ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

στη μετάνοια. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. αλλά δικαίωμα όλων μας. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. απεκδυόμενοι των παθών. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. η μη κακολογία. στη Θεία Μετάληψη. Η μάχη έχει ξεκινήσει. Τα όπλα του αγώνα μας.μετερίζι. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. να ασκηθούν για χάρη του. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. η αγιότητα. Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. Με μία υπενθύμιση. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. στη νηστεία. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . η ταπεινοφροσύνη. στα πάθη. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. στην εξομολόγηση. Η τήρηση των εντολών του Θεού.

δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. κανένα να μη μισήσετε. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. ζώντας μέσα στον κόσμο. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. Και τους απάντησα: . αφού άκουσαν όλα αυτά. Βέβαια. "Να. κανένα να μη σκανδαλίσετε. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . κανένα να μην κλάψετε. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. Τότε οι γέροντες του είπαν. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. σε κανένα να μην πείτε ψέματα. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή. Και οι γέροντες. έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα". το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία.Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. . Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς. Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. κανένα να μη περιφρονήσετε. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει. Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη. Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας".. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς".

"Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη. μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. είπε με θαυμασμό: . τα τόσο διδακτικά. άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός. ." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά.7) . άρχισε να βαδίζει. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια. αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά. μερισματούχοι. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό.Κάποτε. Και. Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. αλλά στάθηκε αδύνατο."Μακάριε. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. ήλθε και η άλλη γυναίκα. Ζ. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα. Και εκείνες του είπαν ." Και εκείνες του απάντησαν. Ήλθε η μία εκ των γυναικών. Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα. αφού κάθισε. Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . Αφού έφθασε στην πόλη. ως δε ούτως" (Αγκόρ. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό. ώστε. Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. γιατί πιστεύει στον Ιησού. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. να κατηγορήσει. Δυστυχώς. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. να σπερμολογήσει. Πρόκειται για την κακολογία. Ο χριστιανός. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. ίσως και επιπολαιότητα. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. δεν κατακρίνει ποτέ. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. προκειμένου να επικρίνει. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. άφες αυτοίς. τη συμπεριφορά. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. καν αληθές η το λεγόμενον". την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ.στις εξετάσεις από κρίση περνούν. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. Τι είναι η κατάκριση. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. άθλια. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. αμαρτωλή. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. να ασχοληθεί με τους άλλους. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού." (Α'Κορινθ 6. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του. . "Πάτερ. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. που βιώνει το Χριστό. κακία. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. την εμφάνιση. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. Εξ άλλου. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της.

όλοι. Δεν είναι. σαν αναμάρτητοι. ήλεγξε μόνο την υποκρισία. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. η γη φρίττει. . ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου. αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα.Αυτός που κατέκρινες. αποχώρησαν. . Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε. Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. Που ορίζεις να τον κατατάξω. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. .πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". όπως και οι Φαρισαίοι. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. ενώ αυτοί. δε νοιώθουν καμιά ντροπή. σαν αναίσθητοι. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. κρατώντας την ψυχή του. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος". Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα. Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι. Ένας ένας.Ω. σ΄αυτόν κατακρίνεις". Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. πέθανε. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του.Ήμαρτον. του είπε. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. γιατί θα θέλαμε. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά. οι δε άνθρωποι. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". .όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. αλήθεια. Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. ουδείς σε κατέκρινε".γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. πολύ άσχημα έκανε.

το όποιο και τελικά αγόρασε. έτσι είναι". Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". αδελφέ μου. . Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. υποτίθεται. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. Ποιος μπορεί να το περιγράψει. Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. πήγαινε ευθύς να τον βρεις. για να τα πουλήσει. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. βλέπετε την κρίσι του. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. . Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου.

'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. Επομένως. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες.Βγες έξω. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. παιδί μου. όπως είπα. Και αν συμβεί να εκτραπεί. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους. Τότε ο γέροντας του λέγει: . έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά. Διηγούνται πως κάποιος νέος. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. περπάτησε για δυο ώρες. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε.Διαπιστώνω. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. Για παράδειγμα. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . . το μεγάλο σου παράπτωμα.Πήγαινε τώρα. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. τον ελεεί. Μικρές ήσαν και οι δύο. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. τη φρικτή αυτή συνήθεια. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό.

αλλά κριτής" (Ίακ. Επομένως. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας.1). Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. αλλά για όσα είπες για εκείνον". Έξω φυσά δυνατός άνεμος. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας. 4. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά".. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. Δε μαζεύονται. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. το ξέρω. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του.Ναι.11). θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . όποιοι κι αν είμαστε. Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα. είναι αδύνατο. ω άνθρωπε. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. . Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. όσο κι αν προσπαθήσω. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. του λέγει ο νέος. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση.Γέροντα. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε.2. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν. παιδί μου. Καθώς προαναφέραμε. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας.

Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. Τον βλέπει από μακριά. Όταν. Ήταν σούρουπο. διηγείται ο Αββάς.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. Πως. Αν. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . Κάτι τέτοιο όμως. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". πόρνε. Ο Άγιος Ιωάννης. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. συγγραφέας της Κλίμακος. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. όσο περνούσε ο καιρός. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. δεν διαπιστωνόταν. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν."Αδελφέ. ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. Έτσι. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. όμως. Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. δε βρέθηκε η γυναίκα. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. η οποία είχε κακή φήμη. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. μετά την κοίμηση του αμελούς . Ο αδελφός δεν αμάρτανε. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε. Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. Κάποτε. όπως ήταν φυσικό. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. πρόσεχε σ΄εαυτώ".

γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". Ιωάννης ό Χρυσόστομος . κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς.. Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι.αδελφού. ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ". παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός.. σώθηκε ο αδελφός.

Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. 14. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα.Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. όχι μόνο άνθρωποι. Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. Και το παιδί. Την εξουσία του "λειτουργείν". Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του".1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην.4). γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. του Κυρίου Ιησού Χριστού. Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. γίνεται παιδί του Θεού. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο ." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. 7. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως." (Ρωμ. πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. διότι ό κληρικός. παρευρίσκονται. Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων". βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του. Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. αλλά λειτουργός του Υψίστου. γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. κατακρίνω τον Ιερωμένο. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. Οι άγγελοι υπηρετούν. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. χίλιοι Αυτοκράτορες. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε".

πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. Εκεί. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. ποια ήταν ή αιτία. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. ούτε στον ουρανό. Αυτός είναι ό ιερέας.κατά θεία νεύση . συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. Σ' αυτόν το δρόμο. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". στο Άγιο Όρος. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. είχε ό αδελφός του κατάστημα. Ουδείς. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. όμως. καγχάζουν. αλλά μάλλον από ευθιξία. χλευάζεται. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. γελούν. ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. έχανε τον εαυτό του. Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. όπως λέμε). Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . Τότε . αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. ειρωνεύονται. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. Κι όμως. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας.

Τι είναι αυτό. σαν άμυαλος νεαρός. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. στην Αθήνα περί τα 1950. τι πράγματα είναι αυτά. έλεγα με κάποια αμφιβολία. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. πού ελαφρά τη καρδία. σε ικανή απόσταση. πώς του φάνηκαν λίγα. Γύρω στο 1937 . ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. πλεονέκτες. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. έτρεξα στον κήπο. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. Έκανε τον αγιασμό. γιατί όπως βλέπω.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. λοιπόν και το εκατοστάρικο.Παιδί μου. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός. έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. Ένας Επίσκοπος κάποτε. Του δίνω το πενηντάρικο. πρωί πρωί. σε όλο το διάστημα. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο.τι άλλο κακό η δυσκολία. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. λέει ή μάννα μου: . Παρά ταύτα. δεν είπα τίποτε. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους. εφημέριος Αρχαγγέλου. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. αλλά και μετά. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. Εκοιμήθη. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. λέει στεναχωρημένος. ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας . Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. Εγώ. Όταν τελείωσε ό ιερέας. θα μάς τα αφανίσει όλα. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. επιδημία και ό. Την άλλη μέρα. μέσα μου: . είναι κακοί. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. οι παπάδες. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή.Γιάννης Βασιλειάδης. φιλάργυροι. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. αρρώστια. Νόμισα. μού δίνετε χρήματα. μίλησα με τον παπά . που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. φτωχοί άνθρωποι. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή.38.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. θα πεινάσουμε. Έτσι. μετά από ασθένεια. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. όσο στην πατρίδα μας. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής. . . Του δίνω. ακόμη χειρότερο. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. διεφθαρμένοι.

Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. Υπήρχε. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. . Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. πέφτοντας στα γόνατα. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. άγιε Δέσποτα. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. Διότι. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα.χωρίς να τον καίει. αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. το σύνοδο μου άγγελο λέω. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . του ζήτησε να τον ευλογήσει. Κληρικό. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. πού είναι και δικός μου Κύριος. Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". Όχι βέβαια. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. λέει. απέναντι των Γαθισών.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. . -Υπάρχει τάχα. ότι δεν αμέλησα. πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. κοντά στο όρος του Λιβάνου. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του.

Ι 1). Ό Απόστολος Παύλος. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και. με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. λέγει. ότι ήταν Αρχιερέας. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης. ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: . οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. Μέγα Αλέξανδρο. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη .ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. αλλά τον Θεόν.δεν γνώριζα αδελφοί. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας.και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων.Χ. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε.Γ. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς. Στις Πράξεις των Αποστόλων. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π. Κ. για να δικασθεί. ή οργή του διαλύθηκε. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα. . έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ.. πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε. τοίχε κεκονιαμένε". Ιαδδουά. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. εμπνεόμενος από θεία οπτασία. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς.τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. του λέγουν: . όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης.

θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. Προσέχετε. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. Τί απολογία θα δώσουμε. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. Να το ξέρετε. όταν παραστρατούμε. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές.τι κι αν είναι. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. Ένα. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. πώς ό. αν σταθείς απέναντι τους καλά. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. αν τον τιμάτε. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. θα δώσουν λόγο για σας. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. θα ξεσπάσει σε βάρος σας. είτε το θέλει είτε όχι. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. Με αυτά πού λέγω. μη φαντασθείτε. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. αν τα χέρια του παραλύουν. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. Τούς χρειαζόμαστε. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. δεν το καταλαβαίνετε. θα τα καταφέρει όλα καλά. πού δείξαμε στους ιερείς. σαν υπηρέτες του Θεού μας. όσο πιο πολύ μπορείτε. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. . ξέρω. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε.τι κακό συμβεί. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. Τιμάτε. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. Δε βλέπετε. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. Αν σεις τον προσέχετε.τι περισσότερο μπορείτε.

με αφάνισε ή νηστεία σου. Και ο γέροντας απαντά: Έλα. .και γιατί φεύγεις. Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή. τη νηστεία. Έτσι. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. λέγει στον γέροντα. κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. του λέγει. Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. προκειμένου να το θεραπεύσουν. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. . Οι άγιοι όμως Πατέρες. εγώ φεύγω.. Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο.Ξέρεις γέροντα. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. Δε σε διώχνει κανένας από δω. . Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα.ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου.

της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. έστω και μόνο άρτου. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. εκτός Σαββάτου και Κυριακής.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. Και για να κυριολεκτούμε. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. 2) την 29ην Αύγουστου. όπως οι μοναχοί). παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. Λήψις τροφής. παραμονή των Θεοφανείων. Διατεταγμέναι νηστείαι. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. την ενάτην (περί την 3ην μ. Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω.) ξηράν τροφήν. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. άνευ ελαίου. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. .

καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. Επίσης. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. εμφαίνονται λεπτομερώς. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. ύποσημ. καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. Πέτρου . από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. 93 -94). εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. έν διττοΐς πίναξιν. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί.4) την 24ην Δεκεμβρίου. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. Αι περιπτώσεις αύται. σελ. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων. μερική δε εις ετέρας.

Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου.

ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου . Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως. Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ.

Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II . Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου.ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ. Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου.

Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Νηστεία II II II 9 Παρασκ. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Ιωάννου της Κλίμακος . Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. Σταυροπροσκ. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών.

της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών. Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . 7 Σαβ.Δευτ. Του Μ.

κατά θεία παραχώρηση. αναλάβει το έργο αυτό. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. να μιλήσω και εγώ τώρα. πολλοί χριστιανοί. ό Μωυσής. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Λέγουν. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. οι άγιοι Απόστολοι. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. ό ίδιος ό Κύριος. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. Νήστευσαν οι προφήτες. Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. Τί πάει να πει νηστεία. Όστις θέλει. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα.Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. Αν ή αρρώστια έχει. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. Και είναι τούτο αληθές. Άκουσε παιδί μου. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. δυστυχώς. Ή απάντηση είναι όχι. Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». την ημέρα του Πάσχα. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. άλλα και όσοι δε νηστεύουν.

το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. γιατί ήταν αναμάρτητος. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. υστέρα επείνασεν» (Ματθ. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». Αλλά. Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. 4. την Καινή Διαθήκη.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν").16-18). 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. γιατί οι Εβραίοι. Τί είναι αυτά που λες. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. Ένα γεγονός. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. Συ όμως όταν νηστεύεις. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. 'Οδήγησα. Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. όμως. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. 6. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός.νομοθετήσεις αλλιώς. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. 4. Ό Κύριός μας. όπως εμείς. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. Κύριε.10). στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή.

Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. για το μαρτύριο των αγίων. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. τούς έλεγε άλλη φορά. Γιατί. Όχι. ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. Ήλθες να με βγάλεις. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. γερά οχυρωμένη. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. λησμόνησα να σού πω. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. Νηστεύουμε πραγματικά. Και ή αδελφή του. Τί πενθούμε. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. Κάποια Παρασκευή πρωί. Ναι. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. του βάζει και ένα δεύτερο. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. . Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. Και το πανίσχυρο λεοντάρι. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. Τον εαυτό μας. Τίποτε χωρίς νόημα. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο.

8-13). Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. ό παιδαγωγός της . δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. όσο και ό κόσμος. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. αλλά από άγιους. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. Ναι άγιους και μόνο. Τί λέγει. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. Παράδοξο. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. 19. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. Θυμηθείτε το Δανιήλ. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. παραλύτους και θαυματουργούσαν. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. αλλ' οι κακώς έχοντες». τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. ή φωτιά να φεύγει ψηλά. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Οι νηστείες. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ.

επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. θα φάει ό. είπε ό παχύς. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. Βέβαια. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. Ή αποχή. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν.τι νηστήσιμο βρει. Πάντως. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. λέγουν οι ιατροί. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών.νιότης. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». φιλικές. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. "Αν δε χορτάσει. δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. δύο άνθρωποι. το στολίδι των γερόντων. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. γράφει ένα παλαιό βιβλίο. Βέβαια. επαγγελματικές. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. σώμα δίχως . Και είναι αποδεδειγμένο. τότε ας μην έλθουν ποτέ. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. Πέρα από όλα τούτα. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. Κάποτε συναντήθηκαν. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους.

Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. αυτοαφορίζομαι». Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. ή ποθητή Θέωση. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. πού είναι ή ψυχή. νηστεία εστίν. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. θυμού αποχή. Αν εγώ δε νηστέψω. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. . Είναι. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. πράγματι. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. αληθής και ευπρόσδεκτος». επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. πού είναι ή ένωση με το Θεό. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα. Αλλά ή νηστεία. εγκράτεια γλώσσης. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. επιθυμιών χωρισμός. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία.πνεύμα». απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. αλλά και από τόσα άλλα. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. ή περί τον λαιμόν ασχολία. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. καταλαλιάς. μετά ατονία των ώμων. ή σκότωσις της διανοίας." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια.

για να έχεις παρρησία στο Θεό. Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης. που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων. Χρέος όλων των χριστιανών . Αββά Θεόδωρε. .ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων.Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες.

Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. ελεούσε !. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. μελανιασμένος από το κρύο. του χάριζαν κάτι. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του.αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. Έδειχνε να υποφέρει πολύ.. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. για να τον γνωρίσουν. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής.. . όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. που να έχει κάποια αξία. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. γυμνός. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά.

Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. το τρεμούλιασμά του. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά.. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του.. για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. Μαρκιανέ. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο.Που βρήκες τη στολή αυτή. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό. Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή. Αλλά. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό. . Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. δέσποτα. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή . Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο. δέσποτα. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. δε βρήκε καθόλου χρήματα. .Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. . Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. αλλά αυτό δεν πείραζε. Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό.έτσι τουλάχιστον νόμιζε . Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! . Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του. Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. αυτό πια καταντά σκάνδαλο.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός.Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. .Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ.

Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες.Ποιος σε γύμνωσε.Κι αυτή εδώ. . αν δεν με βοηθήσετε. . παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι. . Ήταν ψηλός κι αυτός."Ω. . δεν Έχω δεκάρα. Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς. .Μάλιστα. με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. μα πού να τα βρω τα λεφτά . Αποφασίζει και λαμβάνομεν. . που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. ψιθύρισαν τα χείλη του. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη.Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους. συνέτρεχε τούς πάντας. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο. Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. κίτρινος σαν το λεμόνι. θα λιώσω στα πόδια μου. Και να.. Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός. που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο. Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ». ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. . ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. στην ασθένεια. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. μόλις βγήκα από απέναντι. . τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους. του φώναξε. άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: ..Σεβασμιώτατε.Αυτό με γύμνωσε. χλωμός.από τον Ευαγγελισμό. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή. τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. Έ. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες.Τί επιθυμείς. . Μαρκιανέ. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. στην πενία.

Χμ. 6. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον.Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του. Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. Ή γριά έφυγε σκυφτή. .. . Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. φτώχευσε και για . 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή. αδελφέ. αθέατος. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους. . Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του. έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης. παραμίλησε.δεν πειράζει. . με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό.. σε λίγο έφερε το δέμα. κάλεσε τον Κωστή. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. Ό. . Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. Επί της εποχής του πλούσιος. . ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. . της είπε μόλις την είδε. ορφανά. είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη. Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν. μουρμουρίζοντας. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα. για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). για ν' αλλάξετε.Κυρία Αναστασία. Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα. σεβασμιώτατε.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες.. Είναι δώρον από την Αίγυπτον. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. Να τα πας κάτω.Μα . αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς.Άκουσε. Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. χήρες.Τί το θέλετε. που είχε τρεις κόρες. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. 2).Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. στο Μοναστηράκι στην αγορά. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. Εις την ευχήν του Θεού.. που σημαίνει εμπρός από σε.

θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. Ό Άγιος Νικόλαος.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. Κι εκείνος του λέει: . Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. πώς θα βρεθεί στη γη. μίλησε και για την ελεημοσύνη. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. μικρό παιδί. Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Μεταξύ άλλων. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. -Ήμουνα τότε. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. του είπε. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. . Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. στα δεξιά του Πατέρα του. Τον ξέρω. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα.

δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω. Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού.τί θαύμα! .Πραγματικά. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. δεν είναι λοιπόν λίγοι. την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου. Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. . Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». πού πάνω από το κεφάλι του . Κάνατε ό. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα.Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας. 6. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. το είχα ξεχάσει.τι έχουν ανάγκη. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. δεν είναι λίγοι εκείνοι. όσο μπορώ. Καλά λέτε. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους.Μα δεν το ξεχάσατε. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων.Θυμάστε.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. 4). λαϊκοί και ιερείς. . Θαύμασα και πίστεψα. Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. ομολόγησε ό Φοντενέλ. απάντησε ό Φοντενέλ. . που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους.

Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. Πολλά άκουσα και διάβασα. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. ρώτησε τον όσιο: να τον . σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. «Ανοίξτε τα κιβώτια». Έριξε το βλέμμα του πέρα. του απάντησε εκείνος. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. «ακολούθησέ με». βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. για ν' ακούσεις κάτι. πάτερ. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. . Τον πόνεσε ή ψυχή του. . ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. που άστραφτε. έρχεται ένας νέος και του λέει.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. "Όλα τα δένδρα. πρόσεξε και ό Θεός. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. τους διέταξε. Και πράγματι. στάθηκαν. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. Αφού όμως ήρθες. Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου.σε παρακαλώ. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι.ρόδα και κρίνα . ονόματι Σώζων. Πλήθος λουλούδια .δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. ακριβώς απέναντι του. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. που έλαμπαν σαν τον ήλιο.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. Τότε ό Νήφων του είπε: . που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία. Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. θα σε φωτίσει. Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . καθώς είπα. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει.

Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα. πάθεις διπλή ζημιά. χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. 'Εκεί. αβάφτιστη ακόμη. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. όλα πανέμορφα. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια. όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά. χάνει και τον μισθό του. Σώζων. Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : . «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει».Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. αντί για ανταμοιβή. Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής.Βλέπεις. Σιόζων. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο. Μια μέρα. ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν. του είπε: .Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. Ανάμεσα στα άλλα. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί.Κύριε μου.Σού αρέσουν. βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το . το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως. Και κείνος είπε με δέος: . πόσα αγαθά σού ετοίμασα.

Στενεμένη. Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. Όμως.σε παρακαλώ. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: . με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. μην κάνεις κακό στον εαυτό σου.σκοινί. Φώναξε. για να κρεμαστεί. πάρε ο.Τί κάνεις εδώ. κόρη μου.. ή κόρη αρρώστησε.Δυστυχώς. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως. ύστερα από λίγο καιρό. τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: .Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει. Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: .Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος.. της άπαντα εκείνος. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: . λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: .. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή .Πες μου όλη την αλήθεια. .Για τ' όνομα του Κυρίου.. άνθρωπέ μου: . βαφτίζοντας μια πόρνη.. ή κόρη. γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. λοιπόν.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. όμως.Άφησε με.τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα. Κι εκείνη του απαντά : . παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: . . Πανικοβλήθηκε ή κόρη. κόρη μου. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω.. πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα. ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο.Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή. Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα. Εκείνη στοργικά του λέει: . με την απρόσμενη πρόταση. Ανακουφισμένος. αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει.

. ήταν αυτοί. με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά. Και πράγματι. λευκοφορεμένη.Μη στενοχωριέσαι καθόλου. υποβαστάζοντάς την. παίρνει άλλους δύο αγγέλους και.Πες μου. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε.. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο.Ναι. της λέει εκείνος . τη ρωτούσανε.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. Ωστόσο. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: . πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι.γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου.Ναι απαντούν εκείνοι. Έστειλε. Εκεί. 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς.εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. .Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. απαντούν με μια φωνή εκείνοι. πήγαν και τη ρωτούσανε. την μεταφέρουν στην εκκλησία. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε.Ή αγάπη σας. . Τούς ξέρεις. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. που τούς έφαγε ή περιέργεια. . τέλος πάντων. Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν. οι γείτονες. που οφείλονταν στη θεία οικονομία.κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. της τάξεως των αριστοκρατών. λοιπόν. απάντησαν: . Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους. κόρη μου. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου. 'Εκείνοι. Κι εκείνη. απορημένοι.Μα ποιοι. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση.

Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα. όσο από το κιβώτιο πενήτων. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. αν σαν φυλαχτό. Ό πατριάρχης. έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. θαυμάζοντας αναφώνησε: . πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό.μία πόρνη και θεόφτωχη. για να προσευχηθείς. πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου. Και λέγοντας αυτά τα λόγια. Εκτός μονάχα τούτο. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία». «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. κι εγώ του έδωσα ό.Για σκέψου λίγο. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο.άπαντά εκείνη..Δίκαιος είσαι. Έτσι. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα.τι είχα και δεν είχα. γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. . Γιατί. 'Εκείνη απάντησε: . .'Εγώ. επίμονα: .Όχι. όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο. κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. συμμαζεμένα . έτοιμο να αυτοκτονήσει. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω.

οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας.Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. Πάτερ.ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. ρώτησε ό αδελφός.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. . ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». Μάταια. ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. είναι ή μετάνοια. . Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση.Σηκώθηκα. Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. . Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. αρκεί να τον . Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά.'ΩΣ πότε. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία.Σήκω. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου. . . ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. Ό αγώνας είναι μεγάλος. Ό λόγος είναι απλός. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο.» εξήγησε ό Γέροντας. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του.Έπεσα. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». Τί να κάνω τώρα. δεν είμαστε όμως μόνοι μας. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. για να πολεμήσουμε. όμως. Δέχεται όλους με χαρά. Αββά.

. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας. με ένα λόγο να μετανοήσουν. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. όταν είχε τα μέσα. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. για να υποδεχτεί τον ερημίτη. ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. . Τέλος όμως. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. είπε ή Ταϊσία.Φύγε από δω. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της.αναζητήσουν. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε.'Εκείνη. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. . παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. για να τη σώσουν. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. Ή κόρη. Έλεγαν μεταξύ τους. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. . Φέρε τον επάνω. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής.

. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη. . άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου. Αββά. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα. . Σταμάτησαν. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. . Πήραν το δρόμο για την έρημο. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: .Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά. Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. κόρη μου. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. Την κίνησε ελαφρά. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει.Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα. αλλά σταμάτησε. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. γέροντα. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου.Ακολούθησέ με. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας. τη συμβούλεψε. Το θαύμα. κόρη μου. Τον έπνιγαν οι λυγμοί. Ή κόρη ταράχτηκε.Ναι. Της φώναξε να ξυπνήσει. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται.. . . Δεν πήρε απάντηση. .Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει.Σταμάτησε. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. πάτερ. Εκείνη ένιωσε ντροπή. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια.Γιατί κλαις.Βγάλε με από δω μέσα. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: . Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. υπάρχει. Αββά. Από το σημείο. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. έγινε τη στιγμή εκείνη.Πώς να μην κλάψω. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. Δεν αισθανόταν. . που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. Δεν μπορούσε να συνεχίσει. ολόλευκη σαν περιστέρι.

Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. Πέρασαν χρόνια. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. Μάταια όμως. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. ένας άγιος άνθρωπος. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. με την οικογένειά του. . Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. Τα χωράφια χλώμιασαν. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. είναι χαρά. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. Στο τέλος το λησμόνησαν. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. για τη θερμότητα της. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. είναι καθαρμός. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε. πολιτικός φυγάς. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Τέλος.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή.

που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος. ένα νέο ξεκίνημα. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας.5). Ωστόσο.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. απελπισμένη από την πτώση της. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. . Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. ούτε και οι Άγιοι. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. καθώς προσευχόταν. εξήγησε ό Γέρων. "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. έπεσε κάτω νεκρή. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. 'Ύστερα. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». πήρε το δρόμο της επιστροφής. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». (Ιώβ 14.

για να τονίσει την αξία της μετανοίας. έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. έστω και την τελευταία στιγμή. Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. υπογράμμιζε ότι. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο.παραλάβουν την ψυχή της. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. Ο Μέγας Αντώνιος. ούτε υποκριτική. Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. Όταν αμαρτήσεις. αν ό άνθρωπος θέλει. για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. . γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο.Πού είναι ή μετάνοιά της. για να ισιώσει το ράμφος του.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. . Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. δηλαδή στην ορθή πίστη. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. ανέβα σε ύψος . Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. ενσυνείδητη μεταστροφή. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». Αναφέρεται ότι ό αετός. δέχτηκε την μετάνοιά της. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση.

Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο. για να τον δοκιμάσει. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: . αλλά το τιμούν. που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. της ζωής και του θανάτου. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. του είπε: . Διότι είναι πόδια μετανοίας». Ή βαθιά μετάνοια. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας .αλλά από τη χάρη του Θεού. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή.Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα.κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του. Ο Αγ. «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του.ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. . για να τον συνοδεύσει. αλλά κάτι που βιώνεται. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ.

Κι εκείνος. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. Διότι. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή. το Έκανα αυτό. Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. απάντησε εκείνος: Πρώτον. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. με τα χέρια δεμένα πίσω. . χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. πράγμα που ασφαλώς Έγινε. . τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό.. Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. Τρέμοντας από το φόβο. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου. με ανθρώπους ή με ζώα. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση.για δύο λόγους. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. για χάρη του ίδιου του αδελφού. αδελφέ μου 'Ιωάννη.Αν θέλεις. . Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία. του απάντησε χωρίς δισταγμό.. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά.

πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. θείο πόθο. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους. προς ναόν τον άγιόν Σου. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". θυσία. εσωτερική συγκέντρωση. "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. 10) 1. δυναμισμό. Τί είναι προσευχή. ΙΕ'.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα .όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. και υψώσει υμάς" (Ίάκ. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή.. (Ματθ. 4. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη.

πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. γέροντα. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή.Παππού. Ό αλάνθαστος είναι. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος. πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. πέρασμα στην όντως ζωή. προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα". Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. Είναι επικοινωνία. Τί είναι προσευχή. . .με λένε Ανδρέα. συνεχής δημιουργία. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας.Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. Και είναι ό εύκολος δρόμος. για να του κάνουν προσευχή. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου". Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ.Μά δεν το καταλαβαίνεις. . . Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. "Όπως το σώμα μας. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. έτσι και ή ψυχή. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. όπως κι εσύ τώρα. . είναι νεκρό. . είναι ή αληθινή χαρά. είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής.Δηλαδή γέροντα. σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη. όμως.τι θέλει. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. ένας ευλαβής νέος του είπε: . όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους.του Χριστού μας. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό.Πώς σε λένε.

Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο. Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. Εσύ Είσαι ή Αγάπη. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. Ό Θεός. ό καθένας μόνος του. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. Όταν ό νους. Κι αυτός άγρυπνά. θα πάει στον Ουρανό. με όλη μας την ύπαρξη. δες Θεέ μου. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. Έλα και σώσε με. την προσευχή. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. Εμείς. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. όπως έσωσες τον Πέτρο. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. Αλλά. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. έμενα που καταποντίζομαι. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. έλα Εσύ ό ίδιος. "χα. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. για να σε συναντήσει. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. τότε είσαι θεολόγος". γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν.Μια νύχτα. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε." και ό σατανάς. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο.τι εσύ επιθυμείς. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. είναι στα θεία νοήματα. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). χα. ό όποιος. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. αλλά στα στέκια τα δικά μου. Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. λοιπόν. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. . Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. Θεέ μου. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. ενώ προσευχόταν.

ο. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. συνεπώς. Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες.σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. Οι κανόνες της φυσικής.. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη. της χημείας. Έτσι. να την γνωρίσει. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. πνευματικά χαρούμενος. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού. οι μαθηματικοί νόμοι κ. παρά μόνο στον εαυτό μας. 2. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". έτοιμη να τον κυριέψει. Το είπαμε και πιο πάνω. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν.κ. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. στον Ουρανό.Ό χριστιανός ορθόδοξος. ευπροσήγορος. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα. να την ανακαινίσει. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια.. να τον αγιάσει. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν.. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. Ό χριστιανός."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. αλλά και το στόχο αυτής. κοινωνικός. εσωτερικής ανακαίνισης. α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. που δεν έχω όρεξη να φάω. Μπορούν . Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές. φλυαρώντας ακατάπαυστα. μέχρι που να παλαβώσετε. ευτυχής.. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο.

είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. όμως. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. ή τρομοκρατία. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. πληροφορεί για την αλήθεια. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. Αυτό. των θείων πραγμάτων. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. εκλεπτύνει τα αισθήματα. Όταν επέλθει ή θεραπεία. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. οι ασθένειες. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. 3. ή πείνα. καθαρίζει το νου. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. ή εμπειρία του επέκεινα. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. Υπάρχεις. Πού είναι ό Θεός. ή άλλη Γνώση. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". Όμως. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. δύσκολη όμως στην εφαρμογή.να γίνουν κτήμα καθενός μας. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. . δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις.

ό Θεός. τα χέρια μου πλέκουν.Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί. είπε ό Αββάς Λούκιος.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία. .Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. .Κοιμόμαστε λίγο. Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. . . τούς ρώτησε. . .Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί. Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με.Τρώμε. δεν είναι τούτο προσευχή. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. . . δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου. Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε.Μά τότε αδελφοί μου. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου. Όταν με το νου μου προσεύχομαι. αποκρίθηκαν εκείνοι. Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου.δεν τρώτε καθόλου. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. .δεν κοιμάσθε. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο. κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". πού δεν μπορούν να εργαστούν.

Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. Αν. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. μεταφέρεται στο νου. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. Άρα. Ξεκινά από τα χείλη. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. αγαπά. από το λειτουργικό μέρος.. Δυστυχώς. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. συνεχής επαφή με το Χριστό. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. προσευχή για μάς. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. για τη φύση. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. Έτσι. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. «υποχρέωση». αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό. για να καταλήξει στην καρδιά. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. Δοξολογία στο Θεό. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. μέχρι και το υμνολογικό. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. για το συνάνθρωπο. χαίρεται τη συναναστροφή. για τούς λαϊκούς όμως. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου. 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. περικλείουν τα πάντα. βρίσκει νόημα ζωής. όμως.). τυπικά. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. ευχαριστία. Είναι ή διαρκής.. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. . όπως πολλοί λένε. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική.

Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. αφοσιωμένο στο Θεό. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. Έτσι. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. την ησυχία και την ταπείνωση. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. Απόδειπνο. με εκδηλώσεις εξωτερικές. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. Μάλλον τον αυξάνουν. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. χωρίς φωνές και φασαρία. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". . με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. με στεναγμούς αλαλήτους. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω.Παράλληλα. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. 4. Να προτιμά την τάξη. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. σιωπηλά και υπομονετικά. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. Πρωινές προσευχές. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή.

αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. μπορεί και να μη . Έτσι. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. Βέβαια.. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. γιατί. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. Ό όσιος Παλάμων. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη.. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. δίχως συνείδηση. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. επαγγελματική καταξίωση. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. . έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. σού δίδω σημασία". ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. όπως αυτός νομίζει. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. περιουσίες. λέγει στον εαυτό του. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. χωρίς νόημα και αξία. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. δίχως περίσκεψη. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. Αντιθέτως. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή.

δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας.. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. 5. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. Με μία μόνο λέξη. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. Αλήθεια. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. φόβο.". Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. τούς άγιους μας. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. απόγνωση. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. αμφιβολία. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. ακηδία. Στα παλαιότερα χρόνια.. Βέβαια. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. το συνάνθρωπο. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Είναι ό αόρατος πόλεμος. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. την Παναγία. Σήμερα όμως οι . Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. φόβο. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. το Θεό. Εδώ χρειάζεται προσοχή. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". Εκεί θα δοθεί ή μάχη. περιπαίζεται από αυτούς". όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται.

τριπλή. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. Αντίθετα. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει.«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. οι πόλεμοι συνεχίζονται. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. δεκαπλή. όπως αυτή του Δαβίδ. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. ή αδικία διευρύνεται. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. αγάπης προς το συνάνθρωπο. προσευχή καρδιάς. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". Το αποτέλεσμα. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ . Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. ή δυστυχία κυριαρχεί. να μισεί την αμαρτία. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. να φοβάται την κρίση του Θεού. Άλλωστε.

Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. Κυρίλλου Ιεροσολύμων. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. τη διδασκαλία τους. Κορ. Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. Κοινωνία ως έθιμο. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. πηγής αθανάτου γεύσασθε".Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη. 26. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. " Ή Θ. ή Θεία Κοινωνία. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς .26). του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα. το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). Ή μετοχή μας στη Θ. σύσωμος και σύναιμος Χριστού.12). ίνα γένη.Λειτουργία). 11. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. Κοινωνία δεν είναι σούπα". Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. Χριστούγεννα. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. Κοινωνία με το εξής παράδοξο. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. προκειμένου να λάβουν απάντηση. το της Καινής Διαθήκης. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. άχρις ου αν έλθη"(Α. Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια.26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες.

Ευχαριστία. Τα λόγια τους. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. Κοινωνία. έν τη Κυριακή. Ό Μ. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. Τί φταίει. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. αλλά την εβδομάδα.Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ.τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. φιλοσόφου και μάρτυρος. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου". κεφ. Κοινωνία. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. φοβερή και κρυστάλλινη. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. εάν ή μνήμη αγίου τινός". Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει.. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. Μ. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. Ευχαριστία για την ψυχή. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. δηλ τον 4ον αι. Ό. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. Πράγματι. Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη.Χ. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. μάς ελέγχουν.

Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. Κύριε Χριστέ. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. έβλεπε. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". πόσο έλαμπε. για βάρος υχής. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. Όσο κι αν κλάψουμε. Και γι' αυτό ποτέ. πού. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. Ό ιερός Χρυσόστομος. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. Και γι' αυτό. όσο μεγάλος κι αν ήταν. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. . ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. Κοινωνία. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. αλλά. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. Εις κατάκριμα. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. Ούτε το πνευματικό πένθος. κάτι μέσα μας μάς το λέει. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. Το δανειζόμαστε. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. Έξ άλλου ή Θ. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. και όταν πια κοινωνήσωμε. πόσο χοροπηδούσε από χαρά. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. Ό Άγιος Ιερώνυμος. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. κανένας ασκητής. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. για βάρος ψυχής . Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. Υιέ του Θεού. πού πρέπει να έχουμε. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ. για ανακαίνιση και για αγιασμό. "Παντί τω λαώ". Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. σε μια ευχή της Θ. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. Δόξα Σοι. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα.

Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. τούς λάμπρυνε περισσότερο. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. Διαμέλιζε κι αυτός. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. Πιστεύουν ό. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. Άγγελος Κυρίου του . όταν υστέρα από λίγο. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. που μεταλαμβάνομε. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. συγχρόνως με τον Ιερέα. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. από αμάθεια πιο πολύ. Οι Πατέρες τον άφησαν. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. από την ακηδία. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. που πήγε να κοινωνήσει. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. απορρίπτουν ό. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. για να προσκομίσει. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. "Κάποιος Αναχωρητής.τι βλέπουν. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. όμως. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. λέγουν οι Πατέρες. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια.τι δεν κατανοούν. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. εκαίγοντο.Παρά ταύτα. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. αμετανόητος. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια.

Σαν έφτασε στη σκήτη. προσευχήθηκε. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. Κοινωνίας . ή ακηδία. από εκδίκηση. Προϋποθέσεις Θ. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. μά καταδικάζονταν. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. όπως είναι στην πραγματικότητα. φθονεροί και άπληστοι. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. πού ή φήμη του. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. τέλος. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού.Κοινωνία. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. ό άνθρωπος. Κοινωνία. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. σαν θαυματουργού. Ό μάγος τότε. Αυτοί. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. Ή αμέλεια. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. Πήγε. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. ήσαν δίκαιοι. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. ήσαν πονηροί και άδικοι. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". Εγώ την βλέπω γυναίκα. ή οκνηρία. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα.

Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο. τα ιουδαϊκά. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια.1. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο.χ. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. ό ιερέας τουλάχιστον. . Ό Κύριος. π. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα. θα έπρεπε να ασθενήσει. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. 9). Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. ή Υπεραγία Θεοτόκος. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Κοινωνία. που μνημονεύει ό ιερεύς. δ. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες.

αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου.. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. γιατί φοβούνται τα μικρόβια. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. Όσον για τον ασθενή αυτόν. 2. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. Κοινωνίας. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. Οι αμφιβολίες. Έν τούτοις. Χωρίς κανένα.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. δεν έγινα. σε ένα στενό δρομάκι.. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. οι μοιχοί και πόρνοι. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. Το "Έιτζ μάς φοβίζει. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. Και δύο λόγια για το Έητζ. Πώς. ποιητής Ουρανού και Γής. μά κανένα δισταγμό. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. Γιατί. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. . Θεώνεται. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. βλασφημία! Ένας Θεός. Προς Θεού όμως. ζώντων και νεκρών. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. πράγματι. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει.! Μεγάλη. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. Εκεί. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. που τυχόν υπάρχουν. αλλά με την αγνότητα. εις την ενορίαν του. ενώνεται μαζί του. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός.

κοινωνόν με παράλαβε. Θεουργόν Αίμα φριξον. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση. καθάπερ ό 'Ιούδας. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. Κύριε. τούς συζύγους. σήμερον. Χρησιμοποιείτε εύκολα. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. Καθάρισον. Ό Θεός μου. όπως είπαν πολλοί.μνήσθητί μου Κύριε. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. Του Δείπνου σου του μυστικού. Προσέλθετε".ού φίλημά σοι δώσω. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. Αγαθέ. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. Κύριε Ιησού Χριστέ.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. Υιέ Θεού. ό χιτών με ελέγχει. τον δε νουν τρέφει ξένως.Θεοί το πνεύμα. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. Όχι όμως. διά το ανάξιον είναι με. Βέβαια. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ.Ιδού. έν τη βασιλείς σου. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. "Άνθραξ γάρ έστι. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. Δέσποτα φιλάνθρωπε. Ή αγάπη προς τούς γονείς. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. παρουσίας Σου. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". τούς αναξίους φλέγων". τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . ως φιλάνθρωπος.

πρόσφορο. ε 23-24). ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας. όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. κοινωνεί εις κρίμα. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό. οίνος. Τα δώρα μας. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. θυμίαμα. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. . Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. την αντιπάθεια.11 Αγάπα και κάνε ό. Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται. 4. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. τον εγωισμό. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. καταργούν τα σύνορα. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". στ'. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία.τι θέλεις". (Ματθ. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων.τι θέλει. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". δηλαδή το "Πιστεύω". Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. ενώνονται. ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας.

Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. Είναι αναγκαίο . Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. αρνείται τη συγγνώμη. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. ψυχρότητα. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. Όχι. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. θα τον έσωζε το μαρτύριο. ολιγωρία. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. Ήταν πιστός ιερεύς. λέγει ό Παύλος. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. 5. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή.

μεταστρέφει ακόμη και άθεους. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Εγώ είμαι άθεος. Ντούτκο. ζήτησε να εξομολογηθεί. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. . 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. "Σταυροδρόμι". καθώς στέκει απέναντί του. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Έχω. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. τύπου παράγκας. Και αφού έκλαψε. Κάποιος αδελφός. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Γι' αυτό. έστω και την ύστατη στιγμή. Ξέρεις. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. τους λέγει. Και μετά. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. παπά. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. Αυτή είναι ή μάνα μου. Αισθάνθηκαν δέος. Και να. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. Ό παπάς τα έχασε. τί λες. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. έγγαμος. τους έλεγε. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. κοινώνησε. Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. Του λέει. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. Να αυτή! Ποιά αυτή. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. Ή προσευχή τους πολλές φορές. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. Και άθεος θα πεθάνω. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει.

Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. . Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. Και αμέσως εξαφανίστηκε. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη. τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. Και εγώ του λέγω. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. κατά την περίοδο του πάθους του". Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες. Είχε ήδη κοινωνήσει. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". "Συ ποιός είσαι". Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει.