ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. όπου ήταν ο πνευματικός του. έγινε άφαντος. Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα. Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε. τι να έκαναν. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα.. όπως του είπε. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. ήταν πολύ ενάρετος. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979). έγινε μοναχός. "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα.. γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή. και εξομολογήθηκε. Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες.. αλλά μου είπε να κοινωνήσω. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το . Κύριε. που δεν μπορούσα να την αντέξω. πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. καιγόταν από τις προσευχές του. και του είπε: "Βλέπεις. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει.. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός". και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965). Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει. Εγώ. Πραγματικά.. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. Ο διάβολος. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου".» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος. και ομολογώ. αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας.. για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι. στην Πετρούπολη της Ρωσίας. και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. επειδή. Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου. πάτερ". επειδή.πήγε στο Σινά. Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. από τη χαρά μου..

ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ. μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. όσοι θα το μάθαιναν. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. το σημείο αυτό ήταν ακόμα.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς. Ποίος θα την έπαιρνε. που κρατούσε το άγιο ποτήριο. όπως είπε. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. για να πάρουν όλοι. γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. δύναμη και χαρά. Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . έμειναν άφωνοι. Πείστηκε ο ίδιος. ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. στις 21 'Απριλίου1991. μετά τη μεγάλη είσοδο. αλλά το διέδωσε και σε άλλους. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. "Επισκέφθηκα την πόλη". Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα.

χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. Γιατί. στάθηκαν και .ο. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα.μάρτυρα μοναχού. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. και. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία.κ. οι κατηχούμενοι προέλθετε». σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. Έπειτα. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. κ. Πήγαν στο ναό. Το άλειψαν με μύρα. όταν τελείται η θεία λειτουργία.. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. αθέτησε την υπακοή. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. 'Έτσι κι έγινε. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες. σαν μάρτυρας μεν. εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. Άνοιξαν τη θήκη. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος. πήρε Το ραβδί του. αφού τον ασπάστηκαν. καθώς γνωρίζεις. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. εξουσία «του δεσμείν και λύειν». Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος.

τον έπιασε απ' Το χέρι. έβλεπε συνεχώς οπτασίες. "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". όταν λειτουργούσε. παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". Αυτός. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". »... Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. έλεγε σε κάποιον άλλο. Εσύ πάλι". Από τότε. όταν γινόταν θεία λειτουργία. παρατηρούσε έναν τρίτο. ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα. Κι εσύ". "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. Ένας άλλος πρεσβύτερος. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν. για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. ο Πιαμμωνάς. Μία μέρα. που πλησίαζε για να μεταλάβει. Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης.προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό. αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. πολύ ταπεινός και ενάρετος. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη.

εκείνος τότε ομολόγησε. Όλοι. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. αγωγός της χάριτος . με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. βλέποντας την ακακία του γέροντα. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. παιδιά μου." Ο λειτουργός. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. θέλησε να τον πειράξει. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. έριξε μία μάτια στο διάκονο. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. άνθρωπε. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. Και ο Θεός. παιδί μου. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα. απάντησε ο όσιος. Ο διάβολος. για χάρη του. Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. αλλά δεν είδε την οπτασία. πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. που του είπε: -Αβά. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα.καθαγιασμού. ο Θεός θα τον σώσει. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα. Ύστερα επανέλαβε την ευχή.

γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. καίγονταν. δίκαιοι και σπλαχνικοί. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. . μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. Αυτοί. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. Αντίθετα. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. 'Ο αναχωρητής. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. αν και διψούσε. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. δεν του άνοιξε. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. φθονεροί και άπληστοι. είναι πονηροί και άδικοι. είναι αγνοί και καθαροί. κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. δίσταζε να πιει. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια. αλλά καταδικάζονται. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία.

Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. Τι έκανες. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. επειδή. για να συμβεί αυτό. Κάθισε λίγο στην άκρη. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. Σίγουρα . Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. λειτουργούσε. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. Πιστεύω. φρόντισε να διορθωθείς. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. Θα λειτουργούσε πια. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. Όχι. Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη.«Μη παίζετε εν ου. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. απάντησε εκείνος. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. ενώ πόρνευε. μου απαντά ο αββάς. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο.

Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες. Πραγματικά. Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι. Οι κακότροπες ασκήτριες . ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. είναι αληθινά. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. -Ναι. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. μετανόησαν με δάκρυα. επειδή λύπησες τον αδελφό. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια.τι του ζήτησε. στεναγμούς. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. απάντησε ο πρεσβύτερος. Αντίθετα. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. τον ρωτάει ο επίσκοπος. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια.

Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. καθημερινά ειρωνεύονταν. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων. από νέος ακόμα. τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους . Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. . με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής.τι είχαν ανάγκη. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου.έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. Εκεί. έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. Αυτές όμως. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. και δυστυχώς. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. . Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία.ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. όπως συνηθιζόταν τότε. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του.

στο χωριό Τραχιάδες. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. ήρθε σε έκσταση.έτσι του φάνηκε . Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει. Πώς τόλμησες. που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. που από νέος είχε κάνει. Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. Είδε τότε. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου. τον φοβέριζαν τα δαιμόνια. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία.. 'Εκεί. ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. αισθητά πια. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. ο ένδοξος Ευγένιος. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571). Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. κατέληξε ο Κύριος.. αφού είσαι δικός μας. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις. με λύπησες πάρα πολύ. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί . για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. δεν είσαι άξιος ελέους. οι σύντροφοί του. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. να μεταλάβεις το Χριστό. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. τον έφεραν στο ναό του. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε. Ευγένιε. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες.τα σωθικά του.

Την ίδια στιγμή. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. δώστε μου νερό. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία. έχω φωτιά. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. από καιρό κατάκοιτη. Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. μ' έλυνε και έφευγα. αν μάλωνε με κάποια άλλη. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. αφού κοινωνούσε το λαό. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. αλλά τους αποστρεφόμουν. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε. που. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. . όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. με τι χείλη.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. Τέλος. Μόλις την κοινώνησα. 85 ετών. μιαρέ. Είχε επίσης τόση μνησικακία. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. που προσκυνούσες το διάολο. μήπως σε καταπιεί η γη. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. δεν λειτουργούσα εγώ. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου. απάντησε τότε εκείνος. με θεία παραχώρηση. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. τον καταδίκασε σε θάνατο. Τέλος.. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. με τι καρδιά. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά.. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. Πώς τολμούσες Εσύ.

η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. Ιάκωβος. πιθήκου η άλλων ζώων. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. ο π. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. Όχι γιαγιά. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. Κοινώνησε ανάξια. . μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. 'Ιάκωβο. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. απάντησε Εκείνη. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. κι όταν πέθανε. δεν αισθάνθηκα να με καίει. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. Παιδί μου. το στόμα της έμεινε ανοιχτό. Αντίθετα. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. Είναι φοβερή η μορφή τους. ο κανόνας δεν λύνεται. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. απάντησε ο γέροντας. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της.. μη στενοχωριέσαι. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα.. Το 1987. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. Γιατί δεν κοινωνάς. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. της είπε εκείνος. Εγώ. Μου έβαλε κανόνα ο π. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. και του είπε την αιτία. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα.

Μετά το θάνατο των γονιών του. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. Εκεί. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου. Όταν γύρισα στο ναό. Αφού προσευχήθηκα. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες. βλέπεις πώς αισθάνεσαι.Σήμερα που κοινώνησες. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. τον εξομολόγησα πρώτα. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. όπου και βαπτίστηκε. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. και ύστερα τον κοινώνησα. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. Μπαίνοντας στο σπίτι. είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. O . Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. απελευθέρωσε τους δούλους. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. μπήκα τέλος στο δωμάτιό του.

. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. φοβήθηκαν.τελευταίος. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. οι πιστοί τα έχασαν. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. συνέβη και κάτι άλλο. Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. παιδιά μου. έ6λεπαν κάτι σαν . Η φωτιά αυτή δεν καίει. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης.» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει".). και τους δυναμώνουν στην . και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας.φωτιά φοβερή. Στη συνέχεια. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ.. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. Αλλά. Όταν ολοκληρώθηκε. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη. όπότε στο «Δόξα Πατρί. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία. παράλληλα. κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα. μη φοβάστε. ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. πήγε να τον συναντήσει. Έτσι.

Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. Συχνά επίσης. Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος.πίστη". . και αναχώρησε ωφελημένος. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. Πολλές φορές. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. ρώτησε. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά. Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. «Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. Είναι ποτέ δυνατόν.

. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του.. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. σε Μια θεία λειτουργία. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. Αργότερα. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο.. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. Και ατό Ευαγγέλιο. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά.) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία. . όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. Στον 'Απόστολο. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. μετά τον' Απόστολο. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. Αμήν' Αμήν' Αμήν». τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του.δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι.. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα. Κάποτε.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. Στο «Αλληλούια». ». ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό.

Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. εις Κύριος. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. Όταν. παιδί μου. 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. μην πλησιάσεις. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. φύγε…. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. αντίθετα. ο γέροντας 'Ισίδωρος. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου... Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου." Αν όμως δεν είσαι. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε. " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. Αν είσαι ακόλαστος. Νά. πάτερ. όπως το είχαν κατεβάσει. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. που ήταν απλοϊκός. Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. . 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». πάτερ. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. -για μας όλους το λέει...». μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. ξαναρώτησε ο άλλος. Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ".

Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. κάτω στο βούρκο. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. πατέρες. Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ. Εμείς. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. ο ασκητής και . είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. μου απαντάει. Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. είμαστε οι αμαρτωλοί. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. Εγώ. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . μου αποκρίθηκαν. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. κατέληξε ο μοναχός. Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. 'Έτρεξα να την εμποδίσω. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. . Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. τους ρώτησα. κι από που έρχεστε. Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν. τον ρωτάω. Ποιος είσαι συ. και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες.

Πέρασε ένας χρόνος. σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. καθολική και αποστολική Εκκλησία. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. στο χωριό Μάρδαρδος. Ανοίγει το ντουλάπι. Ανάμεσα στις άλλες. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. Παρατηρούσα με προσοχή". Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. . αναφέρει ο όσιος. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο. ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. Αυτός είχε έναν υπάλληλο. Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. Ο ορθόδοξος.

γέροντα. γιατί μας στενοχωρεί. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). Τη γνωρίζω. Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. κι έχεις δίκιο. Αμέσως ο πάπας. δέσποτα. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. τότε αρχίζω τη λειτουργία. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει".κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. απάντησε ο επίσκοπος. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. απάντησε εκείνος. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. Συγχώρεσέ με. όπως συνήθως. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. Ο επίσκοπος υπάκουσε. Τι συμβαίνει. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. Είμαι αμαρτωλός. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. αλλά δεν είδα. "Αν θέλεις. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. ρώτησε ο πάπας. κάνεις τέτοιο πράγμα. τότε και ο πάπας και ο . ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις.

Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία. έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. Ο αδελφός ήταν διάκονος. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα. την ήμέρα της Πεντηκοστής. Τότε ο γέροντας. . ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος. . βλέποντας την επιμονή του διακόνου. Κάποτε όμως. κεκραγότα και λέγοντα». σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα. Καλά σου λέει. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. καλόγερε. να τα παραδεχθείς. δοξολογούντα. ακούστηκε μια βοή. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. απάντησαν εκείνοι.επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα. στην Αγία Κορυφή. βοώντα. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. καθαρός και άγιος. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. Ο γέροντας όμως. από οικονομία Θεού. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα... . γινόταν κάποτε. τn φωνή άδοντα. κάθε φορά που λειτουργούσε. 'Άγιος. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. πάτερ.». Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος.

ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. ώστε. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». ο πατρίκιος Φώτιος. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. συλλογίστηκε. ενώ ο όσιος. σαν να σκιρτούσε από χαρά. Το θαύμα αυτό. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. σήκωσε. . Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. το δισκάριο ψηλά. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. παραξενεύτηκε. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια.

ρώτησε κάποιον δίπλα του. παιδί μου. . Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια. στη μνήμη τού αγίου. τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. Κάθε φορά που λειτουργούσε. και την έντυσαν σαν βασίλισσα. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!. Κάποτε ο π.. ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. Συμεών. γέροντα. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς.Κάποια χρονιά. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. .. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. Αφού κοινώνησε. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. Άραγε. Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. γέμισε από άφατη κατάνυξη.αξιώθηκα. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο. άρχισε να τρίζει. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει. Αθανασία. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. που περιείχε το λείψανο της οσίας. Η λειτουργία άρχισε. και ο μακάριος Ματθίας. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. Την ίδια ώρα η λάρνακα. η φλόγα υψώθηκε.

έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. Τελειώνοντας την προσκομιδή. κι ευωδιάζει το στόμα σου. τη ρωτούσε. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. όταν άρχισε να προσκομίζει. στις 3 Μαΐου 1682. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-). Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. σκέπασε με . Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. Να τι συμβαίνει. Δεν μπορεί. πριν ανατείλει. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. διευκρίνισε η νέα. επέμενε ο Τούρκος. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. Κάτι συμβαίνει. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. Όσο ζώ. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. Τίποτα ιδιαίτερο. τι είναι αυτό που τρως. και αργότερα. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη. και οι δύο ήταν ευσεβείς. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. απαντούσε εκείνη. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό.

χερουβείμ και σεραφείμ. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». είδα τον Κύριο. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. που σκέπαζε το λαό. Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. Τέλος. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. όταν βγήκαν τα Άγια. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. Είχε μπει από τη δυτική πύλη. Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. Κοιτάζω προς τα εκεί. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας.τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. Την ώρα της μεγάλης εισόδου. Μετά τον καθαγιασμό. που παρηγορούσαν την ψυχή του. με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό. Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. . όταν ύψωνε τα χέρια του. Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . αρχαγγέλων. ο ταπεινός. Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. διηγείται ο ίδιος. ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». προπορευόταν ένα φως. Επίσης. Κάποτε. και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. είπα. πλάι στην ωραία πύλη. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά.

για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. κάλεσε τους συμβούλους του. Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». «Ποίησον. σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). οικογενειάρχης. ακόμα και όταν λειτουργούσε. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. Αδελφέ. που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. σαν να βρίσκεται στον ουρανό. «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. . Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. Ιωάννης. Ήταν έγγαμος. Άγιος Ισχυρός. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. Έξάλλου. ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. αλλά την καθαρή αλήθεια. τον βρωμερό αμαρτωλό". Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου. Άγιος. βλέπει την απλότητά μου. Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς.στο άγιο βήμα. δεν σου λέω δικαιολογίες. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. ο π. του είχε πει εμπιστευτικά. και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. Κύριε». Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. δεν έπαυε.

Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. αλλά δεν μπορώ. Τελικά. δεν ξέρω τι να κάνω. με πιάνει φόβος και τρόμος.. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». Γιατί δεν μπορείς. όχι. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. πάτερ. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. απάντησε ο π. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. Ύστερα σηκώνω τα μάτια. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. Είναι εύκολο. Πάτερ Ιωάννη. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. Φορούσε . Αν. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε..» όσο πιο αργά μπορούσαν. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. για να μη γίνεται χασμωδία. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. -Πώς θα γίνει αυτό. Συγχώρεσέ μας. την ευχή τη γνωρίζω. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. να λες την ευχή και να τελειώνεις. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. Πέφτω τότε στο έδαφος. Ιωάννης. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. να σηκώνεσαι. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες. δέκα. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. οπότε κάνω το τόλμημα. κλαίω. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή.

H φήμη τού παπα-Νικόλα. στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. εν τη βασιλεία σου». διηγείται σεβαστή γυναίκα. γιατί είχε μεγάλη πίστη. κυρίως μικρά παιδιά. Κάποτε. τα θεωρούσε φυσικά. αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». Παραδόξως όμως. χωρίς διακοπή. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. κάθε φορά που το θυμόμουν. το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. σε διάστημα μισού αιώνα. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». παραμονή Χριστουγέννων. τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. σαν πρόσωπα αγγέλων. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. ένας άγιος των ήμερων μας. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. Αρκετοί ενορίτες του. Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. Κύριε. ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). Εκείνη όμως τη μέρα. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. λειτουργούσε καθημερινά. παιδιά μου. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. Το σχήμα. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη". το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. τι σημείο μου έκανε ο Θεός. είπε συγκινημένος και χαρούμενος. την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα.αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. Μα κανένα αποτέλεσμα. Όλα τα θαύματα. έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. σημεία τα έλεγε.

» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. απονήρευτος. χαμηλό και μισοσκότεινο. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι. της φωνάζει η γυναίκα. Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. ρώτησα τον π. Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης. μειλίχιος και ταπεινός. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. να το κρατάει. Μετά τη μεγάλη είσοδο. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε.. απλός. Άλλοτε πάλι. απάντησε εκείνη εκστατική. νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη. ανήμερα τα Χριστούγεννα.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός.. τού λέω. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. μου λέει. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του. Πώς περπατάει στον αέρα. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. . το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά. στα . Δεν πατάει κάτω. Κύριλλο. Η Ιουλία. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα. αλλά. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους. την Ιουλία. Σώπα. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια.. το έδωσε σε Μια κοπέλα. Πρόσεξε! τι έπαθες. μικρό σαν κουβούκλιο. Στο «Μετά φόβου. κι αν είχε ακούσει. καθώς το κρατούσε.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα. Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. Αφού κοινώνησε το μικρό.τον βλέπω κι εγώ. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο. φώναξε άλλο παιδάκι. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. . Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε. πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. άκακος.

Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. Ακριβώς. έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. Βρισκόσουν στον αέρα. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. αλλά δεν μίλησε. Όταν έγινα ιερέας. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος. παιδί μου. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. Την ώρα της θείας μεταλήψεως. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. Μην αμφιβάλλεις. Όταν τα αποθέσει. δεν πατούσαν ατή γη. Η Νίκη Κουτελαίνα. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. σήκωνες τα πόδια σου. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. βρίσκεται στον ουρανό. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). αργότερα μοναχή Σαλώμη. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. μου είπε. την ώρα της μεγάλης εισόδου. φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. σήκωνα τα πόδια μου. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. Φοβήθηκε η γυναίκα. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. Εκείνος όμως της είπε: Ω. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. Ναι. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. δεν ξέρω τι έπαθα.

Δυναμώστε την πίστη σας". Η μικρή Βενετία. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. ΑΡΧΙΜ. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. στην 'Ανάληψη της Αθήνας. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα. τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη. Ιερώνυμος (1871-1957). για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα. δεν βιαζόταν. Κάποτε. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. Πόντιος στην καταγωγή. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. Ήταν αυτό οικονομία Θεού. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας.". ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο. σε ώρα θείας λειτουργίας. υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959).. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. Όταν θα λειτουργούσε. Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις. αλλά να βαδίζει στον αέρα. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα.ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. που αργότερα έγινε μοναχή. Όταν ιερουργούσε.. φαινόταν εξαϋλωμένος. Ήταν οι δαίμονες. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα.

Ο Χριστός είναι άξιος.. έλεγε με απλότητα. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. απαντούσε εκείνος. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. λειτουργίες και ελεημοσύνες. Ορισμένα τα σημείωνε. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. εξήγησε αργότερα. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού. μπαίνοντας στο άγιο βήμα. v ακουμπάει στο έδαφος. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. την ώρα της μεγάλης εισόδου. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του. έτρεμε το χέρι του. του είπε. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". Ο ουράνιος διάκος . μετά από κάποια μυσταγωγία. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες. Έτσι.'Έμεινα ορφανός. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". τον ρωτούσαν.". είτε ζωντανών είτε νεκρών. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. σε άλλη θεία λειτουργία. σε μία νυχτερινή λειτουργία. "τον άγιο Μηνά. σε είδα. Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. . να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. γέροντα. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. Άλλη φορά. Σε μίαν αγρυπνία. τον άγιο Γεώργιο. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα.. τον άγιο Νικόλαο. Κάποτε ένας επισκέπτης. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. Είχαμε ουράνιους επισκέπτες". τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. Όταν συλλειτουργούσε με άγίους. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο. να λάμπεις δυνατά...πολλά ονόματα.

πάντα λειτουργούσε. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο.. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ. η Ε. όταν λειτουργούσε. παιδί μου. τη μισή εκείνη ώρα. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα. ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968).Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. γέροντα. συμβαίνουν.. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. πά. Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος. εγώ λειτουργήσει. εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά.Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). σπασμένα ελληνικά του: .. τον ρωτούσε μετά την λειτουργία.Μ. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. 'Εγώ πετάω. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα. ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ . Την ώρα του χερουβικού. ο παπα. Τι έβλεπες και Τι άκουγες. Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε. Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». πω.. και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. Αθανάσιο το περιστατικό. Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου. στον μικρό διάδρομο. Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει.ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). Μα δεν είδε κανέναν. έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. Πα. αλλά μη λες πουθενά τίποτα".. πω. Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. ο π.

Δεν κοινώνησε όμως. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων.και εμπειρίες. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. Η γυναίκα του όμως. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη.) ζούσε κάποιος πλούσιος. στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του. στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. Κάποτε. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. στην αίρεση του Μακεδονίου. στη μεγάλη είσοδο. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή. αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. αγίας. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. άρχισα τον όρθρο. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. . Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. που χάθηκε σαν σκιά. που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. για να θυμίζει το θαύμα. Σαν ήρθε η σειρά της. είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου.

χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. Ο μάγος προσπάθησε. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους.μπροστά στο άγιο βήμα. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς . γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά . όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. άνθρωπος άσωτος. τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους». ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους. αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. Ψάχνοντας. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος. Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους.Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς. 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία. που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. Αφού τον πλήρωσε. Ο . Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. Ενώ έπαιζαν.

Καθώς όμως έφευγε. κι αφού της έδωσε να φάει. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα. . 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. ώριμα και γλυκά. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. εντυπωσιακό και παράδοξο. 'Όσοι τα γεύονταν. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. Ύστερα ευλόγησε νερό. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. γιατί έχετε μάτια άλόγων. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. αλλά και μετά την κοίμησή του. Τι κακό έκανε. εξήγησε εκείνος. "το έπαθες. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. ήταν γυναίκα μου. αποκρίθηκε εκείνος. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. Τελικά. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου. μετα6λήθηκε σε φοράδα. Στις 16 Ιουνίου. μερικά ξερά κλήματα.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία. έβγαλε φύλλα.Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο. απάντησε εκείνος. "Αυτό". παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. 'Ένα απ’ αυτά. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς.Εσείς είστε άλογα. αλλά. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. της τόνισε. ένα χωράφι. την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. ημέρα της μνήμης του αγίου. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. Αυτή που βλέπετε. για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. και. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. σαν άχρηστα. δεν ξέρω πώς. όπως πλάστηκε. τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής.

την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. . ησύχαζαν δύο στυλίτες. Τώρα. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. Εκείνος τότε. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. έστειλε με χαρά τη μερίδα. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. όπως τόσες άλλες. θα γινόταν το θαύμα. πόλη της Κιλικίας. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας.σε όλους. όμως δεν μπορώ. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. Ο αιρετικός. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού.

Θυμάσαι. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. Κύριοί μου. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο.έγινε καλά. Μας έστειλε εκείνος. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας.ω του θαύματος! . βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο. Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. χωρίς δισταγμό. και γύρισε στο σπίτι του. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου. Εμείς οι σαράντα. παιδί μου. και αμέσως . απάντησε Εκείνος. γέροντα. τον ρώτησε. μετά από σαράντα μέρες. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. Έτσι κι έκανε. Ο όσιος. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. για όποιον τις ζητάει με πίστη. . διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. Ύστερα απ' αυτά. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ». λαμπροί και αγγελόμορφοι.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. Νά. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. παιδί μου. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. του απάντησαν εκείνοι. με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». Όχι. χρήματα στους ιερείς. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. που βλέπεις. Εκείνος τον καλοδέχτηκε. Μην το λες αυτό. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. με τον φωτισμένο του νου. δεν θα πήγαινε χαμένο. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες.

Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. που σου πρόσφερε ψωμί. για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. που μνημονεύονται αυτήν. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. μες στο πέλαγος. κάποιος. που μου πρόσφερε ψωμί. οδηγήθηκε . έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. Τότε. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. εκεί. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. Κατάπληκτη εκείνη. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. Για πολλή ώρα. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. Έφαγα και δυνάμωσα. άγιε δέσποτα. ρώτησε ο επίσκοπος. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. πάλευα με τ' άγρια κύματα. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. εμφανίζεται μπροστά μου. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. την Ούστισα. στην πόλη του Πόρτου. συμπατριώτης του αγίου. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. . Τέλος.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο.

τους καθησύχασε ο όσιος. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. κατανυγμένος. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. δικαιολογήθηκαν εκείνοι. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς. άλλά σαν νεκραναστημένο. Πραγματικά. με τους φρουρούς του. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. . Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. για την ανάπαυση της ψυχής του. αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. δεν τολμάμε. γέροντα. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. Ήταν νόθος γιος πόρνης. Τελικά. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. Μην τον φοβάστε. ο Γεώργιος. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. γιατί είναι δυνατός. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. Γνωρίζω τη σύνεσή του. για να πάρουν την ευχή του. κι εκείνος. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. Λύστε τον.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. παιδιά μου. ο όσιος τον νουθέτησε. που ονομάζονταν Λήθη. Μετά το φαγητό. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του. ζήτησε να μεταλάβει.

. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. Πραγματικά. Έτσι λοιπόν. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». τη μέρα της Αναστάσεως. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. Όταν όμως άρχισε η οικοδομή. αλλά να περπατάει στον αέρα. τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. πλησίασε τον τούρκο. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). Κι ήταν τόσο μικρός. που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση.Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. Όταν τελείωσε η λειτουργία. Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. Έκανε να φύγει. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. Πραγματικά. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. μα δεν μπορούσε. άρχισε να τρέμει. άλλά κατατρομαγμένο. Κάποτε στα Φάρασα. τον σήκωσε. που σχετίζονται με τον όσιο. Βλέποντας αυτό το θαύμα. αλλά δεν τα κατάφερε.

Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. αισθάνομαι μεγάλη χαρά. Όταν όμως λειτουργούσε. και πάλι βουτάει και σβήνει. Άγιε πνευματικέ. Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων. πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. απαντούσε εκείνος. Εκεί. φαινόταν. Το 1843. την κατέγραψε. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». έγραφε. προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. που μνημόνευσες. αλλά και στους νεκρούς. μου έδωσαν αρκετά ονόματα. μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». ονόματα όλων" . σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. 'Αντίθετα. με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. δεν κουράζομαι. που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». λίγο πριν την κοίμησή του. αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908).Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. Στην προσκομιδή. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . για να κάνω σαρανταλείτουργο. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας.

υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. Στο μεταξύ. ""Ω." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. Πλησιάζει πιο κοντά. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. Έτσι κι έγινε. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. και τότε . ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη. και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. τη Σμύρνη. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε.Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929). τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. Πώς βρέθηκες εδώ. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι.τι χαρά! . τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". τον . σε παρακαλώ. του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. μονολόγησε. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι. Ο κυρ-Δημήτρης . ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του.αυτό ήταν το όνομά του . η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. ο Γεώργιος. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. μα εκείνος αρνήθηκε. Ο ιερέας. παιδί μου. Πες μου. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία. "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. το απόγευμα του Σαββάτου.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. Κι εκείνος. Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί.

Σήμερα δεν λειτούργησα. μου λέει ο . Τίνος είναι αυτό το παλάτι. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα. πατέρα. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του.. πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. μετά τη θεία λειτουργία. πως ήρθες. που το χτίζει. πέρασε μία ταλαιπωρία. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. Ημέρα Κυριακή. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. αγαπητέ μου. Ούτε κι εγώ ξέρω. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. πως τα περνάς εδώ. αλλά και με απορίες. γιατί έβγαλα το δόντι μου.9 Μαρτίου 1940. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. αλλά και θαυμασμό. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση.ρωτάει με πραότητα και στοργή. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. Εγώ είμαι. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο. το πρωί.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. …. Αποδεικνύουν. πήρε πρόσφορα. Παππούλη μου. 'Αλλά πες μου. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. είπε με χαρά.

Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. αντί να έρθουν να λειτουργηθούν.. όπου λειτούργησα και κήρυξα. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. Σκέπασέ το. στις 30 Μαρτίου του '41. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. ευλογημένε. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. Τότε να ξέρεις πώς. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν. το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας.. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης.. Μερικοί στρατιώτες. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα.διοικητής. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. Την Κυριακή. καλά. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα.. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. όλα θα σκουληκιάσουν. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. Αν έσκαζαν. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. . και με βροχή. . Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. του λέει προφητικά ο γέροντας. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. απάντησα εγώ. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. να προσέρχονται οι στρατιώτες. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος.. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. Και πράγματι. Παππούλη μου. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά.. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής. του λέει.

Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. τον παπα-Γιάννη. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. σκέφτηκε.. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. άνδρες. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό.. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. Κι εκείνος την άλλη μέρα. όπως ήταν μισοζαλισμένος. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ.. έκλαιγε με παράπονο. γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. ύστερα από πολλή περίσκεψη. Μην τον καθαιρέσεις. γυναίκες. δεν μου λες. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς.0 επίσκοπος. Σεβασμιότατε. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. . γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. παπα-Γιάννη. δεν τα έχω μετρήσει. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη". Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα. Γιατί . Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. έκπληκτος. έκανε μερικές προσπάθειες. Πάγωσε απ’ το φόρο του. Μην τιμωρείς τον παπά. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. Μην το κάνεις αυτό. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. Σεβασμιότατε. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. Δέσποτα. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. πήγε στην εκκλησία και. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό. γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. αλλά. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό.. μας λυπάται αληθινά. παιδιά. 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. Εκατοντάδες. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι.

Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα. αναδημοσίευση από: http://www. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις.psathades. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. που. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια. ήταν επίσης παπάς. έχουν ανάγκη οι ψυχές. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. Είσαι συγχωρημένος. συμφώνησε ο επίσκοπος. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία.gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων». Καλά κάνεις. Πραγματικά. ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού.htm .