ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

"και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. αλλά μου είπε να κοινωνήσω. Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες. και ομολογώ. Ο διάβολος. όπως του είπε. ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος. και του είπε: "Βλέπεις. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979). καιγόταν από τις προσευχές του. Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου. χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει. έγινε άφαντος... Πραγματικά. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. Εγώ. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. και εξομολογήθηκε.. επειδή. Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός". Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει. Κύριε. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το . ήταν πολύ ενάρετος. για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω.. τι να έκαναν. έγινε μοναχός. όπου ήταν ο πνευματικός του. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου". επειδή.. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας. από τη χαρά μου.» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος. και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του..πήγε στο Σινά. πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή. πάτερ".. στην Πετρούπολη της Ρωσίας. ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965). που δεν μπορούσα να την αντέξω. Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε. γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα.

όπως είπε. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. που κρατούσε το άγιο ποτήριο. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. για να πάρουν όλοι. Πείστηκε ο ίδιος. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. αλλά το διέδωσε και σε άλλους. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. "Επισκέφθηκα την πόλη". στις 21 'Απριλίου1991. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. Ποίος θα την έπαιρνε. όσοι θα το μάθαιναν. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. έμειναν άφωνοι. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. μετά τη μεγάλη είσοδο. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . δύναμη και χαρά. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ.

Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. στάθηκαν και . έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι.. 'Έτσι κι έγινε. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. σαν μάρτυρας μεν. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. Άνοιξαν τη θήκη. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. και. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. οι κατηχούμενοι προέλθετε». όταν τελείται η θεία λειτουργία.κ. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. καθώς γνωρίζεις. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία.μάρτυρα μοναχού. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. Γιατί. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό. σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. εξουσία «του δεσμείν και λύειν». Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. πήρε Το ραβδί του. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος. Το άλειψαν με μύρα. Πήγαν στο ναό. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. κ. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα. αφού τον ασπάστηκαν. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα.ο. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. αθέτησε την υπακοή. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. Έπειτα.

Ένας άλλος πρεσβύτερος. αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. όταν γινόταν θεία λειτουργία. δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. ο Πιαμμωνάς.προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό. Εσύ πάλι". που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη. είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν. Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει. ». ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". έβλεπε συνεχώς οπτασίες. Αυτός. Κι εσύ". όταν λειτουργούσε. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". έλεγε σε κάποιον άλλο. πολύ ταπεινός και ενάρετος. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. Μία μέρα. έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". τον έπιασε απ' Το χέρι. "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. Από τότε. Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα.. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη.. Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . παρατηρούσε έναν τρίτο. που πλησίαζε για να μεταλάβει.

Ύστερα επανέλαβε την ευχή. Και ο Θεός. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. αλλά δεν είδε την οπτασία. Ο διάβολος. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. βλέποντας την ακακία του γέροντα. παιδί μου. Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι. που του είπε: -Αβά. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα. εκείνος τότε ομολόγησε. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. απάντησε ο όσιος. Όλοι. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. έριξε μία μάτια στο διάκονο. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. ο Θεός θα τον σώσει. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». θέλησε να τον πειράξει. παιδιά μου. αγωγός της χάριτος . πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. για χάρη του.καθαγιασμού. άνθρωπε. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος." Ο λειτουργός. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα.

Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. Αυτοί.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. είναι πονηροί και άδικοι. μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. αν και διψούσε. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. δίκαιοι και σπλαχνικοί. κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. καίγονταν. γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. . 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. είναι αγνοί και καθαροί. δίσταζε να πιει. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. Αντίθετα. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο. 'Ο αναχωρητής. φθονεροί και άπληστοι. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. αλλά καταδικάζονται. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. δεν του άνοιξε.

Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. Σίγουρα . Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. λειτουργούσε. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. φρόντισε να διορθωθείς. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα. δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. για να συμβεί αυτό. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη. Θα λειτουργούσε πια.«Μη παίζετε εν ου. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. μου απαντά ο αββάς. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. απάντησε εκείνος. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. Κάθισε λίγο στην άκρη. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. Πιστεύω. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. επειδή. Τι έκανες. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. Όχι. ενώ πόρνευε.

Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες. ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. μετανόησαν με δάκρυα. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. τον ρωτάει ο επίσκοπος. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος. -Ναι. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. είναι αληθινά. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. επειδή λύπησες τον αδελφό. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. Οι κακότροπες ασκήτριες . Αντίθετα. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες. άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. Πραγματικά. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες.τι του ζήτησε. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί. απάντησε ο πρεσβύτερος." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. στεναγμούς. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια.

