ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

η φιλοξενία η ελεημοσύνη. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. η αγιότητα. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. στην εξομολόγηση. απεκδυόμενοι των παθών. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. αλλά δικαίωμα όλων μας. στα πάθη. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου".μετερίζι. στη μετάνοια. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . Η μάχη έχει ξεκινήσει. η μη κακολογία. στη νηστεία. στη Θεία Μετάληψη. Τα όπλα του αγώνα μας. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. Με μία υπενθύμιση. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. η ταπεινοφροσύνη. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. να ασκηθούν για χάρη του. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. Η τήρηση των εντολών του Θεού.

Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. Και τους απάντησα: . Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. Και οι γέροντες. έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας.. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . . Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους. Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. ζώντας μέσα στον κόσμο. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. αφού άκουσαν όλα αυτά. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. "Να." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας". Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς. Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. κανένα να μη σκανδαλίσετε.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει.Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. κανένα να μη περιφρονήσετε. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. σε κανένα να μην πείτε ψέματα. Βέβαια. Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία. Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα".δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. κανένα να μην κλάψετε. Τότε οι γέροντες του είπαν. κανένα να μη μισήσετε. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς". Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών".

άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . Αφού έφθασε στην πόλη. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό. Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου. τα τόσο διδακτικά." Και εκείνες του απάντησαν. Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα. ήλθε και η άλλη γυναίκα. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. αλλά στάθηκε αδύνατο. Ήλθε η μία εκ των γυναικών. Και.7) . ως δε ούτως" (Αγκόρ. Ζ. μερισματούχοι. Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά. αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". ώστε. ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. Και εκείνες του είπαν . αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. αφού κάθισε. είπε με θαυμασμό: . πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη. μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό"."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός."Μακάριε. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. άρχισε να βαδίζει. Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό.Κάποτε. . Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και. δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως".

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. άθλια. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του.στις εξετάσεις από κρίση περνούν. . προκειμένου να επικρίνει. να σπερμολογήσει. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. Εξ άλλου. αμαρτωλή. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. δεν κατακρίνει ποτέ. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. καν αληθές η το λεγόμενον". που βιώνει το Χριστό. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. Τι είναι η κατάκριση. τη συμπεριφορά. Πρόκειται για την κακολογία. Ο χριστιανός. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. να κατηγορήσει. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. "Πάτερ. κακία." (Α'Κορινθ 6. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. γιατί πιστεύει στον Ιησού. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. Δυστυχώς. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. ίσως και επιπολαιότητα. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. την εμφάνιση. άφες αυτοίς. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. να ασχοληθεί με τους άλλους. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι.

Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. .Ήμαρτον. εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. αλήθεια. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. .γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . . . ήλεγξε μόνο την υποκρισία.Αυτός που κατέκρινες. η γη φρίττει. σ΄αυτόν κατακρίνεις". όπως και οι Φαρισαίοι. Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή.όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. ενώ αυτοί. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος". αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . αποχώρησαν. Ένας ένας. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". κρατώντας την ψυχή του. Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. γιατί θα θέλαμε. Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου. του είπε. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. ουδείς σε κατέκρινε". σαν αναίσθητοι. να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". Δεν είναι. δε νοιώθουν καμιά ντροπή. σαν αναμάρτητοι. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα.Ω. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. όλοι. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. οι δε άνθρωποι. Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. πέθανε. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Που ορίζεις να τον κατατάξω. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας. ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. πολύ άσχημα έκανε. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα.

για να τα πουλήσει. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. αδελφέ μου. Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. έτσι είναι". Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". υποτίθεται. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". . διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. βλέπετε την κρίσι του. Ποιος μπορεί να το περιγράψει. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. το όποιο και τελικά αγόρασε. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. πήγαινε ευθύς να τον βρεις. Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. . Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της.

επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. . είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις.Πήγαινε τώρα. ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. Και αν συμβεί να εκτραπεί. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα.Βγες έξω. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. παιδί μου. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. τη φρικτή αυτή συνήθεια. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. Μικρές ήσαν και οι δύο. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. όπως είπα. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. Για παράδειγμα. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. το μεγάλο σου παράπτωμα. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. Τότε ο γέροντας του λέγει: . όπως αυτός μόνο γνωρίζει. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: .Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση.Διαπιστώνω. τον ελεεί. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. περπάτησε για δυο ώρες. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους. Διηγούνται πως κάποιος νέος. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Επομένως. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση.

1). Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν.Γέροντα. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. του λέγει ο νέος. Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. όποιοι κι αν είμαστε. Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός.Ναι. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. όσο κι αν προσπαθήσω. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας.11). Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. αλλά για όσα είπες για εκείνον". εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά". πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. Δε μαζεύονται. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. είναι αδύνατο.2. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. Επομένως. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . αλλά κριτής" (Ίακ. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. το ξέρω. . αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. παιδί μου. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε.. ω άνθρωπε. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. 4. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. Καθώς προαναφέραμε. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση.

Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. Ήταν σούρουπο."Αδελφέ. η οποία είχε κακή φήμη. Αν. συγγραφέας της Κλίμακος. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. όσο περνούσε ο καιρός. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. δεν διαπιστωνόταν. Κάποτε. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". Κάτι τέτοιο όμως. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. όπως ήταν φυσικό. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. Όταν. όμως. Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. Ο Άγιος Ιωάννης. ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. δε βρέθηκε η γυναίκα. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. πρόσεχε σ΄εαυτώ". Ο αδελφός δεν αμάρτανε. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. διηγείται ο Αββάς. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Πως. πόρνε. μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. Τον βλέπει από μακριά. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. Έτσι. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. μετά την κοίμηση του αμελούς . Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. Ο ηγούμενος κάποια μέρα.

ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ". παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Ιωάννης ό Χρυσόστομος . Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι.. σώθηκε ο αδελφός.. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί".αδελφού. γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα. κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν.

Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του". αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων". έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του. αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. 14. μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε"." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. κατακρίνω τον Ιερωμένο. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. Και όχι μόνο αξιωματούχοι.Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο.1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην. γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης." (Ρωμ. την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. χίλιοι Αυτοκράτορες. γίνεται παιδί του Θεού. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος.4). όχι μόνο άνθρωποι. πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. Οι άγγελοι υπηρετούν. Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. διότι ό κληρικός. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". 7. Και το παιδί. του Κυρίου Ιησού Χριστού. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. αλλά λειτουργός του Υψίστου. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. παρευρίσκονται. Την εξουσία του "λειτουργείν". ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα.

ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. Κι όμως. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. Εκεί. έχανε τον εαυτό του. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. αλλά μάλλον από ευθιξία. είχε ό αδελφός του κατάστημα. στο Άγιο Όρος. ποια ήταν ή αιτία. Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. Ουδείς. όμως. όπως λέμε). αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. καγχάζουν. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. γελούν. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. ούτε στον ουρανό. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. ειρωνεύονται. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. χλευάζεται. Σ' αυτόν το δρόμο. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη.κατά θεία νεύση . πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. Αυτός είναι ό ιερέας. Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". Τότε . αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του.

φιλάργυροι. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. λέει ή μάννα μου: . πλεονέκτες. μού δίνετε χρήματα. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. τι πράγματα είναι αυτά. ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ.Γιάννης Βασιλειάδης. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. Παρά ταύτα.τι άλλο κακό η δυσκολία. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα.Τι είναι αυτό. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. . Την άλλη μέρα. αρρώστια. πώς του φάνηκαν λίγα. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. Ένας Επίσκοπος κάποτε. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός. θα πεινάσουμε. δεν είπα τίποτε. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής. γιατί όπως βλέπω.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών.Παιδί μου. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. επιδημία και ό. μετά από ασθένεια. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. σαν άμυαλος νεαρός.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. . εφημέριος Αρχαγγέλου. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. Εκοιμήθη. είναι κακοί. Εγώ.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. ακόμη χειρότερο. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. αλλά και μετά. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα.38. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. λοιπόν και το εκατοστάρικο.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας . για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. έλεγα με κάποια αμφιβολία. οι παπάδες. πού ελαφρά τη καρδία. μέσα μου: . Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. διεφθαρμένοι. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν. Του δίνω. μίλησα με τον παπά . πρωί πρωί. στην Αθήνα περί τα 1950. όσο στην πατρίδα μας. σε ικανή απόσταση. θα μάς τα αφανίσει όλα. Όταν τελείωσε ό ιερέας. Νόμισα. σε όλο το διάστημα. Γύρω στο 1937 . έτρεξα στον κήπο. Του δίνω το πενηντάρικο. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. Έτσι. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. λέει στεναχωρημένος. φτωχοί άνθρωποι. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης. Έκανε τον αγιασμό.

μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε. αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. . περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. κοντά στο όρος του Λιβάνου. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. πέφτοντας στα γόνατα. Διότι. . Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. -Υπάρχει τάχα. πού είναι και δικός μου Κύριος. Υπήρχε. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. λέει. απέναντι των Γαθισών. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο.χωρίς να τον καίει. Κληρικό. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς. ότι δεν αμέλησα. Όχι βέβαια. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . του ζήτησε να τον ευλογήσει. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. το σύνοδο μου άγγελο λέω. άγιε Δέσποτα.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως.

έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. Κ. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. ή οργή του διαλύθηκε. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. ότι ήταν Αρχιερέας.Γ. του λέγουν: .και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: . όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός. Στις Πράξεις των Αποστόλων. εμπνεόμενος από θεία οπτασία. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας.δεν γνώριζα αδελφοί. για να δικασθεί. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα. Μέγα Αλέξανδρο. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε".τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. τοίχε κεκονιαμένε". Ιαδδουά.Χ. οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων.Ι 1). Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς. προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. Ό Απόστολος Παύλος. λέγει. . δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π.. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη . Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους. αλλά τον Θεόν.

Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. πού δείξαμε στους ιερείς. . δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν. θα ξεσπάσει σε βάρος σας.τι κι αν είναι. Τιμάτε. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. αν σταθείς απέναντι τους καλά. όσο πιο πολύ μπορείτε. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. όταν παραστρατούμε. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. αν τον τιμάτε. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. δεν το καταλαβαίνετε. Να το ξέρετε. Ένα. σαν υπηρέτες του Θεού μας. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. θα δώσουν λόγο για σας.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. αν τα χέρια του παραλύουν. πώς ό. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. είτε το θέλει είτε όχι. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. Με αυτά πού λέγω. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. Προσέχετε. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. Τί απολογία θα δώσουμε.τι κακό συμβεί. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. θα τα καταφέρει όλα καλά. μη φαντασθείτε. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. Δε βλέπετε. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. Τούς χρειαζόμαστε. Αν σεις τον προσέχετε. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού.τι περισσότερο μπορείτε. ξέρω. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας.

. προκειμένου να το θεραπεύσουν. Οι άγιοι όμως Πατέρες.με αφάνισε ή νηστεία σου. Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". Δε σε διώχνει κανένας από δω. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο.και γιατί φεύγεις. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του.ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο. Και ο γέροντας απαντά: Έλα. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου. του λέγει. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό. . Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. . εγώ φεύγω. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. λέγει στον γέροντα. τη νηστεία. . Έτσι. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε.Ξέρεις γέροντα.

εκτός Σαββάτου και Κυριακής. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά.) ξηράν τροφήν. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. . οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. Και για να κυριολεκτούμε. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. παραμονή των Θεοφανείων. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. 2) την 29ην Αύγουστου. Λήψις τροφής. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. έστω και μόνο άρτου. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. Διατεταγμέναι νηστείαι. όπως οι μοναχοί).Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. άνευ ελαίου. την ενάτην (περί την 3ην μ. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν.

Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. σελ. ύποσημ. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. Πέτρου . Αι περιπτώσεις αύται. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων.4) την 24ην Δεκεμβρίου. μερική δε εις ετέρας. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. εμφαίνονται λεπτομερώς. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. 93 -94). καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας. Επίσης. έν διττοΐς πίναξιν. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων.

Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου.

Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου . Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως.ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου.

Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II . Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου. Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου.ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ.

της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. Νηστεία II II II 9 Παρασκ.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών. Σταυροπροσκ. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. Ιωάννου της Κλίμακος . ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ.

Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ.Δευτ. της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2. 7 Σαβ. Του Μ.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών.

οι άγιοι Απόστολοι. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. ό ίδιος ό Κύριος. πολλοί χριστιανοί. Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Τί πάει να πει νηστεία. δυστυχώς. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. Άκουσε παιδί μου. Και είναι τούτο αληθές. ό Μωυσής. την ημέρα του Πάσχα. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. να μιλήσω και εγώ τώρα. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Αν ή αρρώστια έχει. Λέγουν. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. Όστις θέλει. αναλάβει το έργο αυτό. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι».Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. κατά θεία παραχώρηση. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . Ή απάντηση είναι όχι. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. Νήστευσαν οι προφήτες.

νομοθετήσεις αλλιώς. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. την Καινή Διαθήκη. 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. υστέρα επείνασεν» (Ματθ. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. όμως. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. 4. αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις. γιατί οι Εβραίοι. 6. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. 'Οδήγησα. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. Κύριε. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. Ό Κύριός μας. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. Τί είναι αυτά που λες. Αλλά. Συ όμως όταν νηστεύεις. γιατί ήταν αναμάρτητος.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. Ένα γεγονός.16-18). όπως εμείς.10). πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. 4. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν.

Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. τούς έλεγε άλλη φορά. . Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. Ήλθες να με βγάλεις. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. για το μαρτύριο των αγίων. για την Κοίμηση της Θεοτόκου.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. γερά οχυρωμένη. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. Και το πανίσχυρο λεοντάρι. Νηστεύουμε πραγματικά. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. Ναι. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. του βάζει και ένα δεύτερο. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. Τίποτε χωρίς νόημα. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. Και ή αδελφή του.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. Όχι. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Τον εαυτό μας. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. Τί πενθούμε. Γιατί. Κάποια Παρασκευή πρωί. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. λησμόνησα να σού πω. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας.

Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. παραλύτους και θαυματουργούσαν. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. Ναι άγιους και μόνο. αλλά από άγιους. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. Οι νηστείες. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. Παράδοξο. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. ή φωτιά να φεύγει ψηλά.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. 8-13). ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. Τί λέγει. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. 19. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Θυμηθείτε το Δανιήλ. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. όσο και ό κόσμος. αλλ' οι κακώς έχοντες». Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. ό παιδαγωγός της . Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία.

τότε ας μην έλθουν ποτέ. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. φιλικές. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. Κάποτε συναντήθηκαν. επαγγελματικές. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. Ή αποχή. θα φάει ό. Πάντως. είπε ό παχύς. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. Βέβαια. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. γράφει ένα παλαιό βιβλίο.τι νηστήσιμο βρει. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. "Αν δε χορτάσει. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. δύο άνθρωποι. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. Και είναι αποδεδειγμένο. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. λέγουν οι ιατροί. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. σώμα δίχως . αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. Πέρα από όλα τούτα. το στολίδι των γερόντων. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. Βέβαια.νιότης. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία.

Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. θυμού αποχή. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. πού είναι ή ένωση με το Θεό. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. πράγματι. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. Είναι. φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη.πνεύμα». Αν εγώ δε νηστέψω. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. ή περί τον λαιμόν ασχολία. μετά ατονία των ώμων. εγκράτεια γλώσσης. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. καταλαλιάς. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. Αλλά ή νηστεία. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. επιθυμιών χωρισμός. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. . Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. νηστεία εστίν. αληθής και ευπρόσδεκτος». ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». πού είναι ή ψυχή. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. ή σκότωσις της διανοίας. ή ποθητή Θέωση. αυτοαφορίζομαι». γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. αλλά και από τόσα άλλα.

που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή.Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων. Χρέος όλων των χριστιανών . .ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. Αββά Θεόδωρε. Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης. για να έχεις παρρησία στο Θεό.

Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς.. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. που να έχει κάποια αξία. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. . τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. του χάριζαν κάτι. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά.αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. γυμνός. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη.. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. για να τον γνωρίσουν. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. ελεούσε !. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». μελανιασμένος από το κρύο. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό.

Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του.. φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό.Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ. Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή.Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! . Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. . το τρεμούλιασμά του. Αλλά. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα.. . ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία.Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή . Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό.έτσι τουλάχιστον νόμιζε . Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . δέσποτα. δε βρήκε καθόλου χρήματα. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός. αλλά αυτό δεν πείραζε. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. δέσποτα. αυτό πια καταντά σκάνδαλο. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. Μαρκιανέ. . Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. .Που βρήκες τη στολή αυτή.

του φώναξε. άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: .Ποιος σε γύμνωσε. ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι.Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. Και να. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. . Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν.Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες. ψιθύρισαν τα χείλη του. Αποφασίζει και λαμβάνομεν. τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. στην πενία. . . . τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες. Μαρκιανέ.Κι αυτή εδώ. Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη. μα πού να τα βρω τα λεφτά . Έ.Σεβασμιώτατε. που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος. Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο. Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ». Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός. κίτρινος σαν το λεμόνι. Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. στην ασθένεια.από τον Ευαγγελισμό. ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. .. με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. μόλις βγήκα από απέναντι. . συνέτρεχε τούς πάντας. . Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη.Μάλιστα. Ήταν ψηλός κι αυτός. που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. .Τί επιθυμείς. ."Ω. θα λιώσω στα πόδια μου. χλωμός. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. αν δεν με βοηθήσετε. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός.. δεν Έχω δεκάρα.Αυτό με γύμνωσε.

Ό. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης.Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του. για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). Επί της εποχής του πλούσιος. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. Ή γριά έφυγε σκυφτή. της είπε μόλις την είδε. Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. . Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό.. . αθέατος. 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή. έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του.Κυρία Αναστασία. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα.Μα . όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. που σημαίνει εμπρός από σε. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. στο Μοναστηράκι στην αγορά. κάλεσε τον Κωστή. .Χμ. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας. .Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα. σε λίγο έφερε το δέμα. . . θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. 2)... Είναι δώρον από την Αίγυπτον.δεν πειράζει. που είχε τρεις κόρες. ορφανά. Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν. παραμίλησε.Άκουσε. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς. για ν' αλλάξετε. αδελφέ. 6.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. σεβασμιώτατε. είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη.. Να τα πας κάτω. Εις την ευχήν του Θεού. φτώχευσε και για . χήρες. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον.Τί το θέλετε. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα. μουρμουρίζοντας. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. .

τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. -Ήμουνα τότε. μικρό παιδί. . Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. πώς θα βρεθεί στη γη. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. Ό Άγιος Νικόλαος.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. Μεταξύ άλλων. Τον ξέρω. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. μίλησε και για την ελεημοσύνη. του είπε. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. στα δεξιά του Πατέρα του. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. Κι εκείνος του λέει: . Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς.

αφανείς στα μάτια των ανθρώπων.Πραγματικά. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. δεν είναι λοιπόν λίγοι. Θαύμασα και πίστεψα. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. 6. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. δεν είναι λίγοι εκείνοι. .τι έχουν ανάγκη.Μα δεν το ξεχάσατε. . Καλά λέτε. Κάνατε ό. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. όσο μπορώ. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους. Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων. το είχα ξεχάσει. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω. . Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου. λαϊκοί και ιερείς.Θυμάστε. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα. το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. απάντησε ό Φοντενέλ. Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. πού πάνω από το κεφάλι του . 4). ομολόγησε ό Φοντενέλ. Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα.τί θαύμα! . πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας.

Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. Πολλά άκουσα και διάβασα. . ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. καθώς είπα.σε παρακαλώ. . αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό. Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. που έλαμπαν σαν τον ήλιο. πρόσεξε και ό Θεός. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. Πλήθος λουλούδια . θα σε φωτίσει. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. «Ανοίξτε τα κιβώτια». ακριβώς απέναντι του.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου. βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. Και πράγματι. «ακολούθησέ με».δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». Τον πόνεσε ή ψυχή του. στάθηκαν. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. τους διέταξε. "Όλα τα δένδρα. του απάντησε εκείνος. ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. ρώτησε τον όσιο: να τον . Αφού όμως ήρθες. Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. για ν' ακούσεις κάτι. που άστραφτε. ονόματι Σώζων. πάτερ. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. Έριξε το βλέμμα του πέρα.ρόδα και κρίνα . Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. Τότε ό Νήφων του είπε: . έρχεται ένας νέος και του λέει. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων.

όλα πανέμορφα. αντί για ανταμοιβή. Μια μέρα. Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. 'Εκεί. Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : . αβάφτιστη ακόμη. πόσα αγαθά σού ετοίμασα. Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν. καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια. Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . Σώζων. Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα. Ανάμεσα στα άλλα. Και κείνος είπε με δέος: . βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το . ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: .Κύριε μου. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. του είπε: . Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής.Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. Σιόζων.Σού αρέσουν. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί. εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια.Βλέπεις.Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά. πάθεις διπλή ζημιά. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς. χάνει και τον μισθό του. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο.

κόρη μου.Άφησε με.Πες μου όλη την αλήθεια. ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο.Τί κάνεις εδώ. . Φώναξε... Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα.Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή. παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου. Στενεμένη. γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. βαφτίζοντας μια πόρνη.. Εκείνη στοργικά του λέει: . . άνθρωπέ μου: . κόρη μου. ύστερα από λίγο καιρό. πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή .τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα. της άπαντα εκείνος. Πανικοβλήθηκε ή κόρη. Κι εκείνη του απαντά : . όμως. Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: .. για να κρεμαστεί. αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει. λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: .Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη. μην κάνεις κακό στον εαυτό σου. ή κόρη αρρώστησε. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει. λοιπόν. Όμως. πάρε ο.Δυστυχώς. Ανακουφισμένος. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: .Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος.σε παρακαλώ. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε. ή κόρη. με την απρόσμενη πρόταση. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: . του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου.Για τ' όνομα του Κυρίου. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: .σκοινί. τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: ...

απορημένοι. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. Έστειλε. που τούς έφαγε ή περιέργεια.γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. τη ρωτούσανε. παίρνει άλλους δύο αγγέλους και.Ναι. της λέει εκείνος .εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. κόρη μου. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: . Ωστόσο.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη. . απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως. Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. 'Εκείνοι.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. τέλος πάντων. να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . πήγαν και τη ρωτούσανε. λοιπόν. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα. Τούς ξέρεις.. την μεταφέρουν στην εκκλησία.Πες μου. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: .κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη. . με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. υποβαστάζοντάς την. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε. . κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς.Ναι απαντούν εκείνοι. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου. με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά. κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. . απάντησαν: . απαντούν με μια φωνή εκείνοι.Ή αγάπη σας.Μα ποιοι. οι γείτονες. Κι εκείνη. ήταν αυτοί. Εκεί. λευκοφορεμένη.Μη στενοχωριέσαι καθόλου. που οφείλονταν στη θεία οικονομία. της τάξεως των αριστοκρατών. Και πράγματι. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση.

έτοιμο να αυτοκτονήσει. . σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. Γιατί. Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα.. επίμονα: . για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του.Για σκέψου λίγο. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς.'Εγώ. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. αν σαν φυλαχτό. «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. Και λέγοντας αυτά τα λόγια.άπαντά εκείνη. θαυμάζοντας αναφώνησε: .Όχι. κι εγώ του έδωσα ό. για να προσευχηθείς. Εκτός μονάχα τούτο.τι είχα και δεν είχα. . Ό πατριάρχης. γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. όσο από το κιβώτιο πενήτων. Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου. πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται. πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό. Έτσι. κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία».Δίκαιος είσαι. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. 'Εκείνη απάντησε: . κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο.μία πόρνη και θεόφτωχη. συμμαζεμένα . όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο.

. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός.ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . . για να πολεμήσουμε.'ΩΣ πότε.Σηκώθηκα. Ό αγώνας είναι μεγάλος. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά. Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο.» εξήγησε ό Γέροντας. Τί να κάνω τώρα. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. Πάτερ. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου. . Μοναδικό λυτρωτικό μέσο.Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. ρώτησε ό αδελφός. Ό λόγος είναι απλός. . Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας. οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. Μάταια. αρκεί να τον . ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». Δέχεται όλους με χαρά. δεν είμαστε όμως μόνοι μας. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση. όμως.Σήκω.Έπεσα. είναι ή μετάνοια. . Αββά. για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση.

πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. . Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της.αναζητήσουν. παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. Ή κόρη. Φέρε τον επάνω. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της.Φύγε από δω. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. . Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. με ένα λόγο να μετανοήσουν. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή. . ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή. της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια.'Εκείνη. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. όταν είχε τα μέσα. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. είπε ή Ταϊσία. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. για να υποδεχτεί τον ερημίτη. . Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. για να τη σώσουν.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας. Τέλος όμως. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. Έλεγαν μεταξύ τους. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι.

Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. .. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα.Ναι. Το θαύμα. αλλά σταμάτησε. ολόλευκη σαν περιστέρι. τη συμβούλεψε. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. . ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας. Αββά. Τον έπνιγαν οι λυγμοί. κόρη μου. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. .Βγάλε με από δω μέσα.Σταμάτησε.Γιατί κλαις. Δεν αισθανόταν. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: .Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα.. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. Δεν μπορούσε να συνεχίσει. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. Πήραν το δρόμο για την έρημο. Εκείνη ένιωσε ντροπή. Από το σημείο. που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. Δεν πήρε απάντηση. υπάρχει. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. κόρη μου.Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά. . σιγομουρμούρισε συγχυσμένη.Ακολούθησέ με. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου. Ή κόρη ταράχτηκε. Αββά. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου. πάτερ. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. .Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει. παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια.Πώς να μην κλάψω. έγινε τη στιγμή εκείνη. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. Της φώναξε να ξυπνήσει. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. γέροντα. Την κίνησε ελαφρά. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . . Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. . Σταμάτησαν. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει.

Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. Πέρασαν χρόνια. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. είναι καθαρμός. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. με την οικογένειά του. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. πολιτικός φυγάς. Τέλος. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. Μάταια όμως. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. Στο τέλος το λησμόνησαν. . Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. είναι χαρά. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. Τα χωράφια χλώμιασαν. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. για τη θερμότητα της. ένας άγιος άνθρωπος. Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν.

τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του.5). Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. απελπισμένη από την πτώση της. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. .Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. 'Ύστερα. έπεσε κάτω νεκρή. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. ένα νέο ξεκίνημα. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. (Ιώβ 14. εξήγησε ό Γέρων. Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. πήρε το δρόμο της επιστροφής. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. καθώς προσευχόταν. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος. πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. Ωστόσο. ούτε και οι Άγιοι.

για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. Ο Μέγας Αντώνιος. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. υπογράμμιζε ότι. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. ενσυνείδητη μεταστροφή. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. για να τονίσει την αξία της μετανοίας. γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. για να ισιώσει το ράμφος του. Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. ούτε υποκριτική. Αναφέρεται ότι ό αετός. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. Όταν αμαρτήσεις. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο.παραλάβουν την ψυχή της. ανέβα σε ύψος . που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. δέχτηκε την μετάνοιά της. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. δηλαδή στην ορθή πίστη.Πού είναι ή μετάνοιά της. Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. . Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. αν ό άνθρωπος θέλει. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». έστω και την τελευταία στιγμή. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. . Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου".

Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. για να τον συνοδεύσει. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. για να τον δοκιμάσει. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. Ο Αγ. του είπε: . αλλά κάτι που βιώνεται. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο.αλλά από τη χάρη του Θεού. Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία.ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: . .κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. της ζωής και του θανάτου. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. Διότι είναι πόδια μετανοίας». χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του. Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. Ή βαθιά μετάνοια. αλλά το τιμούν. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία.

τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. του απάντησε χωρίς δισταγμό. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. .Κι εκείνος. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή.. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις.για δύο λόγους. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα. το Έκανα αυτό. πράγμα που ασφαλώς Έγινε. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα.Αν θέλεις. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. με τα χέρια δεμένα πίσω. χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. αδελφέ μου 'Ιωάννη. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. Τρέμοντας από το φόβο.. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. Διότι. Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. απάντησε εκείνος: Πρώτον. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. . για χάρη του ίδιου του αδελφού. με ανθρώπους ή με ζώα. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου. . Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση.

δυναμισμό. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". Τί είναι προσευχή. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους.. εσωτερική συγκέντρωση. θυσία.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα . πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. 4. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. και υψώσει υμάς" (Ίάκ. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. θείο πόθο. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. (Ματθ. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας.όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. ΙΕ'. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . προς ναόν τον άγιόν Σου. 10) 1. "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά.

είναι νεκρό. είναι ή αληθινή χαρά. όμως. Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη.Δηλαδή γέροντα. Και είναι ό εύκολος δρόμος. . πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. Τί είναι προσευχή. πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. . αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου". πέρασμα στην όντως ζωή.με λένε Ανδρέα. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό.Παππού.του Χριστού μας. ένας ευλαβής νέος του είπε: . είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. . γέροντα. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. έτσι και ή ψυχή. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. όπως κι εσύ τώρα. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα".Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί.Μά δεν το καταλαβαίνεις. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό. Ό αλάνθαστος είναι. "Όπως το σώμα μας.τι θέλει. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ. πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας. . Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος. συνεχής δημιουργία. . για να του κάνουν προσευχή.Πώς σε λένε. Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. Είναι επικοινωνία. . Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη. σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής.

έλα Εσύ ό ίδιος. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. . λοιπόν. τότε είσαι θεολόγος". Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. με όλη μας την ύπαρξη. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. Εσύ Είσαι ή Αγάπη. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. για να σε συναντήσει. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. Όταν ό νους. την προσευχή. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. Έλα και σώσε με. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. Κι αυτός άγρυπνά. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο.τι εσύ επιθυμείς. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. ό όποιος." και ό σατανάς. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". θα πάει στον Ουρανό. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). είναι στα θεία νοήματα. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. Αλλά. αλλά στα στέκια τα δικά μου. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. όπως έσωσες τον Πέτρο. Εμείς. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. Ό Θεός. χα. έμενα που καταποντίζομαι. ενώ προσευχόταν. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. ό καθένας μόνος του. δες Θεέ μου. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. "χα. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. Θεέ μου. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής.Μια νύχτα.

να τον αγιάσει. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. Το είπαμε και πιο πάνω.. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. να την γνωρίσει. Μπορούν . πνευματικά χαρούμενος."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία.. εσωτερικής ανακαίνισης. Οι κανόνες της φυσικής. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. ευπροσήγορος. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα. της χημείας. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . αλλά και το στόχο αυτής. έτοιμη να τον κυριέψει. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή..κ. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. μέχρι που να παλαβώσετε. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη. οι μαθηματικοί νόμοι κ. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει. παρά μόνο στον εαυτό μας.. Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. ευτυχής. φλυαρώντας ακατάπαυστα.Ό χριστιανός ορθόδοξος. που δεν έχω όρεξη να φάω. κοινωνικός. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". 2. Ό χριστιανός. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. να την ανακαινίσει. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού. Έτσι. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια.σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. στον Ουρανό. συνεπώς.ο.

"χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. οι ασθένειες. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. ή τρομοκρατία. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. καθαρίζει το νου. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο.να γίνουν κτήμα καθενός μας. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει. Όταν επέλθει ή θεραπεία. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. . Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. Πού είναι ό Θεός. εκλεπτύνει τα αισθήματα. δύσκολη όμως στην εφαρμογή. ή άλλη Γνώση. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. όμως. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. ή εμπειρία του επέκεινα. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. Υπάρχεις. των θείων πραγμάτων. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. 3. δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. ή πείνα. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. πληροφορεί για την αλήθεια. Αυτό. Όμως. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα".

Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο.δεν τρώτε καθόλου. . . Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. ό Θεός.Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί. πού δεν μπορούν να εργαστούν.δεν κοιμάσθε. . Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε. .Μά τότε αδελφοί μου. δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. τα χέρια μου πλέκουν. είπε ό Αββάς Λούκιος. Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. δεν είναι τούτο προσευχή. . κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με.Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς.Τρώμε. .Κοιμόμαστε λίγο. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. Όταν με το νου μου προσεύχομαι. τούς ρώτησε. οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία. . αποκρίθηκαν εκείνοι. . Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου. .

Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. ευχαριστία. . αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. Δοξολογία στο Θεό. μέχρι και το υμνολογικό. Είναι ή διαρκής. ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. για τη φύση. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. όπως πολλοί λένε. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό. Δυστυχώς. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό.. περικλείουν τα πάντα. όμως. από το λειτουργικό μέρος. χαίρεται τη συναναστροφή.. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. Έτσι. Αν. Άρα. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου. συνεχής επαφή με το Χριστό. για να καταλήξει στην καρδιά. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει".Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. «υποχρέωση». Ξεκινά από τα χείλη. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική. για το συνάνθρωπο. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. μεταφέρεται στο νου. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. βρίσκει νόημα ζωής. για τούς λαϊκούς όμως. προσευχή για μάς.). τυπικά. 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. αγαπά. Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής.

Μάλλον τον αυξάνουν. Απόδειπνο. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. με εκδηλώσεις εξωτερικές.Παράλληλα. . Έτσι. χωρίς φωνές και φασαρία. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. σιωπηλά και υπομονετικά. αφοσιωμένο στο Θεό. με στεναγμούς αλαλήτους. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. 4. την ησυχία και την ταπείνωση. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. Πρωινές προσευχές. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. Να προτιμά την τάξη. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων.

τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό. δίχως περίσκεψη. σού δίδω σημασία". Βέβαια. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους.. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. περιουσίες. επαγγελματική καταξίωση. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. χωρίς νόημα και αξία. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. γιατί. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. Αντιθέτως. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. δίχως συνείδηση. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. . Ό όσιος Παλάμων. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα..Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. μπορεί και να μη . Έτσι. λέγει στον εαυτό του. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. όπως αυτός νομίζει. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του.

ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. Αλήθεια. Εδώ χρειάζεται προσοχή. το Θεό. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. Βέβαια. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. απόγνωση. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. ακηδία. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. φόβο. Σήμερα όμως οι . λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. το συνάνθρωπο. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". αμφιβολία. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας. Εκεί θα δοθεί ή μάχη. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. περιπαίζεται από αυτούς". όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. την Παναγία. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. Στα παλαιότερα χρόνια.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. φόβο. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. Με μία μόνο λέξη. τούς άγιους μας. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. 5.. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. Είναι ό αόρατος πόλεμος. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ.". Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν.. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί.

ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. Άλλωστε. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. όπως αυτή του Δαβίδ. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. να φοβάται την κρίση του Θεού. ή δυστυχία κυριαρχεί. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ .«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. Το αποτέλεσμα. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. Αντίθετα. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. δεκαπλή. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. τριπλή. οι πόλεμοι συνεχίζονται. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. αγάπης προς το συνάνθρωπο. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. ή αδικία διευρύνεται. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. να μισεί την αμαρτία. προσευχή καρδιάς.

Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. Ή μετοχή μας στη Θ. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. ίνα γένη. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. Κοινωνία με το εξής παράδοξο. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. 26. άχρις ου αν έλθη"(Α. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα. σύσωμος και σύναιμος Χριστού. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. Κυρίλλου Ιεροσολύμων. ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του. προκειμένου να λάβουν απάντηση.26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. Κοινωνία δεν είναι σούπα". Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. " Ή Θ. τη διδασκαλία τους.Λειτουργία). πηγής αθανάτου γεύσασθε". Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. Κοινωνία ως έθιμο.26).Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη. ή Θεία Κοινωνία. Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Κορ. 11. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . Χριστούγεννα. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως".12). το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. το της Καινής Διαθήκης. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου.

Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. κεφ. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. φιλοσόφου και μάρτυρος. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του.. Κοινωνία.τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα.Χ. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν. Πράγματι. φοβερή και κρυστάλλινη. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. Μ. εάν ή μνήμη αγίου τινός". ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. αλλά την εβδομάδα. έν τη Κυριακή. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις. Ό Μ. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. Τα λόγια τους. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. δηλ τον 4ον αι. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου". Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές".Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Κοινωνία. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. Ευχαριστία για την ψυχή. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. Ευχαριστία. σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. Τί φταίει. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. Ό. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. μάς ελέγχουν. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας.

Εις κατάκριμα. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. σε μια ευχή της Θ. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. όσο μεγάλος κι αν ήταν. Κύριε Χριστέ. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. πού. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. Και γι' αυτό. πού πρέπει να έχουμε. Δόξα Σοι. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ. Ό Άγιος Ιερώνυμος. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. αλλά. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. για βάρος υχής. Κοινωνία. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. κάτι μέσα μας μάς το λέει. Ούτε το πνευματικό πένθος. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. Ό ιερός Χρυσόστομος. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. Έξ άλλου ή Θ. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. κανένας ασκητής. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. για βάρος ψυχής . για ανακαίνιση και για αγιασμό. έβλεπε.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. Όσο κι αν κλάψουμε. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Υιέ του Θεού. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. και όταν πια κοινωνήσωμε. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. Και γι' αυτό ποτέ. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. Το δανειζόμαστε. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. πόσο χοροπηδούσε από χαρά. . πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. πόσο έλαμπε. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. "Παντί τω λαώ". όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς.

Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού.Παρά ταύτα. όμως. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. αμετανόητος. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. εκαίγοντο. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. για να προσκομίσει. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. όταν υστέρα από λίγο.τι δεν κατανοούν. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. Πιστεύουν ό. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. λέγουν οι Πατέρες. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. Οι Πατέρες τον άφησαν. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. από αμάθεια πιο πολύ. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. από την ακηδία. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. που μεταλαμβάνομε. "Κάποιος Αναχωρητής. Άγγελος Κυρίου του . άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. Διαμέλιζε κι αυτός. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. συγχρόνως με τον Ιερέα.τι βλέπουν. απορρίπτουν ό. τούς λάμπρυνε περισσότερο. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. που πήγε να κοινωνήσει. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή.

Πώς σας ξεγελά ό διάβολος. Κοινωνία. σαν θαυματουργού. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. Σαν έφτασε στη σκήτη. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. ό άνθρωπος. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. όπως είναι στην πραγματικότητα. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. Αυτοί. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. Ή αμέλεια. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. φθονεροί και άπληστοι. μά καταδικάζονταν. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. Εγώ την βλέπω γυναίκα. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. προσευχήθηκε. ή οκνηρία. Ό μάγος τότε. ήσαν δίκαιοι. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. ήσαν πονηροί και άδικοι. ή ακηδία. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. Πήγε. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. από εκδίκηση.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. πού ή φήμη του. τέλος. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. Κοινωνίας . "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. Προϋποθέσεις Θ.Κοινωνία. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε.

Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. ό ιερέας τουλάχιστον. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες.χ. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. Ό Κύριος. που μνημονεύει ό ιερεύς. τα ιουδαϊκά. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. π. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. ή Υπεραγία Θεοτόκος. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. θα έπρεπε να ασθενήσει. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. . Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. 9). Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. δ. Κοινωνία. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί.1.

που τυχόν υπάρχουν. Κοινωνίας. ποιητής Ουρανού και Γής. σε ένα στενό δρομάκι. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. Όσον για τον ασθενή αυτόν. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή.! Μεγάλη.. πράγματι. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. εις την ενορίαν του. Προς Θεού όμως. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. Εκεί. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. Οι αμφιβολίες. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει.. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. γιατί φοβούνται τα μικρόβια. Πώς. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. δεν έγινα. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. ζώντων και νεκρών. Και δύο λόγια για το Έητζ. μά κανένα δισταγμό. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. Χωρίς κανένα. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. ενώνεται μαζί του. . οι μοιχοί και πόρνοι. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. Γιατί. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα. Έν τούτοις. βλασφημία! Ένας Θεός. 2. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. αλλά με την αγνότητα. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. Θεώνεται. Το "Έιτζ μάς φοβίζει.

καθάπερ ό 'Ιούδας. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. Χρησιμοποιείτε εύκολα. "Άνθραξ γάρ έστι. τούς συζύγους. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη.μνήσθητί μου Κύριε. Υιέ Θεού. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. Προσέλθετε". έν τη βασιλείς σου. όπως είπαν πολλοί. Κύριε Ιησού Χριστέ. 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα. Ή αγάπη προς τούς γονείς. Αγαθέ. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος. Βέβαια. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον.ού φίλημά σοι δώσω. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος.Θεοί το πνεύμα. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. ό χιτών με ελέγχει. τούς αναξίους φλέγων". κοινωνόν με παράλαβε. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. Ό Θεός μου. Καθάρισον. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες. παρουσίας Σου. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. Του Δείπνου σου του μυστικού. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. Θεουργόν Αίμα φριξον. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. Όχι όμως. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. διά το ανάξιον είναι με. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. Δέσποτα φιλάνθρωπε. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ. σήμερον. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη. Κύριε. ως φιλάνθρωπος. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. τον δε νουν τρέφει ξένως. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι.Ιδού.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι.

Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. 4. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. τον εγωισμό. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. πρόσφορο. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. ε 23-24). στ'. οίνος. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. την αντιπάθεια. σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη.τι θέλεις". να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. δηλαδή το "Πιστεύω". ενώνονται. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. θυμίαμα.11 Αγάπα και κάνε ό. (Ματθ. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. . Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας. ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας.τι θέλει. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. Τα δώρα μας. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. κοινωνεί εις κρίμα. καταργούν τα σύνορα. Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους.

Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. Όχι. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. αρνείται τη συγγνώμη. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. ψυχρότητα. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. θα τον έσωζε το μαρτύριο. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. Είναι αναγκαίο . Τίποτε όμως δεν πέτυχε. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. Ήταν πιστός ιερεύς. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. ολιγωρία. λέγει ό Παύλος. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. 5.

έγγαμος. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. Κάποιος αδελφός. Και άθεος θα πεθάνω. Εγώ είμαι άθεος. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Ό παπάς τα έχασε. καθώς στέκει απέναντί του. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. Ή προσευχή τους πολλές φορές. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Έχω. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. "Σταυροδρόμι". αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. . Και αφού έκλαψε. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. Του λέει. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. κοινώνησε. τί λες. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. Ντούτκο. Ξέρεις. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. παπά. Αυτή είναι ή μάνα μου. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. τους έλεγε. Γι' αυτό. Και μετά. έστω και την ύστατη στιγμή. ζήτησε να εξομολογηθεί. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. τους λέγει. Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. τύπου παράγκας. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. Και να. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. Να αυτή! Ποιά αυτή. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. Αισθάνθηκαν δέος.

Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. Και εγώ του λέγω. τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. . Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. κατά την περίοδο του πάθους του". Είχε ήδη κοινωνήσει. "Συ ποιός είσαι". Και αμέσως εξαφανίστηκε. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη. Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι.