ΤΟ ΑΡΘΡΟ
ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΘΗΛΥΚΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ
ὁ τοῦ τῷ τὸν -
οἱ τῶν τοῖς τοὺς -
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
ἡ τῆς τῇ τὴν -
αἱ τῶν ταῖς τὰς -
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
τὸ τοῦ τῷ τὸ -
τὰ τῶν τοῖς τὰ -
Σημειώσεις: 1. Το άρθρο δεν έχει κλητική. Συνήθως όμως εμπρός από την κλητική των ονομάτων χρησιμοποιείται το κλητικό επιφώνημα (ὦ): ἐγώ σε, ὦ Φαλῖνε, ἄσµενος ἑόρακα. 2. Η αρχαία ελληνική είχε μόνο οριστικό άρθρο. Για πρόσωπα ή πράγματα αόριστα δεν υπήρχε αόριστο άρθρο (όπως στη νέα ελληνική το ένας, μία, ένα). Σε τέτοια περίπτωση οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν τα ονόματα χωρίς άρθρο: π.χ. ποταµὸς δὲ ἦν κύκλῳ (=ένας ποταµός).
1 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.gr
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΚΛΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ
Α΄ ΚΛΙΣΗ ΑΣΥΝΑΙΡΕΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Αρσενικά σε: –ας, –ης & Θηλυκά σε: –α, –η.
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)
Οι καταλήξεις του πληθυντικού είναι σε όλα τα πρωτόκλιτα ουσιαστικά ίδιες. Η γενική πληθυντικού τονίζεται πάντα στη λήγουσα και παίρνει περισπωμένη (-ῶν). Τα αρσενικά πρωτόκλιτα σε –ης έχουν κλητική ενικού σε –ᾰ–, όταν: 1. Πρόκειται για εθνικά ονόματα, 2. λήγουν σε –της, –άρχης, –µέτρης, –πώλης, –τρίβης, –ώνης. Διαφορετικά έχουν κλητική σε –η– και τα σε –ας– έχουν κλητική σε –α–. Το –α– της κατάληξης –ας– είναι πάντα μακρόχρονο. Η δοτική ενικού όλων των πρωτοκλίτων παίρνει υπογεγραμμένη (–ᾳ–, –ῃ–). Στα θηλυκά πρωτόκλιτα σε –α–: Το –α– είναι μακρόχρονο ή καθαρό, αν πριν υπάρχει φωνήεν ή –ῥ–. Το –α– είναι βραχύχρονο ή μη καθαρό, αν πριν υπάρχει σύμφωνο (εκτός του –ῥ–). Στην περίπτωση του βραχύχρονου –α–, τότε στη γενική και δοτική ενικού αυτό τρέπεται σε –η–. Στην περίπτωση του μακρόχρονου –α–, τότε αυτό διατηρείται σ’όλες τις πτώσεις του ενικού. Ό,τι είναι το –α– στην ονομαστική (μακρόχρονο ή βραχύχρονο), το ίδιο είναι και στην αιτιατική και κλητική του ενικού. Σε ορισμένες λέξεις το καθαρό –α– είναι βραχύχρονο (αυτό επηρεάζει μόνο τον τονισμό). Το α– αφού είναι καθαρό, διατηρείται σ’όλες τις πτώσεις του ενικού αριθμού. Α΄ ΚΛΙΣΗ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Αρσενικά σε: –ῆς & Θηλυκά σε: –ᾶ, –ῆ.
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)
–
Παίρνουν παντού περισπωμένη. Αν και είναι συνηρημένα, έχουν τις ίδιες καταλήξεις με τα ασυναίρετα, χωρίς βέβαια να ισχύει εδώ ο κανόνας με το καθαρό και το μη καθαρό –α– (αλλά οι συναιρέσεις: ε + α = η και ε + ᾳ = ῃ). Β΄ ΚΛΙΣΗ ΑΣΥΝΑΙΡΕΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Αρσενικά σε: –ος & Θηλυκά σε: –ος & Ουδέτερα σε: –ον.
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)
Αρσενικά και θηλυκά έχουν παντού τις ίδιες καταλήξεις. Τα ξεχωρίζουμε μόνο απ’ το άρθρο τους. Το –α– στις καταλήξεις του πληθυντικού των ουδετέρων σε –ον– είναι βραχύχρονο. Τα ουδέτερα και στους δύο αριθμούς έχουν τρεις πτώσεις όμοιες: ονομαστική, αιτιατική και κλητική. Β΄ ΚΛΙΣΗ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Αρσενικά σε: –ους & Θηλυκά σε: –ους & Ουδέτερα σε: –ουν. (βασικές συναιρέσεις: ο + ο = ου, ο + ε = ου)
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)
Τα συνηρημένα δευτερόκλιτα ουσιαστικά τονίζονται στην ίδια συλλαβή παντού, όπου τονίζεται η ονομαστική του ενικού και παίρνουν τον ίδιο τόνο. Αν τονίζονται στη λήγουσα παίρνουν παντού περισπωμένη. Διαφορετικά παίρνουν παντού οξεία.
2 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.gr
Οι καταλήξεις είναι ίδιες με τα ασυναίρετα δευτερόκλιτα, εκτός από την ονομαστική, αιτιατική και κλητική ενικού. Στα αρσενικά και θηλυκά έχουμε τις εξής καταλήξεις: ονομαστική (–ους), αιτιατική (–ουν), κλητική (–ου). Τα ουδέτερα έχουν τρεις πτώσεις όμοιες, όπως και τα ασυναίρετα, που λήγουν σε –ουν στον ενικό αριθμό, ενώ στον πληθυντικό λήγουν σε –α–. Β΄ ΚΛΙΣΗ ΑΤΤΙΚΟΚΛΙΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Αρσενικά σε: –ως & Θηλυκά σε: –ως & Ουδέτερα σε: –ων.
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)
Φυλάγουν το –ω– σ’ όλες τις πτώσεις, συμπληρωμένο με τα σύμφωνα των καταλήξεων της ασυναίρετης β΄ κλίσης. Όπου στις καταλήξεις της β΄ κλίσης υπάρχει –ι– (υπογεγραμμένο ή προσγεγραμμένο), αυτό υπογράφεται του –ω–. Φυλάγουν στην ίδια συλλαβή τον ίδιο τόνο σ’ όλες τις πτώσεις, όπως η ονομαστική ενικού αριθμού. Έχουν όμοια ονομαστική και κλητική πτώση. Τα ουδέτερα κανονικά έχουν τρεις πτώσεις όμοιες. Έχουν πληθυντικό σε –ω– και όχι σε –α–. Αιτιατική ενικού χωρίς –ν–, δηλαδή σε –ω– σχηματίζουν τα ονόματα: ἅλως, ἕως (=αυγή), Ἄθως, Κῶς, Μίνως κ.α. Γ΄ ΚΛΙΣΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ (περιλαμβάνει ονόματα αρσενικά, θηλυκά και ουδέτερα)
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ – ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ)
Τα μονοσύλλαβα ονόματα της γ΄κλίσης στη γενική και δοτική όλων των αριθμών τονίζονται στη λήγουσα. Εξαιρούνται τα μονοσύλλαβα: ἡ δᾴς, ὁ θώς, τὸ οὖς, ὁ παῖς, ὁ Τρώς, τὸ φῶς, που τονίζονται στη γενική πληθυντικού στην παραλήγουσα. Το –ι– και το –α– στις καταλήξεις της γ΄ κλίσης ουσιαστικών είναι βραχύχρονα. Τα ουδέτερα ονόματα της γ΄ κλίσης έχουν τρεις πτώσεις όμοιες σε ενικό και πληθυντικό αριθμό (ονομαστική, αιτιατική και κλητική)*1. Οι μονοσύλλαβοι τύποι της ονομαστικής, αιτιατικής και κλητικής, που έχουν χαρακτήρα –ι– και –υ– (–ου–, –αυ–) παίρνουν περισπωμένη*2. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΤΡΙΤΟΚΛΙΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ
ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
ἥρως ἥρωος ἥρωι ἥρωα ἥρως
ἥρωες ἡρώων ἥρωσι(ν) ἥρωας ἥρωες
3 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.gr
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
βότρυς βότρυος βότρυϊ βότρυν βότρυ
βότρυες βοτρύων βότρυσι(ν) βότρυς βότρυες
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
ἰχθὺς ἰχθύος ἰχθύϊ ἰχθὺν ἰχθὺ
ἰχθύες ἰχθύων ἰχθύσι(ν) ἰχθῦς ἰχθύες
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
δρῦς*2 δρυὸς δρυῒ δρῦν*2 δρῦ*2
δρύες δρυῶν δρυσὶ(ν) δρῦς δρύες
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
πόλῐς πόλεως πόλει πόλιν πόλι
πόλεις πόλεων πόλεσι(ν) πόλεις πόλεις
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
πέλεκυς πελέκεως πελέκει πέλεκυν πέλεκυ
πελέκεις πελέκεων πελέκεσι(ν) πελέκεις πελέκεις
4 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.gr
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
ἄστυ*1 ἄστεως ἄστει ἄστυ*1 ἄστυ*1
ἄστη ἄστεων ἄστεσι(ν) ἄστη ἄστη
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
βοῦς βοὸς βοῒ βοῦν βοῦ
βόες βοῶν βουσὶ(ν) βοῦς βόες
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
γραῦς γραὸς γραῒ γραῦν γραῦ
γρᾶες γραῶν γραυσὶ(ν) γραῦς γρᾶες
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
ἁλιεὺς ἁλιέως - ἁλιῶς ἁλιεῖ ἁλιέα - ἁλιᾶ ἁλιεῦ
ἁλιεῖς ἁλιέων - ἁλιῶν ἁλιεῦσι(ν) ἁλιέας - ἁλιᾶς ἁλιεῖς
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:
ἠχὼ ἠχοῦς ἠχοῖ ἠχὼ ἠχοῖ
Πληθυντικός σε µερικά, µόνο σύµφωνα µε τη β΄ κλίση.
5 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.gr
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: φῶς φωτὸς φωτὶ φῶς φῶς φῶτα φώτων φωσὶ(ν) φῶτα φῶτα ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: Πάρνης (βαρύτονο) Πάρνηθος Πάρνηθι Πάρνην Πάρνη Πάρνηθες Παρνήθων Πάρνησι(ν) Πάρνηθας Πάρνηθες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ἱµὰς (οξύτονο) ἱµάντος ἱµάντι ἱµάντα ἱµὰς ἱµάντες ἱµάντων ἱµᾶσι(ν) ἱµάντας ἱµάντες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γίγας (βαρύτονο) γίγαντος γίγαντι γίγαντα γίγαν γίγαντες γιγάντων γίγασι(ν) γίγαντας γίγαντες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ὀδοὺς ὀδόντος ὀδόντι ὀδόντα ὀδοὺς ὀδόντες ὀδόντων ὀδοῦσι(ν) (ὀδόντσι – οῦσι) ὀδόντας ὀδόντες 6 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr/ sapiens@otenet.philology‐online.gr και sapiens@sch.gr .
gr . ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ῥήτωρ ῥήτορος ῥήτορι ῥήτορα ῥῆτορ** ῥήτορες ῥητόρων ῥήτορσι(ν)* ῥήτορας ῥήτορες * ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα -λσ.gr και sapiens@sch.και το -ρεµπρός από το -σ-.ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γέρων γέροντος γέροντι γέροντα γέρον γέροντες γερόντων γέρουσι(ν) (γέροντσι – ουσι) γέροντας γέροντες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: σωτὴρ σωτῆρος σωτῆρι σωτῆρα σῶτερ σωτῆρες σωτήρων σωτῆρσι(ν)* σωτῆρας σωτῆρες * ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα -λσ.και -ρσ-. ** ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα βαρύτονα σε ων – ονος και ωρ – ορος. παραµένουν το -λ. παραµένουν το -λ.gr/ sapiens@otenet.και το -ρεµπρός από το -σ-.και -ρσ-. ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γείτων γείτονος γείτονι γείτονα γεῖτον** γείτονες γειτόνων γείτοσι(ν) γείτονας γείτονες ** ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα βαρύτονα σε ων – ονος και ωρ – ορος. ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ἀνὴρ ἀνδρὸς ἀνδρὶ ἄνδρα ἄνερ ἄνδρες ἀνδρῶν ἀνδράσι(ν) ἄνδρας ἄνδρες 7 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.
philology‐online.gr και sapiens@sch.gr .ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ∆ηµήτηρ ∆ήµητρος ∆ήµητρι ∆ήµητρα ∆ήµητερ - ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γαστὴρ γραστρὸς γαστρὶ γαστέρα γαστὴρ γαστέρες γαστέρων γαστράσι(ν) γαστέρας γαστέρες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: Σωκράτης Σωκράτους Σωκράτει Σωκράτη Σώκρατες Σωκράται Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Σωκρατῶν Σωκράταις Σωκράτας Σωκράται ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ Α΄ ΚΛΙΣΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: Περικλῆς Περικλέους Περικλεῖ Περικλέα Περίκλεις Περικλεῖς Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Περικλέων Περικλεῖς Περικλεῖς ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ Γ΄ ΚΛΙΣΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: αἰδὼς αἰδοῦς αἰδοῖ αἰδῶ αἰδὼς - 8 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr/ sapiens@otenet.
–ασος ως. –ασος ως. π.χ.ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: βέλος βέλους βέλει βέλος βέλος βέλη βελῶν βέλεσι(ν) βέλη βέλη ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: κρέας κρέως κρέᾳ κρέας κρέας κρέᾱ κρεῶν κρέασι(ν) κρέᾱ κρέᾱ ΠΡΟΣΟΧΗ: Αποβάλλουν το -σανάµεσα σε 2 φωνήεντα.χ. –ως ή -ατος).χ. π.gr .gr και sapiens@sch. ΠΡΟΣΟΧΗ: Αποβάλλουν το -σανάµεσα σε 2 φωνήεντα. ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γῆρας γήρως γήρᾳ γῆρας γῆρας - Σιγµόληκτα ουδέτερα σε -ας (γεν. π. ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γέρας γέρως γέρᾳ γέρας γέρας γέρᾱ γερῶν γέρασι(ν) γέρᾱ γέρᾱ Σιγµόληκτα ουδέτερα σε -ας (γεν. –ως ή -ατος). –ασος ως. ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: πέρας πέρατος πέρατι πέρας πέρας πέρατα περάτων πέρασι(ν) πέρατα πέρατα 9 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ΠΡΟΣΟΧΗ: Αποβάλλουν το -σανάµεσα σε 2 φωνήεντα. Σιγµόληκτα ουδέτερα σε -ας (γεν.gr/ sapiens@otenet. –ως ή -ατος).philology‐online.
gr .gr/ sapiens@otenet.philology‐online.ΑΝΩΜΑΛΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΗΣ Γ΄ ΚΛΙΣΗΣ ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γυνὴ γυναικὸς γυναικὶ γυναῖκα γύναι γυναῖκες γυναικῶν γυναιξὶ(ν) γυναῖκας γυναῖκες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ὄνειρον ὀνείρατος ὀνείρατι ὄνειρον ὄνειρον ὀνείρατα ὀνειράτων ὀνείρασι(ν) ὀνείρατα ὀνείρατα ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ Β΄ ΚΛΙΣΗ: (ΑΡΣΕΝΙΚΟ) ὄνειρος ὀνείρου ὀνείρῳ ὄνειρον ὄνειρε ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: πρεσβευτὴς πρεσβευτοῦ πρεσβευτῇ πρεσβευτὴν πρεσβευτὰ πρέσβεις ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ πρέσβεων πρέσβεσι(ν) ΚΑΤΑ ΤΗΝ Α΄ ΚΛΙΣΗ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ πρέσβεις πρέσβεις ΚΑΤΑ ΤΗΝ Γ΄ ΚΛΙΣΗ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ναῦς νεὼς νηὶ ναῦν ναῦ νῆες νεῶν ναυσὶ(ν) ναῦς νῆες 10 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr και sapiens@sch.
υἱεῖ υἱὸν υἱὲ υἱεῖς υἱέων υἱέσι(ν) υἱεῖς υἱεῖς ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: Ζεὺς ∆ιὸς ∆ιὶ ∆ία Ζεῦ - ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: µάρτυς µάρτυρος µάρτυρι µάρτυρα µάρτυς µάρτυρες µαρτύρων µάρτυσι(ν) µάρτυρας µάρτυρες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: οὖς ὠτὸς ὠτὶ οὖς οὖς ὦτα ὤτων ὠσὶ(ν) ὦτα ὦτα ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: χεὶρ χειρὸς χειρὶ χεῖρα χεὶρ χεῖρες χειρῶν χερσὶ(ν) χεῖρας χεῖρες 11 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr και sapiens@sch.υἱέος υἱῷ .ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: υἱὸς υἱοῦ .gr/ sapiens@otenet.gr .
µναῖ ΟΜΟΙΩΣ: Ἀθηνᾶ Ναυσικᾶ 12 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.µνᾶ τῆς µνάας .Ἑρµαῖ ΟΜΟΙΩΣ: Ἀπελλῆς Θαλῆς ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ἡ µνάα . Τα συνηρημένα πρωτόκλιτα ουσιαστικά έχουν και μετά τη συναίρεση τις καταλήξεις των ασυναίρετων τύπων.Ἑρµῶν τοῖς Ἑρµέαις .Ἑρµῆν (ὦ) Ἑρµέα .µναῖ τῶν µναῶν .Ἑρµῆ οἱ Ἑρµέαι .Ἑρµοῦ τῷ Ἑρµέᾳ . Μόνο το –εα– στον ενικό αριθμό το συναιρούν σε –η– και το –αα– σε –ᾱ–.ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: κύων κυνὸς κυνὶ κύνα κύον κύνες κυνῶν κυσὶ(ν) κύνας κύνες ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΛΙΣΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΛΙΤΑ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ 1.µναῖς τὰς µνάας .µνᾶν (ὦ) µνάα .gr .µνᾶς τῇ µνάᾳ .Ἑρµῆς τοῦ Ἑρµέου .gr και sapiens@sch. Στον πληθυντικό αριθμό απλώς προσθέτουμε τις γνωστές καταλήξεις των ασυναίρετων πρωτόκλιτων τύπων.Ἑρµαῖ τῶν Ἑρµεῶν . 3. Βασικές συναιρέσεις: ε+α=η ε+ᾳ=ῃ α+α=ᾱ α+ᾳ=ᾳ 2. βάζοντας παντού περισπωμένη και πάντα στη λήγουσα.philology‐online. Το ίδιο ισχύει και για τη γενική ενικού των συνηρημένων σε –ῆς–.µνᾶς (ὦ) µνάαι .Ἑρµῇ τὸν Ἑρµέαν .µνᾶ αἱ µνάαι .Ἑρµαῖς τοὺς Ἑρµέας . ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ὁ Ἑρµέας .gr/ sapiens@otenet.µνῶν ταῖς µνάαις .Ἑρµᾶς (ὦ) Ἑρµέαι . Ιδιαίτερη προσοχή δείχνουμε στον τονισμό των πρωτόκλιτων συνηρημένων τύπων.µνᾷ τὴν µνάαν .
ἔκπλῳ τὸν ἔκπλοον .) ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΛΙΣΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΚΛΙΤΑ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ 4. Τα φωνήεντα –ο– και –ε– των συνηρημένων δευτερόκλιτων ουσιαστικών. συναιρούνται μ’ αυτόν σε –ου–.ἔκπλων τοῖς ἐκπλόοις .ἔκπλουν (ὦ) ἔκπλοε .συκαῖς τὰς συκέας . όταν ακολουθεί αμέσως ο χαρακτήρας –ο–.συκῆς τῇ συκέᾳ .πλοῖ 13 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.συκῆν (ὦ) συκέα .ἔκπλοις τοὺς ἐκπλόους .gr και sapiens@sch.πλῶν τοῖς πλόοις .ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ἡ συκέα . στην οποία τονίζεται και η ονομαστική του ενικού αριθμού.ἔκπλους τοῦ ἐκπλόου .πλοῦς (ὦ) πλόοι .πλοῖς τοὺς πλόους .συκαῖ τῶν συκεῶν .πλοῦν (ὦ) πλόε .συκαῖ ΟΜΟΙΩΣ: ἀµυγδαλῆ ἀλωπεκῆ κυνῆ λεοντῆ ῥοδῆ γαλῆ γῆ (εν.πλοῦς τοῦ πλόου .ἔκπλοι ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ὁ πλόος .ἔκπλους (ὦ) ἔκπλοοι .ἔκπλοι τῶν ἐκπλόων . 6. χάνονται κατά τη συναίρεση εμπρός από τις καταλήξεις.philology‐online.συκῶν ταῖς συκέαις .πλῷ τὸν πλόον . Όλες οι πτώσεις των συνηρημένων ουσιαστικών της β΄ κλίσης τονίζονται στην ίδια συλλαβή. Βασικές συναιρέσεις: ο + ο = ου ε + ο = ου 5. Στον πληθυντικό αριθμό απλώς προσθέτουμε τις γνωστές καταλήξεις των ασυναίρετων δευτερόκλιτων τύπων. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ΠΤΩΣΕΙΣ ὁ ἔκπλοος .gr .ἔκπλου ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ οἱ ἔκπλοοι .συκῆ τῆς συκέας .συκῆ αἱ συκέαι .gr/ sapiens@otenet.συκᾶς (ὦ) συκέαι .πλοῦ οἱ πλόοι .ἔκπλου τῷ ἐκπλόῳ . Διαφορετικά.πλοῖ τῶν πλόων .συκῇ τὴν συκέαν . Το ίδιο ισχύει και για τη γενική και δοτική του ενικού αριθμού.πλοῦ τῷ πλόῳ .
gr/ sapiens@otenet.ὀστοῦν τοῦ ὀστέου . Φυλάγουν σε όλες τις πτώσεις τον ίδιο τόνο που έχει η ονομαστική ενικού και μάλιστα στην ίδια συλλαβή.gr .ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: τὸ ὀστέον .ὀστοῦ τῷ ὀστέῳ .ὀστοῦν τὰ ὀστέα .ὀστῷ τὸ ὀστέον . 2.ὀστᾶ (ὦ) ὀστέα .ὀστᾶ τῶν ὀστέων . Μερικά σχηματίζουν την αιτιατική ενικού χωρίς τελικό –ν– (δηλαδή κατά την γ΄ κλίση).philology‐online. 4. όπου στις αντίστοιχες καταλήξεις της ασυναίρετης δεύτερης κλίσης υπάρχει –ι– (υπογεγραμμένο ή προσγεγραμμένο). 3.ὀστᾶ ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΛΙΣΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΤΙΚΟΚΛΙΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ 1.gr και sapiens@sch. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ΠΤΩΣΕΙΣ ὁ πρόνεως (=πρόναος) τοῦ πρόνεω τῷ πρόνεῳ τὸν πρόνεων (ὦ) πρόνεως ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ οἱ πρόνεῳ τῶν πρόνεων τοῖς πρόνεῳς τοὺς πρόνεως (ὦ) πρόνεῳ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ἡ ἅλως (=το αλώνι) τῆς ἅλω τῇ ἅλῳ τὴν ἅλω(ν) (ὦ) ἅλως αἱ ἅλῳ τῶν ἅλων ταῖς ἅλῳς τὰς ἅλως (ὦ) ἅλῳ 14 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.ὀστῶν τοῖς ὀστέοις .ὀστοῖς τὰ ὀστέα . Έχουν ονομαστική και κλητική πτώση όμοια. Φυλάγουν στις καταλήξεις όλων των πτώσεων το –ω– της ονομαστικής ενικού και παίρνουν υπογεγραμμένο –ι–.ὀστοῦν (ὦ) ὀστέον .
gr/ sapiens@otenet. Η αντωνυμία τοιοῦτος. τοσόνδε και τηλικόσδε. τηλικήδε. τοιόνδε και τοσόσδε. Η αντωνυμία ὅδε. τηλικόνδε στην ονομαστική και αιτιατική πτώση ενικού και πληθυντικού αριθμού 15 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.οἱ (ἓ) Γ΄ πρόσωπο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ (σφεῖς) (σφῶν) σφίσι(ν) (σφᾶς) - 4. τοιοῦτο(ν) στο ουδέτερο γένος παίρνει τελικό «ν» κατά περίπτωση. 7. ἐκεῖνο κλίνεται ως τρικατάληκτο β΄ κλιτο επίθετο.gr και sapiens@sch.σοι σὲ . Οι αντωνυμίες τοιόσδε. Οι αντωνυμίες της αρχαίας ελληνικής γλώσσας δεν έχουν κλητική πτώση ούτε ενικού ούτε πληθυντικού αριθμού. 2.σου σοὶ . Η αντωνυμία οὗτος. τοσήδε. 3.gr .µε ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἡµεῖς ἡµῶν ἡµῖν ἡµᾶς ΕΝΙΚΟΣ σὺ σοῦ . τοῦτο (δεικτική) στον ενικό αριθμό του αρσενικού και του θηλυκού γένους έχει κλητική πτώση (οὗτος. αν ακολουθεί φωνήεν. αὕτη αντίστοιχα)· προσοχή το ουδέτερο γένος χωρίς «ν». Η αντωνυμία ἐκεῖνος.σε Β΄ πρόσωπο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ὑµεῖς ὑµῶν ὑµῖν ὑµᾶς ΕΝΙΚΟΣ (οὗ) οἷ .ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: τὸ ἀνώγεων τοῦ ἀνώγεω τῷ ἀνώγεῳ τὸ ἀνώγεων (ὦ) ἀνώγεων τὰ ἀνώγεω τῶν ἀνώγεων τοῖς ἀνώγεῳς τὰ ἀνώγεω (ὦ) ἀνώγεω ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ 1. αὕτη. ἥδε.µοι ἐµὲ . τοιάδε.µου ἐµοὶ . τοιαύτη.philology‐online. τόδε κλίνεται και τονίζεται όπως το άρθρο με την προσθήκη του εγκλιτικού δεικτικού μορίου «δὲ» στο τέλος της. Στην ονομαστική πτώση ενικού και πληθυντικού αριθμού όλων των γενών η αντωνυμία παίρνει οξεία. χωρίς τελικό «ν» στο ουδέτερο γένος και φυσικά χωρίς κλητική πτώση. Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ ὅδε τοῦδε τῷδε τόνδε ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ οἵδε τῶνδε τοῖσδε τούσδε Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ ἥδε τῆσδε τῇδε τήνδε ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ αἵδε τῶνδε ταῖσδε τάσδε Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ τόδε τοῦσδε τῷδε τόδε ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τάδε τῶνδε τοῖσδε τάδε - 6. 5. Προσωπική αντωνυμία (προσοχή στο γ΄ πρόσωπο): Α΄ πρόσωπο ΠΤΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΔΕΙΚΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ ἐγὼ ἐµοῦ . ἐκείνη.
όλων των γενών παίρνουν οξεία. αὐτὸ (χωρίς τελικό «ν» στο ουδέτερο γένος) κλίνεται σε όλες τις πτώσεις εκτός φυσικά κλητικής.σφᾶς αὐτοὺς ΕΝΙΚΟΣ ἑαυτῆς ἑαυτῇ ἑαυτὴν Α΄ πρόσωπο Αρσενικό γένος ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἡµῶν αὐτῶν ἡµῖν αὐτοῖς ἡµᾶς αὐτοὺς Α΄ πρόσωπο Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ ἐµαυτῆς ἐµαυτῇ ἐµαυτὴν Β΄ πρόσωπο Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ σεαυτῆς σεαυτῇ σεαυτὴν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ὑµῶν αὐτῶν ὑµῖν αὐταῖς ὑµᾶς αὐτὰς Γ΄ πρόσωπο Θηλυκό γένος ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἑαυτῶν . 8. Η οριστική αντωνυμία αὐτός. Κτητικές αντωνυμίες: ΕΝΑΣ ΚΤΗΤΟΡΑΣ ΓΕΝΗ ΑΡΣΕΝΙΚΟ α΄ πρόσωπο ἐµὸς ἐµὴ ἐµὸν β΄ πρόσωπο σὸς σὴ σὸν γ΄ πρόσωπο ἑὸς ἑὴ ἑὸν α΄ πρόσωπο ἡµέτερος ἡµετέρα ἡµέτερον ΚΤΗΤΙΚΕΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ ΠΟΛΛΟΙ ΚΤΗΤΟΡΕΣ β΄ πρόσωπο ὑµέτερος ὑµετέρα ὑµέτερον γ΄ πρόσωπο σφέτερος σφετέρα σφέτερον ΘΗΛΥΚΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ 11.gr και sapiens@sch. 9.σφῶν αὐτῶν ἑαυτοῖς .σφίσιν αὐταῖς ἑαυτὰς . ενώ στη γενική και δοτική ενικού και πληθυντικού όλων των γενών παίρνουν περισπωμένη.σφίσιν αὐτοῖς ἑαυτοὺς .gr . αὐτή. Η επαναληπτική αντωνυμία αὐτός.gr/ sapiens@otenet.σφῶν αὐτῶν ἑαυταῖς . 10. αὐτή.philology‐online. αὐτὸ (χωρίς τελικό «ν» στο ουδέτερο γένος) κλίνεται μόνο στις πλάγιες πτώσεις.σφᾶς αὐτὰς Γ΄ πρόσωπο Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ ἑαυτὸ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἑαυτὰ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἡµῶν αὐτῶν ἡµῖν αὐταῖς ἡµᾶς αὐτὰς Β΄ πρόσωπο Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Α΄ πρόσωπο Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Β΄ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ Γ΄ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ 16 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. Αυτοπαθητικές αντωνυμίες (μόνο στις πλάγιες πτώσεις): Α΄ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΑΥΤΟΠΑΘΗΤΙΚΕΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ ΑΥΤΟΠΑΘΗΤΙΚΕΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ ΑΥΤΟΠΑΘΗΤΙΚΕΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ ΕΝΙΚΟΣ ἐµαυτοῦ ἐµαυτῷ ἐµαυτὸν Β΄ πρόσωπο Αρσενικό γένος ΕΝΙΚΟΣ σεαυτοῦ σεαυτῷ σεαυτὸν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ὑµῶν αὐτῶν ὑµῖν αὐτοῖς ὑµᾶς αὐτοὺς Γ΄ πρόσωπο Αρσενικό γένος ΕΝΙΚΟΣ ἑαυτοῦ ἑαυτῷ ἑαυτὸν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἑαυτῶν .
τῷ τί ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τίνα τίνων τίσι(ν) τίνα - 14.gr/ sapiens@otenet.τῷ τίνα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τίνες τίνων τίσι(ν) τίνας Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ τί (πάντα οξεία) τίνος – τοῦ τίνι . Αόριστη αντωνυμία (η αντωνυμία δεῖνα ή μένει άκλιτη ή κλίνεται κατά την γ΄κλίση· τονίζεται σταθερά στην ίδια συλλαβή.ἄττα τινῶν τισὶ(ν) τινὰ .gr .τῷ τίνα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τίνες τίνων τίσι(ν) τίνας Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ τίς (πάντα οξεία) τίνος – τοῦ τίνι . σύμφωνα με τους κανόνες τονισμού): Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ δεῖνα δεῖνος δεῖνι δεῖνα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ δεῖνες δείνων δεῖσι δεῖνας Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ δεῖνα δεῖνος δεῖνι δεῖνα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ δεῖνες δείνων δεῖσι δεῖνας Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ δεῖνα δεῖνος δεῖνι δεῖνα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ 17 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online. Ερωτηματική αντωνυμία: Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ τίς (πάντα οξεία) τίνος – τοῦ τίνι . Αλληλοπαθητική αντωνυμία (μόνο στον πληθυντικό αριθμό και μόνο στις πλάγιες πτώσεις): Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΑΟΡΙΣΤΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΑΟΡΙΣΤΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ἀλλήλων ἀλλήλοις ἀλλήλους Θηλυκό γένος ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ἀλλήλων ἀλλήλαις ἀλλήλας Ουδέτερο γένος ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ἀλλήλων ἀλλήλοις ἄλληλα - 13. Αόριστη αντωνυμία: Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ τὶς τινὸς – του τινὶ – τῳ τινὰ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τινὲς τινῶν τισὶ(ν) τινὰς Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ τὶς τινὸς – του τινὶ – τῳ τινὰ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τινὲς τινῶν τισὶ(ν) τινὰς Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ τὶ (πάντα οξεία) τινὸς – του τινὶ – τῳ τὶ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τινὰ .gr και sapiens@sch.ἄττα - 15.12.
ἀµφότερα κλίνεται ως τρικατάληκτο επίθετο της β΄ κλίσης μόνο στον πληθυντικό αριθμό.gr και sapiens@sch. ἄλλο κλίνεται ως τρικατάληκτο επίθετο της β΄ κλίσης σε –ος.ἅττα ὧντινων οἷστισι(ν) ἅτινα . Αναφορικές αντωνυμίες: Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ ὃς οὗ ᾧ ὃν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ οἳ ὧν οἷς οὓς Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ ἣ ἧς ᾗ ἣν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ αἳ ὧν αἷς ἃς Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ ὃ οὗ ᾧ ὃ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἃ ὧν οἷς ἃ - Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ ὅστις οὗτινος . ἄλλη.τι οὗτινος .gr/ sapiens@otenet.gr .ὅτῳ ὅ.ὅτου ᾧτινι . Η αντωνυμία ἀµφότεροι.ἅττα - 18 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. –η. αλλά χωρίς τελικό «ν» στο ουδέτερο γένος. 19.16.philology‐online.ὅτου ᾧτινι . ἀµφότεραι. Η αντωνυμία ἄλλος. 18.τι ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἅτινα . Επιμεριστικές αντωνυμίες: Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ πᾶς παντὸς παντὶ πάντα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ πάντες πάντων πᾶσι(ν) πάντας ΕΠΙΜΕΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΕΠΙΜΕΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΕΠΙΜΕΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΕΠΙΜΕΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ πᾶσα πάσης πάσῃ πᾶσαν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ πᾶσαι πασῶν πάσαις πάσας Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ πᾶν παντὸς παντὶ πᾶν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ πάντα πάντων πᾶσι(ν) πάντα - Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ οὐδεὶς οὐδενὸς οὐδενὶ οὐδένα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ οὐδένες οὐδένων οὐδέσι(ν) οὐδένας - Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ οὐδεµία οὐδεµιᾶς οὐδεµιᾷ οὐδεµίαν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ οὐδὲν οὐδενὸς οὐδενὶ οὐδὲν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ 17. – ον.ὅτῳ ὅντινα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ οἵτινες ὧντινων οἷστισι(ν) οὕστινας - Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ ἥτις ἧστινος ᾗτινι ἥντινα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ αἵτινες ὧντινων αἷστισι(ν) ἅστινας - Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ ὅ.
ἡ θάττων – τὸ θᾶττον ὁ. ἡ ἐχθίων – τὸ ἔχθιον ἐχθρότερος ὁ.philology‐online.ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΩΜΑΛΩΝ ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΩΝ ΘΕΤΙΚΟΣ ΒΑΘΜΟΣ αἰσχρὸς ἐχθρὸς ἡδὺς καλὸς µέγας ῥᾴδιος ταχὺς ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ὁ.gr/ sapiens@otenet. ἡ µείων – τὸ µεῖον ὁ.gr . ἡ ῥᾴων – τὸ ῥᾷον ὁ. ἡ µείζων – τὸ µεῖζον ὁ. ἡ ἥττων – τὸ ἧττον ὁ. ἡ πλείων – τὸ πλέον ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟΣ ΒΑΘΜΟΣ αἴσχιστος ἔχθιστος ἐχθρότατος ἥδιστος κάλλιστος µέγιστος ῥᾷστος τάχιστος ἄριστος βέλτιστος κράτιστος λῷστος κάκιστος χείριστος µακρότατος µήκιστος µικρότατος ἐλάχιστος ἥκιστα ὀλίγιστος πλεῖστος ἀγαθὸς κακὸς µακρὸς µικρὸς ὀλίγος πολὺς 19 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἡ χείρων – τὸ χεῖρον µακρότερος µικρότερος ὁ. ἡ βελτίων – τὸ βέλτιον ὁ. ἡ ἐλάττων – τὸ ἔλαττον ὁ. ἡ ἡδίων – τὸ ἥδιον ὁ. ἡ ἀµείνων – τὸ ἄµεινον ὁ. ἡ αἰσχίων – τὸ αἴσχιον ὁ. ἡ καλλίων – τὸ κάλλιον ὁ. ἡ κρείττων – τὸ κρεῖττον ὁ.gr και sapiens@sch. ἡ λῴων – τὸ λῷον ὁ. ἡ κακίων – τὸ κάκιον ὁ.
gr/ sapiens@otenet.philology‐online.gr και sapiens@sch. πρώτη.ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΩΝ (1‐10) ΑΡΑΒΙΚΑ ΨΗΦΙΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΑΚΤΙΚΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 α΄ β΄ γ΄ δ΄ ε΄ ς΄ ζ΄ η΄ θ΄ ι΄ εἷς. ἕν δύο τρεῖς. πρῶτον δεύτερος – α – ον τρίτος – η – ον τέταρτος – η – ον πέµπτος – η – ον ἕκτος – η – ον ἕβδοµος – η – ον ὄγδοος – η – ον ἔνατος – η – ον δέκατος – η – ον ἁπλοῦς διπλοῦς τριπλοῦς τετραπλοῦς πενταπλοῦς ἑξαπλοῦς ἑπταπλοῦς ὀκταπλοῦς ἐννεαπλοῦς δεκαπλοῦς διπλάσιος τριπλάσιος τετραπλάσιος πενταπλάσιος ἑξαπλάσιος ἑπταπλάσιος ὀκταπλάσιος ἐννεαπλάσιος δεκαπλάσιος δευτεραῖος τριταῖος τεταρταῖος πεµπταῖος ἐναταῖος δεκαταῖος µονὰς δυὰς τριὰς τετρὰς πεµπτὰς ἑξὰς ἅπαξ δὶς τρὶς τετράκις πεντάκις ἑξάκις ἑπτὰς – ἑβδοµὰς ἑπτάκις ὀκτὰς ἐννεὰς δεκὰς ὀκτάκις ἐνάκις δεκάκις 20 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr . τρία τέσσαρες. µία. τέσσαρα πέντε ἕξ ἑπτὰ ὀκτὼ ἐννέα δέκα πρῶτος.
κἄν (=και αν ακόµη). οὔτε. ὡς. µέν. πρίν. ὁποσάκις – ἡνίκα. ὡς. ἐάν. ἀτάρ (=όµως). ἐάντε. µηδ’ ἐάν (=ούτε και αν) – καίπερ (=αν και). µὴ οὐ. δή. ἄντε. ἐπεί. Συμπερασματικοί Ειδικοί Υποθετικοί εἰ. ἐπειδὰν – ἕως. ὅµως. καί. τοίνυν.ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΥΝΔΕΣΜΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Συμπλεκτικοί ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ τε. µήν (=όµως). ἐπειδὴ – ὅταν. καίτοι (=και όµως). οὐκοῦν – ὥστε. ὁπότε – ὁσάκις. ἄν.gr/ sapiens@otenet. ἂν καὶ – καὶ εἰ. οὐδ’ ἐάν.philology‐online. ὅτι.gr και sapiens@sch. ὁπηνίκα – ἐπεί. ἐπάν. ἤτοι. ὡς – ὅτε. εἴτε. ὡς (=για να). µηδέ. τοιγαροῦν – οὔκουν. διότι. ἄρα. ἀλλά. δῆτα. οὐδ’ εἰ. µέντοι. ἄχρι. τοιγάρτοι. ὅπως. µήτε – οὐδέ. οὖν. ἔστε. δέ. ἐπειδή. καὶ µήν (=και όµως). ἀλλὰ µήν (=αλλά όµως). εἰ καί.gr . 21 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. γάρ – ὅτι. ἤν. καὶ ἄν. οὐ µὴν ἀλλά (=αλλά όµως). ἤντε. Αντιθετικοί ‐ Εναντιωματικοί Παραχωρητικοί ‐ Ενδοτικοί Χρονικοί Αιτιολογικοί Τελικοί ἵνα. µέχρι. Ενδοιαστικοί ‐ Διστακτικοί µή. ὡς. Διαζευκτικοί ‐ Διαχωριστικοί ἤ. ὁπόταν.
gr .gr και sapiens@sch.χ.τ.philology‐online.χ. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ (περιφραστικά) γενόµενος γενοµένη γενόµενον γενέσθαι γεγονὼς γεγονυῖα γεγονὸς γεγονέναι - - - - - Σημείωση: Ο αόριστος.τ. 22 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.χ.τ.gr/ sapiens@otenet.ὄντων ἔστωσαν ὤν οὖσα ὄν εἶναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ - - - - - - ἐσοίµην ἔσοιο ἔσοιτο ἐσοίµεθα ἔσοισθε ἔσοιντο γενοίµην γένοιο γένοιτο γενοίµεθα γένοισθε γένοιντο µ. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ (περιφραστικά) ἐσόµενος ἐσοµένη ἐσόµενον γενοῦ γενέσθω γένεσθε γενέσθων γενέσθωσαν µ. ΠΡΚ + προστακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ (περιφραστικά) ἔσεσθαι γένωµαι γένῃ γένηται γενώµεθα γένησθε γένωνται µ.ἔσει ἔσται ἐσόµεθα ἔσεσθε ἔσονται ἐγενόµην ἐγένου ἐγένετο ἐγενόµεθα ἐγένεσθε ἐγένοντο γέγονα γέγονας γέγονε γεγόναµεν γεγόνατε γεγόνασι(ν) ἐγεγόνειν ἐγεγόνεις ἐγεγόνει ἐγεγόνεµεν ἐγεγόνετε ἐγεγόνεσαν ὦ ᾖς ᾖ ὦµεν ἦτε ὦσι(ν) εἴην εἴης εἴη εἴηµεν – εἶµεν εἴητε – εἶτε εἴησαν – εἶεν ἴσθι ἔστω ἔστε ἔστων .ΤΟ ΡΗΜΑ εἰµὶ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο εἰµὶ εἶ ἐστὶ(ν) ἐσµὲν ἐστὲ εἰσὶ(ν) ἦν ἦσθα ἦν ἦµεν ἦτε ἦσαν ἔσοµαι ἔσῃ . παρακείμενος και υπερσυντέλικος του βοηθητικού ρήματος εἰµὶ αναπληρώνονται από το ρήμα γίγνοµαι.
gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.philology‐online. όπως την παρουσιάζει ο παραπάνω πίνακας.gr .ΚΛΙΣΗ ΜΕΤΟΧΗΣ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΤΟΥ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ εἰµὶ ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΘΗΛΥΚΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ ὢν ὄντος ὄντι ὄντα ὢν ὄντες ὄντων οὖσι(ν) ὄντας ὄντες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: οὖσα οὔσης οὔσῃ οὖσαν οὖσα οὖσαι οὐσῶν οὔσαις οὔσας οὖσαι ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ὂν ὄντος ὄντι ὂν ὂν ὄντα ὄντων οὖσι(ν) ὄντα ὄντα Σημείωση: Η κλίση της μετοχής ενεστώτα του βοηθητικού ρήματος εἰµί. 23 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. με τις ανάλογες φυσικά τροποποιήσεις στον τονισμό. ουσιαστικά αντιπροσωπεύει και τις καταλήξεις στην κλίση των μετοχών για όλα τα ρήματα ενεργητικής φωνής της α΄ συζυγίας.
τ. κανονικά σχηματίζεται μόνο περιφραστικός τύπος. 3.gr/ sapiens@otenet.χ.χ.λ.χ.τ. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ (περιφραστικά) ή λελύκοιµι λελύκοις κ.τ. 24 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.λ. 2.philology‐online. (µονολεκτικά) λύσας λύσασα λῦσαν λῦσαι λελυκὼς λελυκυῖα λελυκὸς λελυκέναι - - - - - ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: Ο περιφραστικός ΠΡΚ στην υποτακτική και ευκτική έγκλιση της ενεργητικής φωνής είναι πιο εύχρηστος από τον μονολεκτικό.Ενεργητική Φωνή ρ. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ (περιφραστικά) ή λελύκω λελύκῃς κ.gr .τ. Οι δεύτεροι τύποι της ευκτικής αορίστου λέγονται αιολικοί και είναι πιο εύχρηστοι από τους άλλους. Στην προστακτική έγκλιση όμως του ίδιου χρόνου της ίδιας φωνής. - - - - - - λύσοιµι λύσοις λύσοι λύσοιµεν λύσοιτε λύσοιεν λύσαιµι λύσαις – λύσειας λύσαι – λύσειε(ν) λύσαιµεν λύσαιτε λύσαιεν – λύσειαν µ.gr και sapiens@sch. λῡ . ΠΡΚ + προστακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ λύσειν λύσω λύσῃς λύσῃ λύσωµεν λύσητε λύσωσι(ν) µ.τ. Οι τύποι του γ΄ πληθυντικού προσώπου της προστακτικής σε –ντων είναι πιο εύχρηστοι από τους τύπους σε –τωσαν. (µονολεκτικά) λύσων λύσουσα λῦσον λῦσον λυσάτω λύσατε λυσάντων – λυσάτωσαν µ. λύω (θ.ω) Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο λύω λύεις λύει λύοµεν λύετε λύουσι(ν) ἔλυον ἔλυες ἔλυε ἐλύοµεν ἐλύετε ἔλυον λύσω λύσεις λύσει λύσοµεν λύσετε λύσουσι(ν) ἔλυσα ἔλυσας ἔλυσε ἐλύσαµεν ἐλύσατε ἔλυσαν λέλυκα λέλυκας λέλυκε λελύκαµεν λελύκατε λελύκασι(ν) ἐλελύκειν ἐλελύκεις ἐλελύκει ἐλελύκεµεν ἐλελύκετε ἐλελύκεσαν λύω λύῃς λύῃ λύωµεν λύητε λύωσι(ν) λύοιµι λύοις λύοι λύοιµεν λύοιτε λύοιεν λύε λυέτω λύετε λυόντων – λυέτωσαν λύων λύουσα λῦον λύειν ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ 1.
οἴει. 3.λύσει λύσεται λυσόµεθα λύσεσθε λύσονται ἐλυσάµην ἐλύσω ἐλύσατο ἐλυσάµεθα ἐλύσασθε ἐλύσαντο λέλυµαι λέλυσαι λέλυται λελύµεθα λέλυσθε λέλυνται ἐλελύµην ἐλέλυσο ἐλέλυτο ἐλελύµεθα ἐλέλυσθε ἐλέλυντο λύωµαι λύῃ λύηται λυώµεθα λύησθε λύωνται λυοίµην λύοιο λύοιτο λυοίµεθα λύοισθε λύοιντο λύου λυέσθω λύεσθε λυέσθων – λυέσθωσαν λυόµενος λυοµένη λυόµενον λύεσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ 1. ὄψοµαι: βούλει. 25 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ λελυµένος λελυµένη λελυµένον λελύσθαι - - - - - ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: Οι τύποι του β΄ ενικού της μέσης φωνής σε –ει έγιναν αργότερα πιο εύχρηστοι από τους αρχαιότερους τύπους σε -ῃ.τ. - - - - - - λυσοίµην λύσοιο λύσοιτο λυσοίµεθα λύσοισθε λύσοιντο λυσαίµην λύσαιο λύσαιτο λυσαίµεθα λύσαισθε λύσαιντο λυσόµενος λυσοµένη λυσόµενον λῦσαι λυσάσθω λύσασθε λυσάσθων – λυσάσθωσαν λέλυσο λελύσθω λέλυσθε λελύσθων – λελύσθωσαν λύσεσθαι λύσωµαι λύσῃ λύσηται λυσώµεθα λύσησθε λύσωνται λυσάµενος λυσαµένη λυσάµενον λύσασθαι µ.λ. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ µ. λῡ . οἴοµαι.τ.λύει λύεται λυόµεθα λύεσθε λύονται ἐλυόµην ἐλύου ἐλύετο ἐλυόµεθα ἐλύεσθε ἐλύοντο λύσοµαι λύσῃ .gr/ sapiens@otenet.philology‐online.χ.χ. Στην προστακτική της μέσης φωνής ο μονολεκτικός παρακείμενος είναι πιο εύχρηστος από τον περιφραστικό (λελυµένος – η – ον ἴσθι. Οι τύποι του γ΄ πληθυντικού της προστακτικής σε –σθων είναι πιο εύχρηστοι από τους τύπους σε –σθωσαν.).Μέση Φωνή – Μέση Διάθεση ρ.τ. λύοµαι (θ. Αλλά γράφεται πάντα με –ει το β΄ ενικό των ρημάτων βούλοµαι.gr και sapiens@sch.οµαι) Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο λύοµαι λύῃ . 2. ὄψει. ἔστω κ.gr .
χ. ὄψοµαι: βούλει. οἴει.gr .philology‐online.λύει λύεται λυόµεθα λύεσθε λύονται ἐλυόµην ἐλύου ἐλύετο ἐλυόµεθα ἐλύεσθε ἐλύοντο λυθήσοµαι λυθήσῃ λυθήσει λυθήσεται λυθησόµεθα λυθήσεσθε λυθήσονται ἐλύθην ἐλύθης ἐλύθη ἐλύθηµεν ἐλύθητε ἐλύθησαν λέλυµαι λέλυσαι λέλυται λελύµεθα λέλυσθε λέλυνται ἐλελύµην ἐλέλυσο ἐλέλυτο ἐλελύµεθα ἐλέλυσθε ἐλέλυντο λύωµαι λύῃ λύηται λυώµεθα λύησθε λύωνται λυοίµην λύοιο λύοιτο λυοίµεθα λύοισθε λύοιντο λύου λυέσθω λύεσθε λυέσθων – λυέσθωσαν λυόµενος λυοµένη λυόµενον λύεσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΠΑΘ. ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΝΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ. 6. λῡ .τ. - - - - - - λυθησοίµην λυθήσοιο λυθήσοιτο λυθησοίµεθα λυθήσοισθε λυθήσοιντο λυθείην λυθείης λυθείη λυθείηµεν-θεῖµεν λυθείητε-θεῖτε λυθείησαν-θεῖεν λυθησόµενος λυθησοµένη λυθησόµενον λύθητι λυθήτω λύθητε λυθέντων – λυθήτωσαν λέλυσο λελύσθω λέλυσθε λελύσθων – λελύσθωσαν λυθήσεσθαι λυθῶ λυθῇς λυθῇ λυθῶµεν λυθῆτε λυθῶσι(ν) λυθεὶς λυθεῖσα λυθὲν λυθῆναι µ.ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ 4. ἔστω κ. 26 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ ΜΕ ΜΕΣΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ ΜΕ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ. Οι τύποι του γ΄ πληθυντικού της προστακτικής σε –σθων είναι πιο εύχρηστοι από τους τύπους σε –σθωσαν.). 5.λ.τ. οἴοµαι. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ λελυµένος λελυµένη λελυµένον λελύσθαι - - - - - ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: Οι τύποι του β΄ ενικού της μέσης φωνής σε –ει έγιναν αργότερα πιο εύχρηστοι από τους αρχαιότερους τύπους σε -ῃ. Στην προστακτική της μέσης φωνής ο μονολεκτικός παρακείμενος είναι πιο εύχρηστος από τον περιφραστικό (λελυµένος – η – ον ἴσθι.gr/ sapiens@otenet.χ. ΔΗΛΑΔΗ ΤΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΑ ΡΗΜΑΤΑ. λύοµαι (θ.οµαι) Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο λύοµαι λύῃ . ὄψει. Αλλά γράφεται πάντα με –ει το β΄ ενικό των ρημάτων βούλοµαι.ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΠΑΘ. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ µ.τ. ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΧΩΡΙΣΤΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ ΤΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣΤΟΥΣ ΤΑ ΠΑΘΗΤΙΚΑ Μέση Φωνή – Παθητική Διάθεση ρ. ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΟΡΙΣΤΟ.gr και sapiens@sch.
παράσχου). Το απαρέμφατο τονίζεται πάντα στην παραλήγουσα και παίρνει οξεία (ισχύει και για τα σύνθετα ρήματα).χ. 2. Μετοχή Απαρέµφατο ἐβαλόµην ἐβάλου ἐβάλετο ἐβαλόµεθα ἐβάλεσθε ἐβάλοντο βάλωµαι βάλῃ βάληται βαλώµεθα βάλησθε βάλωνται βαλοίµην βάλοιο βάλοιτο βαλοίµεθα βάλοισθε βάλοιντο βαλοῦ βαλέσθω βάλεσθε βαλέσθων – βαλέσθωσαν βαλόµενος βαλοµένη βαλόµενον βαλέσθαι ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: Για την Ενεργητική Φωνή: 1. σχοῦ . 27 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. εὑρίσκω. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο ἔβαλον ἔβαλες ἔβαλε ἐβάλοµεν ἐβάλετε ἔβαλον Οριστική βάλω βάλῃς βάλῃ βάλωµεν βάλητε βάλωσι(ν) Υποτακτική βάλοιµι βάλοις βάλοι βάλοιµεν βάλοιτε βάλοιεν Ευκτική βάλε βαλέτω βάλετε βαλόντων – βαλέτωσαν Προστακτική βαλὼν βαλοῦσα βαλὸν βαλεῖν ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ Μ.Φ. Ο τόνος ανεβαίνει όμως. Για τη Μέση Φωνή: 1.gr και sapiens@sch.philology‐online.gr . εὑρέ. Τα ρήματα αυτά στο β΄ ενικό της προστακτικής του αορίστου β΄ ανεβάζουν πάντα τον τόνο. Το β΄ ενικό της προστακτικής τονίζεται στη λήγουσα. εἰπέ. λέγω και ὁρῶ (όταν δεν είναι σύνθετο). όταν είναι σύνθετα.Φ. Στα σύνθετα ρήματα ο τόνος της προστακτικής του ενεργητικού αορίστου β΄ στο δεύτερο ενικό πρόσωπο αναβιβάζεται μόνο όταν: α) η προστακτική είναι μονοσύλλαβη ή β) η πρόθεση είναι δισύλλαβη. Το απαρέμφατο τονίζεται πάντα στην λήγουσα και παίρνει περισπωμένη (ισχύει και για τα σύνθετα ρήματα).ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ Α΄ ΣΥΖΥΓΙΑ ΡΗΜΑΤΩΝ Ε. 2. τονίζεται στην λήγουσα (ἐλθέ. αν το ρήμα είναι σύνθετο με δισύλλαβη πρόθεση. ἰδέ). στην παραλήγουσα (π.gr/ sapiens@otenet. Το β΄ ενικό πρόσωπο της προστακτικής της ενεργητικής φωνής των ρημάτων ἔρχοµαι. λαβέ. λαµβάνω. 3.
gr και sapiens@sch.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr .ΑΟΡΙΣΤΟΙ Β΄ (ΟΙ ΠΙΟ ΣΥΧΝΟΙ) ΠΙΝΑΚΑΣ ΡΗΜΑΤΩΝ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ἄγω αἱρέω(ῶ) αἱρέοµαι(οῦµαι) αἰσθάνοµαι ἁλίσκοµαι ἁµαρτάνω ἀπόλλυµαι βάλλω βάλλοµαι γιγνώσκω γίγνοµαι ἕποµαι ἔρχοµαι ἐρωτάω(ῶ) ἐσθίω εὑρίσκω ἔχω ἔχοµαι θέω – τρέχω θνῄσκω ἀφικνέοµαι(οῦµαι) ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ἤγαγον εἷλον εἱλόµην ἠσθόµην ἑάλων ἥµαρτον ἀπωλόµην ἔβαλον ἐβαλόµην ἔγνων ἐγενόµην ἑσπόµην ἦλθον ἠρόµην ἔφαγον ηὗρον ἔσχον ἐσχόµην ἔδραµον ἀπέθανον ἀφικόµην ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ λαγχάνω λαµβάνω λανθάνω λέγω λείπω λείποµαι µανθάνω ὁράω(ῶ) ὁράοµαι(ῶµαι) πάσχω πείθω πείθοµαι πίπτω πυνθάνοµαι τέµνω τέµνοµαι τυγχάνω φέρω φεύγω τρέποµαι ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ἔλαχον ἔλαβον ἔλαθον εἶπον ἔλιπον ἐλιπόµην ἔµαθον εἶδον εἰδόµην ἔπαθον ἔπιθον ἐπιθόµην ἔπεσον ἐπυθόµην ἔτεµον ἐτεµόµην ἔτυχον ἤνεγκον ἔφυγον ἐτραπόµην 28 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.
χ.gr τετιµηκέναι - τετιµηκὼς τετιµηκυῖα τετιµηκὸς τιµῆσαι τιµήσειν τιµάεν-τιµᾶν - (τιµῴην) τιµάων-τιµῶν τιµάουσα-τιµῶσα τιµάον-τιµῶν τιµάοιµι-τιµῷµι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ τίµαε-τίµα τιµάετω-τιµάτω τιµάετε-τιµᾶτε τιµαόντων-τιµώντων τιµαέτωσαντιµάτωσαν . εἰµὶ τίµησον τιµησάτω τιµήσατε τιµησάντωντιµησάτωσαν µ.philology‐online. ΕΝΣ του ρ. ΠΡΚ + προστακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ τιµήσας τιµήσασα τιµῆσαν ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - - 29 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΡΗΜΑΤΑ ‐ Α΄ ΤΑΞΗ (τιµάω-ῶ και τιµάοµαι-ῶµαι) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο τιµάω-τιµῶ τιµάεις-τιµᾷς τιµάει-τιµᾷ τιµάοµεν-τιµῶµεν τιµάετε-τιµᾶτε τιµάουσι(ν)-τιµῶσι(ν) ἐτίµαον-ἐτίµων ἐτίµαες-ἐτίµας ἐτίµαε-ἐτίµα ἐτιµάοµεν-ἐτιµῶµεν ἐτιµάετε-ἐτιµᾶτε ἐτίµαον-ἐτίµων τιµήσω τιµήσεις τιµήσει τιµήσοµεν τιµήσετε τιµήσουσι(ν) ἐτίµησα ἐτίµησας ἐτίµησε ἐτιµήσαµεν ἐτιµήσατε ἐτίµησαν τετίµηκα τετίµηκας τετίµηκε τετιµήκαµεν τετιµήκατε τετιµήκασι(ν) ἐτετιµήκειν ἐτετιµήκεις ἐτετιµήκει ἐτετιµήκεµεν ἐτετιµήκετε ἐτετιµήκεσαν τιµάω-τιµῶ τιµάῃς-τιµᾷς τιµάῃ-τιµᾷ τιµάωµεν-τιµῶµεν τιµάητε-τιµᾶτε τιµάωσι(ν)-τιµῶσι(ν) τιµάοις-τιµῷς τιµάοι-τιµῷ τιµάοιµεν-τιµῷµεν τιµάοιτε-τιµῷτε τιµάοιεν-τιµῷεν (τιµῴη) (τιµῴης) - - - - - τιµήσοιµι τιµήσοις τιµήσοι τιµήσοιµεν τιµήσοιτε τιµήσοιεν τιµήσαιµι τιµήσαις-τιµήσειας τιµήσαι-τιµήσειε τιµήσαιµεν τιµήσαιτε τιµήσαιεντιµήσειαν τετιµήκοιµι τετιµήκοις τετιµήκοι τετιµήκοιµεν τετιµήκοιτε τετιµήκοιεν (και περιφραστικά) µ.τ.gr/ sapiens@otenet.τ. ΕΝΣ του ρ. εἰµὶ τιµήσων τιµήσουσα τιµῆσον - τιµήσω τιµήσῃς τιµήσῃ τιµήσωµεν τιµήσητε τιµήσωσι(ν) τετιµήκω τετιµήκῃς τετιµήκῃ τετιµήκωµεν τετιµήκητε τετιµήκωσι(ν) (και περιφραστικά) µ.χ.τ. ΠΡΚ + υποτ. ΠΡΚ + ευκτ.χ.gr και sapiens@sch.
Στο απαρέμφατο της ενεργητικής φωνής το –ᾰ– συναιρείται με την αρχική κατάληξη του απαρεμφάτου –εν σε –ᾶν. ῃ = ᾳ / α + ο. δηλαδή τιµὰ .gr/ sapiens@otenet. εμπρός από το σύμφωνο των καταλήξεων.ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή τιµαόµενος-τιµώµενος τιµαοµένη-τιµωµένη τιµαόµενον-τιµώµενον Απαρέµφατο τιµάεσθαι-τιµᾶσθαι τιµάοµαι-τιµῶµαι τιµάῃ-τιµᾷ τιµάεται-τιµᾶται τιµαόµεθα-τιµώµεθα τιµάεσθε-τιµᾶσθε τιµάονται-τιµῶνται ἐτιµαόµην-ἐτιµώµην ἐτιµάου-ἐτιµῶ ἐτιµάετο-ἐτιµᾶτο ἐτιµαόµεθα-ἐτιµώµεθα ἐτιµάεσθε-ἐτιµᾶσθε ἐτιµάοντο-ἐτιµῶντο τιµήσοµαι τιµήσῃ (-ει) τιµήσεται τιµησόµεθα τιµήσεσθε τιµήσονται ἐτιµησάµην ἐτιµήσω ἐτιµήσατο ἐτιµησάµεθα ἐτιµήσασθε ἐτιµήσαντο τετίµηµαι τετίµησαι τετίµηται τετιµήµεθα τετίµησθε τετίµηνται ἐτετιµήµην ἐτετίµησο ἐτετίµητο ἐτετιµήµεθα ἐτετίµησθε ἐτετίµηντο τιµάωµαι-τιµῶµαι τιµάῃ-τιµᾷ τιµάηται-τιµᾶται τιµαώµεθα-τιµώµεθα τιµάησθε-τιµᾶσθε τιµάωνται-τιµῶνται τιµαοίµην-τιµῴµην τιµάοιο-τιµῷο τιµάοιτο-τιµῷτο τιµαοίµεθα-τιµῴµεθα τιµάοισθε-τιµῷσθε τιµάοιντο-τιµῷντο τιµάου-τιµῶ τιµαέσθω-τιµάσθω τιµάεσθε-τιµᾶσθε τιµαέσθων-τιµάσθων τιµαέσθωσαντιµάσθωσαν τιµησόµενος τιµησοµένη τιµησόµενον - - τιµήσωµαι τιµήσῃ τιµήσηται τιµησώµεθα τιµήσησθε τιµήσωνται µ.gr και sapiens@sch. πεινήω-ῶ.τ. έχουν όμως –η– ή –ῃ–. ου = ω / α + οι = ῳ. Κλίνονται γενικά στον ΕΝΣ και τον ΠΡΤ κατά τα ρήματα σε –άω. 2. παρακείμενο και υπερσυντέλικο. Τα ρήματα ζήω-ῶ. η = ᾱ / α + ει. ω. με ΕΚΤΑΣΗ του βραχύχρονου χαρακτήρα –ᾰ– του θέματος σε –η–. διψήω-ῶ και χρήοµαι-ῶµαι έχουν χαρακτήρα –η– κι όχι –ᾰ– στο θέμα τους. Τα συνηρημένα ρήματα που ανήκουν στην α΄ τάξη σχηματίζουν τους υπόλοιπους χρόνους.τ. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ Α΄ ΤΑΞΗ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΥΝΑΙΡΕΣΕΙΣ: α + ε. αόριστο.χ.philology‐online.χ. όπου τα ρήματα σε –άω έχουν –ᾱ– ή –ᾳ–. 3.gr τετιµῆσθαι - τιµήσασθαι τιµήσεσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ - - - - - τιµησοίµην τιµήσοιο τιµήσοιτο τιµησοίµεθα τιµήσοισθε τιµήσοιντο . 4. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ τιµησαίµην τιµήσαιο τιµήσαιτο τιµησαίµεθα τιµήσαισθε τιµήσαιντο µ.εν τιµᾶν κι όχι τιµὰ ειν τιµᾷν. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ τίµησαι τιµησάσθω τιµήσασθε τιµησάσθωντιµησάσθωσαν τετίµησο τετιµήσθω τετίµησθε τετιµήσθωντετιµήσθωσαν τιµησάµενος τιµησαµένη τιµησάµενον τετιµηµένος τετιµηµένη τετιµηµένον ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - - 1. 30 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. δηλαδή το μέλλοντα.
ποιέω-ποιῶ ποιέεις-ποιεῖς ποιέει-ποιεῖ ποιέοµεν-ποιοῦµεν ποιέετε-ποιεῖτε ποιέουσι(ν)-ποιοῦσι(ν) ἐποίεον-ἐποίουν ἐποίεες-ἐποίεις ἐποίεε-ἐποίει ἐποιέοµεν-ἐποιοῦµεν ἐποιέετε-ἐποιεῖτε ἐποίεον-ἐποίουν ποιήσω ποιήσεις ποιήσει ποιήσοµεν ποιήσετε ποιήσουσι(ν) ἐποίησα ἐποίησας ἐποίησε ἐποιήσαµεν ἐποιήσατε ἐποίησαν πεποίηκα πεποίηκας πεποίηκε πεποιήκαµεν πεποιήκατε πεποιήκασι(ν) ἐπεποιήκειν ἐπεποιήκεις ἐπεποιήκει ἐπεποιήκεµεν ἐπεποιήκετε ἐπεποιήκεσαν ποιέω-ποιῶ ποιέῃς-ποιῇς ποιέῃ-ποιῇ ποιέωµεν-ποιῶµεν ποιέητε-ποιῆτε ποιέωσι(ν)-ποιῶσι(ν) ποιέοις-ποιοῖς ποιέοι-ποιοῖ ποιέοιµεν-ποιοῖµεν ποιέοιτε-ποιεῖτε ποιέοιεν-ποιοῖεν (ποιοίη) (ποιοίης) (ποιεέτωσαν-ποιείτωσαν) - - - - - ποιήσοιµι ποιήσοις ποιήσοι ποιήσοιµεν ποιήσοιτε ποιήσοιεν ποιήσαιµι ποιήσαις-ποιήσειας ποιήσαι-ποιήσειε ποιήσαιµεν ποιήσαιτε ποιήσαιεν-ποιήσειαν πεποιήκοιµι πεποιήκοις πεποιήκοι πεποιήκοιµεν πεποιήκοιτε πεποιήκοιεν (και περιφραστικά) µ.gr πεποιηκέναι - πεποιηκὼς πεποιηκυῖα πεποιηκὸς ποιῆσαι ποιήσειν ποιέεν-ποιεῖν - (ποιοίην) ποίεε-ποίει ποιεέτω-ποιείτω ποιέετε-ποιεῖτε ποιεόντων-ποιούντων ποιέων-ποιῶν ποιέουσα-ποιοῦσα ποιέον-ποιοῦν ποιέοιµι-ποιοῖµι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ .τ. ΕΝΣ του ρ. ΠΡΚ + υποτ. ΠΡΚ + προστακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ποιήσας ποιήσασα ποιῆσαν ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - - 31 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ΕΝΣ του ρ.ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΡΗΜΑΤΑ ‐ Β΄ ΤΑΞΗ (ποιέω-ῶ και ποιέοµαι-οῦµαι) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Α.τ. εἰµὶ ποιήσων ποιήσουσα ποιῆσον - ποιήσω ποιήσῃς ποιήσῃ ποιήσωµεν ποιήσητε ποιήσωσι(ν) πεποιήκω πεποιήκῃς πεποιήκῃ πεποιήκωµεν πεποιήκητε πεποιήκωσι(ν) (και περιφραστικά) µ.χ.χ.gr/ sapiens@otenet. ΠΡΚ + ευκτ.philology‐online.φ.gr και sapiens@sch.χ.ρ. εἰµὶ ποίησον ποιησάτω ποιήσατε ποιησάντωνποιησάτωσαν µ.τ.τ.π.
τ.χ.φ. αόριστο. ῥέω. 32 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.χ.) συναιρούνται ΜΟΝΟ ΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ –ε– ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ –ε– ή –ει– (δηλαδή: ε + ε. θέω. χέω κ. ποιεόµενος-ποιούµενος ποιεοµένη-ποιουµένη ποιεόµενον-ποιούµενον Α.α. 3. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ποίησαι ποιησάσθω ποιήσασθε ποιησάσθωνποιησάσθωσαν πεποίησο πεποιήσθω πεποίησθε πεποιήσθωνπεποιήσθωσαν ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - 1. νέω. Τα συνηρημένα ρήματα που ανήκουν στην β΄ τάξη σχηματίζουν τους υπόλοιπους χρόνους. Τα συνηρημένα ρήματα σε –έω (-ῶ) που έχουν ΜΟΝΟΣΥΛΛΑΒΟ ΘΕΜΑ (π.χ. ει = ει).χ. δηλαδή το μέλλοντα. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ Β΄ ΤΑΞΗ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΥΝΑΙΡΕΣΕΙΣ: ε + ε = ει / ε + ο = ου / ε + µακρό φωνήεν = το µακρό φωνήεν / ε + δίφθογγος = ο δίφθογγος.τ.τ.gr και sapiens@sch. παρακείμενο και υπερσυντέλικο. πνέω.gr πεποιῆσθαι - ποιήσασθαι ποιήσεσθαι ποιέεσθαι-ποιεῖσθαι ποιέοµαι-ποιοῦµαι ποιέῃ-ποιῇ ποιέου-ποιοῦ ποιεέσθω-ποιείσθω ποιέεσθε-ποιεῖσθε ποιεέσθων-ποιείσθων ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ - .π. 2.philology‐online.gr/ sapiens@otenet. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ποιησόµενος ποιησοµένη ποιησόµενον ποιησάµενος ποιησαµένη ποιησάµενον πεποιηµένος πεποιηµένη πεποιηµένον - - ποιήσωµαι ποιήσῃ ποιήσηται ποιησώµεθα ποιήσησθε ποιήσωνται µ. με ΕΚΤΑΣΗ του βραχύχρονου χαρακτήρα –ε– του θέματος σε –η–.ρ. ποιέεται-ποιεῖται ποιεόµεθα-ποιούµεθα ποιέεσθε-ποιεῖσθε ποιέονται-ποιοῦνται ἐποιεόµην-ἐποιούµην ἐποιέου-ἐποιοῦ ἐποιέετο-ἐποιεῖτο ἐποιεόµεθα-ἐποιούµεθα ἐποιέεσθε-ἐποιεῖσθε ἐποιέοντο-ἐποιοῦντο ποιήσοµαι ποιήσῃ (-ει) ποιήσεται ποιησόµεθα ποιήσεσθε ποιήσονται ἐποιησάµην ἐποιήσω ἐποιήσατο ἐποιησάµεθα ἐποιήσασθε ἐποιήσαντο πεποίηµαι πεποίησαι πεποίηται πεποιήµεθα πεποίησθε πεποίηνται ἐπεποιήµην ἐπεποίησο ἐπεποίητο ἐπεποιήµεθα ἐπεποίησθε ἐπεποίηντο (ποιέει-ποιεῖ) ποιέωµαι-ποιῶµαι ποιέῃ-ποιῇ ποιέηται-ποιῆται ποιεώµεθα-ποιώµεθα ποιέησθε-ποιῆσθε ποιέωνται-ποιῶνται ποιεοίµην-ποιοίµην ποιέοιο-ποιοῖο ποιέοιτο-ποιοῖτο ποιεοίµεθα-ποιοίµεθα ποιέοισθε-ποιοῖσθε ποιέοιντο-ποιοῖντο (ποιεέσθωσαν-ποιείσθωσαν) - - - - - ποιησοίµην ποιήσοιο ποιήσοιτο ποιησοίµεθα ποιήσοισθε ποιήσοιντο ποιησαίµην ποιήσαιο ποιήσαιτο ποιησαίµεθα ποιήσαισθε ποιήσαιντο µ. εμπρός από το σύμφωνο των καταλήξεων.τ.ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μ.
χ. εἰµὶ δήλωσον δηλωσάτω δηλώσατε δηλωσάντωνδηλωσάτωσαν µ. ΠΡΚ + υποτ. εἰµὶ δηλώσων δηλώσουσα δηλῶσον - δηλώσω δηλώσῃς δηλώσῃ δηλώσωµεν δηλώσητε δηλώσωσι(ν) δεδηλώκω δεδηλώκῃς δεδηλώκῃ δεδηλώκωµεν δεδηλώκητε δεδηλώκωσι(ν) µ.gr δεδηλωκέναι - δεδηλωκὼς δεδηλωκυῖα δεδηλωκὸς δηλῶσαι δηλώσειν δηλόεν-δηλοῦν - (δηλοίην) δηλόων-δηλῶν δηλόουσα-δηλοῦσα δηλόον-δηλοῦν δηλόοιµι-δηλοῖµι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ δήλοε-δήλου δηλόετω-δηλούτω δηλόετε-δηλοῦτε δηλοόντωνδηλούντων . ΕΝΣ του ρ.τ.gr/ sapiens@otenet.χ.τ.τ.χ.gr και sapiens@sch.τ. δηλόω-δηλῶ δηλόεις-δηλοῖς δηλόει-δηλοῖ δηλόοµεν-δηλοῦµεν δηλόετε-δηλοῦτε δηλόουσι(ν)-δηλοῦσι(ν) δηλόω-δηλῶ δηλόῃς-δηλοῖς δηλόῃ-δηλοῖ δηλόωµεν-δηλῶµεν δηλόητε-δηλοῦτε δηλόωσι(ν)-δηλῶσι(ν) δηλόοις-δηλοῖς δηλόοι-δηλοῖ δηλόοιµεν-δηλοῖµεν δηλόοιτε-δηλοῖτε δηλόοιεν-δηλοῖεν (δηλοίη) (δηλοίης) (δηλοέτωσανδηλούτωσαν) ἐδήλοον-ἐδήλουν ἐδήλοες-ἐδήλους ἐδήλοε-ἐδήλου ἐδηλόοµεν-ἐδηλοῦµεν ἐδηλόετε-ἐδηλοῦτε ἐδήλοον-ἐδήλουν δηλώσω δηλώσεις δηλώσει δηλώσοµεν δηλώσετε δηλώσουσι(ν) ἐδήλωσα ἐδήλωσας ἐδήλωσε ἐδηλώσαµεν ἐδηλώσατε ἐδήλωσαν δεδήλωκα δεδήλωκας δεδήλωκε δεδηλώκαµεν δεδηλώκατε δεδηλώκασι(ν) ἐδεδηλώκειν ἐδεδηλώκεις ἐδεδηλώκει ἐδεδηλώκεµεν ἐδεδηλώκετε ἐδεδηλώκεσαν - - - - - δηλώσοιµι δηλώσοις δηλώσοι δηλώσοιµεν δηλώσοιτε δηλώσοιεν δηλώσαιµι δηλώσαις-δηλώσειας δηλώσαι-δηλώσειε δηλώσαιµεν δηλώσαιτε δηλώσαιεν-δηλώσειαν δεδηλώκοιµι δεδηλώκοις δεδηλώκοι δεδηλώκοιµεν δεδηλώκοιτε δεδηλώκοιεν µ.χ.φ. ΕΝΣ του ρ. Α.π. ΠΡΚ + ευκτ.philology‐online. ΠΡΚ + προστακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ δηλώσας δηλώσασα δηλῶσαν ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - - 33 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.ρ.τ.ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΡΗΜΑΤΑ ‐ Γ΄ ΤΑΞΗ (δηλόω-ῶ και δηλόοµαι-οῦµαι) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μ.
gr δεδηλῶσθαι - δηλώσασθαι δηλώσεσθαι δηλόεσθαι-δηλοῦσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ - . δεδήλωκα. δηλαδή το μέλλοντα. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ δήλωσαι δηλωσάσθω δηλώσασθε δηλωσάσθωνδηλωσάσθωσαν δεδήλωσο δεδηλώσθω δεδήλωσθε δεδηλώσθωνδεδηλώσθωσαν ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - 1.ρ.χ.φ. ου = ου / ο + η. δηλώσω.π.χ.χ. δηλόοµαι-δηλοῦµαι δηλόῃ-δηλοῖ δηλόεται-δηλοῦται δηλοόµεθα-δηλούµεθα δηλόεσθε-δηλοῦσθε δηλόονται-δηλοῦνται δηλόωµαι-δηλῶµαι δηλόῃ-δηλοῖ δηλόηται-δηλῶται δηλοώµεθα-δηλώµεθα δηλόησθε-δηλῶσθε δηλόωνται-δηλῶνται δηλοοίµην-δηλοίµην δηλόοιο-δηλοῖο δηλόοιτο-δηλοῖτο δηλοοίµεθα-δηλοίµεθα δηλόοισθε-δηλοῖσθε δηλόοιντο-δηλοῖντο δηλόου-δηλοῦ δηλοέσθω-δηλούσθω δηλόεσθε-δηλοῦσθε δηλοέσθων-δηλούσθων (δηλοέσθωσαν-δηλούσθωσαν) ἐδηλοόµην-ἐδηλούµην ἐδηλόου-ἐδηλοῦ ἐδηλόετο-ἐδηλοῦτο ἐδηλοόµεθαἐδηλούµεθα ἐδηλόεσθε-ἐδηλοῦσθε ἐδηλόοντο-ἐδηλοῦντο - - - - δηλώσοµαι δηλώσῃ (-ει) δηλώσεται δηλωσόµεθα δηλώσεσθε δηλώσονται ἐδηλωσάµην ἐδηλώσω ἐδηλώσατο ἐδηλωσάµεθα ἐδηλώσασθε ἐδηλώσαντο δεδήλωµαι δεδήλωσαι δεδήλωται δεδηλώµεθα δεδήλωσθε δεδήλωνται ἐδεδηλώµην ἐδεδήλωσο ἐδεδήλωτο ἐδεδηλώµεθα ἐδεδήλωσθε ἐδεδήλωντο - δηλωσοίµην δηλώσοιο δηλώσοιτο δηλωσοίµεθα δηλώσοισθε δηλώσοιντο δηλωσαίµην δηλώσαιο δηλώσαιτο δηλωσαίµεθα δηλώσαισθε δηλώσαιντο µ. ῃ. 34 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. εμπρός από το σύμφωνο των καταλήξεων (ΜΕΛΛ. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ Γ΄ ΤΑΞΗ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΥΝΑΙΡΕΣΕΙΣ: ο + ε.gr και sapiens@sch. ΑΟΡ.τ. αόριστο. οι = οι.τ.τ. ω = ω / ο + ει.ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μ. ἐδήλωσα. δηλοόµενος-δηλούµενος δηλοοµένη-δηλουµένη δηλοόµενον-δηλούµενον Α.gr/ sapiens@otenet. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ δηλωσόµενος δηλωσοµένη δηλωσόµενον δηλωσάµενος δηλωσαµένη δηλωσάµενον δεδηλωµένος δεδηλωµένη δεδηλωµένον - - δηλώσωµαι δηλώσῃ δηλώσηται δηλωσώµεθα δηλώσησθε δηλώσωνται µ. παρακείμενο και υπερσυντέλικο. ΠΡΚ. ΥΠΣ. Τα συνηρημένα ρήματα που ανήκουν στην γ΄ τάξη σχηματίζουν τους υπόλοιπους χρόνους.τ. ἐδεδηλώκειν).philology‐online. με ΕΚΤΑΣΗ του βραχύχρονου χαρακτήρα –ο– του θέματος σε –ω–. ο. 2.
Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο τίθηµι τίθης – τιθεῖς τίθησι(ν) τίθεµεν τίθετε τιθέασι(ν) ἐτίθην ἐτίθεις ἐτίθει ἐτίθεµεν ἐτίθετε ἐτίθεσαν ἔθηκα ἔθηκας ἔθηκε ἔθεµεν ἔθετε ἔθεσαν Οριστική τιθῶ τιθῇς τιθῇ τιθῶµεν τιθῆτε τιθῶσι(ν) τιθείην τιθείης τιθείη τιθείηµεν (-θεῖµεν) τιθείητε (-θεῖτε) τιθείησαν (-θεῖεν) τίθει τιθέτω τίθετε τιθέντων – τιθέτωσαν τιθεὶς τιθεῖσα τιθὲν τιθέναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ Μ.θεῖεν Ευκτική θὲς θέτω θέτε θέντων – θέτωσαν Προστακτική θεὶς θεῖσα θὲν θεῖναι Μετοχή Απαρέµφατο τίθεµαι τίθεσαι τίθεται τιθέµεθα τίθεσθε τίθενται ἐτιθέµην ἐτίθεσο ἐτίθετο ἐτιθέµεθα ἐτίθεσθε ἐτίθεντο ἐθέµην ἔθου ἔθετο ἐθέµεθα ἔθεσθε ἔθεντο τιθῶµαι τιθῇ τιθῆται τιθώµεθα τιθῆσθε τιθῶνται τιθείµην τιθεῖο τιθεῖτο τιθείµεθα τιθεῖσθε τιθεῖντο τίθεσο τιθέσθω τίθεσθε τιθέσθων – τιθέσθωσαν τιθέµενος τιθεµένη τιθέµενον τίθεσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ - - - - - θῶµαι θῇ θῆται θώµεθα θῆσθε θῶνται θείµην θεῖο θεῖτο θείµεθα θεῖσθε θεῖντο θοῦ θέσθω θέσθε θέσθων – θέσθωσαν θέµενος θεµένη θέµενον θέσθαι 35 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.θεῖτε θείησαν .Φ. - - - - - θῶ θῇς θῇ θῶµεν θῆτε θῶσι(ν) Υποτακτική θείην θείης θείη θείηµεν .Φ.gr και sapiens@sch.Β΄ ΣΥΖΥΓΙΑ ΡΗΜΑΤΩΝ (ρ. τίθηµι-τίθεµαι) Ε.θεῖµεν θείητε .gr .
ἵστηµι-ἵσταµαι) Ε.gr . - - - - - Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο ἵσταµαι ἵστασαι ἵσταται ἱστάµεθα ἵστασθε ἵστανται ἱστάµην ἵστασο ἵστατο ἱστάµεθα ἵστασθε ἵσταντο ἔστην ἔστης ἔστη ἔστηµεν ἔστητε ἔστησαν ἱστῶµαι ἱστῇ ἱστῆται ἱστῶµεθα ἱστῆσθε ἱστῶνται ἱσταίµην ἱσταῖο ἱσταῖτο ἱσταίµεθα ἱσταῖσθε ἱσταῖντο ἵστασο ἱστάσθω ἵστασθε ἱστάσθων – ἱστάσθωσαν ἱστάµενος ἱσταµένη ἱστάµενον ἵστασθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ - - - - - στῶ στῇς στῇ στῶµεν στῆτε στῶσι(ν) σταίην σταίης σταίη σταίηµεν – σταῖµεν σταίητε – σταῖτε σταίησαν – σταῖεν στῆθι στήτω στῆτε στάντων – στήτωσαν στὰς στᾶσα στὰν στῆναι ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ενεργητικός αόριστος β΄ είναι ομαλός (ἔστησα).(ρ. 36 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. γι’ αυτό και δεν αναγράφεται.philology‐online.gr και sapiens@sch. αλλά φυσικά έχει μέση σημασία. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο ἵστηµι ἵστης ἵστησι(ν) ἵσταµεν ἵστατε ἱστᾶσι(ν) ἵστην ἵστης ἵστη ἵσταµεν ἵστατε ἵστασαν Οριστική ἱστῶ ἱστῇς ἱστῇ ἱστῶµεν ἱστῆτε ἱστῶσι(ν) ἱσταίην ἱσταίης ἱσταίη ἱσταίηµεν (-σταῖµεν) ἱσταίητε (-σταῖτε) ἱσταίησαν (-σταῖεν) ἵστη ἱστάτω ἵστατε ἱστάντων – ἱστάτωσαν ἱστὰς ἱστᾶσα ἱστὰν ἱστάναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ Μ.Φ. Ο μέσος αόριστος β΄ είναι ενεργητικός ως προς τις καταλήξεις.Φ.gr/ sapiens@otenet.
Φ. ἵηµι-ἵεµαι) Ε. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο ἵηµι ἵης – ἱεῖς ἵησι(ν) ἵεµεν ἵετε ἱᾶσι(ν) ἵην ἵεις ἵει ἵεµεν ἵετε ἵεσαν ἧκα ἧκας ἧκε εἷµεν εἷτε εἷσαν Οριστική ἱῶ ἱῇς ἱῇ ἱῶµεν ἱῆτε ἱῶσι(ν) ἱείην ἱείης ἱείη ἱείηµεν – ἱεῖµεν ἱείητε – ἱεῖτε ἱείησαν – ἱεῖεν ἵει ἱέτω ἵετε ἱέντων – ἱέτωσαν ἱεὶς ἱεῖσα ἱὲν ἱέναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ Μ.Φ.philology‐online.(ρ.gr/ sapiens@otenet.gr .gr και sapiens@sch. - - - - - ὧ ᾗς ᾗ ὧµεν ἧτε ὧσι(ν) Υποτακτική εἵην εἵης εἵη εἵηµεν – εἷµεν εἵητε – εἷτε εἵησαν – εἷεν Ευκτική ἓς ἕτω ἕτε ἕντων – ἕτωσαν Προστακτική εἳς εἷσα ἓν εἷναι Μετοχή Απαρέµφατο ἵεµαι ἵεσαι ἵεται ἱέµεθα ἵεσθε ἵενται ἱέµην ἵεσο ἵετο ἱέµεθα ἵεσθε ἵεντο εἵµην εἷσο εἷτο εἵµεθα εἷσθε εἷντο ἱῶµαι ἱῇ ἱῆται ἱώµεθα ἱῆσθε ἱῶνται ἱείµην ἱεῖο ἱεῖτο ἱείµεθα ἱεῖσθε ἱεῖντο ἵεσο ἱέσθω ἵεσθε ἱέσθων – ἱέσθωσαν ἱέµενος ἱεµένη ἱέµενον ἵεσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ - - - - - ὧµαι ᾗ ἧται ὥµεθα ἧσθε ὧνται εἵµην εἷο εἷτο εἵµεθα εἷσθε εἷντο οὗ ἕσθω ἕσθε ἕσθων – ἕσθωσαν ἕµενος ἑµένη ἕµενον ἕσθαι 37 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.
Φ.gr/ sapiens@otenet. δίδωµι-δίδοµαι) Ε.gr .(ρ. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο δίδωµι δίδως δίδωσι(ν) δίδοµεν δίδοτε διδόασι(ν) ἐδίδουν ἐδίδους ἐδίδου ἐδίδοµεν ἐδίδοτε ἐδίδοσαν ἔδωκα ἔδωκας ἔδωκε ἔδοµεν ἔδοτε ἔδοσαν Οριστική διδῶ διδῷς διδῷ διδῶµεν διδῶτε διδῶσι(ν) διδοίην διδοίης διδοίη διδοίηµεν (-δοῖµεν) διδοίητε (-δοῖτε) διδοίησαν (-δοῖεν) δίδου διδότω δίδοτε διδόντων – διδότωσαν διδοὺς διδοῦσα διδὸν διδόναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ Μ.gr και sapiens@sch.Φ.philology‐online. - - - - - δῶ δῷς δῷ δῶµεν δῶτε δῶσι(ν) Υποτακτική δοίην δοίης δοίη δοίηµεν – δοῖµεν δοίητε – δοῖτε δοίησαν – δοῖεν Ευκτική δὸς δότω δότε δόντων – δότωσαν Προστακτική δοὺς δοῦσα δὸν δοῦναι Μετοχή Απαρέµφατο δίδοµαι δίδοσαι δίδοται διδόµεθα δίδοσθε δίδονται ἐδιδόµην ἐδίδοσο ἐδίδοτο ἐδιδόµεθα ἐδίδοσθε ἐδίδοντο ἐδόµην ἔδου ἔδοτο ἐδόµεθα ἔδοσθε ἔδοντο διδῶµαι διδῷ διδῶται διδώµεθα διδῶσθε διδῶνται διδοίµην διδοῖο διδοῖτο διδοίµεθα διδοῖσθε διδοῖντο δίδοσο διδόσθω δίδοσθε διδόσθων – διδόσθωσαν διδόµενος διδοµένη διδόµενον δίδοσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ - - - - - δῶµαι δῷ δῶται δώµεθα δῶσθε δῶνται δοίµην δοῖο δοῖτο δοίµεθα δοῖσθε δοῖντο δοῦ δόσθω δόσθε δόσθων – δόσθωσαν δόµενος δοµένη δόµενον δόσθαι 38 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.
Μ. - - - - - ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ δείξω Οριστική Υποτακτική ἔδειξα Ευκτική δέδειχα Προστακτική ἐδεδείχειν Μετοχή Απαρέµφατο δείκνυµαι δείκνυσαι δείκνυται δεικνύµεθα δείκνυσθε δείκνυνται ἐδεικνύµην ἐδείκνυσο ἐδείκνυτο ἐδεικνύµεθα ἐδείκνυσθε ἐδείκνυντο δεικνύωµαι δεικνύῃ δεικνύηται δεικνυώµεθα δεικνύησθε δεικνύωνται δεικνυοίµην δεικνύοιο δεικνύοιτο δεικνυοίµεθα δεικνύοισθε δεικνύοιντο δείκνυσο δεικνύσθω δείκνυσθε δεικνύσθων – δεικνύσθωσαν δεικνύµενος δεικνυµένη δεικνύµενον δείκνυσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗ - - - - - ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ Τ. δεδείξοµαι/ δεδειγµένος ἔσοµαι δείξοµαι δειχθήσοµαι ἐδειξάµην ἐδείχθην δέδειγµαι ἐδεδείγµην 39 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr .gr και sapiens@sch.Φ.gr/ sapiens@otenet.Φ.philology‐online. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο δείκνυµι δείκνυς δείκνυσι(ν) δείκνυµεν δείκνυτε δεικνύασι(ν) ἐδείκνυν ἐδείκνυς ἐδείκνυ ἐδείκνυµεν ἐδείκνυτε ἐδείκνυσαν δεικνύω δεικνύῃς δεικνύῃ δεικνύωµεν δεικνύητε δεικνύωσι(ν) δεικνύοιµι δεικνύοις δεικνύοι δεικνύοιµεν δεικνύοιτε δεικνύοιεν δείκνυ δεικνύτω δείκνυτε δεικνύντων – δεικνύτωσαν δεικνὺς δεικνῦσα δεικνὺν δεικνύναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗ Μ.Συμφωνόληκτα ρήματα σε –μι Διαφοροποιήσεις σε ΕΝΣ και ΠΡΤ της Ενεργητικής και Μέσης Φωνής Ε.
φύοµαι – ἔφυν.gr/ sapiens@otenet. ῥέω – ἐρρύην.gr . φθάνω – ἔφθην.philology‐online. δύοµαι – ἔδυν. ζῶ – ἐβίων.ΑΟΡΙΣΤΟΙ Β΄ ΒΑΡΥΤΟΝΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΚΛΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ –ΜΙ βαίνω – ἔβην.gr και sapiens@sch. γιγνώσκω – ἔγνων. ἀποδιδράσκω – ἀπέδραν ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ: Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο ἔβην ἔβης ἔβη ἔβηµεν ἔβητε ἔβησαν ἐρρύην ἐρρύης ἐρρύη ἐρρύηµεν ἐρρύητε ἐρρύησαν ἔγνων ἔγνως ἔγνω ἔγνωµεν ἔγνωτε ἔγνωσαν ἔδυν ἔδυς ἔδυ ἔδυµεν ἔδυτε ἔδυσαν ἔδραν ἔδρας ἔδρα ἔδραµεν ἔδρατε ἔδρασαν βῶ βῇς βῇ βῶµεν βῆτε βῶσι(ν) ῥυῶ ῥυῇς ῥυῇ ῥυῶµεν ῥυῆτε ῥυῶσι(ν) γνῶ γνῷς γνῷ γνῶµεν γνῶτε γνῶσι(ν) δύω δύῃς δύῃ δύωµεν δύητε δύωσι(ν) δρῶ δρᾷς δρᾷ δρῶµεν δρᾶτε δρῶσι(ν) βαίην βαίης βαίη βαίηµεν – βαῖµεν βαίητε – βαῖτε βαίησαν – βαῖεν ῥυείην ῥυείης ῥυείη ῥυείηµεν (-εῖµεν) ῥυείητε (-εῖτε) ῥυείησαν (-εῖεν) γνοίην γνοίης γνοίη γνοίηµεν – γνοῖµεν γνοίητε – γνοῖτε γνοίησαν – γνοῖεν βῆθι βήτω βῆτε βάντων – βήτωσαν βὰς βᾶσα βὰν βῆναι ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ῥυεὶς ῥυεῖσα ῥυὲν γνῶθι γνώτω γνῶτε γνόντων – γνώτωσαν δῦθι δύτω δῦτε δύντων – δύτωσαν δρᾶθι δράτω δρᾶτε δράντων – δράτωσαν ῥυῆναι γνοὺς γνοῦσα γνὸν γνῶναι δὺς δῦσα δὺν δῦναι - δραίην δραίης δραίη δραίηµεν – δραῖµεν δραίητε – δραῖτε δραίησαν – δραῖεν δρὰς δρᾶσα δρὰν δρᾶναι 40 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἁλίσκοµαι – ἑάλων.
όπως φαίνεται στον παραπάνω πίνακα παραδειγμάτων. Ο παθητικός μέλλοντας και ο παθητικός αόριστος που σχηματίζονται μ’ αυτόν τον τρόπο λέγονται παθητικός μέλλοντας β΄ και παθητικός αόριστος β΄.gr και sapiens@sch. γραφήσοµαι γραφήσῃ (–ει) γραφήσεται γραφησόµεθα γραφήσεσθε γραφήσονται - γραφησοίµην γραφήσοιο γραφήσοιτο γραφησοίµεθα γραφήσοισθε γραφήσοιντο γραφείην γραφείης γραφείη γραφείηµεν - γραφήσεσθαι ἐγράφην ἐγράφης ἐγράφη ἐγράφηµεν ἐγράφητε ἐγράφησαν γραφῶ γραφῇς γραφῇ γραφῶµεν γραφῆτε γραφῶσι(ν) γράφηθι γραφήτω γράφητε γραφέντων – γραφήτωσαν γραφησόµενος γραφησοµένη γραφησόµενον .gr/ sapiens@otenet. Οι δεύτεροι αυτοί παθητικοί χρόνοι κλίνονται ακριβώς όπως και οι πρώτοι.gr γραφεὶς γραφεῖσα γραφὲν ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ Β΄ Π. 41 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.Φ. δηλαδή χωρίς το σύμφωνο –θ–.Φ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ Π. γράφοµαι – γραφήσοµαι – ἐγράφην) Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Απαρέµφατο Μετοχή γραφείητε γραφείησαν (γραφεῖεν) (γραφεῖτε) (γραφεῖµεν) γραφῆναι ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 1. 3.) ΠΑΘΗΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ Β΄ & ΠΑΘΗΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (ρ. Μερικά ρήματα σχηματίζουν τον παθητικό μέλλοντα και τον παθητικό αόριστο με το χρονικό πρόσφυμα –η– και –ε– αντί –θη– και –θε–. αλλά στο β΄ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β΄ μένει αμετάβλητη η αρχική κατάληξη –θι–. 2.Φ.philology‐online.ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ (παραδείγματα σχηματισμού ΜΕΛΛΟΝΤΑ Β΄ και ΑΟΡΙΣΤΟΥ Β΄ Π.
2. ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ Μ. τρεπ-).ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΦΩΝΟΛΗΚΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ (παραδείγματα σχηματισμού ΜΕΛΛ και ΑΟΡ Α΄ Ε. χ) ενώνεται με το χρονικό χαρακτήρα –σ– σε –ξ–.Φ. δ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ Μ. -άσθω τάξαι πεῖσαι τρέψασθαι τάξασθαι πείσασθαι τρεψάµενος ταξάµενος πεισάµενος ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 1. σχηματίζουν τον ενεργητικό και μέσο μέλλοντα χωρίς το χρονικό χαρακτήρα –σ– σε –ιῶ και –ιοῦµαι (που κλίνεται κατά τα συνηρημένα σε –έω) – π.Φ. 42 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. Μ. Τα υπερδισύλλαβα ρήματα σε –ίζω.χ. φ) ενώνεται με το χρονικό χαρακτήρα –σ– σε –ψ–. -άτω τάξον πεῖσον τρέψαι τάξαι πεῖσαι τρέψας τάξας πείσας τρέψοµαι τάξοµαι πείσοµαι - τρεψοίµην ταξοίµην πεισοίµην - τρέψεσθαι τάξεσθαι πείσεσθαι τρεψόµενος ταξόµενος πεισόµενος ἐτρεψάµην ἐταξάµην ἐπεισάµην τρέψωµαι τάξωµαι πείσωµαι τρεψαίµην ταξαίµην πεισαίµην τρέψαι.Φ. γ) Ο οδοντικός χαρακτήρας (τ. όσα έχουν ρηματικό χαρακτήρα –δ–. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ Ε. β. Στον ενεργητικό και μέσο μέλλοντα και στον ενεργητικό και μέσο αόριστο α΄ ο ρηματικός χαρακτήρας των αφωνόληκτων ρημάτων. κοµίζω – κοµιῶ (µελλ.) – κοµιοῦµαι (µελλ. τάττω (θ.gr/ sapiens@otenet.).Φ.Φ. πείθω (θ. τρέψω τάξω πείσω - τρέψοιµι τάξοιµι πείσοιµι - τρέψειν τάξειν πείσειν τρέψων τάξων πείσων ἔτρεψα ἔταξα ἔπεισα τρέψω τάξω πείσω τρέµαιµι τάξαιµι πείσαιµι τρέψον.gr .Φ.Φ. β) Ο ουρανικός χαρακτήρας (κ.Φ.) Ρήµατα: τρέπω (θ. πειθ-). παθαίνει τις εξής μεταβολές: α) Ο χειλικός χαρακτήρας (π. ταγ-). ρ. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Απαρέµφατο Μετοχή ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ Ε. Ε. όταν βρεθεί εμπρός από το χρονικό χαρακτήρα –σ–.gr και sapiens@sch.philology‐online. θ) εμπρός από το χρονικό χαρακτήρα –σ– αποβάλλεται. γ. και Μ.
ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΦΩΝΟΛΗΚΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ (παραδείγματα σχηματισμού ΠΡΚ και ΥΠΣ Μ.).χ.).τ. πείθοµαι.τ. Οριστική ΠΡΚ (θ.) – ἐστάµµην (υπσ.) Ρήµατα: πράττοµαι.gr/ sapiens@otenet. 3.philology‐online.). γραφ–) ΥΠΣ (θ.λ. τρέπω και τρέφω στον παρακείμενο και τον υπερσυντέλικο της μέσης φωνής τρέπουν το –ε– του θέματος σε –α–: π. γεγράφθαι (αντί γεγράφ – σθαι). 2. γέγραφθε (αντί γέγραφ – σθε).) και –µην (–σο. –ται κ.gr και sapiens@sch. Τα αφωνόληκτα ρήματα σχηματίζουν τον παρακείμενο και τον υπερσυντέλικο της μέσης φωνής. τρέφω – τέθραµµαι (πρκ. πραγ–) (θ.χ. όπως τα φωνηεντόληκτα.). πειθ–) Προστακτική ΠΡΚ Απαρέµφατο ΠΡΚ Μετοχή ΠΡΚ πέπραγµαι πέπραξαι πέπρακται πεπράγµεθα πέπραχθε πεπραγµένοι εἰσὶ(ν) γέγραµµαι γέγραψαι γέγραπται γεγράµµεθα γέγραφθε γεγραµµένοι εισὶ(ν) πέπεισµαι πέπεισαι πέπεισται πεπείσµεθα πέπεισθε πεπεισµένοι εισὶ(ν) ἐπεπράγµην ἐπέπραξο ἐπέπρακτο ἐπεπράγµεθα ἐπέπραχθε πεπραγµένοι ἦσαν ἐγεγράµµην ἐγέγραψο ἐγέγραπτο ἐγεγράµµεθα ἐγέγραφθε γεγραµµένοι ἦσαν ἐπεπείσµην ἐπέπεισο ἐπέπειστο ἐπεπείσµεθα ἐπέπεισθε πεπεισµένοι ἦσαν πέπραξο πεπράχθω πέπραχθε πεπράχθων γέγραψο γεγράφθω γέγραφθε γεγράφθων πέπεισο πεπείσθω πέπεισθε πεπείσθων πεπρᾶχθαι γεγράφθαι πεπεῖσθαι ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 1. στρέφω. Τα ρ. –το κ. τρέπω – τέτραµµαι (πρκ.) – ἐτεθράµµην (υπσ. με τις καταλήξεις –µαι (–σαι.Φ.) – ἐτετράµµην (υπσ. γράφοµαι.λ. Το –σ– των καταλήξεων που αρχίζουν από –σθ– ανάμεσα σε δύο σύμφωνα αποβάλλεται: π. αλλά κατά το σχηματισμό των τύπων στους χρόνους αυτούς συμβαίνουν τα κανονικά πάθη του χαρακτήρα εμπρός από τις προσωπικές καταλήξεις (όπως δείχνει ο παραπάνω πίνακας παραδειγμάτων). στρέφω – ἔστραµµαι (πρκ. 43 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr πεπεισµένος πεπεισµένη πεπεισµένον γεγραµµένος γεγραµµένη γεγραµµένον πεπραγµένος πεπραγµένη πεπραγµένον ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ .
όπως φαίνεται στον παραπάνω πίνακα παραδειγμάτων.gr . αν προηγείται –ε– ή –ι– ή –ρ–). θ. θ. όπως στα φωνηεντόληκτα. του –ῐ– σε –ῑ– και του –ῠ– σε –ῡ– (π. του –ε– σε –ει–.Φ. δηλαδή του –ᾰ– σε –η– (ή σε –ᾱ–.Φ. νείµας νεῖµαι νείµασα νεῖµαν ἐνειµάµην ἐνείµω ἐνείµατο ἐνειµάµεθα ἐνείµασθε ἐνείµαντο νείµωµαι νείµῃ νείµηται νειµώµεθα νείµησθε νείµωνται νειµαίµην νείµαιο νείµαιτο νειµαίµεθα νείµαισθε νείµαιντο νειµάµενος νείµασθαι νειµαµένη νειµάµενον ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 44 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ Μ.Φ. αλλά χωρίς τον χρονικό χαρακτήρα –σ–.ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΝΡΙΝΟΛΗΚΤΩΝ ΚΑΙ ΥΓΡΟΛΗΚΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ (παραδείγματα σχηματισμού ΑΟΡ Α΄ Ε. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ Ε.) (ρ. φαίνω. αόρ. και Μ. νεµ–. ἐ–νειµ–άµην) Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Απαρέµφατο Μετοχή ἔνειµα ἔνειµας ἔνειµε ἐνείµαµεν ἐνείµατε ἔνειµαν νείµω νείµῃς νείµῃ νείµωµεν νείµητε νείµωσι(ν) νείµαιµι νείµαις νείµαι νείµαιµεν νείµαιτε νείµαιεν νεῖµον νειµάτω νείµατε νειµάντων – νειµάτωσαν νεῖµαι νειµάσθω νείµασθε νειµάσθων – νειµάσθωσαν Αρχικά ο ενεργητικός και μέσος αόριστος α΄ στα ενρινόληκτα και υγρόληκτα ρήματα σχηματίστηκε σε –σα και –σάμην. και με τις ίδιες καταλήξεις που έχουν τα φωνηεντόληκτα (λύω – ἔλυσα – ἐλυσάµην). µε αφοµοίωση: ἔφᾰν–να. νέµ–ω. ρ. αρχικός τύπος: ἔφᾰν–σα. Έτσι ο ενεργητικός και μέσος αόριστος α΄ στα ενρινόληκτα και υγρόληκτα ρήματα κανονικά σχηματίζεται σε όλες τις εγκλίσεις (και στο απαρέμφατο και τη μετοχή) με το θέμα μετασχηματισμένο. τελικός τύπος: ἔφηνα – ἐφηνάµην).gr/ sapiens@otenet. ἔ–νειµ–α.gr και sapiens@sch.Φ. Ο χρονικός χαρακτήρας όμως –σ– αφομοιώθηκε με το προηγούμενό του ένρινο ή υγρό και έπειτα έγινε απλοποίηση των δύο όμοιων συμφώνων και αναπληρωτική έκταση του προηγούμενου φωνήεντος.philology‐online. φᾰν–.χ.
υπερσυντέλικος ἐπε–φάν–µην (ἐπεφάσµην).gr και sapiens@sch. φαίν–οµαι (θ. Β) Το ρήμα ὀξυνοµαι σχηματίζει τον παρακείμενο μέσης φωνής στις υπόλοιπες εγκλίσεις ως εξής: ὠξυµµένος ὦ (περιφραστική υποτακτική) και ὠξυµµένος εἴην (περιφραστική ευκτική).λ. –το κ. παρακείµενος παρ– ώξυν–µαι (παρώξυµµαι).τ.Φ. όπως στα φωνηεντόληκτα. Αλλά ρ. Ο παρακείμενος και ο υπερσυντέλικος της μέσης φωνής στα ενρινόληκτα ρήματα σχηματίζονται κανονικά με τις καταλήξεις –µαι (–σαι. φαν–) Προστακτική ΠΡΚ Απαρέµφατο ΠΡΚ Μετοχή ΠΡΚ ἤγγελµαι ἤγγελσαι ἤγγελται ἠγγέλµεθα ἤγγελθε ἠγγελµένοι εισὶ(ν) ὤξυµµαι ὤξυνσαι ὤξυνται ὠξύµµεθα ὤξυνθε ὠξυµµένοι εἰσὶ(ν) πέφασµαι πέφανσαι πέφανται πεφάσµεθα πέφανθε πεφασµένοι εἰσὶ(ν) ἠγγέλµην ἤγγελσο ἤγγελτο ἠγγέλµεθα ἤγγελθε ἠγγελµένοι ἦσαν ὠξύµµην ὤξυνσο ὤξυντο ὠξύµµεθα ὤξυνθε ὠξυµµένοι ἦσαν ἐπεφάσµην ἐπέφανσο ἐπέφαντο ἐπεφάσµεθα ἐπέφανθε πεφασµένοι ἦσαν ἤγγελσο ἠγγέλθω ἤγγελθε ἠγγέλθων ὤξυνσο ὠξύνθω ὤξυνθε ὠξύνθων πέφανσο πεφάνθω πέφανθε πεφάνθων ὠξύνθαι πεφάνθαι Α) Το ρήμα ἀγγέλλοµαι σχηματίζει τον παρακείμενο μέσης φωνής στις υπόλοιπες εγκλίσεις ως εξής: ἠγγελµένος ὦ (περιφραστική υποτακτική) και ἠγγελµένος εἴην (περιφραστική ευκτική).gr πεφασµένος πεφασµένη πεφασµένον ὠξυµµένος ὠξυµµένη ὠξυµµένον ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ ἠγγέλθαι ἠγγελµένος ἠγγελµένη ἠγγελµένον .τ. όπως στα φωνηεντόληκτα. Οι ρηματικοί χαρακτήρες μάλιστα –λ– και –ρ– εμπρός από τις προηγούμενες καταλήξεις μένουν αμετάβλητοι: ἤγγελ–µαι.) Ρήµατα: ἀγγέλλοµαι. ἠγγέλ–θαι (αντί ἠγγέλ–σθαι) κ. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 1. ὀξυν–) ΥΠΣ (θ. παρ–οξυν–).). Ο παρακείμενος και ο υπερσυντέλικος της μέσης φωνής στα υγρόληκτα ρήματα σχηματίζονται κανονικά με τις καταλήξεις –µαι (–σαι.) και –µην (–σο. –ται κ. ὀξύνοµαι. 2.τ.χ. Ο ρηματικός χαρακτήρας όμως –ν– εμπρός από το –μ– των καταλήξεων σε άλλα ρήματα αφομοιώνεται (κανονικά) με αυτό και σε άλλα τρέπεται σε –σ–: π.λ.) και –µην (–σο. φαίνοµαι.philology‐online.τ.ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΝΡΙΝΟΛΗΚΤΩΝ ΚΑΙ ΥΓΡΟΛΗΚΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ (παραδείγματα σχηματισμού ΠΡΚ και ΥΠΣ Μ. ἠγγέλ–µην. όπως συμβαίνει και στα αφωνόληκτα: ἤγγελ–θε (αντί ἤγγελ–σθε).gr/ sapiens@otenet.τ. ἀγγελ–) (θ.).λ. –το κ. παρακείµενος πέ–φαν–µαι (πέφασµαι). –ται κ. Γ) Το ρήμα φαίνοµαι σχηματίζει τον παρακείμενο μέσης φωνής στις υπόλοιπες εγκλίσεις ως εξής: πεφασµένος ὦ (περιφραστική υποτακτική) και πεφασµένος εἴην (περιφραστική ευκτική). ρ. 45 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. Το –σ– των καταλήξεων που αρχίζουν από –σθ– ανάμεσα σε δύο σύμφωνα αποβάλλεται. 3. φαν–).λ.λ. Οριστική ΠΡΚ (θ. παρ–οξύν–οµαι (θ. υπερσυντέλικος παρ–ωξύν–µην (παρωξύµµην).
philology‐online. φηµί.ᾖεσαν φηµὶ φὴς – φῂς φησὶ(ν) φαµὲν φατὲ φασὶ(ν) ἔφην ἔφησθα .ᾖσµεν ᾔδετε . οἶδα ΚΛΙΣΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΝ ΤΥΠΩΝ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο εἶµι εἶ εἶσι(ν) ἴµεν ἴτε ἴασι(ν) ᾖα .ᾔεισθα ᾔει ᾖµεν ᾖτε ᾖσαν .ἰοίης ἴοι .ἰοίη ἴοιµεν ἴοιτε ἴοιεν ἴθι ἴτω ἴτε ἰόντων – ἴτωσαν ἰὼν ἰοῦσα ἰὸν ἰέναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ - - - - - φῶ φῇς φῇ φῶµεν φῆτε φῶσι(ν) φαίην φαίης φαίη φαίηµεν – φαῖµεν φαίητε – φαῖτε φαίησαν – φαῖεν φάθι φάτω φάτε φάντων – φάτωσαν φάσκων φάσκουσα φάσκον φάναι - - - - - εἰδῶ εἰδῇς εἰδῇ εἰδῶµεν εἰδῆτε εἰδῶσι(ν) εἰδείην εἰδείης εἰδείη εἰδείηµεν (-εῖµεν) εἰδείητε (-εῖτε) εἰδείησαν (-εῖεν) ἴσθι ἴστω ἴστε ἴστων – ἴστωσαν εἰδὼς εἰδυῖα εἰδὸς εἰδέναι - - - - - 46 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr/ sapiens@otenet.ᾔδησθα ᾔδει .gr και sapiens@sch.ᾔειν ᾔεις .ᾔδη ᾔδεις .ἰοίην ἴοις .ᾔδειν ᾔδεµεν .gr .ἔφης ἔφη ἔφαµεν ἔφατε ἔφασαν οἶδα οἶσθα οἶδε ἴσµεν ἴστε ἴσασι(ν) ᾔδειν .ᾖσαν ἴω ἴῃς ἴῃ ἴωµεν ἴητε ἴωσι(ν) ἴοιµι .ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ εἶµι.ᾖστε ᾔδεσαν .
προΐεµαι: παραμελώ. ἐφίεµαι: επιθυμώ. µέτεστι µοί τινος: μετέχω σε κάτι. ἕστατε. πρόσειµι: υπάρχω ακόμη.λ. ἑστὼς – ἑστός. στο απαρέμφατο και στις μετοχές. τέθνηκε κ. δέδιθι. Μετοχή παρακειμένου: ἑστηκώς. μαθητές). ἕστηκας. κάποιον 47 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. –. 4. –. Το ρήμα δέδοικα ή δέδια: δέδοικα. ἀφίηµι: αφήνω.λ. βεβὼς (γεν. µέτειµι: είμαι μεταξύ. 3. Ο υπερσυντέλικος του ἵσταµαι στο γ΄ πληθυντικό πρόσωπο είναι: ἑστήκεσαν – εἱστήκεσαν – ἕστασαν. ἔνεστι (απρόσωπο): είναι δυνατό να υπάρξει. ούτε απαγορευμένο είναι. Απαρέμφατο: δεδοικέναι και δεδιέναι. σχοίην. ἑστᾶσι(ν). προστακτική έγκλιση σχές. δέδοικε κ. σχοίης κ. τεθνεὼς – τεθνεός.gr και sapiens@sch. Ο παρακείμενος του ἵσταµαι είναι: ἕστηκα. ἔνειµι: ενυπάρχω. δέδιτε. ἄπειµι (τινος): είμαι μακριά. –. συνήθως σύνθετο στις άλλες εγκλίσεις. τεθνεῶσα.λ.. φάσκουσα. Ο υπερσυντέλικος του ἀποθνῄσκω στο γ΄ πληθυντικό πρόσωπο είναι: ἐτεθνήκεσαν – ἐτέθνασαν. φᾶσα. πάρεστιν: ούτε αδύνατο είναι. Μετοχές ενεστώτα του φηµί: φάσκων.τ. ἐφίηµι: παραχωρώ. πριάσθω κ. δεδίασι(ν). ἑστήκασι(ν). πάρειµι: παραβρίσκομαι. -ῶτος). Μετοχή παρακειμένου: τεθνηκώς. δέδιας. βεβηκυῖα. ἑστηκυῖα.gr . Υπάρχουν επίσης και οι τύποι: ἕσταµεν. 2. δέδιε.ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΡΗΜΑΤΩΝ 1. 8.gr/ sapiens@otenet. (με σημασία ενεστώτα) και δέδια. ἑστήκατε. ἕστηκε. ἑστῶσα. 9. ἀνίηµι: στέλνω πίσω. βεβῶσα. τεθνᾶσι(ν). 5. τέθνατε. Επίσης. τεθνηκὸς και τεθνεώς (γεν. Αόριστος β΄ του ἕποµαι: απλό στην οριστική.).τ. τέθνηκας. φάν.λ. ὑφίεµαι:υποχωρώ. -ῶτος).τ. βεβηκὸς και βεβώς.λ. σύνειµι: είμαι μαζί με (συνόντες: εταίροι. φάσκον και φάς.τ. ἑστηκὸς και ἑστὼς (γεν. δέδιµεν. Απαρέμφατο παρακειμένου: ἑστηκέναι και ἑστάναι. ἑστήκαµεν. -ῶτος). 7. τέθναµεν. απουσιάζω. Μετοχές παρακειμένου του βαίνω: βεβηκώς.τ. Προστακτική έγκλιση: –. Ο αόριστος του ὠνέοµαι – οῦµαι είναι: ἐπριάµην (προστακτική αορίστου στο β΄ ενικό πρόσωπο πρίω – πρίασο. δέδοικας. Ο παρακείμενος του ἀποθνῄσκω είναι: τέθνηκα. Απαρέμφατο παρακειμένου: τεθνηκέναι και τεθνάναι. περίειµι: υπερέχω. Αόριστος β΄ του ἔχω: ευκτική έγκλιση σχέτω κ. τεθνηκυῖα.philology‐online. δεδίτω. 6.
ανεβάζουν τον τόνο στην πρόθεση (αν η πρόθεση είναι δισύλλαβη. 1). γ) Στους σύνθετους ρηματικούς τύπους της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. είναι: σχοίην. στα εξής πρόσωπα: πρόειο (β΄ ενικό). σε κάθε περίπτωση. ο τόνος ανεβαίνει στην υποτακτική του αορίστου β΄ του ρήματος ἵεµαι. προῶνται (χρησιμοποιούνται εναλλακτικά). προῆσθε. (Σημείωση: η ευκτική αορίστου β΄ του ρήματος ἔχω. δηλαδή. Σε κάθε περίπτωση. § 38. κείµεθα. ανεβάζουν τον τόνο. σελ. ισχύει ο νόμος της τρισυλλαβίας. 17. κεῖµαι. σαν να μην ήταν σύνθετα. στα εξής πρόσωπα: πρόηται (γ΄ ενικό). Στην ευκτική αορίστου β΄ του ρήματος ἵεµαι. σχηματίζει την ευκτική του αορίστου β΄ ομαλά: ‐σχοιµι. προεῖντο. Οι τύποι σχοίµην . 48 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. όταν είναι σύνθετο. εκτός από τους τύπους ἴασι(ν). σε κανένα ρηματικό τύπο. όταν αυτή είναι δισύλλαβη (η πρόθεση είναι σε κάθε περίπτωση το α΄ συνθετικό του ρηματικού τύπου). Οι τύποι σχώµεθα και σπώµεθα παραμένουν σταθεροί ως προς τον τόνο. Στην περίπτωση που το ρήμα είναι σύνθετο. καθώς επίσης και οι πρόοιο – προοῖο. Όσες δεν είναι δισύλλαβες. αλλά τρισύλλαβες. 18.gr και sapiens@sch. ἴσασι(ν). Ευκτική Έγκλιση (για τον Αόριστο Β΄) Τα ρήματα ἔχω . ανεβάζουν τον τόνο στην προπαραλήγουσα. πρόωνται (γ΄ πληθυντικό). σελ. όταν είναι σύνθετες. όταν είναι σύνθετα.ἔχοµαι και ἕποµαι στον αόριστο β΄. β) Ο τόνος στα σύνθετα ρήματα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας δεν ανεβαίνει. πιο πάνω από τη λήγουσα της πρόθεσης. § 38.gr . Υποτακτική Έγκλιση (για τον Αόριστο Β΄) Τα ρήματα ἔχω . πρόειντο (γ΄ πληθυντικό). σχολικό εγχειρίδιο. σχολικό εγχειρίδιο. πρόοιντο –προοῖντο. πρόησθε (β΄ πληθυντικό). ΓΑΕ. σχοίης κτλ. των αφωνόληκτων και των συνηρημένων ρημάτων της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. σποίµην – σποίµεθα παραμένουν ως προς τον τόνο σταθεροί.philology‐online.ἔχοµαι και ἕποµαι στον αόριστο β΄. όταν είναι σύνθετα. αν το ρήμα είναι σύνθετο. ο οποίος απαγορεύει να τονίζεται η προπαραλήγουσα σε μία λέξη που έχει μακρόχρονη λήγουσα (βλ. ο τόνος μεταφέρεται στην τελευταία συλλαβή της). Υπάρχουν όμως και οι τύποι: προῆται. μόνο στην περίπτωση που το επιτρέπει η λήγουσα της λέξης. -σχοις. εἰµί. ΕΙΔΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΓΚΛΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΧΡΟΝΩΝ Οριστική Έγκλιση (για τον Ενεστώτα) Τα ρήματα φηµί. Προστακτική Έγκλιση α) Οι δισύλλαβες προστακτικές των βαρύτονων φωνηεντόληκτων. που τονίζονται κανονικά.). Υπάρχουν και οι τύποι: προεῖο. όταν αυτό δεν είναι σύνθετο.gr/ sapiens@otenet. τον τόνο τους σταθερό. με μονοσύλλαβη ή δισύλλαβη πρόθεση. ανεβάζουν τον τόνο στην προπαραλήγουσα στο β΄ ενικό πρόσωπο.σχοίµεθα. -σχοι κτλ. ΓΑΕ. ο τόνος ανεβαίνει στην πρόθεση (ή στη λήγουσα της δισύλλαβης πρόθεσης). όταν είναι σύνθετα με πρόθεση. εἶµι. υπακούοντας στο σταθερό αυτό κανόνα τονισμού [Νόμος της τρισυλλαβίας] (βλ. δ) Οι μετοχές και τα απαρέμφατα των σύνθετων ρημάτων της αρχαίας ελληνικής γλώσσας διατηρούν.Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΟΝΟΥ ΣΤΑ ΣΥΝΘΕΤΑ ΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ α) Κανένας σύνθετος ρηματικός τύπος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας δεν τονίζεται πριν από την προπαραλήγουσα. ο τόνος ανεβαίνει. η οποία στην περίπτωση αυτή πρέπει να είναι βραχύχρονη. οἶδα. 2). Επίσης.
) και σπέσθε (β΄ πληθυντικό Μ. γενικός κανόνας [β]). τονίζονται πάντα στη λήγουσα (είτε είναι απλές είτε σύνθετες). 49 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἵεµαι (οὗ). σημειώνουμε τα εξής: Οι προστακτικές των αορίστων β΄: ἔστην (ρ. τίθεµαι).gr και sapiens@sch. δίδοµαι). ἔδυν (ρ. ἰδέ). εἶµι. διδράσκω). Οι προηγούμενοι μονοσύλλαβοι τύποι της προστακτικής. τονίζεται πάντα στην παραλήγουσα και ποτέ στην προπαραλήγουσα (πρβλ. δεν ανεβάζει τον τόνο (δεν επηρεάζεται ο τονισμός της)]. Οι παραπάνω διευκρινήσεις αφορούν την ενεργητική και τη μέση φωνή. Οι προστακτικές των αορίστων β΄: ἐδόµην (ρ. τονίζεται στην προπαραλήγουσα. σχέσθε (β΄ πληθυντικό Μ. όταν είναι σύνθετες. στο β΄ ενικό πρόσωπο.Φ. αν αυτή είναι δισύλλαβη).gr . όταν είναι σύνθετοι με μονοσύλλαβη πρόθεση.philology‐online. τονίζονται στην παραλήγουσα (επηρεάζεται η θέση του τόνου τους). λαβέ. ἐθέµην (ρ. όταν είναι σύνθετες. Στο β΄ πληθυντικό πρόσωπο. (ισχύει και για τις πέντε προστακτικές: ἐλθέ.Φ.ἔχοµαι και ἕποµαι. ἔγνων (ρ. κεῖµαι στο β΄ ενικό και πληθυντικό πρόσωπο. τίθηµι). που όμως σχηματίζουν αόριστο β΄ κατά τα ρήματα σε – μι. Οι τύποι σχέτε (β΄ πληθυντικό Ε. Όταν όμως είναι σύνθετοι με δισύλλαβη πρόθεση. ἵεµαι): στο β΄ ενικό πρόσωπο. δ) Το ρήμα ἔχω έχει προστακτική ενεργητικού αορίστου β΄. [Εξαίρεση: η προστακτική αορίστου β΄ του ρ. οἶδα. στο β΄ ενικό πρόσωπο (είτε πρόκειται για απλά είτε για σύνθετα ρήματα). στο β΄ ενικό πρόσωπο. σχές.). εὑρέ. σχοῦ και σποῦ αντίστοιχα.) της προστακτικής αορίστου β΄ των ρημάτων ἔχω . στο β΄ ενικό πρόσωπο. τονίζονται στη λήγουσα (δεν επηρεάζεται ο τονισμός τους). στ) Σχετικά με τις προστακτικές των ρημάτων της Β΄ Συζυγίας στον αόριστο β΄ και με τις προστακτικές κάποιων βαρύτονων ρημάτων της Α΄ Συζυγίας. σε κάθε περίπτωση τονίζονται στην προπαραλήγουσα. εφόσον δεν είναι μονοσύλλαβες. ανεβάζουν τον τόνο στην παραλήγουσα. παραπάνω. ἔδραν (ρ. βαίνω). γ) Οι τρισύλλαβες προστακτικές των ρημάτων της ενεργητικής φωνής του αορίστου β΄ τονίζονται πάντα στο β΄ ενικό πρόσωπο στην προπαραλήγουσα (είτε πρόκειται για απλά είτε για σύνθετα ρήματα). Όταν ο τύπος αυτός είναι σύνθετος. β) Οι σύνθετες δισύλλαβες προστακτικές όλων των ρημάτων της ενεργητικής φωνής του αορίστου β΄ τονίζονται στο β΄ ενικό πρόσωπο στην προπαραλήγουσα. οι ίδιες προστακτικές. Όταν είναι σύνθετες όμως με μονοσύλλαβη πρόθεση. όταν είναι σύνθετη με δισύλλαβη πρόθεση που έχει πάθει έκθλιψη. ἔθηκα (ρ.Φ. ανεβάζουν τον τόνο στην πρόθεση (ή στη λήγουσα της πρόθεσης. ἔβην (ρ. τονίζονται στην προπαραλήγουσα. ἧκα (ρ. ἵηµι). ἵσταµαι). εἰπέ. Όλες οι άλλες προστακτικές των ρημάτων του μέσου αορίστου β΄. γιγνώσκω). ε) Η προστακτική ενεστώτα των ρημάτων φηµί. δεν ανεβάζουν τον τόνο (δεν επηρεάζεται ο τονισμός τους). όταν είναι σύνθετοι.gr/ sapiens@otenet. στους χρόνους ενεστώτα και αόριστο. δύοµαι): στο β΄ ενικό και πληθυντικό πρόσωπο. Τα ρήματα ἔχοµαι και ἕποµαι έχουν προστακτική μέσου αορίστου β΄. όταν είναι σύνθετες με δισύλλαβη πρόθεση. ἔδωκα (ρ. εἵµην (ρ. δίδωµι). όταν είναι σύνθετη.τότε τονίζονται πάντα στην προπαραλήγουσα της προστακτικής. εἰµί.
ἠγωνισάµην-ἠγωνίσθην. ἄχθοµαι. αἰσχυνοῦµαι. βέβληκα. ἤγµην.ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΑΝΩΜΑΛΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ἀγγέλω. ᾕρουν. ἀπελογησάµην-ἀπελογήθην. ἠγγελλόµην. ᾑρούµην. ἄγω. ἡψάµην-ἥφθην. ἀποκρινοῦµαι. αἰσχύνοµαι. ἤγγειλα. ἔβαλον. ἄξοµαι-ἀχθήσοµαι. αἰσθάνοµαι. ᾔσχυµµαι. ἀγήοχα. ἀκούσοµαι. ἤχθηµαι. ἠγαγόµην-ἤχθην. ἀπελογούµην. ἁµαρτάνω. ἤγγελκα. ἀγγέλοµαι. ἤγγελλον.gr . βαλῶ. ἡµάρτανον. ἠνεσχόµην. αἰτιάσοµαι. ἀγωνίζοµαι. ᾕρηκα.gr και sapiens@sch. βάλλω. ᾐτίαµαι. ἀκήκοα. ἤκουσα. ἀχθέσοµαι. ἦρµαι. ἠλλαξάµην-ἠλλάχθην. ἤρµην. ἠγώνισµαι. ἠγηόχειν. ᾑρήµην. ἀγωνιοῦµαι-ἀγωνισθήσοµαι. ἤγγελµαι.gr/ sapiens@otenet. ἠχθέσθην. ἤλλαγµαι. αἴρω. ἐβαλλόµην. ἀπεκρινόµην. ἄξω. ἀρῶ. εἷλον. ἠχθόµην. ἡπτόµην. αἱρήσοµαι-αἱρεθήσοµαι. ἐβεβουλήµην. ἤρκειν. ἀπεχθήσοµαι. ᾐσχύµµην. βάλλοµαι. ἀπήχθηµαι. ἀγγελθήσοµαι. ἐβουλόµην. ἀποκρίνοµαι. βαλοῦµαι-βληθήσοµαι. βουλήσοµαι. ᾐσχύνθην. ἐβεβλήµην. ἦρκα. αἴροµαι. ᾐτιώµην. βέβληµαι. ἀπολογήσοµαι. εἱλόµην-ᾑρέθην. ἀποκέκριµαι. αἰσθήσοµαι. ἅψοµαι. ᾐσθανόµην. ᾐσχυνόµην. ἀπολογέοµαι(-οῦµαι). ἠγγέλκειν. ἤκουον. ἀπελελογήµην. ἐβαλόµην-ἐβλήθην. ἔβαλλον. ἠλλάγµην. ἡµάρτηκα. ἀπεχθάνοµαι. ἠγόµην. βούλοµαι. ἠχθήµην. ἠλλαττόµην. ἁµαρτήσοµαι. ἀπηχθηνόµην. ᾑρήκειν. ἀκούω. ἀπεκρινάµην. ἦγον. ἀλλάττοµαι. ἠκηκόειν. ἧµµαι. ᾐσθήµην. ἥµµην.philology‐online. ἄγοµαι. ᾕρηµαι. ᾐσθόµην. ὑπεµεµενήκειν. ἀγγελῶ. αἱρέω(-ῶ). ἀπεκεκρίµην. ἀνέξοµαι. αἱρήσω. ἀπηχθόµην. ἠγγειλάµην-ἠγγέλµην-ἠγγέλθην. ᾖρον. ἠγωνιζόµην. αἱροῦµαι. ᾐρόµην. βεβούληµαι. ἐβεβλήκειν. ἠγωνίσµην. ἡµαρτήκειν. ἐβουλήθην. αἰτιάοµαι(-ῶµαι). ἤγαγον. ἥµαρτον. ᾐτιάµην. ἦρα. ἅπτοµαι. ἀνέχοµαι. ἠνειχόµην. ὑποµεµένηκα. ᾐτιασάµην-ᾐτιάθην. ἠγγέλµην. ἀλλάξοµαι-ἀλλαχθήσοµαι. ἀπηχθήµην. ἠράµην-ἤρθην. ἦγµαι. ᾔσθηµαι. ἀροῦµαι-ἀρθήσοµαι. 50 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἀπολελόγηµαι.
ἡγούµην. ἠπιστάµην. δόξω. ἕξω-σχήσω. εἴασα. ἐγεγόνειν-ἐγεγενήµην. εἴακα. ἥγηµαι. ἐσθίω. ηὕρηκα. ἐλῶ(άω-ῶ). δύς-δῦσα-δύν). ἡττώµην. ἡττήµην. εἰργαζόµην. ἐνθυµέοµαι(-οῦµαι). ἐδεξάµην. ἡττησάµην-ἡττήθην. ἠρωτήκειν. δύναµαι. ἐνθυµήσοµαι. ἐνεθυµήθην. δεδύνηµαι. εἱπόµην. δῦναι. ἔδυν (δύω. ηὗρον. ἠκολούθηκα. δέδοκται. εἶχον. εὑρίσκω. θεύσοµαι. ἐγήγερµαι-ἐγρήγορα. ἠρώτησα-ἠρόµην. εἴργασµαι. δύθι. ἐλαύνω. ἐδυνάµην. ἐδυόµην. ἐγερῶ. ἡγέοµαι(-οῦµαι). ἤγειρα. ἡγησάµην-ἡγήθην. ἐργάζοµαι. 51 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. δυνήσοµαι. ἐγείροµαι. ἡγήσοµαι-ἡγηθήσοµαι. ἐρωτάω(-ῶ). ἤγειρον.philology‐online. ἔδραµον. ἐδόκουν. ἐρήσοµαι. ἐδέδοκτο. ἐσχήκειν. ἔφαγον. ἔχοµαι. ἐπίσταµαι. ἐδηδόκειν. ἐδυνήθην-ἐδυνάσθην. ἐγείρω. ἕποµαι. ἔγνωκα. ἑσπόµην. ἠγρόµην-ἠγέρθην. ἡγήµην. γέγονα-γεγένηµαι. ἐσχόµην. ἔσχον. ἐδήδοκα. ἐδεδραµήκειν. ἡττάοµαι(-ῶµαι). εἰάκειν. δέξοµαι. εἰχόµην. ἔχω. δέδυκα. ἐλήλακα. ἐγιγνόµην. εὑρήσω.γίγνοµαι. ἐπιστήσοµαι. θέω. ἔδοµαι. ἠγειρόµην. ἕξοµαι-σχήσοµαι. ἐγηγέρµην-ἐγρηγόρειν. ἐσχήµην. ἐδεδυνήµην. ἥττηµαι. δύοµαι. ἐδεχόµην. εἴων. ἠκολουθήκειν. δύσοµαι. ἤλασα. δέχοµαι. γενήσοµαι-γενηθήσοµαι. ἐνεθυµούµην. εἰργάσµην. ἠρώτων. ἐγενόµην-ἐγενήθην.gr και sapiens@sch. ἔδοξα. δύοιµι. ἠρώτηκα. ἐντεθύµηµαι. ἠπιστήθην. ἐάω(-ῶ). ἐνετεθυµήµην. δεδράµηκα. ἐδεδέγµην. ἐγνώκειν. ἐάσω. ἐδεδύκειν.gr . ἐγεροῦµαι-ἐγερθήσοµαι. ἡττήσοµαι-ἡττηθήσοµαι. ἕψοµαι. ἔσχηκα. ἐγήγερκα. ἤσθιον. ἐληλάκειν.gr/ sapiens@otenet. ηὕρισκον. δοκέω(-ῶ). ἤλαυνον. δέδεγµαι. ἐργάσοµαι. ἔθεον. εἰργασάµην. ἐγηγέρκειν. ἔσχηµαι. ηὑρήκειν.
κέκτηµαι. ἐλελήσµην. κτενῶ. ἔκλινον. ἐλανθανόµην. ἐκλινάµην-ἐκλίθην. ἐλελοίπειν. ἐλέχθην-ἐρρήθην. µέµνηµαι. ἐκτώµην. ἷγµαι. µεµνῷο). θανοῦµαι. λείψω. εἶπον-ἔλεξα-εἶπα. ἐλειπόµην. λεχθήσοµαι-ῥηθήσοµαι. ἔκτεινον. ἐλεγόµην. ἐκεκλίκειν. κέκληµαι. ἐτεθνήκειν. ἵγµην (σνθ. καλῶ. ἐκαλούµην. λαµβάνω. κλινῶ. λέληθα. λανθάνω. λήξοµαι. ἐλαµβανόµην. ἐλαβόµην-ἐλήφθην. ἐκεκλήµην. µιµνῄσκοµαι. λείπω. ἔκρινα. κέκρικα. λέλειµµαι. εἴληφα. εἴρηκα. κέκληκα. λέξω-ἐρῶ. ἐµιµνῃσκόµην. ἔλαβον. µνήσοµαι-µνησθήσοµαι. µνῆται κ. λυµαίνοµαι.philology‐online. ἔκλινα. ἔλεγον. ἐλελήθειν. εἴρηµαι. ἐκεκρίκειν. εἴληµµαι. λέλοιπα.λ. ἐκρινάµην-ἐκρίθην. εἰλήµµην. ἀπέκτονα. ἔθνῃσκον. κλινοῦµαι-κλινήσοµαι. ἐκεκλίµην. (ἀπ)έθανον. ἱκνέοµαι(-οῦµαι). λαµβάνοµαι. λελύµασµαι. µεµάθηκα. ἐκαµνον. -µνῇο. ἐµνησάµην-ἐµνήσθην. ἔκτεινα. κτείνω. εἰρήµην. εἰλήχειν. ἐκτησάµην-ἐκτήθην. ἐκλινόµην.. ἐλάµβανον. ἐκάλεσα. ἐλάγχανον. ἔµαθον. -µνῇτο κ. ἐκεκρίµην. ἔλαθον. κέκλιµαι. ἐλάνθανον. εἴληχα. ἱκόµην. ἐκάλουν. λείποµαι. κρινῶ. ἐκρινόµην. ἐλαθόµην-ἐλήσθην. καλοῦµαι-κληθήσοµαι. κάµνω. κρίνω. λέγω. ἐµεµνήµην. ἐµάνθανον. κτάοµαι(-ῶµαι). λήσοµαι-λησθήσοµαι.gr και sapiens@sch. κρίνοµαι. λυµανοῦµαι. 52 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. εἰλήφειν. µανθάνω. τέθνηκα. ἔλαχον.gr . κτήσοµαι-κτηθήσοµαι. ληφθήσοµαι. εἰρήκειν. λήψοµαι. ἐλυµηνάµην. λανθάνοµαι. ἐλελυµάσµην. ἐκεκτήµην. και µεµνῴµην.gr/ sapiens@otenet. ευκτική µεµνῄµην. κλίνοµαι. ἐλυµαινόµην. ἀπεκτόνειν. κέκλικα. ἐκεκλήκειν. ἀφικνοῦµαι). κλίνω. λείψοµαι-λειφθήσοµαι. ἔλειψα-ἔλιπον. µαθήσοµαι. ἔλειπον. κρινοῦµαι-κριθήσοµαι. καµοῦµαι. λαγχάνω. ἐµεµαθήκειν. κέκµηκα. λέγοµαι. ἱκνούµην.λ. -µνῇ. ἐλιπόµην-ἐλείφθην.τ. ἔκρινον. λέλησµαι. ἐλελείµµην. λήσω. ἐκαλεσάµην-ἐκλήθην. κέκριµαι. καλοῦµαι.θνῄσκω.τ. ἔκαµον. (το µέµνηµαι έχει µονολεκτική υποτακτική µεµνῶµαι. ἵξοµαι. καλέω(-ῶ). ἐκεκµήκειν.
ὠλώλειν. ἐπεπτώκειν. ἔπιπτον. ὠξύµµην. σκοπέω(-ῶ). ὄλλυµι. ἐνενοµίκειν. ἐπεπλήκειν. πέπωκα. πλεύσοµαι-πλευσοῦµαι. ἐπεπειράµην. ᾠήθην. ἐπεπύσµην. ἐπιθόµην-ἐπείσθην. σκέψοµαι-σκοπήσω.gr/ sapiens@otenet. πέπλευκα. πλέω. οἴοµαι-οἶµαι. πίπτω. (=χρωστώ στο δηµόσιο. πλήσω. ὀφλισκάνω. ὀξυνθήσοµαι. ἐπεπλήσµην. σπείροµαι. ἐσκεψάµην-ἐσκέφθην-ἐσκέπην. ἐπεπλήγµην. ἔνειµα. ἐσπάρην. πλήττοµαι. πείσοµαι. πλήξοµαι-πληγήσοµαι. ἐσπειρόµην. νέµοµαι. ἔπινον. πίµπληµι. ἐπεπλεύκειν. ἐσκόπησα. ἔσκεµµαι. ἐπειρασάµην-ἐπειράθην. ἐνενεµήκειν. ὠλλύµην. 53 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. νενέµηµαι. εἶδον. πεπείραµαι.gr και sapiens@sch. ὠξύνθην. ἔπιον. σκέψοµαι-σκεπήσοµαι. νενόµικα. ἐσκοπούµην. ὀλοῦµαι. νεµῶ. πλήσοµαι-πλησθήσοµαι. ἐπεπόνθειν. καταδικάζοµαι σε πρόστιµο). ἐσπάρκειν. ἐπεπώκειν. ὠλωλέκειν. ᾠόµην-ᾤµην. ἔσπαρκα. ἑωράκειν. πέπληγµαι. ὀφλήσω. πίµπλαµαι. σπαρήσοµαι. ὤλλυν. ἐπυνθανόµην. οἰκήσω. ὄψοµαι. ἐνεµόµην. ἐσπάρµην. ὠφλήκειν. ἐσκέµµην. ἐπλησάµην-ἐπλήσθην. ὀξύνοµαι. ᾠκήκειν. ὠλόµην. πείθοµαι. ἔπλεον. ὠφλίσκανον. ἐπληξάµην-ἐπλήγην. ὄλλυµαι. ἔσπειρα. ἔσπειρον. πυνθάνοµαι. ὤλεσα. πίοµαι. πέπονθα. οἰήσοµαι. πέπτωκα. σκοποῦµαι. πεσοῦµαι. νεµοῦµαι-νεµηθήσοµαι. πέπλησµαι. ἐπίµπλην. πεύσοµαι. οἰκέω(-ῶ). ὀλῶ. ὦφλον. νενέµηκα. ᾤκηκα. ἐνειµάµην-ἐνεµήθην. ἔπεσον. πειράσοµαι-πειραθήσοµαι. ἑόρακα. ᾤκουν. ἐπυθόµην.philology‐online. ἔπαθον. πέπυσµαι. σπερῶ. ὠξυνόµην.gr . ὤφληκα. ἔπλευσα. ὀλώλεκα. ἐπληττόµην. σπείρω. ἐσκόπουν.νέµω. πίνω. ἐσκέµµην. ὁράω(-ῶ). ἔσπαρµαι. πάσχω. πείσοµαι-πεισθήσοµαι. ἔνεµον. ἐπιµπλάµην. ᾤκησα. ὤξυµµαι. ἔπλησα. πειράοµαι(-ῶµαι). ὄλωλα. ἔπασχον. ἑώρων. ἐνενεµήµην. ἐπεπείσµην. πέπεισµαι. πέπληκα. ἐπειθόµην. ἔσκεµµαι. ἐπειρώµην.
ἐφαινόµην. ἔστειλα. ἔφθειρον. τέταµαι. τρέψοµαι-τραπήσοµαι. τέµνω. φθεροῦµαι-φθαρήσοµαι. ἐφυόµην. ἐσπείσµην. ἐτετάκειν. ἐτετάµην. ἔτεµνον. ἐφθειρόµην. ἔσφαλκα. θρέψοµαι-τραφήσοµαι. ἔτεκον. ἔφερον. φθερῶ. συνέλεγον. τετύχηκα. ἔφθακα. ἔφθαρµαι. ἐτραπόµην-ἐτρεψάµην-ἐτράπην. ἔσφαλλον. ὑπεσχήµην. φῦναι. τέτραµµαι. ἔτεµον. φύσοµαι. τενῶ. τρέποµαι. ἐπεφεύγειν. φύοιµι. ἔσπεισµαι. ἐφθάκειν. ἔσταλκα. ἠνεγκάµην-ἠνέχθην. ἐσφηλάµην-ἐσφάλην. τεµῶ. σφαλοῦµαι-σφαλήσοµαι. συλλέξοµαι-συλλεγήσοµαι. σταλήσοµαι. φέρω. ἐτεµνόµην. ἐσφαλλόµην. συλλέξω. ἐτετµήκειν. ἐτεµόµην-ἐτµήθην. τρέφοµαι. ἔφθασα-ἔφθην (φθῶ.gr . ἐτετυχήκειν. τέτακα. τέτµηµαι. φύς-φῦσα-φύν). ἐσφάλκειν. ἐσφάλµην. φανοῦµαι-φανήσοµαι. τεύξοµαι. πέφυκα. ἐτρεπόµην. ὑπεσχόµην. ἔσταλµαι. οἴσω. συνειλόχειν. ἔφθανον. ἐπεφύκειν. ἐτεινάµην-ἐτάθην. ἔτυχον. ἐσπενδόµην. ἐτετµήµην. ἐνήνοχα. σφαλῶ. ἔσφηλα. ἔφθαρκα. στέλλω. ἐφθάρµην. ἐνηνέγµην. σπείσοµαι. σφάλλοµαι. συνείλοχα. οἴσοµαι-οἰσθήσοµαι-ἐνεχθήσοµαι. ἐνήνεγµαι. ἐφερόµην. φεύξοµαι. ἔτεινον. ἐφθειράµην-ἐφθάρην. ἐτεθράµµην. ἔτεινα. φθάς). ὑπισχνέοµαι(-οῦµαι). ἐφηνάµην-ἐφάνην. συνείλεγµαι. τέτµηκα. ἐτεινόµην. ὑπέσχηµαι. τείνοµαι. ἔφευγον. 54 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἐπεφάσµην. ἔστελλον. ὑπισχνούµην. τέξοµαι. συνελεξάµην-συνελέγην. ἐτύγχανον. ἔτικτον. τυγχάνω. φύοµαι. στελῶ. φθαίην. συνέλεξα. στέλλοµαι. φθάνω. τενοῦµαι-ταθήσοµαι. ἐστάλµην. συλλέγω. ἔφυν (φύω. ἐτετράµµην. συλλέγοµαι. ἔφυγον.σπένδοµαι. φεύγω. ἤνεγκον. ἔφθειρα. ὑποσχήσοµαι. τεµοῦµαι-τµηθήσοµαι. τέθραµµαι. ἐστελλόµην. τείνω. τέµνοµαι. πέφευγα. συνελεγόµην. τίκτω. ἔσφαλµαι. ἐστειλάµην-ἐστάλµην-ἐστάλην.gr και sapiens@sch. ἐφθάρκειν. ἐτετόκειν. φθάσω-φθήσοµαι. φαίνοµαι. συνειλέγµην. φθείροµαι. ἐνηνόχειν.philology‐online. φέροµαι. φθείρω. πέφασµαι. φθῆναι.gr/ sapiens@otenet. ἐστάλκειν. σφάλλω. ἐτρεφόµην. ἐσπεισάµην. ἐθρεψάµην-ἐτράφην. τέτοκα.
philology‐online. ἐκεχρήµην.gr .χρή. ἐπριάµην.gr και sapiens@sch. χρήσει-χρῆσται. χρήσοµαι. χρήοµαι(-ῶµαι). ἐωνήµην. ἐώνηµαι. ἔχρησε. ἐχρώµην. ἐχρησάµην.gr/ sapiens@otenet. ἐωνούµην. χρῆν-ἐχρῆν. ὠνήσοµαι. ὠνέοµαι(-οῦµαι). Αλεξανδρίδης Φιλόλογος 55 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. Αλέξανδρος Γ. κέχρηµαι.
To get Scribd mobile enter your number and we'll send you a link to the Scribd app for iPhone & Android.We've sent a link to the Scribd app. If you didn't receive it, try again.
We'll never share your phone number.
