ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. Ο διάβολος. στην Πετρούπολη της Ρωσίας. από τη χαρά μου. αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω. "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα. Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες. και ομολογώ. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου". Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου. έγινε μοναχός.. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός.. και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. όπου ήταν ο πνευματικός του. έγινε άφαντος.. πάτερ".. Εγώ. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979). Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός". τι να έκαναν. Κύριε. χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965). που δεν μπορούσα να την αντέξω. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή. Πραγματικά. και του είπε: "Βλέπεις.. είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. επειδή. ήταν πολύ ενάρετος. όπως του είπε. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το . Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. καιγόταν από τις προσευχές του.. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα..» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος. Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε. Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας.πήγε στο Σινά. γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι. επειδή. και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. αλλά μου είπε να κοινωνήσω. Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. και εξομολογήθηκε.

δύναμη και χαρά. Πείστηκε ο ίδιος. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. στις 21 'Απριλίου1991. όσοι θα το μάθαιναν. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. Ποίος θα την έπαιρνε. Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. που κρατούσε το άγιο ποτήριο. για να πάρουν όλοι. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. "Επισκέφθηκα την πόλη". Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς. αλλά το διέδωσε και σε άλλους. έμειναν άφωνοι.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. όπως είπε. μετά τη μεγάλη είσοδο. ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ.

που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού.ο. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. σαν μάρτυρας μεν.. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει. και. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. 'Έτσι κι έγινε. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα. έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. πήρε Το ραβδί του. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. οι κατηχούμενοι προέλθετε». Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος.μάρτυρα μοναχού. Πήγαν στο ναό. στάθηκαν και . με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. Γιατί. αθέτησε την υπακοή. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι. όταν τελείται η θεία λειτουργία. καθώς γνωρίζεις. Το άλειψαν με μύρα. αφού τον ασπάστηκαν. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. εξουσία «του δεσμείν και λύειν». ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. Άνοιξαν τη θήκη. Έπειτα. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. κ. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση.κ. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα.

Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). πολύ ταπεινός και ενάρετος. έλεγε σε κάποιον άλλο. Εσύ πάλι". Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. Μία μέρα. που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει.. Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. Αυτός. Από τότε. ο Πιαμμωνάς. είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν. που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". όταν γινόταν θεία λειτουργία. ». ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. τον έπιασε απ' Το χέρι. "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. έβλεπε συνεχώς οπτασίες. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. Κι εσύ". που πλησίαζε για να μεταλάβει.προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό. Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα. παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. Ένας άλλος πρεσβύτερος.. όταν λειτουργούσε. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. παρατηρούσε έναν τρίτο.

πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. βλέποντας την ακακία του γέροντα. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο. θέλησε να τον πειράξει. αλλά δεν είδε την οπτασία. Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα. ο Θεός θα τον σώσει. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία.καθαγιασμού. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του." Ο λειτουργός. που του είπε: -Αβά. παιδιά μου. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. Ύστερα επανέλαβε την ευχή. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. Και ο Θεός. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. απάντησε ο όσιος. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. έριξε μία μάτια στο διάκονο. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. άνθρωπε. αγωγός της χάριτος . του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. εκείνος τότε ομολόγησε. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. παιδί μου. Ο διάβολος. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. για χάρη του. Όλοι. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι.

τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. φθονεροί και άπληστοι. Αντίθετα. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. 'Ο αναχωρητής. είναι αγνοί και καθαροί. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. Αυτοί. κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. είναι πονηροί και άδικοι. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. αλλά καταδικάζονται. γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. δίκαιοι και σπλαχνικοί. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. . Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. δεν του άνοιξε. αν και διψούσε. καίγονταν. μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. δίσταζε να πιει. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία.

παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". επειδή. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. Κάθισε λίγο στην άκρη. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. Θα λειτουργούσε πια. φρόντισε να διορθωθείς. Πιστεύω. για να συμβεί αυτό. Σίγουρα . αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. Τι έκανες. Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. ενώ πόρνευε. Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη. απάντησε εκείνος. δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι.«Μη παίζετε εν ου. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. Όχι. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. μου απαντά ο αββάς. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. λειτουργούσε. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει.

Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. απάντησε ο πρεσβύτερος. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. στεναγμούς. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. μετανόησαν με δάκρυα. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος. είναι αληθινά. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες. Αντίθετα. άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί. -Ναι. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι. επειδή λύπησες τον αδελφό. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. Οι κακότροπες ασκήτριες . Πραγματικά. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. τον ρωτάει ο επίσκοπος.τι του ζήτησε. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως.

έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος.ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. Εκεί. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους . . που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. Αυτές όμως. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. καθημερινά ειρωνεύονταν. από νέος ακόμα. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. όπως συνηθιζόταν τότε. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου.τι είχαν ανάγκη. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. . κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία.έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. και δυστυχώς. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής.

Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. να μεταλάβεις το Χριστό. τον φοβέριζαν τα δαιμόνια. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου. 'Εκεί.έτσι του φάνηκε . ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. δεν είσαι άξιος ελέους. ο ένδοξος Ευγένιος. στο χωριό Τραχιάδες. ήρθε σε έκσταση. για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. τον έφεραν στο ναό του. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει. Ευγένιε. αφού είσαι δικός μας. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. οι σύντροφοί του. που από νέος είχε κάνει. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί .τα σωθικά του. κατέληξε ο Κύριος. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία. Είδε τότε. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571). Πώς τόλμησες. Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. αισθητά πια.. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες. με λύπησες πάρα πολύ. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου..

αν μάλωνε με κάποια άλλη. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. αλλά τους αποστρεφόμουν. . όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. απάντησε τότε εκείνος. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. με τι καρδιά. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. μήπως σε καταπιεί η γη. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου.. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. δεν λειτουργούσα εγώ. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε.. με θεία παραχώρηση. με τι χείλη. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία. μιαρέ. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. αφού κοινωνούσε το λαό. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του. Πώς τολμούσες Εσύ. μ' έλυνε και έφευγα. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. Τέλος. έχω φωτιά. που προσκυνούσες το διάολο. όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. Τέλος. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. 85 ετών. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. Είχε επίσης τόση μνησικακία. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. Την ίδια στιγμή. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. από καιρό κατάκοιτη. δώστε μου νερό. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. Μόλις την κοινώνησα. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. που.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. τον καταδίκασε σε θάνατο.

της είπε εκείνος. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. και του είπε την αιτία. 'Ιάκωβο. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα. μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. δεν αισθάνθηκα να με καίει. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. Κοινώνησε ανάξια. πιθήκου η άλλων ζώων. Γιατί δεν κοινωνάς. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. Ιάκωβος. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. μη στενοχωριέσαι. Εγώ. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. Αντίθετα. Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. Μου έβαλε κανόνα ο π. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". κι όταν πέθανε. ο κανόνας δεν λύνεται. η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. ο π.. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. Όχι γιαγιά. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα.. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. το στόμα της έμεινε ανοιχτό. Το 1987. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη. απάντησε ο γέροντας. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. . απάντησε Εκείνη. Παιδί μου.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. Είναι φοβερή η μορφή τους.

όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. τον εξομολόγησα πρώτα. είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. Αφού προσευχήθηκα. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. Όταν γύρισα στο ναό. Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. O . Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες. Εκεί. και ύστερα τον κοινώνησα. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. μπήκα τέλος στο δωμάτιό του. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. απελευθέρωσε τους δούλους. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. όπου και βαπτίστηκε. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. Μπαίνοντας στο σπίτι. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. Μετά το θάνατο των γονιών του.Σήμερα που κοινώνησες. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. βλέπεις πώς αισθάνεσαι.

Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. και τους δυναμώνουν στην . ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. οι πιστοί τα έχασαν. παράλληλα. όπότε στο «Δόξα Πατρί. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία. Αλλά. Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. έ6λεπαν κάτι σαν . όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες.). κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. πήγε να τον συναντήσει. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. Η φωτιά αυτή δεν καίει. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί.τελευταίος. Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη. Όταν ολοκληρώθηκε.φωτιά φοβερή. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία.. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν. μη φοβάστε. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία.» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει". 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια. συνέβη και κάτι άλλο. φοβήθηκαν. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. Στη συνέχεια. "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο.. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. Έτσι. παιδιά μου.

«Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας.πίστη". που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». . Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». Πολλές φορές. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. Συχνά επίσης. και αναχώρησε ωφελημένος. το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. Είναι ποτέ δυνατόν. Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. ρώτησε. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος.

ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. Κάποτε. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε.. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. μετά τον' Απόστολο. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. ». το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. Στον 'Απόστολο. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. Αργότερα. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι.δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του.. . ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό.. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. σε Μια θεία λειτουργία..) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. Και ατό Ευαγγέλιο. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω. Αμήν' Αμήν' Αμήν». Στο «Αλληλούια».

'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. . Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης.. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. φύγε…. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. μην πλησιάσεις. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς. ξαναρώτησε ο άλλος. αντίθετα. εις Κύριος. πάτερ. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. πάτερ. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση.». " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. όπως το είχαν κατεβάσει. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου. Αν είσαι ακόλαστος. Νά. Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ". ο γέροντας 'Ισίδωρος. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο.. παιδί μου.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά.. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε." Αν όμως δεν είσαι. που ήταν απλοϊκός. Όταν. -για μας όλους το λέει. και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος..

μου απαντάει. . Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. μου αποκρίθηκαν. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. 'Έτρεξα να την εμποδίσω.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. τους ρώτησα. κάτω στο βούρκο. Εμείς. πατέρες. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. ο ασκητής και . Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν. είμαστε οι αμαρτωλοί. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. τον ρωτάω. Εγώ. είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. κι από που έρχεστε. Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . Ποιος είσαι συ. Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. κατέληξε ο μοναχός.

Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. . Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. Ανοίγει το ντουλάπι. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. Αυτός είχε έναν υπάλληλο. Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. αναφέρει ο όσιος. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). καθολική και αποστολική Εκκλησία. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. Ο ορθόδοξος. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. Πέρασε ένας χρόνος. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό. Ανάμεσα στις άλλες. γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. Παρατηρούσα με προσοχή". στο χωριό Μάρδαρδος. «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας.

η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη.κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. απάντησε εκείνος. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. τότε και ο πάπας και ο . Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). τότε αρχίζω τη λειτουργία. ρώτησε ο πάπας. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. απάντησε ο επίσκοπος. κι έχεις δίκιο. Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. Τη γνωρίζω. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. δέσποτα. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος. Τι συμβαίνει. Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. όπως συνήθως. Ο επίσκοπος υπάκουσε. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. γέροντα. Συγχώρεσέ με. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. αλλά δεν είδα. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. Είμαι αμαρτωλός. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. γιατί μας στενοχωρεί. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. "Αν θέλεις. κάνεις τέτοιο πράγμα. Αμέσως ο πάπας. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας.

γινόταν κάποτε. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. Καλά σου λέει. καλόγερε. πάτερ. απάντησαν εκείνοι. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους. κεκραγότα και λέγοντα». τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. δοξολογούντα. ..επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις.. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία. Κάποτε όμως. ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος. Τότε ο γέροντας. ακούστηκε μια βοή. από οικονομία Θεού. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. την ήμέρα της Πεντηκοστής. 'Άγιος. έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες. που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. στην Αγία Κορυφή. . . Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή. Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα. βλέποντας την επιμονή του διακόνου. βοώντα.». Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα. κάθε φορά που λειτουργούσε. καθαρός και άγιος.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο. να τα παραδεχθείς. Ο αδελφός ήταν διάκονος. Ο γέροντας όμως. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. τn φωνή άδοντα.

της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. παραξενεύτηκε. καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. σαν να σκιρτούσε από χαρά. ενώ ο όσιος. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. ο πατρίκιος Φώτιος. . δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. σήκωσε. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. το δισκάριο ψηλά. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. Το θαύμα αυτό. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. συλλογίστηκε. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει. Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. ώστε.

άρχισε να τρίζει. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο..αξιώθηκα. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. Συμεών. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. . Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. ρώτησε κάποιον δίπλα του. Την ίδια ώρα η λάρνακα. γέμισε από άφατη κατάνυξη. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια.Κάποια χρονιά. Η λειτουργία άρχισε. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία .. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. παιδί μου. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή. και ο μακάριος Ματθίας. στη μνήμη τού αγίου. και την έντυσαν σαν βασίλισσα. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. Αθανασία. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. . συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει. η φλόγα υψώθηκε. Κάποτε ο π. Άραγε. Κάθε φορά που λειτουργούσε. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο. που περιείχε το λείψανο της οσίας. τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. γέροντα. Αφού κοινώνησε. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί.

Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. Τελειώνοντας την προσκομιδή. όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-). Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη. έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. τη ρωτούσε. διευκρίνισε η νέα. επέμενε ο Τούρκος.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. πριν ανατείλει. και αργότερα. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Δεν μπορεί. όταν άρχισε να προσκομίζει. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. απαντούσε εκείνη. τι είναι αυτό που τρως. στις 3 Μαΐου 1682. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. Κάτι συμβαίνει. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. Να τι συμβαίνει. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. Τίποτα ιδιαίτερο. κι ευωδιάζει το στόμα σου. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. και οι δύο ήταν ευσεβείς. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. σκέπασε με . 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό. Όσο ζώ.

είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό. Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». . Τέλος. Την ώρα της μεγάλης εισόδου. είδα τον Κύριο. Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα.τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. χερουβείμ και σεραφείμ. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. αρχαγγέλων. Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. διηγείται ο ίδιος. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. Κοιτάζω προς τα εκεί. είπα. Επίσης. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους. Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. Κάποτε. προπορευόταν ένα φως. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. Μετά τον καθαγιασμό. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . Είχε μπει από τη δυτική πύλη. Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. πλάι στην ωραία πύλη. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. όταν ύψωνε τα χέρια του. ο ταπεινός. που παρηγορούσαν την ψυχή του. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. που σκέπαζε το λαό. σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. όταν βγήκαν τα Άγια.

αλλά την καθαρή αλήθεια. για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. σαν να βρίσκεται στον ουρανό. . Ιωάννης. «Ποίησον. βλέπει την απλότητά μου. Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός.στο άγιο βήμα. στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. Άγιος Ισχυρός. Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. οικογενειάρχης. ακόμα και όταν λειτουργούσε. Κύριε». Έξάλλου. κάλεσε τους συμβούλους του. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. Αδελφέ. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». ο π. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). τον βρωμερό αμαρτωλό". ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. Ήταν έγγαμος. σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. Άγιος. ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. δεν έπαυε. δεν σου λέω δικαιολογίες. του είχε πει εμπιστευτικά. Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου.

Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. την ευχή τη γνωρίζω. Πάτερ Ιωάννη. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή. για να μη γίνεται χασμωδία. δεν ξέρω τι να κάνω. να λες την ευχή και να τελειώνεις. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. Αν.. δέκα. Ύστερα σηκώνω τα μάτια. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». με πιάνει φόβος και τρόμος. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. όχι. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα.. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα.» όσο πιο αργά μπορούσαν. Γιατί δεν μπορείς. Φορούσε . κλαίω. Ιωάννης. -Πώς θα γίνει αυτό. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας. Πέφτω τότε στο έδαφος. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. πάτερ. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. να σηκώνεσαι. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. απάντησε ο π. Συγχώρεσέ μας. Είναι εύκολο. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. οπότε κάνω το τόλμημα. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. αλλά δεν μπορώ. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. Τελικά. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες.

Μα κανένα αποτέλεσμα. ένας άγιος των ήμερων μας. χωρίς διακοπή. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. παραμονή Χριστουγέννων. είπε συγκινημένος και χαρούμενος. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. σαν πρόσωπα αγγέλων. Αρκετοί ενορίτες του. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. γιατί είχε μεγάλη πίστη. Παραδόξως όμως. Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. λειτουργούσε καθημερινά. σημεία τα έλεγε. αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. Το σχήμα.αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. Κύριε. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. σε διάστημα μισού αιώνα. αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. παιδιά μου. Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. Όλα τα θαύματα. τα θεωρούσε φυσικά. κυρίως μικρά παιδιά. Κάποτε. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". διηγείται σεβαστή γυναίκα. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. Εκείνη όμως τη μέρα. εν τη βασιλεία σου». το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. τι σημείο μου έκανε ο Θεός. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη". Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. κάθε φορά που το θυμόμουν. H φήμη τού παπα-Νικόλα.

Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. Η Ιουλία. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα.. άκακος. . πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. τού λέω.. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους.τον βλέπω κι εγώ. Στο «Μετά φόβου. νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. απάντησε εκείνη εκστατική. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα. να το κρατάει. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε. χαμηλό και μισοσκότεινο. ανήμερα τα Χριστούγεννα. Αφού κοινώνησε το μικρό. καθώς το κρατούσε. μικρό σαν κουβούκλιο.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. Άλλοτε πάλι. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. της φωνάζει η γυναίκα. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης. φώναξε άλλο παιδάκι. Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. το έδωσε σε Μια κοπέλα.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. . Δεν πατάει κάτω. κι αν είχε ακούσει. Σώπα.. Μετά τη μεγάλη είσοδο. ρώτησα τον π. απονήρευτος.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός. Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα. μειλίχιος και ταπεινός. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. στα . Κύριλλο. απλός. μου λέει. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά. αλλά. Πώς περπατάει στον αέρα. Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. την Ιουλία. Πρόσεξε! τι έπαθες. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο.

Την ώρα της θείας μεταλήψεως. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. παιδί μου. Η Νίκη Κουτελαίνα.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. Ναι. σήκωνες τα πόδια σου. Ακριβώς. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . Όταν έγινα ιερέας. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. Μην αμφιβάλλεις. Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. την ώρα της μεγάλης εισόδου. αλλά δεν μίλησε. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. Όταν τα αποθέσει. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. Φοβήθηκε η γυναίκα. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. βρίσκεται στον ουρανό. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. Βρισκόσουν στον αέρα. μου είπε. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος. σήκωνα τα πόδια μου. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. αργότερα μοναχή Σαλώμη. Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. Εκείνος όμως της είπε: Ω. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. δεν πατούσαν ατή γη. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. δεν ξέρω τι έπαθα. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων.

τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη. για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. φαινόταν εξαϋλωμένος. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές. Ιερώνυμος (1871-1957). Όταν θα λειτουργούσε. Ήταν οι δαίμονες. Όταν ιερουργούσε. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. δεν βιαζόταν. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. Δυναμώστε την πίστη σας". Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις. ΑΡΧΙΜ. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο.". που αργότερα έγινε μοναχή. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959).. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . Η μικρή Βενετία. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. στην 'Ανάληψη της Αθήνας. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο. Κάποτε. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος. σε ώρα θείας λειτουργίας. υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία.. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα. Πόντιος στην καταγωγή. Ήταν αυτό οικονομία Θεού.ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. αλλά να βαδίζει στον αέρα. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα.

μπαίνοντας στο άγιο βήμα. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς. με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. Κάποτε ένας επισκέπτης. Έτσι. v ακουμπάει στο έδαφος. Ο ουράνιος διάκος . σε μία νυχτερινή λειτουργία. απαντούσε εκείνος.. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. Ο Χριστός είναι άξιος. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. τον άγιο Γεώργιο. Σε μίαν αγρυπνία. αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του.. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. σε είδα. τον ρωτούσαν. λειτουργίες και ελεημοσύνες. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. μετά από κάποια μυσταγωγία.πολλά ονόματα.'Έμεινα ορφανός. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο. την ώρα της μεγάλης εισόδου. να λάμπεις δυνατά. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού.. Είχαμε ουράνιους επισκέπτες". τον κάλεσε τότε ο γέροντας. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". σε άλλη θεία λειτουργία. γέροντα. του είπε. "τον άγιο Μηνά. τον άγιο Νικόλαο. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. έτρεμε το χέρι του. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου.". τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. είτε ζωντανών είτε νεκρών. έλεγε με απλότητα. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας. Ορισμένα τα σημείωνε. Όταν συλλειτουργούσε με άγίους. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. . Άλλη φορά. εξήγησε αργότερα.. Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα.

ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. Τι έβλεπες και Τι άκουγες. πά. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. πάντα λειτουργούσε. Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. σπασμένα ελληνικά του: . Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε. Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ . ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968). ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου. τη μισή εκείνη ώρα. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο. η Ε. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. στον μικρό διάδρομο. συμβαίνουν.. αλλά μη λες πουθενά τίποτα". Πα. πω. που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά.. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος. εγώ λειτουργήσει. τον ρωτούσε μετά την λειτουργία. Την ώρα του χερουβικού. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος.Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967)..Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. Μα δεν είδε κανέναν. Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα. Αθανάσιο το περιστατικό. γέροντα. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα.. ο π. παιδί μου. και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα.Μ. ο παπα. 'Εγώ πετάω. όταν λειτουργούσε. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα.. Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ. πω.ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον».

που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. . ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων. Δεν κοινώνησε όμως. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου.) ζούσε κάποιος πλούσιος. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε. και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. στην αίρεση του Μακεδονίου. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. στη μεγάλη είσοδο. Κάποτε. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. άρχισα τον όρθρο. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. Η γυναίκα του όμως. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του.και εμπειρίες. που χάθηκε σαν σκιά. είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. Σαν ήρθε η σειρά της. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή. για να θυμίζει το θαύμα. στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου. που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. αγίας.

αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. άνθρωπος άσωτος. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά . ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. Ενώ έπαιζαν. όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς . Ψάχνοντας. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους». ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία. Ο μάγος προσπάθησε. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. Ο . Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους.μπροστά στο άγιο βήμα.Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. Αφού τον πλήρωσε. τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους. 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους.

μερικά ξερά κλήματα. μετα6λήθηκε σε φοράδα. Στις 16 Ιουνίου. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. εντυπωσιακό και παράδοξο.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. απάντησε εκείνος. ώριμα και γλυκά. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. και. 'Ένα απ’ αυτά. εξήγησε εκείνος. 'Όσοι τα γεύονταν. 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. Ύστερα ευλόγησε νερό.Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής. γιατί έχετε μάτια άλόγων. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. της τόνισε. Τελικά. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. Καθώς όμως έφευγε.Εσείς είστε άλογα. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου. "Αυτό". Αυτή που βλέπετε. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . δεν ξέρω πώς. έβγαλε φύλλα. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. κι αφού της έδωσε να φάει. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. σαν άχρηστα. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. αλλά και μετά την κοίμησή του. ημέρα της μνήμης του αγίου. αποκρίθηκε εκείνος. Τι κακό έκανε. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. "το έπαθες. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς. για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. ένα χωράφι. αλλά. άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . . τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. όπως πλάστηκε. το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία. ήταν γυναίκα μου.

Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. όπως τόσες άλλες. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. ησύχαζαν δύο στυλίτες. θα γινόταν το θαύμα. . πόλη της Κιλικίας. Ο αιρετικός. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. έστειλε με χαρά τη μερίδα. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα.σε όλους. όμως δεν μπορώ. 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. Τώρα. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. Εκείνος τότε. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε.

για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ». Εκείνος τον καλοδέχτηκε. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. Μας έστειλε εκείνος. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. και γύρισε στο σπίτι του. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». και αμέσως . Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. παιδί μου. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές. Ο όσιος. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. για όποιον τις ζητάει με πίστη. και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. δεν θα πήγαινε χαμένο. μετά από σαράντα μέρες. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. Νά. Μην το λες αυτό. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. γέροντα. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. που βλέπεις. Έτσι κι έκανε. Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. του απάντησαν εκείνοι. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. τον ρώτησε. Όχι. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. λαμπροί και αγγελόμορφοι. χωρίς δισταγμό. με τον φωτισμένο του νου. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. Ύστερα απ' αυτά. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. χρήματα στους ιερείς. βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. Εμείς οι σαράντα. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο. .έγινε καλά.ω του θαύματος! . διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. απάντησε Εκείνος. Κύριοί μου. Θυμάσαι. παιδί μου.

που μου πρόσφερε ψωμί. Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. εκεί. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. Κατάπληκτη εκείνη. οδηγήθηκε . Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. που μνημονεύονται αυτήν. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο. που σου πρόσφερε ψωμί. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. συμπατριώτης του αγίου. Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. μες στο πέλαγος. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. άγιε δέσποτα. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. στην πόλη του Πόρτου. εμφανίζεται μπροστά μου. Τέλος. Έφαγα και δυνάμωσα. ρώτησε ο επίσκοπος. για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. Για πολλή ώρα. κάποιος. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. την Ούστισα. Τότε. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. πάλευα με τ' άγρια κύματα. . συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα.

Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. ο όσιος τον νουθέτησε. για την ανάπαυση της ψυχής του. Ήταν νόθος γιος πόρνης. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. τους καθησύχασε ο όσιος. δεν τολμάμε. με τους φρουρούς του. Πραγματικά. Μην τον φοβάστε. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς. δικαιολογήθηκαν εκείνοι. Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. που ονομάζονταν Λήθη. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. γέροντα. κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. κι εκείνος. παιδιά μου. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. γιατί είναι δυνατός. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. Λύστε τον. ζήτησε να μεταλάβει. αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. Μετά το φαγητό. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. κατανυγμένος. . άλλά σαν νεκραναστημένο. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. Τελικά. ο Γεώργιος. Γνωρίζω τη σύνεσή του. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. για να πάρουν την ευχή του.

τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό. που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. Βλέποντας αυτό το θαύμα. που σχετίζονται με τον όσιο. Όταν τελείωσε η λειτουργία. Πραγματικά. Κάποτε στα Φάρασα. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. αλλά δεν τα κατάφερε. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. Έκανε να φύγει. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. Πραγματικά. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. αλλά να περπατάει στον αέρα. τη μέρα της Αναστάσεως. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. Κι ήταν τόσο μικρός. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. άρχισε να τρέμει. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. πλησίασε τον τούρκο. Όταν όμως άρχισε η οικοδομή.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. . την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. Έτσι λοιπόν. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. μα δεν μπορούσε. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση. άλλά κατατρομαγμένο. τον σήκωσε. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924).Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών.

με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. Όταν όμως λειτουργούσε. Εκεί. ονόματα όλων" . Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». που μνημόνευσες. με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. δεν κουράζομαι. αλλά και στους νεκρούς. αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. απαντούσε εκείνος. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. έγραφε. Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. την κατέγραψε. Το 1843. Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. αισθάνομαι μεγάλη χαρά. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. Άγιε πνευματικέ. για να κάνω σαρανταλείτουργο. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα .Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. Στην προσκομιδή. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. φαινόταν. αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. λίγο πριν την κοίμησή του. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. μου έδωσαν αρκετά ονόματα. 'Αντίθετα. και πάλι βουτάει και σβήνει. μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί.

έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. Πλησιάζει πιο κοντά. Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. το απόγευμα του Σαββάτου.Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929). Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί. τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του.αυτό ήταν το όνομά του . ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. σε παρακαλώ. "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές.τι χαρά! . τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε. τον . Έτσι κι έγινε. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. τη Σμύρνη. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου. και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. μα εκείνος αρνήθηκε. Ο ιερέας. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. Πώς βρέθηκες εδώ. και τότε . Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. μονολόγησε. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. ""Ω. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι. Κι εκείνος. Στο μεταξύ. παιδί μου. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. Πες μου. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι. ο Γεώργιος.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία. Ο κυρ-Δημήτρης . υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη.

'Αλλά πες μου. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. γιατί έβγαλα το δόντι μου. που το χτίζει. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. μετά τη θεία λειτουργία. Ούτε κι εγώ ξέρω. πέρασε μία ταλαιπωρία. πως τα περνάς εδώ. Αποδεικνύουν. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. Παππούλη μου. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. …. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του. πως ήρθες. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. πήρε πρόσφορα. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα.9 Μαρτίου 1940. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. είπε με χαρά. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. πατέρα. Σήμερα δεν λειτούργησα. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. το πρωί. αγαπητέ μου. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. αλλά και θαυμασμό. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. μου λέει ο . Ημέρα Κυριακή. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. Εγώ είμαι. πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη.. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας.ρωτάει με πραότητα και στοργή. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. αλλά και με απορίες.

Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. Την Κυριακή. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης... . και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π. του λέει προφητικά ο γέροντας. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος.. του λέει. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. Παππούλη μου. . Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας.διοικητής. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. καλά. Και πράγματι. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. απάντησα εγώ. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα. όπου λειτούργησα και κήρυξα. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. όλα θα σκουληκιάσουν. Σκέπασέ το. Αν έσκαζαν. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. Μερικοί στρατιώτες. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα. το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας.. Τότε να ξέρεις πώς. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. να προσέρχονται οι στρατιώτες. αντί να έρθουν να λειτουργηθούν... ευλογημένε. και με βροχή. στις 30 Μαρτίου του '41. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής.

μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία. Μην τιμωρείς τον παπά. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ. ύστερα από πολλή περίσκεψη. έκανε μερικές προσπάθειες. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. Γιατί . Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. Κι εκείνος την άλλη μέρα. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό. παπα-Γιάννη. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι.. δεν μου λες. Εκατοντάδες. άνδρες. τον παπα-Γιάννη. Μην το κάνεις αυτό. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. . έκπληκτος. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. παιδιά. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. μας λυπάται αληθινά. έκλαιγε με παράπονο. βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι. Σεβασμιότατε. πήγε στην εκκλησία και. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. αλλά. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος. 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα. Μην τον καθαιρέσεις. σκέφτηκε.. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. γυναίκες. όπως ήταν μισοζαλισμένος. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. Σεβασμιότατε. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του. Δέσποτα. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα. ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. δεν τα έχω μετρήσει. Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". Πάγωσε απ’ το φόρο του.. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη"..0 επίσκοπος. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη.

Είσαι συγχωρημένος. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια. αναδημοσίευση από: http://www. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου.psathades. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία. συμφώνησε ο επίσκοπος. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. Καλά κάνεις. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. Πραγματικά. ήταν επίσης παπάς. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα.htm . Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου.gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων». που. έχουν ανάγκη οι ψυχές.