ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965). στην Πετρούπολη της Ρωσίας. Ο διάβολος.. αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω. επειδή. χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει. πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. και ομολογώ. και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας..» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος. επειδή. πάτερ". είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. που δεν μπορούσα να την αντέξω. Εγώ.πήγε στο Σινά. και εξομολογήθηκε. ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος.. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. τι να έκαναν. από τη χαρά μου. γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. έγινε μοναχός. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου". Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. έγινε άφαντος. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979). Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα. Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός". για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. καιγόταν από τις προσευχές του. Κύριε. Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα. Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου.. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει. όπου ήταν ο πνευματικός του. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή.. και του είπε: "Βλέπεις. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το . αλλά μου είπε να κοινωνήσω. Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε. και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. όπως του είπε.. ήταν πολύ ενάρετος.. Πραγματικά.

Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ. αλλά το διέδωσε και σε άλλους.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. δύναμη και χαρά. γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. Πείστηκε ο ίδιος. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. όσοι θα το μάθαιναν. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . που κρατούσε το άγιο ποτήριο. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. για να πάρουν όλοι. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. έμειναν άφωνοι. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. όπως είπε. Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. Ποίος θα την έπαιρνε. στις 21 'Απριλίου1991. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . μετά τη μεγάλη είσοδο. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα. "Επισκέφθηκα την πόλη". Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς.

Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. στάθηκαν και . Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. εξουσία «του δεσμείν και λύειν». Πήγαν στο ναό. Γιατί. Άνοιξαν τη θήκη. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες. κ. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει. σαν μάρτυρας μεν.ο. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. αφού τον ασπάστηκαν. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα. σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό.. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν.κ. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. καθώς γνωρίζεις. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. Το άλειψαν με μύρα. Έπειτα. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. οι κατηχούμενοι προέλθετε». που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. πήρε Το ραβδί του. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. και. έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. 'Έτσι κι έγινε. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε.μάρτυρα μοναχού. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. όταν τελείται η θεία λειτουργία. αθέτησε την υπακοή.

προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό. που πλησίαζε για να μεταλάβει. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. Μία μέρα. παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα.. "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. τον έπιασε απ' Το χέρι. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει. Ένας άλλος πρεσβύτερος. παρατηρούσε έναν τρίτο. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. όταν λειτουργούσε. Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. πολύ ταπεινός και ενάρετος. Αυτός. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". Εσύ πάλι". είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν. όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". Από τότε. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα. Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι).. έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη. έβλεπε συνεχώς οπτασίες. ο Πιαμμωνάς. πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. ». Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. όταν γινόταν θεία λειτουργία. Κι εσύ". που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. έλεγε σε κάποιον άλλο. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη.

για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. Όλοι. εκείνος τότε ομολόγησε. άνθρωπε. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». αγωγός της χάριτος . Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. για χάρη του. ο Θεός θα τον σώσει. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. Ο διάβολος. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα." Ο λειτουργός. Και ο Θεός. θέλησε να τον πειράξει. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα. πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. παιδιά μου. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. έριξε μία μάτια στο διάκονο. Ύστερα επανέλαβε την ευχή. αλλά δεν είδε την οπτασία. απάντησε ο όσιος. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα.καθαγιασμού. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. παιδί μου. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. που του είπε: -Αβά. βλέποντας την ακακία του γέροντα.

δίσταζε να πιει. αν και διψούσε. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. καίγονταν. Αντίθετα. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. φθονεροί και άπληστοι. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. είναι πονηροί και άδικοι. κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. δίκαιοι και σπλαχνικοί. είναι αγνοί και καθαροί. αλλά καταδικάζονται. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. Αυτοί. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο. 'Ο αναχωρητής.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια. τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα. δεν του άνοιξε. .

Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. λειτουργούσε. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. Θα λειτουργούσε πια. δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα. μου απαντά ο αββάς. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. Κάθισε λίγο στην άκρη. Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. για να συμβεί αυτό. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. φρόντισε να διορθωθείς. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. επειδή. ενώ πόρνευε. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. Σίγουρα . δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς.«Μη παίζετε εν ου. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. Πιστεύω. Όχι. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. Τι έκανες. λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. απάντησε εκείνος. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου.

Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. στεναγμούς. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. απάντησε ο πρεσβύτερος. Οι κακότροπες ασκήτριες . Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. επειδή λύπησες τον αδελφό. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες. και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. -Ναι. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως. είναι αληθινά. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως. μετανόησαν με δάκρυα. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί. τον ρωτάει ο επίσκοπος. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. Αντίθετα.τι του ζήτησε. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος. Πραγματικά. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες.

Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος.τι είχαν ανάγκη. 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του.έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους . .ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. όπως συνηθιζόταν τότε. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη. Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. Εκεί. και δυστυχώς. που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. Αυτές όμως. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. . τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. καθημερινά ειρωνεύονταν. έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. από νέος ακόμα. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων.

αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. δεν είσαι άξιος ελέους. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον.τα σωθικά του. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. ήρθε σε έκσταση. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571). στο χωριό Τραχιάδες. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά. για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες. τον έφεραν στο ναό του. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. τον φοβέριζαν τα δαιμόνια.έτσι του φάνηκε . Πώς τόλμησες.. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. με λύπησες πάρα πολύ. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. αισθητά πια. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. Είδε τότε. 'Εκεί. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. κατέληξε ο Κύριος. αφού είσαι δικός μας.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. ο ένδοξος Ευγένιος. οι σύντροφοί του. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί .. που από νέος είχε κάνει. Ευγένιε. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου. να μεταλάβεις το Χριστό. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά.

Την ίδια στιγμή. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. μ' έλυνε και έφευγα. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. μιαρέ. έχω φωτιά. 85 ετών. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. Τέλος. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. μήπως σε καταπιεί η γη.. που. αλλά τους αποστρεφόμουν. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. Τέλος. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. αν μάλωνε με κάποια άλλη. αφού κοινωνούσε το λαό. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του.. Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. Πώς τολμούσες Εσύ. απάντησε τότε εκείνος. Είχε επίσης τόση μνησικακία. με θεία παραχώρηση. με τι χείλη. . τον καταδίκασε σε θάνατο. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. δώστε μου νερό. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. με τι καρδιά. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου. που προσκυνούσες το διάολο. Μόλις την κοινώνησα. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. από καιρό κατάκοιτη. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε. δεν λειτουργούσα εγώ.

ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της. Εγώ. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα. η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. απάντησε ο γέροντας. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. Όχι γιαγιά..Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα. και του είπε την αιτία. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. Ιάκωβος. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. Κοινώνησε ανάξια. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη. ο π. δεν αισθάνθηκα να με καίει. κι όταν πέθανε. Παιδί μου. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. μη στενοχωριέσαι. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. 'Ιάκωβο. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. απάντησε Εκείνη. Αντίθετα. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. . Είναι φοβερή η μορφή τους. ο κανόνας δεν λύνεται. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. πιθήκου η άλλων ζώων. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. Μου έβαλε κανόνα ο π. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα. της είπε εκείνος. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". Γιατί δεν κοινωνάς. το στόμα της έμεινε ανοιχτό. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια.. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. Το 1987.

Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. μπήκα τέλος στο δωμάτιό του. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. και ύστερα τον κοινώνησα. Μετά το θάνατο των γονιών του. Αφού προσευχήθηκα. Όταν γύρισα στο ναό. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. απελευθέρωσε τους δούλους. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. Μπαίνοντας στο σπίτι. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. Εκεί. Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου. Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. O . που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. βλέπεις πώς αισθάνεσαι. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο.Σήμερα που κοινώνησες. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. όπου και βαπτίστηκε. τον εξομολόγησα πρώτα.

Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία. Όταν ολοκληρώθηκε. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει". και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. παιδιά μου. Στη συνέχεια. έ6λεπαν κάτι σαν . 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια. Έτσι. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία. όπότε στο «Δόξα Πατρί. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. φοβήθηκαν. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη.. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα.φωτιά φοβερή. Η φωτιά αυτή δεν καίει. και τους δυναμώνουν στην . τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας. Αλλά.). μη φοβάστε. συνέβη και κάτι άλλο.. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι.» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα. παράλληλα. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν. Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. οι πιστοί τα έχασαν.τελευταίος. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία. πήγε να τον συναντήσει. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους.

τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. και αναχώρησε ωφελημένος. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος. «Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. ρώτησε. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. Συχνά επίσης. έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας.πίστη". Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. Είναι ποτέ δυνατόν. . βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. Πολλές φορές. Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά. όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία.

φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. Στο «Αλληλούια». που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. Αργότερα. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία.. Αμήν' Αμήν' Αμήν». όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. . Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα.. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. Κάποτε. ». κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. Και ατό Ευαγγέλιο..) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. Στον 'Απόστολο. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό. ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. μετά τον' Απόστολο.. σε Μια θεία λειτουργία. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά.δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων.

Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση. μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. παιδί μου. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. -για μας όλους το λέει. ξαναρώτησε ο άλλος. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν. που ήταν απλοϊκός. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός. Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ". Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης. όπως το είχαν κατεβάσει. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε. Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. ο γέροντας 'Ισίδωρος. Όταν. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. πίστεως και αγάπης προσέλθετε».Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. εις Κύριος. Αν είσαι ακόλαστος. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. Νά. πάτερ.. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. αντίθετα." Αν όμως δεν είσαι. φύγε…. μην πλησιάσεις. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο. .».. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. πάτερ.. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο..

Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . κατέληξε ο μοναχός. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. πατέρες. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. Εμείς. Εγώ. Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. 'Έτρεξα να την εμποδίσω. Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν. τον ρωτάω. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. . μου αποκρίθηκαν. κάτω στο βούρκο. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. είμαστε οι αμαρτωλοί. τους ρώτησα. Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. Ποιος είσαι συ. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. μου απαντάει. ο ασκητής και . διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ. κι από που έρχεστε.

σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό. αναφέρει ο όσιος. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. Παρατηρούσα με προσοχή". "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. Αυτός είχε έναν υπάλληλο. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. Ανάμεσα στις άλλες. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. στο χωριό Μάρδαρδος. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. . πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. Ανοίγει το ντουλάπι. Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι. Πέρασε ένας χρόνος. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. καθολική και αποστολική Εκκλησία. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. Ο ορθόδοξος. γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του.

Είμαι αμαρτωλός. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. όπως συνήθως. κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. Ο επίσκοπος υπάκουσε. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. κάνεις τέτοιο πράγμα. Συγχώρεσέ με. τότε αρχίζω τη λειτουργία. τότε και ο πάπας και ο . Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος. γιατί μας στενοχωρεί. κι έχεις δίκιο. Τι συμβαίνει. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. Τη γνωρίζω. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. αλλά δεν είδα. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. ρώτησε ο πάπας. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις. η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. "Αν θέλεις. Αμέσως ο πάπας. δέσποτα. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. γέροντα. Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. απάντησε ο επίσκοπος. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο.κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. απάντησε εκείνος. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη.

Τότε ο γέροντας.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. Κάποτε όμως. ακούστηκε μια βοή. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους. δοξολογούντα. απάντησαν εκείνοι.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα.επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. Ο αδελφός ήταν διάκονος. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. . από οικονομία Θεού. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία. Καλά σου λέει.. Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. στην Αγία Κορυφή. Ο γέροντας όμως. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος. που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες. βλέποντας την επιμονή του διακόνου. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα. Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. 'Άγιος. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. κάθε φορά που λειτουργούσε. τn φωνή άδοντα. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις. έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. την ήμέρα της Πεντηκοστής. ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος.». καθαρός και άγιος. . βοώντα. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. να τα παραδεχθείς. καλόγερε. γινόταν κάποτε. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή. .. πάτερ. κεκραγότα και λέγοντα».

Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. συλλογίστηκε. ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". Το θαύμα αυτό. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. ο πατρίκιος Φώτιος. το δισκάριο ψηλά. σαν να σκιρτούσε από χαρά. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα. ενώ ο όσιος. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. ώστε. . Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. σήκωσε. ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. παραξενεύτηκε. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία.

απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί. Την ίδια ώρα η λάρνακα. συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει. και ο μακάριος Ματθίας. γέμισε από άφατη κατάνυξη. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. ρώτησε κάποιον δίπλα του.. Αφού κοινώνησε. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. και την έντυσαν σαν βασίλισσα. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. Άραγε. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. Αθανασία. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο. . παιδί μου. γέροντα. στη μνήμη τού αγίου. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. η φλόγα υψώθηκε. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει. Η λειτουργία άρχισε. . μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. Συμεών. Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς.Κάποια χρονιά. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια.. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε.αξιώθηκα. άρχισε να τρίζει. ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. Κάθε φορά που λειτουργούσε. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. που περιείχε το λείψανο της οσίας. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. Κάποτε ο π. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη.

Όσο ζώ. όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. και οι δύο ήταν ευσεβείς. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. κι ευωδιάζει το στόμα σου. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. επέμενε ο Τούρκος. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. πριν ανατείλει. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. σκέπασε με . Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. τι είναι αυτό που τρως. Τίποτα ιδιαίτερο. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. όταν άρχισε να προσκομίζει. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. τη ρωτούσε. διευκρίνισε η νέα. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. Τελειώνοντας την προσκομιδή. και αργότερα. Να τι συμβαίνει. απαντούσε εκείνη. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. Κάτι συμβαίνει. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. στις 3 Μαΐου 1682. Δεν μπορεί. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-).

Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους. ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. προπορευόταν ένα φως. Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. που σκέπαζε το λαό. Κάποτε. όταν ύψωνε τα χέρια του. αρχαγγέλων. ο ταπεινός. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. πλάι στην ωραία πύλη. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". Την ώρα της μεγάλης εισόδου. είδα τον Κύριο. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. όταν βγήκαν τα Άγια. Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη.τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. που παρηγορούσαν την ψυχή του. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. Είχε μπει από τη δυτική πύλη. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. χερουβείμ και σεραφείμ. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. Επίσης. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. Κοιτάζω προς τα εκεί. είπα. διηγείται ο ίδιος. Μετά τον καθαγιασμό. Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. Τέλος. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . . Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη.

Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. ο π. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. «Ποίησον. ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. δεν έπαυε. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. οικογενειάρχης. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. Ιωάννης. τον βρωμερό αμαρτωλό". Κύριε». συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». αλλά την καθαρή αλήθεια. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. βλέπει την απλότητά μου. Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». Ήταν έγγαμος. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. δεν σου λέω δικαιολογίες. Έξάλλου. Άγιος Ισχυρός. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. του είχε πει εμπιστευτικά. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. ακόμα και όταν λειτουργούσε. . Άγιος. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου.στο άγιο βήμα. Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. κάλεσε τους συμβούλους του. σαν να βρίσκεται στον ουρανό. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. Αδελφέ.

αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. Πάτερ Ιωάννη. να λες την ευχή και να τελειώνεις. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. όχι. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες. Συγχώρεσέ μας. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. Πέφτω τότε στο έδαφος. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα. κλαίω. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. Είναι εύκολο. -Πώς θα γίνει αυτό. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους. αλλά δεν μπορώ. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. Ιωάννης. την ευχή τη γνωρίζω. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. με πιάνει φόβος και τρόμος. απάντησε ο π. πάτερ.» όσο πιο αργά μπορούσαν. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. Αν. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. Φορούσε . Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. δέκα. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή. Γιατί δεν μπορείς. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους.. δεν ξέρω τι να κάνω. Τελικά. Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς.. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. Ύστερα σηκώνω τα μάτια. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. να σηκώνεσαι. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». για να μη γίνεται χασμωδία. οπότε κάνω το τόλμημα. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε.

ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . Κάποτε. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». Κύριε. Όλα τα θαύματα. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. Το σχήμα. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. Αρκετοί ενορίτες του. παραμονή Χριστουγέννων. αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη".αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. Εκείνη όμως τη μέρα. ένας άγιος των ήμερων μας. έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. κυρίως μικρά παιδιά. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. σημεία τα έλεγε. τι σημείο μου έκανε ο Θεός. αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». διηγείται σεβαστή γυναίκα. Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. σαν πρόσωπα αγγέλων. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. H φήμη τού παπα-Νικόλα. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". τα θεωρούσε φυσικά. Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. χωρίς διακοπή. Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. εν τη βασιλεία σου». τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). είπε συγκινημένος και χαρούμενος. σε διάστημα μισού αιώνα. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. κάθε φορά που το θυμόμουν. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. γιατί είχε μεγάλη πίστη. λειτουργούσε καθημερινά. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. Παραδόξως όμως. την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. Μα κανένα αποτέλεσμα. παιδιά μου. το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε.

Στο «Μετά φόβου. Σώπα.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. Δεν πατάει κάτω. Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του. Αφού κοινώνησε το μικρό. ρώτησα τον π. μικρό σαν κουβούκλιο. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. μειλίχιος και ταπεινός. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα. πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. αλλά. απάντησε εκείνη εκστατική.. Πώς περπατάει στον αέρα. την Ιουλία. το έδωσε σε Μια κοπέλα. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920. Άλλοτε πάλι. τού λέω. Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα. Πρόσεξε! τι έπαθες. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά. Κύριλλο. απονήρευτος. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο. ανήμερα τα Χριστούγεννα. να το κρατάει. απλός. Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά.τον βλέπω κι εγώ. της φωνάζει η γυναίκα. στα . . μου λέει. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα.. άκακος. . νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη. καθώς το κρατούσε. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους. Η Ιουλία. Μετά τη μεγάλη είσοδο.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. χαμηλό και μισοσκότεινο. κι αν είχε ακούσει. φώναξε άλλο παιδάκι. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο.. Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός.

είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. Ναι. σήκωνες τα πόδια σου. έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. Μην αμφιβάλλεις. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. βρίσκεται στον ουρανό. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. Όταν τα αποθέσει. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. Η Νίκη Κουτελαίνα. μου είπε. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. την ώρα της μεγάλης εισόδου. παιδί μου. αργότερα μοναχή Σαλώμη. σήκωνα τα πόδια μου. Φοβήθηκε η γυναίκα. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. δεν πατούσαν ατή γη. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. Όταν έγινα ιερέας. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. Βρισκόσουν στον αέρα. Εκείνος όμως της είπε: Ω. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. Ακριβώς. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. Την ώρα της θείας μεταλήψεως. αλλά δεν μίλησε. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. δεν ξέρω τι έπαθα.

τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη. Δυναμώστε την πίστη σας".ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία. Ιερώνυμος (1871-1957). Κάποτε. Όταν θα λειτουργούσε. φαινόταν εξαϋλωμένος. Όταν ιερουργούσε. Ήταν αυτό οικονομία Θεού. αλλά να βαδίζει στον αέρα. για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. σε ώρα θείας λειτουργίας. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση. ΑΡΧΙΜ. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα.. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα.". που αργότερα έγινε μοναχή. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος.. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα. συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. στην 'Ανάληψη της Αθήνας. Η μικρή Βενετία. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959). δεν βιαζόταν. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα. Πόντιος στην καταγωγή. Ήταν οι δαίμονες. ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές.

. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. Ο Χριστός είναι άξιος. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου. τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα. Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. v ακουμπάει στο έδαφος. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο.'Έμεινα ορφανός. τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς. μετά από κάποια μυσταγωγία. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. τον άγιο Γεώργιο. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. σε είδα. . στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. τον άγιο Νικόλαο. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. εξήγησε αργότερα. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες. Άλλη φορά. με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. λειτουργίες και ελεημοσύνες.πολλά ονόματα. Ορισμένα τα σημείωνε. Είχαμε ουράνιους επισκέπτες". απαντούσε εκείνος. σε μία νυχτερινή λειτουργία. την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. έλεγε με απλότητα. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". Ο ουράνιος διάκος . Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. του είπε. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του. να λάμπεις δυνατά. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". Κάποτε ένας επισκέπτης. σε άλλη θεία λειτουργία. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού. Όταν συλλειτουργούσε με άγίους. είτε ζωντανών είτε νεκρών... κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. έτρεμε το χέρι του.. "τον άγιο Μηνά. Σε μίαν αγρυπνία. Έτσι. την ώρα της μεγάλης εισόδου. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του.". μπαίνοντας στο άγιο βήμα. τον ρωτούσαν. αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. γέροντα. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας.

εγώ λειτουργήσει. Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968). αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος. η Ε. παιδί μου. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε. που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π... Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. όταν λειτουργούσε. πάντα λειτουργούσε. Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. γέροντα. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. ο π. πά. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. πω. 'Εγώ πετάω. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ.Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του.. έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι.. συμβαίνουν.ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα. τον ρωτούσε μετά την λειτουργία. τη μισή εκείνη ώρα.. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο.Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. στον μικρό διάδρομο. Αθανάσιο το περιστατικό. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα. ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου. Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ . Την ώρα του χερουβικού. Πα. πω. λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . Μα δεν είδε κανέναν. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά. Τι έβλεπες και Τι άκουγες. αλλά μη λες πουθενά τίποτα". ο παπα. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο.Μ. σπασμένα ελληνικά του: .

στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. αγίας. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του. και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. Σαν ήρθε η σειρά της. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. Κάποτε. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή.και εμπειρίες. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. για να θυμίζει το θαύμα. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. άρχισα τον όρθρο. που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. στη μεγάλη είσοδο. Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη. που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. Η γυναίκα του όμως. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου.) ζούσε κάποιος πλούσιος. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. που χάθηκε σαν σκιά. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. . στην αίρεση του Μακεδονίου. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. Δεν κοινώνησε όμως. ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε.

'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους». τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό. ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος.Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς. υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. Αφού τον πλήρωσε. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά . Ενώ έπαιζαν. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. Ο . κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές. μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. Ψάχνοντας. που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς . Ο μάγος προσπάθησε. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. άνθρωπος άσωτος.μπροστά στο άγιο βήμα. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία.

γιατί έχετε μάτια άλόγων.Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο. ώριμα και γλυκά. εντυπωσιακό και παράδοξο. και. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . Τι κακό έκανε. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . της τόνισε. Εκείνη όμως είναι γυναίκα.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. ημέρα της μνήμης του αγίου. αποκρίθηκε εκείνος. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. αλλά και μετά την κοίμησή του. . κι αφού της έδωσε να φάει. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. 'Ένα απ’ αυτά. 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. μετα6λήθηκε σε φοράδα. απάντησε εκείνος. Αυτή που βλέπετε. όπως πλάστηκε. ένα χωράφι. το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος.Εσείς είστε άλογα. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. μερικά ξερά κλήματα. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. δεν ξέρω πώς. την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. Καθώς όμως έφευγε. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. "το έπαθες. 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου. σαν άχρηστα. Ύστερα ευλόγησε νερό. άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία. ήταν γυναίκα μου. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). Τελικά. "Αυτό". γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα. εξήγησε εκείνος. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. Στις 16 Ιουνίου. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ. αλλά. 'Όσοι τα γεύονταν. έβγαλε φύλλα. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς.

θα γινόταν το θαύμα. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. όμως δεν μπορώ.σε όλους. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. έστειλε με χαρά τη μερίδα. όπως τόσες άλλες. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. πόλη της Κιλικίας. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. Ο αιρετικός. ησύχαζαν δύο στυλίτες. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. . Τώρα. Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. Εκείνος τότε.

Μας έστειλε εκείνος. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. Ο όσιος. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. Νά. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. του απάντησαν εκείνοι. για όποιον τις ζητάει με πίστη. τον ρώτησε. και αμέσως . ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. Μην το λες αυτό.ω του θαύματος! . δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. λαμπροί και αγγελόμορφοι. Θυμάσαι. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου.έγινε καλά. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. γέροντα. Όχι. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». Εμείς οι σαράντα. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ». παιδί μου. και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. χρήματα στους ιερείς. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. χωρίς δισταγμό. με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. Ύστερα απ' αυτά. απάντησε Εκείνος. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. που βλέπεις. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. δεν θα πήγαινε χαμένο. . βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. με τον φωτισμένο του νου. Έτσι κι έκανε. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. Εκείνος τον καλοδέχτηκε. παιδί μου. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. μετά από σαράντα μέρες. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. και γύρισε στο σπίτι του. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. Κύριοί μου.

Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. στην πόλη του Πόρτου. εμφανίζεται μπροστά μου. πάλευα με τ' άγρια κύματα. άγιε δέσποτα. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. την Ούστισα. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. που μου πρόσφερε ψωμί. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. κάποιος. μες στο πέλαγος. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. Κατάπληκτη εκείνη. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. συμπατριώτης του αγίου. . Τότε. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. οδηγήθηκε . Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. εκεί. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. που σου πρόσφερε ψωμί. Τέλος. που μνημονεύονται αυτήν. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. Για πολλή ώρα. Έφαγα και δυνάμωσα. ρώτησε ο επίσκοπος. συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της.

. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. τους καθησύχασε ο όσιος. αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. για την ανάπαυση της ψυχής του. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς. με τους φρουρούς του. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. κι εκείνος. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. για να πάρουν την ευχή του. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. Λύστε τον. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. ζήτησε να μεταλάβει. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. ο Γεώργιος. ο όσιος τον νουθέτησε. που ονομάζονταν Λήθη. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. παιδιά μου. Πραγματικά. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. Μην τον φοβάστε. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. Ήταν νόθος γιος πόρνης. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. κατανυγμένος. Τελικά. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. Γνωρίζω τη σύνεσή του. γέροντα. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. γιατί είναι δυνατός. Μετά το φαγητό. δικαιολογήθηκαν εκείνοι. άλλά σαν νεκραναστημένο. δεν τολμάμε. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν.

Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. Κάποτε στα Φάρασα. που σχετίζονται με τον όσιο. Έτσι λοιπόν. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη.Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. Όταν τελείωσε η λειτουργία. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. Πραγματικά. Πραγματικά. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση. τον σήκωσε. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. τη μέρα της Αναστάσεως. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. αλλά δεν τα κατάφερε. μα δεν μπορούσε. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. αλλά να περπατάει στον αέρα. που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. Όταν όμως άρχισε η οικοδομή. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. άλλά κατατρομαγμένο. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό. . Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. Κι ήταν τόσο μικρός. Βλέποντας αυτό το θαύμα. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». άρχισε να τρέμει. Έκανε να φύγει. πλησίασε τον τούρκο. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή.

Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. 'Αντίθετα. προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. λίγο πριν την κοίμησή του. Το 1843. αλλά και στους νεκρούς. Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. φαινόταν. αισθάνομαι μεγάλη χαρά. ονόματα όλων" . Όταν όμως λειτουργούσε. που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . Εκεί. απαντούσε εκείνος. πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. που μνημόνευσες. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. μου έδωσαν αρκετά ονόματα. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. έγραφε.Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. την κατέγραψε. Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. δεν κουράζομαι. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. για να κάνω σαρανταλείτουργο. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». και πάλι βουτάει και σβήνει. Άγιε πνευματικέ. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. Στην προσκομιδή. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα.

το απόγευμα του Σαββάτου. Πλησιάζει πιο κοντά. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι. τη Σμύρνη. Ο ιερέας.τι χαρά! . και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. Ο κυρ-Δημήτρης . ο Γεώργιος. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. μα εκείνος αρνήθηκε. Έτσι κι έγινε. ""Ω. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία. σε παρακαλώ. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. Πες μου. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. Κι εκείνος. και τότε . τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη.Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929). Στο μεταξύ. και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές. με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. τον . Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε. η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι.αυτό ήταν το όνομά του . Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί. Πώς βρέθηκες εδώ. που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. μονολόγησε. υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. παιδί μου.

πως τα περνάς εδώ. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του. πως ήρθες. αλλά και θαυμασμό. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. γιατί έβγαλα το δόντι μου. Ούτε κι εγώ ξέρω. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. Παππούλη μου. είπε με χαρά. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. Ημέρα Κυριακή. αλλά και με απορίες. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. Σήμερα δεν λειτούργησα. πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. το πρωί. …. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του. που το χτίζει. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. 'Αλλά πες μου.. Αποδεικνύουν.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. μου λέει ο . Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. αγαπητέ μου.9 Μαρτίου 1940. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας.ρωτάει με πραότητα και στοργή. πατέρα. μετά τη θεία λειτουργία. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. Εγώ είμαι. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. πήρε πρόσφορα. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. πέρασε μία ταλαιπωρία. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο.

Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. Μερικοί στρατιώτες. . ευλογημένε. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. να προσέρχονται οι στρατιώτες. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. όλα θα σκουληκιάσουν. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα. Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία. όπου λειτούργησα και κήρυξα.. και με βροχή. Την Κυριακή.διοικητής. Παππούλη μου. Και πράγματι. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. του λέει προφητικά ο γέροντας. Τότε να ξέρεις πώς. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας.. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ.. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ. στις 30 Μαρτίου του '41. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας. Σκέπασέ το. αντί να έρθουν να λειτουργηθούν. . καλά. Αν έσκαζαν. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. απάντησα εγώ. Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο.. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος.. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν.. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. του λέει.

έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. πήγε στην εκκλησία και.0 επίσκοπος. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. Γιατί . Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι. Σεβασμιότατε. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη". βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι.. Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ. μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. ύστερα από πολλή περίσκεψη. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. Μην το κάνεις αυτό. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. έκλαιγε με παράπονο. έκανε μερικές προσπάθειες. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. δεν τα έχω μετρήσει. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό. Εκατοντάδες. παπα-Γιάννη. παιδιά. "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". μας λυπάται αληθινά. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. γυναίκες. Δέσποτα.. ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη.. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. Σεβασμιότατε. δεν μου λες. άνδρες.. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. . Μην τον καθαιρέσεις. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. Μην τιμωρείς τον παπά. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. έκπληκτος. όπως ήταν μισοζαλισμένος. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. τον παπα-Γιάννη. 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. σκέφτηκε. Πάγωσε απ’ το φόρο του. αλλά. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος. Κι εκείνος την άλλη μέρα. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα.

έχουν ανάγκη οι ψυχές. που. Καλά κάνεις. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. Πραγματικά. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων». Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος. γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια.htm . Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. ήταν επίσης παπάς. Είσαι συγχωρημένος. συμφώνησε ο επίσκοπος. ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα.psathades.gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. αναδημοσίευση από: http://www.