ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε.. αλλά μου είπε να κοινωνήσω. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός".. Εγώ.. Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα. πάτερ". γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965). έγινε μοναχός. Πραγματικά. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979). "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα. πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος. καιγόταν από τις προσευχές του. χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει.... όπου ήταν ο πνευματικός του. ήταν πολύ ενάρετος. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου". Κύριε. για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει. και εξομολογήθηκε. που δεν μπορούσα να την αντέξω. στην Πετρούπολη της Ρωσίας. τι να έκαναν. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). έγινε άφαντος. Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες. Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι. και του είπε: "Βλέπεις. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. όπως του είπε.πήγε στο Σινά. από τη χαρά μου. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. επειδή. Ο διάβολος. και ομολογώ. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το . συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας. αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω. Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου..» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος. επειδή.

γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. δύναμη και χαρά. που κρατούσε το άγιο ποτήριο. Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. αλλά το διέδωσε και σε άλλους. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα. όσοι θα το μάθαιναν. μετά τη μεγάλη είσοδο. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. στις 21 'Απριλίου1991. για να πάρουν όλοι. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς. όπως είπε. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. έμειναν άφωνοι. Ποίος θα την έπαιρνε. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. Πείστηκε ο ίδιος. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. "Επισκέφθηκα την πόλη". Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ. ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας.

έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι.ο. αφού τον ασπάστηκαν. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια.κ. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. και. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. οι κατηχούμενοι προέλθετε». Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. εξουσία «του δεσμείν και λύειν». Γιατί. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. αθέτησε την υπακοή. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος.. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. πήρε Το ραβδί του. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες. Πήγαν στο ναό. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. 'Έτσι κι έγινε. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει. καθώς γνωρίζεις. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα. στάθηκαν και . όταν τελείται η θεία λειτουργία. Έπειτα. κ. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. Άνοιξαν τη θήκη. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. Το άλειψαν με μύρα. σαν μάρτυρας μεν. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό.μάρτυρα μοναχού. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες.

δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. ο Πιαμμωνάς. "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. Αυτός. που πλησίαζε για να μεταλάβει. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". Εσύ πάλι". πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. Από τότε. τον έπιασε απ' Το χέρι.. είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν. όταν λειτουργούσε. Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. Ένας άλλος πρεσβύτερος. που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη. Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . όταν γινόταν θεία λειτουργία. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. πολύ ταπεινός και ενάρετος. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο.προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό. όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". Κι εσύ". για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει. Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος.. παρατηρούσε έναν τρίτο. ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. έλεγε σε κάποιον άλλο. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα. Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. Μία μέρα. που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. ». έβλεπε συνεχώς οπτασίες. αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος.

ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα. Και ο Θεός. βλέποντας την ακακία του γέροντα. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. θέλησε να τον πειράξει. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα. Όλοι. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο. αλλά δεν είδε την οπτασία. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». εκείνος τότε ομολόγησε. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. αγωγός της χάριτος . Ύστερα επανέλαβε την ευχή. Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. έριξε μία μάτια στο διάκονο. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. άνθρωπε. που του είπε: -Αβά. Ο διάβολος. παιδί μου. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα.καθαγιασμού. απάντησε ο όσιος. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. για χάρη του. πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε." Ο λειτουργός. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. ο Θεός θα τον σώσει. Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. παιδιά μου. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας.

Αντίθετα. δίσταζε να πιει. 'Ο αναχωρητής. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. . κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. δίκαιοι και σπλαχνικοί. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. είναι αγνοί και καθαροί. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία. κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . όσοι φαίνονται κατάμαυροι. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. είναι πονηροί και άδικοι. αλλά καταδικάζονται.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. Αυτοί. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. φθονεροί και άπληστοι. αν και διψούσε. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. δεν του άνοιξε. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. καίγονταν. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα.

«Μη παίζετε εν ου. για να συμβεί αυτό. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. μου απαντά ο αββάς. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. Τι έκανες. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. ενώ πόρνευε. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. Πιστεύω. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. Όχι. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. απάντησε εκείνος. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. Κάθισε λίγο στην άκρη. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. Θα λειτουργούσε πια. δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. λειτουργούσε. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. Σίγουρα . Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. φρόντισε να διορθωθείς. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. επειδή. λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει.

στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι. στεναγμούς. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. μετανόησαν με δάκρυα. Αντίθετα. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες. Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως.τι του ζήτησε. επειδή λύπησες τον αδελφό. ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη. Πραγματικά. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. τον ρωτάει ο επίσκοπος. Οι κακότροπες ασκήτριες . και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως. είναι αληθινά.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. -Ναι. απάντησε ο πρεσβύτερος. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί.

όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του.τι είχαν ανάγκη. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. . 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος. καθημερινά ειρωνεύονταν. .έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. Αυτές όμως. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. από νέος ακόμα. που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη. όπως συνηθιζόταν τότε. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής. και δυστυχώς. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους .ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. Εκεί.

ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί . Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά.έτσι του φάνηκε . να μεταλάβεις το Χριστό.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. που από νέος είχε κάνει. στο χωριό Τραχιάδες. για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. τον έφεραν στο ναό του. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου. 'Εκεί. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. ο ένδοξος Ευγένιος. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571). Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία. κατέληξε ο Κύριος. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει.τα σωθικά του. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες. αισθητά πια. Είδε τότε. δεν είσαι άξιος ελέους. Ευγένιε. ήρθε σε έκσταση. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. οι σύντροφοί του. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη.. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου. με λύπησες πάρα πολύ.. τον φοβέριζαν τα δαιμόνια. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. Πώς τόλμησες. αφού είσαι δικός μας. ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας.

Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. Τέλος. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. τον καταδίκασε σε θάνατο. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου. μήπως σε καταπιεί η γη. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. δώστε μου νερό. που. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. 85 ετών.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. απάντησε τότε εκείνος. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. Είχε επίσης τόση μνησικακία. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. μ' έλυνε και έφευγα. με θεία παραχώρηση. αν μάλωνε με κάποια άλλη. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία.. Τέλος. Πώς τολμούσες Εσύ. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του.. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. έχω φωτιά. με τι χείλη. αφού κοινωνούσε το λαό. Μόλις την κοινώνησα. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. αλλά τους αποστρεφόμουν. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. Την ίδια στιγμή. δεν λειτουργούσα εγώ. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. από καιρό κατάκοιτη. μιαρέ. . με τι καρδιά. που προσκυνούσες το διάολο. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο.

. Όχι γιαγιά. Το 1987. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. ο κανόνας δεν λύνεται. Κοινώνησε ανάξια. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. της είπε εκείνος. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. το στόμα της έμεινε ανοιχτό. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. Αντίθετα. απάντησε ο γέροντας. απάντησε Εκείνη.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. πιθήκου η άλλων ζώων. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. 'Ιάκωβο. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. Μου έβαλε κανόνα ο π. Γιατί δεν κοινωνάς. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. μη στενοχωριέσαι.. . Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα. Παιδί μου. κι όταν πέθανε. δεν αισθάνθηκα να με καίει. μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. ο π. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα. η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. και του είπε την αιτία. Είναι φοβερή η μορφή τους. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της. Ιάκωβος. Εγώ.

που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. Μπαίνοντας στο σπίτι. Όταν γύρισα στο ναό. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. μπήκα τέλος στο δωμάτιό του. όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο.Σήμερα που κοινώνησες. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. Μετά το θάνατο των γονιών του. όπου και βαπτίστηκε. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. O . τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. και ύστερα τον κοινώνησα. βλέπεις πώς αισθάνεσαι. Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. τον εξομολόγησα πρώτα. είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. απελευθέρωσε τους δούλους. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. Εκεί. Αφού προσευχήθηκα. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο.

Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία.. Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια. Όταν ολοκληρώθηκε. έ6λεπαν κάτι σαν . Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. Αλλά. κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. Έτσι. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ.). φοβήθηκαν. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει". κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. μη φοβάστε. όπότε στο «Δόξα Πατρί. παιδιά μου. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. και τους δυναμώνουν στην . Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν.. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα. Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. Στη συνέχεια. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα. συνέβη και κάτι άλλο. ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος.τελευταίος.» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη. αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. οι πιστοί τα έχασαν. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας. πήγε να τον συναντήσει. Η φωτιά αυτή δεν καίει. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία. παράλληλα. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη. ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία.φωτιά φοβερή. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του.

Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. «Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. Είναι ποτέ δυνατόν. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. ρώτησε. Πολλές φορές. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας. τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. Συχνά επίσης. και αναχώρησε ωφελημένος.πίστη". να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. . Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά.

φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό.. Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. μετά τον' Απόστολο. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν.. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά. Στο «Αλληλούια». σε Μια θεία λειτουργία. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. .δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. Αμήν' Αμήν' Αμήν».. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. Και ατό Ευαγγέλιο. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. Αργότερα. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. Κάποτε. το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι. Στον 'Απόστολο.. είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά. ».) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του.

ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς. παιδί μου. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». αντίθετα. Όταν. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. μην πλησιάσεις." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου.. που ήταν απλοϊκός. μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης." Αν όμως δεν είσαι. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. ξαναρώτησε ο άλλος. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή.. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση.». και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». Νά. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. φύγε…. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν.. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. . 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος. πάτερ. πάτερ. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. Αν είσαι ακόλαστος. Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. όπως το είχαν κατεβάσει.. " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. εις Κύριος. -για μας όλους το λέει. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο. ο γέροντας 'Ισίδωρος. Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ". Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα.

Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. τον ρωτάω. ο ασκητής και . 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. είμαστε οι αμαρτωλοί. μου απαντάει. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. 'Έτρεξα να την εμποδίσω. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. μου αποκρίθηκαν. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ. αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. πατέρες. κατέληξε ο μοναχός. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. Ποιος είσαι συ. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. Εμείς. κι από που έρχεστε. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. κάτω στο βούρκο. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν. Εγώ. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. τους ρώτησα.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. . διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες.

"ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. στο χωριό Μάρδαρδος. σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. Ανάμεσα στις άλλες. Ο ορθόδοξος. καθολική και αποστολική Εκκλησία. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι. . καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. Παρατηρούσα με προσοχή". γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. αναφέρει ο όσιος. «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. Ανοίγει το ντουλάπι. Πέρασε ένας χρόνος. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». Αυτός είχε έναν υπάλληλο. ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό.

Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. αλλά δεν είδα. Τη γνωρίζω. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις.κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. κάνεις τέτοιο πράγμα. τότε και ο πάπας και ο . Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". τότε αρχίζω τη λειτουργία. Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. ρώτησε ο πάπας. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. Αμέσως ο πάπας. Συγχώρεσέ με. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. Ο επίσκοπος υπάκουσε. απάντησε εκείνος. όπως συνήθως. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. Είμαι αμαρτωλός. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. απάντησε ο επίσκοπος. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. δέσποτα. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. Τι συμβαίνει. γέροντα. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. γιατί μας στενοχωρεί. "Αν θέλεις. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. κι έχεις δίκιο. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος.

που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. από οικονομία Θεού. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. κάθε φορά που λειτουργούσε. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος. κεκραγότα και λέγοντα». Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. Ο γέροντας όμως. απάντησαν εκείνοι. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα. πάτερ. Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή.». να τα παραδεχθείς. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας. δοξολογούντα. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. καλόγερε.. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις. στην Αγία Κορυφή. . Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. Τότε ο γέροντας. Ο αδελφός ήταν διάκονος. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες. . βοώντα.επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. βλέποντας την επιμονή του διακόνου. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. γινόταν κάποτε. . τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. τn φωνή άδοντα. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία. 'Άγιος. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. την ήμέρα της Πεντηκοστής. ακούστηκε μια βοή. καθαρός και άγιος. Κάποτε όμως. Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα. Καλά σου λέει. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα.. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα.

υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. σαν να σκιρτούσε από χαρά. ενώ ο όσιος. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. σήκωσε. Το θαύμα αυτό. το δισκάριο ψηλά. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. ώστε. Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». ο πατρίκιος Φώτιος. παραξενεύτηκε. συλλογίστηκε. γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα. Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. . Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι. ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν.

παιδί μου. και την έντυσαν σαν βασίλισσα. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. Κάθε φορά που λειτουργούσε.. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. γέμισε από άφατη κατάνυξη. η φλόγα υψώθηκε. άρχισε να τρίζει. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί.αξιώθηκα. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. γέροντα. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. . Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. και ο μακάριος Ματθίας. ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. Αφού κοινώνησε. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. Αθανασία. τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. ρώτησε κάποιον δίπλα του.. στη μνήμη τού αγίου. Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. Κάποτε ο π. Η λειτουργία άρχισε. συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει.Κάποια χρονιά. που περιείχε το λείψανο της οσίας. Άραγε. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. Συμεών. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια. Την ίδια ώρα η λάρνακα. . Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς.

Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. στις 3 Μαΐου 1682. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. και οι δύο ήταν ευσεβείς. Κάτι συμβαίνει. Όσο ζώ. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. Τελειώνοντας την προσκομιδή. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-). Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. τι είναι αυτό που τρως. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. επέμενε ο Τούρκος. σκέπασε με . Δεν μπορεί. και αργότερα. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. όταν άρχισε να προσκομίζει. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. Να τι συμβαίνει. απαντούσε εκείνη. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. πριν ανατείλει. Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. διευκρίνισε η νέα. κι ευωδιάζει το στόμα σου. τη ρωτούσε. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. Τίποτα ιδιαίτερο. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ. έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία.

από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. Μετά τον καθαγιασμό. ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. είπα. Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. διηγείται ο ίδιος. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. όταν βγήκαν τα Άγια. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. είδα τον Κύριο. είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. ο ταπεινός.τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. που παρηγορούσαν την ψυχή του. Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". Τέλος. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους. το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. όταν ύψωνε τα χέρια του. Είχε μπει από τη δυτική πύλη. και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. Κοιτάζω προς τα εκεί. σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. Επίσης. που σκέπαζε το λαό. Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. αρχαγγέλων. το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). . πλάι στην ωραία πύλη. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. Την ώρα της μεγάλης εισόδου. χερουβείμ και σεραφείμ. προπορευόταν ένα φως. Κάποτε.

Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. Ήταν έγγαμος. που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. αλλά την καθαρή αλήθεια. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. . στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. Κύριε». ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. τον βρωμερό αμαρτωλό". Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». οικογενειάρχης. κάλεσε τους συμβούλους του. του είχε πει εμπιστευτικά. Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. «Ποίησον. βλέπει την απλότητά μου. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. ο π. δεν έπαυε. Ιωάννης. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. δεν σου λέω δικαιολογίες. Έξάλλου. Άγιος. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου.στο άγιο βήμα. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. Άγιος Ισχυρός. Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. Αδελφέ. σαν να βρίσκεται στον ουρανό. και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. ακόμα και όταν λειτουργούσε. σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα.

-Πώς θα γίνει αυτό. δεν ξέρω τι να κάνω. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν.. Συγχώρεσέ μας. οπότε κάνω το τόλμημα. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. κλαίω. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. Πέφτω τότε στο έδαφος. την ευχή τη γνωρίζω. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. αλλά δεν μπορώ. όχι. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. με πιάνει φόβος και τρόμος. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. για να μη γίνεται χασμωδία. Τελικά. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. Ύστερα σηκώνω τα μάτια. Είναι εύκολο.» όσο πιο αργά μπορούσαν. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. απάντησε ο π. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. να λες την ευχή και να τελειώνεις. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. Γιατί δεν μπορείς. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα. να σηκώνεσαι. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. πάτερ. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. δέκα. Πάτερ Ιωάννη. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή. Αν. Φορούσε .. Ιωάννης. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα.

κυρίως μικρά παιδιά. Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. Μα κανένα αποτέλεσμα. Όλα τα θαύματα. ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). H φήμη τού παπα-Νικόλα. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. Εκείνη όμως τη μέρα.αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. σε διάστημα μισού αιώνα. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. ένας άγιος των ήμερων μας. Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. Αρκετοί ενορίτες του. παραμονή Χριστουγέννων. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. τι σημείο μου έκανε ο Θεός. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. χωρίς διακοπή. παιδιά μου. στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. Κάποτε. σημεία τα έλεγε. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. Κύριε. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. λειτουργούσε καθημερινά. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. τα θεωρούσε φυσικά. γιατί είχε μεγάλη πίστη. σαν πρόσωπα αγγέλων. ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . διηγείται σεβαστή γυναίκα. αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. είπε συγκινημένος και χαρούμενος. είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη". Το σχήμα. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". εν τη βασιλεία σου». Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. κάθε φορά που το θυμόμουν. Παραδόξως όμως. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα.

δεν έδωσε καθόλου προσοχή.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. την Ιουλία. καθώς το κρατούσε. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα. Η Ιουλία. στα . Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. Στο «Μετά φόβου.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα. Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά.. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920. αλλά. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. Κύριλλο. της φωνάζει η γυναίκα. Πρόσεξε! τι έπαθες. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο.. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. τού λέω. άκακος.τον βλέπω κι εγώ. απλός. να το κρατάει. . απάντησε εκείνη εκστατική. πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. φώναξε άλλο παιδάκι. χαμηλό και μισοσκότεινο.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός. Μετά τη μεγάλη είσοδο. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του. ανήμερα τα Χριστούγεννα. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. ρώτησα τον π. μειλίχιος και ταπεινός. μικρό σαν κουβούκλιο. μου λέει. το έδωσε σε Μια κοπέλα. Δεν πατάει κάτω. Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα. νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. κι αν είχε ακούσει. Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. απονήρευτος. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά. Άλλοτε πάλι. Πώς περπατάει στον αέρα. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε. Αφού κοινώνησε το μικρό. Σώπα. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης.. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε. .

έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. την ώρα της μεγάλης εισόδου. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. Φοβήθηκε η γυναίκα. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα. Όταν τα αποθέσει. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. δεν πατούσαν ατή γη. φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. σήκωνες τα πόδια σου. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. Εκείνος όμως της είπε: Ω. βρίσκεται στον ουρανό. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. αλλά δεν μίλησε. Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. αργότερα μοναχή Σαλώμη. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). Ακριβώς. Η Νίκη Κουτελαίνα. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. σήκωνα τα πόδια μου. είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. Την ώρα της θείας μεταλήψεως. παιδί μου. δεν ξέρω τι έπαθα. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. Ναι. Όταν έγινα ιερέας. Βρισκόσουν στον αέρα. Μην αμφιβάλλεις. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. μου είπε. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις .

Ήταν οι δαίμονες. αλλά να βαδίζει στον αέρα. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . Η μικρή Βενετία. Ήταν αυτό οικονομία Θεού. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. σε ώρα θείας λειτουργίας.". Όταν ιερουργούσε.ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο. φαινόταν εξαϋλωμένος. συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. στην 'Ανάληψη της Αθήνας. ΑΡΧΙΜ. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα. Δυναμώστε την πίστη σας". για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. δεν βιαζόταν. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα. ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. Πόντιος στην καταγωγή. Όταν θα λειτουργούσε. τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη. Ιερώνυμος (1871-1957). και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία.. Κάποτε. και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα.. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959). που αργότερα έγινε μοναχή.

Όταν συλλειτουργούσε με άγίους. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες. Σε μίαν αγρυπνία. τον άγιο Γεώργιο. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο.. σε άλλη θεία λειτουργία.. μπαίνοντας στο άγιο βήμα. έτρεμε το χέρι του. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού. γέροντα. σε είδα. Έτσι. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. είτε ζωντανών είτε νεκρών. τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς. με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. να λάμπεις δυνατά. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. του είπε. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. Κάποτε ένας επισκέπτης. Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω.. να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. μετά από κάποια μυσταγωγία. v ακουμπάει στο έδαφος.. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. "τον άγιο Μηνά. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου. σε μία νυχτερινή λειτουργία. στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. Είχαμε ουράνιους επισκέπτες". Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας. . τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα. τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. την ώρα της μεγάλης εισόδου. Ο Χριστός είναι άξιος. Ο ουράνιος διάκος . Ορισμένα τα σημείωνε. τον άγιο Νικόλαο. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος".πολλά ονόματα.". την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. τον ρωτούσαν. λειτουργίες και ελεημοσύνες. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. Άλλη φορά.'Έμεινα ορφανός. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. απαντούσε εκείνος. εξήγησε αργότερα. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. έλεγε με απλότητα.

στον μικρό διάδρομο.ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). εγώ λειτουργήσει..Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. Πα. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα. πάντα λειτουργούσε. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί.Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. τον ρωτούσε μετά την λειτουργία.. Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . πω. Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. τη μισή εκείνη ώρα. πω. ο παπα. ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. σπασμένα ελληνικά του: . έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. αλλά μη λες πουθενά τίποτα". λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα. Τι έβλεπες και Τι άκουγες. παιδί μου. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. Την ώρα του χερουβικού. ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968). Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει.. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο.Μ. ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου. Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του. Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ . Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. 'Εγώ πετάω. Αθανάσιο το περιστατικό. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει. όταν λειτουργούσε. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα. Μα δεν είδε κανέναν. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό.. πά. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος. Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. γέροντα.. και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». συμβαίνουν. η Ε. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ. ο π. εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά.

είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". Δεν κοινώνησε όμως. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. για να θυμίζει το θαύμα. άρχισα τον όρθρο. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. . που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή. ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα.και εμπειρίες. Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων. αγίας. Κάποτε. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. στην αίρεση του Μακεδονίου. στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. που χάθηκε σαν σκιά. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου. στη μεγάλη είσοδο. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε. Σαν ήρθε η σειρά της. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. Η γυναίκα του όμως. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας.) ζούσε κάποιος πλούσιος. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη.

Ο μάγος προσπάθησε. σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. Αφού τον πλήρωσε. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση.μπροστά στο άγιο βήμα. αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. Ο . υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. Ψάχνοντας. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς . Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους. 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. Ενώ έπαιζαν. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους». τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία. που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά . συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει.Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος. κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς. άνθρωπος άσωτος.

αλλά. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. της τόνισε. τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . "το έπαθες. 'Ένα απ’ αυτά. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. Τι κακό έκανε. δεν ξέρω πώς. που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. και. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. σαν άχρηστα. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . ένα χωράφι. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. ώριμα και γλυκά. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα. αλλά και μετά την κοίμησή του. απάντησε εκείνος. 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. όπως πλάστηκε. Καθώς όμως έφευγε. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε.Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. μερικά ξερά κλήματα. Αυτή που βλέπετε. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής. μετα6λήθηκε σε φοράδα. αποκρίθηκε εκείνος. εντυπωσιακό και παράδοξο. Ύστερα ευλόγησε νερό. άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν.Εσείς είστε άλογα. Στις 16 Ιουνίου. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου. γιατί έχετε μάτια άλόγων. κι αφού της έδωσε να φάει. για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. Τελικά.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). "Αυτό". Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. εξήγησε εκείνος. ημέρα της μνήμης του αγίου. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. 'Όσοι τα γεύονταν. . την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. έβγαλε φύλλα. ήταν γυναίκα μου. τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ.

άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. . 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. έστειλε με χαρά τη μερίδα. όμως δεν μπορώ.σε όλους. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. ησύχαζαν δύο στυλίτες. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. Τώρα. Ο αιρετικός. όπως τόσες άλλες. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. θα γινόταν το θαύμα. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. Εκείνος τότε. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. πόλη της Κιλικίας. ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση.

Μην το λες αυτό. βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. τον ρώτησε. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. απάντησε Εκείνος. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες.έγινε καλά. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. Κύριοί μου. Όχι. Νά. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. Θυμάσαι. και γύρισε στο σπίτι του. παιδί μου. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. για όποιον τις ζητάει με πίστη. διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ». Ο όσιος.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. Ύστερα απ' αυτά. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. Εκείνος τον καλοδέχτηκε. του απάντησαν εκείνοι. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. Έτσι κι έκανε. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου. λαμπροί και αγγελόμορφοι. και αμέσως . γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. Μας έστειλε εκείνος. παιδί μου. Εμείς οι σαράντα. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. με τον φωτισμένο του νου. γέροντα. μετά από σαράντα μέρες. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. χρήματα στους ιερείς. .» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. δεν θα πήγαινε χαμένο.ω του θαύματος! . ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. που βλέπεις. χωρίς δισταγμό.

που μου πρόσφερε ψωμί. Για πολλή ώρα. Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. στην πόλη του Πόρτου. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. κάποιος. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. μες στο πέλαγος. Κατάπληκτη εκείνη. . έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. άγιε δέσποτα. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. συμπατριώτης του αγίου. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. εκεί. εμφανίζεται μπροστά μου. που σου πρόσφερε ψωμί. ρώτησε ο επίσκοπος. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. Έφαγα και δυνάμωσα. Τέλος. την Ούστισα. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. πάλευα με τ' άγρια κύματα. οδηγήθηκε . που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. Τότε. που μνημονεύονται αυτήν.

κι εκείνος. . κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. ο Γεώργιος. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. για να πάρουν την ευχή του. που ονομάζονταν Λήθη. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. παιδιά μου. ζήτησε να μεταλάβει. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. Μην τον φοβάστε. Λύστε τον. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. Ήταν νόθος γιος πόρνης. τους καθησύχασε ο όσιος. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. γιατί είναι δυνατός. Πραγματικά. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. ο όσιος τον νουθέτησε. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. κατανυγμένος. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. γέροντα. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. Μετά το φαγητό. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. άλλά σαν νεκραναστημένο. Τελικά. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. με τους φρουρούς του. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. Γνωρίζω τη σύνεσή του. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. δεν τολμάμε. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. για την ανάπαυση της ψυχής του. δικαιολογήθηκαν εκείνοι.

Όταν όμως άρχισε η οικοδομή. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. Έτσι λοιπόν. Πραγματικά. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. Όταν τελείωσε η λειτουργία. Κι ήταν τόσο μικρός. αλλά να περπατάει στον αέρα. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. Κάποτε στα Φάρασα. είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση. Βλέποντας αυτό το θαύμα. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό.Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. μα δεν μπορούσε. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. αλλά δεν τα κατάφερε. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. πλησίασε τον τούρκο. που σχετίζονται με τον όσιο. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. Πραγματικά. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. άλλά κατατρομαγμένο. άρχισε να τρέμει. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. τη μέρα της Αναστάσεως. που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. τον σήκωσε. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . Έκανε να φύγει. . Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων.

Όταν όμως λειτουργούσε. ονόματα όλων" . αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. φαινόταν. λίγο πριν την κοίμησή του. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. απαντούσε εκείνος. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. Στην προσκομιδή. την κατέγραψε. έγραφε. Το 1843. Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων. αλλά και στους νεκρούς. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα. για να κάνω σαρανταλείτουργο. με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . και πάλι βουτάει και σβήνει. Άγιε πνευματικέ. προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. Εκεί. Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. μου έδωσαν αρκετά ονόματα. φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. που μνημόνευσες. δεν κουράζομαι. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. 'Αντίθετα.Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. αισθάνομαι μεγάλη χαρά. που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα.

ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. σε παρακαλώ. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές. υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. Κι εκείνος. Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. τον . ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα.αυτό ήταν το όνομά του . μα εκείνος αρνήθηκε. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. Πώς βρέθηκες εδώ." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι. Ο ιερέας. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία.Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929). και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί. και τότε . Ο κυρ-Δημήτρης . Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. μονολόγησε. παιδί μου. τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. Στο μεταξύ. τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα.τι χαρά! . Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. Πες μου. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου. το απόγευμα του Σαββάτου. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. τη Σμύρνη. Πλησιάζει πιο κοντά. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. ο Γεώργιος. ""Ω. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι. "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη. Έτσι κι έγινε. και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη.

Εγώ είμαι. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του..ρωτάει με πραότητα και στοργή. μου λέει ο . θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. μετά τη θεία λειτουργία. που το χτίζει. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. πέρασε μία ταλαιπωρία. αλλά και θαυμασμό. Αποδεικνύουν. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος.9 Μαρτίου 1940. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. πως τα περνάς εδώ. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. το πρωί. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. Σήμερα δεν λειτούργησα. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. Ημέρα Κυριακή. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας. αλλά και με απορίες. Ούτε κι εγώ ξέρω. είπε με χαρά. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. Παππούλη μου. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. 'Αλλά πες μου. αγαπητέ μου. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. γιατί έβγαλα το δόντι μου. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. πως ήρθες. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. πατέρα. …. πήρε πρόσφορα. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία.

ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. του λέει προφητικά ο γέροντας. Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία. Την Κυριακή. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. ευλογημένε. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. Τότε να ξέρεις πώς. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. . Παππούλη μου.διοικητής. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. Αν έσκαζαν. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. Μερικοί στρατιώτες. Και πράγματι. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ. καλά. στις 30 Μαρτίου του '41.. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι.. απάντησα εγώ. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π. να προσέρχονται οι στρατιώτες. το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο.. . γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. όλα θα σκουληκιάσουν. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. και με βροχή. Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή.. του λέει. Σκέπασέ το. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. αντί να έρθουν να λειτουργηθούν.. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. όπου λειτούργησα και κήρυξα..

Πάγωσε απ’ το φόρο του.. πήγε στην εκκλησία και. Εκατοντάδες. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα. μας λυπάται αληθινά. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη". αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. Γιατί . ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. δεν μου λες. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. έκανε μερικές προσπάθειες. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος. "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ. έκλαιγε με παράπονο. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. Μην τον καθαιρέσεις.0 επίσκοπος. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. άνδρες. δεν τα έχω μετρήσει. γυναίκες. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό. Δέσποτα. αλλά. Κι εκείνος την άλλη μέρα. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. ύστερα από πολλή περίσκεψη. παπα-Γιάννη. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία.. γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι. τον παπα-Γιάννη. Μην το κάνεις αυτό. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι.. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. σκέφτηκε. έκπληκτος. παιδιά. βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι. Σεβασμιότατε. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό.. . Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. Μην τιμωρείς τον παπά. όπως ήταν μισοζαλισμένος. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. Σεβασμιότατε.

Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. Πραγματικά. που. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων». Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους.psathades. αναδημοσίευση από: http://www. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα.gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. έχουν ανάγκη οι ψυχές. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου.htm . γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. Καλά κάνεις. συμφώνησε ο επίσκοπος. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. ήταν επίσης παπάς. Είσαι συγχωρημένος. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού.