ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. να ασκηθούν για χάρη του. στη νηστεία. στην εξομολόγηση. στη Θεία Μετάληψη. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων.μετερίζι. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. Με μία υπενθύμιση. αλλά δικαίωμα όλων μας. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. Τα όπλα του αγώνα μας. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. η μη κακολογία. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. η αγιότητα. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". Η μάχη έχει ξεκινήσει. γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. η ταπεινοφροσύνη. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. απεκδυόμενοι των παθών. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. στα πάθη. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. στη μετάνοια. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. Η τήρηση των εντολών του Θεού.

Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. αφού άκουσαν όλα αυτά. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς". κανένα να μη περιφρονήσετε. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. Βέβαια. αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. σε κανένα να μην πείτε ψέματα. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. κανένα να μη μισήσετε. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή.δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. ." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει. ζώντας μέσα στον κόσμο.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού. Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας". Τότε οι γέροντες του είπαν. "Να. Και τους απάντησα: . Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους.. Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα". Και οι γέροντες. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. κανένα να μην κλάψετε. κανένα να μη σκανδαλίσετε. Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό.

Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. Αφού έφθασε στην πόλη. άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . ήλθε και η άλλη γυναίκα. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. τα τόσο διδακτικά. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. . Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . αλλά στάθηκε αδύνατο. Ζ. ώστε."Μακάριε."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. άρχισε να βαδίζει. Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και. είπε με θαυμασμό: ."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. μερισματούχοι.7) . Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν. Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα. αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. Και. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα.Κάποτε. αφού κάθισε. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια." Και εκείνες του απάντησαν. Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. ως δε ούτως" (Αγκόρ."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες. δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. Και εκείνες του είπαν . Ήλθε η μία εκ των γυναικών. αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό. Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη. ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. κακία. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. να σπερμολογήσει. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". την εμφάνιση. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. τη συμπεριφορά. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. αμαρτωλή. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ. γιατί πιστεύει στον Ιησού. Ο χριστιανός. "Πάτερ. Τι είναι η κατάκριση. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις.στις εξετάσεις από κρίση περνούν. άθλια. ." (Α'Κορινθ 6.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. που βιώνει το Χριστό. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. δεν κατακρίνει ποτέ. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. ίσως και επιπολαιότητα. Εξ άλλου. να ασχοληθεί με τους άλλους. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. Δυστυχώς. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. προκειμένου να επικρίνει. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. Πρόκειται για την κακολογία. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. να κατηγορήσει. καν αληθές η το λεγόμενον". άφες αυτοίς.

. οι δε άνθρωποι.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. κρατώντας την ψυχή του. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι. πέθανε. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον.Αυτός που κατέκρινες. . Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. ουδείς σε κατέκρινε". αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα. Ένας ένας. Που ορίζεις να τον κατατάξω. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. πολύ άσχημα έκανε. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. ήλεγξε μόνο την υποκρισία. σαν αναμάρτητοι.Ήμαρτον.γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . Δεν είναι. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. ενώ αυτοί. όλοι. σ΄αυτόν κατακρίνεις". και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε".Ω. πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος". όπως και οι Φαρισαίοι. αλήθεια. να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. . σαν αναίσθητοι. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. του είπε. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. αποχώρησαν. δε νοιώθουν καμιά ντροπή. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. η γη φρίττει. . όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά. γιατί θα θέλαμε. αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας.όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα.

είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. . την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. για να τα πουλήσει. αδελφέ μου. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της. Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. υποτίθεται. Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. πήγαινε ευθύς να τον βρεις. Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. το όποιο και τελικά αγόρασε. διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. . Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. Ποιος μπορεί να το περιγράψει. βλέπετε την κρίσι του. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". έτσι είναι". πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει.

Διαπιστώνω. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. περπάτησε για δυο ώρες. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο. τον ελεεί. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. Διηγούνται πως κάποιος νέος. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε.Πήγαινε τώρα. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. παιδί μου. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . . όπως είπα. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. Μικρές ήσαν και οι δύο. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. τη φρικτή αυτή συνήθεια. Επομένως. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. το μεγάλο σου παράπτωμα. Και αν συμβεί να εκτραπεί. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. Τότε ο γέροντας του λέγει: . αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά. Για παράδειγμα. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις.Βγες έξω. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου.

Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα.1). πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. όσο κι αν προσπαθήσω.Γέροντα. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε. αλλά για όσα είπες για εκείνον". Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε.11). ω άνθρωπε. αλλά κριτής" (Ίακ. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. 4. όποιοι κι αν είμαστε. κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. παιδί μου. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον.Ναι. είναι αδύνατο. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . του λέγει ο νέος. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας. Επομένως. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. . Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Δε μαζεύονται. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά". Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής.. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. το ξέρω. Καθώς προαναφέραμε. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος.2. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού.

όπως ήταν φυσικό. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . Ήταν σούρουπο.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος."Αδελφέ. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. Κάτι τέτοιο όμως. Κάποτε. Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. διηγείται ο Αββάς. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. συγγραφέας της Κλίμακος. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. Ο Άγιος Ιωάννης. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". πόρνε. δεν διαπιστωνόταν. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. πρόσεχε σ΄εαυτώ". μετά την κοίμηση του αμελούς . μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. όμως. όσο περνούσε ο καιρός. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. Όταν. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". η οποία είχε κακή φήμη. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. Τον βλέπει από μακριά. Έτσι. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. Αν. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. Πως. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. Ο αδελφός δεν αμάρτανε. ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. δε βρέθηκε η γυναίκα.

Ιωάννης ό Χρυσόστομος . Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι.. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί".. κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν.αδελφού. ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ". γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα. σώθηκε ο αδελφός.

Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού.4). Οι άγγελοι υπηρετούν. μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. χίλιοι Αυτοκράτορες. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό. όχι μόνο άνθρωποι. αλλά λειτουργός του Υψίστου. Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. 14. γίνεται παιδί του Θεού. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. 7. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". κατακρίνω τον Ιερωμένο. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. παρευρίσκονται.Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. Την εξουσία του "λειτουργείν". Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. Και το παιδί. διότι ό κληρικός. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία.1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε". καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου." (Ρωμ. την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα. παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων". Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του". του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. Αυτός είναι ό ιερέας. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. αλλά μάλλον από ευθιξία. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. ποια ήταν ή αιτία. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. Ουδείς. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. όμως. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. Κι όμως. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. καγχάζουν. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. χλευάζεται. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. γελούν. Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. ούτε στον ουρανό. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες .κατά θεία νεύση . Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. Σ' αυτόν το δρόμο. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. Εκεί. στο Άγιο Όρος. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. έχανε τον εαυτό του. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. Τότε . ειρωνεύονται. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". όπως λέμε). Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. είχε ό αδελφός του κατάστημα.

έλεγα με κάποια αμφιβολία. θα μάς τα αφανίσει όλα. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός. εφημέριος Αρχαγγέλου. πρωί πρωί. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. επιδημία και ό. Του δίνω το πενηντάρικο. μού δίνετε χρήματα. σε όλο το διάστημα. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας . Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. Νόμισα. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. Του δίνω. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. μέσα μου: . μίλησα με τον παπά . είναι κακοί. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή.Γιάννης Βασιλειάδης. Την άλλη μέρα. πού ελαφρά τη καρδία. . Όταν τελείωσε ό ιερέας. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. Εγώ. ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους. όσο στην πατρίδα μας. στην Αθήνα περί τα 1950. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. θα πεινάσουμε. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. . ακόμη χειρότερο.Παιδί μου. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. Έκανε τον αγιασμό. πώς του φάνηκαν λίγα. έτρεξα στον κήπο. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής. διεφθαρμένοι.38. λέει στεναχωρημένος. Γύρω στο 1937 . Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία.Τι είναι αυτό.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. οι παπάδες. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. γιατί όπως βλέπω. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. αλλά και μετά. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. Έτσι. λέει ή μάννα μου: . σε ικανή απόσταση. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. πλεονέκτες. τι πράγματα είναι αυτά. έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. Εκοιμήθη. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. Παρά ταύτα. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ.τι άλλο κακό η δυσκολία. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. λοιπόν και το εκατοστάρικο. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. φτωχοί άνθρωποι. δεν είπα τίποτε. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. αρρώστια. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . Ένας Επίσκοπος κάποτε. φιλάργυροι. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. μετά από ασθένεια. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. σαν άμυαλος νεαρός.

Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. Κληρικό. Διότι.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. πέφτοντας στα γόνατα.χωρίς να τον καίει. . ότι δεν αμέλησα. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε. μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". . πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. κοντά στο όρος του Λιβάνου. Υπήρχε. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. λέει. του ζήτησε να τον ευλογήσει. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται".Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. απέναντι των Γαθισών. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. άγιε Δέσποτα. πού είναι και δικός μου Κύριος. το σύνοδο μου άγγελο λέω. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. Όχι βέβαια. Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. -Υπάρχει τάχα. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού.

ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου. προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. . Το παράδειγμά του μάς διδάσκει.. ότι ήταν Αρχιερέας. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους. για να δικασθεί. οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων. δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και. διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό.δεν γνώριζα αδελφοί. όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. Ιαδδουά. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. Στις Πράξεις των Αποστόλων.Γ.τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. ή οργή του διαλύθηκε. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π.Χ. Μέγα Αλέξανδρο. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη . τοίχε κεκονιαμένε".και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός. έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. εμπνεόμενος από θεία οπτασία. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. Κ.Ι 1). στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης. Ό Απόστολος Παύλος. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. του λέγουν: . διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. αλλά τον Θεόν. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. λέγει. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: .

Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. αν τον τιμάτε. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. πώς ό. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. ξέρω. . ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. αν σταθείς απέναντι τους καλά. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό.τι κι αν είναι. θα ξεσπάσει σε βάρος σας. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. Τούς χρειαζόμαστε. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. πού δείξαμε στους ιερείς. Προσέχετε. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. θα δώσουν λόγο για σας. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. θα τα καταφέρει όλα καλά. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. όταν παραστρατούμε. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. Αν σεις τον προσέχετε. μη φαντασθείτε. όσο πιο πολύ μπορείτε. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. είτε το θέλει είτε όχι. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. αν τα χέρια του παραλύουν. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων.τι κακό συμβεί. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. δεν το καταλαβαίνετε. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. Με αυτά πού λέγω. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. Τιμάτε. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. σαν υπηρέτες του Θεού μας. Τί απολογία θα δώσουμε. Δε βλέπετε.τι περισσότερο μπορείτε. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. Ένα. Να το ξέρετε. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν.

Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. . Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή. εγώ φεύγω. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο.με αφάνισε ή νηστεία σου. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του. Οι άγιοι όμως Πατέρες. . από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. Έτσι. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. . Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. Και ο γέροντας απαντά: Έλα. λέγει στον γέροντα. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο. προκειμένου να το θεραπεύσουν. κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες.Ξέρεις γέροντα. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό. του λέγει. Δε σε διώχνει κανένας από δω.ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. τη νηστεία. Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο.και γιατί φεύγεις. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους..

Λήψις τροφής. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. έστω και μόνο άρτου. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. την ενάτην (περί την 3ην μ. όπως οι μοναχοί). Διατεταγμέναι νηστείαι. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. παραμονή των Θεοφανείων. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. 2) την 29ην Αύγουστου. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. Και για να κυριολεκτούμε. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. .) ξηράν τροφήν. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. άνευ ελαίου. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται.

κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. μερική δε εις ετέρας. Πέτρου . επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. 93 -94). εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας. Επίσης.4) την 24ην Δεκεμβρίου. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. σελ. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. Αι περιπτώσεις αύται. ύποσημ. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. έν διττοΐς πίναξιν. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. εμφαίνονται λεπτομερώς. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ.

Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου.

'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου. Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου . Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως.ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα.

Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II . Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου. Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου.ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ.

Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. Σταυροπροσκ. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. Ιωάννου της Κλίμακος . 18 Κυριακή Α' Νηστειών. Νηστεία II II II 9 Παρασκ. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών.

Του Μ.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ. 7 Σαβ. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ.Δευτ.

να μιλήσω και εγώ τώρα. ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. αναλάβει το έργο αυτό. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. οι άγιοι Απόστολοι. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. ό Μωυσής. την ημέρα του Πάσχα. Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. δυστυχώς. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. ό ίδιος ό Κύριος. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα. Άκουσε παιδί μου. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. Λέγουν. Όστις θέλει. Αν ή αρρώστια έχει. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. πολλοί χριστιανοί. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. κατά θεία παραχώρηση. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. Τί πάει να πει νηστεία. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. Και είναι τούτο αληθές. Νήστευσαν οι προφήτες. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Ή απάντηση είναι όχι. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο.Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας.

για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. Ό Κύριός μας. την Καινή Διαθήκη. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. 4. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. Κύριε. γιατί οι Εβραίοι. υστέρα επείνασεν» (Ματθ. πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. Ένα γεγονός. Αλλά.16-18). Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα.10). 6. 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. 4. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν.νομοθετήσεις αλλιώς. Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. Συ όμως όταν νηστεύεις. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . Τί είναι αυτά που λες. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. όμως. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. 'Οδήγησα. Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. όπως εμείς. γιατί ήταν αναμάρτητος. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες.

Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Και ή αδελφή του. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. Τίποτε χωρίς νόημα. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. Νηστεύουμε πραγματικά. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. Τον εαυτό μας. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». Και το πανίσχυρο λεοντάρι. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. Ναι. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. για το μαρτύριο των αγίων. . Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. Τί πενθούμε. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. Κάποια Παρασκευή πρωί. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. του βάζει και ένα δεύτερο. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. Ήλθες να με βγάλεις. Όχι. Γιατί. γερά οχυρωμένη. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας. λησμόνησα να σού πω. τούς έλεγε άλλη φορά. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές.

παραλύτους και θαυματουργούσαν. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε".Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Τί λέγει. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. όσο και ό κόσμος. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. 19. Θυμηθείτε το Δανιήλ. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. Οι νηστείες. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. 8-13). ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. ό παιδαγωγός της . Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. αλλ' οι κακώς έχοντες». όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. ή φωτιά να φεύγει ψηλά. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. Παράδοξο. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. αλλά από άγιους. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. Ναι άγιους και μόνο.

σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. είπε ό παχύς. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα.νιότης. παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. "Αν δε χορτάσει. επαγγελματικές. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. Ή αποχή. λέγουν οι ιατροί. Πάντως. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους.τι νηστήσιμο βρει. τότε ας μην έλθουν ποτέ. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. το στολίδι των γερόντων. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. φιλικές. σώμα δίχως . Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. Βέβαια. γράφει ένα παλαιό βιβλίο. Βέβαια. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Και είναι αποδεδειγμένο. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. Πέρα από όλα τούτα. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». δύο άνθρωποι. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. θα φάει ό. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους. Κάποτε συναντήθηκαν. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί.

Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. Αν εγώ δε νηστέψω. πράγματι. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. Είναι.πνεύμα»." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. αυτοαφορίζομαι». όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. θυμού αποχή. εγκράτεια γλώσσης. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. επιθυμιών χωρισμός. αληθής και ευπρόσδεκτος». μετά ατονία των ώμων. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. ή σκότωσις της διανοίας. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. καταλαλιάς. νηστεία εστίν. ή ποθητή Θέωση. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. Αλλά ή νηστεία. αλλά και από τόσα άλλα. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. πού είναι ή ψυχή. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. ή περί τον λαιμόν ασχολία. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. πού είναι ή ένωση με το Θεό. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. .

ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. Χρέος όλων των χριστιανών . «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων. για να έχεις παρρησία στο Θεό.Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. . που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. Αββά Θεόδωρε. Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων.

ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. μελανιασμένος από το κρύο. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. του χάριζαν κάτι. ελεούσε !. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. γυμνός. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό.. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. που να έχει κάποια αξία. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. . για να τον γνωρίσουν.αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων.. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες.

Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. αλλά αυτό δεν πείραζε. Αλλά. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό. Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε .έτσι τουλάχιστον νόμιζε . Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του.Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! . Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. δέσποτα. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή . Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Μαρκιανέ. . φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό..Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. . Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. δέσποτα. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός. το τρεμούλιασμά του. δε βρήκε καθόλου χρήματα. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα. . Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό..Που βρήκες τη στολή αυτή.Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. . Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του. είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του. Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. αυτό πια καταντά σκάνδαλο.

Αποφασίζει και λαμβάνομεν. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ».Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες. τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους.Μάλιστα. χλωμός. στην ασθένεια. Ήταν ψηλός κι αυτός.Κι αυτή εδώ. Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. Έ. . .Τί επιθυμείς. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. . τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες. στην πενία."Ω. Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος. κίτρινος σαν το λεμόνι. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός. . δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη. άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: . μα πού να τα βρω τα λεφτά . δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. του φώναξε. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. . ψιθύρισαν τα χείλη του. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη. συνέτρεχε τούς πάντας.από τον Ευαγγελισμό. ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. δεν Έχω δεκάρα. με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους.. θα λιώσω στα πόδια μου. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή.Σεβασμιώτατε. Μαρκιανέ. Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν. μόλις βγήκα από απέναντι. αν δεν με βοηθήσετε. ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους. που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο. .Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. .Ποιος σε γύμνωσε. Και να. . που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς. . Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο..Αυτό με γύμνωσε.

είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη. 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή. στο Μοναστηράκι στην αγορά..Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης. Ό. Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας. παραμίλησε.. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. αδελφέ. Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. 6. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. . τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους. Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. Επί της εποχής του πλούσιος. που είχε τρεις κόρες. αθέατος. της είπε μόλις την είδε.Χμ. . . φτώχευσε και για . σε λίγο έφερε το δέμα. .δεν πειράζει..Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ. . Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς.Άκουσε.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. Να τα πας κάτω.Τί το θέλετε. κάλεσε τον Κωστή. που σημαίνει εμπρός από σε. χήρες. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. . έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. Ή γριά έφυγε σκυφτή. ορφανά. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα. . Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν. Εις την ευχήν του Θεού. για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα. σεβασμιώτατε. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του.. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. για ν' αλλάξετε. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα. μουρμουρίζοντας. 2). όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες.Κυρία Αναστασία.Μα . Είναι δώρον από την Αίγυπτον. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του.

Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. Κι εκείνος του λέει: . Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. Μεταξύ άλλων. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη. μικρό παιδί. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. μίλησε και για την ελεημοσύνη. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. πώς θα βρεθεί στη γη. ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. -Ήμουνα τότε. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. στα δεξιά του Πατέρα του. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. Ό Άγιος Νικόλαος. . ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. του είπε. Τον ξέρω. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό.

το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». . Θαύμασα και πίστεψα. όσο μπορώ. δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω. . Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα. δεν είναι λίγοι εκείνοι. Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί.Θυμάστε. 4). το είχα ξεχάσει. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. Κάνατε ό. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων. Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. πού πάνω από το κεφάλι του . άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. Καλά λέτε. . Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. δεν είναι λοιπόν λίγοι. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο.Πραγματικά. 6. Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . απάντησε ό Φοντενέλ. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. λαϊκοί και ιερείς. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε.τι έχουν ανάγκη. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους.Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. ομολόγησε ό Φοντενέλ.τί θαύμα! . Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες.Μα δεν το ξεχάσατε. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π.

ονόματι Σώζων. έρχεται ένας νέος και του λέει. που άστραφτε. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου. πρόσεξε και ό Θεός. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. ακριβώς απέναντι του. . Και πράγματι. Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. καθώς είπα. που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία. «Ανοίξτε τα κιβώτια». Πλήθος λουλούδια . Τον πόνεσε ή ψυχή του. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. "Όλα τα δένδρα. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. Τότε ό Νήφων του είπε: . ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. θα σε φωτίσει. στάθηκαν. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό.ρόδα και κρίνα . «ακολούθησέ με». Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . πάτερ. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. που έλαμπαν σαν τον ήλιο. βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο.σε παρακαλώ.δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. . για ν' ακούσεις κάτι. Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». Πολλά άκουσα και διάβασα. βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. τους διέταξε. Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. ρώτησε τον όσιο: να τον . Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. Αφού όμως ήρθες.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. Έριξε το βλέμμα του πέρα. Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη. του απάντησε εκείνος. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος.

Σιόζων. Και κείνος είπε με δέος: . χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως. Μια μέρα. Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: .Βλέπεις. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. Σώζων. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. του είπε: . βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το . εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο. Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : . Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί. Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν.Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. 'Εκεί. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς. όλα πανέμορφα. για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . χάνει και τον μισθό του. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής. όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά.Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. Ανάμεσα στα άλλα.Κύριε μου. αβάφτιστη ακόμη. αντί για ανταμοιβή.Σού αρέσουν.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. πόσα αγαθά σού ετοίμασα. πάθεις διπλή ζημιά. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει».

βαφτίζοντας μια πόρνη. της άπαντα εκείνος.. τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: . αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει.Για τ' όνομα του Κυρίου. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως. άνθρωπέ μου: . παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου. Κι εκείνη του απαντά : .. πάρε ο.Πες μου όλη την αλήθεια. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. ή κόρη αρρώστησε.τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα.Δυστυχώς.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε. λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: . ή κόρη.σε παρακαλώ. Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. . που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. κόρη μου. πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα. Πανικοβλήθηκε ή κόρη. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: . τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: .Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη. όμως. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ.. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: . λοιπόν. Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή .Τί κάνεις εδώ. ύστερα από λίγο καιρό. Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: .Άφησε με. Όμως. Στενεμένη. Εκείνη στοργικά του λέει: .Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή. Ανακουφισμένος. μην κάνεις κακό στον εαυτό σου. κόρη μου. γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. για να κρεμαστεί. Φώναξε.Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. με την απρόσμενη πρόταση. ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο. ..σκοινί...

λοιπόν. Και πράγματι. που οφείλονταν στη θεία οικονομία. κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη. απάντησαν: . παίρνει άλλους δύο αγγέλους και. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. υποβαστάζοντάς την. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. 'Εκείνοι.κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν.εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. τέλος πάντων. λευκοφορεμένη..Πες μου. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: . πήγαν και τη ρωτούσανε. οι γείτονες. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε. Ωστόσο. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. απαντούν με μια φωνή εκείνοι. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. Κι εκείνη.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη. Τούς ξέρεις.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε.γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. της τάξεως των αριστοκρατών. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους. με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά.Ναι. να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. Έστειλε.Μα ποιοι. τη ρωτούσανε. με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. ήταν αυτοί. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς. κόρη μου. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . που τούς έφαγε ή περιέργεια.Ναι απαντούν εκείνοι. απορημένοι. . Εκεί. . της λέει εκείνος . την μεταφέρουν στην εκκλησία. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου. . 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς.Μη στενοχωριέσαι καθόλου.Ή αγάπη σας. .

Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου. .. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο. Έτσι. γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. συμμαζεμένα . επίμονα: . «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. 'Εκείνη απάντησε: . έτοιμο να αυτοκτονήσει. για να προσευχηθείς.τι είχα και δεν είχα. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα.'Εγώ.άπαντά εκείνη. όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. κι εγώ του έδωσα ό.Δίκαιος είσαι. όσο από το κιβώτιο πενήτων. Γιατί. πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία». έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. θαυμάζοντας αναφώνησε: . Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς.μία πόρνη και θεόφτωχη. Και λέγοντας αυτά τα λόγια. Εκτός μονάχα τούτο. . αν σαν φυλαχτό.Όχι. κάθε φορά πού θα μπεις εκεί.Για σκέψου λίγο. πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται. Ό πατριάρχης. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά.

«Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». Αββά. ρώτησε ό αδελφός. . δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. δεν είμαστε όμως μόνοι μας. . για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. Τί να κάνω τώρα. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο.ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . Δέχεται όλους με χαρά. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά. Μάταια.» εξήγησε ό Γέροντας. Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. Πάτερ. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. . Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. . είναι ή μετάνοια.Σήκω. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου. αρκεί να τον .'ΩΣ πότε. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. Ό αγώνας είναι μεγάλος. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση.Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. όμως.Σηκώθηκα. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. Ό λόγος είναι απλός. .Έπεσα. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». για να πολεμήσουμε. Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών.

ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. για να τη σώσουν. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. με ένα λόγο να μετανοήσουν. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. για να υποδεχτεί τον ερημίτη. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους. της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. . Ό Αββάς δεν απελπίστηκε. παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. . ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. είπε ή Ταϊσία. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. Ή κόρη. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. Έλεγαν μεταξύ τους. Τέλος όμως. . ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή.'Εκείνη.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. όταν είχε τα μέσα. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της.αναζητήσουν. .Φύγε από δω. 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. Φέρε τον επάνω. Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή.

Εκείνη ένιωσε ντροπή. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του.Ακολούθησέ με. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. Της φώναξε να ξυπνήσει. Πήραν το δρόμο για την έρημο. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. Τον έπνιγαν οι λυγμοί. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια.Γιατί κλαις. .Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα.Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά.Σταμάτησε. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. . γέροντα. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει. αλλά σταμάτησε.Βγάλε με από δω μέσα. Δεν πήρε απάντηση. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. . Αββά. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη. Από το σημείο. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: . κόρη μου. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. έγινε τη στιγμή εκείνη. Αββά.Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. υπάρχει. Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. Δεν αισθανόταν. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. . Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. Το θαύμα. κόρη μου. πάτερ. Σταμάτησαν. παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. . Ή κόρη ταράχτηκε. Δεν μπορούσε να συνεχίσει. .Πώς να μην κλάψω..Ναι. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. . ολόλευκη σαν περιστέρι. που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια.. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. τη συμβούλεψε. Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. Την κίνησε ελαφρά.

Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. . Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. Τα χωράφια χλώμιασαν. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. Πέρασαν χρόνια. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. Στο τέλος το λησμόνησαν. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. πολιτικός φυγάς. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. Μάταια όμως. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. με την οικογένειά του. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. Τέλος. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. είναι χαρά. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. ένας άγιος άνθρωπος. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. για τη θερμότητα της.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. είναι καθαρμός. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας.

. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του. Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. Ωστόσο.5). Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. έπεσε κάτω νεκρή. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. καθώς προσευχόταν. βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. πήρε το δρόμο της επιστροφής. (Ιώβ 14. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. 'Ύστερα. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. απελπισμένη από την πτώση της.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. ούτε και οι Άγιοι. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. εξήγησε ό Γέρων. πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. ένα νέο ξεκίνημα.

Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. Αναφέρεται ότι ό αετός. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία.παραλάβουν την ψυχή της. υπογράμμιζε ότι. ενσυνείδητη μεταστροφή. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. για να ισιώσει το ράμφος του. γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . . . Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. αν ό άνθρωπος θέλει. ούτε υποκριτική. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. δέχτηκε την μετάνοιά της. Όταν αμαρτήσεις. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. δηλαδή στην ορθή πίστη. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. Ο Μέγας Αντώνιος.Πού είναι ή μετάνοιά της. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. ανέβα σε ύψος . Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας. αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. για να τονίσει την αξία της μετανοίας. έστω και την τελευταία στιγμή. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο».

αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό.ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. για να τον δοκιμάσει. χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του. που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό. «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. αλλά το τιμούν. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. για να τον συνοδεύσει. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. Ο Αγ. του είπε: . Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. της ζωής και του θανάτου. . Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. αλλά κάτι που βιώνεται.κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: . που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό.Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα.αλλά από τη χάρη του Θεού. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. Ή βαθιά μετάνοια. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. Διότι είναι πόδια μετανοίας». Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους.

Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. το Έκανα αυτό. . . Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. για χάρη του ίδιου του αδελφού. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. με ανθρώπους ή με ζώα. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. . ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου. με τα χέρια δεμένα πίσω. απάντησε εκείνος: Πρώτον. του απάντησε χωρίς δισταγμό. Τρέμοντας από το φόβο. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. αδελφέ μου 'Ιωάννη. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. πράγμα που ασφαλώς Έγινε.. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα.Αν θέλεις. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο.Κι εκείνος. Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα..για δύο λόγους. Διότι. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία.

ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". (Ματθ. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. εσωτερική συγκέντρωση. δυναμισμό. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου.. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. 10) 1. προς ναόν τον άγιόν Σου. και υψώσει υμάς" (Ίάκ. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". ΙΕ'. γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. θείο πόθο. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα.όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα . 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . Τί είναι προσευχή. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. θυσία. 4.

Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. για να του κάνουν προσευχή. . προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα". όμως.Δηλαδή γέροντα. έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου. έτσι και ή ψυχή. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. είναι ή αληθινή χαρά. Ό αλάνθαστος είναι. . Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί.με λένε Ανδρέα. Και είναι ό εύκολος δρόμος. σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. . πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη. . είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. Τί είναι προσευχή. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου". Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ.Παππού. πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. Είναι επικοινωνία. πέρασμα στην όντως ζωή. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους. Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. . Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη.του Χριστού μας. . όπως κι εσύ τώρα.Πώς σε λένε.Μά δεν το καταλαβαίνεις. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας.τι θέλει. "Όπως το σώμα μας. είναι νεκρό. ένας ευλαβής νέος του είπε: . γέροντα. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. συνεχής δημιουργία.Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής. Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό.

Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. έμενα που καταποντίζομαι. αλλά στα στέκια τα δικά μου.Μια νύχτα. ό καθένας μόνος του. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. έλα Εσύ ό ίδιος. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. ενώ προσευχόταν. Εμείς. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. θα πάει στον Ουρανό. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. την προσευχή.τι εσύ επιθυμείς. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. . Αλλά. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. λοιπόν. δες Θεέ μου. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. με όλη μας την ύπαρξη. Κι αυτός άγρυπνά. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. όπως έσωσες τον Πέτρο. "χα. Θεέ μου. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. τότε είσαι θεολόγος". Έλα και σώσε με. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. χα. για να σε συναντήσει. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. Όταν ό νους. είναι στα θεία νοήματα. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε." και ό σατανάς. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. ό όποιος. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. Ό Θεός. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. Εσύ Είσαι ή Αγάπη. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο.

σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. φλυαρώντας ακατάπαυστα. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. κοινωνικός.Ό χριστιανός ορθόδοξος. να την ανακαινίσει. να τον αγιάσει. πνευματικά χαρούμενος. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού..ο. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". που δεν έχω όρεξη να φάω. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. της χημείας. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. συνεπώς. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. να την γνωρίσει. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη.. στον Ουρανό. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα. Ό χριστιανός. Οι κανόνες της φυσικής. παρά μόνο στον εαυτό μας. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες. μέχρι που να παλαβώσετε. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. Το είπαμε και πιο πάνω. Έτσι.. οι μαθηματικοί νόμοι κ. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. Μπορούν . εσωτερικής ανακαίνισης. Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει. έτοιμη να τον κυριέψει. ευτυχής.κ. Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. αλλά και το στόχο αυτής. 2. α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. ευπροσήγορος. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια ..

αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. δύσκολη όμως στην εφαρμογή. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. Όταν επέλθει ή θεραπεία. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. 3. των θείων πραγμάτων. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. ή εμπειρία του επέκεινα. καθαρίζει το νου. εκλεπτύνει τα αισθήματα. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. Πού είναι ό Θεός. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. . που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. Αυτό. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. ή τρομοκρατία. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. Υπάρχεις. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. Όμως. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. πληροφορεί για την αλήθεια. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. οι ασθένειες. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας.να γίνουν κτήμα καθενός μας. ή πείνα. ή άλλη Γνώση. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. όμως.

πού δεν μπορούν να εργαστούν. . ό Θεός.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου. Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους.Τρώμε.δεν τρώτε καθόλου. Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με. . τούς ρώτησε. . αδιαλείπτως προσευχόμαστε. τα χέρια μου πλέκουν. Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. αποκρίθηκαν εκείνοι. . Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου. . δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε.Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί. είπε ό Αββάς Λούκιος. κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". . οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία.Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. Όταν με το νου μου προσεύχομαι. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. .Κοιμόμαστε λίγο. Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε.Μά τότε αδελφοί μου. . δεν είναι τούτο προσευχή.δεν κοιμάσθε. .

«υποχρέωση». γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. από το λειτουργικό μέρος. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου. μεταφέρεται στο νου. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. χαίρεται τη συναναστροφή. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. . για τούς λαϊκούς όμως. μέχρι και το υμνολογικό. συνεχής επαφή με το Χριστό. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". για το συνάνθρωπο. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. Είναι ή διαρκής. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. Δοξολογία στο Θεό. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. περικλείουν τα πάντα. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. για τη φύση. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού.). ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. τυπικά. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. για να καταλήξει στην καρδιά.. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. βρίσκει νόημα ζωής. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. Αν. αγαπά. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική. Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. προσευχή για μάς. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. Ξεκινά από τα χείλη. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. ευχαριστία. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. Άρα. όπως πολλοί λένε. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. Έτσι. Δυστυχώς.. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. όμως.

Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. Έτσι. 4.Παράλληλα. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. Απόδειπνο. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. σιωπηλά και υπομονετικά. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. Πρωινές προσευχές. Μάλλον τον αυξάνουν. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. . Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. με στεναγμούς αλαλήτους. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. την ησυχία και την ταπείνωση. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. Να προτιμά την τάξη. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. με εκδηλώσεις εξωτερικές. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. αφοσιωμένο στο Θεό. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. χωρίς φωνές και φασαρία. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο.

επαγγελματική καταξίωση. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. Έτσι. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. χωρίς νόημα και αξία. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. .. όπως αυτός νομίζει. δίχως περίσκεψη. Ό όσιος Παλάμων. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. Αντιθέτως. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. δίχως συνείδηση. λέγει στον εαυτό του. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. μπορεί και να μη . Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. γιατί. Βέβαια. περιουσίες. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου.. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. σού δίδω σημασία". αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή.

Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. Αλήθεια. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. Εδώ χρειάζεται προσοχή. απόγνωση. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό. την Παναγία. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. τούς άγιους μας. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος.. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. ακηδία. Βέβαια. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. φόβο.. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. φόβο. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. Εκεί θα δοθεί ή μάχη. αμφιβολία.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας.". Στα παλαιότερα χρόνια. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. το Θεό. 5. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. Είναι ό αόρατος πόλεμος. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. Σήμερα όμως οι . όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. το συνάνθρωπο. περιπαίζεται από αυτούς". Με μία μόνο λέξη.

να μισεί την αμαρτία. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. Το αποτέλεσμα. οι πόλεμοι συνεχίζονται. δεκαπλή. Αντίθετα. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας.«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. ή αδικία διευρύνεται. όπως αυτή του Δαβίδ. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. αγάπης προς το συνάνθρωπο. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ . να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". Άλλωστε. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. ή δυστυχία κυριαρχεί. τριπλή. να φοβάται την κρίση του Θεού. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. προσευχή καρδιάς.

Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε.Λειτουργία). του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη. άχρις ου αν έλθη"(Α. Κορ. Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη.26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. Ή μετοχή μας στη Θ. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Κυρίλλου Ιεροσολύμων. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. 26. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . ίνα γένη. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. προκειμένου να λάβουν απάντηση. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Κοινωνία ως έθιμο. Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. Κοινωνία δεν είναι σούπα". " Ή Θ. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. Κοινωνία με το εξής παράδοξο.26). πηγής αθανάτου γεύσασθε". Χριστούγεννα. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. 11. τη διδασκαλία τους.12). το της Καινής Διαθήκης. ή Θεία Κοινωνία. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου. σύσωμος και σύναιμος Χριστού. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ.

Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. μάς ελέγχουν. Ευχαριστία. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. Κοινωνία. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου". Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. αλλά την εβδομάδα. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. Ευχαριστία για την ψυχή. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας.. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. Μ. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο.Χ. Ό. Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. δηλ τον 4ον αι. εάν ή μνήμη αγίου τινός". Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο.Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις. φιλοσόφου και μάρτυρος. Κοινωνία. Ό Μ. κεφ. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή.τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. Πράγματι. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. έν τη Κυριακή. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. Τα λόγια τους. Τί φταίει. φοβερή και κρυστάλλινη. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν.

Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. Και γι' αυτό ποτέ. Ό Άγιος Ιερώνυμος. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. και όταν πια κοινωνήσωμε. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. αλλά. Όσο κι αν κλάψουμε. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. για βάρος ψυχής . κανένας ασκητής. πού. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. Υιέ του Θεού. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. Ό ιερός Χρυσόστομος. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. . όσο μεγάλος κι αν ήταν. Κύριε Χριστέ. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. κάτι μέσα μας μάς το λέει. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". "Παντί τω λαώ". Εις κατάκριμα. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. για βάρος υχής. έβλεπε. Και γι' αυτό.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. πού πρέπει να έχουμε. για ανακαίνιση και για αγιασμό. Ούτε το πνευματικό πένθος. Έξ άλλου ή Θ. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. σε μια ευχή της Θ. πόσο χοροπηδούσε από χαρά. ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. Κοινωνία. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. πόσο έλαμπε. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. Το δανειζόμαστε. Δόξα Σοι. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι.

φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. που πήγε να κοινωνήσει.τι δεν κατανοούν. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. που μεταλαμβάνομε. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. για να προσκομίσει. τούς λάμπρυνε περισσότερο. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί.Παρά ταύτα. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. Διαμέλιζε κι αυτός. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. όταν υστέρα από λίγο. Πιστεύουν ό. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. εκαίγοντο. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. απορρίπτουν ό. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. Οι Πατέρες τον άφησαν. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. λέγουν οι Πατέρες. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. όμως. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. συγχρόνως με τον Ιερέα. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. από αμάθεια πιο πολύ. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό.τι βλέπουν. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. αμετανόητος. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. "Κάποιος Αναχωρητής. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. Άγγελος Κυρίου του . το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. από την ακηδία. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει.

κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. Κοινωνία. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. Ή αμέλεια. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία.Κοινωνία. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. ό άνθρωπος. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. Ό μάγος τότε. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. τέλος. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. από εκδίκηση. Προϋποθέσεις Θ. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. Εγώ την βλέπω γυναίκα. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. Πήγε. ήσαν δίκαιοι. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. προσευχήθηκε. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. μά καταδικάζονταν. ήσαν πονηροί και άδικοι. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. Σαν έφτασε στη σκήτη. Κοινωνίας . Απαρηγόρητος για τη συμφορά. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. ή οκνηρία. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. όπως είναι στην πραγματικότητα. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. Αυτοί. πού ή φήμη του. σαν θαυματουργού. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". φθονεροί και άπληστοι. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. ή ακηδία.

τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. π. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. Ό Κύριος. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο.1. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. ή Υπεραγία Θεοτόκος. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα.χ. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα. θα έπρεπε να ασθενήσει. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. τα ιουδαϊκά. δ. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. που μνημονεύει ό ιερεύς. Κοινωνία. ό ιερέας τουλάχιστον. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. . ονομάζεται Αγία Λαβίδα. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. 9).

Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. εις την ενορίαν του. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. Χωρίς κανένα. Κοινωνίας. μά κανένα δισταγμό.. βλασφημία! Ένας Θεός. Πώς. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. Οι αμφιβολίες. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. Και δύο λόγια για το Έητζ. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. Προς Θεού όμως. αλλά με την αγνότητα. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. Το "Έιτζ μάς φοβίζει. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. που τυχόν υπάρχουν. ζώντων και νεκρών. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. γιατί φοβούνται τα μικρόβια. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. Θεώνεται. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. Έν τούτοις. Γιατί. ενώνεται μαζί του. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. Όσον για τον ασθενή αυτόν. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα. δεν έγινα. ποιητής Ουρανού και Γής. . σε ένα στενό δρομάκι. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. Εκεί. οι μοιχοί και πόρνοι. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. 2.! Μεγάλη.. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. πράγματι. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος.

αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση. Όχι όμως. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. Βέβαια. Ή αγάπη προς τούς γονείς. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. έν τη βασιλείς σου. σήμερον. Κύριε. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. Προσέλθετε". Ό Θεός μου. Καθάρισον.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. παρουσίας Σου. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . διά το ανάξιον είναι με. Αγαθέ. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ. όπως είπαν πολλοί.Θεοί το πνεύμα. Δέσποτα φιλάνθρωπε. Υιέ Θεού. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ.μνήσθητί μου Κύριε. ως φιλάνθρωπος. Χρησιμοποιείτε εύκολα. "Άνθραξ γάρ έστι. τούς αναξίους φλέγων". Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. Του Δείπνου σου του μυστικού. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. τον δε νουν τρέφει ξένως. καθάπερ ό 'Ιούδας. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα. ό χιτών με ελέγχει. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. Κύριε Ιησού Χριστέ. τούς συζύγους. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη.Ιδού. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. κοινωνόν με παράλαβε. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος. Θεουργόν Αίμα φριξον. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων.ού φίλημά σοι δώσω. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες.

αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. . πρόσφορο. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται. Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. τον εγωισμό. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. Τα δώρα μας. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. κοινωνεί εις κρίμα.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. (Ματθ. Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε.11 Αγάπα και κάνε ό. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. καταργούν τα σύνορα. ε 23-24). Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. 4.τι θέλεις". δηλαδή το "Πιστεύω". στ'. οίνος. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. ενώνονται. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. θυμίαμα. την αντιπάθεια. ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών".τι θέλει. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού.

ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. Ήταν πιστός ιερεύς. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. Είναι αναγκαίο . Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. ψυχρότητα. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. ολιγωρία. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. λέγει ό Παύλος.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. θα τον έσωζε το μαρτύριο. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. Όχι. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. 5. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. αρνείται τη συγγνώμη. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια.

έγγαμος. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. Και άθεος θα πεθάνω. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. Κάποιος αδελφός. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. "Σταυροδρόμι". Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. Ντούτκο. Να αυτή! Ποιά αυτή. Γι' αυτό. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. τους λέγει. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. Ή προσευχή τους πολλές φορές. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". Και αφού έκλαψε. κοινώνησε. έστω και την ύστατη στιγμή. Και μετά. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. Ό παπάς τα έχασε. τους έλεγε. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. Έχω. Και να. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. Ξέρεις. . Εγώ είμαι άθεος. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. καθώς στέκει απέναντί του. τύπου παράγκας. τί λες. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. Αυτή είναι ή μάνα μου. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. Του λέει. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Αισθάνθηκαν δέος. ζήτησε να εξομολογηθεί. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. παπά.

Και εγώ του λέγω. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. κατά την περίοδο του πάθους του". Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες. Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Είχε ήδη κοινωνήσει. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". . Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. "Συ ποιός είσαι". Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. Και αμέσως εξαφανίστηκε. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω.