ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής.πήγε στο Σινά.» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος.. αλλά μου είπε να κοινωνήσω. πάτερ". Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979). ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος.. χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει.. Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα. επειδή. Ο διάβολος. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. από τη χαρά μου. και εξομολογήθηκε. και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. που δεν μπορούσα να την αντέξω. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. στην Πετρούπολη της Ρωσίας. αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω. και ομολογώ. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το . καιγόταν από τις προσευχές του. Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός". τι να έκαναν. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι. όπως του είπε. και του είπε: "Βλέπεις. Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι... έγινε μοναχός. για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου. όπου ήταν ο πνευματικός του. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). Εγώ. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας.. επειδή. Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες. ήταν πολύ ενάρετος. Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε. ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965).. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. έγινε άφαντος. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου". Κύριε. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα. είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. Πραγματικά.

μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. έμειναν άφωνοι. όπως είπε. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. στις 21 'Απριλίου1991. Ποίος θα την έπαιρνε. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. όσοι θα το μάθαιναν. για να πάρουν όλοι. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . Πείστηκε ο ίδιος. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. που κρατούσε το άγιο ποτήριο. μετά τη μεγάλη είσοδο. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. "Επισκέφθηκα την πόλη". αλλά το διέδωσε και σε άλλους. γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. δύναμη και χαρά.

έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. σαν μάρτυρας μεν. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι. Το άλειψαν με μύρα. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει.. πήρε Το ραβδί του. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. 'Έτσι κι έγινε. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. Γιατί. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. Έπειτα. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν. Άνοιξαν τη θήκη. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. οι κατηχούμενοι προέλθετε». όταν τελείται η θεία λειτουργία. και. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. αφού τον ασπάστηκαν. αθέτησε την υπακοή. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. εξουσία «του δεσμείν και λύειν». Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες.ο. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό.μάρτυρα μοναχού. στάθηκαν και .κ. καθώς γνωρίζεις. Πήγαν στο ναό. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. κ. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα.

Μία μέρα. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. Κι εσύ". δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. όταν γινόταν θεία λειτουργία. παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. ». Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη.προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". Εσύ πάλι". έβλεπε συνεχώς οπτασίες. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει. έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. που πλησίαζε για να μεταλάβει. που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. τον έπιασε απ' Το χέρι. αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). έλεγε σε κάποιον άλλο. ο Πιαμμωνάς.. Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη. ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν.. για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. όταν λειτουργούσε. Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα. πολύ ταπεινός και ενάρετος. Από τότε. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . Αυτός. "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. παρατηρούσε έναν τρίτο. "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. Ένας άλλος πρεσβύτερος.

" Ο λειτουργός. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα. που του είπε: -Αβά. Ύστερα επανέλαβε την ευχή. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. εκείνος τότε ομολόγησε. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». Ο διάβολος. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. βλέποντας την ακακία του γέροντα. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. παιδιά μου. Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. ο Θεός θα τον σώσει. απάντησε ο όσιος. Όλοι. αγωγός της χάριτος . Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. Και ο Θεός. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά.καθαγιασμού. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. για χάρη του. άνθρωπε. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. έριξε μία μάτια στο διάκονο. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. παιδί μου. αλλά δεν είδε την οπτασία. θέλησε να τον πειράξει.

Αντίθετα. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. καίγονταν. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. είναι πονηροί και άδικοι. 'Ο αναχωρητής. μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. είναι αγνοί και καθαροί.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. . Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. δεν του άνοιξε. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. δίκαιοι και σπλαχνικοί. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. αν και διψούσε. φθονεροί και άπληστοι. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα. 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. αλλά καταδικάζονται. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. δίσταζε να πιει. Αυτοί.

κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. μου απαντά ο αββάς. Θα λειτουργούσε πια. Τι έκανες. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα. ενώ πόρνευε. Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη. Πιστεύω.«Μη παίζετε εν ου. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. για να συμβεί αυτό. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. φρόντισε να διορθωθείς. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. επειδή. απάντησε εκείνος. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. Σίγουρα . σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. Κάθισε λίγο στην άκρη. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. Όχι. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. λειτουργούσε. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα.

τι του ζήτησε. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. -Ναι. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως. και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες. Πραγματικά. επειδή λύπησες τον αδελφό. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. Οι κακότροπες ασκήτριες . στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη. Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες. άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα. είναι αληθινά. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. τον ρωτάει ο επίσκοπος. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. απάντησε ο πρεσβύτερος. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. Αντίθετα. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. στεναγμούς.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι. μετανόησαν με δάκρυα. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες.

τι είχαν ανάγκη. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους.έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους . καθημερινά ειρωνεύονταν.ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. Αυτές όμως. . τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. όπως συνηθιζόταν τότε. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. και δυστυχώς. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. . 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. από νέος ακόμα. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. Εκεί. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία. κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής.

για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. δεν είσαι άξιος ελέους. κατέληξε ο Κύριος. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571).τα σωθικά του. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. 'Εκεί. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί . Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει. Είδε τότε. με λύπησες πάρα πολύ. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου.έτσι του φάνηκε .. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. Πώς τόλμησες. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου.. τον έφεραν στο ναό του. αφού είσαι δικός μας. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. ο ένδοξος Ευγένιος. οι σύντροφοί του. που από νέος είχε κάνει. Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες. να μεταλάβεις το Χριστό. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. τον φοβέριζαν τα δαιμόνια. ήρθε σε έκσταση. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία. ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. Ευγένιε. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. στο χωριό Τραχιάδες. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης. αισθητά πια.

Τέλος. που. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. τον καταδίκασε σε θάνατο. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. Τέλος. μ' έλυνε και έφευγα. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου.. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. 85 ετών. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. αλλά τους αποστρεφόμουν. δεν λειτουργούσα εγώ. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. από καιρό κατάκοιτη. αφού κοινωνούσε το λαό. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. Την ίδια στιγμή. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. Μόλις την κοινώνησα. Πώς τολμούσες Εσύ. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. με τι καρδιά. Είχε επίσης τόση μνησικακία. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. αν μάλωνε με κάποια άλλη. μήπως σε καταπιεί η γη. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. . Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. με τι χείλη. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. με θεία παραχώρηση. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. απάντησε τότε εκείνος. μιαρέ. έχω φωτιά. δώστε μου νερό. που προσκυνούσες το διάολο. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της.. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία.

Εγώ. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. το στόμα της έμεινε ανοιχτό. απάντησε ο γέροντας. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. Το 1987. Ιάκωβος. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. μη στενοχωριέσαι. απάντησε Εκείνη. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". ο κανόνας δεν λύνεται. Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. της είπε εκείνος. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. Όχι γιαγιά.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. Κοινώνησε ανάξια.. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. 'Ιάκωβο. Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. πιθήκου η άλλων ζώων. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. Είναι φοβερή η μορφή τους. Αντίθετα. και του είπε την αιτία. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. . Μου έβαλε κανόνα ο π. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα. Παιδί μου. ο π. Γιατί δεν κοινωνάς. κι όταν πέθανε. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος.. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. δεν αισθάνθηκα να με καίει. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της.

Σήμερα που κοινώνησες. είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. και ύστερα τον κοινώνησα. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". απελευθέρωσε τους δούλους. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. Όταν γύρισα στο ναό. O . τον εξομολόγησα πρώτα. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. Μετά το θάνατο των γονιών του. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. Μπαίνοντας στο σπίτι. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. μπήκα τέλος στο δωμάτιό του. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. Εκεί. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. Αφού προσευχήθηκα. βλέπεις πώς αισθάνεσαι. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. όπου και βαπτίστηκε. Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος.

Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο.φωτιά φοβερή. μη φοβάστε. πήγε να τον συναντήσει. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. όπότε στο «Δόξα Πατρί. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. έ6λεπαν κάτι σαν . συνέβη και κάτι άλλο. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία. Όταν ολοκληρώθηκε. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν. και τους δυναμώνουν στην . ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία.). με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες.. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. φοβήθηκαν. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει". Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια.τελευταίος. οι πιστοί τα έχασαν. ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. Αλλά. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη. Έτσι. παιδιά μου. Στη συνέχεια.. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. Η φωτιά αυτή δεν καίει. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία.» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη. παράλληλα. Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα.

Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. . ρώτησε. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. Είναι ποτέ δυνατόν.πίστη". Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». Όπως λέει ο άγιος απόστολος. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. Συχνά επίσης. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας. «Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. Πολλές φορές. και αναχώρησε ωφελημένος. το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται».

σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. Αργότερα. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι.) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. Κάποτε. μετά τον' Απόστολο. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. Στο «Αλληλούια».. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. ». είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό. σε Μια θεία λειτουργία. Αμήν' Αμήν' Αμήν». Και ατό Ευαγγέλιο. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο... Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα. Στον 'Απόστολο. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου.. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους.δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. . όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά.

παιδί μου. Όταν." Αν όμως δεν είσαι. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη.. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. όπως το είχαν κατεβάσει. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής.. πάτερ. ξαναρώτησε ο άλλος. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή.. πάτερ. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. Αν είσαι ακόλαστος. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. αντίθετα. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα. μην πλησιάσεις. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο. μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. Νά. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. εις Κύριος. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση.». που ήταν απλοϊκός. Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ".. ο γέροντας 'Ισίδωρος. . 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης. -για μας όλους το λέει. φύγε…. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη.

είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν. Εμείς. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. . Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. τους ρώτησα. Ποιος είσαι συ. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. 'Έτρεξα να την εμποδίσω. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. κάτω στο βούρκο. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. μου αποκρίθηκαν. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. πατέρες. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. κι από που έρχεστε. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. ο ασκητής και . Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. μου απαντάει. τον ρωτάω. και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. Εγώ. είμαστε οι αμαρτωλοί. κατέληξε ο μοναχός.

Πέρασε ένας χρόνος. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. καθολική και αποστολική Εκκλησία. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό. Ανοίγει το ντουλάπι. καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο. ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. Αυτός είχε έναν υπάλληλο. Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. . αναφέρει ο όσιος. Ανάμεσα στις άλλες. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». Ο ορθόδοξος. Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. Παρατηρούσα με προσοχή". και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. στο χωριό Μάρδαρδος.

Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. απάντησε εκείνος. Ο επίσκοπος υπάκουσε. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. αλλά δεν είδα. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. ρώτησε ο πάπας. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. Είμαι αμαρτωλός. κι έχεις δίκιο. Αμέσως ο πάπας. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. "Αν θέλεις. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. δέσποτα. ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). Τι συμβαίνει. γιατί μας στενοχωρεί. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. Συγχώρεσέ με. τότε αρχίζω τη λειτουργία. όπως συνήθως. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. κάνεις τέτοιο πράγμα. τότε και ο πάπας και ο .κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. γέροντα. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. απάντησε ο επίσκοπος. Τη γνωρίζω.

. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα. κεκραγότα και λέγοντα». κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. Τότε ο γέροντας. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. κάθε φορά που λειτουργούσε. δοξολογούντα. γινόταν κάποτε. πάτερ. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος. . βοώντα. στην Αγία Κορυφή. .Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο. 'Άγιος. έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες.. Καλά σου λέει. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους. την ήμέρα της Πεντηκοστής. καθαρός και άγιος. ακούστηκε μια βοή. Ο γέροντας όμως. βλέποντας την επιμονή του διακόνου. ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος.. Ο αδελφός ήταν διάκονος. από οικονομία Θεού.επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. καλόγερε. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία. τn φωνή άδοντα. να τα παραδεχθείς.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. απάντησαν εκείνοι. Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Κάποτε όμως.». Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα.

ενώ ο όσιος. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. σήκωσε. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. ο πατρίκιος Φώτιος. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. σαν να σκιρτούσε από χαρά. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. . ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. ώστε. Το θαύμα αυτό. παραξενεύτηκε. δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. το δισκάριο ψηλά. της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα. συλλογίστηκε. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου.

. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει. Άραγε. Κάποτε ο π. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. Συμεών. άρχισε να τρίζει. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. στη μνήμη τού αγίου. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί. η φλόγα υψώθηκε. Την ίδια ώρα η λάρνακα. και ο μακάριος Ματθίας. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. Αφού κοινώνησε. συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει.αξιώθηκα. Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς. Αθανασία.. που περιείχε το λείψανο της οσίας. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο. Η λειτουργία άρχισε. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . ρώτησε κάποιον δίπλα του. και την έντυσαν σαν βασίλισσα. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. .Κάποια χρονιά. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. γέροντα. Κάθε φορά που λειτουργούσε. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε. γέμισε από άφατη κατάνυξη. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. παιδί μου..

έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. όταν άρχισε να προσκομίζει. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ. Να τι συμβαίνει. Τελειώνοντας την προσκομιδή. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. επέμενε ο Τούρκος. και οι δύο ήταν ευσεβείς. διευκρίνισε η νέα. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. τη ρωτούσε. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. στις 3 Μαΐου 1682. τι είναι αυτό που τρως. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. κι ευωδιάζει το στόμα σου. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη. και αργότερα. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. απαντούσε εκείνη. σκέπασε με . Κάτι συμβαίνει. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. πριν ανατείλει. Όσο ζώ. Τίποτα ιδιαίτερο. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-). Δεν μπορεί.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:.

ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. που σκέπαζε το λαό.τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. είπα. και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. Κάποτε. Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. όταν βγήκαν τα Άγια. Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. που παρηγορούσαν την ψυχή του. σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». προπορευόταν ένα φως. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. αρχαγγέλων. ο ταπεινός. και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. διηγείται ο ίδιος. το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. Επίσης. πλάι στην ωραία πύλη. Είχε μπει από τη δυτική πύλη. Μετά τον καθαγιασμό. Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. Τέλος. είδα τον Κύριο. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . όταν ύψωνε τα χέρια του. Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. χερουβείμ και σεραφείμ. Την ώρα της μεγάλης εισόδου. . το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους. είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό. Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. Κοιτάζω προς τα εκεί. Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων.

Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα.στο άγιο βήμα. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». κάλεσε τους συμβούλους του. δεν έπαυε. Κύριε». Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. Έξάλλου. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου. ακόμα και όταν λειτουργούσε. Άγιος. τον βρωμερό αμαρτωλό". διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. οικογενειάρχης. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. Αδελφέ. Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. «Ποίησον. Ιωάννης. Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. βλέπει την απλότητά μου. Ήταν έγγαμος. . Άγιος Ισχυρός. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. ο π. του είχε πει εμπιστευτικά. ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». σαν να βρίσκεται στον ουρανό. αλλά την καθαρή αλήθεια. δεν σου λέω δικαιολογίες. για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα.

Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα.» όσο πιο αργά μπορούσαν. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. δεν ξέρω τι να κάνω. Τελικά. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. για να μη γίνεται χασμωδία. αλλά δεν μπορώ. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. πάτερ. να λες την ευχή και να τελειώνεις. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. Πέφτω τότε στο έδαφος.. -Πώς θα γίνει αυτό. οπότε κάνω το τόλμημα. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα. την ευχή τη γνωρίζω. με πιάνει φόβος και τρόμος. όχι. Πάτερ Ιωάννη. Ύστερα σηκώνω τα μάτια. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. Ιωάννης. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». Αν έχουν χαθεί οι φλόγες. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Συγχώρεσέ μας. δέκα. Γιατί δεν μπορείς. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. Φορούσε . δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. απάντησε ο π. να σηκώνεσαι. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. κλαίω. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή.. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. Αν. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. Είναι εύκολο. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους.

Ύστερα συνήλθα από το όραμα.αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . τι σημείο μου έκανε ο Θεός. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. χωρίς διακοπή. αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. παιδιά μου. Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. διηγείται σεβαστή γυναίκα. Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. γιατί είχε μεγάλη πίστη. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. κυρίως μικρά παιδιά. Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. ένας άγιος των ήμερων μας. Το σχήμα. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. σε διάστημα μισού αιώνα. τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. σημεία τα έλεγε. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. είπε συγκινημένος και χαρούμενος. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. Κύριε. Όλα τα θαύματα. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. Μα κανένα αποτέλεσμα. Κάποτε. Εκείνη όμως τη μέρα. η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη". τα θεωρούσε φυσικά. σαν πρόσωπα αγγέλων. Αρκετοί ενορίτες του. H φήμη τού παπα-Νικόλα. κάθε φορά που το θυμόμουν. λειτουργούσε καθημερινά. Παραδόξως όμως. Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. παραμονή Χριστουγέννων. εν τη βασιλεία σου».

Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς.. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920. τού λέω. Στο «Μετά φόβου. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα. Άλλοτε πάλι.. να το κρατάει. της φωνάζει η γυναίκα. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. κι αν είχε ακούσει. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε. αλλά. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι. άκακος. Αφού κοινώνησε το μικρό. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. Πώς περπατάει στον αέρα. Δεν πατάει κάτω. απονήρευτος. ρώτησα τον π. μου λέει. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. Πρόσεξε! τι έπαθες.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά. στα . Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. . Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα. . Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. μειλίχιος και ταπεινός. Σώπα. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε.. απάντησε εκείνη εκστατική. ανήμερα τα Χριστούγεννα. Κύριλλο. Μετά τη μεγάλη είσοδο. Η Ιουλία.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη.τον βλέπω κι εγώ. χαμηλό και μισοσκότεινο. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. καθώς το κρατούσε. φώναξε άλλο παιδάκι. το έδωσε σε Μια κοπέλα. μικρό σαν κουβούκλιο. απλός. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο. την Ιουλία.

Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. Όταν έγινα ιερέας. σήκωνες τα πόδια σου. Την ώρα της θείας μεταλήψεως. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . δεν ξέρω τι έπαθα. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. σήκωνα τα πόδια μου. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος. Εκείνος όμως της είπε: Ω. αλλά δεν μίλησε. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. Μην αμφιβάλλεις. γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. δεν πατούσαν ατή γη. αργότερα μοναχή Σαλώμη. παιδί μου. μου είπε. φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα. την ώρα της μεγάλης εισόδου. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. βρίσκεται στον ουρανό. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. Ναι. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. Ακριβώς. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. Η Νίκη Κουτελαίνα. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. Όταν τα αποθέσει. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). Βρισκόσουν στον αέρα. Φοβήθηκε η γυναίκα. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς.

Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. Η μικρή Βενετία. δεν βιαζόταν. Όταν θα λειτουργούσε. και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα. Ήταν αυτό οικονομία Θεού. Κάποτε. φαινόταν εξαϋλωμένος. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος. που αργότερα έγινε μοναχή. Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. Δυναμώστε την πίστη σας". στην 'Ανάληψη της Αθήνας. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα.. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. Πόντιος στην καταγωγή. ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα. Όταν ιερουργούσε. Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις.. σε ώρα θείας λειτουργίας. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής.ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . αλλά να βαδίζει στον αέρα. Ιερώνυμος (1871-1957). Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959). πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα. ΑΡΧΙΜ. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο. Ήταν οι δαίμονες. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα.".

'Έμεινα ορφανός. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού. τον άγιο Γεώργιο. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. τον άγιο Νικόλαο. σε άλλη θεία λειτουργία.. γέροντα.. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου. Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς.. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". ώστε να τελέσουν μνημόσυνα.πολλά ονόματα. τον ρωτούσαν. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα. την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. του είπε. εξήγησε αργότερα. Είχαμε ουράνιους επισκέπτες". λειτουργίες και ελεημοσύνες. αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". μετά από κάποια μυσταγωγία. Ο ουράνιος διάκος . σε είδα. τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. Σε μίαν αγρυπνία. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. μπαίνοντας στο άγιο βήμα. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. Όταν συλλειτουργούσε με άγίους. "τον άγιο Μηνά. v ακουμπάει στο έδαφος.. είτε ζωντανών είτε νεκρών. απαντούσε εκείνος. Κάποτε ένας επισκέπτης. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του. σε μία νυχτερινή λειτουργία. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο.". Ορισμένα τα σημείωνε. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. την ώρα της μεγάλης εισόδου. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. Ο Χριστός είναι άξιος. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες. Έτσι. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. Άλλη φορά. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. . να λάμπεις δυνατά. έλεγε με απλότητα. έτρεμε το χέρι του.

Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του.Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. Μα δεν είδε κανέναν. τη μισή εκείνη ώρα. 'Εγώ πετάω. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. παιδί μου. τον ρωτούσε μετά την λειτουργία. Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ. Αθανάσιο το περιστατικό. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος. εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά. πάντα λειτουργούσε. και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. πά. λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα.. Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. Πα. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». σπασμένα ελληνικά του: . ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα.. Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ.Μ. Τι έβλεπες και Τι άκουγες. στον μικρό διάδρομο. αλλά μη λες πουθενά τίποτα". Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα..ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). πω. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει. και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα.Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. ο π.. εγώ λειτουργήσει. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο. συμβαίνουν. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. όταν λειτουργούσε. πω.. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . η Ε. ο παπα. Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ . ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968). ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε. γέροντα. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος. Την ώρα του χερουβικού.

Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι.και εμπειρίες. που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. για να θυμίζει το θαύμα. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. στην αίρεση του Μακεδονίου. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. Η γυναίκα του όμως. στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. Κάποτε. στη μεγάλη είσοδο. που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε. αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου. που χάθηκε σαν σκιά. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. αγίας. Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. Δεν κοινώνησε όμως. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του.) ζούσε κάποιος πλούσιος. Σαν ήρθε η σειρά της. άρχισα τον όρθρο. . και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή.

μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. Αφού τον πλήρωσε. που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους.Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά . άνθρωπος άσωτος. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς . σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. Ψάχνοντας. όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους». Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό.μπροστά στο άγιο βήμα. κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές. Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους. Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. Ο . Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. Ενώ έπαιζαν. Ο μάγος προσπάθησε.

Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. Τελικά. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ. κι αφού της έδωσε να φάει. το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. μερικά ξερά κλήματα. Αυτή που βλέπετε. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. της τόνισε.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. αλλά και μετά την κοίμησή του. και. Ύστερα ευλόγησε νερό. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. μετα6λήθηκε σε φοράδα. "το έπαθες. άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. εντυπωσιακό και παράδοξο. "Αυτό". γιατί έχετε μάτια άλόγων. όπως πλάστηκε. 'Ένα απ’ αυτά. ώριμα και γλυκά. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. έβγαλε φύλλα. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. Στις 16 Ιουνίου. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. Καθώς όμως έφευγε. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. εξήγησε εκείνος. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. 'Όσοι τα γεύονταν. ήταν γυναίκα μου. το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος. . είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη.Εσείς είστε άλογα. Τι κακό έκανε. αποκρίθηκε εκείνος. ημέρα της μνήμης του αγίου. δεν ξέρω πώς. τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία. την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. ένα χωράφι. απάντησε εκείνος. σαν άχρηστα. αλλά. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα.

Εκείνος τότε. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. πόλη της Κιλικίας. ησύχαζαν δύο στυλίτες. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του.σε όλους. Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. Ο αιρετικός. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. έστειλε με χαρά τη μερίδα. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. όπως τόσες άλλες. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε. θα γινόταν το θαύμα. όμως δεν μπορώ. άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. . Τώρα. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του.

ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. μετά από σαράντα μέρες. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. παιδί μου. Μην το λες αυτό. Ο όσιος. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. Εμείς οι σαράντα. και αμέσως . λαμπροί και αγγελόμορφοι. Κύριοί μου. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ». με τον φωτισμένο του νου. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. Εκείνος τον καλοδέχτηκε. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. του απάντησαν εκείνοι. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. και γύρισε στο σπίτι του.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. Μας έστειλε εκείνος. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. για όποιον τις ζητάει με πίστη. . ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. παιδί μου. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. γέροντα. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. τον ρώτησε. Θυμάσαι. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. Όχι. Ύστερα απ' αυτά. βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. δεν θα πήγαινε χαμένο. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. απάντησε Εκείνος. Νά. Έτσι κι έκανε. διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. χωρίς δισταγμό.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. που βλέπεις.έγινε καλά. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. χρήματα στους ιερείς. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο.ω του θαύματος! . με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες.

πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. εκεί. Τότε. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. ρώτησε ο επίσκοπος. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. Κατάπληκτη εκείνη. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. την Ούστισα. κάποιος. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. Έφαγα και δυνάμωσα. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. πάλευα με τ' άγρια κύματα. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. συμπατριώτης του αγίου. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα. οδηγήθηκε . άγιε δέσποτα. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. μες στο πέλαγος. . Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. που μου πρόσφερε ψωμί. που μνημονεύονται αυτήν. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. στην πόλη του Πόρτου. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της. που σου πρόσφερε ψωμί. έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. Για πολλή ώρα. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. Τέλος. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. εμφανίζεται μπροστά μου. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο.

δεν τολμάμε. κι εκείνος. αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. Τελικά. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. δικαιολογήθηκαν εκείνοι. Γνωρίζω τη σύνεσή του. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. παιδιά μου. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. Λύστε τον. ο όσιος τον νουθέτησε. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. Μετά το φαγητό. ο Γεώργιος. . σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του. Ήταν νόθος γιος πόρνης. Πραγματικά. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. Μην τον φοβάστε. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. τους καθησύχασε ο όσιος. άλλά σαν νεκραναστημένο. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. για την ανάπαυση της ψυχής του. που ονομάζονταν Λήθη. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. για να πάρουν την ευχή του. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. κατανυγμένος. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. με τους φρουρούς του. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. γιατί είναι δυνατός. κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. γέροντα.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. ζήτησε να μεταλάβει. Πέρασαν τέσσερα χρόνια.

Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. άλλά κατατρομαγμένο.Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. Κάποτε στα Φάρασα. Όταν όμως άρχισε η οικοδομή. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό. τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. πλησίασε τον τούρκο. Έτσι λοιπόν. Βλέποντας αυτό το θαύμα. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. Όταν τελείωσε η λειτουργία. άρχισε να τρέμει. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων. Πραγματικά. τον σήκωσε. Πραγματικά. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. αλλά δεν τα κατάφερε. Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. Κι ήταν τόσο μικρός. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. τη μέρα της Αναστάσεως. μα δεν μπορούσε. Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. αλλά να περπατάει στον αέρα. γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. Έκανε να φύγει. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». που σχετίζονται με τον όσιο. .

προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. Στην προσκομιδή.Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. Το 1843. Όταν όμως λειτουργούσε. φαινόταν. απαντούσε εκείνος. με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. που μνημόνευσες. Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων. Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. αισθάνομαι μεγάλη χαρά. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. την κατέγραψε. Εκεί. που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. για να κάνω σαρανταλείτουργο. ονόματα όλων" . έγραφε. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. δεν κουράζομαι. Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. μου έδωσαν αρκετά ονόματα. σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα. λίγο πριν την κοίμησή του. και πάλι βουτάει και σβήνει. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». Άγιε πνευματικέ. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». 'Αντίθετα. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. αλλά και στους νεκρούς. αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα.

Ο ιερέας. και τότε . τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. τον . του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι. Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. ""Ω. και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές. υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. Κι εκείνος. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι. Πώς βρέθηκες εδώ. παιδί μου. και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων. τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. Έτσι κι έγινε. με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. μα εκείνος αρνήθηκε.Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929)." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου.αυτό ήταν το όνομά του . Πες μου. το απόγευμα του Σαββάτου. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε. Ο κυρ-Δημήτρης . Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί. ο Γεώργιος. έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. Πλησιάζει πιο κοντά. "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη.τι χαρά! . και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. Στο μεταξύ. μονολόγησε. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. τη Σμύρνη. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. σε παρακαλώ. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία.

ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος.9 Μαρτίου 1940. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. πέρασε μία ταλαιπωρία. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του. πατέρα. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. Σήμερα δεν λειτούργησα. πως ήρθες. Αποδεικνύουν. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. που το χτίζει. μετά τη θεία λειτουργία.. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο. Ούτε κι εγώ ξέρω. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του. …. το πρωί. αγαπητέ μου. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. μου λέει ο . 'Αλλά πες μου. αλλά και με απορίες. είπε με χαρά. αλλά και θαυμασμό. πήρε πρόσφορα. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο. Ημέρα Κυριακή. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. Παππούλη μου.ρωτάει με πραότητα και στοργή. πως τα περνάς εδώ. Εγώ είμαι. γιατί έβγαλα το δόντι μου. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία.

Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. όπου λειτούργησα και κήρυξα. . Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα.. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού.. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. Τότε να ξέρεις πώς.. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία... Την Κυριακή. του λέει προφητικά ο γέροντας. Και πράγματι. όλα θα σκουληκιάσουν. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. Μερικοί στρατιώτες. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. του λέει. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. .διοικητής. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ. απάντησα εγώ. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. Σκέπασέ το. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. να προσέρχονται οι στρατιώτες. και με βροχή. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση.. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία. Αν έσκαζαν. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. αντί να έρθουν να λειτουργηθούν. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας. ευλογημένε. στις 30 Μαρτίου του '41. καλά. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. Παππούλη μου.

0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. Γιατί . Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. Σεβασμιότατε. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. άνδρες. Δέσποτα. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. μας λυπάται αληθινά. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. Κι εκείνος την άλλη μέρα. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. Εκατοντάδες.. βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό. έκπληκτος. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. τον παπα-Γιάννη. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. ύστερα από πολλή περίσκεψη. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό. . δεν μου λες. έκλαιγε με παράπονο. δεν τα έχω μετρήσει. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι. σκέφτηκε. όπως ήταν μισοζαλισμένος. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. Μην τιμωρείς τον παπά.. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. Πάγωσε απ’ το φόρο του. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. Μην το κάνεις αυτό. "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. Σεβασμιότατε. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. έκανε μερικές προσπάθειες. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. αλλά. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. γυναίκες.. παιδιά. παπα-Γιάννη. Μην τον καθαιρέσεις.0 επίσκοπος.. πήγε στην εκκλησία και. γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη".

ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. έχουν ανάγκη οι ψυχές.psathades. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων».το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία. Πραγματικά. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. που. ήταν επίσης παπάς. αναδημοσίευση από: http://www. Καλά κάνεις. γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα.htm . Είσαι συγχωρημένος. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω.gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. συμφώνησε ο επίσκοπος. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους.