The Wayback Machine - https://web.archive.org/web/20131015113520/http://www.scribd.com/doc/95253754/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-2001-2011-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%9F%CE%95%CE%A6%CE%95-2003-ZAX2011-%CE%98%CE%95%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91-%CE%9B%CE%A5%CE%A3%CE%95%CE%99%CE%A3-%CE%9C%CE%91%CE%B8-%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%A5%CE%9D%CE%A3%CE%97%CE%A3-%CE%96%CE%91%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%94%CE%97%CE%A3-%CE%9B%CE%91%CE%96%CE%91%CE%A1%CE%9F%CE%A3
P. 1
Πανελλαδικές (2001-2011) και ΟΕΦΕ (2003-ZAX2011) ΘΕΜΑΤΑ+ΛΥΣΕΙΣ_ΜΑθ.ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ

Πανελλαδικές (2001-2011) και ΟΕΦΕ (2003-ZAX2011) ΘΕΜΑΤΑ+ΛΥΣΕΙΣ_ΜΑθ.ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ

Ratings: 0|Reads: 696|Likes:

More info:

Published by: Γιαννης Δουβος on May 30, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
Free download as PDF, TXT or read online for free from Scribd

05/30/2013

pdf

text

original

ΘΕΜΑΤΑ & ΛΥΣΕΙΣ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
( 2001 – 2011 )

&

ΘΕΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΕΙΣ
Ο.Ε.Φ.Ε. ( 2003 – 2011 )


Επιμέλεια – Συρραφή Θεμάτων



Ζαχαριάδης Λάζαρος - Μαθηματικός




ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ


ΘΕΜΑΤΑ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ


ΑΠΟ 2001 ΕΩΣ 2011


ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ



ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΣΑΒΒΑΤΟ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2001
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)

ΘΕΜΑ 1o
A.1. ∆ίνονται οι µιγαδικοί αριθµοί z
1
, z
2
. Να αποδείξετε
ότι: ⎜z
1
⋅ z
2
⎜ = ⎜z
1
⎜ ⋅ ⎜z
2
⎜.
Μονάδες 7,5
Α.2. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας την ένδειξη Σωστό ή
Λάθος δίπλα στο γράµµα που αντιστοιχεί σε κάθε
πρόταση.
Για κάθε µιγαδικό αριθµό z ισχύει:
α. z z z
2
=
β. z z
2 2
=
γ. z - z =
δ. z z =
ε. z z i =
Μονάδες 5
Β.1. Αν i, 3 - 1 z και i 4 3 z
2 1
= + = να γράψετε στο τετράδιό
σας τους αριθµούς της Στήλης Α και δίπλα σε κάθε
αριθµό το γράµµα της Στήλης Β έτσι, ώστε να
προκύπτει ισότητα.

ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


Στήλη Α Στήλη Β
1. z z
2 1
⋅ α. 4
2. z
2
1

β. 2
3.
2
2
z
γ. 25
4.
1
z − δ. –5
5. z i
2
ε. –2
στ. 5
ζ. 10
Μονάδες 7,5
Β.2. Αν για το µιγαδικό αριθµό 1, z ισχύει z = να δείξετε
ότι
z
1
z = .
Μονάδες 5

ΘΕΜΑ 2ο
Έστω f µια πραγµατική συνάρτηση µε τύπο:

3 x ,
3 x
e - 1

3 x , αx
f(x) 3 - x
2





>


=

α. Αν η f είναι συνεχής, να αποδείξετε ότι α = –1/9.
Μονάδες 9

β. Να βρείτε την εξίσωση της εφαπτοµένης της γραφικής
παράστασης C
f
της συνάρτησης f στο σηµείο Α(4, f(4)).
Μονάδες 7

ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


γ. Να υπολογίσετε το εµβαδόν του χωρίου που
περικλείεται από τη γραφική παράσταση της
συνάρτησης f, τον άξονα x΄x και τις ευθείες x=1 και
x=2.
Μονάδες 9

ΘΕΜΑ 3ο
Για µια συνάρτηση f, που είναι παραγωγίσιµη στο σύνολο
των πραγµατικών αριθµών ΙR, ισχύει ότι:

f
3
(x) + β f
2
(x) + γ f(x) = x
3
– 2x
2
+ 6x –1 για κάθε x∈ ΙR,

όπου β, γ πραγµατικοί αριθµοί µε β
2
< 3γ.

α. Να δείξετε ότι η συνάρτηση f δεν έχει ακρότατα.
Μονάδες 10

β. Να δείξετε ότι η συνάρτηση f είναι γνησίως αύξουσα.
Μονάδες 8

γ. Να δείξετε ότι υπάρχει µοναδική ρίζα της εξίσωσης f(x) = 0 στο
ανοικτό διάστηµα (0,1).
Μονάδες 7

ΘΕΜΑ 4ο
Έστω µια πραγµατική συνάρτηση f, συνεχής στο σύνολο
των πραγµατικών αριθµών ΙR, για την οποία ισχύoυν οι
σχέσεις:
i) f(x) ≠ 0, για κάθε x∈ ΙR
ii) f(x) = , για κάθε x∈ ΙR. dt (xt) f t x 2 - 1
1
0
2 2

Έστω ακόµη g η συνάρτηση που ορίζεται από τον τύπο
x -
f(x)
1
g(x)
2
= , για κάθε x∈ ΙR.
ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


α. Να δείξετε ότι ισχύει (x) 2xf - ) x ( f
2
=

Μονάδες 10
β. Να δείξετε ότι η συνάρτηση g είναι σταθερή.
Μονάδες 4
γ. Να δείξετε ότι ο τύπος της συνάρτησης f είναι:

x 1
1
f(x)
2
+
=
.
Μονάδες 4
δ. Να βρείτε το όριο (x f(x) ηµ2x). lim
x ∞ + →
Μονάδες 7

Ο∆ΗΓΙΕΣ (για τους εξεταζόµενους)
1. Στο τετράδιο να γράψετε µόνο τα προκαταρκτικά
(ηµεροµηνία, κατεύθυνση, εξεταζόµενο µάθηµα). Τα
θέµατα να µην τα αντιγράψετε στο τετράδιο. Τα
σχήµατα που θα χρησιµοποιήσετε στο τετράδιο,
µπορούν να γίνουν και µε µολύβι.
2. Να γράψετε το ονοµατεπώνυµό σας στο πάνω µέρος των
φωτοαντιγράφων µόλις σας παραδοθούν. Καµιά άλλη
σηµείωση δεν επιτρέπεται να γράψετε.
Κατά την αποχώρησή σας να παραδώσετε µαζί µε το
τετράδιο και τα φωτοαντίγραφα, τα οποία και θα
καταστραφούν µετά το πέρας της εξέτασης.
3. Να απαντήσετε στο τετράδιό σας σε όλα τα θέµατα.
4. Κάθε λύση επιστηµονικά τεκµηριωµένη είναι αποδεκτή.
5. ∆ιάρκεια εξέτασης: Τρεις (3) ώρες µετά τη διανοµή των
φωτοαντιγράφων.
6. Χρόνος δυνατής αποχώρησης: Μία (1) ώρα µετά τη
διανοµή των φωτοαντιγράφων.

KΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ
ΤΕΛΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ
ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 30 ΜΑΪΟΥ 2002
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)

ΘΕΜΑ 1o
A. Έστω f µια συνεχής συνάρτηση σ' ένα διάστηµα [α, β].
Αν G είναι µια παράγουσα της f στο [α, β], τότε να
δείξετε ότι
.
β
α
) α ( G ) β ( G dt ) t ( f

− =
Μονάδες 12

Β.1. Έστω η συνάρτηση f(x) = ηµx. Να δείξετε ότι η f είναι
παραγωγίσιµη στο ΙR και ισχύει
f΄(x) = συνx .
Μονάδες 8

Β.2. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας την ένδειξη Σωστό ή
Λάθος δίπλα στο γράµµα που αντιστοιχεί σε κάθε
πρόταση.
α. Αν η συνάρτηση f είναι ορισµένη στο [α,β] και
συνεχής στο (α,β], τότε η f παίρνει πάντοτε στο
[α,β] µία µέγιστη τιµή.
Μονάδα 1

β. Κάθε συνάρτηση, που είναι 1-1 στο πεδίο ορισµού
της, είναι γνησίως µονότονη.
Μονάδα 1
ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


γ. Αν υπάρχει το όριο της συνάρτησης f στο x
0

και , 0 f(x)
x x
lim
0
=

τότε
. 0 f(x)
x x
lim
0
=


Μονάδα 1

δ. Αν η συνάρτηση f είναι παραγωγίσιµη στο ΙR , τότε
. dx ) x ( xf΄ ) x ( xf dx ) x ( f
∫ ∫
− =
Μονάδα 1

ε. Αν τότε f(x) > 0 κοντά στο x , 0 f(x)
x x
lim
0
>

0
.
Μονάδα 1

ΘΕΜΑ 2ο
Έστω z ένας µιγαδικός αριθµός και f(ν) = i
ν
z, ν ∈ IN*.

α. Να δείξετε ότι f(3) + f(8) + f(13) + f(18) = 0 .
Μονάδες 7

β. Αν ⏐z⏐= ρ και Arg(z) = θ, να δείξετε ότι

f(13) = ρ












+ +






+ θ
2
π
ηµ i θ
2
π
συν .
Μονάδες 8
γ. Αν ⏐z⏐= 2 και Arg(z) =
3
π
, να βρεθεί το εµβαδόν του
τριγώνου µε κορυφές τα σηµεία του µιγαδικού επιπέδου
που είναι εικόνες των µιγαδικών αριθµών 0, z και f(13).
Μονάδες 10

ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΘΕΜΑ 3ο
Έστω οι συναρτήσεις f, g µε πεδίο ορισµού το ΙR .
∆ίνεται ότι η συνάρτηση της σύνθεσης fog είναι 1-1.

α. Να δείξετε ότι η g είναι 1-1.
Μονάδες 7

β. Να δείξετε ότι η εξίσωση:
g(f(x) + x
3
- x) = g(f(x) + 2x -1) έχει ακριβώς δύο θετικές
και µία αρνητική ρίζα.
Μονάδες 18


ΘΕΜΑ 4ο
α. Έστω δύο συναρτήσεις h, g συνεχείς στο [α, β].
Να αποδείξετε ότι αν h(x) > g(x) για κάθε x ∈ [α, β], τότε
και .
β
α
β
α
dx ) x ( g dx ) x ( h
∫ ∫
>
Μονάδες 2
β. ∆ίνεται η παραγωγίσιµη στο ΙR συνάρτηση f, που
ικανοποιεί τις σχέσεις:
x ∈ ΙR και f(0) = 0 . , 1 x e ) x ( f
) x ( f
− = −


ι) Να εκφραστεί η f΄ ως συνάρτηση της f.
Μονάδες 5
ιι) Να δείξετε ότι , f΄(x) x f(x)
2
x
< < για κάθε x > 0.
Μονάδες 12

ιιι) Αν Ε είναι το εµβαδόν του χωρίου Ω που ορίζεται
από τη γραφική παράσταση της f, τις ευθείες x = 0,
x = 1 και τον άξονα x΄x, να δείξετε ότι
) 1 ( f
2
1
E
4
1
< < .

Μονάδες 6
ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 29 ΜΑΪΟΥ 2003
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ

ΘΕΜΑ 1o
A. Να αποδείξετε ότι, αν µία συνάρτηση f είναι
παραγωγίσιµη σ’ ένα σηµείο x
0
, τότε είναι και συνεχής
στο σηµείο αυτό.
Μονάδες 8

Β. Τι σηµαίνει γεωµετρικά το Θεώρηµα Μέσης Τιµής του
∆ιαφορικού Λογισµού;
Μονάδες 7

Γ. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας τη λέξη Σωστό ή Λάθος
δίπλα στο γράµµα που αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση.
α. Αν z ένας µιγαδικός αριθµός και
_
z ο συζυγής του,
τότε ισχύει z z z − = = .
Μονάδες 2

β. Έστω µία συνάρτηση f συνεχής σε ένα διάστηµα ∆
και δύο φορές παραγωγίσιµη στο εσωτερικό του ∆.
Αν f΄΄(x)>0 για κάθε εσωτερικό σηµείο x του ∆,
τότε η f είναι κυρτή στο ∆.
Μονάδες 2
ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


γ. Για κάθε συνάρτηση f, παραγωγίσιµη σε ένα
διάστηµα ∆, ισχύει
, c ∈ IR . c ) x ( f dx ) x ( ΄ f + =

Μονάδες 2

δ. Αν µια συνάρτηση f είναι κυρτή σε ένα διάστηµα
∆, τότε η εφαπτοµένη της γραφικής παράστασης
της f σε κάθε σηµείο του ∆ βρίσκεται «πάνω» από
τη γραφική της παράσταση.
Μονάδες 2

ε. Έστω µια συνάρτηση f ορισµένη σε ένα διάστηµα ∆
και x
0
ένα εσωτερικό σηµείο του ∆. Αν η f είναι
παραγωγίσιµη στο x
0
και f΄(x
0
)=0, τότε η f
παρουσιάζει υποχρεωτικά τοπικό ακρότατο στο x
0
.
Μονάδες 2

ΘΕΜΑ 2ο
∆ίνονται οι µιγαδικοί αριθµοί z=α+βi, όπου α,β∈IR
και w=3z –
_
z i +4, όπου
_
z είναι ο συζυγής του z.

α. Να αποδείξετε ότι Re(w)=3α–β+4
Ιm(w)=3β–α.
Μονάδες 6

β. Να αποδείξετε ότι, αν οι εικόνες του w στο µιγαδικό
επίπεδο κινούνται στην ευθεία µε εξίσωση y=x–12, τότε
οι εικόνες του z κινούνται στην ευθεία µε εξίσωση
y=x–2.
Μονάδες 9
ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


γ. Να βρείτε ποιος από τους µιγαδικούς αριθµούς z, οι
εικόνες των οποίων κινούνται στην ευθεία µε εξίσωση
y=x–2, έχει το ελάχιστο µέτρο.
Μονάδες 10

ΘΕΜΑ 3ο
Έστω η συνάρτηση f(x) = x
5
+x
3
+x .

α. Να µελετήσετε την f ως προς την µονοτονία και τα κοίλα
και να αποδείξετε ότι η f έχει αντίστροφη συνάρτηση.
Μονάδες 6

β. Να αποδείξετε ότι f(e
x
)≥f(1+x) για κάθε x∈IR.
Μονάδες 6

γ. Να αποδείξετε ότι η εφαπτοµένη της γραφικής
παράστασης της f στο σηµείο (0,0) είναι ο άξονας
συµµετρίας των γραφικών παραστάσεων της f και της
f
–1
.
Μονάδες 5

δ. Να υπολογίσετε το εµβαδόν του χωρίου που περικλείεται
από τη γραφική παράσταση της f
–1
, τον άξονα των x και
την ευθεία µε εξίσωση x=3.
Μονάδες 8

ΘΕΜΑ 4ο
Έστω µια συνάρτηση f συνεχής σ’ ένα διάστηµα [α,β] που
έχει συνεχή δεύτερη παράγωγο στο (α,β). Αν ισχύει
f(α) = f(β) = 0 και υπάρχουν αριθµοί γ∈(α,β), δ∈(α,β),
έτσι ώστε f(γ)· f(δ)<0, να αποδείξετε ότι:
ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


α. Υπάρχει µία τουλάχιστον ρίζα της εξίσωσης f(x)=0 στο
διάστηµα (α,β).
Μονάδες 8

β. Υπάρχουν σηµεία ξ
1
, ξ
2
∈ (α,β) τέτοια ώστε f΄΄(ξ
1
)<0
και f΄΄(ξ
2
)>0.
Μονάδες 9

γ. Υπάρχει ένα τουλάχιστον σηµείο καµπής της γραφικής
παράστασης της f.
Μονάδες 8

Ο∆ΗΓΙΕΣ (για τους εξεταζόµενους)

1. Στο τετράδιο να γράψετε µόνο τα προκαταρκτικά
(ηµεροµηνία, κατεύθυνση, εξεταζόµενο µάθηµα). Τα
θέµατα δεν θα τα αντιγράψετε στο τετράδιο.
2. Να γράψετε το ονοµατεπώνυµό σας στο πάνω µέρος των
φωτοαντιγράφων αµέσως µόλις σας παραδοθούν.
∆εν επιτρέπεται να γράψετε καµιά άλλη σηµείωση.
Κατά την αποχώρησή σας να παραδώσετε µαζί µε το
τετράδιο και τα φωτοαντίγραφα.
3. Να απαντήσετε στο τετράδιό σας σε όλα τα θέµατα.
4. Κάθε απάντηση επιστηµονικά τεκµηριωµένη είναι
αποδεκτή.
5. ∆ιάρκεια εξέτασης: Τρεις (3) ώρες µετά τη διανοµή των
φωτοαντιγράφων.
6. Χρόνος δυνατής αποχώρησης: Μετά την 10. 30΄ πρωινή.

KΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΤΕΛΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ

ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΤΡΙΤΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2003
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)

ΘΕΜΑ 1o
A. Έστω f µια συνάρτηση ορισµένη σε ένα διάστηµα ∆.
Αν F είναι µία παράγουσα της f στο ∆, να αποδείξετε
ότι:
α. όλες οι συναρτήσεις της µορφής
G(x) = c ) x ( F + , c ∈ ΙR
είναι παράγουσες της f στο ∆ και
β. κάθε άλλη παράγουσα G της f στο ∆ παίρνει τη
µορφή
G(x) = c ) x ( F + , c ∈ ΙR .
Μονάδες 10

Β. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας τη λέξη Σωστό ή Λάθος
δίπλα στο γράµµα που αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση.
α. Αν z
1
, z
2
είναι µιγαδικοί αριθµοί, τότε ισχύει
πάντα z z z z z z
2 1 2 1 2 1
+ ≤ + ≤ − .
Μονάδες 2

β. Έστω µία συνάρτηση f παραγωγίσιµη σ' ένα
διάστηµα (α, β), µε εξαίρεση ίσως ένα σηµείο του
x
0
, στο οποίο όµως η f είναι συνεχής.
Αν f ΄ (x) > 0 στο (α, x
0
) και f ΄ (x) < 0 στο
(x
0
, β), τότε το f (x
0
) είναι τοπικό ελάχιστο της f .
Μονάδες 2
ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


γ. Μία συνάρτηση f : Α → ΙR είναι συνάρτηση 1 1− ,
αν και µόνο αν για οποιαδήποτε x
1
, x
2
∈ A ισχύει
η συνεπαγωγή:
αν x
1
= x
2
, τότε f(x
1
) = f(x
2
) .
Μονάδες 2

δ. Αν f, g είναι δύο συναρτήσεις µε συνεχή πρώτη
παράγωγο, τότε ισχύει:

∫ ∫
− = ⋅ dx g(x) (x) ΄ f g(x) f(x) dx (x) ΄ g f(x) .
Μονάδες 2

Γ. Πότε µία ευθεία x = x
0
λέγεται κατακόρυφη ασύµπτωτη
της γραφικής παράστασης µιας συνάρτησης f ;
Μονάδες 7

ΘΕΜΑ 2ο
α. Να περιγράψετε γεωµετρικά το σύνολο (Σ) των εικόνων
των µιγαδικών αριθµών z που ικανοποιούν τις σχέσεις:
2 z = και Ιm (z) ≥ 0 .
Μονάδες 12

β. Να αποδείξετε ότι, αν η εικόνα του µιγαδικού αριθµού z
κινείται στο σύνολο (Σ), τότε η εικόνα του µιγαδικού
αριθµού
z
4
z
2
1
w






+ = κινείται σε ευθύγραµµο τµήµα
το οποίο βρίσκεται στον άξονα x΄x .
Μονάδες 13

ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΘΕΜΑ 3ο
∆ίνεται η συνάρτηση x 1 x f(x)
2
− + = .
α. Να αποδείξετε ότι 0 f(x) lim
x
=
∞ + →
.
Μονάδες 5
β. Να βρείτε την πλάγια ασύµπτωτη της γραφικής
παράστασης της f, όταν το x τείνει στο ∞ − .
Μονάδες 6
γ. Να αποδείξετε ότι 0 f(x) 1 x (x) ΄ f
2
= + + ⋅ .
Μονάδες 6
δ. Να αποδείξετε ότι ( ) 1 2 ln dx
1 x
1

1
0 2

+ =
+
.
Μονάδες 8

ΘΕΜΑ 4ο
∆ίνεται µια συνάρτηση f ορισµένη στο IR µε συνεχή πρώτη
παράγωγο, για την οποία ισχύουν οι σχέσεις:
f(x) = ) x 2 ( f − − και f ΄(x) ≠ 0 για κάθε x ∈ IR .
α. Να αποδείξετε ότι η f είναι γνησίως µονότονη .
Μονάδες 8
β. Να αποδείξετε ότι η εξίσωση f(x) = 0 έχει µοναδική
ρίζα.
Μονάδες 8

γ. Έστω η συνάρτηση
(x) ΄ f
f(x)
g(x) = .
Να αποδείξετε ότι η εφαπτοµένη της γραφικής
παράστασης της g στο σηµείο στο οποίο αυτή τέµνει τον
άξονα x΄x, σχηµατίζει µε αυτόν γωνία 45
ο
.
Μονάδες 9
ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ
ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 27 ΜΑΪΟΥ 2004
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: TEΣΣΕΡΙΣ (4)
ΘΕΜΑ 1o
A. Έστω µια συνάρτηση f ορισµένη σ' ένα διάστηµα ∆ και
x
0
ένα εσωτερικό σηµείο του ∆. Αν η f παρουσιάζει
τοπικό ακρότατο στο x
0
και είναι παραγωγίσιµη στο
σηµείο αυτό, να αποδείξετε ότι f΄(x
0
)=0
Μονάδες 10
Β. Πότε µια συνάρτηση f λέµε ότι είναι παραγωγίσιµη σε
ένα σηµείο x
0
του πεδίου ορισµού της;
Μονάδες 5
Γ. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν
γράφοντας στο τετράδιό σας τη λέξη Σωστό ή Λάθος
δίπλα στο γράµµα που αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση.
α. Η διανυσµατική ακτίνα του αθροίσµατος δύο
µιγαδικών αριθµών είναι το άθροισµα των
διανυσµατικών ακτίνων τους.
Μονάδες 2
β.
A
=

f(x) lim
0
x x
, αν και µόνο αν
A
= =
+ −
→ →
f(x) lim f(x) lim
0
0
x x x x

Μονάδες 2
γ. Αν οι συναρτήσεις f, g είναι παραγωγίσιµες στο x
0
,
τότε η συνάρτηση f⋅g είναι παραγωγίσιµη στο x
0
και ισχύει:
(f⋅g)΄(x
0
) = f΄(x
0
) g΄(x
0
)
Μονάδες 2
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ
ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
δ. Έστω µια συνάρτηση f, η οποία είναι συνεχής σε ένα
διάστηµα ∆. Αν f΄(x)>0 σε κάθε εσωτερικό σηµείο x
του ∆, τότε η f είναι γνησίως φθίνουσα σε όλο το ∆.
Μονάδες 2
ε. Έστω f µια συνεχής συνάρτηση σ’ ένα διάστηµα
[α,β]. Αν G είναι µια παράγουσα της f στο [α,β],
τότε

− =
β
α
) α ( G ) β ( G dt ) t ( f
Μονάδες 2
ΘΕΜΑ 2
ο
∆ίνεται η συνάρτηση f µε τύπο f(x)=x
2
lnx .
α. Να βρείτε το πεδίο ορισµού της συνάρτησης f, να
µελετήσετε την µονοτονία της και να βρείτε τα
ακρότατα.
Μονάδες 10
β. Να µελετήσετε την f ως προς την κυρτότητα και να
βρείτε τα σηµεία καµπής.
Μονάδες 8
γ. Να βρείτε το σύνολο τιµών της f.
Μονάδες 7
ΘΕΜΑ 3ο
∆ίνεται η συνάρτηση g(x)=e
x
f(x), όπου f συνάρτηση
παραγωγίσιµη στο IR και f(0)=f(
2
3
)=0 .
α. Να αποδείξετε ότι υπάρχει ένα τουλάχιστο ξ∈(0,
2
3
)
τέτοιο ώστε f΄(ξ)=−f(ξ).
Μονάδες 8
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ
ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
β. Εάν f(x)=2x
2
−3x, να υπολογίσετε το ολοκλήρωµα
I(α)= dx ) x ( g
0
α

, α∈IR
Μονάδες 8
γ. Να βρείτε το όριο ) α ( I lim
- α ∞ →
Μονάδες 9
ΘΕΜΑ 4ο
Έστω η συνεχής συνάρτηση f: IR → IR τέτοια ώστε f(1)=1. Αν
για κάθε x∈ IR , ισχύει
g(x)= ) 1 x (
z
1
z 3 dt ) t ( f z
3
x
1
− + −

≥ 0,
όπου z=α+βi∈C, µε α, β∈ IR
*
, τότε:
α. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση g είναι παραγωγίσιµη
στο IR και να βρείτε τη g΄.
Μονάδες 5
β. Nα αποδείξετε ότι
z
1
z z + =
Μονάδες 8
γ. Με δεδοµένη τη σχέση του ερωτήµατος β να αποδείξετε
ότι Re(z
2
) =
2
1

Μονάδες 6
δ. Aν επιπλέον f(2)=α>0, f(3)=β και α>β, να αποδείξετε ότι
υπάρχει x
0
∈ (2,3) τέτοιο ώστε f(x
0
)=0.
Μονάδες 6
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ
ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
∆ΕΥΤΕΡΑ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ 2004
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)
ΘΕΜΑ 1o
A. Έστω µια συνάρτηση f ορισµένη σε ένα διάστηµα ∆. Αν
• η f είναι συνεχής στο ∆ και
• f΄(x) = 0 για κάθε εσωτερικό σηµείο x του ∆,
τότε να αποδείξετε ότι η f είναι σταθερή σε όλο το
διάστηµα ∆.
Μονάδες 9
Β. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας τη λέξη Σωστό ή Λάθος
δίπλα στο γράµµα που αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση.
α. Αν µία συνάρτηση f είναι συνεχής σ’ ένα σηµείο x
0
του πεδίου ορισµού της, τότε είναι και
παραγωγίσιµη στο σηµείο αυτό.
Μονάδες 2
β. Το µέτρο της διαφοράς δύο µιγαδικών είναι ίσο µε
την απόσταση των εικόνων τους.
Μονάδες 2
γ. Αν f, g είναι δύο συναρτήσεις µε πεδίο ορισµού IR
και ορίζονται οι συνθέσεις fog και gof, τότε αυτές
οι συνθέσεις είναι υποχρεωτικά ίσες.
Μονάδες 2
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ
ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
δ. Οι γραφικές παραστάσεις C και C΄ των
συναρτήσεων f και f
–1
είναι συµµετρικές ως προς
την ευθεία y = x που διχοτοµεί τις γωνίες xOy και
x΄Oy΄.
Μονάδες 2
ε. Αν υπάρχει το όριο της f στο x
0
, τότε
f(x) lim ) x ( f lim
k
0
x x
k

0
x x → →
= , εφόσον f(x) ≥ 0 κοντά στο
x
0
, µε k ∈ ΙΝ και k ≥ 2.
Μονάδες 2
Γ. Να ορίσετε πότε λέµε ότι µια συνάρτηση f είναι συνεχής
σε ένα ανοικτό διάστηµα (α, β) και πότε σε ένα κλειστό
διάστηµα [α, β].
Μονάδες 6
ΘΕΜΑ 2ο
Θεωρούµε τη συνάρτηση f: IR → IR µε f(x) = 2
x
+ m
x
– 4
x
– 5
x
,
όπου m ∈ IR , m > 0.
α. Να βρείτε τον m ώστε f(x) ≥ 0 για κάθε x ∈ IR .
Μονάδες 13
β. Αν m = 10, να υπολογισθεί το εµβαδόν του χωρίου που
περικλείεται από τη γραφική παράσταση της f, τον
άξονα x΄x και τις ευθείες x = 0 και x = 1.
Μονάδες 12
ΘΕΜΑ 3ο
∆ίνεται µια συνάρτηση f: [α, β] → IR συνεχής στο διάστηµα
[α, β] µε f(x) ≠ 0 για κάθε x ∈ [α, β] και µιγαδικός αριθµός z
µε Re(z) ≠ 0, Ιm(z) ≠ 0 και Re(z) >Im(z).
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ
ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Αν
z
1
z + = f(α) και
z
1
z
2
2
+ = f
2
(β), να αποδείξετε ότι:
α. z= 1
Μονάδες 11
β. f
2
(β) < f
2
(α)
Μονάδες 5
γ. η εξίσωση x
3
f(α) + f(β) = 0 έχει τουλάχιστον µία ρίζα
στο διάστηµα (–1, 1).
Μονάδες 9
ΘΕΜΑ 4ο
Έστω συνάρτηση f συνεχής στο [0, +∞) → IR τέτοια, ώστε

+ =
2
1
0
2
dt 2xf(2xt)
2
x
f(x) .
α. Να αποδείξετε ότι η f είναι παραγωγίσιµη στο (0, +∞).
Μονάδες 7
β. Να αποδείξετε ότι f(x) = e
x
– (x + 1).
Μονάδες 7
γ. Να αποδείξετε ότι η f(x) έχει µοναδική ρίζα στο [0, +∞).
Μονάδες 5
δ. Να βρείτε τα όρια f(x) lim
x ∞ + →
και f(x) lim
– x ∞ →
.
Μονάδες 6
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΤΡΙΤΗ 31 ΜΑΪΟΥ 2005
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)

ΘΕΜΑ 1
o
A.1 Έστω μια συνάρτηση f, η οποία είναι ορισμένη σε ένα
κλειστό διάστημα [α, β]. Αν
• η f είναι συνεχής στο [α, β] και
• f(α) ≠ f(β)
δείξτε ότι για κάθε αριθμό η μεταξύ των f(α) και f(β)
υπάρχει ένας, τουλάχιστον x
0
∈ (α, β) τέτοιος, ώστε
f(x
0
) = η .
Μονάδες 9
Α.2 Πότε η ευθεία y = λx + β λέγεται ασύμπτωτη της
γραφικής παράστασης μιας συνάρτησης f στο +∞;
Μονάδες 4
B. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας τη λέξη Σωστό ή Λάθος
δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση.
α. Αν η f είναι συνεχής στο [α, β] με f(α) < 0 και
υπάρχει ξ ∈ (α, β) ώστε f(ξ) = 0, τότε κατ’ ανάγκη
f(β) > 0.
Μονάδες 2
β. Αν υπάρχει το ( ) g(x) f(x) lim
0
x x
+

, τότε κατ’ ανάγκη
υπάρχουν τα f(x) lim
x x
0

και g(x) lim
x x
0

.
Μονάδες 2

ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
γ. Αν η f έχει αντίστροφη συνάρτηση f
–1
και η
γραφική παράσταση της f έχει κοινό σημείο Α με
την ευθεία y = x, τότε το σημείο Α ανήκει και στη
γραφική παράσταση της f
–1

.
Μονάδες 2
δ. Αν και f(x) > 0 κοντά στο x 0 f(x) lim
0
x x
=

0
, τότε
∞ + =


f(x)
1
lim
x x
0
.
Μονάδες 2
ε. Αν η f είναι μια συνεχής συνάρτηση σε ένα
διάστημα ∆ και α είναι ένα σημείο του ∆, τότε
ισχύει ( ) ) f(α - f(x) dt ) t ( f
x
α
=


για κάθε x ∈ ∆.
Μονάδες 2
στ. Αν μια συνάρτηση f είναι συνεχής σε ένα διάστημα
∆ και δε μηδενίζεται σ’ αυτό, τότε αυτή ή είναι
θετική για κάθε x ∈ ∆ ή είναι αρνητική για κάθε
x ∈ ∆, δηλαδή διατηρεί πρόσημο στο διάστημα ∆.
Μονάδες 2
ΘΕΜΑ 2
ο
∆ίνονται οι μιγαδικοί αριθμοί z
1
, z
2
, z
3
με ⏐z
1
⏐=⏐z
2
⏐=⏐z
3
⏐= 3.
α. ∆είξτε ότι:
z
9
z
1
1
= .
Μονάδες 7
β. ∆είξτε ότι ο αριθμός
z
z

z
z

1
2
2
1
+ είναι πραγματικός .
Μονάδες 9
γ. ∆είξτε ότι: ⏐z
1
+ z
2
+ z
3
⏐=
3
1
⏐z
1
· z
2
+ z
2
· z
3
+ z
3
· z
1
⏐.
Μονάδες 9


ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΘΕΜΑ 3
ο
∆ίνεται η συνάρτηση f με τύπο f(x) = e
λx
, λ > 0.
α. ∆είξτε ότι η f είναι γνησίως αύξουσα .
Μονάδες 3
β. ∆είξτε ότι η εξίσωση της εφαπτομένης της γραφικής
παράστασης της f, η οποία διέρχεται από την αρχή των
αξόνων, είναι η y = λex.
Βρείτε τις συντεταγμένες του σημείου επαφής Μ.
Μονάδες 7
γ. ∆είξτε ότι το εμβαδόν Ε(λ) του χωρίου, το οποίο
περικλείεται μεταξύ της γραφικής παράστασης της f, της
εφαπτομένης της στο σημείο Μ και του άξονα y΄y, είναι
Ε(λ) =

2 - e
.
Μονάδες 8
δ. Υπολογίστε το
ημλ 2
Ε(λ) λ
lim
2
λ +

∞ + →
.
Μονάδες 7

ΘΕΜΑ 4
ο
Έστω μια συνάρτηση f παραγωγίσιμη στο IR τέτοια, ώστε να
ισχύει η σχέση 2 f΄(x) = e
x – f(x)
για κάθε x ∈ IR και f(0) = 0.
α. Να δειχθεί ότι:
2
e 1
ln f(x)
x








+
= .
Μονάδες 6
β. Nα βρεθεί το:
ημx
dt t) - f(x
lim
x
0
0 x


.
Μονάδες 6

ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

γ. ∆ίδονται οι συναρτήσεις:
h(x) = dt ) t ( f t
x
x –
2005

⋅ και g(x) =
2007
x

2007
.
∆είξτε ότι h(x) = g(x) για κάθε x ∈ IR .
Μονάδες 7

δ. ∆είξτε ότι η εξίσωση
2008
1
dt ) t ( f t
x
x –
2005
= ⋅

έχει ακριβώς
μία λύση στο (0 , 1).
Μονάδες 6



Ο∆ΗΓΙΕΣ (για τους εξεταζομένους)

1. Στο τετράδιο να γράψετε μόνο τα προκαταρκτικά
(ημερομηνία, κατεύθυνση, εξεταζόμενο μάθημα). Να
μην αντιγράψετε τα θέματα στο τετράδιο.
2. Να γράψετε το ονοματεπώνυμό σας στο πάνω μέρος των
φωτοαντιγράφων, αμέσως μόλις σας παραδοθούν.
Καμιά άλλη σημείωση δεν επιτρέπεται να γράψετε.
Κατά την αποχώρησή σας να παραδώσετε μαζί με το
τετράδιο και τα φωτοαντίγραφα, τα οποία και θα
καταστραφούν μετά το πέρας της εξέτασης.
3. Να απαντήσετε στο τετράδιό σας σε όλα τα θέματα.
4. Κάθε λύση επιστημονικά τεκμηριωμένη είναι αποδεκτή.
5. ∆ιάρκεια εξέτασης: τρεις (3) ώρες μετά τη διανομή των
φωτοαντιγράφων.
6. Χρόνος δυνατής αποχώρησης: μετά τη 10:30΄ πρωινή.

KΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΤΕΛΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2005
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)

ΘΕΜΑ 1
o
A.1 Έστω η συνάρτηση f με x ) x ( f = . Να αποδείξετε ότι η
f είναι παραγωγίσιμη στο (0,+∞) και ισχύει:
x 2
1
) x ( f΄ = .
Μονάδες 9

Α.2 Πότε μια συνάρτηση f: A → IR λέγεται “1-1”;
Μονάδες 4
B. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας τη λέξη Σωστό ή Λάθος
δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση.
α. Τα εσωτερικά σημεία του διαστήματος ∆, στα
οποία η f δεν παραγωγίζεται ή η παράγωγός της
είναι ίση με το 0, λέγονται κρίσιμα σημεία της f στο
διάστημα ∆.
Μονάδες 2
β. Έστω μια συνάρτηση f παραγωγίσιμη σ’ ένα
διάστημα (α,β) με εξαίρεση ίσως ένα σημείο του x
o.

Αν η f είναι κυρτή στο (α,x
o
) και κοίλη στο (x
o
,β) ή
αντιστρόφως, τότε το σημείο Α( ) ) x ( f , x
o o
είναι
υποχρεωτικά σημείο καμπής της γραφικής
παράστασης της f.
Μονάδες 2

ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
γ. Το μέτρο της διαφοράς δύο μιγαδικών αριθμών
είναι ίσο με την απόσταση των εικόνων τους.
Μονάδες 2

δ. Αν για δύο συναρτήσεις f,g ορίζονται οι fog και gof,
τότε είναι υποχρεωτικά fog ≠ gof.
Μονάδες 2

ε. Οι εικόνες δύο συζυγών μιγαδικών αριθμών
είναι σημεία συμμετρικά ως προς τον άξονα x΄x.

z , z
Μονάδες 2

στ. Αν η συνάρτηση f έχει παράγουσα σε ένα διάστημα
∆ και λ ∈ IR *, τότε ισχύει:
∫ ∫
λ = λ dx ) x ( f dx ) x ( f .
Μονάδες 2

ΘΕΜΑ 2
ο
α. Αν z
1
, z
2
είναι μιγαδικοί αριθμοί για τους οποίους ισχύει
z
1
+z
2
=4+4i και , i 5 5 z z 2 2
1
+ = −

να βρείτε τους z
1
, z
2
.
Μονάδες 10

β. Aν για τους μιγαδικούς αριθμούς z, w ισχύουν
⏐z

– 1 – 3i⏐ 2 ≤ και ⏐w

– 3 – i⏐ 2 ≤ :
i. να δείξετε ότι υπάρχουν μοναδικοί μιγαδικοί αριθμοί
z, w έτσι, ώστε z=w και
Μονάδες 10
ii. να βρείτε τη μέγιστη τιμή του ⏐z

– w⏐.
Μονάδες 5


ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΘΕΜΑ 3
ο
∆ίνεται η συνάρτηση f, η οποία είναι παραγωγίσιμη στο IR
με f΄(x)≠0 για κάθε x ∈ IR .
α. Να δείξετε ότι η f είναι “1-1”.
Μονάδες 7

β. Αν η γραφική παράσταση C
f
της f διέρχεται από τα
σημεία Α(1,2005) και Β(-2,1),
να λύσετε την εξίσωση ( ) 2 ) 8 x ( f 2004 f
2 1
− = − + −

.
Μονάδες 9

γ. Να δείξετε ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα σημείο Μ της C
f
,
στο οποίο η εφαπτομένη της C
f
είναι κάθετη στην ευθεία
(ε): 2005 x
668
1
y + − = .
Μονάδες 9

ΘΕΜΑ 4
ο
∆ίνεται η συνεχής συνάρτηση f: IR → IR , για την οποία ισχύει
2005
x
x ) x ( f
lim
2
0 x
=


.

α. Να δείξετε ότι:
i. f(0)=0
Μονάδες 4
ii. f΄(0)=1.
Μονάδες 4


ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Γ΄ ΤΑΞΗ


ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
β. Να βρείτε το λ ∈ IR έτσι, ώστε:
( )
( )
. 3
) x ( f x 2
) x ( f x
lim
2
2
2
2
0 x
=
+
λ +


Μονάδες 7

γ. Αν επιπλέον η f είναι παραγωγίσιμη με συνεχή
παράγωγο στο IR και f΄(x)>f(x) για κάθε x ∈ IR ,
να δείξετε ότι:
i. xf(x)>0 για κάθε x≠0.
Μονάδες 6
ii. .

<
1
0
) 1 ( f dx ) x ( f
Μονάδες 4


Ο∆ΗΓΙΕΣ (για τους εξεταζομένους)

1. Στο τετράδιο να γράψετε μόνο τα προκαταρκτικά
(ημερομηνία, κατεύθυνση, εξεταζόμενο μάθημα). Να
μην αντιγράψετε τα θέματα στο τετράδιο.
2. Να γράψετε το ονοματεπώνυμό σας στο επάνω μέρος
των φωτοαντιγράφων, αμέσως μόλις σας παραδοθούν.
Καμιά άλλη σημείωση δεν επιτρέπεται να γράψετε.
Κατά την αποχώρησή σας να παραδώσετε μαζί με το
τετράδιο και τα φωτοαντίγραφα, τα οποία και θα
καταστραφούν μετά το πέρας της εξέτασης.
3. Να απαντήσετε στο τετράδιό σας σε όλα τα θέματα.
4. Κάθε λύση επιστημονικά τεκμηριωμένη είναι αποδεκτή.
5. ∆ιάρκεια εξέτασης: τρεις (3) ώρες μετά τη διανομή των
φωτοαντιγράφων.
6. Χρόνος δυνατής αποχώρησης: μετά τη 10.30΄ πρωινή.

KΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΤΕΛΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΜΑΪΟΥ 2006
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)

ΘΕΜΑ 1
o
A.1 Έστω μια συνάρτηση f, η οποία είναι συνεχής σε ένα
διάστημα ∆.
Να αποδείξετε ότι:
• Αν f΄(x)>0 σε κάθε εσωτερικό σημείο x του ∆, τότε η
f είναι γνησίως αύξουσα σε όλο το ∆.
• Αν f΄(x)<0 σε κάθε εσωτερικό σημείο x του ∆, τότε η
f είναι γνησίως φθίνουσα σε όλο το ∆.
Μονάδες 10
Α.2 ΄Εστω μια συνάρτηση f συνεχής σ’ ένα διάστημα ∆ και
παραγωγίσιμη στο εσωτερικό του ∆. Πότε λέμε ότι η f
στρέφει τα κοίλα προς τα άνω ή είναι κυρτή στο ∆;
Μονάδες 5

B. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας τη λέξη Σωστό ή Λάθος
δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση.
α. Για κάθε μιγαδικό αριθμό z ισχύει
2
2
z z = .
Μονάδες 2
β. Αν υπάρχει το τότε , 0 f(x) lim
0
x x
>

0 ) x ( f > κοντά
στο x
0
.
Μονάδες 2


ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

γ. H εικόνα f(∆) ενός διαστήματος ∆ μέσω μιας
συνεχούς και μη σταθερής συνάρτησης f είναι
διάστημα.
Μονάδες 2
δ. Ισχύει ο τύπος , για κάθε x ∈ IR .
1 - x x
3 x ) 3 ( ΄ ⋅ =
Μονάδες 2
ε. Ισχύει η σχέση

β
α
f (x)g΄(x)dx=[f(x)g(x)] ΄(x)g(x)dx, όπου f΄,g΄ −
β
α

β
α
f
είναι συνεχείς συναρτήσεις στο [α,β].
Μονάδες 2


ΘΕΜΑ 2
ο
Θεωρούμε τη συνάρτηση f(x) =2+(x-2)
2
με x≥2.
α. Να αποδείξετε ότι η f είναι 1-1.
Μονάδες 6
β. Να αποδείξετε ότι υπάρχει η αντίστροφη συνάρτηση f
- 1

της f και να βρείτε τον τύπο της.
Μονάδες 8
γ. i. Να βρείτε τα κοινά σημεία των γραφικών
παραστάσεων των συναρτήσεων f και f
- 1
με την
ευθεία y=x.
Μονάδες 4
ii. Να υπολογίσετε το εμβαδό του χωρίου που
περικλείεται από τις γραφικές παραστάσεις των
συναρτήσεων f και f
- 1
.
Μονάδες 7


ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΘΕΜΑ 3
ο
∆ίνονται οι μιγαδικοί αριθμοί 1 με z , z , z
3 2 1 3 2 1
z z z = = =
και . z z 0 z
3 2 1
= + +

α. Να αποδείξετε ότι:
i.
3 2 1 3 2 1
z z z z z z − = − = − .
Μονάδες 9
ii. 4 z z
2
2 1
≤ − και Re . 1 ) z z (
2 1
− ≥

Μονάδες 8
β. Να βρείτε το γεωμετρικό τόπο των εικόνων των z
1
,z
2
, z
3
στο μιγαδικό επίπεδο, καθώς και το είδος του
τριγώνου που αυτές σχηματίζουν.
Μονάδες 8

ΘΕΜΑ 4
ο
∆ίνεται η συνάρτηση f(x)=
1 x
1 x

+
−lnx.
α. Να βρείτε το πεδίο ορισμού και το σύνολο τιμών της
συνάρτησης f.
Μονάδες 8
β. Nα αποδείξετε ότι η εξίσωση f(x)=0 έχει ακριβώς 2 ρίζες
στο πεδίο ορισμού της.
Μονάδες 5
γ. Αν η εφαπτομένη της γραφικής παράστασης της
συνάρτησης g(x)=lnx στο σημείο Α(α,lnα) με α>0 και η
εφαπτομένη της γραφικής παράστασης της συνάρτησης
h(x)=e
x
στο σημείο Β(β,e
β
) με β ∈ IR ταυτίζονται, τότε να
δείξετε ότι ο αριθμός α είναι ρίζα της εξίσωσης f(x)=0.
Μονάδες 9
δ. Να αιτιολογήσετε ότι οι γραφικές παραστάσεις των
συναρτήσεων g και h έχουν ακριβώς δύο κοινές
εφαπτόμενες.
Μονάδες 3


ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ 2006
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)

ΘΕΜΑ 1o
A.1 Να αποδείξετε ότι: (συνx)΄=–ημx, x∈IR .
Μονάδες 10

Α.2 Έστω f μία συνάρτηση ορισμένη σε ένα διάστημα ∆. Τι
ονομάζουμε αρχική συνάρτηση ή παράγουσα της f στο ∆;
Μονάδες 5
B. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας τη λέξη Σωστό ή Λάθος
δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση.
α. Αν z
1
, z
2
είναι μιγαδικοί αριθμοί, τότε ισχύει:
2 1 2 1
z z z – z + ≤ .
Μονάδες 2
β. Αν οι συναρτήσεις f, g είναι παραγωγίσιμες στο x
o

και g(x
o
)≠0, τότε η συνάρτηση
g
f
είναι παραγωγίσιμη στο
x
o
και ισχύει:
[ ]
2
) g(x
) g(x ) (x f΄ – ) (x g΄ ) f(x
) (x
΄

g
f
o
o o o o
o
= ⎟





.
Μονάδες 2
γ. Για κάθε x≠0 ισχύει [ ]
x
1
΄ x n = l .
Μονάδες 2


ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


δ. Μια συνάρτηση f:Α → IR είναι 1–1, αν και μόνο αν
για κάθε στοιχείο y του συνόλου τιμών της η
εξίσωση f(x)=y έχει ακριβώς μία λύση ως προς x .
Μονάδες 2
ε. Έστω f μία συνεχής συνάρτηση σε ένα διάστημα
[α,β]. Αν G είναι μία παράγουσα της f στο [α,β],
τότε . G(β) – G(α) f(t)dt
β
α

=
Μονάδες 2


ΘΕΜΑ 2ο
∆ίνεται η συνάρτηση
1 x
x
e 1
e 1
f(x)
+
+
+
= , x∈IR.
α. Να μελετήσετε τη συνάρτηση f ως προς τη μονοτονία της
στο IR.
Μονάδες 9

β. Να υπολογίσετε το ολοκλήρωμα dx
f(x)
1

.
Μονάδες 9
γ. Για κάθε x<0 να αποδείξετε ότι:
f(5
x
)+f(7
x
)<f(6
x
)+f(8
x
) .
Μονάδες 7

ΘΕΜΑ 3ο
Έστω οι μιγαδικοί αριθμοί z, που ικανοποιούν την ισότητα
(4–z)
10
= z
10
και η συνάρτηση f με τύπο f(x) = x
2
+x+α, α∈IR.
α. Να αποδείξετε ότι οι εικόνες των μιγαδικών z ανήκουν
στην ευθεία x=2.
Μονάδες 7


ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
β. Αν η εφαπτομένη (ε) της γραφικής παράστασης της
συνάρτησης f στο σημείο τομής της με την ευθεία x=2
τέμνει τον άξονα y΄y στο y
o
=–3, τότε
i. να βρείτε το α και την εξίσωση της εφαπτομένης (ε).
Μονάδες 9
ii. να υπολογίσετε το εμβαδόν του χωρίου που
περικλείεται μεταξύ της γραφικής παράστασης της
συνάρτησης f, της εφαπτομένης (ε), του άξονα x΄x και
της ευθείας
5
3
x = .
Μονάδες 9


ΘΕΜΑ 4ο
∆ίνεται η συνάρτηση f(x) = nx 1) (x – 1) n(x x l l + + με x>0.
α. i. Να αποδείξετε ότι: 0 x ,
x
1
nx – 1) n(x > < + l l .
ii. Να αποδείξετε ότι η f είναι γνησίως φθίνουσα στο
διάστημα (0,+∞).
Μονάδες 12

β. Να υπολογίσετε το )
x
1
n(1 x lim +
+∞ →
l
x
.
Μονάδες 5

γ. Να αποδείξετε ότι υπάρχει μοναδικός αριθμός α∈(0,+∞)
τέτοιος ώστε (α+1)
α
= α
α+1
.
Μονάδες 8



ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 24 ΜΑΪΟΥ 2007
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5)


ΘΕΜΑ 1
o
A.1 Αν z
1
, z
2
είναι μιγαδικοί αριθμοί, να αποδειχθεί ότι:
2 1 2 1
z z z z ⋅ = ⋅ .
Μονάδες 8
Α.2 Πότε δύο συναρτήσεις f, g λέγονται ίσες;
Μονάδες 4
Α.3 Πότε η ευθεία y = λέγεται οριζόντια ασύμπτωτη της
γραφικής παράστασης της f στο +∞;
A
Μονάδες 3

B. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που
αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση, τη λέξη Σωστό, αν η
πρόταση είναι σωστή, ή Λάθος, αν η πρόταση είναι
λανθασμένη.
α. Αν f συνάρτηση συνεχής στο διάστημα [α,β] και για
κάθε x∈[ α, β] ισχύει f(x) ≥ 0 τότε .

>
α
β
0 dx f(x)
Μονάδες 2
β. Έστω f μια συνάρτηση συνεχής σε ένα διάστημα ∆
και παραγωγίσιμη σε κάθε εσωτερικό σημείο x του
∆. Αν η συνάρτηση f είναι γνησίως αύξουσα στο ∆
τότε f′(x) > 0 σε κάθε εσωτερικό σημείο x του ∆.
Μονάδες 2

ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

γ. Αν η συνάρτηση f είναι συνεχής στο x
0
και η
συνάρτηση g είναι συνεχής στο x
0
, τότε η σύνθεσή
τους g
o
f είναι συνεχής στο x
0
.
Μονάδες 2
δ. Αν f είναι μια συνεχής συνάρτηση σε ένα διάστημα ∆
και α είναι ένα σημείο του ∆, τότε
( ) ( ) (x) g g(x) f dt f(t)
g(x)
α
′ ⋅ =



με την προϋπόθεση ότι τα χρησιμοποιούμενα
σύμβολα έχουν νόημα.
Μονάδες 2
ε. Αν α > 1 τότε . 0 α lim
x
– x
=
∞ →
Μονάδες 2

ΘΕΜΑ 2
ο
∆ίνεται ο μιγαδικός αριθμός

2i α
αi 2
z
+
+
= με α∈IR .
α. Να αποδειχθεί ότι η εικόνα του μιγαδικού z ανήκει στον
κύκλο με κέντρο Ο(0,0) και ακτίνα ρ =1.
Μονάδες 9
β. Έστω z
1
, z
2
οι μιγαδικοί που προκύπτουν από τον τύπο

2i α
αi 2
z
+
+
=
για α = 0 και α = 2 αντίστοιχα.
i. Να βρεθεί η απόσταση των εικόνων των μιγαδικών
αριθμών z
1
και z
2
.
Μονάδες 8

ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ii. Να αποδειχθεί ότι ισχύει:
) z (– ) (z
ν
2

1
=



για κάθε φυσικό αριθμό ν.
Μονάδες 8

ΘΕΜΑ 3
ο
∆ίνεται η συνάρτηση:
f(x) = x
3
– 3x – 2ημ
2
θ
όπου θ∈IR μια σταθερά με θ ≠ κπ +
2
π
, κ∈Z .
α. Να αποδειχθεί ότι η f παρουσιάζει ένα τοπικό μέγιστο,
ένα τοπικό ελάχιστο και ένα σημείο καμπής.
Μονάδες 7
β. Να αποδειχθεί ότι η εξίσωση f(x) = 0 έχει ακριβώς τρεις
πραγματικές ρίζες.
Μονάδες 8
γ. Αν x
1
, x
2
είναι οι θέσεις των τοπικών ακροτάτων και x
3

η θέση του σημείου καμπής της f, να αποδειχθεί ότι τα
σημεία Α(x
1
, f(x
1
)), B(x
2
, f(x
2
)) και Γ(x
3
, f(x
3
))
βρίσκονται στην ευθεία y = –2x –2ημ
2
θ.
Μονάδες 3
δ. Να υπολογισθεί το εμβαδόν του χωρίου που
περικλείεται από τη γραφική παράσταση της
συνάρτησης f και την ευθεία y = –2x –2ημ
2
θ.
Μονάδες 7


ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΘΕΜΑ 4
ο
Έστω f μια συνεχής και γνησίως αύξουσα συνάρτηση στο
διάστημα [0, 1] για την οποία ισχύει f(0) > 0. ∆ίνεται επίσης
συνάρτηση g συνεχής στο διάστημα [0, 1] για την οποία
ισχύει g(x) > 0 για κάθε x∈ [0, 1].
Ορίζουμε τις συναρτήσεις:
F(x) = , x∈ [0, 1],

x
0
dt g(t) f(t)
G(x) = , x∈ [0, 1].

x
0
dt g(t)
α. Να δειχθεί ότι F(x) > 0 για κάθε x στο διάστημα (0, 1].
Μονάδες 8
β. Nα αποδειχθεί ότι:
f(x)⋅ G(x) > F(x)
για κάθε x στο διάστημα (0, 1].
Μονάδες 6
γ. Nα αποδειχθεί ότι ισχύει:

G(1)
F(1)

G(x)
F(x)

για κάθε x στο διάστημα (0, 1].
Μονάδες 4
δ. Να βρεθεί το όριο:

x dt g(t)
dt ημt dt g(t) f(t)
lim
5 x
0
x
0
2
x
0
0 x
2





















∫ ∫
+

.
Μονάδες 7

ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΤΡΙΤΗ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ 2007
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)
ΘΕΜΑ 1o
A.1 Να αποδείξετε ότι αν μία συνάρτηση f είναι
παραγωγίσιμη σ’ ένα σημείο x
0
, τότε είναι και συνεχής
στο σημείο αυτό.
Μονάδες 10

Α.2 Τι σημαίνει γεωμετρικά το θεώρημα Rolle του
∆ιαφορικού Λογισμού;
Μονάδες 5
B. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που
αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση, τη λέξη Σωστό, αν η
πρόταση είναι σωστή, ή Λάθος, αν η πρόταση είναι
λανθασμένη.
α. Η εικόνα f(∆) ενός διαστήματος ∆ μέσω μιας
συνεχούς συνάρτησης f είναι διάστημα.
Μονάδες 2
β. Αν f, g, g΄ είναι συνεχείς συναρτήσεις στο διάστημα
[α,β], τότε

β
α
= dx ) x ( g΄ ) x ( f

β
α
⋅ dx ) x ( f

β
α
′ dx ) x ( g .
Μονάδες 2
γ. Αν f είναι μία συνεχής συνάρτηση σε ένα διάστημα
∆ και α είναι ένα σημείο του ∆, τότε
=









α
΄
x
dt ) t ( f f(x) για κάθε x∈∆.
Μονάδες 2

ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


δ. Αν μια συνάρτηση f είναι γνησίως αύξουσα και
συνεχής σε ένα ανοικτό διάστημα (α,β), τότε το
σύνολο τιμών της στο διάστημα αυτό είναι το
διάστημα (Α,Β) όπου Α= και Β= . ) x ( f lim
x
+
α →
) x ( f lim
x

β →
Μονάδες 2
ε. Έστω δύο συναρτήσεις f, g ορισμένες σε ένα
διάστημα ∆. Αν οι f, g είναι συνεχείς στο ∆ και
f΄(x) = g΄(x) για κάθε εσωτερικό σημείο x του ∆,
τότε ισχύει f(x) = g(x) για κάθε x∈∆.
Μονάδες 2

ΘΕΜΑ 2
ο

∆ίνεται η συνάρτηση







≥ βσυν + α +
<
ημ
=
. 0 x , x x x
0 x
,
x
x 3
) x ( f
2

α. Να αποδειχθεί ότι 3 ) x ( f lim
0 x
=


.
Μονάδες 8

β. Αν π =






π
2
f΄ και η συνάρτηση f είναι συνεχής στο σημείο
x
0
=0, να αποδειχθεί ότι α = β = 3.
Μονάδες 9
γ. Αν α = β = 3, να υπολογισθεί το ολοκλήρωμα .

π
0
dx ) x ( f
Μονάδες 8


ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΘΕΜΑ 3ο
∆ίνεται η συνάρτηση
f(x) = e
x
− e lnx, x > 0.

α. Να αποδειχθεί ότι η συνάρτηση f(x) είναι γνησίως
αύξουσα στο διάστημα (1, +∞).
Μονάδες 10
β. Να αποδειχθεί ότι ισχύει f(x) ≥ e για κάθε x > 0.
Μονάδες 7
γ. Να αποδειχθεί ότι η εξίσωση
dt ) t ( f dt ) t ( f dt ) t ( f
4
2
2 x
3 x
2 x
1 x
2
2
2
2
∫ ∫ ∫
+ =
+
+
+
+

έχει ακριβώς μία ρίζα στο διάστημα (0, +∞).
Μονάδες 8

ΘΕΜΑ 4ο
∆ίνονται οι μιγαδικοί αριθμοί z
1
= α+βi και
1
1
2
z 2
z 2
z


+

= , όπου
α, β∈IR με β ≠ 0. ∆ίνεται επίσης ότι z
2
− z
1
∈IR.

α. Να αποδειχθεί ότι z
2
− z
1
= 1.
Μονάδες 9
β. Να βρεθεί ο γεωμετρικός τόπος των εικόνων του z
1
στο
μιγαδικό επίπεδο.
Μονάδες 6
γ. Αν ο αριθμός είναι φανταστικός και αβ>0, να
υπολογισθεί ο z
2
1
z
1
και να δειχθεί ότι
. 0 ) i 1 z ( ) i 1 z (
20
1
20
1
= − + − + +


Μονάδες 10

ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΜΑΪΟΥ 2008
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5)

ΘΕΜΑ 1
o
A.1 Να αποδειχθεί ότι η συνάρτηση f(x) = x ln , x∈* είναι
παραγωγίσιμη στο * και ισχύει:
( )
x
1
x ln =


Μονάδες 10
Α.2 Πότε μια συνάρτηση f λέμε ότι είναι συνεχής σε ένα
κλειστό διάστημα [α,β];
Μονάδες 5

B. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που
αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση, τη λέξη Σωστό, αν η
πρόταση είναι σωστή, ή Λάθος, αν η πρόταση είναι
λανθασμένη.
α. Αν μια συνάρτηση f: A→ είναι 1−1, τότε για την
αντίστροφη συνάρτηση f
−1
ισχύει:
) A ( f y y, )) y ( f ( f και A x x, ) ) x ( f ( f
1 1
∈ = ∈ =
− −

Μονάδες 2
β. Μια συνεχής συνάρτηση f διατηρεί πρόσημο σε
καθένα από τα διαστήματα στα οποία οι
διαδοχικές ρίζες της f χωρίζουν το πεδίο ορισμού
της.
Μονάδες 2

ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
γ. Όταν η διακρίνουσα ∆ της εξίσωσης αz
2
+βz+γ=0 με
α,β,γ∈ και α≠0 είναι αρνητική, τότε η εξίσωση δεν
έχει ρίζες στο σύνολο  των μιγαδικών.
Μονάδες 2
δ. Αν μια συνάρτηση f είναι δύο φορές παραγωγίσιμη
στο  και στρέφει τα κοίλα προς τα άνω, τότε κατ’
ανάγκη θα ισχύει
f΄΄( x ) > 0
για κάθε πραγματικό αριθμό x.
Μονάδες 2
ε. Aν η f είναι συνεχής σε διάστημα ∆ και α,β,γ∈∆
τότε ισχύει
∫ ∫ ∫
+ =
β
γ
γ
α
β
α
f(x)dx f(x)dx f(x)dx
Μονάδες 2
ΘΕΜΑ 2
ο
Αν για τους μιγαδικούς αριθμούς z και w ισχύουν
3i) (3 w i) (1 w και 6 z ) 2 2 i ( − − = − − = +
τότε να βρείτε:
α. το γεωμετρικό τόπο των εικόνων των μιγαδικών
αριθμών z .
Μονάδες 6
β. το γεωμετρικό τόπο των εικόνων των μιγαδικών
αριθμών w .
Μονάδες 7
γ. την ελάχιστη τιμή του w
Μονάδες 6
δ. την ελάχιστη τιμή του w z −
Μονάδες 6

ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΘΕΜΑ 3
ο
∆ίνεται η συνάρτηση



=
>
=
0 x , 0
0 x , lnx x
f(x)
α. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση f είναι συνεχής στο 0.
Μονάδες 3
β. Να μελετήσετε ως προς τη μονοτονία τη συνάρτηση f
και να βρείτε το σύνολο τιμών της.
Μονάδες 9
γ. Να βρείτε το πλήθος των διαφορετικών θετικών ριζών
της εξίσωσης
x
α
e x = για όλες τις πραγματικές τιμές του α.
Μονάδες 6
δ. Να αποδείξετε ότι ισχύει
f΄(x+1)>f(x+1)−f(x) ,
για κάθε x > 0 .
Μονάδες 7

ΘΕΜΑ 4
ο
Έστω f μια συνάρτηση συνεχής στο  για την οποία ισχύει

− + =
2
0
3
45 f(t)dt 3x) 10x ( f(x)
α. Να αποδείξετε ότι
f(x)=20x
3
+6x−45
Μονάδες 8




ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


β. ∆ίνεται επίσης μια συνάρτηση g δύο φορές
παραγωγίσιμη στο  . Να αποδείξετε ότι
h
h) (x g (x) g
lim (x) g
0 h
− ′ − ′
= ′ ′


Μονάδες 4
γ. Αν για τη συνάρτηση f του ερωτήματος (α) και τη
συνάρτηση g του ερωτήματος (β) ισχύει ότι
45 f(x)
h
h) g(x 2g(x) h) g(x
lim
2
0 h
+ =
− + − +


και g(0)=g΄(0)=1, τότε
i. να αποδείξετε ότι g(x)=x
5
+x
3
+x+1
Μονάδες 10
ii. να αποδείξετε ότι η συνάρτηση g είναι 1−1
Μονάδες 3


Ο∆ΗΓΙΕΣ (για τους εξεταζόμενους)

1. Στο τετράδιο να γράψετε μόνο τα προκαταρκτικά
(ημερομηνία, κατεύθυνση, εξεταζόμενο μάθημα). Να
μην αντιγράψετε τα θέματα στο τετράδιο.
2. Να γράψετε το ονοματεπώνυμό σας στο πάνω μέρος των
φωτοαντιγράφων, αμέσως μόλις σας παραδοθούν.
Καμιά άλλη σημείωση δεν επιτρέπεται να γράψετε.
Κατά την αποχώρησή σας να παραδώσετε μαζί με το
τετράδιο και τα φωτοαντίγραφα.
3. Να απαντήσετε στο τετράδιό σας σε όλα τα θέματα.

ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 5ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
4. Να γράψετε τις απαντήσεις σας μόνο με μπλε ή μόνο με
μαύρο στυλό. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μολύβι
μόνο για σχέδια, διαγράμματα και πίνακες.
5. Κάθε απάντηση επιστημονικά τεκμηριωμένη είναι
αποδεκτή.
6. ∆ιάρκεια εξέτασης: τρεις (3) ώρες μετά τη διανομή των
φωτοαντιγράφων.
7. Χρόνος δυνατής αποχώρησης: μετά τη 10. 30΄ πρωινή.


KΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΤΕΛΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ

ΤΕΛΟΣ 5ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ 2008
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)

ΘΕΜΑ 1o
A. Έστω μία συνεχής συνάρτηση σ’ ένα διάστημα [α, β].
Αν G είναι μια παράγουσα της f στο [α, β], τότε να
αποδείξετε ότι

β
α
α β = ) ( G – ) ( G dt ) t ( f
Μονάδες 10
Β. Τι σημαίνει γεωμετρικά το Θεώρημα Μέσης Τιμής του
∆ιαφορικού Λογισμού;
Μονάδες 5

Γ. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που
αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση τη λέξη Σωστό, αν η
πρόταση είναι σωστή, ή Λάθος, αν η πρόταση είναι
λανθασμένη.
α. Υπάρχουν συναρτήσεις που είναι 1–1, αλλά δεν
είναι γνησίως μονότονες.
Μονάδες 2
β. Αν μια συνάρτηση f είναι κοίλη σ’ ένα διάστημα ∆,
τότε η εφαπτομένη της γραφικής παράστασης της f
σε κάθε σημείο του ∆ βρίσκεται κάτω από τη
γραφική της παράσταση, με εξαίρεση το σημείο
επαφής τους.
Μονάδες 2
γ. Το ολοκλήρωμα είναι ίσο με το άθροισμα
των εμβαδών των χωρίων που βρίσκονται πάνω από

β
α
dx ) x ( f
ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
τον άξονα x΄x μείον το άθροισμα των εμβαδών των
χωρίων που βρίσκονται κάτω από τον άξονα x΄x.
Μονάδες 2
δ. Αν α, β πραγματικοί αριθμοί, τότε:
α+βi=0 ⇔ α=0 ή β=0
Μονάδες 2
ε. Έστω μια συνάρτηση ορισμένη σ’ ένα σύνολο της
μορφής (α, x
ο
)∪(x
ο
, β) και ένας πραγματικός
αριθμός. Τότε ισχύει η ισοδυναμία:
A
0 = ⇔ =
→ →
) – (f(x) lim f(x) lim
o o
x x x x
A A
Μονάδες 2

ΘΕΜΑ 2ο
∆ίνεται ότι ο μιγαδικός αριθμός
2
3 i 1
z
1
+
= είναι ρίζα της
εξίσωσης z
2
+βz+γ=0, όπου β και γ πραγματικοί αριθμοί.
α. Να αποδείξετε ότι β=–1 και γ=1.
Μονάδες 9
β. Να αποδείξετε ότι . 1 – z
3
1
=
Μονάδες 8
γ. Να βρείτε τον γεωμετρικό τόπο των εικόνων του
μιγαδικού αριθμού w, για τον οποίο ισχύει:
1
z – z w
1
=
Μονάδες 8


ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΘΕΜΑ 3ο
∆ίνεται η συνάρτηση . x , x ln – x f(x)
2
0 2 > =
α. Να αποδείξετε ότι ισχύει: f(x)≥1 για κάθε x>0.
Μονάδες 6
β. Να βρείτε τις ασύμπτωτες της γραφικής παράστασης της
συνάρτησης f.
Μονάδες 6
γ. Έστω η συνάρτηση
0 x
0 x
,
k
,
) x ( f
x ln
) x ( g
=
>







=

i. Να βρείτε την τιμή του k έτσι ώστε η g να είναι
συνεχής.
Μονάδες 6
ii. Αν
2
1
k – = , τότε να αποδείξετε ότι η g έχει μία,
τουλάχιστον, ρίζα στο διάστημα (0, e).

Μονάδες 7

ΘΕΜΑ 4ο
Έστω f μια συνεχής συνάρτηση στο διάστημα [0, +∞) για την
οποία ισχύει f(x) > 0 για κάθε x ≥ 0. Ορίζουμε τις συναρτήσεις:

F(x) = , x∈ [0, +∞),

x
0
dt f(t)

=
x
dt ) t ( f t
) x ( F
) x ( h
0
, x∈ (0, +∞).
ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
α. Να αποδείξετε ότι

= +
1
0
1
1) ( F dt )] t ( F ) t ( f [ e
– t
Μονάδες 6
β. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση h είναι γνησίως
φθίνουσα στο διάστημα (0, +∞).
Μονάδες 8
γ. Αν h(1)=2, τότε:
i. Να αποδείξετε ότι
∫ ∫
<
2
0
tf(t)dt 2 dt f(t)
2
0
Μονάδες 6
ii. Να αποδείξετε ότι ) ( F dt ) t ( F 1
2
1
1
0

=
Μονάδες 5


Ο∆ΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

1. Στο τετράδιο να γράψετε μόνο τα προκαταρκτικά
(ημερομηνία, κατεύθυνση, εξεταζόμενο μάθημα). Να μην
αντιγράψετε τα θέματα στο τετράδιο.
2. Να γράψετε το ονοματεπώνυμό σας στο πάνω μέρος των
φωτοαντιγράφων, αμέσως μόλις σας παραδοθούν. Καμιά άλλη
σημείωση δεν επιτρέπεται να γράψετε.
Κατά την αποχώρησή σας να παραδώσετε μαζί με το τετράδιο
και τα φωτοαντίγραφα.
3. Να απαντήσετε στο τετράδιό σας σε όλα τα θέματα.
4. Να γράψετε τις απαντήσεις σας μόνο με μπλε ή μόνο με μαύρο
στυλό. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μολύβι μόνο για σχέδια,
διαγράμματα και πίνακες.
5. Κάθε απάντηση επιστημονικά τεκμηριωμένη είναι αποδεκτή.
6. ∆ιάρκεια εξέτασης: τρεις (3) ώρες μετά τη διανομή των
φωτοαντιγράφων.
7. Χρόνος δυνατής αποχώρησης: μετά τη 10. 00΄ πρωινή.


KΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΤΕΛΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ
ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑ∆ΙΚΕΣ
ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΕΠΑΛ (ΟΜΑ∆Α Β΄)
ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2009
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5)


ΘΕΜΑ 1
o
Α. Έστω μία συνάρτηση f ορισμένη σε ένα διάστημα ∆. Αν η
f είναι συνεχής στο ∆ και για κάθε εσωτερικό σημείο x
του ∆ ισχύει 0 ) x ( f = ′
, να αποδείξετε ότι η f είναι σταθερή
σε όλο το διάστημα ∆.
Μονάδες 10

Β. Πότε μία συνάρτηση f λέγεται παραγωγίσιμη σε ένα
σημείο x
0
του πεδίου ορισμού της;
Μονάδες 5

Γ. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που
αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση τη λέξη Σωστό, αν η
πρόταση είναι σωστή, ή Λάθος, αν η πρόταση είναι
λανθασμένη.
α. Αν z
1
, z
2
είναι μιγαδικοί αριθμοί, τότε ισχύει
2 1 2 1
z z z z ⋅ =
Μονάδες 2
β. Μία συνάρτηση f με πεδίο ορισμού Α λέμε ότι
παρουσιάζει (ολικό) ελάχιστο στο x
0
∈A, όταν
f(x)≥f(x
0
) για κάθε x∈A
Μονάδες 2

ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

γ. 1
x
1 x
lim
0 x
=
− συν


Μονάδες 2

δ. Κάθε συνάρτηση f συνεχής σε ένα σημείο του πεδίου
ορισμού της είναι και παραγωγίσιμη στο σημείο
αυτό.
Μονάδες 2

ε. Αν μία συνάρτηση f είναι συνεχής σε ένα διάστημα
[α, β] και ισχύει f(x)<0 για κάθε x∈[α, β], τότε το
εμβαδόν του χωρίου Ω που ορίζεται από τη γραφική
παράσταση της f, τις ευθείες x=α, x=β και τον άξονα
ναι ε ′ ί x x

β
α
= Ω Ε dx ) x ( f ) (
Μονάδες 2

ΘΕΜΑ 2
ο
Θεωρούμε τους μιγαδικούς αριθμούς
z=(2λ+1)+(2λ−1)i , λ∈
Α.α. Να βρείτε την εξίσωση της ευθείας πάνω στην οποία
βρίσκονται οι εικόνες των μιγαδικών αριθμών z, για τις
διάφορες τιμές του λ∈
Μονάδες 9
β. Από τους παραπάνω μιγαδικούς αριθμούς να
αποδείξετε ότι ο μιγαδικός αριθμός έχει το
μικρότερο δυνατό μέτρο.
i 1 z
0
− =
Μονάδες 8


ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
Β. Να βρεθούν οι μιγαδικοί αριθμοί w οι οποίοι
ικανοποιούν την εξίσωση
0
2
z 12 w w = − +


όπου ο μιγαδικός αριθμός που αναφέρεται στο
προηγούμενο ερώτημα.
0
z
Μονάδες 8

ΘΕΜΑ 3
ο
∆ίνεται η συνάρτηση
, 1 x ), 1 x ln( (x) f
x
− > + − α =
1 0 ό ≠ α και > α που
A. Αν ισχύει 1 ) x ( f ≥ για κάθε , 1 x − > να αποδείξετε ότι α=e
Μονάδες 8
Β. Για α=e,
α. να αποδείξετε ότι η συνάρτηση f είναι κυρτή.
Μονάδες 5
β. να αποδείξετε ότι η συνάρτηση f είναι γνησίως
φθίνουσα στο διάστημα ] 0 , 1 (− και γνησίως αύξουσα
στο διάστημα ) , 0 [ ∞ +
Μονάδες 6
γ. αν β, γ ∈ ) , 0 ( ) 0 , 1 ( ∞ + ∪ − , να αποδείξετε ότι η εξίσωση
0
2 x
1 ) ( f
1 x
1 ) ( f
=

− γ
+

− β

έχει τουλάχιστον μια ρίζα στο (1, 2)
Μονάδες 6


ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΘΕΜΑ 4
ο
Έστω f μία συνεχής συνάρτηση στο διάστημα [0, 2] για την
οποία ισχύει
( ) 0 dt ) t ( f 2 t
2
0
= −


Ορίζουμε τις συναρτήσεις

∈ =
x
0
], 2 , 0 [ x , dt ) t ( f t ) x ( H







=
− −
∈ + −
=


0 x ,
t
t
lim
] , ( x , dt ) t ( f
x
) x ( H
) x ( G
t
x
2
2
0
0
1 1
6
2 0 3

α. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση G είναι συνεχής στο
διάστημα [0, 2].
Μονάδες 5
β. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση G είναι παραγωγίσιμη
στο διάστημα (0, 2) και ότι ισχύει
2 x 0 ,
x
) x ( H
) x ( G
2
< < − = ′
Μονάδες 6
γ. Να αποδείξετε ότι υπάρχει ένας αριθμός α∈(0, 2) τέτοιος
ώστε να ισχύει Η(α)=0.
Μονάδες 7
δ. Να αποδείξετε ότι υπάρχει ένας αριθμός ξ∈(0, α) τέτοιος
ώστε να ισχύει
∫ ∫
ξ α
ξ = α
0 0
2
dt ) t ( f dt ) t ( f t
Μονάδες 7

ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ
ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5)

ΘΕΜΑ 1
o
A. Έστω η συνάρτηση f(x) = x . Να αποδείξετε ότι η f
είναι παραγωγίσιμη στο (0 , + ∞) και ισχύει:

x 2
1
) x ( f = ′
Μονάδες 9
B. Έστω μια συνάρτηση f και x
o
ένα σημείο του πεδίου
ορισμού της. Πότε θα λέμε ότι η f είναι συνεχής στο x
o
;
Μονάδες 6

Γ. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που
αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση τη λέξη Σωστό, αν η
πρόταση είναι σωστή, ή Λάθος, αν η πρόταση είναι
λανθασμένη.
α. Αν z είναι ένας μιγαδικός αριθμός τότε για κάθε θετικό
ακέραιο ν ισχύει ( )
ν ν
z
)
z
(
=

Μονάδες 2

β. Η συνάρτηση f είναι 1-1, αν και μόνο αν κάθε
οριζόντια ευθεία τέμνει τη γραφική παράσταση της
f το πολύ σε ένα σημείο.
Μονάδες 2

ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


γ. Αν f(x) = 0 και f(x) < 0 κοντά στο x
o
x x
lim

o
τότε
o
x x
lim
→ ) x ( f
1
= + ∞
Μονάδες 2
δ. Έστω η συνάρτηση f(x) = εφx. H συνάρτηση f είναι
παραγωγίσιμη στο 
1
= – } { 0 x x = συν και ισχύει
= ′ ) x ( f -
x
1
2
συν

Μονάδες 2
ε. Για κάθε συνάρτηση f, παραγωγίσιμη σε ένα
διάστημα ∆, ισχύει

′ ) x ( f dx = f(x) + c, x∈∆
όπου c είναι μια πραγματική σταθερά.
Μονάδες 2

ΘΕΜΑ 2
ο
Θεωρούμε τους μιγαδικούς αριθμούς z για τους οποίους
ισχύει:
( ) ( ) 0 8 z i 2 z i 2 = − + + −


α. Nα βρείτε τον γεωμετρικό τόπο των εικόνων των
μιγαδικών αριθμών z = x+yi οι οποίοι ικανοποιούν την
παραπάνω εξίσωση.
Μονάδες 10


ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

β. Nα βρείτε τον μοναδικό πραγματικό αριθμό και τον
μοναδικό φανταστικό αριθμό οι οποίοι ικανοποιούν
την παραπάνω εξίσωση.
1
z
2
z
Μονάδες 8
γ. Για τους αριθμούς που βρέθηκαν στο προηγούμενο
ερώτημα να αποδείξετε ότι
2 1
z , z
40 z z z z
2 1 2 1
= − + +
2 2
lim

Μονάδες 7
ΘΕΜΑ 3
ο
∆ίνεται η συνάρτηση
= f(x) ln[(λ+1)x
2
+x+1] - ln(x+2), x > -1
όπου λ ένας πραγματικός αριθμός με λ -1 ≥
Α. Να προσδιορίσετε την τιμή του λ, ώστε να υπάρχει το
όριο f(x) και να είναι πραγματικός αριθμός.
+∞ → x
Μονάδες 5
Β. Έστω ότι λ = -1
α. Να μελετήσετε ως προς τη μονοτονία τη συνάρτηση f
και να βρείτε το σύνολο τιμών της.
Μονάδες 10
β. Να βρείτε τις ασύμπτωτες της γραφικής παράστασης της
συνάρτησης f
Μονάδες 6
γ. Να αποδείξετε ότι η εξίσωση f(x) + α
2
= 0 έχει
μοναδική λύση για κάθε πραγματικό αριθμό α με
α 0 ≠
Μονάδες 4


ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ
ΘΕΜΑ 4
ο
∆ίνεται μια συνάρτηση f: [ ] 2 , 0 →  η οποία είναι δύο φορές
παραγωγίσιμη και ικανοποιεί τις συνθήκες
x 2
e x k ) x ( f 4 ) x ( f 4 ) x ( f = + ′ − ′ ′ , 0 2 x ≤ ≤
) 0 ( f 2 ) 0 ( f = ′
, f ′ (2) = 2 f(2)+12 e
4
, f(1) = e
2
όπου k ένας πραγματικός αριθμός.
α. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση
g(x) = 3x
2
-
x 2
e
) x ( f 2 ) x ( f − ′
, 0 2 x ≤ ≤
ικανοποιεί τις υποθέσεις του θεωρήματος του Rolle
στο διάστημα [0,2].
Μονάδες 4
β. Να αποδείξετε ότι υπάρχει ξ∈(0,2) τέτοιο, ώστε να
ισχύει
) ( f 4 ) ( f ξ ξ + ′ ′
= 6 ξ e

+ 4 ) ( f ξ ′

Μονάδες 6
γ. Να αποδείξετε ότι k = 6 και ότι ισχύει g(x) = 0 για
κάθε x∈ [0,2].
Μονάδες 6
δ. Να αποδείξετε ότι 0 , e x ) x ( f
x 2 3
= 2 x ≤ ≤
Μονάδες 5
ε. Να υπολογίσετε το ολοκλήρωμα
dx
x
) x ( f
2
1
2 ∫

Μονάδες 4


ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑ∆ΙΚΕΣ
ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΕΠΑΛ (ΟΜΑ∆Α Β΄)
ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΜΑΪΟΥ 2010
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)

ΘΕΜΑ Α
A1. Έστω f μια συνάρτηση ορισμένη σε ένα διάστημα ∆. Αν
F είναι μια παράγουσα της f στο ∆, τότε να αποδείξετε
ότι:
• όλες οι συναρτήσεις της μορφής
G(x)=F(x)+c, c∈
είναι παράγουσες της f στο ∆ και
• κάθε άλλη παράγουσα G της f στο ∆ παίρνει τη
μορφή
G(x)=F(x)+c, c∈
Μονάδες 6
A2. Πότε η ευθεία x=x
0
λέγεται κατακόρυφη ασύμπτωτη της
γραφικής παράστασης μιας συνάρτησης f ;
Μονάδες 4
A3. Έστω μια συνάρτηση f συνεχής σε ένα διάστημα ∆ και
παραγωγίσιμη στο εσωτερικό του ∆. Πότε λέμε ότι η f
στρέφει τα κοίλα προς τα κάτω ή είναι κοίλη στο ∆;
Μονάδες 5
Α4. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που
αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση τη λέξη Σωστό, αν η
πρόταση είναι σωστή, ή Λάθος, αν η πρόταση είναι
λανθασμένη.
α) Η διανυσματική ακτίνα της διαφοράς των μιγαδικών
αριθμών α+βi και γ+δi είναι η διαφορά των
διανυσματικών ακτίνων τους.
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
β) Έστω συνάρτηση f συνεχής σε ένα διάστημα ∆ και
παραγωγίσιμη στο εσωτερικό του ∆. Αν η f είναι
γνησίως αύξουσα στο ∆, τότε η παράγωγός της δεν
είναι υποχρεωτικά θετική στο εσωτερικό του ∆.
γ) Αν μια συνάρτηση f είναι γνησίως φθίνουσα και
συνεχής σε ένα ανοικτό διάστημα (α,β), τότε το
σύνολο τιμών της στο διάστημα αυτό είναι το
διάστημα (Α,Β),
όπου ) x ( f lim B ) x ( f lim A
x x
− +
→ →
= =
β α
και
δ) (συνx)΄=ημx, x∈
ε) Αν 0 ) x ( f lim
0
x x
<

, τότε f(x)<0 κοντά στο x
0

Μονάδες 10
ΘΕΜΑ Β
∆ίνεται η εξίσωση 2
z
2
z = + όπου z∈C με z≠0
B1. Να βρείτε τις ρίζες z
1
και z
2
της εξίσωσης.
Μονάδες 7
B2. Να αποδείξετε ότι
0 z z
2010
2
2010
1
= +
Μονάδες 6
B3. Αν για τους μιγαδικούς αριθμούς w ισχύει
2 1
z z i 3 4 w − = + −
τότε να βρείτε το γεωμετρικό τόπο των εικόνων των w
στο μιγαδικό επίπεδο.
Μονάδες 7
B4. Για τους μιγαδικούς αριθμούς w του ερωτήματος Β3, να
αποδείξετε ότι 7 w 3 ≤ ≤
Μονάδες 5
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΘΕΜΑ Γ
∆ίνεται η συνάρτηση f(x)=2x+ln(x
2
+1), x∈
Γ1. Να μελετήσετε ως προς τη μονοτονία τη συνάρτηση f.
Μονάδες 5
Γ2. Να λύσετε την εξίσωση:
( )






+
+ −
= + −
1 x
1 ) 2 x 3 (
ln 2 x 3 x 2
4
2
2

Μονάδες 7
Γ3. Να αποδείξετε ότι η f έχει δύο σημεία καμπής και ότι οι
εφαπτόμενες της γραφικής παράστασης της f στα σημεία
καμπής της τέμνονται σε σημείο του άξονα ψ΄ψ.
Μονάδες 6
Γ4. Να υπολογίσετε το ολοκλήρωμα


=
1
1
dx ) x ( xf I
Μονάδες 7
ΘΕΜΑ ∆

∆ίνεται η συνεχής συνάρτηση f: → η οποία για κάθε x∈
ικανοποιεί τις σχέσεις:
f(x)≠x
f(x)–x =3+


x
0
dt
t ) t ( f
t

∆1. Να αποδείξετε ότι η f είναι παραγωγίσιμη στο  με
παράγωγο
f΄(x)=
x ) x ( f
) x ( f

, x∈
Μονάδες 5
∆2. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση g(x)= ( )
2
) x ( f –2xf(x),
x∈, είναι σταθερή.
Μονάδες 7
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ

ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
∆3. Να αποδείξετε ότι
f(x)=x+ 9 x
2
+ , x∈
Μονάδες 6
∆4. Να αποδείξετε ότι
∫ ∫
+
+
+
<
2 x
1 x
1 x
x
dt ) t ( f dt ) t ( f , για κάθε x∈
Μονάδες 7


Ο∆ΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

1. Στο τετράδιο να γράψετε μόνον τα προκαταρκτικά
(ημερομηνία, κατεύθυνση, εξεταζόμενο μάθημα). Να
μην αντιγράψετε τα θέματα στο τετράδιο.
2. Να γράψετε το ονοματεπώνυμό σας στο πάνω μέρος των
φωτοαντιγράφων, αμέσως μόλις σας παραδοθούν.
Καμιά άλλη σημείωση δεν επιτρέπεται να γράψετε.
Κατά την αποχώρησή σας να παραδώσετε μαζί με το
τετράδιο και τα φωτοαντίγραφα.
3. Να απαντήσετε στο τετράδιό σας σε όλα τα θέματα.
4. Να γράψετε τις απαντήσεις σας μόνον με μπλε ή μόνον
με μαύρο στυλό διαρκείας και μόνον ανεξίτηλης
μελάνης.
5. Κάθε απάντηση επιστημονικά τεκμηριωμένη είναι
αποδεκτή.
6. Να μη χρησιμοποιήσετε χαρτί μιλιμετρέ.
7. ∆ιάρκεια εξέτασης: τρεις (3) ώρες μετά τη διανομή των
φωτοαντιγράφων.
8. Χρόνος δυνατής αποχώρησης: 10. 00 π. μ.

KΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΤΕΛΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5)

ΘΕΜΑ Α
A1. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση f(x) = ημx, x∈, είναι
παραγωγίσιμη στο  και ισχύει ) x ημ ( ′
= συνx
Μονάδες 8
A2. Πότε λέμε ότι μια συνάρτηση f είναι παραγωγίσιμη σε
ένα κλειστό διάστημα [α,β] του πεδίου ορισμού της;
Μονάδες 4
A3. Πότε λέμε ότι μια συνάρτηση f με πεδίο ορισμού Α
παρουσιάζει στο x
0
∈A (ολικό) μέγιστο, το f(x
0
);
Μονάδες 3
Α4. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που
αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση τη λέξη Σωστό, αν η
πρόταση είναι σωστή, ή Λάθος, αν η πρόταση είναι
λανθασμένη.
α) Αν f(x) = α
x
, α > 0, τότε ισχύει ( )
1 −
=

x x
α x α
β) Αν ορίζονται οι συναρτήσεις fog και gof, τότε
πάντοτε ισχύει fog = gof
γ) Αν ή ∞ + =

) x ( f lim
x x
0
∞ − , τότε 0
1
0
=
→ ) x ( f
lim
x x

ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


δ) Αν μια συνάρτηση f είναι συνεχής στο κλειστό
διάστημα [α,β] και ισχύει f(x) για κάθε x∈[α,β],
τότε
0 ≥


β
α
dx ) x ( f 0
ε) Για κάθε z∈C ισχύει z z z ⋅ =
2

Μονάδες 10

ΘΕΜΑ Β
Έστω ότι οι μιγαδικοί αριθμοί z
1
, z
2
είναι οι ρίζες εξίσωσης
δευτέρου βαθμού με πραγματικούς συντελεστές για τις οποίες
ισχύουν
z
1
+z
2
= –2 και z
1
⋅ z
2
= 5
B1. Να βρείτε τους μιγαδικούς αριθμούς z
1
, z
2
Μονάδες 5
B2. Αν για τους μιγαδικούς αριθμούς w ισχύει η σχέση
2
2 1
2
2
2
1
z z z w z w − = − + −
να αποδείξετε ότι ο γεωμετρικός τόπος των εικόνων
των w στο μιγαδικό επίπεδο είναι ο κύκλος με εξίσωση
(x+1)
2
+ y
2
= 4
Μονάδες 8
B3. Από τους μιγαδικούς αριθμούς w του ερωτήματος Β2 να
βρείτε εκείνους για τους οποίους ισχύει
2 ⋅ Re(w) + Im(w) = 0
Μονάδες 6
ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


B4. Αν w
1
, w
2
είναι δύο από τους μιγαδικούς w του
ερωτήματος Β2 με την ιδιότητα 4
2 1
= − w w , να
αποδείξετε ότι 2
2 1
= + w w
Μονάδες 6

ΘΕΜΑ Γ
∆ίνεται η συνάρτηση f(x) = (x–2)lnx + x – 3, x > 0
Γ1. Να βρείτε τις ασύμπτωτες της γραφικής παράστασης της
συνάρτησης f
Μονάδες 5
Γ2. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση f είναι γνησίως φθίνουσα στο
διάστημα (0,1] και γνησίως αύξουσα στο διάστημα [1, + )

Μονάδες 5
Γ3. Να αποδείξετε ότι η εξίσωση f(x) = 0 έχει δύο ακριβώς
θετικές ρίζες.

Μονάδες 6
Γ4. Αν x
1
, x
2
είναι οι ρίζες του ερωτήματος Γ3 με x
1
< x
2
, να
αποδείξετε ότι υπάρχει μοναδικός αριθμός ξ∈(x
1
, x
2
) τέτοιος,
ώστε ξ⋅f΄(ξ) – f(ξ) = 0
και ότι η εφαπτομένη της γραφικής παράστασης της
συνάρτησης f στο σημείο Μ( ) ) ( f , ξ ξ διέρχεται από την
αρχή των αξόνων.
Μονάδες 9

ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ


ΘΕΜΑ ∆

Έστω συνάρτηση f: → η οποία είναι παραγωγίσιμη και
κυρτή στο  με f(0) = 1 και f΄(0) = 0
∆1. Να αποδείξετε ότι f(x) ≥ 1 για κάθε x∈
Μονάδες 4
∆2. Να αποδείξετε ότι ∞ + =
+ ⋅


x ημ
x dt ) xt ( f x
lim
x
3
1
0
3
0

Μονάδες 6

Αν επιπλέον δίνεται ότι
f΄(x) + 2x = 2x⋅ ( )
2
x ) x ( f + , x∈, τότε:

∆3. Να αποδείξετε ότι
f(x) = – x
2
x
e
2
, x∈
Μονάδες 8
∆4. Να μελετήσετε ως προς τη μονοτονία τη συνάρτηση

h(x) =

+2 x
x
dt ) t ( f , x ≥ 0

και να λύσετε στο  την ανίσωση

∫ ∫
< +
+ +
+ +
4
6
3 2
1 2
0
2
2
dt ) t ( f dt ) t ( f
x x
x x

Μονάδες 7
ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ – Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ



ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΛ
(ΟΜΑ∆Α Β΄)
∆ΕΥΤΕΡΑ 16 ΜΑΪΟΥ 2011
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)

ΘΕΜΑ Α
A1. Έστω μια συνάρτηση f ορισμένη σε ένα διάστημα ∆ και
x
0
ένα εσωτερικό σημείο του ∆. Αν η f παρουσιάζει
τοπικό ακρότατο στο x
0
και είναι παραγωγίσιμη στο
σημείο αυτό, να αποδείξετε ότι: f ′ (x
0
) = 0
Μονάδες 10
A2. ∆ίνεται συνάρτηση f ορισμένη στο . Πότε η ευθεία
y=λx+β λέγεται ασύμπτωτη της γραφικής παράστασης
της f στο ∞ + ;
Μονάδες 5
A3. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που
αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση τη λέξη Σωστό, αν η
πρόταση είναι σωστή, ή Λάθος, αν η πρόταση είναι
λανθασμένη.
α) Για κάθε μιγαδικό αριθμό z ≠ 0 ορίζουμε z
0
=1
β) Μια συνάρτηση f: A→ λέγεται συνάρτηση 1-1, όταν
για οποιαδήποτε A x , x ∈
2 1
ισχύει η συνεπαγωγή:
αν x
1
≠x
2
, τότε f(x
1
) ≠ f(x
2
)
γ) Για κάθε x∈
1
=–{x|συνx=0} ισχύει:
x
1
) x (
2
συν
εφ − = ′
δ) Ισχύει ότι: 1
x
x
lim
x
=
ημ
∞ + →


ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ – Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ



ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ε) Οι γραφικές παραστάσεις C και C΄ των συναρτήσεων
f και f
–1
είναι συμμετρικές ως προς την ευθεία y=x
που διχοτομεί τις γωνίες xOy και x΄Oy΄.
Μονάδες 10

ΘΕΜΑ Β
Έστω οι μιγαδικοί αριθμοί z και w με i z 3 ≠ , οι οποίοι
ικανοποιούν τις σχέσεις:
2 i 3 z i 3 z = + + −

και
i 3 z
1
i 3 z w

+ − =
B1. Να βρείτε τον γεωμετρικό τόπο των εικόνων των
μιγαδικών αριθμών z
Μονάδες 7
B2. Να αποδείξετε ότι
i 3 z
1
i 3 z

= +


Μονάδες 4
B3. Να αποδείξετε ότι ο w είναι πραγματικός αριθμός και
ότι 2 2 ≤ ≤ − w
Μονάδες 8
B4. Να αποδείξετε ότι: z w z = −
Μονάδες 6

ΘΕΜΑ Γ
∆ίνεται η συνάρτηση f : →, δύο φορές παραγωγίσιμη στο
, με ( ) 0 ) 0 ( f 0 f = = ′ , η οποία ικανοποιεί τη σχέση:
( ) ) x ( f x ) x ( f 1 ) x ( f ) x ( f e
x
′ ′ + ′ = − ′ ′ + ′
για κάθε x∈.


ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ – Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ


ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ


), x e ln( ) x (
x
− = Γ1. Να αποδείξετε ότι: f x∈
Μονάδες 8
Γ2. Να μελετήσετε τη συνάρτηση f ως προς τη μονοτονία και
τα ακρότατα.
Μονάδες 3
Γ3. Να αποδείξετε ότι η γραφική παράσταση της f έχει
ακριβώς δύο σημεία καμπής.
Μονάδες 7
Γ4. Να αποδείξετε ότι η εξίσωση = συνx έχει
ακριβώς μία λύση στο διάστημα
) x e ln(
x







π
2
, 0
Μονάδες 7

ΘΕΜΑ ∆

∆ίνονται οι συνεχείς συναρτήσεις f, g : →, οι οποίες για
κάθε x∈ ικανοποιούν τις σχέσεις:

i) f(x)>0 και g(x)>0
ii)


+
=

x
0
t 2
x 2
dt
) t x ( g
e
e
) x ( f 1

iii)


+
=

x
t
x
dt
) t x ( f
e
e
) x ( g
0
2
2
1


∆1. Να αποδείξετε ότι οι συναρτήσεις f και g είναι
παραγωγίσιμες στο  και ότι f(x) = g(x) για κάθε x∈.
Μονάδες 9
∆2. Να αποδείξετε ότι:
f(x) = e
x
, x∈
Μονάδες 4
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ – Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ


ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙ∆ΕΣ


∆3. Να υπολογίσετε το όριο:








x
f
) x ( f ln
lim
x
1
0

Μονάδες 5
∆4. Να υπολογίσετε το εμβαδόν του χωρίου που
περικλείεται από τη γραφική παράσταση της
συνάρτησης



=
x
dt ) t ( f ) x ( F
1
2
τους άξονες x΄x και y΄y και την ευθεία με εξίσωση x=1.
Μονάδες 7


Ο∆ΗΓΙΕΣ (για τους εξεταζομένους)
1. Στο τετράδιο να γράψετε μόνο τα προκαταρκτικά (ημερομηνία,
εξεταζόμενο μάθημα). Να μην αντιγράψετε τα θέματα στο
τετράδιο.
2. Να γράψετε το ονοματεπώνυμό σας στο πάνω μέρος των
φωτοαντιγράφων αμέσως μόλις σας παραδοθούν. ∆εν επιτρέπεται
να γράψετε καμιά άλλη σημείωση. Κατά την αποχώρησή σας να
παραδώσετε μαζί με το τετράδιο και τα φωτοαντίγραφα.
3. Να απαντήσετε στο τετράδιό σας σε όλα τα θέματα.
4. Να γράψετε τις απαντήσεις σας μόνο με μπλε ή μόνο με μαύρο
στυλό. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μολύβι μόνο για σχέδια,
διαγράμματα και πίνακες.
5. Να μη χρησιμοποιήσετε χαρτί μιλιμετρέ.
6. Κάθε απάντηση επιστημονικά τεκμηριωμένη είναι αποδεκτή.
7. ∆ιάρκεια εξέτασης: τρεις (3) ώρες μετά τη διανομή των
φωτοαντιγράφων.
8. Χρόνος δυνατής αποχώρησης: 10. 00 π. μ.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

ΤΕΛΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ
ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ – Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ


ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ
∆ΕΥΤΕΡΑ 6 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ∆ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5)

ΘΕΜΑ Α
A1. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση f(x)=συνx είναι
παραγωγίσιμη στο  και για κάθε x∈ ισχύει
= –ημx ) ( ′ συνx
Μονάδες 10
A2. Έστω μία συνάρτηση f, ορισμένη σε ένα διάστημα ∆. Να
διατυπώσετε τον ορισμό της αρχικής συνάρτησης ή
παράγουσας της f στο ∆.
Μονάδες 5
Α3. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν,
γράφοντας στο τετράδιό σας δίπλα στο γράμμα που
αντιστοιχεί σε κάθε πρόταση τη λέξη Σωστό, αν η
πρόταση είναι σωστή, ή Λάθος, αν η πρόταση είναι
λανθασμένη.
α) Για κάθε μιγαδικό αριθμό z=α+βi, α,β∈ ισχύει
z– z =2β

β) Μία συνάρτηση f με πεδίο ορισμού Α θα λέμε ότι
παρουσιάζει στο x
0
∈A (ολικό) μέγιστο το f(x
0
), όταν
f(x) f(x ≤
0
) για κάθε x∈A

γ) Αν μια συνάρτηση f είναι γνησίως μονότονη σε ένα
διάστημα ∆, τότε είναι και 1-1 στο διάστημα αυτό.

ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ – Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ


ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
δ) Αν 0 και f(x)>0 κοντά στο x =

) x ( f
0
x x
lim
0
, τότε
∞ + =

) x ( f
1
lim
0
x x

ε) Κάθε συνάρτηση f που είναι συνεχής σε ένα σημείο
x
0
του πεδίου ορισμού της είναι και παραγωγίσιμη
στο σημείο αυτό.
Μονάδες 10

ΘΕΜΑ Β
∆ίνονται οι μιγαδικοί αριθμοί z, w, οι οποίοι ικανοποιούν
αντίστοιχα τις σχέσεις:
i z − =1+Im(z) (1)
w( w+3i)=i(3 w+i) (2)

B1. Να αποδείξετε ότι ο γεωμετρικός τόπος των εικόνων
των μιγαδικών αριθμών z είναι η παραβολή με εξίσωση
y=
4
1
x
2
Μονάδες 7
B2. Να αποδείξετε ότι ο γεωμετρικός τόπος των εικόνων
των μιγαδικών αριθμών w είναι ο κύκλος με κέντρο το
σημείο Κ(0,3) και ακτίνα ρ=2 2 .
Μονάδες 7
B3. Να βρείτε τα σημεία Α και Β του μιγαδικού επιπέδου,
τα οποία είναι εικόνες των μιγαδικών αριθμών z, w με
z =w.
Μονάδες 5
B4. Nα αποδείξετε ότι το τρίγωνο ΚΑΒ είναι ορθογώνιο και
ισοσκελές και, στη συνέχεια, να βρείτε τον μιγαδικό
αριθμό u με εικόνα στο μιγαδικό επίπεδο το σημείο Λ,

ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ – Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ


ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
έτσι ώστε το τετράπλευρο με κορυφές τα σημεία
Κ,Α,Λ,Β να είναι τετράγωνο.
Μονάδες 6

ΘΕΜΑ Γ
Ένα κινητό Μ κινείται κατά μήκος της καμπύλης y= x , x . 0 ≥
Ένας παρατηρητής βρίσκεται στη θέση Π(0, 1) ενός
συστήματος συντεταγμένων Οxy και παρατηρεί το κινητό
από την αρχή Ο, όπως φαίνεται στο παρακάτω σχήμα.












∆ίνεται ότι ο ρυθμός μεταβολής της τετμημένης του κινητού
για κάθε χρονική στιγμή t, t είναι 0 ≥ m/min 16 ) t ( x = ′


Γ1. Να αποδείξετε ότι η τετμημένη του κινητού, για κάθε χρονική
στιγμή t, t δίνεται από τον τύπο: 0 ≥
x(t)=16t
Μονάδες 5
Γ2. Να αποδείξετε ότι το σημείο της καμπύλης μέχρι το οποίο ο
παρατηρητής έχει οπτική επαφή με το κινητό είναι το Α(4,2)
και, στη συνέχεια, να υπολογίσετε πόσο χρόνο διαρκεί η
οπτική επαφή.
Μονάδες 6
Π(0,1)
Α(4,2)
y= x
Μ
y
O
x


ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ – Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ


ΤΕΛΟΣ 4ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
Γ3. Να υπολογίσετε το εμβαδόν του χωρίου Ω που
διαγράφει η οπτική ακτίνα ΠΜ του παρατηρητή από το
σημείο Ο μέχρι το σημείο Α.

Μονάδες 6
Γ4. Να αποδείξετε ότι υπάρχει χρονική στιγμή t
0
∈ (0,
4
1
), κατά την
οποία η απόσταση d=(ΠΜ) του παρατηρητή από το κινητό
γίνεται ελάχιστη.
Μονάδες 8
Να θεωρήσετε ότι το κινητό Μ και ο παρατηρητής Π είναι
σημεία του συστήματος συντεταγμένων Οxy.

ΘΕΜΑ ∆

∆ίνεται η συνάρτηση f: →, η οποία είναι 3 φορές
παραγωγίσιμη και τέτοια, ώστε:
i) ) 0 ( f 1
x
) x ( f
lim
0 x
+ =


ii) f΄(0) < f(1)-f(0) και
iii) 0 ) x ( f ≠ ′ ′
για κάθε x∈ 
∆1. Να βρείτε την εξίσωση της εφαπτομένης της γραφικής
παράστασης της συνάρτησης f στο σημείο της με
τετμημένη x
0
=0.
Μονάδες 3
∆2. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση f είναι κυρτή στο .
Μονάδες 5
Αν επιπλέον g(x)=f(x)–x, x∈ , τότε:
∆3. Να αποδείξετε ότι η g παρουσιάζει ολικό ελάχιστο και
να βρείτε το
) x ( xg
x
0 x
lim
ημ


Μονάδες 6

ΑΡΧΗ 5ΗΣ ΣΕΛΙ∆ΑΣ – Γ΄ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ


ΤΕΛΟΣ 5ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙ∆ΕΣ
∆4. Να αποδείξετε ότι >2

2
0
dx ) x ( f
Μονάδες 5
∆5. Αν το εμβαδόν του χωρίου Ω που περικλείεται από τη
γραφική παράσταση της συνάρτησης g, τον άξονα x x′
και τις ευθείες με εξισώσεις x=0 και x=1 είναι Ε(Ω)=e–
2
5
,
τότε να υπολογίσετε το ολοκλήρωμα

1
0
dx ) x ( f
και στη συνέχεια να αποδείξετε ότι υπάρχει ξ∈ (1,2)
τέτοιο, ώστε

ξ
0
dt ) t ( f =2
Μονάδες 6
Ο∆ΗΓΙΕΣ (για τους εξεταζομένους)
1. Στο τετράδιο να γράψετε μόνο τα προκαταρκτικά (ημερομηνία,
εξεταζόμενο μάθημα). Να μην αντιγράψετε τα θέματα στο
τετράδιο.
2. Να γράψετε το ονοματεπώνυμό σας στο πάνω μέρος των
φωτοαντιγράφων αμέσως μόλις σας παραδοθούν. ∆εν επιτρέπεται
να γράψετε καμιά άλλη σημείωση. Κατά την αποχώρησή σας να
παραδώσετε μαζί με το τετράδιο και τα φωτοαντίγραφα.
3. Να απαντήσετε στο τετράδιό σας σε όλα τα θέματα.
4. Να γράψετε τις απαντήσεις σας μόνο με μπλε ή μόνο με μαύρο
στυλό. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μολύβι μόνο για σχέδια,
διαγράμματα και πίνακες.
5. Να μη χρησιμοποιήσετε χαρτί μιλιμετρέ.
6. Κάθε απάντηση επιστημονικά τεκμηριωμένη είναι αποδεκτή.
7. ∆ιάρκεια εξέτασης: τρεις (3) ώρες μετά τη διανομή των
φωτοαντιγράφων.
8. Χρόνος δυνατής αποχώρησης: 18. 00
KΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ
ΤΕΛΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ







ΘΕΜΑΤΑ

ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ Ο.Ε.Φ.Ε.


ΑΠΟ 2003 ΕΩΣ 2011


ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ο.Ε.Φ.Ε. 2003
ΘΕΜΑΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗΣ-ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Θέµα 1
ο
Α. α) Έστω η συνάρτηση ( ) f x x συν = . Να αποδείξετε ότι η f είναι παραγωγίσιµη
στο R και ισχύει:
( ) ' f x x ηµ = − . ΜΟΝΑ∆ΕΣ 8
β) Έστω οι συναρτήσεις , f g συνεχείς σε ένα διάστηµα ∆ για τις οποίες ισχύει:
( ) ( ) ' ' f x g x = για κάθε εσωτερικό σηµείο x του ∆ .
Να αποδείξετε ότι υπάρχει σταθερά c τέτοια ώστε να ισχύει: ( ) ( ) f x g x c = + για
κάθε x ∈∆ ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
γ) Έστω µια συνάρτηση f µε πεδίο ορισµού Α. Να δώσετε τον ορισµό : Πότε η
f παρουσιάζει στο A x ∈
0
τοπικό ελάχιστο. ΜΟΝΑ∆ΕΣ 3
Β. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν µε την ένδειξη Σωστό ή Λάθος.
α) Αν µια συνάρτηση R A f → : έχει αντίστροφη συνάρτηση
1
f

, τότε η f είναι
γνησίως µονότονη στο Α.
β) Αν µια συνάρτηση f είναι συνεχής στο
0
x και ( )
0
0 f x > , τότε ( ) 0 f x > για
τις τιµές του x κοντά στο
0
x .
γ) Αν η συνάρτηση f είναι παραγωγίσιµη και γνησίως αύξουσα στο ] , [ β α τότε,
υπάρχει ( )
0
, x α β ∈ τέτοιος ώστε να ισχύει ( )
0
' 0 f x > .
δ) Έστω η συνάρτηση f η οποία είναι κυρτή στο διάστηµα ∆ και δύο φορές
παραγωγίσιµη σε αυτό. Τότε ισχύει ( ) '' 0 f x > για κάθε x ∈∆.
ε) Αν f συνεχής στο [ ] , a β µε ( ) 0 f x ≥ και ισχύει ( ) 0
a
f x dx
β
>

, τότε υπάρχει
[ ]
0
, x α β ∈ τέτοιος ώστε ( )
0
0 f x > .
στ) Αν η συνεχής συνάρτηση f δεν είναι παντού ίση µε µηδέν στο ] , [ β α και
ισχύει ( ) 0
a
f x dx
β
=

, τότε η f παίρνει δύο τουλάχιστον ετερόσηµες τιµές.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 9
Θέµα 2ο
Έστω η συνάρτηση ( )
( ) ln
, 0
ax
f x a
x
= > .
Α. Αν η εφαπτοµένη της γραφικής παράστασης της f στο σηµείο Μ(1, ( ) 1 f ) είναι
παράλληλη στην ευθεία 0 x y − = , να βρείτε την τιµή του α.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
Β. Για 1 a = :
α) Να µελετήσετε τη µονοτονία και να βρείτε τα ακρότατα της f .
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
β) Να βρείτε το σύνολο τιµών και τις ασύµπτωτες .
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 7
γ) Να αποδείξετε: ότι
( ) ( )
1
1
κ κ
κ κ
+
> + για κάθε θετικό ακέραιο 8 κ ≥
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 8
Θέµα 3ο
∆ίνονται συνάρτηση f παραγωγίσιµη στο [ ] , α β µε 0 α β < < και οι µιγαδικοί
αριθµοί z a i β = + και ) ( ) ( β α f i f w ⋅ + = µε ( ) 0 f β ≠ .
Α. Να αποδείξετε ότι:
α) Ο αριθµός
( )
1
1
1
i z
z
f i w
β
β
+ − ⋅
=
+ − ⋅
είναι πραγµατικός αν και µόνο αν ( ) f a a =
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
β) Αν z iw = − τότε οι εικόνες των , z w στο µιγαδικό επίπεδο και η αρχή 0 των
αξόνων, είναι κορυφές ορθογωνίου και ισοσκελούς τριγώνου.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
Β. Έστω ότι ισχύει
2 2 2
z iw z iw − = + . Να αποδείξετε ότι:
α) ( ) ( ) 0 a f f β β α ⋅ − ⋅ =
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4
β) Οι εικόνες των , z w και η αρχή 0 είναι συνευθειακά σηµεία.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 3
γ) Υπάρχει ένα τουλάχιστον ( )
0
, x a β ∈ τέτοιο ώστε, η εφαπτοµένη της γραφικής
παράστασης της f στο σηµείο ( ) ( )
0 0
, M x f x να διέρχεται από το σηµείο 0(0,0).
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 8
Θέµα 4ο
∆ίνεται η συνάρτηση f µε ( ) '' f x συνεχή στο R τέτοια ώστε να ισχύουν:
( ) ( ) ( ) ( )
0 1
2
0 0
1 '' 2 ' 4
x
x
t f t dt t f t dt x t f x dt + ⋅ = ⋅ − ⋅ ⋅
∫ ∫ ∫
για κάθε R x ∈ , µε
( ) 0 0 f = και ( ) ' 0 2 f = .
α) Να αποδείξετε ότι ο τύπος της είναι R x
x
x
x f ∈
+
= ,
1
2
) (
2
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 10
β) Έστω ( ) E a το εµβαδόν του χωρίου που περικλείεται από τη γραφική παράσταση
της f , τον άξονα x´x και τις ευθείες 0 x = και 0 x a = > .
Αν το a µεταβάλλεται µε ρυθµό
10
/ sec
3
cm , να βρείτε το ρυθµό µεταβολής του
εµβαδού ( ) E a , τη χρονική στιγµή κατά την οποία 3 a cm = .
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
γ) Θεωρούµε συνεχή συνάρτηση g για την οποία ισχύει:
( ) ( ) 2 g x x f x + − ≤ για κάθε R x ∈ .
(i) Να αποδείξετε ότι η ευθεία 2 y x = − + είναι ασύµπτωτη της γραφικής
παράστασης της g όταν x →+∞
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
(ii) Αν Ε είναι το εµβαδόν του χωρίου που περικλείεται από τη γραφική
παράσταση της g , την πλάγια ασύµπτωτη της στο +∞ και τις ευθείες 0 x = και
2 x = , να αποδείξετε ότι: ln 5 E ≤
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ο.Ε.Φ.Ε. 2004
ΘΕΜΑΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗΣ-ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΘΕΜΑ 1ο
Α. Να α π ο δ ε ί ξ ε τ ε τ ο θ ε ώρ η µ α :
Έσ τ ω µ ι α σ υ ν ά ρ τ η σ η f , η ο π ο ί α ε ί ν α ι ο ρ ι σ µ έ ν η σ ε έ ν α κ λ ε ι σ τ ό δ ι ά σ τ η µ α [ α , β ] . Αν
• η f ε ί ν α ι σ υ ν ε χ ή ς σ τ ο [ α , β ] κ α ι
• f ( α ) ≠f ( β )
τ ό τ ε , γ ι α κ ά θ ε α ρ ι θ µ ό η µ ε τ α ξ ύ τ ων f ( α ) κ α ι f ( β ) υ π ά ρ χ ε ι έ ν α ς , τ ο υ λ ά χ ι σ τ ο ν
x
0
∈( α , β ) τ έ τ ο ι ο ς , ώσ τ ε
f ( x
0
) = η
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5

Β. Η σ υ ν ά ρ τ η σ η f , π ο υ η γ ρ α φι κ ή τ η ς π α ρ ά σ τ α σ η

φα ί ν ε τ α ι σ τ ο σ χ ή µ α , ε ί ν α ι δ ύ ο φο ρ έ ς
π α ρ α γ ωγ ί σ ι µ η σ τ ο π ε δ ί ο ο ρ ι σ µ ο ύ τ η ς µ ε σ υ ν ε χ ή δ ε ύ τ ε ρ η π α ρ ά γ ωγ ο .

0 1 2 3
1
y
x


y = f (x)

Να β ρ ε ί τ ε , α ν η τ ι µ ή τ ων ο λ ο κ λ η ρ ωµ ά τ ων I
1
, I
2
, I
3
ε ί ν α ι θ ε τ ι κ ή ή α ρ ν η τ ι κ ή .
3
1
0
I f (x) dx =

ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2


=
3
0
2
dx (x) ' f I ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2

3
3
0
I f ''(x) dx =

ΜΟΝΑ∆ΕΣ 3



Γ. Να α ν τ ι σ τ ο ι χ ί σ ε τ ε κ α θ έ ν α α π ό τ α ό ρ ι α τ η ς σ τ ή λ η ς Α µ ε τ η ν τ ι µ ή τ ο υ τ η ς σ τ ή λ η ς Β.

ΣΤΗΛΗ Α ΣΤΗΛΗ Β

1 .
x
ηµx
lim
0 x→


2 . 






x
1
ηµ x lim
0 x


3 . lnx lim
0 x
+



4 .
x
x
e
1
lim
−∞ →




α . − ∞

β . 0

γ . 1

δ . +∞
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 8

∆. Έσ τ ω η σ υ ν ά ρ τ η σ η f ( x ) = x
ν
, ν IN -{0, 1}. ∈ Να α π ο δ ε ί ξ ε τ ε , ό τ ι η σ υ ν ά ρ τ η σ η f ε ί ν α ι
π α ρ α γ ωγ ί σ ι µ η σ τ ο IR κ α ι ι σ χ ύ ε ι f ΄ ( x ) =ν x
ν - 1
. ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5

ΘΕΜΑ 2
ο
.
Οι σ υ ν α ρ τ ή σ ε ι ς f , g ε ί ν α ι ο ρ ι σ µ έ ν ε ς κ α ι π α ρ α γ ωγ ί σ ι µε ς σ τ ο IR µ ε
f ΄ ( x ) − g ΄ ( x ) = 1 , f ΄ ( x ) ≠ 1 γ ι α κ ά θ ε x ∈ IR...
Αν σ τ ο ό ρ ι ο
2 x f(x)
2 g(x)
L
x
lim
− −
+
=
+∞ →
ε φα ρ µ ό σ ο υ µ ε τ ο ν κ α ν ό ν α τ ο υ ο ρ ί ο υ π η λ ί κ ο υ ,
π α ρ ο υ σ ι ά ζ ε τ α ι α π ρ ο σ δ ι ο ρ ι σ τ ί α τ η ς µ ο ρ φή ς
0
0
.

α . i ) Να υ π ο λ ο γ ί σε τ ε τ ο ό ρι ο L. ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
i i ) Να β ρ ε ί τ ε τ ι ς α σ ύ µ π τ ωτ ε ς τ ων γ ρ α φι κ ών π α ρ α σ τ ά σ ε ων τ ων σ υ ν α ρ τ ή σ ε ων f κ α ι g
σ τ ο +∞. ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
β . Να α π ο δ ε ί ξ ε τ ε ό τ ι η g έ χ ε ι τ ο π ο λ ύ µ ι α ρί ζ α σ τ ο IR . ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
γ . Να α π ο δ ε ί ξ ε τ ε ό τ ι : f ( x ) − g ( x ) = x+4 γ ι α κά θ ε x ∈ IR . ΜΟΝΑ∆ΕΣ 7




ΘΕΜΑ 3
ο

Γι α κ ά θ ε x ∈ IR. ο ρ ί ζ ο υ µ ε τ η ν σ υ ν ά ρ τ η σ η

+
=
x
0
t
dt
e α
2
g(x) , α > 0 κ α ι τ ο ν µ ι γ α δ ι κ ό
z =g ( x ) +x i µ ε  z +i  ≤ | z − 1 | .

Α. Να α π ο δ ε ί ξ ε τ ε , ό τ ι i ) η g α ν τ ι σ τ ρ έ φε τ α ι κ α ι i i ) ο ι ε ι κ ό ν ε ς τ ο υ z α ν ή κ ο υ ν σ τ η ν
γ ρα φι κ ή π αρ άστ ασ η τ η ς g
- 1
. ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4
Β. Να α π ο δ ε ί ξ ε τ ε , ό τ ι :
α . Re ( z ) ≤ I m( z ) , γ ι α κά θ ε x ∈ IR ΜΟΝΑ∆ΕΣ 7
β . α=1. ΜΟΝΑ∆ΕΣ 7
γ .
1 2

2 t t

0 0
1 1 1 1
dt dt
1 e α e α e 1 e
< − <
+ + + +
∫ ∫
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 7



ΘΕΜΑ 4
ο

Οι σ υ ν α ρ τ ή σ ε ι ς f , g ε ί ν α ι ο ρ ι σ µ έ ν ε ς κ α ι π α ρ α γ ωγ ί σ ι µε ς σ τ ο IR µ ε g ( 0 ) =1 κ α ι
f ΄ ( x ) =g
2
( x ) ≠0 , f
2
( x ) + g
2
( x ) =1 γ ι α κ ά θ ε x ∈ IR.

α . Να α π ο δ ε ί ξ ε τ ε ό τ ι :
i ) g ΄ ( x ) =− g( x) ⋅ f ( x ) , x ∈ IR.. ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4
i i ) Η g ε ί ν α ι γ ν η σ ί ως µ ο ν ό τ ο ν η σ ε κ α θ έ ν α α π ό τ α δ ι α σ τ ή µ α τ α ( − ∞, 0 ] , [ 0 , +∞) κ α ι
έ χ ε ι α κρ ό τ α τ ο τ ο 1 . ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5

β . i ) Να µ ε λ ε τ ή σ ε τ ε τ η ν σ υ ν ά ρ τ η σ η f ως π ρ ο ς τ η ν κ υ ρ τ ό τ η τ α κ α ι ν α β ρ ε ί τ ε τ α σ η µ ε ί α
κ αµ πής τ η ς . ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
i i ) Να γ ρ ά ψε τ ε τ η ν ε ξ ί σ ωσ η τ η ς ε φα π τ ο µ έ ν η ς τ η ς γ ρ α φι κ ή ς π α ρ ά σ τ α σ η ς τ η ς f σ τ ο
σ ηµε ί ο τ ης Ο( 0, 0) . ΜΟΝΑ∆ΕΣ 3

γ . Αν Ε ε ί ν α ι τ ο ε µ β α δ ό ν τ ο υ χ ωρ ί ο υ , π ο υ ο ρ ί ζ ε τ α ι α π ό τ η ν γ ρ α φι κ ή π α ρ ά σ τ α σ η

τ η ς f
κ α ι τ ι ς ε υ θ ε ί ε ς y =x, x=1, ν α δ ε ί ξ ε τ ε , ό τ ι Ε= [ ]
1
ln g (1)
2
+ . ΜΟΝΑ∆ΕΣ 7
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2005
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ

Θέµα 1
ο

Α. Έστω µια συνάρτηση f η οποία είναι συνεχής σε ένα διάστηµα ∆.
Να αποδείξετε ότι:
Αν
( )
' 0 f x > σε κάθε εσωτερικό σηµείο του ∆, τότε η f είναι γνησίως
αύξουσα σε όλο το ∆.
Μονάδες 9
Β. Έστω η συνάρτηση
( )
a
f x x = µε α ∈ ീ και 0 x > .
Να αποδείξετε ότι:
( )
1
'
a
f x a x

= ⋅ .
Μονάδες 6
Γ. Να απαντήσετε αν είναι Σωστή ή Λάθος κάθε µια από τις παρακάτω προτάσεις.
1. Μια συνάρτηση f : A → ീ είναι << 1 – 1 >> αν και µόνο αν για κάθε
1 2
, x x ∈Α ισχύει η συνεπαγωγή: αν
1 2
x x = τότε
( ) ( )
1 2
f x f x =
2. Αν
( ) ( )
0 0
lim lim
x x x x
f x g x
→ →
< τότε
( ) ( )
f x g x < κοντά στο
0
x .
3. Αν η συνάρτηση f είναι συνεχής στο
[ ]
, a β και υπάρχει
( )
0
, x a β ∈
τέτοιο ώστε
( )
0
0 f x = , τότε
( ) ( )
0 f a f β ⋅ < .
4. Αν η συνάρτηση f είναι παραγωγίσιµη στο
[ ]
, a β και γνησίως αύξουσα, τότε
υπάρχει
( )
0
, x a β ∈ τέτοιο ώστε
( )
0
' 0 f x < .
5. Αν
( )
0
a
f x dx
β
=

και η συνάρτηση f δεν είναι παντού ίση µε µηδέν στο
[ ]
, a β , τότε
( )
0 f x ≥ για κάθε
[ ]
, x a β ∈ .
Μονάδες 10

Θέµα 2
ο

Έστω η συνάρτηση
( ) ( )
2 ln 2 , 0 f x x x x = ⋅ − >
α) Να αποδείξετε ότι:
( )
ln
' , 0
x
f x x
x
= > .
Μονάδες 4
β) Να βρείτε το
( )
0
lim '
x
f x
+

.
επα
ναληπτικά

2
0
0
5
θ
έ
µ
α
τ
α
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2005
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
Μονάδες 3
γ) Να µελετήσετε τα κοίλα της f και να βρείτε το σηµείο της καµπής της.
Μονάδες 8
δ) Να υπολογίσετε το εµβαδόν του χωρίου που περικλείεται από τη γραφική
παράσταση της συνάρτησης
( )
ln x
g x
x
= , τον άξονα x΄x και τις ευθείες
1
x
e
=
και
2
x e = .
Μονάδες 10

Θέµα 3
ο

∆ίνεται ο µιγαδικός z = e
x
+ (x − 1) i, x ∈ ീ .
α) Να αποδείξετε ότι:
( ) ( )
Re Im z z > για κάθε x ∈ ീ ..
Μονάδες 8
β) Να αποδείξετε ότι υπάρχει ένας τουλάχιστον
( )
0
0,1 x ∈ τέτοιος ώστε ο αριθµός
2
2 w z z i = + + να είναι πραγµατικός.
Μονάδες 8
γ) Να βρείτε το µιγαδικό z του οποίου το µέτρο να γίνεται ελάχιστο.
Μονάδες 9

Θέµα 4
ο

∆ίνεται συνάρτηση f παραγωγίσιµη στο ീ για την οποία ισχύουν
( )
1
0
2
f =
και
( ) ( ) ( ) ' '
x
e f x f x x f x ηµ + + = −  
 
για κάθε x ∈ ീ .
α) Να αποδείξετε ότι ο τύπος της f είναι
x
e
x συν
x f
+
=
1
) ( , x ∈ ീ και ότι ισχύει
( ) ( )
f x f x x συν + − = για κάθε x ∈ ീ ..
Μονάδες 7
β) Να βρείτε το
( )
lim
x
f x
→+∞
.
Μονάδες 6
γ) Να υπολογίσετε το ολοκλήρωµα
( )
2
2
I f x dx
π
π

=

.
Μονάδες 6
δ) Να αποδείξετε ότι: ( )
2
0
0
4
f x dx
π
π
≤ ≤

.
Μονάδες 6


Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2006
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ




Θέµα 1

Α. α) Έστω µια συνάρτηση f ορισµένη σ’ ένα διάστηµα ∆ και
0
x ένα
εσωτερικό σηµείο του ∆. Αν η f παρουσιάζει τοπικό ακρότατο
στο
0
x και είναι παραγωγίσιµη στο σηµείο αυτό, να αποδείξετε
ότι: ( )
0
' 0 f x = .
Μονάδες 11
β) Πότε η ευθεία
0
x x = λέγεται ασύµπτωτη της γραφικής παράστασης
µιας συνάρτησης f ;
Μονάδες 4
Β. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν µε την ένδειξη
Σωστό ή Λάθος.
α) Μια συνάρτηση : f Α →ℝ είναι <<1 – 1>> όταν για κάθε
1 2
, x x ∈Α
ισχύει η συνεπαγωγή: ( ) ( )
1 2
f x f x = τότε
1 2
x x = .
β) Αν υπάρχει το ( ) ( ) ( )
0
lim
x x
f x g x

⋅ τότε κατ’ ανάγκη υπάρχουν τα
( )
0
lim
x x
f x

και ( )
0
lim
x x
g x

.
γ) Αν ( )
0
lim
x x
f x

= +∞ ή −∞ τότε ( ) 0 f x ≠ για τις τιµές του x κοντά
στο
0
x .
δ) Αν µια συνάρτηση f είναι δύο φορές παραγωγίσιµη σ’ ένα
διάστηµα ∆ και δεν παρουσιάζει καµπή σε κανένα σηµείο του ∆,
τότε ( ) '' 0 ≠ f x για κάθε x∈∆.
ε) Αν ( ) 0
a
f x dx
β
=

και a β < τότε κατ’ ανάγκη ισχύει ( ) 0 f x = για
κάθε [ ] , x a β ∈ .
Μονάδες 10
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2006
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
Θέµα 2
∆ίνονται οι µιγαδικοί z και
1
z i
w
i z
+
=
+
όπου z i ≠ .
α) Να αποδείξετε ότι:
w i
z
w i

=
+

Μονάδες 5
β) Αν 1 z = και Μ η εικόνα του w στο µιγαδικό επίπεδο, να αποδείξετε
ότι το σηµείο Μ ανήκει στον άξονα x΄x.
Μονάδες 6
γ) Να αποδείξετε την ισοδυναµία: w φανταστικός ⇔ z φανταστικός.
Μονάδες 7
δ) Θεωρούµε συνάρτηση f συνεχή στο [ ] , a β µε ( ) 1 f a > και έστω
( ) z f a i = ⋅ και ( ) w f i β = ⋅ . Να αποδείξετε ότι η εξίσωση ( ) 0 f x =
έχει µια τουλάχιστον λύση στο (α,β).
Μονάδες 7

Θέµα 3

∆ίνεται η συνάρτηση ( ) 1
x
f x e ax = − − όπου 1 a > .
α) Να βρείτε την εξίσωση της εφαπτοµένης της γραφικής παράστασης
της f στο σηµείο ( ) ( )
0, 0 f .
Μονάδες 4
β) Να αποδείξετε ότι η f παρουσιάζει ελάχιστο το οποίο είναι αρνητικό.
Μονάδες 8
γ) Έστω ( ) a Ε το εµβαδόν του χωρίου που περικλείεται από τη γραφική
παράσταση της f , την εφαπτοµένη της στο ( ) ( )
0, 0 f και την ευθεία
1 x a = > .
i) Να αποδείξετε ότι: ( )
2
1
2
a
a
a e a Ε = − − − .
Μονάδες 7
ii) Να βρείτε το ( ) lim
a
a
→+∞
Ε .
Μονάδες 6
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2006
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
Θέµα 4

Έστω συνάρτηση f συνεχής στο ℝ µε ( ) 0 f x > και έστω
( ) ( )
1
0
, , g x t f xt dt t x = ⋅ ∈

ℝ.
Να αποδείξετε ότι:
α) ( ) ( )
2
0
1
x
g x t f t dt
x
= ⋅

για κάθε 0 x ≠ .
Μονάδες 6
β) Η g είναι συνεχής στο
0
0 x = .
Μονάδες 6
γ) ( ) ( )
0
x
x g x f t dt ⋅ <

για κάθε 0 x > .
Μονάδες 7
δ) Αν ( ) ( )
2 1
1 0
3 t f t dt t f t dt ⋅ = ⋅
∫ ∫
τότε υπάρχει ένας τουλάχιστον ( ) 1, 2 ξ ∈
τέτοιος ώστε: ( ) ( ) 2g f ξ ξ = .
Μονάδες 6

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2007
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
1
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

Θέµα 1
ο


Α. α) Να διατυπώσετε το θεώρηµα του Fermat.
Μονάδες 4
β) Έστω µια συνάρτηση f, η οποία είναι συνεχής σε ένα διάστηµα ∆ και
ισχύει ( ) ' 0 f x > για κάθε εσωτερικό σηµείο του ∆.
Να αποδείξετε ότι η f είναι γνησίως αύξουσα στο ∆.
Μονάδες 9

Β. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν µε την ένδειξη Σωστό
ή Λάθος.

1. Αν για µια συνάρτηση ℜ → A f : ισχύει ( ) f x κ ≤ όπου ℜ ∈ κ για
κάθε x ∈ Α, τότε το κ είναι η µέγιστη τιµή της f .

2. Αν υπάρχει το ( )
0
lim 0
x x
f x

= , τότε υπάρχει το όριο της ( ) f x στο
0
x
και είναι ( )
0
lim 0
x x
f x

= .

3. Αν για µια συνάρτηση f ισχύουν ( ) ( ) 0 f a f β ⋅ < και ( ) 0 f x ≠ για
κάθε ( ) , x a β ∈ , τότε η f δεν είναι συνεχής στο [ ] , a β .

4. Αν για δύο συναρτήσεις , f g συνεχείς στο διάστηµα ∆ ισχύει
( ) ( ) ' ' f x g x = για κάθε εσωτερικό σηµείο x του ∆, τότε ( ) ( ) f x g x =
για κάθε x ∈∆.

5. Αν για µια συνάρτηση f υπάρχει παράγουσα στο διάστηµα ∆, τότε
για κάθε ℜ ∈ λ ισχύει: ( ) ( ) f x dx f x dx λ λ ⋅ =
∫ ∫
.

6. Αν οι συναρτήσεις , f g είναι συνεχείς στο [ ] , a β και ισχύει
( ) ( ) f x g x < για κάθε [ ] , x a β ∈ , τότε ( ) ( )
a a
f x dx g x dx
β β
<
∫ ∫
.
Μονάδες 12

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2007
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
2
Θέµα 2
ο


Έστω η συνάρτηση
x
e a x x f

⋅ + = ) ( ) (
2
, ℜ ∈ x . Αν η ευθεία 2 2 y x = − +
εφάπτεται στη γραφική παράσταση της f στο σηµείο ( ) ( )
0, 0 f Μ τότε:
α) Να αποδείξετε ότι: 2 a = .
Μονάδες 7
β) Να µελετήσετε τη µονοτονία της f .
Μονάδες 6
γ) Να υπολογίσετε τα όρια:
i) ( ) lim
x
f x
→−∞
ii) ( ) lim
x
f x
→+∞

Μονάδες 6
δ) Να αποδείξετε ότι η εξίσωση ( ) 2007 f x = έχει ακριβώς µια λύση στο ℜ.
Μονάδες 6

Θέµα 3
ο

∆ίνονται οι µιγαδικοί , z w µε 0 z w ⋅ ≠ για τους οποίους ισχύει:
z w z w + = − .
Να αποδείξετε ότι:
α)
( )
Re 0 z w ⋅ = .
Μονάδες 6
β) Ο αριθµός
z
w
είναι φανταστικός.
Μονάδες 5
γ) Το τρίγωνο µε κορυφές τις εικόνες των , z w στο µιγαδικό επίπεδο και
την αρχή Ο των αξόνων, είναι ορθογώνιο στο 0.
Μονάδες 7
δ) Αν η συνάρτηση f είναι παραγωγίσιµη στο [ ] , a β µε 0 a β < < και
( ) ( ) , z a i f a w f i β β = + ⋅ = − τότε η εξίσωση ( ) ( ) ' x f x f x ⋅ =
έχει µια τουλάχιστον λύση στο ( ) , a β .
Μονάδες 7
Θέµα 4
ο

∆ίνεται η συνάρτηση ( )
2
0
1
1
x
g x dt
t
=
+

όπου ℜ ∈ t,x .
α) Να µελετήσετε ως προς τα κοίλα τη συνάρτηση g .
Μονάδες 4
β) Να αποδείξετε ότι: ( )
2
1
x
g x x
x
≤ ≤
+
για κάθε 0 x ≥
Μονάδες 7
γ) Να αποδείξετε ότι: ( ) ( ) 0 g x g x + − = για κάθε ℜ ∈ x .
Μονάδες 6
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2007
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
3
δ) Να αποδείξετε ότι το εµβαδόν Ε του χωρίου που περικλείεται από τη
γραφική παράσταση της g , τον άξονα x΄x και τις ευθείες 0, 1 x x = =
είναι ( )
1
1 ln 2
2
g Ε = − τ.µ.
Μονάδες 8

Καλή Επιτυχία στις Γενικές εξετάσεις


Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2008
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
1
Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ 1
ο
Α. α. Έστω δυο συναρτήσεις f, g ορισµένες σε ένα διάστηµα ∆. Αν
• οι f, g είναι συνεχείς στο ∆ και
• f΄(x) = g΄(x) για κάθε εσωτερικό σηµείο του ∆,
να αποδείξετε ότι υπάρχει σταθερά c τέτοια, ώστε για κάθε x∈∆ να ισχύει:
f (x) = g(x) + c
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
β. Να αποδείξετε ότι η συνάρτηση f (x) = x
ν
, ν∈IN−{0, 1} είναι παραγωγίσιµη
στο IR και ισχύει:
f΄(x) = νx
ν−1
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
Β. Έστω οι µιγαδικοί αριθµοί
2 1
z , z . Να χαρακτηρίσετε καθεµιά από τις επόµενες
προτάσεις ως Σωστή (Σ) ή Λανθασµένη (Λ):
α. Η διανυσµατική ακτίνα του αθροίσµατος των z
1
και z
2
είναι το άθροισµα των
διανυσµατικών τους ακτίνων.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2
β. Είναι:
2 1 2 1
z z z z + = +
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2
γ. Είναι:
2 1 2 1 2 1
z z z z z z + ≤ + ≤ −
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2
δ. Η εξίσωση
2 1
z z z z − = − µε
2 1
z z ≠ παριστάνει τη µεσοκάθετο του
τµήµατος µε άκρα τα σηµεία Α(z
1
) και Β(z
2
).
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2008
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
2
Ο 4 10 x
4
y
A
B

Γ. Έστω η συνάρτηση F(x) = dt f(t)
x
0

, όπου f η
συνάρτηση του διπλανού σχήµατος που η γραφική
της παράσταση αποτελείται από τα ευθύγραµµα
τµήµατα ΟΑ και ΑΒ. Το εµβαδό του
γραµµοσκιασµένου χωρίου Ω είναι Ε(Ω) = 36 τ.µ.
Να συµπληρώσετε τις ισότητες:
α. F(0) = β. F(4) = γ. F(10) =
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
ΘΕΜΑ 2
ο
∆ίνεται η συνάρτηση f µε



≤ + −
> +
=
0 x αν 1, 1)x (µ
0 x αν λ, ηµx
f(x) µε λ, µ∈IR
α. Να βρείτε την τιµή του λ, ώστε η f να είναι συνεχής.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
β. Να βρείτε την τιµή του µ, ώστε η f να είναι παραγωγίσιµη στο x
0
= 0.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 8
γ. Να αποδείξετε ότι η f δεν είναι 1-1.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 3
δ. Για λ = 1 και µ = 2, να υπολογίσετε το ολοκλήρωµα dx f(x)
π
2


.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 8
ΘΕΜΑ 3
ο
∆ίνεται η συνάρτηση f µε f (x) =
x
e 1
e

, x∈IR .
α. i. Να την µελετήσετε ως προς την µονοτονία.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4
ii. Να αποδείξετε ότι f ΄΄(x) =
x
e x 1 x
e 1) (e
− +
⋅ − , να µελετήσετε την f ως προς την
κυρτότητα και να βρείτε το σηµείο καµπής της γραφικής της παράστασης.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
β. Να βρείτε τις οριζόντιες ασύµπτωτες της γραφικής παράστασης της f.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
γ. Να παραστήσετε γραφικά την f.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4
δ. Να βρείτε το εµβαδόν του χωρίου που ορίζεται από την γραφική παράσταση της
f ΄(x), τους άξονες x΄x, y΄y και την ευθεία x = ln
2
1
.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2008
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
3
ΘΕΜΑ 4
ο
Οι συναρτήσεις f, g: IR → IR είναι συνεχείς και για κάθε πραγµατικό αριθµό x
ισχύουν:
∫ ∫
= −
x
0
x
1
dt g(t) x 2 dt f(t) (1) και g(x) ≠ 0 (2)
Να αποδείξετε ότι:
α. Η f είναι παραγωγίσιµη στο x
0
= 0 και f ΄(0) = 2g(0)
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
β. g(x) < 0 για κάθε x∈IR
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
γ.
∫ ∫

0
1
x
1
dt f(t) dt f(t) για κάθε x∈IR
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 7
δ. H εξίσωση f (x) = 2g(x) + 2 έχει τουλάχιστον µια ρίζα στο διάστηµα (0, 1).
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 7
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2009
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
1
Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ

ΘΕΜΑ 1
ο


Α. Έστω µια συνάρτηση f ορισµένη σε ένα διάστηµα ∆ και x
0
ένα εσωτερικό
σηµείο του ∆. Αν η f παρουσιάζει τοπικό ακρότατο στο x
0
και είναι
παραγωγίσιµη στο σηµείο αυτό, να δείξετε ότι: f΄(x
0
) = 0
Μονάδες 9

Β. 1. Πότε η ευθεία ψ = λx + β λέγεται ασύµπτωτη της γραφικής παράστασης
της f στο +∞;
Μονάδες 3

2. Πότε µια συνάρτηση f είναι συνεχής σε ένα κλειστό διάστηµα [α, β];
Μονάδες 3

Γ. Να χαρακτηρίσετε καθεµιά από τις επόµενες προτάσεις ως Σωστή (Σ) ή
Λανθασµένη (Λ):

1. Ισχύει
0
0
0
lim ( ) lim ( )
x x h
f x l f x h l
→ →
= ⇔ + =

Μονάδες 2

2. Αν 0<α<1 τότε 0
lim
=
−∞ →
x
x
a .
Μονάδες 2

3. Αν η f είναι συνεχής στο [α, β] τότε η f έχει υποχρεωτικά ολικά
ακρότατα τα f(α) και f(β).
Μονάδες 2

4. Για τις συναρτήσεις f και g που έχουν συνεχείς παραγώγους στο [α,β]
ισχύει:
[ ] ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
a
a
a
f x g x dx f x g x dx f x g x
β
β
β
′ ′ − =
∫ ∫

Μονάδες 2

5. Αν για κάθε στοιχείο ψ του συνόλου τιµών της f(x), η f(χ)=ψ έχει λύση
ως προς x τότε η f είναι 1-1.
Μονάδες 2
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2009
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
2
ΘΕΜΑ 2
ο

∆ίνεται η εξίσωση z +
z
1
= −1, z ∈ C και z
1
, z
2
οι ρίζες της. Να αποδείξετε ότι:

A. z
1
·z
2
= 1 και z
1
3
=1.
Μονάδες 4

B. (z
1
2009
+ z
2
2009
) ෛ R.
Μονάδες 4

Γ. z
1
8
+
10
2
z
1
+ 1 = 0
Μονάδες 4

∆. Αν f(x) συνάρτηση παραγωγίσιµη στο [0,1] µε

f(0)-2=
1 2
2 1
z z
z z
+ και f(1)=
1 2
1 1 3
2 2 2 z z
+ −

τότε υπάρχει ένα τουλάχιστον x
0
∈ (0,1), ώστε f(x
0
)=3x
0
− 2.
Μονάδες 7

Ε. Αν Γ είναι η εικόνα του µιγαδικού w = 2z
1
+ 2z
2
και Α, Β οι εικόνες των z
1

και z
2
αντίστοιχα, να δείξετε ότι το τρίγωνο ΑΒΓ είναι ισοσκελές.
Μονάδες 6

ΘΕΜΑ 3
ο


∆ίνεται η συνάρτηση f(x) = x + 2 +2lnx .

Α. Να µελετηθεί ως προς την µονοτονία και να βρείτε τα διαστήµατα στα οποία
είναι κυρτή ή κοίλη.
Μονάδες 6

Β. Να βρείτε το σύνολο τιµών και το πλήθος των ριζών της f.
Μονάδες 6

Γ. Αν
2
ln
) (
+

=
x
x x
x g να δείξετε ότι υπάρχει x
0
> 0 ώστε:
g(x) ≥ g(x
0
) για κάθε x > 0.
Μονάδες 7

∆. Να δείξετε ότι για κάθε x > 2 ισχύει: f(x – 2) < 2f(x + 1) – f(x + 4).
Μονάδες 6
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2009
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
3
ΘΕΜΑ 4
ο


Έστω συνάρτηση f ορισµένη και παραγωγίσιµη στο (0, +∞) για την οποία ισχύουν οι
σχέσεις:

f ΄ (
x
1
) =
x
e
x 1 +
και f(1) =
e
1


Α. Να δείξετε ότι f(x) = x·e
-1/x
.

Μονάδες 8

Β. 1. Να βρείτε την εξίσωση της εφαπτοµένης της γραφικής παράστασης της
f(x) στο σηµείο µε τετµηµένη x = 1.
Μονάδες 2

2. Να δείξετε ότι
2
1
2
( ) f x dx
e
>

.
Μονάδες 7

Γ. Αν g(x) =
3
) (
x
x f
, να βρείτε το εµβαδόν Ε(t) του χωρίου που περικλείεται από
τη Cg, τον x΄x και τις ευθείες x=1 και x=t µε t> 1.
Μονάδες 5

∆. Να βρείτε το E(t)
lim
t +∞ →
.
Μονάδες 3

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2010
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
1
Γ' ΤΑΞΗ ΓΕΝ.ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ

ΘΕΜΑ 1
ο

Α. Έστω f µία συνεχής συνάρτηση σ΄ ένα διάστηµα [α, β]. Αν G είναι µία
παράγουσα της f στο [α, β] , τότε ( ) ( ) ( ) f t dt G G
β
α
β α = −

.
(Μονάδες 10)
B.1. Πότε λέµε ότι µία συνάρτηση f είναι παραγωγίσιµη σ’ ένα σηµείο x
0
του
πεδίου ορισµού της.
(Μονάδες 3)
B.2. Να δώσετε την γεωµετρική ερµηνεία του παράγωγου αριθµού στο σηµείο
( ) ( )
0 0
, x f x Μ της γραφικής παράστασης της f.
(Μονάδες 2)
Γ. Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν γράφοντας στο τετράδιό σας
την ένδειξη Σωστό ή Λάθος δίπλα στο γράµµα που αντιστοιχεί σε κάθε
πρόταση.
α) Αν
2 2
1 2
0 z z + = και
1 2
, C z z ∈ αναγκαστικά
1 2
z =z =0.
β) Αν ( ) g x α ≠ κοντά στο x
0
µε ( )
0
lim
x x
g x α

= και ( ) lim
y
f y l
α →
= τότε
( ) ( )
0
lim
x x
f g x l

= .
γ) Αν η f είναι παραγωγίσιµη στο [α, β] και ( ) f β µέγιστη τιµή της
συνάρτησης, τότε κατ΄ ανάγκη θα είναι ( ) 0 f β

= .
δ) Αν µία συνάρτηση f είναι κυρτή και δύο φορές παραγωγίσιµη στο
διάστηµα ∆, τότε ( ) 0 f x
′′
> .
ε) Αν µία συνάρτηση f είναι συνεχής στο [ ] 2, 5 και ( ) 0 f x ≤ στο [ ] 2, 5 ,
τότε ( )
2
5
0 f x dx ≥

.
(Μονάδες 10)

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2010
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
2
ΘΕΜΑ 2
ο

Οι µιγαδικοί αριθµοί z, w συνδέονται µε τη σχέση
1 2
1
w
z
w
+
=

και η εικόνα του w
ανήκει στον κύκλο µε κέντρο ( ) 1, 0 Κ − και ακτίνα ρ = 1.
α) Να δείξετε ότι η εικόνα του z ανήκει σε κύκλο µε κέντρο το Ο(0, 0) και
ακτίνα
ρ = 1.
(Μονάδες 6)
β) Αν 1 z = (1) και
1 2 3
, , z z z οι εικόνες τριών µιγαδικών αριθµών για τους
οποίους ισχύει η σχέση (1) να δείξετε ότι:
i) Ο αριθµός
2 3 1 3 1 2
3 1 2
z z z z z z
z z z
α
+ + +
= + + είναι πραγµατικός.
(Μονάδες 7)
ii) Αν επιπλέον z
1
+z
2
+z
3
=0 τότε να αποδείξετε ότι:
3 1 2
2 3 1
3
Re
2
z z z
z z z
 
 
 + + =−



 
 

(Μονάδες 7)
γ) ∆ίνεται η ευθεία (ε): 3 4 12 0 x y + − = . Να βρεθεί η µέγιστη και η ελάχιστη
απόσταση των εικόνων του µιγαδικού w από την ευθεία (ε).
(Μονάδες 5)

ΘΕΜΑ 3
ο

Έστω η παραγωγίσιµη συνάρτηση ( ) : 0, f R +∞ → τέτοια, ώστε για κάθε x > 0
ισχύουν ( )
( )
1
1
f x
x
x f x
e
+

=
+
και ( ) 1 0 f = .
α) Να δείξετε ότι η συνάρτηση ( )
x
g x e x = + είναι 1-1.
(Μονάδες 2)
β) Να δείξετε ότι ( ) ln f x x = για κάθε x > 0.
(Μονάδες 6)
γ) Να µελετήσετε τη συνάρτηση ( )
( ) 1 f x
h x
x

= ως προς την µονοτονία και να
βρεθεί το σύνολο τιµών της.
(Μονάδες 6)
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2010
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
3
δ) Να λύσετε την εξίσωση
x x
x x
e e
συν ηµ
ηµ συν
   
 
 
=
 
 
   
   
αν 0,
2
x
π
 
 



 
 
.
(Μονάδες 5)
ε) Να εξετασθεί η h ως προς κυρτότητα και να δείξετε ότι για κάθε
1 2
, x x µε
2 1
0 x x > > ισχύει
( ) ( )
2 1
5
2 1
1
2
h x h x
x x e

≥−

.
(Μονάδες 6)

ΘΕΜΑ 4
ο

Έστω συνάρτηση : f R R → η οποία είναι παραγωγίσιµη και τέτοια, ώστε
3 1
( ) 2 6
 




 ≥ −




 
 
∫ ∫
x u
f t dt du x για κάθε x R ∈ . Να αποδείξετε ότι:
α)
3
1
( ) 2 f t dt =

.
(Μονάδες 7)
β) Αν η εφαπτοµένη της γραφικής παράστασης της f στο σηµείο Α (0, f (0)) είναι
η ευθεία 4 3 0 x y + − = να υπολογίσετε το
2 3
0
4
0
( )
lim
x
x
t f t dt x
x



.
(Μονάδες 5)
γ) Αν για κάθε 1 x ≥ ισχύει ( ) 0 f x

> και
1
( ) ( )
x
h x f t dt =

, να αποδείξετε
ότι για κάθε x > 1 ισχύει
( )
( )
1
h x
h x
x

>

.
(Μονάδες 7)
δ) Να δείξετε ότι υπάρχει ένα τουλάχιστον ( ) 1,3 ξ ∈ τέτοιο, ώστε
( ) 3 2 f ξ ξ + = .
(Μονάδες 6)

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2011
Οµοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ)
1
1

Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ


ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΕΚΦΩΝΗΣΕΙΣ


ΘΕΜΑ 1
Α. Έστω µια συνάρτηση ݂, η οποία είναι ορισµένη σε ένα κλειστό διάστηµα
ሾߙ, ߚሿ. Αν:
• η ݂ συνεχής στο ሾߙ, ߚሿ και
• ݂ ሺߙሻ ≠ ݂ ሺߚሻ
τότε, για κάθε αριθµό ߟ µεταξύ των ݂ ሺߙሻ και ݂ ሺߚሻ υπάρχει ένας, τουλάχιστον
ݔ

∈ሺߙ, ߚ) τέτοιος, ώστε ݂ ሺݔ

ሻ ൌ ߟ
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 7
Β. Πότε η ευθεία ݔ ൌ ݔ

λέγεται κατακόρυφη ασύµπτωτη της γραφικής
παράστασης µιας συνάρτησης ݂;
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4
Γ. Να δώσετε την γεωµετρική ερµηνεία του θεωρήµατος του Rolle.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4
∆. Να χαρακτηρίσετε καθεµιά από τις επόµενες προτάσεις ως σωστή (Σ) ή
λανθασµένη (Λ).
1. Για κάθε µιγαδικό αριθµό z είναι ݖ ൅ ݖ ഥ ൌ 2ܴ݁ሺݖሻ.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2
૛. Είναι ݈݅݉
௫՜ି∞
݁

ൌ ൅∞.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2
3. Για οποιεσδήποτε συναρτήσεις f : A → ΙR και g : B → ΙR , αν ορίζεται
η συνάρτηση


, τότε έχει πεδίο ορισµού την τoµή ޿ ת ߀.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2
4. Αν µια συνάρτηση ݂ δεν είναι συνεχής στο σηµείο ݔ

του πεδίου
ορισµού της, τότε δεν είναι παραγωγίσιµη στο ݔ

.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2
5. ׬ ݂ሺݔሻ · ݃΄ ሺݔሻ݀ݔ ൌ ሾ݂ሺݔሻ · ݃ሺݔሻሿ


െ ׬ ݂΄ ሺݔሻ · ݃ሺݔሻ݀ݔ




, όπου
݂ ΄, ݃ ΄ είναι συνεχείς στο ሾߙ, ߚሿ.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 2

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2011
Οµοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ)
2
2

ΘΕΜΑ 2
∆ίνεται η συνάρτηση f : ΙR → ΙR µε
݂ ሺݔሻ ൌ 4ݔ

൅ 12ߣݔ

൅ ሺߣ − 1ሻݔ , για κάθε x∈ΙR.
όπου λ∈ΙR, η οποία παρουσιάζει στο ݔ

= − 1 καµπή.
α. i. Να αποδείξετε ότι ߣ ൌ 1.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
ii. Να βρείτε τα διαστήµατα στα οποία η ݂ είναι κυρτή ή κοίλη.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
β. Να βρείτε το όριο
lim
௫՜ିଷ
ߟߤ݂ሺݔሻ
݂ሺݔሻ

ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
γ. i. Να βρείτε την αρχική της ݂ της οποίας η γραφική παράσταση διέρχεται
από το σηµείο ሺ0, 1ሻ.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
ii. Να υπολογίσετε το εµβαδόν του χωρίου που περικλείεται από την
γραφική παράσταση της ݂ και τον άξονα ݔ΄ݔ.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4

ΘΕΜΑ 3
Έστω µια συνεχής συνάρτηση f : ΙR → ΙR για την οποία ισχύει
݂ ሺηµxሻ ൅ ݂ ሺσυνxሻ ൌ 1, για κάθε x∈ΙR.
α. Να αποδείξετε ότι:
ܑ. ݂ ቆ
√2
2
ቇ ൌ
1
2
και ݂ሺ0ሻ ൅ ݂ሺ1ሻ ൌ 1
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4
ii. Υπάρχει ݔ

∈ሾ0, 1ሿ τέτοιο, ώστε: ݂ሺx

ሻ ൅ x

ൌ 1
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 7
β. Έστω, επιπλέον, ότι η ݂ είναι παραγωγίσιµη και ݂ሺݔሻ ൒ √2 ݔ െ


, για κάθε
ݔ∈IR.
i. Να βρείτε την ݂΄ ቀ
√ଶ

ቁ και να γράψετε την εξίσωση της εφαπτοµένης
της ܥ

στο σηµείο της µε τετµηµένη
√ଶ

.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 6
ii. Να υπολογίσετε το όριο:
݈݅݉
௫՜଴
݂ሺ1ሻ െ ݂ሺߪ߭ߥݔሻ
ߟߤݔ

ΜΟΝΑ∆ΕΣ 8

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2011
Οµοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ)
3
3

ΘΕΜΑ 4
Α. Να αποδείξετε ότι ݁

െ ݔ ൒ 1, για κάθε ݔ∈IR.
Πότε ισχύει η ισότητα ݁

െ ݔ ൌ 1;
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 3
Β. Έστω µια συνεχής συνάρτηση ݂: ሾ0, ൅∞ሻ → ሾ0, ൅∞ሻ. Για κάθε ݔ ൒ 0
θεωρούµε το µιγαδικό z, µε:
ݖ ൌ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


൅ ݅ݔ න ݁
௙ሺ௫ି௫௧ሻ
݀ݐ


και
|ݖ|
√2
ൌ න ሾ݂ሺݐሻ൅݁

ሿ݀ݐ


൅ ݂ሺܽሻ െ 1,
όπου ߙ ൐ 0.
Να αποδείξετε ότι:
હ. ܑ.

ଵା௜
ൌ ܴ݁ሺݖሻ ൌ ܫ݉ሺݖሻ ൒ 0, για κάθε ݔ ൒ 0.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
ii. ݁
௙ሺ௫ሻ
ൌ ݂ሺݔሻ ൅ ݁

, για κάθε ݔ ൒ 0.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4
β. Η ݂ είναι γνησίως αύξουσα.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 5
γ. Η ݂ έχει αντίστροφη και να βρείτε την αντίστροφή της.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4
δ. Αν η ݂ είναι παραγωγίσιµη στο διάστηµα (0, ൅∞ሻ, τότε υπάρχει ένα,
τουλάχιστον, ߦ∈ሺ0, ܽሻ τέτοιο, ώστε ߙ ݂ ′ሺߦሻ ൌ 1.
ΜΟΝΑ∆ΕΣ 4






ΛΥΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ

ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ



ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ 2001
ΘΕΜΑ 1

ΘΕΜΑ 2




ΘΕΜΑ 3




ΘΕΜΑ 4

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
3
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ 1ο
Α. Θεωρία. (απόδειξη σελ. 335 σχολ. βιβλίου).
Β.1. Θεωρία (σελίδες 224 - 225) σχολ. βιβλίου)
Β.2. α Λ
β Λ
γ Σ
δ Σ
ε Σ
ΘΕΜΑ 2ο
α. f(3) + f(8) + f(13) + f(18) =
= i
3
• z + i
8
• z + i
13
• z + i
18
• z =
= i
2
• i • z + (i
2
)
4
• z + (i
2
)
6
• i • z + (i
2
)
9
• z =
= (-1) • i • z + z + (-1)
6
• i • z + (-1)
9
• z =
= - i • z + z + i • z - z = 0
β. |z| = ρ, Arg(z) = θ.
Για ν = 13 έχουµε:
f(13) = i
13
• z = (i
2
)
6
• i • z = (-1)
6
• i • z = i • z
Επειδή ο µιγαδικός z έχει µέτρο ρ και πρωτεύον όρισµα θ, θα έχει την ακόλουθη
τριγωνοµετρική µορφή:
z = |z| (συνθ + i ηµθ) = ρ (συνθ + iηµθ) (1)
Η τριγωνοµετρική µορφή του µιγαδικού αριθµού i είναι:






+ ⋅
2
π
ηµ i
2
π
συν 1 (2)
Εποµένως ο µιγαδικός αριθµός f(13) = i • z γράφεται:
( ) [ ] = +
(
¸
(

¸

.

'
´
+ ⋅ = ηµθ i συνθ ρ
2
π
ηµ i
2
π
συν 1 f(13)
=
(
¸
(

¸

.

'
´
+ +
.

'
´
+ ⋅ ⋅ = θ
2
π
ηµ i θ
2
π
συν ρ 1
(
¸
(

¸

.

'
´
+ +
.

'
´
+ ⋅ = θ
2
π
ηµ i θ
2
π
συν ρ
γ. Σύµφωνα µε το προηγούµενο ερώτηµα και για ρ=2 , θ=
3
π
έχουµε: z =
2(συν
3
π
+ iηµ
3
π
) , f(13) =iz.Έτσι αν Α η εικόνα του z στο µιγαδικό επίπεδο,
η εικόνα Β του f(13) = iz προκύπτει από στροφή της διανυσµατικής ακτίνας
Α του z κατά
2
π
.
2002
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
4
Επειδή το τρίγωνο ΑΟΒ είναι ορθογώνιο στο Ο µε µήκη κάθετων πλευρών 2, θα
έχει εµβαδόν 2
2
2
2
= τετραγωνικές µονάδες.
ΘΕΜΑ 3ο
α.
Επειδή η f είναι συνάρτηση έχουµε ότι για κάθε R , x
2 1
∈ x µε ) g(x ) g(x
2 1
= έπεται
( ) ( ) ) g(x f ) g(x f
2 1
= ή
( )( ) ( )( )
2 1
x g f x g f o o = (1)
Επειδή όµως η g f o είναι 1-1 στο ℜ προκύπτει από την (1) ότι
2 1
x x = .
Έτσι δείξαµε ότι:
R x , x
2 1
∈ ∀ µε ( ) ( )
2 1 2 1
x x προκύπτει x g x g = =
Άρα η g είναι 1-1.
β.
Έχουµε:
( ) ( ) 1 2x f(x) g x x f(x) g
3
− + = − +
Επειδή η g είναι 1-1 στο R, προκύπτει ότι:
ή 1 2x f(x) x x f(x)
3
− + = − +
ή 1 2x x x
3
− + = −
0 1 x 3 x
3
= + −
Θεωρούµε την συνάρτηση:
h(x) = x
3
- 3x+1 , R x ∈
H h είναι παραγωγίσιµη ως πολυωνυµική µε:
h'(x) = 3x
2
- 3 = 3(x
2
- 1) = 3(x - 1)(x+1)
H µονοτονία της h(x) φαίνεται στον παρακάτω πίνακα:
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
5
Η h στο διάστηµα [-2, -1] ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του Θ. Bolzano, αφού:
• Η h συνεχής στο [-2, -1] ως πολυωνυµική και
• h(-2)⋅h(-1) = (-1)⋅(+3) = -3 < 0
Άρα υπάρχει ένα τουλάχιστον ) 1 , 2 ( x
1
− − ∈ τέτοιο ώστε h(x
1
) = 0.
Eπειδή η h στο (-∝, -1] είναι γνησίως αύξουσα η παραπάνω ρίζα x
1
είναι
µοναδική στο (-∝, -1].
Έχουµε h(0) = 1 και h(1) = -1.
Επειδή η h είναι συνεχής στο [0, 1] και
h(0)⋅h(1) = 1⋅(-1) = -1 < 0
προκύπτει ότι στο διάστηµα (0, 1) η h(x) = 0 έχει µια τουλάχιστον ρίζα x
2
.
Επειδή ακόµα η h είναι γνησίως φθίνουσα στο [-1, 1], προκύπτει ότι η ρίζα
αυτή είναι µοναδική στο [-1, 1].
Έχουµε h(1) = -1 και h(2) = 3
Επειδή η h είναι συνεχής στο [1, 2] και
h(1)⋅h(2) = (-1)⋅3 = -3 < 0
προκύπτει ότι στο διάστηµα (1, 2) η h(x) = 0 έχει µια τουλάχιστον ρίζα x
3
.
Επειδή ακόµα η h είναι γνησίως φθίνουσα στο [1, +∝), προκύπτει ότι η ρίζα
αυτή είναι µοναδική στο
[1, +∝).
Επειδή:
• x
1
∈(-2, -1) είναι x
1
<0
• x
2
∈(0, 1) είναι x
2
>0
• x
3
∈(1, 2) είναι x
3
>0
Έτσι η h(x) = 0 έχει ακριβώς δύο θετικές και µία αρνητική ρίζα στο R.
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
6
ΘΕΜΑ 4ο
α. Θεωρούµε τη συνάρτηση
φ(x) = h(x) - g(x) x∈ [α, β]
Η φ(x) είναι συνεχής στο [α, β] ως διαφορά συνεχών συναρτήσεων.
Επειδή είναι h(x) > g(x) για κάθε x ∈ [α,β] προκύπτει ότι
Φ(x) > 0 για κάθε x ∈ [α,β].
Σύµφωνα τώρα µε το θεώρηµα 3 σελίδα 332 σχολ. βιβλίου έχουµε:

>
β
a
0 x d φ(x) ή ( )

>
β
a
0 x d g(x) - h(x) ή
∫ ∫
> −
β
a
β
a
0 g(x)dx f(x)dx
Άρα
∫ ∫
>
β
a
β
a
x d g(x) x d h(x) .
β.i.
Αφού η f είναι παραγωγίσιµη στο R έχουµε:
f΄(x) - e
-f(x)
(-f(x)΄ = 1 ή
f΄(x) + f΄(x) e
-f(x)
= 1 ή
f΄(x) [1 + e
-f(x)
] = 1 ή
f(x)
e 1
1
(x) f'

+
= , αφού 1 + e
-f(x)
≠ 0 για κάθε x ∈ R
Άρα
1 e
e
e
1
1
1
(x) f'
f(x)
f(x)
f(x)
+
=
+
=
µε x ∈ R.
β.ii.
Επειδή είναι f(0) = 0 η ζητούµενη ανίσωση
2
x
< f(x) < x f΄(x) για x > 0 γράφεται:
2
x
< f(x) -f(0) < x f΄(x) ή (x) f'
0 x
f(0) f(x)
2
1
<


< .
Η f στο [0,x] ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του Θ.Μ.Τ. άρα υπάρχει ένα τουλάχιστον
ξ ∈ (0,x):
0 x
f(0) f(x)
) ( '


= ξ f .
Τότε όµως αρκεί να δειχθεί
) ( ) (
2
1
x f΄ f΄ < < ξ ή
) ( ) (
1
) 0 (
) 0 (
x f΄ f΄
e
e
f
f
< <
+
ξ ή
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
7
f΄(0) < f΄(ξ) < f΄(x), µε 0 < ξ < x.
Έτσι αρκεί να δειχθεί ότι η f ΄είναι γνησίως αύξουσα στο [0, x].
Υπολογίζοντας την f΄΄(x) έχουµε:
( ) ( )
( ) [ ]
R. x κάθε για 0
1 1
1
1
) (
1
) ( ) 1 ( ) (
1
) ( ' '
3
) (
) ( 2
2
) (
) (
) (
) (
2
) (
) (
2
) (
) ( ) ( ) ( ) (
'
) (
) (
∈ >
+
=
+
+

=
=
+

=
+
⋅ ⋅ − + ⋅ ⋅
=








+
=
x f
x f
x f
x f
x f
x f
x f
x f
x f
x f x f x f x f
x f
x f
e
e
e
e
e
e
e
x f΄ e
e
x f΄ e e e x f΄ e
e
e
x f
Άρα f΄γνησίως αύξουσα στο R άρα και στο [0,x].
β.iii.
Από β.ii. είναι f(x) >
2
x
> 0 και επειδή η f είναι συνεχής ως παραγωγίσιµη
στο R άρα και στο [0,1], θα είναι

=
1
0
x d f(x) E .
Οι συναρτήσεις
2
x
, f(x), xf΄(x) είναι συνεχείς στο R, οπότε µε βάση το ερώτηµα α)
από
2
x
< f(x) < xf΄(x) είναι:
[ ] ⇔ − < <






⇔ < <
∫ ∫ ∫ ∫
1
0
1
0
1
0
2
1
0
1
0
1
0
f(x)dx xf(x) E
4
x
xf΄(x)dx f(x)dx dx
2
x
. ) 1 (
4
1
E f E − < < ⇔
Έτσι
4
1
< E και 2Ε < f(1) ⇔ E <
2
1
f(1).
Οπότε τελικά
4
1
< E <
2
1
f(1).
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
3
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ 1o
α. Θεωρία: Θεώρηµα σελ. 217 σχολικού βιβλίου
β. Θεωρία: Η απάντηση βρίσκεται στη σελ. 247 του σχολικού βιβλίου
γ.
α-Σ
β-Σ
γ-Σ
δ-Λ
ε-Λ
ΘΕΜΑ 2o
α. Είναι:
i ) 3 ( ) 4 3 ( 4 i i 3 3 4 ) i ( i ) i ( 3 4 z i z 3 w α − β + + β − α = + β − α − β + α = + β − α − β + α = + − =
Έτσι Re(w) = 3α - β + 4 και Im(w) = 3β - 4.
β. Οι εικόνες του w στο µιγαδικό επίπεδο είναι τα σηµεία Μ(3α-β+4, 3β-α), όπου α, β ∈ ℜ.
Αφού ανήκουν σε ευθεία µε εξίσωση y = x - 12 είναι:
3β - α = 3α - β + 4 - 12 ⇔ 4β - 4α = -8 ⇔ β - α = -2 ⇔ β = α - 2.
Από την τελευταία συνάγεται ότι τα σηµεία Ν(α,β) που είναι οι εικόνες του z στο µιγαδικό
επίπεδο ανήκουν στην ευθεία µε εξίσωση y = x - 2.
γ. Από τις εικόνες των µιγαδικών αριθµών, των οποίων οι εικόνες κινούνται στην ευθεία
(ε): y = x - 2, ελάχιστο µέτρο έχει εκείνος του οποίου η εικόνα Κ είναι τέτοια ώστε ΟΚ
κάθετη στην (ε). Έτσι:
λ
ΟΚ
= -1 και ΟΚ: y = -x
Λύνοντας το σύστηµα:
y = x - 2, y = -x
προκύπτει x = 1, y = -1. ∆ηλαδή το σηµείο Κ έχει συντεταγµένες (1,-1). Άρα ο µιγαδικός
µε το ελάχιστο µέτρο από αυτούς που κινούνται στην ευθεία µε εξίσωση y = x - 2 είναι ο z
= 1 - i.
2003
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
4
ΘΕΜΑ 3ο
α. Η συνάρτηση f(x)=x
5
+x
3
+x είναι ορισµένη και παραγωγίσιµη 2 φορές σε όλο το ℜ µε:
f΄(x) = (x
5
+x
3
+x)΄ = 5x
4
+3x
2
+1 και
f”(x) = (5x
4
+3x
2
+1)΄= 20x
3
+6x
• Επειδή είναι f΄(x) = 5x
4
+3x
2
+1 > 0 για κάθε x ∈ ℜ, προκύπτει ότι η f είναι γνησίως
αύξουσα σε όλο το ℜ.
• f”(x)=0 ⇔ 20x
3
+6x=0 ⇔ 2x(10x
2
+3)=0 ⇔ x=0 εφόσον 10x
2
+3>0 για κάθε x ∈ ℜ.
Εποµένως η f είναι:
• κοίλη στο διάστηµα (- ∞, 0] και
• κυρτή στο διάστηµα [0, +∞).
• Επειδή η συνάρτηση f είναι γνησίως µονότονη στο ℜ θα είναι 1-1 σε αυτό και συνεπώς η
f είναι αντιστρέψιµη στο ℜ.
β. Η συνάρτηση f είναι γνησίως αύξουσα στο ℜ (ερώτηµα α). Προκειµένου να δείξουµε ότι
f(e
x
) ≥ f(1+x) για κάθε x ∈ ℜ, αρκεί να δείξουµε ότι:
e
x
≥1+x για κάθε x ∈ ℜ.
Πράγµατι, θεωρούµε τη συνάρτηση g(x)=e
x
-1-x στο ℜ, η οποία είναι παραγωγίσιµη σ΄ αυτό
µε g΄(x)=e
x
-1. Από την εξίσωση g΄(x)=0 έχουµε e
x
-1=0 ⇔ e
x
=1 ⇔ x=0.
Έχουµε:
ελάχ. g(0) = 0
Εποµένως g(x) ≥ g(0)=0 για κάθε x ∈ ℜ ή e
x
-1-x ≥ 0 για κάθε x ∈ ℜ και άρα:
e
x
≥ 1+x για κάθε x ∈ ℜ
γ. Η εφαπτοµένη της C
f
στο σηµείο (0,0) έχει εξίσωση
y-f(0) = f΄(0) (x-0) ή y-0 = 1(x-0) ή y=x
που είναι η διχοτόµος της πρώτης και τρίτης γωνίας των αξόνων. Επειδή τώρα η f είναι
αντιστρέψιµη (ερώτηµα α) προκύπτει ότι υπάρχει η f
-1
ή οποία (λόγω πρότασης σελ. 155
σχολ. βιβλ.) έχει C
f
-1 συµµετρική την C
f
ως προς άξονα συµµετρίας την ευθεία y=x
δ. Για κάθε x∈[0,3] είναι: x ≥ 0 και επειδή η f
-1
είναι γνησίως αύξουσα στο διάστηµα αυτό (*),
θα είναι f
-1
(x) ≥ f
-1
(0) ⇔ f
-1
(x) ≥ 0. (αφού f
-1
(0) = 0 **)
Έτσι το εµβαδόν του ζητουµένου χωρίου ισούται µε:


=
3
0
1
dy ) y ( f E .
Θέτουµε f
-1
(y)=x ⇔ y=f(x). (1)
∆ιαφορίζοντας την (1) λαµβάνουµε: dy=d[f(x)]=f΄(x)dx και
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
5
1
0
3 x x x
0 x x x
3 ) x ( f
0 ) x ( f
3
0
x x x y
3 5
3 5
→ → →
= + +
= + +
=
=
(***), άρα
. .
12
25
2
1
4
1
3
6
1
5
2
x
4
x
3
6
x
5
xdx dx x 3 dx x 5 dx ) x x 3 x 5 ( dx )' x x x ( x dx ) x ( ' f x E
1
0
2
1
0
4
1
0
6
1
0
1
0
1
0
1
0
3
1
0
5 3 5
1
0
3 5
µ τ = + ⋅ + ⋅ =






+






+






=
= + + = + + = + + = ⋅ =
∫ ∫ ∫ ∫ ∫ ∫
Αιτιολογήσεις για το ερώτηµα δ του 3
ου
θέµατος:
(*) H f
-1
είναι συνεχής και γνησίως µονότονη στο ℜ, σύµφωνα µε την πρόταση
που λέει ότι αν η f είναι συνεχής και γνησίως µονότονη σε διάστηµα ∆ τότε
υπάρχει η αντίστροφή της η οποία είναι επίσης συνεχής στο f(∆) και διατηρεί
το ίδιο είδος µονοτονίας µε την f. (Η πρόταση αυτή, όµως, δεν υπάρχει στο
σχολικό βιβλίο και αναφέρεται για λόγους µαθηµατικής πληρότητας. Έτσι, η
µη αναφορά σε αυτήν από κάποιο µαθητή δεν έχει βαθµολογικές απώλειες).
(**) Ισχύει ότι: f
-1
(0)=0. Πράγµατι για x=0 έχουµε: f
-1
(0)=y ⇔ f(f
-1
(0))=f(y) ⇔
0=f(y) ⇔ 0=y
5
+y
3
+y ⇔ y(y
4
+y
2
+1)=0 ⇔ y=0.
(***)
• Η εξίσωση x
5
+x
3
+x=3 έχει µοναδική λύση την x=1 γιατί η f(x) είναι 1-1
στο ℜ και εποµένως κάθε οριζόντια ευθεία, οπότε και η y=3, τέµνει την C
f
σε µοναδικό σηµείο.
• Η εξίσωση x
5
+x
3
+x=0 έχει µοναδική λύση την x=0, γιατί
x(x
4
+x
2
+1)=0 ⇔ x=0, αφού x
4
+x
2
+1>0 για κάθε x ∈ ℜ.
ΘΕΜΑ 4ο
α. Αφού η f είναι συνεχής στο κλειστό διάστηµα µε άκρα γ, δ και f(γ)
.
f(δ) < 0, εφαρµόζεται το
θεώρηµα Bolzano από το οποίο συνάγεται ότι υπάρχει µία τουλάχιστον ρίζα x
0
που ανήκει
στο ανοιχτό διάστηµα µε άκρα γ, δ ώστε f(x
0
) = 0.
β. Χωρίς βλάβη της γενικότητας υποθέτουµε ότι γ < δ και f(γ) > 0, f(δ) < 0, οπότε
α < γ < x
0
< δ <β.
i) Στο διάστηµα [α, γ] είναι:
f(α) = 0, f(γ) > 0, άρα f(α) < f(γ) και επειδή
είναι α < γ συνάγεται ότι:
0
γ α
) γ ( f ) α ( f
>


(1)
Όµως από το θεώρηµα µέσης τιµής (ΘΜΤ) για την f στο διάστηµα [α,γ], υπάρχει κ
1
∈ (α,γ)
ώστε
γ α
) γ ( f ) α ( f
) f΄(κ
1)


= και λόγω της (1) f΄(κ
1
) > 0.
ii) Εργαζόµενοι οµοίως, στο διάστηµα [γ,x
0
] έχουµε:
f(γ) > 0, f(x
0
) = 0 άρα f(γ) > f(x
0
) και επειδή είναι γ < x
0
συνάγεται:
0
x γ
) x ( f ) γ ( f
0
0
<


(2)
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
6
Από το ΘΜΤ για την f στο διάστηµα [γ,x
0
] έχουµε ότι υπάρχει κ
2
∈ (γ,x
0
) ώστε
0
0
2
x γ
) x ( f ) γ ( f
) f΄(κ


=
και λόγω της (2) είναι f΄(κ
2
) < 0.
iii) Για το διάστηµα [x
0
, δ] όµοια έχουµε ότι υπάρχει κ
3
∈ (x
0
,δ) ώστε
0 ) f΄(κ
x δ
) x ( f ) δ ( f
3
0
0
< =


iv) Για το διάστηµα [δ,β] όµοια έχουµε ότι υπάρχει κ
4
∈ (δ,β) ώστε
0 ) f΄(κ
δ β
) δ ( f ) β ( f
4
> =


v) Είναι f΄(κ
1
) > 0, f΄(κ
2
) < 0 άρα f΄(κ
1
) > f΄(κ
2
) και επειδή κ
1
< κ
2
, είναι:
0
κ κ
) κ ΄( f ) κ ΄( f
2 1
2 1
<


Όµως για την f΄ εφαρµόζεται το ΘΜΤ στο διάστηµα [κ
1

2
], οπότε υπάρχει ξ
1
∈ (κ
1

2
) ώστε
0
κ κ
) κ ΄( f ) κ ΄( f
) f΄΄(ξ
2 1
2 1
1
<


=
vi) Είναι f΄(κ
3
) < 0, f΄(κ
4
) > 0, άρα f΄(κ
3
) < f΄(κ
4
) και επειδή κ
3
< κ
4
είναι
0
κ κ
) κ ΄( f ) κ ΄( f
4 3
4 3
>


Όµως για την f΄ εφαρµόζεται το ΘΜΤ στο διάστηµα [κ
3

4
], οπότε υπάρχει ξ
2
∈ (κ
3

4
) ώστε
0
κ κ
) κ ΄( f ) κ ΄( f
) ( f΄΄
4 3
4 3
2
>


= ξ
∆είξαµε έτσι ότι υπάρχουν ξ
1
, ξ
2
∈ (α,β) ώστε f”(ξ
1
) < 0 και f”(ξ
2
) > 0.
γ. Από το β ερώτηµα µε βάση το θεώρηµα Bolzano για την f” στο κλειστό διάστηµα µε άκρα ξ
1
,
ξ
2
προκύπτει ότι υπάρχει ένα τουλάχιστον σηµείο ξ
0
που ανήκει στο ανοικτό διάστηµα µε
άκρα ξ
1
, ξ
2
ώστε f”(ξ
0
) = 0.
Το σηµείο ξ
0
θα ήταν σηµείο καµπής της συνάρτησης εφόσον η f” άλλαζε πρόσηµο
εκατέρωθεν αυτού. Όµως κάτι τέτοιο δεν εξασφαλίζεται από τα δεδοµένα του θέµατος.
β΄ τρόπος λύσης για το θέµα 4β:
Από το θεώρηµα µέγιστης-ελάχιστης τιµής για την f που είναι συνεχής στο [α,β]
εξασφαλίζεται ότι υπάρχουν δύο σηµεία x
1
, x
2
∈ [α,β] µε x
1
< x
2
ώστε f(x
1
) ≤ f(x) ≤ f(x
2
) για
κάθε x ∈ [α,β].
Εφόσον η f παίρνει µία τουλάχιστον αρνητική τιµή και µία τουλάχιστον θετική (πράγµα που
συνεπάγεται από την δοσµένη σχέση f(γ)
.
f(δ) < 0), η ελάχιστη τιµή f(x
1
) θα είναι αρνητική,
ενώ η µέγιστη τιµή f(x
2
) θα είναι θετική.
Η f είναι παραγωγίσιµη στο (α,β) άρα και στα εσωτερικά σηµεία x
1
,x
2
, που επειδή είναι
θέσεις ακρότατων από το θ. Fermat συνάγεται ότι f΄(x
1
) = f΄(x
2
) = 0.
Στο διάστηµα [x
1
,x
2
] η f΄ δεν µπορεί να είναι η σταθερή µηδενική διότι τότε η f θα ήταν
σταθερή και άρα f(x
1
) = f(x
2
) ή f
max
= f
min
– άτοπο διότι υπάρχουν τα δοσµένα γ,δ για τα
οποία ισχύει από υπόθεση f(γ)
.
f(δ) < 0.
Συνεπώς υπάρχει σηµείο x
3
∈ (x
1
,x
2
) ώστε f΄(x
3
) > 0 ή f΄(x
3
) < 0. Έστω πχ f΄(x
3
) > 0.
Τότε
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
7
• από ΘΜΤ για την f΄ στο [x
1
,x
3
], υπάρχει ξ
1
∈ (x
1
, x
3
) ώστε:
0
x x
) x ΄( f
x x
) x ΄( f ) x ΄( f
) f΄΄(ξ
1 3
3
1 3
1 3
1
>

=


=
• από ΘΜΤ για την f΄ στο [x
3
, x
2
], υπάρχει ξ
2
∈ (x
3
, x
2
) ώστε:
0
x x
) x ΄( f
x x
) x ΄( f ) x ΄( f
) f΄΄(ξ
3 2
3
3 2
3 2
2
<


=


=
Αν υποθέταµε f(x
3
) < 0 θα προέκυπτε f”(ξ
1
) < 0, f”(ξ
2
) > 0.
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ – ΕΤΟΣ 2003

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 1 1
ο ο

A. α. Κάθε συνάρτηση της µορφής G(x) = F(x) + c, όπου c∈ℜ, είναι µια παράγουσα
της f στο ∆, αφού
G΄(x) = [F(x) + c]΄ = F΄(x) + c΄ = f(x), για κάθε x∈∆.
β. Έστω G µια άλλη παράγουσα της f στο ∆. Τότε για κάθε x∈∆ ισχύουν F΄(x) =
f(x) και G΄(x) = f(x), οπότε:
F΄(x) = G΄(x), για κάθε x∈∆.
Εποµένως G(x) = F(x) + c, c∈ℜ, για κάθε x∈∆.
για κάθε x∈∆.
Β. α β γ δ
Σ Λ Λ Σ
Γ. Κατακόρυφη ασύµπτωτη της γραφικής παράστασης της συνάρτησης f, λέγεται η
ευθεία x = x
0
όταν ένα τουλάχιστον από τα όρια
0
x x
lim f (x)


,
0
x x
lim f (x)
+

να είναι +∞
ή –∞.

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 2 2ο ο
α. Ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων του µιγαδικού z στο µιγαδικό επίπεδο που
ικανοποιεί την εξίσωση z 2 = είναι κύκλος µε κέντρο Ο(0, 0), ακτίνα R = 2 και
αν z = x + y·i, µε x, y∈ℜ έχει εξίσωση x
2
+ y
2
= 4.
Αφού Im(z) ≥ 0  y ≥ 0,
θέλουµε το µέρος του κύκλου
πάνω από τον άξονα x΄x, άρα το
σύνολο (Σ) είναι το ηµικύκλιο µε
εξίσωση x
2
+ y
2
= 4, για y ≥ 0,
όπως φαίνεται στο διπλανό σχήµα.
– 2 Ο 2
x΄ x
2
y


β. Έστω α, β ∈ℜ, µε z = α + β·i, όπου z ≠ 0  (α, β) ≠ (0, 0) και αφού Im(z) ≥ 0,
έχουµε β > 0,
ενώ z 2 =  α
2
+ β
2
= 4 (Ι)
µε 0 < β ≤ 2 και –2 ≤ α ≤ 2.
Έστω επίσης w = x + y·i, όπου x, y ∈ℜ. Τότε:
1 4
w z
2 z
 
= ⋅ +
 
 

1 4
x yi i
2 i
 
+ = ⋅ α+β +
 
α+β
 


1 4( i)
x yi i
2 ( i)( i)
| | α −β
+ = ⋅ α +β +
|
α +β α −β
\ ¹


2 2
1 4( i)
x yi i
2
| | α −β
+ = ⋅ α +β +
|
α +β
\ ¹

(I)
1 4( i)
x yi i
2 4
α −β | |
⇔ + = ⋅ α +β +
|
\ ¹

 ( )
1
x yi i i
2
+ = ⋅ α +β + α −β  x yi + = α 

x
y 0
= α ¦
´
=
¹
, όπου –2 ≤ α ≤ 2.
Εποµένως η εικόνα του w κινείται στο ευθύγραµµο τµήµα ΑΒ µε άκρα Α(–2, 0)
και Β(2, 0), που βρίσκεται πάνω στον άξονα x΄x.

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 3 3ο ο
α. Η συνάρτηση f είναι ορισµένη στο ℜ και για x > 0, έχουµε:
( )
( )( )
2 2
2
2 x x x
x 1 x x 1 x
lim f (x) lim x 1 x lim
x 1 x
→+∞ →+∞ →+∞
+ − + +
= + − = =
+ +
2 2 2 2
2 x x
2
2
x 1 x x 1 x
lim lim
1 x 1 x
x 1 x
x
→+∞ →+∞
+ − + −
= = =
+ +  
⋅ + +
 
 

2 2 2 2
x x
2
2 2
x 1 x x 1 x
lim lim
1 1
x 1 x | x | 1 x
x x
→+∞ →+∞
+ − + −
= = =
⋅ + + ⋅ + +
2 2
x x
2 2
x 1 x 1
lim lim 0
1 1
x 1 x x 1 1
x x
→+∞ →+∞
+ −
= = =
 
⋅ + + ⋅ + +
 
 
,
αφού
x
1
lim 0
x
→+∞
= και
2
x
1
lim 1 1 2
x
→+∞
 
+ + =
 
 
 
.
β. Για x < 0, έχουµε:
2
2 2
x x x
1
x 1 x
x f (x) x 1 x
lim lim lim
x x x
→−∞ →−∞ →−∞
 
⋅ + −
 
+ −
 
= = =
2
2 2
x x
1 1
x 1 x | x | 1 x
x x
lim lim
x x
→−∞ →−∞
⋅ + − ⋅ + −
= = =
2
2
x x
1
1
x 1 1
x 1 x
x
x
lim lim 2
x x
→−∞ →−∞
 
− + +
 
− ⋅ + −
 
= = = − ,
| |
( )
( ) ( )
2 2
2
2 x x x
x 1 x x 1 x
lim f (x) 2x lim x 1 x lim
x 1 x
→−∞ →−∞ →−∞
+ + + −
+ = + + = =
+ −

2 2
2 x x
2
x 1 x 1
lim lim 0
1 x 1 x
x 1 1
x
→−∞ →−∞
+ −
= = =
| |
+ −
− + +
|
\ ¹

αφού
x
1
lim 0
x
→−∞
=

και
2
x
1
lim 1 1 2
x
→−∞
| |
+ + =
|
|
\ ¹
.
Συνεπώς η πλάγια ασύµπτωτη της f στο –∞
είναι η ευθεία y = –2x.
γ. Η f είναι ορισµένη και παραγωγίσιµη στο ℜ µε
2 2
1 x
f '(x) 2x 1 1
2 x 1 x 1
= ⋅ − = −
+ +
.
Τότε:

2 2
f '(x) x 1 x x 1 ⋅ + = − + 

2 2
f '(x) x 1 x x 1 0 ⋅ + − + + = 

2
f '(x) x 1 f (x) 0 ⋅ + + = .
δ. Για x ≥ 0 ισχύει f(x) > 0 
2
x 1 x 0 + − > 
2
x 1 x + > 
2
2 2
x 1 x + > 
x
2
+ 1 > x
2
 1 > 0, που ισχύει άρα και η αρχική.
Αφού f(x) > 0 για κάθε x ≥ 0, έχουµε ότι:
(γ) 
2
f '(x) x 1 f (x) ⋅ + = − 
2
1 f '(x)
f (x)
x 1
= −
+
,
άρα
1 1
2
0 0
1 f '(x)
dx dx
f (x)
x 1
¦ ¹
= −
´ `
+ ¹ )
∫ ∫

 { }
1 1
2
0 0
1
dx ln[f (x)] ' dx
x 1
= −
+
∫ ∫

 | |
1
1
0
2
0
1
dx ln[f (x)]
x 1
= −
+



1
2
0
1
dx ln[f (1)] ln[f (0)]
x 1
= − +
+



1
1
2
0
1 1
dx ln( 2 1) ln( 2 1) ln
2 1
x 1

= − − = − =

+



( ) ( )
1
2
2 2
0
1 2 1 2 1
dx ln ln ln( 2 1)
2 1 2 1 x 1 2 1
+ +
= = = +
− + + −

.

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 4 4ο ο
α. 1ος τρόπος
Έστω ότι η f είναι δεν γνησίως µονότονη στο ℜ,
οπότε υπάρχουν x
1
, x
2
∈ℜ µε f΄(x
1
) > 0 και f΄(x
2
) < 0.
Θεώρηµα Bolzano για την f΄ στο [x
1
, x
2
] (αν x
1
< x
2
)
ή στο [x
2
, x
1
] (αν x
1
> x
2
).
• Η f΄ είναι συνεχής στο [x
1
, x
2
]⊆ℜ ή στο [x
2
, x
1
]⊆ℜ
• f΄(x
1
) — f΄(x
2
) < 0
άρα υπάρχει ένα τουλάχιστον ξ∈(x
1
, x
2
) ή (x
2
, x
1
) έτσι ώστε f΄(ξ) = 0, ΑΤΟΠΟ,
άρα η f είναι γνησίως µονότονη.
2
ος
τρόπος
Αφού f΄ συνεχής στο ℜ και f΄(x) ≠ 0, τότε f΄(x) > 0 ή
f΄(x) < 0, δηλαδή, η f είναι γνησίως αύξουσα ή γνησίως φθίνουσα στο ℜ.
β. Για x = 1 από την f(x) = –f(2 – x) παίρνουµε ότι:
f(1) = – f(1)  2f(1) = 0  f(1) = 0,
δηλαδή, η x = 1 είναι ρίζα της f(x) = 0.
Όµως η f είναι γνησίως µονότονη,
άρα η ρίζα x = 1 είναι µοναδική.
γ. Η συνάρτηση g είναι ορισµένη στο ℜ, αφού A
f
= A

= ℜ και f(x) ≠ 0 , για κάθε x∈ℜ.
Το σηµείο τοµής της C
g
µε τον άξονα x΄x είναι το (1, 0), αφού:
g(x) = 0  f(x) = 0  x = 1 (από το β ερώτηµα).
Επίσης για x κοντά στο 1, έχουµε:
x 1 x 1 x 1
f (x)
0
g(x) g(1) f (x) 1 f '(x)
g'(1) lim lim lim
x 1 x 1 x 1 f '(x)
→ → →

  −
= = = ⋅ =
 
− − −
 

f ' 1
x 1
f (x) f (1) 1 1
lim f '(1) 1
x 1 f '(x) f '(1) 4
συνεχης στο

  − π
= ⋅ ======== ⋅ = = εφ
 

 
,
δηλαδή, η εφαπτοµένη της C
f
στο (1, 0) σχηµατίζει γωνία 45
ο
µε τον άξονα x΄x.

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
4
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ1ο
Α. Θεώρηµα (Fermat) σελ. 260 σχολ. βιβλίου.
Β. Ορισµός σελ. 213 σχολ. βιβλίου.
Γ.
α β γ δ ε
Σ * Λ Λ Σ
(*) Η απάντηση στο ερώτηµα 1 Γ β µπορεί να χαρακτηρισθεί Σωστό µόνο εφ’
όσον η συνάρτηση f είναι ορισµένη σε σύνολο της µορφής
) , ( ) , (
0 0
β x x a ∪ . Όπως είναι διατυπωµένη, σωστό είναι µόνο το
αντίστροφο. ∆ηλαδή αν l x f l x f x f
x x
x x x x
= ⇒ = =

→ →
+ −
) ( lim ) ( lim ) ( lim
0
0 0
, αφού
για την περίπτωση του ευθέως µπορεί να θεωρηθούν ως σύνολα ορισµού
της f και τα µεµονωµένα σύνολα ) , (
0
x a ή ) , (
0
β x . Εποµένως από
αυστηρή µαθηµατική άποψη, η απάντηση είναι Λάθος.
ΘΕΜΑ1ο
α. Πρέπει x>0. Άρα ( ) +∞ = , 0
f
A .
H f είναι παραγωγίσιµη στο διάστηµα ( ) +∞ , 0 ως γινόµενο παραγωγίσιµων
συναρτήσεων σ’ αυτό µε
( ) = + ⋅ = ⋅ = ' ln ln ' ) ( ' ) ln ( ) ( '
2 2 2
x x x x x x x f
) 1 ln 2 ( ln 2
1
ln 2
2
+ ⋅ = + ⋅ = ⋅ + ⋅ = x x x x x
x
x x x
Έχουµε:
⇔ = 0 (x) ' f 0 ) 1 ln 2 ( = + ⋅ x x . Οπότε:
x=0 απορρίπτεται αφού ( ) +∞ = , 0
f
A
ή
2
1
2
1
ln 0 1 ln 2

= ⇔ − = ⇔ = + e x x x .
Εποµένως η συνάρτηση f είναι:
2004
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
5
• Γνησίως φθίνουσα στο ] , 0 (
2
1

e , αφού είναι συνεχής στο ] , 0 (
2
1

e και ισχύει
ότι f ’(x) <0 στο ) , 0 (
2
1

e .
• Γνησίως αύξουσα στο ) , [
2
1
+∞

e , αφού είναι συνεχής στο ) , [
2
1
+∞

e και
ισχύει ότι f ‘ (x) >0 στο ) , (
2
1
+∞

e .
Άρα παρουσιάζει ολικό ελάχιστο για
2
1

= e x το
e
e e e e f
2
1
2
1
ln ) ( ) (
1
2
1
2
2
1
2
1
− = ⋅ − = ⋅ =

− − −
β. Η f είναι και 2
η
φορά παραγωγίσιµη στο ) , 0 ( +∞ ως γινόµενο δις
παραγωγίσιµων συναρτήσεων σε αυτό µέ
= + ⋅ = ' ) ln 2 ( ) ( ' ' x x x x f 3 ln 2 1 2 ln 2 + = + + x x .
Έχουµε:
⇔ = 0 (x) ' ' f
2
3
2
3
ln 0 3 ln 2

= ⇔ − = ⇔ = + e x x x
3
3
2
3
2
2
3
2
3
2
3
2
3
) ln( ) ( ) (
e
e e e e f − = − = ⋅ =

− − −
.
Εποµένως η συνάρτηση f είναι:
• κοίλη στο ] , 0 (
2
3

e
• κυρτή στο ) , [
2
3
+∞

e .
Άρα παρουσιάζει σηµείο καµπής το Μ )
2
3
, (
3
2
3
e
e −

.
γ. Είναι:

) ' (
2
2
1
ln
lim ln lim ) ( lim
Hospital L De
o x o x o x
x
x
x x x f = = =
+ + +
→ → →
= 0
2
lim
2
lim
2
1
lim
2
2
4
4
= − =








− =

+ + +
→ → →
x
x
x
x
x
x
o x o x o x
.
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
6
• ( ) +∞ = ⋅ =
+∞ → +∞ →
x x x f
x x
ln lim ) ( lim
2
.
Επειδή η f είναι γνησίως φθίνουσα και συνεχής στο διάστηµα ] , 0 (
2
1

e , είναι
) 0 ,
2
1
[ ] , 0 (
2
1
e
e f − =







 −
.
Επειδή η f είναι γνησίως αύξουσα και συνεχής στο διάστηµα ) , [
2
1
+∞

e είναι
) ,
2
1
[ ) , [
2
1
+∞ − =








+∞

e
e f .
Άρα το σύνολο τιµών της f είναι ( ) ) ,
2
1
[ ) ,
2
1
[ ) 0 ,
2
1
[ ) , 0 ( +∞ − = +∞ − ∪ − = +∞
e e e
f .
Έτσι, το τοπικό ακρότατο απο το ερώτηµα α, µπορεί να χαρακτηριστει και ως
ολικό ελάχιστο.
ΘΕΜΑ 3ο
α. Αφού f παραγωγίσιµη στο R, τότε και η g είναι παραγωγίσιµη στο R ως
γινόµενο παραγωγίσιµων συναρτήσεων σε αυτό. Άρα η g είναι και συνεχής
στο R.
Έτσι η g είναι συνεχής στο R
2
3
, 0 ⊆






και παραγωγίσιµη στο R
2
3
, 0 ⊆






µε
(x) ' f e f(x) e (x) g'
x x
+ = .
Επίσης είναι
0
2
3
f e
2
3
g
0 f(0) e g(0)
2
3
0
=






=






= =
άρα






=
2
3
g g(0) .
Οπότε από θεώρηµα Rolle υπάρχει ένα τουλάχιστον







2
3
0, ξ ώστε
( ) ʴ˫ I I˫ H ʴ˫ I H I˫ H Jʴ˫
˫ ˫ ˫
= + ⇔ = + ⇔ = .
Όµως e
ξ
≠ 0 άρα προκύπτει ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα







2
3
0, ξ ώστε
f΄(ξ) = -f(ξ).
β. Αφού f(x) = 2x
2
- 3x είναι
Ι(α)= ( ) ( ) ( ) = − = − =
∫ ∫ ∫
0
α
2 x
0
α
2 x
0
α
dx 3x 2x ΄ e dx 3x 2x e g(x)dx
( ) [ ]

= − − − =
0
α
2 x
0
α
2 x
dx ' 3x) (2x e 3x 2x e
( ) [ ] ( ) [ ] ( )
∫ ∫
= − − − = − − − =
0
α
x
0
α
2 x
0
α
x
0
α
2 x
3)dx (4x ΄ e 3x 2x e 3)dx (4x e 3x 2x e
( ) [ ] ( ) [ ]

= − + − − − =
0
α
x
0
α
x
0
α
2 x
dx ' 3) (4x e 3 4x e 3x 2x e
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
7
( ) [ ] ( ) [ ]

= ⋅ + − − − =
0
α
x
0
α
x
0
α
2 x
4dx e 3 4x e 3x 2x e
( ) [ ] ( ) [ ] [ ] = + − − − =
0 0
α
x
0
α
2 x
4 3 4x e 3x 2x e
α
x
e
( ) = − + − + − − − − =
α 0 α 0 2 α
4e 4e 3) (4α e 3) ( e 3α 2α e
( ) = − + − + + − − =
α α 2 α
4e 4 3) (4α e 3 3α 2α e ( ) = − + + 4 3α 2α - 3 - 4α e 7
2 α
( ) 7 7α 2α - e 7
2 α
− + + = .
Άρα ( ) R α , 7 7α 2α - e 7 Ι(α)
2 α
∈ − + + = .
γ. Είναι για α < 0 ,






− + − ⋅ + =
2
2 α
a
7
a
7
2 a e 7 Ι(α) .
Έχουµε ( ) 0
e

lim
e

lim
e
1
α
lim α e lim
α
α
α
α
α
2
α
2 α
α
= =

= = ⋅

−∞ →
∞ −
+∞

−∞ →
∞ +
+∞
−∞ → −∞ →
και 2
α
7
α
7
2 lim
2
α
− =






− + −
−∞ →
Άρα 7 ) 2 ( 0 7 Ι(α) lim
α
= − + =
−∞ →
.
ΘΕΜΑ4ο
α. Η συνάρτηση g(x) γράφεται:
) 1 (
1
3 ) ( ) (
3
1
− ⋅ + ⋅ − ⋅ =

x
z
z dt t f z x g
x
.
Επειδή η f είναι συνεχής στο R, η συνάρτηση φ(x)=

x
dt t f
1
) ( είναι
παραγωγίσιµη σ’ αυτό.
Ακόµα, η συνάρτηση
3
) ( x x h = είναι παραγωγίσιµη στο R ως πολυωνυµική.
Έτσι η συνάρτηση ( ) ( ) x h dt t f x F
x
φ = =

3
1
) ( ) ( είναι παραγωγίσιµη στο R ως
σύνθεση των παραγωγίσιµων συναρτήσεων h και φ στο R, µε
) ( 3 3 ) ( ) ( '
3 2 2 3
x f x x x f x F ⋅ = ⋅ = .
Ακόµα η συνάρτηση ) 1 (
1
3 ) ( − ⋅ + ⋅ = x
z
z x l είναι παραγωγίσιµη στο R µε
z
z x l
1
3 ) ( ' + ⋅ = .
Εποµένως η συνάρτηση g είναι παραγωγίσιµη στο R ως διαφορά
παραγωγίσιµων συναρτήσεων µε
z
z x f z x x g
1
3 ) ( 3 ) ( '
3 2
+ ⋅ − ⋅ ⋅ = .
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
8
β. Αφού 0 ) ( ≥ x g για κάθε R x ∈ και g(1)=0, η δοσµένη ανισότητα γράφεται:
) 1 ( ) ( g x g ≥ για κάθε R x ∈ .
Έτσι όµως η g στο x
0
=1 παρουσιάζει ελάχιστο και επειδή είναι παραγωγίσιµη
σε αυτό συνεπάγεται απο θ. Fermat ότι g’(1)=0.
Όµως g’(1)=
z
z f z
1
3 ) 1 ( 3 + ⋅ − ⋅ ⋅ και επειδή f(1)=1 βρίσκουµε ότι
g’(1)=
z
z z
1
3 3 + ⋅ − ⋅ .
Αφού g’(1)=0, έπεται
z
z z
1
+ = .
γ. Επειδή είναι
z
z z
1
+ = , προκύπτει ότι ⇔ + =
2
2 1
z
z z )
1
( )
1
(
z
z
z
z z z + ⋅ + = ⋅
z z z
z
z
z
z z z z

+ + + ⋅ = ⋅ ⇔
1
⇔ − = + ⇔ + + = ⇔ 1 1 0
2 2 2 2
z z z z
2
1
) Re( 1 ) Re( 2 1
2 2
_
2 2
− = ⇔ − = ⇔ − = + ⇔ z z z z .
δ. Είναι
i i a z ⋅ + − = ⋅ + = αβ β α β 2 ) (
2 2 2 2
οπότε
2 2 2
) Re( β − = a z και λόγω του
ερωτήµατος γ έχουµε:
.
2
1
) ( ) (
2
1
2 2
− = + ⋅ − − = − β α β α β ή a
Επειδή α>β προκύπτει ότι
0 < + β α , οπότε 0 < − < α β .
Έτσι για την συνάρτηση f η οποία είναι συνεχής στο R άρα και στο [2,3] είναι:
f(2)=α>0 και f(3)=β<0, οπότε f(2)·f(3) <0.
Συνεπώς, εφαρµόζοντας το θεώρηµα Bolzano για την f στο διάστηµα [2,3],
συµπεραίνουµε ότι υπάρχει ) , (
0
β a x ∈ τέτοιο ώστε 0 ) (
0
= x f .
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ – ΕΤΟΣ 2004

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 1 1
ο ο

A. Αρκεί να δείξουµε ότι για οποιαδήποτε x
1
, x
2
∈∆
ισχύει f(x
1
) = f(x
2
).
Πράγµατι:
• Αν x
1
= x
2
, τότε προφανώς f(x
1
) = f(x
2
).
• Αν x
1
< x
2
, τότε στο διάστηµα [x
1
, x
2
] η f ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του
θεωρήµατος µέσης τιµής , οπότε υπάρχει ξ∈(x
1
, x
2
) τέτοιο ώστε
2 1
2 1
f (x ) f (x )
f '( )
x x

ξ =

.
Επειδή το ξ είναι εσωτερικό σηµείο του ∆, ισχύει f΄(ξ) = 0 
2 1
2 1
f (x ) f (x )
0
x x

=

 f(x
1
) = f(x
2
).
• Αν x
2
< x
1
, τότε στο διάστηµα [x
2
, x
1
] η f ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του
θεωρήµατος µέσης τιµής , οπότε υπάρχει ξ∈(x
1
, x
2
) τέτοιο ώστε
2 1
2 1
f (x ) f (x )
f '( )
x x

ξ =

.
Επειδή το ξ είναι εσωτερικό σηµείο του ∆, ισχύει f΄(ξ) = 0 
2 1
2 1
f (x ) f (x )
0
x x

=

 f(x
1
) = f(x
2
).
Εποµένως σε κάθε περίπτωση ισχύει f(x
1
) = f(x
2
).
Β. α β γ δ ε
Λ Σ Λ Σ Σ
Γ. Μια συνάρτηση f, είναι συνεχής στο (α, β) όταν είναι συνεχής σε κάθε σηµείο του
(α, β).
Μια συνάρτηση f, είναι συνεχής στο [α, β] όταν είναι συνεχής στο (α, β) και
ισχύει
x
lim f (x) f ( )
+
→α
= α και
x
lim f (x) f ( )

→β
= β .


Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 2 2ο ο
α. Η f είναι παραγωγίσιµη στο ℜ, ως άθροισµα των παραγωγίσιµων συναρτήσεων 2
x
,
m
x
, – 4
x
, – 5
x
(παραγωγίσιµη µορφή α
x
, µε α > 0) και
f΄(x) = 2
x
·ln2 + m
x
·lnm – 4
x
·ln4 – 5
x
·ln5.
Αφού f(x) ≥ 0  f(x) ≥ f(0), για κάθε x∈ℜ,
η παραγωγίσιµη στο ℜ συνάρτηση f παρουσιάζει ολικό ελάχιστο στο εσωτερικό
σηµείο 0 του πεδίου ορισµού της, άρα από το θεώρηµα του Fermat, ισχύει:
f΄(0) = 0  2
0
·ln2 + m
0
·lnm – 4
0
·ln4 – 5
0
·ln5 = 0 
 ln2 + lnm – ln4 – ln5 = 0 
2m
ln ln1
4 5
=



2m
1
20
=  2m = 20  m = 10.
β. Για m = 10, ισχύει f(x) ≥ 0, το εµβαδό που περικλείεται από την γραφική
παράσταση της f, τον άξονα x΄x και τις ευθείες x = 0, x = 1 είναι:
1
1 1 x x x x
x x x x
0 0 0
2 10 4 5
E f (x)dx [2 10 4 5 ]dx
ln 2 ln10 ln 4 ln 5
(
= = + − − = + − − =
(
¸ ¸
∫ ∫
1 1 1 1 0 0 0 0
2 10 4 5 2 10 4 5
ln 2 ln10 ln 4 ln5 ln 2 ln10 ln 4 ln5
( (
= + − − − + − − =
( (
¸ ¸ ¸ ¸

2 10 4 5 1 1 1 1
ln 2 ln10 ln 4 ln5 ln 2 ln10 ln 4 ln5
= + − − − − + + =
1 9 3 4
. .
ln 2 ln10 ln 4 ln5
| |
= + − − τ µ
|
\ ¹


Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 3 3ο ο
α. Θέτουµε z = x + i·y, µε x, y ∈ℜ και |x| > |y|.
Τότε για z ≠ 0  (x, y) ≠ (0, 0), παίρνουµε:
1
z f ( )
z
+ = α 
1
x yi f ( )
x yi
+ + = α
+


x yi
x yi f ( )
(x yi)(x yi)

+ + = α
+ −


2 2
x yi
x yi f ( )
x y

+ + = α
+

2 2
2 2
x
x f ( ) (I)
x y
y
y 0
(II)
x y
¦
+ = α
¦
+
¦
´
¦
− =
¦
+
¹
.
Τότε (ΙΙ) 
2 2
1
y 1 0
x y
| |
− =
|
+
\ ¹

 y = 0 ή
2 2
1
1 0
x y
− =
+

 Imz = 0 (απορρίπτεται) ή x
2
+ y
2
= 1 
 |z|
2
= 1  |z| = 1.
β. Αφού
1
z f ( )
z
+ = α έχουµε:
2
2
1
z f ( )
z
| |
+ = α
|
\ ¹

2 2
2
1 1
z 2 z f ( )
z z
+ + ⋅ ⋅ = α 

2 2
2
1
z 2 f ( )
z
+ + = α
και αφού
2 2
2
1
z f ( )
z
+ = β , προκύπτει:
2 2
f ( ) 2 f ( ) β + = α , οπότε
2 2
f ( ) f ( ) β < α .
γ. Θέτουµε g(x) = x
3
·f(α) + f(β) , x∈[–1, 1].
Θεώρηµα Bolzano για την g στο [–1, 1]
• Η g είναι συνεχής στο [–1, 1] ως πολυωνυµική
• g(–1)·g(1)= [–f(α) + f(β)]·[f(α) + f(β)] =
= f
2
(β) – f
2
(α) < 0,
οπότε υπάρχει µία τουλάχιστον ρίζα της g(x) = 0 στο (–1, 1), δηλαδή και της x
3
·f(α) +
f(β) = 0 στο (–1, 1).

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 4 4ο ο
α. Για το
1
2
0
2xf (2xt)dt

,
θέτουµε u = 2xt, οπότε du = 2xdt και


2
1
t 0
u 0 x

άρα
1
x 2
0 0
2xf (2xt)dt f (u)du =
∫ ∫
,
συνεπώς
x 2
0
x
f (x) f (u)du
2
= +

(Ι)
Η f είναι παραγωγίσιµη στο (0, +∞) ως άθροισµα των παραγωγίσιµων
2
x
2

(πολυωνυµική) και
x
0
f (u)du

(η f είναι συνεχής στο [0, +∞) άρα ορίζεται η
x
0
f (u)du

, για x ≥ 0, οπότε είναι παραγωγίσιµη).
β. Παραγωγίζουµε την (Ι) και παίρνουµε ότι:
f΄(x) = x + f(x)  f΄(x) – f(x) = x 
 e
–x
·f΄(x) – e
–x
·f(x) = e
–x
·x  [e
–x
·f(x)]΄= e
–x
·x,
οπότε
x x
e f (x) e xdx
− −
=


x x
e f (x) ( e ) ' xdx
− −
= −



x x x
1
e f (x) e x ( e )dx c
− − −
= − − − +

, µε c
1
∈ℜ 

x x x
1 2
e f (x) e x ( e ) c c
− − −
= − + − + + , µε c
1
, c
2
∈ℜ 

x x x
e f (x) e x e c
− − −
= − − + , µε c = c
1
+ c
2
∈ℜ 

x
f (x) x 1 c e = − − + ⋅ , µε c∈ℜ (ΙΙ)
Από την (Ι) για x = 0 έχουµε ότι
0 2
0
0
f (0) f (u)du 0
2
= + =

, ενώ από την (ΙΙ)
προκύπτει:
0
f (0) 0 1 c e = − − + ⋅  0 1 c = − +  c 1 = .
Εποµένως:
x
f (x) e (x 1) = − + .
Επαληθεύω την
x
f (x) e (x 1) = − + στην αρχική σχέση.
Το δεύτερο µέλος γίνεται:

1 1
2 2 2 2
2xt
0 0
x x
2xf (2xt)dt 2x e (2xt 1) dt
2 2
( + = + ⋅ − + =
¸ ¸ ∫ ∫

( )
1
1
2 2 2xt 2
2
2xt 2
0 0
x x e
2x e 2xt 1 dt 2x xt t
2 2 2x
(
= + ⋅ − − = + ⋅ − − =
(
¸ ¸


1
2x
2
2 2x 0
2
2
x e 1 1 e
2x x x 0 0
2 2x 2 2 2x


| |
| |
|
= + ⋅ − ⋅ − − + ⋅ + =
|
|
\ ¹
|
\ ¹

2 2 x 2
x
x e x 1 1 x 2x
2x e x 1
2 2x 4 2 2x 2 4
| |
= + ⋅ − − − = + − − − =
|
\ ¹

2 2
x x
x 2x
e x 1 e x 1 f (x)
2 4
= + − − − = − − = .
γ. Το x = 0 είναι προφανής ρίζα της f, αφού f(0) = 0.
Η f είναι παραγωγίσιµη στο [0, +∞) µε f΄(x) = e
x
– 1.
Συνεπώς f΄(x) > 0 για x > 0,
άρα η f είναι γνησίως αύξουσα στο [0, +∞),
οπότε η f(x) έχει µία το πολύ ρίζα στο [0, +∞),
οπότε x = 0 είναι µοναδική ρίζα της f(x) στο [0, +∞).
δ. Θεωρούµε ότι η f είναι ορισµένη στο ℜ.
• Για x < 0, έχουµε:
x
x x
lim f (x) lim[e (x 1)]
→−∞ →−∞
= − + = +∞,
αφού
x
x
lim e 0
→−∞
= και
x
lim(x 1)
→−∞
+ = −∞.
• Για x > 0, έχουµε:
x
x
x x
x 1
lim f (x) lim e 1
e
→+∞ →+∞
+ ( | |
= ⋅ − = +∞
| (
\ ¹ ¸ ¸
, αφού
x
x
lim e
→+∞
= +∞
και
De L' Hospital
x x
x x
x 1 1
lim lim 0
e e
→+∞ →+∞
+
======== = .





Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
4
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ 1
Α.1. Θεώρηµα ενδιάµεσων τιµών.
Έστω µια συνάρτηση f, η οποία είναι ορισµένη σε ένα κλειστό διάστηµα
[α, β]. Αν:
• η f είναι συνεχής στο [α, β] και
• f(α) ≠ f(β)
τότε, για κάθε αριθµό η µεταξύ των f(α) και f(β) υπάρχει ένας, τουλάχιστον x
0

(α, β) τέτοιος ώστε f(x
0
) = η
Α.2. Η ευθεία y = λx + β λέγεται ασύµπτωτη της γραφικής παράστασης της f
στο +∞, αν [ ] 0 ) ( ) ( lim = + −
∞ + →
β λx x f
x
.
Β.
α → Λ,
β → Λ
γ → Σ
δ → Σ
ε → Λ
στ → Σ
ΘΕΜΑ 2
α. Από τη σχέση 3
3 2 1
= = = z z z έχουµε:
1
1 1 1
2
1 1
9
9 9 3
z
z z z z z = ⇔ = ⇔ = ⇔ = .
β. Αρκεί (*) να δειχθεί ότι:








+ = +
1
2
2
1 2
2
1
1
z
z
z
z
z
z
z
z

1
2
2
1
1
2
2
1
z
z
z
z
z
z
z
z
+ = + .
Όµως
3
3
2
2
1
1
9
,
9
,
9
z
z
z
z
z
z = = = αφού 3
3 2 1
= = = z z z .
Άρα
2
1
1
2
1
2
2
1
1
2
2
1
9
9
9
9
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
+ = + = + .
* Ισχύει ότι IR ∈ ⇔ = z z z
γιατί αν z = α + βi τότε i z β α − = άρα ) 1 ( 2 i z z β = − .
2005
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
5
Έτσι IR 0
) 1 (
∈ ⇔ = ⇔ = z z z β
γ. α' τρόπος
Είναι:
=
+ +
= + + = + + = + + = + + = + +
3 2 1
1 3 3 2 2 1
3 2 1 3 2 1
3 2 1 3 2 1 3 2 1
9
1 1 1
9
9 9 9
z z z
z z z z z z
z z z z z z
z z z z z z z z z
1 3 3 2 2 1
1 3 3 2 2 1
3 2 1
1 3 3 2 2 1
3
1
27
9 9 z z z z z z
z z z z z z
z z z
z z z z z z
+ + =
+ +
=
+ +
=
.
β' τρόπος
Είναι:
2
1 3 3 2 2 1
2
3 2 1
9
1
z z z z z z z z z ⋅ + ⋅ + ⋅ = + + ⇔
) )( (
9
1
) ( ) (
1 3 3 2 2 1 1 3 3 2 2 1 3 2 1 3 2 1
z z z z z z z z z z z z z z z z z z + + + + = + + + +
) )( (
9
1
) )( (
1 3 3 2 2 1 1 3 3 2 2 1 3 2 1 3 2 1
z z z z z z z z z z z z z z z z z z + + + + = + + + +








+ + + + =








+ + + +
1 3 3 2 2 1
1 3 3 2 2 1
3 2 1
3 2 1
81 81 81
) (
9
1 9 9 9
) (
z z z z z z
z z z z z z
z z z
z z z








+ + + + =








+ + + +
1 3 3 2 2 1
1 3 3 2 2 1
3 2 1
3 2 1
1 1 1
) (
9
81 1 1 1
) ( 9
z z z z z z
z z z z z z
z z z
z z z








+ + + + + + + + =








+ + + + + + + + 1 1 1 1 1 1
3 2
1 3
2 1
1 3
1 3
3 2
2 1
3 2
1 3
2 1
3 2
2 1
2
3
1
3
3
2
1
2
3
1
2
1
z z
z z
z z
z z
z z
z z
z z
z z
z z
z z
z z
z z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
2
1
2
3
1
2
1
3
3
2
3
1
2
3
1
3
3
2
1
2
3
1
2
1
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
z
+ + + + + = + + + + +
.
Η τελευταία ισχύει προφανώς, άρα και η αρχική.
ΘΕΜΑ 3
α. H f είναι παραγωγίσιµη στο ീ ως σύνθεση παραγωγισίµων συναρτήσεων σ' αυτό,
µε f ΄(x) = (e
λx
)΄ = e
λx
⋅ (λx)΄ = λe
λx
, x ∈ ീ.
Είναι λ > 0, e
λx
> 0 για κάθε x ∈ ീ, οπότε f ΄(x) > 0 για κάθε x ∈ ീ. Άρα f
γνησίως αύξουσα στο ീ.
β. Έστω (x
0
, f (x
0
)) οι συντεταγµένες του σηµείου Μ. Τότε η εξίσωση της
εφαπτοµένης στο Μ είναι
(ε): ) x (x λe e y ) x x )( x ( f ) f(x y
0
λx λx
0 0 0
0 0
− = − ⇔ − = − ΄ .
Για να διέρχεται η (ε) από την αρχή των αξόνων πρέπει και αρκεί:
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
6
λ
1
x ) x λ( 1 ) x (0 λe e 0
0 0 0
λx λx
0 0
= ⇔ − = − ⇔ − = − .
Έτσι η (ε) γίνεται:
λex y )
λ
1
λe(x e y = ⇔ − = − .
Οι συντεταγµένες του Μ είναι: e) ,
λ
1
M( .
γ.
M( e) ,
B(0,1)
A( ,0)
O
x'
x
y'
y
e
1
λ
1
λ
(ε)
Το ζητούµενο εµβαδόν όπως φαίνεται από το σχήµα ισούται µε:
.

2 e

e 2 2e

e
λ
1
e
λ
1

e
e
λ
1
e
λ
1
2
1
dx e (OAM) (OAMB)
λ
1
0
λx
λ
1
0
λx

=
− −
= − − ⋅ = −






= ⋅ ⋅ − = −

δ. Είναι
˨
ˤ˩˨

H
ˤ˩˨
˨ H
ˤ˩˨
˨
H
˨
ˤ˩˨
(˨ ˨

+


=
+

=
+


=
+

.
Για κάθε λ > 0 είναι:
1 ηµλ 1 ≤ ≤ − ⇔ 3 ηµλ 2 1 ≤ + ≤ ⇔ .
λ
3
λ
ηµλ 2
λ
1
0 ≤
+
≤ <
Όµως 0
3
lim
1
lim = 





= 





+∞ → +∞ →
λ λ
λ λ
, οπότε µε βάση το κριτήριο παρεµβολής είναι
0
λ
ηµλ 2
lim
λ
=
+
+∞ →
, ενώ 0
λ
ηµλ 2
>
+
.
Έτσι +∞ =
+ +∞ →
λ
ηµλ 2
1
lim
λ
και αφού 0
2
2
>
− e
προκύπτει τελικά ότι
+∞ =
+

+∞ →
ηµλ 2
) E(λ λ
lim
2
λ
.
Παρατήρηση:
Για την εύρεση του εµβαδού του χωρίου Ε (λ) είναι δυνατόν να µη
χρησιµοποιηθεί το σχήµα ως εξής:
Για την f (x) = e
λx
είναι f ΄(x) = λe
λx
και f ΄΄(x) = λ
2
e
λx
> 0 για κάθε x ∈ ീ.
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
7
Έτσι η f είναι κυρτή στο ീ οπότε η εφαπτοµένη της γραφικής παράστασης της f
σε κάθε σηµείο της, βρίσκεται κάτω από τη γραφική παράσταση µε εξαίρεση το
σηµείο επαφής. (Σχόλιο σελ. 274 σχολικού βιβλίου).
Έτσι f (x) ≥ λex ⇔ f (x) − λex ≥ 0 για κάθε x ∈ ീ. Η συνάρτηση
g (x) = f (x) − λex είναι συνεχής ως διαφορά συνεχών συναρτήσεων στο






λ
1
0,
οπότε το ζητούµενο εµβαδόν ισούται µε:

2 e
2
λex
e
λ
1
λex)dx (e λex)dx (f(x) Ε(λ)
λ
1
0
2
λx
λ
1
0
λx
λ
1
0

= =






− = − = − =
∫ ∫
K .
ΘΕΜΑ 4
α. Από τη δοσµένη σχέση
) (
) ( 2
x f x
e x f΄

= για κάθε x ∈ ീ έχουµε:
ή
) (
) ( 2
x f
e
x
e
x f΄ =
ή ) ( 2
) ( x x f
e e x f΄ =
ή
2
1
) (
) ( x x f
e e x f΄ =
( ) ή
2
1
) ( x x f
e ΄ e =
( ) ⇔








=
΄
x
΄
x f
e
e
2
) (
C
e
e
x
x f
+ =
2
) (
, C ∈ ീ.
Για x = 0 έχουµε: C
e
e
f
+ =
2
0
) 0 (
η οποία λόγω του ότι f(0) = 0 γράφεται:
2
1
2
1
1
2
0
0
= ⇔ + = ⇔ + = C C C e
e
.
Οπότε:
2
1
2
1
2
) ( ) (
+
= ⇔ + =
x
x f
x
x f
e
e
e
e .
Άρα:







 +
=
2
1
ln ) (
x
e
x f .
β. Θέτουµε x − t = u.
∆ιαφορίζουµε την τελευταία και βρίσκουµε du = −dt.
Επιπλέον για t = 0 είναι u = x, ενώ για t = x είναι u = 0.
Έτσι:
∫ ∫ ∫
= − = −
x x
x
du u f du u f dt t x f
0 0
0
) ( ) ( ) (
Εποµένως:
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
8
x
du u f
x
dt t x f
x
x
x
x
ηµ
) (
lim
ηµ
) (
lim
0
0
0
0
∫ ∫
→ →
=

.
Η f είναι συνεχής στο ീ, οπότε η

x
du u f
0
) ( είναι παραγωγίσιµη στο ീ µε
) ( ) (
0
x f du u f
΄
x
=









.
Επειδή η

x
du u f
0
) ( είναι παραγωγίσιµη στο ീ θα είναι και συνεχής σ' αυτό.
Εποµένως: 0 ) 0 (
συν0
) 0 (
συν
) (
lim
) (ηµ
) (
lim
ηµ
) (
lim
0
0
0
0
0
0
0
= = = =








=
→ → →


f
f
x
x f
΄ x
du u f
x
du u f
x
΄
x
x
x
x
.
(Η f είναι παραγωγίσιµη στο ീ, άρα είναι και συνεχής σ' αυτό.)
γ. Είναι
∫ ∫ ∫ ∫ ∫

− −
− = + = =
x
0
2005
x
0
2005
x
0
2005
0
x
2005
x
x
2005
f(t)dt t f(t)dt t f(t)dt t f(t)dt t f(t)dt t h(x) .
Αν θεωρήσουµε τη συνάρτηση φ (t) = t
2005
⋅ f (t) η h (x) γράφεται:
∫ ∫

− =
x
0
x
0
φ(t)dt φ(t)dt h(x) .
Η φ (t) = t
2005
⋅ f (t) είναι συνεχής στο ീ, άρα η συνάρτηση

=
x
0
φ(t)dt κ(x) είναι
παραγωγίσιµη στο ീ µε κ΄ (x) = φ (x) = x
2005
⋅ f (x), όπως επίσης είναι
παραγωγίσιµη και η συνάρτηση


= −
x
0
φ(t)dt x) κ( ως σύνθεση των
παραγωγισίµων −x, κ (x), µε (κ (−x))΄ = φ (−x)(−x)΄= −φ (−x).
Εποµένως
h΄ (x) = (κ (x) − κ (−x))΄= φ(x) + φ (−x) = x
2005
f (x) + (−x)
2005
f (− x) =
=








+
+
⋅ =












+
+
⋅ =








+
⋅ −








+
⋅ =
− −

x
x
2005
x
x
2005
x
2005
x
2005
e 1
e 1
ln x
2
e 1
2
e 1
ln x
2
e 1
ln x
2
e 1
ln x
2006 2005 x 2005
x
x x
2005
x
x
2005
x x x lne x
1) (e
) e (1 e
ln x
e
1
1
e 1
ln x ⋅ ⋅
1
1
]
1

¸

+
+

|
|
|
|
.
|
'
'
'
'
'
|
+
+
⋅ .
Ακόµα η
2007
2007
x
x g = ) ( είναι παραγωγίσιµη στο ീ µε
2006
2006
2007
2007 x
x
x g΄ = ⋅ = ) ( .
Επειδή h ΄(x) = g ΄(x) για κάθε x ∈ ീ είναι h (x) = g (x) + c, c ∈ ീ.
Όµως για x = 0 είναι h (0) = g (0) = 0, άρα c = 0.
Εποµένως h (x) = g (x) για κάθε x ∈ ീ.
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
9
δ. Η εξίσωση
2008
1
) (
2005
=


x
x
dt t f t λόγω του ερωτήµατος γ γράφεται ισοδύναµα
2008
1
2007
2007
=
x
⇔ 2008x
2007
− 2007 = 0
Θεωρούµε τη συνάρτηση
P (x) = 2008x
2007
− 2007, x ∈ [0, 1].
Η P είναι συνεχής στο ീ, άρα και στο [0, 1] ως πολυωνυµική.
P (0) = − 2007 < 0 κ' P (1) = 1 > 0
Εποµένως, σύµφωνα µε το θεώρηµα Bolzano υπάρχει ένα τουλάχιστον x
0
∈ (0, 1)
τέτοιο ώστε P (x
0
) = 0.
Επιπλέον η P (x) είναι παραγωγίσιµη στο ീ ως πολυωνυµική, άρα και στο [0, 1]
µε P ΄(x) = 2008 ⋅ 2007x
2006
.
Είναι P ΄(x) > 0 για κάθε x ∈ (0, 1) οπότε η P είναι γνησίως αύξουσα στο (0, 1).
Άρα η P (x) = 0 έχει ακριβώς µία ρίζα στο (0, 1).
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ – ΕΤΟΣ 2005

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 1 1
ο ο

A1. Έστω x
0
∈(0, +∞) και για κάθε x ≠ x
0
, ισχύει:
( )( )
( )
( )
0 0
0 0
0 0
0 0
x x x x
x x f (x) f (x )
x x x x
x x x x
− +
− −
= = =
− −
− +

( )
( )
( )
( )
2 2
0 0
0
0 0 0 0
x x x x 1
x x
x x x x x x x x
− −
= = =
+
− + − +
,
οπότε για κάθε x κοντά στο x
0
, έχουµε:
0 0
0
x x x x
0 0 0
f (x) f (x ) 1 1
lim lim
x x x x 2 x
→ →

= =
− +
,
δηλαδή,
1
( x) '
2 x
= , για κάθε x∈(0, +∞).
Α2. Μια συνάρτηση f: Α→ℜ λέγεται «1 – 1» όταν για κάθε x
1
, x
2
∈Α µε x
1
≠ x
2
ισχύει f(x
1
) ≠ f(x
2
).
Β. α β γ δ ε στ
Σ Λ Σ Λ Σ Σ

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 2 2ο ο
α. Έστω
1 1 1
z x i y = + ⋅ ,
2 2 2
z x i y = + ⋅ , µε x
1
, y
1
, x
2
, y
2
∈ℜ.
Τότε:
1 2
___
1 2
z z 4 4i
2z z 5 5i
+ = + 


− = + 


1 1 2 2
1 1 2 2
x iy x iy 4 4i
2x 2iy x iy 5 5i
+ + + = + 

+ − + = +



1 2
1 2
1 2
1 2
x x 4
2x x 5
y y 4
2y y 5
+ = 

− =


+ =


+ =


1 2
1 2 1 2
1 2
1 2 1 2
x x 4
2x x x x 5 4
y y 4
2y y y y 5 4
+ = 

− + + = +


+ =


+ − − = −



2 1
1
2 1
1
x 4 x
3x 9
y 4 y
y 1
= − 

=


= −


=


2
1
2
1
x 1
x 3
y 3
y 1
= 

=


=


=

.
Συνεπώς:
1
z 3 i = + ,
2
z 1 3i = + .
β. Ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων των z, w στο µιγαδικό επίπεδο είναι οι κυκλικοί
δίσκοι (Κ
1
, R
1
), (Κ
2
, R
2
) µε Κ
1
(1, 3),
1
R 2 = , Κ
2
(3, 1),
2
R 2 = .
i. Τότε:
2 2
1 2 1 2
(K K ) ( 2) 2 4 4 8 2 2 R R = − + = + = = = + ,
δηλαδή, οι κυκλικοί δίσκοι εφάπτονται εξωτερικά, άρα έχουν ένα µόνο κοινό
σηµείο, οπότε υπάρχουν µοναδικοί µιγαδικοί z, w έτσι ώστε z = w.
ii. 1
ος
τρόπος
Η µέγιστη τιµή του z w − είναι ίση µε τη µέγιστη απόσταση των σηµείων Α
και Β που ανήκουν αντίστοιχα στους δύο κύκλους (Κ
1
, R
1
), (K
2
, R
2
). Αφού οι
κύκλοι εφάπτονται εξωτερικά η µέγιστη τιµή του z w − είναι ίση µε
1 2
2R 2R 2 2 2 2 4 2 + = + = .
2
ος
τρόπος
Aφού z w z 1 3i 1 3i w 3 i 3 i − = − − + + − + + − − 
 z w (z 1 3i) (w 3 i) 2 2i − = − − − − − − + .
Όµως:
z w (z 1 3i) (w 3 i) 2 2i − ≤ − − + − − − + − + ≤
2 2
2 2 ( 2) 2 2 2 2 2 4 2 ≤ + + − + = + + = .

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 3 3ο ο
α. Έστω x
1
≠ x
2
.
Θεώρηµα Mέσης Tιµής του διαφορικού λογισµού για την f στο [x
1
, x
2
] (αν x
1
< x
2
)
ή στο [x
2
, x
1
] (αν x
1
> x
2
)
• Η f είναι συνεχής στο [x
1
, x
2
]⊆ℜ ή στο [x
2
, x
1
] ⊆ℜ, αφού είναι παραγωγίσιµη
στο ℜ,
• η f είναι παραγωγίσιµη στο (x
1
, x
2
)⊆ℜ ή (x
2
, x
1
) ⊆ℜ, αφού είναι
παραγωγίσιµη στο ℜ,
άρα υπάρχει ξ∈(x
1
, x
2
) ή ξ∈(x
2
, x
1
) έτσι ώστε
1 2
1 2
f (x ) f (x )
f '( )
x x

ξ =

(Ι)
Όµως από την υπόθεση γνωρίζουµε ότι f΄(x) ≠ 0,
άρα από την (Ι) παίρνουµε f(x
1
) ≠ f(x
2
),
οπότε η συνάρτηση f είναι «1 – 1».
β. Α(1, 2.005)∈C
f
 f(1) = 2.005  f
–1
(2.005) = 1.
B(–2, 1)∈C
f
 f(–2) = 1  f
–1
(1) = – 2.
Τότε:
f
–1
(–2.004 + f(x
2
– 8)) = –2 
 f(f
–1
(–2.004 + f(x
2
– 8))) = f(–2) 
 –2.004 + f(x
2
– 8) = 1  f(x
2
– 8) = 2.005 
 f(x
2
– 8) = f(1)
και αφού η f είναι «1 – 1», προκύπτει
x
2
– 8 = 1  x
2
= 9  x = ±3.
γ. Θεώρηµα Μέσης Τιµής του διαφορικού λογισµού
για την f στο [–2, 1]
• Η f είναι συνεχής στο [–2, 1]⊆ℜ, αφού είναι παραγωγίσιµη στο ℜ,
• η f είναι παραγωγίσιµη στο (–2, 1)⊆ℜ, αφού είναι παραγωγίσιµη στο ℜ,
άρα υπάρχει ξ∈(–2, 1) έτσι ώστε:
f (1) f ( 2)
f '( )
1 ( 2)
− −
ξ =
− −

2.005 1 2.004
f '( ) 668
3 3

ξ = = = .
Εποµένως η εφαπτοµένη της f στο σηµείο (ξ, f(ξ)) έχει κλίση f '( ) 668 ξ = , ενώ η
(ε) έχει κλίση
1
668
ε
λ = − ,
οπότε είναι κάθετες µεταξύ τους,
αφού
1
f '( ) 668 1
668
ε
| |
ξ ⋅ λ = ⋅ − = −
|
\ ¹
.

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 4 4ο ο
α. i. Θέτουµε
2
f (x) x
g(x)
x

=  f(x) = x
2
·g(x) + x, για x ≠ 0.
Τότε για x κοντά στο 0, έχουµε:
2
x 0 x 0
limf (x) lim x g(x) x 0
→ →
( = ⋅ + =
¸ ¸

και αφού η f είναι συνεχής στο ℜ, άρα και στο 0,
οπότε ισχύει:
x 0
f (0) limf (x) 0

= = .
ii. Για x κοντά στο 0, έχουµε:
2
x 0 x 0 x 0
f (x) f (0) x g(x) x 0
lim lim lim[x g(x) 1] 1
x 0 x
→ → →
− ⋅ + −
= = ⋅ + =

,
οπότε f΄(0) = 1.
β. Για x κοντά στο 0, έχουµε:
2 2
2 2
x 0
x f (x)
lim 3
2x f (x)

+ λ⋅
=
+

2
2
2
2
x 0
2
2
f (x)
x 1
x
lim 3
f (x)
x 2
x

| |
⋅ + λ⋅
|
\ ¹
=
| |
⋅ +
|
\ ¹


2
2
x 0
f (x)
1
x
lim 3
f (x)
2
x

| |
+ λ⋅
|
\ ¹
=
| |
+
|
\ ¹

2
2
1 1
3
2 1
+ λ⋅
=
+

1
3
3
+ λ
= 
 1 + λ = 9  λ = 8,
αφού από το α.ii. ισχύει:
x 0
f (x)
lim 1
x

= .
γ. i. Θέτουµε g(x) = e
–x
·f(x), όπου x∈ℜ.
Η g είναι παραγωγίσιµη στο ℜ ως γινόµενο των παραγωγίσιµων e
–x
[σύνθεση
των παραγωγίσιµων e
x
(εκθετική) και –x (πολυωνυνική)] και f(x) µε:
g΄(x) = e
–x
·f΄(x) – e
–x
·f(x) = e
–x
·[f΄(x) – f(x)] > 0,
οπότε η g είναι γνησίως αύξουσα στο ℜ.
Εποµένως:
x > 0
g(x) > g(0)
e
–x
f(x) > 0
x < 0
g(x) < g(0)
e
–x
f(x) < 0
f(x) > 0
x·f(x) > 0
f(x) < 0
x·f(x) > 0
Συνεπώς x·f(x) > 0 για κάθε x ≠ 0.
ii. Αποδεικνύουµε πρώτα την πρόταση:
Αν οι h, g είναι συνεχείς στο [α, β] και ισχύει
h(x) > g(x), x∈[α, β], τότε: h(x)dx g(x)dx
β β
α α
>
∫ ∫
.
Απόδειξη
Έστω k(x) = h(x) – g(x), x∈[α, β].
Τότε k(x) > 0, x∈[α, β], οπότε:
k(x)dx 0
β
α
>

 [h(x) g(x)]dx 0
β
α
− >


 h(x)dx g(x)dx 0
β β
α α
− >
∫ ∫
 h(x)dx g(x)dx
β β
α α
>
∫ ∫
.
Με βάση την παραπάνω πρόταση και αφού f΄(x) > f(x), ισχύει:
1 1
0 0
f '(x)dx f (x)dx >
∫ ∫
 [ ]
1
1
0
0
f (x) f (x)dx >



1
0
f (1) f (0) f (x)dx − >


1
0
f (1) f (x)dx >

.

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
3
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ 1ο
Α.1 Θεωρία. Σχολ. βιβλίο σελ. 253
Α.2 Ορισµός. Σχολ. βιβλίο σελ. 273
Β. α → Λ
β → Σ
γ → Σ
δ → Λ
ε → Σ
ΘΕΜΑ 2ο
α. 2 2 2
2
≥ − + = x x x f , ) ( ) (
Η f είναι παραγωγίσιµη στο ) , 2 [ +∞ +∞ +∞ +∞ µε 0 ) 2 ( 2 ) ( ' > >> > − −− − = == = x x f για κάθε ) , 2 ( +∞ +∞ +∞ +∞ ∈ ∈∈ ∈ x .
Άρα f γνησίως αύξουσα στο ) , 2 [ +∞ +∞ +∞ +∞ και εποµένως είναι και
1-1.
β. Αφού η f είναι 1-1 υπάρχει η f
-1
αντίστροφη συνάρτηση της f µε
f
-1
: f(A) → R.
Αφού η f είναι γνησίως αύξουσα και συνεχής στο Α = ) , 2 [ +∞ +∞ +∞ +∞ έπεται ότι
| ) | ) +∞ = =
+∞ →
, 2 ) ( lim ), 2 ( ) ( x f f A f
x
Τώρα αν y = f(x) ⇔ y = 2 + (x - 2)
2
⇔ y - 2 = (x - 2)
2
.
Επειδή x - 2 ≥ 0, y - 2 ≥ 0, έχουµε ) , 2 [ ), , 2 [ , 2 2 +∞ ∈ +∞ ∈ − = − y x y x
ή ) , 2 [ ), , 2 [ , 2 2 +∞ +∞ +∞ +∞ ∈ ∈∈ ∈ +∞ +∞ +∞ +∞ ∈ ∈∈ ∈ − −− − + ++ + = == = y x y x
ή ) , 2 [ , 2 2 ) (
1
+∞ +∞ +∞ +∞ ∈ ∈∈ ∈ − −− − + ++ + = == =
− −− −
y y y f .
Τελικά ) , 2 [ , 2 2 ) (
1
+∞ ∈ − + =

x x x f .
2006
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
4
γ. i) Έχουµε

)
`
¹
¹
´
¦
=
=
x y
x f y ) (
¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
|
|
.
|

\
|
=
=
|
|
.
|

\
|
=
=

¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
=
− = −

¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
=
= − +

¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
=
− + =
3
3
2
2
2 2 2 2 2 2
2 2 2
y
x
y
x
x y
x x
x y
x x
x y
x y
ή
) ( ) ( ) (

¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
=
− + =

¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
=
=

x y
x y
x y
x f y 2 2
1
) (

¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
=
− = −

¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
=
− = −

¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
=
= − +

¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
=
− + =
x y
x x
x y
x x
x y
x x
x y
x y
2
1 2 2 2 2 2 2 2 ) (
. ή
¦
)
¦
`
¹
¦
¹
¦
´
¦
|
|
.
|

\
|
=
=
|
|
.
|

\
|
=
=

3
3
2
2
y
x
y
x
Τα κοινά σηµεία των γραφικών παραστάσεων f και f
-1
µε την y = x είναι τα
Α(2,2), Β(3,3).
ii)
Οι συναρτήσεις f και f
-1
είναι συνεχείς άρα και η διαφορά τους είναι
συνεχής.
|
.
|

\
|
− − ⋅ − = − − − = − + − − + = −

1 2 2 2 2 2 2 2 2
3
2 2 1
x x x x x x x f x f ) ( ] [ ] ) ( [ ) ( ) ( Πρ
οκύπτει ( ) 3 ή 2 1 2 ή 0 2 0 ) ( ) (
3
1
= = ⇔ = − = − ⇔ = −

x x x x x f x f .
∆ηλαδή τα κοινά τους σηµεία είναι τα Α(2,2), Β(3,3).
Επειδή 2 ≤ x ≤ 3 ⇔ 0 ≤ x - 2 ≤ 1 ⇔
( ) 0 1 2 1 2 1 2
3 3
≤ − − ⇔ ≤ − ⇔ ≤ − x x x .
Επίσης είναι 0 2 ≥ − x για x ∈ [2,3].
Άρα f(x) - f
-1
(x) ≤ 0 για x ∈ [2,3].
Οπότε το εµβαδόν του ζητούµενου χωρίου είναι
( ) ( ) τ.µ. ) ( ) ( ) (
3
1
2 2
3
2
2
3
2
1
= − − − = − =
∫ ∫

dx x x dx x f x f E
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
5
ΘΕΜΑ 3ο
α.i Από τη σχέση 0
3 2 1
= == = + ++ + + ++ + z z z έχουµε ισοδύναµα
3 2 1
z z z − −− − − −− − = == = (1).
Θα δείξουµε ότι
1 3 2 1
z z z z − −− − = == = − −− − (2).
Πράγµατι η (2) λόγω της (1) γράφεται ισοδύναµα:
.
) )( ( ) )( (
) )( ( ) )( (
3 2
2
3
2
2
3 3 2 2
3 3 2 2
2 2 3 2 2 3 3 3 3 3 2 3 3 2 2 2
2 3 2 3 3 2 3 2
2 3 2 3 3 2 3 2
2
2 3
2
3 2
2 3 3 2
3 2 3 2 3 2
3 3
2 2 4 2 2 4
2 2 2 2
2 2 2 2
2 2
2 2
z z
z z
z z z z
z z z z
z z z z z z z z z z z z z z z z
z z z z z z z z
z z z z z z z z
z z z z
z z z z
z z z z z z
=
⇔ =
⇔ =
⇔ =
⇔ + + + = + + +
⇔ + + = + +
⇔ + + = + +
⇔ + = +
⇔ + = +
⇔ + + = − − −
Η τελευταία σχέση είναι αληθής λόγω της υπόθεσης, άρα και η (2).
Με ανάλογο τρόπο δείχνουµε ότι
3 2 1 3
z z z z − −− − = == = − −− − (3).
Από τις (2) και (3) προκύπτει ότι
3 2 2 1
z z z z − −− − = == = − −− − .
Άρα
3 2 1 3 2 1
z z z z z z − −− − = == = − −− − = == = − −− − .
α.ii Είναι:
2 1 1 ) (
2 1 2 1 2 1 2 1
= == = + ++ + + ++ + = == = + ++ + = == = − −− − + ++ + ≤ ≤≤ ≤ − −− − + ++ + = == = − −− − z z z z z z z z
Άρα 2
2 1
≤ ≤≤ ≤ − −− − z z .
Οπότε 4
2
2 1
≤ ≤≤ ≤ − −− − z z .
Τότε:
. ) Re(
) Re(
) (
) (
) )( (
) ( ) (
1
2 2
2
2
4 1 1
4
4
4
4
4
2 1
2 1
2 1 2 1
2 1 2 1
2 1 2 1
2 1 2 1
2
2
2
1
2 2 1 2 2 1 1 1
2 1 2 1
2 1 2 1
2
2 1
− ≥
⇔ − ≥
⇔ − ≥ +
⇔ − ≥ ⋅ +
⇔ ≤ + − +
⇔ ≤ + − +
⇔ ≤ + − −
⇔ ≤ − −
⇔ ≤ − −
⇔ ≤ −
z z
z z
z z z z
z z z z
z z z z
z z z z z z
z z z z z z z z
z z z z
z z z z
z z
β. Επειδή 1
3 2 1
= == = = == = = == = z z z προκύπτει ότι οι εικόνες των µιγαδικών
) ( Γ ), ( B ), ( A
3 2 1
z z z βρίσκονται σε κύκλο µε κέντρο Ο (0, 0) και ακτίνα
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
6
ρ = 1. Άρα ο ζητούµενος γεωµετρικός τόπος είναι ο παραπάνω κύκλος.
Λόγω τώρα της σχέσης
3 2 1 3 2 1
z z z z z z − −− − = == = − −− − = == = − −− − προκύπτει ότι οι κορυφές
) ( Γ ), ( B ), ( A
3 2 1
z z z αποτελούν κορυφές ισόπλευρου τριγώνου εγγεγραµµένου
στον παραπάνω γεωµετρικό τόπο.
ΘΕΜΑ 4ο
α. Πρέπει x > 0 και 1 ≠ ≠≠ ≠ x . Άρα ) , 1 ( ) 1 , 0 ( +∞ +∞ +∞ +∞ ∪ ∪∪ ∪ = == =
f
A .
Η f είναι παραγωγίσιµη στο Α
f
ως διαφορά παραγωγίσιµων συναρτήσεων, µε
0
1
) 1 (
2
) ( '
2
< << <
( (( (
¸ ¸¸ ¸
( (( (

¸ ¸¸ ¸

+ ++ +
− −− −
− −− − = == =
x x
x f για κάθε
f
A x ∈ ∈∈ ∈ .
Άρα η f είναι γνησίως φθίνουσα σε κάθε ένα από τα διαστήµατα
(0, 1) και (1, +∞).
Επειδή τώρα +∞ =
+

) ( lim x f
x 0
, −∞ =


) ( lim x f
x 1
και η f συνεχής και γνησίως φθίνουσα
στο (0, 1) είναι ℜ ℜℜ ℜ = == = )) 1 , 0 (( f .
Επίσης επειδή +∞ +∞ +∞ +∞ = == =
+ ++ +
→ →→ →1
) ( lim
x
x f , −∞ =
+∞ →
) ( lim x f
x
και η f συνεχής και γνησίως
φθίνουσα στο (1, +∞), είναι ℜ ℜℜ ℜ = == = +∞ +∞ +∞ +∞)) , 1 (( f .
Έτσι συνολικά το σύνολο τιµών της f είναι ℜ ℜℜ ℜ = == = +∞ +∞ +∞ +∞ ∪ ∪∪ ∪ )) , 1 ( ) 1 , 0 (( f .
β. Επειδή ℜ = )) , (( 1 0 f έπεται )) , (( 1 0 f O ∈ δηλαδή υπάρχει ) , ( 1 0
1
∈ x ωστε 0
1
= ) (x f .
Η ρίζα αυτή είναι µοναδική στο (0,1), αφού η f είναι γνησίως φθίνουσα και άρα 1-
1.
Οµοίως επειδή ℜ = +∞)) , ((1 f έπεται )) (( ∞ + ∈ 1 f O δηλαδή υπάρχει ) , ( +∞ ∈ 1
2
x
ώστε 0
2
= ) (x f .
Η ρίζα αυτή είναι επίσης µοναδική στο (1,+ ∞), αφού η f είναι γνησίως φθίνουσα
και άρα 1-1.
Έτσι η f έχει ακριβώς 2 ρίζες.
γ. Η εξίσωση της εφαπτοµένης της γραφικής παράστασης της x x g ln ) ( = == = στο
σηµείο ) ln , ( α α A , α>0 είναι:
a x y ln 1
1
+ ++ + − −− − = == =
α

1
)
Η εξίσωση της εφαπτοµένης της γραφικής παράστασης της
x
e x f = == = ) ( στο σηµείο
) , (
β
β e B , ℜ ℜℜ ℜ ∈ ∈∈ ∈ β είναι:
β β β
βe e x e y − −− − + ++ + = == = (ε
2
).
Οι (ε
1
), (ε
2
) ταυτίζονται αν και µόνο αν
α β
α
β
ln
1
− −− − = == = ⇔ ⇔⇔ ⇔ = == = e (1) και
β β
β α e e ⋅ ⋅⋅ ⋅ − −− − = == = − −− −1 ln (2)
Τότε η (2) γράφεται:
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
7
⇔ − = − −
⇔ + = −
⇔ + = −
) )( (ln
ln ln
ln ln
α α α
α α α α
α
α
α
α
1 1
1
1 1
1
0 ) ( 0 ln
1
1
ln
1
1
= == = ⇔ ⇔⇔ ⇔ = == = − −− −
− −− −
+ ++ +
⇔ ⇔⇔ ⇔ = == =
− −− −
+ ++ +
α α
α
α
α
α
α
f
.
δ.
Από το 4γ προκύπτει ότι οι γραφικές παραστάσεις των g(x), h(x) έχουν κοινή
εφαπτόµενη στα σηµεία τους Α(α, lnα) και Β(β, e
β
) αντίστοιχα αν και µόνον αν:
|
.
|

\
|
=
− =
0 f(α)
α ln β
Επειδή η f(x) = 0 έχει δύο διακεκριµένες ρίζες α
1
∈ (0,1) και α
2
∈ (1,+∞)
προκύπτουν δύο εφαπτόµενες οι
( )
1
1
1
α ln 1
α
1
: + − = x y ε
( )
2
2
2
α ln 1
α
1
: + − = x y ε .
Οι εφαπτόµενες αυτές είναι ακριβώς δύο (διακεκριµένες) αφού έχουν δύο
διακεκριµένους συντελεστές διεύθυνσης
2 1
α
1
,
α
1
αντίστοιχα.
|
|
.
|

\
|
∈ +∞ ∈ ) 1 , 0 (
α
1
), , 1 (
α
1
2 1
.
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ – ΕΤΟΣ 2006

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 1 1
ο ο

A1. Έστω f(x) = συνx, όπου x∈ℜ.
Τότε για κάθε x∈ℜ και h ≠ 0, ισχύει:
f (x h) f (x) (x h) x
h h
+ − συν + −συν
= =
x h x h x x ( h 1) x h
h h
συν ⋅ συν −ηµ ⋅ ηµ − συν συν ⋅ συν − −ηµ ⋅ ηµ
= = =
h 1 h
x x
h h
συν − ηµ
= συν ⋅ −ηµ ⋅ ,
οπότε
h 0 h 0
f (x h) f (x) h 1 h
lim lim x x
h h h
→ →
+ − συν − ηµ  
= συν ⋅ −ηµ ⋅ =
 
 

h 0 h 0
h 1 h
x lim x lim x 0 x 1 x
h h
→ →
συν − ηµ
= συν ⋅ −ηµ ⋅ = συν ⋅ − ηµ ⋅ = −ηµ Εποµένως
(συνx)΄ = –ηµx, για κάθε x∈ℜ.
Α2. Αρχική συνάρτηση ή παράγουσα της συνάρτησης f στο ∆ ονοµάζεται κάθε
συνάρτηση F που είναι παραγωγίσιµη στο ∆ και ισχύει F΄(x) = f(x) , για κάθε
x∈∆.
Β. α β γ δ ε
Σ Λ Σ Σ Λ

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 2 2ο ο
α. Η f είναι παραγωγίσιµη στο ℜ ως πηλίκο των παραγωγίσιµων συναρτήσεων 1 + e
x

[άθροισµα των συνεχών 1 (σταθερή) και e
x
(εκθετική)] µε την , µε 1 + e
x+1

[άθροισµα των συνεχών 1 (σταθερή) και e
x+1
(σύνθεση των συνεχών e
x
και x + 1)],
µε
x x 1 x x 1
x 1 2
e (1 e ) (1 e ) e
f '(x)
(1 e )
+ +
+
+ − + ⋅
= =
+

x x x 1 x 1 x x 1 x x 1
x 1 2 x 1 2
e e e e e e e e
(1 e ) (1 e )
+ + + +
+ +
+ ⋅ − − ⋅ −
= =
+ +

Όµως
x < x + 1  e
x
< e
x + 1
και αφού (1 + e
x+1
)
2
> 0,
ισχύει f΄(x) < 0,
δηλαδή, η f είναι γνησίως φθίνουσα στο ℜ.
β. Για τον υπολογισµό του
1
dx
f (x)

θέτουµε u = e
x
,
οπότε du = e
x
·dx 
du
dx
u
= και έχουµε:
x 1
x
1 1 e 1 e u du 1 e u
dx dx du
f (x) 1 e 1 u u u(1 u)
+
+ + ⋅ + ⋅
= = ⋅ = ⋅
+ + +
∫ ∫ ∫ ∫
(Ι)
Αναζητούµε Α, Β ∈ℜ ώστε:
1 e u A B A(1 u) Bu A u(A B)
u(1 u) u 1 u u(1 u) u(1 u)
+ ⋅ + + + +
= + = =
+ + + +
,
άρα
A 1
A B e
= ¦
´
+ =
¹

A 1
B e 1
= ¦
´
= −
¹

και η (Ι) δίνει:
1 1 e 1
dx du
f (x) u u 1
− | |
= + ⋅
|
+
\ ¹
∫ ∫


1
dx ln | u | (e 1) ln | u 1| c
f (x)
= + − ⋅ + +

, όπου c∈ℜ.
γ. Για x < 0 και αφού η f είναι γνησίως φθίνουσα έχουµε:
 5
x
> 6
x
, άρα f(5
x
) < f(6
x
) (II)
 7
x
> 8
x
, άρα f(7
x
) < f(8
x
) (III)
Προσθέτοντας κατά µέλη τις (ΙΙ) και (ΙΙΙ) βρίσκουµε ότι:
f(5
x
) + f(7
x
) < f(6
x
) + f(8
x
).

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 3 3ο ο
α. Αφού
10 10
(4 z) z − = ισχύει:
10 10
(4 z) z − = 
10 10
4 z z − =  4 z z − = (Ι)
Θέτουµε z = x + i·y, όπου x, y∈ℜ, οπότε η (Ι) γίνεται:
4 x i y x i y − − ⋅ = + ⋅ 
2 2 2 2
(4 x) ( y) x y − + − = + 

2 2 2 2
(4 x) ( y) x y − + − = + 
2 2 2 2
16 8x x y x y − + + = +  16 8x 0 − = 
16 8x 0 − =  16 8x =  x = 2.
Εποµένως οι εικόνες του µιγαδικού z πάνω στο µιγαδικό επίπεδο ανήκουν στην
ευθεία x = 2.
β. i. H f είναι παραγωγίσιµη στο ℜ ως πολυωνυµική,
µε f΄(x) = 2x + 1.
Επίσης:
f(2) = 2
2
+ 2 + α = 6 + α και f΄(2) = 2·2 + 1 = 5.
Η εφαπτοµένη στο (2, f(2)) είναι:
y – f(2) = f΄(2)·(x – 2) 
 y – (6 + α) = 5·(x – 2)  y – 6 – α = 5x – 10 
 y = 5x + 6 + α – 10  y = 5x + α – 4 (ΙΙ)
Αφού το (0, –3) είναι το σηµείο τοµής της εφαπτοµένης µε τον y΄y, ισχύει:
–3 = 5·0 – 4 + α  –3 = – 4 + α  α = 1,
άρα η εφαπτοµένη είναι:
y = 5x + 1 – 4  y = 5x – 3.
ii. Ισχύει ότι f΄(x) = 2x + 1 και f΄΄(x) = 2 > 0, οπότε η f είναι κυρτή, άρα f(x) ≥ 5x
– 3. Εποµένως το ζητούµενο εµβαδό είναι:
2 2
2
3 3
5 5
E [f (x) (5x 3)]dx (x x 1 5x 3)dx = − − = + + − + =
∫ ∫

2
2 3 2
2
3
3
5
5
x x
(x 4x 4)dx 4 4x
3 2
(
= − + = − ⋅ + =
(
¸ ¸


3
2
3
2
3
2 3 3 5
2 2 4 2 2 4
3 3 5 5
(
| |
(
|
| |
\ ¹
(
= − ⋅ + ⋅ − − ⋅ + ⋅ =
|
(
\ ¹
(
¸ ¸

8 27 9 3 8 27 18 12
8 8 2 4
3 375 25 5 3 375 25 5
(
= − + − − ⋅ + ⋅ = − + − =
(
¸ ¸

1.000 27 270 900 343
. .
375 375 375 375 375
= − + − = τ µ

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 4 4ο ο
α. i. Έστω
1
g(x) ln(x 1) ln x
x
= + − − , x∈(0, +∞).
H συνάρτηση g είναι παραγωγίσιµη στο (0, +∞),
ως άθροισµα των παραγωγίσιµων ln(x + 1) [ως σύνθεση των παραγωγίσιµων x +
1 (πολυωνυµική), lnx (λογαριθµική)], lnx (ως λογαριθµική),
1
x
(ως ρητή),
µε
2
2 2
1 1 1 x x(x 1) x 1
g'(x)
x 1 x x x (x 1)
− + + +
= − + =
+ +


2 2
2 2
x x x x 1 1
g'(x)
x (x 1) x (x 1)
− − + +
= =
+ +
.
Όµως g΄(x) > 0 για x > 0,
οπότε η g είναι γνησίως αύξουσα στο (0, +∞),
άρα
( )
x x 0
g(A) lim g(x), lim g(x)
+
→+∞ →
= .
Επίσης:

x x x
1 x 1 1
lim g(x) lim ln(x 1) ln x lim ln
x x x
→+∞ →+∞ →+∞
+ ( | |
= + − − = − =
|
(
¸ ¸ \ ¹
x
1 1
lim ln 1 0
x x
→+∞
( | |
= + − =
| (
\ ¹ ¸ ¸
,
αφού
x
1
lim 0
x
→+∞
= και
x
1
lim 1 1
x
→+∞
| |
+ =
|
\ ¹
.

x 0 x 0
1
lim g(x) lim ln(x 1) ln x
x
+ +
→ →
(
= + − − = −∞
(
¸ ¸
,
αφού
x 0 x 0
1 x ln x 1
lim ln x lim
x x
+ +
→ →
⋅ + | |
+ = = +∞
|
\ ¹

και
x 0 x 0
ln x
lim(x ln x) lim
1
x
+ +
→ →
⋅ = =
2
De L' Hospital
x 0 x 0 x 0
2
1
x
x
lim lim lim( x) 0
1
x
x
+ + +
→ → →

======= = = − =

.
Εποµένως g(A) = (–∞, 0),
άρα g(x) < 0 
1
ln(x 1) ln x
x
+ − < .
ii. H συνάρτηση f είναι παραγωγίσιµη στο (0, +∞),
ως άθροισµα των παραγωγίσιµων x—ln(x + 1) [ως γινόµενο των παραγωγίσιµων
x (πολυωνυµική), ln(x + 1) (ως σύνθεση συνεχών), (x + 1)—lnx [ως γινόµενο των
παραγωγίσιµων x + 1 (πολυωνυµική), lnx (ως λογαριθµική)], µε
x x 1
f '(x) ln(x 1) ln x
x 1 x
+
= + + − − =
+
x x 1 x 1
ln(x 1) ln x ln(x 1) ln x 1
x 1 x x x 1 x
= + − + − − = + − + − − =
+ +
1 x x 1 1
ln(x 1) ln x g(x)
x x 1 x 1
− −
= + − − + = −
+ +
.
Όµως για x > 0 ισχύει f΄(x) < 0,
αφού g(x) < 0 και
1
0
x 1
− <
+
,
άρα η f είναι γνησίως φθίνουσα στο (0, +∞).
β. Για x > 0, έχουµε:
De L' Hospital
x x
1
ln 1
1 x
lim x ln 1 lim
1
x
x
→+∞ →+∞
| |
+
|
( | |
\ ¹
⋅ + = =======
| (
\ ¹ ¸ ¸

2
x x
2
1 1
1
x
1
1
x
lim lim 1
1 1
1
x x
→+∞ →+∞
| |
⋅ −
|
| |
\ ¹
+
|
= = =
|
|
− +
\ ¹
.
γ. Για α∈(0, +∞), έχουµε:
1
( 1)
α α+
α + = α 
1
ln( 1) ln
α α+
α + = α 
 ln( 1) ( 1) ln α⋅ α + = α + ⋅ α 
 ln( 1) ( 1) ln 0 α⋅ α + − α + ⋅ α =  f ( ) 0 α = .
 Η f είναι γνησίως φθίνουσα στο (0, +∞), άρα έχει µία το πολύ ρίζα στο
(0, +∞).

( )
x x 0
f (A) lim f (x), lim f (x) ( , )
+
→+∞ →
= = −∞ +∞ , αφού
| |
x 0 x 0
lim f (x) lim x ln(x 1) (x 1) ln x
+ +
→ →
= ⋅ + − + = +∞ και
| |
x x
lim f (x) lim x ln(x 1) (x 1) ln x
→+∞ →+∞
= ⋅ + − + =
| |
x x
x 1
lim x ln(x 1) x ln x ln x lim x ln ln x
x
→+∞ →+∞
+ (
= ⋅ + − ⋅ − = ⋅ − =
(
¸ ¸
( )
x
1
lim x ln 1 ln x
x
β
→+∞
( | |
= ⋅ + − ===−∞
| (
\ ¹ ¸ ¸
.
Συνεπώς 0∈f(A) και η f είναι γνησίως φθίνουσα, οπότε υπάρχει µοναδική ρίζα
στο (0, +∞).

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
4
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ 1ο
Α.1 Θεωρία, σελίδα 98 σχολ. βιβλίου.
Α.2 Θεωρία - Ορισµός, σελίδα 141 σχολ. βιβλίου.
Α.3 Θεωρία - Ορισµός, σελίδα 280 σχολ. βιβλίου.
Β. α. → Λ β. → Λ γ. → Λ δ. → Σ ε.→ Σ
ΘΕΜΑ 2ο
α.
i 2 α
i α 2
z
+
+
= , α ∈ ബ. Άρα 1
4 α
α 4
i 2 α
i α 2
i 2 α
i α 2
z
2
2
=
+
+
=
+
+
=
+
+
= .
Άρα η εικόνα του µιγαδικού z ανήκει στον κύκλο µε κέντρο Ο(0,0) και ακτίνα
ρ = 1.
β.
Για α = 0 έχουµε: i 0 i
i
1
i 2 0
i 0 2
z
1
− = − = =
+
+
= .
Για α = 2 έχουµε: i 0 1 1
i 2 2
i 2 2
z
2
+ = =
+
+
= .
i. Αν Α, Β οι εικόνες των z
1
, z
2
αντίστοιχα, τότε η απόστασή τους είναι
d (A, B) = ( ) ( ) 2 i 1 i 1 i 0 1 i 0 z z
2 1
= + = − − = + − − = − .
ii. Είναι: ( ) ( ) ( )
ν
2ν ν
2 2 ν ν
1 1 2
z = (z ) =((-i) ) =(-1) = -z .
ΘΕΜΑ 3ο
α. H f είναι παραγωγίσιµη στο ബ ως πολυωνυµική, µε
f΄(x) = 3x
2
− 3 = 3(x − 1)(x + 1).
Οπότε f΄(x) = 0 ⇔ x = 1 ή x = − 1.
f
f ΄
-1 1
-
+ +
+
-
Από τον πίνακα µεταβολών της f προκύπτει ότι η f έχει τοπικό µέγιστο στο
x
1
= −1, το f(−1) = 2συν
2
θ > 0 και έχει τοπικό ελάχιστο στο
x
2
= 1, το f(1) = −2(1 + ηµ
2
θ).
2007
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
5
Επίσης είναι: f΄΄(x) = 6x.
Οπότε f΄΄(x) = 0 ⇔ 6x = 0 ⇔ x = 0.
f
f ΄΄
+
-
+
- 0
Προκύπτει ότι η f έχει σηµείο καµπής στο x
3
= 0, το f(x
3
) = −2ηµ
2
θ.
β.
i. Επειδή 0 θ 2συν 1) ( f , (x) f
2
lim
> = − −∞ =
∞ − → x
και f γνησίως αύξουσα και
συνεχής στο (−∞, −1], προκύπτει: f ((−∞, −1]) = (−∞, 2συν
2
θ]
Επειδή 0 ∈ f ((−∞, − 1]), υπάρχει ρ
1
∈ (−∞, − 1) ώστε f(ρ
1
) = 0. Η ρίζα ρ
1
είναι
και µοναδική στο (−∞, −1], αφού η f είναι γνησίως αύξουσα στο διάστηµα
αυτό.
ii. Επειδή f (−1) = 2συν
2
θ > 0, f (1) = −2(1 + ηµ
2
θ) < 0 και f γνησίως φθίνουσα
και συνεχής στο [−1, 1] προκύπτει: f ([−1, 1]) = [−2(1 + ηµ
2
θ), 2συν
2
θ] .
Επειδή 0 ∈ f ([−1, 1]), υπάρχει ρ
2
∈ (−1, 1) ώστε f (ρ
2
) = 0. Η ρίζα ρ
2
είναι και
µοναδική στο [−1, 1], αφού η f είναι γνησίως φθίνουσα στο διάστηµα αυτό.
iii. Επειδή f (1) = −2(1 + ηµ
2
θ) < 0, +∞ =
∞ + →
f(x)
lim
x
και η f είναι γνησίως
αύξουσα και συνεχής στο [1, +∞) προκύπτει: f ([1, +∞)) = [−2(1 + ηµ
2
θ), + ∞).
Επειδή 0 ∈ f ([1, +∞)), υπάρχει ρ
3
∈ (1, +∞) ώστε f (ρ
3
) = 0. Η ρίζα ρ
3
είναι και
αυτή µοναδική στο [1, +∞), αφού η f είναι γνησίως αύξουσα.
Άρα η εξίσωση f (x) = 0 έχει ακριβώς 3 ρίζες στο ബ.
γ. Έχουµε
Α (−1, 2συν
2
θ)), Β (1, −2(1 + ηµ
2
θ)), Γ (0, −2ηµ
2
θ)
Α ∈ (ε) αφού:
2συν
2
θ = −2(−1) − 2ηµ
2
θ ⇔ 2(1 – ηµ
2
θ) = 2 − 2ηµ
2
θ ⇔
⇔ 2 − 2ηµ
2
θ = 2 − 2ηµ
2
θ.
Β ∈ (ε) αφού:
−2(1 + ηµ
2
θ) = (−2) ⋅ 1 − 2ηµ
2
θ ή −2 − 2ηµ
2
θ = −2 − 2ηµ
2
θ.
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
6
Γ ∈ (ε) αφού:
−2ηµ
2
θ = 2 ⋅ 0 − 2ηµ
2
θ ή −2ηµ
2
θ = −2ηµ
2
θ.
δ. Βρίσκουµε τα κοινά σηµεία των C
f
, ε:
f (x) = y ⇔ x
3
– 3x – 2ηµ
2
θ = –2x – 2ηµ
2
θ ⇔ x
3
– x = 0 ⇔ x (x
2
– 1) = 0 ⇔
x(x – 1) (x + 1) = 0 ⇔ x = 0 ή x = 1 ή x = –1.
Εποµένως το ζητούµενο εµβαδόν Ε του χωρίου είναι:
(*)
1 1
3
-1 -1
E= f(x) y dx x x dx = − = −
∫ ∫
0 1
3 3
-1 0
1
= (x -x)dx (x - x) dx = τ.µ.
2

∫ ∫
(*)x
3
– x = x (x – 1)(x + 1).
x
3
– x > 0 για x ∈ (–1, 0).
x
3
– x < 0 για x ∈ (0, 1).
ΘΕΜΑ 4ο
α. Αφού f, g συνεχείς στο [0, 1] η F είναι παραγωγίσιµη στο [0, 1] µε
F΄(x) = f (x) g (x).
Όµως g (x) > 0 στο [0, 1] από υπόθεση, ενώ αφού f γνησίως αύξουσα
στο [0, 1] έχουµε: x ≥ 0 ⇒ f (x) ≥ f(0) > 0, άρα f (x) > 0 στο [0, 1].
Συνεπώς f (x) ⋅ g(x) > 0 στο [0, 1] και εποµένως F΄(x) > 0 στο [0, 1].
Οπότε F γνησίως αύξουσα στο [0, 1].
Έτσι για x ∈ (0, 1] είναι x > 0 ⇒ F(x) > F(0) ⇒
0
0
F(x)> f(t)g(t)dt

⇒ F(x) > 0.
β. Είναι: 0 ≤ t ≤ x µε x ∈ (0, 1].
Αφού f γνησίως αύξουσα στο [0, 1] έχουµε t ≤ x ⇒ f (t) ≤ f (x)
οπότε f (x) – f (t) ≥ 0 για κάθε x ∈ (0, 1].
Ακόµη g (t) > 0 στο (0, 1].
άρα και g (t) ⋅ [f (x) – f (t)] ≥ 0 για κάθε x ∈ (0, 1] και για κάθε t ∈ [0, x].
Η ισότητα ισχύει µόνο όταν t = x
Ακόµη η g (t) ⋅ [f (x) – f (t)] συνεχής στο [0, x] µε x ∈ (0, 1].
Άρα
0
x
g(t)[f(x)-f(t)]dt > 0

µε x ∈ (0, 1].
Εποµένως για κάθε x ∈ (0, 1] έχουµε:
0 0
x x
g(t)f(x) dt f(t)g(t) dt >0 −
∫ ∫
0 0
x x
f(x) g(t)dt f(t)g(t) dt ⇔ >
∫ ∫
f(x)G(x) >F(x) ⇔ .
γ. Είναι για κάθε x ∈ (0, 1] και για κάθε t ∈ [0, x]: g (t) > 0.
Επίσης g συνεχής στο [0, x] άρα η
0
x
G(x)= g(t) dt

είναι παραγωγίσιµη και
θετική για κάθε x ∈ (0, 1].
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
7
Έτσι µπορούµε να θεωρήσουµε τη συνάρτηση
( )
( )
( )
F x
H x
G x
= που ορίζεται
και παραγωγίζεται στο (0, 1] µε
2 2
F'(x)G(x)-F(x)G'(x) f(x)g(x)G(x)-F(x)g(x)
H'(x) = =
G (x) G (x)
=

( )
2
g(x) f(x)G(x) F(x)
= 0
G (x)

> στο (0, 1]. (∆ιότι από το ερώτηµα β είναι
f(x)G(x) F(x)>0 − ).
Άρα η συνάρτηση Η είναι γνησίως αύξουσα στο (0, 1] και εποµένως για
x ∈ (0, 1] έχουµε: x ≤ 1 ⇒ Η (x) ≤ H(1) δηλαδή
( ) (1)
( ) (1)
F x F
G x G
≤ .
δ. Θεωρούµε τη συνάρτηση
2
2
0 0
5
0
x x
x
f(t)g(t) dt ηµ(t ) dt
K(x)=
x
g(t)dt

∫ ∫

για κάθε x ∈ (0, 1].
• Αφού οι F, G παραγωγίσιµες στο [0, 1] είναι και συνεχείς σε αυτό
άρα:
0
lim ( ) (0) 0
x
F x F
+

= =
0
lim ( ) (0) 0
x
G x G
+

= =
Συνεπώς:
+ +
0
x 0 x 0
0
x
x
f(t)g(t) dt
F(x)
lim = lim
G(x)
g(t)dt
→ →


0
0
. 0 0
'( )
lim lim ( )
'( )
L H x x
F x
f x
G x
+ +
→ →
= =
f συνεχής
στο [ 0,1]
f(0) = . (1)
• Η φ(t) = ηµ(t
2
) είναι συνεχής στο ബ και η x
2
είναι παραγωγίσιµη στο
ബ άρα η
2
2
0
x
ηµt dt

είναι παραγωγίσιµη στο ബ και άρα είναι συνεχής
στο ബ.
Άρα
2
2 2
0 0
0
x 0
lim ηµ(t )dt ηµ(t )dt 0
x
+

 
= =
 
 
∫ ∫
Ακόµη
5
0
lim 0
x
x
+

=
Συνεπώς
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
8
2
2
2
0
2
4 4
0 0
0
5 4 4
5
LH 0 0 0 0
x
x
'
'
ηµ(t )dt
ηµ(t )dt
ηµ(x ) 2x ηµ(x ) 2
lim = lim lim lim x
x 5x x 5
(x )
x x x x
+ + + +
→ → → →
| }
, 1
( ⋅
\ /
= = ⋅ =
(
¸ ¸


2
1 0 0
5
= ⋅ ⋅ = (2)
Εποµένως:
2
x x
2
(1)
0 0
x 5
x 0 x 0 x 0
(2)
0
f (t)g(t)dt ηµt dt
lim K(x) lim lim f (0) 0=0
x
g(t)dt
+ + +
→ → →
 
 
 
 
= ⋅
 
 
 
 
 
 
∫ ∫
=

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ – ΕΤΟΣ 2007

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 1 1
ο ο

A1. Αφού η f είναι παραγωγίσιµη στο x
0
,
ισχύει
0
0
0
x x
0
f (x) f (x )
f '(x ) lim
x x


=

.
Τότε για κάθε x ≠ x
0
, ισχύει:
0
0 0
0
f (x) f (x )
f (x) f (x ) (x x )
x x

− = ⋅ −

,
οπότε
[ ]
0 0
0
0 0
x x x x
0
f (x) f (x )
lim f (x) f (x ) lim (x x )
x x
→ →
  −
− = ⋅ − =
 

 

0 0
0
0 0
x x x x
0
f (x) f (x )
lim lim(x x ) f '(x ) 0 0
x x
→ →

= ⋅ − = ⋅ =

,
άρα
[ ]
0
0
x x
lim f (x) f (x ) 0

− = 
0
0
x x
lim f (x) f (x ) 0

− = 

0
0
x x
lim f (x) f (x )

= , δηλαδή, η f είναι συνεχής στο x
0
.
Α2. Γεωµετρικά το θεώρηµα
Rolle σηµαίνει ότι υπάρχει
ένα τουλάχιστον ξ∈(α, β)
τέτοιο ώστε η εφαπτοµένη
της C
f
στο σηµείο Μ(ξ, f(ξ))
είναι παράλληλη στον
άξονα x΄x.
Ο
x
y
α ξ β
Μ(ξ,f(ξ))
B(β, f(β))
Α(α,f(α))

Β. α β γ δ ε
Σ Λ Σ Σ Λ

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 2 2ο ο
α. Για τον υπολογισµό του ορίου
x 0
lim f (x)


,
θέτουµε u = 3x 
u
x
3
= και x 0

→  u 0

→ ,
οπότε για x < 0, έχουµε ότι:
x 0 x 0 u 0 u 0
3x u 3 u
lim f (x) lim lim lim 3
u
x u
3
− − − −
→ → → →
ηµ ηµ ηµ
= = = = .
β. H f είναι συνεχής στο 0 
x 0
lim f (x) f (0)


=  β = 3.
Επίσης για x > 0, έχουµε f΄(x) = 2x + α – β·ηµx,
οπότε f '
2
π | |
= π
|
\ ¹
 2
2 2
π π
⋅ + α −β⋅ ηµ = π 
 3 1 π + α − ⋅ = π  α = 3.
Συνεπώς α = β = 3.
γ.
3 2
2
0 0 0
x x
f (x)dx (x 3x 3 x)dx 3 3 x
3 2
π
π π
(
= + + συν = + ⋅ + ⋅ ηµ =
(
¸ ¸
∫ ∫

3 2 2
(2 9)
3 3
3 2 6
π π π π+
= + ⋅ + ⋅ ηµπ = .


Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 3 3ο ο
α. Η f είναι ορισµένη και παραγωγίσιµη στο (0, +∞), ως άθροισµα των συνεχών e
x

(εκθετική) και e—lnx (γινόµενο σταθερής µε λογαριθµική), µε
x
x
e e x e
f '(x) e
x x
⋅ −
= − = .
Η f΄ είναι ορισµένη και παραγωγίσιµη στο (0, +∞), ως άθροισµα των
παραγωγίσιµων e
x
(εκθετική) και e—lnx (γινόµενο σταθερής µε λογαριθµική), µε
x 2
x
2 2
e e x e
f ''(x) e
x x
⋅ +
= + = .
Αφού f ''(x) 0 > στο (0, +∞),
έχουµε ότι η f΄ είναι γνησίως αύξουσα στο (0, +∞).
Συνεπώς για x > 1 ισχύει f΄(x) > f΄(1)  f΄(x) > 0,
άρα η f είναι γνησίως αύξουσα στο [1, +∞).
β. Επίσης για 0 < x < 1 ισχύει f΄(x) < f΄(1)  f΄(x) < 0,
άρα η f είναι γνησίως φθίνουσα στο (0, 1].
Εποµένως
0 1
∞ +
f΄(x) – +
f(x)

άρα η f παρουσιάζει ολικό ελάχιστο για x = 1,
το f(1) = e, άρα ισχύει f(x) ≥ e, για x > 0.
γ. Θεωρούµε τη συνάρτηση:
2 2
2 2
x 2 x 2 4
2 x 1 x 3
g(x) f (t)dt f (t)dt f (t)dt
+ +
+ +
= − −
∫ ∫ ∫


2
2
x 3 4
2 x 1
g(x) f (t)dt f (t)dt
+
+
= −
∫ ∫
, όπου x∈(0, +∞).

Το 1 είναι προφανής ρίζα της g(x), αφού g(1) = 0.
Επίσης για x∈(0, +∞), η συνάρτηση g είναι παραγωγίσιµη, ως διαφορά των
παραγωγίσιµων
2
2
x 3
x 1
f (t)dt
+
+

[η f είναι συνεχής στο (0, +∞), άρα ορίζεται η
2
2
x 3
x 1
f (t)dt
+
+

, η οποία είναι παραγωγίσιµη) και
4
2
f (t)dt

(σταθερή), οπότε έχουµε:
2 2 2 2
g'(x) f (x 3) 2x f (x 1) 2x f (x 3) f (x 1) 2x   = + ⋅ − + ⋅ = + − + ⋅
 
όπου g΄(x) > 0,
αφού x
2
+ 3 > x
2
+ 1 και η f είναι γνησίως αύξουσα στο (1, +∞), οπότε f (x
2
+ 3)
> f(x
2
+ 1).
Συνεπώς η g είναι γνησίως αύξουσα στο (0, +∞) και έχει το πολύ µια ρίζα.
Εποµένως το 1 είναι µοναδική ρίζα της g(x) = 0.

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 4 4ο ο
Για
___
1
2 z 0 + ≠  2 + α – β·i ≠ 0  (α, β) ≠ (–2, 0), έχουµε:
( )
2
2 i (2 i) (2 i)
z
2 i 2 i (2 i)
−α +β − α +β ⋅ + α +β
= = =
+ α −β + α −β ⋅ + α +β

2 2
2 2
(2 ) (2 ) i (2 ) i (2 ) i
(2 )
−α ⋅ + α +β + − α ⋅ β + + α ⋅ β
= =
+ α +β

2 2 2 2
2 2 2 2 2 2
4 4 i 4 4
i
(2 ) (2 ) (2 )
−α −β + β − α −β β
= = + ⋅
+ α +β + α +β + α +β
.
α. Αποδεικνύουµε πρώτα ότι ισχύει: z∈ℜ 
___
z z = .
z∈ℜ  Imz = 0 
___
z z
0
2i

= 
___
z z 0 − = 
___
z z = .
Με βάση την παραπάνω πρόταση έχουµε:
z
2
– z
1
∈ℜ 
___ ___
2 1 2 1
z z z z − = − 
___ ___
2 2 1 1
z z z z − = − 
 ( ) ( )
2 1
2i Im z 2i Im z ⋅ = ⋅ 
2 2
4
(2 )
β
= β
+ α +β

 4β = β·[(2 + α)
2
+ β
2
] 
 4β – β·[(2 + α)
2
+ β
2
] = 0 
 β·[4 – (2 + α)
2
– β
2
] = 0 
 β = 0 (απορρίπτεται) ή 4 – (2 + α)
2
– β
2
= 0 
 4 = (2 + α)
2
+ β
2
(Ι) 
 4 = 4 + 4α + α
2
+ β
2
= 0  β
2
= – 4α – α
2
(ΙΙ)
Τότε λόγω των (Ι) και (ΙΙ) βρίσκουµε:
2 2
2
4 ( 4 ) 4
z i
4 4
−α − −α − α β
= + ⋅ 

2 2
2
4 4
z i
4
−α + α + α
= +β⋅ 
2
z (1 ) i = + α +β⋅ (ΙΙΙ)
Επίσης:
2 1
z z (1 ) i ( i) 1 i i 1 − = + α +β⋅ − α+β⋅ = + α+β⋅ −α−β⋅ = .
β. Από την (Ι) έχουµε ότι ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων του µιγαδικού z
1
στο
µιγαδικό επίπεδο είναι κύκλος µε κέντρο Κ(–2, 0) και ακτίνα ρ = 2.
γ. Αποδεικνύουµε πρώτα ότι ισχύει: z∈I 
___
z z = − .
z∈I  Rez = 0 
___
z z
0
2
+
= 
___
z z 0 + = 
___
z z = − .
Με βάση την παραπάνω πρόταση έχουµε:
2
1
z I ∈ 
____
2 2
1 1
z z = − 
2
___
2 2
1 1
z i z = ⋅ 
___
1 1
z i z = ± ⋅ 
 i i ( i) α+β = ± ⋅ α +β 
2
i i i α+β = ±α ±β 
 i i α+β = β±α m 
α = β ¦
´
β =±α
¹
m
.
Συνεπώς αφού α = ± β και αβ > 0, έχουµε α = β, οπότε
1
z i = α+ α⋅ .
Τότε:
( )
20
___
20
20 20
1 1
z 1 i z 1 i [( 1) ( 1) i] [( 1) ( 1) i]
| |
+ + − + − = α+ + α+ ⋅ − α+ − α+ ⋅ =
|
\ ¹
20 20 20 20 20 20
[( 1) (1 i)] [( 1) (1 i)] ( 1) (1 i) ( 1) (1 i) = α+ ⋅ + − α+ ⋅ − = α+ ⋅ + − α+ ⋅ − =
20 20 20 20 2 10 2 10
( 1) [(1 i) (1 i) ] ( 1) {[(1 i) ] [(1 i) ] } = α+ ⋅ + − − = α+ ⋅ + − − =
20 2 10 2 10 20 10 10
( 1) [(1 2i i ) (1 2i i ) ] ( 1) [(2i) ( 2i) ] = α+ ⋅ + + − − + = α+ ⋅ − − =
20 10 10 10 10 20 10 10 10 10
( 1) [2 i ( 2) i ] ( 1) (2 i 2 i ) 0 = α+ ⋅ − − = α+ ⋅ − = .

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
4
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΜΑ 1ο
Α.1 Θεωρία (Σελ. 235 σχολ. βιβλίου).
Α.2 Θεωρία (Σελ. 191 σχολ. βιβλίου).

Β
α. Σωστό
β. Σωστό
γ. Λάθος
δ. Λάθος
ε. Σωστό


ΘΕΜΑ 2ο
α. Η ισότητα 6 ) 2 2 ( = + z i , γράφεται ισοδύναµα:
2 6 3 6 1 8 6 2 2 = ⇔ = ⇔ = ⋅ + ⇔ = ⋅ + z z z z i .
Άρα ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων των µιγαδικών αριθµών z είναι ο κύκλος µε
κέντρο την αρχή των αξόνων Ο, ακτίνα 2 = ρ και εξίσωση (c):
2 2 2
2 = + y x .

β. Η δοσµένη σχέση για τους µιγαδικούς αριθµούς w περιγράφει τη µεσοκάθετο του
τµήµατος Γ∆, όπου Γ(1, −1) και ∆(3, −3). Πιο αναλυτικά αν yi x w + = οι
µιγαδικοί αριθµοί που ικανοποιούν τη δοσµένη σχέση, έχουµε:
⇔ + − + = + − + ⇔ − − = − − i yi x i yi x i w i w 3 3 1 ) 3 3 ( ) 1 (
⇔ + + − = + + − ⇔ + + − = + + −
2 2 2 2
2 2
) 3 ( ) 3 ( ) 1 ( ) 1 ( ) 3 ( ) 3 ( ) 1 ( ) 1 ( y x y x i y x i y x
⇔ + + + + − = + + + + − 9 6 9 6 1 2 1 2
2 2 2 2
y y x x y y x x
0 4 0 16 4 4 = − − ⇔ = − − y x y x .
Εποµένως ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων Μ(w) είναι τα σηµεία της ευθείας (ε)
µε εξίσωση: 0 4 = − − y x .
γ. Η ελάχιστη τιµή του w είναι η απόσταση του σηµείου Ο από την ευθεία
(ε): 0 4 = − − y x , δηλαδή:
2 2
2
2 4
2
4
2
4
) , ( = = =

= ε O d .
2008
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
5

δ. Σύµφωνα µε το παρακάτω σχήµα, όπου αναπαριστώνται γεωµετρικά οι
γεωµετρικοί τόποι των εικόνων (c), (ε) αντίστοιχα των µιγαδικών αριθµών z και w
βρίσκουµε ότι, η ελάχιστη τιµή του w z − είναι το µήκος του τµήµατος ΑΒ:
) 1 2 ( 2 2 2 − = − = − = ρ OA OB AB .
x
y
-2
2 0
B
( ) ε
(c)
-2
2
4
-4
A


ΘΕΜΑ 3ο
α) = = ⋅ =
∞ +
∞ −
+

+

+
→ Hospital l' De 0 0 0
1
ln
lim ) ln ( lim ) ( lim
x
x
x x x f
x x x


0 ) ( lim
1
1
lim
1
) (ln
lim
0
2
0 0
= − =

=






=
+

+

+

x
x
x
΄
x
΄ x
x x x
.

Επίσης f (0) = 0. Συνεπώς f συνεχής στο 0.


β) Η f είναι συνεχής στο (0, +∞) ως γινόµενο συνεχών και συνεχής στο 0 λόγω του α.

Άρα η f είναι συνεχής στο [0, +∞).

Για x > 0: f ΄(x) = (x ln x)΄= (x)΄ ln x + x ⋅ (ln x)΄ 1 ln
1
ln + = + = x
x
x x .

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
6
e
x x x x ΄ f
1
1 ln 0 1 ln 0 ) ( = ⇔ − = ⇔ = + ⇔ = .

Έχουµε τον παρακάτω πίνακα µεταβολών:

0 x
f
f ΄ -
+
1
e +


• Στο






e
1
, 0 η f είναι γνησίως φθίνουσα άρα:

1
]
1

\
|
− =
1
1
]
1

\
|
=
|
|
¹
|

\
|
|
¹
|

¸


0 ,
1
) 0 ( ), ( lim
1
, 0
1
e
f x f
e
f
e
x
.

• Στο






∞ + ,
1
e
η f είναι γνησίως αύξουσα άρα:

|
¹
|

¸

∞ + − =
|
|
¹
|

¸

|
¹
|

\
|
=
|
|
¹
|

\
|
|
¹
|

¸

∞ +
+∞ →
,
1
) ( lim ,
1
,
1
e
x f
e
f
e
f
x
.

Εποµένως: [ ) ( )
|
¹
|

¸

∞ + − = |
¹
|

¸

∞ + − ∪
1
]
1

\
|
− = ∞ + ,
1
,
1
0 ,
1
, 0
e e e
f .

γ.
Επειδή 0 >
x
a
e , για κάθε 0 ≠ x , για την εξίσωση = x
x
a
e προκύπτει ο περιορισµός
) , 0 ( +∞ ∈ x . Με τον περιορισµό αυτό η εξίσωση
x
a
e x = γράφεται ισοδύναµα:
a x f a x x
x
a
x e x
x
a
= ⇔ = ⇔ = ⇔ = ) ( ln ln ln ln , 0 > x (1).
Επειδή το σύνολο των τιµών της f βρέθηκε






+∞ − ,
1
e
προκύπτουν οι περιπτώσεις:
i) Αν )
1
, (
e
a − −∞ ∈ η (1) είναι αδύνατη.
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
7
ii) Αν
e
a
1
− = , η τιµή
e
1
− είναι η ελάχιστη τιµή της f την οποία παίρνει µόνον για
e
x
1
= .
Έτσι η (1) έχει την ρίζα
e
x
1
= .
iii) Αν ) 0 ,
1
(
e
a − ∈ , επειδή














= 






e
f
e
1
, 0 0 ,
1
και η f είναι γνησίως φθίνουσα στο






e
1
, 0 προκύπτει ότι, η (1) έχει ακριβώς µία ρίζα στο






e
1
, 0 που είναι θετική.
Επίσης επειδή
|
|
¹
|

\
|
|
¹
|

¸

+∞ = |
¹
|

¸

+∞ − ,
1
,
1
e
f
e
και η f είναι γνησίως αύξουσα στο






+∞ ,
1
e

προκύπτει ότι η (1) έχει ακριβώς άλλη µία ρίζα στο






+∞ ,
1
e
που είναι επίσης θετική.
iv) Αν 0 = a η (1) γίνεται 0 0 ln = ⇔ = x x x (απορρίπτεται) ή 1 0 ln = ⇔ = x x . (Μία
ρίζα θετική).

v) Αν ( ) +∞ ∈ , 0 a επειδή ( )
|
|
¹
|

\
|
|
¹
|

¸

∞ + =
|
¹
|

¸

∞ + − ⊆ +∞ ,
1
,
1
, 0
e
f
e
και η f γνησίως
αύξουσα στο






+∞ ,
1
e
, προκύπτει ότι η (1) έχει ακριβώς µία ρίζα στο
|
¹
|

¸

∞ + ,
1
e
, που
είναι θετική.


δ. Είναι 0
1
) ( > =
x
x ΄΄ f για κάθε x > 0.

Άρα f ΄ γνησίως αύξουσα στο (0, +∞).

Η f ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του Θ.Μ.Τ. στο [x, x + 1], για κάθε x > 0.
Άρα υπάρχει ξ ∈ (x, x + 1): ) 2 ( ) ) ( ) 1 ( ) (
1
) ( ) 1 (
ξ ξ ΄ f x f x f ΄ f
x x
x f x f
= − + ⇔ =
− +
− +
.
Όµως ) 1 ( ) ( ) 1 ( ) 1 ( ) ( 1
) 2 ( αύξουσα γν.
+ < − + + < + <
⇒ ⇒
x ΄ f x f x f x ΄ f ΄ f x
΄ f
ξ ξ .
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
8
–h=u
h → 0
u → 0
ΘΕΜΑ 4ο
α) Το

2
0
) ( dt t f είναι πραγµατικός αριθµός.
Έτσι µπορούµε να θέσουµε R k dt t f ∈ =

2
0
) ( . (1)
Τότε 45 ) 3 10 ( ) (
3
− + = k x x x f και άρα :
( ) [ ] = − + =
∫ ∫
dt k t t dt t f
2
0
3
2
0
45 3 10 ) ( 90 46 90 6 40 45
2
3
4
10
2
0
2 4
− = − + =
1
]
1

¸


|
|
¹
|

\
|
+ k k k t
t t
k .
(2)
Από τις (1), (2) προκύπτει ότι: k = 46 k - 90 ⇔ k = 2
Οπότε τελικά: 45 6 20 45 2 ) 3 10 ( ) (
3 3
− + = − + = x x x x x f .

β) Έστω x ∈ ീ . Έχουµε:
=
1
]
1

¸
− −
− =
− −
→ → h
x g h x g
h
h x g x g
h h
) ( ' ) ( '
lim
) ( ' ) ( '
lim
0 0

=







− +

→ u
x g u x g
u
) ( ' ) ( '
lim
0
) ( ' '
) ( ' ) ( '
lim
0
x g
u
x g u x g
u
=
− +

,

αφού ή g από υπόθεση είναι δύο φορές παραγωγίσιµη.

γ) (i) Έχουµε:
[ ]
=
− + − +
= =
− + − +
→ → )' (
) ( ) ( 2 ) (
lim
H. D.L.
0
0
) ( ) ( 2 ) (
lim
2
'
0
2
0 h
h x g x g h x g
h
h x g x g h x g
h h
=
− − +
⋅ =
− − +
=
→ → h
h x g h x g
h
h x g h x g
h h
) ( ' ) ( '
lim
2
1
2
) ( ' ) ( '
lim
0 0

=





 + − − − +
⋅ =
→ h
x g h x g x g h x g
h
) ( ' ) ( ' ) ( ' ) ( '
lim
2
1
0

[ ] = + ⋅ =





 − −
+
− +
⋅ =

) ( ' ' ) ( ' '
2
1 ) ( ' ) ( ' ) ( ' ) ( '
lim
2
1
0
x g x g
h
h x g x g
h
x g h x g
h

) ( ' ' ) ( ' ' 2
2
1
x g x g = ⋅ ⋅ = .

Οπότε x x x x x f x g 6 20 45 ) 45 6 20 ( 45 ) ( ) (
3 3
+ = + − + = + = ′ ′ .
H x x x g 6 20 ) (
3
+ = ′ ′ γράφεται:
( )
1
2 4
2 4
3 5 ) ( )
2
6
4
20 ( ) ( c x x x g
x x
x g + + = ′ ⇒ ′ + =

′ .
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
9
Για 0 = x έχουµε: 1 ) 0 (
1
= = ′ c g . Οπότε 1 3 5 ) (
2 4
+ + = x x x g΄ .
Η 1 3 5 ) (
2 4
+ + = x x x g΄ τώρα γράφεται:
2
3 5
3 5
) (
3
3
5
5 ) ( c x x x x g ΄ x
x x
x g΄ + + + = ⇒








+ + =
Για x = 0 έχουµε: g (0) = c
2
= 1
Άρα 1 ) (
3 5
+ + + = x x x x g .

(ii) H g(x) = x
5
+ x
3
+ x + 1 ως πολυωνυµική, είναι παραγωγίσιµη στο ീ µε
g ΄(x) = 5x
4
+ 3x
2
+ 1.
Όµως g ΄(x) = 5x
4
+ 3x
2
+ 1 > 0 για κάθε x ∈ ീ , οπότε η g είναι γνησίως
αύξουσα στο ീ , άρα και '1–1'.


ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ – ΕΤΟΣ 2008

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 1 1
ο ο

A. Η συνάρτηση
x
F(x) f (t)dt
α
=

είναι µια παράγουσα της f στο [α, β]. Επειδή η G
είναι µια παράγουσα της f στο [α, β], θα υπάρχει c∈ℜ τέτοιο, ώστε
G(x) = F(x) + c (I)
Για x = α, η (Ι) γίνεται:
G( ) F( ) c f (t)dt c 0 c c
α
α
α = α + = + = + =

.
Εποµένως:
G(x) = F(x) + G(α)
και για x = β γίνεται:
G( ) F( ) G( ) β = β + α  G( ) f (t)dt G( )
β
α
β = + α


 f (t)dt G( ) G( )
β
α
= β − α

.
Β. Γεωµετρικά το Θεώρηµα
Μέσης Τιµής του
∆ιαφορικού Λογισµού
σηµαίνει ότι υπάρχει ένα
τουλάχιστον ξ∈(α, β) τέτοιο
ώστε η εφαπτοµένη της C
f

στο σηµείο Μ(ξ, f(ξ)) να
είναι παράλληλη στην
ευθεία ΑΒ, µε Α(α, f(α)) και
Β(β, f(β)).
Ο x
y
α ξ β
Μ(ξ,f(ξ))
Α(α,f(α))
B(β, f(β))

Γ. α β γ δ ε
Σ Λ Σ Λ Σ

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 2 2ο ο
α. Από τους τύπους του Vieta έχουµε
1 2
1 2
z z
1
z z
1
β 
+ = −



γ

⋅ =


και αφού η εξίσωση έχει
πραγµατικούς συντελεστές ισχύει και ότι
___
1 2
1 i 3
z z
2
+
= = .
Συνεπώς:
1 i 3 1 i 3
2 2
1 i 3 1 i 3
2 2
¦
+ −
+ = −β
¦
¦
´
+ −
¦
⋅ =γ
¦
¹
 2
2
1
2
2
1 i 3
2 2
¦
⋅ = −β
¦
¦
´
| |
| |
¦
− =γ
|
|
|
¦
\ ¹
\ ¹ ¹


1
1 3
1
4 4
β = − ¦
¦
´
γ = + =
¦
¹
.
β. Από την εξίσωση
2
z z 1 0 − + = , παίρνουµε ότι:
2
1 1
z z 1 0 − + = 
2
1 1
z z 1 = − (Ι) και
2
1 1
z z 1 − = − (ΙΙ)
Πολλαπλασιάζοντας την (Ι) µε z
1
προκύπτει ότι
3 2
1 1 1
z z z = − και λόγω της (ΙΙ) γίνεται:
3
1
z 1 = − .
γ.
___
1 1
w z z = − 
1
w 2i Imz = ⋅ 
1
w 2 i Imz = ⋅ ⋅ 

3
w 2 1
2
= ⋅ ⋅  w 3 = .
Ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων του µιγαδικού w στο µιγαδικό επίπεδο που
ικανοποιεί την εξίσωση w 3 = είναι κύκλος µε κέντρο Ο(0, 0), ακτίνα R 3 =
και αν w = x + yi, µε x, y∈ℜ ο κύκλος έχει εξίσωση x
2
+ y
2
= 3.

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 3 3ο ο
α. Η f είναι παραγωγίσιµη στο (0, +∞) ως άθροισµα των παραγωγίσιµων
συναρτήσεων x
2
(πολυωνυµική), –2—lnx (γινόµενο σταθερής µε λογαριθµική), µε
2
2 2x 2 2(x 1)(x 1)
f '(x) 2x
x x x
− − +
= − = = .
Λύνουµε την ανίσωση:
f΄(x) ≥ 0 
2(x 1)(x 1)
0
x
− +
≥  x – 1 ≥ 0  x ≥ 1.
Συνεπώς:
 Η f είναι γνησίως φθίνουσα στο (0, 1] και
 η f είναι γνησίως αύξουσα στο [1, +∞),
οπότε
0 1
∞ +
f΄(x) – +
f(x)

άρα η f παρουσιάζει ολικό ελάχιστο για x = 1, το f(1) = 1 και ισχύει f(x) ≥ f(1) 
f(x) ≥ 1, για κάθε x∈(0, +∞).
β. ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΕΣ ΑΣΥΜΠΤΩΤΕΣ
Για x > 0, έχουµε:
2
x 0 x 0
lim f (x) lim(x 2ln x)
+ +
→ →
= − = +∞,
άρα η ευθεία x = 0 είναι κατακόρυφη ασύµπτωτη.
ΠΛΑΓΙΕΣ ΑΣΥΜΠΤΩΤΕΣ
Για x > 0, έχουµε:
2
x x x
f (x) x 2ln x 2ln x
lim lim lim x
x x x
→+∞ →+∞ →+∞
− | |
= = − = +∞
|
\ ¹
, αφού
De L' Hospital
x x x
1
2
2ln x 2
x
lim lim lim 0
x 1 x
→+∞ →+∞ →+∞

======== = = ,
οπότε δεν υπάρχουν πλάγιες ασύµπτωτες.
γ. i. Για x > 0 η
ln x
g(x)
f (x)
= είναι συνεχής στο (0, +∞) ως πηλίκο των συνεχών
συναρτήσεων lnx (λογαριθµική), f(x).
Για x > 0, έχουµε:
De L' Hospital
2
x 0 x 0 x 0
1
ln x
x
lim g(x) lim lim
1
x 2ln x
2x 2
x
+ + +
→ → →
= ======== =

− ⋅

2 2
x 0 x 0
1
1 1
x
lim lim
2x 2 2x 2 2
x
+ +
→ →
= = = −
− −
.
Η g είναι συνεχής στο 0 
x 0
lim g(x) g(0)
+

= 
1
k
2
= − .
ii. Θεώρηµα Bolzano για την g στο [0, e]
• Η g είναι συνεχής στο [0, e]

1
g(0) 0
2
= − < ,
2 2
ln e 1
g(e) 0
e 2ln e e 2
= = >
− −
, άρα g(0)—g(e) < 0
οπότε από το θεώρηµα Bolzano υπάρχει µία τουλάχιστον ρίζα της g(x) = 0
στο διάστηµα (0, e).

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 4 4ο ο
Αφού f(x) > 0, ισχύει ότι
x
0
F(x) f (t)dt 0 = >

και

x
0
tf (t)dt 0 >

για x > 0, άρα
x
0
F(x)
h(x) 0
tf (t)dt
= >

.
α.
1 1
t 1 t 1 t 1
0 0
e [f (t) F(t)]dt [e F'(t) e F(t)]dt
− − −
+ = ⋅ + =
∫ ∫

1
1
t 1 t 1 1 1 0 1
0
0
[e F(t)]' dt e F(t) e F(1) e F(0) F(1)
− − − −
( = ⋅ = ⋅ = ⋅ − ⋅ =
¸ ¸ ∫
.
β. Η συνάρτηση h είναι παραγωγίσιµη στο (0, +∞), ως πηλίκο των παραγωγίσιµων
συναρτήσεων F(x) (είναι η παράγουσα της f, άρα και παραγωγίσιµη),
x
0
tf (t)dt


t—f(t) είναι συνεχής στο (0, +∞), οπότε ορίζεται η
x
0
tf (t)dt

,η οποία είναι
παραγωγίσιµη στο (0, +∞), µε
x x
0 0
2 2
x x
0 0
f (x) tf (t)dt xF(x) F'(x) tf (t)dt F(x) xf (x)
h '(x)
tf (t)dt tf (t)dt
¦ ¹
⋅ − ⋅ − ⋅
´ `
¹ )
= = =
| | | |
| |
\ ¹ \ ¹
∫ ∫
∫ ∫

x x x x
0 0 0 0
2 2
x x
0 0
f (x) tf (t)dt x f (t)dt f (x) tf (t)dt x f (t)dt
tf (t)dt tf (t)dt
¦ ¹ ¦ ¹
⋅ − ⋅ ⋅ − ⋅
´ ` ´ `
¹ ) ¹ )
= = =
| | | |
| |
\ ¹ \ ¹
∫ ∫ ∫ ∫
∫ ∫

{ }
x x
0 0
2 2
x x
0 0
f (x) tf (t) xf (t) dt f (x) f (t) (t x)dt
tf (t)dt tf (t)dt
⋅ − ⋅ ⋅ −
= =
| | | |
| |
\ ¹ \ ¹
∫ ∫
∫ ∫
.
Όµως h΄(x) < 0, για x > 0,
αφού f(x) > 0, t – x < 0, για t∈(0, x) και x > 0.
Συνεπώς η h είναι γνησίως φθίνουσα στο (0, +∞).
γ. h(1) = 2 
1
0
F(1)
2
tf (t)dt
=


1
0
F(1) 2 tf (t)dt = ⋅



1 1
0 0
f (t)dt 2 tf (t)dt = ⋅
∫ ∫
(III)

Επιπλέον:
(ΙΙΙ) 
1 1
0 0
f (t)dt 2 tf (t)dt = ⋅
∫ ∫

1
0
f (t) (1 2t)dt 0 ⋅ − =

.
i. Η σχέση που θέλουµε να αποδείξουµε ισοδύναµα γράφεται:
1 2 1 2
0 1 0 1
f (t)dt f (t)dt 2 tf (t)dt 2 tf (t)dt + < ⋅ + ⋅
∫ ∫ ∫ ∫

και λόγω της (ΙΙΙ) γίνεται:
2 2
1 1
f (t)dt 2 tf (t)dt < ⋅
∫ ∫

2
1
f (t) (1 2t)dt 0 ⋅ − <

, η οποία ισχύει άρα και η αρχική,
αφού f(t) > 0 και
t∈(1, 2)  1 < t < 2  –2 > –2t > –4  –1 > 1 – 2t < –3, άρα 1 – 2t < 0.
ii. (ΙΙΙ)  | |
1 1
1
0
0 0
F(1) 2 t F'(t)dt 2 t F(t) F(t)dt
¦ ¹
= ⋅ ⋅ = ⋅ ⋅ −
´ `
¹ )
∫ ∫


1
0
F(1) 2 1 F(1) 0 F(0) F(t)dt
 
= ⋅ ⋅ − ⋅ −
 
 



1
0
F(1) 2 F(1) F(t)dt
 
= ⋅ −
 
 



1
0
F(1) 2 F(1) 2 F(t)dt = ⋅ − ⋅


1
0
F(1) 2 F(t)dt = ⋅



1
0
F(1)
F(t)dt
2
=

.

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
4
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΜΑ 1ο
Α. Θεωρία - Θεώρηµα σελίδα 251 σχολ. βιβλίου.
Β. Θεωρία - Ορισµός σελίδα 213 σχολ. βιβλίου.

Γ.
α. Σωστό
β. Σωστό
γ. Λάθος
δ. Λάθος
ε. Λάθος


ΘΕΜΑ 2ο
Α.
α. Έστω yi x z + = και Μ (x, y) η εικόνα του. Τότε i yi x ) 1 2 ( ) 1 2 ( − + + = + λ λ .
Άρα 1 2 + = λ x και 1 2 − = λ y . Έτσι όµως 2 2 − = ⇔ − = − x y x y .
∆ηλαδή οι εικόνες των µιγαδικών z βρίσκονται στην ευθεία 2 : ) ( − = x y ε .
β. Ο µιγαδικός z
0
µε το µικρότερο µέτρο έχει εικόνα το σηµείο Μ για το οποίο είναι
ΟΜ

(ε).
O
M
-2
2
( ): ε y=x-2
y

x x΄


Αφού ΟΜ

(ε) 1 1 1 1 − = ⇒ − = ⋅ ⇒ − = ⋅ ⇒
Μ OΜ O OM
λ λ λ λ
ε
.
Άρα η εξίσωση της ΟΜ είναι: y = −x.
2009
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
5
Οι συντεταγµένες του Μ (σηµείου τοµής των ΟΜ, ε) προκύπτουν από τη λύση του
συστήµατος των εξισώσεων y = −x, y = x − 2.
Εποµένως .
1
1
2 2
:






=
− =







− = −
− =







− =
− =
x
y
x x
x y
x y
x y
M Άρα Μ(1, −1) και z
0
= 1 − i.

Β. Έστω w = x + y i, µε x, y ∈ R. Η εξίσωση
0
2
12 z w w = − + γράφεται
x
2
+ y
2
+ x − y i

− 12 = 1 − i ⇔ x
2
+ y
2
+ x − 12 − y i

= 1 − i ⇔ x
2
+ y
2
+ x − 12 = 1
και y = 1 ⇔ x
2
+ x − 12 = 0 και y = 1 ⇔ (x = −4 ή x = 3) και y = 1.
Άρα w = −4 + i ή w = 3 + i.

ΘΕΜΑ 3ο


Α. Ισχύει ότι f (x) ≥ 1 για κάθε x > −1. ∆ηλαδή α
x
− ln(x + 1) ≥ 1 για κάθε x > −1.
Όµως f (0) = 1, οπότε f (x) ≥ f (0) για κάθε x > −1.
Εποµένως η f παρουσιάζει στη θέση x = 0 (ολικό, άρα και τοπικό) ελάχιστο το f (0) = 1.
Ακόµη η f είναι παραγωγίσιµη στο διάστηµα (−1, +∞) ως διαφορά παραγωγίσιµων συνα-
ρτήσεων.
Άρα σύµφωνα µε το θεώρηµα Fermat είναι f ΄(0) = 0.
Όµως
1
1
ln ) (
+
− =
x
a a x ΄ f
x
, οπότε f ΄(0) = 0 ⇔ lnα = 1 ⇔ α = e.
B.
α. Για α = e είναι f (x) = e
x
– ln(x + 1).
Η f είναι δύο φορές παραγωγίσιµη στο διάστηµα (−1, +∞) µε
1
1
) (
+
− =
x
e x ΄ f
x
και
0
) 1 (
1
1
1
) (
2
>
+
+ = 





+
− =
x
e
΄
x
e x ΄΄ f
x x
για κάθε x ∈ (−1, +∞).
Άρα η f είναι κυρτή.
β. Αφού η f είναι κυρτή στο (−1, ∞) προκύπτει ότι η f ΄ είναι γνησίως αύξουσα στο (−1, ∞),
µε προφανή ρίζα x = 0 που είναι και µοναδική αφού η f ΄ είναι γνησίως αύξουσα.
Έτσι αν −1 < x < 0 ⇒ f ΄( x) < f ΄(0) = 0, ενώ αν x > 0 ⇒ f ΄( x) > f ΄(0) = 0.
∆ηλαδή η f είναι γνησίως φθίνουσα στο διάστηµα (−1, 0] και γνησίως αύξουσα στο
διάστηµα [0, +∞).
γ. Η δοσµένη εξίσωση ισοδύναµα γράφεται:
( ) ( )
0
) 2 ( ) 1 (
) 1 ( 1 ) ( ) 2 ( 1 ) (
=
− −
− − + − −
x x
x f x f γ β
.
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
6
Θεωρούµε τη συνάρτηση g (x) = (f (β) − 1)(x − 2) + (f (γ) − 1)(x − 1), µε x ∈ [1, 2].
H g είναι συνεχής στο R ως πολυωνυµική άρα και στο [1, 2] .
• g(1) = −(f (β) − 1) = 1 − f (β) = f (0) − f (β) < 0, διότι f (0) ολικό ελάχιστο της f και
β ≠ 0,
• g(2) = f (γ) − 1 = f (γ) − f (0) > 0, επίσης διότι f (0) ολικό ελάχιστο της f και γ ≠ 0 .
*(Πιο αναλυτικά είναι f (0) − f (β) < 0 διότι:
Αν β ∈ (−1, 0) επειδή η f είναι γνησίως φθίνουσα στο διάστηµα αυτό ισχύει:
−1 < β < 0 ⇒ f (β) > f (0) ⇒ f (0) − f (β) < 0
Αν β ∈ (0, +∞), επειδή η f είναι γνησίως αύξουσα στο διάστηµα αυτό ισχύει:
0 < β ⇔ f (0) > f (β).
Οµοίως προκύπτει f (γ) − f (0) > 0).

Άρα g(1) ⋅ g(2) < 0, οπότε λόγω του θεωρήµατος Bolzano υπάρχει x
0
∈ (1, 2) ώστε
g (x
0
) = 0 ⇔ (f (β) − 1)(x
0
− 2) + (f (γ) − 1)(x
0
− 1) = 0 ⇔
( ) ( )
0
) 2 ( ) 1 (
) 1 ( 1 ) 0 ( ) 2 ( 1 ) (
0 0
0 0
=
− −
− − + − −

x x
x f x f β
.
Άρα η δοσµένη εξίσωση έχει µια τουλάχιστον ρίζα στο (1, 2).

*Παρατήρηση: Θέτοντας χάριν συντοµίας f (β) − 1 = κ > 0 και f (γ) − 1 = λ > 0 θα
µπορούσαν να δοθούν και οι παρακάτω λύσεις:
α) Η συνάρτηση
2 1
) (

+

=
x x
x h
λ κ
µε πεδίο ορισµού το (1, 2) έχει όρια +∝ και −∝
αντίστοιχα όταν x → 1
+
και x → 2

ενώ αποδεικνύεται πολύ εύκολα ότι είναι και γνησίως
φθίνουσα στο (1, 2), διότι 0
) 2 ( ) 1 (
) (
2 2
<









+

− =
x x
x h
λ κ
για κάθε x ∈ (1, 2), άρα έχει
σύνολο τιµών το ) , ( ) ( ), (
lim lim
1 2
∞ + −∞ =
+



x h x h
x x
και άρα το µηδέν περιέχεται στο σύνολο
τιµών της δηλαδή η h έχει τουλάχιστον µια ρίζα στο (1, 2).
Επίσης εναλλακτικά από το ότι η h έχει όρια +∝ και −∝ αντίστοιχα όταν x→1
+
και
x→2

, προκύπτει ότι υπάρχουν αριθµοί γ, δ ώστε 1 < γ < δ < 2 µε f (γ) > 0 και f (δ) < 0
οπότε λόγω του θεωρήµατος Bolzano στο διάστηµα (γ, δ) υπάρχει ρίζα της εξίσωσης h(x) = 0.

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
7
β) Αλγεβρική λύση:
Θέτοντας , 0
2 1
=

+
− x x
λ κ
x ∈ (1, 2) προκύπτει 0 )
) 2 )( 1 (
) 1 ( ) 2 (
=
− −
− + −
x x
x x λ κ

⇔ κ (x − 2) + λ (x − 1) = 0 ⇔ (κ + λ) x = 2κ + λ ⇔
λ κ
λ κ
+
+
=
2
x .
Η τιµή αυτή είναι αποδεκτή ως ρίζα της εξίσωσης αφού
2
2 2 2
1 =
+
+
<
+
+
<
+
+
=
λ κ
λ κ
λ κ
λ κ
λ κ
λ κ
(και είναι µάλιστα µοναδική ρίζα).

ΘΕΜΑ 4
ο


α) Η f συνεχής στο [0, 2] άρα και η t f (t) είναι συνεχής στο [0, 2].
Εποµένως η συνάρτηση H (x) είναι παραγωγίσιµη στο [0, 2], άρα είναι και συνεχής.
Η συνάρτηση t t f
x
d ) (
0

είναι παραγωγίσιµη στο [0, 2] αφού η f είναι συνεχής στο [0, 2].
Άρα η G είναι συνεχής στο (0, 2] ως διαφορά συνεχών συναρτήσεων.

Εξετάζουµε τη συνέχεια της συνάρτησης G στη θέση x
0
= 0.
Είναι 3 3 0 0 3 d ) (
) (
0
0
lim
= + − =






+ −

+

t t f
x
x H
x
x
, διότι:
=






= =


+







+

+

)' (
'
d ) (
d ) (
) ( 0
0
0
0
DLH
0
0
0
lim lim lim
x
t t f t
x
t t f t
x
x H
x
x
x
x
x
0 ) 0 ( 0
1
) (
lim
0
= ⋅ =
+

f
x f x
x
.
(είναι ) 0 ( ) (
lim
0
f x f
x
=
+

, αφού η f είναι συνεχής στο [0, 2], και
∫ ∫
= =
+

x
x
t t f t t t f t
0
0
0
0
0 d ) ( d ) (
lim
διότι η συνάρτηση t f (t) είναι συνεχής, άρα η t t f t
x
d ) (
0


παραγωγίσιµη άρα και συνεχής.

Επίσης
( )( )
( )
=
− +
− + − −
=
− −
=
→ →
2 2
2 2
0
2
2
0
1 1
1 1 1 1
lim
6
1 1
lim
6 ) 0 (
t t
t t
t
t
G
t t

( ) ( )
3
2
1
6
1 1
lim
6
1 1
1 1
lim
6
2 2
2
0
2 2
2
0
= ⋅ =
− +
=
− +
+ −
=
→ →
t t
t
t t
t
t t
.
Οπότε 3 ) 0 ( ) (
lim
0
= =
+

G x G
x
.
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
8
Άρα η συνάρτηση G είναι συνεχής και στο x
0
= 0.
Εποµένως η G είναι συνεχής στο [0, 2].

β. Στο διάστηµα (0, 2) είναι:

• η συνάρτηση Η παραγωγίσιµη αφού η f είναι συνεχής, µε Η ΄(x) = x f (x).
• η συνάρτηση x παραγωγίσιµη ως πολυωνυµική µε (x)΄ = 1.

Άρα και η συνάρτηση
x
x H ) (
είναι παραγωγίσιµη ως πηλίκο παραγωγισίµων συναρτήσεων
µε:
=
− ⋅
=







2
) )( ( ) ( ) (
x
΄ x x H x x H΄
x
x H
=
⋅ − ⋅ ⋅

2
0
d ) ( ) (
x
t t f t x x f x
x
2
0
d ) (
) (
x
t t f t
x f
x


− .

Επίσης στο ίδιο διάστηµα, αφού η f είναι συνεχής συνάρτηση θα είναι παραγωγίσιµη και η
συνάρτηση

x
t t f
0
d ) ( µε ) ( d ) (
0
x f t t f
x
=








.
Άρα η συνάρτηση G είναι παραγωγίσιµη ως διαφορά παραγωγίσιµων συναρτήσεων µε:
2 2
0
) (
) (
d ) (
) ( ) (
x
x H
x f
x
t t f t
x f x G΄
x
− = − − =

, 0 < x < 2.

γ. Η συνάρτηση G είναι συνεχής στο [0, 2] και παραγωγίσιµη στο (0, 2), µε G(0) = 3 (από
το β ερώτηµα).
Βρίσκουµε την τιµή της G στη θέση

+ − = =
2
0
3 d ) (
2
) 2 (
) 2 ( : 2 t t f
H
G x (1).
Όµως
⇒ = −

0 d ) ( ) 2 (
2
0
t t f t
∫ ∫ ∫ ∫ ∫
= ⇒ = ⇒ = −
2
0
2
0
2
0
2
0
2
0
d ) ( 2 ) 2 ( d ) ( 2 d ) ( 0 d ) ( 2 d ) ( t t f H t t f t t f t t t f t t f t .
Έτσι λόγω της (1) είναι
) 0 ( 3 3 d ) (
2
d ) ( 2
) 2 (
2
0
2
0
G t t f
t t f
G = = + − =


.
Ισχύουν εποµένως για τη συνάρτηση G οι προϋποθέσεις του θεωρήµατος Rolle στο
διάστηµα [0, 2], άρα υπάρχει ένα τουλάχιστον α ∈ (0, 2) τέτοιο ώστε G ΄(α) = 0.
Όµως από β ερώτηµα
2
) (
) (
α
α
α
H
G΄ − = .
Άρα είναι Η (α) = 0.
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
9

δ. Η συνάρτηση G είναι συνεχής στο [0, α] και παραγωγίσιµη στο (0, α). Άρα ισχύουν οι
προϋποθέσεις του θεωρήµατος µέσης τιµής.
Εποµένως υπάρχει ένα τουλάχιστον ξ ∈ (0, α):


=
− + −
= − ⇔


=
0 ) (
0
2
3 3 d ) (
) (
) (
0
) 0 ( ) (
) (
a H
t t f
H
H
a
G a G

α
α
α
ξ
ξ
ξ
α


⇔ − = −
∫ ∫
α ξ
α
0
2
ξ
0
d ) ( d ) ( t t f t t f t
∫ ∫
=
α ξ
ξ α
0
2
0
d ) ( d ) ( t t f t t f t .

*β’ τρόπος:
Αρκεί να δειχθεί ότι υπάρχει ρίζα στο (0, α), µε α ∈ (0, 2) για την εξίσωση:
⇔ − = − ⇔ = ⇔ ⋅ =
∫ ∫ ∫ ∫
α α α
α
α α
0
2
0
2
0
2
0
d ) (
1 ) (
d ) ( ) ( d ) ( d ) ( t t f
x
x H
t t f x x H t t f x t t tf
x

0 d ) (
1
) (
0
= + ⇔

α
t t f
a
x G΄ ⇔ 0 d ) ( ) (
0
=








+

΄
t t f
x
x G
α
α
(1).
Θεωρούµε τη συνάρτηση

+ =
a
t t f
x
x G x P
0
d ) ( ) ( ) (
α
(αρχική της

+
α
α
0
d ) ( ) ( t t f
x
x G΄ ), για
την οποία έχουµε :
α) είναι συνεχής στο [0, α) ως άθροισµα της συνεχούς G (από το α’ ερώτηµα) και της
πολυωνυµικής x t t f









α
α
0
d ) (
1
.
β) είναι παραγωγίσιµη στο (0, α) ως άθροισµα της παραγωγίσιµης G (από το β’ ερώτηµα)
και της πολυωνυµικής, x t t f









α
α
0
d ) (
1
µε

+ =
α
α
0
d ) (
1
) ( ) ( t t f x G΄ x P΄ .
γ) Ρ (0) = Ρ (α) = 3 διότι
Ρ (0) = G (0) + 0 = 3 και
3 3
0
3
) (
d ) ( 3 d ) (
) (
d ) ( ) ( ) (
0 0 0
= + = + = + + − = + =
∫ ∫ ∫
α α α
α
α α
α α α
a H
t t f t t f
H
t t f G P .
Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
10
Έτσι ισχύουν οι προϋποθέσεις του θεωρήµατος Rolle και άρα υπάρχει ξ ∈ (0, α) ώστε
⇔ = ′ 0 ) (ξ P 0 d ) (
1
) ( 0 ) (
0
= + ⇔ =

α
α
ξ ξ t t f G΄ P΄ , δηλαδή αποδείχθηκε ότι η εξίσωση (1)
έχει ρίζα ξ ∈ (0, α).

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ
ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ – ΕΤΟΣ 2009

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 1 1
ο ο

A. Έστω x
0
∈(0, +∞) και για κάθε x ≠ x
0
, ισχύει:
( )( )
( )
( )
0 0
0 0
0 0
0 0
x x x x
x x f (x) f (x )
x x x x
x x x x
− +
− −
= = =
− −
− +

( )
( )
( )
( )
2 2
0 0
0
0 0 0 0
x x x x 1
x x
x x x x x x x x
− −
= = =
+
− + − +
,
οπότε για κάθε x κοντά στο x
0
, έχουµε:
0 0
0
x x x x
0 0 0
f (x) f (x ) 1 1
lim lim
x x x x 2 x
→ →

= =
− +
,
δηλαδή,
1
( x) '
2 x
= , για κάθε x∈(0, +∞).
Β. Η συνάρτηση f λέγεται συνεχής στο x
0
του πεδίου ορισµού της αν και µόνο αν
0
0
x x
lim f (x) f (x )

=
Γ. α β γ δ ε
Σ Σ Λ Λ Σ

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 2 2ο ο
α. Θέτουµε z = x + yi, µε x, y ∈ℜ. Τότε:
__
(2 i) z (2 i) z 8 0 − ⋅ + + ⋅ − = 
__ __
2z i z 2 z i z 8 0 − ⋅ + + ⋅ − = 
__ __
2 z z i z z 8 0
   
⋅ + − ⋅ − − =
   
   
 2 2x i 2yi 8 0 ⋅ − ⋅ − = 
 4x 2y 8 0 + − =  2y 4x 8 = − +  y 2x 4 = − + .
Εποµένως ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων του µιγαδικού z στο µιγαδικό
επίπεδο είναι η ευθεία µε εξίσωση y 2x 4 = − + .
β. Έστω z
1
= x∈ℜ. Τότε:
0 2x 4 = − +  2x 4 =  x = 2, άρα z
1
= 2.
Έστω z
2
= yi∈I. Τότε:
y 2 0 4 4 = − ⋅ + = , άρα z
2
= 4i.
γ.
2 2 2 2
1 2 1 2
z z z z 2 4i 2 4i + + − = + + − =
2 2 2 2
2 4 2 ( 4) 4 16 4 16 40 = + + + − = + + + = .

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 3 3ο ο
Α. Η συνάρτηση f(x) ισοδύναµα γράφεται
2
( 1)x x 1
f (x) ln
x 2
λ + + +
=
+
, για x∈(–1, +∞).
• Αν λ + 1 = 0  λ = – 1, τότε:
x 1
f (x) ln
x 2
+
=
+
,
και για x > 0, έχουµε:
x x x
1
x 1
x 1 x
lim f (x) lim ln lim ln
2 x 2
x 1
x
→+∞ →+∞ →+∞
( | |
+
|
(
+ | |
\ ¹
( = = =
|
+ | |
\ ¹ (
+
|
(
\ ¹ ¸ ¸

x
1
1
x
lim ln 0
2
1
x
→+∞
| |
+
|
= =
|
|
+
\ ¹
∈ℜ, δεκτή,
αφού
x x
1 2
lim lim 0
x x
→+∞ →+∞
= = και
u 0
1 u
lim ln ln1 0
1 2u
+

+ | |
= =
|
+
\ ¹
.
• Αν λ + 1 > 0  λ > – 1, τότε για x > 0, έχουµε:
2
x x
( 1)x x 1
lim f (x) lim ln
x 2
→+∞ →+∞
| | λ + + +
= =
|
+
\ ¹

2
2
x
1 1
x 1
x x
lim ln
2
x 1
x
→+∞
( | |
λ + + +
|
(
\ ¹
( = =
| |
(
+
|
(
\ ¹ ¸ ¸

2
x
1 1
x 1
x x
lim ln
2
1
x
→+∞
| | | |
⋅ λ + + +
| |
\ ¹
| = = +∞
|
+
|
\ ¹
απορρίπτεται,
αφού
2
x x x
1 1 2
lim lim lim 0
x x x
→+∞ →+∞ →+∞
= = = ,
x
lim ln[x ( 1)]
→+∞
⋅ λ + = +∞ και
2
x
1 1
1
x x
lim 1
2
1
x
→+∞
λ + + +
= λ +
+
.
Β. Για λ = – 1, έχουµε
x 1
f (x) ln
x 2
+
=
+

 f (x) ln(x 1) ln(x 2) = + − + , x∈(–1, +∞).
α. Η f είναι παραγωγίσιµη στο (–1, +∞), ως σύνθεση των παραγωγίσιµων
συναρτήσεων lnx (λογαριθµική),
x 1
x 2
+
+
(ως ρητή), µε
1 1 x 2 x 1 1
f '(x) 0
x 1 x 2 (x 1)(x 2) (x 1)(x 2)
+ − −
= − = = >
+ + + + + +
,
οπότε η f είναι γνησίως αύξουσα στο (–1, +∞).
Επίσης:
( )
x x 1
f (A) lim f (x), lim f (x) ( , 0)
+
→+∞ →−
= = −∞ ,
αφού
x 1 x 1
x 1
lim f (x) lim ln
x 2
+ +
→− →−
+  
= = −∞
 
+
 
.
β. ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΕΣ ΑΣΥΜΠΤΩΤΕΣ
Για x > –1, έχουµε:
+
x 1
lim f (x)
→−
= −∞ ,
άρα η ευθεία x = –1 είναι κατακόρυφη ασύµπτωτη.
ΠΛΑΓΙΕΣ ΑΣΥΜΠΤΩΤΕΣ
Για x > 0, έχουµε:
x x
x 1
ln
f (x)
x 2
lim lim 0
x x
→+∞ →+∞
+
+
= = και
x x
x 1
lim[f (x) 0 x] lim ln 0
x 2
→+∞ →+∞
+
− ⋅ = =
+
,
άρα η y = 0 είναι οριζόντια ασύµπτωτη.
γ. Έστω g(x) = f(x) + α
2
, για x∈(–1, +∞).
H g είναι παραγωγίσιµη στο (–1, +∞), ως άθροισµα των παραγωγίσιµων
συναρτήσεων f(x) και α
2
(ως σταθερή),
µε g΄(x) = f΄(x) > 0, άρα η g είναι γνησίως αύξουσα στο (–1, +∞), οπότε η g
έχει µία το πολύ ρίζα στο (–1, +∞).
Επίσης:
( )
2
x x 1
g(A) lim g(x), lim g(x) ( , )
+
→+∞ →−
= = −∞ α , µε α
2
> 0 (α ≠ 0)
οπότε 0∈g(A), δηλαδή, υπάρχει ρίζα της
g(x) = 0  f(x) + α
2
= 0 στο (–1, +∞),
η οποία είναι µοναδική αφού η g είναι γνησίως αύξουσα.

Θ ΘΕ ΕΜ ΜΑ Α 4 4ο ο
α. Η συνάρτηση 3x
2
είναι συνεχής στο [0, 2] ως πολυωνυµική, η
2x
f '(x) 2f (x)
e

είναι
συνεχής στο [0, 2] ως πηλίκο των συνεχών συναρτήσεων f΄(x) – 2f(x) [αφού f΄(x)
παραγωγίσιµη, άρα και συνεχής και –2f(x) συνεχής], e
2x
[ως σύνθεση των συνεχών
συναρτήσεων e
x
(εκθετική), 2x (πολυωνυµική)], άρα η g είναι συνεχής στο [0, 2].
Επίσης η συνάρτηση 3x
2
είναι παραγωγίσιµη στο (0, 2) ως πολυωνυµική, η
2x
f '(x) 2f (x)
e

είναι παραγωγίσιµη στο (0, 2) ως πηλίκο των παραγωγίσιµων
συναρτήσεων f΄(x) – 2f(x) [αφού f΄(x) παραγωγίσιµη, και –2f(x) παραγωγίσιµη],
e
2x
[ως σύνθεση των παραγωγίσιµων συναρτήσεων e
x
(εκθετική), 2x
(πολυωνυµική)], άρα η g είναι παραγωγίσιµη στο (0, 2),
µε
[ ] [ ]
2x 2x
4x
f ''(x) 2f '(x) e 2e f '(x) 2f (x)
g'(x) 6x
e
− − −
= − 

2x
f ''(x) 2f '(x) 2f '(x) 4f (x)
g'(x) 6x
e
− − +
= − 

2x
f ''(x) 4f '(x) 4f (x)
g'(x) 6x
e
− +
= − ,
η οποία από την υπόθεση γίνεται
2x
2x
k x e
g'(x) 6x 6x k x (6 k) x
e
⋅ ⋅
= − = − ⋅ = − ⋅ .
Επιπλέον:
0
f '(0) 2f (0) 0
g(0) 0 0
e 1

= − = − =
4
2
2 2 4
f '(2) 2f (2) 2f (2) 12e 2f (2)
g(2) 3 2 12 0
e e

− + −
= ⋅ − = − = ,
άρα ισχύουν οι προϋποθέσεις του θεωρήµατος Rolle για τη συνάρτηση g(x) στο
[0, 2], οπότε υπάρχει ξ∈(0, 2) έτσι ώστε: g΄(ξ) = 0  (6 – k)ξ = 0  k = 6, αφού
ξ ≠ 0.
β. Από την υπόθεση για k = 6 και x = ξ, βρίσκουµε:
f΄΄(ξ) – 4f΄(ξ) + 4f(ξ) = 6ξe


 f΄΄(ξ) + 4f(ξ) = 6ξe

+ 4f΄(ξ).
γ. Για k = 6, έχουµε g΄(x) = 0, άρα g(x) = c
και αφού g(0) = 0, ισχύει g(x) = 0, για x∈[0, 2].
δ. Από την υπόθεση για k = 6, βρίσκουµε:
f΄΄(x) – 4f΄(x) + 4f(x) = 6xe
2x

e
–2x
·f΄΄(x) – e
–2x
·2f΄(x) – e
–2x
·2f΄(x) + e
–2x
·4f(x) = 6x 
 [e
–2x
·f΄(x)]΄ – 2·[e
–2x
·f(x)]΄ = 6x 
 [e
–2x
·f΄(x) – 2·e
–2x
·f(x)]΄ = (3x
2
)΄,
άρα e
–2x
·f΄(x) – 2·e
–2x
·f(x) = 3x
2
+ c
1

 [e
–2x
·f(x)]΄ = 3x
2
+ c
1
, µε c
1
∈ℜ,
άρα e
–2x
·f(x) = x
3
+ c
1
·x + c
2

 f(x) = e
2x
·(x
3
+ c
1
·x + c
2
), µε c
1
, c
2
∈ℜ (I)
• Για x = 1, από την (Ι) βρίσκουµε:
f(1) = e
2·1
·(1
3
+ c
1
·1 + c
2
) 
 f(1) = e
2
·(1 + c
1
+ c
2
), άρα
e
2
= e
2
·(1 + c
1
+ c
2
)  1

= 1 + c
1
+ c
2

 c
1
+ c
2
= 0  c
1
= –c
2
(ΙΙ)
• Για x = 0, από την (Ι) βρίσκουµε:
f(0) = e
2·0
·(0
3
+ c
1
·0 + c
2
) 
 f(0) = 1·(0 + 0 + c
2
)  f(0) = c
2
(ΙΙΙ)
Όµως:
f΄(x) = 2·e
2x
·(x
3
+ c
1
·x + c
2
) + e
2x
·(3x
2
+ c
1
), άρα
f΄(0) = 2·e
2·0
·(0
3
+ c
1
·0 + c
2
) + e
2·0
·(3·0
2
+ c
1
) 
 f΄(0) = 2·c
2
+ c
1
.
Επίσης:
f΄(0) = 2f(0)  c
1
+ 2c
2
= 2c
2
 c
1
= 0,
οπότε από την (ΙΙ) βρίσκουµε: c
2
= 0.
Συνεπώς f(x) = e
2x
·x
3
, για 0 ≤ x ≤ 2.
ε.
'
2 2 2 2 3 2x 2x
2x
2 2
1 1 1 1
f (x) x e e
dx dx x e dx x dx
x x 2
| | ⋅
= = ⋅ = ⋅ =
|
\ ¹
∫ ∫ ∫ ∫

2
2 2 2x 2x 2 2 2 1
2x
1 1 1
e e e e 1
x dx 2 1 e dx
2 2 2 2 2
⋅ ⋅
(
= ⋅ − = ⋅ − ⋅ − ⋅ =
(
¸ ¸
∫ ∫

2
4 2 2x
1
e e 1 e
2
2 2 2 2
(
= − − ⋅ =
(
¸ ¸

2 2 2 2 1 2 4 2
4 4
e 1 e e e e e
e e
2 2 2 2 2 4 4
⋅ ⋅
| |
= − − ⋅ − = − − + =
|
\ ¹

4 2 4 2 4 2 2 2
4e 2e e e 3e e e (3e 1)
4 4 4 4 4 4
− −
= − − + = = .



Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
4
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ Α
Α1. Θεωρία, θεώρηµα, σελίδα 304 σχολικού βιβλίου.
Α2. Θεωρία, ορισµός, σελίδα 279 σχολικού βιβλίου.
Α3. Θεωρία, ορισµός, σελίδα 273 σχολικού βιβλίου.
Α4.
α β γ δ ε
Σ Σ Λ Λ Σ

ΘΕΜΑ Β
Β1. Είναι:
2
2
2 2 2 0 z z z
z
+ = ⇔ − + = .
Άρα
1 2
2 2 2 2
1 , 1
2 2
i i
z i z i
− +
= = − = = + .

Β2. Είναι:
2010 2010 2010 2010
1 2
(1 ) (1 ) z z i i + = − + + =
1005 1005
2 2
(1 ) (1 ) i i     − + + =
   


1005 1005
(1 2 1) (1 2 1) i i = − − + + − =
1005 1005
( 2 ) (2 ) i i − + =
1005 1005 1005 1005
( 2) 2 i i − ⋅ + ⋅ =

1005 2 502 1005 2 502
( 2) ( ) 2 ( ) i i i i = − ⋅ ⋅ + ⋅ ⋅ =
1005 1005 1005 1005
( 2 ) (2 ) 2 2 0 i i i i − ⋅ + ⋅ = − ⋅ + ⋅ =

2η λύση:

Είναι:

2010 2010
(1 ) (1 ) i i − + + = [ ]
2010
2010
(1 ) (1 ) i i i − + − =

2010 2010 2010
(1 ) (1 ) i i i = − + ⋅ − =
2010 2010
(1 ) (1 ) i i − ⋅ + =
2010
(1 ) (1 1) 0 i − ⋅ − =

Β3. Είναι

| w – 4 + 3 i | = |z
1
– z
2
| = |1 – i – 1 – i | = |– 2 i | = 2

Έστω w = x + ψ i, τότε

| x + ψ i – 4 + 3 i | = 2 ⇔ | (x – 4) + (ψ + 3) i | = 2 ⇔ (x – 4)
2
+ (ψ + 3)
2
= 4

Εποµένως ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων του w είναι ο κύκλος µε κέντρο το
σηµείο Κ (4, –3) και ακτίνα ρ = 2.

2010

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
5
Β4. Το |w| είναι η απόσταση της εικόνας Μ (w) από την αρχή Ο (0, 0), δηλαδή το µήκος
(ΟΜ). Από τη Γεωµετρία όµως, γνωρίζουµε ότι αν η ευθεία ΟΚ τέµνει τον κύκλο στα
σηµεία Α και Β τότε
(ΟΑ) ≤ (ΟΜ) ≤ (ΟΒ) (1)

που σηµαίνει ότι η µέγιστη τιµή του |w| είναι το µήκος (ΟΒ) και η ελάχιστη το µήκος
(ΟΑ).

Όµως
• (ΟΑ) = (ΟΚ) – ρ = 5 – 2 = 3 (2) και
• (ΟΒ) = (ΟΚ) + ρ = 5 + 2 = 7 (3)

O
A
K(4,-3)
B
M(w)


Εποµένως, λόγω των (1), (2) και (3) έχουµε 3 ≤ |w| ≤ 7.

2η λύση:

Γράφουµε :
( 4 3 ) ( 4 3 ) w w i i = + − + − − +
Οπότε σύµφωνα µε την τριγωνική ανισότητα έχουµε:
( 4 3 ) 4 3 ( 4 3 ) ( 4 3 ) ( 4 3 ) 4 3 w i i w i i w i i + − + − − + ≤ + − + − − + ≤ + − + + − + ή
1 2 1 2
4 3 4 3 z z i w z z i − − − + ≤ ≤ − + − + ή 2 5 2 5 w − ≤ ≤ + .
Άρα 3 7 w ≤ ≤ .



Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
6
ΘΕΜΑ Γ
Γ1. Η f είναι συνεχής και παραγωγίσιµη στο ℜ, ως αποτέλεσµα πράξεων συνεχών και
παραγωγίσιµων συναρτήσεων µε παράγωγο:
2 2
2
2 2 2 2
1 2 2 2 2 2( 1)
( ) 2 ( 1) 2
1 1 1 1
x x x x x
f x x
x x x x
+ + + +
′ ′ = + + = + = =
+ + + +
.
Επειδή
2
1 0 x x + + > καθώς και
2
1 0 x + > για κάθε x ∈ ℜ, είναι ( ) 0 f x ′ > για κάθε
x ∈ ℜ. Άρα η f είναι γνησίως αύξουσα στο ℜ.

Γ2. Η δοσµένη εξίσωση γράφεται ισοδύναµα:

2 2 4
2( 3 2) ln (3 2) 1 ln( 1) x x x x   − + = − + − + ⇔
 


2 2 4
2 2(3 2) ln (3 2) 1 ln( 1) x x x x   − − = − + − + ⇔
 


2 4 2
2 ln( 1) ln (3 2) 1 2(3 2) x x x x   + + = − + + − ⇔
 


2 4 2
2 ln( 1) 2(3 2) ln (3 2) 1 x x x x   + + = − + − + ⇔
 

2
( ) (3 2) (1) f x f x = −

Επειδή η f είναι γνησίως αύξουσα, θα είναι και 1-1.
Εποµένως από την (1) προκύπτει
x
2
= 3x − 2 ⇔ x
2
− 3x + 2 = 0. Άρα x = 1 ή x =2.

Γ3. Είναι
2 2
2 2 2 2
2 ( 1) ( 1)
( ) 2 2 2
1 1 ( 1)
x x x x x x
f x
x x x
′ ′
′ ′ + − +    
′′ = + = = =
   
+ + +
   

2 2 2
2 2 2 2
1 2 2(1 )
2
( 1) ( 1)
x x x
x x
+ − −
= =
+ +
.
Είναι ( ) 0 1 ή 1 f x x x ′′ = ⇔ = − = , ενώ είναι ( ) 0 ( 1,1) f x x ′′ > ⇔ ∈ − και
( ) 0 ( , 1) (1, ) f x x ′′ < ⇔ ∈ −∞ − ∪ +∞ .
Έτσι η C
f
έχει σηµεία καµπής στα σηµεία µε τετµηµένες
1 2
1, 1 x x = − = .
• Η εφαπτόµενη της C
f
στο
1
1 x = − έχει εξίσωση (ε
1
):
( 1) ( 1)( 1) ( 2 ln 2) 1( 1) ln 2 1 y f f x y x y x ′ − − = − + ⇔ − − + = + ⇔ = + −
Για x = 0 προκύπτει y = ln 2 − 1

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
7
• Η εφαπτόµενη της C
f
στο
2
1 x = έχει εξίσωση (ε
2
):
(1) (1)( 1) (2 ln 2) 3( 1) 3 1 ln 2 y f f x y x y x ′ − = − ⇔ − + = − ⇔ = − +
Για x = 0 προκύπτει y = ln 2 − 1.
Οι (ε
1
) και (ε
2
) τέµνονται στο σηµείο Μ (0, ln 2 − 1) του άξονα y΄y.

Γ4.
1 1 1 1
2 2 2 2 2
1 1 1 1
1
( )d (2 ln( 1))d 2 d ( 1) ln( 1)d
2
x f x x x x x x x x x x x
− − − −
′ = + + = + + + =
∫ ∫ ∫ ∫

1
1
2 2 2 1 2 2
1
1
1
1 1
2 d [( 1)ln( 1)] ( 1) ln( 1) d
2 2
x x x x x x x




  = + + + − + + =
  ∫ ∫

1 1 1
2 2 2 2
2
1 1 1
1 1 2
2 d ( 1) ln( 1) ( 1) d
2 2 ( 1)
x
x x x x x x
x
− − −
  = + + + − + =
 
+
∫ ∫

1
3
1
2
1
1
1 1 2 1 4
2 0 2 (1 1)
3 2 2 3 2 3
x
x


 
  = + ⋅ − = − − =
 
 
 
.


ΘΕΜΑ ∆
∆1. Η συνάρτηση ( )
( )
t
t
f t t
ϕ =

είναι
α) ορισµένη σε όλο το ℜ αφού f (t) ≠ t για κάθε t ∈ ℜ και
β) συνεχής σε όλο το ℜ, ως πηλίκο συνεχών.
Έτσι η συνάρτηση
0
( ) ( ) d 3
x
f x t t x ϕ = + +

είναι παραγωγίσιµη στο ℜ, µε
( ) ( )
'( ) ( ) 1 1
( ) ( ) ( )
x x f x x f x
f x x
f x x f x x f x x
ϕ
+ −
= + = + = =
− − −
, x ∈ ℜ.

∆2. Η g είναι συνεχής και παραγωγίσιµη στο ℜ, ως αποτέλεσµα πράξεων συνεχών και
παραγωγίσιµων συναρτήσεων µε παράγωγο:
( )
2
( ) ( ) 2 ( )
΄
g΄ x f x x f x
 
= − ⋅ =
 
2 ( ) ( ) 2 ( ) 2 ( ) f x f ΄ x f x x f ΄ x ⋅ − − ⋅ =

( )
( 1)
2 ( ) ( ) 2 ( ) f ΄ x f x x f x

= − − = ( )
( )
2 ( ) 2 ( ) 0
( )
f x
f x x f x
f x x
− − =

, x ∈ ℜ.
Άρα η g είναι συνεχής στο ℜ.

∆3. Είναι:
0
0
(0) 0 3 d 3
( )
t
f t
f t t
= + + =


.

Λόγω του ∆2 είναι g (x) = c, c ∈ ℜ, για κάθε x ∈ ℜ, άρα ( )
2
( ) 2 ( ) , f x x f x c − ⋅ = για
κάθε x ∈ ℜ.


Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
8
Για x = 0 προκύπτει ( )
2
(0) 2 0 (0) 9 c f f = − ⋅ ⋅ = .

Έτσι ( )
2
( ) 2 ( ) 9 f x x f x − ⋅ = ⇔ ( )
2
2 2
( ) 2 ( ) 9 f x x f x x x − ⋅ + = + ⇔

( )
2
2
( ) 9. (1) f x x x − = +

Αν θέσουµε h (x) = f (x) − x, έχουµε ότι η συνάρτηση h είναι συνεχής στο ℜ και
h (x) ≠ 0 για κάθε x ∈ ℜ, αφού f (x) ≠ x, x ∈ ℜ.

Άρα η h διατηρεί σταθερό πρόσηµο στο ℜ, δηλαδή είναι
ή h (x) > 0 για κάθε x ∈ ℜ ή h (x) < 0 για κάθε x ∈ ℜ.

Όµως h (0) = f (0) − 0 = 3 > 0 άρα

h (x) > 0, x ∈ ℜ και f (x) > x, x ∈ ℜ. (2).

Από την (1) προκύπτει ότι

(2)
2
( ) 9 f x x x − = + ⇔
2
( ) 9 f x x x − = + ⇔
2
( ) 9 f x x x = + + , x ∈ ℜ.

∆4. Έστω
1
( ) ( )d ,
x
x
F x f t t x
+
= ∈ℜ

.
Είναι
1
( ) ( )d ( )d ,
x x
c c
F x f t t f t t x
+
= − ∈ℜ
∫ ∫
, c ∈ ℜ.
και ( ) ( 1) ( ), F x f x f x x ′ = + − ∈ℜ. (1)
Όµως
2 2
2 2 2 2
9
( ) 1 0,
9 9 9 9
x x
x x x x x
f x x
x x x x
+
+ + +
′ = + = > = ≥ ∈ℜ
+ + + +
.
∆ηλαδή ( ) 0 f x ′ > για κάθε x ∈ ℜ, άρα η f είναι γνησίως αύξουσα στο ℜ.
Προκύπτει έτσι: 1 ( ) ( 1) ( 1) ( ) 0, x x f x f x f x f x < + ⇒ < + ⇒ + − > x ∈ℜ. (2)
Λόγω των (1), (2) η F είναι γνησίως αύξουσα στο ℜ.
Εποµένως: 1 ( ) ( 1) x x F x F x < + ⇔ < + ⇔
1 2
1
( )d ( )d
x x
x x
f t t f t t
+ +
+
<
∫ ∫
.

2η λύση:
Η ( ) ( )d
x
a
F x f t t =

είναι µια αρχική της f στο ℜ και η προς απόδειξη ανισότητα
γράφεται
( 1) ( ) ( 2) ( 1)
( 1) ( ) ( 2) ( 1)
( 1) ( 2) ( 1)
F x F x F x F x
F x F x F x F x
x x x x
+ − + − +
+ − < + − + ⇔ <
+ − + − +
.

Τεχνική Επεξεργασία: Keystone
9
Από Θ.Μ.Τ. για την F στα διαστήµατα [x, x + 1] και [x + 1, x + 2] προκύπτει ότι
υπάρχουν αντίστοιχα ξ
1
∈ (x
1
, x
1
+ 1) και ξ
2
∈ (x + 1, x + 2) ώστε

1 1
( 1) ( )
( ) ( )
( 1)
F x F x
F΄ f
x x
ξ ξ
+ −
= =
+ −
και
2 2
( 2) ( 1)
( ) ( )
( 2) ( 1)
F x F x
F΄ f
x x
ξ ξ
+ − +
= =
+ − +
.

Έτσι αρκεί να δειχθεί f (ξ
1
) < f (ξ
2
) µε ξ
1
< ξ
2
, ή ισοδύναµα ότι η f είναι γνησίως
αύξουσα. Πράγµατι:
( )
2
2
( ) 9 1
9
΄
x
f ΄ x x x
x
= + + = + =
+
2 2
2 2 2
9
0,
9 9 9
x x x x x x
x x x
+ + + +
> = ≥
+ + +
για κάθε
x ∈ ℜ, δηλαδή f ΄(x) > 0 για κάθε x ∈ ℜ και η f γνησίως αύξουσα στο ℜ.





ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ
ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ 2010
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΘΕΜΑ Α
Α1. Έστω συνάρτηση f (x) x = ηµ .
Για κάθε x ∈R και h ≠ 0 ισχύει:
f (x h) f (x) (x h) x x h x h x
h h h
+ − ηµ + −ηµ ηµ συν + συν ηµ −ηµ
= = =
x h x x h h 1 h
x x
h h h h
ηµ συν −ηµ συν ηµ συν − ηµ
= + = ηµ + συν .
Τότε:
x 0 x 0
f (x h) f (x) h 1 h
lim lim x x x 0 1 x x
h h h
→ →
+ − συν − ηµ  
= ηµ + συν = ηµ ⋅ + ⋅ συν = συν
 
 

οπότε f '(x) x = συν ή ( x) ' x ηµ = συν , για κάθε x ∈R.
Α2. Μια συνάρτηση f είναι παραγωγίσιµη σε ένα κλειστό διάστηµα [α, β] όταν
είναι παραγωγίσιµη στο (α, β) και επιπλέον ισχύει
x
f (x) f ( )
lim
x
+
→α
− α

−α
R και
x
f (x) f ( )
lim
x

→β
− β

−β
R.
Α3. Μια συνάρτηση f µε πεδίο ορισµού Α παρουσιάζει στο
0
x A ∈ ολικό µέγιστο αν
για κάθε x A ∈ ισχύει
0
f (x) f (x ) ≤ .
A4. α. Από τη θεωρία γνωρίζουµε ότι η συνάρτηση
x
f (x) = α είναι παραγωγίσιµη
στο R µε
x
f '(x) ln = α α , δηλαδή η πρόταση είναι λανθασµένη (Λ).
β. Από τη θεωρία γνωρίζουµε ότι αν ορίζονται οι συναρτήσεις τότε δεν ισχύει
απαραίτητα ότι fog = gof. Για παράδειγµα αν f(x) = x + 1, g(x) = 2x – 3,
έχουµε f(g(x)) = 2x – 2, g(f(x)) = 2x – 1, x∈R και fog ≠ gof, δηλαδή η
πρόταση είναι λανθασµένη (Λ).
γ. Από τη θεωρία γνωρίζουµε ότι αν
0
x x
lim f (x)

= +∞ ή −∞, τότε
0
x x
1
lim 0
f (x)

= ,
δηλαδή η πρόταση είναι σωστή (Σ).
δ. Από τη θεωρία γνωρίζουµε ότι αν η συνάρτηση f είναι συνεχής στο κλειστό
διάστηµα [α, β] και ισχύει f(x) ≥ 0 για κάθε x∈[α, β], τότε f (x)dx 0
β
α


,
δηλαδή η πρόταση είναι σωστή (Σ).
ε. Από τη θεωρία γνωρίζουµε ότι για κάθε z ∈C ισχύει ότι
__
2
| z | z z = ⋅ , δηλαδή
η πρόταση είναι σωστή (Σ).



Συνεπώς:
α β γ δ ε
Λ Λ Σ Σ Σ

ΘΕΜΑ Β
Β1. Αφού
1 2
z z 2 + = − ,
1 2
z z 5 ⋅ = και οι
1 2
z , z είναι οι ρίζες µια δευτεροβάθµιας
εξίσωσης, τότε µια τέτοια δευτεροβάθµια εξίσωση θα έχει τη µορφή
2
z Sz P 0 − + = , όπου
1 2
S z z = + ,
1 2
P z z = ⋅ , δηλαδή είναι η
2
z 2z 5 0 + + = .
Η εξίσωση αυτή έχει διακρίνουσα ∆ = −16 και ρίζες
1,2
2 i4
z 1 2i
2
− ±
= = − ± .
Έστω
1
z 1 2i = − + και
2
z 1 2i = − − .
Β2. Θέτουµε w x yi, x, y = + ∈R και
1
z 1 2i = − + ,
2
z 1 2i = − −
στην
2 2 2
1 2 1 2
| w z | | w z | | z z | − + − = − οπότε βρίσκουµε:
2 2 2
| x yi ( 1 2i) | | x yi ( 1 2i) | | 1 2i ( 1 2i) | + − − + + + − − − = − + − − − 

2 2 2
| (x 1) i(y 2) | | (x 1) i(y 2) | | 4i | + + − + + + + = 

2 2 2
2 2 2 2 2
(x 1) (y 2) (x 1) (y 2) 4 + + − + + + + = 

2 2 2 2
(x 1) (y 2) (x 1) (y 2) 16 + + − + + + + = 

2 2 2 2
x 2x 1 y 4y 4 x 2x 1 y 4y 4 16 + + + − + + + + + + + = 

2 2
2x 4x 2y 10 16 + + + = 
2 2
2x 4x 2y 10 16 0 + + + − = 

2 2
2x 4x 2y 6 0 + + − = 
2 2
x 2x y 3 0 + + − = 

2 2
x 2x y 3 + + = 
2 2
x 2x 1 y 4 + + + = 
2 2
(x 1) y 4 + + = ,
δηλαδή ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων του w είναι ο κύκλος κέντρου Κ(−1, 0)
και ακτίνας R = 2.
Β3. Θέτουµε w x yi, x, y = + ∈R οπότε η σχέση 2Re(w) Im(w) 0 + = δίνει:
2x + y = 0. Για να βρούµε τους µιγαδικούς w, λύνουµε το σύστηµα:
2 2
(x 1) y 4
2x y 0

+ + = 

+ = 


2 2
x 2x y 3 0
y 2x

+ + − = 

= − 


2 2
x 2x ( 2x) 3 0
y 2x

+ + − − = 

= − 



2 2
x 2x 4x 3 0
y 2x

+ + − = 

= − 


2
(I)
5x 2x 3 0
(II)
y 2x

+ − = 

= − 


Η (Ι) είναι εξίσωση 2
ου
βαθµού µε διακρίνουσα ∆ = 64 και ρίζες
2 8
x
10
− ±
= 
2 8 6 3
x
10 10 5
− +
= = = ή
2 8 10
x 1
10 10
− − −
= = = − .



 Αν
3
x
5
= από την (ΙΙ) βρίσκουµε ότι:
6
y
5
= − , άρα
3 6
w i
5 5
= − .
 Αν x 1 = − από την (ΙΙ) βρίσκουµε ότι: y 2 = , άρα w 1 2i = + .
Β4. Έστω Α, Β οι εικόνες των µιγαδικών w
1
, w
2
.
Αφού |w
1
– w
2
| = 4, έχουµε ότι OA OB 4
→ →
− =  BA 2R

= ,
όπου R η ακτίνα του κύκλου του ερωτήµατος Β2.
Συνεπώς τα σηµεία Α, Β είναι άκρα διαµέτρου του κύκλου µε κέντρο Κ(−1, 0) και
ακτίνα R = 2.
Τότε:
2 2
1 2
| w w | OA OB 2 OK 2 ( 1 0) (0 0) 2 1 2
→ → →
+ = + = = ⋅ − − + − = ⋅ = .

ΘΕΜΑ Γ
Γ1. Για x > 0 έχουµε ότι:
x 0 x 0
lim f (x) lim[(x 2) ln x x 3]
+ +
→ →
= − + − = +∞, αφού
x 0
lim (x 3) 3
+

− = − ,
x 0
lim ln x
+

= −∞
και
x 0
lim (x 2) 2
+

− = − .
Συνεπώς η γραφική παράσταση της f έχει κατακόρυφη ασύµπτωτη την ευθεία µε
εξίσωση x = 0.
Για x > 0 έχουµε ότι:
x x x
f (x) (x 2) ln x x 3 x 2 x 3
lim lim lim ln x
x x x x x
→+∞ →+∞ →+∞
− + − −  
= = + − =
 
 

x
2 3
lim 1 ln x 1
x x
→+∞
   
= − + − = +∞
   
   
, αφού
x
3
lim 1 1
x
→+∞
 
− =
 
 
,
x
lim (ln x)
→+∞
= +∞ ,
x
2
lim 1 1
x
→+∞
 
− =
 
 
.
Εποµένως η γραφική παράσταση της f δεν έχει πλάγια (άρα και οριζόντια
ασύµπτωτη).
Γ2. Η συνάρτηση f είναι ορισµένη και δύο φορές παραγωγίσιµη στο (0, +∞) ως
άθροισµα των δύο φορές παραγωγίσιµων συναρτήσεων x – 3 (πολυωνυµική) και
(x – 2)lnx (γινόµενο δύο φορές παραγωγίσιµων συναρτήσεων) µε
x 2 2 2
f '(x) ln x 1 ln x 1 1 ln x 2
x x x

= + + = + − + = + − και
2
1 2
f ''(x)
x x
= + .
Όµως f΄΄(x) > 0 για κάθε x > 0, οπότε η f΄ είναι γνησίως αύξουσα.
Η f΄(x) = 0 έχει προφανή ρίζα το 1, αφού
2
f '(1) ln1 2 0 2 2 0
1
= + − = + − = , άρα
αυτή θα είναι και µοναδική αφού η f΄ είναι γνησίως αύξουσα.
Τότε:



 Για 0 < x < 1 έχουµε ότι f '(x) f '(1) 0 < = , οπότε η f είναι γνησίως
φθίνουσα στο (0, 1] και
 Για x > 1 έχουµε ότι f '(x) f '(1) 0 > = , οπότε η f είναι γνησίως αύξουσα
στο [1, +∞).
Γ3. Για x > 0 έχουµε ότι:
x x
lim f (x) lim [(x 2) ln x x 3]
→+∞ →+∞
= − + − = +∞, αφού
x
lim (x 3)
→+∞
− = +∞,
x
lim (ln x)
→+∞
= +∞ και
x
lim (x 2)
→+∞
− = +∞.
Τότε:
• Αν
1
x A (0,1] ∈ = όπου η f είναι γνησίως φθίνουσα έχουµε ότι
1
x 0
f (A ) [f (1), lim f (x)) [ 2, )
+

= = − +∞ , όπου το
1
0 f (A ) ∈ , δηλαδή η εξίσωση
f(x) = 0 έχει λύση στο Α
1
και αφού η f είναι γνησίως φθίνουσα είναι
µοναδική ρίζα της f(x) = 0 στο Α
1
.
• Αν
2
x A (1, ) ∈ = +∞ όπου η f είναι γνησίως αύξουσα έχουµε ότι
2
x
x 1
f (A ) ( lim f (x), lim f (x)) [ 2, )
+
→+∞

= = − +∞ , όπου το
2
0 f (A ) ∈ , δηλαδή η
εξίσωση f(x) = 0 έχει λύση στο Α
2
και αφού η f είναι γνησίως αύξουσα είναι
µοναδική ρίζα της f(x) = 0 στο Α
2
.
Αφού
1 2
A A (0, ) ∪ = +∞ η εξίσωση f(x) = 0 έχει δύο ακριβώς ρίζες, µία στο
διάστηµα (0, 1] και µία στο (1, +∞).
Γ4. Θέτουµε
f (x)
g(x)
x
= µε x > 0.
• Η g είναι συνεχής στο [ ]
1 2
x , x (0, ) ⊆ +∞ ως πηλίκο των συνεχών
συναρτήσεων x (πολυωνυµική) και f(x) (δείξαµε στο Γ2 ότι είναι
παραγωγίσιµη, άρα είναι και συνεχής),
• η g είναι παραγωγίσιµη στο
1 2
(x , x ) (0, ) ⊆ +∞ ως πηλίκο των
παραγωγίσιµων συναρτήσεων x (πολυωνυµική) και f(x) (δείξαµε στο Γ2
ότι είναι παραγωγίσιµη), µε
2
f '(x)x f (x)
g'(x)
x

= ,

1 2
1 2
1 1 2 2
f (x ) f (x ) 0 0
g(x ) g(x )
x x x x
= = = = = ,
οπότε από το θεώρηµα Rolle υπάρχει ξ∈
1 2
(x , x ) (0, ) ⊆ +∞ έτσι ώστε
g'( ) 0 ξ = 
2
f '( ) f ( )
0
ξ ξ − ξ
=
ξ
 f '( ) f ( ) 0 ξ ξ − ξ = (Ι).
Η εφαπτοµένη στο ( , f ( )) Μ ξ ξ έχει εξίσωση:
y f ( ) f '( )(x ) − ξ = ξ −ξ  y f '( )x f '( ) f ( ) = ξ −ξ ξ + ξ  y f '( )x = ξ , λόγω της (Ι),
οπότε διέρχεται από την αρχή των αξόνων.

ΘΕΜΑ ∆
∆1. Η συνάρτηση f είναι κυρτή, οπότε η f΄ είναι γνησίως αύξουσα.
• Για x > 0 και αφού η f΄ είναι γνησίως αύξουσα, ισχύει f΄(x) > f΄(0) = 0, άρα η
f είναι γνησίως αύξουσα στο [0, +∞).
• Για x < 0 και αφού η f΄ είναι γνησίως αύξουσα, ισχύει f΄(x) < f΄(0) = 0, άρα η
f είναι γνησίως φθίνουσα στο (−∞, 0].
Συνεπώς η f παρουσιάζει ολικό ελάχιστο για x = 0 το f(0) = 1, οπότε ισχύει



f(x) ≥ f(0)  f(x) ≥ 1.
∆2. Για το ολοκλήρωµα
1
0
f (xt)dt

θέτουµε u xt = , οπότε du xdt = και αν t = 0 έχουµε
u = 0 και αν t = 1 έχουµε u = x. Συνεπώς:
1 1 x
0 0 0
x f (xt)dt f (xt)xdt f (u)du ⋅ = =
∫ ∫ ∫
.
Τότε:
1 x
3 3
2
De L' Hospital
0 0
3 3 2
x 0 x 0 x 0
x f (xt)dt x f (u)du x
f (x) 3x
lim lim lim
x x 3 x x
→ → →
⋅ + +
+
= ======= =
ηµ ηµ ηµ συν
∫ ∫

2 2
2 2 2
x 0 x 0 x 0 x 0
1 f (x) 3x 1 f (x) 3x
lim lim lim lim
3 x 3 x x x x
→ → → →
( | | | |
+
= ⋅ = ⋅ + = +∞
( | |
συν συν ηµ ηµ ηµ
(
\ ¹ \ ¹ ¸ ¸
,
δεδοµένου ότι

x 0
1 1
lim
3 x 3

=
συν
,

2
2
2
2
x 0 x 0
3x x
lim lim 3 3 1 3
x x
→ →
(
| |
( = = ⋅ =
|
ηµ ηµ
( \ ¹
¸ ¸
,

2
x 0
f (x)
lim
x

= +∞
ηµ
, αφού
2
x 0
lim( x) 0

ηµ = , ηµ
2
x > 0 για x κοντά στο 0,
x 0
limf (x) f (0) 1

= = (αφού η f είναι παραγωγίσιµη, άρα και συνεχής).
∆3. Έχουµε ότι:
( )
2 2
'
x 2 x 2
e 2x(x 1)dx e (x 1)dx
− −
− = − − =
∫ ∫

( )
2 2 2 2
x 2 x x 2 x
e (x 1) e 2xdx e (x 1) e c
− − − −
= − − − − = − − − + =


2 2
x 2 x 2
e (x 1 1) c e x c, c
− −
= − − + + = − + ∈R.
Συνεπώς:
2
f '(x) 2x 2x(f (x) x ) + = + 
3
f '(x) 2x 2xf (x) 2x + = + 

3
f '(x) 2xf (x) 2x 2x − = − 
2 2
x x 3
e (f '(x) 2xf (x)) e (2x 2x)
− −
− = − 

2 2 2
x x x 2
e f '(x) 2xe f (x) e 2x(x 1)
− − −
− = − 

( )
2 2
'
x x 2
e f (x) e 2x(x 1)
− −
= − 
2 2
x x 2
e f (x) e 2x(x 1)dx
− −
= −



2 2
x x 2
e f (x) e x c
− −
= − + 
2
2 x
f (x) x ce , c = − + ∈R.
Αφού f(0) = 1, έχουµε για x = 1, ότι:
2
2 0
f (0) 0 ce = − +  1 0 c = − +  c 1 = .
Εποµένως:
2
2 x
f (x) x e = − + , x∈R.
∆4. Η συνάρτηση f είναι παραγωγίσιµη στο R µε
( )
2 2
x x
f '(x) 2x 2xe 2x e 1 = − + = − .




Το πρόσηµο της παραγώγου φαίνεται στον ακόλουθο πίνακα:
0
∞ +
f΄(x) + +
f(x)
−∞
2x – +
2x – +
2
x
e

Εποµένως και αφού η συνάρτηση f(t) είναι συνεχής στο R (ως παραγωγίσιµη
στο R), άρα και στο 0, η f είναι γνησίως αύξουσα στο R.
Επίσης συνάρτηση f(t) είναι συνεχής στο [0, ) +∞ ⊆ R (ως παραγωγίσιµη στο
R), οπότε ορίζεται η συνάρτηση
x 2
x
h(x) f (t)dt
+
=

και είναι παραγωγίσιµη µε
h '(x) f (x 2) f (x) = + − .
Αφού x + 2 > x ≥ 0 και η f είναι γνησίως αύξουσα στο [0, +∞), ισχύει
f(x + 2) > f(x)  h΄(x) > 0, δηλαδή η h είναι γνησίως αύξουσα στο [0, +∞).
Η δοσµένη ανίσωση γίνεται:
2
2
x 2x 3 4
6
x 2x 1
f (t)dt f (t)dt 0
+ +
+ +
+ <
∫ ∫

2
2
x 2x 3 6
4
x 2x 1
f (t)dt f (t)dt 0
+ +
+ +
− <
∫ ∫


2
2
x 2x 3 6
4
x 2x 1
f (t)dt f (t)dt
+ +
+ +
<
∫ ∫

2
h(x 2x 1) h(4) + + < (Ι)
Αν
2
x 2x 1 4 + + ≥ και αφού η h είναι γνησίως αύξουσα στο [0, +∞), θα ισχύει
2
h(x 2x 1) h(4) + + ≥ , που είναι άτοπο λόγω της (Ι),
οπότε
2
x 2x 1 4 + + < 
2
x 2x 1 4 0 + + − < 
2
x 2x 3 0 + − <  −3 < x < 1,
αφού η δευτεροβάθµια εξίσωση
2
x 2x 3 0 + − = έχει διακρίνουσα ∆ = 16 και
ρίζες
2 4
x
2
− ±
= 
2 4 2
x 1
2 2
− +
= = = ή
2 4 6
x 3
2 2
− − −
= = = − .

ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ
κύριο ΦΟΥΝΤΟΥΛΑΚΗ ΜΑΝΩΛΗ
του ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΥ

www.orionidef.gr


ΘΕΜΑ Α

Α1. Απόδειξη στη σελίδα 260 – 261.

A2. Ορισµός στη σελίδα 280.

Α3. α → Σ
β → Σ
γ → Λ
δ → Λ
ε → Σ


ΘΕΜΑ B

B1. z 3i z 3i 2 z 3i z 3i 2 − + + = ⇔ − + − = ⇔

z 3i z 3i 2 2 z 3i 2 z 3i 1 − + − = ⇔ − = ⇔ − =

Άρα ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων των µιγαδικών z είναι κύκλος µε κέντρο

( ) K 0, 3 , ακτίνα ρ 1 = και εξίσωση ( )
2
2
C: x y 3 1 + − =

β’ τρόπος
z 3i z 3i 2 − + + = z x yi = + , x, y R ∈

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ 2011
( ) ( ) x y 3 i x 3 y i 2 + − + + − = ⇔

( ) ( )
2 2
2 2
x y 3 x 3 y 2 + − + + − = ⇔

( ) ( ) ( )
2 2 2
2 2 2
2 x y 3 2 x y 3 1 x y 3 1 + − = ⇔ + − = ⇔ + − =

Άρα ο γεωµετρικός τόπος των εικόνων των µιγαδικών z είναι κύκλος µε κέντρο

( ) K 0, 3 και ακτίνα ρ 1 = .


B2. ( )
( )
2
z 3i 1 z 3i 1 z 3i z 3i 1 − = ⇔ − = ⇔ − − = ⇔

( )( )
z 3i
1
z 3i z 3i 1 z 3i
z 3i

− + = ⇔ + =




B3.
B2
1
w z 3i w z 3i z 3i
z 3i
= − + ⇔ = − + + ⇔




z x yi
w z z w 2x R
= +
= + ⇔ = ∈

( ) ( )
2 2
2 2
x y 3 1 y 3 1 x + − = ⇔ − = −

και επειδή ( )
2
y 3 0 − ≥ θα είναι:


2 2
1 x 0 x 1 x 1 − ≥ ⇔ ≤ ⇔ ≤ ⇔

1 x 1 2 2x 2 2 w 2 − ≤ ≤ ⇔ − ≤ ≤ ⇔ − ≤ ≤


Β4. Για z x yi = + είναι w 2x =

z w z x yi 2x x yi − = ⇔ + − = + ⇔

( )
2
2 2 2
x yi x yi x y x y − + = + ⇔ − + = + ⇔


2 2 2 2
x y x y + = + που ισχύει


ΘΕΜΑ Γ
Γ1. Εξ υποθέσεως για κάθε x R ∈ ισχύει:

( ) ( ) ( ) ( ) ( )
x
e f x f x 1 f x xf x ′ ′′ ′ ′′ + − = + ⇔

( ) ( ) ( ) ( )
x x x
e f x e f x e f x xf x ′ ′′ ′ ′′ + − = + ⇔


( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
x x x
e f x e f x e x f x x f x
′ ′ ′ ′
′ ′ ′ ′ ′ + ⋅ − = ⋅ + ⇔

( ) ( ) ( ) ( ) ( )
x x
e f x e xf x
′ ′ ′
′ ′ − = ⇔

( ) ( ) ( ) ( )
x x
e f x e xf x
′ ′
′ ′ − = ⇔

( ) ( )
x x
e f x e xf x c ′ ′ − = + (1)

Για ( )
(1)
x 0 f 0 1 c ′ = ⇒ − = και αφού ( ) f 0 0 c 1 ′ = ⇒ = −

Άρα ( ) ( )
x x
e f x e xf x 1 ′ ′ − = − ⇔

( ) ( ) ( ) ( )
x x x x
e f x xf x e 1 e x f x e 1 ′ ′ ′ − = − ⇔ − ⋅ = − (2)

Θα δείξουµε ότι
x
e x 0 − ≠ για κάθε x R ∈ και συγκεκριµένα ότι
x
e x 0 − > για κάθε x R ∈ .

Θέτουµε ( )
x
t
t x e x / A R = − = ( )
x
t t
t x e 1/ A A R

′ = − = =

( )
x
e 1 1
x 0
t x 0 e e x 0

′ = ⇔ = ⇔ =

( )
x
e / R
x x 0
t x 0 e 1 0 e e x 0 ′ > ⇔ − > ⇔ > ⇔ >

( )
x
e / R
x x 0
t x 0 e 1 0 e e x 0 ′ < ⇔ − < ⇔ < ⇔ <

x
t (x) ΄
t
0 +
0 +
OΛ.ΕΛ.


Άρα η t παρουσιάζει ολικό ελάχιστο για x 0 = το ( ) t 0 1 0 = > .

Άρα ( ) t x 0 > για κάθε x R ∈ .

Παρατήρηση:
Θα µπορούσε η αντίστοιχη ανισότητα να λυθεί και µε χρήση Θ.Μ.Τ. για τη συνάρτηση
( )
x
h x e / R = στο [ ] 0, x ή αποδεικνύοντας ότι η h είναι κυρτή στο R οπότε η C
h
θα είναι
πάνω από την εφαπτοµένη της σε οποιοδήποτε σηµείο. Η εφαπτοµένη της C
h
στο ( ) A 0, 1
έχει εξίσωση ε : ψ x 1 = + . Άρα για κάθε x R ∈ ισχύει:


x x
e x 1 e x 1 0 ≥ + ⇔ − ≥ >

Άρα ( )( ) ( )
x
x x
x
e 1
f x e x e 1 f x
e x

′ ′ − = − ⇔ = ⇔



( )
( )
( )
( )
x
x
e x 0
x
x
e x
f x f x ln e x
e x
− >


′ ′ = ⇔ − ⇔



( ) ( ) ( )
( ) ( )
x x
f x ln e x f x ln e x c

′ = − ⇔ = − +

Για x 0 = έχουµε ( ) f 0 ln1 c c = + = .

Αφού ( ) f 0 0 c 0 = ⇒ =

Άρα ( ) ( )
x
f x ln e x = −

Γ2. Η f είναι παραγωγίσιµη στο R µε ( )
x
x
e 1
f x
e x

′ =

.

( )
x
e 1 1
x x 0
f x 0 e 1 0 e e x 0

′ = ⇔ − = ⇔ = ⇔ =

( )
x x
e x 0 e
x x 0
f x 0 e 1 0 e e x 0
− >
′ > ⇔ − > ⇔ > ⇔ >

( )
x x
e x 0 e
x x 0
f x 0 e 1 0 e e x 0
− >
′ < ⇔ − < ⇔ < ⇔ <

( ) f x 0 ′ < για κάθε ( ) x , 0 ∈ −∞
f συνεχής στο ( ] , 0 −∞







f ⇒ ( ] , 0 −∞


( ) f x 0 ′ > για κάθε ( ) x 0, + ∈ ∞
f συνεχής στο [ ) 0, + ∞







f ⇒ [ ) 0, + ∞

Άρα η f παρουσιάζει στο
0
x 0 = ολικό ελάχιστο το ( ) f 0 0 =

x
f (x) ΄
f
0 +
0 +
OΛ.ΕΛ.
f(0) = 0



Γ3. ( )
( ) ( ) ( )( )
( )
x x x x
x
2 x
x
e 1 e x e 1 e x
e 1
f x
e x
e x
′ ′

− − − − −
⎛ ⎞ −
′′ = = =
⎜ ⎟

⎝ ⎠ −



( ) ( )
( ) ( ) ( )
2
x x x
2x x 2x x x x
2 2 2
x x x
e e x e 1
e xe e 2e 1 xe 2e 1
e x e x e x
− − −
− − + − − + −
= = =
− − −



( )
2
x
e x 0 − > για κάθε x R ∈

Θέτουµε ( )
x x
t x xe 2e 1 = − + − /
t
A R =

( ) ( )
x x x x x x
t x e xe 2e e xe 1 x e ′ = − − + = − = − ⋅

( ) t x 0 x 1 ′ = ⇔ = ( ) t x 0 x 1 ′ > ⇔ < ( ) t x 0 x 1 ′ < ⇔ >

x
t (x) ΄
t
0 +
0 +
OΛ.Μ.


Η t παρουσιάζει ολικό µέγιστο για x 1 = το ( ) t 1 e 1 0 = − >

( ) t 2 1 0 = − < , ( )
2
4
t 2 1 0
e
− = − <

Η t συνεχής στο R, άρα και στα διαστήµατα [ ] 2, 1 − , [ ] 1, 2

( ) ( ) t 2 t 1 0 − < και ( ) ( ) t 1 t 2 0 <

Άρα από Θ. Bolzano υπάρχουν ( )
1
x 2, 1 ∈ − και ( )
2
x 1, 2 ∈ τέτοια ώστε ( ) ( )
1 2
t x t x 0 = =

Η ύπαρξη των ριζών της t θα µπορούσε να εξασφαλιστεί και µε χρήση συνόλου τιµών της t.

Αφού t / ( ] , 1 −∞ , η (ε) ( ) t x 0 = θα έχει το πολύ µία ρίζα στο ( ) , 1 −∞ .

Οµοίως t / [ ) 1, + ∞ , άρα η (ε) ( ) t x 0 = θα έχει το πολύ µία ρίζα στο ( ) 1, ∞ .

Άρα η (ε) ( ) t x 0 = έχει ακριβώς δύο ρίζες εκατέρωθεν των οποίων η t αλλάζει πρόσηµο.

Αφού ( )
( )
( )
2
x
t x
f x
e x
′′ =

, η f θα έχει ακριβώς δύο σηµεία καµπής.


Γ4. (ε)
( ) ( )
x x
ln e x συνx ln e x συνx 0 − = ⇔ − − = .

Θέτουµε ( ) ( )
x
Φ
Φ x ln e x συνx / A R = − − = ή
Φ
π
A 0,
2
⎡ ⎤
=
⎢ ⎥
⎣ ⎦


Η Φ συνεχής στο
π
0,
2
⎡ ⎤
⎢ ⎥
⎣ ⎦
ως πράξη συνεχών

( ) Φ 0 ln1 συν0 1 0 = − = − <


π
2
π π
Φ ln e 0
2 2
⎛ ⎞
⎛ ⎞
= − >
⎜ ⎟ ⎜ ⎟
⎝ ⎠
⎝ ⎠
αφού ( ) f x 0 > για κάθε x R* ∈

Άρα ( )
π
Φ 0 Φ 0
2
⎛ ⎞
⋅ <
⎜ ⎟
⎝ ⎠
, οπότε από Θεωρ. Bolzano υπάρχει: ( )
0 0
π
x 0, : Φ x 0
2
⎛ ⎞
∈ =
⎜ ⎟
⎝ ⎠


Άρα η ζητούµενη (ε) έχει µία τουλάχιστο ρίζα στο
π
0,
2
⎛ ⎞
⎜ ⎟
⎝ ⎠


Η Φ είναι παραγωγίσιµη στο Α
Φ
µε:

( ) ( ) Φ x f x ηµx ′ ′ = +


( ) Φ x 0 ′ > για κάθε
π
x 0,
2
⎛ ⎤



⎝ ⎦

Φ συνεχής στο
π
0,
2
⎡ ⎤
⎢ ⎥
⎣ ⎦








Φ ⇒ /
π
0,
2
⎡ ⎤
⎢ ⎥
⎣ ⎦


Άρα η (ε) ( ) Φ x 0 = θα έχει το πολύ µία ρίζα στο
π
0,
2
⎡ ⎤
⎢ ⎥
⎣ ⎦
,

οπότε τελικά η ζητούµενη (ε) θα έχει ακριβώς µία ρίζα στο
π
0,
2
⎛ ⎞
⎜ ⎟
⎝ ⎠



ΘΕΜΑ ∆

∆1. Θέτουµε u x t t u x = + ⇔ = − και dt du =

Για t 0 u x = ⇔ = , για t x u 0 = − ⇔ =

Άρα
( )
( )
( ) ( )
2 u x 2t 2u 2x
x 0 0
0 x x
e e e
dt du du
g x t g u g u
− −

= = =
+
∫ ∫ ∫



( ) ( )
2u 2x 2u
x x
2x
0 0
e e e
du e du
g u g u



= = − ⋅
∫ ∫
.

Άρα η δοθείσα σχέση γίνεται:


( )
( )
( )
( )
2u 2u
x x
2x
2x
0 0
1 f x e e
e du 1 f x du
e g u g u


= − ⋅ ⇔ − = − ⇔
∫ ∫


( )
( )
2u
x
0
e
f x 1 du
g u
= +



Θέτουµε ( )
( )
2u
e
h u
g u
= / Ah R = .

Η h είναι συνεχής στο R ως πηλίκο συνεχών.

Άρα η συνάρτηση f θα είναι παραγωγίσιµη στο R µε ( )
( )
2x
e
f x
g x
′ = .

Αντίστοιχα και η g είναι παραγωγίσιµη στο R µε ( )
( )
2x
e
g x
f x
′ = .


( )
( )
( ) ( )
( )
( )
( ) ( )
2x
2x
2x
2x
e
f x e g x f x
g x
e
g x e f x g x
f x

′ ′ = ⇔ = ⋅





′ ′ = ⇔ = ⋅




( ) ( ) ( ) ( )
( ) ( ) f x 0, g x 0
f x g x f x g x
> >
′ ′ = ⇔


( )
( )
( )
( )
( ) ( )
( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
f x 0, g x 0
f x g x
ln f x ln g x
f x g x
> >
′ ′
′ ′
= ⇔ = ⇔

( ) ( ) ( ) ( )
ln f x ln g x c = + (1)

Στις δοθείσες σχέσεις για x 0 = προκύπτουν:


( )
( )
0
1 f 0
1 f 0 1
e

= ⇔ = και
( )
( )
0
1 g 0
1 g 0 1
e

= ⇔ =

Για
(1)
x 0 ln1 ln1 c c 0 = → + = ⇔ =

Άρα ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
ln x 1 1
ln f x ln g x f x g x

= ⇔ =

β’ τρόπος
Οµοίως ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) f x g x f x g x f x g x f x g x 0 ′ ′ ′ ′ ⋅ = ⇔ − =


( ) ( )
( ) ( ) ( ) ( )
( )
g x 0 g x 0
2
f x g x f x g x
0
g x
> ⇒ ≠
′ ′ −
⇔ = ⇔


( )
( )
( )
( )
( ) ( )
f x f x
0 c f x c g x
g x g x

⎛ ⎞
= ⇔ = ⇔ = ⋅
⎜ ⎟
⎜ ⎟
⎝ ⎠


Οµοίως για x 0 = έχοµε:
( ) ( )
( ) ( )
f 0 g 0 1
c 1
f 0 c g 0
= =
⇒ =
= ⋅


Άρα ( ) ( ) f x g x =


∆2.
( ) ( )
( ) ( )
( ) ( )
2x
2x
f x g x e
f x f x e
f x g x
′ ⋅ =
′ ⇒ ⋅ = ⇔
=


( ) ( ) ( ) ( ) ( )
2x 2 2x
2f x f x 2e f x e
′ ′
′ = ⇔ =

Άρα ( )
2 2x
f x e c = + (1)


( )
( )
(1)
2
Για x 0 f 0 1 c
c 0
Αφού f 0 1
= → = +
⇒ =
=


Άρα ( )
( )
( )
f x 0
2 2x x
f x e f x e
>
= ⇔ =


∆3. Θέτουµε
1
u
x
= . Αφού x 0 u

→ ⇒ → −∞

Άρα
( )
( )
1
u
u
u u x 0
1
lnf
lnf x
lne u
lim lim lim
1 f u e
f
x

→−∞ →−∞ →
⎛ ⎞
⎜ ⎟
⎝ ⎠
= = =
⎛ ⎞
⎜ ⎟
⎝ ⎠



u
u u
u u u PLH
1
1 e
u
lim lim lim
e u e u
+∞

−∞
→−∞ →−∞ →−∞
= = = =




( )
( )
( )
u
u
u u
e
lim lim e
u


→−∞ →−∞

= = − = −∞



∆4. Αφού η f είναι συνεχής στο R, η F θα είναι παραγωγίσιµη στο R µε ( ) ( )
2
F x f x ′ = ,

αφού και η ( ) ( )
2
g t f t = θα είναι συνεχής στο R ως σύνθεση συνεχών.

Αφού η F είναι παραγωγίσιµη στο R θα είναι και συνεχής. Άρα το ζητούµενο εµβαδόν

θα ισούται µε ( )
1
0
E F x dx =

.

Αφού ( ) f x 0 > για κάθε x R ∈ θα ισχύει ( ) F x 0 ≤ στο [ ] 0, 1 .

Άρα ( ) ( ) ( )
1 1 1
0 0 0
E F x dx F x dx x F x dx ′ = − = − = − ⋅ =
∫ ∫ ∫


( ) ( ) ( ) ( )
1 1 1
2
0 0 0
x F x x F x dx F 1 xf x dx ′ = −⎡ ⋅ ⎤ + ⋅ = − + =
⎣ ⎦ ∫ ∫



( )
2 2 2 1 1 1
x x x
0 0 0
1 1
0 xe dx 2x e dx e dx
2 2

= − + = ⋅ = =
∫ ∫ ∫


( )
2
1
x
0
1 1
e e 1
2 2
⎡ ⎤
= = −
⎣ ⎦
τ.µ.





ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ
ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ 2011
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΘΕΜΑ Α
Α1. Έστω συνάρτηση f (x) x = συν .
Για κάθε x ∈R και h ≠ 0 ισχύει:
f (x h) f (x) (x h) x x h x h x
h h h
+ − συν + −συν συν συν −ηµ ηµ −συν
= = =
x h x x h h 1 h
x x
h h h h
συν συν −συν ηµ ηµ συν − ηµ
= − = συν − ηµ .
Τότε:
x 0 x 0
f (x h) f (x) h 1 h
lim lim x x x 0 1 x x
h h h
→ →
+ − συν − ηµ  
= συν − ηµ = συν ⋅ − ⋅ ηµ = −ηµ
 
 

οπότε f '(x) x = −ηµ ή ( x) ' x συν = −ηµ , για κάθε x ∈R.
Α2. Έστω συνάρτηση f ορισµένη σε ένα διάστηµα ∆. Αρχική συνάρτηση ή
παράγουσα της f, ονοµάζεται κάθε συνάρτηση F που είναι παραγωγίσιµη στο ∆
και ισχύει F'(x) f (x) = , για κάθε x∈∆.
Α3. α. Από τη θεωρία γνωρίζουµε ότι για τον µιγαδικό z i, , = α +β α β∈R , ισχύει
__
z z 2Im(z)i 2 i − = = β , δηλαδή η πρόταση είναι λανθασµένη (Λ).
β. Από τη θεωρία γνωρίζουµε ότι µια συνάρτηση f µε πεδίο ορισµού Α θα λέµε
ότι παρουσιάζει στο
0
x A ∈ ολικό µέγιστο το
0
f (x ) , όταν ισχύει
0
f (x) f (x ) ≤ για κάθε x A ∈ , δηλαδή η πρόταση είναι σωστή (Σ).
γ. Από τη θεωρία γνωρίζουµε ότι αν µια συνάρτηση είναι γνησίως µονότονη σε
ένα διάστηµα ∆, τότε είναι και 1 – στο διάστηµα αυτό, δηλαδή η πρόταση
είναι σωστή (Σ).
δ. Από τη θεωρία γνωρίζουµε ότι αν
0
x x
lim f (x) 0

= και f(x) > 0 κοντά στο x
0
,
τότε
0
x x
1
lim
f (x)

= +∞, δηλαδή η πρόταση είναι σωστή (Σ).
ε. Από τη θεωρία γνωρίζουµε ότι αν µια συνάρτηση είναι παραγωγίσιµη σε ένα
σηµείο x
0
του πεδίου ορισµού της, τότε είναι και συνεχής στο σηµείο αυτό,
χωρίς να ισχύει το αντίστροφο, δηλαδή η πρόταση είναι λανθασµένη (Λ).
Συνεπώς:
α β γ δ ε
Λ Σ Σ Σ Λ




ΘΕΜΑ Β
Β1. Θέτουµε z x yi, x, y = + ∈R.
Τότε η | z i | 1 Im(z) − = + γίνεται | x (y 1)i | 1 y + − = + 
2 2
x (y 1) 1 y + − = + (Ι)
 Αν 1 + y < 0  y < −1, η (Ι) είναι αδύνατη.
 Αν 1 + y ≥ 0  y ≥ −1, η (Ι) γίνεται:
2 2 2
x (y 1) (1 y) + − = + 
2 2 2
x y 2y 1 1 2y y + − + = + + 

2 2 2
x y 2y 1 1 2y y = − + − + + + 
2
x 4y = 
2
1
y x
4
= , η οποία είναι
εξίσωση παραβολής µε άξονα συµµετρίας τον x΄x.
Β2. Η σχέση
__ __
w w 3i i 3w i
| | | |
+ = +
| |
\ ¹ \ ¹
γράφεται:
__ __
2
ww 3wi 3i w i + = + 
__ __
2
ww 3wi 3i w i 0 + − − = 
__ __
ww 3i w w 1 0
| |
+ − + =
|
\ ¹
.
Θέτουµε w x yi, x, y = + ∈R, οπότε βρίσκουµε:
2 2
x y 3i 2yi 1 0 + + ⋅ + = 
2 2
x y 6y 1 0 + − + = 
2 2
x y 6y 9 8 + − + = 

2 2
x (y 3) 8 + − = , η οποία είναι εξίσωση κύκλου µε κέντρο Κ(0, 3) και ακτίνα
R 8 2 2 = = .
Β3. Οι συντεταγµένες των σηµείων Α, Β του µιγαδικού επιπέδου προκύπτουν από τη
λύση του συστήµατος των εξισώσεων της παραβολής του Β1 ερωτήµατος και του
κύκλου του Β2 ερωτήµατος, δηλαδή:
2
2 2
x 4y
x y 6y 1 0
¦
=
¦
´
+ − + = ¦
¹

2
2
x 4y
4y y 6y 1 0
¦
=
¦
´
+ − + = ¦
¹

2
2
x 4y
y 2y 1 0
¦
=
¦
´
− + = ¦
¹


2
2
x 4y
(y 1) 0
¦
=
¦
´
− = ¦
¹

2
x 4y
y 1
¦
= ¦
´
= ¦
¹

2
x 4 1
y 1
¦
= ⋅ ¦
´
= ¦
¹

2
x 4
y 1
¦
= ¦
´
= ¦
¹

x 2
y 1
= ± ¦
´
=
¹
.
Συνεπώς: Α(2, 1) και Β(−2, 1).
Β4. Έχουµε ότι:
2 2 2 2
KA (2 0) (1 3) 2 ( 2) 4 4 8 2 2 = − + − = + − = + = = ,
2 2 2 2
KB ( 2 0) (1 3) ( 2) ( 2) 4 4 8 2 2 = − − + − = − + − = + = = ,
δηλαδή ΚΑ = ΚΒ οπότε το τρίγωνο ΚΑΒ είναι ισοσκελές.
Επίσης:
3 1 2
1
0 2 2
ΚΑ

λ = = = −
− −
και
3 1 2
1
0 ( 2) 2
ΚΒ

λ = = =
− −
,
δηλαδή 1
ΚΑ ΚΒ
λ ⋅ λ = − , δηλαδή το τρίγωνο ΚΑΒ είναι και ορθογώνιο.



Αν Μ είναι το µέσο του ΑΒ, έχουµε ότι:
2 2 1 1
,
2 2
− + | |
Μ
|
\ ¹
ή Μ(0, 1).
Αναζητούµε σηµείο Λ(α, β) ώστε το Μ να είναι το µέσο του ΚΛ.
Το µέσο του ΚΛ είναι το
0 3
,
2 2
α+ β+ | |
Μ
|
\ ¹
, οπότε:
0
2
3
1
2
α ¦
=
¦
¦
´
β+
¦
=
¦
¹

2 0
3 2 1
α = ⋅ ¦
´
β+ = ⋅
¹

0
2 3
α = ¦
´
β = −
¹

0
1
α = ¦
´
β = −
¹
, δηλαδή Λ(0, −1),
οπότε u = −i.

ΘΕΜΑ Γ
Γ1. Έχουµε ότι x '(t) 16 = , οπότε x(t) 16t c = + .
Όµως x(0) = 0, οπότε 16⋅0 + c = 0  c = 0, άρα x(t) 16t = .
Γ2. Έστω f (x) x = η οποία είναι ορισµένη στο [0, +∞) και παραγωγίσιµη στο
(0, +∞) µε
1
f '(x)
2 x
= . Το σηµείο Α µέχρι το οποίο παρατηρητής έχει οπτική
επαφή µε το κινητό είναι το σηµείο επαφής της εφαπτοµένης της C
f
που διέρχεται
από το σηµείο Π(0, 1). Έστω
( ) 0 0
A x , x το σηµείο επαφής. Η εφαπτοµένη ε
έχει εξίσωση:
0 0
0
1
y x (x x )
2 x
− = − , όπου το Π την επαληθεύει, άρα:
0 0
0
1
1 x (0 x )
2 x
− = − 
0
0
0
x
1 x
2 x
− = − 
2
0
0
0
x
1 x
2 x
− = − 

0
0
x
1 x
2
− = − 
0
0
x
1 x
2
= − 
0
x
1
2
= 
0
x 2 =  x
0
= 4.
Συνεπώς:
( )
A 4, 4 ή Α(4, 2).
Η χρονική στιγµή µέχρι την οποία ο παρατηρητής έχει επαφή µε το κινητό,
δίνεται από την λύση της εξίσωσης: x(t) = 4  16t = 4 
4
t
16
= 
1
t min
4
= .
Γ3. Η εφαπτοµένη της
f
C στο σηµείο Α έχει εξίσωση:
1
y 2 (x 4)
2 4
− = − 
1
y 2 (x 4)
4
− = − 
1 4
y x 2
4 4
= − + 
1
y x 1
4
= + .
Η συνάρτηση f είναι δύο φορές παραγωγίσιµη στο (0, +∞) µε
1
1
2 x
f ''(x)
2x 4x x

= = − , οπότε είναι κοίλη, αφού f ''(x) 0 < .
Αυτό σηµαίνει ότι κάθε εφαπτοµένη είναι πάνω από τη γραφική παράσταση της f
εκτός από το σηµείο επαφής, οπότε
1
x 1 x
4
+ ≥



Τo εµβαδό του χωρίου Ω που διαγράφει η οπτική ακτίνα ΠΜ του παρατηρητή
από το Ο µέχρι το Α είναι:
4
3 3
2 2 4
2 2
0
0
1 1 x 2 4 2
E x 1 x dx x x 4 4
4 4 2 3 8 3
(
| |
= + − = ⋅ + − = + − ⋅ = (
|
\ ¹
(
¸ ¸


3
16 2 16 16 18 16 2
4 2 2 4 6 . .
8 3 3 3 3 3 3
= + − ⋅ = + − = − = − = τ µ
Γ4. Έστω
( )
M x, x µε x ≥ 0 ένα σηµείο της
f
C .
Τότε
( )
M 16t, 16t µε t ≥ 0 και
( )
2
2
( ) (16t 0) 16t 1 ΠΜ = − + − .
Έστω
( )
2
2 2
d(t) 256t 4 t 1 256t 16t 8 t 1 = + − = + − + .
Η d(t) είναι παραγωγίσιµη στο
1
0,
4
| |
|
\ ¹
ως σύνθεση παραγωγίσιµων συναρτήσεων,
µε
2
1 1
d'(t) 2 256t 16 8
2 t
2 256t 16t 8 t 1
| |
= ⋅ ⋅ + − =
|
\ ¹
+ − +

2
1 2
256t 8
t
256t 16t 8 t 1
| |
= ⋅ + −
|
\ ¹
+ − +
.
Θέτουµε
2
a(t) 256t 8
t
= + − ,
1
t 0,
4
| |

|
\ ¹
, η οποία είναι παραγωγίσιµη στο
1
0,
4
| |
|
\ ¹

(ως άθροισµα παραγωγίσιµων συναρτήσεων) µε
1
2
1
2 t
a '(t) 256 256
t t t

= − = + .
Ισχύει a '(t) 0 > , άρα η a(t) είναι γνησίως αύξουσα στο
1
0,
4
| |
|
\ ¹
,
µε ( |
t 0
1
a(A) lima(t), a , 68
4 +

| (
| |
= = −∞
|(
\ ¹
\ ¸
, δηλαδή 0∈a(A).
Συνεπώς η εξίσωση a(t) = 0 έχει ρίζα
0
1
t 0,
4
| |

|
\ ¹
και αφού η a(t) είναι γνησίως
αύξουσα στο
1
0,
4
| |
|
\ ¹
, η ρίζα είναι µοναδική.
Τότε:
 για ( )
0
t 0, t ∈ , δηλαδή t < t
0
έχουµε
0
a(t) a(t ) <  a(t) 0 <  d'(t) 0 < ,
δηλαδή η d(t) είναι γνησίως φθίνουσα στο
0
t (0, t ] ∈ και
 για
0
1
t t ,
4
| |

|
\ ¹
, δηλαδή t > t
0
έχουµε
0
a(t) a(t ) >  a(t) 0 >  d'(t) 0 > ,
δηλαδή η d(t) είναι γνησίως αύξουσα στο
0
1
t t ,
4
|

|

¸ ¹
.
 άρα παρουσιάζει ολικό ελάχιστο για
0
1
t t 0,
4
| |
= ∈
|
\ ¹
.



Εποµένως υπάρχει χρονική στιγµή
0
1
t 0,
4
 

 
 
κατά την οποία η απόσταση d = (ΠΜ)
γίνεται ελάχιστη.


ΘΕΜΑ ∆
∆1. Έστω
f (x)
h(x)
x
= , οπότε
x 0
limh(x) 1 f (0)

= + .
Τότε f(x) = x⋅h(x) και αφού ( )
x 0
lim xh(x) 0 (1 f (0)) 0

= ⋅ + = ,
οπότε και
x 0
limf (x) 0

= .
Η συνάρτηση f είναι παραγωγίσιµη στο R, άρα και συνεχής στο R, οπότε και
συνεχής στο 0, οπότε
x 0
limf (x) 0 f (0)

= = .
Επίσης:
x 0 x 0
f (x) f (0) f (x)
lim lim 1 f (0) 1
x 0 x
→ →

= = + =

, άρα f '(0) 1 = .
Εποµένως η εφαπτοµένη της
f
C στο σηµείο µε τετµηµένη
0
x 0 = ,
δηλαδή στο (0, 0) έχει εξίσωση: y – 0 = 1(x – 0)  y = x.
∆2. Η συνάρτηση f είναι συνεχής στο [0, 1] ως παραγωγίσιµη στο R,
Η συνάρτηση f είναι παραγωγίσιµη στο (0, 1), ως παραγωγίσιµη στο R,
οπότε από το Θεώρηµα µέσης τιµής του διαφορικού λογισµού υπάρχει ξ∈(0, 1)
έτσι ώστε:
f (1) f (0)
f '( ) f (1) f (0)
1 0

ξ = = −

.
Από τα δεδοµένα έχουµε ότι f΄(0) < f(1) – f(0), οπότε f΄(0) < f΄(ξ) (Ι)
Αφού η συνάρτηση f είναι τρεις φορές παραγωγίσιµη στο R,
ισχύει ότι η f΄΄ είναι συνεχής στο R και αφού f΄΄(x) ≠ 0 για κάθε x∈R,
θα ισχύει f΄΄(x) > 0 ή f΄΄(x) < 0,
δηλαδή η f΄ είναι γνησίως αύξουσα ή γνησίως φθίνουσα στο R.
Όµως 0 < ξ και ισχύει η (Ι), οπότε η f΄ είναι γνησίως αύξουσα στο R.
Αυτό σηµαίνει ότι η f είναι κυρτή στο R.
∆3. Η συνάρτηση g είναι δύο φορές παραγωγίσιµη στο R, ως διαφορά των δύο
φορές παραγωγίσιµων στο R συναρτήσεων f (δύο φορές παραγωγίσιµη από την
υπόθεση) και x (δύο φορές παραγωγίσιµη ως πολυωνυµική), µε g'(x) f '(x) 1 = −
και g''(x) f ''(x) = , όπου f ''(x) 0 > (ερώτηµα ∆2), οπότε g''(x) 0 > .
Συνεπώς η συνάρτηση g΄ είναι γνησίως αύξουσα και η εξίσωση g΄(x) = 0 έχει
προφανή ρίζα το 0, η οποία θα είναι µοναδική.
Τότε:
 Για x > 0 έχουµε g΄(x) > g΄(0) = 0, δηλαδή η g είναι γνησίως αύξουσα στο
[0, +∞), ενώ
 Για x < 0 έχουµε g΄(x) < g΄(0) = 0, δηλαδή η g είναι γνησίως φθίνουσα
στο (−∞, 0].
Εποµένως η g παρουσιάζει ολικό ελάχιστο για x = 0, το g(0) = f(0) – 0 = 0.
Επίσης η g ως παραγωγίσιµη στο R, είναι και συνεχής σε αυτό, οπότε και στο 0,
δηλαδή ισχύει
x 0
limg(x) g(0) 0

= = , όπου g(x) ≥ g(0) = 0, για κάθε x∈R (αφού
παρουσιάζει ελάχιστο το 0 για x = 0).



Συνεπώς
x 0
1
lim
g(x)

= +∞, άρα
x 0 x 0 x 0 x 0
x x 1 x 1
lim lim lim lim
xg(x) x g(x) x g(x)
→ → → →
| |
= ⋅ = ⋅ = +∞
|
ηµ ηµ ηµ
\ ¹
.
∆4. Έχουµε g(x) ≥ 0 για κάθε x∈[0, 2], χωρίς να είναι παντού µηδέν, οπότε
2
0
g(x)dx 0 >


2
0
(f (x) x)dx 0 − >


2 2
0 0
f (x)dx xdx 0 − >
∫ ∫

2 2
0 0
f (x)dx xdx >
∫ ∫


2
2 2
0
0
x
f (x)dx
2
(
>
(
¸ ¸


2 2 2
0
2 0
f (x)dx
2 2
> −


2
0
4 0
f (x)dx
2 2
> −


2
0
f (x)dx 2 >

.
∆5. Έχουµε g(x) ≥ 0 για κάθε x∈[0, 1], οπότε το ζητούµενο εµβαδό Ε(Ω) είναι:
1
2 1 1 1 1 1
0 0 0 0 0
0
x
E( ) g(x)dx (f (x) x)dx f (x)dx xdx f (x)dx
2
(
Ω = = − = − = −
(
¸ ¸
∫ ∫ ∫ ∫ ∫
,
οπότε
2 2 1
0
5 1 0
e f (x)dx
2 2 2
| |
− = − −
|
\ ¹


1
0
5 1 0
e f (x)dx
2 2 2
| |
− = − −
|
\ ¹



1
0
5 1
e f (x)dx
2 2
− = −


1
0
5 1
e f (x)dx
2 2
− + =


1
0
4
f (x)dx e
2
= −



1
0
f (x)dx e 2 = −

.
Θεωρούµε τη συνάρτηση
x
0
(x) f (t)dt 2 ϕ = −

, µε x∈[0, 2].
Η φ(x) είναι συνεχής στο [0, 2], αφού είναι παραγωγίσιµη σε αυτό,
1
0
(1) f (t)dt 2 e 2 2 e 4 0 ϕ = − = − − = − <


2
0
(2) f (t)dt 2 0 ϕ = − >

(από το ερώτηµα ∆4), δηλαδή φ(1)⋅φ(2) < 0
και από το θεώρηµα Bolzano υπάρχει ξ∈(1, 2) έτσι, ώστε
φ(ξ) = 0 
0
f (t)dt 2 0
ξ
− =


0
f (t)dt 2
ξ
=

.





ΛΥΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ

ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ Ο.Ε.Φ.Ε.



ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ο.Ε.Φ.Ε. 2003
ΘΕΜΑΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗΣ-ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
Θέµα 1ο
B. α) Λάθος διότι η f είναι «1-1» που σηµαίνει δεν είναι πάντα γνησίως µονότονη.
β) Σωστό διότι ( ) ( )
0
0
lim 0
x x
f x f x

= > άρα ( ) 0 f x > κοντά στο
0
x
γ) Σωστό διότι από Θ.Μ.Τ. υπάρχει ( )
0
, x a β ∈ τέτοιος ώστε:
( )
( ) ( )
0
' 0
f a f
f x
a
β
β

= >

διότι f ↑ άρα ( ) ( ) f a f β <
δ) Λάθος διότι ( ) '' 0, f x x ≥ ∈∆. (Παράδειγµα: για την ( )
4
f x x = είναι:
( ) ( )
3 2
' 4 , '' 12 0 f x x f x x = = ≥ για κάθε R x ∈ )
ε) Σωστό διότι αν ( ) 0 f x = για κάθε ] , [ β α ∈ x τότε ( ) 0
a
f x dx
β
=

(άτοπο)
στ) Σωστό διότι αν η f δεν παίρνει 2 τουλάχιστον ετερόσηµες τιµές θα είναι
( ) 0 f x ≥ για κάθε [ ] , x a β ∈ . Όµως η f δεν είναι παντού ίση µε µηδέν, οπότε
( ) 0
a
f x dx
β
>

άτοπο.
Θέµα 2ο
Α. ( ) 0, A= +∞ πεδίο ορισµού
( )
( ) ( ) ( )
( )
( )
( ) ( )
'
'
'
2
1 1
ln
ln ln
2
'
ax x ax
ax x ax x
ax x
f x
x
x
⋅ ⋅ − ⋅
⋅ − ⋅
= = =

( ) ( )
( )
ln ln 1
2 ln
2 2
2
ax ax x
ax
x x x x
x x x x
− −

= = = (1)
Είναι ( )
2 ln
' 1 1 2 ln 2 ln 0 1
2
a
f a a a

= = ⇔ − = ⇔ = ⇔ =
Β. α) Για α=1 έχουµε:
( )
ln
, 0
x
f x x
x
= > και ( )
2 ln
' , 0
2
x
f x x
x x

= >
( )
2
2 ln
' 0 0 ln 2
2
x
f x x x e
x x

= ⇔ = ⇔ = ⇔ =
x 0
2
e +∞
( ) ' f x + -

( ) ( )
2
2
2
ln 2
max
e
f e
e
e
= =
( ) f x
max
β) ( ) ( )
0 0 0
ln 1
lim lim lim ln
x x x
x
f x x
x x
+ + +
→ → →
 
= = ⋅ = +∞ −∞ = −∞
 
 
( )
( )
( )
'
'
1
ln ln 2 2
lim lim lim lim lim lim 0
1
2
x x x x x x
x x x
x
f x
x x x
x
x
→+∞ →+∞ →+∞ →+∞ →+∞ →+∞
= = = = = =
Άρα
( ( )
2
2
0, , f e
e
 
 = −∞

 
 
και )
( )
)
2
2
, , 0 f e
e

 +∞ =
 

Η 0 x = είναι κατακόρυφη ασύµπτωτη και η 0 y = οριζόντια ασύµπτωτη.
γ)
( ) ( )
1
ln ln 1
κ κ
κ κ
+
> + ⇔
( )
( )
1 ln ln 1
1
1 ln ln 1
2
ln 1 ln
1
κ κ κ κ
κ κ κ κ
κ κ
κ κ
+ ⋅ > ⋅ + ⇔
+ ⋅ > ⋅ + ⇔
+
> ⇔
+
( ) ( ) 1 f f κ κ > + ισχύει διότι

2
1 8 e κ κ + > ≥ > και f ↓ στο )
2
, e  +∞

Θέµα 3ο
Α. α)
( )
( ) ( ) ( ) ( )
1
1 1
1 1
i a i i a
z
i f a f i f a i f
β β
β β
+ − − − ⋅
= = =
− ⋅ + − − ⋅  
 

( ) ( ) ( )
( ) ( )
( ) ( ) ( ) ( )
( )
2
1 1 1
1 1 1
i a i f a a f a i a f a
f a i f a i f a
− ⋅ + ⋅ + ⋅ + − +
= =
+ − ⋅ ⋅ + ⋅    
   
R z ∈
1
αν και µόνο αν ( ) ( ) 0 a f a f a a − + = ⇔ =
β) Ισχύει ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) z iw a i i f a i f a i f if a β β β β = − ⇔ + = − + ⋅ ⇔ + = − οπότε
( ) f a β = − και ( ) f a β = . Άρα i w ⋅ + − = α β . Έστω ( ) , A a β και ( ) , B a β − . Είναι
( ) ( )
2 2 2 2
, OA a OB a β β = + = + δηλαδή B A O
>
ισοσκελές.
Επειδή ( ) ( ) ( )
2 2 2
AB a a β β = + + − =

( ) ( ) ( )
2 2
2 2 2 2 2 2
2 2 2 a a a a a OA OB β β β β β = + + + + − = + = +
το τρίγωνο είναι και ορθογώνιο.
Β. α) Έχουµε ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
2 2 2
a i i f a if a i if a f β β β β + − + = + + −
( ) ( ) ( ) ( ) ( )
2
2 2 2 2
a f i f a a f a f β β β β + + − = + + + ⇔
( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
2 2
2 2 2 2
a f f a a f a f β β β β + + − = + + + ⇔
( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
2 2 2 2 2 2 2 2
2 2 a f a f f a f a a f a f β β β β β β + + ⋅ + + − ⋅ = + + + ⇔
( ) ( ) ( ) ( ) 2 2 0 0 a f f a a f f a β β β β ⋅ − ⋅ = ⇔ ⋅ − ⋅ =
β) Έστω ( ) , A a β και ( ) ( ) ( )
, B f a f β
OA
a
β
λ = και
) (
) (
α
β
λ
f
f
OB
= οι συντελεστές διεύθυνσης ΟΑ και ΟΒ αντίστοιχα
Λόγω της ( ) 1 είναι
OA OB
λ λ = που σηµαίνει Α, Ο, Β συνευθειακά.
(Είναι ( ) 0 f a ≠ διότι αν ( ) 0 f a = τότε και ( ) 0 f β = άτοπο)
γ) Η εξίσωση της εφαπτοµένης της
f
C στο ( ) ( )
0 0
, M x f x είναι
( ) ( ) ( )
0 0 0
' y f x f x x x − = − η οποία διέρχεται από το ( ) 0, 0 όταν
( ) ( ) ( ) ( )
0 0 0 0 0 0
' ' 0 f x x f x x f x f x − = − ⋅ ⇔ ⋅ − = . Αρκεί να αποδείξουµε ότι έχει µια
τουλάχιστον λύση στο (α,β) η εξίσωση
( ) ( )
( ) ( ) ( )
'
2
'
' 0 0 0
x f x f x f x
x f x f x
x x
⋅ −  
⋅ − = ⇔ = ⇔ =
 
 
.
Έστω ( )
( )
[ ] , ,
f x
g x x a
x
β = ∈
• Η g είναι παραγωγίσιµη στο [ ] , a β και
• ) (
) ( ) (
) ( β
β
β α
α g
f
a
f
g = = = λόγω της ( ) 1
Σύµφωνα µε το θεώρηµα του Rolle, έχει µία τουλάχιστον λύση στο ) , ( β α η εξίσωση
( ) ' 0 g x = δηλαδή η ισοδύναµη της ( ) ( ) ' 0 x f x f x ⋅ − =
Θέµα 4ο
α)
( ) ( ) ( ) ( )
1
2 '' '
0 0 0
1 2 4
x x
t f t dt t f t dt x f x tdt + = − − ⋅ ⋅
∫ ∫ ∫

( ) ( ) ( ) ( )
1
2
2 '' '
0 0 0
1 2 4
2
x x
t
t f t dt t f t dt x f x
 
+ = − ⋅ − ⋅ ⋅
 
 
∫ ∫

( ) ( ) ( ) ( )
2 '' '
0 0
4
1 2
2
x x
t f t dt t f t dt x f x + = − ⋅ − ⋅
∫ ∫
(1)
Με παραγώγιση των µελών της (1) έχουµε:

( ) ( ) ( ) ( ) ( )
2 '' ' '
1 2 2 2 x f x x f x f x x f x + = − ⋅ − − ⋅

( ) ( ) ( ) ( ) ( )
2 '' ' '
1 2 2 2 x f x x f x f x x f x + + ⋅ = − − ⋅

( ) ( ) ( )
' '
2 ' '
1 2 x f x x f x
    + = − ⋅
   
, άρα
( ) ( ) ( )
2 '
1
1 2 x f x x f x C + = − ⋅ + (2)
Για 0 x = είναι ( )
'
1
0 f C = άρα
1
2 C =
Η (2) γράφεται:

( ) ( ) ( )
2 '
1 2 2 x f x x f x + + ⋅ =

( ) ( ) ( )
'
'
2 '
1 2 x f x x
 
+ =
 
Άρα
( ) ( )
2
2
1 2 x f x x C + ⋅ = +
Για 0 x = είναι ( )
2
0 f C = άρα
2
0 C = . Εποµένως R x
x
x
x f ∈
+
= ,
1
2
) (
2
β΄ µέθοδος
Με ολοκλήρωση κατά παράγοντες έχουµε:
( ) ( ) ( ) ( ) ( )
1
2
0
0 0 0
1 ' 2 ' 2 ' 4
x x
x
t f t t f t dt t f t dt xf x tdt
 
+ − = − − ⇔
 
∫ ∫ ∫
( ) ( ) ( ) ( )
1
2
2
0
1 ' ' 0 4
2
t
x f x f x f x
 
+ − = − ⋅ ⇔
 
 
( ) ( ) ( )
2
1 ' 2 2 x f x x f x + − = − ⋅ ⇔
( ) ( ) ( )
2
1 ' 2 2 x f x x f x + + ⋅ = ⇔
( ) ( ) ( )
'
'
2
1 2 x f x x
 
+ =
 
Άρα
( ) ( )
2
1 2 x f x x c + = +
Για 0 x = είναι ( ) 0 f c = δηλαδή 0 c = οπότε
( ) ( ) ( )
2
2
2
1 2
1
x
x f x x f x
x
+ = ⇔ =
+
β) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
2 2 2
2
0
0 0
2
ln 1 ' ln 1 ln 1
1
a a
a
x
a dx x dx x a
x
 
Ε = = + = + = +
 
+
∫ ∫
.
Το a είναι συνάρτηση του χρόνου οπότε:
( ) ( ) ( )
( )
( ) ( )
( ) ( )
( )
' 2 2
2 2
2 ' 1
ln 1 ' 1 '
1 1
a t a t
E a a t a t
a t a t

 
= + = + =
 
+ +
.
Είναι ( )
10
' / sec
3
a t cm = και ( ) 3 a t cm = , άρα ( )
' 2 2
10
2 3
3
1 / sec 2 / sec
9 1
E cm cm
⋅ ⋅
= =
+
.
Ο ρυθµός µεταβολής του ( ) E a όταν 3 a cm = .
γ) i ) Αφού x →+∞ για κάθε 0 x > ισχύει:
( ) ( ) ( ) 2 f x g x x f x − ≤ + − ≤
( ) ( )
2 2
2 2
2
1 1
x x
g x x
x x
− ≤ − − + ≤
+ +
Είναι
2 2
2 2
lim 0 lim
1 1
x x
x x
x x
→+∞ →+∞
 
− = =
 
+ +
 
.
Άρα ( ) ( ) lim 2 0
x
g x x
→+∞
− − + =  
 
που σηµαίνει ότι η ευθεία 2 y x = − + είναι πλάγια
ασύµπτωτη της
g
C στο +∞.
ii) Είναι ( ) ( ) ( )
2 2
0 0
2 2 E g x x dx g x x dx = − − + = + −
∫ ∫
και
( ) ( ) 2 g x x f x + − ≤ (ερώτηµα i)
( ) ( ) 2 0 g x x f x + − − ≤ . Άρα

( ) ( )
( )
( )
2
0
2 2
2
0 0
2
2
0
2 0
2
2 0
1
ln 1 0
ln 5 0 ln 5
g x x f x dx
x
g x x dx dx
x
E x
E E
  + − − ≤ ⇔
 
+ − − ≤ ⇔
+
 
− + ≤ ⇔
 
− ≤ ⇔ ≤

∫ ∫
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ο.Ε.Φ.Ε. 2004
ΘΕΜΑΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗΣ-ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΜΑ 1ο
Α. ∆ες σχολικό βιβλίο, σελίδα 194: Θεώρηµα ενδιάµεσων τιµών.
Β. Ι
1
> 0 ∆ες σχόλιο σελίδα 346.
Ι
2
= f(3) − f(0) < 0 γιατί f(3) < f(0)
I
3
= f '(3)−f '(0) < 0 γιατί η κλίση της C
f
στο (3, f (3) ) είναι αρνητική και στο (0, f (0) ) είναι
θετική.
Γ. 1→γ
2→β
3→α
4→δ
∆. ∆ες σχολικό βιβλίο, σελίδα 224 στίχοι 1 έως 8.

ΘΕΜΑ 2ο
Έχουµε: 0 2) (g(x) lim
x
= +
+∞ →
(1) και 0 2) - x - (f(x) lim
x
=
+∞ →
(2)
α. i) Tο κλάσµα
1 - (x) ' f
(x) g'
ορίζεται σε διάστηµα ∆ της µορφής (α, +∞) , αφού f '(x)≠1. Στο ∆ είναι
1 - (x) ' f
(x) g'
2)' - x - (f(x)
2)' (g(x)
=
+

Ακόµα: f '(x)−g '(x)=1⇔g '(x)=f '(x)−1, οπότε: 1
1 - (x) ' f
(x) g'
lim
x
=
+∞ →
.
Από το πρώτο θεώρηµα του De l' Hospital προκύπτει:
L=
1 - (x) ' f
(x) g'
lim
2)' - x - (f(x)
2)' (g(x)
lim
2 - x - f(x)
2 g(x)
lim
x x x +∞ → +∞ → +∞ →
=
+
=
+
=1.

ii) Είναι 0 2) (g(x) lim
x
= +
+∞ →
⇔ -2 g(x) lim
x
=
+∞ →
, άρα η C
f
έχει στο +∞ οριζόντια ασύµπτωτη την ευθεία
y =−2.
Πάλι, 0 2) - x - (f(x) lim
x
=
+∞ →
⇔ [ ] 0 2) (x - f(x) lim
x
= +
+∞ →
, άρα η C
f
έχει στο +∞ πλάγια ασύµπτωτη
την ευθεία y = x+2

β) Έστω ότι η g έχει δύο διαφορετικές ρίζες ρ
1
, ρ
2
στο IR µε ρ
1
< ρ
2
. ( απόδειξη µε άτοπο)
Eφαρµόζεται το θεώρηµα του Rolle για την g στο [ρ
1
, ρ
2
] γιατί , ως παραγωγίσιµη στο IR
• η g είναι συνεχής στο [ρ
1

2
]
• η g είναι παραγωγίσιµη στο (ρ
1

2
) , και ακόµα
• g(ρ
1
) = g(ρ
2
)=0.
Εποµένως, υπάρχει ξ∈(ρ
1
, ρ
2
) τέτοιo, ώστε g '(ξ)=0. Τότε: f '(ξ)− g'(ξ)=1 ⇔ f '(ξ)=1. Άτοπο,
γιατί f '(x) ≠ 1. Έτσι, η g έχει το πολύ µια ρίζα στο IR.

γ) Έχουµε f '(x)−g '(x) =x ⇔ (f(x)−g(x))' = (x)', άρα, από τις συνέπειες του Θ. Μ. Τ. του διαφορικού
λογισµού, υπάρχει αριθµός c∈ IR τέτοιος, ώστε f(x)−g(x)=x+c (1) ή
f (x)−x−2 = g (x) + 2 + c−4. ( 2 )
Επειδή υπάρχουν τα όρια 0 2) - x - (f(x) lim
x
=
+∞ →
και 4 - c 0 4] - c 2) [(g(x) lim
x
+ = + +
+∞ →
, από την (2)
είναι ίσα. Προκύπτει, εποµένως : 0 = c−4 ή c = 4. Άρα, είναι: f(x)−g(x)=x−4, x∈ IR..
[ Στην (1) καταλήγουµε και µε ολοκλήρωση των δύο µελών της f '(x)−g '(x) =x ]
ΘΕΜΑ 3ο
Α. i) Επειδή, προφανώς, η f(t)=
t
e + α
2
είναι συνεχής στο IR, η g παραγωγίζεται στο IRµε
g '(x) =
t
e + α
2
> 0, εποµένως, η g είναι γνησίως αύξουσα και σαν τέτοια είναι 1−1 και
αντιστρέφεται.
ii) Η C
g
είναι το σύνολο των σηµείων (x, g(x)) µε x∈ IR, άρα η C
g
−1

είναι το σύνολο των σηµείων
(g(x), x) και σ' αυτήν ανήκουν οι εικόνες Μ(g(x), x) του z = g(x)+xi, x∈ IR

Β. α) Έχουµε κατά σειρά
| z +i| ≤|z−1| ⇔ | g(x)−xi+i | ≤ | g(x)+xi−1|

2 2
x) - (1 (x) g + ≤
2 2
x 1) - (g(x) +
⇔…..−2x ≤−2g(x) ⇔ g(x) ≤x
⇔ Re(z) ≤ Im(z), x∈ IR

β) Θεωρούµε την συνάρτηση: h(x) = g(x) − x, x∈IR.
Από το Βα είναι g(x) ≤ x ⇔ g(x) −x ≤ 0 ⇔ h(x) ≤0 για κάθε x∈IR.
Ακόµα, 0
2
) 0 (
0
0
=
+
=

dx
e a
g
t
⇔ h(0)=0, έτσι η h έχει ακρότατο (ολικό µέγιστο) για x=0.
Είναι h'(x) = g'(x)−1 =
t
e + α
2
− 1, x∈IR
Επειδή το x=0 είναι εσωτερικό σηµείο του πεδίου ορισµού της h και η h παραγωγίζεται σ' αυτό,
από το θεώρηµα του Fermat προκύπτει : h'(0)=0 ή ισοδύναµα
0
e + α
2
−1 = 0 ⇔ α=1.
γ. Έπειδή η g παραγωγίζεται στο IR θα είναι συνεχής στο [1, 2] και παραγωγίσιµη στο (1, 2). Από το
Θ.Μ.Τ του διαφορικού λογισµού, υπάρχει ξ∈(1, 2) µε
) (ξ ' g
1 - 2
g(1) - (2) g
= ή
ξ
e a
dt
e a
dt
e a
t t
+
=
+

+
∫ ∫
2 2 2
1
0
2
0
ή

ξ
e a
dt
e a
dt
e a
t t
+
=
+

+
∫ ∫
1 1 1
1
0
2
0
(1)

Έπειδή ξ∈(1, 2) είναι διαδοχικά:
1 < ξ < 2 ή

e < e
ξ
< e
2
[ e
x
γνησίως αύξουσα στο IR ] ή

1+e < 1+e
ξ
< 1+e
2
ή

e + 1
1
<
e + 1
1
<
e + 1
1
ξ 2
ή
e
e a e
+
<
+
<
+
1
1 1
1
1
ξ 2
[ α=1 ]

και η (1) δίνει το ζητούµενο:
2
e + 1
1
<
e
dt
e a
dt
e a
t t
+
<
+

+
∫ ∫
1
1 1 1
1
0
2
0


ΘΕΜΑ 4ο

α) i) Είναι f
2
(x) + g
2
(x) = 1 (1) , x∈ IR
και f΄(x) = g
2
(x) ≠ 0 (2) , x∈ IR
οπότε:
( f
2
(x) + g
2
(x) )' = 0
ή 2f(x)f '(x) + 2g(x)g '(x) = 0
ή 2f(x)g
2
(x) + 2g(x)g '(x) = 0
και επειδή g(x) ≠ 0 είναι f (x)g(x) + g '(x) = 0 ⇔ g '(x) = −f(x) g(x), x∈ IR

ii) Επειδή η g δεν µηδενίζεται και είναι συνεχής, ως παραγωγίσιµη, διατηρεί σταθερό πρόσηµο στο
IR. Είναι g(0) = 1 > 0, άρα:
g(x) > 0 (3), x∈ IR.
H f είναι γνησίως αύξουσα στο IR , γιατί από την (2): f '(x)=g
2
(x) > 0.
Από την (1): f
2
(0) + g
2
(0) = 1 ⇔ f
2
(0) + 1 = 1 ⇔ f (0) = 0. (4)
΄Ετσι ,
• για x < 0 ⇔ f (x) < f (0) ⇔ f (x) < 0
• για x > 0 ⇔ f (x) > f (0) ⇔ f (x) > 0
H g '(x)=−g(x)f(x), λόγω της (3), έχει για κάθε x ≠ 0 αντίθετο πρόσηµο της f(x), που σηµαίνει ότι
• για x < 0 είναι f (x) < 0 ⇔ g '(x) > 0 και
• για x > 0 είναι f (x) > 0 ⇔ g '(x) < 0
Άρα, η g, ως συνεχής στο x
0
=0, είναι γνησίως αύξουσα στο διάστηµα (−∞, 0] και γνησίως
φθίνουσα στο [0, +∞) και έχει ακρότατο (ολικό µέγιστο) το g(0) = 1, το οποίο αποδεικνύει το
ζητούµενο.

β i) Λόγω της (3) ισχύει η ισοδυναµία:
g(x
1
) < g(x
2
) ⇔ g
2
(x
1
) < g
2
(x
2
)⇔ f '(x
1
) < f '(x
2
), για κάθε x
1
, x
2
∈ IR .
που σηµαίνει, τελικά, ότι η f ΄ έχει ίδια µονοτονία µε την g. Eποµένως, η f είναι κυρτή στο
(−∞, 0], κοίλη στο [0, +∞) και έχει σηµείο καµπής το (0, f (0)) = (0, 0).

Άλλος τρόπος. Επειδή η g είναι παραγωγίσιµη, είναι παραγωγίσιµη και η g
2
, άρα από την (2) και
η f΄, που σηµαίνει ότι υπάρχει η f ΄΄. Τότε:
f ''(x) = ( f '(x) )' = (g
2
(x))' = 2g(x) g '(x) έτσι, από την (3), η f ''(x) για κάθε x ≠ 0 έχει ίδιο
πρόσηµο µε την g'(x):
• για x < 0 είναι g '(x) > 0 ⇔ f ''(x) > 0 και
• για x > 0 είναι g '(x) < 0 ⇔ f ''(x) < 0
Eπειδή η f είναι συνεχής και παραγωγίσιµη στο x
0
=0 προκύπτει, ότι είναι κυρτή στο (−∞, 0],
κοίλη στο [0, +∞) και έχει σηµείο καµπής το (0, f (0)) = (0, 0).

ii) Η ζητούµενη εξίσωση είναι y – f (0) = f '(0) ( x – 0 ) ή y = f '(0)⋅x ή y=x αφού από την (2)
έπεται f '(0)=1.

γ. Επειδή η f είναι κοίλη στο [0, +∞), τα σηµεία της C
f
είναι κάτω από τα σηµεία της εφαπτοµένης της
y=x για κάθε x∈(0, +∞), εποµένως: x ≥ f (x) ⇔ x−f (x) ≥ 0 για κάθε x∈[0,+∞)

Είναι Ε =
∫ ∫ ∫ 







+ = =
1
0
i) (
1
0
1
0
dx
g(x)
(x) ' g
x f(x))dx - (x dx | f(x) - x |
α

= | g(0) | ln -
2
0
- | g(1) | ln
2
1
| g(x) | ln
2
x
1
0
2
+ =








+
] ln[g(1)
2
1
ln1 - | g(1) | ln
2
1
+ = + = . [ γιατί g( 1 ) > 1 από την (3) ]


Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2005
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ


Θέµα 1
ο

Γ. 1 – (Λάθος) – 2 (Σωστό) – 3 (Λάθος) 4 (Λάθος) διότι από Θ.Μ.Τ. υπάρχει
( )
0
, x α β ∈ τέτοιος ώστε
( )
( ) ( )
0
0
f f
f΄ x
β α
β α

= >

διότι α<β και
( ) ( )
f f α β <
5 (Λάθος) διότι: αν
( )
0 f x ≥ για κάθε
[ ]
, x a β ∈ τότε
( )
0 f x dx
β
α
>



Θέµα 2
ο

α) Για κάθε
( ) ( )
1 1
0, ln 2 2 x f΄ x x x
x
x
> = ⋅ − + ⋅ =
( ) ( )
1 2 1 ln
ln 2 ln 2 2
x
x x
x x x x
= − + = − + =
β)
( )
0 0
1
lim lim ln
x x
f΄ x x
x
+ +
→ →
 
= ⋅ = −∞
 
 
διότι

0
1
lim
x
x
+

= +∞ και
0
lim ln
x
x
+

= −∞
γ) Για κάθε χ>0,
( )
( )
( )
( )
2
ln ln x ΄ x x x ΄
f΄΄ x
x
⋅ −
= =

1 1 ln
ln
2 ln
2 2
2
x x
x
x
x
x x x
x x
x x
− ⋅ −

= = =
Είναι
2 2
2 ln 0 ln 2 ln ln 0 x x x e x e − ≥ ⇔ ≤ ⇔ ≤ ⇔ < ≤

x
0 e
2
+∞
f΄΄(x) + -
F(x) κυρτή Σ.Κ κοίλη
επα
ναληπτικά

2
0
0
5
θ
έ
µ
α
τ
α
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2005
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2

( ) ( )
2 2
2 ln 2 0 f e e e = − =

( )
2
,0 M e το σηµείο καµπής
δ)
2 2
1
1/ 1/ 1
ln ln ln
e e
e e
x x x
E dx dx dx
x x x
= = − +
∫ ∫ ∫

( ) ( )
2
1
1/ 1
2 ln 2 2 ln 2
e
e
x x x x
   
= − − + − =
   

( ) ( ) ( )
2
2 1
2 2 ln 2 2 ln 2 2 2 e e
e
e
 
= − − + − + ⋅ − − −
 
 

( ) ( )
2 6
8 1 2 2 2 2 8 e
e e
= + − − + − = − τ.µ.

Θέµα 3
ο

α)
( ) ( )
Re Im 1 1 0
x x
z z e x e x > ⇔ > − ⇔ − + >
Έστω
( )
1,
x
f x e x x = − + ∈R. Τότε
( )
1
x
f΄ x e = −


x −∞ 0 +∞
f΄(x) – +
F(x) 2

H f για χ=0 παρουσιάζει ελάχιστο το 2. Άρα
( ) ( )
0 2 0 f x f ≥ = > δηλαδή
( )
0 f x > για κάθε x ∈R
β)
( ) ( )
2
1 1 2
x x
w e x i e x i i   = + − + + − + =
 

( ) ( ) ( )
2
2
2 1 1 1 2
x x x
e i x e x e x i i = + − ⋅ − − + + − + =

( ) ( )
2
2
1 2 1 1
x x x
e e x i x e x   = + − − + − + +
 

Έστω
( ) ( ) [ ]
2 1 1, 0,1
x
g x x e x x = − + + ∈
• Η g είναι συνεχής στο
[ ]
0,1

( )
( )
0 2 1 1
1 1 1 2
g
g
= − + = −
= + =
Άρα
( ) ( )
0 1 0 g g ⋅ <
Σύµφωνα µε το θεώρηµα Bolzano υπάρχει
( )
0
0,1 x ∈ τέτοιος ώστε
( )
0
0 g x =
που σηµαίνει ότι υπάρχει ένας τουλάχιστον
( )
0
0,1 x ∈ τέτοιος ώστε 0 W να είναι
πραγµατικός.
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2005
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
γ)
( )
2
2
1
x
z e x = + − το οποίο γίνεται ελάχιστο όταν η συνάρτηση
( ) ( )
2
2
1
x
h x e x = + − έχει ελάχιστο.
( ) ( )
2
2 2 1
x
h΄ x e x = + − . Προφανής λύση είναι η χ=0 διότι
( )
0 2 2 0 h΄ = − = . Είναι
( )
2
4 2 0
x
h΄΄ x e = + > . Άρα η
( )
h΄ x ↑.


x −∞ 0 +∞
h΄(x) – +
H(x) min
Για κάθε χ<0 ισχύει
( ) ( )
0 0 h΄ x h΄ < = και για κάθε χ>0
ισχύει
( ) ( )
0 0 h΄ x h΄ > = . Εποµένως η
( )
h x έχει ελάχιστο στο χ=0.
Συνεπώς ο µιγαδικός
( )
0
0 1 1 z e i i = + − = − έχει το µικρότερο µέτρο.

Θέµα 4
ο

α)
( ) ( ) ( )
x x
e f x e f΄ x f΄ x x ηµ ⋅ + ⋅ + = −

( ) ( ) ( )
x
e f x f x ΄ x ΄ συν   ⋅ + =
 

Άρα υπάρχει c ∈Rτέτοιο ώστε:

( ) ( )
,
x
e f x f x x c x συν ⋅ + = + ∈R

( ) ( )
1
x
e f x x c συν + ⋅ = + .
Για χ=0 είναι
( )
1
2 0 0 2 1 0
2
f c c c συν = + ⇔ ⋅ = + ⇔ =
Εποµένως
( )
,
1
x
x
f x x
e
συν
= ∈
+
R
Έχουµε
( ) ( ) ( )
1
1 1
x x
x x
f x f x x
e e
συν συν
συν

+ − = + = =
+ +
K
β)
1 1
,
1 1 1
x x x
x
x
e e e
συν
− ≤ ≤ ∈
+ + +
R διότι 1 1 x συν − ≤ ≤
Επειδή
1
lim 0
1
x
x
e
→+∞
=
+
, σύµφωνα µε το κριτήριο παρεµβολής είναι
( )
lim 0
x
f x
→+∞
=
γ) Με ολοκλήρωση των µελών της (1) παίρνουµε
( ) ( )
/ 2 / 2 / 2
/ 2 / 2 / 2
f x dx f x dx xdx
π π π
π π π
συν
− − −
+ − =
∫ ∫ ∫
(2)
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2005
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
4
Στο
( )
/ 2
/ 2
f x dx
π
π −


θέτουµε x u = − οπότε dx du = − .
Για / 2 x π = − είναι / 2 u π = και για / 2 x π = είναι / 2 u π = −
Άρα
( ) ( ) ( )
/ 2 / 2 / 2
/ 2 / 2 / 2
f x du f u du f u du
π π π
π π π

− −
− = − =
∫ ∫ ∫
.
Η (2) γράφεται:
[ ] ( )
/ 2
/ 2
2 / 2 / 2 1 1 2 I I x
π
π
ηµ ηµπ ηµ π

+ = ⇔ Ι = − − = + =
Εποµένως Ι= 1.
δ) Βρίσκουµε την ελάχιστη και µέγιστη τιµή της f στο 0,
2
π
 
 
 
.

( )
( )
( )
( )
0
1
1
1
1
) (
2 2
<
+
⋅ + + ⋅
=
+
⋅ − + ⋅ −
=
x
x x
x
x x
e
x συν e e x ηµ
e
e x συν e x ηµ
x f΄

για κάθε
[ ]
0, / 2 x π ∈ . Άρα f ↓ στο
[ ]
0, / 2 π οπότε
( )
1
0
2
f = η µέγιστη
τιµή και
( )
/ 2 0 f π = η ελάχιστη.
Ισχύει
( )
1
0
2
f x ≤ ≤ απ’ όπου προκύπτει ότι
( )
/ 2
0
0
4
f x dx
π
π
≤ ≤

.
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2006
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ


Θέµα 1

Β) α) Σωστό β) Λάθος γ) Σωστό δ) Λάθος ε) Λάθος


Θέµα 2

α)
2
2
2
1
2
1
1
z i
i
w i z i i i z z
iz
z
z i
w i z i i i z i
iz
+

− + − −
+
= = = =
+
+ + + +
+
+

β) Λόγω (α) ερωτήµατος έχουµε: w i w i − = + . Αν w x yi = + τότε
( ) ( ) 1 1 x yi i x yi i x y i x y i + − = + + ⇔ + − = + + ⇔
( ) ( )
2 2
2 2 2 2 2 2
1 1 2 1 2 1 0 x y x y x y y x y y y ⇔ + − = + + ⇔ + − + = + + + ⇔ =
Άρα το σηµείο Μ ανήκει στον x΄x.
γ) w I ∈
1 1
z i z i
w w
iz i z
+ −
⇔ = − ⇔ = − ⇔
+ −

( )
( )
( )
( )
1 1 z i i z iz z i + − = − + ⋅ − ⇔
( )
z i izz z z izz i z + − + = − + − + ⇔
2 2 z i izz z z izz i z z z + − + = − − + − ⇔ = − ⇔ z z z I = − ⇔ ∈ .
δ) Έχουµε ( )
( )
( )
( )
( )
( )
2
1
0
1 1
β β
+ +
= ⇔ = <
+ −
f a i i f a
f i f
i f a f a
διότι ( ) 1 > f a
Άρα ( ) ( ) 0 f a f β ⋅ < . Η f είναι συνεχής στο [ ] , a β .
Σύµφωνα µε το θ. Bolzano η εξίσωση ( ) 0 f x = έχει µια τουλάχιστον
λύση στο ( ) , a β .
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2006
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
Θέµα 3

α) ( ) ' = −
x
f x e a οπότε ( ) ' 0 1 = − f a
: (0) '(0)( 0)
(1 )
ε − = − ⇔
= −
y f f x
y a x


β) Είναι ( ) 0 ln
x
f΄ x e a x a ≥ ⇔ ≥ ⇔ ≥
x - ∞ lna +∞
( ) f΄ x
- +
( ) f x


Η f στο
0
ln = x a παρουσιάζει ελάχιστο το
( )
ln
ln 1 ln 1 = − − = − −
a
g a e a a a a a
Επειδή ( ) ' 1 ln 1 ln 0 = − − = − < g a a a για κάθε (1, ) ∈ +∞ a και g συνεχής
στο [1, ) +∞ η g είναι ↓ στο [1, ) +∞ οπότε για κάθε 1 > a ισχύει
( ) (1) 0 < = g a g
γ) i) ( ) ( ) ( )
0
1
a
E a f x a x dx = − −

. Επειδή η f είναι κυρτή διότι
( ) '' 0 = >
x
f x e και η ( ) 1 x ψ α = − εφαπτοµένη της
f
c στο ( ) ( )
0, 0 f ,
ισχύει :
( ) ( ) 1 f x a x ≥ − για κάθε x∈R
Άρα ( ) ( ) ( )
0 0
1 1
a a
x x
E a e ax x a x dx e x dx = − − − + = − −
∫ ∫

2
0
2
a
x
x
e x
 
= − − =
 
 

2
1
2
a
a
e a − − − τ.µ.
ii) ( )
2
2 2
1 1 1
2
a
e
E a a
a a a
 
= − − −
 
 
. Είναι
( )
( )
2 2
lim lim
a
a
a a
e ΄
e
a a ΄
→+∞ →+∞
=
( )
( )
lim lim lim
2 2 2
a
a a
a
e ΄
e e
a ΄
α α
α
→+∞ →+∞ →+∞
= = = = +∞. Εποµένως ( ) lim
a
E a
→+∞
= +∞

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2006
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
Θέµα 4

α) Θέτουµε x t u ⋅ = τότε ( ) xt ΄dt du xdt du = ⇔ = οπότε
για κάθε 0 x ≠ είναι
1
dt du
x
=
• Για 0 t = είναι 0 u = και για 1 = t είναι = u x .
Άρα ( ) ( ) ( )
2
0 0
1 1
x x
u
g x f u dx u f u du
x x x
= ⋅ ⋅ =
∫ ∫

Επειδή το ολοκλήρωµα είναι ανεξάρτητο της µεταβλητής ολοκλήρωσης,
έχουµε.
( ) ( )
2
0
1
, 0
x
g x t f t dt x
x
= ≠


β) Η g είναι συνεχής στο
0
0, x = όταν ( ) ( )
0
lim 0
x
g x g

= .
Είναι ( ) ( ) ( )
1 1
0 0
0 0 0 g t f dt f t dt = = =
∫ ∫
( ) ( )
1
2
0
1
0 0
2 2
t
f f
 
=
 
 

Επειδή
2
0
lim 0
x
x

= και ( ) ( )
0
0
0 0
lim 0
x
x
t f t dt t f t dt

= =
∫ ∫

(Η ( )
0
x
t f t dt

είναι παραγωγίσιµη, άρα και συνεχής)
σύµφωνα µε το θ. De L΄ Hospital έχουµε

( )
( )
( )
0
2
0 0
lim lim
x
x x
t f t dt ΄
g x
x ΄
→ →
 
 
 
= =

( ) ( ) ( )
0
0
0
lim lim
2 2 2
x x x
x f x f x f
x
→ →
= =
διότι η f είναι συνεχής στο
0
0 x = Άρα ( ) ( )
0
lim 0
x
g x g

=
που σηµαίνει ότι η g είναι συνεχής στο
0
0 x =
γ) Για κάθε 0 x > η ανισότητα γράφεται:
( ) ( )
2
0 0
1
⋅ < ⋅ ⇔
∫ ∫
x x
x t f t dt f t dt
x
( ) ( )
0 0
1
x x
t f t dt f t dt
x
< ⇔
∫ ∫

( ) ( )
0 0
x x
t f t dt x f t dt < ⇔
∫ ∫
( ) ( )
0 0
0
x x
t f t dt x f t dt − <
∫ ∫

Έστω η συνάρτηση:
( ) ( ) ( )
0 0
, 0
x x
h x t f t dt x f t dt x = − ≥
∫ ∫

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2006
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
4
( ) ( ) ( ) ( )
0
x
h΄ x x f x f t dt x f x = ⋅ − − ⋅ =

( )
0
0
x
f t dt − <

για κάθε χ>0.
διότι από ( ) 0 f t > προκύπτει ότι:
( )
0
0
x
f t dt >

για κάθε χ>0.
Η h είναι συνεχής στο [ ) 0, +∞ (πράξεις συνεχών συναρτήσεων)
Άρα η h είναι γνησίως φθίνουσα στο [ ) 0, . +∞ Εποµένως για κάθε χ>0
ισχύει ( ) ( ) 0 h x h < Αλλά ( ) 0 h ( )
0
0
0 t f t dt = =

συνεπώς
( ) 0 g x < για κάθε χ>0.

δ) Η g είναι παραγωγίσιµη στο [ ] 1, 2 και ισχύει:
( ) ( ) ( ) ( )
2 1 2
0 0 1
1 1
2
4 4
g t f t dt t f t dt t f t dt
 
= ⋅ = ⋅ + ⋅ =
 
 
∫ ∫ ∫
( ) ( )
1
0
1 t f t dt g ⋅ =

.
Σύµφωνα µε το Θ. Rolle υπάρχει ( ) 1, 2 ξ ∈ τέτοιος ώστε ( ) ' 0 g ξ = .
Με παραγώγιση των µελών της ( ) ( )
2
0
x
x g x t f t dt = ⋅

έχουµε:
( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( )
0
2
2 ' 2 '
x
x g x x g x x f x g x x g x f x

⋅ + = ⋅ ⇔ + ⋅ = οπότε για x ξ =
προκύπτει: ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) 2 ' 2 g g f g f ξ ξ ξ ξ ξ ξ + ⋅ = ⇔ =



Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2007
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
1
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ


ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Θέµα 1
ο

Β. 1. Λάθος 2. Σωστό 3. Σωστό
4. Λάθος 5. Λάθος 6. Σωστό


Θέµα 2
ο

α) ( ) ( ) ( ) ( )
2 2 2
' 2 2 2
x x x x
f x x e x a e x x a e x x a e
− − − −
= ⋅ − + = − − = − + −
( ) 0 f a = και ( ) ' 0 f a = −
: y a ax y ax a ε − = − ⇔ = − + η εξίσωση της εφαπτοµένης στο
( ) ( )
0, 0 f Μ . Ταυτίζεται µε την 2 2 y x = − + όταν 2 a − = − και 2 a =
δηλαδή όταν 2 a = .
β) Για 2 a = είναι ( ) ( )
2
2
x
f x x e

= + και ( ) ( )
2
' 2 2 0
x
f x x x e

= − + − < για
κάθε ℜ ∈ x διότι
2
2 2 0 x x − + − < και 0
x
e

> για κάθε ℜ ∈ x . Άρα η
( ) f x είναι γνησίως φθίνουσα στο ℜ.
γ) ( ) ( )
2
lim lim 2
x
x x
f x x e

→−∞ →−∞
 
= + = +∞
 

διότι
( )
2
lim 2
x
x
→−∞
+ = +∞ και lim
x
x
e

→−∞
= +∞
( ) ( )
( )
( )
( )
2
2 0
2
2 '
2
lim lim 2 lim lim
'
x
x x
x x x x
x
x
f x x e
e e
+∞  
 
+∞⋅ +∞  

→+∞ →+∞ →+∞ →+∞
+
+
 
= + ⋅ = = =
 

( )
( )
2 ' 2 2
lim lim lim 0
'
x x x
x x x
x x
e e e
+∞  
 
+∞  
→+∞ →+∞ →+∞
= = = =
δ) Από (β) και (γ) συµπεραίνουµε ότι το σύνολο τιµών της ( ) f x είναι
( ) ( ) 0, f Α = +∞ το οποίο περιέχει το 2007. Η ( ) f x ↓ στο ℜ, άρα η
εξίσωση ( ) 2007 f x = έχει ακριβώς µια ρίζα στο ℜ.
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2007
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
2

Θέµα 3
ο

α)
( ) 2 2 1
.... 0 0 z w z w z w z w z w z w + = − ⇔ ⇔ ⋅ + ⋅ = = ⋅ + ⋅ = ⇔
( ) ( )
2 Re 0 Re 0 z w z w ⋅ = ⇔ ⋅ =
β) Ισχύει 0 z w z w ⋅ + ⋅ = ⇔ (ερώτηµα (α)) z w z w ⋅ = − ⋅ . ∆ιαιρούµε µε
2
w w w = και έχουµε
z z
w w
= − που σηµαίνει ότι
z
w
φανταστικός.
γ) Αν Α, Β οι εικόνες των , z w τότε ( ) ( ) , z w ΟΑ = ΟΒ = και
( ) z w ΑΒ = − .
Αρκεί ότι ( ) ( ) ( )
2 2 2
ΟΑ + ΟΒ = ΑΒ ⇔
2 2 2
... z w z w + = − ⇔ ⇔
( )
Re 0 z w ⇔ ⋅ = ισχύει.
β΄ µέθοδος
Η ισότητα z w z w + = − γράφεται ισοδύναµα OA OB OA OB + = − ⇔
uuur uuur uuur uuur

( ) ( )
2 2
OA OB OA OB + = − ⇔
uuur uuur uuur uuur

2 2 2 2
2 2 ... OA OB OA OB OA OB OA OB + + ⋅ = + − ⋅ ⇔ ⇔
uuur uuur uuur uuur uuur uuur uuur uuur

0 OA OB ⋅ =
uuur uuur
Άρα

0
90 AOB =
γ΄ µέθοδος
Αν Γ η 4η κορυφή του παραλληλόγραµµου µε πλευρές ΟΑ και ΟΒ, τότε
( ) z w ΟΓ = + και ( ) z w ΑΒ = − επειδή z w z w + = − είναι
( ) ( ) ΟΓ = ΑΒ . Εποµένως ΟΑΓΒ ορθογώνιο.

δ) Είναι
( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) z w a i f a f i a f f a a f a f i β β β β β β ⋅ = + ⋅ + = ⋅ − ⋅ + ⋅ +      
     
οπότε
( )
( ) ( )
( ) ( )
Re 0 0
f a f
z w a f f a
a
β
β β
β
⋅ = ⇔ ⋅ − ⋅ = ⇔ = .
Θα αποδείξουµε ότι έχει µια τουλάχιστον λύση στο ( ) , a β η εξίσωση
( ) ( )
( )
' 0 ... ' 0
f x
x f x f x
x
 
⋅ − = ⇔ ⇔ =
 
 
. Εφαρµόζεται το Θ. Rolle για
την ( )
( ) f x
h x
x
= στο [ ] , a β , άρα υπάρχει ( )
0
, ... x a β ∈
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2007
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
3

Θέµα 4
ο

α) ( )
2
1
'
1
g x
x
=
+
και ( )
( )
2
2
1
2
' '
x
x
x g
+

=
x −∞ 0 +∞
( ) " g x
+ -
( ) g x




Σ. Κ.
β) Για 0 x = είναι ( ) 0 0 0 g ≤ ≤ . Ισχύει η ισότητα
Για κάθε 0 x > εφαρµόζεται το Θ.Μ.Τ. στο [ ] 0, x οπότε υπάρχει
( ) 0, x ξ ∈ τέτοιος ώστε ( )
( ) ( ) ( ) 0
'
g x g g x
g
x x
ξ

= = Έχουµε
( )
2
1
' 1
1
g
x
ξ ≤ ≤
+
⇔ ( ) ( ) ( ) ' ' ' 0 g x g g ξ ≤ ≤ . Ισχύει διότι ( ) ' g x ↓ στο
[ ) 0, +∞ και
0 x ξ < < (ερώτηµα α)
β΄ µέθοδος
Θα αποδείξουµε ότι:
( )
2 2 2
0
1
1 1 1
x
x x
g x dt
x t x
≥ ⇔ ≥
+ + +


Έστω ( )
2 2
0
1
, 0
1 1
x
x
h x dt x
t x
= − ≥
+ +


( )
( ) ( )
2 2 2
2 2 2
2 2
1 1 2 1 1
1
1 1
x x x x x
h΄ x
x
x x
+ − ⋅ + − +
= − = =
+
+ +

( )
2
2
2
2
0
1
x
x
= >
+
για κάθε ( ) 0, x ∈ +∞ και h συνεχής στο [ ) 0, +∞ . Άρα
( ) h x ↑ στο [ ) 0, +∞ . Εποµένως για κάθε 0 x ≥ ισχύει ( ) ( ) 0 0 h x h ≥ = .
Όµοια αποδεικνύουµε ότι : ( ) g x x ≤ για κάθε [ ) 0, x ∈ +∞ .
γ) Έστω ( ) ( ) ( )
2 2
0 0
1 1
1 1
x x
h x g x g x dt dt
t t

= + − = +
+ +
∫ ∫
.
Είναι ( )
2 2
1 1
' 0
1 1
h x
x x
= − =
+ +
άρα ( ) h x c =
Για 0 x = είναι ( ) 0 0 h = . Εποµένως ( ) 0 h x = , για κάθε ℜ ∈ x .
β΄ µέθοδος
Είναι ( ) ( )
2 2
0 0
1 1
1 1
x x
g x g x dt dt
t t

+ − = +
+ +
∫ ∫
.
Στο ( ) g x − θέτουµε t u = − τότε d t du = −
Άκρα ολοκλήρωσης
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2007
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
4
4
Για 0, 0 t u = = και για 0, t u x = = .
Άρα ( )
2 2
0 0
1 1
1 1
x x
g x dt du
t u

− = = −
+ +
∫ ∫

Εποµένως …
δ) Αφού ( )
2
1
0
1
f t
t
= >
+
τότε ( )
1
2
0
1
0
1
g x dt
t
= >
+

. Άρα
( ) ( ) ( ) ( )
1 1 1
1
0
0 0 0
' ' g x dx x g x dx x g x x g x dx Ε = = ⋅ = ⋅ − ⋅ =  
  ∫ ∫ ∫

( ) ( ) ( ) ( )
1 1
2
2
0 0
1
1 1 ln 1 '
1 2
x
g dx g x dx
x
= − = − + =
+
∫ ∫

( ) ( ) ( )
1
2
0
1 1
1 ln 1 1 ln 2
2 2
g x g
 
= − + = −
 
τ.µ.


Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2008
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
1
Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΘΕΜΑ 1
ο
Α. α. Βλέπε Πόρισµα σελίδα 251 σχολικού βιβλίου.
β. Βλέπε σελίδα 224 σχολικού βιβλίου.
Β. α. (Σ), β. (Σ), γ. (Σ), δ. (Σ).
Γ. α. 0, β. 8, γ. 44
ΘΕΜΑ 2
ο
α. Η f είναι συνεχής για x < 0, ως πολυωνυµική και για x > 0, ως άθροισµα της
τριγωνοµετρικής ηµx µε την σταθερή c(x) = λ. Στο x
0
= 0 έχουµε:
=
+

f(x) lim
0 x
+
→0 x
lim (ηµx + λ) = λ
1 1) 1)x ((µ lim f(x) lim
0 x 0 x
= + − =
− −
→ →
Ακόµα 1 f(0) = . Για να είναι η συνάρτηση συνεχής στο x
0
= 0 πρέπει και αρκεί:
1 λ f(0) f(x) lim f(x) lim
0 x 0 x
= ⇔ = =
− +
→ →
Εποµένως, η ζητούµενη τιµή είναι λ = 1.
β. Για x > 0 έχουµε:
x
1 λ ηµx
lim
0 x
f(0) f(x)
lim
0 x 0 x
− +
=


+ +
→ →
1
x
ηµx
lim
x
1 1 ηµx
lim
0 x 0 x
= =
− +
=
+ +
→ →
Για x < 0 έχουµε:
x
1 1 1)x (µ
lim
0 x
f(0) f(x)
lim
0 x 0 x
− + −
=


− −
→ →
1 µ
x
1)x (µ
lim
0 x
− =

=


Για να είναι η συνάρτηση παραγωγίσιµη στο x
0
= 0 πρέπει και αρκεί:
2 µ 1 1 µ
0 x
f(0) f(x)
lim
0 x
f(0) f(x)
lim
0 x 0 x
= ⇔ = − ⇔


=


− +
→ →
Εποµένως, η ζητούµενη τιµή είναι µ = 2.
γ. Είναι π.χ. f (2π) = f(π) = λ, άρα η συνάρτηση δεν είναι 1−1.
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2008
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
2
δ. Είναι



≤ +
> +
=
0 x αν 1, x
0 x αν 1, ηµx
f(x)
και
= + + + = + =
∫ ∫ ∫ ∫ ∫
− − −
dx 1) (ηµx dx 1) (x dx f(x) dx f(x) dx f(x)
π
0
0
2
π
0
0
2
π
2
+






+ =

0
2
2
x
2
x
[–συνx + x]
π
0
= π + 2
ΘΕΜΑ 3
ο
α. i. Για κάθε x∈IR είναι :
f΄(x) =
x x x x
e x 1 e 1 x e 1 x e 1
e e e e )' e (1 )' (e
− + − − −
− = − = ⋅ − =
Επειδή 0
1
>
− +
x
e x
e είναι f΄(x) < 0 στο IR , άρα η f είναι γνησίως φθίνουσα
στο IR
ii. Για κάθε x∈IR είναι:
f΄΄(x) =
x x x
e x 1 x e x 1 x e x 1
e ) e (1 e )' e x (1 )' e (
− + − + − +
⋅ − − = ⋅ − + − = −
x
e x 1 x
e 1) (e
− +
⋅ − =
Έτσι:f΄΄(x) = 0 (e
x
– 1) 0 e
x
e x 1
= ⋅
− +
e
x
– 1 = 0 e
x
= 1 x = 0
και f΄΄(x) > 0 x > 0, f΄΄(x) < 0 x < 0
H f είναι συνεχής στο IR µε f΄΄(x) < 0 στο διάστηµα (–∞, 0), άρα στρέφει τα κοίλα
κάτω στο διάστηµα (–∞, 0]. Ακόµα είναι f΄΄(x) > 0 στο διάστηµα (0,+∞), άρα η f
στρέφει τα κοίλα άνω στο [0, +∞).
Τέλος, η συνάρτηση έχει σηµείο καµπής το (0, f (0)), γιατί εκατέρωθεν του
αλλάζει κυρτότητα και υπάρχει η εφαπτοµένη της γραφικής της παράστασης σ’
αυτό, αφού είναι παραγωγίσιµη.
Είναι f (0) = e
1–1
= e
0
= 1 έτσι, η συνάρτηση έχει σηµείο καµπής το (0, 1 ).
β. Θα βρούµε, αν υπάρχουν, τα όρια:
) (e lim f(x) lim
x
e 1
x x

+∞ → +∞ →
= και ) (e lim f(x) lim
x
e 1
x x

−∞ → −∞ →
=
Θέτουµε u = 1 – e
x
οπότε:
) e - (1 lim u lim
x
x x +∞ → +∞ →
= = – ∞ και 0 0 - 1 ) e - (1 lim u lim
x
x x
= = =
−∞ → −∞ →
Τότε είναι:
f(x) lim
x +∞ →
= ) (e lim
x
e - 1
x +∞ →
= 0 e lim
u
u
=
−∞ →
και
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2008
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
3
e ) (e lim ) (e lim f(x) lim
u
1 u
e 1
x x
x
= = =


−∞ → −∞ →
Εποµένως, η γραφική παράσταση της συνάρτησης έχει οριζόντια ασύµπτωτη την
y = 0 στο +∞ και την y = e στο −∞.
γ. Με βάση τις πληροφορίες των προηγουµένων ερωτηµάτων σχεδιάζουµε την
γραφική παράσταση της συνάρτησης:
δ. Στο α ερώτηµα βρήκαµε f΄(x) < 0, οπότε |f΄(x)| = – f΄(x) και έτσι:
E = dx | (x) ' f |
0
2
1
ln

= – dx (x) ' f
0
2
1
ln

= – [ ]
0
2
1
ln
(x) f = – f(0) + 





2
1
ln f =
=
2 / 1 1 e 1
1 e
2
1
ln
0
e e
e
+ − = + −
− −
τµ
ΘΕΜΑ 4
ο
α. Επειδή οι συναρτήσεις f, g είναι συνεχείς, οι συναρτήσεις dt f(t)
x
1

και dt g(t)
x
0

,
που ορίζονται από ολοκλήρωµα, είναι παραγωγίσιµες, έτσι µπορούµε να
παραγωγίσουµε και τα δύο µέλη της (1), οπότε έχουµε:
dt)' g(t) (x 2)' dt f(t) (
x
0
x
1
∫ ∫
= −
ή f (x) = x g(x) + dt g(t)
x
0

(3)
Για x = 0 παίρνουµε: f (0) = 0 + dt g(t)
0
0

= 0
Με x ≠ 0 από την (3) έχουµε:
x
dt g(t)
g(x)
x
f(x)
x
0

+ =
και:
x −∞ 0 +∞
f΄(x) − | −
f΄΄(x) − | +
f (x)
e
1
0
y
Ο
1
y = 0
x x΄
y = e

e
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2008
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
4
4










+ =

→ →
x
dt g(t)
g(x) lim
x
f(x)
lim
x
0
0 x 0 x
Επειδή η g είναι συνεχής στο IR , άρα και στο x
0
= 0, είναι ) g(0 ) ( g lim
0 x
=

x .
Η συνάρτηση h(x) = dt g(t)
x
0

, x∈IR, είναι παραγωγίσιµη, άρα είναι συνεχής στο
x
0
= 0, οπότε:
0 dt g(t) h(0) h(x) lim dt g(t) lim
0
0 0 x
x
0 0 x
= = = =
∫ ∫
→ →
Εποµένως, το όριο:
x
dt g(t)
lim
x
0
0 x


είναι µορφή 0/0 και υπολογίζεται µε τον κανόνα του De L’ Hospital:
g(0)
1
g(x)
lim
(x)'
dt)' g(t) (
lim
x
dt g(t)
lim
0 x
x
0
0 x
x
0
0 x
= = =
→ → →
∫ ∫
Έτσι:
2g(0)
x
dt g(t)
g(x) lim
x
f(x)
lim
x
0
0 x 0 x
=










+ =

→ →
οπότε, τελικά:
2g(0)
x
f(x)
lim
0 x
f(0) f(x)
lim (0) ' f
0 x 0 x
= =


=
→ →
β. H (1) για x = 1 δίνει –2 = dt g(t)
1
0

(4)
Επειδή η g(x) δεν µηδενίζεται και είναι συνεχής στο IR διατηρεί πρόσηµο σ’
αυτό. Αν ήταν g(x) > 0 τότε
dt g(t)
1
0

> 0 – 2 > 0
Άτοπο. Άρα είναι g(x) < 0, για κάθε x∈IR .
γ. H (1) για x = 0 δίνει 0 2 dt f(t)
0
1
= −

2 dt f(t)
0
1
=

(5)
Είναι g(x) < 0 − g(x) > 0 για κάθε x∈IR , έτσι:
• µε x ≥ 0 είναι 0 dt g(t) 0 dt g(t)] [
x
0
x
0
≤ ⇔ ≥ −
∫ ∫
, άρα: x dt g(t)
x
0

≤ 0
• µε x < 0 είναι 0 dt g(t) 0 dt g(t)] [
0
x
0
x
> ⇔ > −
∫ ∫
, άρα: x dt g(t)
x
0

< 0
Εποµένως, για κάθε x∈IR από την (1) είναι:
x dt g(t)
x
0

≤ 0 0 2 dt f(t)
x
1
≤ −

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2008
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
5
5
2 dt f(t)
x
1


[ 2 dt f(t)
0
1
=

από (5)]
dt f(t) dt f(t)
0
1
x
1
∫ ∫

2
ος
τρόπος: Έστω η συνάρτηση F(x) = dt f(t)
x
1

, x∈IR για την οποία
F΄(x) = f (x). Από την (3), αφού g(x) < 0, βρίσκουµε:
• µε x > 0 είναι f (x) = x g(x) + dt g(t)
x
0

< 0 F΄(x) < 0
• µε x = 0 είναι f (0) = 0 F΄(x) = 0
• µε x < 0 είναι f (x) = x g(x) + dt g(t)
x
0

> 0 F΄(x) > 0
οπότε η F(x) έχει µέγιστο το F(0), άρα για κάθε x∈IR :
F(x) ≤ F(0) dt f(t) dt f(t)
0
1
x
1
∫ ∫

δ. (Απόδειξη µε Rolle σε αρχική). Θεωρούµε την συνάρτηση:
Η(x) = 2x dt g(t) 2 dt f(t)
x
0
x
0
− −
∫ ∫
µε x∈[0, 1]
Επειδή οι f, g είναι συνεχείς, οι συναρτήσεις dt f(t)
x
0

και dt g(t)
x
0

ως οριζό-
µενες από ολοκλήρωµα, είναι παραγωγίσιµες. Ακόµα η είναι παραγωγίσιµη,
ως πολυωνυµική, άρα η Η(x), ως αλγεβρικό άθροισµα παραγωγίσιµων συναρ-
τήσεων, είναι:
• Παραγωγίσιµη στο πεδίο ορισµού της, άρα και στο (0, 1) µε
Η΄(x) = f (x) − 2g(x) − 2
• συνεχής στο [0, 1], ως παραγωγίσιµη σ’ αυτό.
Ακόµα:
• Η(0) = 0 και
Η(1) = 2 dt g(t) 2 dt f(t)
1
0
1
0
− −
∫ ∫
сʹ 2 dt g(t) 2 dt f(t)
1
0
0
1
− −
∫ ∫
= −2 − 2·(−2) −2 = 0 [ από (4) και (5) ]
Εποµένως, εφαρµόζεται για την Η(x) το θεώρηµα του Rolle, οπότε υπάρχει
τουλάχιστον ένα ξ∈(0, 1) µε
Η΄(ξ) = 0 f (ξ) − 2g(ξ) − 2 =0 f (ξ) = 2g(ξ) + 2,
που σηµαίνει ότι το ξ είναι ρίζα στο (0, 1) της εξίσωσης f (x) = 2g(x) + 2.
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2009
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
1
Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΜΑ 1
ο


Α. Σχολ. Βιβλίο σελ. 260

Β. 1. Σχολ. Βιβλίο σελ. 280
2. Σχολ. Βιβλίο σελ. 191

Γ. 1. Σ
2. Λ
3. Λ
4. Σ
5. Λ


ΘΕΜΑ 2
ο


Α. 0 1 1 1
1
2 2
= + + ⇔ − = + ⇔ − = + z z z z
z
z µε 1
2 1
= z z (τύποι Vieta)

και

( )
2 3 2 3 2
1 1 1 1 1 1 1 1
1 0 0 1 z z z z z z z z + + = ⇒ + + = ⇔ = − + = − ή
3
3
1
1 3
...
2 2
z i
 

= + =
 
 
 


Β. Οι αριθµοί
2 1
z και z συζυγείς οπότε
2009
2009 2009
1 1 2
z z z = =
Άρα ( ) ℜ ∈ +
2009
2
2009
1
z z σαν άθροισµα συζυγών

Γ.
( ) ( )
2 3
8 8 10 3 2 3 2
1 1 1 1 1 1 1 1 1 10
2
1
1 1 . 1 1 0 z z z z z z z z z
z
+ + = + + = + + = + + =

∆. Έστω , 2 3 ) ( ) ( + − = x x f x g συνεχής στο [0,1] σαν άθροισµα συνεχών (f
παραγωγίσιµη οπότε και συνεχής και –3x+2 συνεχής ως πολυωνυµική µε
( ) ( )
2 2
2 2
1 2 1 2
1 2 1 2
2 1 1 2 1 2
2 1 2.1
(0) (0) 2 2 2 4 4 4 3 0
1
z z z z
z z z z
g f
z z z z z z
+ − − −
+
= + = + + + = + = + = + = >
και
2 1
1 2 1 2
2 2 1 1 3 5 2 5
(1) (1) 3 2 1 3 0
2 2 2 4 2 4 2
z z
g f
z z z z
+ −
= − + = + − − = − = − = − <
2
1 2
1 3 1 3
∆ 1 -4.1.1 -3 z και z
2 2
i i
ή
 
− + − −
= = = =
 
 
 
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2009
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
2
Άρα από το Θεώρηµα Bolzano υπάρχει ( )
0
0,1 x ∈ ώστε
g ( )
0 0 0
( ) 0 3 2 0 x f x x = ⇔ − + = ( )
0 0
3 2 f x x ⇔ = −

Ε. w = 2(z
1
+z
2
)=2(-1)=-2 δηλαδή Γ (-2,0), και


















Α
2
2
,
2
1 -
Β ,
2
3
,
2
1
τότε
ΓΑ = 3
4
3
4
9
2
3
0
2
1
2
2
2
= + =








− + 





+ −
ΓΒ = 3
2
3
2
1
2
2
2
=








+ 





+ −
Άρα ΓΒ = ΓΑ


ΘΕΜΑ3
o

Α. x x x f ln 2 2 ) ( + + = µε π.ο. ( ) +∞ = , 0
f
D
( ) +∞ ↑ ⇒ > + = ′ , 0 0
2
1 ) ( f
x
x f
) (0, στο κοίλη 0
2
) (
2
+∞ ⇒ <

= ′ ′ f
x
x f

Β. ( ) −∞ = ∞ − + = + + =
+ +
> →
2 0 ln 2 2 lim ) ( lim
0 0
x x x f
x x

( ) lim ( ) lim 2 2ln 2
x x
f x x x
→+∞ →+∞
= + + = +∞+ + ∞ = +∞ δηλαδή f(Α)=( ) +∞ ∞ − ,
Αφού το 0 ) (A f ∈ έχει η f(x)=0 ρίζα x
0
στο ( ) +∞ , 0 , µοναδική γιατί
( ) +∞ ↑ , 0 f

Γ. Θέλω g(x) ≥g(x
0
) δηλαδή η g να έχει ελάχιστο στο x
0.
Έχω

g΄(x)=
( )( )
( ) ( )
2 2
2
ln 2 ln 2 ln
2
ln 2 1 ln
+
− + + +
=
+
− + +
x
x x x x x x
x
x x x x
=
( ) ( )
2 2
2
) (
2
2 ln 2
+
=
+
+ +
=
x
x f
x
x x

Αν
( )
0 ) ( 0
2
) (
0 ) (
2
= ⇔ =
+
⇔ = ′ x f
x
x f
x g

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2009
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
3

άρα η g(x) έχει ελάχιστο στο x
0
δηλαδή ) ( ) (
0
x g x g ≥

∆. Θέλω f(x-2)<2f(x+1)-f(x+4) f(x+4) – f(x+1)<f(x+1)-f(x-2)

) 2 ( ) 1 (
) 2 ( ) 1 (
) 1 ( ) 4 (
) 1 ( ) 4 (
− − +
− − +
<
+ − +
+ − +
x x
x f x f
x x
x f x f

έχω από Θ.Μ.Τ. ότι υπάρχουν ξ
1
, ( ) 4 , 1 + + ∈ x x και ( ) 1 , 2
2
+ − ∈ x x ξ ώστε
) 1 ( ) 4 (
) 1 ( ) 4 (
) (
1
+ − +
+ − +
= ′
x x
x f x f
f ξ και
( ) ( )
( ) ( ) 2 1
2 1
) (
2
− − +
− − +
= ′
x x
x f x f
f ξ δηλαδή θέλω
1 2
( ) ( ) f f ξ ξ ′ ′ <
Όµως f κοίλη στο (0,+∞) δηλαδή ( ) +∞ ↓ ′ , 0 f και0< x-2 < ξ
1
<x+1<ξ
2
<x+4
Θα είναι ) ( ' ) ( '
2 1
ξ ξ f f > δηλαδή ισχύει το ζητούµενο.


ΘΕΜΑ 4
o

Α. Για κάθε x

(0, +∞) είναι:
f΄(
x
1
) =
x
e
x 1 +
ය -
2
1
x
f΄(
x
1
) =
x
e
x 1 +
(-
2
1
x
)ය [f (
x
1
)] ΄ = (e
x _
x
1
)΄ය
යf (
x
1
) = e
x _
x
1
+ c
Για x = 1 είναι f(1) =
e
1
+ c ය c= 0
Άρα f (
x
1
) = e
x _
x
1

Έστω
x
1
= ω τότε x =
ω
1
, ω ෛ (0, +∞). Άρα f(ω) = ωe
-1/ω

Τελικά f(x) = xe
-1/x
x ෛ (0, +∞).


2
η
λύση:

f ΄(
x
1
) =
x
e
x 1 +
, x>0
Θέτω
x
1
= ω ය x =
ω
1
> 0
Άρα f ΄(ω) = (
ω
1
+1) e
-1/ω
ය f ΄(ω) = (ω e
-1/ω
)΄ යf(ω) = ω e
-1/ω
+ c
Για x = 1 είναι ω = 1 άρα f(1) = e
-1
+ c ය c = 0
Άρα f(ω) = ω e
-1/ω
, ω>0 ή f(x) = x e
-1/x
, x>0

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2009
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
4
4
Β.
1. Είναι f ΄ (x) = e
-1/x
+ xe
-1/x

2
1
x
= e
-1/x
(1 +
x
1
)
f ΄(1) =
e
2
, f(1) =
e
1

Η εφαπτοµένη στο x
0
= 1 είναι:
y – f(1) = f΄(1)(x-1) ය y =
e
2
x -
e
1
(ε)

2. Είναι: f ΄΄(x) =
3
1
x
e
-1/x
> 0 για x > 0.
Άρα η f(x) είναι κυρτή στο ෛ (0, +∞) και η C
f
βρίσκεται πάνω από την (ε)
εκτός του σηµείου επαφής.
Είναι f(x) ≥
e
2
x -
e
1
ය f(x) -
e
2
x +
e
1
≥0 για κάθε x ෛ [1,2]
Άρα

2
1
(f(x) -
e
2
x +
e
1
)dx >0 ය

2
1
f(x)dx +

2
1
(-
e
2
x +
e
1
)dx >0 ය

2
1
f(x)dx + [-
e
2
x +
e
1
]
2
1
>0 ය

2
1
f(x)dx -
e
2
> 0 ය

2
1
f(x)dx >
e
2


Γ. g(x) =
3
) (
x
x f
=
2
1 _
x
e
x
>0 στο [1,t]
Άρα Ε = ∫
t
1
g(x)dx = ∫
t
1
2
1
x
e
-1/x
dx = [e
-1/x
]
t
1
= e
-1/t
- e
-1
τ.µ.

∆.
1 1
0
1
1
1 ) ( ) ( ) (
lim lim lim
− −



+∞ → +∞ →
− = − = − = e e e e e t E
t
t t
ω
ω

(Έστω -
t
1
=ω, όταν t ൺ +∞ τότε ωൺ 0 )



Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2010
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
1
1
Γ' ΤΑΞΗ ΓΕΝ.ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΜΑ 1
ο

Α. Σχολικό βιβλίο σελ.334.
Β.1. σελ. 213.
Β.2. σελ. 212.
Γ. α – Λ
β – Σ
γ – Λ
δ – Λ
ε – Σ

ΘΕΜΑ 2
ο

α) Έχουµε ( ) ( )
1 2
1 1 1 2
1
w
z w z w w
w
+
= ≠ ⇔ − = + ⇔

1 2 z zw w − = + ⇔
2 1 (2 ) 1 w zw z w z z + = − ⇔ + = − ⇔
( )
1 1
2 1 1
2 2
z z
w z w
z z
− −
= ≠− ⇔ + = + ⇔
+ +

1 2 2 1
1
2 2
z z z
w
z z
− + + +
+ = =
+ +
.
Από την υπόθεση 1 1 w+ = .
Άρα
2 1
1 1 2 1 2
2
z
w z z
z
+
+ = = ⇔ + = + ⇔
+
( )( ) ( )( )
2 2
2 1 2 2 1 2 1 2 2 z z z z z z + = + ⇔ + + = + + ⇔
4 2 2 1 2 2 4 ⇔ + + + = + + + ⇔ zz z z zz z z
2
3 3 1 z z = ⇔ = .
β) i) Έχουµε
2
1 1 1 1 1 2 3
1 2 3
1 1 1
1 1 1 , , z z z z z z z
z z z
= ⇔ = ⇔ = ⇔ = = =
Επειδή z R z z ∈ ⇔ = (Πρέπει να αποδειχθεί) αρκεί να δείξουµε ότι
α α = .
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2010
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
2
2
Οπότε
2 3 1 3 3 3 1 2 1 2 2 1
3 1 2 3 3 1 1 2 2
z z z z z z z z z z z z
z z z z z z z z z
α
      + + +
= + + = + + + + + =
     
     
ɶ
3 3 1 2 2 1
3 3 1 1 2 2
1 1 1 1 1 1
1 1 1 1 1 1
z z z z z z
z z z z z z
= + + + + + =
3 3 1 1 2 2
1 2 2 3 1 3
z z z z z z
+ + + + + =
z z z z z z

=
2 3 1 3 1 2
3 1 2
z z z z z z
z z z
α
+ + +
+ + = .
ii) Έχουµε
3 3 1 2 1 2
2 3 1 2 3 1
3 1 2
2 3 1
Re
2
z z z z z z
z z z z z z z z z
z z z
   
   
  + + + + +
 
 
       
   
 
 + + = =



 
 

3 3 1 3 2 3 1 2 2 1 1 2
2 3 1 1 2 3 3 2 1
2 2
z z z z z z z z z z z z
z z z z z z z z z
+ + +
+ + + + + + +
= =
3 2 1
3 2 1
3
2 2
z z z
z z z
− − −
= =−

γ) 1ος Τρόπος
Έχουµε
( )
( ) 3 1 4 0 12
15
, 3
5 2 2
3 4
d K ε
− + ⋅ −
= = =
+

Οπότε
Ελάχιστη απόσταση είναι:
( ) ( ) , 3 1 2 AM d K ε ρ = − = − = και
µέγιστη ( ) ( ) , 3 1 4 BM d K ε ρ = + = + = .
2ος Τρόπος
Έχουµε( ) ( )
4
3
ε δ λ
δ
⊥ ⇔ = . Άρα ( ) ( )
4
: 1 4 3 4 0
3
y x x y δ = + ⇔ − + = . Για να
βρούµε το Μ λύνουµε το σύστηµα
( )
3 4 12 0
4 12
, ,
4 3 4 0 5 5
x y
x y
x y
¹
´
,

' .
)
+ − =
⇔ =
− + =
άρα
4 12
,
5 5
M
 
 
 

( )
2 2
4 12 225
1 0 3
5 5 25
KM
   
   
   
= + + − = =
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2010
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
3
3
Οπότε
Ελάχιστη απόσταση είναι: ( ) ( ) 3 1 2 AM KM ρ = − = − = και
µέγιστη ( ) ( ) 3 1 4 BM KM ρ = + = + = .


ΘΕΜΑ 3
ο

α) Είναι ( )
x
g x e x = + (1). Τότε ( ) 1 0
x
g x e

= + > για κάθε ( ) 0, x ∈ +∞ .
Άρα η συνάρτηση g είναι 1 – 1 ως γνησίως αύξουσα.

β) Έχουµε
( ) ( )
( )
( )
( )
1
1 1
1
f x
f x
x
xf x xf x e x
e
+
′ ′
= ⇔ + = + ⇔
+
( ) ( )
( )
1
1
f x
f x e f x
x
′ ′
+ = + ⇔ ( )
( )
( )
( )
ln
f x
e f x x x


+ = + ⇔
( )
( )
ln
f x
e f x x x c + = + + .
Για x = 1 έχουµε
(1)
(1) 1
f
e f c + = + µε c = 0. Άρα
( )
( ) ln
ln ln
f x x
e f x x x e x + = + = + και λόγω της (1) έχουµε
( ) ( ) ( ) ln g f x g x = . Αλλά η g είναι 1-1 . Άρα ( ) ln f x x = .

γ) Είναι ( )
( ) 1 f x
h x
x

= .
Τότε ( )
( )
2 2
1
ln 1
ln 1 2 ln
x x
x x
x
h x
x x x
⋅ − −

 
− −

 ′
= = =


 
 
.
Αν ( ) 0 h x

= ή 2 ln 0 x − = ή ln 2 x = ή
2
x e =
H h είναι γνησίως αύξουσα για κάθε
(
2
0, x e





H h είναι γνησίως φθίνουσα για κάθε
2
[ , ) x e ∈ +∞

Έχουµε
( )
2
2
max
2 2
ln 1 1 e
h h e
e e

= = =
Πεδίο τιµών :
( ) ( ) ( )( )
0 0
1
lim lim ln 1
x x
h x x
x
+ +
→ →
= − = +∞ −∞ =−∞
h (x) ΄
x
0 e
2
+
+
h(x)
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2010
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
4
4
( )
( )
( )
ln 1
ln 1 1
lim lim lim lim 0
x x x x
x
x
h x
x x
x
→+∞ →+∞ →+∞ →+∞



= = = =

.
( )
( )
(
( )
(
2 2
2 2 2
0
1 1 1
lim ( ), lim ( ), , 0, , .
x x
h A h x h e h x h e
e e e
+
→+∞ →
     
 
  
   = ∪ = −∞ ∪ = −∞
   


 
   
   
  

δ) Έχουµε
x x
x x
e e
συν ηµ
ηµ συν
   
 
 
=
 
 
   
   
.
Για κάθε 0,
2
x
π
 
 



 
 
ισχύει 0 , 0
x x
e e
ηµ συν
> >
Λογαριθµίζουµε τη σχέση και έχουµε:
ln ln ln ln
x x
x x x x
x x
e e e e
συν ηµ
ηµ συν ηµ συν
συν ηµ
       
   
   
= ⇔ ⋅ = ⋅ ⇔
   
   
       
       

( ) ( ) ( ) ( )
( ) ( ) ln 1 ln 1
ln ln ln ln
x x
x x e x x e
x x
ηµ συν
συν ηµ ηµ συν
ηµ συν
− −
⋅ − = ⋅ − ⇔ = ⇔
( ) ( ) h x h x ηµ συν ⇔ = (2)
Για κάθε 0,
2
x
π
 
 



 
 
ισχύουν οι σχέσεις 0 < ηµx < 1, 0 < συνx < 1 και
( )
( )
2
0,1 0, e ⊂ .
Η h είναι 1-1 ως γνησίως αύξουσα στο διάστηµα
(
2
0, e



. Από τη (2) έχουµε
ηµx = συνx ή εφx = 1 ή
4
x
π
= .
ε) Έχουµε ( )
2
2 ln x
h x
x


= και
( )
( )
( )
2
4 4 4 3
1
2 2 ln
2ln 5 4 2 ln 2ln 5
.
x x x
x x x x x x x
x
h x
x x x x
− ⋅ − ⋅ −
− − − + ⋅ −
′′
= = = =
( ) 0 h x
′′
= ή 2ln 5 0 x − = ή
5
ln
2
x = ή
5
2
x e = .
Η h είναι κοίλη στο διάστηµα
(
5/ 2
0, e



.
Η h είναι κυρτή στο διάστηµα
)
5/2
, e

+∞


.

( )
( )
5/2
5/2
min
2 5 5
5/2
5
2
2 ln 1
2
2
e
h e
e e
e



= = =− .
h (x) ΄΄
x
0 e
5/2
+
+
h (x) ΄
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2010
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
5
5
Τότε
5
1
( )
2
h x
e

≥− για κάθε 0 x > .
Η h είναι συνεχής στο [ ]
1 2
, x x ως πηλίκο συνεχών συναρτήσεων.
Η h είναι παραγωγίσιµη στο ( )
1 2
, x x ως πηλίκο παραγωγίσιµων
συναρτήσεων µε
2
2 ln
( )
x
h x
x


= . Από το Θ.Μ.Τ. υπάρχει ένα τουλάχιστον
( )
1 2
, x x ξ ∈ ώστε ( )
( ) ( )
2 1
2 1


=

h x h x
h
x x
ξ (3).
Αλλά για κάθε x > 0 εποµένως και για το ξ > 0 ισχύει
5
1
( )
2
h
e
ξ

≥− (4).
Από τις (3) και (4) έχουµε
( ) ( )
2 1
5
2 1
1
2
h x h x
x x e

≥−

.

ΘΕΜΑ 4
ο

α) Θεωρούµε την συνάρτηση
3 1
( ) ( ) 2 6 0
x u
g x f t dt du x
 




 = − + ≥




 
 
∫ ∫
.
Έχουµε g(3) = 0. Τότε ( ) ( ) 3 g x g ≥ και η g παρουσιάζει ελάχιστο για x = 3.
Από το Θεώρηµα Fermat ισχύει ( ) 3 0 g

= . Αλλά ( ) ( )
1
2
x
g x f t dt

= −


και για x = 3 έχουµε ( ) ( )
3
1
3 - 2 0 g f t dt

= =

ή ( )
3
1
2 f t dt =

.

β) Για x = 0 και y = f(0) έχουµε
( ) ( ) ( ) 4 0 0 3 0 0 3 0 4 f f f και

⋅ + − = ⇔ = =− .
Έχουµε :
( )
2 3
2 3
0
2 2
0
0
0
4 3
0 0 0
4
( )
( )
( ) - 3
lim lim lim
4
x
x
x DLH x x
t f t dt x
t f t dt x
x f x x
x x
x
→ → →

 
 


 −





 
 
= = =




( )
0 0
( ) 3 1 ( ) (0) 1 4
lim lim 0 1
4 4 4 4
x x
f x f x f
f
x x
→ →
− − −

= = = ⋅ = = − .

γ) 1
ος
Τρόπος
Για κάθε x > 1 η ανίσωση γίνεται:
( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) 1 1 0 x h x h x x h x h x
′ ′
− > ⇔ − − >
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2010
Τα θέµατα προορίζονται για αποκλειστική χρήση της φροντιστηριακής µονάδας
6
6
Θέτουµε ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) 1 1 K x x h x h x x f x h x

= − − = − − για [ ) 1, x ∈ +∞ .
Έτσι έχουµε
( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) 1 1 K x f x x f x h x f x x f x f x
′ ′ ′ ′
= + − − = + − − =
( ) ( ) 1 0 x f x

= − > για κάθε x > 1.
Άρα η K είναι γνησίως αύξουσα στο [ ) 1,+∞ αφού είναι συνεχής στο
[ ) 1,+∞ .
Εποµένως ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) 1 1 1 0 x K x K x h x h x

> ⇔ > ⇔ − − > .

2
ος
τρόπος
Θεωρούµε την συνάρτηση ( ) [ ]
1
( ) , 1,
u
h u f t dt u x = ∈

.
Η h είναι συνεχής στο [ ] 1, x και παραγωγίσιµη στο ( ) 1, x µε ( ) ( ) h u f u

= .
Από το Θ.Μ.Τ. υπάρχει ένα τουλάχιστον ( ) 1, x ξ ∈ ώστε ( )
( ) (1)
1
h x h
h
x
ξ


=

.
Αλλά
1
1
(1) ( ) 0 h f t dt = =

οπότε ( )
( )
1
h x
h
x
ξ

=

(1). Επίσης ( ) ( ) h x f x

=
και ( ) ( ) 0 h x f x
′′ ′
= > . Άρα η h

είναι γνησίως αύξουσα για κάθε 1 x ≥ και
για x ξ < έχουµε ( ) ( ) h h x ξ
′ ′
< (2) . Από τις σχέσεις (1) και (2) έχουµε
( )
( )
1
h x
h x
x

>

.
δ) Θεωρούµε την συνάρτηση ( )
2
1
( ) 3 ,
x
x f t dt x x x R ϕ = + − ∈

.
Η φ είναι συνεχής στο [1, 3] ως άθροισµα συνεχών συναρτήσεων .
Η φ είναι παραγωγίσιµη στο (1, 3) ως άθροισµα παραγωγίσιµων
συναρτήσεων µε ( ) ( ) 3 2 x f x x ϕ

= + − .
( )
( )
3
1
1 2
Είναι (1) (3)
3 ( ) 9 9 2 f t dt
ϕ
ϕ ϕ
ϕ

= 



⇒ =


= + − =






Από το Θεώρηµα Rolle υπάρχει ένα τουλάχιστον ( ) 1,3 ξ ∈ ώστε
( ) 0 ϕ ξ

= ⇔ ( ) 3 2 0 ( ) 3 2 f f ξ ξ ξ ξ ⇔ + − = ⇔ + = .

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2011
Οµοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ)
1
1

Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ
ΘΕΤΙΚΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ


ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ


ΘΕΜΑ 1
Α. Βλέπε σχολικό βιβλίο σελίδα 194, το θεώρηµα ενδιάµεσων τιµών.

Β. Βλέπε τον ορισµό στη σελίδα 279 του σχολικού βιβλίου.

Γ. Βλέπε σελίδα 246 του σχολικού βιβλίου, αµέσως µετά την διατύπωση του
θεωρήµατος Rolle.

∆. 1. Σωστό. Βλέπε στο σχολικό βιβλίο σελίδα 91:
ݖ ൅ ݖ ഥ ൌ 2ߙ µε ߙ ൌ ܴ݁ሺݖሻ.
2. Λάθος. Βλέπε σχολικό βιβλίο σελίδα 185 µε α ൌ ݁: ݈݅݉
௫՜ି∞
݁

ൌ 0
3. Λάθος. Βλέπε σχολικό βιβλίο σελίδα 142:
ሼݔ/ݔ א ܣ ߢߙߡ ݔ א ܤ, ߤߝ ݃ሺݔሻ ് 0 ሽ
4. Σωστό. Βλέπε το ΣΧΟΛΙΟ στη σελίδα 218 του σχολικού βιβλίου.
5. Σωστό. Βλέπε στο σχολικό βιβλίο σελίδα 336 τον τύπο της
ολοκλήρωσης κατά παράγοντες.


ΘΕΜΑ 2
α. i. Η f, ως πολυωνυµική, είναι συνεχής και δύο φορές παραγωγίσιµη στο Թ
µε
݂ ΄ሺݔሻ ൌ 12ݔ

൅ 24 ߣݔ ൅ ߣ − 1,
݂ ΄΄ሺݔሻ ൌ 24ݔ ൅ 24ߣ
Επειδή στο x
0
= − 1 παρουσιάζει καµπή, είναι f ΄΄(−1) = 0:
݂ ΄΄ሺ−1ሻ ൌ 0 ⇔ − 24 ൅ 24ߣ ൌ 0 ⇔ ߣ ൌ 1

ii. Επειδή λ = 1 είναι ݂ሺݔሻ ൌ 4ݔ

൅ 12ݔ

και
݂ ΄΄ሺݔሻ ൐ 0 ⇔ 24ݔ ൅ 24 ൐ 0 ⇔ ݔ ൐ − 1
݂ ΄΄ሺݔሻ ൏ 0 ⇔ 24ݔ ൅ 24 ൏ 0 ⇔ ݔ ൏ −1
Εποµένως η f είναι κοίλη στο διάστηµα (−∞, −1] και κυρτή στο
[−1, +∞).

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2011
Οµοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ)
2
2

β. Θέτουµε ݑ ൌ ݂ሺݔሻ. Επειδή
lim
௫՜ିଷ
݂ሺݔሻ ൌ lim
௫՜ିଷ
ሺ4ݔ

൅ 12ݔ

ሻ ൌ 0
είναι
lim
௫՜ିଷ
ߟߤ݂ሺݔሻ
݂ሺݔሻ
ൌ lim
௨՜଴
ߟߤݑ
ݑ
ൌ 1

γ. i. Η ζητούµενη αρχική είναι η
ܨሺݔሻ = ݔ

൅ 4ݔ

൅ ܿ, ݔ א Թ
µε c σταθερά, γιατί για κάθε ݔ א Թ
ܨ′ሺݔሻ ൌ ሺݔ

൅ 4ݔ

൅ ܿሻ′ ൌ 4ݔ

൅ 12ݔ

ൌ ݂ሺݔሻ
Το σηµείο (0, 1) ανήκει στην γραφική παράσταση της ܨ, οπότε
ܨሺ0ሻ ൌ 1:
ܨሺ0ሻ ൌ 1 ⇔ ܿ ൌ 1
Εποµένως
ܨሺݔሻ ൌ ݔ

൅ 4ݔ

൅ 1 , ݔ א Թ

ii. Βρίσκουµε τις ρίζες της συνάρτησης:
݂ሺݔሻ ൌ 0 ⇔ 4ݔ

൅ 12ݔ

ൌ 0 ⇔ 4ݔ

ሺݔ ൅ 3ሻ ൌ 0 ⇔ ݔ ൌ 0 ή ݔ ൌ െ3
Το ζητούµενο εµβαδόν Ε ισούται µε το ολοκλήρωµα
߃ ൌ න |݂ሺݔሻ|݀ݔ

ିଷ

Στο διάστηµα ሾെ3, 0ሿ είναι ݂ሺݔሻ = 4ݔ

ሺݔ ൅ 3ሻ ≥ 0, άρα
߃ ൌ න ݂ሺݔሻ݀ݔ

ିଷ

Τότε
߃ ൌ ܨሺ0ሻ − ܨሺെ3ሻ ൌ 1 ൅ 26 ൌ 27 ߬. ߤ


ΘΕΜΑ 3
α. i) Θέτουµε στη δοσµένη σχέση ݔ ൌ


και παίρνουµε:
݂ሺߟߤ
ߨ
4
ሻ ൅ ݂ሺߪ߭ߥ
ߨ
4
ሻ ൌ 1 ⇔ ݂ ቆ
√2
2
ቇ ൅ ݂ ቆ
√2
2
ቇ ൌ 1 ⇔ 2݂ ቆ
√2
2
ቇ ൌ 1 ⇔
݂ ቆ
√2
2
ቇ ൌ
1
2

Πάλι, µε x = 0 παίρνουµε:
݂ሺߟߤ0ሻ ൅ ݂ሺߪ߭ߥ0ሻ ൌ 1 ⇔ ݂ሺ0ሻ ൅ ݂ሺ1ሻ ൌ 1

ii) Θεωρούµε την συνάρτηση g: [0, 1] → Թ µε
݃ሺݔሻ ൌ ݂ሺݔሻ ൅ ݔ – 1, για κάθε x∈ሾ0, 1ሿ

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2011
Οµοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ)
3
3

• Η g είναι συνεχής, ως άθροισµα συνεχών συναρτήσεων της f, και της
x – 1.
• Είναι ݃ሺ0ሻ ൌ ݂ሺ0ሻ Ȃ 1 και ݃ሺ1ሻ ൌ ݂ሺ1ሻ

ሺఈ௜ሻ
1 െ ݂ሺ0ሻ, οπότε
݃ሺ0ሻ ൉ ݃ሺ1ሻ = െ ሾ݂ ሺ0ሻ Ȃ 1ሿ
2
(1)
∆ιακρίνουµε τις περιπτώσεις:

1
η
περίπτωση:
Αν f (0) = 1, τότε από (1) ⇔ ݃ሺ0ሻ ൌ 0 ή ݃ሺ1ሻ ൌ 0. Η ݃ θα έχει ρίζα
το x
0
= 0 ή το x
0
= 1

2
η
περίπτωση:
Αν f (0) ≠ 1, τότε από την (1) είναι: ݃ሺ0ሻ ൉ ݃ሺ1ሻ ൏ 0. Εφαρµόζεται,
εποµένως, το θεώρηµα του Bolzano για την g στο [0, 1], έτσι θα
υπάρχει, τουλάχιστον, ένα x
0
∈(0, 1) τέτοιο, ώστε ݃ሺݔ

ሻ ൌ 0.
Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, υπάρχει ݔ

∈ሾ0, 1ሿ, τέτοιο ώστε
݃ሺݔ

ሻ ൌ 0 ⇔ ݂ ሺݔ

ሻ ൅ ݔ

Ȃ 1 ൌ 0 ⇔ ݂ ሺݔ

ሻ ൅ ݔ

ൌ 1,
το οποίο απόδειξε το ζητούµενο.

β. i. Θεωρούµε την συνάρτηση h: Թ→ Թ µε
݄ሺݔሻ ൌ ݂ሺݔሻ െ √2 ݔ ൅
1
2
, ݔ א Թ
• Η h είναι παραγωγίσιµη στο Թ, ως άθροισµα της ݂, η οποία από
υπόθεση είναι παραγωγίσιµη, και της πολυωνυµικής െ√2ݔ ൅


, µε
παράγωγο
݄΄ ሺݔሻ ൌ ݂΄ ሺݔሻ െ √2
• Η h έχει ελάχιστο στο ݔ


√ଶ

. Πραγµατικά, είναι
݄ ቆ
√2
2
ቇ ൌ ݂ ቆ
√2
2
ቇ െ √2 ·
√2
2

1
2

1
2
െ 1 ൅
1
2
ൌ 0
Ακόµα, για κάθε x א Թ
݂ሺݔሻ ൒ √2ݔ െ
1
2
⇔ ݂ሺݔሻ െ √2ݔ ൅
1
2
൒ 0 ⇔ ݄ሺݔሻ ൒ ݄ ቆ
√2
2

• Το ݔ


√ଶ

είναι εσωτερικό σηµείο του πεδίου ορισµό της h.
Εποµένως, εφαρµόζεται το θεώρηµα του Fermat, σύµφωνα µε το οποίο
݄΄ ሺ
√ଶ

ሻ ൌ 0:
݄΄ ቆ
√2
2
ቇ ൌ 0 ⇔ ݂΄ ቆ
√2
2
ቇ െ √2 ൌ 0 ⇔ ݂΄ ቆ
√2
2
ቇ ൌ √2
Η εξίσωση της εφαπτοµένης της f στο σηµείο µε τετµηµένη
√ଶ

είναι
ݕ െ ݂ ቆ
√2
2
ቇ ൌ ݂΄ ቆ
√2
2
ቇ · ቆݔ െ
√2
2

Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2011
Οµοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ)
4
4

⇔ ݕ െ
1
2
ൌ √2ሺݔ െ
√2
2
ሻ ⇔ ݕ ൌ √2 ݔ െ
1
2


ii) Είναι
f (0) + f (1) = 1 ⇔ f (1) = 1 – f (0)
και
݂ሺηµxሻ ൅ ݂ሺσυνxሻ ൌ 1 ⇔ ݂ሺσυνxሻ ൌ 1 – ݂ሺηµxሻ.

Αντικαθιστούµε στο όριο και έχουµε:
݈݅݉
௫՜଴
݂ሺ1ሻ െ ݂ሺߪ߭ߥݔሻ
ߟߤݔ
ൌ ݈݅݉
௫՜଴
ሺ1 െ ݂ሺ0ሻሻ െ ሺ1 െ ݂ሺߟߤݔሻሻ
ߟߤݔ

ൌ ݈݅݉
௫՜଴
݂ሺߟߤݔሻ െ ݂ሺ0ሻ
ߟߤݔ െ 0
ሺ૛ሻ

Κάνουµε την αντικατάσταση y = ηµx. Επειδή
lim
୶՜଴
ሺ ηµxሻ ൌ ηµ0 ൌ 0
τo y τείνει στο 0. ΄Ετσι
݈݅݉
௫՜଴
݂ሺߟߤݔሻ െ ݂ሺ0ሻ
ߟߤݔ െ 0
ൌ ݈݅݉
௬՜଴
݂ሺݕሻ െ ݂ሺ0ሻ
ݕ െ 0
ሺ૜ሻ

Επειδή η συνάρτηση είναι παραγωγίσιµη στο 0, από τον ορισµό της
݂΄ ሺ0ሻ είναι
݈݅݉
௬՜଴
݂ሺݕሻ െ ݂ሺ0ሻ
ݕ െ 0
ൌ ݂΄ ሺ0ሻ ሺ૝ሻ
Στη συνέχεια θα υπολογίσουµε την ݂΄ ሺ0ሻ.

Παραγωγίζουµε και τα δύο µέλη της δοσµένης ݂ሺߟߤݔሻ ൅ ݂ሺߪ߭ߥݔሻ ൌ 1
και παίρνουµε:
ሾ݂ሺηµxሻ ൅ ݂ሺσυνxሻሿ

ൌ ሺ1ሻ

⇔ ሾ݂ሺηµxሻሿ

൅ ሾ݂ሺσυνxሻሿ

ൌ 0
⇔ ሺηµxሻ

݂

ሺηµxሻ ൅ ሺσυνxሻ

݂

ሺσυνxሻ ൌ 0
⇔ συνx · ݂

ሺηµxሻ െ ߟߤݔ · ݂

ሺσυνxሻ ൌ 0
Από εδώ, για x ൌ 0 έχουµε
συν0 · ݂

ሺηµ0ሻ – ߟߤ0 · ݂

ሺσυν0ሻ ൌ 0⇔ ݂

ሺ0ሻ ൌ 0.
Εποµένως, σύµφωνα µε τις (2), (3) και (4):
݈݅݉
௫՜଴
݂ሺ1ሻ െ ݂ሺߪ߭ߥݔሻ
ߟߤݔ
ൌ ݈݅݉
௫՜଴
݂ሺߟߤݔሻ െ ݂ሺ0ሻ
ߟߤݔ
ൌ ݂

ሺ0ሻ ൌ 0

ΘΕΜΑ 4
Α. Θεωρούµε την συνάρτηση
݃ሺݔሻ ൌ ݁

Ȃ ݔ Ȃ 1, ݔ∈IR
η οποία είναι συνεχής και παραγωγίσιµη µε παράγωγο
݃΄ሺݔሻ ൌ ݁

Ȃ 1, ݔ∈IR
Είναι ݃΄ሺݔሻ ൐ 0 ⇔ ݁

Ȃ 1 ൐ 0 ⇔ ݁

൐ 1 ⇔ ݔ ൐ 0 και
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2011
Οµοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ)
5
5

݃΄ሺݔሻ ൏ 0 ⇔ ݁

– 1 ൏ 0 ⇔ ݁

൏ 1 ⇔ ݔ ൏ 0
Εποµένως η g, ως συνεχής στο x
0
= 0:
• είναι γνησίως φθίνουσα στο διάστηµα ሺെ ∞, 0ሿ,
• είναι γνησίως αύξουσα στο διάστηµα ሾ0, ൅∞ሻ
άρα, έχει ολικό ελάχιστο το g(0) = 0, οπότε
݃ሺݔሻ ൒ ݃ሺ0ሻ ⇔ ݁

Ȃ ݔ Ȃ 1 ൒ 0 ⇔ ݁

൒ ݔ ൅ 1, για κάθε x∈IR
Από την παραπάνω απόδειξη συµπεραίνουµε, ότι η ισότητα
݃ሺݔሻ ൌ ݃ሺ0ሻ ⇔ ݁

ൌ ݔ ൅ 1
αληθεύει ακριβώς όταν x=0, αφού η θέση ελαχίστου της συνάρτησης είναι
µόνον η x = 0.

Β. α. i. Θέτουµε u = xെxt, οπότε du = െxdt. Για t = 0 είναι u = x και για
t = 1 είναι u = 0. Τότε:
ݔ න ݁
௙ሺ௫ି௫௧ሻ
݀ݐ


ൌ න ݁
௙ሺ௨ሻ
ሺെ݀ݑሻ ൌ න ݁
௙ሺ௨ሻ
݀ݑ




ൌ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


.
Τότε για κάθε x∈ሾ0, ൅∞ሻ έχουµε:
ݖ ൌ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


൅ ݅ ݔ න ݁
௙ሺ௫ି௫௧ሻ
݀ݐ ൌ


න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


൅ ݅ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ



οπότε
ܴ݁ሺݖሻ ൌ ܫ݉ሺݖሻ ൌ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ



Στην συνέχεια
ݖ ൌ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


൅ ݅ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ ⇔


ݖ ൌ ሺ1 ൅ ݅ሻ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ




ݖ
1 ൅ ݅
ൌ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ



Επειδή ݁
௙ሺ௧ሻ
൐ 0, για κάθε x ≥ 0 είναι ׬ ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


൒ 0, εποµένως
ݖ
1 ൅ ݅
ൌ ܴ݁ሺݖሻ ൌ ܫ݉ሺݖሻ ൒ 0, για κάθε x ൒ 0

ii. Βρήκαµε

ଵା௜
ൌ ׬ ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ ൒ 0


, οπότε

ݖ
1 ൅ ݅
ቚ ൌ ቤන ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


ቤ ൌ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ



άρα
|ݖ|
√2
ൌ න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


, για κάθε x ൒ 0
Σύµφωνα µε την σχέση αυτή και την δεύτερη από τις δοσµένες είναι:
න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


ൌ න ሾ݂ሺݐሻ ൅ ݁




݀ݐ ൅ ݂ሺߙሻ െ 1 ሺ૚ሻ, ߛια κάθε x ൒ 0
Επειδή η ݂ και η ݁

είναι συνεχείς, θα είναι συνεχείς
• η σύνθεση ݁
௙ሺ௧ሻ
και
• το άθροισµα ݂ሺݐሻ ൅ ݁

,
εποµένως οι συναρτήσεις που ορίζονται από τα ολοκληρώµατα
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2011
Οµοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ)
6
6

න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


, න ሾ݂ሺݐሻ ൅ ݁




݀ݐ
είναι παραγωγίσιµες µε
ቆන ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ




ൌ ݁
௙ሺ௫ሻ
, ቆන ሾ݂ሺݐሻ ൅ ݁




݀ݐቇ

ൌ ݂ሺݔሻ ൅ ݁



Παραγωγίζουµε και τα δύο µέλη της (1) και έχουµε:
ቆන ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ




ൌ ቆන ሾ݂ሺݐሻ ൅ ݁




݀ݐ ൅ ݂ሺߙሻ െ 1ቇ


ή, τελικώς:
݁
௙ሺ௫ሻ
ൌ ݂ሺݔሻ ൅ ݁

, για κάθε x ൒ 0

β. Για κάθε x

, x

൒ 0 από την (α.ii) έχουµε
݁
௙ሺ௫


ൌ ݂ሺݔ

ሻ ൅ ݁


⇔ ݁


ൌ ݁
௙ሺ௫


െ ݂ሺݔ


݁
௙ሺ௫


ൌ ݂ሺݔ

ሻ ൅ ݁


⇔ ݁


ൌ ݁
௙ሺ௫


െ ݂ሺݔ


Έστω ݔ

൏ ݔ

. Επειδή η ݁


είναι γνησίως αύξουσα έχουµε
݁


൏ ݁


⇔ ݁
௙ሺ௫


െ ݂ሺݔ

ሻ ൏ ݁
௙ሺ௫


െ ݂ሺݔ


⇔ ݃൫݂ሺݔ

ሻ൯ ൏ ݃൫݂ሺݔ

ሻ൯
µε g την συνάρτηση του ερωτήµατος Α, η οποία είναι γνησίως αύξουσα
στο διάστηµα [0, +∞), στο οποίο παίρνει τιµές η ݂. Εποµένως
݃൫݂ሺݔ

ሻ൯ ൏ ݃൫݂ሺݔ

ሻ൯⇔ ݂ሺݔ

ሻ ൏ ݂ሺݔ

ሻ.
Αποδείξαµε, λοιπόν, ότι για κάθε x

, x

൒ 0,
αν ݔ

൏ ݔ

, τότε ݂ሺݔ

ሻ ൏ ݂ሺݔ


που σηµαίνει, ότι η ݂ είναι γνησίως αύξουσα.

γ. Η ݂ ως γνησίως αύξουσα, είναι 1 െ 1, άρα έχει αντίστροφη.
Πάλι η ݂, ως γνησίως αύξουσα και συνεχής, έχει σύνολο τιµών το
διάστηµα:

ቂ ݂ሺ0ሻ, ݈݅݉
௫՜ା∞
݂ሺݔሻ


• Η σχέση ݁
௙ሺ௫ሻ
ൌ ݂ሺݔሻ ൅ ݁

επειδή ݂ሺݔሻ≥ 0 δίνει
݁
௙ሺ௫ሻ
≥ ݁

⇔ ݂ሺݔሻ ≥ ݔ
Επειδή
݈݅݉
௫՜ା∞
ݔ ൌ ൅ ∞
είναι
݈݅݉
௫՜ା∞
݂ሺݔሻ ൌ ൅ ∞
• Για x = 0 πάλι από την ݁
௙ሺ௫ሻ
ൌ ݂ሺݔሻ ൅ ݁

παίρνουµε
݁
௙ሺ଴ሻ
ൌ ݂ሺ0ሻ ൅ 1.
Έτσι, το ݂ሺ0ሻ είναι λύση της εξίσωσης e
x
= x + 1. Από το ερώτηµα Α. η
εξίσωση αυτή έχει µοναδική λύση x = 0, που συνεπάγεται, ότι
ࢌሺ૙ሻ ൌ ૙ ሺ૛ሻ

Εποµένως η ݂ έχει σύνολο τιµών το διάστηµα
Επαναληπτικά Θέµατα ΟΕΦΕ 2011
Οµοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ)
7
7

ቂ ݂ሺ0ሻ, ݈݅݉
௫՜ା∞
݂ሺݔሻ

ቁ ൌ ሾ0, ൅∞ሻ

Έστω y = f (x) µε x ൒ 0. Από την ݁
௙ሺ௫ሻ
ൌ ݂ሺݔሻ ൅ ݁

έχουµε:
݁

ൌ ݕ ൅ ݁

⇔ ݁

ൌ ݁

െ ݕ
Η τελευταία εξίσωση έχει λύση ως προς x ൒ 0, αφού ݁

െ ݕ ൒ 1.
Τότε:
݁

ൌ ݁

െ ݕ ⇔ ݔ ൌ lnሺ݁

െ ݕሻ
Για την τιµή αυτή του x είναι f (x) = y. Πραγµατικά
݁
௙ሺ୪୬ሺ௘

ି௬ሻሻ
െ ݂ሺlnሺ݁

െ ݕሻሻ ൌ ݁
୪୬ሺ௘

ି௬ሻ
ൌ ݁

െ ݕ
Η g ως γνησίως αύξουσα στο ሾ0, ൅∞ሻ είναι 1-1, έτσι ݂ሺlnሺ݁

െ ݕሻሻ ൌ ݕ
Άρα:
݂
ିଵ
ሺݔሻ ൌ lnሺ݁

െ ݔሻ , ݔ∈ ሾ0, ൅∞ሻ

δ. Για x = 0 από την (1) παίρνουµε:
න ݁
௙ሺ௧ሻ
݀ݐ


ൌ න ሾ݂ሺݐሻ ൅ ݁




݀ݐ ൅ ݂ሺߙሻ െ 1 ⇔݂ሺߙሻ െ 1 ൌ 0 ⇔
ࢌሺࢻሻ ൌ ૚ ሺ૜ሻ
Για την συνάρτηση f εφαρµόζεται το Θεώρηµα Μέσης Τιµής του
διαφορικού λογισµού στο διάστηµα [0, α], α > 0, γιατί είναι συνεχής σε
αυτό και παραγωγίσιµη στο αντίστοιχο ανοιχτό διάστηµα, ως
παραγωγίσιµη από υπόθεση στο ሺ0, ൅∞ሻ . Εποµένως υπάρχει ένα
τουλάχιστον, ξ∈(0, α) µε
݂ሺߙሻ െ ݂ሺ0ሻ
ߙ െ 0
ൌ ݂

ሺߦሻ
ή λόγω των (2) και (3):

1 െ 0
ߙ
ൌ ݂

ሺߦሻ ή ߙ ݂

ሺߦሻ ൌ 1.

Activity (6)

1 hundred reads|about 1 year ago
Nick Kaltouroumidis liked this|4 months ago
Ευανθια Ευη liked this|8 months ago
iliasre liked this|9 months ago
ΘΩΜΑΣ ΝΙΠΥΡΑΚΗΣ liked this|11 months ago
Spyridou Periklis liked this|about 1 year ago

You're Reading a Free Preview

Download