ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το . Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. Κύριε.. επειδή.. ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965). χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει.. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979). τι να έκαναν.. πάτερ". Ο διάβολος. Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε. Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός". Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου. είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου". ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας. έγινε μοναχός. Εγώ. έγινε άφαντος. επειδή. και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. και εξομολογήθηκε. όπου ήταν ο πνευματικός του. όπως του είπε. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι. και του είπε: "Βλέπεις. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή. ήταν πολύ ενάρετος. αλλά μου είπε να κοινωνήσω. καιγόταν από τις προσευχές του. και ομολογώ. Πραγματικά.» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος. γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. από τη χαρά μου. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). που δεν μπορούσα να την αντέξω. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις.. πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω.πήγε στο Σινά. Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες. στην Πετρούπολη της Ρωσίας.. και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα..

μετά τη μεγάλη είσοδο. Ποίος θα την έπαιρνε. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. Πείστηκε ο ίδιος. μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα. Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. αλλά το διέδωσε και σε άλλους. που κρατούσε το άγιο ποτήριο. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. όσοι θα το μάθαιναν. "Επισκέφθηκα την πόλη". 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. έμειναν άφωνοι. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . δύναμη και χαρά. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. όπως είπε. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. για να πάρουν όλοι.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. στις 21 'Απριλίου1991. Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα.

έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. οι κατηχούμενοι προέλθετε». εξουσία «του δεσμείν και λύειν». Πήγαν στο ναό. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα..ο. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. αθέτησε την υπακοή. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. αφού τον ασπάστηκαν. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. Άνοιξαν τη θήκη. Έπειτα. Το άλειψαν με μύρα. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει.μάρτυρα μοναχού. όταν τελείται η θεία λειτουργία. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. 'Έτσι κι έγινε. σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. στάθηκαν και . Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. σαν μάρτυρας μεν. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. καθώς γνωρίζεις. πήρε Το ραβδί του. και. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν. κ. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό.κ. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες. Γιατί. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια.

έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. πολύ ταπεινός και ενάρετος. είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". έλεγε σε κάποιον άλλο. που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. Αυτός. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει. πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. Από τότε. "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. ο Πιαμμωνάς. παρατηρούσε έναν τρίτο. για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. Ένας άλλος πρεσβύτερος. όταν λειτουργούσε.. αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη.προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό. όταν γινόταν θεία λειτουργία. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. Εσύ πάλι". που πλησίαζε για να μεταλάβει. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. Κι εσύ".. "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. ». Μία μέρα. τον έπιασε απ' Το χέρι. έβλεπε συνεχώς οπτασίες.

"Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. άνθρωπε. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα. Και ο Θεός. Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. Ύστερα επανέλαβε την ευχή. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. βλέποντας την ακακία του γέροντα. εκείνος τότε ομολόγησε. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. που του είπε: -Αβά. παιδιά μου. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. ο Θεός θα τον σώσει. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο." Ο λειτουργός. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. αγωγός της χάριτος . Ο διάβολος. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. παιδί μου. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος.καθαγιασμού. Όλοι. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». για χάρη του. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα. αλλά δεν είδε την οπτασία. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. θέλησε να τον πειράξει. απάντησε ο όσιος. έριξε μία μάτια στο διάκονο. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα.

Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. Αντίθετα. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . δίκαιοι και σπλαχνικοί. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία. αλλά καταδικάζονται. μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. 'Ο αναχωρητής. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο. καίγονταν. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. φθονεροί και άπληστοι. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. αν και διψούσε. είναι αγνοί και καθαροί. δίσταζε να πιει. 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. είναι πονηροί και άδικοι. . γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. δεν του άνοιξε. Αυτοί. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα.

«Μη παίζετε εν ου. ενώ πόρνευε. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. Κάθισε λίγο στην άκρη. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. Σίγουρα . παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. επειδή. Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. λειτουργούσε. για να συμβεί αυτό. Τι έκανες. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. Θα λειτουργούσε πια. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. Όχι. μου απαντά ο αββάς. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. Πιστεύω. φρόντισε να διορθωθείς. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. απάντησε εκείνος. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί.

άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. απάντησε ο πρεσβύτερος. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. Αντίθετα. Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. μετανόησαν με δάκρυα. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες. Οι κακότροπες ασκήτριες . Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη. τον ρωτάει ο επίσκοπος. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. στεναγμούς. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. Πραγματικά. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. -Ναι. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. είναι αληθινά. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος.τι του ζήτησε. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. επειδή λύπησες τον αδελφό. και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια.

τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας.ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. . όπως συνηθιζόταν τότε. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. . Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. Αυτές όμως. Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. και δυστυχώς. από νέος ακόμα. Εκεί. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους . έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του. καθημερινά ειρωνεύονταν. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες.έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος. τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη.τι είχαν ανάγκη.

διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. τον έφεραν στο ναό του. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. που από νέος είχε κάνει. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. δεν είσαι άξιος ελέους. Είδε τότε.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία. Πώς τόλμησες. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες. για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί . Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. κατέληξε ο Κύριος. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. οι σύντροφοί του. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. να μεταλάβεις το Χριστό. τον φοβέριζαν τα δαιμόνια. με λύπησες πάρα πολύ. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. ο ένδοξος Ευγένιος. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης.έτσι του φάνηκε . Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. ήρθε σε έκσταση. Ευγένιε. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά.. 'Εκεί. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου. ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας.τα σωθικά του. αφού κατέφυγε στην προστασία σου.. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου. αισθητά πια. Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε. που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. στο χωριό Τραχιάδες. αφού είσαι δικός μας. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571).

με θεία παραχώρηση. με τι χείλη. με τι καρδιά. Την ίδια στιγμή. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε.. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. τον καταδίκασε σε θάνατο. αφού κοινωνούσε το λαό. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. Τέλος. όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. Είχε επίσης τόση μνησικακία. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία.. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. μιαρέ. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. έχω φωτιά. μ' έλυνε και έφευγα. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. δώστε μου νερό.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. αλλά τους αποστρεφόμουν. . Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. που. 85 ετών. αν μάλωνε με κάποια άλλη. απάντησε τότε εκείνος. που προσκυνούσες το διάολο. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. Μόλις την κοινώνησα. δεν λειτουργούσα εγώ. από καιρό κατάκοιτη. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. Τέλος. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. Πώς τολμούσες Εσύ. μήπως σε καταπιεί η γη.

Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. Γιατί δεν κοινωνάς. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα. η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. κι όταν πέθανε. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. ο π. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. 'Ιάκωβο. Ιάκωβος. ο κανόνας δεν λύνεται. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. το στόμα της έμεινε ανοιχτό. Παιδί μου. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. Αντίθετα. δεν αισθάνθηκα να με καίει. Μου έβαλε κανόνα ο π. Κοινώνησε ανάξια. απάντησε ο γέροντας. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα. της είπε εκείνος. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. απάντησε Εκείνη. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. πιθήκου η άλλων ζώων.. Εγώ. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. μη στενοχωριέσαι.. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. Όχι γιαγιά. . Είναι φοβερή η μορφή τους. και του είπε την αιτία. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. Το 1987.

Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. Όταν γύρισα στο ναό. μπήκα τέλος στο δωμάτιό του. Μετά το θάνατο των γονιών του. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. Εκεί. O .Σήμερα που κοινώνησες. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. Μπαίνοντας στο σπίτι. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. τον εξομολόγησα πρώτα. Αφού προσευχήθηκα. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. βλέπεις πώς αισθάνεσαι. απελευθέρωσε τους δούλους. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. και ύστερα τον κοινώνησα. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. όπου και βαπτίστηκε. Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη.

ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. παράλληλα. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. μη φοβάστε.). "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. Έτσι. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. Αλλά. έ6λεπαν κάτι σαν .τελευταίος. συνέβη και κάτι άλλο. οι πιστοί τα έχασαν. Στη συνέχεια. φοβήθηκαν. Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. όπότε στο «Δόξα Πατρί. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία. Η φωτιά αυτή δεν καίει.φωτιά φοβερή. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει". ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. παιδιά μου. Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ.. Όταν ολοκληρώθηκε.. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία. κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. πήγε να τον συναντήσει. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα. και τους δυναμώνουν στην .» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα. αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας.

όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. Συχνά επίσης. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. Πολλές φορές. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. ρώτησε. τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό.πίστη". το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας. «Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. . Είναι ποτέ δυνατόν. που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά. και αναχώρησε ωφελημένος. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του.

τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. Κάποτε.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω..δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά.. ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα. Αργότερα. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος.) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. Και ατό Ευαγγέλιο. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία. Στον 'Απόστολο. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. . Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. σε Μια θεία λειτουργία. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. Αμήν' Αμήν' Αμήν».. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό.. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. μετά τον' Απόστολο. το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. Στο «Αλληλούια». το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. ». που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα.

κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ". πάτερ. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου. 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. Νά. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. Όταν. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. που ήταν απλοϊκός. .. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση. εις Κύριος. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε. μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. ξαναρώτησε ο άλλος. φύγε…. Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία.. -για μας όλους το λέει. μην πλησιάσεις. Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο." Αν όμως δεν είσαι.». μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». πίστεως και αγάπης προσέλθετε». όπως το είχαν κατεβάσει. αντίθετα. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός.. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. Αν είσαι ακόλαστος. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. ο γέροντας 'Ισίδωρος. παιδί μου. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού.. πάτερ.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο. " Αν έχεις έχθρα με κάποιον.

μου αποκρίθηκαν. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. κάτω στο βούρκο. Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. . διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. είμαστε οι αμαρτωλοί. 'Έτρεξα να την εμποδίσω. πατέρες. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. κι από που έρχεστε. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. τον ρωτάω. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). Εμείς. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. ο ασκητής και . βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. Ποιος είσαι συ. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. κατέληξε ο μοναχός. είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. τους ρώτησα. Εγώ. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. μου απαντάει. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ.

Αυτός είχε έναν υπάλληλο. σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. Ο ορθόδοξος. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. Παρατηρούσα με προσοχή". όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. Ανοίγει το ντουλάπι. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. αναφέρει ο όσιος.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. Ανάμεσα στις άλλες. . Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. καθολική και αποστολική Εκκλησία. Πέρασε ένας χρόνος. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. στο χωριό Μάρδαρδος. Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας.

αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. αλλά δεν είδα. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. Συγχώρεσέ με. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. Ο επίσκοπος υπάκουσε. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. "Αν θέλεις. τότε αρχίζω τη λειτουργία. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. Τι συμβαίνει. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. ρώτησε ο πάπας. τότε και ο πάπας και ο . λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. Τη γνωρίζω. δέσποτα. απάντησε ο επίσκοπος. γέροντα. απάντησε εκείνος. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος.κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. γιατί μας στενοχωρεί. Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. κάνεις τέτοιο πράγμα. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. Αμέσως ο πάπας. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις. κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. όπως συνήθως. Είμαι αμαρτωλός. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. κι έχεις δίκιο.

απάντησαν εκείνοι. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. Κάποτε όμως. κάθε φορά που λειτουργούσε.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. βοώντα. ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. . έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. 'Άγιος. καλόγερε. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. . Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους. βλέποντας την επιμονή του διακόνου.». κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα. . Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. δοξολογούντα. ακούστηκε μια βοή. Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. κεκραγότα και λέγοντα». καθαρός και άγιος. που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος.επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα. πάτερ. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. Ο αδελφός ήταν διάκονος. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. γινόταν κάποτε. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. την ήμέρα της Πεντηκοστής. Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία.. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο. από οικονομία Θεού. τn φωνή άδοντα. Ο γέροντας όμως. στην Αγία Κορυφή. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. να τα παραδεχθείς. Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα. Τότε ο γέροντας. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες.. Καλά σου λέει.

"το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". το δισκάριο ψηλά. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. συλλογίστηκε. Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. ενώ ο όσιος. σήκωσε.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι. καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. Το θαύμα αυτό. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. σαν να σκιρτούσε από χαρά. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. ο πατρίκιος Φώτιος. ώστε. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία. Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα. . παραξενεύτηκε. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία.

Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί. Άραγε. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. που περιείχε το λείψανο της οσίας. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας.. ρώτησε κάποιον δίπλα του. Την ίδια ώρα η λάρνακα. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. στη μνήμη τού αγίου. Κάποτε ο π. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία.Κάποια χρονιά. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο. Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε. άρχισε να τρίζει. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. Η λειτουργία άρχισε. Αθανασία. γέροντα. Συμεών. και ο μακάριος Ματθίας. Κάθε φορά που λειτουργούσε. τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. . που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια.αξιώθηκα. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. . ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή. και την έντυσαν σαν βασίλισσα.. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. γέμισε από άφατη κατάνυξη. η φλόγα υψώθηκε. Αφού κοινώνησε. παιδί μου.

όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. επέμενε ο Τούρκος. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. Να τι συμβαίνει. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. Δεν μπορεί. όταν άρχισε να προσκομίζει. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-). Κάτι συμβαίνει. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. πριν ανατείλει. σκέπασε με . ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. και αργότερα. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. τι είναι αυτό που τρως. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. απαντούσε εκείνη. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη. Τελειώνοντας την προσκομιδή. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό. τη ρωτούσε. στις 3 Μαΐου 1682. κι ευωδιάζει το στόμα σου. Όσο ζώ. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. Τίποτα ιδιαίτερο. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. και οι δύο ήταν ευσεβείς. διευκρίνισε η νέα. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών.

το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. Κοιτάζω προς τα εκεί. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. πλάι στην ωραία πύλη. ο ταπεινός. είδα τον Κύριο. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. που παρηγορούσαν την ψυχή του. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". Μετά τον καθαγιασμό. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. είπα. Τέλος. όταν βγήκαν τα Άγια. Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). όταν ύψωνε τα χέρια του. που σκέπαζε το λαό. Την ώρα της μεγάλης εισόδου. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. προπορευόταν ένα φως. Είχε μπει από τη δυτική πύλη. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. χερουβείμ και σεραφείμ. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους.τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. αρχαγγέλων. . Επίσης. είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό. ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. διηγείται ο ίδιος. Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. Κάποτε. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων».

Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου. ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. . Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. Ήταν έγγαμος. Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. Άγιος. που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. οικογενειάρχης. και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. αλλά την καθαρή αλήθεια. κάλεσε τους συμβούλους του.στο άγιο βήμα. βλέπει την απλότητά μου. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. του είχε πει εμπιστευτικά. ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. σαν να βρίσκεται στον ουρανό. Ιωάννης. «Ποίησον. Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. δεν έπαυε. Κύριε». Άγιος Ισχυρός. Έξάλλου. Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. τον βρωμερό αμαρτωλό". και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. ακόμα και όταν λειτουργούσε. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. ο π. σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». δεν σου λέω δικαιολογίες. Αδελφέ.

το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους.. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. όχι. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. οπότε κάνω το τόλμημα. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. Τελικά. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. Αν. Ιωάννης. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. Συγχώρεσέ μας. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα. την ευχή τη γνωρίζω. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. -Πώς θα γίνει αυτό. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». απάντησε ο π. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους.. Φορούσε . για να μη γίνεται χασμωδία. Ύστερα σηκώνω τα μάτια. αλλά δεν μπορώ. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή. Πέφτω τότε στο έδαφος. με πιάνει φόβος και τρόμος. Πάτερ Ιωάννη. Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα. να λες την ευχή και να τελειώνεις. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. πάτερ. να σηκώνεσαι. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε. κλαίω. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας.» όσο πιο αργά μπορούσαν. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. Είναι εύκολο. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. Γιατί δεν μπορείς. δεν ξέρω τι να κάνω. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. δέκα.

Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. Κάποτε. είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. παραμονή Χριστουγέννων. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. τι σημείο μου έκανε ο Θεός.αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. Όλα τα θαύματα. χωρίς διακοπή. αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. Εκείνη όμως τη μέρα. την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. σε διάστημα μισού αιώνα. Το σχήμα. το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. κυρίως μικρά παιδιά. Κύριε. ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). τα θεωρούσε φυσικά. Μα κανένα αποτέλεσμα. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. κάθε φορά που το θυμόμουν. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. γιατί είχε μεγάλη πίστη. Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη". διηγείται σεβαστή γυναίκα. Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. σημεία τα έλεγε. H φήμη τού παπα-Νικόλα. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". είπε συγκινημένος και χαρούμενος. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. ένας άγιος των ήμερων μας. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. Αρκετοί ενορίτες του. Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». σαν πρόσωπα αγγέλων. στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. παιδιά μου. λειτουργούσε καθημερινά. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. εν τη βασιλεία σου». Παραδόξως όμως. τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο.

πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. Πώς περπατάει στον αέρα. άκακος. Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα. Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο.. να το κρατάει.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. Η Ιουλία. μικρό σαν κουβούκλιο. Δεν πατάει κάτω. αλλά. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα. μου λέει. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του.. ρώτησα τον π. χαμηλό και μισοσκότεινο. απλός. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. Άλλοτε πάλι.τον βλέπω κι εγώ. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. φώναξε άλλο παιδάκι. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920. απονήρευτος. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. την Ιουλία. Πρόσεξε! τι έπαθες. καθώς το κρατούσε. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. Κύριλλο. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα. της φωνάζει η γυναίκα. νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη. απάντησε εκείνη εκστατική. Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε. . Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. τού λέω. κι αν είχε ακούσει.. Αφού κοινώνησε το μικρό. μειλίχιος και ταπεινός. Μετά τη μεγάλη είσοδο. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης. Σώπα. το έδωσε σε Μια κοπέλα. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός. στα . Στο «Μετά φόβου. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο. . ανήμερα τα Χριστούγεννα.

Βρισκόσουν στον αέρα. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. αλλά δεν μίλησε. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. την ώρα της μεγάλης εισόδου. Εκείνος όμως της είπε: Ω. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. Όταν έγινα ιερέας. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. Ακριβώς. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. Μην αμφιβάλλεις. Την ώρα της θείας μεταλήψεως.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. αργότερα μοναχή Σαλώμη. δεν ξέρω τι έπαθα. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . μου είπε. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. Ναι. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. δεν πατούσαν ατή γη. φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. παιδί μου. βρίσκεται στον ουρανό. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. Όταν τα αποθέσει. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. σήκωνα τα πόδια μου. Φοβήθηκε η γυναίκα. Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. Η Νίκη Κουτελαίνα. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. σήκωνες τα πόδια σου.

που αργότερα έγινε μοναχή. Κάποτε. Ήταν αυτό οικονομία Θεού..". ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση. Δυναμώστε την πίστη σας".ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα. φαινόταν εξαϋλωμένος. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα. Ήταν οι δαίμονες. δεν βιαζόταν. για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. ΑΡΧΙΜ. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. Ιερώνυμος (1871-1957). σε ώρα θείας λειτουργίας. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. Όταν ιερουργούσε.. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959). υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα. Όταν θα λειτουργούσε. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία. Πόντιος στην καταγωγή. Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. στην 'Ανάληψη της Αθήνας. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. αλλά να βαδίζει στον αέρα. Η μικρή Βενετία.

Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. Ο ουράνιος διάκος . γέροντα. να λάμπεις δυνατά. με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. τον άγιο Νικόλαο. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. του είπε. τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη.πολλά ονόματα. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. Σε μίαν αγρυπνία. Είχαμε ουράνιους επισκέπτες". αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". Άλλη φορά. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. έλεγε με απλότητα. εξήγησε αργότερα. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. είτε ζωντανών είτε νεκρών. μετά από κάποια μυσταγωγία. v ακουμπάει στο έδαφος. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. σε είδα. σε άλλη θεία λειτουργία. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού.. Ο Χριστός είναι άξιος. Έτσι. τον ρωτούσαν. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα.'Έμεινα ορφανός. Ορισμένα τα σημείωνε. την ώρα της μεγάλης εισόδου.. έτρεμε το χέρι του.. Όταν συλλειτουργούσε με άγίους.". Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου. στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας. "τον άγιο Μηνά. μπαίνοντας στο άγιο βήμα. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. σε μία νυχτερινή λειτουργία. λειτουργίες και ελεημοσύνες. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. . απαντούσε εκείνος. Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. τον άγιο Γεώργιο. Κάποτε ένας επισκέπτης.. τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς.

η Ε. τη μισή εκείνη ώρα. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε. Την ώρα του χερουβικού. εγώ λειτουργήσει. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα.Μ. στον μικρό διάδρομο. Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του. πω. Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα. σπασμένα ελληνικά του: . Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ.Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά. και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π.ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. Μα δεν είδε κανέναν. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί.Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα.. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της.. Πα. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968). και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο.. πω. παιδί μου. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος. Τι έβλεπες και Τι άκουγες. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. συμβαίνουν. γέροντα. Αθανάσιο το περιστατικό. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος. ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. αλλά μη λες πουθενά τίποτα". ο π. ο παπα. πά. Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου.. Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ .. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . τον ρωτούσε μετά την λειτουργία. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. πάντα λειτουργούσε. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει. όταν λειτουργούσε. 'Εγώ πετάω.

Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . στην αίρεση του Μακεδονίου. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου. που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου. για να θυμίζει το θαύμα. στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. . είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. που χάθηκε σαν σκιά. αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. Η γυναίκα του όμως.) ζούσε κάποιος πλούσιος. Κάποτε. Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. άρχισα τον όρθρο. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. αγίας. και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων. που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. στη μεγάλη είσοδο. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του. Δεν κοινώνησε όμως. Σαν ήρθε η σειρά της. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή. στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε.και εμπειρίες.

μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. Ενώ έπαιζαν. αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους».Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο.μπροστά στο άγιο βήμα. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. Ο μάγος προσπάθησε. Ο . Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. Ψάχνοντας. όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση. Αφού τον πλήρωσε. Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά . υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές. ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς. που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς . Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους. άνθρωπος άσωτος. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων.

άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. έβγαλε φύλλα. αλλά και μετά την κοίμησή του. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. "το έπαθες. 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. και. γιατί έχετε μάτια άλόγων. για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς. . Καθώς όμως έφευγε. που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα. Στις 16 Ιουνίου. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ.Εσείς είστε άλογα. την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. Τι κακό έκανε. 'Όταν τελείωνε η λειτουργία.Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο. της τόνισε. ημέρα της μνήμης του αγίου. εξήγησε εκείνος. 'Ένα απ’ αυτά. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . "Αυτό". αποκρίθηκε εκείνος. ένα χωράφι. όπως πλάστηκε. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία. Ύστερα ευλόγησε νερό. μετα6λήθηκε σε φοράδα. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. Αυτή που βλέπετε. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. Τελικά. ώριμα και γλυκά.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. σαν άχρηστα. δεν ξέρω πώς. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής. μερικά ξερά κλήματα. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . αλλά. εντυπωσιακό και παράδοξο. απάντησε εκείνος. άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. ήταν γυναίκα μου. 'Όσοι τα γεύονταν. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . κι αφού της έδωσε να φάει.

ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. όμως δεν μπορώ. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. όπως τόσες άλλες. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου.σε όλους. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. έστειλε με χαρά τη μερίδα. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. Τώρα. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. πόλη της Κιλικίας. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. Εκείνος τότε. γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. ησύχαζαν δύο στυλίτες. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. Ο αιρετικός. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». θα γινόταν το θαύμα. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε. . πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος.

για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. Νά. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. με τον φωτισμένο του νου. για όποιον τις ζητάει με πίστη. Εκείνος τον καλοδέχτηκε. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. που βλέπεις. χρήματα στους ιερείς. μετά από σαράντα μέρες. και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. Ο όσιος. τον ρώτησε. και γύρισε στο σπίτι του. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. Θυμάσαι. βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. και αμέσως . Όχι. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. Έτσι κι έκανε. Κύριοί μου. του απάντησαν εκείνοι. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ». Μην το λες αυτό. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας.έγινε καλά. Εμείς οι σαράντα. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου. διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. Ύστερα απ' αυτά. απάντησε Εκείνος. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. χωρίς δισταγμό. . Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες.ω του θαύματος! . παιδί μου. με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. γέροντα. δεν θα πήγαινε χαμένο. παιδί μου. λαμπροί και αγγελόμορφοι. Μας έστειλε εκείνος. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο.

που μου πρόσφερε ψωμί. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. οδηγήθηκε . που σου πρόσφερε ψωμί. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. ρώτησε ο επίσκοπος. . μες στο πέλαγος. Για πολλή ώρα. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. εκεί.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη. έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. Τότε. Έφαγα και δυνάμωσα. συμπατριώτης του αγίου. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της. κάποιος. Κατάπληκτη εκείνη. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. που μνημονεύονται αυτήν. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα. άγιε δέσποτα. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. την Ούστισα. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. εμφανίζεται μπροστά μου. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. πάλευα με τ' άγρια κύματα. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. στην πόλη του Πόρτου. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο. Τέλος.

αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. . Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. με τους φρουρούς του. ο όσιος τον νουθέτησε. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. ζήτησε να μεταλάβει. τους καθησύχασε ο όσιος. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. γιατί είναι δυνατός. άλλά σαν νεκραναστημένο. Γνωρίζω τη σύνεσή του. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. δικαιολογήθηκαν εκείνοι. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. για να πάρουν την ευχή του. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. παιδιά μου. που ονομάζονταν Λήθη. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. Λύστε τον. Ήταν νόθος γιος πόρνης. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. Μετά το φαγητό. Μην τον φοβάστε. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. κατανυγμένος. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. δεν τολμάμε. κι εκείνος. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. Τελικά. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. γέροντα. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. για την ανάπαυση της ψυχής του. Πραγματικά. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. ο Γεώργιος.

βγήκε ο λειτουργός από το ναό. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες. Βλέποντας αυτό το θαύμα. πλησίασε τον τούρκο. Όταν όμως άρχισε η οικοδομή. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. Κι ήταν τόσο μικρός. τη μέρα της Αναστάσεως. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. Πραγματικά. Πραγματικά. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. Όταν τελείωσε η λειτουργία. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο.Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . με τη χάρη της θείας λειτουργίας. . γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. μα δεν μπορούσε. άλλά κατατρομαγμένο. Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. αλλά δεν τα κατάφερε. Κάποτε στα Φάρασα. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. τον σήκωσε. Έκανε να φύγει. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. αλλά να περπατάει στον αέρα.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. άρχισε να τρέμει. Έτσι λοιπόν. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). που σχετίζονται με τον όσιο.

μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. Εκεί. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα. του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. και πάλι βουτάει και σβήνει. που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». αισθάνομαι μεγάλη χαρά. με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων. έγραφε. γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα. φαινόταν. πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. ονόματα όλων" . Άγιε πνευματικέ. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». για να κάνω σαρανταλείτουργο. Το 1843. που μνημόνευσες. Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου.Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. απαντούσε εκείνος. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . λίγο πριν την κοίμησή του. Όταν όμως λειτουργούσε. αλλά και στους νεκρούς. μου έδωσαν αρκετά ονόματα. Στην προσκομιδή. 'Αντίθετα. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. την κατέγραψε. δεν κουράζομαι. Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι.

και τότε .τι χαρά! . γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. τον . Έτσι κι έγινε. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη.αυτό ήταν το όνομά του . τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. το απόγευμα του Σαββάτου. Κι εκείνος. μονολόγησε. παιδί μου. Πλησιάζει πιο κοντά. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. ο Γεώργιος. Πες μου.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι. έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. Στο μεταξύ. Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. τη Σμύρνη. με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. μα εκείνος αρνήθηκε. ""Ω. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι.Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929). που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές. Ο ιερέας. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι. η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. Πώς βρέθηκες εδώ. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία. τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. σε παρακαλώ. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. Ο κυρ-Δημήτρης .

αγαπητέ μου. Ημέρα Κυριακή. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. που το χτίζει. Εγώ είμαι. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. πως τα περνάς εδώ. Παππούλη μου. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. Σήμερα δεν λειτούργησα. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. είπε με χαρά.9 Μαρτίου 1940. πως ήρθες. πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. …. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. αλλά και με απορίες. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. το πρωί. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. αλλά και θαυμασμό. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία.ρωτάει με πραότητα και στοργή. πήρε πρόσφορα. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. πατέρα. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο. μου λέει ο . 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. πέρασε μία ταλαιπωρία. γιατί έβγαλα το δόντι μου. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. 'Αλλά πες μου. Αποδεικνύουν. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. μετά τη θεία λειτουργία.. Ούτε κι εγώ ξέρω.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα.

σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. ευλογημένε. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. . το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία. Και πράγματι. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. αντί να έρθουν να λειτουργηθούν. του λέει προφητικά ο γέροντας. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς.. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. καλά. Σκέπασέ το. απάντησα εγώ. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης. Τότε να ξέρεις πώς. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. όπου λειτούργησα και κήρυξα. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα.. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. .διοικητής. στις 30 Μαρτίου του '41. όλα θα σκουληκιάσουν. του λέει. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα. Την Κυριακή. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα.. Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία.. Παππούλη μου. Αν έσκαζαν. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. και με βροχή. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. Μερικοί στρατιώτες. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π.. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής.. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. να προσέρχονται οι στρατιώτες.

γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. μας λυπάται αληθινά. έκπληκτος. αλλά.. σκέφτηκε. . "Νά η χειροπιαστή απόδειξη". Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. Σεβασμιότατε. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία. τον παπα-Γιάννη. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. παπα-Γιάννη. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος.. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ. Κι εκείνος την άλλη μέρα.. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό.. έκανε μερικές προσπάθειες. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό. Γιατί . άνδρες. Δέσποτα. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. έκλαιγε με παράπονο. Σεβασμιότατε. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών".Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι. πήγε στην εκκλησία και. παιδιά. Μην τιμωρείς τον παπά. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. γυναίκες. Μην τον καθαιρέσεις. ύστερα από πολλή περίσκεψη. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι.0 επίσκοπος. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. Εκατοντάδες. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. δεν μου λες. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. Μην το κάνεις αυτό. Πάγωσε απ’ το φόρο του. όπως ήταν μισοζαλισμένος. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα. δεν τα έχω μετρήσει. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό.

gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. που. Καλά κάνεις. ήταν επίσης παπάς. Είσαι συγχωρημένος. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. Πραγματικά. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος.htm . Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια.psathades. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα. έχουν ανάγκη οι ψυχές.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία. αναδημοσίευση από: http://www. συμφώνησε ο επίσκοπος. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων».