ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ
ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΘΗΛΥΚΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ

ὁ τοῦ τῷ τὸν -

οἱ τῶν τοῖς τοὺς -

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

ἡ τῆς τῇ τὴν -

αἱ τῶν ταῖς τὰς -

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

τὸ τοῦ τῷ τὸ -

τὰ τῶν τοῖς τὰ -

Σημειώσεις: 1. Το άρθρο δεν έχει κλητική. Συνήθως όμως εμπρός από την κλητική των ονομάτων χρησιμοποιείται το κλητικό επιφώνημα (ὦ): ἐγώ σε, ὦ Φαλῖνε, ἄσµενος ἑόρακα. 2. Η αρχαία ελληνική είχε μόνο οριστικό άρθρο. Για πρόσωπα ή πράγματα αόριστα δεν υπήρχε αόριστο άρθρο (όπως στη νέα ελληνική το ένας, μία, ένα). Σε τέτοια περίπτωση οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν τα ονόματα χωρίς άρθρο: π.χ. ποταµὸς δὲ ἦν κύκλῳ (=ένας ποταµός).
1 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.gr

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΚΛΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ
Α΄ ΚΛΙΣΗ ΑΣΥΝΑΙΡΕΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Αρσενικά σε: –ας, –ης & Θηλυκά σε: –α, –η.
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)

Οι καταλήξεις του πληθυντικού είναι σε όλα τα πρωτόκλιτα ουσιαστικά ίδιες. Η γενική πληθυντικού τονίζεται πάντα στη λήγουσα και παίρνει περισπωμένη (-ῶν). Τα αρσενικά πρωτόκλιτα σε –ης έχουν κλητική ενικού σε –ᾰ–, όταν: 1. Πρόκειται για εθνικά ονόματα, 2. λήγουν σε –της, –άρχης, –µέτρης, –πώλης, –τρίβης, –ώνης. Διαφορετικά έχουν κλητική σε –η– και τα σε –ας– έχουν κλητική σε –α–. Το –α– της κατάληξης –ας– είναι πάντα μακρόχρονο. Η δοτική ενικού όλων των πρωτοκλίτων παίρνει υπογεγραμμένη (–ᾳ–, –ῃ–). Στα θηλυκά πρωτόκλιτα σε –α–: Το –α– είναι μακρόχρονο ή καθαρό, αν πριν υπάρχει φωνήεν ή –ῥ–. Το –α– είναι βραχύχρονο ή μη καθαρό, αν πριν υπάρχει σύμφωνο (εκτός του –ῥ–). Στην περίπτωση του βραχύχρονου –α–, τότε στη γενική και δοτική ενικού αυτό τρέπεται σε –η–. Στην περίπτωση του μακρόχρονου –α–, τότε αυτό διατηρείται σ’όλες τις πτώσεις του ενικού. Ό,τι είναι το –α– στην ονομαστική (μακρόχρονο ή βραχύχρονο), το ίδιο είναι και στην αιτιατική και κλητική του ενικού. Σε ορισμένες λέξεις το καθαρό –α– είναι βραχύχρονο (αυτό επηρεάζει μόνο τον τονισμό). Το α– αφού είναι καθαρό, διατηρείται σ’όλες τις πτώσεις του ενικού αριθμού. Α΄ ΚΛΙΣΗ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Αρσενικά σε: –ῆς & Θηλυκά σε: –ᾶ, –ῆ.
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)

–

Παίρνουν παντού περισπωμένη. Αν και είναι συνηρημένα, έχουν τις ίδιες καταλήξεις με τα ασυναίρετα, χωρίς βέβαια να ισχύει εδώ ο κανόνας με το καθαρό και το μη καθαρό –α– (αλλά οι συναιρέσεις: ε + α = η και ε + ᾳ = ῃ). Β΄ ΚΛΙΣΗ ΑΣΥΝΑΙΡΕΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Αρσενικά σε: –ος & Θηλυκά σε: –ος & Ουδέτερα σε: –ον.
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)

Αρσενικά και θηλυκά έχουν παντού τις ίδιες καταλήξεις. Τα ξεχωρίζουμε μόνο απ’ το άρθρο τους. Το –α– στις καταλήξεις του πληθυντικού των ουδετέρων σε –ον– είναι βραχύχρονο. Τα ουδέτερα και στους δύο αριθμούς έχουν τρεις πτώσεις όμοιες: ονομαστική, αιτιατική και κλητική. Β΄ ΚΛΙΣΗ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Αρσενικά σε: –ους & Θηλυκά σε: –ους & Ουδέτερα σε: –ουν. (βασικές συναιρέσεις: ο + ο = ου, ο + ε = ου)
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)

Τα συνηρημένα δευτερόκλιτα ουσιαστικά τονίζονται στην ίδια συλλαβή παντού, όπου τονίζεται η ονομαστική του ενικού και παίρνουν τον ίδιο τόνο. Αν τονίζονται στη λήγουσα παίρνουν παντού περισπωμένη. Διαφορετικά παίρνουν παντού οξεία.

2 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.gr

Οι καταλήξεις είναι ίδιες με τα ασυναίρετα δευτερόκλιτα, εκτός από την ονομαστική, αιτιατική και κλητική ενικού. Στα αρσενικά και θηλυκά έχουμε τις εξής καταλήξεις: ονομαστική (–ους), αιτιατική (–ουν), κλητική (–ου). Τα ουδέτερα έχουν τρεις πτώσεις όμοιες, όπως και τα ασυναίρετα, που λήγουν σε –ουν στον ενικό αριθμό, ενώ στον πληθυντικό λήγουν σε –α–. Β΄ ΚΛΙΣΗ ΑΤΤΙΚΟΚΛΙΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ Αρσενικά σε: –ως & Θηλυκά σε: –ως & Ουδέτερα σε: –ων.
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)

Φυλάγουν το –ω– σ’ όλες τις πτώσεις, συμπληρωμένο με τα σύμφωνα των καταλήξεων της ασυναίρετης β΄ κλίσης. Όπου στις καταλήξεις της β΄ κλίσης υπάρχει –ι– (υπογεγραμμένο ή προσγεγραμμένο), αυτό υπογράφεται του –ω–. Φυλάγουν στην ίδια συλλαβή τον ίδιο τόνο σ’ όλες τις πτώσεις, όπως η ονομαστική ενικού αριθμού. Έχουν όμοια ονομαστική και κλητική πτώση. Τα ουδέτερα κανονικά έχουν τρεις πτώσεις όμοιες. Έχουν πληθυντικό σε –ω– και όχι σε –α–. Αιτιατική ενικού χωρίς –ν–, δηλαδή σε –ω– σχηματίζουν τα ονόματα: ἅλως, ἕως (=αυγή), Ἄθως, Κῶς, Μίνως κ.α. Γ΄ ΚΛΙΣΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ (περιλαμβάνει ονόματα αρσενικά, θηλυκά και ουδέτερα)
(ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ – ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ)

Τα μονοσύλλαβα ονόματα της γ΄κλίσης στη γενική και δοτική όλων των αριθμών τονίζονται στη λήγουσα. Εξαιρούνται τα μονοσύλλαβα: ἡ δᾴς, ὁ θώς, τὸ οὖς, ὁ παῖς, ὁ Τρώς, τὸ φῶς, που τονίζονται στη γενική πληθυντικού στην παραλήγουσα. Το –ι– και το –α– στις καταλήξεις της γ΄ κλίσης ουσιαστικών είναι βραχύχρονα. Τα ουδέτερα ονόματα της γ΄ κλίσης έχουν τρεις πτώσεις όμοιες σε ενικό και πληθυντικό αριθμό (ονομαστική, αιτιατική και κλητική)*1. Οι μονοσύλλαβοι τύποι της ονομαστικής, αιτιατικής και κλητικής, που έχουν χαρακτήρα –ι– και –υ– (–ου–, –αυ–) παίρνουν περισπωμένη*2. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΤΡΙΤΟΚΛΙΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ
ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

ἥρως ἥρωος ἥρωι ἥρωα ἥρως

ἥρωες ἡρώων ἥρωσι(ν) ἥρωας ἥρωες

3 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.gr

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

βότρυς βότρυος βότρυϊ βότρυν βότρυ

βότρυες βοτρύων βότρυσι(ν) βότρυς βότρυες

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

ἰχθὺς ἰχθύος ἰχθύϊ ἰχθὺν ἰχθὺ

ἰχθύες ἰχθύων ἰχθύσι(ν) ἰχθῦς ἰχθύες

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

δρῦς*2 δρυὸς δρυῒ δρῦν*2 δρῦ*2

δρύες δρυῶν δρυσὶ(ν) δρῦς δρύες

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

πόλῐς πόλεως πόλει πόλιν πόλι

πόλεις πόλεων πόλεσι(ν) πόλεις πόλεις

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

πέλεκυς πελέκεως πελέκει πέλεκυν πέλεκυ

πελέκεις πελέκεων πελέκεσι(ν) πελέκεις πελέκεις

4 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.gr

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

ἄστυ*1 ἄστεως ἄστει ἄστυ*1 ἄστυ*1

ἄστη ἄστεων ἄστεσι(ν) ἄστη ἄστη

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

βοῦς βοὸς βοῒ βοῦν βοῦ

βόες βοῶν βουσὶ(ν) βοῦς βόες

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

γραῦς γραὸς γραῒ γραῦν γραῦ

γρᾶες γραῶν γραυσὶ(ν) γραῦς γρᾶες

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

ἁλιεὺς ἁλιέως - ἁλιῶς ἁλιεῖ ἁλιέα - ἁλιᾶ ἁλιεῦ

ἁλιεῖς ἁλιέων - ἁλιῶν ἁλιεῦσι(ν) ἁλιέας - ἁλιᾶς ἁλιεῖς

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ:

ἠχὼ ἠχοῦς ἠχοῖ ἠχὼ ἠχοῖ

Πληθυντικός σε µερικά, µόνο σύµφωνα µε τη β΄ κλίση.

5 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr και sapiens@sch.gr

gr .philology‐online.ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: φῶς φωτὸς φωτὶ φῶς φῶς φῶτα φώτων φωσὶ(ν) φῶτα φῶτα ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: Πάρνης (βαρύτονο) Πάρνηθος Πάρνηθι Πάρνην Πάρνη Πάρνηθες Παρνήθων Πάρνησι(ν) Πάρνηθας Πάρνηθες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ἱµὰς (οξύτονο) ἱµάντος ἱµάντι ἱµάντα ἱµὰς ἱµάντες ἱµάντων ἱµᾶσι(ν) ἱµάντας ἱµάντες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γίγας (βαρύτονο) γίγαντος γίγαντι γίγαντα γίγαν γίγαντες γιγάντων γίγασι(ν) γίγαντας γίγαντες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ὀδοὺς ὀδόντος ὀδόντι ὀδόντα ὀδοὺς ὀδόντες ὀδόντων ὀδοῦσι(ν) (ὀδόντσι – οῦσι) ὀδόντας ὀδόντες 6 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr και sapiens@sch.gr/ sapiens@otenet.

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ῥήτωρ ῥήτορος ῥήτορι ῥήτορα ῥῆτορ** ῥήτορες ῥητόρων ῥήτορσι(ν)* ῥήτορας ῥήτορες * ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα -λσ.gr/ sapiens@otenet. ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ἀνὴρ ἀνδρὸς ἀνδρὶ ἄνδρα ἄνερ ἄνδρες ἀνδρῶν ἀνδράσι(ν) ἄνδρας ἄνδρες 7 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.και -ρσ-.και το -ρεµπρός από το -σ-. παραµένουν το -λ. παραµένουν το -λ.και το -ρεµπρός από το -σ-.philology‐online.gr και sapiens@sch.gr . ** ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα βαρύτονα σε ων – ονος και ωρ – ορος. ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γείτων γείτονος γείτονι γείτονα γεῖτον** γείτονες γειτόνων γείτοσι(ν) γείτονας γείτονες ** ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα βαρύτονα σε ων – ονος και ωρ – ορος.ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γέρων γέροντος γέροντι γέροντα γέρον γέροντες γερόντων γέρουσι(ν) (γέροντσι – ουσι) γέροντας γέροντες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: σωτὴρ σωτῆρος σωτῆρι σωτῆρα σῶτερ σωτῆρες σωτήρων σωτῆρσι(ν)* σωτῆρας σωτῆρες * ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα -λσ.και -ρσ-.

gr/ sapiens@otenet.ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ∆ηµήτηρ ∆ήµητρος ∆ήµητρι ∆ήµητρα ∆ήµητερ - ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γαστὴρ γραστρὸς γαστρὶ γαστέρα γαστὴρ γαστέρες γαστέρων γαστράσι(ν) γαστέρας γαστέρες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: Σωκράτης Σωκράτους Σωκράτει Σωκράτη Σώκρατες Σωκράται Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Σωκρατῶν Σωκράταις Σωκράτας Σωκράται ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ Α΄ ΚΛΙΣΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: Περικλῆς Περικλέους Περικλεῖ Περικλέα Περίκλεις Περικλεῖς Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Περικλέων Περικλεῖς Περικλεῖς ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ Γ΄ ΚΛΙΣΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: αἰδὼς αἰδοῦς αἰδοῖ αἰδῶ αἰδὼς - 8 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr .gr και sapiens@sch.

gr και sapiens@sch. –ως ή -ατος). ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γῆρας γήρως γήρᾳ γῆρας γῆρας - Σιγµόληκτα ουδέτερα σε -ας (γεν. ΠΡΟΣΟΧΗ: Αποβάλλουν το -σανάµεσα σε 2 φωνήεντα. π. ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: πέρας πέρατος πέρατι πέρας πέρας πέρατα περάτων πέρασι(ν) πέρατα πέρατα 9 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. –ως ή -ατος).χ. –ασος ως. π.philology‐online. –ως ή -ατος). –ασος ως.ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: βέλος βέλους βέλει βέλος βέλος βέλη βελῶν βέλεσι(ν) βέλη βέλη ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: κρέας κρέως κρέᾳ κρέας κρέας κρέᾱ κρεῶν κρέασι(ν) κρέᾱ κρέᾱ ΠΡΟΣΟΧΗ: Αποβάλλουν το -σανάµεσα σε 2 φωνήεντα.χ. ΠΡΟΣΟΧΗ: Αποβάλλουν το -σανάµεσα σε 2 φωνήεντα. π.gr . –ασος ως.gr/ sapiens@otenet. ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γέρας γέρως γέρᾳ γέρας γέρας γέρᾱ γερῶν γέρασι(ν) γέρᾱ γέρᾱ Σιγµόληκτα ουδέτερα σε -ας (γεν.χ. Σιγµόληκτα ουδέτερα σε -ας (γεν.

ΑΝΩΜΑΛΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΗΣ Γ΄ ΚΛΙΣΗΣ ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: γυνὴ γυναικὸς γυναικὶ γυναῖκα γύναι γυναῖκες γυναικῶν γυναιξὶ(ν) γυναῖκας γυναῖκες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ὄνειρον ὀνείρατος ὀνείρατι ὄνειρον ὄνειρον ὀνείρατα ὀνειράτων ὀνείρασι(ν) ὀνείρατα ὀνείρατα ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ Β΄ ΚΛΙΣΗ: (ΑΡΣΕΝΙΚΟ) ὄνειρος ὀνείρου ὀνείρῳ ὄνειρον ὄνειρε ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: πρεσβευτὴς πρεσβευτοῦ πρεσβευτῇ πρεσβευτὴν πρεσβευτὰ πρέσβεις ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ πρέσβεων πρέσβεσι(ν) ΚΑΤΑ ΤΗΝ Α΄ ΚΛΙΣΗ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ πρέσβεις πρέσβεις ΚΑΤΑ ΤΗΝ Γ΄ ΚΛΙΣΗ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ναῦς νεὼς νηὶ ναῦν ναῦ νῆες νεῶν ναυσὶ(ν) ναῦς νῆες 10 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr .gr και sapiens@sch.gr/ sapiens@otenet.

philology‐online.gr/ sapiens@otenet.υἱεῖ υἱὸν υἱὲ υἱεῖς υἱέων υἱέσι(ν) υἱεῖς υἱεῖς ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: Ζεὺς ∆ιὸς ∆ιὶ ∆ία Ζεῦ - ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: µάρτυς µάρτυρος µάρτυρι µάρτυρα µάρτυς µάρτυρες µαρτύρων µάρτυσι(ν) µάρτυρας µάρτυρες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: οὖς ὠτὸς ὠτὶ οὖς οὖς ὦτα ὤτων ὠσὶ(ν) ὦτα ὦτα ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: χεὶρ χειρὸς χειρὶ χεῖρα χεὶρ χεῖρες χειρῶν χερσὶ(ν) χεῖρας χεῖρες 11 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: υἱὸς υἱοῦ .gr και sapiens@sch.gr .υἱέος υἱῷ .

Ἑρµᾶς (ὦ) Ἑρµέαι .µνᾶ τῆς µνάας .µναῖ ΟΜΟΙΩΣ: Ἀθηνᾶ Ναυσικᾶ 12 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. βάζοντας παντού περισπωμένη και πάντα στη λήγουσα. Μόνο το –εα– στον ενικό αριθμό το συναιρούν σε –η– και το –αα– σε –ᾱ–.philology‐online.Ἑρµῆν (ὦ) Ἑρµέα .ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: κύων κυνὸς κυνὶ κύνα κύον κύνες κυνῶν κυσὶ(ν) κύνας κύνες ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΛΙΣΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΛΙΤΑ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ 1.µνᾷ τὴν µνάαν .µνᾶς τῇ µνάᾳ . Στον πληθυντικό αριθμό απλώς προσθέτουμε τις γνωστές καταλήξεις των ασυναίρετων πρωτόκλιτων τύπων. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ὁ Ἑρµέας .µναῖ τῶν µναῶν . Βασικές συναιρέσεις: ε+α=η ε+ᾳ=ῃ α+α=ᾱ α+ᾳ=ᾳ 2.Ἑρµοῦ τῷ Ἑρµέᾳ .Ἑρµαῖ τῶν Ἑρµεῶν .gr .µνῶν ταῖς µνάαις .µνᾶς (ὦ) µνάαι .Ἑρµῆ οἱ Ἑρµέαι . Το ίδιο ισχύει και για τη γενική ενικού των συνηρημένων σε –ῆς–. 3.Ἑρµῶν τοῖς Ἑρµέαις .gr/ sapiens@otenet.Ἑρµαῖς τοὺς Ἑρµέας .Ἑρµῇ τὸν Ἑρµέαν .µναῖς τὰς µνάας .µνᾶν (ὦ) µνάα . Ιδιαίτερη προσοχή δείχνουμε στον τονισμό των πρωτόκλιτων συνηρημένων τύπων.Ἑρµαῖ ΟΜΟΙΩΣ: Ἀπελλῆς Θαλῆς ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ἡ µνάα .Ἑρµῆς τοῦ Ἑρµέου . Τα συνηρημένα πρωτόκλιτα ουσιαστικά έχουν και μετά τη συναίρεση τις καταλήξεις των ασυναίρετων τύπων.gr και sapiens@sch.µνᾶ αἱ µνάαι .

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ἡ συκέα .πλῷ τὸν πλόον .πλοῦ οἱ πλόοι .πλοῖ 13 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. 6. Τα φωνήεντα –ο– και –ε– των συνηρημένων δευτερόκλιτων ουσιαστικών.) ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΛΙΣΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΚΛΙΤΑ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ 4.ἔκπλους τοῦ ἐκπλόου .ἔκπλου τῷ ἐκπλόῳ . Το ίδιο ισχύει και για τη γενική και δοτική του ενικού αριθμού.ἔκπλῳ τὸν ἔκπλοον .συκᾶς (ὦ) συκέαι .πλοῖ τῶν πλόων .πλοῦν (ὦ) πλόε .συκῶν ταῖς συκέαις . όταν ακολουθεί αμέσως ο χαρακτήρας –ο–.gr/ sapiens@otenet. χάνονται κατά τη συναίρεση εμπρός από τις καταλήξεις.συκῇ τὴν συκέαν . στην οποία τονίζεται και η ονομαστική του ενικού αριθμού.πλοῦς (ὦ) πλόοι .πλοῦ τῷ πλόῳ .συκῆς τῇ συκέᾳ .συκῆ τῆς συκέας .πλοῦς τοῦ πλόου .πλῶν τοῖς πλόοις .philology‐online.συκῆν (ὦ) συκέα .ἔκπλοι τῶν ἐκπλόων . Διαφορετικά.πλοῖς τοὺς πλόους .ἔκπλων τοῖς ἐκπλόοις . Βασικές συναιρέσεις: ο + ο = ου ε + ο = ου 5.συκαῖς τὰς συκέας .ἔκπλοις τοὺς ἐκπλόους . Όλες οι πτώσεις των συνηρημένων ουσιαστικών της β΄ κλίσης τονίζονται στην ίδια συλλαβή.συκῆ αἱ συκέαι .ἔκπλοι ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ὁ πλόος . ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ΠΤΩΣΕΙΣ ὁ ἔκπλοος . συναιρούνται μ’ αυτόν σε –ου–.ἔκπλου ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ οἱ ἔκπλοοι .συκαῖ ΟΜΟΙΩΣ: ἀµυγδαλῆ ἀλωπεκῆ κυνῆ λεοντῆ ῥοδῆ γαλῆ γῆ (εν.ἔκπλουν (ὦ) ἔκπλοε .συκαῖ τῶν συκεῶν . Στον πληθυντικό αριθμό απλώς προσθέτουμε τις γνωστές καταλήξεις των ασυναίρετων δευτερόκλιτων τύπων.gr και sapiens@sch.gr .ἔκπλους (ὦ) ἔκπλοοι .

ὀστᾶ ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΛΙΣΗ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΤΙΚΟΚΛΙΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ 1. Μερικά σχηματίζουν την αιτιατική ενικού χωρίς τελικό –ν– (δηλαδή κατά την γ΄ κλίση). Φυλάγουν σε όλες τις πτώσεις τον ίδιο τόνο που έχει η ονομαστική ενικού και μάλιστα στην ίδια συλλαβή.gr . Φυλάγουν στις καταλήξεις όλων των πτώσεων το –ω– της ονομαστικής ενικού και παίρνουν υπογεγραμμένο –ι–. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ΠΤΩΣΕΙΣ ὁ πρόνεως (=πρόναος) τοῦ πρόνεω τῷ πρόνεῳ τὸν πρόνεων (ὦ) πρόνεως ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ οἱ πρόνεῳ τῶν πρόνεων τοῖς πρόνεῳς τοὺς πρόνεως (ὦ) πρόνεῳ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ἡ ἅλως (=το αλώνι) τῆς ἅλω τῇ ἅλῳ τὴν ἅλω(ν) (ὦ) ἅλως αἱ ἅλῳ τῶν ἅλων ταῖς ἅλῳς τὰς ἅλως (ὦ) ἅλῳ 14 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.ὀστᾶ τῶν ὀστέων .ὀστοῖς τὰ ὀστέα .ὀστοῦν τὰ ὀστέα . 4. όπου στις αντίστοιχες καταλήξεις της ασυναίρετης δεύτερης κλίσης υπάρχει –ι– (υπογεγραμμένο ή προσγεγραμμένο). 2.ὀστῶν τοῖς ὀστέοις .ὀστᾶ (ὦ) ὀστέα . Έχουν ονομαστική και κλητική πτώση όμοια.ὀστοῦ τῷ ὀστέῳ .philology‐online.gr και sapiens@sch.gr/ sapiens@otenet.ὀστῷ τὸ ὀστέον .ὀστοῦν τοῦ ὀστέου .ὀστοῦν (ὦ) ὀστέον .ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: τὸ ὀστέον . 3.

Προσωπική αντωνυμία (προσοχή στο γ΄ πρόσωπο): Α΄ πρόσωπο ΠΤΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΔΕΙΚΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ ἐγὼ ἐµοῦ . Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ ὅδε τοῦδε τῷδε τόνδε ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ οἵδε τῶνδε τοῖσδε τούσδε Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ ἥδε τῆσδε τῇδε τήνδε ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ αἵδε τῶνδε ταῖσδε τάσδε Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ τόδε τοῦσδε τῷδε τόδε ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τάδε τῶνδε τοῖσδε τάδε - 6. αὕτη αντίστοιχα)· προσοχή το ουδέτερο γένος χωρίς «ν». 3. Η αντωνυμία ἐκεῖνος. ἥδε.µε ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἡµεῖς ἡµῶν ἡµῖν ἡµᾶς ΕΝΙΚΟΣ σὺ σοῦ .οἱ (ἓ) Γ΄ πρόσωπο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ (σφεῖς) (σφῶν) σφίσι(ν) (σφᾶς) - 4. τοιοῦτο(ν) στο ουδέτερο γένος παίρνει τελικό «ν» κατά περίπτωση. Η αντωνυμία τοιοῦτος. τηλικόνδε στην ονομαστική και αιτιατική πτώση ενικού και πληθυντικού αριθμού 15 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.µοι ἐµὲ . τοσόνδε και τηλικόσδε.σε Β΄ πρόσωπο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ὑµεῖς ὑµῶν ὑµῖν ὑµᾶς ΕΝΙΚΟΣ (οὗ) οἷ . χωρίς τελικό «ν» στο ουδέτερο γένος και φυσικά χωρίς κλητική πτώση. 2.gr/ sapiens@otenet. αν ακολουθεί φωνήεν. τοιόνδε και τοσόσδε. αὕτη. Η αντωνυμία ὅδε. 5. τοιαύτη.σοι σὲ .ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: τὸ ἀνώγεων τοῦ ἀνώγεω τῷ ἀνώγεῳ τὸ ἀνώγεων (ὦ) ἀνώγεων τὰ ἀνώγεω τῶν ἀνώγεων τοῖς ἀνώγεῳς τὰ ἀνώγεω (ὦ) ἀνώγεω ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ 1. τόδε κλίνεται και τονίζεται όπως το άρθρο με την προσθήκη του εγκλιτικού δεικτικού μορίου «δὲ» στο τέλος της. Η αντωνυμία οὗτος. ἐκείνη. ἐκεῖνο κλίνεται ως τρικατάληκτο β΄ κλιτο επίθετο. τοιάδε. τοσήδε.σου σοὶ .philology‐online. τοῦτο (δεικτική) στον ενικό αριθμό του αρσενικού και του θηλυκού γένους έχει κλητική πτώση (οὗτος. Οι αντωνυμίες τοιόσδε.gr . τηλικήδε. 7.µου ἐµοὶ .gr και sapiens@sch. Στην ονομαστική πτώση ενικού και πληθυντικού αριθμού όλων των γενών η αντωνυμία παίρνει οξεία. Οι αντωνυμίες της αρχαίας ελληνικής γλώσσας δεν έχουν κλητική πτώση ούτε ενικού ούτε πληθυντικού αριθμού.

8.σφᾶς αὐτὰς Γ΄ πρόσωπο Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ ἑαυτὸ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἑαυτὰ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἡµῶν αὐτῶν ἡµῖν αὐταῖς ἡµᾶς αὐτὰς Β΄ πρόσωπο Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Α΄ πρόσωπο Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Β΄ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ Γ΄ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ 16 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.σφῶν αὐτῶν ἑαυταῖς . Αυτοπαθητικές αντωνυμίες (μόνο στις πλάγιες πτώσεις): Α΄ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΑΥΤΟΠΑΘΗΤΙΚΕΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ ΑΥΤΟΠΑΘΗΤΙΚΕΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ ΑΥΤΟΠΑΘΗΤΙΚΕΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ ΕΝΙΚΟΣ ἐµαυτοῦ ἐµαυτῷ ἐµαυτὸν Β΄ πρόσωπο Αρσενικό γένος ΕΝΙΚΟΣ σεαυτοῦ σεαυτῷ σεαυτὸν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ὑµῶν αὐτῶν ὑµῖν αὐτοῖς ὑµᾶς αὐτοὺς Γ΄ πρόσωπο Αρσενικό γένος ΕΝΙΚΟΣ ἑαυτοῦ ἑαυτῷ ἑαυτὸν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἑαυτῶν .σφίσιν αὐταῖς ἑαυτὰς .philology‐online.σφίσιν αὐτοῖς ἑαυτοὺς . Η επαναληπτική αντωνυμία αὐτός. αὐτὸ (χωρίς τελικό «ν» στο ουδέτερο γένος) κλίνεται σε όλες τις πτώσεις εκτός φυσικά κλητικής.gr και sapiens@sch. Κτητικές αντωνυμίες: ΕΝΑΣ ΚΤΗΤΟΡΑΣ ΓΕΝΗ ΑΡΣΕΝΙΚΟ α΄ πρόσωπο ἐµὸς ἐµὴ ἐµὸν β΄ πρόσωπο σὸς σὴ σὸν γ΄ πρόσωπο ἑὸς ἑὴ ἑὸν α΄ πρόσωπο ἡµέτερος ἡµετέρα ἡµέτερον ΚΤΗΤΙΚΕΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ ΠΟΛΛΟΙ ΚΤΗΤΟΡΕΣ β΄ πρόσωπο ὑµέτερος ὑµετέρα ὑµέτερον γ΄ πρόσωπο σφέτερος σφετέρα σφέτερον ΘΗΛΥΚΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ 11. Η οριστική αντωνυμία αὐτός.όλων των γενών παίρνουν οξεία. 10. αὐτὸ (χωρίς τελικό «ν» στο ουδέτερο γένος) κλίνεται μόνο στις πλάγιες πτώσεις. 9. αὐτή. αὐτή.gr .σφῶν αὐτῶν ἑαυτοῖς . ενώ στη γενική και δοτική ενικού και πληθυντικού όλων των γενών παίρνουν περισπωμένη.gr/ sapiens@otenet.σφᾶς αὐτοὺς ΕΝΙΚΟΣ ἑαυτῆς ἑαυτῇ ἑαυτὴν Α΄ πρόσωπο Αρσενικό γένος ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἡµῶν αὐτῶν ἡµῖν αὐτοῖς ἡµᾶς αὐτοὺς Α΄ πρόσωπο Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ ἐµαυτῆς ἐµαυτῇ ἐµαυτὴν Β΄ πρόσωπο Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ σεαυτῆς σεαυτῇ σεαυτὴν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ὑµῶν αὐτῶν ὑµῖν αὐταῖς ὑµᾶς αὐτὰς Γ΄ πρόσωπο Θηλυκό γένος ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἑαυτῶν .

Αλληλοπαθητική αντωνυμία (μόνο στον πληθυντικό αριθμό και μόνο στις πλάγιες πτώσεις): Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΑΟΡΙΣΤΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΑΟΡΙΣΤΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ἀλλήλων ἀλλήλοις ἀλλήλους Θηλυκό γένος ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ἀλλήλων ἀλλήλαις ἀλλήλας Ουδέτερο γένος ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ἀλλήλων ἀλλήλοις ἄλληλα - 13.gr και sapiens@sch.ἄττα τινῶν τισὶ(ν) τινὰ .philology‐online. Αόριστη αντωνυμία (η αντωνυμία δεῖνα ή μένει άκλιτη ή κλίνεται κατά την γ΄κλίση· τονίζεται σταθερά στην ίδια συλλαβή.τῷ τίνα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τίνες τίνων τίσι(ν) τίνας Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ τίς (πάντα οξεία) τίνος – τοῦ τίνι . Ερωτηματική αντωνυμία: Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ τίς (πάντα οξεία) τίνος – τοῦ τίνι .ἄττα - 15.τῷ τίνα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τίνες τίνων τίσι(ν) τίνας Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ τί (πάντα οξεία) τίνος – τοῦ τίνι .12. σύμφωνα με τους κανόνες τονισμού): Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ δεῖνα δεῖνος δεῖνι δεῖνα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ δεῖνες δείνων δεῖσι δεῖνας Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ δεῖνα δεῖνος δεῖνι δεῖνα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ δεῖνες δείνων δεῖσι δεῖνας Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ δεῖνα δεῖνος δεῖνι δεῖνα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ 17 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. Αόριστη αντωνυμία: Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ τὶς τινὸς – του τινὶ – τῳ τινὰ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τινὲς τινῶν τισὶ(ν) τινὰς Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ τὶς τινὸς – του τινὶ – τῳ τινὰ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τινὲς τινῶν τισὶ(ν) τινὰς Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ τὶ (πάντα οξεία) τινὸς – του τινὶ – τῳ τὶ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τινὰ .gr/ sapiens@otenet.τῷ τί ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ τίνα τίνων τίσι(ν) τίνα - 14.gr .

Η αντωνυμία ἄλλος.ἅττα - 18 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. Αναφορικές αντωνυμίες: Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ ὃς οὗ ᾧ ὃν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ οἳ ὧν οἷς οὓς Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ ἣ ἧς ᾗ ἣν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ αἳ ὧν αἷς ἃς Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ ὃ οὗ ᾧ ὃ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἃ ὧν οἷς ἃ - Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ ὅστις οὗτινος .ὅτου ᾧτινι . ἀµφότερα κλίνεται ως τρικατάληκτο επίθετο της β΄ κλίσης μόνο στον πληθυντικό αριθμό. Επιμεριστικές αντωνυμίες: Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ πᾶς παντὸς παντὶ πάντα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ πάντες πάντων πᾶσι(ν) πάντας ΕΠΙΜΕΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΕΠΙΜΕΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΕΠΙΜΕΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ ΕΠΙΜΕΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ πᾶσα πάσης πάσῃ πᾶσαν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ πᾶσαι πασῶν πάσαις πάσας Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ πᾶν παντὸς παντὶ πᾶν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ πάντα πάντων πᾶσι(ν) πάντα - Αρσενικό γένος ΠΤΩΣΕΙΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΟΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ΚΛΗΤΙΚΗ ΕΝΙΚΟΣ οὐδεὶς οὐδενὸς οὐδενὶ οὐδένα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ οὐδένες οὐδένων οὐδέσι(ν) οὐδένας - Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ οὐδεµία οὐδεµιᾶς οὐδεµιᾷ οὐδεµίαν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ οὐδὲν οὐδενὸς οὐδενὶ οὐδὲν ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ 17.ἅττα ὧντινων οἷστισι(ν) ἅτινα .τι οὗτινος . ἄλλη.τι ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ἅτινα .gr και sapiens@sch.16.ὅτῳ ὅντινα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ οἵτινες ὧντινων οἷστισι(ν) οὕστινας - Θηλυκό γένος ΕΝΙΚΟΣ ἥτις ἧστινος ᾗτινι ἥντινα ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ αἵτινες ὧντινων αἷστισι(ν) ἅστινας - Ουδέτερο γένος ΕΝΙΚΟΣ ὅ.gr . 19. ἄλλο κλίνεται ως τρικατάληκτο επίθετο της β΄ κλίσης σε –ος. ἀµφότεραι.gr/ sapiens@otenet. Η αντωνυμία ἀµφότεροι.ὅτῳ ὅ. – ον. –η.philology‐online. αλλά χωρίς τελικό «ν» στο ουδέτερο γένος. 18.ὅτου ᾧτινι .

ἡ καλλίων – τὸ κάλλιον ὁ. ἡ ἀµείνων – τὸ ἄµεινον ὁ. ἡ πλείων – τὸ πλέον ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟΣ ΒΑΘΜΟΣ αἴσχιστος ἔχθιστος ἐχθρότατος ἥδιστος κάλλιστος µέγιστος ῥᾷστος τάχιστος ἄριστος βέλτιστος κράτιστος λῷστος κάκιστος χείριστος µακρότατος µήκιστος µικρότατος ἐλάχιστος ἥκιστα ὀλίγιστος πλεῖστος ἀγαθὸς κακὸς µακρὸς µικρὸς ὀλίγος πολὺς 19 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἡ θάττων – τὸ θᾶττον ὁ. ἡ ῥᾴων – τὸ ῥᾷον ὁ. ἡ βελτίων – τὸ βέλτιον ὁ.philology‐online. ἡ ἐλάττων – τὸ ἔλαττον ὁ. ἡ αἰσχίων – τὸ αἴσχιον ὁ. ἡ κακίων – τὸ κάκιον ὁ. ἡ ἐχθίων – τὸ ἔχθιον ἐχθρότερος ὁ. ἡ ἡδίων – τὸ ἥδιον ὁ. ἡ χείρων – τὸ χεῖρον µακρότερος µικρότερος ὁ. ἡ λῴων – τὸ λῷον ὁ. ἡ ἥττων – τὸ ἧττον ὁ.gr/ sapiens@otenet.gr .gr και sapiens@sch. ἡ µείζων – τὸ µεῖζον ὁ. ἡ κρείττων – τὸ κρεῖττον ὁ. ἡ µείων – τὸ µεῖον ὁ.ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΩΜΑΛΩΝ ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΩΝ ΘΕΤΙΚΟΣ ΒΑΘΜΟΣ αἰσχρὸς ἐχθρὸς ἡδὺς καλὸς µέγας ῥᾴδιος ταχὺς ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ὁ.

τέσσαρα πέντε ἕξ ἑπτὰ ὀκτὼ ἐννέα δέκα πρῶτος.philology‐online.gr/ sapiens@otenet. µία. τρία τέσσαρες. πρώτη. πρῶτον δεύτερος – α – ον τρίτος – η – ον τέταρτος – η – ον πέµπτος – η – ον ἕκτος – η – ον ἕβδοµος – η – ον ὄγδοος – η – ον ἔνατος – η – ον δέκατος – η – ον ἁπλοῦς διπλοῦς τριπλοῦς τετραπλοῦς πενταπλοῦς ἑξαπλοῦς ἑπταπλοῦς ὀκταπλοῦς ἐννεαπλοῦς δεκαπλοῦς διπλάσιος τριπλάσιος τετραπλάσιος πενταπλάσιος ἑξαπλάσιος ἑπταπλάσιος ὀκταπλάσιος ἐννεαπλάσιος δεκαπλάσιος δευτεραῖος τριταῖος τεταρταῖος πεµπταῖος ἐναταῖος δεκαταῖος µονὰς δυὰς τριὰς τετρὰς πεµπτὰς ἑξὰς ἅπαξ δὶς τρὶς τετράκις πεντάκις ἑξάκις ἑπτὰς – ἑβδοµὰς ἑπτάκις ὀκτὰς ἐννεὰς δεκὰς ὀκτάκις ἐνάκις δεκάκις 20 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr . ἕν δύο τρεῖς.gr και sapiens@sch.ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΩΝ (1‐10) ΑΡΑΒΙΚΑ ΨΗΦΙΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΑΚΤΙΚΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 α΄ β΄ γ΄ δ΄ ε΄ ς΄ ζ΄ η΄ θ΄ ι΄ εἷς.

ὁπηνίκα – ἐπεί. Συμπερασματικοί Ειδικοί Υποθετικοί εἰ. 21 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἀλλὰ µήν (=αλλά όµως). Αντιθετικοί ‐ Εναντιωματικοί Παραχωρητικοί ‐ Ενδοτικοί Χρονικοί Αιτιολογικοί Τελικοί ἵνα. µέντοι. ἄχρι.philology‐online. οὖν. γάρ – ὅτι. ἤτοι. Διαζευκτικοί ‐ Διαχωριστικοί ἤ. ἐπειδὴ – ὅταν. ὡς.gr . ὁπόταν. ἐπεί. µέν. εἰ καί. ἐάν. ὡς. ἤντε. ἄρα.ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΥΝΔΕΣΜΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Συμπλεκτικοί ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ τε. δή. ἐάντε. ὡς. µέχρι. ἐπειδὰν – ἕως. ἀτάρ (=όµως).gr/ sapiens@otenet. ἤν. ὅπως. µήν (=όµως). οὐ µὴν ἀλλά (=αλλά όµως). πρίν. τοιγαροῦν – οὔκουν. διότι. Ενδοιαστικοί ‐ Διστακτικοί µή. καὶ ἄν. ἄντε. ἂν καὶ – καὶ εἰ. ἄν. οὐκοῦν – ὥστε. εἴτε. οὔτε. καίτοι (=και όµως). ὡς – ὅτε. καὶ µήν (=και όµως). ὁπότε – ὁσάκις. µὴ οὐ. ὅτι. ἀλλά. µηδέ. µήτε – οὐδέ. ἐπάν. τοίνυν. µηδ’ ἐάν (=ούτε και αν) – καίπερ (=αν και). ὁποσάκις – ἡνίκα. οὐδ’ ἐάν. κἄν (=και αν ακόµη). δῆτα. τοιγάρτοι. οὐδ’ εἰ. ἔστε. καί.gr και sapiens@sch. ἐπειδή. ὅµως. ὡς (=για να). δέ.

τ.χ. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ (περιφραστικά) ἐσόµενος ἐσοµένη ἐσόµενον γενοῦ γενέσθω γένεσθε γενέσθων γενέσθωσαν µ.gr .ὄντων ἔστωσαν ὤν οὖσα ὄν εἶναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ - - - - - - ἐσοίµην ἔσοιο ἔσοιτο ἐσοίµεθα ἔσοισθε ἔσοιντο γενοίµην γένοιο γένοιτο γενοίµεθα γένοισθε γένοιντο µ. 22 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online. παρακείμενος και υπερσυντέλικος του βοηθητικού ρήματος εἰµὶ αναπληρώνονται από το ρήμα γίγνοµαι.χ.gr/ sapiens@otenet.ἔσει ἔσται ἐσόµεθα ἔσεσθε ἔσονται ἐγενόµην ἐγένου ἐγένετο ἐγενόµεθα ἐγένεσθε ἐγένοντο γέγονα γέγονας γέγονε γεγόναµεν γεγόνατε γεγόνασι(ν) ἐγεγόνειν ἐγεγόνεις ἐγεγόνει ἐγεγόνεµεν ἐγεγόνετε ἐγεγόνεσαν ὦ ᾖς ᾖ ὦµεν ἦτε ὦσι(ν) εἴην εἴης εἴη εἴηµεν – εἶµεν εἴητε – εἶτε εἴησαν – εἶεν ἴσθι ἔστω ἔστε ἔστων . ΠΡΚ + προστακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ (περιφραστικά) ἔσεσθαι γένωµαι γένῃ γένηται γενώµεθα γένησθε γένωνται µ.gr και sapiens@sch.ΤΟ ΡΗΜΑ εἰµὶ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο εἰµὶ εἶ ἐστὶ(ν) ἐσµὲν ἐστὲ εἰσὶ(ν) ἦν ἦσθα ἦν ἦµεν ἦτε ἦσαν ἔσοµαι ἔσῃ .χ. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ (περιφραστικά) γενόµενος γενοµένη γενόµενον γενέσθαι γεγονὼς γεγονυῖα γεγονὸς γεγονέναι - - - - - Σημείωση: Ο αόριστος.τ.τ.

ουσιαστικά αντιπροσωπεύει και τις καταλήξεις στην κλίση των μετοχών για όλα τα ρήματα ενεργητικής φωνής της α΄ συζυγίας. 23 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.philology‐online.gr/ sapiens@otenet.gr .gr και sapiens@sch. όπως την παρουσιάζει ο παραπάνω πίνακας.ΚΛΙΣΗ ΜΕΤΟΧΗΣ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΤΟΥ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ εἰµὶ ΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΘΗΛΥΚΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ ὢν ὄντος ὄντι ὄντα ὢν ὄντες ὄντων οὖσι(ν) ὄντας ὄντες ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: οὖσα οὔσης οὔσῃ οὖσαν οὖσα οὖσαι οὐσῶν οὔσαις οὔσας οὖσαι ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ: ΓΕΝΙΚΗ: ΔΟΤΙΚΗ: ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ: ΚΛΗΤΙΚΗ: ὂν ὄντος ὄντι ὂν ὂν ὄντα ὄντων οὖσι(ν) ὄντα ὄντα Σημείωση: Η κλίση της μετοχής ενεστώτα του βοηθητικού ρήματος εἰµί. με τις ανάλογες φυσικά τροποποιήσεις στον τονισμό.

philology‐online. 2. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ (περιφραστικά) ή λελύκω λελύκῃς κ. Οι τύποι του γ΄ πληθυντικού προσώπου της προστακτικής σε –ντων είναι πιο εύχρηστοι από τους τύπους σε –τωσαν.τ. Οι δεύτεροι τύποι της ευκτικής αορίστου λέγονται αιολικοί και είναι πιο εύχρηστοι από τους άλλους. κανονικά σχηματίζεται μόνο περιφραστικός τύπος.gr/ sapiens@otenet.Ενεργητική Φωνή ρ.χ.gr . ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ (περιφραστικά) ή λελύκοιµι λελύκοις κ. λῡ .λ.ω) Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο λύω λύεις λύει λύοµεν λύετε λύουσι(ν) ἔλυον ἔλυες ἔλυε ἐλύοµεν ἐλύετε ἔλυον λύσω λύσεις λύσει λύσοµεν λύσετε λύσουσι(ν) ἔλυσα ἔλυσας ἔλυσε ἐλύσαµεν ἐλύσατε ἔλυσαν λέλυκα λέλυκας λέλυκε λελύκαµεν λελύκατε λελύκασι(ν) ἐλελύκειν ἐλελύκεις ἐλελύκει ἐλελύκεµεν ἐλελύκετε ἐλελύκεσαν λύω λύῃς λύῃ λύωµεν λύητε λύωσι(ν) λύοιµι λύοις λύοι λύοιµεν λύοιτε λύοιεν λύε λυέτω λύετε λυόντων – λυέτωσαν λύων λύουσα λῦον λύειν ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ 1.τ.τ. λύω (θ.χ. (µονολεκτικά) λύσων λύσουσα λῦσον λῦσον λυσάτω λύσατε λυσάντων – λυσάτωσαν µ. ΠΡΚ + προστακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ λύσειν λύσω λύσῃς λύσῃ λύσωµεν λύσητε λύσωσι(ν) µ.χ. (µονολεκτικά) λύσας λύσασα λῦσαν λῦσαι λελυκὼς λελυκυῖα λελυκὸς λελυκέναι - - - - - ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: Ο περιφραστικός ΠΡΚ στην υποτακτική και ευκτική έγκλιση της ενεργητικής φωνής είναι πιο εύχρηστος από τον μονολεκτικό. - - - - - - λύσοιµι λύσοις λύσοι λύσοιµεν λύσοιτε λύσοιεν λύσαιµι λύσαις – λύσειας λύσαι – λύσειε(ν) λύσαιµεν λύσαιτε λύσαιεν – λύσειαν µ. 3. 24 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.τ.gr και sapiens@sch.λ.τ. Στην προστακτική έγκλιση όμως του ίδιου χρόνου της ίδιας φωνής.

philology‐online. Οι τύποι του γ΄ πληθυντικού της προστακτικής σε –σθων είναι πιο εύχρηστοι από τους τύπους σε –σθωσαν.τ. ὄψει. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ λελυµένος λελυµένη λελυµένον λελύσθαι - - - - - ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: Οι τύποι του β΄ ενικού της μέσης φωνής σε –ει έγιναν αργότερα πιο εύχρηστοι από τους αρχαιότερους τύπους σε -ῃ. Στην προστακτική της μέσης φωνής ο μονολεκτικός παρακείμενος είναι πιο εύχρηστος από τον περιφραστικό (λελυµένος – η – ον ἴσθι.χ.Μέση Φωνή – Μέση Διάθεση ρ. 3. οἴει. Αλλά γράφεται πάντα με –ει το β΄ ενικό των ρημάτων βούλοµαι. 25 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.οµαι) Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο λύοµαι λύῃ . - - - - - - λυσοίµην λύσοιο λύσοιτο λυσοίµεθα λύσοισθε λύσοιντο λυσαίµην λύσαιο λύσαιτο λυσαίµεθα λύσαισθε λύσαιντο λυσόµενος λυσοµένη λυσόµενον λῦσαι λυσάσθω λύσασθε λυσάσθων – λυσάσθωσαν λέλυσο λελύσθω λέλυσθε λελύσθων – λελύσθωσαν λύσεσθαι λύσωµαι λύσῃ λύσηται λυσώµεθα λύσησθε λύσωνται λυσάµενος λυσαµένη λυσάµενον λύσασθαι µ.gr .λύσει λύσεται λυσόµεθα λύσεσθε λύσονται ἐλυσάµην ἐλύσω ἐλύσατο ἐλυσάµεθα ἐλύσασθε ἐλύσαντο λέλυµαι λέλυσαι λέλυται λελύµεθα λέλυσθε λέλυνται ἐλελύµην ἐλέλυσο ἐλέλυτο ἐλελύµεθα ἐλέλυσθε ἐλέλυντο λύωµαι λύῃ λύηται λυώµεθα λύησθε λύωνται λυοίµην λύοιο λύοιτο λυοίµεθα λύοισθε λύοιντο λύου λυέσθω λύεσθε λυέσθων – λυέσθωσαν λυόµενος λυοµένη λυόµενον λύεσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ 1. ὄψοµαι: βούλει.λ.gr/ sapiens@otenet. λῡ .).λύει λύεται λυόµεθα λύεσθε λύονται ἐλυόµην ἐλύου ἐλύετο ἐλυόµεθα ἐλύεσθε ἐλύοντο λύσοµαι λύσῃ . οἴοµαι. ἔστω κ. λύοµαι (θ.τ. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ µ.χ.τ. 2.gr και sapiens@sch.

). 6.ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ ΜΕ ΜΕΣΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ ΜΕ ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ µ. οἴει.λ.χ.χ. ΔΗΛΑΔΗ ΤΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΑ ΡΗΜΑΤΑ. ὄψει.gr . - - - - - - λυθησοίµην λυθήσοιο λυθήσοιτο λυθησοίµεθα λυθήσοισθε λυθήσοιντο λυθείην λυθείης λυθείη λυθείηµεν-θεῖµεν λυθείητε-θεῖτε λυθείησαν-θεῖεν λυθησόµενος λυθησοµένη λυθησόµενον λύθητι λυθήτω λύθητε λυθέντων – λυθήτωσαν λέλυσο λελύσθω λέλυσθε λελύσθων – λελύσθωσαν λυθήσεσθαι λυθῶ λυθῇς λυθῇ λυθῶµεν λυθῆτε λυθῶσι(ν) λυθεὶς λυθεῖσα λυθὲν λυθῆναι µ. ἔστω κ.τ.ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΠΑΘ. Στην προστακτική της μέσης φωνής ο μονολεκτικός παρακείμενος είναι πιο εύχρηστος από τον περιφραστικό (λελυµένος – η – ον ἴσθι. ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΟΡΙΣΤΟ. ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ ΧΩΡΙΣΤΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ ΤΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣΤΟΥΣ ΤΑ ΠΑΘΗΤΙΚΑ Μέση Φωνή – Παθητική Διάθεση ρ. Οι τύποι του γ΄ πληθυντικού της προστακτικής σε –σθων είναι πιο εύχρηστοι από τους τύπους σε –σθωσαν. 26 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. οἴοµαι.gr/ sapiens@otenet. 5.λύει λύεται λυόµεθα λύεσθε λύονται ἐλυόµην ἐλύου ἐλύετο ἐλυόµεθα ἐλύεσθε ἐλύοντο λυθήσοµαι λυθήσῃ λυθήσει λυθήσεται λυθησόµεθα λυθήσεσθε λυθήσονται ἐλύθην ἐλύθης ἐλύθη ἐλύθηµεν ἐλύθητε ἐλύθησαν λέλυµαι λέλυσαι λέλυται λελύµεθα λέλυσθε λέλυνται ἐλελύµην ἐλέλυσο ἐλέλυτο ἐλελύµεθα ἐλέλυσθε ἐλέλυντο λύωµαι λύῃ λύηται λυώµεθα λύησθε λύωνται λυοίµην λύοιο λύοιτο λυοίµεθα λύοισθε λύοιντο λύου λυέσθω λύεσθε λυέσθων – λυέσθωσαν λυόµενος λυοµένη λυόµενον λύεσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΠΑΘ.οµαι) Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο λύοµαι λύῃ . λῡ . Αλλά γράφεται πάντα με –ει το β΄ ενικό των ρημάτων βούλοµαι.philology‐online. ὄψοµαι: βούλει. λύοµαι (θ.τ. ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΝΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ λελυµένος λελυµένη λελυµένον λελύσθαι - - - - - ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: Οι τύποι του β΄ ενικού της μέσης φωνής σε –ει έγιναν αργότερα πιο εύχρηστοι από τους αρχαιότερους τύπους σε -ῃ.gr και sapiens@sch.τ.ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ 4.

gr . Το απαρέμφατο τονίζεται πάντα στην παραλήγουσα και παίρνει οξεία (ισχύει και για τα σύνθετα ρήματα).Φ. στην παραλήγουσα (π. σχοῦ . Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο ἔβαλον ἔβαλες ἔβαλε ἐβάλοµεν ἐβάλετε ἔβαλον Οριστική βάλω βάλῃς βάλῃ βάλωµεν βάλητε βάλωσι(ν) Υποτακτική βάλοιµι βάλοις βάλοι βάλοιµεν βάλοιτε βάλοιεν Ευκτική βάλε βαλέτω βάλετε βαλόντων – βαλέτωσαν Προστακτική βαλὼν βαλοῦσα βαλὸν βαλεῖν ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ Μ. 3. Μετοχή Απαρέµφατο ἐβαλόµην ἐβάλου ἐβάλετο ἐβαλόµεθα ἐβάλεσθε ἐβάλοντο βάλωµαι βάλῃ βάληται βαλώµεθα βάλησθε βάλωνται βαλοίµην βάλοιο βάλοιτο βαλοίµεθα βάλοισθε βάλοιντο βαλοῦ βαλέσθω βάλεσθε βαλέσθων – βαλέσθωσαν βαλόµενος βαλοµένη βαλόµενον βαλέσθαι ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: Για την Ενεργητική Φωνή: 1.παράσχου). εὑρίσκω. Τα ρήματα αυτά στο β΄ ενικό της προστακτικής του αορίστου β΄ ανεβάζουν πάντα τον τόνο.philology‐online. Στα σύνθετα ρήματα ο τόνος της προστακτικής του ενεργητικού αορίστου β΄ στο δεύτερο ενικό πρόσωπο αναβιβάζεται μόνο όταν: α) η προστακτική είναι μονοσύλλαβη ή β) η πρόθεση είναι δισύλλαβη. 27 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.Φ. τονίζεται στην λήγουσα (ἐλθέ. λέγω και ὁρῶ (όταν δεν είναι σύνθετο).χ. ἰδέ).gr και sapiens@sch. εὑρέ.ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ Α΄ ΣΥΖΥΓΙΑ ΡΗΜΑΤΩΝ Ε.gr/ sapiens@otenet. όταν είναι σύνθετα. Για τη Μέση Φωνή: 1. λαβέ. Το β΄ ενικό πρόσωπο της προστακτικής της ενεργητικής φωνής των ρημάτων ἔρχοµαι. Ο τόνος ανεβαίνει όμως. Το β΄ ενικό της προστακτικής τονίζεται στη λήγουσα. 2. εἰπέ. Το απαρέμφατο τονίζεται πάντα στην λήγουσα και παίρνει περισπωμένη (ισχύει και για τα σύνθετα ρήματα). 2. λαµβάνω. αν το ρήμα είναι σύνθετο με δισύλλαβη πρόθεση.

ΑΟΡΙΣΤΟΙ Β΄ (ΟΙ ΠΙΟ ΣΥΧΝΟΙ) ΠΙΝΑΚΑΣ ΡΗΜΑΤΩΝ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ἄγω αἱρέω(ῶ) αἱρέοµαι(οῦµαι) αἰσθάνοµαι ἁλίσκοµαι ἁµαρτάνω ἀπόλλυµαι βάλλω βάλλοµαι γιγνώσκω γίγνοµαι ἕποµαι ἔρχοµαι ἐρωτάω(ῶ) ἐσθίω εὑρίσκω ἔχω ἔχοµαι θέω – τρέχω θνῄσκω ἀφικνέοµαι(οῦµαι) ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ἤγαγον εἷλον εἱλόµην ἠσθόµην ἑάλων ἥµαρτον ἀπωλόµην ἔβαλον ἐβαλόµην ἔγνων ἐγενόµην ἑσπόµην ἦλθον ἠρόµην ἔφαγον ηὗρον ἔσχον ἐσχόµην ἔδραµον ἀπέθανον ἀφικόµην ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ λαγχάνω λαµβάνω λανθάνω λέγω λείπω λείποµαι µανθάνω ὁράω(ῶ) ὁράοµαι(ῶµαι) πάσχω πείθω πείθοµαι πίπτω πυνθάνοµαι τέµνω τέµνοµαι τυγχάνω φέρω φεύγω τρέποµαι ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ἔλαχον ἔλαβον ἔλαθον εἶπον ἔλιπον ἐλιπόµην ἔµαθον εἶδον εἰδόµην ἔπαθον ἔπιθον ἐπιθόµην ἔπεσον ἐπυθόµην ἔτεµον ἐτεµόµην ἔτυχον ἤνεγκον ἔφυγον ἐτραπόµην 28 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr και sapiens@sch.gr .gr/ sapiens@otenet.philology‐online.

ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΡΗΜΑΤΑ ‐ Α΄ ΤΑΞΗ (τιµάω-ῶ και τιµάοµαι-ῶµαι) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο τιµάω-τιµῶ τιµάεις-τιµᾷς τιµάει-τιµᾷ τιµάοµεν-τιµῶµεν τιµάετε-τιµᾶτε τιµάουσι(ν)-τιµῶσι(ν) ἐτίµαον-ἐτίµων ἐτίµαες-ἐτίµας ἐτίµαε-ἐτίµα ἐτιµάοµεν-ἐτιµῶµεν ἐτιµάετε-ἐτιµᾶτε ἐτίµαον-ἐτίµων τιµήσω τιµήσεις τιµήσει τιµήσοµεν τιµήσετε τιµήσουσι(ν) ἐτίµησα ἐτίµησας ἐτίµησε ἐτιµήσαµεν ἐτιµήσατε ἐτίµησαν τετίµηκα τετίµηκας τετίµηκε τετιµήκαµεν τετιµήκατε τετιµήκασι(ν) ἐτετιµήκειν ἐτετιµήκεις ἐτετιµήκει ἐτετιµήκεµεν ἐτετιµήκετε ἐτετιµήκεσαν τιµάω-τιµῶ τιµάῃς-τιµᾷς τιµάῃ-τιµᾷ τιµάωµεν-τιµῶµεν τιµάητε-τιµᾶτε τιµάωσι(ν)-τιµῶσι(ν) τιµάοις-τιµῷς τιµάοι-τιµῷ τιµάοιµεν-τιµῷµεν τιµάοιτε-τιµῷτε τιµάοιεν-τιµῷεν (τιµῴη) (τιµῴης) - - - - - τιµήσοιµι τιµήσοις τιµήσοι τιµήσοιµεν τιµήσοιτε τιµήσοιεν τιµήσαιµι τιµήσαις-τιµήσειας τιµήσαι-τιµήσειε τιµήσαιµεν τιµήσαιτε τιµήσαιεντιµήσειαν τετιµήκοιµι τετιµήκοις τετιµήκοι τετιµήκοιµεν τετιµήκοιτε τετιµήκοιεν (και περιφραστικά) µ.gr/ sapiens@otenet.χ.gr τετιµηκέναι - τετιµηκὼς τετιµηκυῖα τετιµηκὸς τιµῆσαι τιµήσειν τιµάεν-τιµᾶν - (τιµῴην) τιµάων-τιµῶν τιµάουσα-τιµῶσα τιµάον-τιµῶν τιµάοιµι-τιµῷµι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ τίµαε-τίµα τιµάετω-τιµάτω τιµάετε-τιµᾶτε τιµαόντων-τιµώντων τιµαέτωσαντιµάτωσαν .χ.χ. ΕΝΣ του ρ. ΕΝΣ του ρ. εἰµὶ τιµήσων τιµήσουσα τιµῆσον - τιµήσω τιµήσῃς τιµήσῃ τιµήσωµεν τιµήσητε τιµήσωσι(ν) τετιµήκω τετιµήκῃς τετιµήκῃ τετιµήκωµεν τετιµήκητε τετιµήκωσι(ν) (και περιφραστικά) µ.philology‐online.τ.τ.τ. ΠΡΚ + ευκτ. εἰµὶ τίµησον τιµησάτω τιµήσατε τιµησάντωντιµησάτωσαν µ.gr και sapiens@sch. ΠΡΚ + υποτ. ΠΡΚ + προστακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ τιµήσας τιµήσασα τιµῆσαν ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - - 29 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.

χ. ου = ω / α + οι = ῳ.ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή τιµαόµενος-τιµώµενος τιµαοµένη-τιµωµένη τιµαόµενον-τιµώµενον Απαρέµφατο τιµάεσθαι-τιµᾶσθαι τιµάοµαι-τιµῶµαι τιµάῃ-τιµᾷ τιµάεται-τιµᾶται τιµαόµεθα-τιµώµεθα τιµάεσθε-τιµᾶσθε τιµάονται-τιµῶνται ἐτιµαόµην-ἐτιµώµην ἐτιµάου-ἐτιµῶ ἐτιµάετο-ἐτιµᾶτο ἐτιµαόµεθα-ἐτιµώµεθα ἐτιµάεσθε-ἐτιµᾶσθε ἐτιµάοντο-ἐτιµῶντο τιµήσοµαι τιµήσῃ (-ει) τιµήσεται τιµησόµεθα τιµήσεσθε τιµήσονται ἐτιµησάµην ἐτιµήσω ἐτιµήσατο ἐτιµησάµεθα ἐτιµήσασθε ἐτιµήσαντο τετίµηµαι τετίµησαι τετίµηται τετιµήµεθα τετίµησθε τετίµηνται ἐτετιµήµην ἐτετίµησο ἐτετίµητο ἐτετιµήµεθα ἐτετίµησθε ἐτετίµηντο τιµάωµαι-τιµῶµαι τιµάῃ-τιµᾷ τιµάηται-τιµᾶται τιµαώµεθα-τιµώµεθα τιµάησθε-τιµᾶσθε τιµάωνται-τιµῶνται τιµαοίµην-τιµῴµην τιµάοιο-τιµῷο τιµάοιτο-τιµῷτο τιµαοίµεθα-τιµῴµεθα τιµάοισθε-τιµῷσθε τιµάοιντο-τιµῷντο τιµάου-τιµῶ τιµαέσθω-τιµάσθω τιµάεσθε-τιµᾶσθε τιµαέσθων-τιµάσθων τιµαέσθωσαντιµάσθωσαν τιµησόµενος τιµησοµένη τιµησόµενον - - τιµήσωµαι τιµήσῃ τιµήσηται τιµησώµεθα τιµήσησθε τιµήσωνται µ.gr/ sapiens@otenet. Τα ρήματα ζήω-ῶ. 2. 4. δηλαδή το μέλλοντα. ῃ = ᾳ / α + ο.gr τετιµῆσθαι - τιµήσασθαι τιµήσεσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ - - - - - τιµησοίµην τιµήσοιο τιµήσοιτο τιµησοίµεθα τιµήσοισθε τιµήσοιντο .τ. δηλαδή τιµὰ . ω. 30 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ τιµησαίµην τιµήσαιο τιµήσαιτο τιµησαίµεθα τιµήσαισθε τιµήσαιντο µ. παρακείμενο και υπερσυντέλικο.τ. εμπρός από το σύμφωνο των καταλήξεων.χ. 3. έχουν όμως –η– ή –ῃ–. Κλίνονται γενικά στον ΕΝΣ και τον ΠΡΤ κατά τα ρήματα σε –άω. Τα συνηρημένα ρήματα που ανήκουν στην α΄ τάξη σχηματίζουν τους υπόλοιπους χρόνους. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ τίµησαι τιµησάσθω τιµήσασθε τιµησάσθωντιµησάσθωσαν τετίµησο τετιµήσθω τετίµησθε τετιµήσθωντετιµήσθωσαν τιµησάµενος τιµησαµένη τιµησάµενον τετιµηµένος τετιµηµένη τετιµηµένον ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - - 1. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ Α΄ ΤΑΞΗ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΥΝΑΙΡΕΣΕΙΣ: α + ε. η = ᾱ / α + ει. αόριστο. Στο απαρέμφατο της ενεργητικής φωνής το –ᾰ– συναιρείται με την αρχική κατάληξη του απαρεμφάτου –εν σε –ᾶν.philology‐online. πεινήω-ῶ.εν τιµᾶν κι όχι τιµὰ ειν τιµᾷν. διψήω-ῶ και χρήοµαι-ῶµαι έχουν χαρακτήρα –η– κι όχι –ᾰ– στο θέμα τους.gr και sapiens@sch. όπου τα ρήματα σε –άω έχουν –ᾱ– ή –ᾳ–. με ΕΚΤΑΣΗ του βραχύχρονου χαρακτήρα –ᾰ– του θέματος σε –η–.

φ.gr/ sapiens@otenet.χ.τ. εἰµὶ ποίησον ποιησάτω ποιήσατε ποιησάντωνποιησάτωσαν µ.χ. ΠΡΚ + ευκτ.τ. ΠΡΚ + προστακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ποιήσας ποιήσασα ποιῆσαν ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - - 31 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ΕΝΣ του ρ.philology‐online.gr και sapiens@sch.ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΡΗΜΑΤΑ ‐ Β΄ ΤΑΞΗ (ποιέω-ῶ και ποιέοµαι-οῦµαι) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Α. ΕΝΣ του ρ.τ.ρ.τ. ΠΡΚ + υποτ.π.χ. ποιέω-ποιῶ ποιέεις-ποιεῖς ποιέει-ποιεῖ ποιέοµεν-ποιοῦµεν ποιέετε-ποιεῖτε ποιέουσι(ν)-ποιοῦσι(ν) ἐποίεον-ἐποίουν ἐποίεες-ἐποίεις ἐποίεε-ἐποίει ἐποιέοµεν-ἐποιοῦµεν ἐποιέετε-ἐποιεῖτε ἐποίεον-ἐποίουν ποιήσω ποιήσεις ποιήσει ποιήσοµεν ποιήσετε ποιήσουσι(ν) ἐποίησα ἐποίησας ἐποίησε ἐποιήσαµεν ἐποιήσατε ἐποίησαν πεποίηκα πεποίηκας πεποίηκε πεποιήκαµεν πεποιήκατε πεποιήκασι(ν) ἐπεποιήκειν ἐπεποιήκεις ἐπεποιήκει ἐπεποιήκεµεν ἐπεποιήκετε ἐπεποιήκεσαν ποιέω-ποιῶ ποιέῃς-ποιῇς ποιέῃ-ποιῇ ποιέωµεν-ποιῶµεν ποιέητε-ποιῆτε ποιέωσι(ν)-ποιῶσι(ν) ποιέοις-ποιοῖς ποιέοι-ποιοῖ ποιέοιµεν-ποιοῖµεν ποιέοιτε-ποιεῖτε ποιέοιεν-ποιοῖεν (ποιοίη) (ποιοίης) (ποιεέτωσαν-ποιείτωσαν) - - - - - ποιήσοιµι ποιήσοις ποιήσοι ποιήσοιµεν ποιήσοιτε ποιήσοιεν ποιήσαιµι ποιήσαις-ποιήσειας ποιήσαι-ποιήσειε ποιήσαιµεν ποιήσαιτε ποιήσαιεν-ποιήσειαν πεποιήκοιµι πεποιήκοις πεποιήκοι πεποιήκοιµεν πεποιήκοιτε πεποιήκοιεν (και περιφραστικά) µ. εἰµὶ ποιήσων ποιήσουσα ποιῆσον - ποιήσω ποιήσῃς ποιήσῃ ποιήσωµεν ποιήσητε ποιήσωσι(ν) πεποιήκω πεποιήκῃς πεποιήκῃ πεποιήκωµεν πεποιήκητε πεποιήκωσι(ν) (και περιφραστικά) µ.gr πεποιηκέναι - πεποιηκὼς πεποιηκυῖα πεποιηκὸς ποιῆσαι ποιήσειν ποιέεν-ποιεῖν - (ποιοίην) ποίεε-ποίει ποιεέτω-ποιείτω ποιέετε-ποιεῖτε ποιεόντων-ποιούντων ποιέων-ποιῶν ποιέουσα-ποιοῦσα ποιέον-ποιοῦν ποιέοιµι-ποιοῖµι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ .

φ. Τα συνηρημένα ρήματα σε –έω (-ῶ) που έχουν ΜΟΝΟΣΥΛΛΑΒΟ ΘΕΜΑ (π. ποιέεται-ποιεῖται ποιεόµεθα-ποιούµεθα ποιέεσθε-ποιεῖσθε ποιέονται-ποιοῦνται ἐποιεόµην-ἐποιούµην ἐποιέου-ἐποιοῦ ἐποιέετο-ἐποιεῖτο ἐποιεόµεθα-ἐποιούµεθα ἐποιέεσθε-ἐποιεῖσθε ἐποιέοντο-ἐποιοῦντο ποιήσοµαι ποιήσῃ (-ει) ποιήσεται ποιησόµεθα ποιήσεσθε ποιήσονται ἐποιησάµην ἐποιήσω ἐποιήσατο ἐποιησάµεθα ἐποιήσασθε ἐποιήσαντο πεποίηµαι πεποίησαι πεποίηται πεποιήµεθα πεποίησθε πεποίηνται ἐπεποιήµην ἐπεποίησο ἐπεποίητο ἐπεποιήµεθα ἐπεποίησθε ἐπεποίηντο (ποιέει-ποιεῖ) ποιέωµαι-ποιῶµαι ποιέῃ-ποιῇ ποιέηται-ποιῆται ποιεώµεθα-ποιώµεθα ποιέησθε-ποιῆσθε ποιέωνται-ποιῶνται ποιεοίµην-ποιοίµην ποιέοιο-ποιοῖο ποιέοιτο-ποιοῖτο ποιεοίµεθα-ποιοίµεθα ποιέοισθε-ποιοῖσθε ποιέοιντο-ποιοῖντο (ποιεέσθωσαν-ποιείσθωσαν) - - - - - ποιησοίµην ποιήσοιο ποιήσοιτο ποιησοίµεθα ποιήσοισθε ποιήσοιντο ποιησαίµην ποιήσαιο ποιήσαιτο ποιησαίµεθα ποιήσαισθε ποιήσαιντο µ.gr/ sapiens@otenet.α.τ.ρ. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ Β΄ ΤΑΞΗ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΥΝΑΙΡΕΣΕΙΣ: ε + ε = ει / ε + ο = ου / ε + µακρό φωνήεν = το µακρό φωνήεν / ε + δίφθογγος = ο δίφθογγος.gr και sapiens@sch. αόριστο. 3. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ποίησαι ποιησάσθω ποιήσασθε ποιησάσθωνποιησάσθωσαν πεποίησο πεποιήσθω πεποίησθε πεποιήσθωνπεποιήσθωσαν ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - 1.gr πεποιῆσθαι - ποιήσασθαι ποιήσεσθαι ποιέεσθαι-ποιεῖσθαι ποιέοµαι-ποιοῦµαι ποιέῃ-ποιῇ ποιέου-ποιοῦ ποιεέσθω-ποιείσθω ποιέεσθε-ποιεῖσθε ποιεέσθων-ποιείσθων ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ - .τ.τ.π.τ.philology‐online.χ. πνέω. ει = ει). δηλαδή το μέλλοντα.χ. ποιεόµενος-ποιούµενος ποιεοµένη-ποιουµένη ποιεόµενον-ποιούµενον Α. θέω. χέω κ. με ΕΚΤΑΣΗ του βραχύχρονου χαρακτήρα –ε– του θέματος σε –η–. εμπρός από το σύμφωνο των καταλήξεων. παρακείμενο και υπερσυντέλικο. ῥέω.χ. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ ποιησόµενος ποιησοµένη ποιησόµενον ποιησάµενος ποιησαµένη ποιησάµενον πεποιηµένος πεποιηµένη πεποιηµένον - - ποιήσωµαι ποιήσῃ ποιήσηται ποιησώµεθα ποιήσησθε ποιήσωνται µ. Τα συνηρημένα ρήματα που ανήκουν στην β΄ τάξη σχηματίζουν τους υπόλοιπους χρόνους.ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μ. 32 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. νέω.) συναιρούνται ΜΟΝΟ ΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ –ε– ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ –ε– ή –ει– (δηλαδή: ε + ε.χ. 2.

ρ.χ.φ. ΕΝΣ του ρ.τ. δηλόω-δηλῶ δηλόεις-δηλοῖς δηλόει-δηλοῖ δηλόοµεν-δηλοῦµεν δηλόετε-δηλοῦτε δηλόουσι(ν)-δηλοῦσι(ν) δηλόω-δηλῶ δηλόῃς-δηλοῖς δηλόῃ-δηλοῖ δηλόωµεν-δηλῶµεν δηλόητε-δηλοῦτε δηλόωσι(ν)-δηλῶσι(ν) δηλόοις-δηλοῖς δηλόοι-δηλοῖ δηλόοιµεν-δηλοῖµεν δηλόοιτε-δηλοῖτε δηλόοιεν-δηλοῖεν (δηλοίη) (δηλοίης) (δηλοέτωσανδηλούτωσαν) ἐδήλοον-ἐδήλουν ἐδήλοες-ἐδήλους ἐδήλοε-ἐδήλου ἐδηλόοµεν-ἐδηλοῦµεν ἐδηλόετε-ἐδηλοῦτε ἐδήλοον-ἐδήλουν δηλώσω δηλώσεις δηλώσει δηλώσοµεν δηλώσετε δηλώσουσι(ν) ἐδήλωσα ἐδήλωσας ἐδήλωσε ἐδηλώσαµεν ἐδηλώσατε ἐδήλωσαν δεδήλωκα δεδήλωκας δεδήλωκε δεδηλώκαµεν δεδηλώκατε δεδηλώκασι(ν) ἐδεδηλώκειν ἐδεδηλώκεις ἐδεδηλώκει ἐδεδηλώκεµεν ἐδεδηλώκετε ἐδεδηλώκεσαν - - - - - δηλώσοιµι δηλώσοις δηλώσοι δηλώσοιµεν δηλώσοιτε δηλώσοιεν δηλώσαιµι δηλώσαις-δηλώσειας δηλώσαι-δηλώσειε δηλώσαιµεν δηλώσαιτε δηλώσαιεν-δηλώσειαν δεδηλώκοιµι δεδηλώκοις δεδηλώκοι δεδηλώκοιµεν δεδηλώκοιτε δεδηλώκοιεν µ.τ.χ.gr/ sapiens@otenet.ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΑ ΡΗΜΑΤΑ ‐ Γ΄ ΤΑΞΗ (δηλόω-ῶ και δηλόοµαι-οῦµαι) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μ. ΠΡΚ + ευκτ.τ.π.τ.philology‐online.τ.gr δεδηλωκέναι - δεδηλωκὼς δεδηλωκυῖα δεδηλωκὸς δηλῶσαι δηλώσειν δηλόεν-δηλοῦν - (δηλοίην) δηλόων-δηλῶν δηλόουσα-δηλοῦσα δηλόον-δηλοῦν δηλόοιµι-δηλοῖµι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ δήλοε-δήλου δηλόετω-δηλούτω δηλόετε-δηλοῦτε δηλοόντωνδηλούντων .gr και sapiens@sch.χ. ΠΡΚ + υποτ. εἰµὶ δήλωσον δηλωσάτω δηλώσατε δηλωσάντωνδηλωσάτωσαν µ. Α. ΠΡΚ + προστακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ δηλώσας δηλώσασα δηλῶσαν ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - - 33 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. εἰµὶ δηλώσων δηλώσουσα δηλῶσον - δηλώσω δηλώσῃς δηλώσῃ δηλώσωµεν δηλώσητε δηλώσωσι(ν) δεδηλώκω δεδηλώκῃς δεδηλώκῃ δεδηλώκωµεν δεδηλώκητε δεδηλώκωσι(ν) µ. ΕΝΣ του ρ.χ.

χ.philology‐online. ο. δηλόοµαι-δηλοῦµαι δηλόῃ-δηλοῖ δηλόεται-δηλοῦται δηλοόµεθα-δηλούµεθα δηλόεσθε-δηλοῦσθε δηλόονται-δηλοῦνται δηλόωµαι-δηλῶµαι δηλόῃ-δηλοῖ δηλόηται-δηλῶται δηλοώµεθα-δηλώµεθα δηλόησθε-δηλῶσθε δηλόωνται-δηλῶνται δηλοοίµην-δηλοίµην δηλόοιο-δηλοῖο δηλόοιτο-δηλοῖτο δηλοοίµεθα-δηλοίµεθα δηλόοισθε-δηλοῖσθε δηλόοιντο-δηλοῖντο δηλόου-δηλοῦ δηλοέσθω-δηλούσθω δηλόεσθε-δηλοῦσθε δηλοέσθων-δηλούσθων (δηλοέσθωσαν-δηλούσθωσαν) ἐδηλοόµην-ἐδηλούµην ἐδηλόου-ἐδηλοῦ ἐδηλόετο-ἐδηλοῦτο ἐδηλοόµεθαἐδηλούµεθα ἐδηλόεσθε-ἐδηλοῦσθε ἐδηλόοντο-ἐδηλοῦντο - - - - δηλώσοµαι δηλώσῃ (-ει) δηλώσεται δηλωσόµεθα δηλώσεσθε δηλώσονται ἐδηλωσάµην ἐδηλώσω ἐδηλώσατο ἐδηλωσάµεθα ἐδηλώσασθε ἐδηλώσαντο δεδήλωµαι δεδήλωσαι δεδήλωται δεδηλώµεθα δεδήλωσθε δεδήλωνται ἐδεδηλώµην ἐδεδήλωσο ἐδεδήλωτο ἐδεδηλώµεθα ἐδεδήλωσθε ἐδεδήλωντο - δηλωσοίµην δηλώσοιο δηλώσοιτο δηλωσοίµεθα δηλώσοισθε δηλώσοιντο δηλωσαίµην δηλώσαιο δηλώσαιτο δηλωσαίµεθα δηλώσαισθε δηλώσαιντο µ. με ΕΚΤΑΣΗ του βραχύχρονου χαρακτήρα –ο– του θέματος σε –ω–. Τα συνηρημένα ρήματα που ανήκουν στην γ΄ τάξη σχηματίζουν τους υπόλοιπους χρόνους.χ. ΑΟΡ. ΠΡΚ + ευκτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ δηλωσόµενος δηλωσοµένη δηλωσόµενον δηλωσάµενος δηλωσαµένη δηλωσάµενον δεδηλωµένος δεδηλωµένη δεδηλωµένον - - δηλώσωµαι δηλώσῃ δηλώσηται δηλωσώµεθα δηλώσησθε δηλώσωνται µ. δηλαδή το μέλλοντα.φ. ω = ω / ο + ει. ΠΡΚ + υποτακτική ΕΝΣ του ρήµατος εἰµὶ δήλωσαι δηλωσάσθω δηλώσασθε δηλωσάσθωνδηλωσάσθωσαν δεδήλωσο δεδηλώσθω δεδήλωσθε δεδηλώσθωνδεδηλώσθωσαν ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΑ - - - 1.gr δεδηλῶσθαι - δηλώσασθαι δηλώσεσθαι δηλόεσθαι-δηλοῦσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ - . παρακείμενο και υπερσυντέλικο.ρ. ΥΠΣ.gr/ sapiens@otenet.τ.τ. ἐδήλωσα.ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μ. 2. οι = οι. ἐδεδηλώκειν). δηλοόµενος-δηλούµενος δηλοοµένη-δηλουµένη δηλοόµενον-δηλούµενον Α.τ. ου = ου / ο + η. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ Γ΄ ΤΑΞΗ ΣΥΝΗΡΗΜΕΝΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΥΝΑΙΡΕΣΕΙΣ: ο + ε. ΠΡΚ. 34 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. εμπρός από το σύμφωνο των καταλήξεων (ΜΕΛΛ. ῃ. δεδήλωκα.χ.π.gr και sapiens@sch. αόριστο. δηλώσω.τ.

Β΄ ΣΥΖΥΓΙΑ ΡΗΜΑΤΩΝ (ρ.philology‐online.Φ.gr . τίθηµι-τίθεµαι) Ε. - - - - - θῶ θῇς θῇ θῶµεν θῆτε θῶσι(ν) Υποτακτική θείην θείης θείη θείηµεν .gr και sapiens@sch.gr/ sapiens@otenet.θεῖεν Ευκτική θὲς θέτω θέτε θέντων – θέτωσαν Προστακτική θεὶς θεῖσα θὲν θεῖναι Μετοχή Απαρέµφατο τίθεµαι τίθεσαι τίθεται τιθέµεθα τίθεσθε τίθενται ἐτιθέµην ἐτίθεσο ἐτίθετο ἐτιθέµεθα ἐτίθεσθε ἐτίθεντο ἐθέµην ἔθου ἔθετο ἐθέµεθα ἔθεσθε ἔθεντο τιθῶµαι τιθῇ τιθῆται τιθώµεθα τιθῆσθε τιθῶνται τιθείµην τιθεῖο τιθεῖτο τιθείµεθα τιθεῖσθε τιθεῖντο τίθεσο τιθέσθω τίθεσθε τιθέσθων – τιθέσθωσαν τιθέµενος τιθεµένη τιθέµενον τίθεσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ - - - - - θῶµαι θῇ θῆται θώµεθα θῆσθε θῶνται θείµην θεῖο θεῖτο θείµεθα θεῖσθε θεῖντο θοῦ θέσθω θέσθε θέσθων – θέσθωσαν θέµενος θεµένη θέµενον θέσθαι 35 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.θεῖτε θείησαν .θεῖµεν θείητε .Φ. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο τίθηµι τίθης – τιθεῖς τίθησι(ν) τίθεµεν τίθετε τιθέασι(ν) ἐτίθην ἐτίθεις ἐτίθει ἐτίθεµεν ἐτίθετε ἐτίθεσαν ἔθηκα ἔθηκας ἔθηκε ἔθεµεν ἔθετε ἔθεσαν Οριστική τιθῶ τιθῇς τιθῇ τιθῶµεν τιθῆτε τιθῶσι(ν) τιθείην τιθείης τιθείη τιθείηµεν (-θεῖµεν) τιθείητε (-θεῖτε) τιθείησαν (-θεῖεν) τίθει τιθέτω τίθετε τιθέντων – τιθέτωσαν τιθεὶς τιθεῖσα τιθὲν τιθέναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ Μ.

Φ.gr/ sapiens@otenet.(ρ.philology‐online. - - - - - Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο ἵσταµαι ἵστασαι ἵσταται ἱστάµεθα ἵστασθε ἵστανται ἱστάµην ἵστασο ἵστατο ἱστάµεθα ἵστασθε ἵσταντο ἔστην ἔστης ἔστη ἔστηµεν ἔστητε ἔστησαν ἱστῶµαι ἱστῇ ἱστῆται ἱστῶµεθα ἱστῆσθε ἱστῶνται ἱσταίµην ἱσταῖο ἱσταῖτο ἱσταίµεθα ἱσταῖσθε ἱσταῖντο ἵστασο ἱστάσθω ἵστασθε ἱστάσθων – ἱστάσθωσαν ἱστάµενος ἱσταµένη ἱστάµενον ἵστασθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ - - - - - στῶ στῇς στῇ στῶµεν στῆτε στῶσι(ν) σταίην σταίης σταίη σταίηµεν – σταῖµεν σταίητε – σταῖτε σταίησαν – σταῖεν στῆθι στήτω στῆτε στάντων – στήτωσαν στὰς στᾶσα στὰν στῆναι ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ενεργητικός αόριστος β΄ είναι ομαλός (ἔστησα). 36 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. Ο μέσος αόριστος β΄ είναι ενεργητικός ως προς τις καταλήξεις.gr . γι’ αυτό και δεν αναγράφεται.gr και sapiens@sch. ἵστηµι-ἵσταµαι) Ε. αλλά φυσικά έχει μέση σημασία.Φ. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο ἵστηµι ἵστης ἵστησι(ν) ἵσταµεν ἵστατε ἱστᾶσι(ν) ἵστην ἵστης ἵστη ἵσταµεν ἵστατε ἵστασαν Οριστική ἱστῶ ἱστῇς ἱστῇ ἱστῶµεν ἱστῆτε ἱστῶσι(ν) ἱσταίην ἱσταίης ἱσταίη ἱσταίηµεν (-σταῖµεν) ἱσταίητε (-σταῖτε) ἱσταίησαν (-σταῖεν) ἵστη ἱστάτω ἵστατε ἱστάντων – ἱστάτωσαν ἱστὰς ἱστᾶσα ἱστὰν ἱστάναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ Μ.

Φ.philology‐online.gr και sapiens@sch.Φ. ἵηµι-ἵεµαι) Ε. - - - - - ὧ ᾗς ᾗ ὧµεν ἧτε ὧσι(ν) Υποτακτική εἵην εἵης εἵη εἵηµεν – εἷµεν εἵητε – εἷτε εἵησαν – εἷεν Ευκτική ἓς ἕτω ἕτε ἕντων – ἕτωσαν Προστακτική εἳς εἷσα ἓν εἷναι Μετοχή Απαρέµφατο ἵεµαι ἵεσαι ἵεται ἱέµεθα ἵεσθε ἵενται ἱέµην ἵεσο ἵετο ἱέµεθα ἵεσθε ἵεντο εἵµην εἷσο εἷτο εἵµεθα εἷσθε εἷντο ἱῶµαι ἱῇ ἱῆται ἱώµεθα ἱῆσθε ἱῶνται ἱείµην ἱεῖο ἱεῖτο ἱείµεθα ἱεῖσθε ἱεῖντο ἵεσο ἱέσθω ἵεσθε ἱέσθων – ἱέσθωσαν ἱέµενος ἱεµένη ἱέµενον ἵεσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ - - - - - ὧµαι ᾗ ἧται ὥµεθα ἧσθε ὧνται εἵµην εἷο εἷτο εἵµεθα εἷσθε εἷντο οὗ ἕσθω ἕσθε ἕσθων – ἕσθωσαν ἕµενος ἑµένη ἕµενον ἕσθαι 37 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr/ sapiens@otenet.(ρ. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο ἵηµι ἵης – ἱεῖς ἵησι(ν) ἵεµεν ἵετε ἱᾶσι(ν) ἵην ἵεις ἵει ἵεµεν ἵετε ἵεσαν ἧκα ἧκας ἧκε εἷµεν εἷτε εἷσαν Οριστική ἱῶ ἱῇς ἱῇ ἱῶµεν ἱῆτε ἱῶσι(ν) ἱείην ἱείης ἱείη ἱείηµεν – ἱεῖµεν ἱείητε – ἱεῖτε ἱείησαν – ἱεῖεν ἵει ἱέτω ἵετε ἱέντων – ἱέτωσαν ἱεὶς ἱεῖσα ἱὲν ἱέναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ Μ.gr .

gr/ sapiens@otenet. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο δίδωµι δίδως δίδωσι(ν) δίδοµεν δίδοτε διδόασι(ν) ἐδίδουν ἐδίδους ἐδίδου ἐδίδοµεν ἐδίδοτε ἐδίδοσαν ἔδωκα ἔδωκας ἔδωκε ἔδοµεν ἔδοτε ἔδοσαν Οριστική διδῶ διδῷς διδῷ διδῶµεν διδῶτε διδῶσι(ν) διδοίην διδοίης διδοίη διδοίηµεν (-δοῖµεν) διδοίητε (-δοῖτε) διδοίησαν (-δοῖεν) δίδου διδότω δίδοτε διδόντων – διδότωσαν διδοὺς διδοῦσα διδὸν διδόναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ Μ.gr .philology‐online.(ρ. δίδωµι-δίδοµαι) Ε. - - - - - δῶ δῷς δῷ δῶµεν δῶτε δῶσι(ν) Υποτακτική δοίην δοίης δοίη δοίηµεν – δοῖµεν δοίητε – δοῖτε δοίησαν – δοῖεν Ευκτική δὸς δότω δότε δόντων – δότωσαν Προστακτική δοὺς δοῦσα δὸν δοῦναι Μετοχή Απαρέµφατο δίδοµαι δίδοσαι δίδοται διδόµεθα δίδοσθε δίδονται ἐδιδόµην ἐδίδοσο ἐδίδοτο ἐδιδόµεθα ἐδίδοσθε ἐδίδοντο ἐδόµην ἔδου ἔδοτο ἐδόµεθα ἔδοσθε ἔδοντο διδῶµαι διδῷ διδῶται διδώµεθα διδῶσθε διδῶνται διδοίµην διδοῖο διδοῖτο διδοίµεθα διδοῖσθε διδοῖντο δίδοσο διδόσθω δίδοσθε διδόσθων – διδόσθωσαν διδόµενος διδοµένη διδόµενον δίδοσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ - - - - - δῶµαι δῷ δῶται δώµεθα δῶσθε δῶνται δοίµην δοῖο δοῖτο δοίµεθα δοῖσθε δοῖντο δοῦ δόσθω δόσθε δόσθων – δόσθωσαν δόµενος δοµένη δόµενον δόσθαι 38 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.Φ.gr και sapiens@sch.Φ.

Μ. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο δείκνυµι δείκνυς δείκνυσι(ν) δείκνυµεν δείκνυτε δεικνύασι(ν) ἐδείκνυν ἐδείκνυς ἐδείκνυ ἐδείκνυµεν ἐδείκνυτε ἐδείκνυσαν δεικνύω δεικνύῃς δεικνύῃ δεικνύωµεν δεικνύητε δεικνύωσι(ν) δεικνύοιµι δεικνύοις δεικνύοι δεικνύοιµεν δεικνύοιτε δεικνύοιεν δείκνυ δεικνύτω δείκνυτε δεικνύντων – δεικνύτωσαν δεικνὺς δεικνῦσα δεικνὺν δεικνύναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗ Μ.philology‐online. - - - - - ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ δείξω Οριστική Υποτακτική ἔδειξα Ευκτική δέδειχα Προστακτική ἐδεδείχειν Μετοχή Απαρέµφατο δείκνυµαι δείκνυσαι δείκνυται δεικνύµεθα δείκνυσθε δείκνυνται ἐδεικνύµην ἐδείκνυσο ἐδείκνυτο ἐδεικνύµεθα ἐδείκνυσθε ἐδείκνυντο δεικνύωµαι δεικνύῃ δεικνύηται δεικνυώµεθα δεικνύησθε δεικνύωνται δεικνυοίµην δεικνύοιο δεικνύοιτο δεικνυοίµεθα δεικνύοισθε δεικνύοιντο δείκνυσο δεικνύσθω δείκνυσθε δεικνύσθων – δεικνύσθωσαν δεικνύµενος δεικνυµένη δεικνύµενον δείκνυσθαι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗ - - - - - ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΕΛΙΚΟΣ Τ.Συμφωνόληκτα ρήματα σε –μι Διαφοροποιήσεις σε ΕΝΣ και ΠΡΤ της Ενεργητικής και Μέσης Φωνής Ε.gr/ sapiens@otenet. δεδείξοµαι/ δεδειγµένος ἔσοµαι δείξοµαι δειχθήσοµαι ἐδειξάµην ἐδείχθην δέδειγµαι ἐδεδείγµην 39 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.Φ.Φ.gr .gr και sapiens@sch.

φθάνω – ἔφθην. δύοµαι – ἔδυν.philology‐online. ῥέω – ἐρρύην.gr και sapiens@sch.gr . γιγνώσκω – ἔγνων. ζῶ – ἐβίων. φύοµαι – ἔφυν. ἁλίσκοµαι – ἑάλων. ἀποδιδράσκω – ἀπέδραν ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ: Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο ἔβην ἔβης ἔβη ἔβηµεν ἔβητε ἔβησαν ἐρρύην ἐρρύης ἐρρύη ἐρρύηµεν ἐρρύητε ἐρρύησαν ἔγνων ἔγνως ἔγνω ἔγνωµεν ἔγνωτε ἔγνωσαν ἔδυν ἔδυς ἔδυ ἔδυµεν ἔδυτε ἔδυσαν ἔδραν ἔδρας ἔδρα ἔδραµεν ἔδρατε ἔδρασαν βῶ βῇς βῇ βῶµεν βῆτε βῶσι(ν) ῥυῶ ῥυῇς ῥυῇ ῥυῶµεν ῥυῆτε ῥυῶσι(ν) γνῶ γνῷς γνῷ γνῶµεν γνῶτε γνῶσι(ν) δύω δύῃς δύῃ δύωµεν δύητε δύωσι(ν) δρῶ δρᾷς δρᾷ δρῶµεν δρᾶτε δρῶσι(ν) βαίην βαίης βαίη βαίηµεν – βαῖµεν βαίητε – βαῖτε βαίησαν – βαῖεν ῥυείην ῥυείης ῥυείη ῥυείηµεν (-εῖµεν) ῥυείητε (-εῖτε) ῥυείησαν (-εῖεν) γνοίην γνοίης γνοίη γνοίηµεν – γνοῖµεν γνοίητε – γνοῖτε γνοίησαν – γνοῖεν βῆθι βήτω βῆτε βάντων – βήτωσαν βὰς βᾶσα βὰν βῆναι ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ ῥυεὶς ῥυεῖσα ῥυὲν γνῶθι γνώτω γνῶτε γνόντων – γνώτωσαν δῦθι δύτω δῦτε δύντων – δύτωσαν δρᾶθι δράτω δρᾶτε δράντων – δράτωσαν ῥυῆναι γνοὺς γνοῦσα γνὸν γνῶναι δὺς δῦσα δὺν δῦναι - δραίην δραίης δραίη δραίηµεν – δραῖµεν δραίητε – δραῖτε δραίησαν – δραῖεν δρὰς δρᾶσα δρὰν δρᾶναι 40 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.gr/ sapiens@otenet.ΑΟΡΙΣΤΟΙ Β΄ ΒΑΡΥΤΟΝΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΚΛΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ ΣΕ –ΜΙ βαίνω – ἔβην.

αλλά στο β΄ ενικό πρόσωπο της προστακτικής του αορίστου β΄ μένει αμετάβλητη η αρχική κατάληξη –θι–. 2. Ο παθητικός μέλλοντας και ο παθητικός αόριστος που σχηματίζονται μ’ αυτόν τον τρόπο λέγονται παθητικός μέλλοντας β΄ και παθητικός αόριστος β΄. 3. γράφοµαι – γραφήσοµαι – ἐγράφην) Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Απαρέµφατο Μετοχή γραφείητε γραφείησαν (γραφεῖεν) (γραφεῖτε) (γραφεῖµεν) γραφῆναι ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 1.gr και sapiens@sch.ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ (παραδείγματα σχηματισμού ΜΕΛΛΟΝΤΑ Β΄ και ΑΟΡΙΣΤΟΥ Β΄ Π. δηλαδή χωρίς το σύμφωνο –θ–.gr/ sapiens@otenet. 41 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.Φ.philology‐online. Μερικά ρήματα σχηματίζουν τον παθητικό μέλλοντα και τον παθητικό αόριστο με το χρονικό πρόσφυμα –η– και –ε– αντί –θη– και –θε–. γραφήσοµαι γραφήσῃ (–ει) γραφήσεται γραφησόµεθα γραφήσεσθε γραφήσονται - γραφησοίµην γραφήσοιο γραφήσοιτο γραφησοίµεθα γραφήσοισθε γραφήσοιντο γραφείην γραφείης γραφείη γραφείηµεν - γραφήσεσθαι ἐγράφην ἐγράφης ἐγράφη ἐγράφηµεν ἐγράφητε ἐγράφησαν γραφῶ γραφῇς γραφῇ γραφῶµεν γραφῆτε γραφῶσι(ν) γράφηθι γραφήτω γράφητε γραφέντων – γραφήτωσαν γραφησόµενος γραφησοµένη γραφησόµενον . Οι δεύτεροι αυτοί παθητικοί χρόνοι κλίνονται ακριβώς όπως και οι πρώτοι.Φ.gr γραφεὶς γραφεῖσα γραφὲν ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ Β΄ Π. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ Π.) ΠΑΘΗΤΙΚΟΣ ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ Β΄ & ΠΑΘΗΤΙΚΟΣ ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β΄ (ρ.Φ. όπως φαίνεται στον παραπάνω πίνακα παραδειγμάτων.

και Μ. θ) εμπρός από το χρονικό χαρακτήρα –σ– αποβάλλεται.Φ. φ) ενώνεται με το χρονικό χαρακτήρα –σ– σε –ψ–. γ) Ο οδοντικός χαρακτήρας (τ. παθαίνει τις εξής μεταβολές: α) Ο χειλικός χαρακτήρας (π. β.) – κοµιοῦµαι (µελλ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ Μ. δ. τρέψω τάξω πείσω - τρέψοιµι τάξοιµι πείσοιµι - τρέψειν τάξειν πείσειν τρέψων τάξων πείσων ἔτρεψα ἔταξα ἔπεισα τρέψω τάξω πείσω τρέµαιµι τάξαιµι πείσαιµι τρέψον. Τα υπερδισύλλαβα ρήματα σε –ίζω. Μ.) Ρήµατα: τρέπω (θ. -άσθω τάξαι πεῖσαι τρέψασθαι τάξασθαι πείσασθαι τρεψάµενος ταξάµενος πεισάµενος ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 1. Ε. ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ Μ. πειθ-).Φ.gr/ sapiens@otenet. κοµίζω – κοµιῶ (µελλ. Στον ενεργητικό και μέσο μέλλοντα και στον ενεργητικό και μέσο αόριστο α΄ ο ρηματικός χαρακτήρας των αφωνόληκτων ρημάτων.).Φ.gr . τρεπ-).Φ.χ. πείθω (θ.Φ. ρ. 42 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ταγ-). γ.Φ. Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Απαρέµφατο Μετοχή ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ Ε. β) Ο ουρανικός χαρακτήρας (κ. σχηματίζουν τον ενεργητικό και μέσο μέλλοντα χωρίς το χρονικό χαρακτήρα –σ– σε –ιῶ και –ιοῦµαι (που κλίνεται κατά τα συνηρημένα σε –έω) – π. τάττω (θ.ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΦΩΝΟΛΗΚΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ (παραδείγματα σχηματισμού ΜΕΛΛ και ΑΟΡ Α΄ Ε. όταν βρεθεί εμπρός από το χρονικό χαρακτήρα –σ–. όσα έχουν ρηματικό χαρακτήρα –δ–. χ) ενώνεται με το χρονικό χαρακτήρα –σ– σε –ξ–.philology‐online. -άτω τάξον πεῖσον τρέψαι τάξαι πεῖσαι τρέψας τάξας πείσας τρέψοµαι τάξοµαι πείσοµαι - τρεψοίµην ταξοίµην πεισοίµην - τρέψεσθαι τάξεσθαι πείσεσθαι τρεψόµενος ταξόµενος πεισόµενος ἐτρεψάµην ἐταξάµην ἐπεισάµην τρέψωµαι τάξωµαι πείσωµαι τρεψαίµην ταξαίµην πεισαίµην τρέψαι. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ Ε.Φ.gr και sapiens@sch. 2.Φ.

γραφ–) ΥΠΣ (θ.λ.). τρέπω – τέτραµµαι (πρκ.). Οριστική ΠΡΚ (θ. πείθοµαι. τρέφω – τέθραµµαι (πρκ.gr/ sapiens@otenet.) και –µην (–σο. 2. πειθ–) Προστακτική ΠΡΚ Απαρέµφατο ΠΡΚ Μετοχή ΠΡΚ πέπραγµαι πέπραξαι πέπρακται πεπράγµεθα πέπραχθε πεπραγµένοι εἰσὶ(ν) γέγραµµαι γέγραψαι γέγραπται γεγράµµεθα γέγραφθε γεγραµµένοι εισὶ(ν) πέπεισµαι πέπεισαι πέπεισται πεπείσµεθα πέπεισθε πεπεισµένοι εισὶ(ν) ἐπεπράγµην ἐπέπραξο ἐπέπρακτο ἐπεπράγµεθα ἐπέπραχθε πεπραγµένοι ἦσαν ἐγεγράµµην ἐγέγραψο ἐγέγραπτο ἐγεγράµµεθα ἐγέγραφθε γεγραµµένοι ἦσαν ἐπεπείσµην ἐπέπεισο ἐπέπειστο ἐπεπείσµεθα ἐπέπεισθε πεπεισµένοι ἦσαν πέπραξο πεπράχθω πέπραχθε πεπράχθων γέγραψο γεγράφθω γέγραφθε γεγράφθων πέπεισο πεπείσθω πέπεισθε πεπείσθων πεπρᾶχθαι γεγράφθαι πεπεῖσθαι ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 1. τρέπω και τρέφω στον παρακείμενο και τον υπερσυντέλικο της μέσης φωνής τρέπουν το –ε– του θέματος σε –α–: π. αλλά κατά το σχηματισμό των τύπων στους χρόνους αυτούς συμβαίνουν τα κανονικά πάθη του χαρακτήρα εμπρός από τις προσωπικές καταλήξεις (όπως δείχνει ο παραπάνω πίνακας παραδειγμάτων).gr πεπεισµένος πεπεισµένη πεπεισµένον γεγραµµένος γεγραµµένη γεγραµµένον πεπραγµένος πεπραγµένη πεπραγµένον ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ . –ται κ.) – ἐστάµµην (υπσ. Τα ρ. στρέφω.philology‐online.).λ.) – ἐτεθράµµην (υπσ.gr και sapiens@sch. στρέφω – ἔστραµµαι (πρκ. 3.τ. με τις καταλήξεις –µαι (–σαι. όπως τα φωνηεντόληκτα. Τα αφωνόληκτα ρήματα σχηματίζουν τον παρακείμενο και τον υπερσυντέλικο της μέσης φωνής. –το κ.). γέγραφθε (αντί γέγραφ – σθε).Φ. Το –σ– των καταλήξεων που αρχίζουν από –σθ– ανάμεσα σε δύο σύμφωνα αποβάλλεται: π.τ. 43 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΦΩΝΟΛΗΚΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ (παραδείγματα σχηματισμού ΠΡΚ και ΥΠΣ Μ.χ.χ. πραγ–) (θ. γεγράφθαι (αντί γεγράφ – σθαι).) – ἐτετράµµην (υπσ. γράφοµαι.) Ρήµατα: πράττοµαι.

ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ Μ. δηλαδή του –ᾰ– σε –η– (ή σε –ᾱ–. µε αφοµοίωση: ἔφᾰν–να. Έτσι ο ενεργητικός και μέσος αόριστος α΄ στα ενρινόληκτα και υγρόληκτα ρήματα κανονικά σχηματίζεται σε όλες τις εγκλίσεις (και στο απαρέμφατο και τη μετοχή) με το θέμα μετασχηματισμένο. νείµας νεῖµαι νείµασα νεῖµαν ἐνειµάµην ἐνείµω ἐνείµατο ἐνειµάµεθα ἐνείµασθε ἐνείµαντο νείµωµαι νείµῃ νείµηται νειµώµεθα νείµησθε νείµωνται νειµαίµην νείµαιο νείµαιτο νειµαίµεθα νείµαισθε νείµαιντο νειµάµενος νείµασθαι νειµαµένη νειµάµενον ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 44 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. φᾰν–. αλλά χωρίς τον χρονικό χαρακτήρα –σ–.ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΝΡΙΝΟΛΗΚΤΩΝ ΚΑΙ ΥΓΡΟΛΗΚΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ (παραδείγματα σχηματισμού ΑΟΡ Α΄ Ε.) (ρ.philology‐online.Φ.gr/ sapiens@otenet.Φ. ΑΟΡΙΣΤΟΣ Α΄ Ε.Φ.gr . φαίνω. αρχικός τύπος: ἔφᾰν–σα. αν προηγείται –ε– ή –ι– ή –ρ–). ἐ–νειµ–άµην) Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Απαρέµφατο Μετοχή ἔνειµα ἔνειµας ἔνειµε ἐνείµαµεν ἐνείµατε ἔνειµαν νείµω νείµῃς νείµῃ νείµωµεν νείµητε νείµωσι(ν) νείµαιµι νείµαις νείµαι νείµαιµεν νείµαιτε νείµαιεν νεῖµον νειµάτω νείµατε νειµάντων – νειµάτωσαν νεῖµαι νειµάσθω νείµασθε νειµάσθων – νειµάσθωσαν Αρχικά ο ενεργητικός και μέσος αόριστος α΄ στα ενρινόληκτα και υγρόληκτα ρήματα σχηματίστηκε σε –σα και –σάμην.Φ.gr και sapiens@sch. ἔ–νειµ–α. τελικός τύπος: ἔφηνα – ἐφηνάµην). και Μ. ρ. νεµ–. όπως στα φωνηεντόληκτα.χ. του –ε– σε –ει–. θ. νέµ–ω. και με τις ίδιες καταλήξεις που έχουν τα φωνηεντόληκτα (λύω – ἔλυσα – ἐλυσάµην). αόρ. του –ῐ– σε –ῑ– και του –ῠ– σε –ῡ– (π. Ο χρονικός χαρακτήρας όμως –σ– αφομοιώθηκε με το προηγούμενό του ένρινο ή υγρό και έπειτα έγινε απλοποίηση των δύο όμοιων συμφώνων και αναπληρωτική έκταση του προηγούμενου φωνήεντος. θ. όπως φαίνεται στον παραπάνω πίνακα παραδειγμάτων.

3. παρ–οξύν–οµαι (θ.gr και sapiens@sch. παρακείµενος παρ– ώξυν–µαι (παρώξυµµαι). υπερσυντέλικος ἐπε–φάν–µην (ἐπεφάσµην). Ο ρηματικός χαρακτήρας όμως –ν– εμπρός από το –μ– των καταλήξεων σε άλλα ρήματα αφομοιώνεται (κανονικά) με αυτό και σε άλλα τρέπεται σε –σ–: π.τ. παρακείµενος πέ–φαν–µαι (πέφασµαι). φαν–). 45 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ρ.gr/ sapiens@otenet. Οριστική ΠΡΚ (θ.).) και –µην (–σο.) Ρήµατα: ἀγγέλλοµαι.λ. –ται κ. Ο παρακείμενος και ο υπερσυντέλικος της μέσης φωνής στα ενρινόληκτα ρήματα σχηματίζονται κανονικά με τις καταλήξεις –µαι (–σαι. Ο παρακείμενος και ο υπερσυντέλικος της μέσης φωνής στα υγρόληκτα ρήματα σχηματίζονται κανονικά με τις καταλήξεις –µαι (–σαι. Γ) Το ρήμα φαίνοµαι σχηματίζει τον παρακείμενο μέσης φωνής στις υπόλοιπες εγκλίσεις ως εξής: πεφασµένος ὦ (περιφραστική υποτακτική) και πεφασµένος εἴην (περιφραστική ευκτική). ἠγγέλ–θαι (αντί ἠγγέλ–σθαι) κ.χ. ὀξύνοµαι. υπερσυντέλικος παρ–ωξύν–µην (παρωξύµµην).). όπως στα φωνηεντόληκτα. φαίν–οµαι (θ. –ται κ. –το κ. –το κ.) και –µην (–σο.ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΝΡΙΝΟΛΗΚΤΩΝ ΚΑΙ ΥΓΡΟΛΗΚΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ (παραδείγματα σχηματισμού ΠΡΚ και ΥΠΣ Μ. όπως στα φωνηεντόληκτα. 2.τ.λ.τ.gr πεφασµένος πεφασµένη πεφασµένον ὠξυµµένος ὠξυµµένη ὠξυµµένον ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ ἠγγέλθαι ἠγγελµένος ἠγγελµένη ἠγγελµένον .λ.τ. Β) Το ρήμα ὀξυνοµαι σχηματίζει τον παρακείμενο μέσης φωνής στις υπόλοιπες εγκλίσεις ως εξής: ὠξυµµένος ὦ (περιφραστική υποτακτική) και ὠξυµµένος εἴην (περιφραστική ευκτική). παρ–οξυν–). Το –σ– των καταλήξεων που αρχίζουν από –σθ– ανάμεσα σε δύο σύμφωνα αποβάλλεται. φαν–) Προστακτική ΠΡΚ Απαρέµφατο ΠΡΚ Μετοχή ΠΡΚ ἤγγελµαι ἤγγελσαι ἤγγελται ἠγγέλµεθα ἤγγελθε ἠγγελµένοι εισὶ(ν) ὤξυµµαι ὤξυνσαι ὤξυνται ὠξύµµεθα ὤξυνθε ὠξυµµένοι εἰσὶ(ν) πέφασµαι πέφανσαι πέφανται πεφάσµεθα πέφανθε πεφασµένοι εἰσὶ(ν) ἠγγέλµην ἤγγελσο ἤγγελτο ἠγγέλµεθα ἤγγελθε ἠγγελµένοι ἦσαν ὠξύµµην ὤξυνσο ὤξυντο ὠξύµµεθα ὤξυνθε ὠξυµµένοι ἦσαν ἐπεφάσµην ἐπέφανσο ἐπέφαντο ἐπεφάσµεθα ἐπέφανθε πεφασµένοι ἦσαν ἤγγελσο ἠγγέλθω ἤγγελθε ἠγγέλθων ὤξυνσο ὠξύνθω ὤξυνθε ὠξύνθων πέφανσο πεφάνθω πέφανθε πεφάνθων ὠξύνθαι πεφάνθαι Α) Το ρήμα ἀγγέλλοµαι σχηματίζει τον παρακείμενο μέσης φωνής στις υπόλοιπες εγκλίσεις ως εξής: ἠγγελµένος ὦ (περιφραστική υποτακτική) και ἠγγελµένος εἴην (περιφραστική ευκτική).τ. όπως συμβαίνει και στα αφωνόληκτα: ἤγγελ–θε (αντί ἤγγελ–σθε). φαίνοµαι. Αλλά ρ. ἀγγελ–) (θ. ὀξυν–) ΥΠΣ (θ.λ. ἠγγέλ–µην.Φ. Οι ρηματικοί χαρακτήρες μάλιστα –λ– και –ρ– εμπρός από τις προηγούμενες καταλήξεις μένουν αμετάβλητοι: ἤγγελ–µαι. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 1.λ.philology‐online.

ἰοίην ἴοις . φηµί.ᾔδησθα ᾔδει .ᾔεισθα ᾔει ᾖµεν ᾖτε ᾖσαν .ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ εἶµι.ᾖεσαν φηµὶ φὴς – φῂς φησὶ(ν) φαµὲν φατὲ φασὶ(ν) ἔφην ἔφησθα .ᾖστε ᾔδεσαν .ᾔδη ᾔδεις .gr .philology‐online.ᾔειν ᾔεις .gr/ sapiens@otenet.ἰοίη ἴοιµεν ἴοιτε ἴοιεν ἴθι ἴτω ἴτε ἰόντων – ἴτωσαν ἰὼν ἰοῦσα ἰὸν ἰέναι ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΤΑΤΙΚΟΣ - - - - - φῶ φῇς φῇ φῶµεν φῆτε φῶσι(ν) φαίην φαίης φαίη φαίηµεν – φαῖµεν φαίητε – φαῖτε φαίησαν – φαῖεν φάθι φάτω φάτε φάντων – φάτωσαν φάσκων φάσκουσα φάσκον φάναι - - - - - εἰδῶ εἰδῇς εἰδῇ εἰδῶµεν εἰδῆτε εἰδῶσι(ν) εἰδείην εἰδείης εἰδείη εἰδείηµεν (-εῖµεν) εἰδείητε (-εῖτε) εἰδείησαν (-εῖεν) ἴσθι ἴστω ἴστε ἴστων – ἴστωσαν εἰδὼς εἰδυῖα εἰδὸς εἰδέναι - - - - - 46 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www.ᾖσαν ἴω ἴῃς ἴῃ ἴωµεν ἴητε ἴωσι(ν) ἴοιµι .ἔφης ἔφη ἔφαµεν ἔφατε ἔφασαν οἶδα οἶσθα οἶδε ἴσµεν ἴστε ἴσασι(ν) ᾔδειν .ᾔδειν ᾔδεµεν .gr και sapiens@sch.ἰοίης ἴοι .ᾖσµεν ᾔδετε . οἶδα ΚΛΙΣΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΝ ΤΥΠΩΝ Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Μετοχή Απαρέµφατο εἶµι εἶ εἶσι(ν) ἴµεν ἴτε ἴασι(ν) ᾖα .

τ. περίειµι: υπερέχω. βεβηκυῖα. δεδίασι(ν). Αόριστος β΄ του ἔχω: ευκτική έγκλιση σχέτω κ. -ῶτος). Αόριστος β΄ του ἕποµαι: απλό στην οριστική. ἀφίηµι: αφήνω. φάσκουσα. δέδοικε κ. τεθνᾶσι(ν). Απαρέμφατο παρακειμένου: τεθνηκέναι και τεθνάναι. τέθνατε. πάρεστιν: ούτε αδύνατο είναι. µέτειµι: είμαι μεταξύ. Ο υπερσυντέλικος του ἵσταµαι στο γ΄ πληθυντικό πρόσωπο είναι: ἑστήκεσαν – εἱστήκεσαν – ἕστασαν. ἑστήκατε. ούτε απαγορευμένο είναι. τεθνηκυῖα. συνήθως σύνθετο στις άλλες εγκλίσεις. τέθνηκε κ. ἕστατε.). σχοίην. φάν. απουσιάζω. Ο αόριστος του ὠνέοµαι – οῦµαι είναι: ἐπριάµην (προστακτική αορίστου στο β΄ ενικό πρόσωπο πρίω – πρίασο. 2. τεθνεῶσα. Ο παρακείμενος του ἵσταµαι είναι: ἕστηκα. δεδίτω.τ. πρόσειµι: υπάρχω ακόμη. πάρειµι: παραβρίσκομαι. Υπάρχουν επίσης και οι τύποι: ἕσταµεν. στο απαρέμφατο και στις μετοχές.λ. Ο παρακείμενος του ἀποθνῄσκω είναι: τέθνηκα. βεβῶσα. τεθνηκὸς και τεθνεώς (γεν. προΐεµαι: παραμελώ. µέτεστι µοί τινος: μετέχω σε κάτι.ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΡΗΜΑΤΩΝ 1.τ.gr και sapiens@sch. 8. βεβὼς (γεν. –. δέδιας. (με σημασία ενεστώτα) και δέδια.philology‐online. Μετοχές παρακειμένου του βαίνω: βεβηκώς. 3. Ο υπερσυντέλικος του ἀποθνῄσκω στο γ΄ πληθυντικό πρόσωπο είναι: ἐτεθνήκεσαν – ἐτέθνασαν. σχοίης κ. Προστακτική έγκλιση: –. –.. πριάσθω κ. βεβηκὸς και βεβώς. Επίσης. Μετοχή παρακειμένου: ἑστηκώς. δέδιθι. φάσκον και φάς. τεθνεὼς – τεθνεός. μαθητές). ἑστὼς – ἑστός.λ. Το ρήμα δέδοικα ή δέδια: δέδοικα.gr/ sapiens@otenet. σύνειµι: είμαι μαζί με (συνόντες: εταίροι. ἔνεστι (απρόσωπο): είναι δυνατό να υπάρξει. ἑστηκὸς και ἑστὼς (γεν. -ῶτος). προστακτική έγκλιση σχές.τ. ἑστήκαµεν. κάποιον 47 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἑστηκυῖα. 9. τέθνηκας. ἑστᾶσι(ν). -ῶτος).λ. ἔνειµι: ενυπάρχω. δέδοικας. ἐφίηµι: παραχωρώ. ἑστῶσα.λ. 5. Μετοχή παρακειμένου: τεθνηκώς. τέθναµεν. Απαρέμφατο: δεδοικέναι και δεδιέναι. ἀνίηµι: στέλνω πίσω. –. ὑφίεµαι:υποχωρώ. Μετοχές ενεστώτα του φηµί: φάσκων. δέδιε. φᾶσα. ἄπειµι (τινος): είμαι μακριά. ἕστηκε. ἑστήκασι(ν). 4. ἕστηκας. ἐφίεµαι: επιθυμώ. Απαρέμφατο παρακειμένου: ἑστηκέναι και ἑστάναι.λ. 7. δέδιτε.τ. 6.gr . δέδιµεν.

ο τόνος ανεβαίνει στην πρόθεση (ή στη λήγουσα της δισύλλαβης πρόθεσης). β) Ο τόνος στα σύνθετα ρήματα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας δεν ανεβαίνει. (Σημείωση: η ευκτική αορίστου β΄ του ρήματος ἔχω.σχοίµεθα. αλλά τρισύλλαβες. είναι: σχοίην. τον τόνο τους σταθερό. ΕΙΔΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΓΚΛΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΧΡΟΝΩΝ Οριστική Έγκλιση (για τον Ενεστώτα) Τα ρήματα φηµί. Στην περίπτωση που το ρήμα είναι σύνθετο. 48 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ο τόνος ανεβαίνει. 18.ἔχοµαι και ἕποµαι στον αόριστο β΄. σε κάθε περίπτωση. -σχοι κτλ. 17. εἰµί.Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΟΝΟΥ ΣΤΑ ΣΥΝΘΕΤΑ ΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ α) Κανένας σύνθετος ρηματικός τύπος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας δεν τονίζεται πριν από την προπαραλήγουσα. οἶδα. Οι τύποι σχοίµην . σε κανένα ρηματικό τύπο. προεῖντο. που τονίζονται κανονικά. κεῖµαι. ο τόνος μεταφέρεται στην τελευταία συλλαβή της). αν το ρήμα είναι σύνθετο. όταν είναι σύνθετα.ἔχοµαι και ἕποµαι στον αόριστο β΄. ο τόνος ανεβαίνει στην υποτακτική του αορίστου β΄ του ρήματος ἵεµαι. σχοίης κτλ. σαν να μην ήταν σύνθετα. Όσες δεν είναι δισύλλαβες. ισχύει ο νόμος της τρισυλλαβίας. ΓΑΕ. όταν αυτή είναι δισύλλαβη (η πρόθεση είναι σε κάθε περίπτωση το α΄ συνθετικό του ρηματικού τύπου). η οποία στην περίπτωση αυτή πρέπει να είναι βραχύχρονη. Επίσης. όταν είναι σύνθετες. σελ. δ) Οι μετοχές και τα απαρέμφατα των σύνθετων ρημάτων της αρχαίας ελληνικής γλώσσας διατηρούν.gr και sapiens@sch. με μονοσύλλαβη ή δισύλλαβη πρόθεση. στα εξής πρόσωπα: πρόηται (γ΄ ενικό). Υπάρχουν και οι τύποι: προεῖο. 1). Προστακτική Έγκλιση α) Οι δισύλλαβες προστακτικές των βαρύτονων φωνηεντόληκτων. σχηματίζει την ευκτική του αορίστου β΄ ομαλά: ‐σχοιµι. πρόησθε (β΄ πληθυντικό). πρόοιντο –προοῖντο. ανεβάζουν τον τόνο στην πρόθεση (αν η πρόθεση είναι δισύλλαβη. καθώς επίσης και οι πρόοιο – προοῖο. -σχοις. 2). πρόωνται (γ΄ πληθυντικό). σελ.gr/ sapiens@otenet. ο οποίος απαγορεύει να τονίζεται η προπαραλήγουσα σε μία λέξη που έχει μακρόχρονη λήγουσα (βλ. Υποτακτική Έγκλιση (για τον Αόριστο Β΄) Τα ρήματα ἔχω . ανεβάζουν τον τόνο στην προπαραλήγουσα στο β΄ ενικό πρόσωπο.gr . ἴσασι(ν). δηλαδή. στα εξής πρόσωπα: πρόειο (β΄ ενικό). των αφωνόληκτων και των συνηρημένων ρημάτων της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. κείµεθα. Οι τύποι σχώµεθα και σπώµεθα παραμένουν σταθεροί ως προς τον τόνο. προῶνται (χρησιμοποιούνται εναλλακτικά). εκτός από τους τύπους ἴασι(ν).). γ) Στους σύνθετους ρηματικούς τύπους της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. όταν είναι σύνθετο. σχολικό εγχειρίδιο. όταν είναι σύνθετα. Υπάρχουν όμως και οι τύποι: προῆται. Σε κάθε περίπτωση. ΓΑΕ. § 38. πιο πάνω από τη λήγουσα της πρόθεσης. Ευκτική Έγκλιση (για τον Αόριστο Β΄) Τα ρήματα ἔχω .philology‐online. Στην ευκτική αορίστου β΄ του ρήματος ἵεµαι. όταν είναι σύνθετα με πρόθεση. ανεβάζουν τον τόνο. εἶµι. προῆσθε. § 38. υπακούοντας στο σταθερό αυτό κανόνα τονισμού [Νόμος της τρισυλλαβίας] (βλ. σχολικό εγχειρίδιο. όταν αυτό δεν είναι σύνθετο. πρόειντο (γ΄ πληθυντικό). σποίµην – σποίµεθα παραμένουν ως προς τον τόνο σταθεροί. μόνο στην περίπτωση που το επιτρέπει η λήγουσα της λέξης. ανεβάζουν τον τόνο στην προπαραλήγουσα.

γιγνώσκω). στο β΄ ενικό πρόσωπο. δεν ανεβάζουν τον τόνο (δεν επηρεάζεται ο τονισμός τους). γ) Οι τρισύλλαβες προστακτικές των ρημάτων της ενεργητικής φωνής του αορίστου β΄ τονίζονται πάντα στο β΄ ενικό πρόσωπο στην προπαραλήγουσα (είτε πρόκειται για απλά είτε για σύνθετα ρήματα). εἵµην (ρ.ἔχοµαι και ἕποµαι. οἶδα. όταν είναι σύνθετοι με μονοσύλλαβη πρόθεση. δεν ανεβάζει τον τόνο (δεν επηρεάζεται ο τονισμός της)]. τονίζονται στην παραλήγουσα (επηρεάζεται η θέση του τόνου τους). παραπάνω. (ισχύει και για τις πέντε προστακτικές: ἐλθέ. αν αυτή είναι δισύλλαβη). ἵεµαι (οὗ).Φ.) και σπέσθε (β΄ πληθυντικό Μ. Οι προστακτικές των αορίστων β΄: ἐδόµην (ρ. εφόσον δεν είναι μονοσύλλαβες. τονίζονται στη λήγουσα (δεν επηρεάζεται ο τονισμός τους).τότε τονίζονται πάντα στην προπαραλήγουσα της προστακτικής.) της προστακτικής αορίστου β΄ των ρημάτων ἔχω . όταν είναι σύνθετη με δισύλλαβη πρόθεση που έχει πάθει έκθλιψη. ἵσταµαι). [Εξαίρεση: η προστακτική αορίστου β΄ του ρ. όταν είναι σύνθετοι. σχέσθε (β΄ πληθυντικό Μ. ἔβην (ρ. ἰδέ). όταν είναι σύνθετες με δισύλλαβη πρόθεση.). 49 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. εἰµί. στ) Σχετικά με τις προστακτικές των ρημάτων της Β΄ Συζυγίας στον αόριστο β΄ και με τις προστακτικές κάποιων βαρύτονων ρημάτων της Α΄ Συζυγίας. βαίνω). εἰπέ.Φ. Όταν όμως είναι σύνθετοι με δισύλλαβη πρόθεση. σε κάθε περίπτωση τονίζονται στην προπαραλήγουσα.gr και sapiens@sch. σχοῦ και σποῦ αντίστοιχα.philology‐online. τονίζονται πάντα στη λήγουσα (είτε είναι απλές είτε σύνθετες). Όταν ο τύπος αυτός είναι σύνθετος. τίθεµαι). Όλες οι άλλες προστακτικές των ρημάτων του μέσου αορίστου β΄. ἵηµι). ἵεµαι): στο β΄ ενικό πρόσωπο. σχές. δίδωµι). στο β΄ ενικό πρόσωπο. λαβέ. στους χρόνους ενεστώτα και αόριστο. ανεβάζουν τον τόνο στην παραλήγουσα. εἶµι. διδράσκω). ανεβάζουν τον τόνο στην πρόθεση (ή στη λήγουσα της πρόθεσης. σημειώνουμε τα εξής: Οι προστακτικές των αορίστων β΄: ἔστην (ρ. ἔθηκα (ρ. Στο β΄ πληθυντικό πρόσωπο. τίθηµι).gr . Όταν είναι σύνθετες όμως με μονοσύλλαβη πρόθεση. στο β΄ ενικό πρόσωπο (είτε πρόκειται για απλά είτε για σύνθετα ρήματα). γενικός κανόνας [β]). όταν είναι σύνθετες. δύοµαι): στο β΄ ενικό και πληθυντικό πρόσωπο. τονίζονται στην προπαραλήγουσα. οι ίδιες προστακτικές. τονίζεται στην προπαραλήγουσα. όταν είναι σύνθετη. ε) Η προστακτική ενεστώτα των ρημάτων φηµί. ἔγνων (ρ. δ) Το ρήμα ἔχω έχει προστακτική ενεργητικού αορίστου β΄. ἧκα (ρ. Οι τύποι σχέτε (β΄ πληθυντικό Ε. ἐθέµην (ρ. εὑρέ. ἔδραν (ρ. όταν είναι σύνθετες. β) Οι σύνθετες δισύλλαβες προστακτικές όλων των ρημάτων της ενεργητικής φωνής του αορίστου β΄ τονίζονται στο β΄ ενικό πρόσωπο στην προπαραλήγουσα.Φ. στο β΄ ενικό πρόσωπο. Οι προηγούμενοι μονοσύλλαβοι τύποι της προστακτικής. τονίζεται πάντα στην παραλήγουσα και ποτέ στην προπαραλήγουσα (πρβλ. ἔδωκα (ρ. Οι παραπάνω διευκρινήσεις αφορούν την ενεργητική και τη μέση φωνή. ἔδυν (ρ. κεῖµαι στο β΄ ενικό και πληθυντικό πρόσωπο. που όμως σχηματίζουν αόριστο β΄ κατά τα ρήματα σε – μι. δίδοµαι).gr/ sapiens@otenet. Τα ρήματα ἔχοµαι και ἕποµαι έχουν προστακτική μέσου αορίστου β΄.

ἀποκρίνοµαι. ἠγγέλκειν. βαλοῦµαι-βληθήσοµαι. ἐβουλήθην. εἷλον. ἅψοµαι. ἦρµαι. ἀγωνίζοµαι. ἤγγελµαι. ἀροῦµαι-ἀρθήσοµαι. ἠράµην-ἤρθην. ἀλλάττοµαι. ἤρµην. ἄξοµαι-ἀχθήσοµαι. ἀλλάξοµαι-ἀλλαχθήσοµαι. ᾑρήκειν. ἀπεκεκρίµην. ἠχθέσθην. αἰσθάνοµαι. ἦρκα. ᾐτιώµην. βέβληκα. ἠλλαττόµην. ᾔσθηµαι. ἀχθέσοµαι. ἠγγειλάµην-ἠγγέλµην-ἠγγέλθην. ἐβεβλήµην. ἔβαλον. ἤλλαγµαι. ἠγωνίσµην. ᾕρουν. ἀπεχθήσοµαι. ἁµαρτήσοµαι. ἧµµαι. ἄξω. ἄγω. ἀπεκρινόµην. αἴρω. αἰτιάοµαι(-ῶµαι). ἡµαρτήκειν. ἀπεχθάνοµαι. ᾐσθήµην. ἤκουον. ἠγωνιζόµην. βούλοµαι. ἤγαγον. ἠγαγόµην-ἤχθην. ἀπολελόγηµαι. εἱλόµην-ᾑρέθην. ἀκούω. ᾐρόµην. αἰσχυνοῦµαι. ἤκουσα. ἄγοµαι. ἔβαλλον. ἀκήκοα.gr και sapiens@sch. ἀπηχθόµην. ἁµαρτάνω. ἡµάρτηκα. ἐβαλόµην-ἐβλήθην. ἄχθοµαι. ἤρκειν. ἀγήοχα. ἀρῶ. ᾔσχυµµαι. βάλλοµαι. ἀπηχθήµην. ἐβεβουλήµην. βαλῶ. βάλλω. ἠγώνισµαι. ἀπήχθηµαι. ᾐτίαµαι. ἀγγελῶ. ἤγγελκα.gr . ἠγηόχειν. ἦγµαι. ἤγγελλον. ἀγωνιοῦµαι-ἀγωνισθήσοµαι. ἀπηχθηνόµην. ἐβουλόµην. ᾐσχυνόµην. ἠγόµην. ἤγµην. ἠκηκόειν. ἦρα. ἠγγελλόµην. ἡπτόµην. ᾐτιάµην. ἠγωνισάµην-ἠγωνίσθην. ἡψάµην-ἥφθην. ἦγον. ᾐσθανόµην. βουλήσοµαι. ἀπελογούµην. ἤγγειλα. ἀνέχοµαι. βέβληµαι. ἥµαρτον.gr/ sapiens@otenet. ἀποκέκριµαι. αἰσθήσοµαι. αἱρήσω. ἀπολογέοµαι(-οῦµαι). ἠγγέλµην. βεβούληµαι. ᾖρον. ἠχθήµην. ὑπεµεµενήκειν. ἥµµην. αἰτιάσοµαι. ᾐσχύµµην. ἅπτοµαι. ἤχθηµαι. ἀγγελθήσοµαι. ᾑρήµην. ᾕρηµαι. αἱρήσοµαι-αἱρεθήσοµαι. αἰσχύνοµαι. ἀπελελογήµην. ὑποµεµένηκα.ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΑΝΩΜΑΛΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ ἀγγέλω. ἐβεβλήκειν.philology‐online. ἀπολογήσοµαι. ἠλλαξάµην-ἠλλάχθην. ᾐσχύνθην. ἠνεσχόµην. ἠχθόµην. ᾐσθόµην. ἐβαλλόµην. ἀποκρινοῦµαι. ἀπελογησάµην-ἀπελογήθην. αἴροµαι. ᾕρηκα. ἀγγέλοµαι. αἱρέω(-ῶ). αἱροῦµαι. ἠνειχόµην. 50 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ᾑρούµην. ἀπεκρινάµην. ἀνέξοµαι. ἡµάρτανον. ἀκούσοµαι. ᾐτιασάµην-ᾐτιάθην. ἠλλάγµην.

ἐγείροµαι. ἔχω. ἐγνώκειν. εἴργασµαι. ἐσθίω. ἐλήλακα. ἔχοµαι. ἔφαγον. δέδοκται. εἱπόµην. 51 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἐνετεθυµήµην. ηὕρισκον. ἐάσω. εἴων. ἤσθιον. ηὗρον.gr και sapiens@sch. δοκέω(-ῶ). ἐγιγνόµην. γενήσοµαι-γενηθήσοµαι. ἤγειρον. ἡττήµην. εὑρήσω. ἕψοµαι. ἐγήγερκα. ἐγεροῦµαι-ἐγερθήσοµαι. δεδύνηµαι. ἐλῶ(άω-ῶ). ἐδεδύκειν. ἥττηµαι. δύσοµαι. ἔδοξα. δόξω. εἶχον. δεδράµηκα. εἴακα. ἠρώτων. ἠρωτήκειν. εἰργαζόµην. δῦναι. ἠγειρόµην. θεύσοµαι. εἰάκειν. εἰχόµην. ἔγνωκα. ἑσπόµην. δύοιµι. ἐγήγερµαι-ἐγρήγορα. δέδεγµαι. ἐνεθυµούµην. εἰργασάµην. ἔσχηµαι.γίγνοµαι. ἐδεδραµήκειν.philology‐online. δέδυκα. δύθι. ἐγενόµην-ἐγενήθην. ἐδήδοκα. ἤγειρα. ἕποµαι. ἠρώτησα-ἠρόµην. εἴασα. ἐδεδέγµην. γέγονα-γεγένηµαι. ἠκολουθήκειν. ἐντεθύµηµαι. ἐπίσταµαι. ἔδοµαι. ἐλαύνω. ἐνθυµέοµαι(-οῦµαι). ἐδηδόκειν. ἥγηµαι. ἕξοµαι-σχήσοµαι. ἐδέδοκτο. δέξοµαι. ἐδυνάµην. ἐληλάκειν. ἠπιστήθην. ἐδεχόµην. ἡγούµην. ἠκολούθηκα. ἐρήσοµαι. ἐρωτάω(-ῶ). ἐγεγόνειν-ἐγεγενήµην. ἐγηγέρµην-ἐγρηγόρειν. ἡττάοµαι(-ῶµαι). δέχοµαι. ἤλασα. δυνήσοµαι. ἐσχήκειν. ἐάω(-ῶ). ἐνεθυµήθην. ἡττήσοµαι-ἡττηθήσοµαι. ἐδεξάµην. ἐδυόµην.gr/ sapiens@otenet. ηὑρήκειν. δύς-δῦσα-δύν). ἠγρόµην-ἠγέρθην. θέω. ἔθεον. εἰργάσµην. ἐργάζοµαι. δύναµαι. ἐγερῶ. ἔσχον. ἕξω-σχήσω. ἐργάσοµαι. ἠρώτηκα.gr . ἡγήσοµαι-ἡγηθήσοµαι. ἐγηγέρκειν. ἔδυν (δύω. ἡττησάµην-ἡττήθην. ἐσχήµην. ἐπιστήσοµαι. ἔδραµον. ἤλαυνον. ἠπιστάµην. ἡγησάµην-ἡγήθην. ἐσχόµην. ηὕρηκα. εὑρίσκω. ἡγέοµαι(-οῦµαι). ἐδυνήθην-ἐδυνάσθην. ἐδεδυνήµην. ἐγείρω. ἡττώµην. ἐνθυµήσοµαι. δύοµαι. ἔσχηκα. ἡγήµην. ἐδόκουν.

λέληθα. ἐκεκλήκειν. ἐλέχθην-ἐρρήθην.λ. ἷγµαι. ευκτική µεµνῄµην. -µνῇ. ἐλεγόµην. ἐµάνθανον. µιµνῄσκοµαι. λέγοµαι. λείψω. λέγω. ἐλελυµάσµην. ἐκεκρίµην. λυµαίνοµαι. ἔκλινα. (ἀπ)έθανον. κτήσοµαι-κτηθήσοµαι. κρινοῦµαι-κριθήσοµαι. κέκλιµαι. και µεµνῴµην. λήψοµαι. ἔκτεινον. ἱκνέοµαι(-οῦµαι). καλοῦµαι. εἰρήµην. ἐκεκλίκειν.τ. κέκρικα. κέκλικα. λαµβάνοµαι. λανθάνοµαι. ἔλαθον. ἐλαµβανόµην. κάµνω. µανθάνω. ἐκλινάµην-ἐκλίθην. ληφθήσοµαι. λαγχάνω.gr . ἐκτώµην. λανθάνω. ἐλυµαινόµην. κέκληµαι. εἴληµµαι. εἴρηκα. εἰρήκειν.gr και sapiens@sch. ἐλαβόµην-ἐλήφθην. κρινῶ. ἔθνῃσκον. ἱκόµην. λελύµασµαι. κτείνω. ἐλελήσµην. ἐκαµνον. λείποµαι. µνήσοµαι-µνησθήσοµαι. κτάοµαι(-ῶµαι). λεχθήσοµαι-ῥηθήσοµαι. µέµνηµαι. ἀφικνοῦµαι). ἐκεκµήκειν. ἔκρινα. κτενῶ. εἰλήχειν.philology‐online. λήξοµαι. λέλειµµαι. ἐλανθανόµην. ἐκαλούµην. λαµβάνω. µαθήσοµαι. εἴρηµαι. καµοῦµαι. ἐλαθόµην-ἐλήσθην. ἐλιπόµην-ἐλείφθην. καλοῦµαι-κληθήσοµαι. ἐµεµνήµην. ἔκτεινα. λυµανοῦµαι. λείψοµαι-λειφθήσοµαι. ἐλειπόµην. ἐµιµνῃσκόµην. ἔλαχον. κέκτηµαι. κρίνω. καλέω(-ῶ). τέθνηκα. ἀπέκτονα. ἐλελήθειν. ἐκτησάµην-ἐκτήθην.θνῄσκω. 52 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἱκνούµην. κλίνω. ἐκεκλίµην. ἐλυµηνάµην. ἐτεθνήκειν.. µεµάθηκα. ἐλάµβανον. ἐκλινόµην. λήσοµαι-λησθήσοµαι. µεµνῷο). ἔκρινον. θανοῦµαι. εἰλήµµην. ἐµεµαθήκειν. µνῆται κ. ἀπεκτόνειν. κέκµηκα. εἴληχα. -µνῇτο κ. ἐκρινόµην. λέξω-ἐρῶ. λέλοιπα. ἐκαλεσάµην-ἐκλήθην. ἐκάλουν. ἐλάνθανον. -µνῇο. ἐκεκλήµην. καλῶ. ἔλειψα-ἔλιπον. (το µέµνηµαι έχει µονολεκτική υποτακτική µεµνῶµαι. εἴληφα. ἐλελοίπειν. ἵγµην (σνθ. ἐκρινάµην-ἐκρίθην. κέκληκα.gr/ sapiens@otenet. ἔµαθον. ἐµνησάµην-ἐµνήσθην. κλίνοµαι.τ. ἔλαβον. κρίνοµαι. ἔκαµον. ἐκάλεσα. εἰλήφειν. ἐκεκρίκειν. ἵξοµαι. κλινῶ. ἔκλινον. ἐλάγχανον. λείπω. λέλησµαι. κέκριµαι.λ. ἔλεγον. ἔλειπον. εἶπον-ἔλεξα-εἶπα. λήσω. ἐκεκτήµην. κλινοῦµαι-κλινήσοµαι. ἐλελείµµην.

σκέψοµαι-σκεπήσοµαι. ἔπλησα. ὀξύνοµαι. ἑώρων. πέπληγµαι. πέπλησµαι. πλήξοµαι-πληγήσοµαι. πλεύσοµαι-πλευσοῦµαι. ἐπεπύσµην. ᾤκησα. πεύσοµαι. νέµοµαι. ᾠκήκειν. πίνω. ἐσκέµµην. ὀλώλεκα. ὠφλήκειν. σπείροµαι. ἐνενεµήµην. πείθοµαι. πείσοµαι-πεισθήσοµαι.philology‐online. ἐπειρώµην. ἐπυνθανόµην. ὄλλυµαι. σκοποῦµαι. ἔσπαρκα. ἐπεπώκειν. ἔνεµον. ἐσκοπούµην. ὄλωλα. ἐσπάρην. ἔπλευσα. ἔπινον. πλήσω. ἔνειµα. ἐπεπείσµην. ἐνειµάµην-ἐνεµήθην. πίπτω. ἔπλεον. πεσοῦµαι. ὄψοµαι. ὀξυνθήσοµαι. ἑόρακα. ἐπεπλήγµην. ἐπεπλεύκειν. οἰκήσω. ὠλόµην. πυνθάνοµαι. νενέµηκα. ἐσκεψάµην-ἐσκέφθην-ἐσκέπην. ᾤκουν. ἐπεπτώκειν. καταδικάζοµαι σε πρόστιµο). 53 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. οἴοµαι-οἶµαι. πλήσοµαι-πλησθήσοµαι.νέµω. ἔπιπτον. ἐσκόπουν. ὠξύνθην. σκοπέω(-ῶ). ἔπεσον. ᾠόµην-ᾤµην. πάσχω. ἐπειθόµην. πέπτωκα. πίοµαι. ἐπληττόµην. ὀφλήσω. νεµῶ. εἶδον. ἐνενοµίκειν. πειράσοµαι-πειραθήσοµαι. πέπονθα. πέπληκα. νενέµηµαι. πεπείραµαι. ἐνενεµήκειν. ἐπεπόνθειν. πέπλευκα. πλέω. ἔπαθον. ὠλωλέκειν. ἔσκεµµαι. οἰήσοµαι. ᾠήθην. ἐπληξάµην-ἐπλήγην. ἐσκόπησα. ἐπυθόµην. ὤξυµµαι. ἔσπειρον. νεµοῦµαι-νεµηθήσοµαι. ἐπιθόµην-ἐπείσθην. πειράοµαι(-ῶµαι). ὀλοῦµαι.gr . ἐπεπλήκειν. ἔσπειρα. ὠξύµµην. ἐπεπειράµην. ὠξυνόµην. ἐσπάρκειν. πίµπλαµαι. πέπωκα. ἔσκεµµαι.gr/ sapiens@otenet. ἐπειρασάµην-ἐπειράθην. σπείρω. ἐσπειρόµην. σπαρήσοµαι. ἔπασχον. ὠλώλειν. ἐσκέµµην. ὦφλον. ἐπεπλήσµην. ὀλῶ. ἑωράκειν. ἔσπαρµαι. ἐπιµπλάµην.gr και sapiens@sch. ἐπλησάµην-ἐπλήσθην. ὠφλίσκανον. πέπεισµαι. ἐπίµπλην. ὤφληκα. ἐνεµόµην. ὤλεσα. (=χρωστώ στο δηµόσιο. ἔπιον. ὤλλυν. σκέψοµαι-σκοπήσω. πλήττοµαι. ὠλλύµην. ὄλλυµι. οἰκέω(-ῶ). νενόµικα. ὁράω(-ῶ). πέπυσµαι. ἐσπάρµην. πίµπληµι. ὀφλισκάνω. σπερῶ. ᾤκηκα. πείσοµαι.

philology‐online. ἔφθακα. ἔτεµνον. οἴσω. ἐφθάρµην. σφαλῶ. φῦναι. φέρω. ἔφυν (φύω. ἐσπεισάµην. φθεροῦµαι-φθαρήσοµαι. ἐτρεφόµην. φύοιµι. στελῶ. ὑπισχνέοµαι(-οῦµαι). ἔσπεισµαι. ἐφθειρόµην. φαίνοµαι. φθάνω. ἔφευγον. ἔφθασα-ἔφθην (φθῶ. φεύξοµαι. σπείσοµαι. φθείροµαι. τυγχάνω. ὑπέσχηµαι. πέφυκα. 54 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. ἐτεθράµµην. συνειλέγµην. συνέλεγον. ἐπεφεύγειν. συνελεγόµην. τίκτω. τέτραµµαι. τέτακα. ἔφθανον. φανοῦµαι-φανήσοµαι. ἤνεγκον. στέλλω. ὑπισχνούµην. φύς-φῦσα-φύν). ἐτραπόµην-ἐτρεψάµην-ἐτράπην. συλλέξω. ἔτεινον. ἐνήνοχα. ἔφυγον. φθαίην. ἐσπενδόµην. ἐνηνέγµην. ἔφθαρµαι. συνειλόχειν. ἐτεινάµην-ἐτάθην. φέροµαι. στέλλοµαι. ἐσφαλλόµην. τέτοκα. ἐσφηλάµην-ἐσφάλην. τέξοµαι. ἐτετράµµην. ἐφθάρκειν. συλλέγω. ἐτύγχανον. σταλήσοµαι. τείνω. τέµνοµαι. ἐτρεπόµην. τεµοῦµαι-τµηθήσοµαι. ἔτεµον. τετύχηκα. ἐσφάλµην. ἐτεµόµην-ἐτµήθην. τέτµηκα. ἐτετόκειν. τρέφοµαι. ἔφθειρα. ἔσφαλµαι. πέφευγα. φθερῶ. τενοῦµαι-ταθήσοµαι.gr . ἐφθάκειν. ἠνεγκάµην-ἠνέχθην. ἐπεφάσµην. ἐφηνάµην-ἐφάνην. ἔσταλµαι. ἔστελλον. φεύγω. τεύξοµαι.σπένδοµαι. σφαλοῦµαι-σφαλήσοµαι.gr και sapiens@sch. ἐσπείσµην. ἔτυχον. ἐστειλάµην-ἐστάλµην-ἐστάλην. ἐτετµήκειν. συνέλεξα. ἔφθαρκα. ἐτετµήµην. ὑποσχήσοµαι. ἐσφάλκειν. τέτµηµαι. ἔφερον. ἐφθειράµην-ἐφθάρην. ἐτετάµην. ὑπεσχήµην. ἐπεφύκειν. συνείλοχα. τέταµαι. ἐστάλµην. φθείρω. τρέποµαι. ἐφερόµην. φύσοµαι. φθάς). θρέψοµαι-τραφήσοµαι. σφάλλοµαι. τεµῶ. τρέψοµαι-τραπήσοµαι. ἔσφαλλον.gr/ sapiens@otenet. ἐφαινόµην. φύοµαι. ἔτικτον. ἔσφηλα. ἐθρεψάµην-ἐτράφην. ἐφυόµην. ἔστειλα. τενῶ. ἐνήνεγµαι. φθάσω-φθήσοµαι. συλλέγοµαι. ὑπεσχόµην. συλλέξοµαι-συλλεγήσοµαι. ἐτετυχήκειν. συνελεξάµην-συνελέγην. ἐστελλόµην. συνείλεγµαι. τέµνω. ἔσταλκα. ἐτεινόµην. ἔφθειρον. φθῆναι. τείνοµαι. ἔτεινα. πέφασµαι. ἐτεµνόµην. ἐνηνόχειν. ἐτετάκειν. ἐστάλκειν. οἴσοµαι-οἰσθήσοµαι-ἐνεχθήσοµαι. σφάλλω. ἔσφαλκα. τέθραµµαι. ἔτεκον.

gr/ sapiens@otenet. ἐωνούµην. ἐχρησάµην.philology‐online.gr . ἐκεχρήµην. ἐώνηµαι. χρήοµαι(-ῶµαι). ἐωνήµην. ὠνήσοµαι.χρή. χρήσοµαι. χρῆν-ἐχρῆν. ἐχρώµην. ὠνέοµαι(-οῦµαι). ἐπριάµην.gr και sapiens@sch. ἔχρησε. Αλέξανδρος Γ. κέχρηµαι. Αλεξανδρίδης Φιλόλογος 55 ΠΙΝΑΚΕΣ & ΘΕΩΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ http://www. χρήσει-χρῆσται.