και δυστυχώς. . κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. Εκεί. . από νέος ακόμα. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους . καθημερινά ειρωνεύονταν. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων. Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός.έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. Αυτές όμως. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο.ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. όπως συνηθιζόταν τότε. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα.τι είχαν ανάγκη.

που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου. 'Εκεί. στο χωριό Τραχιάδες.έτσι του φάνηκε . να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . τον φοβέριζαν τα δαιμόνια. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει.. αφού είσαι δικός μας. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. κατέληξε ο Κύριος. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. Ευγένιε.. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί . Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες. Πώς τόλμησες. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία. αισθητά πια. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. τον έφεραν στο ναό του.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. με λύπησες πάρα πολύ. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. να μεταλάβεις το Χριστό. ο ένδοξος Ευγένιος. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης. οι σύντροφοί του. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. δεν είσαι άξιος ελέους. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. Είδε τότε. που από νέος είχε κάνει. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε. ήρθε σε έκσταση. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571). αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις.τα σωθικά του.

όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. αν μάλωνε με κάποια άλλη. τον καταδίκασε σε θάνατο.. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. Μόλις την κοινώνησα. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε. αλλά τους αποστρεφόμουν. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. Πώς τολμούσες Εσύ. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. Τέλος. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. 85 ετών. που. από καιρό κατάκοιτη. . όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. μήπως σε καταπιεί η γη. με θεία παραχώρηση. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές.. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. δεν λειτουργούσα εγώ. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. που προσκυνούσες το διάολο. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. αφού κοινωνούσε το λαό. δώστε μου νερό. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. με τι καρδιά. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. Την ίδια στιγμή. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του. έχω φωτιά.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. απάντησε τότε εκείνος. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. Τέλος. με τι χείλη. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. μιαρέ. μ' έλυνε και έφευγα. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. Είχε επίσης τόση μνησικακία.

Είναι φοβερή η μορφή τους.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. μη στενοχωριέσαι. ο κανόνας δεν λύνεται. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. και του είπε την αιτία.. μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. Παιδί μου. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. ο π. κι όταν πέθανε. Μου έβαλε κανόνα ο π.. Κοινώνησε ανάξια. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. Εγώ. Γιατί δεν κοινωνάς. απάντησε ο γέροντας. Αντίθετα. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. Το 1987. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. Όχι γιαγιά. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. Ιάκωβος. το στόμα της έμεινε ανοιχτό. Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. της είπε εκείνος. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. απάντησε Εκείνη. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. . Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. 'Ιάκωβο. δεν αισθάνθηκα να με καίει. πιθήκου η άλλων ζώων.

όπου και βαπτίστηκε. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. και ύστερα τον κοινώνησα. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. Μετά το θάνατο των γονιών του. Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. Αφού προσευχήθηκα. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. Μπαίνοντας στο σπίτι. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. O . όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου.Σήμερα που κοινώνησες. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. τον εξομολόγησα πρώτα. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. μπήκα τέλος στο δωμάτιό του. είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Όταν γύρισα στο ναό. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. απελευθέρωσε τους δούλους. Εκεί. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. βλέπεις πώς αισθάνεσαι.

κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει.. παράλληλα. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία. όπότε στο «Δόξα Πατρί. "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. συνέβη και κάτι άλλο. φοβήθηκαν. πήγε να τον συναντήσει.. ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. Αλλά. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. έ6λεπαν κάτι σαν . Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει". πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία.τελευταίος. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. μη φοβάστε. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. Η φωτιά αυτή δεν καίει. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ. Έτσι. Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. οι πιστοί τα έχασαν. Όταν ολοκληρώθηκε. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε.φωτιά φοβερή.). σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν. Στη συνέχεια. 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου.» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη. και τους δυναμώνουν στην . τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα. παιδιά μου.

Συχνά επίσης. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά. Είναι ποτέ δυνατόν. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. ρώτησε. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. και αναχώρησε ωφελημένος. «Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. . που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος.πίστη". Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. Πολλές φορές. Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά.

Κάποτε. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «.. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. Αμήν' Αμήν' Αμήν». που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο... Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα.. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. . Στο «Αλληλούια». μετά τον' Απόστολο. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. Και ατό Ευαγγέλιο. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο.) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι. που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. Στον 'Απόστολο. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. Αργότερα. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. σε Μια θεία λειτουργία.δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. ».

ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. όπως το είχαν κατεβάσει. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. αντίθετα. ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου.». μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου." Αν όμως δεν είσαι.. Όταν. φύγε…. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. μην πλησιάσεις. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. παιδί μου. Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. πάτερ. ξαναρώτησε ο άλλος. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο. που ήταν απλοϊκός. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. Αν είσαι ακόλαστος. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά.. -για μας όλους το λέει. Νά. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός.. ο γέροντας 'Ισίδωρος. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. πάτερ. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ". . Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα.. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. εις Κύριος.

μου αποκρίθηκαν.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. κατέληξε ο μοναχός. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). Ποιος είσαι συ. Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. . Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. μου απαντάει. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. είμαστε οι αμαρτωλοί. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ. Εμείς. πατέρες. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. ο ασκητής και . ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. τον ρωτάω. κάτω στο βούρκο. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. τους ρώτησα. Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. κι από που έρχεστε. διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. 'Έτρεξα να την εμποδίσω. Εγώ.

σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. . Παρατηρούσα με προσοχή". «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο. ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. στο χωριό Μάρδαρδος. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό. Ανάμεσα στις άλλες. καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . Ο ορθόδοξος. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτός είχε έναν υπάλληλο. "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. Ανοίγει το ντουλάπι. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. Πέρασε ένας χρόνος. καθολική και αποστολική Εκκλησία. Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. αναφέρει ο όσιος.

Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". Είμαι αμαρτωλός. αλλά δεν είδα. Τη γνωρίζω. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. Αμέσως ο πάπας. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. "Αν θέλεις. απάντησε εκείνος. τότε και ο πάπας και ο . ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. ρώτησε ο πάπας. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. γιατί μας στενοχωρεί. κι έχεις δίκιο. Ο επίσκοπος υπάκουσε. τότε αρχίζω τη λειτουργία. όπως συνήθως. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος. Συγχώρεσέ με. γέροντα. απάντησε ο επίσκοπος. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. κάνεις τέτοιο πράγμα.κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. Τι συμβαίνει. η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. δέσποτα.

γινόταν κάποτε. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. Ο αδελφός ήταν διάκονος.. Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες. να τα παραδεχθείς. δοξολογούντα. καθαρός και άγιος. καλόγερε. Καλά σου λέει. Ο γέροντας όμως. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα.». Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα. Τότε ο γέροντας. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. . έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους. 'Άγιος. από οικονομία Θεού. κάθε φορά που λειτουργούσε. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις. απάντησαν εκείνοι. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά.επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. τn φωνή άδοντα. πάτερ.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. κεκραγότα και λέγοντα».. . Κάποτε όμως. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. βοώντα. ακούστηκε μια βοή. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. . που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. την ήμέρα της Πεντηκοστής. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας. Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. βλέποντας την επιμονή του διακόνου. στην Αγία Κορυφή. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε.

ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. παραξενεύτηκε. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. ώστε.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. συλλογίστηκε. καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. σαν να σκιρτούσε από χαρά. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα. το δισκάριο ψηλά. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. σήκωσε. Το θαύμα αυτό. ενώ ο όσιος. ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. . Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. ο πατρίκιος Φώτιος. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία.

. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. γέμισε από άφατη κατάνυξη. Συμεών. στη μνήμη τού αγίου. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε. παιδί μου. Αθανασία. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. η φλόγα υψώθηκε. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. Άραγε. που περιείχε το λείψανο της οσίας. . Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει. άρχισε να τρίζει. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία.. τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. Η λειτουργία άρχισε. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. Αφού κοινώνησε. ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή.αξιώθηκα. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο.Κάποια χρονιά. και την έντυσαν σαν βασίλισσα. Κάποτε ο π. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. Την ίδια ώρα η λάρνακα. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. ρώτησε κάποιον δίπλα του. Κάθε φορά που λειτουργούσε. και ο μακάριος Ματθίας. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο.. γέροντα.

όταν άρχισε να προσκομίζει. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. Να τι συμβαίνει. σκέπασε με . Τίποτα ιδιαίτερο. Όσο ζώ.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. κι ευωδιάζει το στόμα σου. όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. Δεν μπορεί. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. Κάτι συμβαίνει. απαντούσε εκείνη. και οι δύο ήταν ευσεβείς. Τελειώνοντας την προσκομιδή. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. και αργότερα. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. στις 3 Μαΐου 1682. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-). Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. διευκρίνισε η νέα. τη ρωτούσε. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. πριν ανατείλει. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. τι είναι αυτό που τρως. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ. επέμενε ο Τούρκος. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού.

και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. Επίσης. όταν βγήκαν τα Άγια. Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. Κοιτάζω προς τα εκεί. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. αρχαγγέλων. που παρηγορούσαν την ψυχή του. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών».τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. ο ταπεινός. το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. . Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. Τέλος. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. χερουβείμ και σεραφείμ. Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. που σκέπαζε το λαό. προπορευόταν ένα φως. Είχε μπει από τη δυτική πύλη. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». διηγείται ο ίδιος. και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. είπα. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). όταν ύψωνε τα χέρια του. Μετά τον καθαγιασμό. πλάι στην ωραία πύλη. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. Την ώρα της μεγάλης εισόδου. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . Κάποτε. Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. είδα τον Κύριο. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα.

και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. του είχε πει εμπιστευτικά. Έξάλλου. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. αλλά την καθαρή αλήθεια. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. οικογενειάρχης. σαν να βρίσκεται στον ουρανό. ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. . για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου. «Ποίησον. Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. κάλεσε τους συμβούλους του. ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. τον βρωμερό αμαρτωλό". σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. Ιωάννης. Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. δεν σου λέω δικαιολογίες. «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. δεν έπαυε. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». Αδελφέ. βλέπει την απλότητά μου. Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. Κύριε». Ήταν έγγαμος. που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης.στο άγιο βήμα. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. Άγιος Ισχυρός. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. Άγιος. και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. ο π. ακόμα και όταν λειτουργούσε.

Είναι εύκολο. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε. δεν ξέρω τι να κάνω. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. απάντησε ο π. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα. με πιάνει φόβος και τρόμος. -Πώς θα γίνει αυτό. αλλά δεν μπορώ. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. να σηκώνεσαι. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. την ευχή τη γνωρίζω. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». Ύστερα σηκώνω τα μάτια. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. Ιωάννης. κλαίω. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. να λες την ευχή και να τελειώνεις. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. Τελικά. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. Πάτερ Ιωάννη. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. όχι. Συγχώρεσέ μας.. οπότε κάνω το τόλμημα. Φορούσε . για να μη γίνεται χασμωδία. Πέφτω τότε στο έδαφος.. δέκα. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. πάτερ. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα.» όσο πιο αργά μπορούσαν. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. Αν. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. Γιατί δεν μπορείς.

γιατί είχε μεγάλη πίστη. Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. εν τη βασιλεία σου». Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. Αρκετοί ενορίτες του. Εκείνη όμως τη μέρα. Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. είπε συγκινημένος και χαρούμενος. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. κυρίως μικρά παιδιά. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. σαν πρόσωπα αγγέλων. Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. παραμονή Χριστουγέννων. στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. Το σχήμα.αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. τι σημείο μου έκανε ο Θεός. την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. τα θεωρούσε φυσικά. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. σε διάστημα μισού αιώνα. Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. ένας άγιος των ήμερων μας. Μα κανένα αποτέλεσμα. Κύριε. τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . H φήμη τού παπα-Νικόλα. έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. Κάποτε. Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. διηγείται σεβαστή γυναίκα. η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη". έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". κάθε φορά που το θυμόμουν. χωρίς διακοπή. λειτουργούσε καθημερινά. Όλα τα θαύματα. το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. παιδιά μου. ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. Παραδόξως όμως. σημεία τα έλεγε.

γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. . Δεν πατάει κάτω. Η Ιουλία. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης.. χαμηλό και μισοσκότεινο.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε. της φωνάζει η γυναίκα. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. απλός. φώναξε άλλο παιδάκι. ρώτησα τον π. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά. Αφού κοινώνησε το μικρό. Κύριλλο. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι. Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. Μετά τη μεγάλη είσοδο. πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. Πώς περπατάει στον αέρα. το έδωσε σε Μια κοπέλα. μειλίχιος και ταπεινός. Άλλοτε πάλι. άκακος. αλλά. . να το κρατάει. απάντησε εκείνη εκστατική. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε. απονήρευτος. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα. Στο «Μετά φόβου. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά. Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. στα . ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο. Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα. ανήμερα τα Χριστούγεννα..τον βλέπω κι εγώ. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους. την Ιουλία. Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. Σώπα. καθώς το κρατούσε. μου λέει. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. μικρό σαν κουβούκλιο.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός. τού λέω.. κι αν είχε ακούσει. Πρόσεξε! τι έπαθες. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920.

αλλά δεν μίλησε. βρίσκεται στον ουρανό. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. Ναι. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. Όταν τα αποθέσει. Ακριβώς. Η Νίκη Κουτελαίνα. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. δεν πατούσαν ατή γη. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. Την ώρα της θείας μεταλήψεως. μου είπε. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. Βρισκόσουν στον αέρα. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . δεν ξέρω τι έπαθα. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. σήκωνες τα πόδια σου. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. παιδί μου. την ώρα της μεγάλης εισόδου. γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. Όταν έγινα ιερέας. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. σήκωνα τα πόδια μου. Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. Εκείνος όμως της είπε: Ω. Φοβήθηκε η γυναίκα. αργότερα μοναχή Σαλώμη. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. Μην αμφιβάλλεις.

που αργότερα έγινε μοναχή. για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. δεν βιαζόταν. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος. Ήταν αυτό οικονομία Θεού. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα. Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα.ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959). ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. Ήταν οι δαίμονες. Όταν θα λειτουργούσε. Πόντιος στην καταγωγή. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. Δυναμώστε την πίστη σας". σε ώρα θείας λειτουργίας. Η μικρή Βενετία. ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Κάποτε. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο. Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. στην 'Ανάληψη της Αθήνας.. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . ΑΡΧΙΜ. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα. φαινόταν εξαϋλωμένος. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε.".. Ιερώνυμος (1871-1957). συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα. αλλά να βαδίζει στον αέρα. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση. Όταν ιερουργούσε. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής.

Ορισμένα τα σημείωνε. έλεγε με απλότητα. Σε μίαν αγρυπνία.'Έμεινα ορφανός. Έτσι. σε είδα. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. Ο Χριστός είναι άξιος. στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. . αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". σε άλλη θεία λειτουργία. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. εξήγησε αργότερα. τον άγιο Νικόλαο. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". Κάποτε ένας επισκέπτης. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. "τον άγιο Μηνά. του είπε. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. έτρεμε το χέρι του. Άλλη φορά.. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος.". μετά από κάποια μυσταγωγία. είτε ζωντανών είτε νεκρών. μπαίνοντας στο άγιο βήμα. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας.. απαντούσε εκείνος. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. v ακουμπάει στο έδαφος. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. Είχαμε ουράνιους επισκέπτες".. να λάμπεις δυνατά. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. Όταν συλλειτουργούσε με άγίους. Ο ουράνιος διάκος . λειτουργίες και ελεημοσύνες. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας.. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου. τον ρωτούσαν.πολλά ονόματα. γέροντα. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα. τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς. τον άγιο Γεώργιο. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο. σε μία νυχτερινή λειτουργία. την ώρα της μεγάλης εισόδου. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους.

αλλά μη λες πουθενά τίποτα". Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη.Μ. Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. εγώ λειτουργήσει. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. παιδί μου. τη μισή εκείνη ώρα. ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968). Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. στον μικρό διάδρομο. Μα δεν είδε κανέναν. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει. σπασμένα ελληνικά του: . 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. Αθανάσιο το περιστατικό. ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου.. 'Εγώ πετάω. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος. ο παπα. συμβαίνουν.Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. τον ρωτούσε μετά την λειτουργία.. πά. όταν λειτουργούσε. πάντα λειτουργούσε. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε.. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. Πα. Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα.ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος. πω. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο.. η Ε. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. Την ώρα του χερουβικού. πω. και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα. που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . γέροντα. Τι έβλεπες και Τι άκουγες.. λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ. και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα. Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ .Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). ο π. εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά.

Η γυναίκα του όμως. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. αγίας. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. στη μεγάλη είσοδο. αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. Σαν ήρθε η σειρά της. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου. στην αίρεση του Μακεδονίου. Δεν κοινώνησε όμως. Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου.) ζούσε κάποιος πλούσιος. για να θυμίζει το θαύμα. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη. που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. που χάθηκε σαν σκιά. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. άρχισα τον όρθρο. που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. Κάποτε. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο.και εμπειρίες. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. . Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων.

Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά . 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. Ο μάγος προσπάθησε. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς .μπροστά στο άγιο βήμα. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς.Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. Αφού τον πλήρωσε. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους». σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. άνθρωπος άσωτος. μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. Ο . Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. Ενώ έπαιζαν. Ψάχνοντας. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση.

είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα. μετα6λήθηκε σε φοράδα. 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. δεν ξέρω πώς. μερικά ξερά κλήματα. Ύστερα ευλόγησε νερό. "Αυτό".Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. έβγαλε φύλλα. που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. Στις 16 Ιουνίου. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς. όπως πλάστηκε. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . . Καθώς όμως έφευγε. Αυτή που βλέπετε. της τόνισε. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. αποκρίθηκε εκείνος. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. αλλά και μετά την κοίμησή του. 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . σαν άχρηστα. για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. γιατί έχετε μάτια άλόγων. και. 'Ένα απ’ αυτά. ένα χωράφι. απάντησε εκείνος.Εσείς είστε άλογα. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. Τελικά. ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής. τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. κι αφού της έδωσε να φάει. αλλά. άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. ημέρα της μνήμης του αγίου. εξήγησε εκείνος.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. ώριμα και γλυκά. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. Τι κακό έκανε. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. "το έπαθες. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . 'Όσοι τα γεύονταν. την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. ήταν γυναίκα μου. εντυπωσιακό και παράδοξο. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά.

Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. Εκείνος τότε. Τώρα. θα γινόταν το θαύμα. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. όμως δεν μπορώ. ησύχαζαν δύο στυλίτες. Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά.σε όλους. πόλη της Κιλικίας. Ο αιρετικός. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». όπως τόσες άλλες. . του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. έστειλε με χαρά τη μερίδα. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε.

γέροντα. παιδί μου. τον ρώτησε. Μην το λες αυτό. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. Έτσι κι έκανε. χρήματα στους ιερείς. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο. και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. λαμπροί και αγγελόμορφοι. . με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες. χωρίς δισταγμό.ω του θαύματος! . παιδί μου. Εκείνος τον καλοδέχτηκε. μετά από σαράντα μέρες. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ». και αμέσως . Θυμάσαι.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο.έγινε καλά.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. Νά. με τον φωτισμένο του νου. Εμείς οι σαράντα. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. Ο όσιος. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. που βλέπεις. Κύριοί μου. και γύρισε στο σπίτι του. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. Ύστερα απ' αυτά. Όχι. βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου. Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. Μας έστειλε εκείνος. ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. απάντησε Εκείνος. για όποιον τις ζητάει με πίστη. του απάντησαν εκείνοι. δεν θα πήγαινε χαμένο.

Τότε. κάποιος. που μνημονεύονται αυτήν. . Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. άγιε δέσποτα. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. εμφανίζεται μπροστά μου. Κατάπληκτη εκείνη. έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. πάλευα με τ' άγρια κύματα. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. Για πολλή ώρα. οδηγήθηκε . Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. συμπατριώτης του αγίου. που μου πρόσφερε ψωμί. Έφαγα και δυνάμωσα. Τέλος. για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. εκεί. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. στην πόλη του Πόρτου. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. την Ούστισα. μες στο πέλαγος. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. ρώτησε ο επίσκοπος.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. που σου πρόσφερε ψωμί. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη.

δικαιολογήθηκαν εκείνοι. που ονομάζονταν Λήθη. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. ο Γεώργιος. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. Τελικά. με τους φρουρούς του. . αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. Μετά το φαγητό. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. Ήταν νόθος γιος πόρνης. Μην τον φοβάστε. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. άλλά σαν νεκραναστημένο. ζήτησε να μεταλάβει. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. κι εκείνος. για να πάρουν την ευχή του. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. δεν τολμάμε. κατανυγμένος. γέροντα. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. για την ανάπαυση της ψυχής του. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. παιδιά μου. γιατί είναι δυνατός. Λύστε τον. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. ο όσιος τον νουθέτησε. τους καθησύχασε ο όσιος. Γνωρίζω τη σύνεσή του. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. Πραγματικά. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του.

. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. μα δεν μπορούσε. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. αλλά δεν τα κατάφερε.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. Όταν όμως άρχισε η οικοδομή. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων.Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. άλλά κατατρομαγμένο. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. Όταν τελείωσε η λειτουργία. Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. τη μέρα της Αναστάσεως. μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. πλησίασε τον τούρκο. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. άρχισε να τρέμει. Κι ήταν τόσο μικρός. Πραγματικά. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. Κάποτε στα Φάρασα. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. αλλά να περπατάει στον αέρα. Βλέποντας αυτό το θαύμα. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. που σχετίζονται με τον όσιο. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. Έκανε να φύγει. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). τον σήκωσε. Πραγματικά. που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. Έτσι λοιπόν. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό.

Στην προσκομιδή. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. μου έδωσαν αρκετά ονόματα. ονόματα όλων" . αισθάνομαι μεγάλη χαρά. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . για να κάνω σαρανταλείτουργο. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. την κατέγραψε. που μνημόνευσες. 'Αντίθετα. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. έγραφε. προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . Το 1843. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. λίγο πριν την κοίμησή του. Άγιε πνευματικέ. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία.Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. δεν κουράζομαι. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). Όταν όμως λειτουργούσε. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα. απαντούσε εκείνος. σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα. με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων. και πάλι βουτάει και σβήνει. μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. Εκεί. αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. αλλά και στους νεκρούς. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. φαινόταν.

Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. παιδί μου. σε παρακαλώ." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. Πες μου. τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε. Κι εκείνος. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. Πώς βρέθηκες εδώ. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. ""Ω. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. και τότε . μα εκείνος αρνήθηκε. που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι. Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία. ο Γεώργιος. του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι.αυτό ήταν το όνομά του .Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929). τη Σμύρνη.τι χαρά! . Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. Ο ιερέας. έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. Στο μεταξύ. Έτσι κι έγινε. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές. Πλησιάζει πιο κοντά. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη. με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". Ο κυρ-Δημήτρης . η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. μονολόγησε. το απόγευμα του Σαββάτου. και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. τον . Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί.

'Αλλά πες μου.ρωτάει με πραότητα και στοργή. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. αλλά και με απορίες. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. …. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο. αγαπητέ μου. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα. αλλά και θαυμασμό. είπε με χαρά. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. μου λέει ο .. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. μετά τη θεία λειτουργία. γιατί έβγαλα το δόντι μου.9 Μαρτίου 1940. το πρωί. πέρασε μία ταλαιπωρία. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. Σήμερα δεν λειτούργησα. Παππούλη μου. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. Ούτε κι εγώ ξέρω. πως τα περνάς εδώ. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. πήρε πρόσφορα.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. πως ήρθες. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. που το χτίζει. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. πατέρα. Εγώ είμαι. Ημέρα Κυριακή. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. Αποδεικνύουν. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο.

. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. να προσέρχονται οι στρατιώτες. στις 30 Μαρτίου του '41. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. απάντησα εγώ. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά. το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας. Την Κυριακή. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής. .. ευλογημένε. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν.. του λέει. όπου λειτούργησα και κήρυξα. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα.. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. Σκέπασέ το. Αν έσκαζαν. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. αντί να έρθουν να λειτουργηθούν. . και με βροχή. Παππούλη μου. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. του λέει προφητικά ο γέροντας. Μερικοί στρατιώτες. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π. Τότε να ξέρεις πώς. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία.διοικητής. όλα θα σκουληκιάσουν. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία. καλά. Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο.. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες.. Και πράγματι. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος.

το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. παιδιά. έκπληκτος. έκλαιγε με παράπονο. ύστερα από πολλή περίσκεψη. μας λυπάται αληθινά. Σεβασμιότατε. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. αλλά. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος. βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι.. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. Μην το κάνεις αυτό. .0 επίσκοπος. Κι εκείνος την άλλη μέρα. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία.. Μην τον καθαιρέσεις. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι. Πάγωσε απ’ το φόρο του. πήγε στην εκκλησία και. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών.. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. Γιατί . 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία.. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. Μην τιμωρείς τον παπά. όπως ήταν μισοζαλισμένος. γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. τον παπα-Γιάννη. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. παπα-Γιάννη. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. δεν μου λες. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. Δέσποτα.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. δεν τα έχω μετρήσει. Σεβασμιότατε. Εκατοντάδες. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη". ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. σκέφτηκε. γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. έκανε μερικές προσπάθειες. άνδρες. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. γυναίκες. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό.

Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων». Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. Είσαι συγχωρημένος. ήταν επίσης παπάς. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου.gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. Καλά κάνεις. συμφώνησε ο επίσκοπος.psathades. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. έχουν ανάγκη οι ψυχές. αναδημοσίευση από: http://www. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. που.htm . ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού. γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια. Πραγματικά.