ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. στην εξομολόγηση. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. αλλά δικαίωμα όλων μας. στα πάθη. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. στη νηστεία. Η μάχη έχει ξεκινήσει. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". η ταπεινοφροσύνη. να ασκηθούν για χάρη του. Η τήρηση των εντολών του Θεού. Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. στη μετάνοια. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. Τα όπλα του αγώνα μας. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. Με μία υπενθύμιση. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. στη Θεία Μετάληψη. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: .μετερίζι. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. η αγιότητα. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. η μη κακολογία. απεκδυόμενοι των παθών. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο.

κανένα να μη μισήσετε.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς.Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας". Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. κανένα να μη περιφρονήσετε.. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. αφού άκουσαν όλα αυτά. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. Τότε οι γέροντες του είπαν. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς". Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. Βέβαια. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό. . "Να.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα". Και τους απάντησα: . Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". σε κανένα να μην πείτε ψέματα." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. κανένα να μη σκανδαλίσετε. κανένα να μην κλάψετε. αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. Και οι γέροντες. ζώντας μέσα στον κόσμο.δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό.

Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. ώστε. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες. Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. μερισματούχοι. Και. ." Και εκείνες του απάντησαν.7) . Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. Αφού έφθασε στην πόλη. άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα. Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα. Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως."Μακάριε. τα τόσο διδακτικά. Ζ. αφού κάθισε. Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και. ήλθε και η άλλη γυναίκα. άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". είπε με θαυμασμό: . Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός. δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". Και εκείνες του είπαν . Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό. Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά. αλλά στάθηκε αδύνατο. Ήλθε η μία εκ των γυναικών. ως δε ούτως" (Αγκόρ. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. άρχισε να βαδίζει.Κάποτε."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

άφες αυτοίς. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται." (Α'Κορινθ 6. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. . καν αληθές η το λεγόμενον". την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. να κατηγορήσει. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. που βιώνει το Χριστό. να σπερμολογήσει. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ. δεν κατακρίνει ποτέ. αμαρτωλή. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. την εμφάνιση. Ο χριστιανός. Δυστυχώς.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. άθλια. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. Πρόκειται για την κακολογία. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. τη συμπεριφορά. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. Εξ άλλου. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. ίσως και επιπολαιότητα. κακία.στις εξετάσεις από κρίση περνούν. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. Τι είναι η κατάκριση. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. "Πάτερ. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. γιατί πιστεύει στον Ιησού. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. να ασχοληθεί με τους άλλους. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. προκειμένου να επικρίνει. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα.

ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος". ενώ αυτοί. . δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. πολύ άσχημα έκανε. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι. εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου. . δε νοιώθουν καμιά ντροπή. Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. Που ορίζεις να τον κατατάξω. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. αλήθεια. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . σαν αναίσθητοι. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. πέθανε.Ω. Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. η γη φρίττει. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του.Αυτός που κατέκρινες. αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. . σ΄αυτόν κατακρίνεις". αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. του είπε. .όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. όλοι. Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. ουδείς σε κατέκρινε". αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας.Ήμαρτον. οι δε άνθρωποι. αποχώρησαν. σαν αναμάρτητοι. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. ήλεγξε μόνο την υποκρισία. Ένας ένας. κρατώντας την ψυχή του. γιατί θα θέλαμε. όπως και οι Φαρισαίοι. Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. Δεν είναι.γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες.

Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. πήγαινε ευθύς να τον βρεις. Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. για να τα πουλήσει. βλέπετε την κρίσι του. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. υποτίθεται. Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. . είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. το όποιο και τελικά αγόρασε. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". . Ποιος μπορεί να το περιγράψει. αδελφέ μου. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. έτσι είναι". Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της.

Επομένως. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Και αν συμβεί να εκτραπεί. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. . ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. Για παράδειγμα. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. περπάτησε για δυο ώρες. Πως θα επιτρεπόταν τούτο.Διαπιστώνω. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. Μικρές ήσαν και οι δύο. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. Τότε ο γέροντας του λέγει: . Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό.Βγες έξω. όπως είπα. Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. τη φρικτή αυτή συνήθεια. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. το μεγάλο σου παράπτωμα. τον ελεεί.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση.Πήγαινε τώρα. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. Διηγούνται πως κάποιος νέος. παιδί μου. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια.

Δε μαζεύονται. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. αλλά κριτής" (Ίακ. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. Επομένως. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. είναι αδύνατο. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση. του λέγει ο νέος.. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας.11). Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά". Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. 4.Ναι. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. το ξέρω. Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος.Γέροντα. αλλά για όσα είπες για εκείνον".2. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον. πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. όποιοι κι αν είμαστε. ω άνθρωπε. όσο κι αν προσπαθήσω. κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους.1). Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. Καθώς προαναφέραμε. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. παιδί μου. αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε. προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. . θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια.

Αν. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". Πως.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. όπως ήταν φυσικό. Κάποτε. συγγραφέας της Κλίμακος. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. Ο Άγιος Ιωάννης. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. όμως. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. Τον βλέπει από μακριά. Ο αδελφός δεν αμάρτανε. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. η οποία είχε κακή φήμη. Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. διηγείται ο Αββάς. πόρνε. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. Ήταν σούρουπο. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. πρόσεχε σ΄εαυτώ". όσο περνούσε ο καιρός. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. Έτσι. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. μετά την κοίμηση του αμελούς . ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. Κάτι τέτοιο όμως. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. δεν διαπιστωνόταν. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Όταν. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου."Αδελφέ. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. δε βρέθηκε η γυναίκα. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό".

αδελφού. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί".. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ". παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός.. γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα. Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι. Ιωάννης ό Χρυσόστομος . κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν. σώθηκε ο αδελφός.

ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". 7. παρευρίσκονται. διότι ό κληρικός. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. Οι άγγελοι υπηρετούν. 14. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. Και το παιδί. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του". Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε". πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". κατακρίνω τον Ιερωμένο.Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον"." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. όχι μόνο άνθρωποι. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του. την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. Την εξουσία του "λειτουργείν". τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών.4). Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε." (Ρωμ. γίνεται παιδί του Θεού. χίλιοι Αυτοκράτορες. Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων". Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. του Κυρίου Ιησού Χριστού.1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην. Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα. αλλά λειτουργός του Υψίστου. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ.

Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. Κι όμως. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. Εκεί. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. στο Άγιο Όρος. αλλά μάλλον από ευθιξία. ούτε στον ουρανό. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. καγχάζουν. έχανε τον εαυτό του. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. Σ' αυτόν το δρόμο. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. είχε ό αδελφός του κατάστημα. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. ειρωνεύονται.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. Αυτός είναι ό ιερέας. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. γελούν. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. όμως. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του.κατά θεία νεύση . σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . όπως λέμε). Ουδείς. ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). χλευάζεται. ποια ήταν ή αιτία. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. Τότε . Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι.

κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης. Γύρω στο 1937 . Του δίνω. αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους.τι άλλο κακό η δυσκολία.Παιδί μου. διεφθαρμένοι. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ. όσο στην πατρίδα μας. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. δεν είπα τίποτε. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός.Γιάννης Βασιλειάδης. αρρώστια. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. Την άλλη μέρα. γιατί όπως βλέπω. . πώς του φάνηκαν λίγα. επιδημία και ό.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. μίλησα με τον παπά . μέσα μου: . σε ικανή απόσταση. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. λέει στεναχωρημένος. στην Αθήνα περί τα 1950. σαν άμυαλος νεαρός. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. Νόμισα.Τι είναι αυτό. θα μάς τα αφανίσει όλα. λέει ή μάννα μου: . θα πεινάσουμε. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. . Του δίνω το πενηντάρικο. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. ακόμη χειρότερο. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. Έτσι. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. έτρεξα στον κήπο. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. μετά από ασθένεια. λοιπόν και το εκατοστάρικο. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας . Παρά ταύτα. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. πλεονέκτες. φτωχοί άνθρωποι. έλεγα με κάποια αμφιβολία. Έκανε τον αγιασμό.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή. τι πράγματα είναι αυτά. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. μού δίνετε χρήματα. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. Εγώ. είναι κακοί. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. φιλάργυροι. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής. πρωί πρωί. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. Όταν τελείωσε ό ιερέας. οι παπάδες. πού ελαφρά τη καρδία. αλλά και μετά. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. Ένας Επίσκοπος κάποτε. εφημέριος Αρχαγγέλου. σε όλο το διάστημα. Εκοιμήθη.38. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή.

Διότι. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. πού είναι και δικός μου Κύριος. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. άγιε Δέσποτα. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. πέφτοντας στα γόνατα. κοντά στο όρος του Λιβάνου. Όχι βέβαια. του ζήτησε να τον ευλογήσει. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . . Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. . μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. Κληρικό. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. -Υπάρχει τάχα. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. Υπήρχε. Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος".χωρίς να τον καίει. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. ότι δεν αμέλησα. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. το σύνοδο μου άγγελο λέω. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. απέναντι των Γαθισών. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. λέει.

του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. αλλά τον Θεόν. για να δικασθεί. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου.Χ. εμπνεόμενος από θεία οπτασία.και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς. Μέγα Αλέξανδρο.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων. ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. . προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". ότι ήταν Αρχιερέας. οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε. πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. τοίχε κεκονιαμένε". ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη .δεν γνώριζα αδελφοί. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. λέγει. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης.. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. Ιαδδουά. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει. ή οργή του διαλύθηκε.τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις.Γ. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους. του λέγουν: . και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: . Ό Απόστολος Παύλος. όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας.Ι 1). για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. Στις Πράξεις των Αποστόλων. Κ. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και.

στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς.τι κι αν είναι. Αν σεις τον προσέχετε. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. όταν παραστρατούμε. Ένα. Με αυτά πού λέγω. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. μη φαντασθείτε. πώς ό. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό.τι περισσότερο μπορείτε. Τούς χρειαζόμαστε. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. . ξέρω. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. δεν το καταλαβαίνετε. αν τα χέρια του παραλύουν. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. θα ξεσπάσει σε βάρος σας. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. πού δείξαμε στους ιερείς.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. Τί απολογία θα δώσουμε. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας. Τιμάτε. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. όσο πιο πολύ μπορείτε. Δε βλέπετε. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε.τι κακό συμβεί. Προσέχετε. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. Να το ξέρετε. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. αν σταθείς απέναντι τους καλά. σαν υπηρέτες του Θεού μας. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. είτε το θέλει είτε όχι. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. αν τον τιμάτε. θα δώσουν λόγο για σας. θα τα καταφέρει όλα καλά.

Ξέρεις γέροντα. Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. . αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". . Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. Έτσι.ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. Και ο γέροντας απαντά: Έλα. προκειμένου να το θεραπεύσουν. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. εγώ φεύγω.με αφάνισε ή νηστεία σου. Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. τη νηστεία. Οι άγιοι όμως Πατέρες. Δε σε διώχνει κανένας από δω. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας. λέγει στον γέροντα. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. του λέγει. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή.και γιατί φεύγεις.. .

ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ.) ξηράν τροφήν. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. Και για να κυριολεκτούμε. 2) την 29ην Αύγουστου. παραμονή των Θεοφανείων. Διατεταγμέναι νηστείαι. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. Λήψις τροφής. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. έστω και μόνο άρτου. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. όπως οι μοναχοί). άνευ ελαίου. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. . Διώχνει ακόμη και δαίμονες. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. την ενάτην (περί την 3ην μ. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν.

εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. έν διττοΐς πίναξιν. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. Επίσης. εμφαίνονται λεπτομερώς. Αι περιπτώσεις αύται. εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. ύποσημ. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. 93 -94). ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. Πέτρου . καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. σελ. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων. μερική δε εις ετέρας. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν.4) την 24ην Δεκεμβρίου.

17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας . Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου.

Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως. Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ.ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου .

Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II . Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου. Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου.ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ.

18 Κυριακή Α' Νηστειών.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. Ιωάννου της Κλίμακος . ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών. Σταυροπροσκ. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ. Νηστεία II II II 9 Παρασκ.

Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. 7 Σαβ.Δευτ. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . Του Μ. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ. της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2.

Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. να μιλήσω και εγώ τώρα. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. κατά θεία παραχώρηση. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. οι άγιοι Απόστολοι. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. ό ίδιος ό Κύριος. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. Νήστευσαν οι προφήτες. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. πολλοί χριστιανοί. Άκουσε παιδί μου. αναλάβει το έργο αυτό. Αν ή αρρώστια έχει. Τί πάει να πει νηστεία. Και είναι τούτο αληθές. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. την ημέρα του Πάσχα. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». δυστυχώς. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. Λέγουν. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες».Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. Όστις θέλει. ό Μωυσής. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα. Ή απάντηση είναι όχι. Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας.

» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. 'Οδήγησα.10). Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. Κύριε. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». γιατί οι Εβραίοι. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις. Ένα γεγονός.16-18). όμως. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. Ό Κύριός μας. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. 6. 4. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. υστέρα επείνασεν» (Ματθ.νομοθετήσεις αλλιώς. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. Τί είναι αυτά που λες. Αλλά. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. την Καινή Διαθήκη. 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. 4. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). όπως εμείς. γιατί ήταν αναμάρτητος. θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. Συ όμως όταν νηστεύεις.

Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. λησμόνησα να σού πω. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. του βάζει και ένα δεύτερο. . «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. Τον εαυτό μας. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». Τίποτε χωρίς νόημα. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. Ναι. ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. Νηστεύουμε πραγματικά. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. γερά οχυρωμένη. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. Τί πενθούμε. Όχι. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. Και ή αδελφή του. Ήλθες να με βγάλεις. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. Και το πανίσχυρο λεοντάρι.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. για το μαρτύριο των αγίων. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. τούς έλεγε άλλη φορά. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. Γιατί. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. Κάποια Παρασκευή πρωί.

Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. ό παιδαγωγός της . αλλ' οι κακώς έχοντες». Ας θυμηθούμε το Μωυσή. παραλύτους και θαυματουργούσαν. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. Τί λέγει. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Οι νηστείες. 8-13). Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. όσο και ό κόσμος. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. αλλά από άγιους. Θυμηθείτε το Δανιήλ. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Παράδοξο. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. ή φωτιά να φεύγει ψηλά. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. 19. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. Ναι άγιους και μόνο. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα.

δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους».τι νηστήσιμο βρει. Πέρα από όλα τούτα. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. "Αν δε χορτάσει. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. το στολίδι των γερόντων.νιότης. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Βέβαια. Πάντως. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. σώμα δίχως . θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. φιλικές. θα φάει ό. Κάποτε συναντήθηκαν. Και είναι αποδεδειγμένο. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. λέγουν οι ιατροί. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. δύο άνθρωποι. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. επαγγελματικές. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. τότε ας μην έλθουν ποτέ. Ή αποχή. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους. επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. γράφει ένα παλαιό βιβλίο. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». Βέβαια. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. είπε ό παχύς. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα.

φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. πού είναι ή ψυχή. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. Αλλά ή νηστεία. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. θυμού αποχή. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. εγκράτεια γλώσσης. αληθής και ευπρόσδεκτος». ή ποθητή Θέωση. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. . πράγματι. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. νηστεία εστίν. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. αυτοαφορίζομαι». ή σκότωσις της διανοίας. μετά ατονία των ώμων. επιθυμιών χωρισμός. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. ή περί τον λαιμόν ασχολία. Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι.πνεύμα». αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. καταλαλιάς. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. Αν εγώ δε νηστέψω. πού είναι ή ένωση με το Θεό. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. αλλά και από τόσα άλλα. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. Είναι. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια.

για να έχεις παρρησία στο Θεό. που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων.ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο.Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. . Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων. «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες. Χρέος όλων των χριστιανών . Αββά Θεόδωρε. Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης.

όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. για να τον γνωρίσουν. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό.. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. μελανιασμένος από το κρύο.. . Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος.αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. γυμνός. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. του χάριζαν κάτι. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. που να έχει κάποια αξία. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. ελεούσε !. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους.

Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! .. Αλλά. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του.. δέσποτα. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό. το τρεμούλιασμά του. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. δέσποτα.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του.Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. .για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του. .έτσι τουλάχιστον νόμιζε .Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. αλλά αυτό δεν πείραζε. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. δε βρήκε καθόλου χρήματα. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή .Που βρήκες τη στολή αυτή. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα. Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. .Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα. Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο. αυτό πια καταντά σκάνδαλο. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. Μαρκιανέ.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. . για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις.

Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. του φώναξε. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν. ψιθύρισαν τα χείλη του. ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες. Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ». Αποφασίζει και λαμβάνομεν. . που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. . μα πού να τα βρω τα λεφτά . ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης.Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός.Μάλιστα. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος.Ποιος σε γύμνωσε. μόλις βγήκα από απέναντι. Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι.Κι αυτή εδώ. τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες.. δεν Έχω δεκάρα. Μαρκιανέ. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη. στην πενία. . Και να. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο.Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη. θα λιώσω στα πόδια μου. συνέτρεχε τούς πάντας. . . Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς.Τί επιθυμείς.από τον Ευαγγελισμό.Σεβασμιώτατε.Αυτό με γύμνωσε. αν δεν με βοηθήσετε. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός. τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους. Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους. Ήταν ψηλός κι αυτός. . . . στην ασθένεια. .. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. χλωμός."Ω. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο. άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: . με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. Έ. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. κίτρινος σαν το λεμόνι.

Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης.Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς. . χήρες. .Κυρία Αναστασία. Ή γριά έφυγε σκυφτή. Επί της εποχής του πλούσιος. για ν' αλλάξετε. που είχε τρεις κόρες.. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους.Άκουσε. Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν. κάλεσε τον Κωστή. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του.. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. Ό. Είναι δώρον από την Αίγυπτον. σεβασμιώτατε. 6. 2). Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. . παραμίλησε. φτώχευσε και για . της είπε μόλις την είδε. ορφανά. αθέατος. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. .Τί το θέλετε. Να τα πας κάτω. στο Μοναστηράκι στην αγορά. Εις την ευχήν του Θεού. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. μουρμουρίζοντας. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού..Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ.Χμ. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον. αδελφέ. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. . που σημαίνει εμπρός από σε. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη.δεν πειράζει. τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα. . Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. σε λίγο έφερε το δέμα. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου.Μα . Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας. για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα).. έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. .

γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. Κι εκείνος του λέει: . του είπε. Τον ξέρω. -Ήμουνα τότε. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. στα δεξιά του Πατέρα του. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. Ό Άγιος Νικόλαος. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. μίλησε και για την ελεημοσύνη. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. . Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. μικρό παιδί. Μεταξύ άλλων.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. πώς θα βρεθεί στη γη. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του.

πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας.Θυμάστε. πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. όσο μπορώ. που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. ομολόγησε ό Φοντενέλ. Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. Θαύμασα και πίστεψα.Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. Κάνατε ό. . Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. λαϊκοί και ιερείς. απάντησε ό Φοντενέλ. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό.τί θαύμα! . .στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα.Πραγματικά. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού. πού πάνω από το κεφάλι του . Καλά λέτε. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων. το είχα ξεχάσει. . Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. 4). δεν είναι λοιπόν λίγοι. Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. δεν είναι λίγοι εκείνοι. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα.τι έχουν ανάγκη. την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους. 6.Μα δεν το ξεχάσατε.

Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. πάτερ. .δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. καθώς είπα. Αφού όμως ήρθες. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. ρώτησε τον όσιο: να τον .Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς. ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. Τότε ό Νήφων του είπε: . ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. «Ανοίξτε τα κιβώτια». «ακολούθησέ με». σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. Έριξε το βλέμμα του πέρα. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό. που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία. Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη. Και πράγματι. Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. έρχεται ένας νέος και του λέει. . Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. Πλήθος λουλούδια . Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. θα σε φωτίσει. Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . Καθώς κοιτούσε ό Σώζων. βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. τους διέταξε. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. ακριβώς απέναντι του. ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. του απάντησε εκείνος. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. Πολλά άκουσα και διάβασα.σε παρακαλώ.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. για ν' ακούσεις κάτι.ρόδα και κρίνα . που άστραφτε. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. που έλαμπαν σαν τον ήλιο. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. στάθηκαν. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. Τον πόνεσε ή ψυχή του. "Όλα τα δένδρα. ονόματι Σώζων. αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. πρόσεξε και ό Θεός. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή.

για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. χάνει και τον μισθό του. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής. βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το .δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. 'Εκεί. του είπε: . Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : . ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς. Μια μέρα. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς.Κύριε μου. αντί για ανταμοιβή. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως.Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν.Βλέπεις. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο. Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα. Και κείνος είπε με δέος: . Σώζων. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». όλα πανέμορφα. αβάφτιστη ακόμη. όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά.Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. Ανάμεσα στα άλλα. πάθεις διπλή ζημιά. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί.Σού αρέσουν. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. Σιόζων. έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. πόσα αγαθά σού ετοίμασα. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». λοιπόν στην Αλεξάνδρεια.

κόρη μου. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: .Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ. ύστερα από λίγο καιρό. Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: .Δυστυχώς. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. της άπαντα εκείνος.. αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει.. Πανικοβλήθηκε ή κόρη. όμως. άνθρωπέ μου: . λοιπόν. παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου. . μην κάνεις κακό στον εαυτό σου. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει. ή κόρη αρρώστησε.τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: . πάρε ο. γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα. .Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος. πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα. Κι εκείνη του απαντά : . βαφτίζοντας μια πόρνη.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε. Όμως. ή κόρη. Στενεμένη. Ανακουφισμένος. τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: . κόρη μου. με την απρόσμενη πρόταση. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή .Τί κάνεις εδώ. λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: . για να κρεμαστεί.. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: ..Πες μου όλη την αλήθεια.. ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο.Άφησε με. Εκείνη στοργικά του λέει: . Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως. Φώναξε.Για τ' όνομα του Κυρίου.σε παρακαλώ.. Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν.Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή.σκοινί.

Εκεί. τη ρωτούσανε. με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. απαντούν με μια φωνή εκείνοι. απάντησαν: . . της τάξεως των αριστοκρατών. . Και πράγματι.Μη στενοχωριέσαι καθόλου. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν.Πες μου. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου.κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. Έστειλε. . Κι εκείνη. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα. Τούς ξέρεις. Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. υποβαστάζοντάς την. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους. την μεταφέρουν στην εκκλησία. ήταν αυτοί. με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά.Ναι απαντούν εκείνοι.Ναι. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. απορημένοι. της λέει εκείνος .εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . Ωστόσο. . οι γείτονες. κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: .γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς. παίρνει άλλους δύο αγγέλους και. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε.. λοιπόν. λευκοφορεμένη.Ή αγάπη σας. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . πήγαν και τη ρωτούσανε.Μα ποιοι. τέλος πάντων. που οφείλονταν στη θεία οικονομία. που τούς έφαγε ή περιέργεια. 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση. κόρη μου.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. 'Εκείνοι.

όσο από το κιβώτιο πενήτων. πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία». 'Εκείνη απάντησε: . θαυμάζοντας αναφώνησε: . Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου. όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο. Ό πατριάρχης. . κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. Έτσι. Γιατί.τι είχα και δεν είχα. συμμαζεμένα . γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. κι εγώ του έδωσα ό.μία πόρνη και θεόφτωχη.Για σκέψου λίγο.άπαντά εκείνη.Δίκαιος είσαι. επίμονα: . έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του.Όχι. αν σαν φυλαχτό. Και λέγοντας αυτά τα λόγια. πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο. . Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα. έτοιμο να αυτοκτονήσει. «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου.'Εγώ. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. για να προσευχηθείς. Εκτός μονάχα τούτο. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς..

ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο. Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. αρκεί να τον . .Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία.» εξήγησε ό Γέροντας. Πάτερ.Έπεσα.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. δεν είμαστε όμως μόνοι μας. . πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση.Σήκω. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. ρώτησε ό αδελφός. Δέχεται όλους με χαρά.Σηκώθηκα. δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. για να πολεμήσουμε.ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . . «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. Τί να κάνω τώρα. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. Ό αγώνας είναι μεγάλος.'ΩΣ πότε. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας. Μάταια. Αββά. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. είναι ή μετάνοια. Ό λόγος είναι απλός. όμως. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. . για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου. .

Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. . Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών.'Εκείνη. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. Φέρε τον επάνω. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή. . μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους.αναζητήσουν. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται. Ή κόρη.Φύγε από δω. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. για να τη σώσουν. για να υποδεχτεί τον ερημίτη. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. . Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. με ένα λόγο να μετανοήσουν. Τέλος όμως. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. όταν είχε τα μέσα. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας. δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. . είπε ή Ταϊσία. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. Έλεγαν μεταξύ τους. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε.

. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά.Βγάλε με από δω μέσα. Από το σημείο. Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα.Ακολούθησέ με. Την κίνησε ελαφρά. αλλά σταμάτησε. . έγινε τη στιγμή εκείνη. Πήραν το δρόμο για την έρημο. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. Δεν μπορούσε να συνεχίσει.Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά.Γιατί κλαις. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει.. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. Δεν αισθανόταν. Τον έπνιγαν οι λυγμοί. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. γέροντα. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη. παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. . Αββά.Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. . Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της. . Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. υπάρχει. Δεν πήρε απάντηση.Σταμάτησε. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. Σταμάτησαν. τη συμβούλεψε. Αββά. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια. . Ή κόρη ταράχτηκε. Της φώναξε να ξυπνήσει.Πώς να μην κλάψω. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται.. . που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου. ολόλευκη σαν περιστέρι. Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: . πάτερ. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. κόρη μου. κόρη μου.Ναι. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. Το θαύμα. Εκείνη ένιωσε ντροπή.Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα.

Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. Στο τέλος το λησμόνησαν. είναι καθαρμός. Τα χωράφια χλώμιασαν. με την οικογένειά του. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. Πέρασαν χρόνια. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. πολιτικός φυγάς. είναι χαρά. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. . για τη θερμότητα της. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. ένας άγιος άνθρωπος. Μάταια όμως. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. Τέλος. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει.

Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». Ωστόσο. ούτε και οι Άγιοι. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. . Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. 'Ύστερα. πήρε το δρόμο της επιστροφής. ένα νέο ξεκίνημα. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. έπεσε κάτω νεκρή. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. καθώς προσευχόταν. εξήγησε ό Γέρων.5). όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. απελπισμένη από την πτώση της. Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. (Ιώβ 14. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει.

Πού είναι ή μετάνοιά της. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. . Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. αν ό άνθρωπος θέλει. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο.παραλάβουν την ψυχή της. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. Όταν αμαρτήσεις. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. Ο Μέγας Αντώνιος. Αναφέρεται ότι ό αετός. δέχτηκε την μετάνοιά της. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. .Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. για να τονίσει την αξία της μετανοίας. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. υπογράμμιζε ότι. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. ενσυνείδητη μεταστροφή. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. ούτε υποκριτική. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. δηλαδή στην ορθή πίστη. έστω και την τελευταία στιγμή. για να ισιώσει το ράμφος του. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας. ανέβα σε ύψος . Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα.

Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. αλλά το τιμούν. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό.ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο. χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του. αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. Ή βαθιά μετάνοια. για να τον δοκιμάσει. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. για να τον συνοδεύσει. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. Ο Αγ.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. αλλά κάτι που βιώνεται. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: .Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται.αλλά από τη χάρη του Θεού.κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. του είπε: . της ζωής και του θανάτου. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. Διότι είναι πόδια μετανοίας». . Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή.

Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα. με τα χέρια δεμένα πίσω. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. αδελφέ μου 'Ιωάννη. χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα.Κι εκείνος. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. . Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. του απάντησε χωρίς δισταγμό.. Τρέμοντας από το φόβο. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. το Έκανα αυτό. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα.. για χάρη του ίδιου του αδελφού. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα. . Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. με ανθρώπους ή με ζώα. που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. πράγμα που ασφαλώς Έγινε. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. . Διότι. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του.Αν θέλεις. απάντησε εκείνος: Πρώτον.για δύο λόγους.

ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. εσωτερική συγκέντρωση. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". (Ματθ. δυναμισμό. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους.. και υψώσει υμάς" (Ίάκ. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. 4. "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. θείο πόθο. προς ναόν τον άγιόν Σου. αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα . 10) 1. ΙΕ'. θυσία. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. Τί είναι προσευχή.όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα.

του Χριστού μας. . Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. Και είναι ό εύκολος δρόμος. . έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. . είναι ή αληθινή χαρά.Πώς σε λένε.με λένε Ανδρέα. . Ό αλάνθαστος είναι. για να του κάνουν προσευχή. Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής. πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου". συνεχής δημιουργία. προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα". είναι νεκρό.Παππού. ένας ευλαβής νέος του είπε: . πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. όμως. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. Τί είναι προσευχή. έτσι και ή ψυχή. Είναι επικοινωνία. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής.Δηλαδή γέροντα. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. όπως κι εσύ τώρα. σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε.τι θέλει. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. γέροντα. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό. Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας. "Όπως το σώμα μας. άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. πέρασμα στην όντως ζωή. . Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό.Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. . Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί.Μά δεν το καταλαβαίνεις.

με όλη μας την ύπαρξη. για να σε συναντήσει. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν.Μια νύχτα. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. έμενα που καταποντίζομαι. "χα. θα πάει στον Ουρανό. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. τότε είσαι θεολόγος". όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. δες Θεέ μου. Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. χα. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. έλα Εσύ ό ίδιος. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. . Αλλά. Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. αλλά στα στέκια τα δικά μου. Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου." και ό σατανάς. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. Εσύ Είσαι ή Αγάπη. Όταν ό νους. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. Εμείς. ό όποιος. Έλα και σώσε με. Κι αυτός άγρυπνά. είναι στα θεία νοήματα. την προσευχή. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο.τι εσύ επιθυμείς. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. Ό Θεός. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. όπως έσωσες τον Πέτρο. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. ό καθένας μόνος του. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. Θεέ μου. ενώ προσευχόταν. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. λοιπόν.

Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. φλυαρώντας ακατάπαυστα. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή.κ. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. Μπορούν .ο.. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια. ευτυχής.Ό χριστιανός ορθόδοξος. Το είπαμε και πιο πάνω. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη.. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. Οι κανόνες της φυσικής. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. να την ανακαινίσει. που δεν έχω όρεξη να φάω. στον Ουρανό. μέχρι που να παλαβώσετε. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. εσωτερικής ανακαίνισης. να τον αγιάσει. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. οι μαθηματικοί νόμοι κ. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. συνεπώς. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ".σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος.. ευπροσήγορος. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . έτοιμη να τον κυριέψει. αλλά και το στόχο αυτής. παρά μόνο στον εαυτό μας. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες.. Έτσι. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. να την γνωρίσει. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. της χημείας. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει. 2. Ό χριστιανός. Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. πνευματικά χαρούμενος. κοινωνικός.

δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. Όταν επέλθει ή θεραπεία. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. ή πείνα. . Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. οι ασθένειες. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής.να γίνουν κτήμα καθενός μας. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. εκλεπτύνει τα αισθήματα. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. Υπάρχεις. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. δύσκολη όμως στην εφαρμογή. Όμως. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει. ή εμπειρία του επέκεινα. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. Πού είναι ό Θεός. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. ή τρομοκρατία. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. όμως. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. καθαρίζει το νου. 3. ή άλλη Γνώση. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. πληροφορεί για την αλήθεια.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. Αυτό. των θείων πραγμάτων. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας.

κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. . .Κοιμόμαστε λίγο. τούς ρώτησε. .δεν τρώτε καθόλου. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία. Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. .Μά τότε αδελφοί μου.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. . τα χέρια μου πλέκουν.δεν κοιμάσθε. ό Θεός. . Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με. .Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί.Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί. αποκρίθηκαν εκείνοι. Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. είπε ό Αββάς Λούκιος. Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο. Όταν με το νου μου προσεύχομαι. . Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου. Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. .Τρώμε. δεν είναι τούτο προσευχή. πού δεν μπορούν να εργαστούν.

«υποχρέωση». Αν. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. μέχρι και το υμνολογικό. όμως. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. Δοξολογία στο Θεό. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. περικλείουν τα πάντα. όπως πολλοί λένε. Δυστυχώς.. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. από το λειτουργικό μέρος. Έτσι.). χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. χαίρεται τη συναναστροφή. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. Ξεκινά από τα χείλη. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. Είναι ή διαρκής. για τούς λαϊκούς όμως. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. . Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. αγαπά.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. βρίσκει νόημα ζωής. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. ευχαριστία. Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς.. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. προσευχή για μάς. για το συνάνθρωπο. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό. 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. συνεχής επαφή με το Χριστό. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. Άρα. για τη φύση. μεταφέρεται στο νου. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. για να καταλήξει στην καρδιά. τυπικά.

πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. Πρωινές προσευχές. Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. . με εκδηλώσεις εξωτερικές. αφοσιωμένο στο Θεό. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. 4. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. χωρίς φωνές και φασαρία. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού.Παράλληλα. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. Μάλλον τον αυξάνουν. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. με στεναγμούς αλαλήτους. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. Να προτιμά την τάξη. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. σιωπηλά και υπομονετικά. Απόδειπνο. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. Έτσι. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. την ησυχία και την ταπείνωση.

ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. γιατί. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους.. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. Έτσι. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. δίχως περίσκεψη. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. Βέβαια. όπως αυτός νομίζει.. δίχως συνείδηση. χωρίς νόημα και αξία. λέγει στον εαυτό του. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. . υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. επαγγελματική καταξίωση. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. σού δίδω σημασία". ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. Αντιθέτως. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. Ό όσιος Παλάμων.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. περιουσίες. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. μπορεί και να μη . Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση.

φόβο. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. 5. απόγνωση. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. Με μία μόνο λέξη. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. Βέβαια. Στα παλαιότερα χρόνια. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. το Θεό. φόβο. Εδώ χρειάζεται προσοχή. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό. Αλήθεια.. Σήμερα όμως οι . Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει.". Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. περιπαίζεται από αυτούς". Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. τούς άγιους μας. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. ακηδία. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. το συνάνθρωπο. αμφιβολία. Είναι ό αόρατος πόλεμος. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει.. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. Εκεί θα δοθεί ή μάχη.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. την Παναγία. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ.

ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. Άλλωστε. δεκαπλή. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. να φοβάται την κρίση του Θεού. τριπλή. όπως αυτή του Δαβίδ. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. προσευχή καρδιάς. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. αγάπης προς το συνάνθρωπο. Αντίθετα. Το αποτέλεσμα. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. οι πόλεμοι συνεχίζονται. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". να μισεί την αμαρτία. ή αδικία διευρύνεται. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ .«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. ή δυστυχία κυριαρχεί. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή.

Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ.12). Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. Ή μετοχή μας στη Θ. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. ή Θεία Κοινωνία. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. προκειμένου να λάβουν απάντηση. σύσωμος και σύναιμος Χριστού. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη. Χριστούγεννα. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. τη διδασκαλία τους.26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. πηγής αθανάτου γεύσασθε". Κοινωνία ως έθιμο. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. Κυρίλλου Ιεροσολύμων. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. το της Καινής Διαθήκης. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη.26). Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής.Λειτουργία). Κορ. Κοινωνία δεν είναι σούπα". Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. Κοινωνία με το εξής παράδοξο. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. " Ή Θ. άχρις ου αν έλθη"(Α. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. 11. ίνα γένη. 26. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του.

Ευχαριστία για την ψυχή. Τί φταίει. Μ. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. Κοινωνία. φοβερή και κρυστάλλινη. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. Κοινωνία. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. κεφ. Τα λόγια τους. αλλά την εβδομάδα. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. εάν ή μνήμη αγίου τινός".Χ. Ό.Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. φιλοσόφου και μάρτυρος.. τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. δηλ τον 4ον αι. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. Ευχαριστία. Ό Μ. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. έν τη Κυριακή. Πράγματι. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. μάς ελέγχουν. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου".τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν.

όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. κάτι μέσα μας μάς το λέει. Και γι' αυτό. Δόξα Σοι. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. . αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. πόσο χοροπηδούσε από χαρά.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. Το δανειζόμαστε. κανένας ασκητής. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. και όταν πια κοινωνήσωμε. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. για ανακαίνιση και για αγιασμό. για βάρος υχής. όσο μεγάλος κι αν ήταν. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. αλλά. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. σε μια ευχή της Θ. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. Ό Άγιος Ιερώνυμος. Κοινωνία. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. για βάρος ψυχής . Υιέ του Θεού. πού πρέπει να έχουμε. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. "Παντί τω λαώ". πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. έβλεπε. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. Ό ιερός Χρυσόστομος. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". Κύριε Χριστέ. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. Ούτε το πνευματικό πένθος. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". ότι έχομε μέσα μας ειρήνη.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. πόσο έλαμπε. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. πού. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. Έξ άλλου ή Θ. Όσο κι αν κλάψουμε. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. Και γι' αυτό ποτέ. Εις κατάκριμα. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού.

Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. από αμάθεια πιο πολύ. Διαμέλιζε κι αυτός. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. όταν υστέρα από λίγο. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου.Παρά ταύτα. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί.τι δεν κατανοούν. που μεταλαμβάνομε. συγχρόνως με τον Ιερέα. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. για να προσκομίσει. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. εκαίγοντο. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. αμετανόητος. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. Οι Πατέρες τον άφησαν. Άγγελος Κυρίου του . Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. τούς λάμπρυνε περισσότερο. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. απορρίπτουν ό. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. που πήγε να κοινωνήσει. Πιστεύουν ό. όμως. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. "Κάποιος Αναχωρητής. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. από την ακηδία.τι βλέπουν. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. λέγουν οι Πατέρες. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο.

σαν θαυματουργού. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. Κοινωνίας . όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. φθονεροί και άπληστοι. όπως είναι στην πραγματικότητα. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. μά καταδικάζονταν. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. ό άνθρωπος. πού ή φήμη του. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. τέλος. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. Αυτοί. Κοινωνία. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. Πήγε. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". Σαν έφτασε στη σκήτη. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. Προϋποθέσεις Θ. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. ήσαν δίκαιοι. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. προσευχήθηκε. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. Εγώ την βλέπω γυναίκα. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. ή ακηδία. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. Ό μάγος τότε. Ή αμέλεια. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. ή οκνηρία.Κοινωνία. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. από εκδίκηση. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. ήσαν πονηροί και άδικοι.

Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. π. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. Ό Κύριος. θα έπρεπε να ασθενήσει. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. . Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας.χ. που μνημονεύει ό ιερεύς. ή Υπεραγία Θεοτόκος. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. Κοινωνία. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. δ. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα.1. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. ό ιερέας τουλάχιστον. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. 9). Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. τα ιουδαϊκά. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί.

2. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. Το "Έιτζ μάς φοβίζει. ποιητής Ουρανού και Γής. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. γιατί φοβούνται τα μικρόβια. σε ένα στενό δρομάκι. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. πράγματι. οι μοιχοί και πόρνοι. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει.. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. Χωρίς κανένα. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. Εκεί. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. ενώνεται μαζί του. Και δύο λόγια για το Έητζ. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. που τυχόν υπάρχουν.. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. Πώς. ζώντων και νεκρών. . Προς Θεού όμως. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. αλλά με την αγνότητα. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. βλασφημία! Ένας Θεός. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. Κοινωνίας. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο.! Μεγάλη. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. Θεώνεται. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει. Γιατί. δεν έγινα. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα. Οι αμφιβολίες. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. Όσον για τον ασθενή αυτόν. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. μά κανένα δισταγμό. Έν τούτοις. εις την ενορίαν του. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ.

ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. Κύριε Ιησού Χριστέ. "Άνθραξ γάρ έστι. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. Προσέλθετε". Χρησιμοποιείτε εύκολα. Αγαθέ. Υιέ Θεού. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες. τούς αναξίους φλέγων". Όχι όμως. παρουσίας Σου. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας.Θεοί το πνεύμα. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. έν τη βασιλείς σου. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση. Κύριε. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. Δέσποτα φιλάνθρωπε. όπως είπαν πολλοί.ού φίλημά σοι δώσω. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών".Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη. 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. Θεουργόν Αίμα φριξον. τούς συζύγους. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. Ό Θεός μου. τον δε νουν τρέφει ξένως. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. σήμερον. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. διά το ανάξιον είναι με. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να .μνήσθητί μου Κύριε. καθάπερ ό 'Ιούδας. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. ως φιλάνθρωπος. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα. Ή αγάπη προς τούς γονείς. Καθάρισον.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. κοινωνόν με παράλαβε. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας.Ιδού. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. Του Δείπνου σου του μυστικού. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. Βέβαια. ό χιτών με ελέγχει.

Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. Τα δώρα μας. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. . Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. δηλαδή το "Πιστεύω". θυμίαμα. κοινωνεί εις κρίμα. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. στ'. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. καταργούν τα σύνορα. ενώνονται. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε. τον εγωισμό.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος.τι θέλει. Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. (Ματθ. οίνος. ε 23-24). ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. την αντιπάθεια. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί.11 Αγάπα και κάνε ό. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία.τι θέλεις". τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. πρόσφορο. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται. 4. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός.

Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. ψυχρότητα. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. αρνείται τη συγγνώμη. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. λέγει ό Παύλος. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. θα τον έσωζε το μαρτύριο. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. ολιγωρία. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. Όχι. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. Ήταν πιστός ιερεύς. 5. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Είναι αναγκαίο . Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό.

Αυτή είναι ή μάνα μου. καθώς στέκει απέναντί του. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". τους λέγει. τύπου παράγκας. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. τους έλεγε. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. . έγγαμος. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. Και μετά. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. Να αυτή! Ποιά αυτή. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. ζήτησε να εξομολογηθεί. Γι' αυτό. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. κοινώνησε.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. Έχω. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. Ντούτκο. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. Κάποιος αδελφός. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. Ξέρεις. "Σταυροδρόμι". Ό παπάς τα έχασε. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. τί λες. Και να. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. Και αφού έκλαψε. Αισθάνθηκαν δέος. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. παπά. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. Και άθεος θα πεθάνω. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. Του λέει. έστω και την ύστατη στιγμή. Εγώ είμαι άθεος. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Ή προσευχή τους πολλές φορές. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό.

Και εγώ του λέγω.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. κατά την περίοδο του πάθους του". Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες. Και αμέσως εξαφανίστηκε. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. Είχε ήδη κοινωνήσει. . "Συ ποιός είσαι". αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα.