ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. και ομολογώ. ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος. έγινε άφαντος. και του είπε: "Βλέπεις. Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες.» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος.πήγε στο Σινά. έγινε μοναχός. όπου ήταν ο πνευματικός του. Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το . αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω... διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. και εξομολογήθηκε.. ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965). και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. που δεν μπορούσα να την αντέξω. Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα. αλλά μου είπε να κοινωνήσω. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει. πάτερ". και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου". Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός". για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. Κύριε. Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας. και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. ήταν πολύ ενάρετος. τι να έκαναν. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι. καιγόταν από τις προσευχές του. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. όπως του είπε. Πραγματικά. στην Πετρούπολη της Ρωσίας. γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. επειδή. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979)... Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του).. από τη χαρά μου. Ο διάβολος. χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει. πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή. Εγώ.. επειδή.

γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. δύναμη και χαρά. Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ. που κρατούσε το άγιο ποτήριο. Ποίος θα την έπαιρνε. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. αλλά το διέδωσε και σε άλλους. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς. "Επισκέφθηκα την πόλη". Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. μετά τη μεγάλη είσοδο. για να πάρουν όλοι. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. έμειναν άφωνοι. Πείστηκε ο ίδιος. όπως είπε. στις 21 'Απριλίου1991. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου .άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. όσοι θα το μάθαιναν.

μάρτυρα μοναχού. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. 'Έτσι κι έγινε. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα.ο. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. Γιατί. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα. όταν τελείται η θεία λειτουργία. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. Έπειτα. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. Πήγαν στο ναό. Το άλειψαν με μύρα. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. εξουσία «του δεσμείν και λύειν». το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα.κ. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. αφού τον ασπάστηκαν. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. κ. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες. οι κατηχούμενοι προέλθετε». καθώς γνωρίζεις. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. Άνοιξαν τη θήκη.. σαν μάρτυρας μεν. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. πήρε Το ραβδί του. αθέτησε την υπακοή. στάθηκαν και . εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν. και. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι.

"σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. όταν προσέρχεται στη θεία χάρη".προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό.. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη. Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν. ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. όταν λειτουργούσε. Κι εσύ". Από τότε. για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. Μία μέρα. παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". παρατηρούσε έναν τρίτο. έλεγε σε κάποιον άλλο. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. Αυτός. έβλεπε συνεχώς οπτασίες. Ένας άλλος πρεσβύτερος. ». όταν γινόταν θεία λειτουργία. που πλησίαζε για να μεταλάβει. πολύ ταπεινός και ενάρετος. "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. Εσύ πάλι". που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. ο Πιαμμωνάς. που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει.. Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . τον έπιασε απ' Το χέρι. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές.

Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. Ύστερα επανέλαβε την ευχή. πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. που του είπε: -Αβά. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. απάντησε ο όσιος. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα. παιδί μου. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς.καθαγιασμού. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. Και ο Θεός. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα. για χάρη του. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. Ο διάβολος. παιδιά μου. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. ο Θεός θα τον σώσει. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. θέλησε να τον πειράξει. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. βλέποντας την ακακία του γέροντα. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι. έριξε μία μάτια στο διάκονο. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο. πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος." Ο λειτουργός. αλλά δεν είδε την οπτασία. Όλοι. εκείνος τότε ομολόγησε. άνθρωπε. αγωγός της χάριτος .

Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο. φθονεροί και άπληστοι. είναι αγνοί και καθαροί. γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. . δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. αν και διψούσε. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. δεν του άνοιξε. είναι πονηροί και άδικοι. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. αλλά καταδικάζονται. 'Ο αναχωρητής. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. καίγονταν.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. Αυτοί. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. δίκαιοι και σπλαχνικοί. δίσταζε να πιει. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. Αντίθετα. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια.

δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. Τι έκανες. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. για να συμβεί αυτό. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. Όχι. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. επειδή. Πιστεύω. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. λειτουργούσε. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. Κάθισε λίγο στην άκρη. Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. φρόντισε να διορθωθείς. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. Θα λειτουργούσε πια. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. μου απαντά ο αββάς. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. απάντησε εκείνος. Σίγουρα . εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη.«Μη παίζετε εν ου. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο. λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα. ενώ πόρνευε. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία.

Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια. Πραγματικά. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. στεναγμούς. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως. επειδή λύπησες τον αδελφό. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. Οι κακότροπες ασκήτριες . Αντίθετα. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες. -Ναι. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. μετανόησαν με δάκρυα." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. απάντησε ο πρεσβύτερος. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό.τι του ζήτησε. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος. τον ρωτάει ο επίσκοπος. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. είναι αληθινά. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες.

από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. και δυστυχώς. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. Αυτές όμως. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. . Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. καθημερινά ειρωνεύονταν. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους . από νέος ακόμα. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο.ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. Εκεί. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη. . όπως συνηθιζόταν τότε. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό.έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία.τι είχαν ανάγκη. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος.

Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571). στο χωριό Τραχιάδες. αισθητά πια. για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου. κατέληξε ο Κύριος. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες.έτσι του φάνηκε . Ευγένιε. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου. να μεταλάβεις το Χριστό. που από νέος είχε κάνει... οι σύντροφοί του.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. με λύπησες πάρα πολύ. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε.τα σωθικά του. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. Είδε τότε. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί . τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. Πώς τόλμησες. τον έφεραν στο ναό του. τον φοβέριζαν τα δαιμόνια. ο ένδοξος Ευγένιος. αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά. 'Εκεί. ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. δεν είσαι άξιος ελέους. αφού είσαι δικός μας. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. ήρθε σε έκσταση. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία.

ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. απάντησε τότε εκείνος. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. αν μάλωνε με κάποια άλλη. μήπως σε καταπιεί η γη. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. που. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του. όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. μ' έλυνε και έφευγα. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. με τι χείλη. αλλά τους αποστρεφόμουν. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. μιαρέ. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. Είχε επίσης τόση μνησικακία. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. δεν λειτουργούσα εγώ. Τέλος. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές... που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. δώστε μου νερό. έχω φωτιά. . δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία. Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. Μόλις την κοινώνησα. τον καταδίκασε σε θάνατο. με θεία παραχώρηση. από καιρό κατάκοιτη. Πώς τολμούσες Εσύ. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. που προσκυνούσες το διάολο. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. με τι καρδιά. Την ίδια στιγμή. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. 85 ετών. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. Τέλος. αφού κοινωνούσε το λαό. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου.

δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. απάντησε ο γέροντας. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. ο π. 'Ιάκωβο. Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. Αντίθετα. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. Το 1987. το στόμα της έμεινε ανοιχτό. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". δεν αισθάνθηκα να με καίει. πιθήκου η άλλων ζώων. Εγώ. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. Παιδί μου. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη.. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. Γιατί δεν κοινωνάς. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές.. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. της είπε εκείνος. Όχι γιαγιά. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. . απάντησε Εκείνη. μη στενοχωριέσαι. και του είπε την αιτία. κι όταν πέθανε. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. Κοινώνησε ανάξια. μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. Είναι φοβερή η μορφή τους.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα. η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. ο κανόνας δεν λύνεται. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. Μου έβαλε κανόνα ο π. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. Ιάκωβος.

Μπαίνοντας στο σπίτι. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. Όταν γύρισα στο ναό.Σήμερα που κοινώνησες. τον εξομολόγησα πρώτα. μπήκα τέλος στο δωμάτιό του. είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. βλέπεις πώς αισθάνεσαι. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. Μετά το θάνατο των γονιών του. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". O . με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. όπου και βαπτίστηκε. και ύστερα τον κοινώνησα. Αφού προσευχήθηκα. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. Εκεί. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου. απελευθέρωσε τους δούλους. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες.

γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ. και τους δυναμώνουν στην . Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία. Αλλά. αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας..φωτιά φοβερή.). ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη. μη φοβάστε. όπότε στο «Δόξα Πατρί. έ6λεπαν κάτι σαν . Στη συνέχεια. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. Όταν ολοκληρώθηκε. Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας.. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία. ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. πήγε να τον συναντήσει. παράλληλα. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας.τελευταίος. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. Έτσι. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία. φοβήθηκαν. παιδιά μου. "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια. συνέβη και κάτι άλλο. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. Η φωτιά αυτή δεν καίει. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. οι πιστοί τα έχασαν. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει".» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη.

τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. «Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. και αναχώρησε ωφελημένος. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. Συχνά επίσης. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά.πίστη". βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας. . το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. ρώτησε. τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος. Πολλές φορές. Είναι ποτέ δυνατόν. Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός.

. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. Στον 'Απόστολο. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. σε Μια θεία λειτουργία. που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. Αμήν' Αμήν' Αμήν». ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. Κάποτε. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. Και ατό Ευαγγέλιο. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. ». Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «.. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό.) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα.δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά.. Στο «Αλληλούια». κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα.. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. . μετά τον' Απόστολο. το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. Αργότερα. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό.

Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. φύγε…. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. παιδί μου. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». Νά. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός. πάτερ. . κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. ο γέροντας 'Ισίδωρος. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. εις Κύριος. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο." Αν όμως δεν είσαι. μην πλησιάσεις. " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος. όπως το είχαν κατεβάσει.».." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου. -για μας όλους το λέει. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. αντίθετα. ξαναρώτησε ο άλλος. Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ". Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο.. μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης. Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα.. πάτερ. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. Αν είσαι ακόλαστος. Όταν. 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. που ήταν απλοϊκός. και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν.. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς.

διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. Εγώ. και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. κατέληξε ο μοναχός. μου απαντάει. 'Έτρεξα να την εμποδίσω. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. ο ασκητής και . είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). . Εμείς. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. κάτω στο βούρκο. κι από που έρχεστε. Ποιος είσαι συ. βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. είμαστε οι αμαρτωλοί. Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. πατέρες. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . μου αποκρίθηκαν. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ. Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. τους ρώτησα. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. τον ρωτάω.

Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. στο χωριό Μάρδαρδος. Παρατηρούσα με προσοχή". . ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. Ο ορθόδοξος. Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. Ανάμεσα στις άλλες. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. Πέρασε ένας χρόνος. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό. γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. καθολική και αποστολική Εκκλησία. Αυτός είχε έναν υπάλληλο. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). Ανοίγει το ντουλάπι. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. αναφέρει ο όσιος. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" .

Τη γνωρίζω. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. απάντησε εκείνος. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. Αμέσως ο πάπας. Τι συμβαίνει. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. γιατί μας στενοχωρεί. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". "Αν θέλεις. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. απάντησε ο επίσκοπος. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος. γέροντα. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. κάνεις τέτοιο πράγμα. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. όπως συνήθως. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. τότε αρχίζω τη λειτουργία. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. Ο επίσκοπος υπάκουσε. η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. αλλά δεν είδα. Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. δέσποτα. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. Συγχώρεσέ με. Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. τότε και ο πάπας και ο . Είμαι αμαρτωλός.κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. κι έχεις δίκιο. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. ρώτησε ο πάπας.

'Άγιος. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο. από οικονομία Θεού. κεκραγότα και λέγοντα». Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. . βλέποντας την επιμονή του διακόνου. Καλά σου λέει. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Κάποτε όμως. Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα. που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. βοώντα. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. στην Αγία Κορυφή. Ο αδελφός ήταν διάκονος. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες. . Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή. Τότε ο γέροντας. κάθε φορά που λειτουργούσε. Ο γέροντας όμως. γινόταν κάποτε. πάτερ. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. να τα παραδεχθείς.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε.. τn φωνή άδοντα. απάντησαν εκείνοι. Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία. καθαρός και άγιος. ακούστηκε μια βοή. ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος.».επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. την ήμέρα της Πεντηκοστής. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. . καλόγερε.. έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. δοξολογούντα.

γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". σήκωσε. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. ο πατρίκιος Φώτιος. δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι. Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει. Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. το δισκάριο ψηλά. σαν να σκιρτούσε από χαρά. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. ενώ ο όσιος. ώστε. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. Το θαύμα αυτό.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. . ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. συλλογίστηκε. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. παραξενεύτηκε. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο.

τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. άρχισε να τρίζει. Την ίδια ώρα η λάρνακα. ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή.. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. Κάθε φορά που λειτουργούσε. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. Κάποτε ο π. Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. και ο μακάριος Ματθίας. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. η φλόγα υψώθηκε. που περιείχε το λείψανο της οσίας. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . ρώτησε κάποιον δίπλα του. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. Αθανασία. Συμεών. Η λειτουργία άρχισε.αξιώθηκα. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. . Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια. Άραγε. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς.Κάποια χρονιά. . ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. Αφού κοινώνησε. στη μνήμη τού αγίου. και την έντυσαν σαν βασίλισσα. παιδί μου. γέροντα. συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί. γέμισε από άφατη κατάνυξη. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο.. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε.

Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. διευκρίνισε η νέα. Τίποτα ιδιαίτερο. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. Όσο ζώ. έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. σκέπασε με . τι είναι αυτό που τρως. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. πριν ανατείλει. Κάτι συμβαίνει. όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. απαντούσε εκείνη. Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. και οι δύο ήταν ευσεβείς. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. Τελειώνοντας την προσκομιδή. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. στις 3 Μαΐου 1682. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. κι ευωδιάζει το στόμα σου. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-). τη ρωτούσε. Δεν μπορεί. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. επέμενε ο Τούρκος. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. και αργότερα. Να τι συμβαίνει. όταν άρχισε να προσκομίζει. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ.

Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. Την ώρα της μεγάλης εισόδου. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. ο ταπεινός. Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. Κοιτάζω προς τα εκεί. και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. χερουβείμ και σεραφείμ. Τέλος. . σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. προπορευόταν ένα φως. που παρηγορούσαν την ψυχή του. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. είδα τον Κύριο. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. είπα. Επίσης. Κάποτε. Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . αρχαγγέλων. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. Είχε μπει από τη δυτική πύλη. Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. διηγείται ο ίδιος. το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. όταν ύψωνε τα χέρια του. πλάι στην ωραία πύλη.τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. Μετά τον καθαγιασμό. που σκέπαζε το λαό. είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό. Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. όταν βγήκαν τα Άγια.

οικογενειάρχης. . να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. Έξάλλου. Κύριε». Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. Άγιος Ισχυρός. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». αλλά την καθαρή αλήθεια. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. Ήταν έγγαμος. Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. δεν σου λέω δικαιολογίες. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους.στο άγιο βήμα. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. ο π. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. βλέπει την απλότητά μου. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. ακόμα και όταν λειτουργούσε. «Ποίησον. Άγιος. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. Αδελφέ. του είχε πει εμπιστευτικά. κάλεσε τους συμβούλους του. Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. τον βρωμερό αμαρτωλό". για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. σαν να βρίσκεται στον ουρανό. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. δεν έπαυε. «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. Ιωάννης.

Γιατί δεν μπορείς. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. πάτερ. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας. Είναι εύκολο. αλλά δεν μπορώ. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». Συγχώρεσέ μας. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά.. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. -Πώς θα γίνει αυτό. με πιάνει φόβος και τρόμος. Αν. απάντησε ο π. την ευχή τη γνωρίζω. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. όχι. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. δέκα. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα.. να λες την ευχή και να τελειώνεις. δεν ξέρω τι να κάνω. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. Τελικά. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. να σηκώνεσαι. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. Ύστερα σηκώνω τα μάτια. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού.» όσο πιο αργά μπορούσαν. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. Φορούσε . Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. για να μη γίνεται χασμωδία. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. κλαίω. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους. Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. Πέφτω τότε στο έδαφος. οπότε κάνω το τόλμημα. Ιωάννης. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. Πάτερ Ιωάννη.

αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. Μα κανένα αποτέλεσμα. χωρίς διακοπή. κυρίως μικρά παιδιά. γιατί είχε μεγάλη πίστη. είπε συγκινημένος και χαρούμενος. Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. H φήμη τού παπα-Νικόλα. Αρκετοί ενορίτες του. κάθε φορά που το θυμόμουν. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. Εκείνη όμως τη μέρα. παιδιά μου. εν τη βασιλεία σου». σημεία τα έλεγε. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. Το σχήμα. σαν πρόσωπα αγγέλων. το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. διηγείται σεβαστή γυναίκα.αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). Παραδόξως όμως. Κύριε. αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». λειτουργούσε καθημερινά. Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. παραμονή Χριστουγέννων. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. σε διάστημα μισού αιώνα. τα θεωρούσε φυσικά. Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. Όλα τα θαύματα. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. Κάποτε. τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. τι σημείο μου έκανε ο Θεός. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. ένας άγιος των ήμερων μας. η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη". είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού.

Μετά τη μεγάλη είσοδο. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο. Πώς περπατάει στον αέρα. να το κρατάει. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα. . νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους. καθώς το κρατούσε. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά.. Πρόσεξε! τι έπαθες. Στο «Μετά φόβου. Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. Σώπα.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. Άλλοτε πάλι. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης. Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. ρώτησα τον π. απλός. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα. ανήμερα τα Χριστούγεννα. Κύριλλο. χαμηλό και μισοσκότεινο.τον βλέπω κι εγώ. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. μικρό σαν κουβούκλιο.. φώναξε άλλο παιδάκι.. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι. Δεν πατάει κάτω. Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. . άκακος. της φωνάζει η γυναίκα. το έδωσε σε Μια κοπέλα. μου λέει. απάντησε εκείνη εκστατική. μειλίχιος και ταπεινός.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920. απονήρευτος. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε. Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. στα . την Ιουλία. κι αν είχε ακούσει. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. αλλά. Αφού κοινώνησε το μικρό. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα. Η Ιουλία. τού λέω. πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της.

μου είπε. αλλά δεν μίλησε. γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. Βρισκόσουν στον αέρα. αργότερα μοναχή Σαλώμη. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. Όταν έγινα ιερέας. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. την ώρα της μεγάλης εισόδου. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . σήκωνες τα πόδια σου. Εκείνος όμως της είπε: Ω. Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. παιδί μου. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. βρίσκεται στον ουρανό. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. Όταν τα αποθέσει. δεν ξέρω τι έπαθα. σήκωνα τα πόδια μου. έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. Ναι. Η Νίκη Κουτελαίνα. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. Ακριβώς.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. Μην αμφιβάλλεις. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). Την ώρα της θείας μεταλήψεως. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. δεν πατούσαν ατή γη. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. Φοβήθηκε η γυναίκα. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα.

αλλά να βαδίζει στον αέρα. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία. στην 'Ανάληψη της Αθήνας. για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. Ήταν αυτό οικονομία Θεού. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. Όταν θα λειτουργούσε. υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης.ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα. Όταν ιερουργούσε. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. σε ώρα θείας λειτουργίας. Κάποτε. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. Δυναμώστε την πίστη σας". φαινόταν εξαϋλωμένος. Η μικρή Βενετία. Ήταν οι δαίμονες. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση. τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές.. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα. δεν βιαζόταν.". εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959). που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. Πόντιος στην καταγωγή. που αργότερα έγινε μοναχή. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος.. συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις. ΑΡΧΙΜ. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. Ιερώνυμος (1871-1957). όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο.

Είχαμε ουράνιους επισκέπτες".. τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς. έτρεμε το χέρι του. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. Ορισμένα τα σημείωνε. μετά από κάποια μυσταγωγία. εξήγησε αργότερα. μπαίνοντας στο άγιο βήμα. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες. λειτουργίες και ελεημοσύνες. την ώρα της μεγάλης εισόδου. να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος.". Όταν συλλειτουργούσε με άγίους. την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. γέροντα. Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. είτε ζωντανών είτε νεκρών. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. τον ρωτούσαν. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. . τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας. στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. σε είδα.. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. Ο ουράνιος διάκος . Έτσι. σε άλλη θεία λειτουργία. Σε μίαν αγρυπνία. "τον άγιο Μηνά. Ο Χριστός είναι άξιος. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. v ακουμπάει στο έδαφος. σε μία νυχτερινή λειτουργία. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο.'Έμεινα ορφανός. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα... με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου.πολλά ονόματα. του είπε. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". τον άγιο Νικόλαο. τον άγιο Γεώργιο. έλεγε με απλότητα. να λάμπεις δυνατά. Κάποτε ένας επισκέπτης. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. απαντούσε εκείνος. Άλλη φορά.

λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα.. πω. 'Εγώ πετάω. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. ο π. ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου. Μα δεν είδε κανέναν. πω. Πα.. η Ε. Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. συμβαίνουν.Μ. Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα. Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα. Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του. έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα. όταν λειτουργούσε. τη μισή εκείνη ώρα. Αθανάσιο το περιστατικό. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει. πά. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ.Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. παιδί μου. και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ . αλλά μη λες πουθενά τίποτα".. τον ρωτούσε μετά την λειτουργία. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος. που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. Την ώρα του χερουβικού. Τι έβλεπες και Τι άκουγες.ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). σπασμένα ελληνικά του: . εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. γέροντα. εγώ λειτουργήσει. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε. ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968). Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε.Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. πάντα λειτουργούσε.. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες .. ο παπα. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». στον μικρό διάδρομο.

Κάποτε. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου. Δεν κοινώνησε όμως. που χάθηκε σαν σκιά.και εμπειρίες. ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. για να θυμίζει το θαύμα. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του. Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. στη μεγάλη είσοδο. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. Σαν ήρθε η σειρά της. στην αίρεση του Μακεδονίου. στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων.) ζούσε κάποιος πλούσιος. άρχισα τον όρθρο. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. Η γυναίκα του όμως. και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. . στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. αγίας.

Ενώ έπαιζαν. υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε.Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. Ψάχνοντας. Ο μάγος προσπάθησε. ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. άνθρωπος άσωτος. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση. Ο . κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς.μπροστά στο άγιο βήμα. Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς . αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. Αφού τον πλήρωσε. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους». διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους. σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά .

που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς. Τι κακό έκανε. ώριμα και γλυκά. εξήγησε εκείνος. 'Όσοι τα γεύονταν. για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής. Καθώς όμως έφευγε. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. αποκρίθηκε εκείνος. τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. δεν ξέρω πώς. Ύστερα ευλόγησε νερό. τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. έβγαλε φύλλα. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. "το έπαθες. το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. 'Ένα απ’ αυτά. την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. Στις 16 Ιουνίου. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. κι αφού της έδωσε να φάει. της τόνισε. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. και. αλλά και μετά την κοίμησή του. . απάντησε εκείνος. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. Αυτή που βλέπετε. σαν άχρηστα. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου.Εσείς είστε άλογα. γιατί έχετε μάτια άλόγων. το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. Τελικά. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. "Αυτό". άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. μερικά ξερά κλήματα. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. όπως πλάστηκε. ήταν γυναίκα μου.Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο. ημέρα της μνήμης του αγίου. αλλά. μετα6λήθηκε σε φοράδα. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). ένα χωράφι. εντυπωσιακό και παράδοξο.

Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. Εκείνος τότε. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. ησύχαζαν δύο στυλίτες. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. Ο αιρετικός. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. όμως δεν μπορώ. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. έστειλε με χαρά τη μερίδα. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. πόλη της Κιλικίας. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». . 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό.σε όλους. θα γινόταν το θαύμα. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. όπως τόσες άλλες. Τώρα.

ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. . και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. παιδί μου. βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. δεν θα πήγαινε χαμένο. Όχι. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. Εκείνος τον καλοδέχτηκε. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. Ο όσιος. που βλέπεις. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». χρήματα στους ιερείς. Μην το λες αυτό. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες.ω του θαύματος! . Κύριοί μου. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ».έγινε καλά. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. Ύστερα απ' αυτά. Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. τον ρώτησε. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. Θυμάσαι.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. με τον φωτισμένο του νου. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. και αμέσως . για όποιον τις ζητάει με πίστη. Νά. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. και γύρισε στο σπίτι του. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. του απάντησαν εκείνοι. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. Εμείς οι σαράντα. Έτσι κι έκανε. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. παιδί μου. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. μετά από σαράντα μέρες. χωρίς δισταγμό. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. γέροντα. λαμπροί και αγγελόμορφοι. απάντησε Εκείνος. Μας έστειλε εκείνος.

μες στο πέλαγος. που μου πρόσφερε ψωμί. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. Για πολλή ώρα. Κατάπληκτη εκείνη. που μνημονεύονται αυτήν. που σου πρόσφερε ψωμί. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. . Έφαγα και δυνάμωσα. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. Τέλος. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. ρώτησε ο επίσκοπος. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα. Τότε.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. πάλευα με τ' άγρια κύματα. κάποιος. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. άγιε δέσποτα. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. συμπατριώτης του αγίου. συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη. στην πόλη του Πόρτου. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. εκεί. εμφανίζεται μπροστά μου. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. οδηγήθηκε . Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. την Ούστισα.

μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. ο Γεώργιος. παιδιά μου. Μην τον φοβάστε. .αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. για να πάρουν την ευχή του. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. γέροντα. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. Μετά το φαγητό. Τελικά. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. κι εκείνος. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. άλλά σαν νεκραναστημένο. με τους φρουρούς του. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. Γνωρίζω τη σύνεσή του. δικαιολογήθηκαν εκείνοι. Λύστε τον. Ήταν νόθος γιος πόρνης. για την ανάπαυση της ψυχής του. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. Πραγματικά. δεν τολμάμε. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. ζήτησε να μεταλάβει. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. κατανυγμένος. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. γιατί είναι δυνατός. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. ο όσιος τον νουθέτησε. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του. που ονομάζονταν Λήθη. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. τους καθησύχασε ο όσιος. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία.

που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες. Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας.Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. που σχετίζονται με τον όσιο. αλλά να περπατάει στον αέρα. τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. άρχισε να τρέμει. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. Κι ήταν τόσο μικρός. Όταν όμως άρχισε η οικοδομή.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». Βλέποντας αυτό το θαύμα. άλλά κατατρομαγμένο. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό. . Έκανε να φύγει. μα δεν μπορούσε. πλησίασε τον τούρκο. είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. Έτσι λοιπόν. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. αλλά δεν τα κατάφερε. Πραγματικά. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. Όταν τελείωσε η λειτουργία. Πραγματικά. τη μέρα της Αναστάσεως. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. Κάποτε στα Φάρασα. τον σήκωσε.

που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. Άγιε πνευματικέ. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων. αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. λίγο πριν την κοίμησή του. φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. έγραφε. αισθάνομαι μεγάλη χαρά. ονόματα όλων" . περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. Το 1843. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. που μνημόνευσες. του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα. δεν κουράζομαι. μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. 'Αντίθετα. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. Στην προσκομιδή. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. φαινόταν. μου έδωσαν αρκετά ονόματα.Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. την κατέγραψε. για να κάνω σαρανταλείτουργο. απαντούσε εκείνος. προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. Εκεί. Όταν όμως λειτουργούσε. σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα. γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». και πάλι βουτάει και σβήνει. αλλά και στους νεκρούς. Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων.

Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. ο Γεώργιος. και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές. Πλησιάζει πιο κοντά. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε. παιδί μου. και τότε . Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. ""Ω. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. τη Σμύρνη. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί.αυτό ήταν το όνομά του . Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα.τι χαρά! .Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929). υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. Στο μεταξύ. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. τον . Έτσι κι έγινε. μα εκείνος αρνήθηκε. τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!".άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. Πες μου. τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη. του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. Πώς βρέθηκες εδώ. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. Ο ιερέας. "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου. Κι εκείνος.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. σε παρακαλώ. έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. το απόγευμα του Σαββάτου. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. Ο κυρ-Δημήτρης . με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. μονολόγησε. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι. η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία.

στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του. αλλά και με απορίες. πήρε πρόσφορα. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του. μου λέει ο . Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. πέρασε μία ταλαιπωρία. είπε με χαρά. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. που το χτίζει. πατέρα. αγαπητέ μου. Ημέρα Κυριακή. Αποδεικνύουν.. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. πως ήρθες. αλλά και θαυμασμό. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. το πρωί. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. μετά τη θεία λειτουργία. πως τα περνάς εδώ.9 Μαρτίου 1940. Ούτε κι εγώ ξέρω. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. 'Αλλά πες μου. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40.ρωτάει με πραότητα και στοργή. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. …. Παππούλη μου. Εγώ είμαι. γιατί έβγαλα το δόντι μου. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. Σήμερα δεν λειτούργησα.

Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. Σκέπασέ το. ευλογημένε. του λέει προφητικά ο γέροντας. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. του λέει. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. Μερικοί στρατιώτες. όλα θα σκουληκιάσουν. το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. Τότε να ξέρεις πώς. Και πράγματι. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. απάντησα εγώ. όπου λειτούργησα και κήρυξα. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. και με βροχή.. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής. Αν έσκαζαν. Παππούλη μου. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία.. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. Την Κυριακή. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. . Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. στις 30 Μαρτίου του '41. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε.διοικητής. Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά. Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία. . έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. καλά... πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία. αντί να έρθουν να λειτουργηθούν. να προσέρχονται οι στρατιώτες... Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια.

ύστερα από πολλή περίσκεψη. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα. ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό.. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό. Δέσποτα. τον παπα-Γιάννη. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. . Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. δεν μου λες. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. δεν τα έχω μετρήσει. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη". γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι. παπα-Γιάννη. σκέφτηκε. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος.0 επίσκοπος. γυναίκες. Κι εκείνος την άλλη μέρα.. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. άνδρες. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ. Μην τον καθαιρέσεις. μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. Πάγωσε απ’ το φόρο του.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. παιδιά. πήγε στην εκκλησία και. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". έκανε μερικές προσπάθειες. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του. Μην τιμωρείς τον παπά. βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι.. Σεβασμιότατε. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. μας λυπάται αληθινά. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. έκπληκτος. έκλαιγε με παράπονο. γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. Σεβασμιότατε. Μην το κάνεις αυτό. όπως ήταν μισοζαλισμένος. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία.. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. Γιατί . Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. Εκατοντάδες. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. αλλά.

Είσαι συγχωρημένος. αναδημοσίευση από: http://www. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων». Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος. Καλά κάνεις. που.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία. γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα. Πραγματικά. ήταν επίσης παπάς. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. συμφώνησε ο επίσκοπος. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας.gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. έχουν ανάγκη οι ψυχές. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω.htm .psathades. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου.