ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

επειδή. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. στην Πετρούπολη της Ρωσίας.» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος. από τη χαρά μου. Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. Εγώ. Κύριε. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. που δεν μπορούσα να την αντέξω. Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει. και εξομολογήθηκε. όπως του είπε. Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε.. επειδή. Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. όπου ήταν ο πνευματικός του. Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. Ο διάβολος. για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος.πήγε στο Σινά. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι.. και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. τι να έκαναν. πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός". Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες. αλλά μου είπε να κοινωνήσω. Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα.. και ομολογώ. έγινε μοναχός. χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει. Πραγματικά. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το . γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα.. και του είπε: "Βλέπεις. πάτερ". αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω. ήταν πολύ ενάρετος. ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965).. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου".. καιγόταν από τις προσευχές του. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή.. έγινε άφαντος. είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979).

όπως είπε. Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. αλλά το διέδωσε και σε άλλους. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . για να πάρουν όλοι. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . δύναμη και χαρά. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. στις 21 'Απριλίου1991. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. "Επισκέφθηκα την πόλη". 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. που κρατούσε το άγιο ποτήριο. έμειναν άφωνοι. Πείστηκε ο ίδιος. γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. μετά τη μεγάλη είσοδο. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. όσοι θα το μάθαιναν. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. Ποίος θα την έπαιρνε. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς.

. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. Το άλειψαν με μύρα. και. σαν μάρτυρας μεν. Γιατί. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. πήρε Το ραβδί του. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν. εξουσία «του δεσμείν και λύειν».μάρτυρα μοναχού. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. όταν τελείται η θεία λειτουργία. Πήγαν στο ναό. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. καθώς γνωρίζεις. αθέτησε την υπακοή. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. 'Έτσι κι έγινε. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες. Έπειτα. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. στάθηκαν και . Άνοιξαν τη θήκη. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε.κ. κ. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. οι κατηχούμενοι προέλθετε». κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο.ο. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. αφού τον ασπάστηκαν.

για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. Ένας άλλος πρεσβύτερος. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. Αυτός. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει. που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη. αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. ». Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. Από τότε. έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. που πλησίαζε για να μεταλάβει. έλεγε σε κάποιον άλλο. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος.. όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος.. παρατηρούσε έναν τρίτο. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη. έβλεπε συνεχώς οπτασίες. ο Πιαμμωνάς.προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό. αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. πολύ ταπεινός και ενάρετος. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. τον έπιασε απ' Το χέρι. που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. Μία μέρα. δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". Εσύ πάλι". Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . όταν γινόταν θεία λειτουργία. όταν λειτουργούσε. Κι εσύ". είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν.

πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα. παιδιά μου. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. βλέποντας την ακακία του γέροντα. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. για χάρη του. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος.καθαγιασμού. Όλοι." Ο λειτουργός. αγωγός της χάριτος . του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». αλλά δεν είδε την οπτασία. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. που του είπε: -Αβά. Ο διάβολος. απάντησε ο όσιος. εκείνος τότε ομολόγησε. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. ο Θεός θα τον σώσει. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. παιδί μου. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. Ύστερα επανέλαβε την ευχή. έριξε μία μάτια στο διάκονο. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. θέλησε να τον πειράξει. Και ο Θεός. άνθρωπε.

'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. δίκαιοι και σπλαχνικοί. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία. είναι αγνοί και καθαροί. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. αν και διψούσε. είναι πονηροί και άδικοι.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. καίγονταν. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . αλλά καταδικάζονται. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο. . επειδή το αντλούσε ο λεπρός. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. δεν του άνοιξε. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. δίσταζε να πιει. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. 'Ο αναχωρητής. Αντίθετα. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. φθονεροί και άπληστοι. Αυτοί. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός.

αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. Όχι. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. Τι έκανες. Σίγουρα . Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. επειδή. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. ενώ πόρνευε. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη. απάντησε εκείνος. δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. Κάθισε λίγο στην άκρη. Θα λειτουργούσε πια. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. μου απαντά ο αββάς. για να συμβεί αυτό. Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. φρόντισε να διορθωθείς. παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. λειτουργούσε. λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. Πιστεύω. Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα.«Μη παίζετε εν ου. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο.

άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα. Πραγματικά. Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. απάντησε ο πρεσβύτερος. είναι αληθινά. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες. και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες.τι του ζήτησε. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. στεναγμούς. τον ρωτάει ο επίσκοπος. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. επειδή λύπησες τον αδελφό. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. -Ναι. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. μετανόησαν με δάκρυα. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως. Αντίθετα. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. Οι κακότροπες ασκήτριες . Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες.

Αυτές όμως. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής. Εκεί. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. όπως συνηθιζόταν τότε. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους .έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία.τι είχαν ανάγκη. 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. . τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία.ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. και δυστυχώς. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. . από νέος ακόμα. καθημερινά ειρωνεύονταν. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων.

Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. τον φοβέριζαν τα δαιμόνια.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις. Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!.. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. ο ένδοξος Ευγένιος. 'Εκεί. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. τον έφεραν στο ναό του. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί . Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. Πώς τόλμησες. Είδε τότε. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. δεν είσαι άξιος ελέους. αισθητά πια. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά.έτσι του φάνηκε . Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες.τα σωθικά του. οι σύντροφοί του. ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. κατέληξε ο Κύριος. αφού είσαι δικός μας. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου. με λύπησες πάρα πολύ. που από νέος είχε κάνει. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε.. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά. να μεταλάβεις το Χριστό. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571). Ευγένιε. που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . ήρθε σε έκσταση. στο χωριό Τραχιάδες. για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης.

αλλά τους αποστρεφόμουν. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του. μήπως σε καταπιεί η γη. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. μιαρέ. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. αφού κοινωνούσε το λαό.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. Τέλος. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. δώστε μου νερό. Μόλις την κοινώνησα. . Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει.. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. από καιρό κατάκοιτη. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. Είχε επίσης τόση μνησικακία. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. Τέλος. Την ίδια στιγμή. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. Πώς τολμούσες Εσύ. όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. με θεία παραχώρηση.. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. μ' έλυνε και έφευγα. με τι καρδιά. που προσκυνούσες το διάολο. που. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. αν μάλωνε με κάποια άλλη. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. με τι χείλη. όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. απάντησε τότε εκείνος. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. δεν λειτουργούσα εγώ. έχω φωτιά. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. 85 ετών. τον καταδίκασε σε θάνατο. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός.

Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. μη στενοχωριέσαι. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. Ιάκωβος. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. Μου έβαλε κανόνα ο π. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. και του είπε την αιτία. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. Εγώ. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα. η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. Αντίθετα. Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. της είπε εκείνος. δεν αισθάνθηκα να με καίει. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. Όχι γιαγιά. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα.. Το 1987. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. ο κανόνας δεν λύνεται. ο π. απάντησε ο γέροντας. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. . μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. πιθήκου η άλλων ζώων. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου.. Κοινώνησε ανάξια. Είναι φοβερή η μορφή τους. κι όταν πέθανε. το στόμα της έμεινε ανοιχτό. Παιδί μου. απάντησε Εκείνη. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. Γιατί δεν κοινωνάς. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. 'Ιάκωβο.

Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. μπήκα τέλος στο δωμάτιό του. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού.Σήμερα που κοινώνησες. Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. Όταν γύρισα στο ναό. βλέπεις πώς αισθάνεσαι. είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. και ύστερα τον κοινώνησα. όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. Αφού προσευχήθηκα. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. Μετά το θάνατο των γονιών του. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου. που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. απελευθέρωσε τους δούλους. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. Εκεί. O . Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. Μπαίνοντας στο σπίτι. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. όπου και βαπτίστηκε. τον εξομολόγησα πρώτα. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε.

Στη συνέχεια. Η φωτιά αυτή δεν καίει. Έτσι. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. πήγε να τον συναντήσει.φωτιά φοβερή. Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. συνέβη και κάτι άλλο. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως.τελευταίος. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας. και τους δυναμώνουν στην .. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία. Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. φοβήθηκαν. οι πιστοί τα έχασαν.» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη.). αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη. "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει".. μη φοβάστε. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. όπότε στο «Δόξα Πατρί. έ6λεπαν κάτι σαν . κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια. Αλλά. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. Όταν ολοκληρώθηκε. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. παιδιά μου. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. παράλληλα. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα.

Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. «Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. . απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος. Πολλές φορές. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. και αναχώρησε ωφελημένος. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. ρώτησε. Συχνά επίσης. Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με.πίστη". Είναι ποτέ δυνατόν.

Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία.) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. Κάποτε. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. Στον 'Απόστολο. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα.. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι.. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό. . Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. Στο «Αλληλούια». σε Μια θεία λειτουργία. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. Αργότερα. ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. Και ατό Ευαγγέλιο. Αμήν' Αμήν' Αμήν». Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω.. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. μετά τον' Απόστολο. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία.. που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. ».δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη.

"Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. πάτερ. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός.». παιδί μου. που ήταν απλοϊκός. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου.. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι.." Αν όμως δεν είσαι. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. ο γέροντας 'Ισίδωρος.. μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση. και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. μην πλησιάσεις. -για μας όλους το λέει. Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. πάτερ. 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». . ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. αντίθετα. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. Αν είσαι ακόλαστος. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός. " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. φύγε…. ξαναρώτησε ο άλλος. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. Νά. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. όπως το είχαν κατεβάσει. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος. Όταν.. Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ". πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου. εις Κύριος. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.

και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. Εμείς. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. ο ασκητής και . Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. κατέληξε ο μοναχός. είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ. τους ρώτησα. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. πατέρες. Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. τον ρωτάω. 'Έτρεξα να την εμποδίσω. είμαστε οι αμαρτωλοί. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. μου απαντάει. αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. Ποιος είσαι συ. Εγώ. μου αποκρίθηκαν. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. . Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. Την επόμενη Κυριακή λοιπόν.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. κάτω στο βούρκο. κι από που έρχεστε. Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν.

Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. Αυτός είχε έναν υπάλληλο. Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. Παρατηρούσα με προσοχή". ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. καθολική και αποστολική Εκκλησία. Πέρασε ένας χρόνος. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. Ανοίγει το ντουλάπι. καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. Ο ορθόδοξος. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. Ανάμεσα στις άλλες. γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. αναφέρει ο όσιος. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι. . στο χωριό Μάρδαρδος. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο. "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν».

τότε και ο πάπας και ο . γέροντα. αλλά δεν είδα. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. απάντησε εκείνος. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. Αμέσως ο πάπας. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". Είμαι αμαρτωλός. γιατί μας στενοχωρεί. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. όπως συνήθως. "Αν θέλεις. απάντησε ο επίσκοπος. η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει.κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). τότε αρχίζω τη λειτουργία. Συγχώρεσέ με. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. κάνεις τέτοιο πράγμα. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. κι έχεις δίκιο. δέσποτα. ρώτησε ο πάπας. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. Τι συμβαίνει. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. Τη γνωρίζω. Ο επίσκοπος υπάκουσε. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος.

Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς..». Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. ακούστηκε μια βοή. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα. Ο αδελφός ήταν διάκονος. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. 'Άγιος. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις. Τότε ο γέροντας. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. καθαρός και άγιος. . Ο γέροντας όμως. καλόγερε. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. γινόταν κάποτε. δοξολογούντα. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. Καλά σου λέει.. Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά. την ήμέρα της Πεντηκοστής. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. από οικονομία Θεού. . Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες. ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος. κεκραγότα και λέγοντα». έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. πάτερ. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. . να τα παραδεχθείς. Κάποτε όμως. απάντησαν εκείνοι. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία. Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. στην Αγία Κορυφή. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. βλέποντας την επιμονή του διακόνου. κάθε φορά που λειτουργούσε. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. βοώντα. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας.επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα. που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος. τn φωνή άδοντα. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο.

Το θαύμα αυτό. ώστε. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία. παραξενεύτηκε. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. το δισκάριο ψηλά. ο πατρίκιος Φώτιος. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. ενώ ο όσιος. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. . της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. σαν να σκιρτούσε από χαρά. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. συλλογίστηκε. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. σήκωσε. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία.

την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. Η λειτουργία άρχισε. η φλόγα υψώθηκε. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. άρχισε να τρίζει. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. Κάποτε ο π. Αφού κοινώνησε. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια. και την έντυσαν σαν βασίλισσα.. παιδί μου. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε. που περιείχε το λείψανο της οσίας. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο. γέμισε από άφατη κατάνυξη. και ο μακάριος Ματθίας. ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή. Άραγε. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!.Κάποια χρονιά. Την ίδια ώρα η λάρνακα. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. Κάθε φορά που λειτουργούσε. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί. .αξιώθηκα. τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. ρώτησε κάποιον δίπλα του. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς. στη μνήμη τού αγίου. Συμεών. Αθανασία. . συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει. γέροντα. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος..

Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. Τίποτα ιδιαίτερο. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. Δεν μπορεί. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. κι ευωδιάζει το στόμα σου. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-). Κάτι συμβαίνει. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. διευκρίνισε η νέα. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. απαντούσε εκείνη. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. και αργότερα. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. πριν ανατείλει. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. τι είναι αυτό που τρως. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. επέμενε ο Τούρκος. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. σκέπασε με . Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. όταν άρχισε να προσκομίζει. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. στις 3 Μαΐου 1682. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. Όσο ζώ. και οι δύο ήταν ευσεβείς. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. Να τι συμβαίνει. τη ρωτούσε. όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. Τελειώνοντας την προσκομιδή. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη.

Είχε μπει από τη δυτική πύλη. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. που σκέπαζε το λαό. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. Κοιτάζω προς τα εκεί. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. όταν βγήκαν τα Άγια. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. προπορευόταν ένα φως. Τέλος. Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. Μετά τον καθαγιασμό. Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. αρχαγγέλων. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. είδα τον Κύριο. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). πλάι στην ωραία πύλη. Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε.τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. ο ταπεινός. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους. με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». που παρηγορούσαν την ψυχή του. και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . διηγείται ο ίδιος. Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. Την ώρα της μεγάλης εισόδου. χερουβείμ και σεραφείμ. είπα. και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. . σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». όταν ύψωνε τα χέρια του. Κάποτε. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. Επίσης. είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό.

Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. Κύριε». Ιωάννης. Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». . Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. Άγιος. και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. τον βρωμερό αμαρτωλό". Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. Άγιος Ισχυρός. ο π. ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. «Ποίησον. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. σαν να βρίσκεται στον ουρανό. και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. του είχε πει εμπιστευτικά. ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. Αδελφέ. Ήταν έγγαμος. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. αλλά την καθαρή αλήθεια. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. κάλεσε τους συμβούλους του. δεν σου λέω δικαιολογίες. οικογενειάρχης. Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία.στο άγιο βήμα. Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. βλέπει την απλότητά μου. Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. δεν έπαυε. ακόμα και όταν λειτουργούσε. Έξάλλου.

Αν έχουν χαθεί οι φλόγες. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. για να μη γίνεται χασμωδία.. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. δεν ξέρω τι να κάνω. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». Ύστερα σηκώνω τα μάτια. απάντησε ο π..» όσο πιο αργά μπορούσαν. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. αλλά δεν μπορώ. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. Είναι εύκολο. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα. να λες την ευχή και να τελειώνεις. Πέφτω τότε στο έδαφος. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. -Πώς θα γίνει αυτό. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. δέκα. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. την ευχή τη γνωρίζω. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. πάτερ. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. Ιωάννης. Συγχώρεσέ μας. Τελικά. Φορούσε . Πάτερ Ιωάννη. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. οπότε κάνω το τόλμημα. να σηκώνεσαι. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. Γιατί δεν μπορείς. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας. Αν. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. κλαίω. όχι. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. με πιάνει φόβος και τρόμος.

Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. Μα κανένα αποτέλεσμα. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. λειτουργούσε καθημερινά. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. παραμονή Χριστουγέννων. ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). χωρίς διακοπή. Παραδόξως όμως. γιατί είχε μεγάλη πίστη. Το σχήμα. σε διάστημα μισού αιώνα. το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. κυρίως μικρά παιδιά. κάθε φορά που το θυμόμουν. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. παιδιά μου. εν τη βασιλεία σου». η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη". Αρκετοί ενορίτες του. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . τα θεωρούσε φυσικά. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». σαν πρόσωπα αγγέλων. είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. σημεία τα έλεγε. Κύριε. αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. H φήμη τού παπα-Νικόλα. Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο.αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. τι σημείο μου έκανε ο Θεός. ένας άγιος των ήμερων μας. Κάποτε. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. είπε συγκινημένος και χαρούμενος. διηγείται σεβαστή γυναίκα. Εκείνη όμως τη μέρα. Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. Όλα τα θαύματα.

Άλλοτε πάλι. χαμηλό και μισοσκότεινο. πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. τού λέω. κι αν είχε ακούσει. Αφού κοινώνησε το μικρό. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920. Πρόσεξε! τι έπαθες. φώναξε άλλο παιδάκι. Σώπα. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. απάντησε εκείνη εκστατική. να το κρατάει. απλός. την Ιουλία. το έδωσε σε Μια κοπέλα.. μικρό σαν κουβούκλιο. απονήρευτος. . στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι. Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. καθώς το κρατούσε. στα . Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο. Πώς περπατάει στον αέρα. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους. μειλίχιος και ταπεινός. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. της φωνάζει η γυναίκα. Κύριλλο. . μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. Μετά τη μεγάλη είσοδο.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός. άκακος.. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε. μου λέει.. Η Ιουλία. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. ρώτησα τον π. Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα. Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. Δεν πατάει κάτω.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. ανήμερα τα Χριστούγεννα.τον βλέπω κι εγώ. νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. αλλά. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. Στο «Μετά φόβου. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του.

Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. Μην αμφιβάλλεις. γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. Φοβήθηκε η γυναίκα. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. δεν ξέρω τι έπαθα. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. Την ώρα της θείας μεταλήψεως. δεν πατούσαν ατή γη. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. σήκωνα τα πόδια μου. αλλά δεν μίλησε. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. την ώρα της μεγάλης εισόδου. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. Η Νίκη Κουτελαίνα. φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. παιδί μου. αργότερα μοναχή Σαλώμη. Ναι. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. Όταν έγινα ιερέας. Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. σήκωνες τα πόδια σου. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. Βρισκόσουν στον αέρα. μου είπε. βρίσκεται στον ουρανό.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. Εκείνος όμως της είπε: Ω. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος. Όταν τα αποθέσει. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. Ακριβώς. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα.

Ιερώνυμος (1871-1957). Δυναμώστε την πίστη σας". υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία. Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις. Πόντιος στην καταγωγή. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. Η μικρή Βενετία. Ήταν οι δαίμονες. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση.". σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. Κάποτε. Όταν ιερουργούσε. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. φαινόταν εξαϋλωμένος. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. αλλά να βαδίζει στον αέρα.. που αργότερα έγινε μοναχή. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959). Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα. σε ώρα θείας λειτουργίας. Όταν θα λειτουργούσε. συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές. τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . Ήταν αυτό οικονομία Θεού. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο.ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα. Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. ΑΡΧΙΜ. δεν βιαζόταν. στην 'Ανάληψη της Αθήνας. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. που η βροχή έπεφτε ραγδαία.. για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα.

τον άγιο Νικόλαο. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. Έτσι. λειτουργίες και ελεημοσύνες. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. Σε μίαν αγρυπνία. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. εξήγησε αργότερα. Κάποτε ένας επισκέπτης. τον ρωτούσαν. μπαίνοντας στο άγιο βήμα. μετά από κάποια μυσταγωγία. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. σε άλλη θεία λειτουργία. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας. Ο Χριστός είναι άξιος. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. είτε ζωντανών είτε νεκρών. σε είδα. σε μία νυχτερινή λειτουργία. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. τον άγιο Γεώργιο. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του..πολλά ονόματα.'Έμεινα ορφανός.. έλεγε με απλότητα. του είπε. Είχαμε ουράνιους επισκέπτες". Ορισμένα τα σημείωνε. v ακουμπάει στο έδαφος.. έτρεμε το χέρι του. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού. την ώρα της μεγάλης εισόδου. την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις.. γέροντα. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες. με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. . Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου. Ο ουράνιος διάκος .". Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. απαντούσε εκείνος. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο. "τον άγιο Μηνά. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. να λάμπεις δυνατά. Άλλη φορά. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. Όταν συλλειτουργούσε με άγίους. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων.

και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε.. ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. πά.. Τι έβλεπες και Τι άκουγες.Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του. συμβαίνουν. που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π.Μ. Την ώρα του χερουβικού. Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. 'Εγώ πετάω.. Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. σπασμένα ελληνικά του: . ο παπα. η Ε. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . γέροντα. λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα. Μα δεν είδε κανέναν. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ . πάντα λειτουργούσε. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα. ο π. και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει. Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα.. αλλά μη λες πουθενά τίποτα". εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο. Αθανάσιο το περιστατικό. εγώ λειτουργήσει. τον ρωτούσε μετά την λειτουργία. πω.. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα.ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). στον μικρό διάδρομο. ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968). ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου. πω. Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε.Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. παιδί μου. Πα. Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος. τη μισή εκείνη ώρα. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. όταν λειτουργούσε.

στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων. Δεν κοινώνησε όμως. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου. . Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. στη μεγάλη είσοδο. αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. Η γυναίκα του όμως. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. που χάθηκε σαν σκιά. άρχισα τον όρθρο. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. αγίας. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" .και εμπειρίες. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι. ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. στην αίρεση του Μακεδονίου. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Κάποτε.) ζούσε κάποιος πλούσιος. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. Σαν ήρθε η σειρά της. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. για να θυμίζει το θαύμα.

σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. Ψάχνοντας. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους. Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία.μπροστά στο άγιο βήμα. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. άνθρωπος άσωτος. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά . Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς .Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς. Ο . Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους». που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. Ενώ έπαιζαν. Ο μάγος προσπάθησε. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. Αφού τον πλήρωσε. κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές. υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση. όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος.

το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. εντυπωσιακό και παράδοξο. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. αλλά και μετά την κοίμησή του. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος. και. . άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. ήταν γυναίκα μου. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. εξήγησε εκείνος. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. 'Ένα απ’ αυτά. ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου. που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. δεν ξέρω πώς. "Αυτό". Στις 16 Ιουνίου. σαν άχρηστα.Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο. για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. αποκρίθηκε εκείνος. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. της τόνισε. απάντησε εκείνος. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα. τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία. Τελικά. γιατί έχετε μάτια άλόγων. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. Ύστερα ευλόγησε νερό. ένα χωράφι. ημέρα της μνήμης του αγίου.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. αλλά. Τι κακό έκανε. όπως πλάστηκε. το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. Αυτή που βλέπετε. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. Καθώς όμως έφευγε. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. μερικά ξερά κλήματα. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ. έβγαλε φύλλα. 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. μετα6λήθηκε σε φοράδα. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων.Εσείς είστε άλογα. 'Όσοι τα γεύονταν. ώριμα και γλυκά. κι αφού της έδωσε να φάει. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . "το έπαθες.

Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. Εκείνος τότε. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. θα γινόταν το θαύμα. Ο αιρετικός. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. πόλη της Κιλικίας. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. όμως δεν μπορώ. γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. Τώρα. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. όπως τόσες άλλες. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε. ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. .σε όλους. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. ησύχαζαν δύο στυλίτες. 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. έστειλε με χαρά τη μερίδα. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε.

και αμέσως . Ύστερα απ' αυτά. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. παιδί μου. Όχι. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. λαμπροί και αγγελόμορφοι. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. παιδί μου. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. Ο όσιος. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. και γύρισε στο σπίτι του. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες. . Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. δεν θα πήγαινε χαμένο. διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. χρήματα στους ιερείς. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. γέροντα. Κύριοί μου. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές. μετά από σαράντα μέρες. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. Εκείνος τον καλοδέχτηκε. Μας έστειλε εκείνος.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. Έτσι κι έκανε. Θυμάσαι. για όποιον τις ζητάει με πίστη.έγινε καλά.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. με τον φωτισμένο του νου. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. Νά. που βλέπεις. απάντησε Εκείνος. χωρίς δισταγμό. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ».ω του θαύματος! . του απάντησαν εκείνοι. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. τον ρώτησε. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. Μην το λες αυτό. Εμείς οι σαράντα. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου.

για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. πάλευα με τ' άγρια κύματα. στην πόλη του Πόρτου. Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. Έφαγα και δυνάμωσα. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο. οδηγήθηκε . που μνημονεύονται αυτήν. συμπατριώτης του αγίου. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. Τέλος. Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. Κατάπληκτη εκείνη. που μου πρόσφερε ψωμί. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. . Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. εκεί. την Ούστισα. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. εμφανίζεται μπροστά μου. κάποιος. Τότε. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. μες στο πέλαγος. που σου πρόσφερε ψωμί. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. άγιε δέσποτα. Για πολλή ώρα. ρώτησε ο επίσκοπος.

ζήτησε να μεταλάβει. Λύστε τον. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. Γνωρίζω τη σύνεσή του. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. Τελικά. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. για την ανάπαυση της ψυχής του. Μετά το φαγητό. κατανυγμένος. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. . Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. ο όσιος τον νουθέτησε. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. δεν τολμάμε. με τους φρουρούς του. Μην τον φοβάστε. για να πάρουν την ευχή του. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. Ήταν νόθος γιος πόρνης. τους καθησύχασε ο όσιος. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. δικαιολογήθηκαν εκείνοι.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. παιδιά μου. Πραγματικά. γιατί είναι δυνατός. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. που ονομάζονταν Λήθη. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. κι εκείνος. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. άλλά σαν νεκραναστημένο. ο Γεώργιος. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. γέροντα. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς.

. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. πλησίασε τον τούρκο. Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. άλλά κατατρομαγμένο. Έκανε να φύγει.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. που σχετίζονται με τον όσιο. Πραγματικά. Όταν τελείωσε η λειτουργία. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. αλλά δεν τα κατάφερε. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες. Βλέποντας αυτό το θαύμα. άρχισε να τρέμει. είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. Πραγματικά.Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων. αλλά να περπατάει στον αέρα. Κι ήταν τόσο μικρός. τη μέρα της Αναστάσεως. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. τον σήκωσε. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. μα δεν μπορούσε. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. Έτσι λοιπόν. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό. τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. Κάποτε στα Φάρασα. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. Όταν όμως άρχισε η οικοδομή.

Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. Όταν όμως λειτουργούσε. Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. Εκεί. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. απαντούσε εκείνος. την κατέγραψε. Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . δεν κουράζομαι. λίγο πριν την κοίμησή του. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. Στην προσκομιδή. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα. μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. 'Αντίθετα. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα. με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων. έγραφε. φαινόταν. που μνημόνευσες. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. ονόματα όλων" .Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. μου έδωσαν αρκετά ονόματα. αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. για να κάνω σαρανταλείτουργο. και πάλι βουτάει και σβήνει. γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. Άγιε πνευματικέ. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. αλλά και στους νεκρούς. του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. Το 1843. Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. αισθάνομαι μεγάλη χαρά.

γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. σε παρακαλώ. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. και τότε . Ο ιερέας. τη Σμύρνη." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. Πώς βρέθηκες εδώ. Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί. με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. Ο κυρ-Δημήτρης . ο γιος του μακαριστού Δημητρίου. ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. μα εκείνος αρνήθηκε. έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. μονολόγησε. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. Κι εκείνος. Στο μεταξύ. ""Ω. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω.τι χαρά! .αυτό ήταν το όνομά του . υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία. η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι. ο Γεώργιος. Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων. τον . Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές. παιδί μου. Πλησιάζει πιο κοντά. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι.Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929). Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. το απόγευμα του Σαββάτου. και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. Έτσι κι έγινε. Πες μου.

Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας.9 Μαρτίου 1940. Αποδεικνύουν. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. πως ήρθες. πήρε πρόσφορα. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. μετά τη θεία λειτουργία. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. είπε με χαρά. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. μου λέει ο . κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. Παππούλη μου. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. Σήμερα δεν λειτούργησα. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. Εγώ είμαι. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. το πρωί. Ημέρα Κυριακή. πατέρα. γιατί έβγαλα το δόντι μου. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. αλλά και θαυμασμό.. πως τα περνάς εδώ. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. αλλά και με απορίες. που το χτίζει.ρωτάει με πραότητα και στοργή. …. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. Ούτε κι εγώ ξέρω. 'Αλλά πες μου. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. αγαπητέ μου. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. πέρασε μία ταλαιπωρία. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια.

Την Κυριακή. Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. Σκέπασέ το. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. του λέει προφητικά ο γέροντας. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά.. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα.. και με βροχή. όπου λειτούργησα και κήρυξα.. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο. . . το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. Και πράγματι. Παππούλη μου.. Μερικοί στρατιώτες. καλά. αντί να έρθουν να λειτουργηθούν. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα.διοικητής. στις 30 Μαρτίου του '41. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. να προσέρχονται οι στρατιώτες. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. απάντησα εγώ. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. Τότε να ξέρεις πώς. του λέει. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό.. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης.. όλα θα σκουληκιάσουν. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία. Αν έσκαζαν. ευλογημένε.

έκανε μερικές προσπάθειες. ύστερα από πολλή περίσκεψη.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. . Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό. έκπληκτος. αλλά.0 επίσκοπος. Γιατί . ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. παιδιά. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. σκέφτηκε. όπως ήταν μισοζαλισμένος. γυναίκες. Μην τιμωρείς τον παπά. Μην το κάνεις αυτό. Σεβασμιότατε. Μην τον καθαιρέσεις.. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ... οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα.. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. τον παπα-Γιάννη. μας λυπάται αληθινά. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. Εκατοντάδες. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. δεν μου λες. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. δεν τα έχω μετρήσει. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι. παπα-Γιάννη. Κι εκείνος την άλλη μέρα. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη". "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. Σεβασμιότατε. Δέσποτα. 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. πήγε στην εκκλησία και. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα. βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. Πάγωσε απ’ το φόρο του. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. άνδρες. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. έκλαιγε με παράπονο. μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα.

ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. Καλά κάνεις. ήταν επίσης παπάς. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. Είσαι συγχωρημένος.htm . αναδημοσίευση από: http://www. Πραγματικά. που. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. έχουν ανάγκη οι ψυχές. συμφώνησε ο επίσκοπος. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου.psathades. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων».gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία.