Ο Παραδοσιακός Εβραϊκός Γάµος είναι ίδιος µε τον Χριστιανικό

ΕΒΡΑΪΚΟΣ ΓΑΜΟΣ

Το απόσπασµα που ακολουθεί συµπεριλαµβάνεται σ' ένα κείµενο που ονοµάζεται η ευχή, από την ακολουθία του γάµου: Ακολουθία του Γάµου… αναφέρει «Ευλόγησον αυτούς, Κύριε ο Θεός Ηµών, ως ευλόγησας τον Αβραάµ και την Σάρραν. Ευλόγησον αυτούς, Κύριε ο Θεός Ηµών, ως ευλόγησας τον Ισαάκ και την Ρεβέκκαν. Ευλόγησον αυτούς, Κύριε ο Θεός Ηµών, ως ευλόγησας τον Ιακώβ και πάντας τους πατριάρχας. Ευλόγησον αυτούς, Κύριε ο Θεός Ηµών, ως ευλόγησας τον Ιωσήφ και την Ασυνέθ. Ευλόγησον αυτούς, Κύριε ο Θεός Ηµών, ως ευλόγησας τον Ιωακείµ και την Άνναν. Ευλόγησον αυτούς, Κύριε ο Θεός Ηµών, ως ευλόγησας τον Ζαχαρίαν και Ελισάβετ. ∆ιαφύλαξον αυτούς, Κύριε ο Θεός ηµών, ως διεφύλαξας τον Νώε εν τη κιβωτώ. ∆ιαφύλαξον αυτούς, Κύριε ο Θεός ηµών, ως διεφύλαξας τον Ιωνάν εν τη κοιλία του κήτους ...;Μνηµόνευσον αυτών, Κύριε ο Θεός ηµών, ως εµνηµόνευσας του Ενώχ, του Σήµ, του Ηλία ...;». Και δεν νοµίζω να υπάρχει Έλληνας που να µην γνωρίζει τη φράση ξεφτίλα για την Ελληνίδα, «η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα» όχι να τον σέβεται, αλλά να τον φοβάται!!! ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ Αυτές είναι οι «ευχές», τις οποίες απευθύνει ο ορθόδοξος παπάς προς τους ορθόδοξους Έλληνες και Ελληνίδες (τι οξύµωρο!), όταν παντρεύονται. Σε τι διαφέρει άραγε από µια ευχή πού δίδεται σε µια συναγωγή; Ούτε ένα Ελληνικό όνοµα. Λές κι η Ελληνική φυλή δεν είχε ποτέ ένδοξους προγόνους, βασιλείς, ήρωες, φιλοσόφους, επιστήµονες και εκπολιτιστές. Ο Έλληνας δεν καλείται να µοιάσει στον Οδυσσέα, στον Λεωνίδα, ή στον Περικλή. Η Ελληνίδα δεν ευλογείται όπως ευλογήθηκε από τους Έλληνες θεούς η Ανδροµάχη, η Πηνελόπη, η Ασπασία. Λές και δεν υπήρξαµε ποτέ τέκνα του ∆ευκαλίωνος και της Πύρρας, παρά τυχάρπαστα γεννήµατα απολίτιστων νοµάδων. Λίγο πιο κάτω στην «Ακολουθία του Γάµου» πάντα,
1-2 

οι «ευχές» συνεχίζονται: «Και συ, Νύµφη, µεγαλύνθητι ως η Σάρρα [που την εκπόρνευε συστηµατικά ο σύζυγός της, Αβραάµ («Γένεσις» ιβ'11-20 και κ'1-1] και ευφράνθητι ως η Ρεβέκκα [που ο σύζυγός της, Ισαάκ, την παρέδωσε στον έρωτα του βασιλιά των Φιλισταίων («Γένεσις» κστ'6-10), ενώ η ίδια συνωµότησε εναντίον του συζύγου της και του γιού της Ησαΰ, ώστε να λάβει την ευχή των πρωτοτοκίων ο αγαπηµένος της γιος, ο Ιακώβ («Γένεσις» κζ')] και πληθύνθητι ως η Ραχήλ [που µοιραζόταν το κρεβάτι του συζύγου της µε την ίδια της την αδελφή και µερικές ακόµα δούλες («Γένεσις» κθ' κ.εξ.)] ευφραινοµένη τω ιδίω ανδρί».

2-2