ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. Η ΜΑΓΕΙΑ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ….2 2. ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΠΟΡΤΕΣ ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΑ….13 3. ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΓΕΙΑΣ….21 4. ΜΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ….22 5. ΜΑΓΕΙΑ….26 6. ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ & ΕΚΚΛΗΣΙΑ….32 7. ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ….41 8. (ΠΑΡΑ)ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ….72 9. Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ….83 ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΒΟΛΟΣ; ….97 11. ΕΙΔΗ ΜΑΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΞΟΡΚΙΑ….103 12. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ: • τη μαγεία • την αστρολογία • τις προλήψεις και δεισιδαιμονίες • τη βασκανία • τον πνευματισμό….106 13. ΜΑΓΕΙΑ -ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΗ 10. ΑΡΧΙΜ. ΣΑΒΒΑ ΑΧΙΛΛΕΩΣ. …109 13. 14. «ΜΑΤΙ» - «ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ»…..132 ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΡΩΗΝ ΣΑΤΑΝΙΣΤΩΝ…..134

15. Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΦΕΡΝΕΙ ΣΥΓΧΥΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ……144 15. ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΑΝΑΠΑΥΣΗ….145

1/150 

Η ΜΑΓΕΙΑ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
(ἀπὸ τὴ σειρὰ τῶν φυλλαδίων «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ» τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὠρωποῦ Ἀττικής)

Προοίμιο Ταιριάζει σέ ὅσα θά πῶ παρακάτω, νά δανεισθῶ τό θρηνητικό ἐκεῖνο ρητό τοῦ προφήτη ῾Ιερεμία καί νά φωνάξω κι ἐγώ μέ ὀδύνη : “Ποιός θά βάλει στά μάτια μου πηγή δακρύων, γιά νά κλάψουν πικρά τό λαό τῶν Χριστιανῶν μέρα καί νύχτα;” Γιατί ποιός μπορεῖ, ἀλήθεια, νά μήν τόν κλάψει, ὅταν σκεφθεῖ πώς, ἐνῶ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ νίκησε μέ τό σταυρικό Του θάνατο ὅλους τούς δαίμονες, οἱ Χριστιανοί τούς ἀναδεικνύουν πάλι νικητές καί τροπαιούχους μέ τίς διάφορες μαγεῖες τους; Καί ποιός μπορεῖ νά μή χύσει πικρά δάκρυα, ὅταν συλλογισθεῖ πώς, ἐνῶ ὁ Κύριός μας ᾿Ιησοῦς Χριστός ἀπάλλαξε ἀπό τήν τυραννία τοῦ διαβόλου τόν κόσμο καί τούς Χριστιανούς, αὐτοί, μέ τή μαγεία, τόν ξαναφέρνουν στόν κόσμο καί τόν ξανακάνουν τύραννό τους; Εἶναι ἤ δέν εἶναι, λοιπόν, γιά κλάματα ἡ τωρινή κατάσταση τῶν Χριστιανῶν, ἀφοῦ, μέ τά μαγικά καμώματα καί σατανικά τεχνάσματά τους, ἀναβιώνουν στήν οὐσία τή λατρεία τῶν δαιμόνων; ᾿Ενῶ δηλαδή φανερά λατρεύουν τόν ἀληθινό Θεό, κρυφά τόν ἀρνοῦνται καί λατρεύουν τό διάβολο. Τό μεγαλύτερο μάλιστα κακό εἶναι τοῦτο : Μολονότι χρησιμοποιοῦν ἕνα σωρό μαγικά, οὔτε πού καταλαβαίνουν πώς ἀρνοῦνται ἔτσι τό Θεό, καταφρονοῦν τό Χριστό καί ἀγκαλιάζουν τό διάβολο. Τί μεγάλη πλάνη! Κρυφή καί ἀπατηλή, ψυχώλεθρη καί θανατηφόρα! Γι᾿ αὐτό, λοιπόν, ἀποφάσισα νά ἐλέγξω τήν πλάνη καί ν’ ἀποδείξω ὅτι οἱ Χριστιανοί οὔτε μάγοι πρέπει νά γίνονται οὔτε κανένα εἶδος μαγείας νά χρησιμοποιοῦν. Τά εἴδη τῆς μαγείας εἶναι πολλά. ᾿Αφοῦ ὁ διάβολος χωρίστηκε ἀπό τόν ἕνα Θεό, ἔπεσε στά πολλά κι ἔγινε “ποικίλος καί πολυμέριστος”. ῎Ετσι καί τά εἴδη τῆς κακίας καί τῶν μαγικῶν, πού ἐπινόησε καί ἔσπειρε στούς ταλαίπωρους ἀνθρώπους, εἶναι ποικίλα, σχεδόν ἀναρίθμητα. Καί νά τά βασικότερα εἴδη : 1. ῾Η καθαυτό μαγεία. Εἶναι, θά λέγαμε, μιά τέχνη, μέ τήν ὁποία καλοῦνται οἱ δαίμονες καί ἐρωτοῦνται καί ἀπαντοῦν, φανερώνοντας ἄλλοτε κρυμμένους θησαυρούς, ἄλλοτε ἑρμηνεῖες ὀνείρων καί ἄλλοτε ἄλλα ἀπόκρυφα. ῞Οσοι ἀσκοῦν αὐτή τήν “τέχνη” ὀνομάζονται μάγοι, καί ἰσχυρίζονται ὅτι ὑπάρχουν τρεῖς τάξεις δαιμόνων· οἱ ἐναέριοι, πού τούς
2/150 

θεωροῦν ἀγαθοποιούς· οἱ ἐπίγειοι, πού τούς θεωροῦν καί καλούς καί κακούς· καί οἱ κάτω ἀπό τή γῆ, πού τούς χαρακτηρίζουν ὡς κακοποιούς. Στήν πραγματικότητα, βέβαια, ὅλοι οἱ δαίμονες εἶναι κακοί καί κακοποιοί, ποτέ ἀγαθοποιοί. 2. ῾Η μαντεία. ᾿Ασκεῖται ἀπό τούς μάντεις. Αὐτοί ὑπηρετοῦν τούς δαίμονες, χρησιμοποιώντας τήν παλάμη τοῦ χεριοῦ τους ἤ κάποιες θυσίες ἤ ἀπατηλά ἔμπλαστρα ἤ ἄλλα παρόμοια μέσα. Οἱ μάντεις λένε ὅτι μποροῦν νά γνωρίσουν τό μέλλον. 3. ῾Η γοητεία. ᾿Ασκεῖται ἀπό τούς γόητες. ᾿Ονομάζονται ἔτσι ἀπό τούς “γόους” (θρήνους), πού κάνουν στά μνήματα, ὅταν ἐπικαλοῦνται τούς δαίμονες καί τούς ζητοῦν νά βλάψουν ἕναν ἄνθρωπο - νά τόν παραλύσουν, νά τόν τυφλώσουν, νά τόν ἀρρωστήσουν γενικά. Αὐτοί, ἐπίσης, καμώνονται πώς βγάζουν καί νεκρούς ἀπό τόν ἅδη! Στούς γόητες ἀνήκουν κι ἐκεῖνοι πού “βλέπουν” διάφορα φαντάσματα στούς τάφους καί ἀνοίγοντάς τους, καῖνε δῆθεν τούς βρυκόλακες! Μιά κατηγορία αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, πού λέγονται γητευτές, μαζί μέ τίς ἐπικλήσεις τῶν δαιμόνων ἀνακατεύουν ψαλμούς τοῦ Δαβίδ καί ὀνόματα ἁγίων, τοῦ Χριστοῦ, τῆς Θεοτόκου. 4. ῾Η φαρμακεία. Οἱ φαρμακοί κατασκευάζουν κάποια “φαρμακερά” ποτά εἴτε γιά νά θανατώσουν κάποιον εἴτε γιά νά σκοτίσουν τό νοῦ του εἴτε γιά νά τόν ἑλκύσουν σέ σαρκικό ἔρωτα. Αὐτά, κατεξοχήν, χρησιμοποιοῦν οἱ γυναῖκες γιά νά “πλανέψουν” καί νά τραβήξουν τούς ἄνδρες πού θέλουν. 5. ῾Η οἰωνοσκοπία. Οἱ οἰωνοσκόποι προλέγουν δῆθεν τά μέλλοντα ἀπό τόν τρόπο πού πετοῦν τά πουλιά, ἀπό τίς φωνές τῶν ζώων κ.λπ. Τέτοιοι, οὐσιαστικά, εἶναι καί οἱ προληπτικοί : Αὐτοί προσέχουν ποιούς θά συναντήσουν, ὅταν μάλιστα πρόκειται νά ταξίδεψουν ἤ νά ψαρέψουν ἤ, τέλος πάντων, νά κάνουν κάποια ἐργασία. ᾿Επίσης πιστεύουν στή μοίρα, στήν τύχη (τό “ριζικό”, τό “γούρι”), σέ οἰωνούς, σέ ποδαρικά καί ὄνειρα. Θεωροῦν ἄλλες ἡμέρες καλές καί ἄλλες κακές, ὅπως λ.χ. τίς Τρίτες, καί φοβοῦνται ν’ ἀρχίσουν ὁτιδήποτε τίς “κακές” ἡμέρες. Τό ᾿χουν “γρουσουζιά” νά δώσουν στούς γείτονες φῶς καί φωτιά. Προσκυνοῦν τό νέο φεγγάρι. Πιστεύουν σέ νεράϊδες καί καλλικάντζαρους. Περιεργάζονται τίς φυσικές ἀντιδράσεις τοῦ σώματός τους καί λένε ὅτι τό τάδε θά τούς συμβεῖ, ἐπειδή λ.χ. τούς τρώει τό χέρι τους ἤ παίζει τό μάτι τους ἤ βουίζει τ᾿ αὐτί τους κ.ο.κ. ῞Οταν θεμελιώνουν σπίτι ἤ ἀρχίζουν τή ναυπήγηση πλοίου, σφάζουν στά θεμέλια ἤ στήν καρίνα ἕναν πετεινό ἤ πρόβατο ἤ ἄλλο ζῶο, προσφέροντας ἔτσι θυσία στό διάβολο. 6. ῾Η ἀστρολογία. Οἱ ἀστρολόγοι λένε ὅτι οἱ κατά προαίρεση ἐνέργειες τῶν ἀνθρώπων ὁρίζονται ἀπό τήν κίνηση τῶν ἄστρων. Στ᾿ ἀστέρια ἀποδίδουν τίς ὁρμές τῆς ψυχῆς καί στούς σχηματισμούς τους τά διάφορα γεγονότα τῆς
3/150 

ζωῆς. ᾿Απ᾿ αὐτά, καί μέ τή συνέργεια τῶν δαιμόνων, μαντεύουν δῆθεν τό μέλλον, ἀντιμετωπίζοντας ἔτσι τ᾿ ἀστέρια σάν ἰδιότυπους “θεούς”. 7. Τά φυλαχτά. Τά χρησιμοποιοῦν οἱ φυλαχτάρηδες, τυλίγοντας σ᾿ αὐτά μεταξωτή κλωστή καί γράφοντας ὀνόματα δαιμονικά. Πολλοί τά κρεμᾶνε ἀπό τό λαιμό ἤ τό χέρι τους γιά νά τούς φυλᾶνε ἀπό τό κακό. ῞Ομοιοι μ᾿ αὐτούς εἶναι κι ἐκεῖνοι πού φτύνουν στόν κόρφο τους, γιά νά ἐμποδίσουν τάχα μέ τό φτύσιμο τή βασκανία. 8. Οἱ κλήδονες. Μέ τούς κλήδονες προσπαθοῦν νά “μαντέψουν” δῆθεν τό μέλλον καί τό “ριζικό” κάθε ἀνθρώπου μέ διάφορους λόγους, κλήσεις καί ἄλλα παρόμοια. Κλήδονες γίνονται μέχρι σήμερα σέ πολλούς τόπους, καί μάλιστα στά νησιά, στό Γενέσιο τοῦ Τιμίου Προδρόμου (24 ᾿Ιουνίου). Συνήθως συνδυάζονται καί μέ φωτιές, πού τίς ἀνάβουν οἱ ἄνθρωποι μπροστά στά μαγαζιά τους καί τίς περνᾶνε ἀπό πάνω. Αὐτά εἶναι τά κυριότερα εἴδη τῆς μαγείας. ῾Υπάρχουν καί ἄλλα πολλά. Τά περισσότερα ἀναφέρονται στήν ῾Αγία Γραφή καί σέ κανόνες ἱερῶν Συνόδων, (κυρίως τῆς ΣΤ ´ Οἰκουμενικῆς). Γιατί ὁ Θεός ἀπαγορεύει τά μαγικά; Καιρός εἶναι τώρα νά ποῦμε, πώς εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτο νά γίνονται ἀπό τούς Χριστιανούς ὅλ᾿ αὐτά τά εἴδη τῶν μαγικῶν. Γιατί ἄν αὐτά ἀπαγορεύονται στούς ῾Εβραίους, πού ἦταν πνευματικά νήπιοι, πόσο μᾶλλον ἀπαγορεύονται στούς Χριστιανούς, τά τέκνα τῆς ἀλήθειας καί τῆς χάριτος τοῦ Εὐαγγελίου; Στό Δευτερονόμιο ὁ Θεός πρόσταζε τούς ῾Εβραίους·: “Νά μή βρεθεῖ σέ σένα (᾿Ισραήλ) κανένας, πού νά μαντεύει μαντεῖες, πού νά προβλέπει τά μέλλοντα μέ φωνές (κλήδονες) καί παρατηρήσεις σημείων (οἰωνῶν)· μάγος, πού ν᾿ ἀσχολεῖται μέ ἐπαοιδία· ἐγγαστρίμυθος καί τερατοσκόπος, πού νά καλεῖ τούς νεκρούς” (Δευτ. 18:10). Στό Λευϊτικό, μάλιστα, προσθέτει νά μήν πλησιάζει κανένας ἐκείνους πού κάνουν αὐτά τά πράγματα, γιά νά μή μολυνθεῖ: “Νά μήν προσκολληθεῖτε (σέ μάγους) καί μολυνθεῖτε ἀπ᾿ αὐτούς · ἐγώ εἶμαι ὁ Κύριος καί Θεός σας!” (Λευϊτ. 19:26, 31). ῾Ο Θεός ἀπαγορεύει τά μαγικά, ἐπειδή ὁδηγοῦν τόσο ἐκείνους πού τά χρησιμοποιοῦν, ὅσο καί ἐκείνους πού τά ζητοῦν, στήν προσκύνηση καί τή λατρεία τῶν δαιμόνων. Γι᾿ αὐτό καί ἀποτελοῦν θανάσιμη ἁμαρτία. ᾿Από τήν ἄλλη, πάλι, τά μαγικά δέν μποροῦν νά προσφέρουν καμιά ὠφέλεια. “Οἱ μαντεῖες καί οἱ οἰωνισμοί καί τά ὄνειρα εἶναι μάταια”, λέει ἡ Γραφή (Σειράχ 34:5).

4/150 

Γι᾿ αὐτό τό λόγο οἱ ἅγιοι ᾿Απόστολοι δίνουν ἐντολή στούς Χριστιανούς νά μή χρησιμοποιοῦν κανενός εἴδους μαγικά· “οὐ μαγεύσεις, οὐ φαρμακεύσεις” (Διαταγ. 7,3)· “φεύγετε.....ἐπαοιδάς, κλήδονας, μαντείας, καθαρισμούς, οἰωνισμούς, ὀρνιθοσκοπίας, νεκρομαντείας, ἐπιφωνήσεις” (δ.π. 2,62) Σκεφθεῖτε, Χριστιανοί, πώς ὅταν λάβατε τό ἅγιο Βάπτισμα, σᾶς ρώτησε ὁ ἱερέας - ἤ μᾶλλον ὁ ἴδιος ὁ Χριστός: “᾿Αποτάσσῃ τῷ σατανᾷ καί πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ καί πάσῃ τῇ λατρείᾳ αὐτοῦ καί πάσῃ τῇ πομπῇ αὐτοῦ;”. Καί ὁ καθένας ἀπό σᾶς, μέ τό στόμα τοῦ ἀναδόχου του, ἀπάντησε: “᾿Αποτάσσομαι”. ῞Οχι μόνο τό σατανά, ἀλλά καί ὅλα τά ἔργα του καί τή λατρεία του καί τήν πομπή του. ᾿Αλλά ποιά εἶναι ἡ λατρεία τοῦ σατανᾶ; ῾Ο ἅγιος Κύριλλος ῾Ιεροσολύμων ἀπαντάει, πώς εἶναι οἱ μαντεῖες, οἱ φαρμακεῖες καί ὅλα τά ἄλλα εἴδη τῶν μαγικῶν, πού ἀπαριθμήσαμε. Καί ποιά εἶναι ἡ πομπή του; ῾Ο ἱερός Χρυσόστομος λέει, πώς εἶναι τά θέατρα, οἱ ἱπποδρομίες, οἱ κλήδονες καί κάθε ἁμαρτία. Δέν καταλαβαίνετε λοιπόν, ἀδελφοί, πώς γιά ἐκείνη τήν ὁμολογία καί ὑπόσχεσή σας τήν ὥρα τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος, θά σᾶς ζητηθεῖ λόγος τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως; Δέν ξέρετε ὅτι πρέπει νά τηρήσετε ἀπόλυτα τή συμφωνία, πού κάνατε μέ τό Θεό; Πῶς ἀφήνετε τό Χριστό καί πηγαίνετε στούς μάγους καί τίς μάγισσες, δηλαδή στόν ἴδιο τό διάβολο; Αὐτός ὁ λόγος “ἀποτάσσομαί σοι, σατανᾶ, καί πάσῃ τῇ λατρείᾳ σου καί πάσῃ τῇ πομπῇ σου”, ἄς εἶναι πάντα στό στόμα σας καί στό νοῦ σας, σάν χαλινάρι καί ἐμπόδιο ἀπό κάθε εἴδος μαγείας. Αὐτός ὁ λόγος θά σᾶς κάνει νά μή φοβᾶστε τά “κακά συναπαντήματα”(!) τῶν ἀνθρώπων, οὔτε κρωγμούς καί πετάγματα πουλιῶν καί ἄλλα παρόμοια, ὅταν βγαίνετε ἀπό τό σπίτι σας. Αὐτός ὁ λόγος, συνδυασμένος μέ τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, θά σᾶς κάνει να μή φοβᾶστε οὔτε τόν διάβολο μέ ὅλη του τή δαιμονική παράταξη. Μόνο μήν παύετε νά τόν ἐπαναλαμβάνετε παντοῦ καί πάντοτε, ὅπως συμβουλεύει ἡ χρυσόλαλη γλώσσα τοῦ ἁγίου ῾Ιωάννου: “Παρακαλῶ νά μένετε καθαροί ἀπό τήν ἀπάτη τῆς μαγείας, ἔχοντας σάν στήριγμα αὐτό τό λόγο. Καί ὅπως δέν θά πηγαίνατε ποτέ στήν ἀγορά χωρίς ροῦχα ἤ παπούτσια, ἔτσι νά μήν πηγαίνετε πουθενά καί χωρίς νά λέτε, ξεκινώντας, τή φράση: “᾿Αποτάσσομαί σοι, σατανᾶ, καί τῇ πομπῇ σου καί τῇ λατρείᾳ σου, καί συντάσσομαί σοι, Χριστέ”. Ποτέ μή βγεῖς ἀπό τήν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ σου χωρίς τά παραπάνω λόγια. Γιατί εἶναι τό στήριγμά σου, τό ὅπλο σου, τό ἄπαρτο κάστρο πού σέ περιτειχίζει. Παράλληλα σφραγίσου καί μέ τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ. ῎Ετσι, ὄχι μόνο ἄνθρωπος, μά οὔτε κι αὐτός ὁ διάβολος δέν θά μπορέσει νά σέ βλάψει, βλέποντάς σε παντοῦ μ᾿ αὐτή τήν πανοπλία”. Γιατί οἱ Χριστιανοί ἔπεσαν στά μαγικά.

5/150 

῾Η αἰτία πού οἱ σημερινοί Χριστιανοί ἔπεσαν στά ἔργα τοῦ διαβόλου, καί μάλιστα στά μαγικά, εἶναι τό ὅτι δέν συλλογίζονται τίς ὑποσχέσεις ἐκεῖνες πού ἔδωσαν στό Χριστό ὅταν βαπτίσθηκαν, ἀλλά τίς ξέχασαν καί τίς ἔσβησαν τελείως ἀπό τή μνήμη τους καί τήν καρδιά τους. Γι᾿ αὐτό καί πραγματοποιοῦνται σ᾿ αὐτούς τά λόγια πού εἶπε ὁ Κύριος: “῞Οταν τό ἀκάθαρτο πνεῦμα (τό δαιμόνιο) βγεῖ ἀπό τόν ἄνθρωπο, περιδιαβαίνει σέ τόπους ἄνυδρους ζητώντας ἀνάπαυση, μά δέν βρίσκει. (Γιατί ἀνάπαυση βρίσκει μόνο ὅταν κυριεύει τόν ἄνθρωπο καί τοῦ κάνει κακό). Τότε λέει: “᾿Ας γυρίσω πάλι στό σπιτάκι μου (δηλαδή στήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου), ἀπ᾿ ὅπου ἔφυγα”. Κι ὅταν ἔρθει, βρίσκει τό σπίτι ἀφύλαχτο, σκουπισμένο, στολισμένο, ἕτοιμο. (Βρίσκει δηλαδή τόν ἄνθρωπο ἀμέριμνο καί διατεθειμένο νά τόν δεχθεῖ πάλι). Τότε πηγαίνει, φέρνει κι ἄλλα ἑπτά δαιμόνια, πονηρότερα μάλιστα, μπαίνει μαζί τους στήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου καί κατοικεῖ ἐκεῖ μόνιμα πιά.῎Ετσι ἡ κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου γίνεται τελικά χειρότερη ἀπ᾿ ὅ,τι ἦταν πρίν (κι ἀπό τό Βάπτισμα!).” (Ματθ. 12:43-45). ῞Οσοι λοιπόν Χριστιανοί ἀσχολοῦνται μέ τά μαγικά, διώχνουν ἀπό τίς καρδιές τους τή θεία χάρη, τό Πνεῦμα τό ῞Αγιο, καί βάζουν μέσα τους τό ἀκάθαρτο πνεῦμα, τό δαιμόνιο. Μέ τή δαιμονική ἐνέργεια τότε, κάνουν κάθε τι σατανικό καί περίεργο. Πῶς μποροῦν, ἑπομένως, ὅσοι ἀσχολοῦνται μέ τά μαγικά, νά εἶναι ἤ νά λέγονται Χριστιανοί; Χριστιανοί καί μάγοι; Χριστιανοί καί δαιμονολάτρες; ᾿Ανήκουστο! ᾿Αδύνατο! Πῶς νά συμφωνήσουν τό φῶς μέ τό σκοτάδι, τά τέκνα τοῦ Θεοῦ μέ τά τέκνα τοῦ διαβόλου;... Μάταια λένε αὐτοί οἱ ἄνθρωποι πώς εἶναι Χριστιανοί. Μέ τά λόγια μόνο εἶναι Χριστιανοί, μά μέ τά ἔργα τους προδότες τοῦ Χριστοῦ, ἀσεβεῖς εἰδωλολάτρες καί σατανολάτρες. Οἱ δαίμονες δέν θεραπεύουν ἀλλά θανατώνουν. ᾿Αλλά τί προφασίζονται μερικοί Χριστιανοί; ᾿Εμεῖς, λένε, καταφεύγουμε στούς μάγους (δηλαδή στούς δαίμονες!) ἐπειδή α) βρίσκουμε γιατρειά στίς ἀρρώστιες μας, β) μαθαίνουμε τό μέλλον καί ἄλλα κρυφά πράγματα, γ) φοβόμαστε τούς δαίμονες καί θέλουμε, διαμέσου τῆς μαγείας, νά τούς ἐξευμενίσουμε. ᾿Απαντοῦμε λοιπόν σ᾿ αὐτά· α) Μόνο ὁ Θεός θεραπεύει ἀληθινά.
6/150 

᾿Ανόητε ἄνθρωπε, καταφεύγεις στούς μάγους γιά νά γιατρευτεῖς; Καί πιστεύεις, πώς ὁ διάβολος θά γιατρέψει πραγματικά τήν ἀρρώστια σου; ᾿Εκεῖνος “ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς” (᾿Ιω. 8:44), καί θανάτωσε ὅλο τό γένος τῶν ἀνθρώπων. Πῶς τώρα θά γίνει γιατρός σου; Δέν εἶδες, πού οἱ δαίμονες δέν μπόρεσαν νά γιατρέψουν οὔτε τούς δικούς τους μάγους ἀπό τίς πληγές πού τούς προξένησε ὁ Μωϋσῆς στήν Αἴγυπτο; (᾿Εξόδ. 9:11). Καί τώρα θά κάνουν καλά ἐσένα; Καί ἄν οἱ δαίμονες δέν λυποῦνται τήν ψυχή σου, πῶς θά λυπηθοῦν τό σῶμα σου; ᾿Αστεῖα πράγματα! Γιατί δέν ὑπάρχει τίποτα γλυκύτερο γιά τό διάβολο ἀπό τό νά τυραννάει τόν ἄνθρωπο μέ κάθε τρόπο. Εὐκολότερο εἶναι νά δώσει κρύο ἡ φωτιά καί φλόγα τό χιόνι, παρά νά γιατρέψει ὁ διάβολος πραγματικά. Οὔτε μπορεῖ οὔτε θέλει οὔτε ξέρει πῶς νά γιατρεύει. ᾿Αλλά κι ἄν ὑποτεθεῖ ὅτι καί μπορεῖ καί θέλει καί ξέρει, ὅμως ἄν δέν τοῦ ἐπιτρέψει ὁ Θεός, ἀπό μόνος του δέν μπορεῖ νά κάνει τίποτα. Πίστεψε λοιπόν, ἀδελφέ, ὅτι μόνο ὁ Θεός εἶναι ὁ ἀληθινός γιατρός ψυχῶν καί σωμάτων. Οἱ μάγοι καί οἱ δαίμονες γιατρεύουν ὄχι στ᾿ ἀλήθεια ἀλλά φανταστικά. Μά κι ἄν θελήσουν νά γιατρέψουν τό σῶμα σου μέ παραχώρηση τοῦ Θεοῦ, νά ξέρεις ὅτι τό γιατρεύουν μέ σκοπό νά θανατώσουν τήν ψυχή σου. Πῶς; Τραβώντας σε ἀπό τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ καί πείθοντάς σε νά πιστεύεις σ᾿ ἐκείνους. Ποιά λοιπόν ἡ ὠφέλειά σου, ἄν ἐδῶ ἔχεις πρόσκαιρη ὑγεία, ἐκεῖ ὅμως κολαστεῖς αἰώνια; Νά χαθεῖ τέτοια ὑγεία! Νά χαθεῖ τέτοια ζωή! ῾Ο διάβολος, ἀδελφοί μου, εἶναι ἕνας ψαράς πολύ πανοῦργος. Βάζει μικρό δόλωμα καί θέλει νά πιάσει μεγάλο ψάρι. Μέ χάρα σᾶς δίνει λίγη ὑγεία, μόνο καί μόνο γιά νά σᾶς στερήσει τόν παράδεισο, γιά νά σᾶς κολάσει αἰώνια! Πῶς μπορεῖτε λοιπόν, γιά τό παραμικρό πρόβλημα, νά ἐγκαταλείπετε τό γλυκύτατο Χριστό - τόν ποιητή, τό λυτρωτή, τόν ἀληθινό γιατρό σας - καί νά πηγαίνετε στόν καταραμένο διάβολο - τό φονιά καί τύραννό σας; Πῶς σᾶς κάνει καρδιά νά καταφρονεῖτε τόσους ἁγίους, πού εἶναι φίλοι καί εὐεργέτες καί θεραπευτές σας, καί νά καταφεύγετε στούς μάγους καί τούς δαίμονες, πού εἶναι οἱ πιό ἄσπονδοι ἐχθροί σας; Μά πιστεύετε στ᾿ ἀλήθεια, πώς αὐτά πού κάνει μιά ἀλλοπαρμένη κακόγρια, μιά τσιγγάνα, μιά μάγισσα, δέν μπορεῖ νά τά κάνει καί ὁ Χριστός; Πιστεύετε πώς μέ τά κάρβουνα καί τά πέταλα καί τά διαβολικά φυλαχτά δέν ἔχουν ἴση τουλάχιστο δύναμη ὁ Σταυρός, ὁ ἁγιασμός καί τά ἄλλα σωτήρια ἰαματικά μέσα τῆς πίστεώς μας; ῎Αχ, ἀχάριστα πλάσματα! ῎Αχ, γενεά ἄπιστη καί σκληρόκαρδη! Πόσο δίκιο ἔχει ὁ Χριστός μας νά λυπᾶται καί νά φωνάζει παραπονετικά μαζί μέ τόν προφήτη ῾Ησαΐα: “῎Ακουε, οὐρανέ, καί

7/150 

ἐνωτίζου, γῆ... υἱούς ἐγέννησα καί ὕψωσα, αὐτοί δέ με ἠθέτησαν” (῾Ησ.1:2). Γιά νά μή λυπᾶται λοιπόν ὁ Ἰησοῦς ἐξαιτίας σας, γιά νά μή φαίνεστε κι ἐσεῖς ἀχάριστοι στό μεγάλο αὐτό Εὐεργέτη σας, σᾶς παρακαλῶ ἀδελφοί μου, μήν πηγαίνετε σέ μάγους καί μάγισσες καί τσιγγάνες. Κι ὅταν ἀρρωσταίνετε, νά προστρέχετε στό Χριστό μέ ζωντανή πίστη καί νά ζητᾶτε ἀπ᾿ Αὐτόν τή γιατρειά σας. Γιατί Αὐτός εἶναι ὁ φιλόστοργος πατέρας σας. Κι ἄν σᾶς ἔδωσε τήν ἀρρώστια, σᾶς τήν ἔδωσε γιά νά δοκιμάσει τήν ὑπομονή σας, γιά νά σᾶς στεφανώσει περισσότερο καί γιά νά δεῖ ἄν τόν ἀγαπᾶτε γνήσια. Νά προστρέχετε ἀκόμα στήν Κυρία Θεοτόκο, πού θεραπεύει τούς ἀσθενεῖς καί παρηγορεῖ τούς λυπημένους. Νά προστρέχετε, τέλος, στούς ἀγίους Πάντες καί νά τούς παρακαλεῖτε μέ θέρμη. ῎Ετσι θά πετύχετε τήν ἀληθινή θεραπεία σας. Κι ἄν ὅμως δέν βρεῖτε τήν πολυπόθητη ὑγεία, κι ἄν ὁ Θεός σᾶς ἀφήσει νά ταλαιπωρεῖστε, ἐπειδή αὐτό συμφέρει τήν ψυχή σας, και πάλι πρέπει νά στέκεστε ἀνδρεῖοι καί στερεοί στήν πίστη. Χίλιες φορές νά προτιμήσετε τό θανάτο, παρά νά καταφύγετε σέ μάγους καί ν᾿ ἀρνηθεῖτε ἔτσι τό Χριστό. β) Μόνο ὁ Θεός γνωρίζει τά ἀπόκρυφα. ῞Οσοι θέλουν νά μάθουν τό μέλλον ἤ διάφορα κρυφά πράγματα, ἄς γνωρίζουν, ὅτι μόνο ὁ Θεός ξέρει ὅλα τά ἀπόκρυφα καί μόνο ὁ Θεός προγνωρίζει τά μέλλοντα. Οἱ ἄγγελοι καί οἱ ἄνθρωποι γνωρίζουν κάποτε τά μυστικά αὐτά πράγματα, ὄχι ὅμως ἀπό μόνοι τους, ἀλλ’ ἀπό ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ. Οἱ μάγοι καί οἱ δαίμονες, πάντως, ἐπειδή εἶναι σκοτισμένοι καί δέν ἔχουν τό φωτισμό τοῦ Θεοῦ, δέν μποροῦν νά γνωρίζουν τίποτε κρυφό, οὔτε τί μέλλει νά συμβεῖ στόν κάθε ἄνθρωπο. Γιατί ὁ ἄνθρωπος εἶναι αὐτεξούσιος. ῎Αν θέλει, κλίνει στό καλό· ἄν δέν θέλει τό καλό, κλίνει στό κακό. ῎Αρα εἶναι ἄγνωστη ἡ ἐξέλιξη καί κατάληξή του. Γι᾿ αὐτό καί ὁ Θεός περιγελᾶ τή Βαβυλώνα, πού οἱ κάτοικοί της πίστευαν στούς ἀστρολόγους καί στούς δαίμονες, καί τῆς λέει: “῎Ας σέ σώσουν τώρα οἱ ἀστρολόγοι, ἄς προβλέψουν τί πρόκειται νά σοῦ συμβεῖ!” (῾Ησ. 47:13). Προγνωρίζουν, βεβαία, πολλά οἱ δαίμονες, ἀλλά τά ἐξωτερικά καί φυσικά, συμπεραίνοντας τά γεγονότα ἀπό τούς νόμους τῆς φύσεως. ῞Οπως, ἄλλωστε, καί πολλοί ἄνθρωποι σοφοί καί ἐπιστήμονες. Αὐτά ὅμως πού βρίσκονται στό βάθος τῆς καρδιᾶς τοῦ ἀνθρώπου καί ἐξαρτῶνται ἀπό τήν προαίρεσή του, μόνο ὁ Θεός τά γνωρίζει μέ ἀκρίβεια. ᾿Εκεῖνοι συμπεραίνουν μερικά ἀπό τίς κινήσεις τοῦ σώματος καί τήν ἐξωτερική συμπεριφορά τοῦ ἀνθρώπου. ῎Ετσι, καί ὅσα φαίνονται νά προγνωρίζουν, τά γνωρίζουν σκοτεινά, ἀσαφή καί λοξά. Γι᾿ αὐτό καί οἱ χρησμοί τῶν μαντείων ἦταν διφορούμενοι, καί μποροῦσαν νά ἑρμηνευθοῦν καί ἔτσι καί ἀλλιῶς.
8/150 

῎Ας ἔρθουν τώρα ἐδῶ οἱ Χριστιανοί, πού πηγαίνουν στούς μάντεις καί τίς μάντισσες εἴτε γιά νά τούς ποῦν τό μέλλον εἴτε γιά νά τούς ἐξηγήσουν τά ὄνειρά τους εἴτε γιά νά τούς φανερώσουν χαμένα πράγματα ἤ κρυμμένους θησαυρούς. ῎Ας ἔρθουν, λέω, γιά νά τούς πῶ ὅ,τι εἶπε καί ὁ προφήτης ῾Ησαΐας κάποτε στόν ᾿Ισραήλ: ᾿Ανόητοι ἄνθρωποι, ὥς πότε θά κουτσαίνετε κι ἀπό τά δυό σας πόδια; ῞Ως πότε θά πιστεύετε καί στό Χριστό καί στούς μάντεις, δηλαδή τούς δαίμονες; Γιατί ἄν πιστεύετε πώς ὁ Χριστός, ὡς Θεός πού εἶναι, γνωρίζει τά πάντα καί τά φανερώνει σέ ὅσους ᾿Εκεῖνος θέλει, πῶς τρέχετε στούς μάντεις; ῎Αν, ἀντίθετα, πιστεύετε πώς οἱ μάντεις ἔχουν τήν γνώση τῆς ἀλήθειας, πῶς προσκυνᾶτε τό Χριστό καί ὀνομάζεστε μάταια Χριστιανοί; Δέν ξέρετε, πώς δέν μπορεῖτε νά δουλεύετε σέ δυό κυρίους; Γιατί ὅμως, θά ρωτήσετε, κάποτε βγαίνουν ἀληθινά μερικά πράγματα, πού προλέγουν οἱ δαίμονες; α) ᾿Επειδή δέν πιστεύετε ἀκράδαντα στόν Κύριο καί μόνο, ἀλλά καί στούς δαίμονες. ῎Ετσι, γιά τήν ἀπιστία σας, ὁ Θεος παραχωρεῖ νά γίνονται αὐτά πού ἐκεῖνοι προλέγουν. β) ᾿Επειδή, πηγαίνοντας στούς δαίμονες καί ζητώντας τήν βοήθειά τους, γίνεστε μόνοι σας δοῦλοι τοῦ διαβόλου, μπαίνετε κάτω ἀπό τήν ἐξουσία του. ῎Ετσι, μπορεῖ πιά νά σᾶς κάνει ὅ,τι θέλει. ῎Αρα, ὅ,τι σᾶς πεῖ τό πραγματοποιεῖ κιόλας, ὅπως ἕνας κακοῦργος πού σκλαβώνει κάποιον ἄνθρωπο· ἄν τοῦ πεῖ ὅτι θά ζήσει, θά ζήσει· ἄν τοῦ πεῖ πώς θά πεθάνει, θά πεθάνει. Γιατί εἶναι στό χέρι τοῦ κακούργου νά κάνει εἴτε τό ἕνα εἴτε τό ἄλλο. Λέει σχετικά ὁ ἅγιος ᾿Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος: “῎Ας ὑποθέσουμε, πώς ἕνα βασιλόπουλο ἐγκαταλείπει τό παλάτι του, πάει σέ τόπο ἔρημο καί μπαίνει θεληματικά κάτω ἀπό τήν ἐξουσία ἑνός λήσταρχου. Πές μου, μπορεῖ αὐτός ὁ λήσταρχος νά τοῦ πεῖ ἀπό πρίν μέ βεβαιότητα ἄν θά ζήσει ἤ θά πεθάνει; Καί βέβαια μπορεῖ! ῎Οχι ὅμως ἐπειδή προεῖδε τό μέλλον, ἀλλ᾿ ἐπειδή, ἔχοντας γίνει κύριος τοῦ βασιλόπουλου, ἔχει τή δυνατότητα νά τοῦ κάνει ὅ,τι θέλει - εἴτε νά τό θανατώσει εἴτε νά τοῦ χαρίσει τή ζωή”. Γι᾿ αὐτό, ἀδελφοί μου Χριστιανοί, μήν πιστεύετε στήν πρόγνωση τῶν δαιμόνων, γιατί στήν πραγματικότητα δέν προγνωρίζουν τίποτα. Στόν Κύριο μόνο νά ἔχετε πίστη βαθειά, κι ᾿Εκεῖνος θά σᾶς φανερώσει ἐκεῖνα πού πρέπει νά γνωρίζετε. γ) Οἱ Χριστιανοί δέν πρέπει νά φοβοῦνται τό διάβολο καί τούς δαίμονες. Γιατί, Χριστιανοί μου, μέ τά διάφορα μαγικά κάνετε τά χατήρια τοῦ διαβόλου; Αὐτός δέν ἔχει ἐξουσία καί δύναμη νά προκαλέσει οὔτε τόν παραμικρό πειρασμό. ᾿Αφ᾿ ὅτου ὁ Χριστός σαρκώθηκε, ὁ διάβολος ἔχασε τήν τυραννική του ἐξουσία. ῾Ο ἐνανθρωπήσας Κύριος τοῦ συνέτριψε τήν
9/150 

κεφαλή κι ἄφησε μόνο τήν οὐρά του νά σαλεύει, ἔτσι, γιά νά γυμνάζονται καί νά στεφανώνονται οἱ πιστοί. Τώρα μόνο μέ ἀπάτες παγιδεύει τούς ἀνθρώπους στήν κακία καί ὄχι τυραννικά, ὅπως πρίν. Δηλαδή μόνο κακές σκέψεις μπορεῖ νά μᾶς βάζει, ἀλλ᾿ ἀπό τή δική μας θέληση ἐξαρτᾶται ἄν θά τίς δεχθοῦμε ἤ θά τίς διώξουμε. Κανένας πειρασμός, δέν μπορεῖ νά συμβεῖ στόν ἄνθρωπο, ἄν δέν τό ἐπιτρέψει ὁ Θεός. Μάταια, λοιπόν, καλοπιάνετε τούς δαίμονες μέ τίς μαγεῖες, γιατί δέν μποροῦν νά κάνουν τίποτα χωρίς τήν ἄδεια τοῦ Θεοῦ. Πῶς τιμωρεῖ ὁ Θεός τούς μάγους καί ὅσους προστρέχουν σ᾿ αὐτούς. Μετά ἀπ᾿ ὅσα εἴπαμε, εἶναι εὐνόητο γιατί ὁ Θεός τιμωρεῖ αὐστηρά ὅσους ἀσχολοῦνται μέ τά μαγικά ἤ τά χρησιμοποιοῦν. Στήν Παλαιά Διαθήκη πρόσταζε νά θανατώνονται μέ λιθοβολισμό ὅσοι γίνονταν μάγοι, φαρμακοί κ.λπ. (Λευϊτ. 20:27). ᾿Αλλά καί πλήθη ὁλόκληρα ἀνθρώπων, πόλεις μεγάλες καί ἔνδοξες, παραδόθηκαν σέ πεῖνες καί σφαγές καί ἀφανισμούς ἐξαιτίας τῶν μαγικῶν, ὅπως ἡ Νινευΐ (Ναούμ 3:1), ἡ Βαβυλώνα (῾Ησ. 47:1-9), ἀκόμα καί ἡ ῾Ιερουσαλήμ (῾Ιερ. 14:14). ῾Η ᾿Εκκλησία μας, ἐπίσης ὁρίζει μεγάλες τιμωρίες (ἐπιτίμια). Γιά παράδειγμα, ἡ ΣΤ ´ Οἰκουμενική Σύνοδος (ξα´ καν.) κανονίζει μέ ἑξάχρονη ἀποχή ἀπό τή θεία Κοινωνία, ὅσους καταφεύγουν σέ μάντεις, ὅσους “λένε τή μοίρα” καί ὅσους κάνουν γητέματα. ῎Αν ἐπιμείνουν στά πονηρά τους ἔργα, τούς χωρίζει τελείως ἀπό τήν ᾿Εκκλησία. ῾Η τοπική Σύνοδος τῆς ᾿Αγκύρας (κδ´ καν.) κανονίζει μέ πέντε χρόνια στέρηση τῆς θείας Κοινωνίας, ὅσους φέρνουν μάγους στά σπίτια τους, γιά νά βροῦν τά μάγια πού τούς ἔκαναν ἄλλοι. ῾Ο Μέγας Βασίλειος (ξε´ καν.) βάζει τούς γόητες καί φαρμακούς στήν ἴδια μοίρα μέ τούς φονιάδες, ἐπιτιμώντας τους μέ εἰκοσάχρονη ἀποχή ἀπό τή θεία Κοινωνία. Πῶς νά φυλάγονται οἱ Χριστιανοί ἀπό τά μαγικά. Γιά νά φυλάγεσθε ἀπό τά μαγικά καί τήν ἐνέργεια τῶν δαιμόνων, νά ἔχετε ὅλοι - μικροί καί μεγάλοι, ἄνδρες καί γυναῖκες - κρεμασμένο στό λαιμό σας τόν τίμιο Σταυρό. Τρέμουν οἱ δαίμονες τόν τύπο τοῦ Σταυροῦ καί φεύγουν μακριά ὅταν τόν βλέπουν. ῎Αλλωστε, ὅπως ὁμολόγησαν οἱ ἴδιοι στόν ἅγιο ᾿Ιωάννη τόν Βοστρινό, πού εἶχε ἐξουσία κατά τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων, τρία πράγματα φοβοῦνται περισσότερο· τό Σταυρό, τό ἅγιο Βάπτισμα καί τή θεία Κοινωνία.

10/150 

Νά ἔχετε ἐπίσης στό σπίτι σας, ἀλλά καί μαζί σας, τό ἅγιο Εὐαγγέλιο. Καί φυσικά νά τό μελετᾶτε. Σ᾿ ὅποιο σπίτι ὑπάρχει Εὐαγγέλιο δέν μπαίνει ὁ διάβολος. Τά ἀνδρόγυνα, γιά νά μή φοβοῦνται τό “δέσιμο”, πρίν παντρευτοῦν πρέπει νά ἐξομολογοῦνται, νά νηστεύουν τρεῖς ἡμέρες, νά συνδυάζουν τό μυστήριο τοῦ γάμου μέ τήν τέλεση θείας Λειτουργίας καί νά μεταλαμβάνουν ἔτσι τά ἄχραντα Μυστήρια. Προπαντός τά ἀνδρόγυνα νά ἔχουν πίστη στερεή καί ἀκλόνητη στόν Κύριο, κι Αὐτός θά διαλύσει τίς ἐνέργειες τῶν δαιμόνων. ῎Αν, γιά τήν ὀλιγοπιστία μερικῶν Χριστιανῶν, οἱ δαίμονες παρουσιάζουν διάφορα φαντάσματα, εἴτε σέ τάφους εἴτε σέ σπίτια εἴτε ἀλλοῦ, νά καλεῖται ἱερέας, νά γίνεται ἁγιασμός καί νά ραντίζεται ὁ τόπος. ῎Ετσι, μέ τή θεία χάρη, διαλύεται κάθε δαιμονική ἐνέργεια. Τέλος, ὅταν ἕνας Χριστιανός πρόκειται νά χτίσει σπίτι ἤ νά κατασκευάσει καΐκι κ.τ.ὅ., ἄς προσκαλεῖ ἕναν ἱερέα νά τοῦ κάνει ἁγιασμό καί νά διαβάσει τήν κατάλληλη γιά τήν περίσταση εὐχή τῆς ᾿Εκκλησίας μας. ᾿Επίλογος Οἱ μάγοι, οἱ μάγισσες καί ὅσοι καταφεύγουν σ᾿ αὐτούς δέν ἔχουν θέση στήν βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Χάνουν τόν παράδεισο. Καί ποῦ στέλνονται; ᾿Αλλοίμονο! Στήν αἰώνια κόλαση μαζί μέ τούς ἄπιστους, τούς ἀσεβεῖς καί τούς εἰδωλολάτρες (᾿Αποκ. 21:8). Νά πῶ καί κάτι φοβερότερο; Θά κολάζονται χειρότερα κι ἀπό τούς εἰδωλολάτρες. Γιατί αὐτοί, ἔτσι γεννήθηκαν στήν ἀσέβεια, ἔτσι καί πέθαναν. Δέν βαπτίσθηκαν στό ὄνομα τῆς ἁγίας Τριάδος. Δέν πίστεψαν στό Χριστό. Οἱ Χριστιανοί ὅμως, οἱ βαπτισμένοι, πού ἔγιναν παιδιά τοῦ Θεοῦ “κατά χάριν”, πού τράφηκαν μέ τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου, πῶς τόλμησαν κατόπιν καί τά καταφρόνησαν καί τ᾿ ἀρνήθηκαν καί καταπιάστηκαν μέ τά μαγικά; Γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, λοιπόν, καί γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς σας, φυλαχθεῖτε, ἀδελφοί μου, φυλαχθεῖτε ἀπό τή μαγεία. Καί πάλι σᾶς λέω, φυλαχθεῖτε! Μήν πηγαίνετε σέ μάγους καί μάγισσες. Σ᾿ ὅλες τίς περιστάσεις καί γιά ὅλες σας τίς ἀνάγκες νά προστρέχετε στήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, στήν προστασία τῆς Θεοτόκου καί στίς πρεσβεῖες τῶν ἁγίων. ῎Ετσι καί ἀπό τίς ἀσθένειες καί τίς ἀνάγκες σας θά ἐλευθερωθεῖτε, καί ἀπό τήν αἰώνια κόλαση θά λυτρωθεῖτε, καί τήν οὐράνια βασιλεία θά κληρονομήσετε, “ἧς γένοιτο ἀξιωθῆναι πάντας ἡμᾶς χάριτι τοῦ Χριστοῦ. ᾿Αμήν”.

Μαγεία

11/150 

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΠΟΡΤΕΣ ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΑ Τον 3ον αιώνα μ.Χ. στην Αντιόχεια της Συρίας ζούσε ένας Καρχηδόνιος στην καταγωγή, πλούσιος, ευγενής, μορφωμένος και πολύ ικανός στη μαγεία, ο Κυπριανός. Διέθετε τέτοια ικανότητα, ώστε καλούσε τους δαίμονες και τους έστελνε να εξυπηρετήσουν όποια εντολή τους έδινε σε βάρος των θυμάτων του. Στην ίδια πόλη κατοικούσε μία ευσεβής παρθένος, πιστή χριστιανή, η Ιουστίνα. Τούτη την κόρη ένας νεαρός πλούσιος ειδωλολάτρης με άσωτη ζωή, ο Αγλαίδας, θέλησε να την εμπλέξει στα δίχτυα του. Επειδή όμως όλες του οι προσπάθειες δεν έφεραν αποτέλεσμα, έτρεξε στη μαγική δύναμη του Κυπριανού. Πραγματικά, ο Κυπριανός άρχισε να στέλνει διάφορους δαίμονες, για να ξελογιάσει την Ιουστίνα και να την υποδουλώσει στα αμαρτωλά σχέδια του Αγλαίδα. Οι δαίμονες γύριζαν άπρακτοι στον Κυπριανό χωρίς να καταφέρνουν καν να πλησιάσουν στην κόρη, διότι, όπως έλεγαν, με το σημείο του Σταυρού τους έκαιγε και δεν μπορούσαν να σταθούν κοντά της. Όμοια άπρακτος γύρισε και ο άρχοντας των δαιμόνων, τον οποίο χρησιμοποίησε στο τέλος ο Κυπριανός ως έσχατο όπλο του. Η πραγματική αυτή ήττα των δαιμονικών δυνάμεων άνοιξε τα μάτια της ψυχής του Κυπριανού. Κατανόησε την πλάνη του και την ακαταμάχητη δύναμη του Ιησού Χριστού. Έτσι, αληθινά μετανοημένος προσπίπτει στον επίσκοπο Αντιοχείας Άνθιμο, καίει μπροστά του όλα τα μαγικά βιβλία και ζητάει να γίνει χριστιανός. Μετά την βάπτισή του ο Κυπριανός, ως πρόβατο της ποίμνης του Κυρίου, αξιώνεται σιγά-σιγά να γίνει επίσκοπος. Το έτος 304 μάλιστα στη Νικομήδεια μαζί με την Ιουστίνα υφίστανται μαρτυρικό δι' αποκεφαλισμού θάνατο. Η μνήμη του αγίου ιερομάρτυρος Κυπριανού και της αγίας παρθενομάρτυρος Ιουστίνης εορτάζεται στις 2 Οκτωβρίου. Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ Ο βίος των αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης είναι ένα ζωντανό μάθημα για τη δύναμη της μαγείας, που συντρίβεται από την παντοδυναμία του Χριστού. Δυστυχώς όμως και στην εποχή μας η μαγεία, με τις διάφορες μορφές της,
12/150 

έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας. Τα κρούσματα της λευκής και μαύρης μαγείας αυξάνονται επικίνδυνα. Οι μάγοι, οι πνευματιστές, οι εξορκιστές, οι οραματίστριες, οι μέντιουμ, οι αστρολόγοι κ.λ.π. πληθαίνουν όλο και περισσότερο και κάνουν χρυσές δουλειές. Είναι και αυτό ένδειξη της απομάκρυνσής μας από τον αληθινό Θεό. Η πίστη στο Θεό και η ζωντανή σχέση μαζί Του, έχουν ατονήσει. Ο άνθρωπος αισθάνεται ανασφαλής, νοιώθει το κενό και προσπαθεί να το υποκαταστήσει με τη μαγεία και τον αποκρυφισμό. Είναι παρατηρημένο από την ιστορία ότι όσο η πίστη των ανθρώπων στον ζώντα Θεό ατονεί, τόσο αναβιώνει η μαγεία και αυξάνουν οι μάγοι. Στις μέρες μας πολύ συχνά βλέπουν το φως της δημοσιότητας γεγονότα συγκλονιστικά και ιστορίες φρικιαστικές με πρωταγωνιστές μάγους, σατανιστές κι ένα σωρό τσαρλατάνους και αγύρτες. Τα μέσα που χρησιμοποιούν είναι μαγικά ξόρκια και φυλαχτά, δαιμονικές επικλήσεις και μαγγανείες, σατανιστικές τελετουργίες με ζωοθυσίες και ανθρωποθυσίες. Οι συνέπειες στη ζωή εκείνων που καταφεύγουν στη μαγεία, είναι τραγικές. Ξεκινούν με την ελπίδα ότι θα λύσουν τα προβλήματά τους και καταλήγουν σε σύγχυση και αδιέξοδο, σε μαρασμό και κατάθλιψη, σε ψυχοσωματική και οικονομική εξουθένωση. Κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας, λόγω και της αμάθειας των Χριστιανών η μαγεία ήταν αρκετά διαδεδομένη. Αυτό το βλέπουμε και στη διδασκαλία δύο μεγάλων αγίων, του αγίου Κοσμά του Αιτωλού και του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, οι οποίοι προσπάθησαν να αφυπνίσουν τους χριστιανούς. Ειδικά ο άγιος Νικόδημος αντιμετωπίζοντας το θλιβερό αυτό φαινόμενο, εκφράζει τη θλίψη του για την τραγική κατάσταση των χριστιανών της εποχής του, οι οποίοι ουσιαστικά έρχονταν αντιμέτωποι με τον Χριστό, γιατί ο μεν Χριστός με το σταυρικό του θάνατο νίκησε όλες τις αρχές κι εξουσίες των δαιμόνων, ενώ οι χριστιανοί τους αναδεικνύουν πάλι νικητές και τροπαιούχους με τις διάφορες μαγείες τους. Ο Χριστός απάλλαξε από τη δουλεία και τυραννία του διαβόλου τον κόσμο και τους Χριστιανούς και αυτοί, με τη μαγεία, τον ξαναφέρνουν στον κόσμο και τον ξανακάνουν τύραννό τους ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ Με τον όρο μαγεία εννοούνται πολλές πράξεις. Δεν εξαντλείται, η μαγεία μόνο σε μία ενέργεια, το να καταφύγει, δηλαδή, κανείς σε μάγους και μάγισσες. Η ανάλυση που θα ακολουθήσει, την οποία δανειζόμαστε από τον άγιο Νικόδημο, θα δείξει την ευρύτητα της μαγείας και των μάγων. Κατ' αρχήν πρέπει να σημειωθεί ότι η μαγεία δεν είναι ανεξάρτητη από τις σατανικές και διαβολικές ενέργειες. Αφού ο διάβολος χωρίστηκε από τον ένα Θεό, έγινε «νους ποικίλος και πολυμέριστος». Έτσι και τα είδη της κακίας και των μαγικών που επινόησε και έσπειρε στους ταλαίπωρους ανθρώπους, είναι ποικίλα, σχεδόν αναρίθμητα. Ας δούμε τα βασικότερα είδη, όπως τα περιγράφει ο άγιος Νικόδημος. Πρώτο είδος είναι «η κυρίως και καθαυτό λεγόμενη μαγεία», που είναι η
13/150 

μέθοδος εκείνη δια της οποίας οι άνθρωποι έρχονται σε επικοινωνία με τους δαίμονες, για να τους ρωτήσουν διάφορα θέματα που τους απασχολούν. Όσοι ασκούνται σ' αυτή την τέχνη λέγονται μάγοι. Κατά την αντίληψη των μάγων οι δαίμονες χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Είναι οι ανώτεροι, που βρίσκονται στους αιθέρες και είναι αγαθοποιοί, είναι οι μέσοι, που βρίσκονται στην γη και χωρίζονται σε καλούς και κακούς, και ακόμη καθολοκληρίαν κακούς. Βέβαια, στην ορθόδοξη διδασκαλία δεν γίνεται αυτή η διάκριση, αφού όλοι οι δαίμονες είναι κακοί και δεν είναι δυνατό να υπάρχουν δαίμονες που να είναι ολιγότερο κακοί η να είναι αγαθοί. Μόνον οι άγγελοι είναι αγαθά πνεύματα, που δοξάζουν τον Θεό και υπηρετούν τον άνθρωπο στη σωτηρία του. Δεύτερο είδος μαγείας είναι η μαντεία και όσοι ασχολούνται με αυτό το είδος λέγονται μάντεις. Οι άνθρωποι αυτοί συνδέονται με τον διάβολο, παραδίδουν τον εαυτό τους στους δαίμονες «και δια μέσου της παλάμης της χειρός των η της λεκάνης η των θυσιών η απατηλών εμπλάστρων η άλλων τοιούτων σημείων νομίζονται ότι προλέγουν εκείνα όπου μέλλουν να γίνουν». Τρίτο είδος είναι η γοητεία, και όσοι την ασκούν λέγονται γόητες. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν εκείνοι που θρηνούν πάνω στα μνήματα και επικαλούνται τους δαίμονες για να κάνουν κάποιο κακό στους ανθρώπους. Γόητες είναι εκείνοι που βλέπουν φαντασίες στα μνήματα και καίνε τους λεγόμενους βρυκόλακες. Τέταρτο είδος είναι η λεγόμενοι γητεία, και όσοι ασχολούνται με αυτό το είδος λέγονται γητευτές, οι οποίοι μαζί με την επίκληση των δαιμόνων αναμιγνύουν «και τους ψαλμούς του Δαβίδ και τα ονόματα των αγίων και του Χριστού και της Θεοτόκου». Πέμπτο είδος είναι η επαοιδία και όσοι εξασκούν αυτό το είδος μαγείας λέγονται επαοιδοί, οι οποίοι ελκύουν τους δαίμονας «με κάποιας επωδάς και καλέσματα «καθώς επίσης και εκείνοι που «με την διαβολική τέχνη και μαγεία δένουσι τα ανδρόγυνα». Έκτο είδος μαγείας είναι η φαρμακεία, και όσοι την μεταχειρίζονται ονομάζονται φαρμακοί, «οι οποίοι δια της μαγικής τέχνης κατασκευάζουσι κάποια φαρμακερά ποτά, η δια να θανατώσουν τινά, η δια να σκοτίσουν τον εγκέφαλό του, η δια να τον ελκύσουν εις την σαρκική αγάπη αυτών, τα οποία μάλιστα μεταχειρίζονται οι γυναίκες προς τους άνδρας, δια να τραβήξουν αυτούς εις έρωτα». Έβδομο είδος είναι η οιωνοσκοπία, και όσοι ασχολούνται με αυτήν λέγονται οιωνοσκόποι, οι οποίοι προσέχουν τα ζώα, τα πουλιά, την ατμόσφαιρα, τον ήλιο, την σελήνη και δι' αυτών νομίζουν πως βλέπουν το μέλλον των ανθρώπων. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται και οι άνθρωποι που πιστεύουν σε μοίρες, σε ριζικά, σε στοιχιά, σε ποδαρικά και σε όνειρα, όσοι έχουν προλήψεις για διάφορα πράγματα. Όγδοο είδος μαγείας είναι η νεφοδιωκτική και όσοι εργάζονται με αυτήν λέγονται νεφοδιώκτες, «οι οποίοι παρατηρούντες τα σχήματα των νεφελών, και μάλιστα όταν βασιλεύει ο ήλιος, προλέγουν τα μέλλοντα». Ένατο είδος μαγείας είναι η αστρολογία, και όσοι ασχολούνται με αυτή
14/150 

λέγονται αστρολόγοι. Οι αστρολόγοι πιστεύουν ότι οι άνθρωποι διευθύνονται από την κίνηση του ουρανού και των αστέρων και βέβαια όλα τα πάθη της ψυχής τα αποδίδουν στα αστέρια. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται τα ωροσκόπια, με τα οποία ασχολείται πολύ ο σημερινός άνθρωπος. Το λάθος είναι ότι τα αστέρια θεωρούνται ως θεοί, ενώ στην πραγματικότητα οι αστρολόγοι κάνουν το έργο αυτό με τη συνεργία των δαιμόνων. Και όταν ακόμη η αστρολογία είναι για απάτη, για εκμετάλλευση και τότε αποπροσανατολίζει τον νουν των ανθρώπων από τον Θεό στην δημιουργία και τον γεμίζει με φαντασίες και απάτες. Υπάρχει και κάποια άλλη σημαντική παράμετρος. Αν πράγματι την ζωή μας την κανονίζουν τα αστέρια, σημαίνει ότι α) είμαστε ανελεύθεροι και β) δεν έχουμε ευθύνη για τις πράξεις μας. Έτσι π.χ. ο εγκληματίας μπορεί να ισχυριστεί άνετα ότι δεν φταίει αυτός για το έγκλημα που διέπραξε, αλλά τα άστρα! Και μόνον απ αυτό μπορούμε να καταλάβουμε τι επιπτώσεις έχει η αποδοχή της αστρολογίας στη ζωή των ανθρώπων . Δέκατο είδος μαγικών είναι τα λεγόμενα φυλακτάρια και όσοι ασχολούνται με το είδος αυτό λέγονται «φυλακτήριοι». Στην κατηγορία αυτή υπάγονται οι άνθρωποι εκείνοι που κάνουν διάφορα φυλακτά, τα οποία τυλίγουν με μια μεταξωτή κλωστή, και γράφουν επάνω σ αυτά δαιμονικά ονόματα. Φυλακτήριοι λέγονται και εκείνοι που πιστεύουν σε τέτοια δαιμονικά φυλακτά, τα κρεμούν πάνω τους και νομίζουν ότι κατ αυτόν τον τρόπο θα απαλλαγούν από ασθένειες και βασκανίες ανθρώπων. Ενδέκατο είδος μαγείας είναι οι λεγόμενοι κλήδονες, οι οποίοι παρατηρούν τα μέλλοντα με λόγους και κλήσεις. Στην κατηγορία αυτή συγκαταλέγονται όσοι ανάβουν πυρκαγιές και μ αυτές παρατηρούν το μέλλον των ανθρώπων, οι εγγαστρίμυθοι «οι από κοιλίας φωνούντες και λέγοντες μύθους και μαντείας», καθώς και εκείνοι που παρατηρούν τα σπλάχνα των ζώων και άλλα γεγονότα για να βλέψουν το μέλλον των ανθρώπων. Δωδέκατο είδος μαγείας είναι κυρίως αυτό που θα μπορούσαμε σήμερα να ονομάσουμε πνευματισμό, κατά το οποίο υψώνονται στον αέρα, «το να παίρνουν μερικοί ιερείς κηρία πίσσινα και να πηγαίνουν μέσα εις βουνά και λαγκάδια και εκεί να τα ανάπτουν και φορένοντες ανάστροφα τα ιερά των να διαβάζουν την Σολομωνικήν η μάλλον ειπείν διαβολικήν και ούτω να κάμνουν να αποθαίνουν οι εχθροί των η να ψοφούν τα ζώα των». Στην κατηγορία αυτή συγκαταλέγονται και εκείνοι που τρέχουν σε μάγους για να λάβουν την βοήθειά τους για να νικήσουν κάποιον με τον οποίον βρίσκονται σε έχθρα. Δέκατο τρίτο είδος μαγείας και μαντείας είναι «το να βαστάζουν τινές κόσμιοι Χριστιανοί, τας ιεράς εικόνας του αγίου Γεωργίου, του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, και άλλων αγίων εις τους ώμους των, εν τω καιρώ των πανηγύρεων αυτών, και να τρέχουν ωσάν τρελοί και δαιμονισμένοι εδώ και εκεί μέσα εις βουνά και λαγκάδια, και να κτυπούν πότε εις ένα μέρος και πότε εις άλλο με τας αγίας εικόνας, περιρρεόμενοι από τον ιδρώτα τάχα δια το βάρος των αγίων εικόνων, και προμαντεύοντες κάποια τινά, και φανερώνοντες εκείνα, όπου τινές έχασαν και άλλα όμοια».
15/150 

Παρατηρώντας τα είδη μαγείας, όπως τα παρουσιάζει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, βλέπουμε ότι πολλά από αυτά συνδέονται μεταξύ τους, οπότε δεν πρόκειται για ανεξάρτητα είδη. Ωστόσο όμως μπορούμε και να διακρίνουμε για να τα κατανοήσουμε καλύτερα. Όλα αυτά ενεργούνται με τη δύναμη των δαιμόνων. Επίσης βλέπουμε και την ελεεινή κατάσταση των ανθρώπων της εποχής εκείνης, που έκαναν πολλά παράδοξα και αντιχριστιανικά πράγματα, έχοντες όμως την εξωτερική πίστη στο Χριστό. Γι' αυτό ο άγιος Νικόδημος θα πει χαρακτηριστικά ότι αν και «εις το φανερόν λατρεύουσι τον αληθινόν Θεόν, εις το κρυφόν όμως αρνούνται τον Θεόν και λατρεύουσι τον διάβολον». Πρόκειται για λατρεία των δαιμόνων. Το φοβερότερο από όλα είναι, όπως είδαμε πιο πάνω, ότι υπήρχαν και μερικοί ιερείς που ασκούσαν την Σολομωνική η πνευματισμό. Υπήρχε πλήρης αμάθεια. Ο ΘΕΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ Όλα αυτά είναι εντελώς απαράδεκτα να γίνονται από χριστιανούς. Ήδη ο Θεός απαγόρευσε αυστηρά στους Εβραίους να ασχολούνται με τα μαγικά. Και αν αυτά απαγορεύονταν στους Εβραίους που ήσαν πνευματικά νήπια, πόσο μάλλον απαγορεύονται στους χριστιανούς, τα τέκνα της αλήθειας και της χάριτος του Ευαγγελίου; Στο Δευτερονόμιο ο Θεός προστάζει τους Εβραίους: «Να μη βρεθεί σε σένα (Ισραήλ) κανένας, που να καθαρίζει το γιο του και τη θυγατέρα του με τη φωτιά, κανένας που να μαντεύει μαντείες, που να προβλέπει τα μέλλοντα με φωνές (κλήδονες) και παρατηρήσεις σημείων (οιωνών), μάγος που ν' ασχολείται με επαοιδία, εγγαστρίμυθος και τερατοσκόπος, που να καλεί τους νεκρούς». (Δευτ. 18, 10). Στο Λευιτικό, μάλιστα, προσθέτει να μην πλησιάζει κανένας εκείνους που κάνουν αυτά τα πράγματα για να μην μολυνθεί: «Να μην προσκολληθείτε (σε μάγους) και μολυνθείτε απ' αυτούς, εγώ είμαι ο Κύριος και ο Θεός σας» (Λευιτ. 19, 26). Ο Θεός απαγορεύει ,τα μαγικά επειδή οδηγούν τόσο εκείνους που τα χρησιμοποιούν, όσο και εκείνους που τα ζητούν, στην προσκύνηση και τη λατρεία των δαιμόνων. Γι' αυτό και αποτελούν θανάσιμη αμαρτία. Από την άλλη, πάλι, τα μαγικά δεν μπορούν να προσφέρουν καμία ωφέλεια. «Οι μαντείες και οι οιωνισμοί και τα όνειρα είναι μάταια», λέει η Γραφή (Σειράχ 34, 5) Γι' αυτό το λόγο οι άγιοι Απόστολοι δίνουν εντολή στους Χριστιανούς να μη χρησιμοποιούν κανενός είδους μαγικά: «ου μαγεύσεις, ου φαρμακεύσεις» (Διαταγ. 7, 3) «φεύγετε...επαοιδάς, κλήδονας, μαντείας, καθαρισμούς, οιωνισμούς ορνιθοσκοπίας, νεκρομαντείας, επιφωνήσεις». Η εκκλησία θεωρεί μεγάλο αμάρτημα την ενασχόληση με τη μαγεία και ορίζει μεγάλα επιτίμια. Ο 61ος Κανόνας της 6ης Οικουμενικής Συνόδου ορίζει επιτίμιο έξι χρόνων. Εκείνους δε που επιμένουν σ' αυτά τους αφορίζει. Ο Μ. Βασίλειος τους κατατάσσει με τους φονεύσαντες θεληματικά και τους
16/150 

κανονίζει να μην κοινωνούν για είκοσι χρόνια. Και τούτο γιατί η μαγεία δεν είναι ένα απλό πταίσμα, αλλά άρνηση του Θεού. Είναι χαρακτηριστικό ότι βασική προϋπόθεση για να βαπτισθεί κανείς και να γίνει μέλος της εκκλησίας, είναι πριν απ' όλα να αρνηθεί το διάβολο και να δηλώσει ότι θέλει να «συνταχθεί» με το Χριστό. Ο μέλλων να βαπτισθεί ερωτάται από τον ιερέα: «Αποτάσσει τω σατανά και πάσι τοις έργοις αυτού και πάσι τοις αγγέλοις αυτού, και πάσι τη λατρεία αυτού και πάσι τη πομπή αυτού;» Ο κατηχούμενος απαντάει τρεις φορές «αποτάσσομαι». Έπειτα ο ιερέας τον καλεί να «φτύσει» το διάβολο, τα έργα του, τη λατρεία του, την πομπή του, για να δείξει ότι πλέον δεν έχει καμία σχέση μαζί του. Αυτή όμως την τόσο σημαντική πράξη, οι χριστιανοί τη λησμονούν. Επιστρέφουν και πάλι στην προ Χριστού ζωή. Φεύγουν, αρνούνται τον Χριστό και πηγαίνουν πάλι στον διάβολο. ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΦΕΥΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΑΓΕΙΑ Υπάρχουν πολλοί λόγοι. Αναφέρουμε τους κυριότερους. α) Από περιέργεια: Ο άνθρωπος είναι πάντα φιλοπερίεργος και τα περίεργα φαινόμενα το προκαλούν το ενδιαφέρον. Στη μαγεία πράγματι ο σατανάς παρουσιάζει περίεργα πράγματα. Είναι το δόλωμα για να τους φέρει κοντά του. Αντίθετα ο Θεός δεν χρησιμοποιεί ποτέ αγυρτείες και τεχνάσματα μαγικά. Τα θαύματά του έχουν σωτηριολογικό περιεχόμενο και δεν γίνονται ποτέ για λόγους εντυπωσιασμού. Υπάρχει επομένως, μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο θαύμα και στην αγυρτία. β) Για να επικοινωνήσουν δήθεν με τους νεκρούς.: Ο θάνατος κάποιου προσφιλούς προσώπου είναι αναμφισβήτητα ένα συγκλονιστικό γεγονός, που προκαλεί αναστάτωση και προβληματισμό στα συγγενικά και φιλικά πρόσωπα. Κάποιοι απ' αυτούς καταφεύγουν στους μάντεις που τους υπόσχονται αυτή την πολυπόθητη επικοινωνία. Όμως όλο αυτό το σκηνικό είναι μία επικίνδυνη απάτη. Ο μάντης μόνο με τα πονηρά πνεύματα επικοινωνεί και αυτά είναι που αποκρίνονται μόνο και μόνο για να παρασύρουν τον άνθρωπο. γ) Για να γνωρίσουν το μέλλον: Πόσοι άνθρωποι ανασφαλείς δεν καταφεύγουν σε μάγους, καφετζούδες και χαρτορίχτρες για να μάθουν τι θα τους συμβεί στο μέλλον, για το ποια θα είναι η μοίρα τους, ακόμη και για το πού θα βρουν κάποιο θησαυρό; Είναι να απορεί κανείς με την τόση αφέλεια. Αν οι κάθε είδους τσαρλατάνοι γνώριζαν το μέλλον, θα γνώριζαν πρώτα το δικό τους. Αν είχαν την ικανότητα να βρίσκουν κρυμμένα πράγματα, θα έβρισκαν όλους τους κρυμμένους θησαυρούς, η τον αριθμό του λαχείου που θα κερδίσει. Αν είχαν την

17/150 

ικανότητα να κάνουν ανακαλύψεις, θα έβρισκαν το φάρμακο του καρκίνου, θα πλούτιζαν και δεν θα είχαν ανάγκη να «φορολογούν» τους αφελείς. δ) Για να βρουν θεραπεία: Ο πόνος κάνει πολλές φορές τους ανθρώπους να καταφεύγουν στους μάγους για να θεραπευθούν από αρρώστιες. Όμως είναι δυνατό ο διάβολος που είναι «ανθρωποκτόνος» που θανάτωσε με τη σατανική συμβουλή του όλο το ανθρώπινο γένος, να θεραπεύσει τον άνθρωπο; Και αν ακόμη το κάνει, θα είναι προσωρινό ξεγέλασμα για να παρασύρει τον άνθρωπο και να τον κερδίσει ολοκληρωτικά. ε) Για να εκδικηθούν: Είναι οι άνθρωποι που άφησαν στην καρδιά τους να φωλιάσει ο διάβολος και συνεργάζονται μαζί του για να εκδικηθούν τους εχθρούς τους. στ) Από αφέλεια: Πολλοί ξεγελιούνται κι παρασύρονται από άλλους. Δεν το θεωρούν κακό, αφού πάνε «για καλό». Βλέπουν μάλιστα στο δωμάτιο του μάγου πολλές φορές ακόμη και εικόνες. Ή τον ακούν να τους συμβουλεύει να κάνουν αγιασμό, λειτουργία κ.λ.π. Αγνοούν ότι όλα αυτά είναι τεχνάσματα του πονηρού που χρησιμοποιεί τα πάντα για να ξεγελάσει τον άνθρωπο. ζ) Από την μη ανάληψη της ευθύνης: Τέλος μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που προσφεύγουν στους μάγους, είναι αυτοί που διακρίνονται από μία εσωτερική ανελευθερία, και αποφεύγουν με κάθε τρόπο να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεών τους. Γι' αυτό και ό,τι κακό τους συμβαίνει, ψάχνουν να βρουν εξωτερικές αιτίες, ότι κάποιος άλλος φταίει για την δική τους κακοδαιμονία. Δεν θέλουν να κοιτάξουν την εσωτερική τους κατάντια και να αγωνιστούν για να την διορθώσουν. Δεν θέλουν να αλλάξουν τρόπο ζωής. Γι' αυτό και πρέπει να ρίξουν αλλού τις ευθύνες. π.χ. Έχει κάποιος μια διαπροσωπική δυσκολία, είναι αντικοινωνικός και επομένως δεν μπορεί να παντρευτεί; Αντί να προσπαθήσει να διορθώσει τον εαυτό του βρίσκει την εύκολη λύση: «Μου έκαναν μάγια» και τρέχει στους αγύρτες να του τα λύσουν. Ζητάει, δηλαδή, τη μαγική λύση, που δεν χρειάζεται κόπο και αγώνα. Άλλος πάλι, ζει μ' έναν αρρωστημένο τρόπο ζωής και κάποτε αρρωσταίνει . Δεν προβληματίζεται γι' αυτό, δεν αναλαμβάνει την ευθύνη του για την αρρώστιά του, δεν θέλει να αλλάξει τρόπο ζωής, αλλά ψάχνει να βρει κάποιους εχθρούς που τον επιβουλεύονται και του έχουν κάνει μάγια. Η προσφυγή στο μάγο είναι η πλέον εύκολη και ανώδυνη λύση. ΠΩΣ ΝΑ ΦΥΛΑΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ Ο άνθρωπος για να γλιτώσει από τη μαγεία και όλα τα σατανικά, θα πρέπει: α) Να αποφεύγει όλ' αυτά με κάθε τρόπο. Να μην έχει καμία σχέση μαζί τους. Διαφορετικά σίγουρα θα βγει ζημιωμένος. Πρώτα οικονομικά: Πολλοί
18/150 

έχασαν περιουσίες στους μάγους, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Έπειτα σωματικά: Κινδυνεύει κανείς να χάσει την υγεία του. Πολλοί έπαθαν νευρικό κλονισμό και σοβαρές ψυχικές παθήσεις. Τέλος ψυχικά: Αυτό είναι το κυριότερο. Με την μαγεία κινδυνεύει κανείς να χάσει την ψυχή του, αφού όπως σημειώσαμε, μη την μαγεία, αρνείται κανείς τον ίδιο το Θεό. β) Να καταφύγει στη εκκλησία. Μόνον ο άνθρωπος που ζει μέσα στην οικογένεια του Θεού, στο χώρο της εκκλησίας είναι ασφαλισμένος. Ο Κύριος μας το βεβαιώνει: «Τα πρόβατα τα εμά της φωνής μου ακούει, καγώ γιγνώσκω αυτά, και ακολουθούσι μοι, καγώ ζωήν αιώνιον δίδωμι αυτοίς και ου μη απόλωνται εις τον αιώνα, και ουχ αρπάσει τις αυτά εκ της χειρός μου». (Ιωάν. 10, 27-28). Γράφει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Για να φυλάγεστε από τα μαγικά και την ενέργεια των δαιμόνων, να έχετε όλοι-μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες- κρεμασμένο στο λαιμό σας τον τίμιο Σταυρό. Τρέμουν οι δαίμονες τον τύπο του Σταυρού και φεύγουν μακριά όταν τον βλέπουν. Άλλωστε, όπως ομολόγησαν οι ίδιοι στον άγιο Ιωάννη τον Βοστρινό, που είχε εξουσία κατά των ακαθάρτων πνευμάτων, τρία πράγματα φοβούνται περισσότερο: το Σταυρό, το άγιο Βάπτισμα και τη θεία Κοινωνία. Να έχετε επίσης στο σπίτι σας, αλλά και μαζί σας, το άγιο Ευαγγέλιο. Και φυσικά να το μελετάτε. Σ' όποιο σπίτι υπάρχει Ευαγγέλιο δεν μπαίνει ο διάβολος». (Ας σημειωθεί ότι το σημείο του Σταυρού, τα μυστήρια και τα υπόλοιπα αγιαστικά μέσα της Εκκλησίας μας, δεν ενεργούν με μαγικό τρόπο, αλλά χρειάζονται την βαθειά μας πίστη και τον πνευματικό μας αγώνα κάτω από την καθοδήγηση ενός Πνευματικού (ιερέως). Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις, όλα τα αγιαστικά μέσα της Εκκλησίας μένουν ανενέργητα. Όπως επίσης ανενέργητα μένουν και στις περιπτώσεις εκείνες, που τα χρησιμοποιούν οι διάφοροι μάγοι. Αυτοί, προκειμένου να "θολώσουν τα νερά" και να παραπλανήσουν τα αφελή θύματά τους, χρησιμοποιούν σταυρούς, εικόνες, κεριά, λιβάνι, επικαλούνται το όνομα του Χριστού και των αγίων, επαναλαμβάνουν διάφορες προσευχές, συνιστούν την τέλεση ευχελαίου και άλλα). ΕΠΙΛΟΓΟΣ Ως επίλογο δανειζόμαστε και πάλι τη γραφίδα του αγίου Νικοδήμου. «Οι μάγοι, οι μάγισσες και όσοι καταφεύγουν σ' αυτούς, δεν έχουν θέση στη βασιλεία των ουρανών. Χάνουν τον παράδεισο. Και που στέλνονται ; Αλλοίμονο! Στην αιώνια κόλαση μαζί με τους άπιστους, τους ασεβείς και τους ειδωλολάτρες (Αποκ. 21:8). Να πω και κάτι φοβερότερο; Θα κολάζονται χειρότερα κι από τους ειδωλολάτρες. Γιατί αυτοί, όπως γεννήθηκαν στην ασέβεια, έτσι και πέθαναν. Δεν βαπτίστηκαν στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Δεν πίστεψαν στον Χριστό. Οι Χριστιανοί όμως, οι βαπτισμένοι, που έγιναν παιδιά του Θεού "κατά χάριν", που τράφηκαν με το Σώμα και το Αίμα του
19/150 

Κυρίου, πως τόλμησαν κατόπιν και τα καταφρόνησαν και τ' αρνήθηκαν και καταπιάστηκαν με τα μαγικά; Για την αγάπη του Χριστού, λοιπόν, και για τη σωτηρία της ψυχής σας, φυλαχθείτε, αδελφοί μου, φυλαχθείτε από την μαγεία. Και πάλι σας λέω, φυλαχθείτε! Μην πηγαίνετε σε μάγους και μάγισσες. Σ' όλες τις περιστάσεις και για όλες σας τις ανάγκες να προστρέχετε στην βοήθεια του Θεού, στην προστασία της Θεοτόκου και στις πρεσβείες των αγίων. Έτσι, κι από τις ασθένειες και τις ανάγκες σας θα ελευθερωθείτε, και από την αιώνια κόλαση θα λυτρωθείτε, και την ουράνια βασιλεία θα κληρονομήσετε, «ης γένοιτο αξιωθήναι πάντας ημάς χάριτι του Χριστού. Αμήν.
Ιερά μονή Σαγματά Μάγοι και μαγεία

Αληθινή ιστορία μαγείας

Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ Μαγεία και Ιεραποστολή Στο μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου, ανάμεσα στ' άλλα κορίτσια του οικοτροφείου προσετέθησαν προ μηνών και δύο άλλα. Είναι η Δέσποινα ηλικίας 11 ετών και κατ' εξαίρεσι το αγόρι Άγγελος, ηλικίας 6 ετών. Τα παιδιά αυτά έχουν τη ιστορία τους. Οι Αδελφές της Μονής τα βρήκαν παρατημένα στους δρόμους. Τα μετέφεραν στην Μονή και ειδοποίησαν την Αστυνομία να αναζητήσει τους γονείς τους. Τελικά, εμάθαμε ότι η μητέρα τους είναι μάγισσα. Σκότωσε τ' άλλα αδελφάκια τους κι' αυτά τα εμύησε στην μαγεία και τα εγκατέλειψε. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούν στην ζωή τους να βγάζουν το «ψωμί»τους. Με την ευλογία το π. Μελετίου, Προϊστάμενου της ιεραποστολής, βαπτίσθηκαν. Και έκτοτε έχουν την δύναμι και την φώτισι από τον Θεό να διηγούνται στην Αδελφή Θέκλα τι μαγικά έκαναν πριν και πόσους ανθρώπους είχαν σκοτώσει. Της είπαν, ότι με τα μαγικά τους σκότωναν ανθρώπους, έπαιρναν το αίμα τους, το έβαζαν σε μια βελόνα ραψίματος , την κρεμούσαν επάνω τους και πετούσαν τις νύκτες χιλιόμετρα μακριά για να μαγέψουν ή σκοτώσουν άλλους ανθρώπους. Στο ερώτημα της Αδελφής αν τώρα τους ενοχλούν τα δαιμόνια της απήντησαν: «Έρχονται να μας πάρουν. Μας τραβούν να κόψουν από τον λαιμό μας τον σταυρό που φοράμε. Μόλις εμείς κάνουμε το σημείο του
20/150 

Σταυρού, αυτά εξαφανίζονται. Μια φορά, συνέχισαν τα παιδάκια, ήλθαν μάγοι και μας παρακαλούσαν να τους ακολουθήσουμε, αλλά δεν μπορούσαν να μας πάρουν κοντά τους». Το γιατί είναι ευκολονόητο διότι φοβούνται το Βάπτισμα, στον Σταυρό και τον Αγιασμό που πίνουν τα παιδιά κάθε πρωί. Αυτά τα παιδιά, μου είπε η Αδελφή Θέκλα, έχουν σκληρό χαρακτήρα γι' αυτό και τους βάζουν να τρώγουν φαγητό μία φορά την ημέρα. Κάθε πρωί πίνουν Αγιασμό και όταν έχει Θ. Λειτουργία, κοινωνούν των Αχράντων Μυστηρίων. Εδώ στην Αφρική, μας λέγει η Αδελφή Θέκλα, η οποία έχει ζήσει στην Ελλάδα σε Ελληνικό Μοναστήρι 13 χρόνια, η μαγεία είναι το αποκορύφωμα της κακίας. Ο άνθρωπος που ασχολείται με τα μάγια είναι ο ίδιος δεύτερος διάβολος. Εδώ υπάρχει η μαύρη μαγεία. Είναι τρομερό δαιμονικό τέχνασμα με το οποίο οι μάγοι σκοτώνουν τους ανθρώπους. Τα έργα των μάγων γίνονται μόνο τις νύκτες στο σκοτάδι και ποτέ στο φως. Ο μάγος αρνείται πεισματικά να φανερώσει τα μυστικά του και μόνο, αν τον ανακαλύψουν, θα πει μερικά απ' αυτά ανακατεύοντάς τα με ψέμματα. Τα μάγια των γυναικών είναι πιο τρομερά από τα των ανδρών. Τα κρατούν μυστικά μέχρι του θανάτου τους και προτιμούν να τις σκοτώσουν παρά να τα φανερώσουν. Για εμάς τους λιγοστούς Ορθοδόξους της Αφρικής, το μόνο όπλο με το οποίο μπορούμε ν' αντισταθούμε στα τεχνάσματα της μαγείας και των οργάνων της είναι να πιστεύουμε σωστά στην Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας, να εξομολογούμεθα συχνά, να κοινωνούμε τα Άχραντα Μυστήρια, να πίνουμε Αγιασμό, να φορούμε τον Τίμιο Σταυρό στο λαιμό μας και να προσευχώμεθα με καθαρή συνείδησι.
Αληθινές Ιστορίες μαγείας Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη" Θεσσαλονίκη

Ο Μάντης του κράτους

Ένας Γερμανός, ο Heinrich Harrer, μαζί με έναν φίλο του, γύρω στο 1940 βρέθηκαν στο Θιβέτ. Μετά από πολλές περιπέτειες έφτασαν στη Λάσα, πρωτεύουσα του θεοκρατικού Βουδιστικού κράτους, όπου έγιναν αποδεκτοί από την κυρίαρχη ανώτερη τάξη και έζησαν εκεί για επτά ολόκληρα χρόνια. Ο Harrer μάλιστα έγινε και δάσκαλος του Δαλάι Λάμα, που θεωρείται ενσάρκωση του Βούδα και είναι ο απόλυτος πνευματικός, θρησκευτικός και κοσμικός άρχοντας του βουδιστικού κράτους. Η απόλυτη «θεία» εξουσία. Το παρά κάτω κείμενο είναι

21/150 

απόσπασμα από το βιβλίο που έγραψε ο Harrer με τίτλο «Επτά χρόνια στο Θιβέτ».

O μάντης του Κράτους
Όπως ο λαός ζητά από τους Λάμα συμβουλή και βοήθεια για τα καθημερινά του προβλήματα, έτσι και η κυβέρνηση συμβουλεύεται το μάντη του κράτους πριν από μεγάλες αποφάσεις. Παρακάλεσα κάποτε το φίλο μου Βαντγκίλα να με πάρει μαζί του σε μια επίσημη τελετή υποβολής και νωρίς το πρωί καλπάσαμε προς το μοναστήρι Νετσούνγκ. Το αξίωμα του κρατικού μάντη κατείχε τότε ένας δεκαεννιάχρονος μοναχός. Καταγόταν από απλή οικογένεια, αλλά είχε ήδη προκαλέσει ζωηρή εντύπωση με τις πνευματικές του ικανότητες. Αν και η εμπειρία του δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο αυτή του προκατόχου του, που είχε συνεργήσει στην ανακάλυψη του Δαλάι Λάμα, ωστόσο περίμεναν πολλά απ' αυτόν. Συχνά αναρωτιόμουν, αν ήταν μόνο η φοβερή ικανότητα συγκέντρωσης, με την οποία έπεφτε σε κατάσταση έκστασης μπροστά σε τόσους ανθρώπους και τόσο γρήγορα ή αν χρησιμοποιούσε ναρκωτικά ή άλλα φάρμακα. Για να λειτουργήσει ως μάντης ο μοναχός, πρέπει να διαχωρίσει το πνεύμα του από το σώμα, ώστε ο θεός του ναού να τον καταλάβει και να μιλήσει με το στόμα του. Αυτή είναι η πεποίθηση των Θιβετιανών, ακόμη και ο Βαντγκίλα το πίστευε ακράδαντα. Με τέτοιες συζητήσεις διανύσαμε οκτώ χιλιόμετρα ως το μοναστήρι Νετσούνγκ. Από το ναό ακούγεται μια υπόκωφη, κακόηχη μουσική. Μπαίνουμε μέσα - το θέαμα είναι τρομακτικό! Από τους τοίχους μας μορφάζουν βλοσυρές μάσκες και νεκροκεφαλές, η ατμόσφαιρα, βαρειά από το λιβάνι, μας πιέζει το στήθος. Τη στιγμή αυτή ο μοναχός οδηγείται από το δωμάτιό του στη ζοφερή αίθουσα του ναού. Στο στήθος του κρέμεται ένας στρογγυλός μεταλλικός καθρέφτης· οι υπηρέτες τον τυλίγουν με πολύχρωμους μεταξωτούς μανδύες και τον οδηγούν στο θρόνο του. Έπειτα όλοι απομακρύνονται. Εκτός από την υπόκωφη, εξορκιστική μουσική τίποτε άλλο δεν ακούγεται. Το μέντιουμ αρχίζει την αυτοσυγκέντρωσή του. Τον παρακολουθώ με προσοχή, δεν παίρνω τα μάτια μου από πάνω του. Δε μου ξεφεύγει ούτε η ελάχιστη σύσπαση των χαρακτηριστικών του. Σιγά-σιγά η ζωή μοιάζει να φεύγει από μέσα του. Τώρα μένει ακίνητος, το πρόσωπό του είναι μια ανέκφραστη μάσκα. Ξάφνου το σώμα του τραντάζεται σαν κεραυνοβολημένο. Ένας ψίθυρος διαπερνά το χώρο: ο Θεός τον έχει κυριεύσει. Το μέντιουμ τρέμει όλο και περισσότερο, ιδρώτας σταλάζει απ' το μέτωπό του. Οι υπηρέτες του πλησιάζουν και του φορούν ένα μεγάλο, φανταστικό διάδημα. Είναι τόσο βαρύ, που πρέπει να το κρατούν δύο άντρες καθώς το τοποθετούν και το λιπόσαρκο κορμί του μονάχου, κάτω από το
22/150 

βάρος της τιάρας, βουλιάζει ακόμη βαθύτερα στο θρόνο. Δεν είναι παράξενο που τα μέντιουμ δε ζουν πολύ, σκέφτομαι. Η φοβερή σωματική και πνευματική δοκιμασία κατατρώγει τις δυνάμεις τους. Η τρεμούλα δυναμώνει, το βαρυφορτωμένο κεφάλι ταλαντεύεται πέραδώθε, τα μάτια πετάγονται από τις κόγχες τους. Το πρόσωπο έχει φουσκώσει κι έχει πάρει ένα αφύσικο κόκκινο χρώμα. Σφυρίγματα βγαίνουν μέσα από τα δόντια. Ξαφνικά το μέντιουμ σηκώνεται - οι υπηρέτες τρέχουν να το βοηθήσουν, αυτό τους ξεφεύγει και ο νεαρός μοναχός αρχίζει έναν εκστατικό χορό στον ήχο των όμποε. Οι αναστεναγμοί και το τρίξιμο των δοντιών του είναι οι μοναδικοί ανθρώπινοι ήχοι στο ναό. Τώρα αρχίζει να χτυπά τη γυαλιστερή πινακίδα στο στήθος του μ' ένα μεγάλο δαχτυλίδι· ο θόρυβος καλύπτει τον υπόκωφο ήχο των ταμπούρλων τώρα στροβιλίζεται στο ένα πόδι, στητός κάτω από τη θεώρατη κορώνα, που πιο πριν έπεφτε πολύ βαριά στους δυο άντρες. Οι υπηρέτες γεμίζουν τα χέρια του με σπυριά κριθάρι, αυτός τα πετά στο τρομαγμένο πλήθος των θεατών. Όλοι σκύβουν με ταπείνωση, εγώ φοβάμαι μάλιστα μήπως θεωρηθώ παρείσακτος. Ο μοναχός είναι πια ακαταλόγιστος... μήπως παρεμποδίζω τη διαδικασία; Τώρα ησυχάζει κάπως. Οι υπηρέτες τον κρατούν γερά κι ένας υπουργός στέκεται μπροστά του. Ρίχνει μια μεταξωτή κορδέλα πάνω στο λυγισμένο από το βάρος κεφάλι κι αρχίζει να κάνει τις επιλεγμένες ερωτήσεις. Κατάληξη μιας κυβερνητικής θέσης, εξεύρεση μιας ανώτερης μετενσάρκωσης, πόλεμο ή ειρήνη, όλα αυτά θα τα αποφασίσει ο μάντης. Συχνά μια ερώτηση πρέπει να επαναληφθεί πολλές φορές, προτού ο μάντης αρχίσει να μιλά. Προσπαθώ να βγάλω κάποιο νόημα απ' το μουρμουρητό. Αδύνατο! Ενώ ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης υποκλίνεται ταπεινά, προσπαθώντας κάτι να καταλάβει, ένας γέρος μοναχός καταγράφει γοργά τις απαντήσεις. Είναι κάτι που το έχει κάνει εκατοντάδες φορές στη ζωή του, μια και ήταν γραμματέας και του προηγούμενου μάντη. Δεν μπόρεσα ν' αντισταθώ στην υποψία ότι ίσως αυτός ο γραμματέας να ήταν ο πραγματικός μάντης. Οι απαντήσεις που καταγράφει είναι πάντα κατατοπιστικές, αν και διφορούμενες, και αρκούν για ν' απαλλάξουν το υπουργικό συμβούλιο από τη μεγάλη ευθύνη. Αν ένας μάντης έδινε μόνιμα λανθασμένες απαντήσεις, η διαδικασία ήταν απλή: Τον απάλλασσαν από τα καθήκοντά του. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω τη λογική αυτού του μέτρου. Μα δεν ήταν ο θεός που μιλούσε μέσα από το μέντιουμ; Παρ' όλα αυτά η θέση του κρατικού μάντη ήταν πολύ ζηλευτή. Γιατί κατέχει το αξίωμα ενός Δαλάμα, το οποίο αντιστοιχεί στον τρίτο βαθμό, και είναι το ανώτερο πρόσωπο του μοναστηριού Νετσούνγκ, με όλα τα επιδόματά του. Οι τελευταίες ερωτήσεις που κάνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μένουν αναπάντητες. Ο νεαρός μοναχός έχασε τις δυνάμεις του ή μήπως ο Θεός θύμωσε; Οι μοναχοί πλησιάζουν το μέντιουμ, που τραντάζεται από την ένταση και του προσφέρουν μικρές μεταξωτές κορδέλες. Εκείνος τις δένει κόμπο με τρεμάμενα χέρια. Αυτές οι κορδέλες θεωρούνται φυλαχτά που προστατεύουν από κάθε κίνδυνο. Το μέντιουμ προσπαθεί να κάνει μερικά
23/150 

χορευτικά βήματα ακόμη, έπειτα καταρρέει και αναίσθητο πια μεταφέρεται από τέσσερεις μοναχούς έξω από την αίθουσα. Συνεπαρμένος εγκαταλείπω το ναό και στέκομαι στο φως του ήλιου. Η ορθολογιστική ευρωπαϊκή μου αντίληψη δε συμβιβάζεται με τα όσα μόλις είδα. Αργότερα συμμετείχα συχνά σε παρόμοιες τελετές. Ποτέ ωστόσο δεν κατάφερα να βρω μια έστω κατά προσέγγιση εξήγηση του αινίγματος αυτού. Ήταν πάντα μια παράδοξη εμπειρία, όταν συναντούσα τον κρατικό μάντη στην καθημερινή ζωή. Ποτέ δεν μπόρεσα να συνηθίσω να κάθομαι μαζί του στο ίδιο τραπέζι και να τον ακούω να ρουφά τη σούπα του, όμοια με όλους τους άλλους ευγενείς. Όταν συναντιόμασταν στο δρόμο, εγώ έβγαζα το καπέλο κι αυτός μου χαμογελούσε γνεύοντας ευγενικά. Τότε το πρόσωπό του ήταν αυτό ενός ευγενικού νέου άντρα και δε θύμιζε σε τίποτα την κόκκινη, πρησμένη μορφή της έκστασης. Τον είδα και την ημέρα της Πρωτοχρονιάς να τρικλίζει στους δρόμους... Δεξιά κι αριστερά τον υποβάσταζαν υπηρέτες, κάθε τριάντα ως σαράντα μέτρα βούλιαζε εξουθενωμένος στην πολυθρόνα που κουβαλούσαν γι' αυτόν. Όλοι απομακρύνονταν κι ο λαός απολάμβανε αμίλητος τη δαιμονική παράσταση. Ο μάντης του κράτους έχει άλλη φορά την τιμητική του: είναι η λεγόμενη «μεγάλη πομπή», όπου ο Δαλάι Λάμα μεταφέρεται στην πόλη για να επισκεφθεί τον Καθεδρικό ναό - σε αντίθεση με τη συνηθισμένη πομπή, με την οποία πηγαίνει στον καλοκαιρινό κήπο. Ολόκληρη η Λάσα είναι πάλι στο πόδι: Δεν πέφτει καρφίτσα... Σε μια ελεύθερη γωνία έχει στηθεί μια σκηνή. Μοναχοί-στρατιώτες με μαστίγια κρατούν μακριά το περίεργο πλήθος. Η σκηνή αυτή κρύβει από τα μάτια του λαού το μεγάλο μυστικό: Ο Δαλάμα του Νετσούνγκ προετοιμάζεται για την κατάσταση της έκστασης. Ο Βασιλιάς-Θεός πλησιάζει αργά, πάνω στο φορείο με τους τριάντα έξι βαστάζους. Η μουσική των μοναχών συνοδεύει τη γιορταστική πομπή, τρομπόνια, τούμπες και ταμπούρλα σημαδεύουν την κορύφωση. Τώρα βρίσκεται μπροστά στη σκηνή του μάντη. Τη στιγμή αυτή ο μοναχός βγαίνει τρικλίζοντας, κυριευμένος απ' το Θεό του. Το πρόσωπό του είναι πάλι φουσκωμένο, σφυρίγματα βγαίνουν απ' το στόμα του, πέφτει σχεδόν στο έδαφος κάτω από το βάρος της τιάρας. Αλλά χτυπώντας άγρια γύρω του παραμερίζει τους βαστάζους, παίρνει τα κοντάρια του φορείου στους ώμους του και τρέχει, ενώ το βασιλικό φορτίο κλυδωνίζεται επικίνδυνα. Οι υπηρέτες του και οι βαστάζοι του φορείου τρέχουν μαζί του, προσπαθώντας να τον βοηθήσουν. Μετά από τριάντα περίπου βήματα σωριάζεται λιπόθυμος και μεταφέρεται πίσω στη σκηνή του. Το πλήθος έχει παρακολουθήσει μαγεμένο την αστραπιαία διαδικασία - ήδη η πομπή συνεχίζεται κανονικά. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω τι συμβολίζει αυτή η τελετουργία. Ίσως θέλει ν' απεικονίσει την υποταγή κάποιου προστάτη θεού απέναντι στο ζωντανό Βούδα. Εκτός από το μάντη του κράτους και το βροχοποιό υπήρχαν στη Λάσα τουλάχιστον έξι ακόμα μέντιουμ, ανάμεσά τους και μια γριά γυναίκα, που θεωρείται η προσωποποίηση μιας προστάτιδας θεάς. Για ένα μικρό αντίτιμο
24/150 

ήταν έτοιμη να πέσει σε έκσταση αφήνοντας τη θεά να μιλήσει. Υπήρχαν μέρες κατά τις οποίες περιερχόταν στην κατάσταση αυτή ως και τέσσερεις φορές. Αλλά στα μάτια μου ήταν μια αρκετά πονηρή τσαρλατάνα... Υπάρχουν επίσης μάντεις που, όταν είναι σε έκσταση, λυγίζουν θεώρατα σπαθιά μετατρέποντάς τα σε ελατήριο πολλοί ευγενείς της Λάσα είχαν τέτοια σπαθιά στο προσευχητάρι του σπιτιού τους. Κάθε προσπάθειά μου να λυγίσω ένα παρόμοιο σπαθί είχε αποτύχει. Η υποβολή ερωτήσεων στο μάντη είναι γνωστή από την προβουδιστική εποχή, όταν οι θεοί απαιτούσαν ανθρωποθυσίες και συνεχίζεται σχεδόν αμετάβλητη. Εγώ ο ίδιος εντυπωσιαζόμουν πάντα βαθειά από την ασυνήθιστη αυτή εμπειρία, αλλά ήμουν ευτυχής που δεν εξαρτούσα τις αποφάσεις μου από μάντεις.

Από το βιβλίο «ΟΙ ΓΚΟΥΡΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ» του Διονυσίου Φαρασιώτου

ΜΑΓΕΙΑ
Ὁ πόνος καὶ ἡ ἀρρώστια, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκικῆς ἀπόλαυσης, ἡ ἐπιθυμία νὰ ἀποκτήσει γνώση τοῦ ἀγνώστου καὶ τοῦ μέλλοντος, ἡ ἀνασφάλεια καὶ τὸ ἄγχος, ἡ περιέργεια καὶ ἡ μανία ἐκδικήσεως καὶ κυρίως ἡ ἀπομάκρυνσή του ἀπὸ τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι οἱ κυριώτερες αἰτίες ποὺ ὁδηγοῦν τὸν ἄνθρωπο στὸ σκοτεινὸ κόσμο τῆς μαγείας, μέσα στὸν ὁποῖο ὄχι μόνο λύτρωση δὲν μπορεῖ νὰ βρεῖ, ἀλλὰ διαλύεται σὰν προσωπικότητα, ὑφίσταται πνευματικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση, ἀλλὰ προπαντὸς χάνει τὴν ψυχή του ἂν δὲν μετανοήσει καὶ ἐξομολογηθεῖ. ! Προσέχετε ἐσεῖς οἱ κοπέλες μὴ καταφεύγετε σὲ μάγισσες, γιὰ νὰ κάνετε τὸν τάδε νέο ἢ παντρεμένο νὰ σᾶς ἀγαπήσει ἢ νὰ ἔρθει κοντά σας! ! Προσέχετε ἐσεῖς οἱ μανάδες μὴ καταφεύγετε σὲ μάγισσες, γιὰ νὰ παντρέψετε τὰ κορίτσια σας! ! Προσέχετε ἐσεῖς οἱ μανάδες μὴ καταφεύγετε σὲ μάγισσες, γιὰ νὰ μὴ τὰ πιάνουν τὰ μάγια τὰ κορίτσια σας ἢ τὰ ἀγόρια σας! ! Προσέχετε ἐσεῖς οἱ γυναῖκες μὴ καταφεύγετε σὲ μάγισσες, γιὰ νὰ ἐκδικηθεῖτε γυναῖκα ἢ ἄνδρα ἢ ἀγόρι ἢ κορίτσι ποὺ ζηλεύετε!
25/150 

! Προσέχετε ἐσεῖς οἱ ἄνδρες ἢ οἱ γυναῖκες μὴ καταφεύγετε σὲ μάγισσες, γιὰ νὰ γίνει καλὰ ἀπὸ ἀρρώστεια ἢ ἀπὸ ἀνάγκη γνωστό σας πρόσωπο! ! Προσέχετε ἐσεῖς οἱ γυναῖκες μὴ καταφεύγετε σὲ μάγισσες, γιὰ νὰ κάνετε τὸν ἄντρα σας νὰ μὴ γυρίζει τὶς νύχτες, ἢ νὰ μὴ πίνει, ἢ νὰ μὴ σᾶς χτυπάει! ! Προσέχετε ἐσεῖς οἱ ἄνδρες ἢ οἱ γυναῖκες μὴ καταφεύγετε σὲ μάγισσες, γιὰ νὰ πᾶνε καλὰ οἱ δουλειές σας! ! Προσέχετε ἐσεῖς οἱ ἄνδρες ἢ οἱ γυναῖκες μὴ καταφεύγετε σὲ μάγισσες, γιὰ νὰ λύσετε μάγια! Προσέχετε, προσέχετε, προσέχετε! Δὲν ἔχετε ἰδέα τὶ ἀλεπάλληλα κακὰ θὰ προκαλέσετε, πρώτα στὸν ἑαυτό σας. Γιὰ ὅτι σχετικὰ προβλήματα ἔχετε, στὴν Ἐκκλησία νὰ καταφύγετε καὶ στὴν ἱερὰ Ἐξομολόγηση. Κατόπιν νὰ συμβουλευθεῖτε ἔμπειρο, ἅγιο γέροντα. * * * Γιὰ ὅσους θέλουν νὰ ἐλευθερωθοῦν ἀπὸ τὰ μάγια [1, σ. 71] Η παράγραφος αυτή είναι αφιερωμένη στους αδελφούς μας πού έχουν εμπλακεί στά δίκτυα της μαγείας. Σ' εκείνους πού κατέφυγαν στις μαγικές δυνάμεις, και σ' εκείνους πού έπεσαν θύματα μαγικών επηρειών. Κατανοούμε τή τραγική τους κατάσταση. Συμμεριζόμαστε τή δοκιμασία τους. Γνωρίζουμε, ότι υποφέρουν, θέλουν νά ελευθερωθούν, μά δέν μπορούν. Έχει αδυνατίσει η θέληση τους. Εχει συγχυσθεί η σκέψη τους. Έχει δεθεί η προσωπικότητα τους. Μέσα τους υπάρχει κάποια δύναμη πού δέν τους αφήνει νά προχωρήσουν. Αναμφίβολα η δύναμη αυτή είναι τοΰ σατανά. Εκείνος, ο αρχέκακος εχθρός, έχει καταλάβει τήν προσωπικότητα τους κι έχει στήσει το βασίλειο του στην ψυχή τους. Έχει μεταλλάξει τά χαρίσματα της σέ πάθη κι έχει κυριαρχήσει στο νού, στά συναισθήματα και στις επιθυμίες τους. Είναι πολύ δύσκολο, όχι όμως και άκατόρθωτο, νά ελευθερωθεί κανείς άττό την τυραννία του διαβόλου. Χρειάζεται πίστη, δύναμη, υπομονή και επιμονή. Η Εκκλησία μας σ' εκείνους που αγωνίζονται νά άπαλλαγούν από τις μαγικές επήρειες προσφέρει τους εξής τρόπους θεραπείας: Βασική προϋπόθεση γιά τήν απόταξη τών πονηρών και διαβολικών επηρειών είναι η μετάνοια. Με τά δάκρυα της μετανοίας, όπως με το αγιασμένο νερό του βαπτίσματος, καθαρίζεται η ψυχή και το σώμα από τήν αμαρτία, αποτάσσεται ο σατανάς και επανενώνεται ο αμαρτωλός άνθρωπος μέ τον Χριστό. Χωρίς γνήσια εξομολόγηση οι ευχές και οι νυκτερινές Λειτουργίες μένουν ανενέργητες. Μόνο μέ τή μετάνοια φεύγει ό σκοτεινός

26/150 

διάβολος και επανέρχεται ο ακοίμητος φρουρός και συνοδός μας άγγελος τοΰ Θεού. Όσοι, λοιπόν, επηρεάζονται από το διάβολο, όσοι κατέφυγαν σε πνευματιστές και μάγους, όσοι έκαναν μάγια σέ κάποιο συνάνθρωπο τους, όσοι χρησιμοποίησαν τά μαγικά ξόρκια, όσοι παρακολούθησαν μαγικές τελετές, όσοι έριχναν τά χαρτιά και τον καφέ, οσοι συμβουλεύονταν μάντεις και ψυχοερευνητές, γιά νά ελευθερωθούν από τά δεσμά του σατανά, θά πρέπει νά γονατίσουν στο πετραχήλι ενός εμπείρου πνευματικού και με πλήρη συναίσθηση των αμαρτημάτων τους νά μετανοήσουν και νά ζητήσουν το έλεος του Θεού. Χωρίς τη γνήσια μετάνοια όλα τά άλλα που θά αναφέρουμε στη συνέχεια δεν βοηθούν και δεν θεραπεύουν. Η νηστεία και η προσευχή είναι όπλα πνευματικά, τά οποία ο ίδιος ό Κύριος συνιστά: «Τούτο το γένος εν ουδενί δύναται εξελθείν εί μη εν προσευχή και νηστεία» (Μάρκ. θ' 29). Με τήν νηστεία εξαγνίζεται το σώμα και βοηθείται η ψυχή στην εκρίζωση των παθών. «Η νηστεία φάρμακόν έστιν παθών καθαρτήριον», γράφει ο άγιος Πατριάρχης Φώτιος. Και ο Μέγας Αθανάσιος στο λόγο του «περί παρθενίας» υπογραμμίζει: «Οράς τι ποιεί ή νηστεία, και νόσους θεραπεύει και ρεύματα σωματικά ξηραίνει και δαίμονας εκβάλλει και λογισμούς πονηρούς αποδιώκει και τον νουν λαμπρότερον ποιεί και καρδίαν καθαράν και σώμα ηγιασμένον... Πάς ουν υπό πνεύματος ακαθάρτου οχλούμενος, εάν νοήση και χρήσηται τω φαρμάκω τούτω, λέγω δε τη νηστεία, ευθύς τό πνεύμα το πονηρόν στενοχωρούμενον αναχωρεί, φοβούμενον τήν νηστείαν. Πάνυ γαρ τέρπονται οι δαίμονες τη κραιπάλη και τη μέθη και τη αναπαύσει του σώματος». (Β.Ε.Π. τ. 33, σ. 62, 32-35). Να τηρεί, λοιπόν, εκείνος πού θέλει νά απαλλαγεί από τις μαγικές δυνάμεις, τις νηστείες της Εκκλησίας. Να προσεύχεται αδιάλειπτα γιά τη θεραπεία του. Νά εφαρμόσει μια έκτακτη τεσσαρακονθήμερη νηστεία ειδικά αφιερωμένη στη συγκεκριμένη περίπτωση του. Νά είναι πρόθυμος νά τηρήσει ο,τι ο πνευματικός του καθορίσει. Μαζί με την νηστεία απαραίτητη είναι και η προσευχή. Δεν υπάρχει πιο μεγάλη δύναμη από τη γνήσια και «πεπυρωμένη» προσευχή. Η προσευχή είναι «στήριγμα τών ασθενών και σκέπη εν τω καιρώ τών πειρασμών» (Ισαάκ ο Σύρος). Με τήν προσευχή ενώνεται ο άνθρωπος με τόν Θεό, φωτίζεται η διάνοια, ενισχύεται η θέληση, εκλογικεύονται οί επιθυμίες, μαστίζονται καϊ φυγαδεύονται οί δαίμονες. Εκείνος πού δεν προσεύχεται δεν έχει όπλο στον πόλεμο του.

27/150 

Η επίκληση του ονόματος του Ιησού Χριστού κατακαίει τους δαίμονες. Σε εκείνους πού τόν επικαλούνται δεν επιτρέπει ο Κύριος δαιμόνων εισβολή, άλλα τους διατηρεί καθαρούς και άτρωτους. Αποτελεσματική είναι και η βοήθεια της Υπεραγίας Θεοτόκου. Με τήν δύναμη της «οι άνομοι ώς άνεμοι μηδενός διώκοντος διώκονται. Οι οπλομάχοι και θυρεοφόροι θραύονται» (Ρ.G. 96, 660). Ή Θεοτόκος «το φρικτόν άκουσμα και λάλημα» η «το σκότος λύσασα και τους ζοφώδεις δαίμονας ολοτελώς εκμειώσασα» αποβαίνει γιά κάθε πιστό πού παλεύει μέσα στο πέλαγος των θλίψεων και τών παγίδων του εχθρού, λιμάνι και ορμητήριο. Με τήν επέμβαση της συντρίβονται τά πλήθη τών εναέριων σατανικών πνευμάτων. Εκείνη σάν αστραπή φωτίζει και λαμπρύνει τις ψυχές και σάν βροντή τρομοκρατεί τους εχθρούς δαίμονες. Όσοι επικαλούνται με πίστη τή βοήθεια της, ελευθερώνονται άπό το δαιμονικό μαρτύριο. Και οι άγιοι της Εκκλησίας μας με τις πρεσβείες τους συμπαρίστανται στους αγωνιζόμενους πιστούς. Ιδιαίτερα εκείνοι, οι οποίοι σέ επιβράβευση τών αγώνων τους έλαβαν από τον δωρεοδότη Θεό το κατά τών δαιμόνων χάρισμα, όπως ο Μέγας Αντώνιος, ο άγιος Γεράσιμος της Κεφαλληνίας, ο άγιος Νεκτάριος και ο πρώην μάγος άγιος Κυπριανός, τον οποίο η λαϊκή συνείδηση πιστεύει θεραπευτή εκείνων πού υποφέρουν άπό τις επήρειες της μαγείας. * * * Οἱ Κανόνες γιὰ τὴ Μαγεία [2, σ. 33] Οἱ μαγικὲς ἐνέργειες ἀνέκαθεν καταδικάζονταν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Σίμωνα τοῦ Μάγου μέχρι σήμερα. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Παλ. Διαθήκης ἡ μαγεία ἢ μαγγανεία ἢ γοητεία ἢ φαρμακεία τιμωροῦνταν διὰ τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου. Οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴ μαγεία καὶ τὰ εἴδη της καταδικάζονται: α) σὲ ἑξαετὴ ἀφορισμὸ ἀπὸ τὸν ξα' κανόνα τῆς ΣΤ' (ἐν Τρούλλω) Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἂν ἐξακολουθοῦν ἀμετανόητοι πρέπει νὰ ἀποβάλλονται τελείως ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, οἱ δὲ κληρικοὶ νὰ καθαιροῦνται, β) σὲ πενταετὴ ἀφορισμὸ ἀπὸ τὸν κδ' κανόνα τῆς ἐν Ἀγκύρᾳ Συνόδου, γ) σὲ καθαίρεση ἀπ' τὸν λστ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου, οἱ κληρικοὶ ποὺ κατασκευάζουν φυλακτήρια (μαγικά, δεισιδαίμονος προελεύσεως φυλακτά) ὅσοι δὲ τὰ φοροῦν νὰ ἐκβάλλονται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, δ) σὲ ἕξι ἔτη ὁ πγ' κανόνας τοῦ Μ. Βασιλείου, ὅταν εἰσάγουν μάγους στὰ σπίτια τους γιὰ ἔρευνες, ε) σὲ τελεία ἀκοινωνησία -ἐκτὸς πρὸ τοῦ τέλους- κατὰ τὸν γ' κανόνα τοῦ Νύσσης, ἢ σὲ ἐννεαετὴ ἀκοινωνησία (ὅπως οἱ πορνεύσαντες) ἂν παρασύρθηκαν στὶς πράξεις αὐτὲς ἀπὸ ὀλιγοψυχία καὶ στ) σὲ εἴκοσι ἔτη ἀκοινωνησία (ὅπως οἱ φονεύσαντες),

28/150 

ὅσοι ἀσχολήθηκαν μὲ μαγεία, γοητεία, ἢ μαγγανεία κατὰ τὸν ξε' τοῦ Μεγ. Βασιλείου. [ΑΝΑΛΟΓΙΟΝ: Ἐσὺ Χριστιανή/Χριστιανέ μου, ποὺ ἔμπλεξες σὲ αὐτὰ τὰ πράγματα (γιὰ ὁποιαδήποτε αἰτία), νὰ μετανοήσεις εἰλικρινὰ ἐνώπιον τοῦ φιλανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Σωτήρος Θεοῦ, καὶ νὰ πᾶς τὸ συντομότερο δυνατὸν νὰ βρεῖς Ἐξομολόγο νὰ ἐξομολογηθεῖς ὅλες τὶς ἁμαρτίες σου εἰλικρινῶς, καὶ νὰ πράξεις μὲ προθυμία ὅτι σοῦ καθορίσει ὁ Ἐξομολόγος γιὰ τὴν θεραπεία καὶ σωτηρία τῆς ψυχῆς σου. Ἔχε Θάρρος καὶ Πίστη στὸν φιλάνθρωπο Θεὸ ὁ ὁποῖος γιὰ σένα καὶ γιὰ μένα καὶ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο ἔχυσε τὸ τίμιον Αἷμα Του πάνω στὸν Τίμιο Σταυρό] * * * Λογισμοί, Προλήψεις, Δεισιδαιμονίες Ὁ μισόκαλος διάβολος ὅταν ἀπὸ τὴν εἰλικρινή μας μετάνοια καὶ Ἐξομολόγηση σὲ Πνευματικὸ δεῖ πῶς καταργοῦνται τὰ ἔργα του τὰ μεγάλα καὶ πονηρά, προσπαθεῖ μετὰ μὲ τοὺς λογισμούς καὶ τὶς προλήψεις (δεισιδαιμονίες) νὰ μᾶς παρασύρει πάλι. Γιὰ αὐτὸ πρέπει νὰ βροῦμε ἔμπειρο πνευματικὸ ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς καθοδηγεῖ ἀπλανῶς στὴν ἐν Χριστῷ ἁγία (τὸ κατὰ δύναμιν) ζωή. Διάβασε καὶ τὸ βιβλίο γιὰ τοὺς λογισμούς τοῦ ἱερομονάχου Βενεδίκτου, ἀλλὰ καὶ τὰ ἑξῆς βιβλία ποὺ δίνονται ἐδώ. * * * Ὑλικὰ μέσα ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ Μάγοι/Μάγισσες [1, σ. 16] Γιά την επιτυχία τοΰ ποθούμενου χρησιμοποιούνται διάφορα περίεργα αντικείμενα και όργανα χωρίς τά οποία η μαγική δύναμη δέν μπορεί να επιδράσει στα πρόσωπα ή στα αντικείμενα. Έκ πρώτης όψεως τά πράγματα φαίνονται γελοία και παιδαριώδη. Γιά τη μαγεία όμως είναι βασική αρχή, ότι με αυτά μεταδίδεται η δύναμη. Έτσι εκείνος που θέλει νά βλάψει τον εχθρό του παίρνει μιά κούκλα τη σφίγγει μέ σχοινιά και καρφώνει μέ καρφίτσες την καρδιά της. Οι γυναίκες πού θέλουν νά κρατήσουν τους άνδρες τους κοντά τους παίρνουν το ομοίωμα τους και το τυλίγουν μέ δίχτυα και φτερά νυχτερίδας. Εκείνοι πού θέλουν νά θεραπεύσουν μιά αρρώστια χρησιμοποιούν αίμα τσαλαπετεινού, ή κόκκαλο από την αριστερή πλευρά βατράχου, ή κομμάτι από σάβανο νεκρού, ή καρδιά άπό χέλι, ή πουκάμισο φιδιού, ή γαλαζόπετρα, ή νυφικό πέπλο. Πολλοί συνιστούν και ακάθαρτα ακατονόμαστα υλικά, τά όποια παρασκευάζουν μέ μαγικό τρόπο καί μεταδίδουν σ' εκείνους που θέλουν νά μαγέψουν.
29/150 

Άλλα υλικά που χρησιμοποιούν οι μάγοι είναι: Καρφίτσες, δόντια της τσατσάρας, καρφιά από φέρετρο, σαπούνι, βότανα, μαλλιά νεκρού, παληά νομίσματα, πέταλα, κλειδιά, στάχτη, πίσσα, κέρατα, πεντάλφα, βάγια, γλώσσες φιδιών, ουρές θηρίων, καρπούς, κ.ά. Δέν διστάζουν ακόμα νά χρησιμοποιούν και αγιοτικά αντικείμενα, όπως κεριά του Εσταυρωμένου, λουλούδια του Επιταφίου, αγία ζέση, λάδι του καντηλιού, κόλλυβα, αντίδωρο, ιερά καλύμματα κ.ά. μέ τά οποία κατασκευάζουν φυλακτά γιά έρωτα, χωρισμό, θάνατο, δεσίματα αγάπης και πολλά άλλα. Τα μαγικά φυλαχτά και χαϊμαλιά τά κατασκευάζουν με τελετουργικό τρόπο σε μιά στιγμή πού οι πλανητικές επιδράσεις είναι ευνοϊκές σύμφωνα πάντοτε με τις αρχές της μεταδοτικής και συμπαθητικής μαγείας. Η μεταδοτική μαγεία λειτουργεί με βάση τήν αρχή σύμφωνα μέ τήν οποία τά πράγματα πού μιά φορά βρέθηκαν σε επαφή διατηρούν μεταξύ τους ενα μαγικό δεσμό. Η συμπαθητική μαγεία λειτουργεί σύμφωνα μέ το νόμο της ομοιοπάθειας και τών αντιστοιχιών. Δηλαδή το όμοιο επιδρά στο όμοιο και τά ίδια πράγματα προκαλούν ίδια αποτελέσματα. [ΑΝΑΛΟΓΙΟΝ: Αὐτὰ ἀναφέρθηκαν γιὰ νὰ τὰ ἔχουν ὑπ' ὅψιν οἱ Χριστιανοί. Νὰ γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχουν μάγισσες ποὺ πηγαίνουν ἐκκλησία γιὰ τὸ θεαθῆναι· αὐτὲς χρησιμοποιοῦν καὶ ἁγιοτικὰ ἀντικείμενα γιὰ νὰ κάνουν μάγια καὶ τὰ δίνουν σὲ ἀνυποψίαστες γυναῖκες καὶ κοπέλες (ἢ καὶ ἄντρες) νὰ τὰ πάρουν σπίτι τους γιὰ .....«εὐλογία»]. * * * Ἐμεῖς στὸν Κύριό ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστὸ νὰ εἴμαστε κοντά, χωρὶς κατάκριση γιὰ κανέναν ἀλλὰ μὲ ἀγάπη γιὰ ὅλους, μὲ μετάνοια, τακτικὴ εἰλικρινὴ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ στὸν Πνευματικό μας, καὶ θεία Κοινωνία ὅταν ἐπιτρέπει ὁ Πνευματικός, καὶ ὅλοι οἱ μάγοι νὰ ἔρθουν πάνω μας δὲν πρόκειται νὰ μᾶς κάνουν τίποτα. * * * Γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, λοιπόν, καί γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς σας, φυλαχθεῖτε, ἀδελφοί μου, φυλαχθεῖτε ἀπό τή μαγεία. Καί πάλι σᾶς λέω, φυλαχθεῖτε! Μήν πηγαίνετε σέ μάγους καί μάγισσες. Σ᾿ ὅλες τίς περιστάσεις καί γιά ὅλες σας τίς ἀνάγκες νά προστρέχετε στήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, στήν προστασία τῆς Θεοτόκου καί στίς πρεσβεῖες τῶν ἁγίων. ῎Ετσι καί ἀπό τίς ἀσθένειες καί τίς ἀνάγκες σας θά ἐλευθερωθεῖτε, καί ἀπό τήν αἰώνια κόλαση θά λυτρωθεῖτε, καί τήν οὐράνια βασιλεία θά κληρονομήσετε, “ἧς γένοιτο ἀξιωθῆναι πάντας ἡμᾶς χάριτι τοῦ Χριστοῦ. ᾿Αμήν”. (Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)

30/150 

ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΩ ΔΟΞΑ * * *

Βιβλιογραφία: ● [1] Ἐκκλησία καὶ Μάγια, Μητροπολίτου Φθιώτιδος Νικολάου, ἔκδ. Η', Ἀποστολικὴ Διακονία. ● [2] Ἡ Μαγεία καὶ οἱ ποικίλες ἐκδηλώσεις της, Ἀρχιμ. Ἐφραίμ Γ. Τριανταφυλλοπούλου

ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ & ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Ο σατανισμός και η μαγεία ανήκουν στα αποκρυφιστικά φαινόμενα. Πριν αναλύσουμε το θέμα μας, ας δούμε πρώτα τι είναι ο αποκρυφισμός: Όταν κάνουμε λόγο για αποκρυφισμό, εννοούμε, κυρίως τη διδαχή για απόκρυφα πράγματα, απόκρυφες μεθόδους, απόκρυφες πραγματικότητες. Οι οπαδοί του αποκρυφισμού ισχυρίζονται πως αναφέρονται σε ένα άλλο κόσμο, «πνευματικό». Μάλιστα οι σατανιστές περιλαμβάνουν σ’ αυτόν και τον κόσμο του κακού. Έτσι ασχολούνται με τις «μυστικές επιστήμες», με τη θεωρία και την πράξη των φαινομένων που δεν μπορούν να ερευνηθούν με βάση τους νόμους που μας είναι μέχρι σήμερα γνωστοί, και γενικά με τα φαινόμενα που βρίσκονται έξω από τις πραγματικότητες που μπορούν να κατανοήσουν οι άνθρωποι με τις γενικά παραδεγμένες δυνατότητες. Οι αποκρυφιστές ισχυρίζονται ακόμη πως τα φαινόμενα αυτά μπορούν να «μεθοδευτούν» με «απόκρυφες τεχνικές», δηλαδή με μεθόδους που δεν είναι προσιτές στους συνηθισμένους ανθρώπους και στην επιστημονική έρευνα. Έτσι γίνεται λόγος για «διεύρυνση της συνείδησης» του ανθρώπου για «αυτοεξέλιξη», για εναρμόνιση του ανθρώπου με την «παγκόσμια υπερσυνειδητότητα» και για τη δημιουργία του «υπερανθρώπου». Βέβαια θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει πως και το περιεχόμενο της χριστιανικής πίστης βρίσκεται έξω από τις πραγματικότητες που μπορούν να κατανοηθούν με τις γενικά παραδεγμένες δυνατότητες τους ανθρώπου. Όμως η χριστιανική πίστη δεν είναι αποτέλεσμα ανθρώπινων διαδικασιών, αλλά θεία αποκάλυψη, που δεν εξαναγκάζεται με οποιεσδήποτε τεχνικές ή μεθοδεύσεις. είναι δώρο του Θεού που απευθύνεται στην ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

ΜΑΓΕΙΑ-ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ Στα αποκρυφιστικά φαινόμενα δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το σατανικό
31/150 

στοιχείο. Όταν κανείς «ανοίγεται» σε τέτοιες επιδράσεις και απολυτοποιεί τέτοιες εμπειρίες, αυτονομείται από τον Θεό. Αυτό επιδιώκει και ο Σατανάς, ο οποίος καταλαμβάνει το «κενό» έδαφος και οδηγεί τον άνθρωπο σε ολοκληρωτική πλάνη και σε απόλυτη εξάρτηση. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που οι πνευματιστές «πιστεύουν» πως επικοινωνούν με τον Χριστό, με την Παρθένο Μαρία, με τους αγίους ή και με τον ίδιο τον Θεό Πατέρα. Δημιουργείται μέσα τους αυτόματα η έπαρση, η χάρη του Θεού τους εγκαταλείπει, και η συνέχεια είναι επικίνδυνη. Έχει παρατηρηθεί πως όποιος καταπιάνεται με τα πνευματιστικά «πειράματα», αποκτάει ολοκληρωτική εξάρτηση από τα «πνεύματα» και είναι μάλλον βέβαιο πως θα προχωρήσει και σε «σκληρότερα» ψυχοναρκωτικά, όπως στην μαγεία και στον σατανισμό. ΜΑΓΕΙΑ Σύμφωνα με το λεξικό της «Απόκρυφης Γνώσης» του Miers μαγεία θεωρείται «η επιστήμη της επικοινωνίας και κυριαρχίας ανωτέρων υπερκοσμικών δυνάμεων καθώς και η κυριαρχία των δυνάμεων από τις κατώτερες σφαίρες, μια πρακτική γνώση των απόκρυφων μυστηρίων της φύσης. Από την εποχή της θεοσοφίας διακρίνει κανείς τη λευκή από τη μαύρη μαγεία. Λευκή μαγεία λογίζεται κατά την αποκρυφιστική άποψη η επικοινωνία και κυριαρχία πάνω σε αγαθές δυνάμεις, που αποβλέπουν στο καλό. Η ονειρομαντεία, η νεκρομαντεία, η αερομαντεία, η χειρομαντεία, οι τεχνικές των διαφόρων μέντιουμ, είναι μορφές λευκής μαγείας. Μαύρη μαγεία λογίζεται εκείνη που αναφέρεται σε κακές δυνάμεις ή αποβλέπει στη βλάβη των άλλων. Η μαύρη μαγεία είναι γνωστή στο μεσαίωνα σαν σατανισμός. Η ουσία είναι ότι και στην περίπτωση της υποτιθέμενης «λευκής μαγείας» έχουμε επίκληση δαιμονικών δυνάμεων. Σχετικά με τις μάγισσες και τους μάγους υπάρχουν πολλές παραδόσεις. Η κυριότερη είναι αυτή που οι Άγγλοι ονομάζουν «τέχνη της μάγισσας». Η κίνηση WICCA έχει τις ρίζες της στον ΙΘ’ αιώνα και βασική πηγή το βιβλίο του Charles G. Leland με τίτλο The Doctrine of the Witches (1899), το οποίο περιγράφει το τελετουργικό της μαγείας. Το 1951 επετράπη στην Αγγλία επίσημα η δραστηριότητα των μαγισσών και η κίνηση ενισχύθηκε. Υπάρχουν δυο «Ομολογίες»: Οι Gardnerians (από το όνομα του Gerald B. Garden) και οι Alexandrians (από το όνομα του Alexander Sanders). Το κίνημα των WICCA επηρέασε την αμερικανική κίνηση των μαγισσών. Στη Γερμανία το κίνημα των «νέων μαγισσών» προβάλλεται σαν όψη του γυναικείου κόσμου που ελευθερώνεται από την καταπίεση. Με αυτή την έννοια χρησιμοποιείται ο όρος στα φεμινιστικά κινήματα.
32/150 

Τα βασικά σύμβολα των «ιερειών της μαγείας» στην Αγγλία είναι ένα νήμα, που εκφράζει τη διδαχή πως μπορεί κανείς με την τέχνη της μαγείας να δέσει όλες τις δυνάμεις της φύσης, ένα σπαθί, που συμβολίζει τη δύναμη να μπορεί κανείς με τη μαγεία να λύσει όλες τις δυνάμεις της φύσης και ένα μπαλόνι, με το οποίο δηλώνεται ο τρόπος να υποταγούν όλες οι δυνάμεις της φύσης. ΝΕΟ-ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ Ο σύγχρονος σατανισμός έχει τις ρίζες του στην αυλή των Γάλλων βασιλέων του ΙΗ’ αιώνα, όπου υπήρχαν κοινωνικές τάξεις που λάτρευαν τον Σατανά και τελούσαν «μαύρες λειτουργίες». Βασικός στόχος ήταν η διακωμώδηση της Εκκλησίας και του προσώπου του Χριστού. Ο νέο-σατανισμός δεν έχει αυτό το σκοπό. Αποβλέπει στην απόκτηση δύναμης. Υπάρχουν νέο-σατανικές ομάδες που αρνούνται την ύπαρξη του Σατανά σαν προσώπου. Ο Σατανάς αντιπροσωπεύει την άλλη πλευρά του ίδιου πράγματος. στην πληρότητα ανήκουν και τα δύο. το «θετικό» και το «αρνητικό», ο Υιός του Θεού και ο Εωσφόρος. Όμως μ’ αυτόν τον τρόπο εισέρχεται κανείς σε χώρους επικίνδυνους και απειλείται με καταστροφή. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟ-ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΥ «Μεσσίας» της κίνησης αυτής είναι ο Άγγλος μάγος Aleister CrowLey (1875-1947). Το πραγματικό του όνομα ήταν Edward Alexander. Το 1925 ανακηρύχθηκε στο Weida/Thuringen από ομάδα Γερμανών σε «Σωτήρα του κόσμου». Ο Crowely έγινε το 1899 μέλος του ροδοσταυρικού τάγματος Golden Dawn. Μέσω αυτού του τάγματος ήλθε σε επαφή με τη νεογνωστική και μαγική σκέψη. Σχετίσθηκε και με άλλα πρόσωπα, που ενδιαφέροντο για τη μαγεία και στις τελετουργίες χρησιμοποιούσε ναρκωτικά (κοκαΐνη, όπιο, χασίς). Όμως ο δάσκαλος του Crowely ήταν ο Allan Benett, που το 1900 μετανάστευσε στην Κεϋλάνη και έγινε βουδιστής μοναχός με το όνομα Ananda Meteya. Ο Crowely πήγε στην Κεϋλάνη και διδάχθηκε κοντά στο δάσκαλο τη γιόγκα. Μετέβη στη συνέχεια στην Ινδία και το 1904 στο Κάϊρο. Ισχυρίζεται πως στα πλαίσια τελετουργικού μαγείας εμφανίσθηκε σ’ αυτόν ο Guardian Angel Aiwass και του υπαγόρευσε μια Γραφή, που στους κύκλους του νέο-σατανισμού χαρακτηρίζεται σαν «Το βιβλίο του Νόμου». Μέσω του Aiwwas ο Θεός Horus λέγει στον Crowely: «Δεν έχουμε τίποτε κοινό με εκείνους που αποδιώκονται και με τους ανίκανους. Αφήστε τους να πεθάνουν στη μιζέρια τους. Μη ταυτίζεσθε μ’ αυτούς, συμπόνοια είναι το πάθος των βασιλέων. Πατήστε τους δυστυχείς
33/150 

και τους αδύνατους στο λαιμό. αυτός είναι ο νόμος των ισχυρών, αυτός είναι ο δικός μας νόμος και η χαρά του κόσμου. Ω βασιλέα, μη πιστεύεις στο ψέμα πως πρέπει να πεθάνεις. Αλήθεια σου λέω, δεν προορίζεσαι να πεθάνεις, αλλά να ζήσεις… Nuit! Ahdit! Ra-Joor-Khuit! ο ήλιος, δύναμη και δόξα, φως. αυτό αρμόζει στον υπηρέτη του άστρου και του όφεως» (J. Symonds, The great beast-The life and the Magic of Aleister Crowely, Frogmore/ST. Albans 1973, σ.83). Ο Crowely είδε τον αγγελιοφόρο του Σατανά με τη μορφή ενός τυραννικού βασιλιά, με μάτια που έδιναν την εντύπωση σαν να μπορούσε να τα καταστρέψει ΄όλα. Οι «αποκαλύψεις», που καταγράφησαν στο βιβλίο του έγιναν «κλειδί» του νέο-σατανισμού. ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟ-ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΥ Στο κέντρο του νέο-σατανισμού είναι ο άνθρωπος και κύρια επιδίωξη είναι η δύναμη.. Ιδού μερικά αποσπάσματα από «Το βιβλίο του Νόμου»: «Δεν υπάρχει Θεός εκτός από τον άνθρωπο: i. Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ζει σύμφωνα με το δικό του νόμο, να ζει όπως θέλει, να εργάζεται όπως θέλει, να παίζει όπως θέλει, να αναπαύεται όπως θέλει, να πεθαίνει όποτε και όπως θέλει. ii. Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να τρώγει ό,τι θέλει να πίνει ό,τι θέλει, να κατοικεί όπου θέλει, να ταξιδεύει στην υδρόγειο όπως θέλει. iii. Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να σκέπτεται ό,τι θέλει, να λέει ό,τι θέλει, να γράφει ό,τι θέλει, να σχεδιάζει ό,τι θέλει, να ζωγραφίζει, να σκαλίζει, να χαράζει, να διαμορφώνει και να οικοδομεί όπως θέλει, να ντύνεται όπως θέλει. iv. Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αγαπά όπως θέλει: «επίσης γεμίστε με αγάπη ανάλογα με τη θέλησή σας, όπως θέλετε, όποτε, όπου και με όποιον θέλετε!». v. Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να φονεύσει όλους εκείνους που ζητούν να του αφαιρέσουν αυτό το δικαίωμα. «Οι σκλάβοι πρέπει να υπηρετούν». «Αγάπη είναι ο νόμος, αγάπη κάτω από τη θέληση». ΤΟ «ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ» Από το 1986 σε μεγάλες πόλεις της Γερμανίας κυκλοφορεί ένα «Συμβόλαιο με το Διάβολο». Σ’ αυτό περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και οδηγίες για κάθε «δόκιμο», όπως: § Να γράψει το κείμενο με το αίμα του και να κλείσει το συμβόλαιο ενώπιον ενός μάγου σαν «εκπροσώπου του Σατανά», για να εισέλθει στην υπηρεσία του Διαβόλου, ο οποίος σαν αντάλλαγμα του υπόσχεται κάθε τιμή, την ικανοποίηση κάθε επιθυμίας, προπαντός απεριόριστο πλούτο και
34/150 

αισθησιακές ηδονές. § Οι «δόκιμοι» δίνουν στον Διάβολο τον «όρκο υποταγής και αναλαμβάνουν την υποχρέωση να μη επιστρέψουν πλέον ποτέ στην χριστιανική πίστη, να μη τηρήσουν καμμιά από τις εντολές και να είναι υποταγμένοι μόνο στο Σατανά, να επισκέπτονται τα Σάββατά του όσο συχνά είναι δυνατό, να μη λείπουν από κανένα Σάββατο μάγισσας και να παρευρίσκονται πάντοτε στις μαύρες λειτουργίες». Υπόσχονται ακόμη να διαθέσουν «όλη τους τη δύναμη και τη μεγαλύτερη φροντίδα τους και ιδιαίτερο ζήλο, ώστε να οδηγήσουν άλλα θηλυκά και αρσενικά δημιουργήματα στην υπηρεσία του Διαβόλου». Ακόμη αναφέρεται: «Οι δόκιμοι οφείλουν κατά την επόμενη σύσκεψη να λάβουν το σατανικό βλάσφημο βάπτισμα. Σ’ αυτό παραιτούνται ρητά από τους νονούς τους του χριστιανικού βαπτίσματος και τους καταρώνται, και παίρνουν από το Διάβολο νέους νονούς, οι οποίοι πρέπει να τους διδάξουν ιδιαίτερα τη μαύρη τέχνη. Αποβάλλουν το μέχρι τώρα όνομά τους και λαμβάνουν νέο σατανικό όνομα για να αναγνωρίζονται». Στο κείμενο αυτό υπάρχουν ακόμη και τα εξής φρικιαστικά: «Οι διάκονοι του Σατανά υπόσχονται κατά ορισμένο χρόνο να προσφέρουν θυσίες και δώρα και σε εορταστική τελετή τουλάχιστον μια φορά το μήνα να προσφέρουν θυσία ένα παιδί και να πίνουν το αίμα του. Αυτό το αίμα έχει σαν σκοπό να λυκοποιήσει αυτούς που το ροφούν κατά το χρόνο της πανσελήνου και να χρησιμοποιηθεί από τους δαίμονες για τροφή…». Η Annete Haack, καθηγήτρια θρησκευτικών σε σχολείο του Μονάχου, μας πληροφορεί πως το «συμβόλαιο» αυτό μνημονεύεται σε «σχολικές εργασίες» από μαθήτριες, που είχαν για θέμα τον αποκρυφισμό-σατανισμό ανάμεσα στους νέους (Annete Haack/F.W. Haack, σ.26-28). ΤΑ «ΞΟΡΚΙΑ» ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΙΚΑ; Βαθειά ριζωμένη στη συνείδηση του λαού είναι η πίστη, ότι το κακό αποτρέπεται με τα «ξόρκια». Τα «ξόρκια» όμως είναι άσματα μαγικά που συνοδεύονται από μαγικές πράξεις και έχουν τη δύναμη να εκδιώκουν το κακό ή να το επιβάλλουν όπου επιθυμούν. Τα «ξόρκια» ή «γητέματα» είναι μαγικές επωδές ασυνάρτητες, ακατανόητες, ανεμεμιγμένες με χριστιανικές ευχές και επικλήσεις αγίων. Η ανθρώπινη ανάγκη εφεύρε ανάλογα «ξόρκια» για όλες τις ασθένειες και τις δοκιμασίες, για το μάτιασμα, για το ανεμοπύρωμα, για κάθε κτύπημα, για τον ίκτερο κ.λ.π. Ακόμα «ξόρκια» υπάρχουν για τα ζώα και τα χωράφια, για τα νερά και δένδρα για κάθε τι που έρχεται σε επικοινωνία με τον άνθρωπο. Πολλοί πιστεύουν ότι τα «ξόρκια» είναι το ίδιο πράγμα με τους εξορκισμούς τους οποίους χρησιμοποιεί η Εκκλησία για την εκδίωξη του πονηρού πνεύματος. Την πίστη τους αυτή στηρίζουν στο γεγονός, ότι τα «ξόρκια»
35/150 

περιέχουν πολλές προσευχές και σταυρώματα και αναφέρονται σε ιερά πρόσωπα ΄όπως στον Χριστό, στην Παναγία και σε πολλούς αγίους. Τα «ξόρκια» όμως όχι μόνο δεν έχουν σχέση με την Εκκλησία, αλλά είναι παγίδες του σατανά μέσω των οποίων παραπλανόνται οι άνθρωποι. Τα «ξόρκια» αποτελούν αδύναμο ανθρωποκεντρικό βλάστημα της μαγείας. Η ανάμειξη ιερών ονομάτων στις δαιμονικές αυτές τελετουργίες οφείλεται στην επίδραση της ειδωλολατρίας, στην προσπάθεια παραπλανήσεως των πιστών, στο διασυρμό της Χριστιανικής προσευχής και στον εξευτελισμό των ιερών συμβόλων της Εκκλησίας. Το πάθημα των εξορκιστών της Εφέσου, το οποίο αναφέρουν οι Πράξεις των Αποστόλων, μας αποκαλύπτει την πλάνη της χρησιμοποιήσεως μαγικών και ιερών προσευχών. Μερικοί από τους περιοδεύοντες Ιουδαίους εξορκιστές επιχείρησαν να προφέρουν το όνομα του Ιησού επάνω σ’ εκείνους που είχαν πονηρά πνεύματα. Τότε το πονηρό πνεύμα τους αποκρίθηκε: «Τον Ιησού τον γνωρίζω και το Παύλο τον ξέρω. εσείς όμως ποιοι είστε;» (Πραξ. ιθ’ 15). Εν συνεχεία όρμησε εναντίον τους ο άνθρωπος που είχε πονηρό πνεύμα, τους κατέβαλε και τους κακοποίησε, ώστε έφυγαν γυμνοί και τραυματισμένοι. Είναι δυνατόν να επικαλείται κανείς τη χάρη του Χριστού και τη δύναμη του Σατανά; Μπορεί να νοηθεί συνεργασία Χριστού και διαβόλου, όπως θέλει το παρακάτω ξόρκι; «Έλα Χριστέ και Παναγιά και το αερικό και κάνετε καλά τον…» ή, όπως λέει το ξόρκι του ίκτερου: «Πρώτα ο Χριστός και δεύτερο ο χρυσός». Είναι φανερό, ότι τα λόγια αυτά κάθε άλλο παρά λόγια της Εκκλησίας είναι. Ποια σχέση μπορεί να έχει η δικαιοσύνη με την ανομία, το φως με το σκοτάδι, ο Χριστός με τον Βελίαλ; «Ποια σχέση μπορεί να έχει η δικαιοσύνη με την ανομία; ή τι κοινό υπάρχει ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι; Ποια συμφωνία μπορεί να γίνει ανάμεσα στο Χριστό και στο διάβολο; ή τι έχει να μοιράσει ο πιστός με τον άπιστο; Μπορεί να υπάρχουν στον ίδιο τόπο ο ναός του Θεού και ο ναός των ειδώλων; (Β’ Κορ. στ’ 14-16). Κάθε ξόρκι έχει μαγική προέλευση. Ακόμα κι αυτό το τόσο συνηθισμένο και διαδεδομένο «φτύσιμο» για την αποτροπή του ματιάσματος έχει μαγική προέλευση. Πολλοί συνηθίζουν να φτύνουν κάποιο άνθρωπο ή κάποιο αντικείμενο για να μην το πιάσει μάτι. «Να σε φτύσω να μη βασκαθείς», είναι μια συνηθισμένη φράση που απευθύνεται σε ανθρώπους τους οποίους θαυμάζουμε για τα προσόντα και την ευτυχία τους. Εκείνος όμως που φτύνει, ασχημίζει την εικόνα του Θεού και ρυπαίνει τον ίδιο τον Χριστό του οποίου μέλος είναι κάθε χριστιανός. Άρα, το φτύσιμο είναι πράξη εξευτελισμού και διαπομπεύσεως. Είναι πράξη βλασφημίας κατά
36/150 

του Χριστού, του οποίου ναός είναι το σώμα κάθε βαπτισμένου πιστού. Ο διάβολος «το ακάθαρτο πνεύμα» (Μαρκ. α’ 26) όπως ονομάζεται από τον Κύριο, επιθυμεί τον μολισμό του πιστού. Όντας εκείνος ακάθαρτος επιδιώκει να επιφέρει και στον άνθρωπο το μόλυσμα της ακαθαρσίας. Όταν, λοιπόν, ο γοητευτής κάνει ό,τι θα έκανε ο διάβολος, όταν ο εξορκιστής λερώνει με τον εξευτελιστικό αυτό τρόπο την εικόνα του Χριστού, τότε δεν χρειάζεται να επέμβει εκείνος. Μόνος του ο άνθρωπος παραδίνει τον συνάνθρωπό του στην εξουσία του σατανά. Το φτύσιμο που χρησιμοποιείται από την Εκκλησία στην ακολουθία της Κατηχήσεως έχει διαφορετική έννοια. Εδώ εμπτύεται ο διάβολος από τον ευτρεπιζόμενο προς το άγιο βάπτισμα κατηχούμενο. Ο «εμπτυσμός» εδώ συμβολίζει την αποταγή από τα έργα του διαβόλου και την σύνταξη με τον Χριστό. Το ότι τα «ξόρκια» είναι σατανικά, αποδεικνύεται και από τα όργανα που χρησιμοποιούν. Τέτοια όργανα χρησιμοποιεί και η μαγεία. Το μαυρομάνικο μαχαίρι, η κόκκινη κλωστή, η πεντάλφα, το κόκκινο πανί κ.ά., αποδεικνύουν τη μαγική τους προέλευση. Είναι δυνατόν βέβαια με τα «ξόρκια» να έχουμε αναστολή της δαιμονικής επήρειας. Αυτή όμως είναι προσωρινή και διαρκεί τόσο χρόνο όσος χρειάζεται για να κερδηθεί η εμπιστοσύνη του ανθρώπου στα μαγικά τεχνάσματα. Αυτό διαπιστώνουμε στους ανθρώπους που έχουν προσκολληθεί και εξαρτηθεί από τις μαγικές αυτές πράξεις. Προτιμούν να τρέξουν σε μια «εξορκίστρια», παρά να καταφύγουν στην ιαματική χάρη των ευχών και Μυστηρίων της Εκκλησίας. Έχουν περισσότερη εμπιστοσύνη στα ξόρκια παρά στη Χάρη του Θεού. Είναι δυνατόν όμως οι δαίμονες να έχουν αγνή και γνήσια αγάπη προς τον άνθρωπο; Εκείνοι που επιβουλεύονται την ψυχή μας είναι δυνατόν να λυπούνται το σώμα μας; Εκείνοι που επιδιώκουν τον θάνατο της ψυχής, είναι δυνατόν να φροντίζουν την υγεία του σώματος; «Θεραπεύουν το σώμα οι δαίμονες;», ρωτά ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και συνεχίζει: «Γέλως ταύτα και μύθοι. Επιβουλεύειν και καταβλάπτειν, ου θεραπεύειν ίσασιν οι δαίμονες». Πρόσκαιρα σταματούν το κακό, που εκείνοι μας προξένησαν, για να πιστεύσουμε σ’ αυτούς. Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης σε μια ομιλία του με τίτλο: «ότι οι Χριστιανοί δεν πρέπει να μεταχειρίζονται κανένα είδος μαγείας» γράφει: «Μη απατάσαι, λοιπόν, Χριστιανέ, αλλά μάθε ότι ούτε ο λύκος γίνεται πρόβατο ποτέ, σύμφωνα με την παροιμία, ούτε ο διάβολος ιατρός. ευκολότερα μπορεί να παράγει ψυχρότητα η φωτιά και να θερμαίνει το χιόνι, παρά να ιατρεύει στην πραγματικότητα ο διάβολος. διότι αυτός και να θελήσει να σε ιατρεύσει δεν μπορεί γιατί είναι πολύ αδύνατος και αν ακόμη, ας υποθέσουμε, πως μπορούσε να το κάνει, δεν θα το έκανε γιατί η υγεία στον
37/150 

άνθρωπο είναι κάτι καλό και ο διάβολος μισεί το καλό. Για το λόγο αυτό ονομάζεται και μισόκαλος ΠΩΣ ΘΑ ΦΥΛΑΧΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΓΙΚΕΣ ΕΠΗΡΕΙΕΣ

Υπάρχουν, λοιπόν, και στη σημερινή εποχή υπηρέτες του διαβόλου που με τη δύναμή του ζητούν να βλάψουν τους ανθρώπους. Υπάρχουν μάγοι και μάγισσες που δένουν τους αφελείς στα δίκτυα της μαγείας, από τα οποία δύσκολα μπορεί να φύγει κανείς. Πως, λοιπόν, εμείς θα φυλαχτούμε από τους πανούργους επίβουλους της ψυχής μας; Τι πρέπει να κάνουμε για να μείνουμε μακριά από τις δαιμονικές τελετουργίες, οι οποίες τελευταία έχουν προσλάβει διαστάσεις πνευματικής επιδημίας; Ο πόλεμος του διαβόλου εναντίον κάθε πιστού είναι δεδομένος. Μισεί την εικόνα του Θεού και ζητεί να την αχρειώσει. Πειράζει, προτρέπει και ελκύει προς την αμαρτία κάθε άνθρωπο. Δεν έχει όμως τη δύναμη να μας αναγκάσει στη διάπραξη του κακού, εάν κι εμείς δεν συγκατατεθούμε. «Πονηρός ο διάβολος ομολογώ κι εγώ», λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και συνεχίζει «αλλ’ εαυτώ πονηρός, ουχ ημίν εάν νήφωμεν». Εάν αγρυπνούμε, εάν προσέχουμε, εάν γρηγορούμε δεν βλαπτόμεθα, γιατί « αυτός που ενεργεί μέσα σας είναι ισχυρότερος από αυτόν που κυριαρχεί μέσα στον κόσμο» (Α’ Ιωαν. δ’ 4). Φοβάται και τρέμει το όνομα του Χριστού. Εκείνος καταστρέφει τα έργα του (Α’ Ιωαν. γ’ 8) και ενισχύει με την Θεία Χάρη τους πιστούς. Όπως οι Απόστολοι με τη δύναμη του ονόματος του Ιησού Χριστού υπέτασσαν τα δαιμόνια, έτσι κι εμείς με την επίκληση του παναγίου ονόματός Του μπορούμε να μείνουμε αβλαβείς από κάθε επιβουλή τους. Στη γλώσσα όμως της Εκκλησίας «επικαλούμαι το όνομα του Χριστού» δεν σημαίνει μόνο ότι «καλώ σε βοήθεια τον Χριστό», αλλά ζω σύμφωνα με το θέλημά Του, εφαρμόζω τις εντολές Του, βιώνω το Ευαγγέλιό Του. Με αυτό το πνεύμα γράφει ο Ωριγένης: «Οι βιούντες κατά το Ευαγγέλιον αυτού ταις προσταχθείσαις τε ευχαίς συνεχέστερον και δεόντως νυκτός και ημέρας χρώμενοι ούτε μαγεία ούτε δαιμονίοις εισίν αλωτοί». Όσοι ζουν «εν Χριστώ» ζωή μοιάζουν με αμετακίνητο βουνό που δεν σαλεύεται από τις προσβολές του Βελίαρ. Ο αναγεννημένος «εν Χριστώ» άνθρωπος που ζει μέσα στην Εκκλησία με αγάπη, με δικαιοσύνη, με ειρήνη, με μακροθυμία, με εγκράτεια, με υπομονή, με πίστη, με ελπίδα, με νηστεία, γίνεται ναός του Αγίου Πνεύματος και λυτρώνεται από κάθε διαβολική μεθοδεία που ενεργείται με λόγια, με σκέψεις
38/150 

ή με πράξεις. Είναι ντυμένος με την πανοπλία του Θεού, η οποία τον καθιστά αήττητο (Εφες. στ’ 11). Με την πίστη, λοιπόν, αυτή, ότι δηλαδή έχουμε τη δύναμη του Ιησού Χριστού, ο οποίος «σύντομα θα συντρίψει το σατανά και θα τον υποτάξει σ’ εσάς» (Ρωμ. ιστ’ 20) δεν φοβόμαστε, ό,τι και να μας κάνουν οι εχθροί μας. Τα μαγικά τους τεχνάσματα αποδεικνύονται ανίσχυρα και γελοία. Άλλο δραστικό όπλο κατά της μαγείας προσφέρει η Εκκλησία μας τον Τίμιο και ζωοποιό Σταυρό. «Χρήσασθε, τη σφραγίδι του σταυρού και όψεσθε τους εχθρούς εκλιμπάνοντας δίκην καπνού» (Ρ.G. 79,429) γράφει στην 98η επιστολή του ο όσιος Νείλος. Με την θέα και μόνο του Σταυρού εκμηδενίζεται η δύναμη του διαβόλου. «Φρίττει γαρ και τρέμει μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν» (Στιχηρό αναστάσιμο αίνων πλαγ.δ’), Όπου σημειώνεται το σημείο τούτο, «ασθενεί μεν μαγεία, ουκ ενεργεί δε φαρμακεία» (ΒΕΠ, 33,49). Με τον Σταυρό καταπατούμε τις παγίδες του εχθρού και αποπέμπουμε τα πονηρά πνεύματα. Γι’ αυτό συμβουλεύει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Για να φυλάγεστε από τα μαγικά και από την ενέργεια των δαιμόνων και μάγων, να έχετε όλοι μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες, τίμιο Σταυρό, κρεμασμένο στο λαιμό σας. Πολύ φοβάται ο διάβολος και οι δαίμονες τον τύπο του τιμίου Σταυρού και φεύγουν από εκεί που τον βλέπουν, όπως και οι ίδιοι οι δαίμονες το ομολόγησαν. Όταν αυτοί (δηλ. οι δαίμονες) ρωτήθηκαν κάποτε από τον άγιο Ιωάννη τον Βοστρινό ο οποίος είχε εξουσία κατά των ακαθάρτων πνευμάτων, ποια πράγματα των Χριστιανών φοβούνται περισσότερο; Απάντησαν, ότι φοβούνται τρία πράγματα: τον Σταυρό, που φοράνε οι Χριστιανοί στον λαιμό τους, το άγιο Βάπτισμα και την Θεία Κοινωνία» (Χρηστοήθεια, σ.228) Επίσης ισχυρό όπλο κατά του διαβόλου είναι το άγιο Ευαγγέλίο. Σε σπίτι που υπάρχει και διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο δεν πλησιάζουν δαίμονες. Το Ευαγγέλιο είναι ο ίδιος ο Χριστός, η διδασκαλία του Χριστού και ολόκληρη η ζωή του, γι’ αυτό κατακαίει τον σατανά. Δεν αρκεί όμως να φέρουμε μόνο επάνω μας το τετραβάγγελο για την αποτροπή των δαιμονικών ενεργειών. Χρειάζεται και η ψυχή μας να φέρει μέσα της τα νοήματά του, για να μένει άτρωτη από τις επιθέσεις του πονηρού. Εκείνο, όμως, το οποίο απέναντι στον διάβολο μας κάνει λιοντάρια είναι το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. «Ως λέοντες τοίνυν πυρ πνέοντες , ούτως από της τραπέζης αναχωρούμεν εκείνης φοβεροί τω διαβόλω γινόμενοι» (Ρ.G. 59,260). Με τη μετάληψη του τιμίου Σώματος και του ζωοποιού Αίματος του Κυρίου μας γινόμαστε φοβεροί και απρόσβλητοι στο διάβολο. Αποκτούμε τη δύναμη του Χριστού. Αποκαθιστούμε στην ύπαρξή μας τα γνήσια χαρακτηριστικά της εικόνας του Θεού. Καθαρίζουμε την ψυχή και το σώμα μας από κάθε αμαρτία, όταν προηγουμένως μετανοήσουμε και εξομολογηθούμε ειλικρινά σε ιερέα-πνευματικό. Είναι, λοιπόν, δυνατόν ποτέ τον χριστιανό που επικαλείται στην πάλη κατά
39/150 

των δαιμόνων το όνομα του Χριστού, που ζει μέσα στην μετάνοια, μέσα στην Εκκλησία, που ταπεινά και συνειδητά συμμετέχει στο μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, που μελετά και εφαρμόζει το άγιο ευαγγέλιο, να επηρεάζουν οι μαγικές δυνάμεις;
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Μητροπολίτη Φθιώτιδος, Νικολάου, «Εκκλησία και Μάγια». π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου, δρ. Φιλοσοφίας, Ἁποκρυφισμός, Γκουρουϊσμός, Νέα Εποχή».

Αποκρυφιστικές Τεχνικές
Α) Χρήση της φαντασίας: Διαλογισμός, επίκληση ειδωλολατρικών θεοτήτων (Μάντρα, Ντικρ), Οραματισμός, Aνακεφαλαίωση Τολτέκων, Ονείρεμα κλπ. Διαλογισμός είναι η μέθοδος μέσα από την οποία ο νους μαθαίνει να συγκεντρώνεται . Γκουρού των Γκουρού, Μπαγκαβάν Σρι Σατύα Σάι Μπάμπα, Διαλογισμός σ.8 Εκδόσεις Σρι Σατύα Σάι Μπάμπα Με τον ορισμό αυτό δίνουν μια θολή εικόνα του τι είναι πραγματικά ο διαλογισμός. Σαφώς πρόκειται για συγκέντρωση του νου, η οποία όμως είναι διασκόρπιση του νου προς τα έξω ή διάχυση διά των αισθητηρίων προς τον κόσμο(π.χ. συνειδητή προσοχή) ή συγκεντρώνεται σε φανταστικά θέματα. Δηλαδή αφήνουν να εννοηθεί ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος συγκέντρωσης του νου, διδάσκοντας μόνο την ευθεία κίνηση της ψυχής που είναι δεκτική της πλάνης. Για τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη τρεις είναι οι κινήσεις της ψυχής: Α) η Κυκλική, όταν η ψυχή συμμαζεύεται στον εαυτό της και ύστερα ενώνεται με τις ενιαίες και αγγελικές δυνάμεις και έτσι ενώνεται με τον άναρχο, και ατελεύτητο Αγαθόν, δηλαδή τον Θεό. Β) η Ελικοειδής, όταν η ψυχή κινείται και λαμβάνει τις θείες γνώσεις, όχι νοερά και ενιαία και αμετάβλητα, αλλά μεταβατικά δια συλλογισμού, από ένα νόημα σε άλλο φερόμενη, με ενέργειες τρόπον τινά μεμειγμένες από την κυκλική και ευθεία κίνηση και Γ) Ευθεία κίνηση είναι όταν η ψυχή βγαίνει στην θεωρία περί των περί αυτήν αισθητών πραγμάτων και από τα εξωτερικά και αισθητά, σαν κάποιες εικόνες διάφορες και πολλές, αναβαίνει στις απλές και ενιαίες θεωρίες. Η Κυκλική κίνηση κατά τον Άγιο Διονύσιο είναι αδύνατο να περιπέσει σε κάποια πλάνη ενώ η Ευθεία Κίνηση είναι δεκτική της πλάνης και ως εκ τούτου αυτή στην οποία επιθυμεί να μας οδηγήσει ο πατέρας της πλάνης.
40/150 

Όταν ο νους δεν διασκορπίζεται προς τα έξω, Νους μη σκεδαννύμεvoς, και δεν διαχέεται διά των αισθητηρίων προς τον κόσμο, μηδέ υπό των αισθητηρίων επί τον κόσμο διαxεόμεvoς, επιστρέφει στον εαυτό του, επάνεισι προς εαυτόv. Ο εαυτός του είναι η καθέδρα της λογιστικής και θελητικής(αγαπητικής ενέρyειας και δυνάμεως του νου και πρέπει και της ουσίας αυτού, ποια Δε είναι η Kaθέδρα αυτή; Είναι η καρδία. Επιμελού, σγαπητέ, να φυλάττης την καρδία σου από των παθών και των λογισμών .. Μεγάλου Βασιλείου, Έργα, τόμος. 1, Επιστολή 2, Γρηγορίω εταίρω. Ο διαλογισμός δεν είναι διαπροσωπική σχέση όπως η προσευχή αλλά επιστροφή στον εαυτό, δηλαδή ατομισμός. Προσανατολίζεται στη συγκράτηση της ενέργειας και στην επιστροφή στον εαυτό που υποτίθεται ότι είναι Θεός! Για να λάβει χώρα ο διαλογισμός πρέπει να δημιουργηθεί χώρος ανάμεσα στον άνθρωπο και στις σκέψεις του. Χώρος δημιουργείται και με τον οραματισμό εσωτερικού καταφυγίου στη μέθοδο Σίλβα για τον έλεγχο του νου -που είναι η μέθοδος αυτοΰπνωσης των αρχαίων Αιγυπτίωνπαρέχοντας στα δαιμονικά όντα τη δυνατότητα παρασιτικής επιρροής. Κατά τη μέθοδο Σίλβα ο διαλογιζόμενος επιδιώκει να παρατείνει για όσο το δυνατό μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τη χαλάρωση στην οποία βρίσκεται ο εγκέφαλος ξυπνώντας(επίπεδο άλφα), φυσιολογικά για λίγα δεuτερόλεπτα. Η παράταση της εγκεφαλικής υπολειτουργίας (επίπεδο άλφα ή και θήτα) με διατήρηση γωνίας των ματιών σε σχέση με τον ορίζοντα, καθιστά τον ανθρώπινο νου δεκτικό και ευάλωτο αν δεν του προξενεί και προβλήματα μακροπρόθεσμο. Ο απώτερος σκοπός της μεθόδου είναι η παγίωση στην εγρήγορση της εγκεφαλικής λειτουργίας που παρατηρείται στον ύπνo(επίπεδo θήτα). Ο άνθρωπος καθιστώντας τον εαυτό του να είναι σε κατάσταση ύπνου ενώ είναι ξύπνιος, είναι φοβερά ευάλωτος και δολοφονεί τη κριτική ικανότητα του νου του! Πιθανότατα η συγχώνευση των καταστάσεων συνείδησης{εγρήγορση, ύπνος, όνειρο) να προκαλεί προβλήματα υγείας. Ο διαλογισμός ή Ράτζα Γιόγκα Ινδουιστών και Βουδιστών θεμελιώνεται στα Παταντζάλι Γιόγκα Σούτρας. Σύμφωνα με τη Ράτζα Γιόγκα ο άνθρωπος είναι δυστυχισμένος σύμφωνα με τη Γιόγκα, επειδή αγνοεί τον εαυτό του που ερμηνεύεται ότι ο νους αδυνατεί να αναγνωρίζει την θεϊκή του φύση»επειδή ταυτίζεται με τα νοητικά αποτυπώματα. Τα νοητικά αποτυπώματα για τους Ινδουιστές, μπορούμε να πούμε ότι είναι
41/150 

η μoρφοπoίηση της υποτιθέμενης νοητικής ουσίας λόγω ερεθισμάτων από τις αισθήσεις. Αναδύονται όταν προσπαθούμε να τα περιορίσουμε όπως παραδείγματος χάρην με την απόσυρση των αισθήσεων. Θεωρούν επίσης ότι αυτές κάποιες από αυτές είναι εικόνες από προηγούμενες ζωές. Τα Παταvτζάλι Γιόγκα Σούτρα προτείνουν εστίες διαλογισμού ένα αντικείμενο Πραγματικό{π.χ. τη φλόγα ενός κεριού) ή φανταστικό(π.χ. ένα λουλούδι στη καρδιά), στην ικανότητα ενός ζώου (π.χ. δύναμη ελέφαντα), σε μια χρονική στιγμή, σε θέμα ονείρου και τα λοιπά. Οι βαθμίδες της Ράτζα Γιόγκα είναι οι ακόλουθες: 1. Τα πέντε ποέπει(Υama), 2. Τα πέντε δεν ποέπει(Νίνama). 3. Στάση{Ασάνες Γιόγκα). Παντμασάνα ή στάση του λωτού: τα χέρια απλώνονται με κλειστά δάκτυλα σχηματίζουν κύκλο, ώστε «η ενέργεια του γιόγκι να ξαναγυρίζει στον εαυτό του»! Η στάση αποσκοπεί στη «συγκράτηση της ενέργειας», δηλαδή απουσία διαπροσωπικής σχέσης, άρα ατομισμός! Η πλάτη στέκεται τεντωμένη υπερήφανα, το σώμα μένει ακίνητο, ο άνθρωπος στηρίζεται στον εαυτό του, η ψυχή βυθίζεται μέσα της. Αυτός που διαλογίζεται απευθύνεται στον εαυτό του, πιστεύει ότι είναι θεός. Πιστεύει ότι αρκεί να ταυτιστεί με το Άτμαν που ήδη υπάρχει μέσα του, που είναι ο εσωτερικός εαυτός του και είναι θεός. Πιστεύει και επιδιώκει την αυτοθέωση, το να γίνει θεός με τις δικές του προσπάθειες ή όπως διδάσκει ο Βούδας, να συνειδητοποιήσει ότι ήδη είναι θεός, όπως την κατορθώνουν κάποιοι «χαρισματικοί» υπεράνθρωποι. Η παντμασάνα αποτελεί βασική στάση για πολλές γιογκικές στάσεις και συνήθως συνδυάζεται με τη τζαλάρα μπάντα. 4.Πραvανιάμα: έλεγχος αναπνοής ή «βιοενέργειας»: Αναπνοή: Eισπvoή κράτημα αέρα- εκπνοή ή εκπvoή- εισπvoή- κράτημα χωρίς αέρα- με ειδικές χρονικές αναλογίες της μoρφής 4:16:8.(π.χ. η κατώτερη πραναγιάμα είναι 12:48:24 sec και η ανώτερη, στις τριπλάσιες αναλογίες χρόνου) Συνήθως εναλλάξ το κάθε ένα ρουθούνι χωριστά. Η αναπνοή με κουμπχάκα(δηλαδή το κράτημα της αναπνοής) επιφέρει έντονη αναμόχλευση του ασυνειδήτου που οδηγεί σε σχιζοφρένεια. 5. Πρατυαχάοα (απόσυρση των αισθήσεων) Είναι η απουσία συγκέντρωσης στις εικόνες που περνούν από το νου μέχρι να αδειάσει τελείως από σκέψεις. 6. Νταραχάνα: Συγκέντρωση σε μία εστία για 12 sec. 7. Nτγvιάνα: Διαλογισμός: Συγκέντρωση σε μία . εστία για 12 Νταραχάνας 12Χ12= 144sec=2.4 min, 8. Σαμάντχι: Απορράρηση σε μία εστία για 12 Ντγιάνας =12Χ144=1728 sec=28,8 min έτσι ώστε η εστία να αποτυπώνεται στο νου όχι σαν ερέθισμα αλλά σαν έwοια την οποία το ερέθισμα προκαλεί και το τέλειο ή άσπορο
42/150 

Σαμάvτxι, χωρίς εστία για τον 12πλάσιο προηγούμενο χρόνο, ήτοι 5.76 h. Ο διαλογισμός συνίσταται στη συγκέντρωση του νου σε μία πραγματική ή φανταστική εστία, σε ένα μέρος του σώματος, σε μία λειτουργία όπως η αναπνοή, ο σφυγμός κλπ. Τύποι διαλογισμού- οραματισμού αναρρίχησης της κουνταλίνl(JaΡa) ή εισπνοής χρωματιστών φώτων από τα δήθεν τσάκρας (Guru Yoga) -συνδυάζονται με lνδουιστικά ή Βουδιστικά μάντρα ή Σουφιστικά ντικρ, που είναι επικλήσεις ειδωλολατρικών θεοτήτων. Άλλοι διαλογισμοί είναι η κίνηση του σώματος με τη φαντασία δίχως να κινείται στη πραγματικότητα. Παραλλαγή αυτών είναι και η συγκέντρωση του νου σε ένα σημείο του σώματος και ύστερα η μετακίνηση της νοητικής προσοχής εκτός του σώματος. Σε άλλους διαλογισμούς το χαρακτηριστικό είναι η επιδίωξη αντίληψης των αισθημάτων άλλων? με τη συνδρομή της φαντασίας(π.χ. Πως νιώθει ένα βουνό, ένας ποταμός κλπ τα οποία όμως δεν έχουν συνείδηση) .. Σουάμι Bιβεκανάντα Ράτζα Γιόγκα & Παταντζάλι Γιόγκα Σούτρας Ρόμπερτ Νατζέμυ Η Τέχνη του Διαλογισμού Κέwεθ Μέντοους Εκεί που πετούν οι Αετοί Dan Millman Το μυστικό ταξίδι Lama Ole Nydal Η Φύση των Πραγμάτων Ο οραματισμός είναι η απεικόνιση ιδεατών καταστάσεων με τη φαντασία. Με άλλα λόγια πρόκειται για όνειρα προγραμματισμένα από τον διαλογιζόμενο. Το αντικείμενο της επιθυμίας συνήθως κυκλώνεται σε μία χρυσή ή ροζ φυσαλίδα και απελευθερώνεται στο σύμπαν, το οποίο υποτίθεται ότι θα το φέρει στη ζωή του διαλογιζόμενου όσο το δυνατό ταχύτερα. Στον οραματισμό ιδεατών καταστάσεων δεν δίνεται βαρύτητα στη λεπτομερή νοερή απεικόνιση αλλά στο συναίσθημα που θα ένιωθε ο διαλογιζόμενος αν βίωνε το γεγονός το οποίο οραματίζεται. Με αυτό τον τρόπο αιχμαλωτίζεται από τη φαντασία, το θυμικό μέρος της ψυχής, το συναίσθημα. Μελετώντας τον τρόπο που διδάσκουν τον διαλογισμό οι κινήσεις Mind Control (Χοσέ Σίλβα), Αρμονική Ζωή(Ρόμπερτ Νατζέμυ), του Γκουρού Chinmoy, του Γκουρού Σατυανάντα και του Λάμα Ole Nydal (Κάρμα Καγιού) μπορούμε να διακρίνουμε τα ακόλουθα: Κοινά σημεία είναι η χρήση της φαντασίας καθημερινά σε τακτά χρονικά διαστήματα έστω και για διάρκεια 15 λεπτών, συνήθως το πρωί και το βράδυ. Ο διαλογισμός διδάσκεται σε κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης ώστε ο νους να δέχεται παθητικά τις εικόνες που φαντάζεται χωρίς μεσολαβεί κρίση και σκέψη. Στα σεμινάρια διαλογισμού οι διαλογιζόμενοι καθοδηγούνται από τον δάσκαλό τους να φαντάζονται τις προεπιλεγμένες από εκείνον εικόνες σε κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης, μαθαίνουν δηλαδή να υπακούουν στη φωνή
43/150 

του. Τα μάντρα είναι διαλογιστικές συλλαβές με ομοιοκαταληξία και χωρίς νόημα καθώς και από μονότονους θορύβους επιδιώκεται το σταμάτημα του εσωτερικού διαλόγου ή τουλάχιστον ο περιορισμός των σκέψεων. Επιπλέον κατευθύνονται στο να διαλογιστούν στο πρόσωπο του Γκουρού ή του Λάμα ή του αρχηγού του Σουφιστικού Τάγματος ώστε να υιοθετήσουν υποτίθεται τις πνευματικές αξίες που αυτός δήθεν ενσαρκώνει Όμως με αυτό τον τρόπο οδηγούνται οι διαλογιζόμενοι στο να τον θαυμάσουν, να τον θεοποιήσουν και να υπακούουν εύκολα στα προστάγματά του! Ο διαλογισμός είναι τελικά αυτοϋπνωση που χρησιμοποιεί την αιχμαλωσία του ανθρώπου στη φαντασία κατά την οποία αντιδρά στα φανταστικά ερεθίσματα όπως και στα πραγματικά με αποτέλεσμα να δεκτεί τη φαντασία για πραγματικότητα μετά από τη καθημερινή, χρόνια, εξάσκηση στην αυτοϋπνωση. Ειδικότερα για τον Υπερβατικό Διαλογισμό του Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι που είναι η επίμονη, παρατεταμένη συγκέντρωση του νου που αποσκοπεί στο να «εντοπίσει» τον Θεό, περιλαμβάνονται οι ακόλουθες συνέπειες που λαμβάνουν χώρα ειδικά στα σεμινάρια του ιδίου του Μαχαρίσl: Αυτούπνωση, περιστατικά απώλειας ομιλίας, ψυχικών διαταραχών και σπαστικών κινήσεων πέρα από το συνειδητό έλεγχο και περιστατικά αυτοκτονιών. Δες ομολογία Θεοδώρας Κατελούζου στην εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» του 1976 και για τον θάνατο διά απαγχονισμού του Βασίλη θεοδωρόπουλου, 28 ετών, οπαδού της κίνησης του ασράμ του Γκουρού Σατυανάντα για δύο χρόνια και την αποβολή του από αυτό εξαιτίας των συμmωμάτων μανιοκατάθλιψης που παρουσίασε. Εφημερίδα «Αυγή» 18/211988. Η ανακεφαλαίωση είναι η λεπτομερής ανάκληση κάθε μνήμης συγχρονισμένη με ειδικό τύπο αναπνοής και κίνησης του κεφαλιού σύμφωνα με τη διδασκαλία των σαμάνων του Μεξικού. Σημαντικός σταθμός της διαδικασίας είναι η αναζήτηση «προπομπού» που είναι μια ανάμνηση η οποία θα ανακληθεί ολοζώντανα και από εκείνο το σημείο και ύστερα η διαδικασία γίνεται πολύ ζωντανή και όχι μια απλή ενθύμηση. Πραγματοποιούνται δύο ανακεφαλαιώσεις. Στη πρώτη συντάσσεται μια λίστα με όλα τα πρόσωπα που έχει συναντήσει ο σαμάνος και αρχίζει την ανακεφαλαίωση όλων των στιγμών που έχει ζήσει με τον καθένα από αυτά αφήνοντας για το τέλος τους γονείς του. Κατά τη δεύτερη ανακεφαλαίωση ο σαμάνος αφήνει ελεύθερο τον εαυτό του και ανακεφαλαιώνει όποια ανάμνηση τυχαία θυμηθεί πιστεύοντας ότι είναι επιλεγμένη από το Πνεύμα(ποιό πνεύμα όμως?). Ενδιαφέρουσα παρατήρηση είναι ότι τα
44/150 

γεγονότα που ανακεφαλαιώνονται δίνουν διαφορετική εντύπωση στον σαμάνο από αυτήν που είχαν δώσει όταν συνέβησαν και είχε αποθηκευθεί στη μνήμη του. Η ανακεφαλαίωση συνοδεύεται από σαμανιστικά μαγικά περάσματα και διάφορες αναπνευστικές ασκήσεις που διακρίνονται για τη μεγάλη διάρκεια εισπνοών και εκπνοών. Το ονείρεμα είναι η επιδίωξη συνειδητής προσοχής στη διάρκεια του ύπνου και η εντόπιση ονειρικών αγγελιοψόρωv που υποτίθεται ότι είναι όντα από άλλες διαστάσεις (πρόκειται σαφώς για δαίμονες που λαβαίνουν όλων των ειδών τα προσωπεία) Εφόσον ο σαμάνος εστιάσει τη προσοχή του σε αυτά τα όντα, αυτά τον μεταφέρουν στο τόπο από τον οποίο προέρχονται και έτσι οι σαμάνοι πιστεύουν ότι ταξιδεύουν στα πέρατα του σύμπαντος με το ενεργειακό τους σώμα ενώ στη πραγματικότητα μαθαίνουν να αγκιστρώνουν τη προσοχή τους σε δαιμονικές προβολές. Το ονείρεμα συνοδεύεται από μία ομάδα σαμανιστικών μαγικών περασμάτων. Μάντρα λέγονται οι συλλαβές που χρησιμοποιούνται στον διαλογισμό. Κατά Παταντζάλι Γιόγκα Σούτρα, η επίκληση ενός μάντρα, υλοποιεί τις ιδιότητες της πλευράς του θείου αυτού που επικαλείται ο γιόγκι, της πλευράς εκείνης που θεωρεί προ τιμημένο του ιδανικό. Οι γιόγκι έχουν πάρα πολλά μάντρα, άλλα αναφέρονται στον Σίβα, άλλα στον Κρίσνα, άλλα στον Ράμα, άλλα στην Κάλι, άλλα στον Βιovού, και σε άλλους θεούς του Ινδουιστικού πανθέου. Οι Βουδιστικές με τη σειρά τους έχουν μάντρα για τους διάφορους Βούδες τους, που είναι άνθρωποι που πέτυχαν τη φώτιση σύμφωνα με τις παραδόσεις τους. Τέτοιοι είναι ο λευκός Τσενρέζι, ο Βούδας του μεγάλου ελέους, ο Ντόρτζε Τσάνγκ που είναι ο κεντρικός Βούδας στη μαντάλα της Βατζραγιάνα (του Διαμαντένιου Δρόμου), ο Ντόρτζε Σέμπα που είναι όλοι οι Βούδες με μία μορφή και τα λοιπά. Η λέξη Μάντρα είναι σανσκριτική και προέρχεται από το ΜΑΝ, που σημαίνει σκέπτομαι και το Tra που σημαίνει απελευθέρωση, δηλαδή θέτουν εκτός λειτουργίας το νου και τη συνείδηση. Συνήθως σχηματίζουν ομοιοκαταληξία ώστε να επαναλαμβάνονται με ευκολία παρόλο που είναι συλλαβές χωρίς νόημα ή λογική συνέχεια καθιστώντας ανενεργό το νου. Σε αυτούς που είναι αρχάριοι, και δεν είναι ακόμη έτοιμοι να λατρέψουν τα είδωλα, λένε ότι η ευεργεσία και το όφελος από την επανάληψη του μάντρα οφείλεται σε κάποιες συχνότητες που παράγει η προφορά αυτών των συλλαβών, σε κάποιες νοητικές δονήσεις που ενεργοποιούν τα ενεργειακά κέντρα του ανθρώπου, τα λεγόμενα τσάκρας. Σε αυτούς που έχουν προτίμηση στις ψυχολογικές ερμηνείες, τους λένε ότι με αυτόν τον τρόπο, διά της αυθυποβολής, προγραμματίζουν τον εαυτό τους, τον συντονίζουν με θετικά πρότυπα. Σε αυτούς που έχουν μπλέξει κάπως περισσότερο, και πιστεύουν σε άλλους θεούς πέρα από τον Χριστό, τους λένε ότι δέχονται την ευλογία του θεού που επικαλούνται Με αυτές τις δήθεν
45/150 

εξηγήσεις πείθουν τελικά τον ανυποψίαστο να επικαλείται το όνομα του θεού Κρίσνα, Ράμα ή Σίβα ή κάτι άλλο. Συνήθως διδάσκουν το μάντρα του Κρίσνα, το οποίο δεν περιέχει το όνομα αυτό. Το ότι ο Κρίσνα είναι αυτό το μάντρα, διδάσκεται στην Μπαγκαβάτ Γκίτα(κεφ 90 στίχος 16-19). Διδάσκουν ότι συμπεριλαμβάνει οτιδήποτε μπορεί να ειπωθεί διότι γράφεται με τρία γράμματα- και προέρχεται με δύο- τα οποία λέγονται αβίαστα με το στόμα ανοικτό, μισάνοικτο και κλειστό. Αυτό το μάντρα «Φανερώνει τον Δάσκαλο των Δασκάλων(τον Σάι Μπάμπα;) σύμφωνα με Παταντζάλι Γιόγκα Σούτρα. Επιπλέον διδάσκουν ότι είναι ο ήχος της δημιουργίας ο οποίος ακούγεται όταν οτιδήποτε εμφανιστεί στον υλικό κόσμο. Dr. Wayne W. Dyer Δημιούργησε το πεπρωμένο σου Το θέμα είναι ποιος κρύβεται πίσω από τα μάντρα, ποιος είναι αυτός τον οποίο προσκαλούμε να μπει μέσα στη ψυχή μας; Πάντες Θεοί Εθνών Δαιμόνια Αγίου Προφήτου Δαυίδ (Ψαλμός 95). Τα είδωλα των εθνών δαι όνια! Δαίμονες κρύβονται πίσω από τα ονόματα των «θεών» ! Ο υπνωτισμός είναι δαιμονική ενέργεια! Ο υπνωτιστής χρησιμοποιεί δαιμονικό ον το οποίο δημιουργεί τη πλάνη στο νου του υπνωτιζόμενου δια της φαντασίας για μετενσάρκωση, αστρικά ή εξωσωματικά ταξίδια και τα λοιπά. Μπαίνοντας σε βαθιά έκσταση (ASC) με τη βοήθεια του διαλογισμού ή της ύπνωσης, το άτομο ερευνά τα βάθη του νου του (το λεγόμενο συλλογικό ασυνείδητο, όρο που εισήγαγε ο Κάρλ Γιούνγκ και χρησΙμοποιούν όλοι οι Νεοεποχίτες) για να ανακαλέσει δήθεν προηγούμενες ζωές. Μπορείς πραγματικά να αισθανθείς σαν να βρίσκεσαι μέσα στο σώμα κάποιας περασμένης σου ενσάρκωσης και ζεις όλες τις σκέψεις και τις εντυπώσεις από εκείνη τη προηγούμενη ζωή. Παρόμοια και κατά την εργασία του ονειρέματος οι αισθητηριακές εντυπώσεις οξύνονται εξαιτίας της δαιμονικής επίδρασης δίνοντας την εντύπωση ότι το ονείρεμα είναι πιο πραγματικό από τη καθημερινότητα. Καθώς το άτομο αφήνει τον εαυτό του τρωτό στη διάρκεια της έκστασης (ASC) οι δαίμονες παίρνουν τα ηνία και κατασκευάζουν όλων των ειδών τα παραμύθια, με τον άνθρωπο να ζει όλα με δραματικές λεmομέρειες. Πολλές φορές οι υπνωτιζόμενοι που επιδίωξαν να μάθουν τις δήθεν προηγούμενες ζωές τους εμφάνισαν σοβαρά προβλήματα ταυτότητας. Κοινό σημείο των αναδρομών είναι ότι ΟΙ περισσότεροι στις προηγούμενες ζωές τους ήταν σπουδαία πρόσωπα που σημάδεψαν την ιστορία ή είχαν κάποια σπουδαία αποστολή. Ο δαίμονας μπορεί να ταξιδέψει σε μια μακρινή περιοχή και να μεταφέρει στον υπνωτιζόμενο ότι είδε και ο υπνωτιζόμενος να πιστέψει ότι εκείνος ταξίδεψε τόσο μακριά με το αστρικό του σώμα!!
46/150 

Καθιστώντας ο άνθρωπος ευάλωτο το νου του, τα δαιμονικά όντα του προβάλλουν φαντασίες στο νου ώστε να του ενσταλάξουν τη πίστη στη μετενσάρκωση, στα εξωσωματικά ταξίδια(σαμάνοι της Αμερικής, Ινδοί γιόγκι, Αβορίγινες Αυστραλίας), στην επικοινωνία με πνεύματα της φύσης(υποτίθεται ποταμών, δέντρων, ζώων και τα λοιπά) καθώς και όντα στην άλλη άκρη του σύμπαντος, στο ότι δεν είναι συνηθισμένος άνθρωπος και όλων των ειδών τα παραμύθια τα οποία όμως βιώνονται συχνά πιο έντονα από την πραγματικότητα ... Νεοεποχίτικες τεχνικές: Οχήματα επίτευξης έκστασης ί) Το κοίταγμα σε ένα καθρέφτη για παρατεταμένες χρονικές περιόδους: οι αρχαίοι Τολτέκοι σταματούσαν τον εσωτερικό τους διάλογο ατενίζοντας νερό δεξαμενών ώστε να έρθουν σε επικοινωνία με τα ανόργανα όντα-τους δαίμονες- και οι νεώτεροι σαμάνοι μάγοι εκτελούν την ίδια διαδικασία επιταχύνοντάς την με έναν καθρέφτη στο νερό. ιι) Αναπνευστικές ασκήσεις. Ο StanIey Κrippner Ph.D ανέπτυξε ολοτροπική τεχνική αναπνοής που επιφέρει ψυχεδελlκές παραισθήσεις χωρίς τη χρήση ναρκωτικών! Πραναγιάμα. ίίί) Κινήσεις του σώματος. Στάσεις Γιόγκα, περιστροφικοί χοροί, τα σαμανιστικά Μαγικά Περάσματα- οι κινήσεις και στάσεις προέντασης και πολεμικές τέχνες όπως Τάι Τσι και Τσι Γκόνγκ. Οι στάσεις της Γιόγκα επιδρούν στους ενδοκρινείς αδένες αποβλέποντας στην αλλαγή της βιοχημικής και ορμονικής ισορροπίας του οργανισμού. Οι περισσότερες ασάνες οδηγούν στην ορμονική υπερέκκριση, στην οποία ~είλεται και το αίσθημα της ευεξίας που παρατηρείται στους αρχάριους. Οι Σούφι μυστικιστές, οπαδοί του Μεβλανά Τζαλαλουντίν ή Γιαλαλουντίν Ρούμι, που έζησε στο Ικόνιο της Μικράς Ασίας, ονομάζονται Μεβλεβήδες και είναι γνωστοί σαν στροβιλιζόμενοι δερβίσιδες. Ο στροβιλισμός -παρόμοιο φαινόμενo συναντούμε και στη λεγόμενη φυλή των Πραγματικών Ανθρώπων της Αυστραλίας για την αναζήτηση ονείρου(Μarlο Morgan Το μήνυμα) γύρω από τον εαυτό τους με τη συνοδεία μουσικής τους έφερνε σε έκσταση και αυτοί πίστευαν ότι ενώνονται με τον Θεό. Ο Κάρλος Καστανέντα διδάσκει τις εξής σειρές Μαγικών Περασμάτων: Για τον σκοπό, για τη μήτρα, των πέντε μελημάτων (για το κέντρο των αποφάσεων, για την ανασκόπηση, για το ονείρεμα, για την εσωτερική σιωπή), για το δεξιό & το αριστερό σώμα, για την ενέργεια των τενόντων και περάσματα που εκτελούνται με τη συνδρομή αντικειμένου(μικρής μπάλας από καουτσούκ). Χαρακτηριστικό των Μαγικών Περασμάτων είναι η
47/150 

στιγμιαία σύσπαση και χαλάρωση των μυών, κυρίως των χεριών και των ποδιών. Οι κινήσεις της προέντασης δεν έχουν επινοηθεί από κάποιον άνθρωπο αλλά έχουν ανακαλυφθεί από τους σαμάνους του αρχαίου Μεξικού όταν εισερχόντουσαν σε κατάσταση αυξημένης συνείδησης. Με άλλα λόγια, πρόκειται για κινήσεις που εκτελούσαν δίχως προγραμματισμό, οι σαμάνοι όταν βρισκόντουσαν σε έκσταση και ως εκ τούτου ευάλωτοι σε δαιμονική επιρροή. Η εκτέλεση αυτών των κινήσεων προκαλεί αίσθημα ευφoρίας και είναι ένας τρόπος εισόδου σε κατάσταση έκστασης. Η αντίληψη περί Θεού, ανθρώπου και κόσμου που προϋποτίθεται στη περίπτωση των πολεμικών τεχνών είναι εκείνη των ανατολικών θρησκειών. Δεν μπορούμε να απορρίψουμε όλα τα γυμναστήρια αυτού του είδους αλλά πρέπει να επισημάνουμε ότι μπορούν να θεωρηθούν ύποπτα εκείνα που διδάσκουν στους μαθητές τους ότι από ένα σημείο και μετά η επίδοσή τους εξαρτάται από ασκήσεις χαλαρώσεως, παρατήρησης(πχ στο Τάι Τσι) και εσωτερικής πνευματικής πειθαρχίας που σχετίζονται άμεσα με τις τεχνικές του διαλογισμού, τις οποίες χρησιμοποιούν οι ανατολικές θρησκείες και κάποια είδη αποκρυφισμού. ίν)Με οπτικοακουστικά μέσα. Καθοδηγούμενος δημιουργικός οραματισμός, η ύπνωση, αυτούπνωση. Μυστικιστική νεοεποχίτικη μουσική, επαναλαμβανόμενοι χτύποι κρουστών και κάθε τύπου Νεοεποχικές μελέτες, ψυχωτικές κασέτες και βίντεο αποτελούν σημαντικά βοηθήματα για τη πρόκληση ASC (διαφοροποιημένες καταστάσεις συνείδησης): συνήθως επαναλαμβανόμενοι οξύ ήχοι κυμβάλων' και περιστρεφόμενα χρωματιστά φώτα, νεοεποχίτικη μουσική River of Iife cd, SpirituaI Fitness cd. Τα ψυχεδελικά θεάματα με στροβιλιζόμενα φώτα, οι επαναλαμβανόμενοι χτύποι κρουστών, ψυχεδελικά οράματα, ενατένιση εσωτερικών εικόνων με γεωμετρικά σχήματα, μεταφυσικές σεξουαλικές πρακτικές, μηχανήματα διανοητικής χαλάρωσης. ν) Τεχνικές επίτευξης συνειδητή ς προσοχής στη διάρκεια του ύπνου. Οι Νεοεποχίτες χρησιμοποιούν ως δόλωμα για την αποκρυφιστlκή ενασχόληση των ονείρων, τον ελκυστικό συλλογισμό ότι όλος ο κόσμος δεν είναι τίποτα άλλο παρά το όνειρο του Θεού και εμείς είμαστε χαρακτήρες σε αυτό το όνειρο όπως είναι και οι άνθρωποι που βλέπουμε στα δικά μας όνειρα. Διδάσκουν ότι κάθε άνθρωπος για τον καθένα μας προσωπικά δεν είναι παρά μια σκέψη και ο καθένας μας προσωπικά είμαστε μια σκέψη για όλους τους άλλους. Dr. Wayne W. Dyer «Πίστεψε το και θα το δεις» Σε αυτά βασίζονται οι εξής βασικές Νεοεποχίτικές αντιλήψεις: Ι) Ότι οι πράξεις μας στη ζωή δεν έχουν πραγματικές επιπτώσεις όπως δεν έχουν και οι πράξεις εκείνων που ονειρευόμαστε παρόλο που οι σωματικές
48/150 

μας αντιδράσεις είναι πραγματικές. ΙΙ) Ότι τα όνειρα είναι πιο αληθινά από τη πραγματικότητα επειδή σε αυτά εισερχόμαστε χωρίς αμφιβολίες τις οποίες έχουμε στην καθημερινότητα και ως εκ τούτου αν απορρίψουμε τις αμφιβολίες Π.χ. με τον διαλογισμό- θα πετύχουμε να ζούμε μια ονειρική πραγματικότητα. Διακρίνουμε τη διδαχή περί πίστης χωρίς αμφιβολίες στον εαυτό μας και όχι πίστη στον θεό. ΙΙΙ) Ότι τα όνειρα είναι αληθινά και έτσι πρέπει να θεωρούνται εφόσον προκαλούν σωματικές αντιδράσεις όπως τα πραγματικά ερεθίσματα και πετύχουμε να ονειρευόμαστε σε εγρήγορση όπως είμαστε σε εγρήγορση στην καθημερινότητα. Οι αισθητηριακές εντυπώσεις του ονειρέματος δεν μοιάζουν καθόλου με εκείνες της πραγματικότητας. Περισσότερο μοιάζουν με εκείνες του υπνωτισμού για αναδρομή «προηγούμενων ζωών» και για «εξωσωματικές εμπειρίες». Παρόλα αυτά μπορούν να δίνουν την εντύπωση ότι είναι ολοζώντανες, περισσότερο πραγματικές από εκείνες της πραγματικότητας. Ταυτίζεται η πραγματικότητα με τη φαντασία εφόσον και από τις δύο προκαλούνται πραγματικά σωματικά ερεθίσματα, και ως εκ τούτου καταλήγουν στο ότι η φαντασία είναι πραγματικότητα αν εξαλειφθούν όλες οι αμφιβολίες, δηλαδή αν απορρίψουμε τη κριτική ικανότητα του νου!!! Όμως η φαντασία είναι μια ανυπόστατη θεωρία, μεθώριο του νου και της αισθήσεως. Δηλαδή η φαντασία δεν είναι πραγματικότητα όπως διδάσκουν οι Νεοεποχίτες ερμηνεύοντας αντίστροφα την αλήθεια. Τα σωματικά αποτελέσματα που προκαλούνται από τη χρήση της φαντασίας είναι απόδειξη της αιχμαλωσίας στην οποία βρίσκεται ο άνθρωπος εφόσον αντιδρά και στα αληθινά και στα ψεύτικα ερεθίσματα!! Για να μην πούμε ότι μπορεί στα ψεύτικα ερεθίσματα (π.χ. μια συγκινητική ανάμνηση) να αντιδράσει πολύ περισσότερο από ότι αν αυτά ήταν πραγματικά. Όταν κοιμόμαστε αδρανοποιείται η βουλητική δύναμη της ψυχής και γι' αυτό τα όνειρα που βλέπουμε είναι ασυνάρτητο. Οι νεοεποχίτες προκειμένου να πετύχουν να ονειρεύονται με συνοχή ενεργοποιούν τη βουλητική δύναμη στη κατάσταση του ύπνου με το φτάσιμο και το πέρασμα των λεγόμενων πυλών των ονείρων. Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης διδάσκει ότι κατά τη διάρκεια του ύπνου χαλαρώνει ο δεσμός ψυχής και σώματος. Συναντούμε τις πύλες των ονείρων στους Ινδούς γιόγκι και στους σαμάνους της Αμερικής: 1. Συνειδητοποίηση ονείρου. 2. Αλλαγή ονείρου ή ξύπνημα σε άλλο όνειρο. 3. Στη διάρκεια ονείρου αντίληψη του εαυτού όπως κοιμήθηκε στη πραγματικότητα. 4. Ύπνος μέσα στο όνειρο με την ίδια συγκεκριμένη στάση του σώματος που έπεσε ο ονειρευτής να κοιμηθεί ή ονείρεμα δίδυμων θέσεων.
49/150 

Carlos Castaneda Ph.D Η τέχνη των ονείρων Παραμαχάνσα Γιογκανάντα Η Αιώνια αναζήτηση του ανθρώπου Το ονείρεμα είναι στην πραγματικότητα αυτοϋπνωτισμός μεταφερόμενος στη διάρκεια του ύπνου! Η αισθητηριακή ποιότητα που δημιουργεί ο υπνωτισμός μπορεί να παρομοιαστεί με εκείνη του ονειρέματος. Το ονείρεμα θεμελιώνεται στην ανακεφαλαίωση και στο παρατεταμένο ατένισμα αντικειμένων, στα οποία καλλιεργείται η παρατήρηση, η φαντασία και γίνεται προσπάθεια σταματήματος του εσωτερικού διαλόγου. Ο «ονειρευτής» επιδιώκει να φτάσει και να διαβεί τις προαναφερόμενες πύλες των ονείρων σφυρηλατώντας όπως πιστεύει- το αστρικό ή διπλό ή ενεργειακό του σώμα. Αυτό που κάνει όμως είναι να καθιστά το νου του γόνιμο έδαφος για να δεχτεί την φανταστική προβολή και καθοδήγηση δαιμονικού όντος εψόσον θα μπορεί να συγκεντρωθεί στις παραστάσεις που εμφανίζονται στα όνειρά του(και κάποιες ελάχιστες- προέρχονται από τους δαίμονες) εξαιτίας της ενεργοποιημένης βουλητικής ικανότητας της ψυχής που ο ίδιος πέτυχε ύστερα από μεγάλη προσπάθειο. Το ύπουλο είναι ότι ο δαίμονας μένει αθέατος στην όλη διαδικασία ενώ οι προβολές μπορεί να απoδεικvύoνται ότι σχετίζονται με την πραγματικότητα οδηγώντας τον άνθρωπο να πιστέψει ότι «καλλιεργεί πνευματικές δυvάμεις» ενώ στη πραγματικότητα καθιστά ευάλωτο και αδρανή το νου του. Οι αρχαίοι Τολτέκοι συνδύαζαν το ονείρεμα με τον οραματισμό: Ατένιζαν διάφορα αντικείμενα και ύστερα προσπαθούσαν να τα οραματιστούν με όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορούσαν. Έπειτα, επιδίωκαν να τα ονειρευτούν- αυτουπνώνονταν- και στα όνειρά τους, «ονειρεύονταν σε εγρήγορση»- περνούσαν δηλαδή τις πύλες των ονείρων. Επιδίωκαν να αντιγράφουν τη πραγματικότητα και να την «βιώνουν» στον ύπνο τους καθώς έφθαναν στο οvείρεμα ολόκληρων πόλεων τις οποίες προηγουμένως είχαν οραματιστεί! CarIos Castaneda Ph.D «Η τέχνη των ονείρων», «ο δεύτερος κρίκος δύναμης», Παραμοχάνσα Γιογκανάντα «Η αιώνια αναζήτηση του ανθρώπου» Florida Donner «Μύηση στο ονείρεμα» - .. Dr. Wayne W. Dyer «Πίστεψε το και θα το δεις» , « Ταξίδι στην ελευθερία» Ο Φρόυντ στα άπαντά του, αναφέρει για υπνωτιστές που υπνωτίζοντας ανθρώπους μπορούσαν να σκιαγραφήσουν το όνειρο που εκείνοι θα έβλεπαν όταν θα κοιμόντουσαν. όσοι εμπιστεύτηκαν τα όνειρά τους, στο τέλος πλανήθηκαν
50/150 

μας προειδοποιεί ο σοφός Σειράχ: Σοφία Σειράχ ΛΔ' 2. Εκείνος που πιστεύει στα όνειρα ομοιάζει με αυτόν που κυνηγά την σκιά του και προσπαθεί να την πιάσει» σημειώνεi ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, στην βαθμίδα Περί Ξενιτείας. Κάποιος ασκητής από την Μεσοποταμία έδειξε μεγάλη εγκράτεια. Για πολλά χρόνια έμεινε έγκλειστος μέσα σε ένα κελί αγωνιζόμενος. Πλανήθηκε όμως από τα όνειρα παρόλο που είχε ξεπεράσει όλους τους Μοναχούς στην άσκηση. Ο διάβολος για να τον ξεγελάσει, του παρουσίαζε πολλές φορές όνειρα που έβγαιναν αληθινά. Κάποτε, όταν πια ο μαναχός εμπιστευόταν πλέον τα όνειρά του, του παρουσίασε όλους τους Χριστιανούς και τους Αποστόλους. Ήταν μαύροι, σκοτεινοί, ντροπιασμένοι, λυπημένοι και έκλαιγαν. Παράλληλα του παρουσίασε τους Ιουδαίους με τον Μωϋσή και τους Προφήτες. Αυτούς τους έβλεπε λαμπρούς, μέσα σε έκπαγλον φως, που ζούσαν χαρούμενοι και ευτυχισμένοι .. Του παρουσιάστηκε ο πονηρός ως Χριστός και του είπε, αν θέλει να πετύχει τη χαρά και την ευτυχία των Ιουδαίων και όχι το πένθος των Χριστιανών, πρέπει να περιτμηθεί και να γίνει Εβραίος. Πραγματικά, ο δυστυχής, περιετμήθει και έγινε Εβραίος!!! Και φυσικά, έχασε την ψυχή του!! ... Ιδού, που οδηγούν τα οράματα και τα όνειρα» +Χαραλάμπου Βασιλόπουλου «Τα όνειρα»(πως εξηγούνται) Εκδόσεις Ορθοδόξου Τύπου Τα όνειρα τα οποία προέρχονται από τον Θεό είναι απειροελάχιστα και κυρίως σε αγίους. Από τα εκατομμύρια εκατομμυρίων των ονείρων που βλέπουν όλοι οι άνθρωποι στο κόσμο στη διάρκεια της ζωής τους, δεν είναι πολύ εγωιστικό να θεωρεί κάποιος ότι τα δικά του όνειρα προέρχονται από τον Θεό και ως εκ τούτου είναι στο πνευματικό επίπεδο ενός αγίου; Χρήση αντικειμένων: χρήση κρυστάλλων- π.χ. χαλαζία- κρυστάλλινες σφαίρες, ενεργοποlητές νερού και τροφίμων Vortex, καθρέφτης ΦεvγK Σούι, κύλινδρος Pharaon, ενεργειακή πυραμίδα Tesla, κολιέ ενεργοποίησης των τσάκρας, Θιβετανικό ηχητικό κυλινδρικό δοχείο, μεvταγιόν επτά αστέρων, ρολόι Teslar Florentine και ορισμένη διάταξη αυτών για έλξη επιθυμητών αποτελεσμάτων ή «αρμονική ροή της ενέργειας»(Φεvγκ Σούι: πχ. Να αποφεύγονται οι οξείες γωνίες στα έπιπλα, να αποφεύγεται να τοποθετείται καθρέφτης στη κρεβατοκάμαρα, στη τραπεζαρία τα αντικείμενα να είναι κατά ζεύγη ώστε να απομακρύνεται η μοναξιά, να αποφεύγονται τα ψεύτικα λουλούδια, να υπάρχουν δύο κολώνες στο σαλόνι, το άγαλμα του ελέφαντα
51/150 

στο σαλόνι έλκει την ευμάρεια. Να αποφεύγει κανείς να τοποθετεί το γραφείο του σε σημείο που συγκεντρώνει τα βλέμματα πολλών ανθρώπων) Λίλιαν Του «ΦέvγK Σούι». Terah Kathryn Collins «Feng Shui: Άλλαξε το περιβάλλον σου, άλλαξε τη ζωή σου». Μυστικιστlκά σύμβολα της αρχαίας Αιγύπτου(Αnkhs), σκαραβαίοι(φιγούρες σκαθαριών-αρχαιοαιγυπτιακό σύμβολο), κρυστάλλινα Kραvία(μινιατoύρες ανθρώπινων κρανίων σκαλισμένων σε· χαλαζία κλπ, κρυστάλλινες μαγικές ράβδοι-για «ενεργειακό εστιασμό και ενίσχυση»-κούκλες Κατσίνα(Αμερικάνlκα ινδιάνικα είδωλα), χαιμαλιά (φτερά, κρύσταλλοι, ειδικά ξεραμένα φυτά), μαγικά σακουλάκια) είναι βασικά εργαλεία της «πνευματικής εξέλιξης», που όμως δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να καθιστούν τον ανθρώπινο νου ευάλωτο σε δαιμονικά όντα. Τα αντικείμενα αυτά κάθε αυτά είναι ουδέτερα αλλά μεταβάλλονται σε εστίες δαιμονικής ενέργειας μετά από τελετουργίες και επικλήσεις σε αυτά. Ακόμη η Χάρη του Θεού απομακρύνεται όταν ο άνθρωπος λάβει μια στάση τέτοια ώστε να περιμένει από το αντικείμενο κρύσταλλο ή πολύτιμο ή ημιπολύτιμο λίθο να του έλξει ότι επιθυμεί. Στη Νέα Εποχή πιστεύουν ότι συγκεντρώνοντας το βλέμμα τους σε ένα αντικείμενο για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα, το εμποτίζουν με τη «πρόθεσή» τους που θεωρείται πανίσχυρη μυστικιστική δύναμη(σαμανισμός). Οι αποκρυφιστές διδάσκουν τρόπους ενεργόποίησης των κρυστάλλων ή διδάσκουν σχηματισμούς με τους οποίους πρέπει να τοποθετηθούν τα αντικείμενα ώστε να εξασφαλίζεται καλή ροή της ενέργειας σαν να πρόκειται για σύστημα εξαερισμού του χώρου. Συνήθως συνδυάζουν με τους κρυστάλλους τη χρήση της φαντασίας, όπως οραματισμό του εσωτερικού του κρυστάλλου, με ονείρεμα και τα λοιπά. Δαιμονικά όντα λαμβάνουν δράση μένοντας αθέατα, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι η αιτία του υπερφυσικού είναι ο κρύσταλλος είτε το αντικείμενο. Ο 36ος Κανόνας της εν Λαοδικεία Συνόδου καταδικάζει με καθαίρεση ή αφορισμό όσους σκευάζουν «μαγικά φυλακτά»(τα λεγόμενα «φυλακτήρια» ) άτινα έση δεσμωτήρια των ψυχων αυτών, όσους Δε τα φορούν ορίζει να εκβάλλονται της Εκκλησίας. Μυήσεις: Συνεπάγονται τελετουργική χορήγηση απόκρυφης, μυστικής ισχύος στον δέκτη, που λαμβάνει διάφσρα χαρίσματα, δυνάμεις, αφυπνίσεις. Όλες περιλαμβάνουν την άμεση σύνδεση του ατόμου με δαιμονικές δυνάμεις και εξουσίες, με την μεσολάβηση ενός ανθρώπου-μύστη. Συχνά έντονα αισθήματα αναδυόμενης μακαριότητας, χαράς και αγάπης συνοδεύουν τις μυήσεις. Βαθιές καταστάσεις διαφοροποιημένης συνείδησης και
52/150 

εξωσωματικές εμπειρίες είναι επίσης συχνές. Ο 30ος βαθμός (της μασονίας) φέρει και αυτός τον Άγγελόν του, με τον ιδιαίτερο του χαρακτήρα- μέγα Kυανόxρoυν Ντέβα της Πρώτης Ακτίνας, ο οποίος δανείζει την δύναμή του στον Ιππότη Καδώς, περίπου όπως ο βυσσινόχρους Άγγελος βοηθάει τον Έξοχο και Τέλειο αδελφό Ροδόσταυρον. Ο 33ος δίδει δύο τέτοιους λαμπρούς συνεργάτες- πνεύματα γιγαντιαίων διαστάσεων σε σύγκριση με την ανθρωπότητα αστραπηβόλως λευκού χρώματος. Εκείνος που συνήθως βρίσκεται δεξιά του Υπάτου Μεγάλου Γενικού Επιθεωρητού, έχει μια άλω λαμπρού φωτός με χρυσές ανταύγιες και παριστά τον Όσιρι, τον ήλιο και τη ζωή, τη θετική άποψη της Θεότητας προς τα αριστερά του έχει άλω όμοιου χρώματος, ανταύγιες αργυρές και παριστά την Ίσιδα, τη σελήνη και την αλήθεια, την αρνητική ή θήλεια άποψη της Θείας Δ6ξης.»!! ! C.W. Leadbeater 33ου βαθμού μασόνος, Οι διδάσκαλοι και η ατραπός, Η κεκρυμένη ζωή εν τω τεκτονισμό. Δημοφιλείς στην κίνηση της Νέας Εποχής που σχετίζεται με την προστασία του περιβάλλοντος είναι οι επονομαζόμενοι Nτέβας των φυτών τroυ υποτίθεται ότι είναι τα πνεύματα των φυτών πού είναι κάτοχοι σπάνιας σοφίας. Η Dorothy McLean ισχυρίζεται ότι λαμβάνει εμπνεύσεις από τα πνεύματα της φύσης, τα οποία δίνουν οδηγίες για τη καλλιέργεια των λαχανικών στην κοινότητα της «Νέας Εποχής» στο Findhorn. Αποτελούν σύνοψη των απόψεων του R. Steίner(ανθρωποσοφία) για τη βιολογικήδυναμική μέθοδο καλλιέργειας. Δαίμονες μεταμφιέζονται σε αγγέλους όπως μας προειδοποιεί ο Απόστολος Παύλος και πλανούν τους ανθρώπους, βοηθώντας τους να επιτελούν υπερφυσικά έργα τους αιχμαλωτίζουν στη σατανική παγίδα! Οι σαμάνοι της Αμερικής αποκαλούσαν τα όντα αυτά συμμάχους των ανθρώπων της Γνώσης και μόνο για συμμάχους δεν πρόκειται ... Η Μύηση(Ντίκσα) είναι η αποστολή δαιμονικού όντος από τον Γκουρού στον μαθητή. Κατά τη διάρκεια της μύησης, ο Γκουρού μεταφέρει την πνευματική του ενέργεια στον μαθητή ... Η Ντίκσα είναι πνευματική επικοινωνία, φορτισμένη με ενέργεια, ανάμεσα στον Γκουρού και τον μαθητή. (Παραμαχάνσα Σατυανάντα, Φως στη σχέση γκουρού και μαθητή, σ.112113) Η μύηση είναι κάτι σαν ηλεκτρικό σοκ μέσα στην νοητική ατμόσφαιρα του ατόμου. Σε μερικές περιπτώσεις συναισθηματικών ατόμων μπορεί να οδηγήσει και σε παραφροσύνη.
53/150 

(Γιόγκα 4/1980, σ.30.) Ο μαθητής μέχρι να μυηθεί από τον Γκουρού, δεν μπορεί να προσωρήσει στις πνευματικές ασκήσεις(Σσντάνα). Χωρίς τη μύηση, η Σσντάνα του δεν θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. (Παραμαχάνσα Σατυανάντα «Φως στη σχέση γκουρού και μαθητή», σ.111112). Με τη μύηση ο Γκουρού δίνει στο μαθητή το προσωπικό του μάντρα(διαλογιστική συλλαβή), το μόλα(κομπολόι για το διαλογισμό με μάντρα) και άλλα εργαλεία διαλογισμού καθώς και ένα νέο όνομα. Οι 108 χάντρες του μόλα ερμηνεύονται ως εξής: Το Ο είναι ο Σίβα, το 8 η Σάκτι(=θηλυκή πλευρά του Σίβα. Δηλαδή η Κάλι)και το 1 η ένωσή τους ή η Γιόγκα. (Γιόγκα 5/1981, σ.29.) Ο χριστιανός δηλαδή που γίνεται μαθητής του Γκουρού(είτε μυείται στην ατραπό μιας ομάδας ή λαμβάνει -μυείται- κάποιον βαθμό όπως Ρέικl), απαρνlέται το άγιο Βάπτισμα, το χριστιανικό όνομα και την αφοσίωση στον Χριστό!! Απαγορευμένες πρακτικές από την Αγία Γραφή: Δεν θέλει να βρεθεί σε κανένα να διαπερνά τον υιό ή τη κόρη του μέσω της φωτιάς, ή μαντευόμενος μαντεία ή Προγνώστης των καιρών ή οιωνοσκόπος ή μάγος ή γητευτής ή ανταποκριτής δαιμονίων ή τερατοσκόπος ή νεκρομάντης. Διότι ο καθένας που πράτει αυτά είναι βδέλυγμα για τον Κύριο τον θεό σου. Δευτερονόμιο ΙΗ' 9-12. Στη παραβολή του πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου γίνεται φανερό ότι δεν μπορεί να υπάρξει επικοινωνία ανάμεσα στους νεκρούς που βρίσκονται στον παράδεισο με εκείνους που βρίσκονται στη κόλαση, ούτε μπορεί κάποιος νεκρός να επιστρέψει στο κόσμο των ζωντανών για να τους δώσει πληροφορίες. Εκείνο που είναι εφικτό είναι οι ζωντανοί να βοηθούν(παρακαλώντας τον Θεό) τους κεκοιμημένους με το να προσεύχονται γι' αυτούς καθώς και με τα μνημόσυνα που κάνουν για αυτούς. Κατά Λουκά Λουκά ΙΠ' 19-31 Δεν ισχύει για τους απoyόνoιiς του Ιακώβ κανένας ειδωλολατρικός οιωνός, ούτε μαγεία και μαντεία, διότι ο θεός κατά τον κατάλληλο καιρό αποκαλύπτει στους Ισραηλίτες τι θα κάνει. Αριθμοί ΚΓ'23 Τι ζητούν να μάθουν και τι θα βρουν οι ζωντανοί που καταφεύγουν στους νεκρομάντεις; Στο θεό πρέπει να καταφεύγουν, διότι ο Κύριος έδωσε τον Νόμο του προς βοήθειά μας ... Ησαίας Η'19 Μη δίνετε πίστη στη μαντεία και μην προσπαθείτε να γνωρίσετε το μέλλον από το πέταγμα των πτηνών. Λευίτικο IΘ'26. Ο Κύριος μίλησε προς εμέ και είπε ... θα απλώσω το τιμωρό χέρι μου
54/150 

εναντίον των ψευδοπροφητών, που βλέπουν ψευδή οράματα και αναγγέλουν κενές και απραγματοποίητες προφητείες ... lεζεκιήλ Ir'9 Η πυροβασία(πχ. Σεμινάρια Δυναμική της επιτυχίας Αντώνης Καλογήρου), η νεκρομαντεία, η μαντεία(μαντεία διαμέσου της παλάμης, της λεκάνης, των θυσιών και άλλων σημείων), ο πνευματισμός (επικοινωνία με πνεύματα), η γητεία(επικλήσεις δαιμόνων-γοητεία=θρήνος στα μνήματα ανάμιξη με ψαλμούς και ύμνους), η οιωνοσκοπία(μέθοδος μαντείας που στηρίζεται στην ερμηνεία «οlωνών» όπως το πέταγμα των πτηνών και οι φωνές κοράκων) και οι μαντικές μέθοδοι (π.χ. Αστρολογία, κάρτες Ταρώ, Ι Τζίνγ, Ρουνικές πέτρες Χειρομαντεία, Ραβδοσκοπία, «Αστέρl+ Πύλη», Το μονοπάτι του Καρτούχ, Το διάβασμα του καφέ ή του τσαγιού, Πίνακες Quija και τα λοιπά). Ειδικότερα για τη μαντεία μέσω αυτόματης γραφής, μπορεί να προέρχεται από το υποσυνείδητο ή να αποτελεί μορφή channeling. Στη δεύτερη περίπτωση, το μέντιουμ πέφτει σε ημιέκσταση και επιτρέπει στο πνεύμα να χρησιμοποιήσει τα χέρια του προκειμένου να γράψει ένα μήνυμα. Παράδειγμα μέντιουμ με αυτόματα γραφή αποτελεί η Ρουθ Μοντγκόμερυ. Η αναζήτηση «οιωνών του Πνεύματος» είναι δημοφιλής τάση στη Νέα Εποχή. Εκπορεύεται κυρίως από τον Ισλαμικό αποκρυφισμό και το σαμανισμό των Τολτέκων. Διδαχές τύπου «Το πνεύμα μιλάει απρόσωπα αλλά συνάμα πολύ προσωπικά» είναι ελκυστικές αλλά εγκυμονούν πλάνη για εκείνον που θα τις υιοθετήσει επειδή ο Σατανάς προσφέρει διάφορα σημάδια και καταπληκτικές συμmώσεις που επαληθεύονται ώστε να οδηγήσει στο ψέμα εκείνον που τους δίνει σημασία. Paullo Coehlo «ο αλχημιστής», Carlos Castaneda Ph.D. «Η δύναμη της σιωπής» «ο τροχός του χρόνου», «Η ενεργός πλευρά του απείρου». Χρήση παραισθησιογόνων ουσιών: Με πρωτοπόρους τους καθηγητές του Χάρβαρντ Richard Alpert, Timothy Leary, Aldous Huxley, Dr. John lilly αλλά και τους Carlos Castaneda, Tai Chuan ΑΙ Huanc, Rolίg Thumber τα ψυχεδελικά και παραισθησιογόνα όπως το πεγιότ, χασίς, μεσκαλίνη, LSD, Μαριχουάνα, στραμόνιο, μανιτάρια ψιλοσιμπίν μεξικάνα, αλλοιώνουν τις αισθητικές υποδοχές παρεμβαίνοντας στη δράση της ακετυλοχολίνης, της νoιr επινεφρίνης και της σεροτίνης. Το LSD αυξάνει το ρόλο της σεροτίνης σε διά~ρες συναισθηματικές καταστάσεις και το άτομο έχει παραισθήσεις. Σε χρήση πάνω από τριάντα ~ρές, προκαλεί σχιζοφρένεια. Οι παραισθησιογόνες ουσίες χρησιμοποιούνται συχνά γιατί συντομεύουν κατά πολύ και επισπεύδουν τη σύνδεση πνεύματος- μέντιουμ στο 1/10 περίπου από ότι θα γινόταν χωρίς αυτές! Kurt Ε. Koch Το Αλψάβητο του Αποκρυφισμού
55/150 

Η χρήση παραισθησιογόνων ουσιών(που οξύνουν την ψαντασία), το ατένισμα αντικειμένων και το ονείρεμα δημιουργούν τις λεγόμενες «ψυχικές» δυνάμεις όπως φαινόμενα τηλεκίνησης, μετάθεσης ή εξαύλωσης,· και πραγματοποιούνται όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε συνεργασία ή υπό τη κατοχή δαιμονικού όντος. Με τη συνδρομή των παραισθησιογόνων αλλά και της επίτευξης της εσωτερικής σιωπής είναι δημοφιλείς και οι «μεταμορφώσεις» των σαμάνων της Αμερικής. Υποτίθεται ότι ακινητοποιούν το σημείο που συναρμόζεται η αντίληψη σε θέσεις αντίληψης που αντιστοιχούν στα ζώα( «μετακινήσεις προς τα κάτω»). Οι μεταμορφώσεις φυσικά ανήκουν κυρίως στο χώρο της ψευδαίσθησης αν και με την επενέργεια του διαβόλου ενδέχεται να πραγματοποιηθεί μεταμόρφωση κατά το εξωτερικό σχήμα. Οι μεταμορφώσεις πάντως των ανθρώπων είναι σε ζώα, δηλαδή όντα κατώτερα του ανθρώπου. Carlos Castaneda Ph.D. Η διδασκαλία του Δον Χουάν, Μια ξεχωριστή πραγματικότητα, Εσωτερική φλόγα Δες Μεγάλου Μακαρίου του Αιγυπτίου για τη μεταμόρφωση γυναίκας σε φοράδα με την επενέργεια μαγείας φθονερού μάγου, η οποία υπήρξε αποτελεσματική εξαιτίας του ότι η γυναίκα αυτή αν και υπόδειγμα αρετής δεν μετείχε σε συνεχή μετάληψη(αποχή πέντε εβδομάδων) του Τιμίου Σώματος & Αίματος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Η τακτική θεία Μετάλειψη είναι πάρα πολύ ωφέλιμος' εξ αντιθέτου Δε, η μη συχνή Μετάλειψη είναι βλαβερή και επικίνδυνη Ορθόδοξη Ασκητική Φιλολογία Ευεργετινός τόμος Δ' Υπόθεση ΛΔ' Σελίδα 531 Εγκεφαλικές Καθοδηγητικές Μηχανές όπως MC2, AIpha- Stim, Βίσ-Ρacer, Isis, Somatron και Graham Potentializer είναι ετοιμοπαράδοτες και κυμαίνονται από 300 εώς 6000 δολλάρια. Προκαλούν ενεργοποίηση διαψόρων τύπων ψυχεδελικής, χαλαρωτικής και γενικά ευχάριστης ανταπόκρισης από το χρήστη. Αποτελούν το σύγχρονο ισοδύναμο των παραισθησιογόνων ναρκωτικών, λειτουργώντας σαν συγκαλυμμένες μορφές LSD. Είναι πρόδρομοι πιο εξειδικευμένων συσκευών ελέγχου του εγκε<ράλου όπως είναι η σύνδεση υπολογιστή- εγκεφάλου, οι βιοαρμονικοί υπολογιστές και υψηλής τεχνολογίας μεταστοιχειωτές προόδου. Δες Owen Davies, « Το Παν- Βιβλίο των computers και των Robots» Νέα Υόρκη, Εκδόσεις Kensington, 1984.
56/150 

Έρευνα της καθηγήτριας Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιψόρνια, Ελίζαμπεθ Λάρτους, όπου επιστήμονες εμφύτευσαν ψεύτικες αναμνήσεις στο μυαλό ατόμων έδειξε ότι μόνο ένα στα τρία άτομα μπορούσε να αντιδράσει στη πλύση εγκεφάλου και να διατηρήσει ορθές τη κρίση και τη μνήμη του. BHMASCIENCE NewScientist 8/6/2003 Νεοεποχίτικες επινοήσεις όπως «ο Θεραπευτικός Ναός Ν01» [π.χ. «θεραπεία της Φωτσ- σωματικής ενεργοποίησης» και «Πηγή Νεότητας»],ο θάλαμος ανόδου- ' , που χρησιμοποιούνται οπτικοακουστικά μέσα, υποσυνείδητα μηνύματα, μηχανές καθοδήγησης του εγκεφάλουταινίες με αποκρυφιστικά σύμβολα και παραστάσεις με περιστροψόμενα φώτα τα οποία οδηγούν σε έκσταση και ύπνωση- είναι εστίες δαιμονικής συγκέντρωσης και όργανα πειρασμού, παγίδευσης, αυταπάτης και πλύσης εγκεφάλου. Η Νέα Εποχή φέρνει τη Νέα Επιστήμη. Ο 61ος κανόνας της ΣΤ' Οικουμενικής Συνόδου καταδικάζει σε εξαετή αφορισμό όσους προσφεύγουν στους μάγους και στους μάντεις και σε παντελή αφορισμό εάν επιμένουν σε αυτό.' Ο ΞΕ' Κανόνας του Μεγάλου Βασιλείου καταδικάζει σε 20ετή αφορισμό τους γόητες και τους μάγους όπως και τους φονείς που με την επίκληση δαιμόνων και με μαγικά φίλτρα επιδιώκουν να βλάψουν την ζωή και την υγεία των άλλων. Ανάπτυξη ψυχικών δυνάμεων Πρόδρομος της ψυχικής έρευνας θεωρείται ο Τζόσεφ Γκλάνβιλ(1636-1680), ο πρώτος συστηματικός συλλέκτης μεταψυχικών «γεγονότων», με ειδικό ερωτηματολόγιο προς τους παθόντες για αποφυγή κάθε σύγχυσης ή παραπλάνησης και καταγραφή ακριβών πληροφοριών. Τον 190 αιώνα στη Γερμανία ο φιλόσοφος και ψυχολόγος Μάξ Ντεσουάρ εισήγαγε τον όρο «παραψυχολογία», λέξη που σημαίνει «κοντά στη ψυχολογία», και το 1882 ιδρύθηκε η «Εταιρεία Ψυχικών Ερευνώv» στην Αγγλία και το 1885 η αντίστοιχη αμερικανική. Η κίνηση ήρθε το 1923 στη χώρα μας με τον Άγγελο Τανάγρα. Η έρευνα των παραψυχολογικών q>αινOμένων και των υποτιθέμενων ψυχικών δυνάμεων ακολούθησε τη θεωρία του Φράνς Αντόν Μεσσμέρ(1734-1815), πατέρα της μαγνητικής θεραπείας με το «ζωικό μαγνητικό ρευστό» που με ειδικές κινήσεις κατά τη γνώμη του θα μπορούσε να μεταδωθεί και να θεραπεύσει πολλούς ασθενείς. Παράλληλα η δημοσίευση του βιβλίου του Κάρολου Δαρβίνου «Η καταγωγή των ειδώv» το 1858, συνετέλεσε εξαιτίας της υλιστικής ερμηνείας του, στο να αναζωπυρωθεί ο ζήλος για τη θρησκεία και τα παραισθητικά φαινόμενα.
57/150 

Στο υποσυνείδητο του ανθρώπου mστεύεται πως υπάρχουν καταστάσεις, που εκδηλώνονται υπό ορισμένες προϋποθέσεις, με φανταστικές εμφανίσεις και φανταστικά φαινόμενα. Κατά την έκφραση του 8. Grom πρόκειται για «αυτοματισμούς» και φαινόμενα που προέρχονται από το υποσυνείδητο και υπερβαίνουν τα συνηθισμένα. (8. Grom, «Spiritismus und Mediumismus» σ.9) Φαινόμενα διόρασης, διακοής, αυτόματης γραφής μπορεί να ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία. Το συναίσθημα ότι έχουμε ξαναζήσει μια εμπειρία που όμως εκείνη τη στιγμή αρχίζουμε να βιώνουμε. Αυτό το φαινόμενo οφείλεται στην συναισθηματική ένταση κατά την οποία έχουμε την εντύπωση ότι έχουμε ξαναζήσει μια εμπειρία ενώ στη πραγματικότητα εκείνη τη στιγμή τη βιώνουμε. Άλλο παράδειγμα είναι μια έντονη επιθυμία στο υποσυνείδητο να εισχωρήσει στο συνειδητό ως πραγματικό γεγονός. Το επικίνδυνο είναι να θεωρούμε ως πνευματικά αυτά τα ψυχολογικά φαινόμενα. Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις υπερφυσικών δυνατοτήτων που καλούνται «ψυχικές δυνάμεις» οι οποίες ~οφείλoνται στον αποκρυφισμό και μάλιστα προβάλλονται ευρέως από τις κινηματογραφικές ταινίες φαντασίας. Η Τηλεπάθεια ή «διάβασμα της σκέψης των άλλων» λαμβάνει χώρα όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε συνεργασία ή υπό τη κατοχή πονηρού πνεύματος(και οι άνθρωποι που «διαβάζει» ζούνε μακριά από την Εκκλησία). Τέτοια φαινόμενα όπως και η «ανάδρομη γνώση» εμφανίζονται στους χρήστες παραισθησιογόνων ουσιών και σε όσους επιδίδονται σε αποκρυφιστικές τεχνικές όπως το ατένισμα και το ονείρεμα. Τα μηνύματα από μια τηλεπαθητική μετάδοση φαίνεται ότι δεν αποκωδικοποιούνται από τους δέκτες τις περισσότερες φορές σε λέξεις αλλά σε εικόνες. Τηλεπάθεια εμφpανίζεται πέρα από τον αποκρυφισμό σε ορισμένα διανοητικώς ανάπηρα παιδιά και σε κωφάλαλους διότι όπως φαίνεται δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί η φυσιολογική επικοινωνία η οποία είναι ανώτερη. Σύμφωνα με τον ερευνητή Γιάν Έρενβαλντ, στο βιβλίο του, «Τηλεπάθεια και κλινική ψυχολογία» η τηλεπάθεια πρωτoεμcpανίζεται στην προ- λογική επα~ και προ- λειτουργική συμβίωση μητέρας- παιδιού, κατά την εμβρυακή περίοδο. Ύπνωση και τηλεπάθεια αλληλουποστηρίζονται στις διάφορες «εναλλακτικές θεραπείας» με πολύ μικρά αποτελέσματα αντίθετα με τη διαφήμιση η οποία γίνεται σύμφωνα με την οποία θεραπεύουν κάθε νόσημα. Ο Μεταιωρισμός, δηλαδή η ανύψωση ανθρώπων και αντικειμένων είναι συνηθισμένο φαινόμενο σε πνευματιστικές συγκεντρώσεις. Η λεγόμενη μετάθεση ή εξαύλωση, δηλαδή η μεταφορά ανθρώπων από τόπο σε τόπο λαμβάνει χώρα με την επίδραση δαιμονlκών δυνάμεων. Παράδειγμα αιώρησης αποτελεί ο Βούλγαρος Μιχαήλ Ντρογκζένοβιτς που για δέκα λεπτά
58/150 

έμεινε στον αέρα με κλειστούς οφθαλμούς, σε ύψος 1,20m μπροστά σε φυσικούς επιστήμονες χωρίς να χρησιμοποιήσει κανένα υποβοήθημα στην ανύψωσή του. Στο τέλος κατέβηκε απαλά και ήρεμα στη γη. Σρόντερ και Οστράντερ Ψυχικές ανακαλύψεις στην ΕΣΣΔ Η Ψυχοκίνηση ή Τηλεκίνηση, δηλαδή κίνηση από απόσταση πλασάρεται και ως θετική σκέψη. Ο lσραηλινός Γιούρι Γκέλερ είναι ο διασημότερος ως τηλεκινητικό διάμεσο με «ικανότητες» να λυγίζεl μέταλλα, πηρούνια, κλειδιά, δείκτες ρολογιών, χαρτοκόπτες κλπ. Με μόνη τη δύναμη της θέλησής του και σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων. Επιπλέον μεταφέρει διανοητικά διάφορα αντικείμενα σε μεγάλες αποστάσεις και μπορεί να ταξιδεύει «ψυχικά» σε άλλες περιοχές. Μετά την ανάπτυξη της ικανότητας να λυγίζουν μέταλλα, πέφτουν συχνά σε κατάσταση ύπνωσης. Στην κατάσταση αυτή ενεργούν σαν αυτόματα και με τον τρόπο αυτό πολλαπλασιάζονται οι κίνδυνοι για τη ζωή τους. (Jοhn Taylor «Καταπληκτικά επιστημονικά πειράματα για την Παραψυχολογία» Εκδ. Ωρόρα) Στη κατηγορία της τηλεκίνησης ανήκει η Ραβδοσκοπία κατά την οποία επιδιώκεται η μαντεία ή η ανακάλυψη μετάλλων ή υγρών από τους ραβδοσκόπους, χωρίς τη συνδρομή των αισθήσεών τους. Για τους σαμάνους της Χαβάης είναι μέθοδος επικοινωνίας με άλλες πλευρές του εαυτού τoυς(Kαταφατικές ή αποφατικές απαντήσεις ανάλογα με τη κίνηση του εκκρεμούς), όπως τον εαυτό του σώματος ενώ θεωρούν ότι αποτελούνται ακόμη από τον εγώ- εαυτό, το παιδί- εαυτό και τον Γονεικό εαυτό που υποτίθεται ότι είναι αθάνατος, πάνσοφος και μετενσαρκώνεται διαρκώς. Οι αποκρυφιστές ερμηνεύουν τα φαινόμενα αιώρησης και τηλεκινησίας με τα θορυβοποιά πνεύματα(Ροltergeίst), ορισμένοι ψυχολόγοι τα αποδίδουν σε εκτόνωση ασυνείδητων καταπιεσμένων αισθημάτων(Φρόυντ, Μπλόιερ). Τρομερά τηλεκινητικά γεγονότα επιτελούν οι Θιβετιανοί βουδδιστές. Οι βουδιστής κλείνεται σε ένα δωμάτιο με ένα πτώμα, το φιλάει στο στόμα και το πτώμα σηκώνεται και προσπαθεί να φύγει ενώ ο βουδιστής προσπαθεί να το συγκρατήσει κόβοντάς του τη γλώσσα του φαινομενικά αναστημένου, από ενέργεια δαιμόνων, όποτε ξαναγυρίζει στην προτέρα του κατάσταση. Οι εμπειρίες αυτές συχνά οδηγούν στη τρέλλα αυτούς που τις έχουν δοκιμάσει. Ιστορία εικονογραφημένη» Πάπυρος Πρεσς τ.129, Μάρτιος 1979, σελ.43. Ψυχοκινητικά φαινόμενα συμβαίνουν και κατά τη διάρκεια πνευματιστικών συνεδριάσεων. Το φαινόμενο της Ακαίας ή Πυροβασίας, αποτελεί σuνoθύλευμα
59/150 

αρχαιοελληνικών, διονυσιακών, αιρετικών και χριστιανικών στοιχείων. Αποδίδεται στην έντονη ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ή αύρα του πυροβάτη που τον περιβάλλει σαν μονωτική ασπίδα. Πρόκειται σαφώς για τελετές δαιμονοπληξίας εκτός από τα φυσικά φαινόμενα που καθιστούν εφικτό αυτό το εγχείρημα. Με τα πηδήματα στη πυρά εκφράζουν την προσπάθειά τους για την επαναβίωση των θρησκειών της γονιμότητας και των μυστηριακών ανατολικών θρησκειών. Με αυτό τον τρόπο οι ειδωλολάτρες λάτρευαν την «θεά» Γαία και οι Ερυθρόδερμοι πραγματοποιούσαν το χορό της βροχής που αποτελεί επιδίωξη εξανάγκασης του Θεού. Κατά τον Μ. Arnaudoff τα Αναστενάρια είναι κατάλοιπο οργιαστικής λατρείας που συνδέθηκε με ειδωλολάτρες, λάτρεις του Μ. Κωνσταντίνου, σε συνδυασμό με μαντικές και εκστατικές ιδιότητες. Συγκρίνονται με τους Σαμάνους μάγους, τους Στροβιλιζόμενους Δερβίσιδες και τους μάγους- θεραπευτές των πρωτόγονων φυλών. Πυροβασία επιχειρείται σε μία κατάσταση μαζικής ύπνωσης και έντονης δαιμονlκής ενέργειας στα πλαίσια του σεμιναρίου Ναι, μπορώ! του υπερσεμιναρίου Δυναμική της επιτυχίας. Το φαινόμενο ενδογενούς θερμότητας είναι ένα άλλο παράδειγμα δαιμονοπληξίας με διασημότερο μάγο του είδους, τον Μαουρίτσιο Πανισέτ(Dr. Wayne W. Dyer «Πραγματική Μαγεία», David Caradain «Kung Fu»: Φοίνιξ: ο μύθος του αδελφού Φέγκ). Ψυχοκινnτικά και παραψυχολογικά φαινόμενα συμβαίνουν σε υστερικά νευρωτικά και επιληπτικά άτομα- γεγονός που αποσιωπούν οι παραψυχολόγοι. Ο Άγιος Κάλλιστος ο Ξανθόπουλος παρατηρεί ότι η Χάρη του Παναγίου Πνεύματος όταν επισκεφθεί τον αξίως προσευχόμενο άνθρωπο τον κάνει νηφάλιο, γαλήνιο, ατάραχον ψυχή Τε και σώματι και σεβάσμιον καθ' όλα, αλλά παύει κάθε κίνηση και αυτών των σωμάτων και των αισθήσεών τους. Τέλος όταν η θεία Χάρη ενοικήσει στις αyιασμένες καρδιές θεοφόρων ανθρώπων δεν εμφανίζει τις θεοφάνειες και ενέργειές της(θέα ακτίστων θείων ενεργειών και 10 ουράνιο φως που πλημμυρίζει τους αγίους) μπροστά σε όλους, αλλά αυτές εκδηλώνονται κατά μόνας. Είναι ψανερό λοιπόν ότι οι πνευματιστικές ενέργειες δεν είναι από τον Θεό. Δεν γνωρίζεται ποιου πνεύματος είστε; Ο Υιός του ανθρώπου δεν ήλθε να καταστρέψει τη ζωή των ανθρώπων, αλλά να τους σώσει. Λουκάς, 9.55. Ουδέτερες δυνάμεις, της φύσεως δηλαδή του ανθρώπου, δεν υπάρχουν. Ή θα είναι εκ θεού ή εκ του διαβόλου. Πουθενά στο Ευαγγέλιο ο Χριστός δεν δίνει οδηγίες για την ανάπτυξη ψυχικών δυνάμεων. Η τήρηση των εντολών του Ευαγγελίου οδηγεί τον άνθρωπο στο να γίνει ικανός να μεταβληθεί σε σκεύος του Θεού, να γίνει Θεοφόρος. Οι δαιμονικές διδασκαλίες υποστηρίζουν ποικίλες «ανθρώπινες δυνάμεις σε λανθάνουσα κατάσταση»
60/150 

δίνοντας οδηγίες για την ενεργοποίησή τους, οι οποίες οδηγούν μακριά από τη Χάρη του Θεού, και καθιστούν ευάλωτο το νου σε δαιμονικά όντα, τα οποία αναλαμβάνοντας δράση, πετυχαίνουν να πλανηθεί ο άνθρωπος. Μην έχετε σχέση με τα άκαρπα έργα του σκότους, αλλά μάλλον και να τα ελέΥχετε. Μην δίνετε τόπο στο Διάβολο (για να εισχωρεί και να δρα) Προς Εφεσίους ΕΙ 11, Δ' 27 Επιστολή Αποστόλου Παύλου Γιόγκα: θρησκεία ή Επιστήμη; Η Γιόγκα, με δώδεκα παραθρησκευτικές ομάδες, είναι θρησκεία και όχι επιστήμη όπως μας παρουσιάζουν, μια που ο Κρίσνα, ο ιδρυτής και δάσκαλός της, ορίζει στην Μπαγκαβάτ Γκίτα(=Το Άσμα του Κυρίου)που είναι μέρος της Μαχαμπαράτα(= Η Μάχη των Αδελφών) ότι όχι μόνο η πρακτική εξάσκηση της Γιόγκα αλλά ακόμη και η απλή μελέτη της θεωρίας της, είναι λατρεία προς αυτόν! «Αυτός ο ίδιος ο αρχαίος Γιόγκα σου φανερώθηκε σήμερα από Εμένα. Λάτρης μου είσαι και φίλος κι αυτό το μυστικό είναι πραγματικά υπέρτατο»(Κεφ 40 στίχος 3) «Άλλοι προσφέρουν θυσία υλικά αγαθά, άλλοι τον ασκητισμό, άλλοι το ΓιόΥκα και ... (Κεφ 40 στ.28) «Άλλοι προσφέρουν όλες τις λειτουργίες των αισθήσεων και του Πράνα τις λειτουργίες, θυσία στη ψωτιά του Γιόγκα της αυτοσυγκέντρωσης»(Κεφ 40, στ.27) «Πάντα δοξάζοντάς με και αγωνιζόμενοι με αποφασιστικότητα, ποοσκυνώντα, ~, με λατρεύουν με αφοσίωση πάντα σε Γιόγκα» (Κεφ.90 στιχ.13-14) «Κι αυτός που θα μελετήσει τον ιερό τούτο διάλογό μας, απ' αυτόν Εγώ θα έχω λατρευθεί με τη Γνώση θυσία. Έτσι εγώ ορίζω.» (Κεφ.18, σΤ.70) Επομένως η Γιόγκα είναι θρησκεία και όχι επιστήμη όπως διαφημίζουν! ... Τέλος πάντων γιατί κάποιος να αρχίσει να εξασκείται στη γιόγκα; Ποιο είναι το ζητούμενο; Ποιο το ποθητό τέλος; «Τη σκέψη έχε σ' Εμένα, Εμένα λάτρευε, σ' Εμένα θυσίαζε, Εμένα ΠΡOσKΎVα, έτσι σ' Εμένα θα' oθειc» (Κεφ 18 στ.65) Γιόγκα αυτό σημαίνει άλλωστε, «ένωση με τον Θεό» ... δηλαδή με τον «θεό» Κρίσνα, τον ιδρυτή και δάσκαλο της ή όποιον κρύβεται πίσω του! ... Με τη Χάθα Γιόγκα, ο γιόγκι πιέζει τα εσωτερικά όργανα του σώματος και κυρίως τους ενδοκρινείς αδένες, επιφέροντας διαταραχή της ορμονικής και βιοχημικής ισορροπίας του οργανισμού. Τις περισσότερες φορές προκαλείται υπερέκκριση ορμόνης αλλά υπάρχουν ασκήσεις που καθιστούν τους αδένες να εκκρίνουν λιγότερη ποσότητα ορμόνης ή και καθόλου. Στην
61/150 

ορμονική υπερέκκριση οφείλεται το αίσθημα ευεξίας που παρατηρείται στους αρχάριους. Το άτομο γίνεται υπερκινητικό και ερμηνεύει το φαινόμενο με βάση τη κατήχηση που έχει δεκτεί, ότι δηλαδή «ενεργοποιήθηκαν ΟΙ πνευματικές φωτιές». Φυσικό επακόλουθο της ορμονικής διαταραχής είναι η αλλοιωμένη αισθητηριακή αντίληψη(τέτοια λοιπόν άτομα είναι ευκολότερα ετεροκατευθυνόμενα, εγκλωβισμένα σε·· ένα λαβύρινθο πλάνης ο ... οποίος περιέχει ποικίλες φιλοσοψίες στις οποίες μπορούν να σπαταλήσουν τη ζωή τους). Οι «ιερές» Ουπανισάντ λένε «όποιος παραπονεθεί ή βαρυγκομήσει για αυτά τα προβλήματα που προκαλεί η γιόγκα, αυτός είναι ανάξιος για τη γιόγκα»!! Η παραμικρή ορμονική διαταραχή προξενεί σοβαρές ασθένειες, όπως στείρωση, υψηλή αρτηριακή πίεση, βρογχοκήλη, σάκχαρο, διαβήτη, καρκίνο ... Η πρavαγιάμα είναι βασικό στοιχείο της Ράτζα και της Χάθα Γιόγκα Επίσης είναι θεμέλιο και στην asthanga Υoga που είναι περισσότερο γνωστή ως power Γιόγκα. Η Goraksa Shataka- βασικό κείμενο στη βιβλιογραφία της Χάθα Γιόγκα- υποστηρίζει ότι ο πόνος μπορεί να ελαττωθεί και να αναβληθεί ο θάνατος αν περιοριστούν οι διαδικασίες της ζωής και φθάσουν σε ακινησία: «91. Εφ' όσον η δύναμη ζωής (Prana) μένει στο σώμα, δεν δραπετεύει η ζωή (Jiwa). Φεύγει όμως η δύναμη της ζωής, τότε έρχεται ο θάνατος. Γι' αυτό πρέπει κανείς να γίνει δάσκαλος στο να συγκρατεί τη πράνα.» Αυτό που ορίζουν ως «πράνα» δεν υπάρχει αλλά είναι θρησκευτική δοξασία Για τους Ινδουιστές πάντως σχετίζεται με την αναπνοή, ως το αίτιο της αναπνοής, την οποία επιδιώκουν να ελέγξουν. Πρωτοπόροι της κίνησης Γιόγκα (Σαιβισμός του Κασμίρ όπου ταυτίζεται ο εαυτός μας με όλα τα κτίσματα και τον Δημιουργό- καταφατική μέθοδος αντίστροφη της απcφατικής της Γκνιάνα Γιόγκα που θεωρούμε καθετί που μπορούμε να παρατηρήσουμε ως ανεξάρτητο από τον εαυτό μας και τελικά ταυτιζόμαστε με τον Θεό που δεν μπορεί να περιγραφεί, πρωτοπόροι στις ΗΠΑ είναι η Alice Christensen και ο Deepak Chopra M.D. δάσκαλος της Αγιουβέρδα Γιόγκα. Κατά την Kouνταλίνι* Γιόγκα ο γιόγκι μετά από μακρές και επίμονες ώρες αδειάσματος του νου ή ατελείωτα επαναλαμβανόμενα μάντρα με περισυλλογή, επιδιώκει να «ξυπνήσει» την Κουνταλίνι(=φιδίσια δύναμη). Εκτεταμένες νηστείες, αυστηρή δίαιτα με χόρτα, Χάθα Γιόγκα, Ινδουιστικές ψαλμωδίες(Κιρτάν) και διάφορες συνταγές ασκήσεων για τον καθαρμό του σώματος (Kαταπίνουν ένα μακρύ ύφασμα που κατεβαίνει από το λαιμό κάτω στο στομάχι και το τραβούν πάλι επάνω) όλα συνδυάζονται σε μία άκρως αυστηρή πειθαρχία Συνέπειες του «ξυπνήματος» της Κουνταλίνι είναι διανοητική και συναισθηματική αποδιοργάνωση, ανεξέλεγκτοι σπασμοί μέχρι μόνιμο τρεμούλιασμα, κάψιμο του νευρικού συστήματος, αποτρόπαιη αύξηση της έπαρσης, σεξουαλική μονομανία, έντονες απατηλές
62/150 

φαντασιώσεις, παραισθήσεις και πολλά άλλα ανεπιθύμητα αποτελέσματα Πολλοί μαθητές έρχονται και μου λένε ότι έχουν πάρα πολλά σεξουαλικά προβλήματα από τότε που κάνουν Κουνταλίνι Γιόγκα. Νιώθουν πολύ ένοχοι γι' αυτό. Αν δεν ήμουν εγώ εκεί, αυτοί θα είχαν τρελλαθεί. Τους λέω: «Κοιτάξτε εδώ, αυτό είναι απλώς φυσιολογικό. Αφήστε το να συμβεί ... Μερικές φορές τα άτομα που δέχονται αυτά τα κύματα της Κουνταλίνι θέλουν να τρώνε και να τρώνε σαν επικούριοι. Τους λέω, «Είναι τελείως εντάξει», αλλοιώς έχουν πολλά συμπλέyματα με τον εαυτό τους» Παραμαχάνσα Σατυανάντα «Διδασκαλίες του Παραμαχάνσα Σατυανάντα», Τόμος 8ος Σελίδα 397, Έκδοση Σεπτέμβριος 1989. «Παρόλα αυτά οι άνθρωποι λένε ότι το ξύπνημα της Κουνταλίνι είναι επικίνδυνο. Γιατί; Φυσικά μπορεί να συμβεί και ατύχημα, ίσως καταλήξετε σε ψυχιατρείο για μερικό καιρό. Αλλά τα πάντα είναι ένα ρίσκο. Η ζωή είναι ένα μεγάλο ρίσκο και ο άνθρωπος οψείλει να είναι ένας ριψοκίνδυνος πολεμιστής ... Τι θα συμβεί, αν εξασκηθώ στην Κουνταλίνι Γιόγκα και τρελαθώ; Τότε εσείς θα αρχίσετε να εξασκείσθε, και αν τρελλαθείτε, τότε κάποιος άλλος θα αρχίσει. Τελικά θα εξημερώσουμε την Κουνταλίνι. Γιόγκα 5/1981, σελίδα 8. Ανεξάρτητα από το ότι πρόκειται για πλόνη, προσέξτε τη στάση του Γκουρού -προς τους ανθρώπους που έγιναν μαθητές του, εμπιστευόμενοι τη ζωή τους!! ... *Κουνταλίνι είναι η κρυμμένη συσπειρωμένη ενέργεια που υπάρχει στη βάση της σπονδυλικής στήλης κάθε ανθρώπου σύμφωνα με την lνδουιστική αντίληψη. Σκοπός των γιογκικών ασκήσεων, της πραναγιάμα και του διαλογισμού είναι η αφύπνιση αυτής της δύναμης προκειμένου ο άνθρωπος να φθάσει στη φώτιση-θέωση, στο σαμάντχι. Πρόκειται για θρησκευτική πλάνη. Το υπέρτατο ιδανικό της γιόγκα το πραγματώνει ο Μπραχμανίστα Γκουρού, που είναι εδραιωμένος στην «Υπέρτατη Συνειδητότητα», «απελευθερωμένος» ενώ ζει ακόμη. Δεν έχει επίγνωση για ζητήματα που αφορούν το σώμα, ζει σε απόλυτη σιωπή, εξωτερική και εσωτερική. Συχνά δεν έχει επίγνωση των μαθητών που τον περιτρυγυρίζουν. Κατά καιρούς προφέρει λέξεις που είναι ασυνάρτητες ... Τελικά αυτοί οι Τζιβαμούκτες μπορεί να χάσουν εντελώς την επίγνωση του σώματος και να πάψουν να τρώνε, παρόλο που τους προσφέρουν τροφές ... Μετά από αυτό, δεν μπορούν να ζήσουν για περισσότερο από δέκα ή δώδεκα μέρες και σύντομα εγκαταλείπουν αυτή τη θνητή μορφή ... Ο Μπραχμανίστα Γκουρού είναι το αποκορύφωμα όλων των
63/150 

βαθμών εξέλιξης. Παραμαχάνσα Σατυανάντα, Φως στη σχέση Γκουρού και μαθητή, σελ.45-47 Ο γκουρού Σατυανάντα έχει ιδρύσει τρεις παραθρησκευτικές ομάδες και η εκπρόσωπος της κίνησης στη χώρα μας είναι η Σίβαμούρτι. Ο έσχατος λοιπόν σκοπός της γιόγκα είναι η μεταβολή του ανθρώπου σε μια κατάσταση εγκεφαλικού θανάτου, που οδηγεί στο θάνατο!!! ... Ο Γκουρού των Γκουρού(ο Δάσκαλος των Δασκάλων, αυτός που είναι στο Υψηλότερο Επίπεδο), που τον εκφράζει η συλλαβή του Κρίσνα κατά Παταντζάλι Σούτρα, ο Μπαγκαβάν(= «θεία»ενσάρκωση, αυτός που έχει τα έξι Μπάκχτας, ήτοι σοψία, δόξα, δύναμη, πλούτο, μεγαλοπρέπεια και απάρνηση) Σρl(=«άγιος») Σατύα Σάι Μπάμπα, ιδρυτής πέντε και αρχηγός τουλάχιστον οκτώ παραθρησκευτικών ομάδων(με περισσότερους από δέκα εκατομμύρια οπαδούς), δηλώνει για τον εαυτό του: "Οι ανόητοι Δε με γνωρίζουν, όταν σε ανθρώπινο σώμα κατοικώ! Αγνοούν την υπέρτατη φύση μου πως όλων των όντων Ύψιστος Κύριος είμαι εγώ". Περιοδικό Κίνησης Σατύα Σάl Μπάμπα, Prashanti Vahini «Υπέρτατη Ειρήνη», Σελίδα 5. Αθήνα 1997. Μετάφραση: Δ. Μπεμπελίδη. Αχαλίνωτη δαιμονική υπερηφάνια! . Ο αρχηγός της κίνησης «Αρμονική Ζωή»( & στα DΝΑ 8euty City Spa) στην Ελλάδα, ο Αμερικανός Ρόμπερτ Νατζέμυ απευθυνόμενος σε «προχωρημένους» μαθητές είπε για τον Σάι Μπάμπα: «Εκείνος είναι ο Πανταχού Παρών, ο Πσντογνώστης και Παντοδύναμος Θεός, που βρίσκεται πάντα μαζί μας, όλες τις ώρες και σε όλα τα μέρη του κόσμου» !!? .. Κ Nazemy, Παρακαλώ Μπάμπα, δώσε μου ακρόαση, σελ.1, Άρθρα από εφημερίδες και περιοδικά, Έκδοση Ηλίανθος. Βουδιστική Παρατήρηση ή Γιόγκα σε δράση: Προτείνεται η βουδιστική άσκηση διαχωρισμού του εσωτερικού εαυτού σε 1 ) εαυτό που δρα και 2) εαυτό που παρατηρεί τον εαυτό που δρα, η οποία οδηγεί σε ψυχική απάθεια! Ο παρατηρητής εαυτός αποφαίνεται ένα «Α α, είναι ενδιαφέρον» σε οτιδήποτε, ανεξάρτητα αν αυτό είναι έγκαυμα τρίτου βαθμού ή το να μυρίζεις το άρωμα ενός λουλουδιού! Η καλλιέργεια αυτού του τύπου παρατήρησης ομοιάζει με το διαλογισμό μεταφερόμενο στη κατάσταση του ύπνου, που αναφέρεται ως η Τρίτη Πύλη των ονείρων: Καθώς ονειρεύεσαι βλέπεις κάποιον να κοιμάται, και αυτός είναι εσύ ο ίδιος. Στη περίπτωση αυτή ο νους είναι αφύλακτος όπως και κατά τον υπνωτισμό δίνοντας τη δυνατότητα στον δαίμονα να πλανήσει τον άνθρωπο π.χ. Με «εξωσωματικές εμπειρίες». Ίσως το ίδιο αποτέλεσμα να
64/150 

επιτυγχάνεται και με τη καλλιέργεια της παρατήρησης του εαυτού στη διάρκεια της εγρήγορσης. Πρόκειται πάντως για έναν διαχωρισμό του εσωτερικού εαυτού που δημιουργεί χώρο στον νου. Α) Εξοικείωση με αυτή την άσκηση είναι η παρατήρηση της αναπνοήςσυγκέντρωση του νου στην αναπνοή που δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τον διαλογισμό, καθώς δημιουργείται χώρος ανάμεσα στο άτομο και στις σκέψεις του αποτελώντας το πρώτο βήμα της μύησης. Αυτή η διαλογιστική άσκηση καλείται Σάματα στα Ινδικά και Σίνε στα Θιβετιανικά. Β) Ακολουθεί η άσκηση που ο Βούδας αποκαλούσε «συνειδητή προσοχή». Δεν είναι απλώς συγκέντρωση του νου αλλά πρόκειται για άσκηση διαλογισμού κατά την οποία ο διαλογιζόμενος επιδιώκει να αναγνωρίζει ότι συνειδητοποιεί καθετί που κάνει στη διάρκεια της ημέρας(π.χ. αναπνέω, βάφω, κάνω μπάνιο). Με άλλα λόγια πρόκειται για συγκέντρωση του νου στα αισθητά προξενώντας ευθεία κίνηση της ψυχής. Η προσπάθεια συνειδητής προσοχής εκπαιδεύει τον νου να αποκτά επίγνωση ότι ονειρεύεται κατά τη διάρκεια του ύπνου, οδηγώντας τον διαλογιζόμενο στη λεγόμενη Πρώτη Πύλη των ονείρων: Φθάνεις στη πρώτη πύλη των ονείρων όταν συνειδητοποιείς ότι ονειρεύεσαι. Η Πρώτη Πύλη των ονείρων αποτελεί τη βάση του ονειρέματος. Η επιμονή επίτευξης του ονειρέματος επιφέρει το ποθητό αποτέλεσμα. Όμως δεν εναποτίθεται εξ ολοκλήρου στο συνειδητό έλεγχο εκείνου που ονειρεύεται! Με άλλα λόγια, εκείνος που έχει εξασκηθεί σε νοητικά «παιχνίδια» παρατήρησης και ονειρέματος, μπορεί να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του να περνάει τις πύλες των ονείρων ακόμη και όταν δεν το έχει επιδιώξει αυτό από τη προηγούμενη νύχτα, ακόμη και εάν έχει διακόψει για χρόνια τη πρακτική του ονειρέματος! Διακρίνουμε δηλαδή ότι οι πρακτικές παρατήρησης και ονειρέματος καθιστούν αφύλακτο το νου. Με τη συνειδητή προσοχή λοιπόν πετυχαίνει ο διαλογιζόμενος να διαχωρίζει τον εσωτερικό του εαυτό με τη διαδικασία της παρατήρησης και στη συνέχεια εξοικειώνεται στο να παρατηρεί όχι πλέον το παρατηρούμενο αλλά τον παρατηρητή. Η εστίαση της προσοχής στη συνειδητή παρατήρηση δημιουργεί το παρατηρούμενο, τον παρατηρητή και τη διαδικασία της παρατήρησης. Ο παρατηρητής δεν υφίσταται αλλά αρχίζει να υπάρχει από τη στιγμή που λάβει χώρα η παρατήρηση. Όταν πάψει η παρατήρηση, παύει να υπάρχει και ο παρατηρητής. Έπεται η παρατήρηση του παρατηρητή, δηλαδή η μεταβολή του παρατηρητή σε παρατηρούμενο. Με την άσκηση αυτή ο άνθρωπος σχηματίζει την εντύπωση απουσίας διαχωρισμού με τον κόσμο, την οποία συναντούμε στα βρέφη. Στη Νέα Εποχή θεωρείται αληθινό ότι αντιλαμβανόμαστε που στη προκειμένη
65/150 

περίπτωση σημαίνει ότι αν δεν αντιλαμβανόμαστε διαχωρισμό με το περιβάλλον σημαίνει ότι δεν υπάρχεΙ. Διακρίνουμε ότι η Νέα Εποχή επιδιώκει να οδηγήσει τον άνθρωπο σε αντιληmική κατάσταση νηπιακής ή και βρεφικής ηλικίας καθιστώντας τον πειθήνιο όργανο. Συγκεκριμένα, η εξιστόρηση των γεγονότων της ζωής ή ανακεφαλαίωση των Τολτέκων είναι είδος παρατήρησης το οποίο συνοδεύεται από ειδικό τύπο αναττνοής και κίνησης αποτελώντας έντονη χρήση της φαντασίας επιστρατεύοντας τη μνήμη παράλληλα με τη συγκέντρωση. Η παρατήρηση οδηγεί σε ακινησία του νου που οδεύει στο σταμάτημα του εσωτερικού διαλόγου όπως και το παρατεταμένο ατένισμα αντικειμένων- πρακτικές που καθιστούν ευκολότερο το ονείρεμα. Η παρατήρηση δίνει τη ψευδαίσθηση «διαβάσματος της σκέψης του άλλου» με τη μορφή της εμπειρίας «πίσω από τα μάτια του». Μπορεί να πρόκειται για υποσυνείδητο βίωμα που προβάλλεται στο συνειδητό-ίσως λόγου του χώρου που δημιουργείται στο νου από την εστίαση στις οργανικές λειτουργίες- ως εμπειρία και αισθήματα κάποιου άλλου. Εκτός από τη ψυχολογική όμως ερμηνεία μπορεί να πρόκειται για το πνευματιστικό φαινόμενο της τηλεπάθειες, κυρίως όταν εφαρμόζεται συστηματικά η τεχνική της ανακεφαλαίωσης. Τα είδη της τηλεπάθειας είναι α) στο να βλέπει κανείς στον ύπνο του ή σε έκσταση τι γίνεται γύρω του ή μακριά του και β) στο να συλλαμβάνει τις σκέψεις των άλλων. Κατά τον πρώην μέντιουμ VΊctor Η. Ernest αυτό γίνεται όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε συνεργασία ή υπό τη κατοχή πονηρού πνεύματος. Η παρατήρηση δίνει τη ψευδαίσθηση στο νου ότι μπορεί να ταυτιστεί με ότι μπορεί να παρατηρήσει καθώς και ότι ο παρατηρητής που υποτίθεται είναι ο πραγματικός εαυτός δεν είναι τίποτα από όσα μπορεί να παρατηρήσει, ταυτιζόμενος με τον Θεό. Πρωτοπόρος διδάσκαλος στη Δύση αυτού του τύπου «παρατήρησης» είναι ο Γκουρού Νιζαργκαντάτα Μαχαράζ (Sri Maharaz Ι am that) Kαι ο μαθητής του, Dr. Steven Volinsky(Δες το συναίσθημα σαν αντικείμενο και ύστερα το αντικείμενο σαν «ενέργεια»? δηλ. χρήση φαντασίας). Αυτός ο διαχωρισμός του εσωτερικού εαυτού εμφανίζεται ως «επίτευξη ροής» από τον ψυχολόγο του Πανεπιστημίου του Σικάγο Μιχάλl Τζικτζεντμιχάλι, και «διαλογισμός σε δράση» στον αθλητισμό από τον Timothy Gallwey(Gallwey To Εσωτερικό Παιχνίδι του Tennis & Dr. Wayne W. Dyer «Πραγματική Μαγεία»). Εμπειρίες σαν τις ακόλουθες πετυχαίνονται με τη καλλιέργεια της παρατήρησης, το παρατεταμένο ατένισμα αντικειμένων, το σταμάτημα του εσωτερικού διαλόγου, το ονείρεμα μετά τη Τρίτη πύλη των ονείρων και κυρίως τις παραισθησιογόνες ουσίες. Η Σίρλευ Μακλέιν πρωτοπόρος του New Age, στην δραματοποιημένη
66/150 

τηλεοmική μεταφορά της μυστικιστικής εμπειρίας που είχε την ώρα που βρισκόταν μέσα σε θερμό λουτρό, αφηγείται: Όλο μου το σώμα έμοιαζε να επιπλέει. Σιγά- σιγά έγινα το νερό ... Ένιωσα τον εσωτερικό δεσμό της αναπνοής μου με τον παλμό της ενέργειας που περιτρυγύριζε. Στ' αλήθεια ήμουν ο αέρας, το νερό, το σκοτάδι, οι τοίχοι, οι σαπουνόφουσκες, το κερί, οι υγρές πέτρες κάτω από το νερό, ακόμη και ο ήχος από το ορμητικό ποτάμι, απέξω. Whitley Strieber, Shίrkey MacLaine «Επικοινωνία», «Μεταμόρφωση», Κι εσύ βλέπεlς τον εαυτό σου να βυθίζεται σε μια εκστατική κατάσταση, σε σημείο που νιώθεις ότι σχεδόν δεν υπάρχεις. Έζησα αυτή την ε μπειρία κι άλλοτε. Το χέρι μου μοιάζει να μην ακολουθεί το σώμα μου και δεν έχω σχέση με τα όσα συμβαίνουν. Απλώς κάθομαι εκεί, παρατηρητής, σε μια κατάσταση δέους και θαυμασμού. Playand Intrinsic Rewards Mihaly Csikszentmihalyi, Joumal of Humanistic Psychology, 15,3 (1975) Είδα καταρράκτες από ενέργεια να έρχονται κάτω από το έξω διάστημα, μέσα στους οποίους τα σωματίδια της ύλης δημιουργούνταν και καταστρέφονταν με ρυθμικούς παλμούς: Είδα τα άτομα των στοιχείων και εκείνα του σώματός μου να συμμετέχουν σε αυτόν τον κοσμικό χορό, αισθάνθηκα τους ρυθμούς του, άκουσα τον ήχο και εκείνη τη στιγμή ήξερα, αυτός ήταν ο χορός του Σίβα . Φρίτγιοφ Κάπρα, Βραβείο Nobel, Ph.D. Το Ταό και η φυσική Παρατίθεται και η εμπειρία ενός χρήστη του L.S.D. που σε χρήση άνω των τριάντα φορών προκαλεί σxιζοφρένεια. Η χρήση ναρκωτικών εκτός όλων των άλλων αρνητικών συνεπειών της, καθιστά τον νου ευάλωτο σε δαιμονικές επιδράσεις. Και το χειρότερο, μπορεί κάποιος να χρησιμοποιεί παραισθησιογόνα και έτσι να γίνεται ευάλωτος στους δαίμονες ενώ να πιστεύει ότι διευρύνει την αντίληψή του, ότι προοδεύει πνευματικά. Αποτελεί σατανική παγίδα για το χρήστη η δημιουργία ψευδαισθήσεων ομοίων με εκείνες που περιγράφονται σε Βουδιστικά κείμενα, όπως η Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών, ώστε ο επίδοξος αναζητητής να διαπιστώσει ότι έχει τις ίδιες εμπειρίες με τους Λάμα που θαυμάζει και ως εκ τούτου ότι βρίσκεται στο «σωστό» δρόμο ... Αν και η συναίσθηση του εαυτού έδειχνε να έχει σβήσει, ήξερα ότι τα σύνορα της ύπαρξής μου τώρα ήταν διαλυμένα, και ότι όλα τα άλλα σύνορα είχαν επίσης διαλυθεί. Όλα περιλαμβανομένου αυτού που υπήρξε ο εαυτός μου,
67/150 

ήταν ένα αιώνιο, γρήγορο περιδίνισμα των μορίων, όταν τότε ξαφνικά, έγινα κάτι διαφορετικό, μια αγνή, εκθαμβωτική ενέργεια που ήταν το όλον της ζωής. Τα είδη της Ψυχεδελικής Εμπειρίας των R.E.L. Masters & Jean Houston Ph.D. Η Τρίτη Πύλη των Ονείρων δημιουργεί την εντύπωση ότι ο άνθρωπος βρίσκεται έξω από το σώμα του ε<ρόσον μπορεί και το παρατηρεί από κάποια απόσταση(απόκτησε λοιπόν πρόσβαση στο ενεργειακό του σώμα ή «βυθίστηκε στο ναγκουάλ?) ομοιάζοντας με τις μεταθανάτιες εμπειρίες» των Νεοεποχιτών ψευδοδιδασκάλων( ήμουν λίγο πάνω από το σώμα μου το οποίο παρατηρούσα). Η «καλλιέργεια της παρατήρησης» μπορούμε να πούμε ότι συνεργάζεται με το ονείρεμα, δηλαδή ότι συντελεί στο να πραγματοποιηθεί αυτό. «Χωρίς ανακεφαλαίωση, δεν υπάρχει πρόοδος στο ονείρεμa». Caήοs Castaneda Ph.D «Η τέχνη των ονείρων» Η Καλλιέργεια της παρατήρησης διδάσκεται και στον Ισλαμικό αποκρυφισμό και στο Τάι Τσι Τσουάν(Κιού Ουόνγκ Κιτ) που αν και προβάλλεται ως γυμναστική είναι εμποτισμένο από την Ταοιστlκή θρησκεία επιδρώντας» στο υποτιθέμενο ενεργειακό σώμα, συνδέοντας το ορατό με το αόρατο. Πρόκειται για τον έλεγχο της μετακίνησης του αέρα μέσα στο σώμα- το Τσι χωρίς να ορίζεται το Τσι ως αέρας αλλά ως ζωτική ενέργεια (που βρίσκεται στο χώρο) χωρίς την οποία τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει- με σιγανές απλές κινήσεις. Το Τσι υποτίθεται ότι είναι ενέργεια η οποία υπάρχει στο ανθρώπινο σώμα αλλά και στο περιβάλλον και μέσω των κινήσεων και των αναπνοών του Τάι Τσl, χαληναγωγείται η ενέργεια του περιβάλλοντος χώρου προστιθέμενη σε εκείνη του ανθρώπου. Η ηρεμία οδηγεί στην εσωτερική σιωπή και στη καλλιέργεια της παρατήρησης. Robert Natzemy Η τέχνη του διaλOγισμOύ Dr. Wayne W. Dyer Ταξίδι στην ελευθερία Caήοs Castaneda Ph.D Μαγικά Περάσματα- η πρακτική σοφία των σαμάνων του αρχαίου Μεξικού Επιστήμονες- πρωτεργάτες της Νέας Εποχής είναι και ο φυσικός David Bohm(Nobel), ο Dr. Jean Houston, και ο MarceI Vogel ph.D (συνταξιούχος ερευνητής επιστήμονας της ΙΒΜ) με εξήντα Kατoχuρωμένες ευρεσυτεχνίες στο τομέα των κρυστάλλων!

68/150 

Η τρέλα χαρακτηρίζεται από αδράνεια της συνείδησης και αντίληψη του κόσμου μέσω του υποσυνειδήτου. Έτσι ο τρελός είναι εγκλωβισμένος σε ένα όνειρο αδυνατώντας να ξυπνήσει το συνειδητό του για να επικοινωνήσει με το Περιβάλλον του. Μπορούμε να πούμε ότι η Νέα Εποχή σπρώχνει τον άνθρωπο στη τρέλα αν υπολογίζουμε ότι με το διαλογισμό του διδάσκει να χρησιμοποιεί το χρόνο που είναι ξύπνιος για να ονειρεύεται, με το σταμάτημα του εσωτερικού διαλόγου και τη μη πράξη να αποβλέπει στην αδρανοποίηση της λογικής και την αυτονόμησή από αυτήν της βούλησης αντίστοιχο. Επίσης με το διαλογισμό και αντιστρόφως με το ονείρεμα επιδιώκεται συγχώνευση των καταστάσεων της συνείδησης, ήτοι της εγρήγορσης με το όνειρο στο οποίο το υποσυνείδητο παίζει κυρίαρχο ρόλο. Οι ασάνες επιφέρουν βιοχημική και ορμονική υπερέκκριση η οποία συνεπάγεται αλλοιωμένη αισθητηριακή αντίληψη. Παράλληλα οι γιογκικές αναπνευστικές ασκήσεις επιφέρουν έντονη αναμόχλευση του ασυνειδήτου αναγκάζοντάς το βίαια να μπερδευτεί με το συνειδητό. Οι δαίμονες χωρίζουν τον άνθρωπο, πρώτα από όλα από τον Θεό αλλά και εν συνεχεία από τον συνάνθρωπο και από τον ίδιο τον εαυτό του. Η αμαρτία είναι η συμμετοχή μας στη φθορά που εισήλθε στο κόσμο με τη παρακοή του ανθρώπου. Τα αποτελέσματα της αμαρτίας είναι θάνατος και μοναξιά. Ετυμολογικά «Άδης» προέρχεται από το στερητικό «Α-» και «-δης» που είναι ο δεύτερος αόριστος του ρήματος «ορώ» που σημαίνει «βλέπω». Δηλαδή ο Άδης αντιπροσωπεύει το σκοτάδι, την απουσία φωτός, μια κατάσταση βασάνων που ο άνθρωπος δεν βλέπει άλλον παρά μόνο τον εαυτό του, βιώνοντας τη μοναξιά απομακρυσμένος από τον συνάνθρωπο και από τον Θεό. Εσωτερική Σιωπή - Μη Πράξη: Η μαγεία περιστρέφεται σε δύο κεντρικούς άξονες: Το σταμάτημα του εσωτερικού διαλόγου και τη Μη Πράξη Carlos Castaneda Ph.D Ιστορίες Δύναμης Οι αποκρυφιστές επιδίδονται σε παρατεταμένο ατένισμα ανηκειμένων με ιδιόμορφο τρόπο καθώς και στον εξαναγκασμό του να μην συγκεντρώνονται στις σκέψεις τους ώστε να πετύχουν την εσωτερική σιωπή. Για το σκοπό αυτό εκτελούν ειδικές στάσεις και κινήσεις του σώματος και αναπνευστικές ασκήσεις οδηγούμενοι σε έκσταση, χωρίς να αποκλείεται και η χρήση παραισθησιογόνων ουσιών. Η Μη Πράξη ορίζεται ως μια ενέργεια χωρίς λογική συνέχεια. Είναι το να ενεργεί κάποιος χωρίς τη συμμετοχή της λογικής. Παραδείγματος χάρη να μπουσουλάει γύρω- γύρω, να περπατάει
69/150 

ανάποδα, να δένει και να λύνει τα κορδόνια των παπουτσιών του, να εστιάζει το βλέμμα του στις σκιές των αντικειμένων αντί σε αυτά κάθε αυτά τα αντικείμενα, να επιδιώκει «συνειδητή» προσοχή στη διάρκεια του ύπνου και τα λοιπά. Πρόκειται δηλαδή για αυτές καθ' αυτές ανόητες πράξεις που όμως οδηγούν στην αυτονόμηση του να ενεργεί κάποιος χωρίς τη συμμετοχή της λογικής. Η Μη Πράξη αποσκοπεί στην επίγνωση του ναγκουάλ *. Ο Κάρλος Καστανέντα μέσα από το στόμα του Χουάν Μάτους εξηγεί οτι: Η καλύτερη παρομοίωση του τονάλ και ναγκουάλ είναι σαν δύο νησιά. Το τονάλ πεθαίνει με τον θάνατο του ανθρώπου ενώ το ναγκουάλ είναι αθάνατο. Το τονάλ συνδέεται με τη λογική και την ομιλία ενώ το vαγκουάλ με το ονείρεμα, την όραση και κυρίως με τη θέληση. Ο μέσος άνθρωπος μπορεί να αγγίξει πράγματα με τα χέρια του ενώ ο μάγος με την γεύση, με την όαρρηση και κυρίως με τη θέλησή του. Τονάλ είναι οτιδήποτε για το οποίο έχουμε σκέψεις, λέξεις, αισθήματα και αποσκοπεί στο vα ερμηνεύει ότι αντιλαμβανόμαστε. Ναγκουάλ είναι αυτό που δεν έχουμε σκέψεις, λέξεις, αισθήματα Και είναι αυτό το οποίο μπορεί μόνο να παρατηρηθεί. Κάθε άνθρωπος έχει τονάλ και νayκoυάλ. Η διαφορά του μάγου από του μέσου ανθρώπου είναι ότι ο μάγος ξέρει πώς να φθάνει στο ναγκουάλ. Carlos Castaneda Ph.D Ιστορίες Δύναμης , Η δύναμη της σιωπής, Εσωτερική φλόγα, Ιστορίες δύναμης, Το δώρο του αετού, ο τροχός του χρόνου Dr. Wayne W. Dyer Δημιούργησε το πεπρωμένο σου Swuami Vίvecanada Ράτζα Γιόγκα & Πατατζάλι Γιόγκα Σούτρας Robert Najemy Η τέχνη του διαλογισμού, Γιόγκα για υγεία & ευημερία Jeims Macartney Γιόγκα: Το κλειδί της ζωής Lama Ole Nydal Η φύση των πραγμάτων, Διαμαντένιος δρόμος Για τους Πατέρες η ψυχή του ανθρώπου αποτελείται από τη λογική, το συναίσθημα και τη βούληση. Με το σταμάτημα του εσωτερικού διαλόγου αδρανοποιούμε τη λογική εφόσον ο νους διαθέτει λόγο και ως εκ τούτου μπορεί να μιλάει εκ<ρώνως ή από μέσα του. Με τη Μη Πράξη, αuτονομούμε τη βούληση από τη λογική επειδή προβαίνουμε σε δράση στην οποία η λογική τίθεται εκτός λειτoυργίας εξαιτίας της απουσίας λογικής συνέχειας. Το λογιστικό να διατάζει, να νουθετεί, να τιμωρεί και να εξουσιάζει, όπως ο lΒασιλέας τους δούλους. Ησυχίου του Πρεσβυτέρου «Προς Θεόδουλο Λόγος ψυχωφελής και σωτήριος περί νήψεως και αρετής κεφαλαιώδης» Μας δόθηκε από Εκείνον και το λογικό, για να διακρίνουμε το συμφέρον για την ψυχή. Όταν όμως η επιθυμία χωριστεί από το λογικό, γεννά την ηδονή
70/150 

και δεν επιτρέπει στην ψυχή να σωθεί και να ενωθεί με τον θεό. Αντωνίου του Μεγάλου «Παραινέσεις περί ήθους ανθρώπων και χρηστής πολιτείας» Φιλοκαλία των Νηπτικών Πατέρων Η εσωτερική σιωπή που θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος στη διδασκαλία της Νέας Εποχής, αδρανοποιεί την ομιλία και κατ' επέκταση τη λογική- το μέρος της ψυχής που πρέπει να κυριαρχεί στα άλλα δύο, συναίσθημα και βούληση, κατά την Ορθοδοξία. Η Μη Πράξη, που με δόλο προβάλλεται συναφής της ανιδιοτέλειας αποσκοπεί στην αυτονόμηση της βούλησης από την λογική. Η Νέα Εποχή ταυτίζει πονηρά το ανθρώπινο πρόσωπο που είναι δώρο Θεού με το πάθος της φιλαυτίας και επιδιώκει να το καταστρέψει. Η ενασχόληση με τον αποκρυφισμό απομακρύνει τη Χάρη του Αγίου Βαπτίσματος επιτρέποντας στα δαιμονικά όντα να δράσουν και να οδηγήσουν τον άνθρωπο στη πλάνη. Βιβλιογραφία – Βιβλιογραφικές Αναφορές: +Πρωτοπρεσβύτερου Αντωνίου Γ. Αλεβιζόπουλου, Δρ. Θεολογίας, Δρ. Φιλοσοφίας «Αποκρυφισμός, Γκουρουισμός, Νέα Εποχή ιχαήλ Γ. Χούλη, Θεολόγου Πνευματισμός, Παραψυχολογία και Μαγεία στο Φως του Χριστιανισμού Φωτοδότες Μοναχού Αρσένιου Βλιαγκόφτη Δρ Θεολογίας, Πτυχιούχου Φιλοσοφίας Σύγχρονες Αιρέσεις Εκδόσεις Παρακαταθήκη Διονυσίου Φαρασιώτη «Οι Γκουρού, ο Νέος και ο Γέροντας Παΐσιος» Θεσσαλoνίκη , Σταμούλης

(ΠΑΡΑ)ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Στο παρόν άρθρο θα αναφερθούμε σε ένα μεταφυσικό θέμα που αγνοούν στις ημέρες μας πολλοί, ακόμα και πιστοί χριστιανοί! Πρόκειται για τις ψυχικές δυνάμεις που διαθέτουν κάποιοι συνάνθρωποί μας, σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα χωρίς να το γνωρίζουν.

71/150 

Θα ανιχνεύσουμε δηλαδή και θα διελευκάνουμε συνοπτικά τι ακριβώς είναι οι δυνάμεις αυτές που εξασκούν αρκετοί άνθρωποι, από πού προέρχονται, πώς ονομάζονται και αν είναι επικίνδυνες ή όχι. Άραγε βαδίζουμε προς μια εξέλιξη ανώτερη του ανθρωπίνου είδους ή πρόκειται για κάτι το επικίνδυνο και καταστροφικό; Ο άνθρωπος γίνεται σιγά σιγά ανθρωπο-θεός, ή όσοι καταγίνονται με παρόμοιες τέχνες έχουν ξεφύγει από τον υγιή δρόμο; Μείνετε μαζί μας για να πλησιάσουμε από πολλές πλευρές το μυστήριο αυτό.

Τι εννοούμε όταν μιλάμε για (παρα)ψυχικές δυνάμεις. Όταν αναφερόμαστε, από εκκλησιαστικής πλευράς, στις λεγόμενες «ψυχικές δυνάμεις» εννοούμε εκείνες τις δυνάμεις που έχουν πηγή και περιεχόμενο μεταφυσικό και δαιμονικό. Σημειώνεται ακόμη ότι οι ψυχικές δυνάμεις που έχουν την έδρα τους στο υποσυνείδητο και τις οποίες διαθέτουν χιλιάδες άνθρωποι στον κόσμο χωρίς να το γνωρίζουν, έχουν σχέση με τη μεταβίβαση της σκέψης, τα προφητικά όνειρα, την αυτονάρκωση, τον πνευματισμό, την ψυχοκίνηση, την τηλεπάθεια, την μαντεία και ραβδομαντεία και την αυτονέκρωση από τον πόνο. Οι αποκρυφιστικές αυτές ικανότητες είναι εν περιλήψει οι εξής: Διαίσθηση: είναι η επίγνωση περιστατικών ή αντικειμένων χωρίς τη βοήθεια των αισθήσεων και συμβαίνει στην περίπτωση που δεν έχουμε τηλεπάθεια. Πρόγνωση γεγονότων: είναι η ικανότητα να αντιλαμβάνονται ορισμένοι πράξεις και καταστάσεις που θα συμβούν στο μέλλον. Οπισθόγνωση: είναι η ίδια ικανότητα με αντίθετη φορά, προς το παρελθόν (όταν η πράξη συνέβη). Τηλεπάθεια: είναι γνώση που ελήφθη από κάποιον ή κάποιους χωρίς να χρησιμοποιηθούν οι αισθήσεις και εξ αποστάσεως, από άλλο ή άλλα πρόσωπα. Τηλεκίνηση ή ψυχοκίνηση: είναι η ικανότητα της επέμβασης στην ύλη, στη βαρύτητα των αντικειμένων και στους νόμους της, ανατρέποντας εν μέρει και διανοητικά αυτούς τους νόμους. Ψυχομετρία: σημαίνει (παρα)ψυχική ιστορική ανάγνωση αντικειμένου και διεξάγεται συνήθως με το άγγιγμα του ειδικού μέντιουμ, με το οποίο ανασύρει από το παρελθόν του αντικειμένου πληροφορίες, που αφορούν τον κάτοχό του ή το ίδιο το αντικείμενο.
72/150 

Η παραϊατρική, τέλος, περιλαμβάνει "θεραπείες" και "εγχειρήσεις" χρησιμοποιώντας μόνο τα δάχτυλα ή κάνοντας διάγνωση εξ αποστάσεως (βλ. και «Παραφυσικά φαινόμενα και Παραφυχολογία», Nils O. Jacobson, εκδ. Κονιδάρη, Αθ. 1977, σελ. 21-24).

Γιατί έχουν περιεχόμενο δαιμονικό αυτές οι δυνάμεις και όχι καθαρά φυσική και ανθρώπινη πηγή. Ο Kurt Koch, ο διακεκριμένος Γερμανός ειδικός στα θέματα του αποκρυφισμού και διδάκτωρ θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Tubingen, συμβούλεψε μέσα στα 25 χρόνια παρεμφερούς πείρας του 11.000 ανθρώπους, που είχαν σχέση με τον αποκρυφισμό. Αναφέρει περιπτώσεις στις οποίες όταν κάποιος ή κάποιοι προσεύχονταν, το εκκρεμές και οι ψυχικές δυνάμεις όσων εξασκούσαν ακόμη και τη ραβδοσκοπία έμεναν ανενεργά. Οι δυνάμεις φυσικά που διαταράσσονται με την προσευχή δεν είναι υγιείς δυνάμεις και ο ίδιος ο Koch έφθασε στο συμπέρασμα πως οι ψυχικές δυνάμεις -που είναι υπερβολικά επιζήμιες για τη σωτηρία του χριστιανού και δεν θα πρέπει επ' ουδενί λόγω να τις επιδιώκει- αποκτώνται είτε κληρονομικά από κάποιον πρόγονο που εξασκούσε την μαγεία, είτε από τη χρήση μαγικών συνταγών. Ουδέτερες πάντως δυνάμεις, της φύσεως δηλαδή του ανθρώπου, δεν υπάρχουν. Ή θα είναι εκ Θεού ή εκ του διαβόλου ("Το Αλφάβητο του Αποκρυφισμού", Kurt Koch, εκδ. Στερέωμα, 1993, σελ. 159-16). Σ'; αυτό το συμπέρασμα έχει φτάσει η 2.000 ετών πείρα της Εκκλησίας.

Γιατί είναι επικίνδυνες αυτές οι δυνάμεις για όσους τις εξασκούν. Διότι από αυτές τις δυνάμεις προξενούνται αρνητικά συμπτώματα στη ζωή πολλών ανθρώπων, και ιδιαίτερα στις οικογένειες των διαμέσων -μέντιουμ (ατυχήματα, αυτοκτονίες, ψυχικές διαταραχές, δερματικά νοσήματα, καταληπτική ακινησία, επιληψίες, κλεπτομανία, πυρομανία κ.λπ.), χωρίς οι περισσότεροι να μπορούν να εξηγήσουν και να συνδέσουν την επίδραση που υπέστησαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους από γητέματα, επίσκεψη σε μέντιουμ, εξάσκηση ταρώ, ευχές από μάγους κ.α. με τέτοιου είδους παθήματα.

73/150 

Τα μέντιουμ και οι μάγοι αναπτύσσουν ψυχικές δυνάμεις. Τι ακριβώς συμβαίνει στις συνεδριάσεις που κάνουν. Ψυχοκινητικά φαινόμενα, τύπου Γιούρι Γκέλλερ, συμβαίνουν και κατά τη διάρκεια πνευματιστικών συνεδριάσεων: "Ο καναπές σύρθηκε μπροστά όταν τον κοίταξε (το προικισμένο άτομο) {για μας αρνητικά ψυχοδυναμούχο άτομο}, έπειτα τραβήχτηκε πίσω λες και το φύσηξε πέρα με την αναπνοή της, και όλα τα πράγματα σκόρπισαν φύρδην μίγδην πάνω στο τραπέζι. Το ταμπούρλο ανέβηκε μέχρι το ταβάνι. Τα μαξιλάρια πήραν μέρος στο παιχνίδι, και δεν άφησαν τίποτα όρθιο πάνω στο τραπέζι. Ο κύριος Μ έπεσε από την καρέκλα του. Αυτή η καρέκλα -μια βαρειά καρέκλα τραπεζαρίας από μαύρη καρυδιά- σηκώθηκε στον αέρα, έπειτα έπεσε με πάταγο πάνω στο τραπέζι, για να σηκωθεί πάλι..." ("Παραψυχολογία, Μύθος ή πραγματικότητα", εκδ. Θυμάρι, Αθ. 1981, Μπάμπη Δερμιτζάκη, σελ. 109-113). Αν αυτά οι διάφοροι υπερασπιστές της τηλεκινησίας προσπαθούν να τα παρουσιάσουν σαν προσωπικά κατορθώματα των διαμέσων, νομίζουμε ότι διαθέτουν υπέρ το δέον φαντασία. Και μόνο οι ιδεολογικές προϋποθέσεις των πνευματιστών και η αντίχριστη κοσμοθεωρία τους είναι αρκετά για να αποδείξουν πως εδώ πρόκειται για πνευματικές στην κυριολεξία δυνάμεις, και όχι διανοητικές, που χειρίζονται τα διάφορα αντικείμενα με καταστροφική μανία, εφαρμόζοντας οργανωμένο μάλιστα σχέδιο. Λίγα λόγια για την «τηλεκίνηση». Τι περιλαμβάνει και τι παραδείγματα έχουμε για να το αντιληφθούμε. Μιλώντας για τηλεκίνηση δεν έχουμε παρά να αναφέρουμε το διάσημο μέντιουμ Γιούρι Γκέλλερ. Στις εμφανίσεις του Γιούρι Γκέλλερ, διάφορα αντικείμενα (πχ. αλουμινένιες βέργες, μαχαιροπήρουνα, δείκτες ρολογιών, ψαλίδια κ.λπ.) παραμορφώνονται ξαφνικά, είτε με τη θέλησή του(;), είτε, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, σε πολλές περιπτώσεις χωρίς καν να το επιδιώκει. Η "ενέργεια" που εκλύει δρα, σε αρκετές περιπτώσεις, απρόσμενα και ανεξέλεγχτα. Αυτό συμβαίνει διότι το υποκείμενο δεν είναι ο φορέας της ενέργειας, αλλά «κάτι άλλο» έξω από αυτόν ή μέσα του, που τον εξουσιάζει. Μετά από κάθε επίδειξη του Γκέλλερ εκατοντάδες τηλεθεατές από όλο τον κόσμο συνειδητοποιούν ότι μπορούν να κάνουν το ίδιο. Να λυγίσουν μέταλλα διανοητικά(;), να διαβάσουν σφραγισμένες επιστολές, να μαντεύσουν τη σκέψη των διπλανών τους ή να περιγράψουν το σχήμα, μέγεθος και την εικόνα κρυμμένων σχεδίων. Ανάμεσά τους και πολλά παιδιά. Για τα τελευταία αυτά αναφέρεται πως ύστερα από μαρτυρίες των γονέων τους, «μετά την ανάπτυξη της ικανότητας να λυγίζουν μέταλλα, πέφτουν συχνά σε
74/150 

κατάσταση ύπνωσης. Στην κατάσταση αυτή ενεργούν σαν αυτόματα και με τον τρόπο αυτό πολλαπλασιάζονται οι κίνδυνοι για την ζωή τους»("Καταπληκτικά επιστημονικά πειράματα για την Παραψυχολογία", Tohn Taylor, εκδ. Ωρόρα, 1981, σελ. 107). Πρόκειται για τεχνικές του πνευματισμού, που δεν οφείλονται στους πνευματιστές, αλλά στον αόρατο σατανικό κόσμο. Εδώ εντάσσονται και οι πνευματιστικές θεραπείες και εγχειρήσεις, χωρίς δηλ. να αγγίξει κανείς τον ασθενή ή να χρησιμοποιήσει ιατρικά όργανα.

Ο σατανάς τι ακριβώς είναι για την Εκκλησία και τι ρόλο παίζει σε τέτοιες καταστάσεις. Σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία ο σατανάς είναι ένας εκπεσών άγγελος, που επαναστάτησε κατά του θελήματος του Θεού και από τότε προσπαθεί να παρασύρει τους ανθρώπους μακριά από το Χριστό, οδηγώντας τα θύματά του στην καταστροφή, την απογοήτευση και την αυτοκτονία. Σήμερα, ο διάβολος, ο κατήγορος των ανθρώπων ενώπιον του Θεού, δεν εμφανίζεται με αποκρουστική μορφή, γιατί κανείς δεν θα πλησίαζε σ'; αυτόν, αλλά παρασύρει τους ανθρώπους παρουσιάζοντας ορισμένες δικές του δυνάμεις (ψευτοθαύματα και ψευτοθεραπείες ασθενειών) είτε ότι προέρχονται από το Θεό, είτε ότι προέρχονται από τις κρυμμένες δήθεν εσωτερικές βιολογικές δυνάμεις του ανθρώπου που επανενεργοποιούνται και πάλι, είτε ότι προέρχονται από τη συνειδησιακή και διανοητική εξέλιξη του ανθρώπου. Γιατί αποκλείεται ο άνθρωπος να έχει μαντικές ικανότητες μέσω του εγκεφάλου του, που να μην γνωρίζει ακόμη, και κάποιοι να τις έχουν αντιληφθεί νωρίτερα. Κάτι τέτοιο αποκλείεται παντελώς. Θα αναφέρουμε ένα παράδειγμα από την ιστορία της Εκκλησίας. Στην Καινή Διαθήκη, στις Πράξεις των Αποστόλων (16,16-18), αναφέρεται χαρακτηριστικά η περίπτωση κοπέλλας την οποία "κατείχε" μαντικό πνεύμα και μάντευε, προέλεγε τα μελλούμενα, φέρνοντας αρκετό χρήμα μ' αυτόν τον τρόπο στα αφεντικά της, σ' ένα κύκλο αδίστακτων ανθρώπων που την εκμεταλλεύονταν, στη μακεδονική πόλη των Φιλίππων. 'Οταν ο Παύλος διέγνωσε το ύπουλο σχέδιο του διαβόλου, που βρισκόταν μέσα της, καθώς η ίδια εμπόδιζε τον Παύλο και τον Σίλα να κηρύξουν το ευαγγέλιο της σωτηρίας, φωνάζοντας, ενώ εκείνοι κήρυτταν, στους παρευρισκομένους ακροατές ότι πρόκειται για ανθρώπους του Θεού, στην προσταγή του Παύλου προς το πονηρό πνεύμα, εκείνο εγκατέλειψε την γυναίκα και έκτοτε αδυνατούσε παντελώς να μαντέψει.
75/150 

Βλέπουμε στο παράδειγμά μας, πως δεν διστάζει ο Σατανάς να παρουσιαστεί ως πνεύμα Θεού ή άγγελος φωτός για να παραπλανήσει τους πιστούς και να πετύχει τα καταχθόνια σχέδιά του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το "πνεύμα πύθωνος" του κοριτσιού, το μαντικό αυτό πνεύμα, απέβλεπε στο να πείσει ακόμα και τους πλέον δυσκολόπιστους ανθρώπους της πόλης ότι πράγματι έλεγε την αλήθεια, να οδηγήσει σε μια τυφλή εμπιστοσύνη τους πιστούς της δαιμονοκρατούμενης υπηρέτριας και τέλος να προσεταιριστεί τον απόστολο των εθνών, να τον πλησιάσει φιλικά, ώστε να μην κινδυνεύει από τη δύναμη του Θεού ("Με οδηγό τον Παύλο", Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκη, Αθήνα 1982, σελ. 154). Το ότι ο Παύλος εναντιώθηκε και εδίωξε το πνεύμα αυτό σημαίνει πως δεν ήταν του Θεού και επομένως ο χριστιανισμός καμμία σχέση δεν μπορεί να έχει με τέτοιου είδους μαντείες.

Δεν πρόκειται για επιστήμη, αλλά για καμουφλαρισμένο σατανικό παιχνίδι. Οι παραψυχολόγοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρόκειται για εξωτερίκευση φυσικών δυνάμεων, που σε ύπνωση, τάχα, βρίσκονται μέσα μας. Κορυφαία όμως μέντιουμ έχουν παραδεχθεί ότι οι δυνάμεις μέσω των οποίων επιτελούν τα περίεργα αυτά φαινόμενα δεν είναι δικές τους, αλλά εξωτερικές, που εισέρχονται μέσα τους κατά τη διάρκεια των πειραμάτων. Κάτι επίσης πολύ σημαντικό: Όταν προσεύχονται χριστιανοί κοντά τους, δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Ένα παράδειγμα θα βοηθήσει να το καταλάβουμε: Ο πολύ γνωστός θεραπευτής-μέντιουμ William Branham πριν από χρόνια αποκάλυψε τον πνευματιστικό χαρακτήρα της δραστηριότητάς του λέγοντας: «όταν οι άγγελοί μου δεν είναι παρόντες, δεν μπορώ να θεραπεύω». Όταν ο Branham μιλούσε στην Καλσρούη και τη Λωζάνη, υπήρχαν στους θεατές πολλοί πιστοί χριστιανοί, που προσεύχονταν λέγοντας: «Κύριε, αν η δύναμη θεραπείας αυτού του ανθρώπου είναι δική Σου, επίτρεψέ του να θεραπεύσει. Αν δεν είναι δική σου, τότε εμπόδισέ τον». Και στις δύο προσπάθειες για θεραπεία ο Branham είπε από την εξέδρα: «Υπάρχουν εδώ δυνάμεις που με ταράζουν. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα» («Το Αλφάβητο του Αποκρυφισμού», Kurt E. Koch, εκδ. Στερέωμα, 1993, σελ. 223,224).

Τα φαινόμενα αυτά είναι διαδεδομένα και μέσα στον χριστιανικό κόσμο. Τα υποτιθέμενα αυτά «χαρίσματα» και «δυνάμεις» έχουν ξετρελάνει τους παραψυχολόγους προσπαθώντας να τα ερμηνεύσουν, ενώ οι πιο έξυπνοι από τους αποκρυφιστές τα διαδίδουν ως «νέα διανοητική και αισθητική γνώση». Εμφανίζονται, ιδιαίτερα σήμερα, στο θρησκευτικό χώρο και σε
76/150 

πιστούς ακόμη χριστιανούς, ανεξαρτήτως δόγματος, παραπλανώντας τους αμαθείς, και όσους έχουν μεσάνυχτα από την υγιή παράδοση της Εκκλησίας, ότι πρόκειται για ενέργειες του Αγίου Πνεύματος. Στον σατανά στην εποχή μας αρέσει να κρύβεται κάτω από χριστιανικό μανδύα. Τα νέοχαρισματικά κινήματα παγκοσμίως και οι οπαδοί της λεγόμενης «χριστιανικής επιστήμης» είναι γεμάτα από παρόμοιες εκδηλώσεις του πονηρού πνεύματος, πλαισιωμένες από ευσέβεια, πνευματικότητα και φιλανθρωπία για καλλίτερη συσκότιση των αφελών και χλιαρών.

Δεν σημαίνει βέβαια ότι κάθε ψυχοπαθολογική εκδήλωση είναι αποτέλεσμα αποκρυφισμού. Αυτό πρέπει να το διευκρινήσουμε. Τα όσα επισημαίνουμε δεν σημαίνουν με κανέναν τρόπο φυσικά ότι κάθε μορφή ψυχοπαθολογικής εκδήλωσης ή οποιοδήποτε ατύχημα και άσχημο περιστατικό στη ζωή ορισμένων συνανθρώπων μας οφείλεται πάντοτε σε αποκρυφιστική επιρροή ή ανάμειξη. Εκείνο πάντως που πρέπει να γίνει κατανοητό στο ευρύ κοινό είναι πως οι αποκρυφιστικές θεραπείες από πλανόδιους «γιατρούς-;μάγους-μέντιουμ» ή ο βελονισμός με χρήση πνευματιστικών τεχνικών ή η ύπνωση που συνδέεται με μεθόδους μετενσάρκωσης και επιστροφής σε προηγούμενες υποτιθέμενες ζωές ή οι θεραπείες με χρήση μαγνητισμού-;αύρας κ.λπ., αφήνουν μόνιμες ψυχοσωματικές βλάβες στους ενδιαφερόμενους-θύματα, διαταραχές στη ζωή τους και το κυριότερο απώλεια της ειρήνης και της σωτηρίας των ψυχών τους. Τα αρνητικά αυτά συμπτώματα δεν ανιχνεύονται τη στιγμή της θεραπείας και παραμένουν κρυφά για μεγάλο διάστημα μετά τη συνάντηση με τον αποκρυφιστή -; θεραπευτή [βλ. "Το Αλφάβητο του Αποκρυφισμού", Kurt Koch, εκδ. Στερέωμα, 1993].

Η ίδια η ψυχή του ανθρώπου πάντως είναι βέβαιο ότι διαθέτει δυνάμεις και ότι ενεργεί. Τι είδους δυνάμεις διαθέτει. Η ανθρώπινη ψυχή διαθέτει πράγματι ενέργεια με την οποία μπορεί να επηρεάσει διάφορα εσωτερικά όργανα θετικά ή αρνητικά, να νικήσει τον πόνο, να ξεπεράσει τα όρια της ανθρωπίνης δυνάμεως ή να δημιουργήσει αυθυποβολή με θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα πάνω στον οργανισμό και ακόμη να επηρεάσει δια της υποβολής άλλους ανθρώπους ή ακαριαία και νοερώς να μεταφέρει τη σκέψη σε μακρότατες αποστάσεις, αλλά όλες αυτές οι δυνάμεις:
77/150 

είναι φυσικές δυνάμεις, γίνονται εν γνώσει και με τη θέληση της ψυχής, εν πλήρη συνειδήσει του υποκειμένου, δεν τον επηρεάζουν αρνητικά, δεν είναι ανώτερες από αυτές που έχει ο άνθρωπος όταν βρίσκεται σε εγρήγορση και δεν επιστρέφουν στην πηγή τους, απ' όπου εξεπέμφθησαν.

Εντελώς διαφορετικά πράγματα, όμως, συμβαίνουν στα διάμεσα και στα τηλεκινητικά πειράματα. Κατά τη διάρκειά τους: ακούγονται κρότοι, εμφανίζονται φωτεινά φαινόμενα, μεταβάλλεται η θερμοκρασία των ιδίων και του χώρου, τα μέντιουμ πέφτουν σε έκσταση, διαταράσσεται βαθύτατα ο οργανισμός τους (συμφόρηση, δύσπνοια, σπασμοί, αφροδισιασμοί κλπ.), αγνοούν το τι θα συμβεί διότι δεν γίνεται με τη θέλησή τους και δεν το κατευθύνουν οι ίδιοι, τα εκτοπλάσματα (φαντάσματα) που παράγονται κινούνται, σκέπτονται και μιλούν λογικά, ζωντανά και με προγραμματισμένο σχέδιο, προτιμούν το σκοτάδι για να δράσουν και όχι το φως, και απορροφώνται στο τέλος από το σώμα του διαμέσου. (βλ. «Αναστάσιου Πιέριου, «Η αθανασία της ψυχής και τα ψυχικά φαινόμενα», εκδ. β';, Αθ. 1974)

Πώς εξηγούνται από τους άθεους και υλιστές τα φαινόμενα αυτά. Για κάποιον άθεο ή υλιστή όλα τα φαινόμενα που αναλύονται στους τομείς που αναφέραμε παραπάνω, είναι αποτέλεσμα αγνώστων διεργασιών της ύλης, και μόνο αυτής, και επομένως εναπόκειται στη φιλότιμη προσπάθεια του
78/150 

επιστημονικού κόσμου λειτουργίας της ύλης.

να

ανακαλύψουν

τις

καινούργιες

πτυχές

της

Για το Χριστιανισμό όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο μονόπλευρα όσο τα αντιμετωπίζει ο υλισμός, αλλά και η επιστήμη. Γνωρίζουμε από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη, από σύνολη την αποκάλυψη του Θεού, τη ζωή των προφητών, του Ιησού Χριστού και των αποστόλων, από τους βίους των αγίων και την όλη πορεία της Εκκλησίας, ότι υπάρχει αναμφισβήτητα αόρατος πνευματικός κόσμος που περιβάλλει τον υλικό και μάλιστα ότι υπάρχουν πνεύματα, που επαναστάτησαν εναντίον του Θεού και του σωτήριου θελήματός του, προσπαθώντας να παρασύρουν στην καταστροφή αυτή και τους ανθρώπους και μέσω αυτών ολόκληρη την υλική δημιουργία. Επομένως, σε πολλές αθώες φαινομενικά επιδείξεις πνευματιστικών ή παραψυχολογικών κύκλων, τα μάτια πνευματικών ανθρώπων, ασκητών ή ιερέων, με πολύχρονη πείρα στον αγώνα με τον Σατανά, αναγνωρίζουν την επέμβασή του στα υλικά αντικείμενα, με σκοπό να πλανέψει και αποπροσανατολίσει, προς την ηθική τους πτώση, όσο το δυνατόν περισσότερες ψυχές. Πολλοί Παραψυχολόγοι μάλιστα, στην προσπάθειά τους να εξηγήσουν λογικά την ύπαρξη μεταθανάτιου κόσμου, αρνήθηκαν εκ των προτέρων το Θεό και την 2.000 ετών πνευματική πείρα της Εκκλησίας, την οποία από προκατάληψη δεν συμβουλεύτηκαν.

Ορισμένοι προσπαθούν σε πολλά σύγχρονα βιβλία τους να μας πείσουν ότι μέσα από τέτοιες δυνάμεις και ενέργειες φαίνεται η εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους σε ανώτερες και τελειότερες μορφές. Αυτό δεν ισχύει, διότι ψυχοκινητικά και παραψυχολογικά φαινόμενα συμβαίνουν σε υστερικά, νευρωτικά και επιληπτικά άτομα. Το γεγονός αυτό παρασιωπάται από τους περισσότερους συγγραφείς παραψυχολογικών και αποκρυφιστικών βιβλίων. Ο ψυχίατρος και εγκληματολόγος Κ. Λομπρόζο στο βιβλίο του "Πνευματισμός και Υπνωτισμός" αναφέρει ότι εξέτασε πάνω από 33 περιπτώσεις υπνωτισθέντων ατόμων με προορατικές και παραψυχολογικές ιδιότητες, εκ των οποίων όλοι υπήρξαν υστερικοί, πολλοί επιληπτικοί και οι πάντες νευρωτικοί. Είναι γεγονός μάλιστα ότι τα υστερικά άτομα σε περίοδο μεγάλης κρίσης καταφέρνουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα, όπως είναι το να μαντεύουν λέξεις, αριθμούς, ονόματα, χαρτιά από τράπουλες, να σχεδιάζουν τις εικόνες που βρίσκονται πίσω τους με κλειστούς οφθαλμούς, να
79/150 

αναγνωρίζουν αντικείμενα κρυμμένα από τα μάτια τους (χαρτί, ξίφος, κέρμα, σπαθί) κ.α. Το γεγονός, λοιπόν, ότι αυτές οι καταστάσεις συμβαίνουν σε υστερικούς, κατά κανόνα, ανθρώπους, το ότι η υστερία σημαίνει οργανική νεύρωση (εκτόνωση απωθούμενων συγκινήσεων στο σώμα μας), το ότι έχει πάντα σχέση με την καταπιεσμένη υπαρξιακή ενοχή στο ασυνείδητο -κατά τον Έριχ Φρομ "αυτή καθ' εαυτή η νεύρωση είναι τελικά ένα σύμπτωμα ηθικής αποτυχίας"("Εγχειρίδιο Ποιμαντικής Ψυχολογίας", Ιω. Κορναράκη, Τεύχος Α', εκδόσεις Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 1984, σελ. 183-4), μας πείθει ότι, όσον αφορά τις ψυχοκινητικές και γενικά παραφυσικές αντιδράσεις, δεν πρόκειται για μια εξέλιξη του ανθρωπίνου όντος ή της συνείδησης του ανθρώπου σε τελειότερες μορφές, όπως συμφέρει σε ορισμένους να παρουσιάσουν το όλο θέμα, αλλά για έκπτωση από την ψυχοσωματική υγεία. Σε τελευταία ανάλυση, η θεραπεία της υστερικής αιτίας των φαινομένων αυτών, με την ταπείνωση και τις γνήσιες αξίες του χριστιανισμού, δια του μυστηρίου της Μετανοίας και Θ. Ευχαριστίας, θα σήμαινε προφανώς και το τέλος των παράξενων αυτών ενεργειών και θα οδηγούσε σε προσωπική σωτηρία τους υπευθύνους των.

Παρόμοια παραψυχολογικά «κατορθώματα» συμβαίνουν και μέσα σε ορισμένες χριστιανικές ομάδες. Πώς εξηγείται το φαινόμενο αυτό. Πρώτα πρώτα, όποιος δηλώνει ότι είναι χριστιανός δεν σημαίνει πως είναι και στην πραγματικότητα. Το Πνεύμα φυσικά «όπου θέλει πνέει», αλλά είναι απολύτως διαπιστωμένο ιστορικά ότι δεν κατέρχεται στους αμαρτωλούς, τους γεμάτους πάθη και ανεξέλεγκτη φαντασία ανθρώπους, παρά μόνο σε εκείνους που καθαρίστηκαν, φωτίστηκαν και θεώθηκαν δια της χάριτος του Θεού και της δικής τους άσκησης και έφτασαν έτσι σε ύψη αρετής, σύμφωνα με το Γρηγόριο το Θεολόγο και τους νηπτικούς πατέρες της Εκκλησίας. Αποκλείεται επομένως να είναι οι εκδηλώσεις που παρουσιάζουν οι νεοπροτεστάντες -;γλωσσολαλιές, ερμηνείες γλωσσών, θεραπείες μπροστά σε ακροατήριο, οράματα, άκρατο γέλιο, σπασμοί κ.λπ.- άνωθεν επέμβαση και πρόκειται μάλλον ή για υποβολή και αυθυποβολή ή για έντεχνη εξαπάτηση ή για σατανική πλάνη. Το γεγονός ακόμη ότι πολλά μέντιουμ ισχυρίζονται ότι διάφοροι άγιοι τους αποκαλύπτουν κείμενα και μηνύματα θρησκευτικά, δείχνει το μέγεθος της σύγχυσης των θυμάτων αυτών αναφορικά με την αληθινή προφητεία, που είναι εκ Θεού.
80/150 

Τι μας συμβουλεύει η Αγία Γραφή γι'; αυτά τα εξαπλωμένα σήμερα φαινόμενα των ψυχικών ενεργειών. Στην Αγία Γραφή ο Θεός απαγορεύει αυστηρά στους πιστούς να έχουν σχέση με τέτοιου είδους ενέργειες: «Δεν θα υπάρχει μεταξύ σας μάγος, που θα ψάλλει μαγικές ωδές, ούτε άνθρωπος που θα φαίνεται να μιλά από την κοιλιά του, ούτε τερατοσκόπος (που θα παρατηρεί τέρατα στον ουρανό για να προλέγει το μέλλον), ούτε άλλος που θα ρωτά τους νεκρούς (πνευματιστής). Εκείνος που θα κάνει τέτοια πράγματα (θα) είναι σιχαμερός μπροστά στον Κύριο, τον Θεό σου» (Δευτερ. 18,11). Δεν πρέπει να μας διαφεύγουν ακόμη τα λόγια του Χριστού, ότι δηλαδή «θα σηκωθούν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες και θα σας δείξουν σημεία και τέρατα» (Ματθ. 24,24), καθώς και οι συμβουλές του αποστόλου Παύλου: «Κακοί και πλάνοι θα κάνουν όλο και χειρότερα για να απατήσουν και να απατηθούν» (Β'; Τιμοθ. 3,13).

Τι ρόλο παίζει η φαντασία στο παιχνίδι των ψυχικών αυτών ικανοτήτων. Όλα τα είδη της μαγείας και μάλιστα η τηλεκινησία, η διόραση, η αστρική προβολή, ο πνευματισμός κλπ. δουλεύουν και ενεργούν μέσα από τον παράγοντα "φαντασία". Όταν λέμε φαντασία, εννοούμε μια ανυπόστατη θεωρία, χωρίς πραγματική βάση, που δρα μεταξύ του νου και των αισθήσεων. Η φαντασία, που κυριεύει το νου του ανθρώπου, είναι συνέπεια του προπατορικού αμαρτήματος, κατά τον Μάξιμο τον Ομολογητή, τους αγίους Κάλλιστο και Ιγνάτιο Ξανθόπουλους και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Ο Θεός μάλιστα είναι αφάνταστος και καθαρός νους. Για να αποκτήσει ο πιστός μνήμη Θεού και καθαρή προσευχή, πρέπει να απαλλαγεί από τη φαντασία, τα σχήματα και τα είδωλα, σύμφωνα με τους αγίους της Εκκλησίας μας, που μόνο έτσι ενώθηκαν με το Θεό, απ'; αυτή ήδη τη ζωή. Φαντασία διαθέτει στο σύμπαν ο άνθρωπος και ο διάβολος. Γι' αυτό και η φαντασία αποβαίνει πολλές φορές σύνδεσμος μεταξύ σατανά και ανθρώπου και ο άνθρωπος πέφτει στην παγίδα του με το να γίνεται κατοικία ακαθάρτων λογισμών. Διότι ο δαίμονας, χωρίς να διαθέτει σώμα, πολεμά τον άνθρωπο δια της φαντασίας. Όταν ο νους απαλλαγεί από φανταστικές εικόνες και μορφές, μπορεί να δει το Θεό, να θεολογήσει και να θεραπευτεί από ποικίλα ψυχολογικά προβλήματα. Η φαντασία συνδέεται πολύ με την υπερηφάνεια (δημιουργεί έπαρση) και με τα όνειρα (προέρχονται συνήθως από τα πάθη και επιτίθεται ο δαίμονας δι'
81/150 

αυτών). Στις περιπτώσεις αυτές, η Χάρη του Θεού απομακρύνεται από τον άνθρωπο και αρχίζουν να υφίστανται πλήθος νοσήματα. Ας μη ξεχνάμε πως ο διάβολος έπεσε από υπερηφάνεια. Και παραμένει πατέρας του εγωισμού και της οίησης, απ' την αρχή μέχρι το τέλος της ιστορίας. Στην καρδιά κάθε ανθρώπου, κάθε στιγμή της ζωής του, θα πρέπει μόνο να κατοικεί ο φυσικός νοικάρης της, αλλά και ιδιοκτήτης της ταυτόχρονα, δηλαδή ο Ιησούς Χριστός, ο δημιουργός του ανθρώπου. Διαφορετικά θα υπάρχει ο δαίμονας, που θα επιβάλει την χειρότερη τυραννία.

Το χρέος των χριστιανών Οι απόκρυφες πρακτικές των οπαδών της Νέας Εποχής σημαίνουν συμφωνία με το πονηρό και κοσμικό πνεύμα. Χρέος των χριστιανών είναι να κάνουμε πεποίθησή μας και να επισημαίνουμε προς όλους τα λόγια του Χριστού: «εάν ο Υιός σάς ελευθερώσει θα είστε πραγματικά ελεύθεροι» (Ιω. 8,36). Διότι ο μοναδικός δρόμος υγιούς πνευματικής ζωής είναι η τετραπλή πανοπλία της χριστιανικής ζωής, σύμφωνα με τις Πράξεις 2,42: "ο Λόγος του Θεού, η ενότητα των πιστών, η Αγία Κοινωνία και η προσευχή". Ο τέλειος χριστιανικός δρόμος είναι το να αγωνιζόμαστε για την επικράτηση του θελήματος του Θεού στον κόσμο και την "άπαξ παραδοθείσα τοις αγίοις πίστιν", αφού «καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από κάθε μολυσμό σαρκός και πνεύματος, τελειοποιούμενοι στην αγιωσύνη με φόβο Θεού» (Β' προς Κορινθίους: 7,1).
Μιχαήλ Γ. Χούλης Θεολόγος, καθηγητής Μ.Ε.

Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Ξέρομε ότι ή μαγεία είναι δαιμονική ενέργεια. Γι' αυτό κατ' αρχήν αναφερόμαστε επιγραμματικά στην 1) ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝ Γνωρίζομε ότι οι δαίμονες είναι εκπεσόντες άγγελοι. Ομως και μετά την πτώση τους δεν έπαυσαν να διατηρούν κάποιες ιδιότητες των αγγελικών νοερών ουσιών, όπως το κοϋφον, το άεικίνητον και το ασώματον (κατά την διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Δαμάσκηνου). Δεν έπαυσαν να είναι νόες
82/150 

ου σωματικώς περιγραφόμενοι, ουδέ τριχή διάστατοι. Δεν έπαυσαν να είναι αόριστοι, δηλαδή μη περιοριζόμενοι υπό τειχών, θυρών και κλείθρων. (Ασώματοι βέβαια και άϋλοι, όσον προς ημάς. Οχι σε σύγκριση με τον Θεό. Πάν γαρ το συγκρινόμενον προς τον Θεόν, παχύ τε και ϋλικόν ευρίσκεται). Συνέχισαν λοιπόν οι δαίμονες να είναι νόες, νοερές ουσίες. Πανέξυπνοι και πανεπιστήμονες. Μόνο που με την πτώση τους από φωτεινοί νόες έγιναν σκοτεινοί νόες. και έτσι διέστρεψαν την εξυπνάδα και την επιστημοσύνη τους σε σκοτεινά νοήματα και ύπουλες μεθοδεΐες. σε παγίδες δηλαδή, που κάνουν και ένα Μέγα Αντώνιο να τρομάζει και να απορεί: Τις άρα παρέρχεται ταύτας;. Πρώτη, ως γνωστόν, παγίδα του διαβόλου είναι το να πείση τους ανθρώπους ότι δεν υπάρχει. Μερικοί το κατοχυρώνουν αυτό και με... πατερικές ρήσεις. Γιατί λένε οι Πατέρες ότι ό διάβολος, ως σκότος δεν μετέχει εις το είναι αλλά εις το είναι. Πρέπει λοιπόν να ποϋμε (έστω κι αν είναι περιττό) ότι αυτό δεν σημαίνει ότι ό διάβολος είναι ανύπαρκτος! 'Απλώς σημαίνει ότι δεν μετέχει στην όντως ζωή, στην ζωή του Θεοϋ. και κατά άποβολήν της όντως ζωής έγινε νεκρόν πνεύμα, νεκροϋν τους εγγίζοντας (λέει ό άγιος Γρηγόριος ό Παλαμάς). και νεκρόν πνεύμα -ξανατονίζομε- δεν σημαίνει ανύπαρκτος. Οσον άφορα την αντιμετώπιση της μαγείας από την Εκκλησία, ό ιατρός ποιμήν πρέπει να κάνει κατ' αρχήν: 2) ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ. Πρέπει πρωτίστως να εξετάσει μήπως πρόκειται για κατά φαντασίαν μάγια. Αναφέρουμε ενδεικτικά δύο αληθινά περιστατικά από τα πάμπολλα κωμικοτραγικά συμβαίνοντα, που κάθε ιερέας θα μπορούσε να διηγηθεί. α) Ενας πατέρας καλεί τον ιερέα στο σπίτι του ζητώντας του να διαβάσει εξορκισμούς στο παιδάκι του, που βρίσκεται σε πυρετικό κώμα. Ό ιερέας διαπιστώνει έκπληκτος ότι δεν έχουν πάει ακόμη το παιδί στον γιατρό... β) Μια κυρία οδηγώντας το νεοαποκτηθέν αυτοκίνητο της, το ρίχνει σε χαντάκι. Έντρομη τρέχει στον Ιερέα να της διαβάσει εξορκισμούς, γιατί πιστεύει ότι της έκανε μάγια ή πεθερά της. Ό ιερέας διαπιστώνει ότι ή κυρία πήρε το δίπλωμα οδηγήσεως νύχτα, και ότι ή ταλαίπωρη πεθερά είναι ανεύθυνη για το δυστύχημα. Μπαίνοντας οϋσιαστικώτερα στο θέμα μας πρέπει να παρατηρήσωμε ότι, και σ' αυτές τις περιπτώσεις (πού δεν είναι τόσο κωμικές όσο φαίνονται), και στις περιπτώσεις καθαρά δαιμονικής ενεργείας, το πανικόβλητο θϋμα ζητάει
83/150 

άμεσα και απτά αποτελέσματα απελευθερώσεως του από το κακό. Αποτελέσματα εδώ και τώρα. Πολύ χαρακτηριστικά έλεγε κάποιος κοινωνιολόγος: πως να το κάνομε; Ο,τι και να λέμε, είμαστε άνθρωποι των κουμπιών και των χαπιών. Θέλουμε πατώντας ένα κουμπί, ή πίνοντας ένα χάπι, να λυθούν αμέσως και άνωδύνως όλα μας τα προβλήματα. Ζητάμε αυτόματες λύσεις, έστω κι αν ξέρουμε ότι δεν είναι γνήσιες λύσεις. Μας βολεύουν αυτές οι ψευτολύσεις, γιατί δεν απαιτούν ίδρωτα και κόπο. Μια τέτοια αντίληψη δυστυχώς μας χαρακτηρίζει και ως προς τη σχέση μας με την Εκκλησία. Τέτοιες όμως λύσεις αυτόματες δεν δίδει ή Εκκλησία. Για την Εκκλησία είναι αδιανόητη 3) Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΓΕΙΑ. Καί εδώ ακριβώς έγκειται το δύσκολο έργο της Εκκλησίας: Να βοηθήσει τους πιστούς να καταλάβουν ότι οι μαγικές λύσεις, (πού τόσο άφθονες προσφέρονται στο 8ΐιρ6Γ ιη&Γΐίεΐ της παραθρησκείας) όχι απλώς δεν είναι λύσεις, αλλά αντίθετα είναι ακόμη πιο σίγουρο δέσιμο στο μαγγανοπήγαδο των δαιμονικών ενεργειών. Καί πρέπει να είποΰμε ότι αυτό το όντως δύσκολο έργο της Εκκλησίας, το δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο κάποιες νοσηρές τάσεις (συχνά εμφανιζόμενες μεταξύ των πιστών) όπως είναι: ή θαυματολα-γνεία, ή όραματολαγνεία και ή χαρισματολαγνεία. Αυτού του είδους οι λαγνείες ενισχύουν την μαγική αντίληψη για το έργο της Εκκλησίας, και ως εκ τούτου αποτελούν αποβλητέα καρκινώματα. Οι άγιοι Πατέρες, ως έμπειροι χειρουργοί-ϊατροί φρόντιζαν πάντοτε να καθαρίζουν το Σώμα της Εκκλησίας από τέτοιους κακοήθεις όγκους. Ενδεικτικά αναφέρομε δύο περιστατικά από τον βίο του Μεγάλου Παχωμίου: α) Κάποιος πλανεμένος μοναχός προκαλούσε τους πατέρες του κοινοβίου του άββά Παλάμωνα (Γέροντα του Παχωμίου) λέγοντας τους: Όποιος έχει πίστη, ας σταθεί πάνω σε κάρβουνα αναμμένα και να απαγγείλει το Πάτερ ημών. Παρά τις νουθεσίες του άββά Παλάμωνα, ό άφρων μοναχός δεν συνήλθε από την δαιμονική του έπαρση. Πήδηξε γυμνόπους επί της άνθρακιάς, και είπε την Κυριακή προσευχή μέχρι τέλους, μένοντας αβλαβής (αβλαβής στα πόδια - όχι και στο κεφάλι). και την άλλη μέρα φεύγοντας ώνείδιζε τους αδελφούς: Ταλαίπωροι, που είναι ή πίστη σας;. Φυσικά δεν

84/150 

άργησαν να παρουσιασθούν εμφανέστερα τα συμπτώματα δαιμονισμού του εν λόγω άδελφοϋ. β) Αργότερα στο κοινόβιο του Μεγάλου Παχωμίου πήγαν κάποιοι αιρετικοί μοναχοί και τον προκαλούσαν να περπατήσουν μαζί πάνω στο νερό του πόταμου, για να φανεί ποιος είναι πιο ενάρετος. Ό άγιος τους απάντησε με ταπείνωση: Ό πόθος του Παχωμίου δεν είναι να διέλθει αυτόν τον ποταμό τον υδάτινο, αλλά εκείνο τον πύρινο ποταμό, ό όποιος πρόκειται να με σύρει βιαίως ενώπιον του φοβερού βήματος του Χρίστου, για να κριθώ ό πολυαμάρ-τητος. Γι' αυτό φροντίζω· και γι' αυτό αγωνίζομαι. Αυτές δε τις σατανικές ενέργειες που μου προβάλλετε, τις αποστρέφομαι και τις βδελύσσομαι. και μετά ό όσιος παρήγγειλε αυστηρά στους αδελφούς να μην επιθυμήσουν ποτέ να ιδούν οπτασία ή αποκάλυψη ή δαίμονες. Ούτε να ενοχλούν τον Θεό με τέτοιες ανάρμοστες αιτήσεις. 4) Η ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΩΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΩΣ ΚΑΚΟΠΡΑΞΙΑ. Είναι φανερό ότι τα προαναφερθέντα νοσηρά συμπτώματα της θαυματολαγνείας, όραματολαγνείας και χαρισματολαγνείας, αποτελούν καρπούς του πνεύματος της πλάνης. και δεν ξεχνάμε ότι το πρώτο πνεύμα που εξορκίζαμε στους προς το άγιο βάπτισμα ερχόμενους, είναι το δαιμόνιο της πλάνης. Ή Εκκλησία θεωρεί κατ' εξοχήν δαιμονόπληκτο τον άνθρωπο που κατέχεται από τέτοιο πνεύμα. Για να γίνει, λοιπόν, κάποιος μέλος της Εκκλησίας, ή οποία είναι στύλος και έδραίωμα της αληθείας, πρέπει πρώτα να ελευθερωθεί από αυτό το πνεύμα της πλάνης. Ομως ό διάβολος, όπως υπογραμμίζει και ό άγιος Ιωάννης ό Χρυσόστομος, δεν κατακτά τον άνθρωπο μόνο ως πνεύμα πλάνης, αλλά και ως πνεύμα είδωλολατρείας και πάσης πλεονεξίας, όπως επίσης και ως πνεύμα ψεύδους και πάσης ακαθαρσίας. Δηλαδή ή δαιμονική κατοχή δεν εκδηλώνεται μόνο ως κακοδοξία αλλά και ως κακοπραξία' ως διεστραμμένος τρόπος ζωής. Σ' αυτό που έχει λεχθεί, ότι ή μεγαλύτερη επιτυχία του διαβόλου είναι να πείθει τον άνθρωπο ότι δεν υπάρχει, θα μπορούσε να προστεθεί ότι μια εξ ίσου επιτυχημένη παραπλάνηση του ανθρώπου από τον διάβολο είναι να τον κάνει να πιστεύει ότι δαι-μονόπληκτος είναι μόνο αυτός που κυλιέται στην γη βγάζοντας αφρούς από το στόμα, τρίζοντας τα δόντια και βλαστημώντας ιερόσυλα. 'Αλλοίμονο δεν είναι μόνο τέτοιοι αυτοί που βρίσκονται υπό την εξουσία των δαιμόνων. Ή Παράδοση της Εκκλησίας με συνέπεια παρουσιάζει ως δαιμονόπληκτο τον κάθε άνθρωπο που εκούσια υποδουλώθηκε σε κάποιο πάθος, όσο μικρό κι
85/150 

αν φαίνεται. Γιατί, όπως λέει ό άγιος Ιωάννης ό Χρυσόστομος, και το σπουργίτι έστω και αν δεν έχει πιαστεί ολόκληρο αλλά μόνο από το ποδαράκι του στην παγίδα που του στήσανε, βρίσκεται όμως στην εξουσία εκείνου που έστησε την παγίδα. Καί συνεχίζει ό άγιος Ιωάννης αναφερόμενος στην φρικτή περίπτωση του ανθρώπου που πιάνεται στην παγίδα όχι από το ποδαράκι, αλλά από την τσέπη του, δηλαδή τον φιλάργυρο. Ή θάλεγε κανείς για τον φιλάργυρο; (λέει ό άγιος Ιωάννης). Δεν είναι κι αυτός δαιμονισμένος; Ποιος μπορεί ποτέ να τον συγκρατήσει; στην περίπτωση των δαιμονισμένων της χώρας των Γεργεσηνών, οι δαίμονες υποχώρησαν στο πρόσταγμα του Κυρίου, και βγήκαν αμέσως από το σώμα των ανθρώπων. Ό υποδουλωμένος όμως στο πνεύμα της φιλαργυρίας, ούτε στο πρόσταγμα του Χριστού υποχωρεί. Δεν υπακούει. Οχι επειδή είναι ισχυρότερος του Χριστού. 'Αλλά επειδή ό Χριστός δεν μας φρονηματίζει χωρίς τη θέληση μας. Ποιος λογικός άνθρωπος θα ήθελε να συναναστρέφεται με τέτοιου είδους ανθρώπους; Εγώ τουλάχιστον θα προτιμούσα να ζω μαζί με χίλιους δαιμονισμένους, παρά με ένα που υποφέρει από αύτη την άρρώστεια. Ίΐ παρόμοιο κάνουν όλοι μαζί ο'ι δαιμονισμένοι με αυτό που τόλμησε να κάνει ό Ιούδας; Αν κάποιος μπορούσε να ίδεϊ καθαρά τον δαίμονα που βρίσκεται μέσα σε ένα τέτοιον άνθρωπο, θα διε-πίστωνε ότι είναι πολύ πιο άγριος και μανιώδης από αυτούς που βγήκαν από τους δαιμονισμένους των Γεργεσηνών. Αφήσαμε τον άγιο Ιωάννη να μιλήσει λίγο περισσότερο για να τονισθεί ότι: Ή κεντρική πόρτα εισόδου των δαιμόνων στον άνθρωπο είναι ή καταφρόνηση των εντολών του Θεού, και ή αντικατάσταση του γενηθήτω το θέλημα Σου της Κυριακής Προσευχής με το γενηθήτω το θέλημα μου. Ό άνθρωπος που γλυκάθηκε με τα σιρόπια της αυτονομίας και σιχάθηκε το ζών ύδωρ της υπακοής, αποτελεί κελεπούρι για τον διάβολο. και μάλιστα κελεπούρι που το πιάνει χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Ή μεγαλύτερη αφορμή ξεκούρασης για τον διάβολο είναι το να κάνουμε τα θελήματα μας. Γιατί έφ' όσον τα θελήματα ημών ποιούμεν, ου πολεμούσι μεθ' ημών οι δαίμονες, όπως λέει και ό άββάς Ποιμένας: τα γαρ θελήματα ημών δαίμονες γεγόναοί' και αυτοί εΐοίν οΐ θλίδοντες ημάς, ίνα πληοώοωιιεν αυτά. στις 9 δίαίειηβηΐδ του ιδρυτή της Εκκλησίας του Σατανά αναφέρεται: ό σατανάς ενσαρκώνει την ικανοποίηση των παθών. Αφού λοιπόν ό διάβολος αποκτά εξουσία πάνω στον άνθρωπο όχι κατά τρόπο μαγικό, αλλά με την ελεύθερη συγκατάθεση του θεληματάρη
86/150 

ανθρώπου, είναι αυτονόητο ότι και ή απαλλαγή από την επήρεια των δαιμόνων δεν μπορεί να γίνει με τρόπο μαγικό. Ή περί παθών διδασκαλία της Εκκλησίας είναι το κατ' εξοχήν κεφάλαιο της ορθοδόξου ανθρωπολογίας, το όποιο αποτελεί την καλύτερη 5) ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΜΑΓΙΚΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Αποτελεί το καλύτερο αντίδοτο στον άνθρωπο που δηλητηριάστηκε από αύτη την αντίληψη. και λέμε δηλητηριάστηκε γιατί πρόκειται για μια βαρεία δηλητηρίαση, που αποτελεί την κυριώτερη νοσογόνο αιτία. Από αυτήν κυρίως υποφέρει ό κάθε (κατά φα-ντασίαν ή πραγματικά) μαγεμένος, που καταφεύγει στο ιατρείο της Εκκλησίας. Καί είναι εγκληματικό να τον άφήσωμε να πιστεύει ότι φορώντας ένα σταυρό ή πίνοντας ένα μπουκάλι αγιασμό όλα θα πάνε καλά. Χρειάζεται πρώτα να του έπισημάνωμε ποιες είναι οι πόρτες που χρησιμοποιεί ό διάβολος για να μπει στην ζωή των ανθρώπων και έπειτα να του μάθουμε πως κλείνουν αυτές οι πόρτες και πως ανοίγει ή θύρα ελέους του Θεού. και πάνω άπ' όλα να τον βοηθήσωμε να καταλάβει ότι για να κλείσουν οι μεν και να ανοίξει ή δε, χρειάζεται δουλειά. και εκ μέρους τον δουλειά. Ένας Τούρκος αξιωματικός, που ήταν βαρεία άρρωστος, έστειλε κάποτε στον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό μια λεκάνη με νερό για να την ευλογήσει ώστε να την πιει ως φάρμακο. Ό άγιος κάνοντας σωστή διάγνωση του πρότεινε κάποιο άλλο φάρμακο, σίγουρα πολύ ακριβότερο. Του λέει: Θα σου ευλογήσω το νερό με δυο προϋποθέσεις: α) Να σταματήσεις να μπεκροπίνεις, και β) να δώσεις ελεημοσύνη στους φτωχούς το 1/10 της περιουσίας σου. Με άλλα λόγια, ό άγιος Κοσμάς ό Αιτωλός είπε στον Τούρκο: α) δεν είμαι μάγος, και β) αν θέλεις να γίνεις ΚΑΛΑ (το καλά με κεφαλαία), αγωνίσου εσύ ό ίδιος να ελευθερωθείς από τα τυραννικά αφεντικά που λέγονται πνεύμα φιληδονίας και πνεύμα φιλαργυρίας. Έτσι θα γίνεις και καλά (το καλά με μικρά), δηλαδή θα θεραπευθείς από την άρρώστεια. Ό Τούρκος υποσχέθηκε ότι θα κάνει αυτά που του ζήτησε ό άγιος. και μόνο τότε ό άγιος Κοσμάς του έστειλε τον αγιασμό. Ακριβώς αυτό είναι το έργο της Εκκλησίας: Να βοηθήσει τους πιστούς να διακρίνουν μεταξύ του ΚΑΛΑ (με κεφαλαία) και του καλά (με μικρά). Κι αν είναι εγκληματικό (όπως είπαμε) να άφήνωμε τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι με την μαγική χρήση των άγιαστικών μέσων της Εκκλησίας όλα θα πηγαίνουν καλά, άλλο τόσο εγκληματικό είναι να τους άφήσωμε να πιστεύουν ότι αυτό το καλά (με μικρά), δηλαδή ή ανακούφιση του άνθρωπου από κά87/150 

ποια προσωρινά προβλήματα, ταυτίζεται με το ΚΑΛΑ (με κεφαλαία), δηλαδή τη σωτηρία του όλου ανθρώπου από την δουλεία της αμαρτίας, και από τις συνέπειες της: την φθορά και τον θάνατο.

Ό Χριστός έγινε άνθρωπος, όχι για να μας δώσει την δυνατότητα να φοράμε φανέλλες με την ξενόγλωσση διακήρυξη ΝΟ ΡΚΟΒΛΕΜ (έστω κι αν αυτό το problem είναι ή ενόχληση ή και ή κατάληψη από κάποιο δαιμόνιο), αλλά για να μας δώσει την δυνατότητα να γραφεί το όνομα μας εν ούρα-νοϊς. Αυτό είναι το πρώτο ζητούμενο. και αυτό πρέπει να μάθουμε τους πιστούς μας πρώτα να ζητάνε. και αυτή είναι ή πρώτη ή μοναδική αιτία χαράς για όλη την Εκκλησία. Ας θυμηθούμε ότι όταν επέστρεψαν οι έβδομήκο-ντα μετά χαράς λέγοντες: Κύριε, και τα δαιμόνια υποτάσσεται ήμΐν εν τω ονόματι σου, ό Χριστός τους απάντησε: Εν τούτω ΜΗ χαίρετε, ότι τα πνεύματα ύμϊν υποτάσσεται· χαίρετε δε ότι τα ονόματα υμών έγράφη εν τοις ούρανοϊς. Καί επειδή (όπως είπαμε) θέλουμε εδώ και τώρα γεγονότα και όχι απλώς νεφελώδεις υποσχέσεις, γι' αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι: ή εγγραφή των ονομάτων εν ούρανοϊς δεν είναι ένα ωραίο σχήμα λόγου που περιγράφει μεταφορικά κάποια νεφελώδη έσχατολογική ελπίδα. Ισα-'ίσα είναι μία εδώ και τώρα ένταξη στο Σώμα της Εκκλησίας. Δηλαδή, κάτι το πολύ συγκεκριμένο και σαφές. Έξω από αυτό το Ενα Σώμα της Μιας Εκκλησίας, οποιαδήποτε νίκη (εντός εισαγωγικών) κατά του διαβόλου, οποιαδήποτε απαλλαγή (εντός εισαγωγικών) από την εξουσία του διαβόλου είναι φιάσκο. Είναι μπλόφα. και αποτελεί μεγάλη επιτυχία του διαβόλου το να δημιουργήσει στον άνθρωπο την 8) ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΓΕΙΑ Στόν βίο του αγίου Ανδρέα του δια Χριστόν σάλου θα έχετε διαβάσει για την περίπτωση του μάγου Βιργινίου. Σάς θυμίζω με συντομία το περιστατικό: Κάποια γυναίκα μαθαίνοντας ότι ό άντρας της την απατάει, κατέφυγε στον μάγο Βιργίνιο. Εκείνος της υποσχέθηκε να την βοηθήσει. και αποκαλύπτοντας της κάποιες αμαρτίες της, ενίσχυσε την πίστη της προς αυτόν. Μετά ό μάγος πήγε σπίτι της, ζήτησε λάδι και νερό, τα έβαλε σε ένα καντήλι, πήρε μια λαμπάδα, άναψε το καντήλι και το έβαλε μπροστά στις εικόνες. Ολα τα έκανε με φαινομενική ευλάβεια. Τέλος πήρε μια ζώνη, κάτι ψιθύρισε, έκανε τέσσερεις κόμπους και την έδωσε στην γυναίκα να την φοράει κατάσαρκα.
88/150 

Αποτέλεσμα; Αμεσο και εντυπωσιακό! Ό άντρας της σταμάτησε τις εξωσυζυγικές σχέσεις και έγινε υποδειγματικός σύζυγος. Το πρόβλημα λύθηκε. Ολα φαινόταν ότι πήγαιναν καλά. Μέχρι που ή πλανεμένη γυναίκα άρχισε να δέχεται σφοδρές δαιμονικές επιθέσεις κυρίως την νύχτα. Το πονηρό πνεύμα ζητούσε την ανταμοιβή του, έφ' όσον εκείνη πρώτη κατέφυγε σ' αυτό. Τράβηξε πολλά ή ταλαίπωρη για να καταλάβει ότι δαίμονας δαίμονα ουκ έκβάλλει. και ότι ή συμμόρφωση του συζύγου της ήταν φιάσκο του διαβόλου. Καί τότε θυμήθηκε ότι πρέπει να αρχίσει να προσεύχεται και να νηστεύει. και τότε θυμήθηκε να καταφύγει στον μαθητή του αγίου Ανδρέα, τον 'Επιφάνιο. Ας ακούσουμε και την εξήγηση που έδωσε ό άγιος Ανδρέας στον 'Επιφάνιο, για το πως ό διάβολος απέκτησε εξουσία σ' αυτήν την γυναίκα. Οι άγιοι, κατά τον απόστολο Παΰλο, τα νοήματα του διαβόλου ουκ άγνοοϋσι. Ό διάβολος, είπε ό άγιος Ανδρέας, συνηθίζει πρώτα να διώχνει την χάρη του Θεού από τους ανθρώπους, και ύστερα να μπαίνει μέσα τους ανεμπόδιστα. Ή θεία Χάρη δεν φεύγει επειδή φοβάται τον διάβολο, αλλά επειδή αποστρέφεται και σιχαίνεται την δυσωδία της αμαρτίας. Ό διάβολος δεν οδηγεί τον άνθρωπο στην αμαρτία τυραννικά. Απλώς τον πειράζει, τον ερεθίζει και του φέρνει πονηρούς λογισμούς. Αν ό άνθρωπος υποχωρήσει στην σατανική πρόκληση και πέσει στην αμαρτία, ό διάβολος αποκτά δικαιώματα επάνω του και ή χάρη φυγαδεύεται. Κάτι παρόμοιο συνέβη και με την δυστυχισμένη γυναίκα. Την φθόνησε ό διάβολος επειδή ήταν ευσεβής και σεμνή, και θέλησε να την υποδουλώσει. Χρησιμοποίησε στην αρχή την άσωτεία του συζύγου της για να την οδηγήσει στον μάγο Βιργίνιο. Κατάφερε έπειτα να του δώσει ή ίδια με την θέληση της τα απαραίτητα για την μαγεία. Προσπάθησε μετά να απομακρύνει από πάνω της την χάρη του αγίου Βαπτίσματος. Χρησιμοποίησε το καντήλι αντί για κολυμβήθρα, το νερό αντί για το αγιασμένο νερό του Βαπτίσματος, το λάδι αντί για το άγιο Μύρο, την λαμπάδα αντί για τα κερία που έκαιγαν την ώρα του μυστηρίου. Οσον αφορά τους κόμπους της ζώνης, εκεί έδεσε τον διάβολο και την πρόσταξε να την φορεί κατάσαρκα, για να τον έχει διαρκώς τυλιγμένο στην μέση της. Αυτά είπε ό άγιος Ανδρέας στον μαθητή του Έ-πιφάνιο. Είναι φανερό ότι ή γυναίκα αυτής της ιστορίας έπεσε στην παγίδα του διαβόλου, επειδή είχε υποδουλωθεί οτήν μαγική αντίληψη για τα άγιαστικά

89/150 

μέσα της Εκκλησίας. και έτσι δεν κατάλαβε και την θεατρινίστικη ευλάβεια του μάγου Βιργίνιου. Θα μας συγχωρηθεί για μια ακόμη φορά να επαναλάβουμε: Οταν τα Μυστήρια και όλα τα άγιαστικά μέσα της Εκκλησίας τα δοΰμε σαν ξερές μαγικές τελετές και σαν σύμβολα ξεκομμένα από την ορθόδοξη έκκλησιολογία και ανθρωπολογία, τότε τα απογυμνώνουμε από την ζωοποιό χάρη τους, (δηλαδή τα καταντάμε ανενεργά), και καταλήγαμε να πετάμε τα άγια τοις κυσί. Έτσι αντί να τα χρησιμοποιούμε για να καταισχύνουμε και να εμπαίζουμε τον διάβολο, του δίνουμε το δικαίωμα να μας εμπαίζει αυτός με αυτά. και να μας πλανά, ακόμη και με το σημείο του Σταυροΰ, δηλαδή με το κατ' εξοχήν όπλο που χρησιμοποιεί ή Εκκλησία εναντίον του. Ακριβώς γιατί δεν τηρούμε τίς 9) ΣΩΣΤΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΧΡΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΑΓΙΑΣΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ ΜΑΣ Ένθυμεϊσθε ότι με τον δεύτερο εξορκισμό προ του βαπτίσματος, επιτιμάμε τον διάβολο εν ονόματι του σωτηριώδους πάθους του Κυρίου ημών Ίησοϋ Χρίστου. Ό Χριστός, όταν ήλθε ή ώρα των αγίων Παθών Του, είχε ειπεί: Νυν ό άρχων του κόσμου τούτου έκβληθήσεται έξω. Κάγώ εάν υψωθώ εκ της γης, πάντας ελκύσω προς έμαυτόν. Ό Σταυρός του Χρίστου είναι ή συντριβή του διαβόλου. Ό Χριστός, λέει ό άγιος Ιωάννης ό Χρυσόστομος, έκανε όπως ένας βασιλεύς, ό όποιος άφοϋ συλλάβει κάποιον λήσταρχο, αυτόν μεν τον φυλακίζει και τον τιμωρεί, τους θησαυρούς του δε τους μεταφέρει στα βασιλικά θησαυροφυλάκια. Έτσι και ό Χριστός, άφοϋ με τον θάνατο Του φυλάκισε τον λήσταρχο διάβολο και τον δεσμοφύλακα του, τον θάνατο, μετέφερε όλον τον πλούτο τους, δηλαδή το ανθρώπινο γένος, στα βασιλικά θησαυροφυλάκια. Αυτό φανερώνει και ό απόστολος Παύλος λέγοντας: Έλυτρώσατο ημάς εκ της εξουσίας του σκότους και μετέστησεν εις την βασιλεία του Υίοϋ της αγάπης αυτού. Τί κρίμα, λοιπόν, και τι ντροπή, ενώ έχομε την δυνατότητα δια του Σταυροϋ να μετατεθούμε στην βασιλεία του Υιού της αγάπης αΰτοΰ, τί κρίμα και τί ντροπή να αφήνουμε τον διάβολο να μας μεταθέτει στην βασιλεία του σκότους, εμφανιζόμενος ενίοτε ως Χριστός εσταυρωμένος ή και παρακινώντας μας να κάνουμε το σημείο του Σταυροϋ. Καί είναι προφανές ότι ό άνθρωπος γίνεται δεκτικός σε τέτοιες πλάνες, από την στιγμή που θα αφήσει να τον κυριεύσει ή έπαρση και το δαιμονικό πνεύμα της αυτονομίας. Γιατί ακριβώς τότε, έστω κι αν εκκλησιάζεται, έστω κι
90/150 

αν εξομολογείται, στην ουσία καταντάει να χρησιμοποιεί την Εκκλησία και την εξομολόγηση ως μέσα ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣΗΣ. Ό μακαριστός Γέροντας Δανιήλ ό Κατουνακιώτης αναφέρει ένα συγκλονιστικό περιστατικό, το όποιο συνέβει σε κάποιον διάκονο Ιερόθεο στην Ιερά Μονή του Ρωσσικού. Ό εν λόγω διάκονος, λέει ό Γέρων Δανιήλ, νέος ων ήρξατο αυτοβούλως (δηλαδή άνευ ευλογίας· να το σαράκι της αυτονομίας!...), ήρξατο λοιπόν αυτοβούλως να αγρυπνεί μεγάλως, δι' όλης της νυκτός ιστάμενος και ποιών μετανοίας· τούτον ίδών ό διάβολος, άρχισε να του παρουσιάζει πλήθος θεωριών καθ' έκάστην. Του παρουσίαζε τον Χριστό, την Παναγία, αγγέλους κ.λ.π. και για να τον πείσει ό πονηρός ότι δήθεν οι θεωρίες αυτές ήταν από τον Θεό, του έλεγε: Να εγώ, ό Χριστός, έχω σκοπό να σε αξιώσω μεγάλων χαρισμάτων (θυμηθείτε την χαρισμα-τολαγνεία που λέγαμε)· μόνο, του λέει ό διάβολος, να προσέξεις να μην απατηθείς από τον δαίμονα της υπερηφάνειας· και πάντοτε να κάνεις τον σταυρό σου, για να φυγαδεύεται ή επήρεια του εχθρού. Να λοιπόν που μπορούμε να δίνουμε δικαίωμα στον διάβολο να μας διδάσκει δήθεν πως πρέπει να φυλαγώμαστε από τις μεθοδεϊες του και να μας προτρέπει να κάνουμε και το σημείο του Σταυροϋ. Καί συνεχίζει ό Γέρων Δανιήλ για τον ταλαίπωρο Ιερόθεο: Πολλάκις του έφαίνετο ό διάβολος ως Εσταυρωμένος, ενώπιον του οποίου έκαμε με προσοχήν τον σταυρόν του και τον κανόνα του· και του έδείκνυε θεωρίας κι αποκαλύψεις μυρίας· ου μην δε -προσέξτε-τοϋ έδείκνυε και τα ελαττώματα των πατέρων (Καρπός της αυτονομίας είναι και το δαιμονικό σύνδρομο του αυτόκλητου κριτή πάσης της οικουμένης). Καί να σκεφθεί κανείς (συνεχίζει ό Γέρων Δανιήλ), ότι όλα αυτά ό Ιερόθεος τα έξωμολογεϊτο συνεχώς. Οι δε πνευματικοί βλέποντες σταυρούς και ταπεινώσεις και ότι απέφευγε πάσαν άργολογίαν, τον έθεώρουν άγιον της εποχής. 'Από την παγίδα κατάφερε να τον γλυτώσει ένας άγιος πνευματικός ό πολύς παπα-Σάββας. Με την διάκριση και την πολλή του αγάπη, βοήθησε τον Ιερόθεο να καταλάβει ότι ό εμφανιζόμενος Χριστός ήταν ό διάβολος. Καί όταν του ξαναεμφανίστηκε ύπερζέσας τω θυμώ ό πλανηθείς είπε: Σύ είσαι, όπου μου φαίνεσαι ως Χριστός; Οχι! Είσαι διάβολος!. και αμέσως τότε εμφανισθείς ό Βεελζεβούλ, εγώ, του λέγει, είμαι ό Σατανάς, τον όποιον τόσα έτη λατρεύεις· και κρατώ εχέγγυο την υπογραφή σου, (διότι νοερώς πολλάκις τον έβαζε και υπέγραφε). και αμέσως ό διάβολος όρμησε κατ' επάνω του.

91/150 

Τότε τον έπιασαν οι πατέρες· και μόλις κατάφεραν να τον καθησυχάσουν, ό όποιος έτρεμε όλοφυ-ρόμενος την συμφορά του. και με εκτενείς προσευχές όλης της αδελφότητας και επανειλημμένους εξορκισμούς άπεσοβήθησαν του λοιπού οι φαντασίες. Ισως να έχετε ΐδεϊ μια -υποτίθεται άντιαιρετική-άφίσσα, που κυκλοφορεί εδώ και καιρό. Γράφει: Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΧΕΙ ΑΓΙΟΥΣ, ΠΑΝΑΓΙΑ, ΣΤΑΥΡΟ, ΜΥΣΤΗΡΙΑ, ΕΙΚΟΝΕΣ, ΛΙΒΑΝΙ, ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ. Θυμίζει σαφώς διαφημιστικό παντοπωλείου. Ή εν λόγω ανυπόγραφη άφίσσα προφανώς προέρχεται από χώρους του underground ζηλωτισμοϋ' και θέλομε να πιστεύουμε δτι ενισχύει την νοσηρή μαγική αντίληψη για το έργο της Εκκλησίας. Θεωρούμε επίσης σκόπιμο να ποΰμε ότι στους ίδιους σχισματικούς χώρους ευδοκιμούν τα επίσης νοσηρά σύνδρομα, όπως: το σύνδρομο του αυτόκλητου σωτήρα της Όρθοδοξίας, το σύνδρομο του αυτόκλητου κριτή πάσης της Οικουμένης, το σύνδρομο του έως θανάτου αγωνιστή κατά του Αντίχριστου, και πολλοί άλλοι καρποί του πνεύματος της πλάνης και της υπερηφάνειας. Καί δεν είναι σύμπτωση, ότι στους ίδιους σχισματικούς χώρους εντοπίζεται συχνά και το σύνδρομο του κατ' επάγγελμα εξορκιστή δαιμονισμένων (το κατ' επάγγελμα δεν έχει πάντοτε οίκονομική-κερ-δοσκοπική σημασία). Ας δοϋμε σ' αυτό το σημείο ποια είναι και ή 10) ΣΩΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΞΟΡΚΙΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ. Κατ' αρχήν επισημαίνουμε ότι το τελευταίο αυτό σύνδρομο του κατ' επάγγελμα εξορκιστή είναι νοσηρότατο σύνδρομο και διεισδύει ως μεταδοτικός ιός και στους καθ' ημάς εκκλησιαστικούς χώρους. και το εν λόγω μικρόβιο προκαλεί εξόχως νοσηρά συμπτώματα όπως: οι έξορκισμοί-show ή οι εξορκισμοί σε στυλ απόψε αυτοσχεδιάζουμε. Ερωτάει ό εξορκιστής· απαντάει ό διάβολος. και οι απαντήσεις του διαβόλου (ό όποιος κατά τα άλλα θεωρείται πατήρ του ψεύδους) εκλαμβάνονται όλες ως έγκυρες μαρτυρίες και ως αδιαμφισβήτητα αληθείς ομολογίες! Γι' αυτά τα φαινόμενα, έλεγε ό μακαριστός Γέροντας Πορφύριος: Αυτά που γίνονται σήμερα, που μερικοί αΰτοχειροτονοϋνται εξορκιστές και εξορκίζουν δημόσια και παρουσία ακροατηρίου, είναι απαράδεκτο. Συχνά τα δαιμόνια πειράζουν και τους υγιείς που παρακολουθούν εξορκισμούς, και νομίζουν ότι είναι και αυτοί δαιμονισμένοι. Άλλα εκτός από αυτό, πειράζουν και τους ιερείς γιατί τους ρίχνουν σε έπαρση.
92/150 

Αυτά έλεγε ό π. Πορφύριος. Μάλιστα κάποια φορά έπέπληξε αυστηρά ένα κληρικό, ό όποιος διάβαζε περισσότερο 'ίσως από ότι έπρεπε εξορκισμούς σε περίπτωση νευρασθενοϋς μάλλον παρά δαιμονισμένου. Εσύ είσαι, του λέει, ό Μέγας Αντώνιος, να εξορκίζεις και να εκδιώκεις δαιμόνια; Έφ' όσον δεν είσαι, γιατί τα ταράζεις με τους εξορκισμούς και μετά αφήνεις το θϋμα τους έρμαιο να το βασανίζουν; Ισως είναι καλύτερο να μνημονεύεις τον πάσχοντα στην Προσκομιδή ή να κάνεις παρακλήσεις γι' αυτόν. και κατέληγε ό π. Πορφύριος: Προσοχή, δεν λέω να μη διαβάζονται εξορκισμοί σε ανθρώπους που δεν μπορούν να βοηθήσουν καθόλου τον εαυτό τους· να διαβάζονται, αλλά με μεγάλη διάκριση και αθόρυβα. Ή Εκκλησία, όπως γνωρίζομε, πάντοτε συνιστούσε την χρήση των εξορκισμών μετά φειδοϋς. Οι άγιοι της Εκκλησίας κάθε άλλο παρά εύκολοι και βιαστικοί ήσαν να διαβάζουν εξορκισμούς σε δαιμονισμένους. Ή ανάγνωση των εξορκισμών ήταν συνήθως το έσχατο μέσο και όχι το πρώτο, που έχρησιμο-ποιεΐτο στην θεραπευτική αγωγή των δαιμονισμένων. και τότε πάλι γινόταν με πολλή διάκριση, ταπεινά και αθόρυβα. Ποτέ show! Το Γεροντικό και τα συναξάρια είναι γεμάτα από περιστατικά, που μαρτυρούν του λόγου το αληθές. και συχνά αύτη ή ταπείνωση τους ενεργούσε δραστικότερα στην θεραπεία των δαιμονοπλήκτων. Εφεραν κάποτε ένα δαιμονισμένο σε μια σκήτη. και παρ' όλο που έγινε ευχή υπέρ αϋτοϋ εν τη Εκκλησία ουκ έξήρχετο ό δαίμων. ΤΗν γαρ σκληρός. και τότε λένε οι κληρικοί: Τί θα κάνουμε με αυτόν τον δαίμονα; Κανείς δεν μπορεί να τον βγάλει, παρά μόνον ό άββάς Βησσαρίων. Άλλα, άμα τον παρακαλέσουμε, δεν πρόκειται να έλθει ούτε στην Εκκλησία. Καί σκέφτηκαν το έξης: Εβαλαν τον δαιμονισμένο να κοιμηθεί στον τόπο που στεκόταν ό άββάς μέσα στην Εκκλησία. και το πρωί που ήλθε ό άγιος να προσευχηθεί του είπαν: Ξύπνα και τον αδελφό, άβδά. Ετσι κι έγινε. Ό άββάς Βησσαρίων είπε στον κοιμώμενο: Ξύπνα και βγές έξω. και θεραπεύθηκε αμέσως ό αδελφός. Συνοψίζοντας θα μπορούσαμε να ποϋμε επιγραμματικά: Ή Εκκλησία δεν αντιμετωπίζει την μαγεία με μια άλλη μαγεία. Απορρίπτει κάθε μαγική χρήση των άγιαστικών της μέσων και τονίζει την προσωπική ευθύνη-του ανθρώπου για το άνοιγμα θυρών εισόδου στις δαιμονικές ενέργειες. Το να ζει κανείς εν υπακοή μέσα στην ενότητα της Μιας Εκκλησίας αποτελεί την αναγκαία και Ικανή προϋπόθεση νίκης κατά του διαβόλου, απαλλαγής
93/150 

από την καταδυναστεία του και περιφρούρησης από τις μεθοδείες του. Γιατί ή Εκκλησία έχει κεφαλή Εκείνον, ό όποιος εις τοϋτο έφανερώθη, ϊνα λύση τα έργα του διαβόλου. του Αρχιμ. π. Βαρνάβα Λαμπρόπουλου Πηγή: Διάλογος, τ. 32-33

Πώς αντιμετωπίζονται τα μάγεια; Η παραπληροφόρηση (εκούσια και ακούσια) γύρω από το θέμα της μαγείας και γενικότερα των διαφόρων σατανιστικών διαδικασιών (μαντεία, αστρολογία, πνευματισμός κτλ.) -; που έχουν λάβει επικίνδυνες διαστάσεις για την ψυχική υγεία των ανθρώπων -; μας ανάγκασαν να δημοσιεύσουμε μία απάντηση του Καθηγουμένου μας προς μία πληγωμένη απ'; αυτά ψυχή. Το κείμενο είναι σύντομο και λιτό, όμως το σημαντικό είναι ότι προέρχεται από υπεύθυνο πρόσωπο και εκφράζει την πραγματική θέση της Εκκλησίας μας.

ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΚΚΛΗΣΗ. Μην ζητάτε συμβουλές από τον οποιονδήποτε ανίδεο (όπως παρατηρήσαμε να γίνεται αυτό σε διάφορες συζητήσεις, μέσω διαδικτύου). Όταν πάσχει το σώμα μας προστρέχουμε στους καλύτερους ιατρούς, όταν πάσχει η ψυχή μας -; που είναι αθάνατη -; γιατί αδιαφορούμε; Ας προστρέξουμε στον μόνον ιατρό των ψυχών και του σώματος, Κύριο Ιησού Χριστό. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΕ ΓΡΑΜΜΑ ΠΑΘΟΥΣΑΣ Αγαπητή ...;. Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε! Μη γνωρίζοντας την ακριβή κατάσταση που επικρατεί στην οικογένειά σας δεν μπορούμε να σας απαντήσουμε συγκεκριμένα, όμως θα προσπαθήσουμε να σας απαντήσουμε κάπως γενικότερα από την διδασκαλία της Εκκλησίας μας αλλά και από την πείρα που μας παρέχουν τα πολλά παρόμοια παραδείγματα. Διότι, δυστυχώς, η μαγεία στις μέρες μας έχει λάβει φρικιαστικές διαστάσεις.

94/150 

Η μαγεία είναι κάτι το υπαρκτό. Είναι σατανική ενέργεια που ενεργοποιείται για δύο λόγους: α. διότι κάποιος που αποδέχεται το σατανά- άσχετα αν υποστηρίζει κάτι άλλο (π.χ. κάποιοι λένε ότι κάνουν μάγια για καλό ή ότι επικαλούνται άλλο είδος πνευμάτων;!)- επικαλέστηκε την ενέργειά του, β. διότι αυτός που «πιάστηκε» στα μαγικά δίχτυα δεν είχε ορθή σχέση με τον Θεό (δηλ. με την Εκκλησία Του). Όσον αφορά στην πρώτη περίπτωση δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι αλλά αυτό που είναι το ζητούμενο είναι να ασχοληθούμε με την δεύτερη, δηλαδή με τον εαυτό μας. Η μόνη αντιμετώπιση και λύση του προβλήματός σας είναι η σωστή σχέση και ένωση με τον Θεό. Όλοι είμαστε πνευματικά ασθενείς και πρέπει να επιζητήσουμε την θεραπεία μας. Το μόνον θεραπευτήριο είναι η Εκκλησία (εννοείται Ορθοδοξία) και το πρώτο βήμα προς τον σκοπό αυτό είναι η εύρεση ενός εμπείρου και καλού ιατρού, δηλαδή ενός πνευματικού πατέρα ο οποίος θα μας καθοδηγεί στην πνευματική μας πορεία. Οπωσδήποτε πρέπει να βρείτε έναν έγκριτο κληρικό και να εναποθέσετε λεπτομερώς το πρόβλημά σας και κατόπιν να ακολουθήσετε επακριβώς τις οδηγίες του. Συχνή εξομολόγηση και επικοινωνία με τον πνευματικό, Θ. Κοινωνία (όποτε δίνει άδεια ο πνευματικός), τήρηση των διατεταγμένων νηστειών, συχνότατη προσωπική προσευχή, τακτικότατος Εκκλησιασμός, μελέτη του λόγου του Θεού και γενικότερη σχέση με την ζωή της Εκκλησίας, είναι μερικές πρακτικές συμβουλές για κάθε Χριστιανό που έχει λάβει στα σοβαρά την σωτηρία του, τον μόνο σκοπό της ζωής μας. Φυσικά εκτός από τα παραπάνω πρακτικά είναι απαραίτητο το δόσιμο της καρδιάς μας προς τον Θεό να είναι ολοκληρωτικό και ειλικρινές. Να παραδώσουμε όλη την ζωή μας και τα προβλήματά μας στα χέρια Του με πίστη και αγάπη μοναδική. Όλα τα παραπάνω μπορεί να μην φαίνονται ως έχοντα άμεση σχέση με το πρόβλημά σας όμως αυτός είναι ο δρόμος προς την λύτρωση από κάθε κακό! Εάν εσείς και τα παιδιά σας τον ακολουθήσετε με ειλικρίνεια και χωρίς να περιμένετε κάποια ανταπόδοση, είμαστε βέβαιοι πως θα δείτε θαύματα! Μην καθυστερείτε και μην αμελείτε το θέμα της σωτηρίας σας. Το πρόβλημά σας μπορεί να το λύσει ο Κύριος. Εμπιστευθείτε Τον, ακολουθείστε Τον. Ο δρόμος Του μπορεί να φαίνεται δύσκολος αλλά δεν υπάρχει τίποτα γλυκύτερο από αυτήν την πορεία. Προσοχή! Μην Τον αφήσετε ποτέ. Τα προβλήματα στον βίο μας υφίστανται πάντοτε αλλά κοντά στον Κύριο αντιμετωπίζονται εύκολα. Ο Θεός μαζί σας. Καλή δύναμη στον αγώνα σας.
95/150 

Μετ' ευχών
Αρχιμ. Κύριλλος

~~~~~~~~~~~*********~~~~~~~~~~

Ένα θέμα που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να αποκτά τεράστιες διαστάσεις, όχι μόνο στις χώρες της Δύσεως αλλά και στη δική μας, είναι το θέμα του Σατανισμού. '0 Σατανισμός δεν είναι απλώς μία αίρεση που απομακρύνει τον άνθρωπο από το Θεό, αλλά ένα κίνημα και ένας τρόπος ζωής πού διαστρέφει τελείως την ανθρώπινη φύση και δαιμονοποιεί τον άνθρωπο. Ήδη στις χώρες τής Δύσεως οι τόποι λατρείας πού είναι αφιερωμένοι στη λατρεία τού Σατανά ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια. Tραγικά θύματα τής πραγματικής αυτής μάστιγας είναι οι νέοι άνθρωποι, πού πελαγωμένοι σ' έναν κόσμο, στον οποίο η εμπιστοσύνη στους άλλους είναι δύσκολη, ο ανταγωνισμός πρώτος κανόνας τής ζωής και ιδανικό το χρήμα και το βόλεμα, νομίζουν ότι βρίσκουν στο σατανισμό ασφάλεια, σιγουριά και τη δύναμη εκείνη που θα τους δώσει τα απαραίτητα εφόδια για να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες τής ζωής. Και τελικά αντί! τής ευτυχίας συναντoύν τη δυστυχία, αντί τής ελευθερίας τη χειρότερη υποδούλωση, αντί τής ζωής το θάνατο. Τα όσα ακολουθούν είναι μιά προσπάθεια, πρώτον , να δοθούν με απόλυτη συντομία μερικά στοιχεία για το τι πραγματικό είναι ο σατανισμός και ποιες είναι οι ολέθριες συνέπειές του για τον άνθρωπο και, δεύτερον , να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας την αλήθεια ότι πίσω απ' όλα αυτά βρίσκεται αυτός ο ίδιος ο διάβολος και το άσβεστο μίσος του για το ανθρώπινο γένος.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΒΟΛΟΣ; 0 διάβολος, σύμφωνα με την πίστη και τη διδασκαλία τής 'Εκκλησίας, είναι μία πραγματικότητα, είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο και όχι «αναγκαίο παράγωγο τής θρησκείας» όπως λένε πολλοί. Υπήρξε κατ' αρχήν άγγελος δημιουργημένος από το Θεό καλός και αγαθός και με ελευθερία βουλήσεως. Υπερηφανεύτηκε όμως από την ιδιαίτερη τιμή πού απολάμβανε κοντά στο Θεό και Θέλησε να στήσει το Θρόνο του πάνω από το θρόνο τού Θεού και να γίνέι όμοιός του.
96/150 

Αυτή ή ανταρσία του τον οδήγησε στην εγκατάλειψη τής αγάπης του θεού, με συνέπεια να απομακρυνθεί από το Θεό και η αγαθή και καλή φύση του να διαστραφεί τόσο, ώστε πλέον να μισεί θανάσιμα και το Θεό αλλά και τις υπάρξεις εκείνες πού απολαμβάνουν την αγάπη τού Θεού και ζουν σύμφωνα με το Θέλημά Του.

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ; Είναι η δυστυχία, ή καταστροφή, ο θάνατος τού ανθρώπου, τον όποίο μισεί και φθονεί, επειδή είναι πλασμένος «κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν» τού Θεού. '0 διάβολος ποτέ δεν -μπορεί να αγαπήσει τον άνθρωπο, ποτέ δεν μπορεί να γίνει φίλος τού ανθρώπου, γι' αυτό και ονομάζεται «μισάνθρωπος» και «ανθρωποκτόνος». Αυτός έβγαλε τους πρωτοπλάστους από τον Παράδεισο, αφού πρώτα τους χώρισε από το Θεό " σπρώχνοντάς τους στην αμαρτία. 'Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Στη συνέχεια τους έστρεψε εναντίον τού Θεού, με τη βλασφημία και την απιστία, και εναντίον των συνανθρώπων , οδηγώντας τους πολλές φορές στο έγκλημα.

ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΡΑΖΕΙ; '0 διάβολος δεν έχει καμία εξουσία πάνω στον άνθρωπο χωρίς την άδεια τού Θεού και τη δική μας Θέληση.'0 Θεός τού επιτρέπει να μάς πειράζει, διότι σέβεται τη δική μας ελευθερία, και Θέλει μόνοι μας να διαλέξουμε ή το δρόμο τής ζωής και τής τηρήσεως των εντολών τού Θεού ή το δρόμο τής βίας και τής καταστροφής και τής απομάκρυνσης από το Θεό. ΠΟΙΑ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ; 0 διάβολος προσπαθεί να ξεγελάσει τον άνθρωπο με πολλά τεχνάσματα. Ένα από αυτό είναι και ή μαγεία. 'Η μαύρη και ή λευκή μαγεία είναι οι δυο όψεις τού ίδιου νομίσματος. Και στις δύο οι άνθρωποι συνεργάζονται με τα δαιμόνια. Τα αποτελέσματα είναι τα ίδια: ο χωρισμός τού ανθρώπου από το Θεό και ή κυριαρχία του - σατανά επάνω του.

97/150 

ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΝΤΕΙΣ, ΜΕΝΤΙΟΥΜ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΤΕΣ, ΩΡΟΣΚΟΠΙΑ κλπ; Ναι μέσα από όλα αυτά εξαπατά ο διάβολος με τέχνη τον άνθρωπο εκμεταλλευόμενος την επιθυμία του να γνωρίσει το μέλλον. 0 σατανάς δεν γνωρίζει το μέλλον , ούτε Θέλει το καλό τού ανθρώπου. 'Η πρόγνωση του μέλλοντος είναι αποκλειστικό προνόμιο, και ιδιότητα τού Θεού.

ΓΙΑΤΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ; 0 διάβολος ζηλεύει τους νέους ανθρώπους. Είναι γνωστές οι ευαισθησίες των νέων για πάθος, δύναμη και δόξα, καθώς και οι ανησυχίες τους για κάθε τι το υπερφυσικό και μεταφυσικό. Αυτό ακριβώς, σε συνδυασμό με την απειρία και την αδύνατη προαίρεσή τους εκμεταλλεύεται ο Σατανισμός για να αγορεύσει τα ανύποπτα θύματα του. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΠΛΕΞΩ ΚΙ ΕΓΩ; Οι περισσότεροι νέοι που μπλέχτηκαν στα δίχτυα του Σατανισμού βρέθηκαν εκεί χωρίς να το καταλάβουν. 'Η ανάγκη να ανήκουν κόπου, ή ανάγκη να βιώσουν τη ζεστασιά και την αποδοχή που δεν γεύτηκαν μέσα στην οικογένεια τους, τούς οδηγεί στις νέες Θρησκείες, 'Αποκρυφισμό, Πνευματισμό, Μασωνία, Νέα 'Εποχή, Σαηεντόλοτζι... Σ' αυτό συντελούν λίγο η πολύ ή διαφήμιση, τα Θρίλερ, ή μουσική Ρ0Κ, τα σύγχρονα παιδικά παιχνίδια τής τηλεοράσεως κ.λπ., που διαμορφώνουν τελικά, συνειδητό ή ασυνείδητα, τους σύγχρονους δράκουλες και εθίζουν τους νέους στην αχαλίνωτη βία, στη σεξουαλική ασυδοσία, στην άρνηση άξιών και ιδανικών.

ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ Η ΡΟΚ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕ ΤΟ ΣΑΤΑΝΙΣΜΟ; '0 διάβολος χρησιμοποιεί ακόμα κι αυτό το θείο δώρο της μουσικής για να ξεγελάσει και να παρασύρει σιγά-σιγά τους , νεαρούς κοντά του. Έτσι είναι γνωστό ότι: 0ί ..Μπλάκ ΣάμπαΘ» έχουν το όνομά τους από τις ομώνυμες σατανιστικές τελετές. Στα εξώφυλλα κάποιων δίσκων φιγουράρει ο δαίμονας που
98/150 

παρακολουθεί σεξουαλική σκηνή, και το 666. '0 εκπρόσωπος της χέβι μέταλ 0ζι 0σμπορν γράφει το «Ζ» του ονόματός του με τις σατανιστικές αστραπές, επιδεικνύει τον ανάποδο σταυρό του και οδηγείται στα δικαστήρια, γιατί με το τραγούδι του «Λύση αυτοκτονίας» ωθεί ένα 19χρονο αγόρι να αυτοπυροβοληθεί. 0ίΛέντ Ζέπελιν σπάνε ρεκόρ πωλήσεων τραγουδώντας «Θέλω ο Χριστός να γονατίσει μπροστά στο Σατανά». Υπάρχει στην Αμερική η ένωση Wicca, που σημαίνει «Ένωση μάγων και εξορκιστών". Τα μέλη της διαθέτουν τρεις επιχειρήσεις δίσκων μουσικής και ανέδειξαν καλλιτέχνες όπως ο Mπόμπ Ντίλαν, οι Ρόλλινγκ Στόουνς (ανήκουν σε δαιμονική αίρεση του Σαν Ντιέγκο), ο Άλις Κούπερ (πήρε το όνομά του από μια μάγισσα του μεσαίωνα). Οσον αφορά τους Ρόλλινγκ Στόουνς, έχει παρατηρηθεί πως τα άτομα στις συναυλίες τους είναι επιφορτισμένα με την ασφάλεια του συγκροτήματος - και ονομάζονται «άγγελοι της κολάσεως»- σκοτώνουν ένα άτομο κάθε φορά που οι Στόουνς τραγουδούν το τραγούδι τους «Συμπάθεια στο Διάβολο».

ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ Ο ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ; Λέει ή: Dorren Irvine : «Όλοι όσοι παραδίδονται στο σκοτεινό δρόμο της μαύρης μαγείας χάνουν την καθαρότητα του λογικού τους και πολύ συχνά τρελαίνονται». ! ! - Δημιουργεί τάσεις αυτοκαταστροφής. '0σατανιΟτής 'Ασημάκης Κατσούλας ομολογεί.: «Ήθελα να αυτοκτονήσω, δεν μπορούσα να κοιμηθώ, ήθελα να ξεφύγω από όλα αυτά». -Στη δυστυχία, στην κοινωνική απομόνωση, στην αδυναμία βίωσης της πραγματικής αγάπης και τής ομορφιάς τής επικοινωνίας και τής σχέσης με το συνάνθρωπο. Στην αποκτήνωση τού ανθρώπου. Λέει χαρακτηριστικά ο αρχισατανιστής Αντον Λάβεί: «Δεν είμαι ενάντια στις ανθρωποθυσίες και τον κανιβαλισμό άλλό ενάντια στις τιμωρίες και τις κοινωνικές δυσχέρειες που μπορεί να επιφέρουν στους δράστες ! » Στο βιολογικό Θάνατο αλλά. και το χειρότερο, στον πνευματικό Θάνατο, που επιφέρει ή απομάκρυνσή μας από την Πηγή της Ζωής, το Θεό.
99/150 

ΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΙΣ; Μη διαβάζεις σχετικά (εισαγωγικά τής μαγείας) βιβλία, όπως: Σολομωνική, Νεκρονομικό, συνταγές μαύρης μαγείας κ.α.. Μη διαβάζεις βιβλία που έχουν σχέση με τον Πνευματισμό, την Παραψυχολογία, με μεταφυσικά φιλοσοφικά συστήματα ανατολικών Θρησκειών, με τον Υπνωτισμό κ.ά.. - Μη παρευρίσκεσαι σε χώρους όπου γίνονται σχετικές τελετές (τραπεζάκια πού κινούνται, ποτήρια πού περπατούν...). Μην υπακούς σε προτροπές μερικών πού σου λένε:

«'Επανάλαβε μερικούς αριθμούς και Θα δεις τη μορφή τού Χριστού ή τη μορφή κάποιου αγαπημένου σου προσώπου πού έχει πεθάνει". Μη διαβάζεις ωροσκόπια και μην εξαρτάς τη ζωή σου από την 'Αστρολογία. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα και μεγαλύτερη απάτη απ' αυτά. Μη ζητάς ποτέ βοήθεια από μέντιουμ, μάντεις κ.λπ.. ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ; Πρέπει να καταλάβουμε ότι μόνον ο Χριστός μάς αγαπά πραγματικά. Αυτός, εδώ και 2000 χρόνια απέδειξε την αγάπη τoυ χύνοντας το αίμα Του για μάς. Μένοντος κοντά Του δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτε. Στους αδιέξοδους δρόμους πού μπορεί να προβάλλουν μπροστά μας η Εκκλησία του Χριστού μας προσφέρει τα πάντα: αγάπη, ειρήνη, χαρά, ευτυχία... μάς προσφέρει το Χριστό. Γιατί ο Χριστός είναι ο παντοδύναμός Λυτρωτής μας, ο μόνος που μπορεί να μας τα δώσει όλα και να λύσει όλα μας τα προβλήματα.

ΑΣ ΖΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ας μην ξεχνάμε ότι με το βάπτισμά μας κάναμε ένα συμβόλαιο απόρριψης του σατανά και αποδοχής της ζωής τού Χριστού και πήραμε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. "Ας ζήσουμε, λοιπόν, αυτή την αναγεννημένη ζωή πού μάς χάρισε ή 'Εκκλησία:
100/150 

Με τα άγια Μυστήρια της, ιδιαιτέρως δε την ιερά 'Εξομολόγηση, και τη θεία Κοινωνία. Με τη Θεία λατρεία (Εκκλησιασμό), πού ξεκουράζει και γαληνεύει την ψυχή. Με τη μελέτη του Ευαγγελίου, γιατί μέσα από την Άγία Γ ραφή γνωρίζουμε καλύτερα τον Κύριο μας Ιησού και το Θέλημά Του για μάς. Κάνοντας συχνά και σωστό το σημείο τού Σταυρού, πού είναι ισχυρή ασπίδα και όπλο ακαταμάχητο εναντίον των δαιμόνων . Φορώντας το Σταυρό στο στήθος μας. 'Επικοινωνώντας διά της προσευχής με το Χριστό. Συνδέοντας τη ζωή μας με την Ύπεραγία Θεοτόκο και τους Αγίους μας. Συμμετέχοντας στη ζωή και λειτουργία της Ενορίας μας, της μεγάλης μας αυτής οικογένειας, όπου μπορούμε να βρούμε κάθε βοήθεια, συμπαράσταση και καθοδήγηση. ΕΙΣΑΙ ΝΕΟΣ; Είσαι νέος με οράματα και ελπίδες. Μην αφήνεις τούς άλλους να σε εξουσιάζουν, μην τούς χαρίσεις την ελευθερία σoυ. Μην παραδίνεις το συναισθηματικό σου κόσμο και τη λύση των προβλημάτων σου στους , αστρολόγους, τις οραματίστριες και σε τέτοιου είδόυς αγύρτες και απατεώνες. Κυρίως, μην απελπίζεσαι με τις δυσκολίες πού σου παρουσιάζονται. Ζήτησε πρώτα να γίνεις άνθρωπος του θεού και μέλος της Βασιλείας Του και από εκεί και πέρα ο Χριστός θα σου τα δώσει όλα, Θα δώσει νόημα, χαρά και ευτυχία στη ζωή σoυ.
Του π. Νεκταρίου Τσίλη Περιοδικό «Πειραϊκή Εκκλησία», τεύχος 163 Δεκέμβριος 1995

101/150 

ΕΙΔΗ ΜΑΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΞΟΡΚΙΑ Όταν οι μάγοι κάνουν τελετές μαγείας για να καταστρέψουν κάποιους ανθρώπους, χρησιμοποιούν κάποια αντικείμενα. Μερικά από αυτά, τά αναφέρει και ο Αγιος Κυπριανός στις ευχές εναντίον της μαγείας. Είναι, τά χαρτιά τής τράπουλας, τά κόκκαλα πεθαμένων ανθρώπων, τών ζώων, τόν καφέ και το φλιτζάνι, τά ζώδια, τά άστρα, τά ωροσκόπια κλπ. Αλλοι χρησιμοποιούν φυτίλια από λαμπάδες τού γάμου, πού τά αρπάζουν κρυφά μέσα στην φασαρία στήν Εκκλησία. Τά αρπάζουν, ακόμη καί φίλες ή καί συγγενείς τού ζευγαριού, και πού με αυτά θα «δέσουν» το νέο ζευγάρι, θέλοντας να τού κάνουν τό κακό... Αλλοι χρησιμοποιούν κουφέτα γάμου, νυφικά, ή ρούχα πού φορέθηκαν την ημέρα του γάμου, άλλοι πετούν στις πόρτες λάδια μελετημένα, κόκκαλα καί χώματα από τάφους, αυγά, και ακαθαρσίες ...; Υπάρχουν ακόμη φυλακτά, πού απ΄έξω φαίνονται αγιωτικού περιεχομένου μέσα όμως έχουν γράμματα με μαγείες, κατάρες, και βλαστήμιες εναντίον τού Χριστού, γραμμένες συνήθως στα Ινδικά, Αιγυπτιακά, κλπ. Τέλος, άλλοι σχίζουν με ξυράφια ή ψαλίδι, μικρά κομματάκια από ρούχα πού φοριούνται, ρίχνουν σκόνες ή υγρά σε γλυκά, ποτά, ή φαγητά για να φάει το αντίθετο πρόσωπο, πού καμμιά φορά τό καλούνε καί στό σπίτι τους, και άλλα πολλά από τά πλέον πιθανά έως τά πλέον απίθανα ...; Γενικώς η μαγεία διακρίνεται σε δύο μεγάλα κεφάλαια, τήν λευκή και τήν μαύρη, πού είναι το ίδιο επικίνδυνη και μισητή από τον Θεό, ανεξαρτήτως τίτλου. Χώρες με μακρά παράδοση στην ειδωλολατρική μαγεία είναι κυρίως η Ινδία, με τους γκουρού και τά Ασραμ, καθώς και η Αίγυπτος. Και στα δύο είδη μαγείας καλείται, μέ μυστικά ή και φανερά λόγια, ο αρχηγός τών πνευμάτων του σκότους... Οι καθησυχαστικές λέξεις τού μάγου, τού μέντιουμ, ή τής μάγισσας ότι " εμείς πάμε για καλό " , θέλοντας να βγάλει την λευκή μαγεία αθώα, είναι μόνο για τά μάτια και τά αυτιά του κόσμου, ενός κόσμου πού αγνοεί τίς βαθιές πλεκτάνες τού Σατανά , και τούς άπειρους μετασχηματισμούς του, όπως αναφέρει σχετικά, ο Απόστολος Παύλος. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΞΟΡΚΙΑ
102/150 

Πολλοί πιστεύουν ότι τά «ξόρκια είναι το ίδιο πράγμα με τούς εξορκισμούς τής Εκκλησίας εναντίον τών πονηρών πνευμάτων. Κι΄αυτό, γιατί τά λεγόμενα "ξόρκια" περιέχουν καί κάποιες αναφορές τού ονόματος τού Χριστού, της Παναγίας, και των Αγίων. Είναι λάθος μέγα! Γιατί όχι μόνον δεν έχουν σχέση με την Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά είναι εντέχνως τοποθετημένα λόγια και προσευχές έτσι, προς παραπλάνηση των ανθρώπων. Η περίπτωση θυμίζει το πάθημα των Εβραίων εξορκιστών στην Εφεσσο, δηλαδή τών επτά παιδιών τού αρχιερέως Σκευά, πού θέλησαν, άν και δεν πίστευαν στον Χριστό, να χρησιμοποιήσουν το όνομα Του για να εξορκίσουν δαιμονισμένους. Τότε, τό πονηρό πνεύμα τους αποκρίθηκε. --Τόν Ιησού τον γνωρίζω, καθώς και τον Απόστολο Παύλο. Εσείς, ποιοί είστε όμως πού χρησιμοποιείτε τό όνομά του χωρίς νά τό πιστεύετε; (Πράξεις Αποστόλων ΙΘ΄15). Και ορμώντας επάνω τους, ο άνθρωπος πού ήταν κυριευμένος από το πονηρό πνεύμα, τούς ξέσχισε αγανακτισμένος ...; Είναι ποτέ δυνατόν νά φωνάζει κανείς τόν Χριστό και τόν διάβολο μαζί, γιά νά γίνει καλά, όπως λέει καί τό παρακάτω ξόρκι; " Έλα Χριστέ και Παναγιά, και ...;τό αερικό μαζί, και κάνετε καλά τόν τάδε ...;" . ¨Η ακόμη, στό ξόρκι τού ίκτερου πού λένε, " Πρώτα ό Χριστός, και δεύτερος ό ...; χρυσός ". Κάθε ξόρκι έχει μαγική προέλευση. Ακόμη και αυτό το φτύσιμο " νά μή βασκαθείς " πού συνηθίζεται από κάποιους ανθρώπους έχει ένα μυστικό νόημα. Επειδή έχει καθιερωθεί όμως, δυστυχώς περνάει απαρατήρητο ...; Εκείνος πού φτύνει, ασχημίζει, ρυπαίνει καί βρωμίζει θα λέγαμε, την εικόνα τού Θεού πού εμπεριέχεται σε κάθε συνάνθρωπό μας.
103/150 

Το φτύσιμο, από μόνο του, είναι μία πράξη αποδοκιμασίας στην καθημερινή μας ζωή, και δεν έχει σχέση με τον εμπτυσμό, πού γίνεται συμβολικά στις εξορκιστικές ευχές του βαπτίσματος από τον ανάδοχο υπέρ του βαπτιζομένου, καί πού συμβολίζει την απομάκρυνσή μας από τά έργα του διαβόλου και τήν σύνταξί μας με τον Χριστό. Τό ότι τά " ξόρκια " είναι σατανικά, αποδεικνύεται καί από τά πράγματα πού χρησιμοποιούνται. Όπως, τό μαυρομάνικο μαχαίρι, η πεντάλφα, η κασιδιάρα πέτρα, οι σταγόνες λαδιού, τά αναμμένα κάρβουνα, η κόκκινη κλωστή, κλπ. Η καλυτέρευση πού μερικές φορές παρατηρείται από ξόρκια και ξεματιάσματα είναι προσωρινή, και μοιάζει σαν ένα φράξιμο ποντικότρυπας, για να σού πεταχτούν κάποιο καιρό αργότερα οι ποντικοί, από άλλες τρύπες και με διαφορετικό πρόσωπο ...; Νά σού ξαναγυρίσουν δηλαδή περιστατικά και ασθένειες, πού ούτε κάν τις φανταζόσουνα. Είναι ποτέ δυνατόν τά πονηρά πνεύματα πού δεν έχουν ίχνος αγάπης μέσα τους, να θέλουνε το καλό μας, ώστε να γίνουμε καλά, με τήν λευκή - " καλή " μαγεία τους; Συνήθως, τό ξεμάτιασμα με λάδι από την κυρά-Κατίνα της γειτονιάς, για να περάσει ο πονοκέφαλος, ανοίγει τον δρόμο στην δημιουργία εμπιστοσύνης στις ξορκίστρες και στις "ξομπλιάστρες " πού λέει ο λαός, και αυτός είναι και ο απώτερος στόχος των πνευμάτων του σκότους. Δηλαδή, όσο το δυνατόν πιό μακρυά από τις ευχές των ιερέων και της Εκκλησίας! " Θεραπεύουσι τό σώμα οι δαίμονες; " ρωτάει σε ένα βιβλίο του ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Και συνεχίζει, " Γέλως ταύτα και μύθοι. Επιβουλεύειν καί καταβλάπτειν, ού θεραπεύειν ίσασιν οι δαίμονες ". Πρόσκαιρα σταματούν τό κακό, πού εκείνοι μάς προξένησαν, για νά πιστέψουμε σ΄ αυτούς και να μάς πάρουν μαζί τους στην αιώνια κόλαση ...; Ο Αγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, γράφει.
104/150 

" Μή απατάσαι λοιπόν, Χριστιανέ, αλλά μάθε ότι, ούτε ο λύκος γίνεται πρόβατο ποτέ, κατά την παροιμία, ούτε ο διάβολος γίνεται ποτέ γιατρός κατά την πράξη..."

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ:
• • • • • τη μαγεία την αστρολογία τις προλήψεις και δεισιδαιμονίες τη βασκανία τον πνευματισμό

Η μαγεία είναι η επίκληση σκοτεινών δαιμονικών δυνάμεων για να προκαλέσει κάποιος ένα «καλό», αλλά συνηθέστερα ζημιά, κακό, ασθένεια, θάνατο κλπ. σε έναν συνάνθρωπό του. Η εκδίκηση είναι συνήθως ο λόγος που οδηγεί κάποιον στη μαγεία. Ήταν γνωστή στους αρχαίους λαούς και στους βυζαντινούς, είναι δε αποτέλεσμα ειδωλολατρικών αντιλήψεων για την ύπαρξη μυστηριωδών δυνάμεων στα αντικείμενα και τα φαινόμενα της φύσης. Οι μάγοι θεωρούν ότι ορισμένα μέρη του ανθρώπινου σώματος έχουν μαγικές ιδιότητες. Διδάσκουν επιπλέον ότι υπάρχουν «μαγικοί» ή «τυχεροί» αριθμοί, ημέρες, ημερομηνίες, γράμματα, αντικείμενα, ήχοι κλπ. Χρησιμοποιούν μεθόδους λευκής ή μαύρης μαγείας, τρυπούν ομοιώματα ανθρώπων για να τους βλάψουν, πετούν στο σπίτι εκείνου που θέλουν να εκδικηθούν διάφορα μάγια, μαντήλια με κόμπους για να τον «δέσουν» κλπ. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι δυστυχώς οι μάγοι και οι μάγισσες χρησιμοποιούν ακόμη και αντικείμενα λατρείας και ευσέβειας, π.χ. εικόνες, κεριά, λαμπάδες, θυμίαμα κλπ. Είναι το έσχατο σημείο ψυχικής και ηθικής κατάπτωσης, τα ιερά αντικείμενα που προορίζονται για τη λατρεία του Θεού να προσφέρονται τελικά στη λατρεία του διαβόλου! Η Εκκλησία μας καταδικάζει τη μαγεία, διότι μαγεία σημαίνει υποδούλωση στον διάβολο, σημαίνει έλλειψη αγάπης, σημαίνει άγνοια και απουσία πίστεως στον αληθινό Θεό. Μας καλεί να μείνουμε μακριά από τις μεθόδους αυτές, που αποτελούν στην πραγματικότητες μεθοδείες του διαβόλου. Από την Εκκλησία μας καταδικάζονται ακόμη η επίκληση των δαιμόνων, η μαγγανεία (δηλ. η παρασκευή «μαγικών» φίλτρων), οι κατάρες και τα αναθέματα, η συμμετοχή σε πνευματιστικές εκδηλώσεις και σατανιστικές τελετές, η μέθοδος του υπνωτισμού, η καταφυγή σε ονειροκρίτες, η κερδοσκοπία από την εκμετάλλευση εύπιστων ανθρώπων που ανοήτως πιστεύουν σ’ αυτά. Οι πελάτες που καταφεύγουν στους ανθρώπους αυτούς (και φυσικά τους πληρώνουν αδρά) έχουν χάσει τη ζωντανή πίστη τους, έχουν λησμονήσει τον αληθινό Θεό. Πώς μπορείς να λέγεσαι χριστιανός, βαπτισμένος στο όνομα της Αγίας Τριάδος και να επηρεάζεται η ζωή σου από
105/150 

τις δοξασίες πρωτόγονων λαών; Στη ζωή μας όλοι συναντούμε δυσκολίες, προβλήματα, αναποδιές. Σε μια τέτοια κρίσιμη στιγμή, το να τρέξεις στις μάγισσες δεν είναι λύση, είναι διάλυση! Υποδούλωση στο διάβολο, ευτελισμός της προσωπικότητάς σου, άρνηση του Χριστού. Τότε η καρδιά γίνεται χώρος δαιμονικής κυριαρχίας και η ζωή χάνει κάθε ομορφιά. Στις δύσκολες στιγμές της πορείας μας σ’ αυτόν τον κόσμο θα βρούμε μεγάλη ανακούφιση και παρηγοριά αν αναθέσουμε κάθετι στον Θεό. Η προσευχή, η θεία Κοινωνία, η μελέτη του θείου λόγου θα μας χαρίσουν τα εφόδια να σταθούμε στα πόδια μας και να συνεχίσουμε με αισιοδοξία το ταξίδι της ζωής για να παλέψουμε με κάθε αντιξοότητα. Χάντρα θαλασσιά θα βάλω για να σε ονειρευτώ! Μορφή μαγείας είναι οι προλήψεις και οι δεισιδαιμονίες. Πρόκειται για παράλογες αντιλήψεις ότι ορισμένα πράγματα προκαλούν αρνητικές επιδράσεις στη ζωή των ανθρώπων (π.χ. ο αριθμός 13, η μαύρη γάτα, το να περάσεις κάτω από σκάλα, το σπάσιμο του καθρέπτη, η κραυγή της κουκουβάγιας κλπ). Και από την άλλη ορισμένα «τυχερά» πράγματα τάχα φέρνουν καλό, «γούρι» (π.χ. το ρόδι, η κρεμμύδα, το πέταλο, το κοκαλάκι της νυχτερίδας) ή θεωρείται ότι προστατεύουν από το κακό (π.χ. βότανα, ξόρκια, μπλε χάντρες κλπ). Όλες οι προλήψεις φανερώνουν έλλειψη παιδείας, θρησκευτική άγνοια, απιστία, πολιτιστική καθυστέρηση και στην πραγματικότητα μας γυρνούν πολλούς αιώνες πίσω. Οι άνθρωποι που δέχονται τις προλήψεις είναι δυστυχισμένοι! Η ζωή τους γεμίζει φόβο και αγωνία. Διώχνουν τον Θεό μακριά και προσκυνούν ειδωλολατρικά τα τεχνάσματα του διαβόλου! Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας σαφώς καταδικάζει όλα τα παραπάνω και μας καλεί όλους να μείνουμε μακριά από όλες τις προλήψεις και δεισιδαιμονίες. Ο χριστιανισμός ελευθερώνει τον άνθρωπο, καθώς η γνώση του αληθινού Θεού και η συνειδητή συμμετοχή μας στην Εκκλησία ρίχνει φως στα μεγάλα ερωτήματα της ζωής. Η μαγεία και οι δεισιδαιμονίες καταδικάζουν σε άγνοια, δυστυχία, κακομοιριά, πνευματικό σκοτάδι. Μεγάλη προσοχή χρειάζεται ακόμη και σε διάφορα φυλακτά που δίδονται ή πωλούνται. Πολλά είναι αμφιβόλου προελεύσεως, ιδιαίτερα εκείνα που μαζί με τα χριστιανικά σύμβολα συνδυάζουν και κάποιο «γούρι». Το καλύτερο φυλακτό είναι ο Σταυρός ή κάτι που μας έχει δοθεί δωρεάν από την Εκκλησία και όχι από διάφορους πλανόδιους, που προσπαθούν να εκμεταλλευθούν την πίστη των ανθρώπων. Τι ... λέει σήμερα το ζώδιό σου; Ιδιαίτερα θ’ αναφερθούμε σε ένα θέμα που έγινε «μόδα» στις ημέρες μας: την αστρολογία. Στην τηλεόραση –και μάλιστα στις πρωινές εκπομπές-, στο ραδιόφωνο, στα περιοδικά και τις εφημερίδες μπορείς καθημερινά να ακούσεις ... το ζώδιό σου. Κι αν θα πάει καλά η ημέρα σου –γιατί όχι και
106/150 

ολόκληρος ο μήνας ή και ο χρόνος- στα θέματα που σε αφορούν, από τη υγεία και την εργασία σου έως τη συναισθηματική σου ζωή. Και φυσικά τίποτε δεν εξαρτάται από σένα, τη διάθεσή σου, τις επιθυμίες σου, τις κινήσεις σου, τις σπουδές σου κλπ. Όλα στη ζωή σου έχουν αποφασισθεί για σένα –χωρίς εσένα- από το ωροσκόπιο και τον/την αστρολόγο σου. Που ισχυρίζεται ότι είναι και ... επιστήμονες με «ανώτερες» σπουδές (αλήθεια, σε ποιό πανεπιστήμιο;). Σε ειδικές περιπτώσεις μπορείς να απευθυνθείς και στα «μέντιουμ», για να βρεις χαμένα αντικείμενα, να μάθεις το μέλλον σου, να πάρεις συμβουλές για τη ζωή σου. Το μέντιουμ θα χρησιμοποιήσει και διάφορες μεθόδους, θα ρίξει τα χαρτιά, θα σου πει τον καφέ, θα εξηγήσει τα όνειρά σου. Είναι χαρακτηριστικό ότι «μέντιουμ» σημαίνει «ενδιάμεσος», δηλ. στέκεται ανάμεσα στον πελάτη και τα πονηρά πνεύματα, που επικαλείται για να «διαβάσει» το μέλλον. Μάλιστα, είναι πιθανό να ανήκει και σε μια «εταιρεία» με «υποκαταστήματα» σε όλο τον κόσμο. Ή –με το σύστημα του πνευματισμού- μπορεί να σε βοηθήσει να «επικοινωνήσεις» με ένα αγαπημένο σου πρόσωπο που δεν βρίσκεται πια στη ζωή, εκμεταλλευόμενος αισχρά την ιδιαίτερη αδυναμία σου για εκείνους που δεν είναι πια κοντά σου! Ο πνευματισμός αρνείται τον χριστιανισμό, ισχυρίζεται ότι ο Χριστός διαστρέβλωσε τον μωσαϊκό νόμο του Θεού και ότι τώρα έρχονται τα πνεύματα να τον ερμηνεύσουν σωστά και να διαφωτίσουν τους ανθρώπους στις αποκρυφιστικές συγκεντρώσεις, ανοιγοκλείνοντας τις πόρτες και αιωρώντας τα τραπέζια στον αέρα. Η Εκκλησία μας καταδικάζει τη μαντεία (μορφή της οποίας είναι η αστρολογία) και τον πνευματισμό. Καταδικάζει τη μαντεία και την αστρολογία διδάσκοντας την ελευθερία του ανθρώπου, ο οποίος πράττει κατά συνείδησιν το καλό ή το κακό. Δεν δέχεται το πεπρωμένο, το μοιραίο, το προκαθορισμένο στη ζωή μας. Ο άνθρωπος δεν είναι ρομπότ ούτε καλοκουρδισμένη μηχανή. Είναι εικόνα του Θεού, ολοκληρωμένη προσωπικότητα που σκέπτεται, αποφασίζει, δρα και πορεύεται στηριζόμενος στη χάρη του Θεού και τον προσωπικό του αγώνα. Η μαντεία και η αστρολογία νωρίς θεωρήθηκαν ειδωλολατρία από την Εκκλησία μας, που πάντα υποστήριζε ότι η «τύχη» του ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια του και όχι στα άστρα. Καταδικάζει δε η Εκκλησία και τον πνευματισμό διδάσκοντας ότι οι ψυχές των κεκοιμημένων περιμένουν από εμάς, τα μέλη της στρατευόμενης Εκκλησίας, την προσευχή μας και τη φιλανθρωπία. Γι’ αυτό και τελούμε τα ιερά μνημόσυνα, που προσφέρουν αναψυχή, ελπίδα και παρηγοριά σ’ εκείνους που έφυγαν αλλά και σε όλους εμάς. Και με τη φιλανθρωπία που κάνουμε στη δική τους μνήμη αποταμιεύουμε για χάρη τους, όχι σε επίγεια τράπεζα αλλά στο θησαυροφυλάκιο του ουρανού. Θα με ξεματιάσεις; Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι η Εκκλησία μας θεωρεί τη βασκανία (το «μάτιασμα») μορφή δεισιδαιμονίας, την πραγματικότητα της οποίας
107/150 

απορρίπτει. Την αποδίδει στην επήρεια του πονηρού πνεύματος, θεωρώντας την ως έργο του διαβόλου και ως αποτέλεσμα φθόνου. Γι’ αυτό και μας καλεί, ως χριστιανοί που είμαστε, κανέναν να μη φθονούμε, κανενός το κακό να μην επιζητούμε. Έτσι, είναι καλό να αποφεύγουμε το «ξεμάτιασμα» από κάποιον λαϊκό, το οποίο αποτελεί μέθοδο αμφιβόλου προελεύσεως. Μπορούμε να ερχόμαστε στον Ναό και να ζητούμε από τον Ιερέα να μας διαβάσει τη σχετική «» ή και τις Ευχές Το καλύτερο κόσμημα! Επιτρέψτε μας τέλος να σας προτείνουμε ως φυλακτήριο απέναντι στις λογής-λογής επιθέσεις του διαβόλου τον Σταυρό του Κυρίου μας, που δεν αποτελεί ένα απλό κόσμημα, αλλά προστατεύει και φυλάσσει τον πιστό. Ο Σταυρός είναι υπεραρκετός! Δεν χρειάζεται να φέρουμε μαζί του «ματάκια», μπλε χάντρες κλπ. Πρόκειται και πάλι για προλήψεις και δεισιδαιμονίες που μας γυρνούν πολλούς αιώνες πίσω. Ο Σταυρός είναι η δύναμή μας. Προτρέπουμε όλους να φοράτε τον Σταυρό και ιδιαίτερα οι γονείς να φορούν τον Σταυρό στα παιδιά τους και να τους μιλούν γι’ αυτόν. Προσέξτε μόνο γιατί δυστυχώς ορισμένοι απερίσκεπτοι κοσμηματοπώλες πωλούν διάφορα παράξενα σχήματα που μοιάζουν με τον Σταυρό, αλλά δεν είναι Σταυρός! Σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι τόσο «αθώα» τα σχήματα αυτά, μπορεί να πρόκειται ακόμη και για σατανιστικά σχήματα. Γι’ αυτό: Προσοχή! Δεν χρειάζεται να φοράμε έναν ακριβό Σταυρό –άλλωστε από μόνος του είναι ανεκτίμητος! Όμως, να είναι Σταυρός, με σαφές το σχήμα. Η «αήττητος και ακατάλυτος και θεία δύναμις του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού» ας γίνει η προστασία αλλά και η ομορφιά της ζωής μας!

Μαγεία -Δαιμονισμός και Απολύτρωση
Αρχιμ. Σάββα Αχιλλέως. ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΕΑ ΑΤΤΙΚΗΣ H ανθρωπότης ολόκληρος μαστίζεται από θεωρίας πολλών ειδών. Ταλαιπωρείται από συστήματα φιλοσοφικά, υλιστικά, ορθολογιστικά κ.ο.κ. Από αυτά τα συστήματα εκπηγάζουν συμπεράσματα, αποφάσεις, γνώμαι. Άλλα εξ αυτών χαρακτηρίζουν την πάλη της συνειδήσεως ως έλεγχο, που προέρχεται από κάποια σύγκρουσιν του αγαθού και του κακού. H αμαρτία δια τα φιλοσοφικά αυτά συστήματα είναι απαράδεκτος. Εάν δε καταλήξουν στην απόφαση παραδοχής της αμαρτίας αποφαίνονται, ότι είναι άσκηση της ελευθέρας βουλήσεως του ανθρώπου. Να πράξη δηλαδή, το καλόν ή το κακόν.
108/150 

Άλλοτε όμως διατυπώνουν άλλη θεωρία και δεν παραδέχονται την ύπαρξιν του κακού. Το κακόν λέγουν, δεν υπάρχει. Όλος ό κόσμος είναι καλός! Τέλος καταλήγουν, αφού διαπιστωθεί ή ύπαρξης και το μέγεθος του κακού, ότι ή παρουσία του αγαθού και του κακού έχουν την ιδίαν πηγή. Ως συμπέρασμα όλης αυτής της αλλοπρόσαλλης θεωρίας είναι ή άρνηση της υπάρξεως του διαβόλου. Πονηρά πνεύματα λέγουν και διάβολος και σατανάς, δεν υπάρχουν. Επίσης ισχυρίζονται, ότι ή κόλασης είναι ανύπαρκτος! Ως εκ τούτου αι αόρατοι πνευματικοί δυνάμεις του σκότους, που επιδρούν ποικιλοτρόπως επί των ανθρώπων, δια τον ορθολογισμό είναι ανύπαρκτοι. Τέλος το συνονθύλευμα τούτο και το αποτέλεσμα των πάσης φύσεως θεωριών των ορθολογιστών έχει ως έξης: Διάβολος ή σατανάς ή εωσφόρος ή Βεελζεβούλ ή Βελίαρ και πονηρά πνεύματα ή δαίμονες κ.τ.λ. είναι δήθεν ή προσωποποίησης του κακού. Δηλαδή, οσάκις ο άνθρωπος θέλει να δώσει όνομα εις την ύπαρξιν του κακού αναφέρει ένα όνομα εξ αυτών και δι' αυτού του ονόματος προσωποποιεί το κακό. Λέγουν ακόμη, ότι ή φαντασία την οποίαν τρέφει εις μεγάλον βαθμό ό άνθρωπος, τον παρασύρει εις φαντασιώσεις. Το να επιζητεί επιμόνως να προλάβει το κακό, δημιούργησε τον μύθο της πραγματικής οντότητας και της υπάρξεως του σατανά. Δεν απέχει της πραγματικότητας ή παραδοχή, ότι κατά τον μεσαίωνα υπάρχουν φοβερές δεισιδαιμονίες. Αλλά τούτο δεν σημαίνει ανυπαρξία του διαβόλου. Οι αντιθέσεις σε κάθε είδους θέσεις που επικρατούν δημιουργούν και ανάλογα προβλήματα. Δια να εύρουν την λύσιν των χρειάζεται μόνον ή ΑΛΗΘΕΙΑ. Επί του θέματος της φιλοσοφικής αρνήσεως της υπάρξεως του διαβόλου και της δεισιδαιμονίας των πολλών ή ΑΛΗΘΕΙΑ υπάρχει μόνο στην Αγίαν Γραφή. Λυπηρό είναι το γεγονός, ότι άνθρωποι, που ασχολούνται με την επιστήμη της Θεολογίας, καθηγητές και ερευνητές οι ίδιοι της Αγίας Γραφής, αρνούνται την ύπαρξη του διαβόλου. Παρερμηνεύοντες τα χωρία της Αγίας Γραφής καταλήγουν στα συμπεράσματα όλως, ορθολογιστικά. Αρνούμενοι την ύπαρξη αοράτου πνευματικού κόσμου, αντιπροσωπεύοντας το κακόν, την ύπαρξη δηλαδή, του διαβόλου ή σατανά, υποστηρίζουν τούτο με σαθρά και γελοία επιχειρήματα. Δεν είναι όμως προσβολή δι' αυτούς να προσγειωθούν εκτου ύψους της υπερηφάνειας στην ταπείνωσιν. Τότε λαμβάνοντες χάριν από τον Θεόν, που δίδει χάριν στους ταπεινούς, θα αντιληφθούν, ότι ή ύπαρξη του διαβόλου μαρτυρείτε εις πλείστα χωρία της Αγίας Γραφής. Άλλωστε, δια ποιον λόγον
109/150 

κατήλθεν εκ των ουρανών ό Υιός και Λόγος του Θεού; Δια ποίον λόγον εγένετο άνθρωπος; Ποία αφορμή εδόθη στον Θεόν, δια να σταυρωθεί εκουσίως υπέρ ημών; Άρνησης υπάρξεως του διαβόλου σημαίνει άρνηση της ενανθρωπήσεως του Σωτήρος του κόσμου, του γλυκύτατου Ιησού. Το συμπέρασμα είναι, ότι ή άρνηση της υπάρξεως του διαβόλου είναι μεγάλη βλασφημία κατά του ιδίου του Θεού. Ή παραδοχή εκ μέρους της Εκκλησίας της υπάρξεως αοράτου πνευματικού κόσμου, δηλαδή, αγαθών και πονηρών πνευμάτων, αγγελικού κόσμου και δυνάμεων του σκότους, υποστηρίζεται σαφώς υπό της Αγίας Γραφής. Χαρακτηριστικό της ακλόνητου αυτής ΑΛΗΘΕΙΑΣ είναι, ότι πάντες οί πατέρες της Εκκλησίας των πρώτων αιώνων και των μετά ταύτα, ασκητικοί πατέρες, νηπτικοί πατέρες, αναχωρητές πατέρες, μεγάλοι πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας και τοπικοί Σύνοδοι, οί πάντες και τα πάντα ομιλούν περί δαιμόνων, σατανά, πονηρών πνευμάτων και σκοτεινών δυνάμεων. Επίσης περί της υπάρξεως των αγαθών πνευμάτων δηλαδή των αγγελικών ταγμάτων του ουρανού, παρέχει πλείστας μαρτυρίας ή Αγία Γραφή Παλαιά και Νέα. Αναφέρονται δε και αγγελικά ονόματα, ως των Αρχαγγέλων Μιχαήλ, Γαβριήλ, Ραφαήλ. Περί της εν ουρανοίς απροσδόκητου αναταραχής και αναστατώσεως ομιλεί ό Απόστολος Ιούδας ό Αδελφόθεος. Περιγράφει την υπερήφανο στάση μιας μερίδας των ουρανίων δυνάμεων. Αυτοί λέγει, «δεν διαφύλαξαν την αρχική αυτών αγνότητα και αγιότητα, το ψηλό αγγελικόν αξίωμα...». Δι' αυτό τονίζει, ότι ό Παντοδύναμος Θεός, «εις κρίσιν μεγάλης ημέρας δεσμοίς αιδίοις υπό ζόφον τετήρηκεν», «τους έχει φυλάξει δεμένους με τα αιώνια και σκοτεινά δεσμά της βαρείας ένοχης των, δια να δικαστούν κατά την μεγάλην εκείνη ημέρα της κρίσεως» (Ίούδ. 6) και (Β' Πέτρ. 2,4) (Έφεσ. 6,11). Το ανύπαρκτο έως τότε βαρύ αμάρτημα της υπερηφάνειας δημιούργησε την τάξιν των πονηρών πνευμάτων. Ή αγαθότητα των αγγελικών τούτων δυνάμεων, μετεβλήθη σε άκρα κακίαν και πονηρία. Ή λάμψη του ουρανίου φωτός, που περιέβαλλε τα φωτόμορφα πρόσωπα των αγγέλων μετεβλήθη σε σκότος δια τους αποστάτας. Δια της πτώσεως δε ταύτης δημιουργήθηκε το αντίθετο στρατόπεδο το εχθρευόμενο δια παντός τα έργα του Θεού. Πάσα αρετή καταδιώκεται έκτοτε. Το θέλημα και πασά θεϊκή εντολή του Δημιουργού έχει αντιμέτωπο τον διάβολο. Την αλήθεια αυτήν της Αγίας Γραφής πολλοί δεν παραδέχονται αλλά απορρίπτουν. Επιζητούν δε να θεμελιώσουν την θεωρίαν των επί της ιδιότητος της άκρας αγαθότητας και τελειότητας και αγάπης του Θεού. Ό Θεός, λέγουν, είναι πηγή αγαθότητας. Ή πηγή αυτή δεν πηγάζει πονηρία και κακίαν. Πώς λοιπόν, προήλθε εκ της θεϊκής ταύτης πηγής τόση πονηρία και
110/150 

τόση κακία και περιεβλήθησαν ταύτην τα πρόσωπα των αγγέλων; Είναι δυνατόν οί άγγελοι να είναι έμβλημα κακίας; Επί του σημείου τούτου δυνάμεθα δι' ολίγων να απαντήσουμε: Οι άγγελοι του ουρανού είχον, όπως και κάθε άνθρωπος το ανεκτίμητο δώρο της ελευθερίας. Ή ηθική αυτή ελευθερία έδιδε στους αγγέλους την ευκαιρία να παραμείνουν αιωνίως μετά του Θεού ή να απομακρυνθούν απ' Αυτού. Όπως απαράλλακτα και εις τον άνθρωπον. Υπήρχε ή ελευθέρα βούλησης του ανθρώπου και ή δυνατότητα να μην πεθάνει αλλά να παραμείνει αθάνατος. Να αμαρτήσει ή να μην αμαρτήσει. Ό Θεός σέβεται το δώρο τούτο της ελευθερίας. Τόσον όμως οι άγγελοι, τα λειτουργικά αυτά πνεύματα, όσον και οι άνθρωποι έκαναν κακήν χρήσιν της ελευθερίας των. Φυγάδευσαν την επικρατούσαν ειρήνη. Αληθώς βασίλευεν απέραντος ειρήνη τόσον εις τους αγγέλους του ουρανού όσον και εις τους πρώτους ανθρώπους τον Αδάμ και την Εύα. Αλίμονο όμως! Εισέρχεται πρώτον στους αγγέλους το αμάρτημα της υπερηφάνειας. Το φρικτότερο πασών των αμαρτιών αμάρτημα. Πώς εισήλθεν; Μυστήριον μέγα παραμένει ή εμφάνισης της αμαρτίας. Υπερηφανεύεται ό ωραιότερος των αγγέλων. Ό Εωσφόρος λέγει εν τη διάνοια αυτού. «Αναβήσομαι επάνω των νεφών, έσομαι όμοιος τω Υψίστω» (Hσαΐου 14,14). Το αμάρτημα τούτο είναι μέγα. Εξεδίωξε την επικρατούσαν ειρήνη των ουρανίων δυνάμεων. Σύγχυσης και αναταραχή. Τα αγγελικά ουράνια τάγματα διαχωρίζονται. Το μεν ένα μέρος παραμένει ασάλευτο στην αρετή. Επικρατεί σε αυτό ή ειρήνη. Το δε έτερον ακολουθεί τον Εωσφόρο. Αποδέχεται τα υπερήφανα διανοήματα του. Θορυβείται, ταράσσεται, εκπίπτει εκ του ουρανού εις την γην. «Πώς έπεσε εκτου ουρανού ό Εωσφόρος, ό πρωί ανατέλλων; Συνετρίβη εις την γην ό αποστέλλων προς πάντα τα έθνη;» (Ησαϊου 14,12) έπεσε ευθύς ως αστραπή. «Εθεώρουν τον σατανά ως αστραπή εκτου ουρανού πεσόντα» (Λουκ. 10,18). Μέτωπο εχθρικό δημιουργήθηκε έκτοτε κατά του Θεού και του ανθρώπου. Επί κεφαλής όλων των δαιμόνων ευρίσκεται ως αρχηγός ό «γέρο διάβολος», ως αποκαλούν τον Εωσφόρο οι δαίμονες. Είναι ό ανώτερος όλων κατά «την δύναμιν, την εξουσία, την νοημοσύνη Φέρει διάφορα ονόματα ό αντίδικος. Σατάν ή σατανάς (ήτοι εχθρός, αντίδικος, αντικείμενος), διάβολος, δηλαδή, ό διαβάλλων. Πονηρός, ό άρχων των δαιμόνων, ό άρχων της εξουσίας του αέρος. Βεελζεβούλ, αρχαίος όφις (ό πλανήσας την Εύα), δράκων» «Ή Αγία Γραφή ομιλεί περί αυτού πλείστος όσας φοράς και τον ονομάζει με εν από τα ονόματα ταύτα».
111/150 

Εχθρός άσπονδος κατά του Θεού και του ανθρώπου παραμένει έκτοτε ό διάβολος. Το μίσος του κατά του ανθρώπου, δεν περιγράφεται. «Εάν με άφηνε, λέγει, (εννοεί τον Θεόν) μόνον ένα λεπτό της ώρας ελεύθερον θα εξαφάνιζα ολόκληρο τον πλανήτη της γης». Μετεβλήθη ή δημιουργήθηκε ο διάβολος; Εις το ερώτημα τούτο υπάρχει Σύγχυσης. Ως εκτούτου ή απάντησης δεν υπάρχει εκτός της Αγίας Γραφής. Ό ορθολογισμός, ό υλισμός, ή απιστία, ή αθεΐα και είτι έτερον σύστημα και θεωρία δίδουν διαφόρους απαντήσεις. Ημείς όμως την απάντηση έχομεν εκτης πηγής της αληθείας, δηλαδή, εκτου λόγου του Θεού. Ή Αγία Γραφή, οί πατέρες και ή δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας παρουσιάζουν την ύπαρξιν των πονηρών πνευμάτων και ότι «ταύτα επλάσθησαν εν αρχή ως και οι λοιποί άγγελοι αγαθοί». Ό διάβολος ήτο αγαθός άγγελος και πάντα τα πονηρά πνεύματα. «Εξέπεσαν δε εκ του αρχικού ύψους αυτών υπερηφανευθέντες». Πώς πλανήθη ό άνθρωπος από τον διάβολο; Ή πτώσης του διαβόλου είχε συνέπεια και ως προς τον άνθρωπον. Ό πεπτωκός και πονηρός πλέον Εωσφόρος «συνέλαβε το σχέδιο της παραπλανήσεως του ανθρώπου. Ή όλη εικόνα του διαβόλου αποκλείει να δημιουργήθηκε υπό του Θεού ως κακός. Αντιθέτως, όταν δημιουργήθηκε, περιεκοσμήθη υπό αγιότητας από τον Θεόν. Πλην όμως εγένοντο οί πρώην αγαθοί άγγελοι «επινοηταί του κάκου και διέστρεψαν εαυτούς ανεπανορθώτως και ούτω κατέστησαν πηγή και ζώσα αρχή του κάκου». Επιβουλεύονται έκτοτε την σωτηρίαν του ανθρώπου. Δεν δύνανται όμως να κατανικήσουν και να αφανίσουν τον άνθρωπον. «Διότι ή δύναμις του διαβόλου είναι περιορισμένη και παρά πάντα "τον θύμο", αυτού "μείζων ό εν ημίν" Κύριος ή "ό εν τω κοσμώ" διάβολος, ό γεννηθείς δε εκ του Θεού τηρεί εαυτόν και ό πονηρός ούχ άπτεται αυτού» (Α' Ίωάν. 3,8. Ίούδ. 6. Β' Πέτρ. 2,4. Α' Τιμ. 3,6. Έφεσ. 2,2. Α' Ίωάν. 3,12-13. Β' Κορινθ. 2,10. Α' Πέτρ. 5,8. Β' Κορ. 4,4. Αποκ. 20,10 Ιακώβ. 4,7. Άποκ. 12,11 Α' Ίωάν. 4,4 και 5,18). Την άρνηση της υπάρξεως του διαβόλου «των νεωτέρων θεολογούντων» απορρίπτει δια των λόγων του ό Απόστολος και Θεολόγος Ιωάννης: «εις τούτο εφανερώθη ό Υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» (Α' Ίωάν. 3,8). Δεν θα Υπήρχε ανάγκη να έλθει εις τον κόσμον ό Υιός του Θεού εάν ό διάβολος δεν είχε δημιουργήσει αμαρτωλά έργα εις βάρος του ανθρώπου. Ή πτώσης των δαιμόνων και ή μεταβολή αυτών από αγαθών πνευμάτων εις πονηρά πνεύματα είναι «φρόνημα καθολικό και ομόφωνο πάντων των πατέρων και Εκκλησιαστικών συγγραφέων». Καθ` ότι οι δαίμονες δημιουργήθησαν υπό του Θεού «ουκ εν τη κατασκευή έχοντες το ακάθαρτο», «ουδέ φύσει πονηροί γεγονότες, άλλ' αγαθοί όντες και έπ' αγαθώ γενόμενοι και μηδόλως εν εαυτοΐς παρά του δημιουργού κακίας εσχηκότες ίχνος»,
112/150 

«αυθαίρετον όμως εν τούτω έχοντες την ζωήν και έπ' αυτοίς κειμένη την έξουσίαν ή παραμένει εν τω Θεώ ή αλλοτριωθήναι του αγαθού» ουκ «έμειναν εν οίς αυτούς εποίησε και διέταξεν ό Θεός, άλλ' ενύβρισαν» «εκπεσόντες των ουρανών» (Ιδε Δογμ. Π. ΤΡΕΜΠΕΛΑ σελ. 443 Τόμ. Α'). Τα πονηρά πνεύματα έχουν την δυνατότητα να παρενοχλούν τους ανθρώπους όχι μόνον έξωθεν υποβάλλοντες εις αυτούς μύριους αισχρούς λογισμούς αλλά και να εισέρχονται και να διεισδύουν εντός αυτών. Έχουν ακόμη την δυνατότητα να αναμειγνύουν τας πονηρίας αυτών εις τα έργα εκείνων, που ως υπηρέται του Θεού υπηρετούν το θεϊκό σχέδιο επί της γης. Αγωνίζονται δε παντοιοτρόπως, όπως παραπλανήσουν αυτούς και τους παρασύρουν εις την απώλεια και τον αιώνιο θάνατο. Γενικώς εργάζονται μετά μανίας εναντίον των ευσεβών και πιστών ανθρώπων. Μετέρχονται πάσα δολιότητα, πάσα πανουργία, πάσα μέθοδο και πάσα κακίαν, δια να παραπλανήσουν τους ανθρώπους και να τους περιπλέξουν εις αφάνταστους περιπέτειας. Οι δαίμονες δεν είναι τυφλά και αλόγα όντα. Δεν είναι ανύπαρκτοι ή ζωώδεις υπάρξεις. Είναι πνεύματα λογικά, οντότητες με πανουργία αφάνταστο. Δια τούτο βλέπομε να ομιλούν, να απαντούν εις τας ερωτήσεις, να παρακαλούν, να ζητούν και να ικετεύουν όπως μη απέλθουν πρόωρος εις την άβυσσο της κολάσεως. Τους βλέπουμε ακόμη να υποτάσσονται, να φοβούνται, να τρέμουν, να χρησιμοποιούν το ανθρώπινο σώμα όπου εισέρχονται και κατοικούν δια να ομιλούν δια μέσω αυτού, να εκδηλώνονται ποικιλοτρόπως και να κάνουν σατανικά θαύματα. Υποκρίνονται δε και υποδύονται άλλοτε τον ρόλο του άρρενος και άλλοτε τον ρόλο του θήλεως, όπως χαρακτηριστικώς επισημαίνει ό Μ. Βασίλειος όταν λέγει: «Φοβήθητι, φύγε, δραπέτευσαν, αναχώρησαν δαιμόνιον ακάθαρτων... ή ως άρσεν, ή ως θήλυ...» ("Ιδε Έξορκ. Μ. Βασιλ.). Ό αρχέκακος διάβολος, ως θα είπωμεν λεπτομερέστερων εις την συνέχεια, δεν διακρίνεται ευκόλως, όταν εισέλθη εις τον άνθρωπο. Εμφανίζεται κατ' αρχάς ως μία μικρά ασθένεια, ή οποία συν τω χρόνο αυξάνεται και παραμένει απροσδιόριστος. Ολίγον δε κατ' ολίγον από φυσιολογική ασθένεια, που εθεωρείτο κατ' αρχάς, εμφανίζεται ετέρα δύναμις εντός του οργανισμού του ανθρώπου, που τον κατευθύνει εις πράξεις αποστροφής και αφανισμού. Είναι δε ικανά τα πονηρά πνεύματα να κάνουν τοιαύτην κατοχή εις τον ανθρώπινο οργανισμό και να ενισχύονται με περισσότερος δυνάμεις καταλήψεως του ανθρώπου με χιλιάδας δαιμόνων. Ή λεγεώνα, που κατοικούσε εις τον δαιμονισμένο των Γαδαρηνών, είναι ενδεικτική. Έχομε περιπτώσεις, που αντί της μιας λεγεώνας υπάρχουν δύο και τρεις λεγεώνες δαιμονίων εντός του ανθρώπου. Ολόκληρος ό οργανισμός του ανθρώπου καταλαμβάνεται υπό των δαιμόνων. Άπτονται τότε του νευρικού συστήματος. Του αίματος, των σπονδύλων, των
113/150 

φλεβών, των αρθρώσεων, των οφθαλμών, των αρτηριών, των ονύχων, των τριχών της κεφαλής. Ίσως πάσα νευρική διαταραχή να είναι έργο επιδράσεως του διαβόλου επί του ανθρωπίνου οργανισμού. Είναι «ό απτόμενος των νεύρων και των αρτηριών» ως επισημαίνεται χαρακτηριστικώς υπό των ευχών της Εκκλησίας. Παρατηρούνται περιπτώσεις ασθενών, που εκδηλώνουν παντελή άρνηση οιασδήποτε κινήσεως. Αρνούνται να αναπτύξουν και την παραμικρά πρωτοβουλία. Τονίζομε ιδιαιτέρως εκπείρας, ότι αι περιπτώσεις δαιμονισμού, ως επί το πλείστον, έχουν ως αίτια την αμαρτία. Ή αμαρτία συνοδεύεται πάντοτε από την πλάνη, το ψεύδος και την εν γένει απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεόν. Δεν είναι εύκολος ή απελευθέρωση από τους όνυχας ενός τοιούτου ασπόνδου εχθρού, ως είναι ό διάβολος. όταν λαβή έξουσίαν διότι άνευ της αδείας του Θεού ούτε εισέρχεται εις τον άνθρωπο ούτε εξέρχεται από αυτόν, και εισέλθει εις τον ανθρώπινο οργανισμό ό διάβολος λόγω της αμαρτίας, δεν είναι εύκολος ή εκδίωξης αυτού. Τα βάσανα της κολάσεως, το πυρ το αιώνιο, το σκότος το εξώτερον και το ψηλαφητό δεν υπάρχουν εις την γη. Δια τον σκοπό τούτον επαναπαύεται ό διάβολος εις τον άνθρωπο. Τον κατατρώγει ολίγον κατ' ολίγον έως να καταλάβει την ψυχή του. Παραχωρείται δε ή αδεία εις τον διάβολο να εισέλθει εις τον άνθρωπο δια παιδαγωγικούς κυρίως λόγους. Δια της δοκιμασίας αυτής ό άνθρωπος πλησιάζει τον Θεόν. Αναγκάζεται δια της δοκιμασίας να κατασπασθή την προσευχήν, την νηστεία, τον εκκλησιασμό, την μελέτη της Αγίας Γραφής και των Ιερών βιβλίων. Έργον το όποιον ουδέποτε θα επιχειρούσε εάν ό διάβολος δεν καταπίεζε την ζωή του. Τας μεθόδους του διαβόλου έχομε παρακολουθήσει εις μέγα πλήθος περιπτώσεων. Αναρίθμητοι είναι αϊ παγίδες του προκειμένου να κυριάρχηση επί του ανθρώπου. Διαθέτει πείρα χιλιετιών και είναι ό παμπόνηρος πρόθυμος να ειπεί 999 αληθείας, δια να αναμίξει με αυτάς ένα ψεύδος και να γίνει πιστευτός. Αυτό το ψευδός είναι δυνατόν να κατακρημνίσει πάσα προηγούμενη αλήθεια. Αλλάζει δε ό παμπόνηρος διαρκώς μορφές. Τώρα γίνεται φίλος και σύμμαχος του αντιπάλου του. Μετ' ολίγον εχθρός και επίβουλος αυτού. Τώρα επαινεί και εντός ολίγου δυσφημεί. Την μίαν στιγμήν ανυψώνει και εντός ολίγων δευτερολέπτων καταβιβάζει τον αντίπαλο του έως του Άδου. Την αγιότητα με την οποίαν στεφανώνει τον αντίπαλο και μαχόμενο εναντίον του μετ' ολίγον μεταβάλλει εις απόγνωσιν και ειρωνεία αφάνταστο. Εάν στην προσπάθεια του, ό διάβολος, να κατακρημνίσει τον αντίπαλο του στην απώλεια πετύχει του σκοπού του, τότε το ψευδός που απεδέχθη ό καταπολεμών αυτόν μεταβάλλεται εις όλεθρο και καταστροφή. Ό διάβολος εις
114/150 

πλείστας περιπτώσεις έχει επιτυχία. Ή μεγαλύτερα επιτυχία του διαβόλου, διάσπαρτος εις τους περισσοτέρους ανθρώπους, είναι ή βεβαιότης που κατόρθωσε να ενσπείρει εις τας ψυχάς των, ότι δεν υπάρχει. Τότε ή επιτυχία του διαβόλου είναι εξασφαλισμένη άνευ αμφιβολίας. Αυτήν την επιτυχία του διαβόλου ανατρέπει πλήρως και εκ του ασφαλούς το φως του Ευαγγελίου. Ή αλήθεια περί της υπάρξεως του διαβόλου αποκαλύπτεται πλήρως υπό του Ευαγγελίου. Αυτή ή Ευαγγελική αλήθεια, το φως της Αγίας Γραφής, τα θεόπνευστα λόγια, αυτά προφυλάττουν τον άνθρωπο από τον διάβολο. Δια της μελέτης της Αγίας Γραφής, ό άνθρωπος αποφεύγει τας παγίδας του διαβόλου. «Λέγει ό Χρυσόστομος ότι στο σπίτι εκείνο όπου είναι Ευαγγέλιον εκεί δεν εμβαίνει ό διάβολος. «Ει γαρ εν οικία ένθα αν Ευαγγέλιο ή κείμενον, ου τολμήσει προσελθείν ό διάβολος πολλώ μάλλον ψυχής νοήματα τοιαύτα περιφερούσης ούχ αψεταί ποτέ, ουδέ επιβήσεται δαίμων ούχ αμαρτίας φύσις» (Όμιλ. 32, εις το κατά Ίωάν.), οί δε παλαιοί Χριστιανοί, είχον και από τον λαιμό τους κρεμασμένα μικρά αγία Ευαγγέλια εις προφύλαξη τους και μάλιστα αι γυναίκες και τα παιδία, ως μαρτυρεί ό αυτός Χρυσόστομος» (Ιδε Χρηστοήθεια των Χριστιανών Ν. Αγιορ. σελ. 228-229). Είναι φανερό, ότι ό διάβολος ουδέποτε οπισθοχωρεί ειμή μόνον εν τω ονόματι ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, εις το όποιον «πάν γόνυ κάμπτει επουρανίων και επιγείων και καταχθόνιων». Το όνομα, το υπέρ παν όνομα του Ιησού αποτελεί ακατανίκητο δύναμιν κατά του διαβόλου. Είναι άξιον ιδιαιτέρας προσοχής ή παρατήρησης του αγίου Ιουστίνου και μάρτυρος, ό όποιος επιγραμματικός αναφέρει «ότι αναρίθμητοι δαιμονιζόμενοι ανά τον κόσμον ολόκληρο θεραπεύθηκαν από Χριστιανούς, οί οποίοι εξώρκιζον εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού...». τούτο μετά μεγάλης χαράς ανέφεραν οι μαθηταί, όταν επέστρεψαν εκτης περιοδείας των, που απεστάλησαν υπό του Κυρίου. «Κύριε, και τα δαιμόνια υποτάσσονται ημίν εν τω ονόματι Σου». Φάρμακο απολυτρώσεως εκ της καταδυναστείας του διαβόλου είναι ή πίστης εις τον σταυρικό θάνατον του Χριστού και το θεϊκό Του Αίμα, που εχύθη επί του Γολγοθά. Με το μέγα τούτο εφόδιο, όταν ό άνθρωπος χρησιμοποίηση την θέλησίν του και αντισταθεί στον διάβολο, κατά την αποστολική επιταγήν «αντίστητε τω διαβόλω και φεύξεται άφ' ημών» (Ιάκωβο. 4,7), απελευθερώνεται από τα δεσμά του. «Ό Θεός δεν ενεργεί εις τον άνθρωπο άνευ της συγκαταθέσεώς του. ούτε υποκαθιστά την θέλησίν του και την συγκατάθεση του δια της θεϊκής Του ενεργείας». Ό Θεός συμμαχεί μετά του ανθρώπου και γίνεται συνεπίκουρος και συνεργάτης του κατά του διαβόλου, όταν ό άνθρωπος τον επικαλεσθεί και ζήτηση την βοήθειάν Του. Ό Θεός δεν θαυματουργεί άνευ της συγκαταθέσεώς του ανθρώπου. Αναγνωρίζει ό Θεός, ότι είναι αδύνατος ό
115/150 

άνθρωπος και συγκαταβαίνει. Δηλαδή, κατέρχεται από τους ουρανούς εις βοήθειαν του ανθρώπου καθ' ότι ό άνθρωπος αδυνατεί να ανέλθει εις τους ουρανούς. Παραμένει εις μίαν απόσταση άνωθεν και αναμένει τον άνθρωπο να ανέλθει, δια της πίστεως του και της απολύτου εμπιστοσύνης του εις τον Θεόν. Τότε, ανερχομένου του ανθρώπου και συγκαταβαίνοντας του Θεού ενώνεται ή πίστης με την χάριν του Θεού και αμέσως επιτελείται το θαύμα. Ακατανίκητο επίσης φάρμακο κατά του Διαβόλου παραμένει πάντοτε ή συνταγή που εδόθη απ' ευθείας υπό του μόνου ιατρού των ψυχών και των σωμάτων. Ό Θεός διαβεβαίωσε τους μαθητάς Του, ότι το γένος τούτο του διαβόλου «εν ούδενί εξέρχεται ειμή εν προσευχή και νηστεία», που συνοδεύονται δια της ακλόνητου πίστεως. Έχομε δύο ειδών προσευχάς, τας οποίας εάν δεν χρησιμοποιήσει ό πάσχων υπό των πονηρών πνευμάτων, δεν απελευθερώνεται. Είναι α) ή ατομική ή προσωπική προσευχή, που ολοκληρώνεται με την λεγομένη προσωπική προσπάθεια και β) ή προσευχή της Εκκλησίας. Δια τον σκοπό αυτόν, ή Εκκλησία οφείλει να ανάπτυξη όλη την δύναμίν της, που της εδόθη πλουσίως υπό του Θεού εις τον τομέα τούτον. Έχει υποχρέωση. Και είναι μέγα το αμάρτημα της αρνήσεώς της, να μη βοηθάει δηλαδή και να μη συμπαρίσταται και να μη συμπάσχει μετά των ασθενών προσώπων, που δοκιμάζονται φρικτώς από την κυριαρχία των ακαθάρτων πνευμάτων. Ή Άρνησης ό φόβος ή κόπωση ή αδιαφορία καταδικάζονται από τον δικαιοκρίτη Θεό. Δεν επιτρέπεται ό στρατιώτης του Μεγάλου Βασιλέως, που έλαβε ως Ακατανίκητο όπλον την χάριν της ιεροσύνης, να βλέπει τον παμπόνηρο εχθρό της Εκκλησίας του Χριστού και να οπισθοχωρεί ή να παραδίδει τα όπλα. Ό διάβολος μόνον απειλεί. Ουδέποτε καταβάλλει τον στρατιώτη του Χριστού, όταν ό στρατιώτης ενός τοιούτου αοράτου και σημαντικού πολέμου είναι αποφασισμένος να πολεμήσει. Εκείνος, που πιστεύει εις την παντοδυναμία του Θεού, ουδέποτε καταβάλλεται υπό του εχθρού. Διότι «ό Θεός της ειρήνης συντρίψει τον σατανά υπό τους πόδας ημών εν τάχει» (Ρωμ. 16,20). Οι σκοτεινές δυνάμεις δεν είναι εις θέση να καταβάλουν το θάρρος και την τόλμη εκείνου, που πιστεύει στην παντοδυναμία του Θεού. Διότι έχει σύμμαχο, υπερασπιστή και βοηθό και σκεπαστή τον παντοδύναμο Θεόν, «και πεποιθώς έπ' Αύτω τροπούται τούτον», κατανικά δηλαδή ολοσχερώς τον διάβολο. ΚΑΙ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ
116/150 

(Συγκλονιστικές μαρτυρίες από το αντίθετο στρατόπεδο). Μόλις ανοίξουν τα βιβλία μας (Σολομωνική και αλλά με μαγείας και επικλήσεις δαιμονίων) εμείς είμεθα παρόντες. -Όλους τους άλλους αιτιώνται, ουδέποτε όμως εμένα υποπτεύονται. Όλοι οι άλλοι είναι αιτία, και έμενα που είμαι ή πραγματική αιτία, ούτε με αναφέρουν, και εγώ κάνω ανενόχλητος τη δουλειά μου. -Πώς θα εμφανισθώ εις τον αρχηγό μου και να ειπώ ότι απέτυχα; Προτιμώ να με κτυπά και να με παιδεύει εδώ ό Θεός σου, παρά να πέσω στα χέρια του αρχηγού μου. -Ούτε εισέρχομαι ούτε εξέρχομαι μόνος μου από τον άνθρωπο. Εάν ΕΚΕΙΝΟΣ, δεν μου επιτρέψει, ουδεμία κίνηση δύναμαι να κάνω μόνος μου. Έχει το σχέδιο του και με κρατά να σας παιδεύω. Με τα ιδικά μας κλωτσοκοπήματα έρχεσθε κοντά του. Προτιμά να υποφέρετε εδώ ολίγον χρόνον, για να μη παιδεύεσθε αιώνια, μαζί μας. Μόνον όταν βεβαιωθεί, ότι δεν θα τον αποχωρισθείτε, τότε μας διώχνει. Οι δαίμονες προς αρχάριο μάγο: -Μη φοβάσαι. Είσαι δικός μας. Αυτά που διαβάζεις, (διάβαζε «ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ») εμείς τα βάζομε στο μυαλό εκείνων, που τα τυπώνουν σε βιβλία. Αυτά τα συνεχή μαγικά, που δείχνουν οί τηλεοράσεις, τους μάγους και τις μάγισσες, εμείς τα υποδεικνύαμε, για να δαιμονίζουμε τα βρέφη και όσους τα βλέπουν... -Όπως και όσα κι αν σου πω και σου περιγράψω, είναι αδύνατον να συλλαβής τι υποφέρομε, όταν αυτή ή φωτιά συναντηθεί με μας μέσα του (εννοεί ό δαίμονας το άρρωστο άτομο, που κοινωνεί των Άχραντων Μυστηρίων). Αν ανάψουν όλα τα πετρέλαια της Αραβίας και όλα τα πετρέλαια του κόσμου, δεν φθάνουν τη φωτιά, που μας κατακαίγει όταν κοινωνεί αυτός... (δηλαδή ό ασθενής). -«Δεν θέλω να κινείται ούτε μία ανθρωπινή σκιά επάνω εις τον πλανήτη της γης», λέγει αφρίζων ό διάβολος με απερίγραπτο κακία. -Κάνω τόσον όμορφα την κάθε μου ενέργεια, που είναι αδύνατον να με ανακαλύψεις, πότε και πώς ενεργώ. -Σάς υπόσχεται ΕΚΕΙΝΟΣ τον Παράδεισον και δεν τον ακολουθείτε. Σας υπόσχομαι εγώ την Κόλασιν και Όλοι έρχεσθε μαζί μου. -Εγώ κάνω ακατάπαυστα το καθήκον μου και σας πολεμώ.

117/150 

Εσείς κάνετε το καθήκον σας να με καταπολεμείτε Όπως εγώ σας καταπολεμώ; -Το όνομα μου είναι διάβολος. Αυτό σημαίνει, ότι τίποτε άλλο δεν μπορώ να κάνω, ειμή μόνον να διαβάλλω. Δεν αναγκάζω κανένα. Εσείς διατί έρχεσθε μόνοι σας σε μένα; ΟΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ Εις το κεφάλαιο τούτο έχομε ως παραδείγματα τους μεγάλους ασκητές της Εκκλησίας μας. Ό μέγας Αντώνιος μάχεται κατά των δαιμόνων και δεν παραλείπει να μνημονεύει και να εξιστορεί τις παγίδας των δια την συμμόρφωση και ψυχική ωφέλεια των πιστών. Εις την συνέχεια όλοι οί ασκητικοί πατέρες αναφέρουν, τι οι δαίμονες ομολογούσαν, όταν καταπιέζονταν είτε δια να παρασύρουν εις την πλάνη τους πολεμούντας αυτούς είτε δια να προκαλέσουν εντυπώσεις. Ημείς πιστεύομεν, ότι ό διάβολος είναι ψεύστης και πηγή του ψεύδους και πατήρ του ψεύδους. Γνωρίζομεν, ότι ό ψεύστης και παμπόνηρος πολλάς φοράς λέγει την αλήθεια, δια να παρασύρει τους ακούγοντας εις το ψεύδος του. «ου γαρ αυτού τα νοήματα αγνοούμε» (Β' Κορ. 2, 11). Από αυτάς τας αληθείας, τας οποίας εν τη πανουργία του λέγει ό διάβολος, θα παραθέσωμεν ωρισμένας πιστεύοντας, ότι θα βοηθηθούν τους αναγνώστες. ΠΕΡΙΠΙΣΤΕΩΣ ομιλείτο πνεύμα το ακάθαρτο. -•• Εάν δεν πιστεύεις σε αυτό που κρατάς, (εννοεί τον Τίμιον Σταυρόν), ούτε φοβούμαι ούτε υπολογίζω τίποτε. Και αν ακόμη φορτωθείς και Εκείνον, που έχεις εκεί μέσα (εννοεί τον Εσταυρωμένο που είναι εις το Ιερόν όπισθεν της Αγίας Τραπέζης), πάλιν εγώ δεν φοβούμαι, αφού δεν πιστεύεις τι βαστάζεις». Εξ αυτού δυνάμεθα ημείς να είμεθα προσεκτικοί. Εάν χωρίς πίστιν έχομεν τον σταυρόν κρεμάμενο στο στήθος μας, εάν τον κρατούμε μεγάλο ή μικρό στο χέρι μας, εάν τυπώνωμεν το σημείο του σταυρού επάνω μας -προ πάντων όσοι με ταχύτητα και με βιασύνη, απρόσεκτα, χωρίς καν να είναι το σημείον του σταυρού — ό διάβολος δεν φεύγει. Μάλλον έρχεται καταγελών και εμπαίζων ημάς. Περί της δυνάμεις των αγίων ΕΙΚΟΝΩΝ. -Οποιαδήποτε εικόνα, είτε μικρή είναι είτε μεγάλη, με καταδιώκει εάν την πιστεύεις. Εάν όχι, δεν φοβούμαι και δεν τρομάζω ομολογεί όφις ό κακούργος. Μην αναμένεις, αγαπητέ αναγνώστα, να εύρης την τάδε ή την τάδε εικόνα, δια να προσευχηθείς. Όσον μικρή και ασήμαντη — όπως νομίζομε — και αν είναι οποιαδήποτε εικόνα, οποιουδήποτε αγίου θαυματουργεί και εκδιώκει τούς
118/150 

δαίμονας. Αρκεί εσύ και εγώ να έχομε πίστιν, ακράδαντων πίστιν. ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ «Δεν φοβούμαι και δεν αποχωρώ με την παπαγαλία σας. Εγώ φοβούμαι και τρέμω τη προσευχήν, που βγαίνει από καρδιά γεμάτη δάκρυα. Διαφορετικά εγώ γελώ και σας κοροϊδεύω. Το όπλο, που τρέμω, είναι ή προσευχή μετά δακρύων». Η προσευχή, που γίνεται απλώς με το στόμα, ουδέποτε στοιχίζει στον δαίμονα. Ή προσευχή που γίνεται και πηγάζει από την καρδίαν και συνοδεύεται με δάκρυα, εισακούεται εις τον Θρόνον του Θεού και κατακαίγει τους δαίμονας. Εκείνος, που προσεύχεται συνεχώς, άλλοτε νοερός και άλλοτε κατά μόνας, δεν αφήνει έδαφος ελεύθερον να πλησίαση ό δαίμονας. Αυτό τονίζει ό Απ. Παύλος. (Α' Θεό. β, 17). Περί της Θείας χάριτος και της ΣΚΕΠΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. -Εάν δεν σας έσκεπε την ώραν, που είσθε εις τον Θρόνων Του (εννοεί , τον θείον άμβωνα) και κηρύττεται τα λόγια Του, θα σας έκανα να σας περιγελά όλος ο κόσμος». Πόση έχθρα έχει ό διάβολος εναντίον των ομιλούντων τον λόγον του Θεού, δεν δυνάμεθα να περιγράψομε. Ή θεία χάρις του Θεού, ή Πανάχραντος Θεοτόκος, οι άγιοι και οί άγγελοι περιφρουρούν και διαφυλάττουν την ώραν του θείου κηρύγματος τον κήρυκα του θείου λόγου. Γι` αυτό αφρίζει και τρίζει τους οδόντας του ό διάβολος, διότι δεν έχει την δύναμη να πλησίαση. Προ πάντων τούτων, δια να έχει πλούσια την Θείαν σκέπην ό ιεροκήρυκας χρειάζεται να είναι ταπεινός και προετοιμασμένος. Τότε έχει επιτυχία εις το έργον του προς δόξα Θεού. Περί των σατανικών βιβλίων της ΜΑΓΕΙΑΣ «Μόλις ανοίξουν τα βιβλία μας, είμεθα παρόντες». Βιβλία δικά του ό διάβολος εννοεί κάθε σατανικό βιβλίο, που χρησιμοποιούν οί μάγοι, δια να προσκαλούν εις βοήθειάν των τους δαίμονας. Την πρώτη θέση κατέχει το βιβλίο, που λέγεται «Σολομωνική». Η συγγραφή του βιβλίου τούτου απεδόθη εις τον Σολομώντα. Τούτο όμως είναι παντελώς αβάσιμο και αστήρικτο. Μάλλον οι μάγοι, δια να επιτύχουν την διάδοση του, επαινούσα και απέδωσαν την συγγραφή του βιβλίου τούτου εις τον Σολομώντα. Σύγχρονος τρόπος μεταδόσεως της μαγείας είναι ή ΜΑΓΕΙΑ της Τηλεοράσεως με διαβολικά καθαρώς κινούμενα σχέδια με ονομασία ό ΜΑΓΟΣ ή ή ΜΑΓΙΣΣΑ και «ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ». Τα ίδια σχέδια υπάρχουν αποτυπωμένα εις ειδικά βιβλία. Πολλά μικρά παιδιά έφθασαν δαιμονισμένα εις την Εκκλησία εξ αυτών των πηγών. Είναι καθαρή
119/150 

και εξακριβωμένη παγίδα του διαβόλου, δια να δαιμονίζει τα παιδιά! Ας προσέξουν οι γονείς. Εμείς τα βάζουμε — λέγουν οί δαίμονες, δια να σας κάνουμε δικούς μας». Περί των ΠΑΓΙΔΩΝ του διαβόλου. -« Όλους τους άλλους αιτιώνται, εις κάθε των πρόβλημα, ουδέποτε όμως υποπτεύονται εμένα. Όλοι οι άλλοι είναι ή αιτία των προβλημάτων, που δημιουργούνται και εμένα, που τα δημιουργώ, που είμαι ή πραγματική αιτία, ούτε με αναφέρουν». Εάν δώσωμεν λίγη προσοχήν θα αντιληφθούμε ότι στην ζωήν μας. μας πταίουν όλοι οι άλλοι. Εις την πραγματικότητα όμως οί άλλοι γίνονται όργανα του διαβόλου. Όπισθεν κάθε αιτίας των πρόβλημα των, που δημιουργούνται είναι ό διάβολος, που ενεργεί. Αυτόν προ πάντων να καταπολεμούμε και όχι τα αποτελέσματα. Την ρίζαν, όχι τους κλάδους. Αιτία παντός κακού και πάσης πονηράς πράξεως είναι πάντοτε ό μισόκαλος διάβολος. Περί της ΚΑΚΙΑΣ του διαβόλου. -Είναι διαφορετικό να με βλέπεις να βασανίζω άλλους από του να μου επιστρέψει να έλθω και να βασανίζω εσένα». Πόσοι και πόσοι εις τα άσυλα και τας νευρολογικός κλινικάς βασανίζονται υπό του δαίμονος! Πόσοι και πόσοι από τας μαγείας και την κακίαν των μάγων και των φθονερών ανθρώπων βασανίζονται και υποφέρουν! Και ημείς, που βλέπομεν αυτούς να πάσχουν, άλλοτε λέγομεν, ότι είναι σκηνοθετημένες πλάνες, άλλοτε ότι είναι ένα μεγάλο ψεύδος, και άλλοτε ότι γίνονται από σκοπού, δια να προκαλέσουν οί πάσχοντες την περιέργεια των αφελών... Ό διάβολος όμως δεν είναι αστείων πείραμα ή αιτία γέλωτος. Μόνον όσοι υπέφεραν και όσοι υποφέρουν γνωρίζουν τι θα ειπεί διάβολος. Ημείς ας προσευχώμεθα δια τους αδελφούς μας και ας παρακαλούμε τον Θεόν, να μην επιτρέψει εις ημάς μίαν τοιαύτην δοκιμασία. Ό Εωσφόρος κατατυραννάει τούς δαίμονας. -«Πώς θα εμφανισθώ εις τον αρχηγό μου και να ειπώ ότι απέτυχα; Προτιμώ να με κτυπά εδώ ό δικός σου (εννοεί την ουράνιον τιμωρία που υφίσταται), παρά να πέσω εις τα χέρια του αρχηγού μου». Εκ της διαβολικής αυτής ομολογίας φαίνεται ή κακία μεταξύ των δαιμόνων Η απέραντος αγάπη των αγγέλων του ουρανού έχει αντίθετο την κακία και την εκδίκησιν των δαιμόνων. Την άκρα αγάπη, που τρέφει ό Θεός προς τους αγγέλους την άκρα κακίαν και εκδίκησιν, που τρέφει ό Εωσφόρος προς τους δαίμονας. Θεέ μου, απάλλαξε μας της κακίας του διαβόλου και της αιωνίου κολάσεως.
120/150 

Περί της ΠΤΩΣΕΩΣ των πιστών. Εγώ κατεξευτέλισα και έρριψα γρανίτες και θα γνωρίσεις εσύ ποτέ τας πονηρίας μου;» Μη ποτέ καυχηθεί άνθρωπος, ότι γνωρίζει τας παγίδας του διαβόλου «Ειμή ότι Κύριος ην εν ημίν, τίς ικανός σώος φυλαχθήναι, εκ του εχθρού άμα, και ανθρωποκτόνου;» Διαθέτει πείρα ό διάβολος δισεκατομμυρίων ετών. Από της ήμερος της πτώσεως του έως σήμερον. Ημείς; Ή παγίδα της ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ Είσαι λέγει ό παμπόνηρος δαίμων, ό εκλεκτός του Θεού. Δι' αυτό σε εξέλεξε να μας πολεμάς. Είναι τόσον ευχαριστημένος ό Θεός σου, που σε καμαρώνει, γιατί είσαι ενώπιον Του δίκαιος...». Χρησιμοποιεί ό διάβολος εις μεγάλον βαθμό την παγίδα της κολακείας και υπερηφάνειας. Και εν τη επιτυχία του, ό άνθρωπος αποκόπτεται από τον Θεόν. Χάνει την Θείαν χάριν. Και αποκτά την αιώνιο κόλασιν . Ό Θεός «υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν». (Ιακώβ. 4, 6) (Α' Πέτρ.5,5). Άνευ του θελήματος του ΘΕΟΥ δεν γίνεται ΤΙΠΟΤΕ. -Ούτε εισέρχομαι ούτε εξέρχομαι μόνος μου — λέγει ό πονηρός δαίμονας-. Εάν ΕΚΕΙΝΟΣ δεν μου το επιτρέψει, ουδεμία κίνηση μπορώ να κάνω μόνος μου. Έχει το σχέδιο Του και με κρατά να σας παιδεύω. Με τα δικά μας κλωτσοκοπήματα έρχεσθε κοντά Του. Γι` αυτό μας επιτρέπει να σας παιδεύομε. Προτιμά να υποφέρετε εδώ ολίγον χρόνον, για να μη παιδεύεσθε αιώνια μαζί μας. Μόνον όταν βεβαιωθεί, ότι δεν θα τον αποχωρισθείτε, τότε μας διώχνει.» Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν». (Ίωάν. 15,5). Αυτή ή αλήθεια εφαρμόζεται πλήρως στην, περίπτωσιν των δοκιμαζόμενων υπό του διαβόλου. Ουδέ χιλιοστόν του ανθρωπίνου οργανισμού δύναται να εγγίση ό διάβολος, αν ό Θεός δεν του επιτρέψει. Το Θαύμα επιτελείται μόνον, όταν δια της δοκιμασίας ωρίμαση ο άνθρωπος και αντιληφθεί πόσον κακούργος είναι ό «διάβολος, που με προθυμία, εργαζόμεθα εις τους αμαρτωλούς αγρούς του. Η ειλικρινής αγάπη προς τον Θεόν και ή νέκρωσις και ειλικρινής απάρνησης της αμαρτίας επιφέρει το θαύμα. Ή αποστολή του διαβόλου και οι μάγοι. -« Εσείς με καταδιώκετε — ομολογεί ό κακούργος διάβολος — και εκείνοι
121/150 

(εννοεί τους μάγους) με στέλλουν και με ξαναστέλλουν, «κλοτσοσκούφι» με κάνατε. Τι θα γίνει εις το τέλος; Όταν διώχνεται ό διάβολος με τη δύναμη της Εκκλησίας, επιστρέφει μετά πολλής μανίας εις τους μάγους, που τον διατάζουν να φέρει εις πέρας την αποστολή του. Πόσοι και πόσοι μάγοι, δεν εύρον ακαριαίων θάνατον, όταν ό διάβολος επιστρέφων αφέθη ελεύθερος από τον Θεόν να εκδικηθεί. Αν ξέρανε οι μάγοι ότι ό διάβολος εκδικείται αυτούς τους ιδίους, ουδέποτε θα συμμαχούσαν με τον σατανά. Το δε φοβερότερο πάντων, δεν είναι ή πρόσκαιρη εκδίκηση, αλλά ή αιώνια κόλαση. Σημειώνουν και ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ «Είμαι από πάνω σου και σε παρακολουθώ -λέει ό παμπόνηρος και μισόκαλος. Προσέχω τα μάτια σου, τη γλώσσα σου, τα έργα σου. Έχω μια πενάρα και καταγράφω λεπτομερώς την ημέρα, την ώραν, το δευτερόλεπτο, τα άτομα, , τον τόπον. Ότι καταγράψω, θα σου τα φανερώσω αν δεν προφθάσεις να τα σβήσεις» ( Εννοεί, με το μέγα μυστήριο της εξομολογήσεως.) Πόσοι δεν γνωρίζουν την άγρυπνο παρακολούθηση του διαβόλου! Παραμονεύει από ώραν εις ώραν να εύρη ευκαιρία να κερδίσει έδαφος. Ό φόβος και ό τρόμος πρέπει να κατέχουν την ζωήν μας δια να σωθώμεν. «Μετά φόβου και τρόμου την εαυτών σωτηρίαν κατεργάζεσθε» (Φίλιπ. 2, 12).Η εξομολόγηση πρέπει να είναι ζώσα και ενεργός, δια να εξαλείφει πάσα αμαρτία της ψυχής μας. ΒΛΑΣΦΗΜΕ1 ό διάβολος εντός του Ιερού Ναού; Όσον και αν τον βλασφημούμε εμείς, δεν μας υπολογίζει και δεν μας λαμβάνει υπ' όψιν. Όταν εσείς τον βλασφημείτε, τότε λυπείτε και τότε πονεί διά τας πληγάς, που του ανοίγετε». Απαθής παραμένει ό Κύριος μας και Θεός μας, όταν ό διάβολος βλάσφημη το άγιον και υπερύμνητον Όνομα Του. Όπως κατά τον ίδιον τρόπον απαθής παραμένει και ή Πανάχραντος Παναγία μας και οί άγιοι άγγελοι και οί άγιοι της Εκκλησίας μας. Η λύπη και ό πόνος προξενείτε εις τον Θεόν και εις την Παναγίαν μας μόνον, όταν ημείς βλασφημούμε το ΥΠΕΡ ΠΑΝ ΟΝΟΜΑ του Θεού μας και των αγίων της Εκκλησίας μας. -Πουθενά δεν βρίσκεται τόσο κοντά Παράδεισος και κόλαση, όσο στην Εκκλησία•. Καθώς λέγει μία πιστή ψυχή, ή αγιότητα, ή χαρά και ή ουρανιά καθαριότητα. Και δίπλα ή φοβερή αιχμαλωσία του ανθρώπου στην αμαρτία, στη μανία της κόλασης». Ή ιδία πιστή ψυχή λέγει: όσο ιερότερος ό χώρος, τόσο μεγαλύτερα τα βάσανα
122/150 

των δαιμόνων, αλλά και τόσο πιο βαθιά ή κάθαρση τους». Ό διάβολος συνεργεί στην ΜΕΤΑΝΟΙΑ; «Με τα δικά μας κτυπήματα έρχεσθε σεις εις την αγκάλη Του. Αν δεν είμεθα εμείς, ποίος από σας θα ήρχετο εις την Εκκλησία Του;». Άθελα του ό παγκάκιστος συνεργεί εις μετάνοιαν. Πλήθος ασθενών παραδέχονται μετά δακρύων, ότι ή δοκιμασία, που παρεχώρησεν ό Θεός να υποστούν, εγένετο αιτία μετανοίας. Δια αυτής γνωρίσαμεν και αγαπήσαμε τον Θεον, ομολογούν. -Εν θλίψει εμνήσθημέν Σου Κύριε». « Εν ήμερα θλίψεώς μου τον Θεόν εξεζήτησα, ταίς χερσί μου νυκτός εναντίον αυτού, και ουκ ηπατήθην». (Ψαλμ. 76, 3». ΑΞΙΩΣΕΙΣ του διαβόλου Ομιλώντας το δαιμόνιο προς τον Θεόν δια τον αμαρτωλό λέγει: «Βλέπεις πόσον αγαπά εσένα και πόσον αγαπά εμένα; Άρα δεν είναι με το δικό σου μέρος, αλλά με το δικό μου. Τα έργα του είναι έργα μου. Ουδεμία σχέση έχουν με το ιδικό Σου θεϊκό θέλημα. Οι αυθάδεις αυτές αξιώσεις του διαβόλου έναντι του Θεού είναι αποτέλεσμα των δικών μας πράξεων. Ό διάβολος είναι ό κατήγορος μας προς τον Θεόν. Από τον Θεόν ό διάβολος απαιτεί να του παραχωρήσει άδεια καταλήψεως του ανθρώπου, διότι τα έργα μας δεν είναι του Θεού, αλλά του διαβόλου. Κύριε σώσον ημάς. «Κύριε μη, απόρριψης ημάς από του προσώπου Σου..,». (Ψαλμ. 50, 13). Ο λειτουργός του Θεού και οι ΜΑΓΟΙ. —«Δι αυτούς, — λέγει το πονηρό δαιμόνιον — που τους Έχω εγώ και κάνουν τα μαγικά μου, να προσεύχεσαι πάντοτε και ουδέποτε να τους καταράσαι. Διότι αν για σας Εκείνη (εννοεί την Παναγία μας) κλαίει μίαν φοράν, δια τους μάγους κλαίει δύο φοράς, διότι γνωρίζει που θα πάνε». Το θλιβερό κατάντημα των μάγων δεν δύναται ανθρώπινος νους να το συλλαβή. Σύμβουλοι στο παρόντα κόσμον και σύμμαχοι και όργανα των μάγων είναι οι δαίμονες με ανταλλαγή την αιώνιο και αθάνατο ψυχήν του καθ' ενός, που μεταχειρίζεται την μαγεία. Πόσον, αλήθεια, πόσον πρέπει ό κάθε πιστός να προσεύχεται για αυτούς τους δυστυχείς ανθρώπους. Όταν ό κύριος προσηύχετο δια τους σταυρωτάς Του έδωκε παράδειγμα προς μίμησιν εις ημάς. Όπως εκείνοι δεν γνώριζαν Τι έπρατταν και οι μάγοι «ουκ
123/150 

οίδασι Τι ποιούσι». Οι απειλές του διαβόλου κατά του πολεμούντος αυτόν «Τα έβαλες εναντίον ολοκλήρου της κολάσεως. Αλλά και εμείς δεν μένομεν ήσυχοι. Όπως μας καίγεις εδώ εις την γην καθημερινώς, έτσι σου καίομαι και εμείς το όνομά σου εις την κόλασιν». Ο πολεμών τον διάβολο πρέπει να γνωρίζει, ότι απέναντι του υπάρχει ό διάβολος, εχθρός αόρατος, που έχει μόνον ένα σκοπό: Να εμβάλλει φόβον. Κύριε δώσε μας την χάριν Σου, «ίνα ό φοβερός φοβηθεί και φυγή και ό φοβίζων και απειλών ημάς φοβούμενος φανή.» Ή μυστηριώδης «ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ» Θεού και διαβόλου -«Όπως και όσα αν σου περιγράψω -ομολογεί το πνεύμα το ακάθαρτων είναι αδύνατον να συλλαβής Τι υποφέρομε εμείς οι δαίμονες, όταν αυτή ή φωτιά συναντηθεί με μας μέσα του». (Εννοεί ό πονηρός διάβολος στον ασθενή και οχλούμενον υπό των ακαθάρτων πνευμάτων). Αν ανάψουν όλα τα πετρέλαια της οικουμένης και όλα τα πετρέλαια της Αραβίας, δεν φθάνουν την φωτιά, που μας κατακαίγει όταν κοινωνεί αυτός...», (εννοεί ό δαίμονας το δαιμονισμένο άτομο). Η μυστηριώδης «ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ» του Θεού μετά του διαβόλου μέσα εις τον ασθενή είναι μέγα πρόβλημα. Ποία σχέσης φωτός και σκότους; Θεού και Βελίαρ; Και όμως! Παραδόξως ό Πανάγαθος Θεός, εις τα περιστατικά αυτά, εκδηλώνει την άμετρων ιδιότητα της ΥΠΟΜΟΝΗΣ απέναντι του δαίμονος. Όπως όταν ό άνθρωπος διαπράττει το μεγαλύτερον έγκλημα της αμαρτίας. Και τότε εφαρμόζεται δια τον αμαρτωλό άνθρωπον ή Μακροθυμία του Θεού. Διότι αποσκοπεί ό Θεός εις την σωτηρίαν του ανθρώπου και όχι στην απώλειά του. Στην περίπτωσιν του δαιμονισμένου ανθρώπου, οποιοσδήποτε και αν είναι, αναμένει την μετάνοιάν του. Και όταν ή μετάνοια είναι ειλικρινής, τότε εξαφανίζεται ό διάβολος. Εάν ό Θεός εξεδίωκε αυτομάτως με την μετάδοση της Θείας Κοινωνίας τον διάβολο, έκαστος θα αμάρτανε ασυστόλως και θα διελογίζετο: »Και αν έλθει ό διάβολος μέσα μου, εγώ θα κοινωνήσω και αμέσως θα φύγει!...». Κατ' αυτόν τον τρόπον όμως ουδείς δαιμονισμένος θα υπήρχε και θα υπερεπερίσσευεν ή αμαρτία. Ό φόβος της καταλήψεως υπό του διαβόλου είναι ένας λόγος αποφυγής της αμαρτίας.
124/150 

Η απερίγραπτος ΚΑΚΙΑ του διαβόλου κατά του ανθρώπου. -«Δεν θέλω να κινείτε ανθρωπινή σκιά επί του πλανήτου της γης. Εάν με άφηνε -συνεχίζει ό κακούργος δαίμονας -μόνον ένα λεπτό της ώρας, θα καταπόντιζα ολόκληρη τη γη». Ποίος δύναται να περιγράψει την κακία του διαβόλου κατά του ανθρώπου; Αυτήν την κακία του παγκάκιστου δαίμονος ουδέποτε την έλαβε υπ' όψιν ό κοσμικός άνθρωπος. Και το σημαντικότερον πάντων, ουδέποτε προσπαθεί να αποφυγή τα πονηρά και διαβολικά έργα. Δώσε Κύριε, δώσε φώτιση στον κόσμον Σου. . Η άμετρος ΠΟΝΗΡΙΑ του διαβόλου -Κάνω τόσον όμορφα τη δουλειά μου, που είναι αδύνατον να με ανακαλύψεις πότε και πώς ενεργώ». Η άμετρος πονηρία του διαβόλου δεν ανακαλύπτεται ευκόλως. Οτιδήποτε κακό, είναι του διαβόλου. Πόσον όμως κρύπτεται ό αυτουργός της πονηρίας, δεν υποπτεύεται ό άνθρωπος. Ουδέποτε ό ποιών το κακόν είναι μόνος του. Όπισθεν κάθε μιας πράξεως, που είναι αντίθετος των εντολών του Θεού, υποκρύπτεται ό μισόκαλος δαίμονας. Τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ του διαβόλου. -«Δεν φεύγω, όσο ξύλο και αν τρώγω. "Έχω δικαιώματα», φωνάζει με κομπασμό και υπερηφάνεια ο διάβολος. Όπως εις την περίπτωσιν των δαιμονισμένων στην χωρά των Γεργεσηνών χρησιμοποιεί, ό διάβολος, την γλώσσα της παρακλήσεως (Μάρκ. 5, 6-7) προς τον Κύριον, ούτω και τώρα. Γνωρίζει, ότι ό Θεός δεν θα τον ανεχθεί επί πολύ ακόμη, και προβαίνει εις παρακλήσεις και ικεσίας. Χρησιμοποιεί το όπλον της υποκρισίας. Οι υποκριτικές παρακλήσεις του επιμαρτυρούν την αδυναμία και την κακίαν του. Η ανυποχώρητος ΕΠΙΜΟΝΗ του διαβόλου. •Δεν υποκύπτω εύκολα όπως εσείς, λέγει με πολλήν ειρωνεία ό υπερήφανος δράκοντας. Εγώ μάχομαι με όλη μου την δύναμιν να κρατηθώ. Εκείνος, που θα μείνει τελευταίος, εκείνος θα κερδίσει την μάχη ν». Μη νομίσωμεν, ότι ό διάβολος υποχωρεί με την πρώτη μάχη. Είναι εις πολλάς περιπτώσεις ανυποχώρητος. όταν προσέξομε πόση επιμονή έδειξε εναντίον του Κυρίου, στην έρημον τότε θα αντιληφθούμε το διαβολικό πείσμα. Άλλα θα υποχωρήσει καταντροπιασμένο το σκοτεινό δαιμόνιο όταν και ημείς επιμένουμε αντιτάσσοντας εις αυτό τας δυνάμεις μας, τας οποίας ενισχύει δια
125/150 

της χάριτος Του ό Θεός. Δεν πρέπει να υποχωρήσουμε ούτε να υποκύψουμε στις πανουργίας του διαβόλου. Το «άντίστητε τω διαβάλω•• δεν έχει την έννοια της ολιγόλεπτου μάχης. 'Αλλά της διαρκούς και πεισματώδους μάχης και τότε επέρχεται ή νίκη. Ο διάβολος ΟΜΟΛΟΓΕΙ... « Αν γνώριζα το κακόν, που θα μου έκανε, δεν θα τον σταύρωνα...». Ο ΣΤΑΥΡΟΣ του Κυρίου. όπλον αήττητων. όπλον ακαταμάχητο. «Φρίττει γαρ και τρέμει -ό διάβολος -μη φέρων καθαράν αυτού την δύναμιν.» «Σταυρός ό φύλαξ πάσης της οικουμένης...» Συνεπώς, ό Σταυρός, ως Σύμβολο, ως Σχήμα, ως Τύπος, ως Ουσία, ως Νόημα Ζωής, κατέχει δεσπόζουσα θέσιν εν τη Εκκλησία και παντού εντοπίζεται». (Ιδε ΒΙΒΛΙΟΝ «ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ» Επιμέλεια Αρχιμ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Καθηγουμένου Ίερ. Μονής ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ Ο διάβολος ΕΙΡΩΝΕΥΕΤΑΙ... -Σάς υπόσχεται ΕΚΕΙΝΟΣ τον Παράδεισον λέγει καταγελών ημάς, ό διάβολος, δια το κατάντημα μας -και δεν τον ακολουθείτε. Σάς υπόσχομαι εγώ την κόλασιν και όλοι έρχεσθε μαζί μου». Τι είναι ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ; Σε απασχόλησε ποτέ ή σκέψις; Ότι, όταν πεθάνεις, εμπρός σου εκτείνεται ένας ατελείωτος αιώνιος κόσμος; Εάν κερδίσωμεν την Βασιλείαν του Θεού, κερδίσαμε το πάν. Εάν όμως κολασθούμε, χάσαμε το πάν. «Τι γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδίσει τον κόσμον όλον, και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού;» (Μάρκ. 8, 36). Ο διάβολος ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ να μας καταπολεμά. — « Εγώ κάνω ακατάπαυστα το καθήκον μου και σας καταπολεμώ, λέγει ό κακούργος και άρχέκακος δαίμονας. Εσείς κάνετε το καθήκον σας να με καταπολεμείτε όπως εγώ σας καταπολεμώ;». Ο διάβολος ημέρας τε και νυκτός καταπολεμεί τον κάθε άνθρωπο. Προ πάντων τους πιστούς. Καταστρώνει σχέδια την νύκτα, δια να τα εφαρμόσει την ημέρα. «Σκέπτομαι, σκέπτομαι, Τι άλλο να σου κάνω-λέγει ό διάβολος. Αν γνωρίζαμε, Ότι εις κάθε βήμα της ζωής μας ό διάβολος παραμονεύει να μας προξενήσει κακόν, θα ήταν διαφορετική ή ζωή μας. Το όνομα μου είναι ΔΙΑΒΟΛΟΣ... -«Το όνομα μου είναι διάβολος, λέγει ό πανούργος δαίμονας. Αυτό σημαίνει Ότι τίποτε άλλο δεν μπορώ να σας κάνω, ειμή μόνον να διαβάλλω. Δεν αναγκάζω κανένα. Εσείς διατί έρχεσθε μόνοι σας σε μένα;»
126/150 

Ποίος δύναται να υποστήριξη ότι ό διάβολος τον εξανάγκασε προς διάπραξη της αμαρτίας; Ό κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να αποφασίσει το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ. Όπως ό Θεός παροτρύνει τον άνθρωπο να αποφυγή το κακόν και να πράξη το καλόν, κατά τον ίδιον τρόπον ό διάβολος παροτρύνει τον άνθρωπο να απαρνηθεί το καλόν και να διάπραξη το κακόν. • Ιδού λέγει ό Θεός, παρέθηκά σοι πυρ και ύδωρ ου αν θέλεις, εκτενείς την χείρα σου» (Σοφ. Σειρ. 15, 16). "Ώστε μόνοι μας εκλέγομε τον Παράδεισον ή την κόλασιν. Ουδείς μας πταίει Ο διάβολος ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ... -Είσαι,πονηρέδαίμονα, το σκότος της κ ολάσεως. -Είμαι, άπαντά με πολλή υπερηφάνειαν ό διάβολος. -Είσαι ή λάσπη και ή ακαθαρσία της κολάσεως. -Είμαι, απαντά με πολλή αναισχυντία. -Είσαι ή εφεύρεσης παντός κακού στο κόσμον. Είμαι, άπαντα με διαβολική καύχηση. Είμαι και δεν αρνούμαι. Έχεις τίποτε άλλο να μου ειπείς; Τώρα ερωτώ εγώ, λέγει ό παμπόνηρος και παγκάκιστος δαίμονας. « Εφ' όσον είμαι ότι μου είπες, και Ότι δεν μου είπες, διατί μόνοι σας έρχεσθε και κολυμπάτε μέσα εις το ιδικό μου βρώμικο και ακάθαρτο νερό;» Χρειάζονται σχόλια; Ό ουρανός, ή γη, ή θάλασσα μολύνθηκαν από τα βρώμικα και ακάθαρτα νερά των δικών μας πράξεων. Τι μας απομένει; Η ή μετάνοια ή, ή θεία δίκη και τιμωρία. ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ό διάβολος; -«Είμαι, λέγει ό διάβολος, ελεύθερος. Με άφησε ελεύθερον. Ουδείς θα μείνει άθικτος. Όλοι θα περάσετε από το κόσκινο μου...». « Ιδού ό σατανάς εξητήσατο υμάς του σινιάσαι ως τον σίτον» « Ιδού ό σατανάς, όπως άλλοτε περί του Ιώβ, ούτω και δια σας τώρα ζήτησε να σας ταράξει και σας κλονίσει, όπως κοσκινίζεται και σείεται το σιτάρι μέσα εις το κόσκινον•• (Λουκ. 22, 31). «Και εβλήθη ό δράκων, ό όφις ό μέγας ό αρχαίος, ό καλούμενος Διάβολος και ό Σατανάς, ό πλανών την οικουμένη όλη, εβλήθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού μετ' αυτού εβλήθησαν». «Και ερρίφθη ό δράκων ό μεγάλος, ό παλαιός
127/150 

όφις, που παρέσυρε εις την παράβασιν τους πρωτοπλάστους, ό καλούμενος διάβολος και ό σατανάς, ό όποιος πλανά την οικουμένη όλη. Ερρίφθη εις την γην, και οι σκοτεινοί άγγελοι του ερρίφθησαν και αυτοί μαζί με αυτόν». Είναι κοινή ομολογία, ότι τα σημεία των καιρών προειδοποιούν, ότι κάτι φοβερόν αναμένει τον πλανήτη της γης. "Ας είμεθα λοιπόν Έτοιμοι...». ΠΕΣΕ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗΣ... -Πάψε πια να μας πολεμάς.,., λέγει ό κακούργος και αρχέκακος όφις. Έλα να συμμαχήσομε μαζί. Πέσε να με προσκύνησης και Ότι μου ζήτησης, θα σου το δώσω. Χρυσάφι όσο θέλεις. Πλούτη, θέσεις, αξιώματα...». -Αποτάσσομαι σοι, Σατανά, και πάσι του έργοις σου, και πάσι τοις αγγέλοις σου, και πάση τη λατρεία σου, και πάση τη πομπή σου. Πτού σου καταραμένε και αφορισμένε από τον Επουράνιό μου Θεόν. Ο ίδιος παρέμεινε και παραμένει ό διάβολος και θα παραμένει από τότε, που πολέμησε τον Κύριόν μας εις την έρημο, έως της σήμερον και έως της συντέλειας του κόσμου. Αυτόν τον άσπονδο εχθρόν του ανθρώπου πρέπει να και πολεμήσωμεν, δια να λάβωμεν τον στέφανον της νίκης. Θα μεταχειριστεί τα πάντα Δεν είναι δυνατόν, να παραγνωρισθεί ή πραγματικότης. Αυτό, δηλαδή, που τονίσθηκε περισσότερον παρά άλλοτε, Ότι ό Αντίχριστος θα μεταχειριστεί τα πάντα, δια να παραπλάνηση τους ανθρώπους της γης. Θα ποίηση εικόνα και θα δώσει πνεύμα πλάνης εις αυτήν και θα «λαλήση ή είκών του θηρίου». Θα εξαναγκασθούν οί άνθρωποι να προσκυνήσουν την εικόνα, και «όσοι εάν μη προσκυνήσωσι τη εικόνι του θηρίου», θα έχει την εξουσία ό Αντίχριστος «ίνα αποκτανθώσι», δηλαδή, να φονευθούν (Άποκ. 13,15). Θα δώσει «χάραγμα» εις τους ανθρώπους. Το χάραγμα θα είναι ή επί της δεξιάς χειρός ή επί των μετώπων των ανθρώπων. Ό διαχωρισμός των οπαδών του Χριστού και των οπαδών του Αντίχριστου θα αρχίσει εκ της τροφής. Ή αγορά και ή πώλησης τροφών. Το σημείον τούτο θα είναι κρίσιμο. Πολλοί θα υποκύψουν, διότι δεν θα γνωρίζουν, Ότι και αυτός ό Αντίχριστος δεν θα έχει εις το τέλος τροφή δια να δώσει εις τους οπαδούς του. Το χάραγμα ή, ή σφραγίδα του Αντίχριστου θα δώσει την ευκαιρία μόνον εις τους σφραγισμένους «να αγοράζουν ή να πωλούν» (Άποκ. 13,17). Εν συνεχεία θα προχώρηση ό Αντίχριστος στην διακίνηση του νομίσματος. Θα δέσμευση το χρήμα, το νόμισμα. Θα έχει δε δικαίωμα μόνον ό σφραγισμένος να χρησιμοποιεί το ειδικό νόμισμα, το κοινόν εις τα έθνη. Τότε, με την ιδία σφραγίδα θα δικαιούται να μετακινείται από τόπου εις τόπον δι' όλων των μέσων. Θα διακοπή δηλαδή, ή μετακίνησης των αρνουμένων την
128/150 

σφραγίδα του Αντίχριστου. Ειδική ταυτότητα ή ειδική κάρτα θα είναι το έτερον σημείον του διαχωρισμού των πιστών από τους απίστους. Τότε όσοι θα χρησιμοποιούν την ειδική κάρτα θα είναι οί νομοταγείς εις το κράτος. Όσοι θα αρνηθούν, θα είναι οί παράνομοι. Από του σημείου τούτου θα αρχίσει Όσοι διωγμός και το μαρτύριο. Τα θαύματα και ή πλάνη του Αντίχριστου θα πολλαπλασιασθούν. Ό κόσμος θα είναι βυθισμένος εις το σκότος και όλο και περισσότερον θα περιπατεί εις το σκότος και όλο και περισσότερον διαρκώς εις τας τάξεις του «ανόμου». Το αποκορύφωμα θα είναι ή παγκόσμιος κυριαρχία του «ανθρώπου της αμαρτίας, του υιού της απώλειας» (Β' Θεσσ. 2,3). Χρειάζεται προσοχή Δια την ύπαρξιν του διαβόλου δεν χωρεί ουδεμία αμφιβολία. Ή ενανθρώπισης του Κυρίου σκοπό είχεν την απελευθέρωσιν του ανθρώπου εκ της δυναστείας του διαβόλου. Ή επί γης Εκκλησία του Χριστού κατεργάζεται την σωτηρίαν κάθε ψυχής. όταν ομιλούμε περί σωτηρίας, προϋποτίθεται ή ύπαρξης εχθρού. Ό εχθρός ποίος; Ο σατανάς και διάβολος ό «πλανών την οικουμένη όλη...» (Άποκ. 12,9). Η ύπαρξης κακών πνευμάτων μαρτυρείτε από όσους λυτρώθηκαν από αυτά. Ή προσωπική των εμπειρία, τα βάσανα που υπέστησαν, ή πάλη που διεξήγαγαν, ό αγώνας που υπεβλήθησαν δεν αφήνουν αμφιβολίας δια την ύπαρξιν δαιμόνων. ούτε δίδουν υπόνοια να φανταστή κανείς, Ότι υπέφεραν ή ότι ηθέλησαν οι ίδιοι να υποφέρουν για επίδειξη. Δεν είναι δυνατόν, να ισχυριστεί κάποιος, Ότι, όσα υπέφεραν αυτά τα άτομα, είσαν εικονικά, ότι ενεφανίζοντο στον κόσμον με επιτηδειότητα, δια να κινήσουν υπέρ αυτών τον οίκτων ή την συμπάθεια. Απεριόριστος προσοχή επιβάλλεται να υπάρχει εις την παρούσαν ζωήν εκ μέρους των πιστών. Ό διάβολος καραδοκεί δια να εισέλθει εις την ψυχήν και να την θανάτωση. Είναι ανθρωποκτόνος και ψυχοκτόνος. Εργάζεται χωρίς ανάπαυλα. Ούτε τη μέρα ησυχάζει ούτε νύκτα αναπαύεται. Μυριάδες μυριάδων αι παγίδες του και αυτός είναι έτοιμος να συλλάβει το θύμα του και να το εκδικηθεί. Έναντι αυτού του αοράτου εχθρού ημείς είμεθα παντελώς ανίσχυροι. Δια τούτο επιβάλλεται όπως αναθέσωμεν πάσαν την ζωήν μας εις τον Κύριον Ιησούν. «πάσαν την μέριμνα ημών επιρρίψαντες έπ' αυτόν, Ότι αύτω μέλει περί ημών, νίψατε, γρηγορήσατε" Όσοι αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη» (Α' Πετρ. 5,7-8).
129/150 

Οι θετικοί παράγοντες προς απελευθέρωση εκ του πονηρού πνεύματος. Θετικοί παράγοντες δια την προσέλκυση της χάριτος του Θεού είναι αυτοί: α. Το Ακατανίκητο όπλο της ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ. β. Η ανάγνωσης και ή μελέτη της Αγ. ΓΡΑΦΗΣ. γ. Η βαθιά μελέτη του Λόγου του Θεού. δ. Μελέτη και ανάγνωση ιδιαιτέρως των Ψαλμών του Δαυίδ. ε. Καθημερινή ανάγνωση των πατερικών κειμένων της Εκκλησίας. Οι άθλοι και τα μαρτυρολόγια των αγίων. στ. Η εξομολόγηση και ειλικρινής απόφαση να μην επιστρέψει ο ασθενής εις τα οπίσω, αλλά να πράττει το θέλημα του Θεού. ζ. Οι παρακλήσεις και οι χαιρετισμοί της Παναγίας μας και άλλε παρακλήσεις αγίων. η. Η νηστεία επίσης αποτελεί μέγα όπλο κατά των πονηρών πνευμάτων. Το διαβεβαίωσε Όσοι Κύριος, όταν έδωκεν εις την γενεάν των ανθρώπων την θεϊκή Του συνταγή. «Το γένος τούτο εν ουδενί δύναται εξελθείν ειμή εν προσευχή και νηστεία» (Μάρκ. 9,29). Ή εγκράτεια εις την τροφήν, που επεκτείνεται και εις τα σαρκικά, είναι αναγκαία, δια να εκδιωχθεί Όσοι διάβολος. θ. Επισφράγισμα μιας προσπάθειας κατά των πονηρών πνεύμα των είναι ή μετάληψις των αχράντων μυστηρίων του Θεού. Το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου είναι το υπέρτατο όπλο, που κατασυντρίβει την δύναμη του διαβόλου. -«Ως λέοντες τοίνυν πυρ πνέοντες, όντως από της τραπέζης αναχωρούμε εκείνης, φοβεροί τω διαβάλω γινόμενοι» (Ρ.Ο. 59,260). «Πίνετε αγιασμό, όσο πιο συχνά τόσο πιο καλά. Είναι το καλλίτερο και αποτελεσματικότερο φάρμακο. Αυτό δεν το λέγω σαν παπάς, το λέγω σαν γιατρός. Από την Ιατρική μου πείρα». (Αρχιεπίσκοπος Λουκάς Βοϊνογιασινέτσκι, 1961)
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ . ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΕΥΧΟΣ 43-44 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1991

130/150 

«ΜΑΤΙ» - «ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ»
Αρχιμ. Βσασιλείου Μπακογιάννη Σατανική ενέργεια Ο φθονερός, όταν βλέπει κάτι το καλό στον άλλο, υποφέρει. Το ίδιο παθαίνει και ο πανούργος διάβολος. Διάβολος και φθονερός φθονούν το καλό του άλλου. Έχουν μεταξύ τους το κοινό αυτό σημείο. Κι ο διάβολος το «εκμεταλλεύεται». Περνά μέσα απ’ αυτό, (=φθόνο) την κακία του στους ανθρώπους. Ο φθόνος δηλ. του φθονερού ανθρώπου γίνεται αγωγός, απ’ όπου διοχετεύεται στις ανθρώπινες ψυχές το δηλητήριο (=βασκανία) του διαβόλου. «Η βασκανία είναι μία δαιμονική ενέργεια, που γίνεται μέσω των φθονερών ανθρώπων» (Μ. Βασίλειος), «… απέλασον πάσαν διαβολικήν ενέργειαν, πάσα σατανικήν έφοδον (Ευχή εις βασκανίαν). Κι αυτό σημαίνει: Βασκανία ΔΕΝ είναι λ.χ. συνηθισμένος πονοκέφαλος, ή μια συνηθισμένη ζάλη κλπ., αλλά κάτι το ασυνήθιστο!!! Κάτι το φοβερό, το ανυπόφορο, το… σατανικό!! Είχε κάποιος (διηγούνται αυτόπτες μάρτυρες) ένα ωραίο άλογο. Το είδε κάποιος (φθονερός) και είπε: «Τι ωραίο άλογο!». Και το άλογο δεν άντεξε το «μάτι». Έσκασε, ψόφησε ακαριαία! Ποιοι έχουν «μάτι» Κακό «μάτι» έχει εκείνος, που έχει μέσα του κακία!... «…απέλασον πάσαν φαρμακείαν των φθοροποιών και φθονερών ανθρώπων» (ευχή εις βασκανίαν). Γι’ αυτό παλαιότερα, οι αγράμματες γριούλες, όταν έβλεπαν ένα όμορφο παιδάκι, ή άλλο τι ωραίο, το έφτυναν και έλεγαν: «Να μην αβασκαθεί». Έβγαζαν από μέσα τους (έφτυναν) τον τυχόν κρυμμένο φθόνο. Ποιους πιάνει το «μάτι» Εφόσον η βασκανία είναι χτύπημα του σατανά στον άνθρωπο, είναι λογικό να «χτυπιώνται» από την βασκανία, όσοι δεν είναι εφοδιασμένοι με όπλα, που πολεμούν και συντρίβουν το διάβολο (=νηστεία, προσευχή, εξομολόγηση, Θ. Κοινωνία). Γι’ αυτό: Τους αγίους δεν τους πιάνει «μάτι». Τους ιερείς (λόγω της Ιερωσύνης τους). Και τον κάθε χριστιανό που ζει την μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας. «Ξεμάτιασμα»
131/150 

Και πάλι, εφόσον η βασκανία είναι χτύπημα του σατανά, απαιτείται ειδική προσευχή, που να χτυπά, εξορκίζει το διάβολο. Η Εκκλησία μας για την περίπτωση αυτή έχει θεσπίσει την ευχή «εις βασκανίαν», που διαβάζεται από ιερέα. Πού σημαίνει, πως όταν σε «πιάσει» το μάτι, θα πρέπει να πας στον ιερέα, και μόνο στον ιερέα. Αμαρτωλό ξεμάτιασμα Σε ‘πιασε το «μάτι». Αντί, λοιπόν, να πας στον ιερέα, πας στη γειτόνισσά σου, στη κουμπάρα σου, κλπ, και σου κάνουν ξόρκια! Όμως έτσι αμαρτάνεις και συ, και αυτές που σε ξεματιάζουν. Εσύ, γιατί περιφρόνησες το λειτουργό του Χριστού (τον ιερέα), και κτύπησες ξένες πόρτες, αυτές γιατί πήραν τη θέση του ιερέα. Μάθε, λοιπόν, πως ο λαϊκός, επειδή στερείται Ιερωσύνης, δεν έχει δικαίωμα να «σταυρώνει». Με ποιο, λοιπόν, δικαίωμα σε σταυρώνουν χωρίς ιερωσύνη; (Και γιατί δεν σταυρώνεσαι από μόνος σου; Άγιο είναι το χεράκι τους;) Το εξίσου σημαντικό: Ο λαϊκός επειδή δεν έχει ιερωσύνη, δεν μπορεί να κάνει ένα μυστήριο, λ.χ. «ευχέλαιο». Και όμως, η γειτόνισσά σου, η κουμπάρα σου τολμούν (!) και κάνουν «ευχέλαιο». «Αγιάζουν» από μόνες τους το λαδάκι (!), που θα σε….σταυρώσουν!! (Διερωτήθηκες ποτέ, γιατί δεν προτιμούν το λαδάκι του κανδηλιού;). Και να ήταν μόνο αυτό; Στο «μυστήριό» τους ανακατεύουν λόγια της Εκκλησίας μας με ξένα λόγια (= του διαβόλου). Λες και οι ευχές της Εκκλησίας μας χρειάζονται την ενίσχυση των «ευχών» του διαβόλου! Λοιπόν, ποια λόγια θα πιάσουν; Της Εκκλησίας ή του διαβόλου; Είναι δυνατόν να ακούσει ο Κύριος «μαγαρισμένες» προσευχές; Θα πεις: -Μα είναι γυναίκες χριστιανές, κάνουν τον σταυρό τους, επικαλούνται το όνομα του Θεού! -Γι’ αυτό (απαντά ο άγιος Ιωάννης ο Χρσόστομος) τις αποστρέφομαι! Γιατί χρησιμοποιούν το όνομα του Θεού για να Τον υβρίσουν! Γιατί λέγοντας πως είναι χριστιανές, κάνουν εκείνα που κάνουν οι ειδωλολάτρες! Και οι δαίμονες ανέφεραν το όνομα του Θεού (Μκ. 1:24), αλλά ήταν δαίμονες! Ο Κύριος τους επέπληξε κα τους εδίωξε! Και πάλι: -Μόλις με ξορκίζουν, είναι μια χαρά! Μπορεί να είναι ψυχολογικό. Μπορεί και να σε έκανε ο διάβολος καλά, φυσικά για το κακό σου… Διδακτικό περιστατικό Στις 2.3.1998 ο πατρινός κ. Ε, μου ανέφερε, κάτι που συνέβη στον ίδιο, πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια.
132/150 

Από 14 ετών οι δικοί του κάθε τόσο τον πήγαιναν σε μια κυρία για «ξεμάτιασμα». Όμως το συνεχές «ξεμάτιασμα» έδωσε «λαβή» στον διάβολο. Άρχισε τώρα και ο ίδιος (κ.Ε) να έχει «μάτι», να «αβασκαίνει»!. Όποιον θαύμαζε, του συνέβαινε κακό. Έβλεπε λ.χ. γυναίκα να περπατά, αμέσως η γυναίκα σκόνταφτε και έπεφτε. Το 1983, Μ. Πέμπτη βράδυ, παρακολουθούσε την ακολουθία των αγίων Παθών στον ι. ναό αγίου Σπυρίδωνος Αιγάλεω. Ξαφνικά ένοιωσε ζάλη. Θόλωσε το μυαλό του. Έβλεπε ο εκκλησίασμα να χάνεται από μπροστά του. Ταυτόχρονα τον έπιασε κρύος ιδρώτας. Δεν άντεξε. Βγήκε έξω. Τον ακολούθησε «κατά πόδας» (έξω, στην αυλή) μια γνωστή κυρία (που ξεμάτιαζε…). Τον πλησίασε και του είπε: «Τι έπαθες;, Ε;…». Και άρχισε να τον ξεματιάζει, διαβάζοντας κάτι παράξενες «ευχές» (=επικλήσεις δαιμόνων). Στην «ιερή» (=δαιμονική) αυτή στιγμή, ο κ. Ε. παρατήρησε κάτι, που τον συγκλόνισε: Η όψη της κυρίας αλλοιώθηκε! Το βλέμμα της ήταν απαίσιο! Ταυτόχρονα την «έπιασε» ένα παραξενο χασμουρητό! Το στόμα της θύμιζε στόμα άγριου θηρίου! Στο τέλος έβγαλε από την κοιλιά της ένα «φυλακτό». «Πάρτο (του είπε), φόρεσε το, και δεν θα σε ξαναπιάσει». Και με τις σατανικές της επικλήσεις (=βοήθεια του διαβόλου) ο ασθενής έγινε «καλά»… Ο κ. Ε., μετά από αυτό εξομολογήθηκε, και ησύχασε. Αλλά, και έπαψε να «αβασκαίνει

Μαρτυρία πρώην σατανιστών
Η μαρτυρία του Πέτρου Δ. και του Θωμά Κ. κατατέθηκαν στον π. Αντώνιο Αλεβιζόπουλο, υπεύθυνο για τις αιρέσεις, θεολόγο και δρ. φιλοσοφίας και υπάρχει στο βιβλίο «Εγκληματικό δόγμα, εμπειρίες πρώην σατανιστών». Ο Πέτρος και ο Θωμάς, μετά την περιπλάνησή τους στους «δρόμους του Εωσφόρου» ζήτησαν την πνευματική τους γαλήνη και την ψυχική τους υγεία στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Θέλησαν να καταθέσουν τα βιώματά τους για να γίνουν γνωστά σε όλους και ο π. Αντώνιος αποφάσισε να μαγνητοφωνήσει τις συνομιλίες που είχε μαζί τους. . Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ Δ. Πέτρο, ο κόσμος έχει την αντίληψή του για τα όσα συνέβησαν στην Παλλήνη και για τη δική σου συμμετοχή, όποια και να ήταν. Πες μου τι σε έσπρωξε σ’ αυτό το χώρο; Περισσότερο ήταν η περιέργεια για το άγνωστο. Ήθελα, δηλαδή, να γνωρίσω αυτό που φοβόμουνα. Ίσως να φαίνεται αντιφατικό αυτό που λέω, αλλά αυτό κυρίως που φοβάσαι και δε γνωρίζεις σε προσελκύει.
133/150 

Ήταν λοιπόν η περιέργεια να γνωρίσεις. Υπήρχε και κάποια άλλη αιτία, υποσχέθηκες στον εαυτό σου κάποια άλλα αποτελέσματα; Ναι. Βέβαια. Ήταν επίσης το γεγονός ότι θα έκανα εντύπωση στους γνωστούς μου, στους φίλους μου, ίσως κάποια δύναμη παραπάνω, που θα μπορούσα να κάνω… Μια δίψα δηλαδή για αναγνώριση. Βέβαια, ναι. Και με ποια διαδικασία έμπλεξες εκεί; Πως εντάχθηκες; Αρχικά έγινε ένα συμβόλαιο, αν εννοείτε αυτό. Πως ήταν η πρώτη συνάντηση, χωρίς να αναφέρεις ονόματα, με τους ανθρώπους που σε μύησαν. Θυμάσαι κάποια συζήτηση; Ναι, ήταν αρκετά φιλική συνάντηση και μου παρουσίαζαν κάποια αρνητικά στοιχεία για το χριστιανισμό, όπως επίσης ένα σημείο στην αγία Γραφή, ότι καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, για να πουν όμως στη συνέχεια ότι όποιος ακολουθήσει το δρόμο του «Κυρίου» θα κερδίσει την αιωνιότητα, αποσπάσματα δηλαδή από την αγία Γραφή που σε προτρέπουν κατά κάποιον τρόπο να τους ακολουθήσεις. Έχεις ακούσει για το νόμο του Crowley, «κάνε ό,τι θέλεις, αυτός είναι ο νόμος»; Ναι. Δηλαδή ζητούσαν μία επιβεβαίωση αυτού του νόμου μέσα στην αγία Γραφή. Κατά κάποιον τρόπο ναι, γιατί ο Aleister Crowley ήταν ένας από τους μεγαλύτερους μάγους. Ήταν πατέρας του νεοσατανισμού. Επομένως προσελκύστηκες κατά ένα τρόπο και από την φιλοσοφία ή ιδεολογία. Από το ένα μέρος είναι η χριστιανική πίστη, η οποία κατά την αντίληψή σου τότε δεν ήταν ικανή να σου αποδώσει αναγνώριση, δύναμη κ.τ.λ., να σου ικανοποιήσει την περιέργεια, και εκεί είχες μία δυνατότητα να εκπληρώσεις αυτές σου τις επιθυμίες. Πως συνέχισε αυτή η διαδικασία ένταξής σου; Ύστερα από αυτές τις συζητήσεις έγιναν κάποια άλλα πράγματα; Συμμετείχες κατ’ αρχήν χωρίς να ενταχθείς σε κάποιες τελετουργίες; Όχι, χωρίς να έχω μυηθεί δεν έλαβα ποτέ μέρος σε τελετή. Το θέμα είναι ότι αρχικά ήταν η περιέργεια, μετά ο ενθουσιασμός και μετά τον ενθουσιασμό η απόφαση να μυηθώ. Μήπως στην απόφαση να μυηθείς και να ενταχθείς υπήρχαν και άλλοι λόγοι, λόγου χάρη ότι θα προαχθείς πνευματικά και θα υπηρετήσεις την ανθρωπότητα; Όχι κάτι τέτοιο δεν υπήρχε. Πες μου πως έγινε η μύηση, σε γενικές γραμμές. Η μύησή μου έγινε στην περιοχή Σέση. Ήμασταν δύο άτομα μόνο και η μύηση ήταν κάτι αντίστοιχο της βάπτισης του χριστιανισμού, δηλαδή διαβάστηκαν κάποια κείμενα, είπα ότι αρνούμαι τον
134/150 

Χριστιανισμό, ότι δέχομαι σαν κύριό μου τον Σατανά και από κει και πέρα διάλεξα όνομα… Αρνήθηκες λοιπόν το βάπτισμα, αρνήθηκες το χριστιανικό όνομα, αρνήθηκες τον χριστιανικό ανάδοχο, το νουνό σου, και έδωσες κάποιες υποσχέσεις για κάποιες παραχωρήσεις στο νέο σου κύριο. Από κει και πέρα, τι συνέπειες είχε αυτό για σένα; Μήπως έπρεπε να σε «δέσουν» τρόπον τινά με την ομάδα με κάποια άλλα πράγματα; Ναι, βέβαια, μετά χρειαζότανε, ήταν απαραίτητο να φέρνεις ψυχές, όπως τις ονόμαζαν, να φέρνεις νέα παιδιά μέσα στο σατανισμό και μ’ αυτό τον τρόπο ανέβαινες βαθμούς, ανέβαινες στην εκτίμηση που σου έχει ο Σατανάς, η εύνοια… Η εκτίμηση απλώς ή και η πνευματική σου ανάπτυξη; Δεν θα το ονόμαζα έτσι. Εντός εισαγωγικών! Εντός εισαγωγικών, βέβαια. Η διεύρυνση της συνειδήσεως; Κατά κάποιον τρόπο ότι θα κέρδιζες κάποια πράγματα, κάποια ξόρκια, κάποια επιπλέον δύναμη. Και μπορούσες να ικανοποιήσεις πλέον κάθε σου θέληση, σύμφωνα με την υπόσχεση, έτσι δεν είναι; Ναι. Πες μου, όλες αυτές οι υποσχέσεις να ικανοποιήσεις την περιέργειά σου, να αποκτήσεις δύναμη, να αναπτύξεις τις γνώσεις σου, ικανοποιήθηκαν, εκπληρώθηκαν οι επιθυμίες σου ή είχες διαφορετικά αποτελέσματα; Διαφορετικά αποτελέσματα και ποτέ δεν εκπληρώθηκε τίποτα από όσα είχα ζητήσει. Εκτός από αυτό, από το ότι ούτε δύναμη απέκτησες ούτε τίποτα, αυτά που υποσχέθηκες στον εαυτό σου ή που σου υποσχέθηκαν, είχες αρνητικές ή καταστροφικές συνέπειες από τη συμμετοχή σου; Ναι, βέβαια υπήρξαν και θα ήθελα να σας πω. θα μου πείτε ότι τη στιγμή που έβλεπες ότι δεν παίρνεις τίποτα, γιατί συνέχιζες. Πίστευα ότι κάποιο λάθος έκανα εγώ στη διαδικασία και δεν τα κατάφερα. Δηλαδή το σύστημα ήταν σωστό, αλλά εσύ το επιχειρούσες . λάθος και από πάνω έπρεπε να ενοχοποιηθείς, γιατί δεν εφάρμοζες σωστά το σύστημα, γι’ αυτό και δεν είχες αποτελέσματα! Ναι, νόμιζα γι’ αυτό το λόγο είχα αυτές τις αποτυχίες. Πίστευα πως αυτός ήταν ο λόγος που μου δημιουργούσε μια μόνιμη απογοήτευση. Δεν ήθελα να συναναστρέφομαι με κανένα. Ακόμα είχα νιώσει πολύ μακριά και από τους γονείς μου και ένιωθα σαν να υπήρχε τείχος. Δηλαδή δεν οδηγήθηκες στην πληρότητα την εσωτερική, αλλά στη διαταραχή. Στη διαταραχή, ναι.

135/150 

Δεν ένιωθες δηλαδή να εκπληρώνεται οποιαδήποτε επιθυμία σου, την οποία είχες διατυπώσει άλλωστε και σε κάποιο χαρτί που είχες υπογράψει. Τι συνέβη μ’ αυτό το χαρτί; Αυτό το χαρτί ήταν ένα συμβόλαιο, στο οποίο έγραφες τι θα πρόσφερες και ζητούσες το αντάλλαγμα το αντίστοιχο. Αυτό που ζητούσες ήταν ανάλογο μ’ αυτό που θα πρόσφερες; Ναι, βέβαια, κάθε τι που ζητούσες είχε και το τίμημά του. Αν ζητούσες μεγάλα πράγματα, τι θα μπορούσε να ήταν εκείνο που θα έπρεπε να υποσχεθείς; Το μεγαλύτερο κατά κάποιο τρόπο που μπορούσες να προσφέρεις ήταν να φέρεις νέα παιδιά μέσα στο σατανισμό, όπως έλεγαν, να φέρεις ψυχές. Ναι, μήπως με αυτή την ομάδα θέλατε απλώς να προσφέρετε κάτι στον εαυτό σας ή να προσφέρετε κάτι στην κοινωνία; Ήταν όπως σκέπτεται ένας χριστιανός να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του, έτσι ακριβώς υπήρχε αυτή η λάθος σκέψη να ωθήσεις περισσότερο κόσμο στο σατανισμό, γιατί το θεωρούσες σωστό αυτό που ακολουθούσες. Ναι, μια αντεστραμμένη δηλαδή ηθική. Ναι, ακριβώς. Άλλωστε και τα κείμενα, όπως μου είπες ότι μελετούσατε, τη Σατανική Βίβλο, εκεί βλέπουμε καθαρά μία αντεστραμμένη ηθική, μία αντεστραμμένη επί του όρους ομιλία, ένας αντεστραμμένος δεκάλογος κ.ο.κ. Πες μου πως τελικά προβληματίστηκες; Όπως είπα πριν, σου δημιουργούσε μία μόνιμη απογοήτευση και η μόνη λύση που υπήρχε στο μυαλό μου ήταν η αυτοκτονία. Δηλαδή το έβλεπες σαν λύτρωση από τα προβλήματα. Δηλαδή όχι μόνο δεν λύθηκαν τα προβλήματα, αλλά δημιουργήθηκαν τρομακτικά αδιέξοδα και σε κάποια στιγμή θεωρούσες ότι η μόνη διέξοδος ήταν η αυτοκτονία. Έτσι ακριβώς ήταν. Στη συνέχεια έβλεπα τους γονείς μου, ειδικά τη μητέρα μου, που καθότανε και μου μίλαγε με ωραίο τρόπο, όχι τόσο πολύ, όπως θεωρούσα εγώ, να με προσηλυτίσει, για να μου αλλάξει μυαλά ή τη θεωρούσα πωρωμένη. Πωρωμένος υπήρξα εγώ και πιστή υπήρξε η μητέρα μου. Το θέμα είναι ότι έβλεπα γύρω μου τον κόσμο, έβλεπα ότι δεν απομακρύνθηκαν αυτοί από εμένα, αλλά εγώ από αυτούς, γιατί εγώ έστριψα αριστερά και βάδιζα μόνος μου. Ένα ολοκληρωτικό κοινωνικό ξερίζωμα δηλαδή. Ναι. Πες μου, σ’ αυτή την εποχή, είχες εφιάλτες; Όταν κοιμόμουνα; Διαρκώς! Δηλαδή τα πνεύματα που επικαλούσουν σε ταλαιπωρούσαν πλέον;
136/150 

Ναι, και χωρίς να επικαλεσθείς κάποιον υπήρχαν ενοχλήσεις. Και μπορούσα να πω πως φθάσανε σ’ ένα σημείο να είναι 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Έχεις ακόμη αυτούς τους εφιάλτες; Ναι, βέβαια. Υπάρχουν ενοχλήσεις ακόμη. Και μάλιστα τώρα που βλέπω ότι συμπιέζεται κατά κάποιον τρόπο, πάει να εμφανιστεί… υπήρξε κακό μέσα μου, γιατί είχα δεχτεί το Σατανά σαν θεότητα. Από ‘κει και πέρα, από τη στιγμή που προσπαθώ και θέλω από μόνος μου να ξεφύγω εντελώς από αυτά, να λυτρωθώ, όπως και να το κάνουμε αντιδρά κατά κάποιον τρόπο και προσπαθεί να κερδίσει και αυτός κάποια θέση μέσα. Επομένως από πλευράς αυτής της επιρροής νιώθεις μια πνευματική τρομοκρατία, συνεχώς εφιάλτες, οι οποίοι βέβαια με τον καιρό υποχωρούν. Πως τα κατάφερες να μην οδηγηθείς στην αυτοκτονία; Αυτό που σας έλεγα πριν. Είδα τον κόσμο γύρω μου και λέω, γιατί τόσος κόσμος να είναι καλά και ‘γω να τον θεωρώ λάθος; Να είναι μια χαρά ο κόσμος αυτός και εγώ να τα βλέπω όλα στραβά και να θεωρώ ότι αυτό που ακολούθησα ήταν σωστό και παρ’ όλα αυτά, αυτό που ακολούθησα να με οδηγεί αυτή τη στιγμή στην αυτοκτονία. Έτσι κάθησα και τα σκέφτηκα λογικά και είδα ότι τελικά εγώ έκανα λάθος. Και τι έκανες ύστερα; Αποφάσισα να πάω στην Εκκλησία και ας μη μπορούσα να μπω μέσα, ας το πούμε έτσι. Και όταν εξομολογήθηκες στην αστυνομία, τι ένιωσες; Ικανοποίηση. Σε κάποια στιγμή νόμισα ότι ήμουν τρελλός, ήξερα τις συνέπειες και παρ’ όλα αυτά ένιωθα μια ανακούφιση μέσα μου. Έχεις μία πολύ πικρή εμπειρία. Ξεκίνησες από κάποιες υποσχέσεις, δεν εξεπληρώθηκαν, αλλά οδηγήθηκες προς την καταστροφή με τη σκέψη να αυτοκτονήσεις και τώρα βρίσκεσαι εδώ και προσπαθείς να ανασυγκροτήσεις τον εαυτό σου. Πες μου, θεωρείς ότι η Εκκλησία είναι για σένα πλέον μονόδρομος, και η μόνη δυνατότητα; Σίγουρα, πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή το μόνο πράγμα που μπορεί να με βοηθήσει είναι ο Θεός. τίποτε άλλο. Έχεις ακούσει την άποψη ότι όσοι προσπάθησαν να ξεφύγουν από εκεί και δεν έτρεξαν στην εξομολόγηση και στα μυστήρια της Εκκλησίας ή αυτοκτόνησαν ή τρελλάθηκαν; Έτσι γίνεται πάντα, επειδή γνώριζα και κάποια άλλα παιδιά, τα οποία δεν είχαν σχέση με το δικό μας κύκλο. Ασχολήθηκαν από μόνοι τους με βιβλία μαύρης μαγείας. Είχα δύο φίλους, οι οποίοι τρελλάθηκαν. Έχεις ακούσει για κάποιον που αυτοκτόνησε; Έχουμε ένα περιστατικό, μια κοπέλα στην Κρήτη, που υπήρξε σατανίστρια. Πες μου, μέσα από όλη την εμπειρία σου, όπως τοποθετείσαι τώρα, από τη θέση που βρίσκεσαι, ποιο μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στα νέα παιδιά, αν μπορούσες να γυρίσεις πίσω στην ηλικία εκείνη,
137/150 

ώστε να αποφύγουν αυτό το δρόμο και από αυτή την πικρή εμπειρία που είχες, τι θα έλεγες στα νέα παιδιά; Να παραδειγματιστούν από αυτό που έπαθα εγώ και να μην χρειαστεί να πάθουν για να μάθουν.

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΘΩΜΑ Κ. Θωμά, αν μπορείς να σκεφτείς λίγο πριν, μερικά χρόνια, πες μου τι ήταν εκείνο που σε παρακίνησε να καταπιαστείς με τέτοιου είδους πράγματα, να μπεις σ’ αυτό το χώρο; Το πρώτο πράγμα ήταν η περιέργεια, που ασκεί το άγνωστο, το υπερφυσικό, αν θέλετε. Πιστεύω ότι όλοι ξεκινάνε για να δουν αν υπάρχει όντως μαγεία, αν υπάρχουν δαίμονες. Πολλοί φτάνουν και στον παραλογισμό να πουν ότι θα δω αν υπάρχουν δαίμονες για να γίνω σωστός χριστιανός. Είναι η περιέργεια σε σχέση με το υπερβατικό; Μάλιστα αυτό είναι. Πολλοί πιστεύουν ότι η ύλη είναι αυτό που τραβάει τα άτομα σ’ αυτό το χώρο, δηλαδή η προσέγγιση κάποιου ατόμου του αντίθετου φύλου, τα χρήματα, αλλά δεν είναι τόσο, όσο η περιέργεια. Επομένως είπες δύο πράγματα. η ικανοποίηση της περιέργειας και δεύτερο κάποιες απαντήσεις σε θέματα υπερβατικής τάξεως, αν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν κ.λ.π. Υπήρχαν και κάποια άλλα πράγματα που σε παρακίνησαν στην αρχή ή στη διαδικασία να μπεις πιο μέσα, κάποιες άλλες υποσχέσεις, που έδωσες στον εαυτό σου; Υποσχέσεις για εξουσία, υποσχέσεις σε σχέση με το ότι ο Αντίχριστος κάποτε θα κυριαρχούσε στη γη, μας το δείχνουν στην Αποκάλυψη αυτό, να, το λένε και οι χριστιανοί! Δηλαδή χρησιμοποιούσαν την αγία Γραφή για να κατοχυρώσουν τέτοιες απόψεις; Ναι, ναι. Δεν είχες διαπιστώσει, γιατί εσύ ήσουν λίγο πολύ θεωρητικός, είχες ασχοληθεί μ’ αυτά τα πράγματα όχι μόνο στη βάση, αλλά και θεωρητικά, δεν είχες διαβάσει στη Σατανιστική Βίβλο του LaVey ότι εκεί έχουμε μία αντίστροφη αξιολόγηση, λόγου χάρη σε σχέση με την επί του όρους ομιλία του Χριστού ή σε αντιπαραβολή με τις δέκα εντολές; Εδώ έχουμε μία αντίστροφη θεώρηση. Πως μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ως κατοχύρωση των στανιστικών θέσεων γραφικά εδάφια; Μα αυτό ακριβώς δείχνει τον παραλογισμό τους. Κάνανε ένα συγκρητισμό από όλες τις θρησκείες, από βιβλία για τον βουδισμό, από βιβλία για τον ινδουισμό, από κάθε θρησκεία, ακόμη και από τη Βίβλο την ίδια, τη χρησιμοποιούσαν. Και αυτό δείχνει ότι για να φτάσουν εκεί που ήθελαν, δεν δίσταζαν πουθενά. Είναι αυτός ο συγκρητισμός…
138/150 

Εσύ είχες χρησιμοποιήσει τη Βίβλο για να, επέτρεψέ μου τη φράση, για να παγιδεύσεις νεαρά άτομα; Ναι. Αυτό το είχες κάνει συνειδητά, πίστευες δηλαδή ότι η Βίβλος έχει αυτό το νόημα ή πίστευες στο αντίστροφο νόημα της Βίβλου; Πίστευα στο αντίστροφο νόημα της Βίβλου. αυτά που δίδασκα πίστευα ότι έτσι είναι. Λοιπόν με κίνητρο την περιέργεια, την υπόσχεση δυνάμεως κ.τ.λ. πως άρχισε αυτή η πορεία, κατέφυγες σε κάποιους ανθρώπους, κατέφυγες σε κάποια βιβλιοπωλεία; Πως θα μπορούσες να περιγράψεις την πορεία σου μέσα σ’ αυτό το χώρο; Η αρχή έγινε σε κάποιο δισκάδικο που είχα πάει να αγοράσω ένα δίσκο heavy metal. Και εκεί γνώρισα κάποιο άτομο, που μου είπε: αν θέλεις να κάνεις πράξη όλους αυτούς τους υπέροχους στίχους για εξουσία, να δεις τέλος ότι η μαγεία υπάρχει, ότι εμείς είμαστε το αύριο, η νέα εποχή, έλα μαζί μου. Αυτή ήταν η αρχή. Θεωρείς ότι αυτά τα στέκια θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως επικίνδυνα μ’ αυτή την έννοια; Ναι γιατί και ‘μεις, αργότερα, πηγαίναμε να προσηλυτίσουμε άτομα σε τέτοια στέκια. Θα μπορούσες να πεις ότι ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής είναι επικίνδυνο και οδηγεί στο χώρο του νέο-σατανισμού; Νομίζω ότι το heavy metal αντιπροσωπεύει απόλυτα το σατανισμό. Οι ίδιοι οι σατανιστές λένε ότι το heavy metal είναι δημιούργημα του Σατανά και ότι γι’ αυτό πρέπει να το τιμούμε. Δεν είναι παράξενο ότι οι τελετές περιλαμβάνουν, εκτός από ορισμένα κομμάτια της κλασσικής μουσικής που θεωρούνται σατανιστικά, ακόμη και heavy metal, ειδικά τα παρακλάδια του, thrast και το death metal. Συνάντησες λοιπόν αυτόν τον άνθρωπο. Σου είπε κάποια πράγματα, ότι θα βιώσεις αυτά που άκουγες στη μουσική. τι συνέβη στη συνέχεια; Οπωσδήποτε υπήρχε μια δυσπιστία και όταν πήγα σπίτι του μου έκανε μία επίδειξη. Κάναμε αρχικά μια πνευματιστική συγκέντρωση, καθήσαμε εγώ και άλλα πέντε άτομα. Επομένως αρχίζουμε πλέον βαθμιαία με το παιχνίδι, με το τραπεζάκι. Μένει εκεί το πράγμα; Όχι δεν μένει εκεί. Ο σκοπός του ήταν να με εντυπωσιάσει. Να σου αποσπάσει την προσοχή και την εμπιστοσύνη στο λόγο του, ότι όλα γίνονται, και αφού είδε ότι ανταποκρίθηκες, τι συνέβη μετά; Όταν είδε ότι ανταποκρίθηκα, άρχισε το θεωρητικό μέρος. Πριν μυηθώ δεν είχε καθόλου μιλήσει θεωρητικά. Μου είπε έλα απλά να ικανοποιήσεις την περιέργειά σου, δες και φύγε. Μόλις είδε την έκπληξη στο πρόσωπό μου, τα μάτια του έλαμψαν, τον κοίταξα και νόμιζα πως ήτανε θεός γι’ αυτά που συνέβαιναν. Και τότε άρχισε να μου μιλάει.
139/150 

Έχεις την εντύπωση πως αν εσύ δεν εντυπωσιαζόσουνα θα σου έλεγε αυτά που σου είπε στη συνέχεια; Δεν θα μου έλεγε τίποτα, θα έφευγα εκνευρισμένος. Επομένως δεν θα προχωρούσες. Δεν θα προχωρούσα. Το ρωτάω αυτό για να βγει το συμπέρασμα ότι αρχίζει κανείς με κάποια αθώα παιχνιδάκια – το τραπεζάκι – και μόνο αν ανταποκριθεί τον παίρνουν πιο πέρα. Αφού είδε ότι ανταποκρίθηκες, σου έκανε κάποια διδασκαλία ή σου έδειξε κάτι; Αρχικά μου έδειξε τη Σατανιστική Βίβλο του LaVey. Έχεις την εντύπωση πως αυτός ανήκε σε μια οργανωμένη ομάδα της τάσεως του LaVey; Πιστεύω ότι ήταν μέλος κάποιας ομάδας. Αργότερα είδα ότι ήταν μέλος πολλών ομάδων. Και βαθμιαία σε μύησε; Ναι. Η μύηση αυτή ήταν μια πρακτική που ασκήθηκε από σένα αργότερα ή συνδεόταν με κάποια μαύρη λειτουργία; Η διαδικασία της μύησης είναι ίδια σ’ όλους τους βαθμούς, μόνο που αλλάζουν τα λόγια. Μετά τη μύηση ήταν εκεί μία φίλη του και μου είπε ότι θέλει να κάνει έρωτα μαζί μου για να… Κατ’ αυτόν τον τρόπο μυήθηκες. Αλλά τι σ’ έδεσε περισσότερο μ’ αυτό το χώρο; απλώς και μόνο η μύηση; Αυτό που με κράτησε είναι οι επιδείξεις που έκανε… Αυτό το πράγμα πως το ερμηνεύεις αυτή τη στιγμή, γιατί υπάρχουν πολλές δυνατότητες ερμηνείας. Η πρώτη περίπτωση είναι ότι πρόκειται για απάτη. Μια δεύτερη περίπτωση είναι να βρίσκεσαι σε μία κατάσταση που να φαντάζεσαι ορισμένα πράγματα, όπως είναι η κατάσταση που βρίσκεται κάποιος όταν παίρνει ναρκωτικά. Και οι περισσότερες σατανιστικές ομάδες υποβοηθούνται και με τα ναρκωτικά. Και υπάρχει βέβαια και η άλλη περίπτωση να είναι σατανικά. Δεν είναι απαραίτητο να πούμε πως αυτά τα πράγματα ήταν οπωσδήποτε γνήσια ή σατανιστικά. Μπορεί να ήταν σατανικά αλλά μπορεί και να μην ήταν, να ήταν δική σου υποκειμενική κατάσταση, δηλαδή υποβολή ή να ήταν και απάτη. Δεν μπορώ να το ξέρω… Αφού μυήθηκες σ’ αυτή την ομάδα, δεν θα ήταν φυσικό να εντάσσεις εκείνους που προσηλύτιζες σ’ αυτή την ομάδα, ή πήρες εντολή να κάνεις μια δική σου ομάδα; Όχι, δεν πήρα καμμιά εντολή να κάνω δική μου ομάδα. Μου είπαν ότι όσους περισσότερους καταφέρω να μυήσω, τόσο περισσότερο θα ανεβαίνω σε βαθμούς. Να τους μυήσεις ξεχωριστά ή να τους εντάξεις στη συγκεκριμένη ομάδα;

140/150 

Και στη συγκεκριμένη ομάδα. Εγώ δεν ήμουνα ο αρχηγός, όπως με ονομάζουν και η ομάδα δεν είμαστε εμείς οι τέσσερις, ούτε εγώ ο αρχηγός. Αυτή η ομάδα είχε κάποια γενικότερη εξάρτηση από κάποια άλλη οργανωμένη ομάδα, λόγου χάρη από το εξωτερικό, ή ήταν μια αυτόνομη ομάδα; Ο αρχηγός αυτής της ομάδας έλεγε ότι παίρνει εντολές από την σατανιστική εκκλησία του Σαν Φραντζίσκο, από την εκκλησία του LaVey. Επομένως ήταν το παρακλάδι της εκκλησίας του LaVey. Nαι. Σχετικά με τη φιλοσοφία της ομάδας αυτής τι μπορείς να μου πεις; Κάθε ομάδα έχει επαφή με την Church of Satan. Όμως η κάθε ομάδα έχει τις δικές της αντιλήψεις. Η πιο κοινή αντίληψη είναι ότι ο Θεός δεν έχει την ίδια δύναμη με τον Σατανά. Ότι και ο Θεός είναι δημιούργημα κάποιων δαιμόνων, των αρχαίων, που δημιούργησαν και το Θεό και το Σατανά και περιμένουν την τελική μάχη για να ανακηρύξουν κάποιον από τους δυο σαν βασιλιά. Όμως έντεχνα οι σατανιστές λένε ότι οι αρχαίοι είναι κακοί και άρα θα υποστηρίξουν το κακό. Συνεπώς ο Θεός άδικα αγωνίζεται για να τα καταφέρει. Θέλω να πω ότι προχωρούσαν πολύ πιο πέρα από τη γενική φιλοσοφία. Η γενική φιλοσοφία ήταν ότι οι αρχαίοι είναι ισχυροί. Ο Θεός και ο Διάβολος είναι κάτω από αυτούς, αλλά επειδή οι αρχαίοι υποστηρίζουν περισσότερο το Διάβολο και άρα θα τον υποστηρίξουν να νικήσει, πρέπει να είμαστε με το Διάβολο. Έδειξαν και κάποια σχετική βιβλιογραφία ή η διδασκαλία ήταν προφορική; Ναι, το κυριότερο βιβλίο ήταν το Ν… Εσύ είχες κάποιες υποσχέσεις δώσει στον εαυτό σου μπαίνοντας σ’ αυτό το χώρο, είχες διαβάσει κάποια βιβλία που έλεγαν κάποια πράγματα. Αυτά που είχες ελπίσει εκεί, λόγου χάρη ότι θα βρεις μια εσωτερική αντίληψη της ευτυχίας, θα επιβληθείς, θα είσαι δυνατός, θα προαχθείς, βρήκες την πραγμάτωση όλων αυτών μέσα σ’ αυτό το χώρο, έστω πριν γνωστοποιηθούν τα γεγονότα; Πως σκεπτόσουν; Ήσουν ευτυχισμένος εσωτερικά; Όχι, δεν υπήρχε ούτε στιγμή που να ένιωσα γαλήνη. Τα πάντα τα βλέπαμε μέσα από ένα πρίσμα μαύρο. Ακόμη και όταν η μητέρα μου εκδήλωνε την αγάπη της, έβλεπα πίσω από αυτό να είναι ο Χριστός που προσπαθεί να με πάρει με το μέρος Του. Ο καθένας μας, , όλες οι εκδηλώσεις της ζωής μας ήταν μέσα από αυτό. Δεν ήμασταν ελεύθεροι σε τίποτα. Από το να φάμε, από το να βγούμε βόλτα, όλα πέρναγαν μέσα από το σατανισμό και από τους αρχαίους (ενν. δαίμονες). Η ζωή μας όλη ήταν αυτό το πράγμα. Φυσικά δεν ένιωθα ούτε ελεύθερος ούτε τίποτα. Πιο ελεύθερος νιώθω εδώ μέσα στη φυλακή, παρά τότε. Θεωρούσες δηλαδή ότι είχες καταντήσει σε μια απόλυτη εξάρτηση;
141/150 

Σε μια α π ό λ υ τ η ε ξ ά ρ τ η σ η. Πες μου, πρακτικές αυτοσυγκεντρώσεως δεν κάνατε; Όχι. Ούτε διαλογισμό; Όχι. Επομένως η ομάδα αυτή δεν ανήκει στην ομάδα του LaVley, αλλά στον αποκρυφιστικό σατανισμό. Αυτοί που σας μύησαν πίστευαν τον Σατανά σαν οντότητα; Ναι. Επομένως οι πρακτικές που κάνατε είχαν άμεση σχέση με επικλήσεις. Ακριβώς. Όταν κάνει κανείς συνεχώς τέτοιου είδους επικλήσεις και όταν μάλιστα αυτό επιβοηθείται με οργιαστικές καταστάσεις, όπως είναι η χρήση ουσιών κ.ο.κ., είναι φυσικό να έχει οράματα, να βλέπει κάποια πράγματα. Αυτά όμως τα πράγματα που είναι καθημερινότητα, μπορούν να δημιουργήσουν τρομερούς εφιάλτες και να μη μπορεί κανείς εύκολα να αποδεσμευθεί. Εσύ ένιωθες εφιάλτες όταν ήσουν μέσα σ’ αυτό το χώρο; Ζούσα σ’ έναν εφιάλτη, δεν ήταν ανάγκη να πέσω να κοιμηθώ για να δω έναν εφιάλτη. Κάθε τελετή ήταν εφιαλτική. Μας κράταγε ο φόβος, η βαθιά μας πίστη στο ότι ο Διάβολος είναι ισχυρότερος και δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, ο θαυμασμός… Τώρα πως νιώθεις, δηλαδή ποια κριτική θα μπορούσες να ασκήσεις στον τότε τρόπο ζωής και σκέψεως, ένιωσες απογοήτευση γιατί δεν εκπληρώθηκαν αυτά που σου είχαν υποσχεθεί ή αυτά που εσύ προσδοκούσες, πως θα μπορούσες να περιγράψεις τα συναισθήματά σου τώρα; Δεν νιώθω μίσος για κανένα, αυτοί οι άνθρωποι έκαναν τη δουλειά τους, ο Διάβολος περισσότερο Διάβολος δεν γίνεται. τα βάζω με τον εαυτό μου που πίστεψα κι εγώ σ’ αυτά. Αυτή τη στιγμή, όπως είπα και πριν, δεν μ’ ενδιαφέρει η φυλακή, νιώθω ελεύθερος. Έχω εξομολογηθεί, δεν μπορώ να πω ότι είμαι χριστιανός, παλεύω διαρκώς, δεν μπορώ να πω ότι έχω πιστέψει απόλυτα, γιατί ήταν μεγάλη η εξάρτηση που είχα πριν. Όμως προσπαθώ. Ακόμα βλέπω όνειρα, νιώθω να μ’ απειλεί αλλά προσπαθώ και σίγουρα νιώθω πολύ καλύτερα, νιώθω μεγαλύτερη ελευθερία και γι’ αυτό ακριβώς δεν με νοιάζει η φυλακή για να το πω καλύτερα, αυτοί οι άνθρωποι, με το να με μυήσουν, μου δώσανε μια ευκαιρία να φτάσω και ‘γω στη θέωση (με το να οδηγηθεί από τον σατανισμό στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας). Δεν μπορώ φυσικά από τώρα, θα χρειαστεί να περάσουν πολλά χρόνια και το ξέρω… Να φτάσεις στη θέωση; δηλαδή με το να απαρνηθείς αυτά τα πράγματα, μέσω των τωρινών εμπειριών σου και των νέων προβληματισμών; Μέσω της Ορθοδοξίας. 142/150 

Έχει λεχθεί από ανθρώπους που έχουν ξεφύγει ότι υπάρχουν τρεις δυνατότητες για κάποιον που έμπλεξε και θέλει να ξεφύγει. Η μία είναι να αυτοκτονήσει, η άλλη να καταλήξει σε ψυχιατρείο και η τρίτη να ξεφύγει. Σ’ αυτή την τρίτη περίπτωση ο μόνος δρόμος είναι η εξομολόγηση. Χωρίς να πιστέψει κανείς ουσιαστικά ότι ο Χριστός έχει νικήσει το Διάβολο και ότι, όταν ο πιστός πάρει την σφραγίδα του Θεού, γίνεται ιδιοκτησία του Θεού και πλέον δεν φοβάται τίποτα. Σύμφωνα μ’ αυτή την αντίληψη, αυτό είναι η μόνη δυνατότητα διαφυγής και οι άλλες δύο είναι η αυτοκτονία και το ψυχιατρείο. Εσύ πως θα σχολίαζες αυτή την άποψη; Οι δυνατότητες είναι πράγματι τρεις, αλλά όχι αυτές. Είναι ή το ψυχιατρείο, ή ο θάνατος, ή η φυλακή. Άτομα που θα ασχοληθούν μ’ αυτά ή θα τα σκοτώσουν άλλοι ή θα σκοτώσουν τον ίδιο τους τον εαυτό ή θα τρελλαθούν ή θα μπουν στη φυλακή. Και η φυλακή είναι ο πιο ήπιος δρόμος, γιατί στη φυλακή υπάρχει δυνατότητα της μετάνοιας, υπάρχει δυνατότητα να γυρίσουν. Πιστεύω ότι όλοι μας σταθήκαμε τυχεροί που μας έπιασαν. Αν δεν μας είχαν πιάσει, θα είχαμε δώσει και τον εαυτό μας στο Διάβολο σε λίγο. Δηλαδή θα μας έφτανε στο σημείο να μας πει: δώστε και τη ζωή σας τώρα, αποδείξτε πια ότι πιστεύετε σε μένα απόλυτα. Θυσιάσατε άλλους, θυσιάστε τώρα και τον εαυτό σας. Εγώ χαίρομαι τώρα που μπήκα φυλακή, είναι ο πιο ήπιος δρόμος, αλλιώς δεν θα μπορούσα να μετανοήσω, γιατί δεν θα μπορούσα να καταλάβω τι έχω κάνει και νεκρός, φυσικά δεν υπάρχει μετάνοια στον Άδη! Θέλεις να πεις κάποιο μήνυμα μέσα από την εμπειρία σου; - Με μια λέξη: Μακρυά! Όσο ευγενικοί και να τους φαίνονται αυτοί που θα τους πλησιάσουν, με ό,τι λόγια και να τους πουν, να μην τους πιστέψουν. Να εμπιστευτούν το ένστικτό τους, το Θεό και να φύγουν μακρυά, να μην εγκαταλείψουν ποτέ την οικογένειά τους και φυσικά, τη μεγάλη οικογένεια της Εκκλησίας. Δεν υπάρχει άλλη λύση, είναι τρεις οι δρόμοι αυτοί.

Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΕΜ ΠΟΔΙΖΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ Φ ΕΡΝΕΙ ΣΥΓΧΥΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ Στη Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, στην Καλύβα «Ευαγγελι σμός της Θεοτόκου» ασκήτευε ό Γέροντας Αγάπιος Μοναχός με τη συνοδεία του, το Μοναχό Πηγάσιο, πού περνούσαν πολύ φτωχι κά και στερημένα. Κατά το έτος 1935 - 6, ό υποτακτικός Πηγάσιος, θύμισε στον Γέροντα του Αγάπιο, πώς καλά θα ήταν, άμα τελειώσει την άλλη μέρα το πρωί ή προσευχή της Ακολουθίας, να γυρίσει με ένα γράμμα, της Κυριάρχου Μονής Μεγίστης Λαύρας, πού το λένε «Απανταχούσα» στα άλλα Καλύβια της Σκήτης για να μαζέψει ελεη 143/150 

μοσύνες και οικονομική ενίσχυση να μπορέσουν να διορθώσουν το Καλύβι τους πού ήταν ερειπωμένο. Ό Γέρο - Αγάπιος βρήκε καλή τη γνώμη του υποτακτικού του, κι ετοιμάστηκε να φύγει, αφού τελείωσε ή Ακολουθία του Όρθρου. Ό αδελφός Πηγάσιος θα συνέχιζε την προσευχή, με την ανάγνωση των Ωρών, των Τυπικών, της Παρακλήσεως και λοιπής Ακολουθίας. αφού τελείωσε την πρώτη, τρίτη και έκτη Ώρα, ό αδελφός Πηγάσιος του φάνηκε πώς κινιόταν μια σκιά μέσα στο ιερό, ή οποία πολλές φορές κοιτούσε προς το αναλόγιο. Πρόσεξε λίγο και του φάνηκε πώς ήταν ό Γέροντας του, προς τον όποιο είπε ό Πηγάσιος: «Καλά Γέροντα δεν έφυγες; Γιατί δε θέλεις να πας, αφού ξέρεις πώς είναι ανάγκη, έφ' όσον όμως δεν θέλεις να πας για την Απανταχούσα, τι να σου ειπώ, κάτσε φτού, αφού σου αρέσει να είσαι φυλακή». Κι όταν είπε αυτά, συνέχισε την προσευχή του. Όταν τελείωσε όλη την Ακολουθία κι ετοιμαζότανε να βγει από την εκκλησία, δ Μοναχός Πηγάσιος βλέπει και πάλι τη σκιά να είναι προσηλωμένη στη θέση της, πού από την αρχή του φάνηκε πώς είδε. Τότε πλησίασε να βεβαιωθεί περί τίνος πρόκειται, και είδε πώς δεν ήταν ό Γέροντας του και το φαινόμενο μεγάλωνε τόσο πολύ, πού έφτασε στο ύψος το ταβάνι της εκκλησίας. Ό αδελφός Πηγάσιος κατάλαβε πώς δεν ήταν ό Γέροντας του, αλλά ήταν ακάθαρτο πνεύμα και τον κατέλαβε αόρατος φόβος και τρόμος τόσο πολύ, πού άρχισε να τρέμει και να παρακαλεί τον Κύριο να τον απαλλάξει από την παρουσία του. Με τη χάρι του Θεού, το μεν ακάθαρτο πνεύμα εξαφανίστηκε, ό δε Πηγάσιος έφυγε από την εκκλησία κι από το σπίτι ακόμη και πήγε στο γείτονα του, τον Γέρο - Νικόδημο στην Καλύβα πού είναι δίπλα από τον Ευαγγελισμό «Μεταμόρφωσις του Σωτήρος». Ό Γέρο - Νικόδημος, άμα είδε τρομαγμένο τον αδελφό Πηγάσιο, πήγε μαζί του στην εκκλησία της Καλύβης τους και διαπίστωσαν καί οί δυο, πώς δεν υπήρχε τίποτα, γιατί είχε εξαφανιστεί ό Δαίμονας, πού με τη μηχανή του αύτη, θέλησε να συγχύσει τον αδελφό, να διακόψει την προσευχή του και να αφαιρέσει το νου του Μονάχου από τη θεία θεωρία και πνευματική προσήλωση, αλλά καί να του δημιουργήσει αίσθημα φοβίας, πράγμα πού σε πολλούς μοναχούς επιχειρεί καί μάλιστα στους αρχάριους κάνει θορύβους με φανταστικές κινήσεις, αλλόκοτους κρότους καί άναρθρες κραυγές, στις όποιες δεν πρέπει ποτέ να δίνομαι σημασία, διότι ό Δαίμονας χωρίς την άδεια καί παραχώρηση του Θεού δεν μπορεί ποτέ να βλάψει το πλάσμα του Θεού τον άνθρωπο.

Φανταστική σατανική ανάπαυση
Από την Σπηλιά του αγίου Ακάκιου του νέου στα Καυσοκαλύβια, ξεκίνησε να πάει στην έρημο του Αγιοβασίλη, ό Μοναχός Ακάκιος. Άλλα ό ευλογημένος αυτός Μοναχός, καθώς μου είπαν οί Πατέρες πού έζησαν το
144/150 

γεγονός, το όποιο έλαβε χωράν το 1923 - 24, καί μάλιστα ό Γέρο Δαμασκηνός από τον Αγιοβασίλη, καί ως εκ των υστέρων αποδεικνύεται ότι, δεν έκανε τον σταυρό του καθώς ξεκίνησε από την Σπηλιά ή κατά την πορεία του δρόμου, από άλλες σκέψεις πιθανόν να ξεχάστηκε να λέει την προσευχή καί να επαναλαμβάνη την ευχή, το «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με» ή κάτι άλλο, πρός δοκιμασία συνέβη στον αδελφό αυτόν καί κατά παραχώρησιν Θεού επηκολούθησε ή φανταστική σκηνή του Σατανά. Δηλαδή, όταν έφτασε ό Πάτερ Ακάκιος στο σημείο πού είναι ό Σταυρός, στον δρόμο πού πηγαίνει από τα Κελλιά της Κερασιάς προς τον Αγιοβασίλη, φαίνεται θα ήταν καί πολύ κουρασμένος, από την δύσκολη εκείνη διαδρομή, σε καιρό χειμώνας καί ενώ έπαιρνε να σκοτεινιάζει, βλέπει, λίγο πιο κάτω από τον Σταυρό, ένα ωραίο δωμάτιο με στρωμένο κρεβάτι. με καθαρά σεντόνια καί πολύ αναπαυτικό. Στην αρχή του φάνηκε λίγο περίεργο, πώς βρέθηκε εκεί το δωμάτιο καί το κρεβάτι; Άλλα από την πολλή κούραση προφανώς έπεσε επάνω να ξεκούραστη. Την άλλη μέρα πολύ πρωί περνούσαν άπ' εκεί δυο αδελφοί από τον Αγιοβασίλη, οί οποίοι πήγαιναν για την Κερασιά. Ήταν ακόμη σκοτεινά, αλλά με του Θεού την φώτιση βρήκαν τον αδελφό Ακάκιο να είναι πεσμένος πάνω στα χιόνια καί όχι σε κρε66άτι, πού του έδειξε ή φαντασία του Σατανά. Ήταν κυριολεκτικά ξεπαγιασμένος από το κρύο, πού στο μέρος εκείνο κάνει από το ρεύμα πού σχηματίζεται εκεί. Αναίσθητο τον μετέφεραν στον Αγιοβασίλη πού είναι πλησιέστερα καί με εντριβές είδαν καί έπαθαν να τον συνεφέρουν στην υγειά του, ό όποιος μόλις συνήλθε διηγήθηκε σε όλους το πάθημα του όπως αρχικά του φάνηκε. Τι ε φ ό δ ι α ε μ π ο δ ί ζ ο υ ν τις φαντασίες των δαιμόνων

Ή τρομερή αυτή φαντασία του Σατανά, φανερώνει σε μας την μανία πού έχει ό Διάβολος κατά των ανθρώπων καί κυρίως κατά των Μοναχών, τους οποίους πάντοτε παραμονεύει, πότε καί πώς θα μπόρεση να τους δολοφονήσει, διότι κατά τον λόγον του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «Ό Σατανάς άπ' αρχής ανθρωποκτόνος έσα καί τη αληθείς ούχεστηκεν», (Ίωάν. Η' 44). Για το λόγο αυτόν, γενικά οί άνθρωποι, οί πιστοί Χριστιανοί καί κυρίως οί Μοναχοί θα πρέπει πάντοτε να έχουν καί να φέρουν μαζί ιούς την πανοπλία του φωτός, την περικεφαλαία της αγάπης, τον θώρακα της πίστεως καί την πύρινη ρομφαία πού είναι ό λόγος του Θεού. Απαραίτητα πρέπει πάντα να φέρει επάνω του τον Σταυρό καί να καταβολή μεγάλη προσπάθεια καί αγώνα, για να κατορθώσει να λέει ακατάπαυστα την ωραία, μονολεκτική καί θεολογική ευχή. το «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με», το «'Υπεραγία Θεοτόκε σώσόν με», το «Σταυρέ του Χριστού πανάγιε σκέπε με, τη δυνάμει σου», «Βαπτιστά του Χριστού καί Πρόδρομε Ιωάννη, πρέσβευε υπέρ εμού», «Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ εμού του αμαρτωλού».
145/150 

Έτσι μπορεί να βαδίζει κανείς μέρα - νύχτα καί στα πιο έρημα μέρη καί να μην κινδυνεύει ή να φοβάται από καμία σκοτεινή δύναμη καί φανταστική ενέργεια του Σατανά. Διότι, όταν ό χριστιανός είναι μ' αυτό τον τρόπο εξοπλισμένος, ο Σατανάς δεν τολμάει να τον πλησίαση, αλλά ως από πυρός διωκόμενος φεύγει καί εξαφανίζεται καί όλες οί σατανικές ενέργειες του σαν το κερί διαλύονται καί χάνονται όπως λέει καί ή αγία Γραφή: «Ως εκλείπει καπνός εκλιπέτωσαν, ως τίκεται κηρός από προσώπου πυρός, ούτος απολούνται οί αμαρτωλοί από προσώπου του Θεού καί οί δίκαιοι εφρανθήτωσαν» (Ψαλμ. του Δαβίδ). Στον άνθρωπο πού κατ' αυτόν τον τρόπο είναι εξοπλισμένος, ούτε αυτά τα μάγια πού κάνουν τα όργανα του Σατανά, οί Μάγοι, δεν πιάνουν, όπως θα δούμε στην συνέχεια σε άλλα κεφάλαια του παρόντος βιβλίου. Ό σατανάς φανερώνεται με διάφορα πρόσωπα Ό Προηγούμενος Χριστόφορος, αδελφός της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας, περνώντας μια μέρα από το μέρος πού λέγεται «ΒΕΛΛΑΣ» είδε στον δρόμο ένα μικρό καί πολύ όμορφο γατάκι. 'Επειδή το μέρος εκείνο είναι δασώδες καί αρκετά μακριά από το Μοναστήρι, στην αρχή του φάνηκε πολύ περίεργο, πώς βρέθηκε εκεί το γατάκι; Εκείνο μόλις είδε τον Προηγούμενο, άρχισε να φωνάζει, νιάου, νιάου καί με διάφορα ναζιάρικα χάδια καί σχήματα πλησίαζε καί πήγε κοντά του. Ό Προηγούμενος τότε έσκυψε, το πήρε στα χέρια του καί άρχισε να παίζει μαζί του. 'Εκείνο παίζοντας, άλλοτε έβγανε τα νύχια του κι άλλοτε με τα δόντια δάγκανε καί γκριτζιάνιζε τα χέρια του Προηγούμενου Χριστόφορου, παίζοντας μαζί του. Σε μια στιγμή πού τον δάγκανε, ό Προηγούμενος, πόνεσε καί είπε στο γατάκι χαϊδευτικά: «βλέπω βρε, ότι έχεις δόντια καί δαγκώνεις!» Τότε απροσδόκητα καί ξαφνικά φούσκωσε ό γάτος κι έγινε σαν μπαλόνι, καί με πολύ άγρια φωνή, το φαινόμενο γατάκι είπε: «Έχω ρε! Τι νόμισες πώς δεν έχω; Μάλιστα έχω κι άλλα πράγματα...» Κι άμα είπε αυτά έγινε άφαντο το γατάκι, πού στο μεταξύ είχε γίνει γάταρος. Άφησε πολλή βρώμα καί δυσοσμία καί τον Προηγούμενο εμβρόντητο από το φόβο καί τη φρίκη που πήρε. Καί όπως μετά ομολόγησε ό ίδιος, σ' όλη του τη ζωή δεν μπορούσε να ξεχάσει εκείνη την άγρια φωνή, πού έβγαλε καί από το αγρίεμα των ματιών του, πού του φάνηκε σαν να πέταγαν φωτιές. Ήτανε πολύ τρομερό το φαινόμενο. Μ' αυτό ό Σατανάς θέλησε να τρομάξει τον ιερομόναχο αυτόν καί ασφαλώς θα ήθελε να του κάνη ίσως μεγάλο κακό, αλλά δεν είχε περισσότερη εξουσία από το Θεό για να βλάψει πιο πολύ τον άνθρωπο, Διότι ό Σατανάς δεν έχει διάθεση ούτε θέλει να παίξει με τον άνθρωπο, ήθελε να του κάνη μεγάλη ζημιά, όπως κατά καιρούς είχε κάνει σε άλλους, αλλά σ' αυτόν δεν είχε την άδεια να κάνη περισσότερο κακό.
146/150 

Γι' αυτό να παρακαλούμε τον Πανάγαθο Θεό, να μας φιλάει από τέτοια παιχνίδια με τον Διάβολο, αλλά πρέπει κι εμείς να φυλαγόμαστε καί να μην κάνουμε πονηρά έργα, πού δίνουν την άδεια στον Σατανά να μας πειράζει.

Παρόμοιο απατηλό φαινόμενο του σατανά Στην Μονής Μεγίστης Λαύρας, αυτοί οι δυο κοινοβίασαν καί ζούσαν αρμονικά με πολύν αγώνα στην άσκηση καί κάθε είδος αρετής. Ό Ρουμάνος έκανε υπακοή σε όλα στον Πνευματικό καί έδειχνε μεγάλη προθυμία στην εγκράτεια καί στην άσκηση καί ότι εντολή του έδινε ό πνευματικός. Ό Σατανάς όμως πού παρακολουθεί τον άνθρωπο καί προσπαθεί να βρει στον καθένα μας όπως λέμε την «αχίλλειο πτέρνα» δηλαδή το πιο αδύνατο σημείο, για να μας πολεμήση καί να μας φέρει με τόση τέχνη καί μαεστρία, έτσι πού να το θέλει, ό άνθρωπος, να κάνη το κακό από μόνος του, καί ή επιβουλή του διαβόλου να μη φανεί καθόλου. Έτσι έγινε καί με τον αδελφό Ρουμάνο, ό οποίος ενώ στην αρχή ήταν εγκρατής, σιγά, σιγά όμως χωρίς κι ό ίδιος να το καταλάβει άρχισε να πίνη κρασί τόσο, πού έπεφτε στο βαρύ αμάρτημα της μέθης καί παραμελούσε τα καλογερικά του καθήκοντα, Ό Πνευματικός, γέροντας του, με πολύ κόπο, έπεισε τον Ρουμάνο να κόψη το κρασί καί με τη βοήθεια του Θεού καί την ευχή του γέροντα του, ό Ρουμάνος δεν ξανάπιε κρασί, παρά μόνον την θεία Κοινωνία μεταλάμβανε τακτικά, αφού πρώτα ξεπλήρωνε τα πνευματικά του καθήκοντα με άκρα υπακοή. Σε λίγο καιρό ό Πνευματικός κοιμήθηκε τον αιώνιο ύπνο καί ό Ρουμάνος είχε βάλει όρο να μην βάλλει ποτέ στο στόμα του κρασί καί φαίνεται πώς μέσα του πίστεψε ότι από δική του θέληση καί δύναμη έκοψε το κρασί. Μετά από αρκετά χρόνια έφυγε από την «Βίγλα» καί κοινοβίασε στην Ιερά Μονή του Αγίου Παντελεήμονος πού λέγεται Ρωσική. Εκεί μια μέρα, παρουσιάστηκε μπροστά του ή μορφή του γέροντα του Πνευματικού, ό οποίος είχε πριν από δέκα χρόνια πεθάνει. Ή μορφή εκείνη είπε στον Ρουμάνο Μοναχό, «δεν πειράζει τώρα μπορείς να πίνεις λίγο κρασί για να κόψης το θέλημα σου». Ό Μοναχός χωρίς να σκεφθη τον όρο, πού μόνος του είχε βάλλει στον εαυτό του, ή να κάνη τον Σταυρό του, πίστεψε στα λόγια εκείνα του Σατανά καί ήπιε λίγο κρασί. Τότε άκουσε την μορφή εκείνη να του λέει: «υστέρα από δέκα ολόκληρα χρόνια σε είπαμε να παραβείς καί τον όρκο πού είχες κάνει στον εαυτό σου καί σε κατάφερα να πιεις κρασί», καί έδειξες πώς χαίρονταν για το κατόρθωμα του αυτό. Ό Ρουμάνος γύρισε τότε προς τα αριστερά το κεφάλι του για να ίδή άπ' εκεί πού ερχότανε ή φωνή καί άπ' εκείνη την στιγμή έμεινε το κεφάλι του γυρισμένο επάνω στον ώμο του μέχρι πού πέθανε. Διότι ήταν ό Διάβολος αυτός πού είχε πάρει την μορφή του Πνευματικού του. Καί με τον τρόπο αυτόν κατάφερε να
147/150 

τον ρίξει στο προτερινό του αμάρτημα την μέθη καί κυρίος να παραβεί τον όρο πού είχε βάλλει μόνος του.

Ό σατανάς με σχήμα πλοίου Στα Καρούλια, πού είναι κάτω από τα Κατουνάκία, εκεί στα φριχτά βράχια, σκέφτηκε ό Σατανάς να σκοτώσει ένα παραδελφό του Γέροντος Χερουβείμ. Ό αδελφός αυτός ήταν πραγματικός αγωνιστής, ακτήμων καί καθόλα εγκρατής. Άλλα δεν πρόσεξε καί κάποια πλάνη εμφιλοχώρησε, ή οποία του έδερνε καί βασάνιζε το μυαλό του. Διότι νόμισε τον εαυτό του ικανό καί κατάλληλο να πάει στον κόσμο καί να κήρυξη στους χριστιανούς το Ευαγγέλιο καί τον λόγο του Θεού, για να σωθούν οί άνθρωποι. Έτσι με τους λογισμούς αυτούς παιδευμένος, μια μέρα βλέπει έξω ακριβώς από τα βράχια πού ασκήτευε ένα μεγάλο πλοίο, να προχωρεί προς το μέρος εκεί πού αυτός έμενε καί ήταν έτοιμος να πηδήξει μέσα στο πλοίο αυτό. Θεού οικονομία όμως ήταν να βρεθεί εκεί τη στιγμή εκείνη ό παραδελφός του Μοναχός Χερουβείμ, ό οποίος επειδή ήταν πολύ χεροδύναμος τον πήρε τον βάστηξε στην αγκαλιά του. Αυτός όμως επέμενε να τον άφήση να πηδήξει μέσα στο πλοίο. Ό παραδελφός του Χερουβείμ κοίταξε κάτω στην θάλασσα, αλλά δεν έβλεπε κανένα πλοίο διότι προφανώς δεν υπήρχε κανένα πλοίο, κι αν τον άφηνε ασφαλώς θα γκρεμιζόταν κάτω στα βράχια. Καί έτσι με πολύν κόπο τον συγκράτησε να μην πέση καί τσακιστή. Ό Σατανάς όμως του είχε θολώσει τόσο το μυαλό, πού συνέχεια εκείνος έβλεπε το πλοίο κάτω να περιμένει να τον παραλαβή, καί φιλονικούσε με τον παράδελφό του καί έλεγε: «Θέλω να με πάς τώρα στο Μοναστήρι της Λαύρας, για να διαμαρτυρηθώ καί να σε καταγγείλω. διότι εμποδίζεις το έργο του Θεού». Ό παραδελφός του Χερουβείμ Μοναχός με χαρά δέχθηκε να πάνε μαζί στην Λαύρα. Εκεί σαν βρέθηκαν μπροστά στους Προεστούς, βεβαίωσε πώς έβλεπε το πλοίο να τον περιμένει κι ό παραδελφός τον τον εμποδίζει να πάει στο θειο κήρυγμα πού τον καλούνε. Άλλα όταν τους είπε το μέρος εκεί πού αυτός έβλεπε το πλοίο, οί Γέροντες κατάλαβαν την παγίδα πού τοίχε στήσει ό Σατανάς καί βάστηξαν τον πλανηθέντα Γέροντα στο Μοναστήρι έως ότου εξομολογήθηκε καί με την χάρι του Θεού καί την σκέπη της Κυρίας Θεοτόκου, γλίτωσε ό αδελφός αυτός από την μανία του Σατανά. Καί τώρα στις ημέρες μας, με τον ίδιο τρόπο, στα ίδια αυτά μέρη, πού έχουν πολλοί Πατέρες καί αδελφοί σωθεί καί αγιάσει με την ταπείνωση καί ενάρετη ζωή τους. Στον ίδιο τόπο, με την σατανική μέθοδο του, ό διάβολος έχει σκοτώσει πολλούς καί άλλους με τον άκρο φανατισμό έχει αποπλανήσει καί αφού τους χώρισε από τους άλλους Πατέρες, τους έμπλεξε με μεγάλη ευκολία στα δίχτυα της πλάνης καί τους κρατάει σφιχτά για να μη μετανοήσουν.
148/150 

Έτσι άλλος πίστεψε πώς αυτός μόνον είναι ενάρετος καί δυνατός να βαστάει τίς Παραδόσεις άπ' τη ζωή των αγίων Πατέρων καί την Ορθοδοξία καί «περικοπή της κοινωνίας με τους άλλους Πατέρες. Άλλος άπ' αυτούς πιστεύει πώς φθάρηκε ή Εκκλησία, καταστράφηκε ή Ορθοδοξία καί έμεινε αυτός μόνος πιστός καί ορθόδοξος καί λογίζεται τους άλλους Πατέρες αιρετικούς. Άλλος πιστεύει ότι είναι πρότυπο καί υπόδειγμα ενάρετης ζωής, διότι έχει ταπείνωση καί νοερά προσευχή καί οφείλουν οί άλλοι Πατέρες να τον κάνουν υπακοή καί να ακολουθούν τα φρονήματα του. Καί με χίλιους δυο παρόμοιους τρόπους καί τέχνες διαβολικές πλανήθηκαν, καταστράφηκαν καί πολλοί άπ' αυτούς έφυγαν με κακό καί αιφνίδιο θάνατο, από την ζωή αυτή ακοινώνητοι καί αμέτοχοι καί ούτης της θείας Κοινωνίας του Σώματος καί του Αίματος του Κυρίου καί Θεού καί Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, παραδώσαντες έτσι, ψυχή καί σώμα, στον αποπλανήσαντα καί αποκόψαντα αυτούς, από το ενιαίο σώμα της αγίας Εκκλησίας καί των αγίων αγιορειτών Πατέρων, παμπόνηρο Διάβολο. Γι' αυτό Πατέρες καί αδελφοί, ας μας τρομάξουν αυτά τα παραδείγματα, καί ας αναφωνήσουμε κι εμείς με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ: «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού, πρόσχομεν την αγίαν αναφορά, πού προσφέρει για όλο το Χριστιανισμό καί τον Αγγελομίμητο καί ουρανοπολίτης Μοναχισμό καί εύχεται για όλον τον κόσμο, ή κατά Ανατολάς Μία, Αγία Ορθόδοξη, Καθολική και Αποστολική του Χριστού 'Εκκλησία, και μη θέλουμε να στήσει ό καθένας το δικό του θέλημα σαν ορθότερο και ορθοδοξότερο από των άλλων. Διότι αυτή είναι, ή φοβερώτερη πλάνη του Διαβόλου, να μας διαίρεση να μας αποκόψη, από την ολότητα του Σώματος του Δεσπότου Χριστού, ή οποία βρίσκεται μόνον στην Ορθοδοξία καί στην ενότητα της αγίας Πίστεως, καθώς βροντοφωνεί ή αγία 'Εκκλησία μας καί στις δεήσεις καθεκάστην λέγει: «Την ενότητα της Πίστεως καί την κοινωνίαν του Αγίου Πνεύματος του Κυρίου δεηθώμεν». Εάν δεν υπάρχει ή ένότης της Πίστεως, δεν μπορούμε να κοινωνούμε με τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος καί επομένως χριστιανός αποκομμένος της Ορθής Πίστεως καί στερημένος της Κοινωνίας του Αγίου Πνεύματος, είναι από την ζωή αυτή νεκρός καί πνευματικά πεθαμένος καί χωρισμένος αιώνια από την πηγή των αγαθών, τον Ένα Τρισυπόστατο Θεό, τον Πατέρα, τον Υιόν καί το Αγιον Πνεύμα.

149/150 

150/150