή βεβαίωση έγγραφου. Επικύρωση γνησιότητας αντικειμένου. 

ΕΝΑΣ ΩΡΑΙΟΣ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΛΑΤΡΕΥΟΤΑΝ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΟΥ, ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΑΣΗ. Ηταν ο Ζεύς Κτήσιος Το κεντρικό μοτίβο της παράστασης, είναι ένα μεγαλοπρεπέστατο κρητικό ιερογλυφικό που δίνει τη λέξη na = Φίδι. Εδώ έχομε λατρεία του Δία, ως Ζεύς Κτήσιος και όχι ως χθόνιου που πάλι έπαιρνε τη μορφή του φιδιού. Ως Κτήσιος ήταν το φίδι-φύλακας του σπιτιού. Ήταν το στοιχειό του σπιτιού πουν λέμε σήμερα, και προστάτευε την περιουσία. Μέσα στο σπίτι υπήρχε βωμός αφιερωμένος στη λατρεία του και ξένοι δεν έπρεπε να παρίστανται στην οικιακή ιεροτελεστία. Δεν πρόσεξα από πού είναι αυτός ο σφραγιδόλιθος. Φαίνεται όμως μινωικό. Ο Δίας ως χθόνιος με όποιο όνομα και αν του έδιναν συνήθως λατρευόταν εκτός Κρήτης κατά την μινωική εποχή. Κατά την μυκηναϊκή εποχή εχομε και στην Κρήτη τον χθόνιο Δία. 

ΕΝΑΣ ΩΡΑΙΟΣ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΚΡΟΠΟΛΗ ΚΑΛΚΑΝΙ ΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΡΕΑ ΩΣ ΠΟΤΝΙΑ ΘΗΡΩΝ ΚΑΙ ΜΕ ΛΑΤΡΕΙΑ ΔΥΟ ΑΠΟ ΤΑ ΕΙΔΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ , ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΡΟΤΗΤΑΣ. Ο σφραγιδόλιθος βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Δεν θα αναφερθώ εδώ στην λέξη Ρέα που γράφει, γιατί το έχομε αναφέρει πολλές φορές, με άλλους σφραγιδόλιθους. 

ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΤΕΤΡΑΠΛΕΥΡΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΑΣΠΡΟΥΓΑΣ ΓΟΥΒΩΝ ΠΕΔΙΑΔΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. Η σφραγίδα γράφει: Στο τέμενος της Θεάς Ήρας , λύχνους. Η επιγραφή είναι γραμμένη στην Λακωνική διάλεκτο και φέρει επιδράσεις των Λακώνων από την Βαβυλωνία. Ο σφραγιδόλιθος είναι από ψευδό-ίασπη. Με την σειρά των επιγραφών στην εικόνα, από πάνω προς τα κάτω , έχομε: Α. te-ro = τέμενος Β. si-ja = σιά, στους Λάκωνες, η Θεά. Γ. a-da = Αδά = κατά τον Ησύχιο, στους Βαβυλώνιους, η Ήρα. Δ. ki-re-da = λύχνος, στους Λάκωνες. Έτσι η σφραγίδα γράφει: Στο τέμενος της Θεάς Ήρας , λύχνους.

ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΣΕ ΤΡΙΠΛΕΥΡΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΑΙΚΑΣΤΡΟ ΣΗΤΕΙΑΣ, ΘΕΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. Η επιγραφή αφορά την ετήσια γιορτή , της γέννησης του Δία από την Ρέα. Έτσι, οι επιγραφές με την σειρά που φαίνονται στην εικόνα, γράφουν. Α. re-i-ja = Ρέα Β. e-ta-nu = ετήσιος Γ. Je = Δίας 

ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΤΕΤΡΑΠΛΕΥΡΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΑΠΟ ΙΑΣΠΗ, ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ Η σφραγίδα αφορά εμπόριο λευκού κρασιού σε δοχεία. Γράφουν οι τέσσερις πλευρές με την σειρά που φαίνονται στην εικόνα, από πάνω προς τα κάτω. Α. ke-ne-te = κενό δοχείο. Β. da-ta-ne = διαμοιρασμένο. Γ. sa-te = φετινό Δ. ma-do-ke = λευκό κρασί Φετινό λευκό κρασί , διαμοιρασμένο σε δοχεία.

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ Α΄, ΣΤΑ ΚΟΥΜΑΣΑ ΜΟΝΟΦΑΤΣΙΟΥ , ΜΕΣΣΑΡΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. Β ΠΛΕΥΡΑ. Είχαμε πει ότι στην επιγραφή από το θολωτό τάφο της περιοχής Κουμάσα στην Μεσσαρα, η εικόνα έγραφε για Μεγάλη Μητέρα. Τώρα μου έγινε γνωστό ότι έχει και πίσω εικόνα ο σφραγιδόλιθος. Η πίσω εικόνα ξεκαθαρίζει, ότι η Μεγάλη μητέρα εδώ , είναι η Ρέα. Έχει σταυρό. Και όπως εχομε πει πολλές φορές ο σταυρός στα Κρητικά ιερογλυφικά είναι το συλλαβόγραμμα -ro. Το ro , είναι το όνομα της Ρέας σε ιδιωματική γλωσσική μορφή. Εχομε λοιπόν στην εμπρός μεριά την ονομασία της Μεγάλης Μητέρας και πίσω ποια ήταν αυτή. Δηλαδή , η Ρέα. 

ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΤΡΙΠΛΕΥΡΟ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΑΠΟ ΣΤΕΑΤΙΤΗ , ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ Δείχνει όλη την αλληλουχία της αναπαραγωγής των ζώων, από την σύλληψη έως και το πρώτο γάλα μετά τον τοκετό. Ο σφραγιδόλιθος στην μια πλευρά , όπου φαίνονται τα ζώα να έρχονται σε συνουσία γράφει την λέξη ma = μητέρα. Λέει δηλαδή ότι το θηλυκό γίνεται μητέρα. Στην δεύτερη πλευρά δείχνει το θηλυκό να γεννά και γράφει την λέξη ma-i-a = η μητέρα γεννά. Η λέξη έχει σχέση με την μαία. Η τρίτη πλευρά δείχνει αγγεία και άνθρωπο «(τον βοσκό) , έχει δε την λέξη pi-ti = πιτι ή πύτι = το πρώτο μετά τον τοκετό γάλα των ζώων. Δηλαδή το πρωτόγαλα, το οποίο έχει βάλει ο βοσκός σε λαήνια. 

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ Α΄, ΣΤΑ ΚΟΥΜΑΣΑ ΜΟΝΟΦΑΤΣΙΟΥ , ΜΕΣΣΑΡΑΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. Το αντικείμενο της φωτογραφίας όπως το βλέπομε είναι μινωικό και από μόνο του ένα από τα κρητικά ιερογλυφικά που δίνουν το συλλαβόγραμμα ή την λέξη –ma-. H λέξη –ma έχει διάφορες αλλά κοινές ερμηνείες, τις παραθέτω όλες. 1, (συντετμημένος αιολικός και δωρικός τύπος ) αντί μάτηρ. (<< μά γά – μητέρα γή. Αισχύλος) 2, Ως επιφώνημα από γυναίκες οι οποίες επικαλούνταν πιθανώς την Δήμητρα (<< μά, πόθεν, ώνθρωπος;>> Θεόκρ.). 3, (ως κύριο όν) η Μά. Η Ρέα. Γενικά το ma , συνδέεται με τα , μάτηρ, μαία. Όλα όμως έχουν σχέση με την Μεγάλη Μητέρα. Δηλαδή, την Ρέα ή την Δήμητρα ή την Γαία, αλλά και όσες θηλυκές θεότητες στις οποίες απέδιδαν αυτά τα χαρακτηριστικά. Έδωσε εδώ , ρεσιτάλ ερμηνείας η εγκ. ΠΑΠ-ΛΑΡ-ΜΠΡΙΤΑΝ. Τόμος 39 σελ.468 στήλη 3.

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ Pi-pi = νεοσσός πτηνού που ακόμα πιπίζει. Που εκβάλλει δηλαδή ακόμα φθόγγους , όμοιους με πιπι. Στο εικονιζόμενο αιλουροειδές έχουν προσθέσει κεφαλή νεοσσού πτηνού. Κάτω από το ζώο έχουν γράψει την επιγραφή γνησιότατων κρητικών ιερογλυφικών , τα οποία δίνουν την λέξη pi-pi = πι-πι = νεοσσός πτηνού που ακόμα πιπίζει. Που εκβάλλει δηλαδή ακόμα φθόγγους , όμοιους με πι-πι. Γιατί το έκαναν αυτό; Μόνο αυτοί ξέρουν. 

ΤΡΙΤΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ , ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΒΟΥΝΙ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΙΣ ΣΤΕΝΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ. Τούτη εδώ η επιγραφή γράφει ka-ja a-qi = ka-da ak-qi = κάδη ακή = αγιασμός θεραπευτικός = ιαματικό νερό. Η επιγραφή αναφέρει για νερό θεραπευτικό. Εχομε αναφέρει πολλές φορές ότι σε πιθάρι από την Ζάκρο, υπάρχει επιγραφή η οποία λέει για νερό που θεραπεύει την στειρότητα. Γινόταν λοιπόν εξαγωγή από τους μινωιτες και αυτών των ιαματικών υδάτων.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ , ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΒΟΥΝΙ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΙΣ ΣΤΕΝΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ. Είχαμε αναφέρει στην πρώτη επιγραφή, ότι οι μινωιτες πήγαιναν στην Σαμοθράκη καταβολάδες αμπέλου και έπαιρναν κισηρη. Τούτη εδώ γράφει a-qi = ακή = αλοιφή θεραπευτική. Η επιγραφή αναφέρει αλοιφή θεραπευτική. Εχομε παρουσιάσει πριν μερικές ημέρες τον φαρμακευτικό αμφορέα του Μουσείου Ηρακλείου, με την επιγραφή <<αλοιφή από κουκουναριά>> . Επομένως υπήρχε σε εκτεταμένη και εμπορεύσιμη μορφή η παραγωγή αυτού του είδους των φαρμάκων προς εξαγωγή. 

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ Η ΟΠΟΙΑ ΜΑΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΠΟΛΛΑ. SA-qi-qi = μάντρα, περίφρακτος χώρος, ιδίως για σταβλισμό ζώων. Είχα παρατηρήσει ότι σε πολλές σφραγίδες με δυο ζώα , στο ένα η ουρά κατέληγε σε δίχαλο και στο άλλο όχι. Είχα καταλάβει ότι ήταν ζευγάρι και ότι αυτή με το δίχαλο ήταν θηλυκού. Τώρα από αυτήν την σφραγίδα, εκτός του ότι βλέπω πως το ζώο είναι θηλυκό και η απόληξη της ουράς του δίνει το συλλαβόγραμμα sa των κρητικών ιερογλυφικών , μαθαίνω ότι το sa-κας κατά τον Ησύχιο, είναι το γυναικείο αιδοίο. Αυτά στην Δωρική διάλεκτο. Η μετάφραση όμως της λέξης στην επιγραφή έρχεται από την ιωνική διάλεκτό, από την λέξη σηκός..

ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ Ke-ru-ru = ο κερασφόρος, αυτός που φέρει κέρατα. Η επιγραφή διαβάζεται από την πάνω μεριά της σφραγίδας προς τα κάτω. Ονομάζει κερασφόρο, 

την κάτω μορφή με τα κέρατα. Είναι μια αλληγορική ονομασία, ένα προσωνύμιο. Πρέπει να μελετήσω την θρησκειολογία της εποχής για να μάθομε , τι ακριβώς εννοεί ή μάλλον ποια οντότητα ακριβώς εννοεί.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΠΑΝΩ ΣΕ ΧΕΙΡΟΛΑΒΗ ΑΓΓΕΙΟΥ Ke-ne = κενό αγγείο, άδειο αγγείο. Η εμπειρία μου από αμφορείς της Θήβας, όπου υπάρχει παρόμοια επιγραφή, λέει ότι από το σημείο αυτό και πάνω είναι το αγγείο άδειο. Δηλαδή μέχρι εκείνο το σημείο πρέπει να είναι το υγρό.

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΜΙΝΩΙΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΜΕ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΛΙΑ. Ko-pte = να φονεύσεις το ζώο, δίνοντας δυνατό χτύπημα. Είναι μια οδηγία προς τον εκτελεστή αυτής της πράξεως. Αυτό σαν σχέδιο το είχα δουλέψει προ εικοσαετίας. Μου ήρθε όμως σήμερα η φωτογραφία του σφραγιδόλιθου, του εκμαγείου και το σχέδιο , γιαυτό το βγάζω εδώ. Είναι μια επιγραφή από αυτές που συνηθίζουν να γράφουν οι Μαλιώτες, για να δίνουν οδηγίες με ποιο τρόπο έπρεπε να κάνει κάποιος, κάτι. 

Η ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΓΡΑΦΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ , ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ. ΠΕΤΡΑ ΜΑΛΙΩΝ ΚΡΗΤΗΣ ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ ΤΩΝ ΜΑΛΙΩΝ . ΔΥΟ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ. ΤΙΣ ΔΥΟ ΠΡΩΤΕΣ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ. ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΔΥΟ ΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ , ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ. Η ΠΕΤΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Αυτή η επιγραφή από ιερό του Ερμή, είναι γραμμένη πάνω στην ονομαζόμενη, πέτρα (βωμός) των Μαλίων. Είναι μια επιγραφή η οποία διαβάζεται και από πάνω προς τα κάτω , αλλά και αντίστροφα , με άλλο νόημα κάθε φορά. Και δεν φτάνει αυτό. Συμβαίνει , 2 φορές. Την μια , αν διαβασομε τα σχέδια των γραμμάτων σαν ιερογλυφικά, και την δεύτερη, αν διαβασομε τα γράμματα με το κλασσικό ελληνικό αλφάβητο. Εχομε... δηλαδή 4 επιγραφές. Με το ελληνικό αλφάβητο, των ιστορικών χρόνων. 1. Υ Ε Ι - Ε Ρ Ο Ε Α - Τ Ε - Λ Α Ι - Τ Ε - Ο Ρ Ε Ι =ΑΣ ΒΡΕΞΕΙ - ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΞΙΕΡΑΣΤΟΝ - ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΕΡΔΩΟΝ - ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΙΑΥΓΗ .(είναι ιδιότητες του Ερμή) 2. Ι Ε Ρ Ο - Ι Α Λ - Α Ε Ο Ρ Ε - Ι Ε Υ =Ιερό του προπομπού των ψυχών (Ερμή), " που να πάει στα βουνά", γιε. Με τα κρητικά ιερογλυφικά. 1. Από πάνω προς τα κάτω. (στην εικόνα, από αριστερά προς τα δεξιά) DA-JA-TI MO-NU-TA PI-RO KO-PI-TE-RO NU-NA-TA-I =Ιερέας (Δαϊτης = ο ιερέας που κομματιάζει τα σφάγια) μοναχός με πίλο, (να κρατά) τα κοπτάρια στις εννιά μέρες του μήνα μετά τις καλένδες (μετά την πρωτομηνιά). 2. Από κάτω προς τα πάνω. (από δεξιά προς αριστερά) Ι-ΤΑ-ΝΑ-ΝU RO-TE PI-KO-RO-PI-TA NU-MO TI-JA-DA =Πανέρι κόκκινο από ιτιά με πικροράδικα, την αρχή του Σεληνιακού μηνός (πρωτομηνιά) φτιαγμένο, από κάποια ιτιά. 

ΤΡΙΠΛΕΥΡΟΣ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ, ΣΤΗ ΖΥΡΙΧΗ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ. ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΧΙΤΩΝΕΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΜΦΟΡΕΑ. Οι πλευρές από πάνω προς τα κάτω γράφουν: Α, ki-do-ko = χιτώνες B, ka-do-ko = αμφορέας Γ, te-re-za = μαλακός Μαλακοί χιτώνες στον αμφορέα.

ΕΝΑΣ ΩΡΑΙΟΣ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ ΜΕ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ : ΑΡΜΕΓΜΑ ΑΓΕΛΑΔΑΣ. 

ΕΝΑΣ ΤΕΤΡΑΠΛΕΥΡΟΣ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ , ΜΕ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ, ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ERLENMEYER , ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ ΜΕ ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ. Είναι σίγουρα προϊόν αρχαιοκαπηλίας, με μεγάλες πιθανότητες να το πούλησε διάσημος Αρχανιώτης γκαλερίστας (αρχαιοκάπηλος) του Παρισιού με υποκατάστημα στην Ελβετία, πριν αρκετές δεκαετίες. Η γλώσσα της γραφής είναι των Αχαιών. Όπως διαβάζουμε τις επιγραφές από πάνω προς τα κάτω και εκ δεξιών προς αριστερά, έχομε: Α, ke-re-re = παραγωγή από ιδιόκτητο κτήμα B, ja-i-re-ze = του προμηθευτή Γ, pi-si-ke = από τόπο με αραιοφυτεμένα λιβάδια Δ, ma-nua ko-ze = μέσα στο δοχείο. Παραγωγή από ιδιόκτητο κτήμα, του προμηθευτή. Από τόπο με αραιοφυτεμένα λιβάδια. Μέσα στο δοχείο. 

ΩΡΑΙΟΣ ΠΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΤΡΙΠΛΕΥΡΟΣ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ ΑΠΟ ΙΑΣΠΗ, ΜΕ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΑΠΟ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ. ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ. Στην δεύτερη, από πάνω προς τα κάτω , γράφει: e-re-nau = υφάσματα από μαλλί, (από έριον) στην τρίτη πλευρά: e-re = μαλλί, έριον.

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΤΕΤΡΑΠΛΕΥΡΗ ΜΙΝΩΙΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ, ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, ΠΡΟΙΟΝ ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΑΣ. Οι επιγραφές διαβάζονται πάνω στην σφραγίδα από δεξιά προς αριστερά. Η σειρά των επιγράφων είναι : πάνω-κάτω-αριστερά-δεξιά. Έτσι έχομε: 

Πάνω: ne-ke-ta-e = για τους νεκρούς Κάτω: nua-sa-mo-ze = από νόσημα Αριστερά: re-i-ja = την Ρέα Δεξιά: ke-te-wo = ικετεύω Για τους νεκρούς πού πέθαναν από νόσημα την Ρέα ικετεύω.

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΠΡΙΣΜΑΤΙΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΜΕ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΜΙΝΩΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ, ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΗ ΕΙΣ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, ΠΡΟΙΟΝ ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΑΣ. Η σφραγίδα γράφει , με την σειρά που έχουν οι επιγραφές από πάνω προς τα κάτω: Α. re-do = τελώ θυσία. Β. ne-do-ke = στον χείμαρρο. Γ. re-i-ja = στην Ρέα. Με απλά λόγια. Κάνω θυσία στην Ρέα, στην περιοχή του χειμάρρου. 

ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΣΕ ΤΕΤΡΑΠΛΕΥΡΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ, ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ , ΑΠΟ ΣΗΤΕΙΑ ΛΑΣΥΘΙΟΥ, ΜΕ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΕ ΒΟΤΑΝΟ. Οι επιγραφές , όπως τις βλέπουμε στην εικόνα από πάνω προς τα κάτω δίνουν: 1 , ta-ja-ne = τάγανε = κατά τον Ησύχιο , στους Κρητες = αυτά εδώ. 2, ja-i-re = από το αίρα = ένα σπάνιο ζιζάνιο του οποίου η ποικιλία φύεται μόνο στα αμμώδη εδάφη της Κρήτης. 3, a-nu-te = άνουσος = άνοσος = χωρίς ασθένεια. 4, ne-ke = είδος βοτάνου. Η σφραγίδα αυτή μας λέει ότι αυτά που βλέπομε, είναι το βότανο αίρα (αυτοφυές στην Κρήτη) του οποίου η χρήση προκαλεί ανοσία. Σημείωση: μια ποικιλία του βοτάνου, μοιάζει με την Ήρα των σιτηρών. Εξού και το όνομα αίρα = ήρα.

ΣΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΤΡΙΠΛΕΥΡΟ ΠΡΙΣΜΑΤΙΚΟ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΕΧΟΜΕ ΗΔΗ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΟΤΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΝΩ ΠΛΕΥΡΑ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΤΙΜΕΖΙ. ΤΩΡΑ ΘΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ. Η πρώτη πάνω αριστερά γράφει si-ru-re = πετιμέζι Η πάνω δεξιά γράφει i-ti-a = κόφα για σταφύλια από ιτιά. Και η κάτω όπως βλέπουμε την εικόνα do-ke-o = ένα είδος δοχείου για μεταφορά υγρών. Αυτή λοιπόν η σφραγίδα γράφει για την μεταφορά σταφυλιών με κόφες από ιτιά , για κρασί. Ένα είδος δοχείου για τη μεταφορά του μούστου, από τον οποίο έφτιαχναν πετιμέζι. ... 

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΜΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΤΡΟΠΟ ΔΙΠΛΗΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΡΑΦΗΣ , ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΟ ΦΑΡΔΙΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΗΣ . ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΡΕΑ ΩΣ ΠΟΤΝΙΑΣ ΘΗΡΩΝ ΤΩΝ ΟΡΕΙΝΩΝ ΖΩΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΙΣΟ. ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ. Re > Ρη = Ρέα (σύμφωνα με την ακολουθία που δίνουν τα λεξικά)

ΕΝΑΣ ΩΡΑΙΟΣ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΡΕΑ ΩΣ ΠΟΝΤΙΑ ΘΗΡΩΝ Ru > ΡΗ > Ρε = Ρέα. (έτσι δίνει τις μεταβολές το λεξικό) Την σφραγίδα αυτή βγάζω εδώ , όχι τόσο για την επιγραφή , γιατί γνωρίζουμε πλέον ότι τα διπλά κέρατα στο κεφάλι συμβολίζουν την Ρέα στην μινωική εκδοχή της, αλλά για την ομορφιά της 

παράστασης με την Ρέα ως πότνια θηρών. Ως βασίλισσας του ζωικού βασιλείου.

ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΛΙΑ ΠΕΔΙΑΔΟΣ. (Αριστερή εικόνα)Ra Po-te-o = την Ρέα επικαλούμαι με τρόμο, φωνάζοντας δυνατά. (δεξιά εικόνα) Da we-ja >da fe-ja = με τρόμο, ζητώ οίκτο, έλεος. Οι επιγραφές που προέρχονται από τα Μάλια, ανεξάρτητα από την γραφή με την οποία είναι γραμμένες, έχουν ένα ιδιαίτερο τρόπο αποτύπωσης στα υλικά , διαφορετικό από αυτόν των άλλων περιοχών. Η επιγραφή της εικόνας, εκτός από την ιδιάζουσα μορφή της, έχει και έναν ιδιάζοντα καθοδηγητικό τρόπο για την ανάγνωση της. Το πιο βασικό σημείο που μας δείχνει ότι η επιγραφή χωρίζεται σε δυο λέξεις είναι το Χ , αριστερά του σταυρού. Ο σταυρός μας δίνει στην δωρική διάλεκτο το συλλαβόγραμμα των κρητικών ιερογλυφικών -ra = Ρά = Ρή = η Ρέα. Τα άλλα ιερογλυφικά, ξεκινώντας από το αριστερά του σταυρού , πηγαίνοντας προς τα πάνω και δεξιά , μας δίνουν την λέξη po-te-o = επικαλούμαι με τρόμο, με δυνατή φωνή (ικετεύω με δυνατή φωνή). Έτσι έχουμε Ra po-te-o = Την Ρέα επικαλούμαι με τρόμο, φωνάζοντας δυνατά. Εδώ έχουμε τύπο λέξεων της κρητικής διαλέκτου. Ο τρόπος της γραφής μοιάζει με αυτόν της επιγραφής στον λίθο βωμό των Μαλίων, από το ιερό του Ερμή (σύμφωνα με την επιγραφή αυτή). Στην δεξιά εικόνα εχομε , κάτω την λέξη da = με τρόμο Και πάνω την λέξη we-ja = fe-ja = ζητώ οίκτο, έλεος. Έτσι εχομε: da fe-ja = ζητώ με τρόμο οίκτο, έλεος.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΛΙΑ ΠΕΔΙΑΔΟΣ. Ra Po-te-o = την Ρέα, επικαλούμαι, φωνάζοντας δυνατά. 

Οι επιγραφές που προέρχονται από τα Μάλια, ανεξάρτητα από την γραφή με την οποία είναι γραμμένες, έχουν ένα ιδιαίτερο τρόπο αποτύπωσης στα υλικά , διαφορετικό από αυτόν των άλλων περιοχών. Η επιγραφή της εικόνας, εκτός από την ιδιάζουσα μορφή της, έχει και έναν ιδιάζοντα καθοδηγητικό τρόπο για την ανάγνωση της. Το πιο βασικό σημείο που μας δείχνει ότι η επιγραφή χωρίζεται σε δυο λέξεις είναι το Χ , αριστερά του σταυρού. Ο σταυρός μας δίνει στην δωρική διάλεκτο το συλλαβόγραμμα των κρητικών ιερογλυφικών -ra = Ρά = Ρή = η Ρέα. Τα άλλα ιερογλυφικά, ξεκινώντας από το αριστερά του σταυρού , πηγαίνοντας προς τα πάνω και δεξιά , μας δίνουν την λέξη po-te-o = επικαλούμαι με δυνατή φωνή (ικετεύω με δυνατή φωνή). Έτσι έχουμε Ra po-te-o = Την Ρέα επικαλούμαι φωνάζοντας δυνατά. Εδώ έχουμε τύπο λέξεων της κρητικής διαλέκτου. Ο τρόπος της γραφής μοιάζει με αυτόν της επιγραφής στον λίθο βωμό των Μαλίων, από το ιερό του Ερμή (σύμφωνα με την επιγραφή αυτή). 

ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΜΕ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΕΝΑ ΤΡΙΠΛΕΥΡΟ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ. (Αντίδωρο). Από πάνω προς τα κάτω στην εικόνα εχομε : 1.we-ko ma = ψωμί από την μητέρα Γη (Δήμητρα , θεά για τα σιτηρά) 2.do-ki-ma = κατάλληλο (δοκιμασμένο για την καταλληλότητα του) 3.re-ke-ma = αυτό που ανήκει στον ιερέα (στον ρέκτη). Εδώ παρατηρώ ότι εχομε κάτι σαν το αντίδωρο , στην δική μας λατρεία. Γνώριζα ότι μεταλάβαιναν οι αρχαίοι , σύμφωνα με το κουταλάκι των Αρχανών, για εξαγνισμό και άφεση αμαρτιών. Δεν γνώριζα όμως ότι τους έδιναν και αντίδωρο.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΡΕΑΣ ΩΣ ΠΟΤΝΙΑΣ ΘΗΡΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ ΜΙΝΩΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ. Την επιγραφή που μας δίνει το όνομα της Θεάς , την έχουμε συναντήσει πολλές φορές. Σε αυτό όμως το ωραίο σφράγισμα βλέπουμε την θεά στο κέντρο και στο κεφάλι της τα διπλά κέρατα και τον διπλό πέλεκυ που δείχνουν την μινωική λατρεία της , αλλά και το όνομα της. Δεξιά και αριστερά τα ζώα τα οποία αναδεικνύουν την Ρέα ως <<πότνια θηρών>>, δηλαδή βασίλισσα του ζωικού βασιλείου. Το νέο στοιχείο που βλέπουμε εδώ είναι ότι έχουμε δεξιά και αριστερά της πόντιας θηρών, τους ιερείς να φορούν ως ένδυμα την περιβολή του χερσαίου κροκόδειλου, που πρώτοσυναντήσαμε στο Βαφειό Λακωνίας . Οι ιερείς κρατούν από ένα σπαθί , δεξιά και αριστερά της Θεάς , με την μύτη του στραμμένη προς τον ουρανό. Μια εικόνα που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ, ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΤΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟ. 

Re > Ρή > Ρέα = η μητέρα του Διός και των άλλων Θεών. Εδώ ως <<πότνια θηρών>> Δηλαδή, Βασίλισσας του ζωικού βασιλείου. Ο σφραγιδόλιθος της εικόνας βρίσκεται στο Μουσείο Ασμόλεαν της Οξφόρδης , είναι από κορναλίτη και προέρχεται από το Δικταίον Άντρο, του Ψυχρού οροπεδίου Λασυθίου Κρήτης. Είναι ιστερομινωικης δυοτρία Α1 περιόδου (1450-1375 π.Χ.) και έχει διαστάσεις 3.37-3.53 διαμ. Χ 1.5 πάχος. Έχει αριθμό στο Μουσείο ΑΕ689. Όπως βλέπουμε την φωτογραφία δεξιά από το κεφάλι της γυναικείας μορφής υπάρχει το λουλουδάκι, που είναι το συλλαβόγραμμα –re των κρητικών ιερογλυφικών. Re>Ρή = Ρέα. Είχαμε δει στο βιβλίο ιερογλυφικών από το Δικταίον Άντρο, ότι αναφέρει την λατρεία της Ρέας και της Αρτέμιδος. Η Ρέα και η Άρτεμις-Εκάτη από πολύ νωρίς είχαν συνδεθεί με την Κυβέλη και με όλες τις ιδιότητες της. Μία από αυτές τις ιδιότητες ήταν της <<πότνιας Θηρών>>, δηλαδή βασίλισσας του ζωικού βασιλείου , γιαυτο βλέπουμε και στο σφραγιδόλιθο κάθε λογής ζώο και πτηνό. Επίσης σαν θεά της γονιμότητας, με την Γαία-Δήμητρα. Εχομε συναντήσει την εικόνα αυτή της Ρέας στον σφραγιδόλιθο από την περιοχή του Βενιζελείου νοσοκομείου, τον οποίο έχουμε αναρτήσει εδώ. Στον σφραγιδόλιθο του Βενιζελειου όπως και εδώ, η λατρεία της Ρέας είναι συνδεμένη με τον μινωικό λατρευτικό κύκλο. Παρατηρούμε και στους δυο σφραγιδόλιθους τα μινωικά διπλά κέρατα , πάνω από το κεφάλι της Θεάς.

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΑΠΟ ΚΡΑΜΑ ΑΡΓΥΡΟΥ, ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ, ΜΕ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΝΕΑΠΟΛΗ ΛΑΣΥΘΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. a-ma nau-te. = συγκομιδή σιταριού, για την εξόφληση δόσης δανείου, με υποθήκη πλοίου. Η σφραγίδα αυτή βρίσκεται στο Μουσείο Ασμόλεαν της Οξφόρδης και αγοράστηκε από τον Εβανς, από την Νεάπολη Λασυθίου Κρήτης. Μάλλον γράφουν ότι είναι από τη Νεάπολη και το απόκτησε ο Εβανς με ανταλλαγή από το R.B. Seager (αυτό το τελευταίο το αγγλικό δεν το καταλαβαίνω. Υποθέτω ότι η αγοραπωλησία έγινε μέσα σε πλοίο που είχε το όνομα αυτό). Η σφραγίδα είναι επίπεδη, από κράμα αργύρου 1.1 διάμετρος Χ 1.55 εκατοστά. Διβάζεται όπως βλέπουμε την εικόνα από πάνω και προς αριστερά , δίνοντας οι δυο πρώτες εικόνες 

την λέξη a-ma , και το καράβι με την επόμενη του εικόνα , την λέξη nau-te. Έτσι έχουμε την επιγραφή a-ma nau-te. = συγκομιδή για την εξόφληση δόσης δανείου, με υποθήκη πλοίου. a-ma = αμά . Λέξη μυκηναϊκή (από την Κνωσό) πού ήθελε να πει (όχι σήμαινε) <<την συγκομιδή>> a-ma. Αβέβαιης ετυμολογίας . Πιθανόν από το αμώ (-άω) <<συλλέγω, θερίζω σιτάρι>>. (αντιγραφή κάνω και δεν εκφράζω γνώμη). Nay-te = από το ναύσον = ονομασία φορολογίας = εδώ, δόσεις δανείου που δινόταν με υποθήκη ή ενεχυριασμό πλοίου..

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΤΟ <<ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΜΙΝΩΑ>>, ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. Ti-ti-na = Βασίλισσα. Έτσι έχουμε, δυο δακτυλίδια από Κνωσό με τη λέξη ti-ti-na = Βασίλισσα και ένα από τα Καλύβια Μεσσαράς Ηρακλείου, με τη λέξη a-na = κλητική του Άνασσα = Βασίλισσα. Δεν θα αρχίσω εδώ να περιγραφώ το <<δακτυλίδι του Μίνωα >> και την ιστορία του. Διότι το κείμενο δεν θα έχει τελειωμό. Το δακτυλιδι βρίσκεται στο Μουσείο Ηρακλείου Κρήτης. Ανάγνωση επιγραφής έκανα σε δυο περιόδους , στο δακτυλίδι, διότι έψαχνα ένα ιερογλυφικό το όποιο δεν φαινόταν στις φωτογραφίες , αλλά το είδα στα σχέδια του Εβανς, αργότερα. Έψαχνα το πρώτο ιερογλυφικό διότι έβλεπα στις φωτογραφίες τα άλλα δύο , ti-na , τα οποία με παρέπεμπαν στην λέξη ti-ti-na = Βασίλισσα. Τελικά είδα και το πρώτο στα σχέδια. Τα ιερογλυφικά που μας δίνουν την λέξη ti-ti-na , πάνω στο δακτυλιδι , Το πρώτο πριν από το ρυτό που κρατά η ανδρική μορφή, το δεύτερο το ίδιο το ρυτό και τρίτο, η μορφή που αιωρείται εμπρός και πάνω από την μορφή που κάθεται, η οποία ( η καθιστή μορφή) αποκαλείται στο δακτυλίδι των Αρχανών και στο δακτυλίδι του Βαφειού <<ζωνίτις>>, σε διαφορετική διάλεκτο (Ιωνική στο Αρχανών και Δωρική στου Βαφειού). Την λέξη ti-ti-na διάβασα τώρα τελευταία στο πρώτο χρυσό δακτυλίδι που βρήκε ο Καλοκαιρινός και το έβγαλα πριν λίγες μέρες εδώ. Επομένως στην Κνωσό σε δύο δακτυλίδια εχομε την λέξη ti-ti-na = Βασίλισσα , και στα Καλύβια Μεσσαράς Ηρακλείου ένα με την λέξη a-na = κλητική του Άνασσα = Βασίλισσα. 

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΑ ΚΡΗΤΙΚΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ , ΜΕ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΝΕΑΠΟΛΗ; (βάζουν ερωτηματικό) ΜΕΡΑΜΒΕΛΛΟΥ ΛΑΣΥΘΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ. Το βιβλίο περιέχει οχτώ επιγραφές. Το βιβλίο αυτό περιγράφει ένα λατρευτικό σπήλαιο , με τις λατρείες του, όμοιο του οποίου είναι μόνο το Δικταίο Άντρο, στο Ψυχρό του οροπεδίου Λασυθίου. Λέει για ένα σπήλαιο κρυμμένο μέσα στο χώμα, κατασκότεινο, από το οποίο ακούγεται κατά την λατρεία υπόκωφος θόρυβος. Χρησιμοποιούσαν φανό (με λάδι φαίνεται) και λάτρευαν την Ρέα, την Άρτεμη και όχι την Μεγάλη Μητέρα. Πίστευαν λέει , στα τέσσερα είδη ποιότητας. Σήμερα μου έστειλε ο φίλος μου ο Θανάσης ( Sakis Dani) την φωτογραφία μιας πλάκας με ιερογλυφικές επιγραφές που βρήκε στα Γερμανικά κόρπους, λέγοντας μου, ότι είναι ολόκληρο βιβλίο. Είχε δίκιο ο Θανάσης. Η εικόνα προέρχεται από το Μουσείο Ασμόλεαν της Οξφόρδης και αναφέρεται με ερωτηματικό ότι είναι από την Νεάπολη Μεραμβέλου. Σίγουρα είναι ένα απόκτημα του Εβανς από αυτά που αγόραζε από τους λαθρανασκαφεις και το αγόρασε στη Νεάπολη. Το αντικείμενο όμως προέρχεται από το Δικταίον Αντρον , διότι στην πλάκα αυτή περιγράφεται το συγκεκριμένο σπήλαιο. Η πλάκα έχει οχτώ επιγραφές. Δεν θα σας κουράσω πως διαβάζονται μια-μια οι επιγραφές, όπως κάνω όταν είναι μεμονωμένες. Απλά θα βάλλω με την σειρά που είναι γραμμένες , την ανάγνωση που έκανα σε κάθε μια και την μετάφραση. Από αριστερά προς τα δεξιά. 1.du-po-ma = υπόκωφος χτύπος (εννοεί τον υπόκωφο θόρυβο που ακουόταν από τα βάθη του σπηλαίου.) 2.ke-ti-pi-po = σπηλιά κρυμμένη, ο κατασκότεινος κρυψώνας (Αισχυλ.) 3.re-zu-si = τελούν θυσία, θυσιάζουν (από το ρήμα , ρέζω). 4.re-i-za = Ρεία >Ρείη> και Ρή = Ρέα. 5.i-pi-ke = ο φανός . 6.ke-no ma = δεν λατρεύεται η Μητέρα.. 7.ne-we-ke =προσφορά λατρείας στην Άρτεμη. Από το ρήμα νεβέυω. 8.ta-re-ko = τέσσερεις, από το τάρες = τέσσερεις = τα τέσσερα είδη της ποιότητας (δεν ξέρω τι πίστευαν για την ποιότητα οι ιερείς αυτοί). Λέει για ένα σπήλαιο κρυμμένο μέσα στο χώμα, κατασκότεινο, από το οποίο ακούγεται κατά την λατρεία υπόκωφος θόρυβος. Χρησιμοποιούσαν φανό (με λάδι φαίνεται) και λάτρευαν την Ρέα, την Άρτεμη και όχι την Μεγάλη Μητέρα. Πίστευαν λέει , στα τέσσερα είδη ποιότητας.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑ. Na-re = ο φύλακας του ναού, ο νεωκόρος ( η ιέρεια εδώ) Στο περίτεχνο αυτό δακτυλιδι του Μουσείου Ασμόλεαν της Οξφόρδης βλέπουμε με πόσο ωραίο τρόπο έχει χαραχτεί στο καλούπι η επιγραφή ιερογλυφικών, ώστε να μας δείχνει τόσο τον ναό , 

όσο και την ιέρεια που τον υπηρετεί. Αλλά και την επαγγελματική υπόσταση του ιδιοκτήτη του δακτυλιδιού. Παρόμοιο δακτυλίδι είχαμε δει και στο θησαυρό των Αηδονιών, όπου φαινόταν δυο ιέρειες και την επιγραφή σε δυικό της λέξης za-ko-re = ζακόρε= οι ιέρειες του ναού. Ζακορος = ο νεωκόρος, ο υπηρέτης του ναού. Πάνω στο σχέδιο του δακτυλιδιού ο τρόπος που έχει σχεδιαστεί ο ναός αριστερά δίνει το συλλαβόγραμμα των ελληνικών ιερογλυφικών –na , και δεξιά το σχέδιο με τα λουλούδια, το συνηθισμένο μοτίβο στον κρητομυκηναικό κόσμο, όταν θέλει να αποδώσει το συλλαβόγραμμα των ιερογλυφικών – re. Έτσι ο ναός μπροστά και το λουλούδι πίσω από την ιέρεια μας δίνουν την λέξη na-re. Εδώ η λέξη Na-re είναι συγκεκομμένος τύπος της λέξης ναρός . Ναρούς = (κατά τον Ησύχ.) <<τους φύλακας>>. Ετυμολογικά συνδεεται με τη λέξη ναυρός. Ναυρός, ο = φύλακας του ναού, νεωκόρος. Πιθανόν αντί να-ωρός <<νεωκόρος, φύλακας ναού>>. (τις ερμηνείες των λέξεων έκανα αντιγραφή. Δεν πρόσθεσα εγώ τίποτα). Θα πω εδώ ότι, τα ιερογλυφικά στις κατά τόπους διαλέκτους, με απλοποίηση αυτών στην Γραμμική Α, και με περισσότερη απλοποίηση στην Γραμμική Β, δεν έχουν καμιά διαφορά στην φωνητική απόδοση από τον ένα τύπο γραφής στον άλλο. Εάν κάποιο συλλαβόγραμμα δεν το βρούμε στους ήδη υπάρχοντες πίνακες συλλαβογραμμάτων ιερογλυφικών, μπορούμε να το συσχετίσουμε με τα υπάρχοντα σχέδια στους πίνακες των Γραμμικών γραφών. Δεν κάνουμε καθόλου λάθος. Η πείρα μου 22 χρόνια μου έδωσε αυτά τα δεδομένα, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με όσα γράφονται στα διάφορα εγχειρίδια προϊστορικών γραφών. Το μόνο ίσως σωστό που υπάρχει σε τέτοιου είδους εγχειρίδια και όχι πάντα είναι η γραμματολογική και ετυμολογική ερμηνεία κάποιων λέξεων εάν έχουν διαβαστεί σωστά.

ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΕΣ ΣΕ ΤΡΙΠΛΕΥΡΟ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΑΚΡΟ 1) ja-ma-do = έχει έρθει σε συνουσία 2) ma-ke-do = μεγάλο ερίφιο 3) re-ke = ενεργητικός, δραστήριος Εχομε παρουσιάσει πολλές φορές την πρώτη πλευρά αυτού του σφραγιδόλιθου από την Ζάκρο, όπως αναφέρει ο Στ. Αλεξίου στο βιβλίο του ΜΙΝΩΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Νόμιζα ότι ήταν μια πλευρά μόνο. Τώρα γνωρίζω ότι έχει τρεις πλευρές και είναι με τη σειρά της φωτογραφίας. Στην πρώτη διαβάζω στα ιερογλυφικά , από την πλάτη του ζώου μέχρι αυτό που βρίσκεται μπροστά από τα πόδια του, την λέξη ja-ma-do = έχει έρθει σε συνουσία. Στη δεύτερη πλευρά με τη σειρά που έχουν τα σχέδια στη φωτογραφία την λέξη ma-ke-do = μεγάλο ερίφιο (μέσα από την διονυσιακή λατρεία, ένα προσωνύμιο του Διονύσου και τον Ησύχιο). Και τέλος η τρίτη πλευρά μας δίνει τη λέξη re-ke =ενεργητικός , δραστήριος. Είχα γράψει όταν αναφερόμουν στην πρώτη πλευρά , ότι ίσως κρεμούσαν από ένα στα θηλυκά που είχα έρθει σε συνουσία για να τα ξεχωρίζουν από τα άλλα. Εδώ όμως σαν τρίπλευρη σφραγίδα , διαφημίζει τα προσόντα του τράγου. Άρα το κρεμούσαν στους τράγους. 

Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟΣ ΠΕΛΕΚΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ Πάνω στο πελεκυ υπάρχει επιγραφή με ιερογλυφικά , όπου είναι γραμμένες λέξεις στην Αρκαδική διαλεκτό. Η επιγραφή γράφει: ΜΥΕΣΕΝ - ΜΕΝΕΝ - ΙΥΟΥ = Δια την μύηση στα μυστήρια του Μίνωα του κριτή. Tην λέξη ΙΥΟΣ την συναντούμε μόνο στην διάλεκτο των αρχαίων Αρκάδων και θέλει να πει (δεν σημαίνει, γιατί δεν είναι Θεσσαλική καμπάνα) , ο κριτής, ο δικαστής. Εχομε δηλαδή εδώ λατρεία του Μίνωα, ως δικαστή (κριτή) στον άλλο κόσμο, των νεκρών.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΣΣΑΡΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. ΔΙΟΤΙ ΦΕΡΕΙ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ. 

Ke-we = κεφαλή. Όπως βλέπομε την σφραγίδα , το σχέδιο στο στόμα του ζώου και το σχέδιο πάνω από το κεφάλι του, μας δίνουν με την ίδια σειρά την λέξη ke-we = κέβε. Η λέξη κέβε είναι συγκεκομμένος τύπος της λέξης κεβαλή, της αρχαίας μακεδονικής διαλέκτου, σχηματιζόμενος με την τροπή του δασέος σε μέσο (φ>β) , που αποτελεί γνωστό φωνολ. χαρακτηριστικό της αρχαίας αυτής διαλέκτου. Στην περιοχή της Μεσσαράς Ηρακλείου Κρήτης, συναντούμε αρκετές σφραγίδες γραμμένες με κρητικά ιερογλυφικά, αλλά σε αρχαία μακεδονική διάλεκτο. Είχαμε παρουσιάσει νομίζω την επιγραφή που έλεγε για άλογο, ράτσας βουκεφάλα. Ο λόγος είναι ότι από αρχές 2ης χιλιετίας π.Χ. εχομε την ίδρυση της Φαιστού από την Θεσσαλική Φαιστό, η οποία βρίσκεται στην βόρεια Θεσσαλία, μέσα στην σημερινή Μακεδονία. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Εχομε 10δες θεσσαλικές πόλεις, πλησίον της Θεσσαλικής Φαιστού, να ιδρύουν πόλεις με το όνομα τους, στην Μεσσαρα κοντά και γύρω από την Φαιστό. Όλα αυτά επί μινωικής εποχής και πριν την κρητομικηναϊκή εποχή.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ, ΛΕΝΕ, ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΝΩΣΟ. Ο σφραγιδόλιθος όμως γράφει την λέξη ko-sa , η οποία δεν ανήκει σε ελληνική διάλεκτο , αλλά σε Σλάβικη. Αυτό λέει ότι ο Εβανς κάποιες σφραγίδες που αγόρασε από την Γιουγκοσλαβία και δεν του άρεσαν , τις πάσαρε στο Μουσείο Ηρακλείου και κράτησε στο μερίδιο του περισσότερες από την Κνωσό. Ko-sa = κόσα και κοσιά = μεγάλο δρεπάνι με μακριά λαβή το οποίο ο εργαζόμενος (θεριστής) χειρίζεται όρθιος. (σλάβικη λέξη). Η λέξη –κόσα- γράφεται με το εργαλείο που κρατά στο δεξί της χέρι η γυναίκα και με αυτό που προεξέχει πίσω από το κεφάλι της. Το δρεπάνι κόσα φαίνεται πίσω από την γυναίκα. 

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΜΙΝΩΙΚΟ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΚΡΗΤΗ. Re-ka-te = rekte = ρέκτε (σε δυικό) = ιερείς. Ο μόλις αφιχθείς σφραγιδόλιθος εκ του Μουσείου Ασμόλεαν της Οξφόρδης που λέει ότι προέρχεται από την Ανατολική Κρήτη, μας δίνει επιγραφή ιερογλυφικών και την λέξη re-ka-te = rekte. Την λέξη δίνουν το αριστερά των ιερέων λουλούδι, το αστεράκι που υπάρχει στην κορυφή του βλαστού που κρατούνε οι ιερείς και το λουλούδι δεξιά του σχεδίου. Η λέξη rekte είναι δυικός της αρχαίας ελληνικής , ρέκτης. Ρέκτης = ο ιερέας. Εδώ σε δυικό , οι ιερείς. Η λέξη ρέκτης σύμφωνα με τα λεξικά, είναι παράγωγο του ρήματος, ρέζω = τελώ θυσία, θυσιάζω. Έμμεσα δηλαδή αυτούς που τελούν θυσία τους δίνει το όνομα ρέκτης και κατ επέκταση , ιερείς.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΧΡΥΣΟ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ , ΑΠΟ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΉΣ ΦΩΤΟΥΛΑΣ ΣΗΤΕΙΑΣ. Ja-we-qe = πολύ λαμπρός Σε ερώτηση του φίλου Πολιτιστικός Σύλλογος Πραισού, για το δακτυλίδι της φωτογραφίας, το δακτυλίδι της Φωτουλας, όπως με ρώτησε, αν λέει τίποτα, έσκασα στα γέλια και αυτό λογω της γεωγραφικής άγνοιας μου για την περιοχή Σητείας. Δεν περίμενα όμως ποτέ, ότι η σφενδόνη αυτού του χρυσού δακτυλιδιού, που βρίσκεται στο Μουσείο Ηρακλείου, θα ήταν ιερογλυφική επιγραφή και μάλιστα η ίδια λέξη εις τετραπλούν. Ζήτησα πληροφορίες για το δακτυλίδι αυτό, το οποίο βρήκε ο Ν. Πλάτων , στον Θολωτό τάφο της περιοχής Φωτουλας. Μου δόθηκαν οι παρακάτω από δημοσίευμα του Ν. Πλάτωνος. <<Θολωτός τάφος Φωτούλας Το 1960 στην περιοχή Φωτούλα ο αρχαιολόγος Πλάτων ανέσκαψε θολωτό τάφο με θάλαμο ελαφρά σχήματος τραπεζίου που ανήκει στην ΥΜ ΙΙΙ περίοδο (περί τα 1200 π.Χ.). Μεταξύ των κτερισμάτων ήταν ψευδόστομοι αμφορείς ,ξύλινα σκεύη με χάλκινη επένδυση ,αιχμή δόρατος ,λουτροειδής ,σαρκοφάγος με σκελετό νεκρού που έφερε στο χέρι χρυσό δακτυλίδι, κυλινδρικό αγγείο του τύπου της πυξίδας με τέφρα του νεκρού μέσα , βεντάλια που η βάση της ήταν από ελεφαντόδοντο και φύλλα χρυσού με διακόσμηση του θαλάσσιου όστρεου ναυτίλος ίσως από νεκρική προσωπίδα.>> Βλέποντας με προσοχή το δακτυλίδι πρόσεξα ότι δεξιά και αριστερά οι χρυσές χάνδρες σχηματίζουν το συλλαβόγραμμα –ja , των κρητικών ιερογλυφικών. Οι διπλές μεσαίες , εις διπλούν από κάθε μεριά το συλλαβόγραμμα –we , των κρητικών ιερογλυφικών και στο κέντρο το συλλαβόγραμμα –qe , των κρητικών ιερογλυφικών. Αν ξεκινήσουμε από το αριστερό άκρο της σφενδόνης και προχωρώντας προς το κέντρο της σφενδόνης και από τις δυο αριστερές πλευρές 

της σφενδόνης προς το κέντρο, διαβάζουμε δυο φορές τη λέξη ja-we-qe . Το ίδιο συμβαίνει αν ξεκινήσουμε από την δεξιά μεριά του δακτυλιδιού προς το κέντρο. Εχομε δηλαδή 4 φορές γραμμένη την ίδια λέξη, ξεκινώντας από τις άκρες του δακτυλιδιού προς το κέντρο. Η λέξη ja-we-qe = Ζαφεγγέ , προέρχεται από την λέξη Ζαφεγγής, -ές = (κατά τον Ησυχ.) ο πολύ λαμπρός.

Μετά που έβγαλα τον σφραγιδόλιθο, με την επιγραφή ότι το ζώο είναι ζαρκάδι, ο φίλος Sakis Dani έψαξε και βρήκε το σχέδιο του και ότι βρίσκεται σε κάποιο Μουσείο του Βερολίνου.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ , Η ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΖΩΟ ΕΙΝΑΙ ΖΑΡΚΑΔΙ. 

Do-re-ka = δορκά =δορκάς = Ζαρκάδι Στον σφραγιδόλιθο της εικόνας διακρινομε ένα ιερέα με την χαρακτηριστική στολή (αρχίζω να πιστεύω ότι οι ιερείς με τέτοιες στολές έχουν σχέση με την Διονυσιακή λατρεία) να σηκώνει στον ώμο ένα ελάφι ή ζαρκάδι (φαίνεται από τα κέρατα). Υπάρχει όμως ένα αστεράκι μπρος από τα πόδια του ιερέα και ένα δενδρύλλιο τα οποία δίνουν τα συλλαβογράμματα ιερογλυφικών –do και – re. Πίσω από τα πόδια του ιερέα , υπάρχει ένα διαφορετικό αστεράκι το οποίο αντιστοιχεί στο συλλαβόγραμμα –ka , των κρητικών ιερογλυφικών. Όλα μαζί μας δίνουν την λέξη do-re-ka = dorka. Η λέξη είναι της αρχαίας ελληνικής , δορκάς , η και δόρξ, -ρκός = ζαρκάδι. Όλα πάντως κλείνουν ότι εχομε διονυσιακά τεκταινόμενα. Τόσο η ενδυμασία του ιερέα, όσο και το ζαρκάδι. Μην ξεχνούμε ότι στα καταγρούς Διονύσια εχομε θυσία του κεμάς. Δηλαδή του μικρού ζαρκαδιού. Η παράσταση αυτή υπάρχει στο γνωστό δακτυλίδι από τα ισοπατα της Κνωσού , με τις τέσσερις ιέρειες.

Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ Zα 2b ΜΕ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΣΕ ΓΡΑΜΜΙΚΗ Α ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΡΟ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΟΥ ΓΙΟΥΧΤΑ Κείμενο: Α ΣΕΙΡΑ : Μη φονευθείσα Δικταία (μια Δικταία) πέφτοντας (όταν έπεσε) στο σχίσμα (ρήγμα) ένεκα πληρότητας του αναμμένου βωμού (βωμός με καπνούς και φλόγες , σαν καμίνι). Β ΣΕΙΡΑ: πικροδάφνη από την Ιδη, στον Δία (Τάνα) γιό της Ρέας (Ρα) ,στον Θεό, ανταποδίδω. (από τονΨηλορείτη η πικροδάφνη. Ίσως όμως εννοεί Ίδη και την Δίκτη) 

Η τράπεζα φέρει επιγραφή σε δύο ζώνες. Στην επάνω ζώνη αναφέρεται γιατί αφιερώνεται, και στην κάτω Ζώνη σε ποιον και με τι αφιερώνεται. Τράπεζα προσφορών που αφιέρωσε μια Λασυθιώτισσα, με πικροδάφνη από τον Ψηλορείτη, επειδή έπεσε μέσα στο ρήγμα που είναι δίπλα στο βωμό και δεν σκοτώθηκε. Η αφιέρωση έγινε σε ανταπόδοση, στον Δία, γιό της Ρέας, τον Θεό. Το ατύχημα έγινε λόγω (ένεκα, όπως γράφει) πληρότητας του βωμού. (Μάλλον θέλει να πει πως είχε πολύ κόσμο και ίσως την έσπρωξαν άθελα). Κείμενο: (A) Α-ΤΑ-Ι-WO-WA-JA (B) JA-DI-KI-TU (Γ) JA-SA-SA-RA-ME (Δ) U-NA-KA-NA-SI (Ε) I-PI-NA-MA (ΣΤ) NE-RU-TE (Ζ) TA-NA-RA-TE-U-TI-NU (Η) I-DA-(I-NA/JA) H μετάφραση έχει ως έπεται για κάθε λέξη: Α ΣΕΙΡΑ Α= Μη φονευθείσα Β= Δικταία (μια Δικταία) Γ= πέφτοντας (όταν έπεσε) στο σχίσμα (ρήγμα) Δ= ένεκα πληρότητας Ε= του αναμμένου βωμού (βωμός με καπνούς και φλόγες , σαν καμίνι). Β ΣΕΙΡΑ ΣΤ= πικροδάφνη Z= στον Δία (Τάνα) γιό της Ρέας (Ρα) , Θεού (TE-U)(στον Θεό), ανταποδίδω (TI-NU) Η= Από την Ίδη (από τον Ψηλορείτη η πικροδάφνη. Ίσως όμως εννοεί Ίδη και την Δίκτη)

ΟΙ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΤΑ ΔΥΟ ΧΡΥΣΑ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, ΟΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΔΙΑΛΕΚΤΩΝ, ΣΤΗΝ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΠΟΥ ΒΡΗΚΕ Ο ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΝΩΣΟ ΠΡΙΝ ΕΡΘΕΙ Ο ΕΒΑΝΣ ΛΕΕΙ 

ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ <<<ΤΙΤΙΝΑ>>. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΒΙΑ ΜΕΣΣΑΡΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΕΙ <<ΑΝΑΣΣΑ>>. 1.TI-TI-NE = Βασίλισσα (από δυναστεία). Χρυσό δακτυλίδι από Κνωσό. Μουσείο Ηρακλείου. 2.a-na = Βασίλισσα. (Άνασσα). Χρυσό δακτυλίδι από Καλύβια Μεσσαρας. Μουσείο Ηρακλείου. Εχομε τον ίδιο τύπο λατρείας και την αρχιερεια να φορά το ίδιο ένδυμα. Εχομε δηλαδή την γνωστή αρχιερεια από άλλα δακτυλίδια, η οποία ονομάζεται στο δακτυλίδι των Αρχανών <<ζωνίτης>>. Το πρώτο δακτυλίδι της φωτογραφίας βρέθηκε στην Κνωσό από τους προ Εβανς ανασκαφείς (νομίζω από τον Καλοκαιρινό). Διέκρινα πίσω από την ιέρεια ιερογλυφική επιγραφή η οποία δίνει την λέξη ti-ti-ne. (Αν και έβαλα μεγεθυντικό φακό , δεν κατάφερα να διαβάσω καθαρότατα το τελευταίο συλλαβόγραμμα, διότι σε μεγέθυνση χάνεται η γραφή του. Όπως φαίνεται όμως με πάει στο συλλαβόγραμμα –ne). Η λέξη ti-ti-ne = τιτήνη = Βασίλισσα και κατά τον Ησύχιο δυναστείας. Το Αρσενικό είναι Τίταξ = Δυνάστης, Βασιλεύς (Ησυχ.) ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΧΡΥΣΟ ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟ ΜΕ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΑΠΟ ΦΑΙΣΤΟ (Καλύβια CMS II 3 103) --------------------------------------------------------------------------------a-na = Βασίλισσα. Το χρυσό δακτυλίδι από την Φαιστό διαφωτίζει ακόμα περισσότερο την θρησκειολογική και κοινωνική δομή της προϊστορικής Κρήτης. Στη σφενδόνη του δακτυλιδιού εικονίζεται πάλι η Ζωνίτης αρχιέρεια αριστερά και δεξιά μια άλλη μορφή ικέτιδος, μιας και γνωρίζομε τώρα τι είναι από το δακτυλίδι των Αρχανων. Στην κορυφή της παράστασης και στο μέσον υπάρχει σχέδιο σαν κομμένη μακριά μελιτζάνα με το λύκι της, που στα κρητικά ιερογλυφικά είναι το συλλαβόγραμμα -a. Πίσω από την ικέτιδα υπάρχει σχέδιο σαν λεπτή κολώνα με διπλή πλάκα πάνω από αυτήν. Το σχέδιο αυτό μας δίνει το Κρητικό ιερογλυφικό -na. Και τα δυο ιερογλυφικά αν διαβαστούν μαζί από αριστερά προς τα δεξιά μας δίνουν την λέξη a-na. Η λέξη αυτή είναι κλητική αντί άνασσα = Βασίλισσα. Η ζωνίτης αρχιέρεια λοιπόν που εικονίζεται στο δακτυλίδι της Φαιστού είναι η Βασίλισσα και το δακτυλίδι ανήκει σ'αυτήν.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΜΙΝΩΙΚΗ Re-me = βασάνιζε, να τον κάνεις να πονεί. Η εικόνα της σφραγίδας μας δείχνει κάποιον με ανεπτυγμένη σωματική παρουσία, να τραβά κάποιον άλλο με σχοινί , δεμένο από το λαιμό. Είχαμε δει περίπου το ίδιο στο δακτυλίδι από την αγορά των Αθηνών, να τραβά κάποιος δυο μορφές με τον ίδιο τρόπο και να γράφει για θυσία. Εκεί φαίνονται καθαρά ότι οι μορφές που είναι δεμένες από το λαιμό , είναι ιέρειες. Άρα εχομε 

αναπαράσταση του μυθολογικού κύκλου γύρω από τον μινώταυρο. Εδώ όμως η δεμένη μορφή δεν φαίνεται τι είναι λογω ελαττωματικού σφραγίσματος. . Η επιγραφή όμως φαίνεται καθαρά διότι αποτελείται από τα σχεδία πίσω και μπρος από την ρωμαλέα μορφή. Η λέξη που δίνουν τα κρητικά μινωικά ιερογλυφικά, είναι re-me. Η λέξη προέρχεται από το ρήμα ρέμω, το οποίο κατά τον Ησύχιο = <<ρέμει. Οδυνά, σήπει>>. Το οδυνά , προέρχεται από τον ενεργητικό τύπο του οδυνώμαι , το οποίο είναι οδυνώ, -άω = προξενώ μεγάλη λύπη, τον κάνω να πονέσει, τον βασανίζω. Η ρωμαλέα μορφή είναι βασανιστής, ο οποίος πρέπει να προκαλέσει πόνο στην δεμένη μορφή, ως τιμωρία.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΛΕΥΡΑ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΥ , ΛΑΔΙ ΧΡΩΜΑΤΟΣ, ΑΠΟ ΣΤΕΑΤΙΤΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΣΜΟΛΕΑΝ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ, ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΝΩΣΟΥ. Ki-re-da = υπόξανθος οίνος Είχαμε πιο κάτω αναφερθεί σε σφραγιδόλιθο, του οποίου η επιγραφή της μιας πλευράς γράφει με την λέξη te-me-ne , ότι ανήκει στο τέμενος ή στα αγροκτήματα του Βασιλιά. Τώρα μου έστειλαν και την άλλη ενεπίγραφη πλευρά της σφραγίδας , η οποία φαίνεται στην εικόνα. Ο σφραγιδόλιθος, χρώματος λαδί, από στεατίτη , είναι μεσομινωικης ένα περιόδου , βρίσκεται στο Μουσείο Ασμόλεαν της Οξφόρδης και βρέθηκε στα Ελληνικά της Κνωσού. Δηλαδή , νότια του Βενιζελείου νοσοκομείου Ηρακλείου. Η παρούσα επιγραφή στην εικονιζόμενη πλευρά, δίνει την λέξη ki-re-da. Η λέξη αυτή προέρχεται από την λέξη κιρρός, -α, -ον. Ποιητ. Τύπος κιρράς, -άδος = κιτρινωπός, υπόξανθος. Υπάρχει και το ρήμα, κιρράζω = γίνομαι κίτρινος, κιτρινίζω. Από τα συμφραζόμενα της επιγραφής που είναι γραμμένη στην άλλη πλευρά, η αναφορά της λέξης υπόξανθος , πηγαίνει σε οίνο. Ο οίνος δηλαδή προέρχεται, από τα κτήματα που ανήκουν στο τέμενος ή στον Βασιλιά. 

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΤΟΥ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ, ΠΙΘΑΝΟΝ (ΜΕ ΒΑΣΕΙ ΟΜΟΙΑ) ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΚΡΗΤΗ. To-ka ή tu-ka = τοκά = αυτή που πρόκειται να γεννήσει Ο σφραγιδόλιθος αυτός βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο και δεν εχομε άλλα στοιχεία πέραν της αναφοράς του Μουσείου προέλευσης και ότι είναι μινωικό. Τα σύμβολα δεξιά και αριστερά από τα πόδια της ανθρώπινης μορφής μας δίνουν την επιγραφή από ιερογλυφικά του αιγαιακού χώρου. Το δεξιό όπως βλέπουμε το σχέδιο είναι το συλλαβόγραμμα -to- ή -tu- , και το αριστερό είναι το συλλαβόγραμμα – ka-. To-ka ή tu-ka = τοκά = αυτή που πρόκειται να γεννήσει. από την λέξη Τοκάς, -άδος, η (συνήθως για ζώο και σπάνια για πρόσωπο) 1. αυτή που πρόκειται να γεννήσει, η ετοιμόγεννη. 2. αυτή που μόλις έχει γεννήσει 3.γονιμη , καρπερή 4.μητέρα (<<τοκάδα ταν…. Βάκχου>> Ευρ.). Εδώ εχομε παράσταση Βακχικής λατρείας με θέμα την συνουσία και τα επακόλουθα της. Δηλαδή την γονιμοποίηση και αναφορά ότι πρόκειται να γεννήσει. Στο σχεδιάγραμμα διακρίνουμε τα ζώα σε αρσενικό και θηλυκό. Διαφέρουν τα κέρατα, αλλά και η στάση των δυο συνουσιαζόμενων μορφών.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΑ (με την σημερινή έννοια και χρήση) ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΝΩΣΟ. Ka-da-ta = αποδοκιμαστική ψήφος. Η σφραγίδα της εικόνας έχει βρεθεί από την αγγλική αρχαιολογική σχολή στην Κνωσό. Είναι μια πεντακάθαρη σφραγίδα με τα τρία ιερογλυφικά που έχει να διαβάζονται από πάνω προς τα κάτω ως ka-da-ta. = η αποδοκιμαστική ψήφος. Είναι παράγωγο του ρήματος καδδίζω = ρίχνω την ψήφο στον κάδδιχον, στην κάλπη και κατεπέκταση ρίχνω αποδοκιμαστική ψήφο. Αποδοκιμάζω με την ψήφο. Βλέπομε από τις μικρές φωτογραφίες ότι πράγματι η σφραγίδα αποτύπωνε την επιγραφή σε αυτό που έριχναν στην κάλπη. 

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΠΕΝΑΚΗ, ΠΙΘΑΝΟΝ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΛΑΘΡΑΝΑΣΚΑΦΗ, ΣΤΟ ΜΙΝΩΙΚΟ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΨΗΛΟΝΕΡΟΥ, ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΜΑΛΕΜΕ ΧΑΝΙΩΝ. Te-me-ki = στεφάνωμα (λατρεία) του Απόλλωνα με μινωική ιεροτελεστία Ο παρών σφραγιδόλιθος του Μουσείου Μπενάκη , προέρχεται από τον Πύργο Ψηλονέρου κοντά στο Μαλεμε Χανίων και πιθανόν από τον μοναδικό θολωτό τάφο ο οποίος υπάρχει στη θέση Καύκαλος, προϊόν λαθρανασκαφής. Ο τάφος βρέθηκε συλημένος , με περιεχόμενο όστρακα αγγείων υστερομινωικης εποχής και δυο σφραγιδόλιθους.. Ο σφραγιδόλιθος φέρει επιγραφή ιερογλυφικών , η οποία ξεκινά από τα φτερά του ζώου, τα μινωικά κέρατα και το κανάτι που κρατά ο ιερέας με την στολή και μάσκα ζώου. Η επιγραφή φέρει τα συλλαβογράμματα te-me-ki των ιερογλυφικών. Η λέξη είναι λακωνικός τύπος , αντί ste-me-ki. Ste-me-ki = λατρεία του στεφανωμένου (Απόλλωνα) με μινωική ιεροτελεστία.. Είναι λέξη προερχόμενη από το στεμματίας = (ως προσωνυμία του Απόλλωνος) αυτός που φορεί στέφανο, ο στεφανωμένος. Βλέπομε πράγματι εδώ, την κορμοστασιά του Απόλλωνα μέσα στα ιερά μινωικά κέρατα, να έχει ένα περίεργο αντικείμενο στο κεφάλι , αντί στεφάνου, υποκαθιστώντας αυτό.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ , ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ, ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΘΥΣΙΑ. 

Re-di = για θυσία. Στην προηγούμενη επιγραφή είχαμε ζώο για θυσία, στην παράσταση αυτού του δακτυλιδιού εχομε ανθρώπους για θυσία. Ξανά γράφω για το δακτυλίδι αυτό , το οποίο είχαμε παρουσιάσει πολύ πιο κάτω, επειδή έχω νέες φωτογραφίες, αλλά και επειδή διαβάζω πως βρίσκεται στο Μουσείο της Αγοράς των Αθηνών , όπου και βρέθηκε. Δεν θα αναφερθώ στην επιγραφή για να μην επαναλαμβάνω τα ίδια. Επειδή στην αγορά βρέθηκε και δακτυλιδι που έχει σχέση με τα ελευσίνια στα οποία πριν την θυσία γίνονταν ταυροκαθάψια, υποθέτω ότι το θέμα του παρόντος δακτυλιδιού έχει σχέση πάλι με την Κρήτη και με τον μυθολογικό κύκλο γύρω από τον Μινώταυρο. Η παρουσιαση της επιγραφή είχε γίνει από το http://www.kairatos.com.gr/daktagorasthi.htm

Η ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΣΤΗ ΣΦΕΝΔΟΝΗ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΗ ΘΗΒΑ. Re-di = για θυσία. Στο δακτυλίδι της εικόνας το οποίο βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο και προέρχεται από την Θήβα, διακρίνω δυο ιερογλυφικά συλλαβογράμματα. Τα συλλαβογράμματα είναι το δενδράκι πίσω από το μοσχάρι αριστερά στο σχέδιο και ο ναός μπρος από το ζώο , δεξιά. Μας δίνουν την λέξη re-di , με την σειρά που περιγραφώ αυτά πάνω στο σχέδιο της σφραγίδας. Η λέξη re-di = για θυσία , προέρχεται από το ρήμα ρέζω , σε Δωρική διάλεκτο = θυσιάζω. Εχομε συναντήσει ομοίου τύπου επιγραφή με δυο βόδια ,σε δυικό, στον ωραίο σφραγιδόλιθο που βρέθηκε στην περιοχή του Βενιζελίου νοσοκομείου Ηρακλείου, βόρεια της Κνωσού.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΤΟΥ ΒΑΦΕΙΟΥ Ke-ki-re = σε δυικό <<χερσαίοι κροκόδειλοι>> κατά τον Ησύχιο. 

Η παρούσα σφραγίδα προέρχεται από τον θολωτό τάφου του Βαφειού Λακωνίας. Είχα διαβάσει πριν πολλά χρόνια την επιγραφή , αλλά δεν είχα κρατήσει σημειώσεις στον υπολογιστή μου. Πριν μερικές μέρες μου την εμφάνισε κάποιος φίλος, αλλά έχασα πάλι τα ίχνη της. Ώσπου να βρω τα επίσημα στοιχεία του σφραγιδόλιθου, (τα βρήκα σήμερα) αφού βρήκα μια σημείωση μου σε μια φωτοτυπία του τεύχους 49/1993 του περιοδικού Αρχαιολογία&τεχνες, βγάζω την επιγραφή εδώ, για να μην την χάσω. Όπως βλέπουμε στην εικόνα δυο ιερείς με ενδυμασία κροκοδειλοειδούς καταγίνονται με κάποιο τελετουργικό πάνω από ιερά κέρατα. Τα δυο κανατάκια και το λουλούδι μας δίνουν επιγραφή , η οποία αντιστοιχεί στην εικόνα. Μας δίνουν την επιγραφή ki-ki-re =κίκερος = κατά τον Ησύχ. <<ο χερσαίος κροκόδειλος>>. Σε δυικό, αναφέρεται στην δυάδα των ιερέων.

ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΜΙΝΩΙΚΟ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ (;) Su-so-re = σχοινί πλοίου. Αυτός ο σφραγιδόλιθος προέρχεται από την Αγ. Ειρήνη (λέει) και βρίσκεται στο Μουσείο Ηρακλείου. Είναι μινωικός και όχι μυκηναϊκός σφραγιδόλιθος. Τα σχέδια που υπάρχουν πάνω στο σχέδιο του σφραγιδόλιθου, από το αριστερό-κάτω-δεξιό, μας δίνουν την λέξη su-so-re. Η λέξη αυτή προέρχεται από την λέξη – σούσον-. Σούσον, το. γράφεται και ούσον , και οίσον. = σχοινί πλοίου.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ ΣΕ ΜΥΚΗΝΑΙΚΟ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ – ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΡΥΝΘΑ. Me-da-i > me-dai > μεδέ , εκ του μεδέων = ο κυβερνών , ο άρχων θεός ή θεά. 

Στο δακτυλιδι της φωτογραφίας το οποίο είναι από την Τίρυνθα και βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο , διακρίνω την πιο περίεργη επιγραφή από όσες ιερογλυφικές επιγραφές έχω δει μέχρι σήμερα. Κάτω από το καράβι υπάρχει επιγραφή , στην οποία υπάρχουν κάποια σύμβολα τα οποία ορίζουν την αρχή και το τέλος της, αλλά και ένα σύμβολο το οποίο λέει ότι το επόμενο ιερογλυφικό πρέπει να ενωθεί με το προηγούμενο, για να ενωθούν και να δώσουν ένα φθόγγο φωνητικά. Συγκεκριμένα εχομε το συλλαβόγραμμα – da , ακολουθεί το γιώτα –I . Μετά όμως το –da έχει ένα σύμβολο που λέει ότι αυτό πρέπει να ενωθεί με το –I και να γίνουν –dai , δηλαδή να προφερθούν φωνητικά ως -δε-. Η λέξη κάτω από το καράβι, από αριστερά προς τα δεξιά του σχεδίου είναι : me-da-i > me-dai > μεδέ. Η λέξη προέρχεται από το επίθετο –μεδέων = (για θεούς και θεές) αυτός που βασιλεύει, που κυβερνά , ο άρχων. Είναι τύπος μετοχής ενός αμάρτυρου , μεδέω, ρήματος παράλληλου του μέδω. Έτσι στην παράσταση του δακτυλιδιού το πλοίο φαίνεται ιερό , το οποίο φέρει βωμό -τέμενος. Εξάλλου μπρος από το τέμενος, το επί του πλοίου φαίνεται ο <<μινωιτης λατρευτής>> ικέτης, όπως τον χαρακτηριστικό της Τυλίσσου, ο οποίος έχει πάρει την στάση, με το δεξιό χέρι προς το κεφάλι και τον θώρακα να κλείνει προς τα πίσω. Πάνω δε από το τέμενος επί του πλοίου εχομε Θεοφάνεια της λατρευομενης άρχουσας θεότητας. Μπροστά από το καράβι εχομε μια ιέρεια ζωνήτη , μαζί με τον άρχοντα βασιλέα , να υποδέχονται το καράβι σε ένα μεγάλο ιερό της λατρευομενης θεότητας , όπου μέσα βλέπουμε μια άλλη αρχιέρεια ζωνήτη με κάποια ανδρική μορφή. Το δακτυλίδι αυτό έχει πάρα πολλά θρησκειολογικά στοιχεία , από αυτά του δακτυλιδιού <<του Μίνωα>>.

ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΣΕ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΛΩΤΟ ΤΑΦΟ ΤΩΝ ΤΖΑΝΝΑΤΩΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ. a-te-re δωρική διάλεκτος του e-te-re = ετήρ = ενός έτους, ο χρονιάρικος. Περίπου 17-18 χρόνια είναι , που έχω γράψει με άρθρο μου σε εφημερίδες και περιοδικά, ότι τα Ελληνικά ιερογλυφικά, η Γραμμική Α και Β , συλλαβογράμματα ακολουθουν τις τοπικές διαλέκτους και σαν γλώσσα γράφουν πάλι τις διαλέκτους. Αφορμή για να το πω αυτό πάλι, μου έδωσε η 

παρούσα σφραγίδα η οποία προέρχεται από από τον θολωτό τάφο των Τζαννάτων Κεφαλονιάς. Η σφραγίδα εδώ αναφέρει στην Κεφαλλονίτικη διάλεκτο, ακριβώς το ίδιο που αναφέραμε προχθές για την λέξη μαρωπο της κρητικής διαλέκτου, όπου παρουσίαζε πάλι αίγα , και έλεγε ότι ήταν ενός έτους. Εδώ τα <<λουλουδάκια >> που βλέπετε, αρχίζοντας από το αριστερό του ζώου, μετά το πάνω από το ζώο και τέλος το κάτω από το ζώο , μας δίνουν την λέξη a-te-re. Η λέξη αυτή είναι δωρικός τύπος της λέξης e-te-re η οποία προέρχεται από την λέξη ετήρ = [έτος] αυτός που έχει ηλικία ενός έτους , ο χρονιάρικος . (τόμοι 12 και 25, εγκ. ΠΑΠ-ΛΑΡ-ΜΠΡΙΤ.) Αναφέρει δηλαδή η σφραγίδα ότι το ζώο έχει κλείσει ένα χρόνο ζωής. Ομολογώ ότι με έβγαλε εκτός χωρικών υδάτων αυτός ο σφραγιδόλιθος αλλά και ένας άλλος από τον ίδιο τάφο , τον οποίο θα βγάλω αύριο.

ΤΡΕΙΣ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΜΕ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ 14 ΠΛΕΥΡΗ ΕΛΕΦΑΝΤΙΝΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΙΠΠΟΦΟΡΒΕΙΟΥ ΤΩΝ ΑΡΧΑΝΩΝ (ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ). Παρουσιάζει τα άλογα που εκπαίδευαν με μια ονομασία: Ορμητικός, κοκκινοτρίχης αλλά και φίμωτρο αλόγου. (μουστρούχα ή ταϊστρα) Η παρακάτω σφραγίδα φαίνεται ότι ανήκε σε μινωικό (καλύτερα να λέμε μυκηναϊκό) ιπποφορβείο των Αρχανών Ηρακλείου Κρήτης. Είναι φτιαγμένη από ελεφαντοκόκαλο και κάθε μια από τις 14 πλευρές της φέρει το ανάγλυφο άλογου, με διάφορα ιερογλυφικά γύρω από το άλογο. Εδώ βλέπουμε μια όψη της σφραγίδας με τρεις πλευρές. Στην πρώτη αριστερή πλευρά αυτής της όψης δεν έχω σχεδιάγραμμα αλλά διαβάζω την λέξη su-te = 1. (ως όρος του Δημοκρίτου) η προς τα πάνω κίνηση. 2. (στους Λάκωνες) η ταχεία ορμή. = εδώ ο ορμητικός (για το άλογο). Στη μεσαία σφραγίδα της όψης και πρώτη των σχεδίων, γράφει :ro-su = ρόσεος, ον > ρούσος =κοκκινωπός, ξανθοκόκκινος, αλλά και οι Κόκκινοι, τα μέλη μιας φατρίας του βυζαντινού ιπποδρόμου. ... Στην δεξιά σφραγίδα της όψης και δεξιό σχέδιο, γράφει τη λέξη qi-me –we = Από το κημός, ο = 1. φίμωτρο που τοποθετούσαν γύρω από το στόμα του αλόγου για να μην δαγκώνει 2. σάκος με τροφή που κρέμεται από τον αυχένα του αλόγου και στον οποίο είναι χωμένο το ρύγχος του για να τρώει. 

Η ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΗ ΜΕ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΕΝΙΖΕΛΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. Σφραγίδα από σαρδόνυχα, που βρέθηκε στο Σανατόριο , βόρεια της Κνωσού και έχει Νο ΗΜ1656, στο Μουσείο Ηρακλείου Κρήτης. Η σφραγίδα εικονίζει δυο βόδια ξαπλωμένα το ένα δίπλα στο άλλο. Μπρος και πίσω από τα ζώα υπάρχουν δυο ακανθώδη φυτά; Που το σχήμα τους δίνει δύο <<κρητικά>> ιερογλυφικά που σχηματίζουν την λέξη I-RE. Η λέξη ιρε , προέρχεται από την λέξη ίρεα, η οποία είναι ιων. τύπος του ιέρεια. Ιερείον = 1. το ζώο που σφαζόταν για θυσία. 2. θυσία προς τιμή των νεκρών. Έτσι όπως δείχνει και η εικόνα , τα ζώα προοριζόταν για θυσία προς τιμή νεκρού, ήταν δηλαδή ιέρεια. Κατά μια άποψη, την εποχή εκείνη , αντί να πραγματοποιούν αληθινή θυσία από ζώα, τοποθετούσαν στον τάφο σφραγίδα, η οποία παρίστανε αυτά τα οποία θα ήθελαν να θυσιάσουν προς τιμή του νεκρού. Να προσθέσω ότι η λέξη I-RE, είναι σε δυικό, οπότε μας δικαιολογεί ότι αναφέρεται σε δυο βόδια.

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΩΝ Στην κορφή, τα φωνήεντα a,e,i,o/u είναι όπως τα βλεπομε. Αν θέλουμε τώρα να διαβάσομε τα σύμφωνα που είναι στον πίνακα, πάμε από αριστερά γραφομε το λατινικό σύμφωνο που υπάρχει στη γραμμή της εικόνας και προσθέτουμε το λατινικό φωνήεν που είναι γραμμένο κατακόρυφα στο πάνω μέρος από την εικόνα. Π.χ. για να δούμε πιο συλλαβόγραμμα παριστάνει η εικόνα στην τρίτη σειρά κάτω από τον πελεκυ=α, γραφομε το –r που είναι αριστερά και το -a που είναι στην κορφή. . Έτσι το πουλάκι (ρά-μφιος) παριστάνει το συλλαβόγραμμα –ra. Πάμε τώρα στην 8η σειρά κάτω από το α , και στην τρίτη στήλη δεξιά , όπου βλέπουμε μια κανάτα. Η κανάτα (κύ-λιξ , στην ορθογραφίκα της κλασσικής) παριστάνει το συλλαβόγραμμα που γράφεται με το –k αριστερά της και το –i που είναι πάνω από αυτήν , δηλαδή –ki. Αυτές οι ονομασίες έχουν δοθεί στις εικόνες από τα 2 πρώτα γράμματα που υπάρχουν στην ονομασία αυτών των εικόνων, στην προκλασική περίοδο της ελληνικής γλώσσας, ή την κατά τόπον ελληνικό, διάλεκτο. Μπορούμε να δούμε από ποιες λέξεις έγιναν αυτά τα συλλαβογράμματα, αλλά και οι γραμμικές γραφές στο περιοδικό αρχαιολογία και τέχνες, στο παιδαγωγικό ινστιτούτο ή στην ιστοσελίδα μου όπου έχω προσθέσει και εικόνες τώρα τελευταία. http://www.kairatos.com.gr/grafes1.htm 

ΤΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΝ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΥ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ ΣΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΝΑΚΤΟΡΟΥ ΤΗΣ ΚΝΩΣΟΥ. Σύμφωνα με την άποψη του συγγραφέως Παναγιώτη Δ. Γρηγοριάδη, το εύρημα αυτό είναι ένα τέλειο ημερολόγιο που απεικονίζει 4 έτη : •• Οι 72 περιφερειακοί ρόδακες απεικονίζουν 72 χρονικά διαστήματα των 20 λεπτών, δηλαδή μια 24ωρη ημέρα (72 χ 20 =1440 λεπτά = 24ώρες χ 60 λεπτά = 1 24ωρη ημέρα). Η κυανού χρώματος ταινία σχήματος Π ορίζει τις νυχτερινές ώρες σε σχέση με τις «ημερήσιες ώρες εργασίας». •• Οι «ημέρες» απεικονίζονται με τις οκτώ οριζόντιες κυανές γραμμές, τις οποίες περιβάλλουν οι δέκα λευκοκύανοι κυκλικοί «Δάκτυλοι». •• Κάθε μία από τις τέσσερις κυανές σπείρες (στο κάτω μέρος του πίνακα) αντιστοιχεί στην τελευταία ημέρα κάθε 9ήμερης «εβδομάδας». •• Οι τέσσερις 9ήμερες «εβδομάδες» συνιστούν έναν «μήνα» 36 ημερών, ο οποίος απεικονίζεται με τους λευκοκύανοι κυκλικούς «Δάκτυλους». •• Οι δέκα λευκοκύανοι κυκλικοί Δάκτυλοι απεικονίζουν τους 10 μινωικούς 36ήμερους «μήνες». • Κάθε «έτος» 360 ημερών απεικονίζεται με τους μεγάλους εσωτερικούς ρόδακες (4 ρόδακες για τα 4 έτη). •• Οι 20 διαγραμμίσεις που καλύπτουν το διάστημα μεταξύ των ετησίων ροδάκων και των Δακτύλων αντιστοιχούν στις 20 ημέρες της διαφοράς μεταξύ του αρχικού έτους των 360 ημερών και του μετέπειτα βελτιωμένου των 365 σε διάστημα 4 ετών και οι οποίες προστίθενται στο τέλος κάθε περιόδου 4 ετών. • Η απόκλιση μίας ημέρας από το ακριβέστερο έτος (των 365 και 1/4 ημερών) που χρησιμοποιούμε και σήμερα, και η οποία θα δημιουργούσε σφάλμα ενός έτους κάθε 1460 έτη, εξαλείφεται με την πρόσθεση μιας επιπλέον ημέρας κάθε τετραετία. Η ημέρα αυτή απεικονίζεται με το οριζόντιο τμήμα της γραμμής που βρίσκεται ακριβώς κάτω από τους τελευταίους δύο Δακτύλους (κυανού χρώματος και σχήματος ανάποδου ω-μέγα)… Τα άκρα της γραμμής αυτής, ορίζουν συγχρόνως το 

χειμερινό ηλιοστάσιο ή την διαμετρημένη ημέρα. Ως μόνο βοήθημα για την μέτρηση του χρόνου απαιτούνται δύο 20λεπτες υδάτινες κλεψύδρες. Πιθανολογείται, ακόμη, η απουσία ενός πέμπτου συνοδευτικού εσώγλυφου πιονιού, που θα εχρησιμοποιείτο ως ημεροδείκτης που θα εφάρμοζε πάνω σε μία από τις «μικρές» συμπληρωματικές ημέρες του ανάγλυφου. [ΠΗΓΗ κειμένων : Π. Δ. Γρηγοριάδη : “ΜΙΝΩΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ” εκδόσεις ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ, Διαδικτυακή διεύθυνση της έκθεσης "Κρήτη-Αίγυπτος : Πολιτισμικοί δεσμοί τριών χιλιετιών" του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου
ΠΗΓΗ
Αντώνης Θωμά Βασιλάκης ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ

ΤΕΛΟΣ