ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

στην Πετρούπολη της Ρωσίας. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). από τη χαρά μου. Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα. τι να έκαναν. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979). όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι. "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει.πήγε στο Σινά. Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο.. πάτερ". πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. επειδή. Εγώ. για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. Ο διάβολος.. είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση.. ήταν πολύ ενάρετος. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει. και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. έγινε άφαντος.» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος. αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω. και εξομολογήθηκε.. και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος.. Κύριε. και ομολογώ. Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου.. Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου". έγινε μοναχός. όπου ήταν ο πνευματικός του. που δεν μπορούσα να την αντέξω. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή. και του είπε: "Βλέπεις. καιγόταν από τις προσευχές του. Πραγματικά. Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας. επειδή.. Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το . γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965). αλλά μου είπε να κοινωνήσω. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. όπως του είπε. Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός".

στις 21 'Απριλίου1991. Πείστηκε ο ίδιος. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. "Επισκέφθηκα την πόλη". Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. μετά τη μεγάλη είσοδο. για να πάρουν όλοι. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα. όσοι θα το μάθαιναν. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. έμειναν άφωνοι. γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. όπως είπε. μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. Ποίος θα την έπαιρνε. Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ. αλλά το διέδωσε και σε άλλους. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. δύναμη και χαρά. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. που κρατούσε το άγιο ποτήριο.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα.

Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι. όταν τελείται η θεία λειτουργία. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος. και. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία.. Το άλειψαν με μύρα. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα. οι κατηχούμενοι προέλθετε». καθώς γνωρίζεις. πήρε Το ραβδί του. Γιατί. εξουσία «του δεσμείν και λύειν». Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. κ. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. στάθηκαν και . ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα.μάρτυρα μοναχού. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. αφού τον ασπάστηκαν. σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει. εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. αθέτησε την υπακοή. έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε. Άνοιξαν τη θήκη.κ. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. Έπειτα. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. σαν μάρτυρας μεν. Πήγαν στο ναό. 'Έτσι κι έγινε.ο. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση.

δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. τον έπιασε απ' Το χέρι. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. Από τότε. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. ο Πιαμμωνάς. ». Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα. όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". όταν λειτουργούσε.. Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας.προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό. πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. Μία μέρα. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν. Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. Ένας άλλος πρεσβύτερος. Αυτός. Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του .. παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. παρατηρούσε έναν τρίτο. για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. έβλεπε συνεχώς οπτασίες. όταν γινόταν θεία λειτουργία. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει. πολύ ταπεινός και ενάρετος. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. Εσύ πάλι". Κι εσύ". αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. που πλησίαζε για να μεταλάβει. έλεγε σε κάποιον άλλο. που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη.

που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. άνθρωπε. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. για χάρη του. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. εκείνος τότε ομολόγησε. Ύστερα επανέλαβε την ευχή. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. βλέποντας την ακακία του γέροντα. πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». που του είπε: -Αβά. Και ο Θεός. απάντησε ο όσιος. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του.καθαγιασμού. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. ο Θεός θα τον σώσει. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. αλλά δεν είδε την οπτασία. Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος. παιδιά μου. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι." Ο λειτουργός. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. αγωγός της χάριτος . θέλησε να τον πειράξει. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. Όλοι. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. παιδί μου. Ο διάβολος. έριξε μία μάτια στο διάκονο.

ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. Αυτοί. καίγονταν. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. δίσταζε να πιει. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. δεν του άνοιξε. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. φθονεροί και άπληστοι. 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. είναι πονηροί και άδικοι. αν και διψούσε. δίκαιοι και σπλαχνικοί. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. 'Ο αναχωρητής. Αντίθετα. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. είναι αγνοί και καθαροί. . κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα. αλλά καταδικάζονται. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο.

Θα λειτουργούσε πια. φρόντισε να διορθωθείς. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί.«Μη παίζετε εν ου. εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. για να συμβεί αυτό. Πιστεύω. Κάθισε λίγο στην άκρη. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. μου απαντά ο αββάς. Όχι. παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. ενώ πόρνευε. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. λειτουργούσε. απάντησε εκείνος. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. Τι έκανες. Σίγουρα . Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. επειδή. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα.

και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια. επειδή λύπησες τον αδελφό. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. απάντησε ο πρεσβύτερος. Πραγματικά. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. τον ρωτάει ο επίσκοπος.τι του ζήτησε. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες. Αντίθετα. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. στεναγμούς. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. Οι κακότροπες ασκήτριες . ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες. είναι αληθινά. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. -Ναι. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί. μετανόησαν με δάκρυα. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες.

που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής.τι είχαν ανάγκη. καθημερινά ειρωνεύονταν. Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. από νέος ακόμα. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη.έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος.ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. . έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους . Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων. . έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του. 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. και δυστυχώς. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. Εκεί. τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. Αυτές όμως. κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. όπως συνηθιζόταν τότε. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω.

Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες. κατέληξε ο Κύριος.έτσι του φάνηκε . ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. αφού είσαι δικός μας. τον φοβέριζαν τα δαιμόνια. τον έφεραν στο ναό του. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. Πώς τόλμησες. Είδε τότε. που από νέος είχε κάνει. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. δεν είσαι άξιος ελέους. 'Εκεί.. Ευγένιε. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571). με λύπησες πάρα πολύ. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης. που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει .τα σωθικά του.. αισθητά πια. οι σύντροφοί του. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου. αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. ήρθε σε έκσταση. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου. για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. ο ένδοξος Ευγένιος. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. στο χωριό Τραχιάδες. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί . να μεταλάβεις το Χριστό.

Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. Τέλος. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. αλλά τους αποστρεφόμουν. με θεία παραχώρηση. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία. Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. με τι χείλη. . τη Ζωή Γκαγκαστάθη. μ' έλυνε και έφευγα. τον καταδίκασε σε θάνατο. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. αν μάλωνε με κάποια άλλη. που. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. Μόλις την κοινώνησα. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. έχω φωτιά. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. Την ίδια στιγμή. Πώς τολμούσες Εσύ. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. από καιρό κατάκοιτη. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές... Είχε επίσης τόση μνησικακία. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. Τέλος. 85 ετών. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. δεν λειτουργούσα εγώ. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. μιαρέ. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. δώστε μου νερό. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. μήπως σε καταπιεί η γη. που προσκυνούσες το διάολο. απάντησε τότε εκείνος. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. με τι καρδιά. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. αφού κοινωνούσε το λαό.

δεν αισθάνθηκα να με καίει. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. Αντίθετα. Είναι φοβερή η μορφή τους. το στόμα της έμεινε ανοιχτό. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. πιθήκου η άλλων ζώων. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. απάντησε ο γέροντας. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. Το 1987. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει.. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα. Μου έβαλε κανόνα ο π. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. ο π. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. Κοινώνησε ανάξια. . Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. Γιατί δεν κοινωνάς. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. και του είπε την αιτία. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. Όχι γιαγιά. Παιδί μου. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. της είπε εκείνος. Ιάκωβος.. Εγώ. 'Ιάκωβο. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. μη στενοχωριέσαι. ο κανόνας δεν λύνεται. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. κι όταν πέθανε. απάντησε Εκείνη.

O . που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. τον εξομολόγησα πρώτα. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. βλέπεις πώς αισθάνεσαι. όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. απελευθέρωσε τους δούλους. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες.Σήμερα που κοινώνησες. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. Μετά το θάνατο των γονιών του. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. και ύστερα τον κοινώνησα. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. Μπαίνοντας στο σπίτι. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου. Εκεί. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. Αφού προσευχήθηκα. Όταν γύρισα στο ναό. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". μπήκα τέλος στο δωμάτιό του. όπου και βαπτίστηκε.

με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. έ6λεπαν κάτι σαν . η εκκλησία άνοιξε από πάνω. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη. πήγε να τον συναντήσει. παιδιά μου. οι πιστοί τα έχασαν. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. Αλλά. φοβήθηκαν.).. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. Στη συνέχεια. Έτσι. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα. Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. όπότε στο «Δόξα Πατρί. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει". συνέβη και κάτι άλλο. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. μη φοβάστε.. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία. Η φωτιά αυτή δεν καίει. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του.τελευταίος. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. Όταν ολοκληρώθηκε. και τους δυναμώνουν στην . παράλληλα.» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα.φωτιά φοβερή.

«Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. ρώτησε. βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας. Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. . έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος.πίστη". Συχνά επίσης. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. και αναχώρησε ωφελημένος. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά. Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. Είναι ποτέ δυνατόν. το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος. Πολλές φορές. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε.

Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. ». το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι.) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία. είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό. ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό. Αμήν' Αμήν' Αμήν». Στο «Αλληλούια». Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. . ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. σε Μια θεία λειτουργία. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι.. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. Και ατό Ευαγγέλιο. μετά τον' Απόστολο. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα.. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα. Στον 'Απόστολο. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη.δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω.. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά. που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο.. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. Κάποτε. Αργότερα. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων.

έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. πάτερ. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς. ξαναρώτησε ο άλλος. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. παιδί μου.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος. εις Κύριος. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. Νά..».. ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. . Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. -για μας όλους το λέει. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν. Αν είσαι ακόλαστος. Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο. μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. ο γέροντας 'Ισίδωρος." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου. αντίθετα. πάτερ." Αν όμως δεν είσαι. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ".. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. που ήταν απλοϊκός. Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. όπως το είχαν κατεβάσει. φύγε…. μην πλησιάσεις. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός. Όταν. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη.

είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. μου αποκρίθηκαν. Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . Εμείς. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. είμαστε οι αμαρτωλοί. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν. τον ρωτάω. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. μου απαντάει. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. Εγώ. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. κι από που έρχεστε. . πατέρες. Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. κάτω στο βούρκο. διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. Ποιος είσαι συ. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. τους ρώτησα. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. ο ασκητής και . και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. κατέληξε ο μοναχός. 'Έτρεξα να την εμποδίσω.

Παρατηρούσα με προσοχή". Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. καθολική και αποστολική Εκκλησία. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. . που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο. σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. Ο ορθόδοξος. Ανοίγει το ντουλάπι. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό. Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. Αυτός είχε έναν υπάλληλο. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. Ανάμεσα στις άλλες. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. Πέρασε ένας χρόνος. στο χωριό Μάρδαρδος. καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . αναφέρει ο όσιος. ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες.

όπως συνήθως. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά.κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. Τι συμβαίνει. γιατί μας στενοχωρεί. ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις. τότε και ο πάπας και ο . Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. απάντησε εκείνος. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. κάνεις τέτοιο πράγμα. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. Τη γνωρίζω. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. ρώτησε ο πάπας. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. Αμέσως ο πάπας. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. κι έχεις δίκιο. "Αν θέλεις. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. δέσποτα. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. τότε αρχίζω τη λειτουργία. Είμαι αμαρτωλός. Ο επίσκοπος υπάκουσε. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. απάντησε ο επίσκοπος. κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. Συγχώρεσέ με. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. αλλά δεν είδα. γέροντα.

Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. τn φωνή άδοντα. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. κεκραγότα και λέγοντα». έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή. απάντησαν εκείνοι. Καλά σου λέει. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα. δοξολογούντα. βοώντα. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία. . ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος.επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. καλόγερε. κάθε φορά που λειτουργούσε. . Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. Κάποτε όμως. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα. Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα.». και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. Ο γέροντας όμως. βλέποντας την επιμονή του διακόνου. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους. από οικονομία Θεού. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. στην Αγία Κορυφή. καθαρός και άγιος. ακούστηκε μια βοή. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. Τότε ο γέροντας. Ο αδελφός ήταν διάκονος. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. την ήμέρα της Πεντηκοστής. πάτερ. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις.. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο. γινόταν κάποτε. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα. 'Άγιος. . να τα παραδεχθείς. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί..

Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. ώστε. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία. Το θαύμα αυτό. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. ενώ ο όσιος. το δισκάριο ψηλά. . Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. ο πατρίκιος Φώτιος. Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. παραξενεύτηκε. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. σήκωσε. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. σαν να σκιρτούσε από χαρά. συλλογίστηκε. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει.

. Κάθε φορά που λειτουργούσε. άρχισε να τρίζει. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί. και την έντυσαν σαν βασίλισσα. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. Συμεών. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει. Αφού κοινώνησε. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. Η λειτουργία άρχισε. γέμισε από άφατη κατάνυξη. Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια. . για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. Αθανασία. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή. τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. γέροντα. στη μνήμη τού αγίου. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας.αξιώθηκα. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!.. συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. ρώτησε κάποιον δίπλα του. η φλόγα υψώθηκε. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. Κάποτε ο π. Την ίδια ώρα η λάρνακα.. Άραγε. παιδί μου. που περιείχε το λείψανο της οσίας. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών.Κάποια χρονιά. και ο μακάριος Ματθίας.

απαντούσε εκείνη. έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. και αργότερα. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-). Τίποτα ιδιαίτερο. και οι δύο ήταν ευσεβείς. επέμενε ο Τούρκος. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. Δεν μπορεί. τη ρωτούσε. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ. πριν ανατείλει. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό. Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. σκέπασε με . όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. στις 3 Μαΐου 1682. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. Κάτι συμβαίνει. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. κι ευωδιάζει το στόμα σου. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. Να τι συμβαίνει. διευκρίνισε η νέα. Τελειώνοντας την προσκομιδή. τι είναι αυτό που τρως. όταν άρχισε να προσκομίζει. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. Όσο ζώ. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες.

που σκέπαζε το λαό. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους. Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. Κοιτάζω προς τα εκεί. όταν ύψωνε τα χέρια του. διηγείται ο ίδιος. το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. Κάποτε. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". Μετά τον καθαγιασμό. πλάι στην ωραία πύλη. ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. Είχε μπει από τη δυτική πύλη. είπα. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. προπορευόταν ένα φως. Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. Επίσης. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. που παρηγορούσαν την ψυχή του. χερουβείμ και σεραφείμ. όταν βγήκαν τα Άγια. . αρχαγγέλων. ο ταπεινός. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. είδα τον Κύριο. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. Την ώρα της μεγάλης εισόδου. είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό.τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. Τέλος. το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα.

που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. Έξάλλου. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. ακόμα και όταν λειτουργούσε. Ιωάννης. ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. οικογενειάρχης. Κύριε». Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. Άγιος.στο άγιο βήμα. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. δεν έπαυε. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. βλέπει την απλότητά μου. και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. σαν να βρίσκεται στον ουρανό. Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. Άγιος Ισχυρός. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. τον βρωμερό αμαρτωλό". αλλά την καθαρή αλήθεια. Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. Αδελφέ. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». «Ποίησον. ο π. δεν σου λέω δικαιολογίες. Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. κάλεσε τους συμβούλους του. σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. Ήταν έγγαμος. του είχε πει εμπιστευτικά. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου. .

'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. Γιατί δεν μπορείς. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες.. Συγχώρεσέ μας. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. με πιάνει φόβος και τρόμος. πάτερ. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. Πέφτω τότε στο έδαφος. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. Τελικά. -Πώς θα γίνει αυτό. για να μη γίνεται χασμωδία. όχι. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή. Πάτερ Ιωάννη. Είναι εύκολο.. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. δεν ξέρω τι να κάνω. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. Ιωάννης. την ευχή τη γνωρίζω. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. απάντησε ο π. Φορούσε . να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. Αν. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους. δέκα. οπότε κάνω το τόλμημα. Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού.» όσο πιο αργά μπορούσαν. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. να λες την ευχή και να τελειώνεις. Ύστερα σηκώνω τα μάτια. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. κλαίω. αλλά δεν μπορώ. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας. να σηκώνεσαι. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν.

γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. λειτουργούσε καθημερινά. σημεία τα έλεγε. ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. σε διάστημα μισού αιώνα. χωρίς διακοπή. την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. H φήμη τού παπα-Νικόλα. Το σχήμα. Κύριε. παραμονή Χριστουγέννων. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. κυρίως μικρά παιδιά. σαν πρόσωπα αγγέλων. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. Αρκετοί ενορίτες του. ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . είπε συγκινημένος και χαρούμενος. αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. γιατί είχε μεγάλη πίστη. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη". στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. παιδιά μου. εν τη βασιλεία σου». τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. τι σημείο μου έκανε ο Θεός. κάθε φορά που το θυμόμουν. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. διηγείται σεβαστή γυναίκα. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». Κάποτε. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. Μα κανένα αποτέλεσμα. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. ένας άγιος των ήμερων μας. έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. Εκείνη όμως τη μέρα. το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. Παραδόξως όμως.αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. Όλα τα θαύματα. τα θεωρούσε φυσικά. Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο.

Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα. .κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. απλός. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. Πώς περπατάει στον αέρα. ανήμερα τα Χριστούγεννα. άκακος. Πρόσεξε! τι έπαθες.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι. Η Ιουλία. απάντησε εκείνη εκστατική. κι αν είχε ακούσει. καθώς το κρατούσε. να το κρατάει. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης. το έδωσε σε Μια κοπέλα.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους.τον βλέπω κι εγώ. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά. Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. τού λέω.. την Ιουλία. μικρό σαν κουβούκλιο. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. στα . Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα.. Άλλοτε πάλι. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. Δεν πατάει κάτω. Στο «Μετά φόβου. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά. πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα. νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. αλλά. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα. Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. . ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε. μου λέει. Μετά τη μεγάλη είσοδο. φώναξε άλλο παιδάκι. ρώτησα τον π. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του. της φωνάζει η γυναίκα. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο. απονήρευτος. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός.. Κύριλλο. Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. Αφού κοινώνησε το μικρό. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. χαμηλό και μισοσκότεινο. Σώπα. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. μειλίχιος και ταπεινός.

Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). μου είπε. Ακριβώς. Φοβήθηκε η γυναίκα. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. δεν πατούσαν ατή γη. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. Μην αμφιβάλλεις. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. αργότερα μοναχή Σαλώμη. σήκωνα τα πόδια μου. Ναι. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. Την ώρα της θείας μεταλήψεως. Εκείνος όμως της είπε: Ω. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. αλλά δεν μίλησε. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. την ώρα της μεγάλης εισόδου. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. δεν ξέρω τι έπαθα. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. Όταν τα αποθέσει. Βρισκόσουν στον αέρα. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. βρίσκεται στον ουρανό. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. Όταν έγινα ιερέας. Η Νίκη Κουτελαίνα. σήκωνες τα πόδια σου. γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος. παιδί μου. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο.

Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. Όταν θα λειτουργούσε. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις.ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. σε ώρα θείας λειτουργίας. συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα. αλλά να βαδίζει στον αέρα. για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. Δυναμώστε την πίστη σας". και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα.". Η μικρή Βενετία. Ήταν οι δαίμονες. Πόντιος στην καταγωγή. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. φαινόταν εξαϋλωμένος. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση.. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα. Ήταν αυτό οικονομία Θεού. δεν βιαζόταν. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. ΑΡΧΙΜ. Ιερώνυμος (1871-1957). Όταν ιερουργούσε. τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη.. στην 'Ανάληψη της Αθήνας. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα. που αργότερα έγινε μοναχή. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959). ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. Κάποτε. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930.

Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα.. σε είδα. να λάμπεις δυνατά. τον άγιο Γεώργιο. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. Ο ουράνιος διάκος . με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. μπαίνοντας στο άγιο βήμα.πολλά ονόματα. Ο Χριστός είναι άξιος. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. Άλλη φορά. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. Όταν συλλειτουργούσε με άγίους.. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του. σε μία νυχτερινή λειτουργία. Έτσι. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα. εξήγησε αργότερα. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". απαντούσε εκείνος. του είπε. την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. την ώρα της μεγάλης εισόδου. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". λειτουργίες και ελεημοσύνες. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. τον άγιο Νικόλαο. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου.".. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού.'Έμεινα ορφανός. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. έτρεμε το χέρι του. στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. σε άλλη θεία λειτουργία. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. "τον άγιο Μηνά. Είχαμε ουράνιους επισκέπτες". Κάποτε ένας επισκέπτης. μετά από κάποια μυσταγωγία.. Ορισμένα τα σημείωνε. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. Σε μίαν αγρυπνία. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. τον ρωτούσαν. γέροντα. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο. v ακουμπάει στο έδαφος. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. . είτε ζωντανών είτε νεκρών. Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς. έλεγε με απλότητα.

να δει Ποίος ήταν ο διάκονος.ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). στον μικρό διάδρομο. τη μισή εκείνη ώρα. 'Εγώ πετάω. σπασμένα ελληνικά του: . Τι έβλεπες και Τι άκουγες. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. η Ε. πάντα λειτουργούσε.. τον ρωτούσε μετά την λειτουργία.Μ. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα.Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του.. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». παιδί μου. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. αλλά μη λες πουθενά τίποτα". ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968). Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. ο π.. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της.. εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά. έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα. ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου. πω. Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει. συμβαίνουν. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε. που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος. ο παπα. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . Την ώρα του χερουβικού. Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. Πα. όταν λειτουργούσε. Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό..Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα. γέροντα. ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. Μα δεν είδε κανέναν. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. εγώ λειτουργήσει. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο. Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ . πω. πά. Αθανάσιο το περιστατικό. και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα.

καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. στην αίρεση του Μακεδονίου. στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". Κάποτε. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . . Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. που χάθηκε σαν σκιά. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. Η γυναίκα του όμως. που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του. άρχισα τον όρθρο. αγίας. Δεν κοινώνησε όμως. είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι.) ζούσε κάποιος πλούσιος. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε.και εμπειρίες. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. Σαν ήρθε η σειρά της. στη μεγάλη είσοδο. αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. για να θυμίζει το θαύμα. Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας.

υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές.μπροστά στο άγιο βήμα. άνθρωπος άσωτος. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς. μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους». Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους. Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. Ο . Ο μάγος προσπάθησε. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς . ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση.Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. Αφού τον πλήρωσε. Ενώ έπαιζαν. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά . συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία. όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. Ψάχνοντας. Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους.

απάντησε εκείνος. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου. Ύστερα ευλόγησε νερό. 'Όσοι τα γεύονταν. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . ημέρα της μνήμης του αγίου. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. και. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). της τόνισε. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. έβγαλε φύλλα. κι αφού της έδωσε να φάει. Τελικά. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. ώριμα και γλυκά. Τι κακό έκανε. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ. για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. σαν άχρηστα. "το έπαθες. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. ήταν γυναίκα μου. εξήγησε εκείνος. τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία. μερικά ξερά κλήματα. Στις 16 Ιουνίου.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. αποκρίθηκε εκείνος. που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. Αυτή που βλέπετε.Εσείς είστε άλογα. 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. εντυπωσιακό και παράδοξο. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα. αλλά και μετά την κοίμησή του. 'Ένα απ’ αυτά. αλλά. ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος. . ένα χωράφι. μετα6λήθηκε σε φοράδα.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. Καθώς όμως έφευγε. όπως πλάστηκε. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. δεν ξέρω πώς. γιατί έχετε μάτια άλόγων. "Αυτό". ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια.Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο.

γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. Ο αιρετικός. θα γινόταν το θαύμα. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. όπως τόσες άλλες. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. . 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. ησύχαζαν δύο στυλίτες. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. Εκείνος τότε. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. Τώρα. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. πόλη της Κιλικίας. όμως δεν μπορώ. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. έστειλε με χαρά τη μερίδα. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου.σε όλους. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού.

του απάντησαν εκείνοι. γέροντα. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. Εμείς οι σαράντα. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. τον ρώτησε. Θυμάσαι. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. παιδί μου. και γύρισε στο σπίτι του. λαμπροί και αγγελόμορφοι. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. που βλέπεις. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ». Εκείνος τον καλοδέχτηκε.έγινε καλά. με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες. Μην το λες αυτό.ω του θαύματος! . Όχι. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. και αμέσως . βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. για όποιον τις ζητάει με πίστη. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. παιδί μου. χρήματα στους ιερείς. Κύριοί μου. Μας έστειλε εκείνος.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. μετά από σαράντα μέρες. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. απάντησε Εκείνος. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. χωρίς δισταγμό. Ο όσιος. Νά. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. δεν θα πήγαινε χαμένο. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. . Έτσι κι έκανε. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. Ύστερα απ' αυτά. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο. με τον φωτισμένο του νου.

τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. στην πόλη του Πόρτου. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. Για πολλή ώρα. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. που σου πρόσφερε ψωμί. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. Έφαγα και δυνάμωσα. την Ούστισα. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. Τότε. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. . ρώτησε ο επίσκοπος. Τέλος. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. που μου πρόσφερε ψωμί. εκεί. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο. που μνημονεύονται αυτήν. άγιε δέσποτα. εμφανίζεται μπροστά μου. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. πάλευα με τ' άγρια κύματα. συμπατριώτης του αγίου. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. κάποιος. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. Κατάπληκτη εκείνη. οδηγήθηκε . συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη. μες στο πέλαγος. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα.

ζήτησε να μεταλάβει. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. Ήταν νόθος γιος πόρνης. Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. δεν τολμάμε. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. τους καθησύχασε ο όσιος. κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς. . Τελικά. αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. δικαιολογήθηκαν εκείνοι. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του. Λύστε τον. κατανυγμένος. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. Μετά το φαγητό. Γνωρίζω τη σύνεσή του. γιατί είναι δυνατός. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. με τους φρουρούς του. κι εκείνος. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. για να πάρουν την ευχή του. ο όσιος τον νουθέτησε. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. ο Γεώργιος. Πραγματικά. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. για την ανάπαυση της ψυχής του. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. Μην τον φοβάστε. παιδιά μου. που ονομάζονταν Λήθη. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. άλλά σαν νεκραναστημένο.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. γέροντα.

μα δεν μπορούσε. Όταν τελείωσε η λειτουργία. άρχισε να τρέμει. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. Έκανε να φύγει. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων. Βλέποντας αυτό το θαύμα. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες. τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. Πραγματικά. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. Όταν όμως άρχισε η οικοδομή.Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. τη μέρα της Αναστάσεως. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. πλησίασε τον τούρκο. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. Κάποτε στα Φάρασα. αλλά να περπατάει στον αέρα. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. Έτσι λοιπόν. Κι ήταν τόσο μικρός. τον σήκωσε. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. άλλά κατατρομαγμένο. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. Πραγματικά. αλλά δεν τα κατάφερε. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. που σχετίζονται με τον όσιο. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. . αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία.

φαινόταν. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. την κατέγραψε. πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. Όταν όμως λειτουργούσε. αισθάνομαι μεγάλη χαρά. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα. και πάλι βουτάει και σβήνει. Εκεί. που μνημόνευσες. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. δεν κουράζομαι. Στην προσκομιδή. 'Αντίθετα. Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. αλλά και στους νεκρούς. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . για να κάνω σαρανταλείτουργο. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. Άγιε πνευματικέ. με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους.Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. λίγο πριν την κοίμησή του. Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. ονόματα όλων" . μου έδωσαν αρκετά ονόματα. με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. Το 1843. σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα. αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. έγραφε. απαντούσε εκείνος. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων.

Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. Κι εκείνος. που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. παιδί μου. Έτσι κι έγινε. Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. μονολόγησε. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι. "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. ""Ω. Πες μου. έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. τη Σμύρνη. τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα.αυτό ήταν το όνομά του . ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. Στο μεταξύ. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου. και τότε . Ο κυρ-Δημήτρης .βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. Πλησιάζει πιο κοντά. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία. σε παρακαλώ. το απόγευμα του Σαββάτου.τι χαρά! . Πώς βρέθηκες εδώ. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων. Ο ιερέας. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι.Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929). τον . του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι. Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. ο Γεώργιος. μα εκείνος αρνήθηκε." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές.

…. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. Παππούλη μου. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του. μου λέει ο . πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. Αποδεικνύουν. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα.ρωτάει με πραότητα και στοργή. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. αγαπητέ μου. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. Ημέρα Κυριακή. πως τα περνάς εδώ. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού.. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. αλλά και με απορίες. Σήμερα δεν λειτούργησα. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. πέρασε μία ταλαιπωρία. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. πήρε πρόσφορα. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο. το πρωί. γιατί έβγαλα το δόντι μου. Εγώ είμαι. 'Αλλά πες μου. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο.9 Μαρτίου 1940. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. μετά τη θεία λειτουργία. πως ήρθες. Ούτε κι εγώ ξέρω. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. αλλά και θαυμασμό. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο. που το χτίζει. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας. είπε με χαρά. πατέρα. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων.

Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. όπου λειτούργησα και κήρυξα. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. αντί να έρθουν να λειτουργηθούν. καλά. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π.. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας. . Και πράγματι. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. Παππούλη μου. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα. Αν έσκαζαν. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ.. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. να προσέρχονται οι στρατιώτες. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. του λέει. Την Κυριακή. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία. και με βροχή. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. του λέει προφητικά ο γέροντας. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα. Τότε να ξέρεις πώς. Σκέπασέ το. Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. ευλογημένε. όλα θα σκουληκιάσουν. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. στις 30 Μαρτίου του '41. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία....διοικητής. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. Μερικοί στρατιώτες. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία.. απάντησα εγώ. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. . ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος.

. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. Γιατί . "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". δεν τα έχω μετρήσει.. Κι εκείνος την άλλη μέρα. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. Δέσποτα. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. σκέφτηκε. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. τον παπα-Γιάννη. άνδρες. αλλά. ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. έκλαιγε με παράπονο. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι. έκανε μερικές προσπάθειες. παπα-Γιάννη. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα. έκπληκτος. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. Σεβασμιότατε. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. Πάγωσε απ’ το φόρο του. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. Σεβασμιότατε. Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. Μην το κάνεις αυτό. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος. γυναίκες. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. όπως ήταν μισοζαλισμένος. παιδιά. μας λυπάται αληθινά. ύστερα από πολλή περίσκεψη. μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του... Μην τον καθαιρέσεις. βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι. δεν μου λες. Εκατοντάδες.0 επίσκοπος. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό.. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη". άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. πήγε στην εκκλησία και. Μην τιμωρείς τον παπά. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. γιατί διάβαζε πολλά ονόματα.

Καλά κάνεις.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω.psathades. αναδημοσίευση από: http://www. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους. ήταν επίσης παπάς. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. συμφώνησε ο επίσκοπος. που. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. Πραγματικά. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων».htm . Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα. Είσαι συγχωρημένος.gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. έχουν ανάγκη οι ψυχές. γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια. ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού.