ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

η αγιότητα. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. αλλά δικαίωμα όλων μας. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. στην εξομολόγηση. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. Η τήρηση των εντολών του Θεού. στα πάθη.μετερίζι. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. απεκδυόμενοι των παθών. στη μετάνοια. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . στη νηστεία. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. η μη κακολογία. να ασκηθούν για χάρη του. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. Τα όπλα του αγώνα μας. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. η ταπεινοφροσύνη. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. Με μία υπενθύμιση. Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. Η μάχη έχει ξεκινήσει. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. στη Θεία Μετάληψη. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής.

να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. . Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς"." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας". στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής.. Και τους απάντησα: . Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. κανένα να μη μισήσετε. Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. κανένα να μη σκανδαλίσετε. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του.Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. αφού άκουσαν όλα αυτά.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα". κανένα να μην κλάψετε. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". "Να. Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας. Και οι γέροντες. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. ζώντας μέσα στον κόσμο. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει. Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. κανένα να μη περιφρονήσετε. σε κανένα να μην πείτε ψέματα. Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. Τότε οι γέροντες του είπαν. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου.δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. Βέβαια. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά".Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού.

Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά. αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". Και εκείνες του είπαν . ώστε. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. Ήλθε η μία εκ των γυναικών. ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του. άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . ήλθε και η άλλη γυναίκα. αλλά στάθηκε αδύνατο. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. είπε με θαυμασμό: . άρχισε να βαδίζει. Ζ.7) . μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". . δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια. τα τόσο διδακτικά. Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και.Κάποτε. Αφού έφθασε στην πόλη. μερισματούχοι. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα. αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. Και."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν. ως δε ούτως" (Αγκόρ. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. αφού κάθισε. Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα." Και εκείνες του απάντησαν. Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου."Μακάριε.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. τη συμπεριφορά.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. κακία. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ. αμαρτωλή. καν αληθές η το λεγόμενον". η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. δεν κατακρίνει ποτέ. άφες αυτοίς. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. "Πάτερ. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. άθλια. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. Ο χριστιανός. προκειμένου να επικρίνει. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. γιατί πιστεύει στον Ιησού. να σπερμολογήσει. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του. να κατηγορήσει. την εμφάνιση. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. Τι είναι η κατάκριση. Εξ άλλου.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. να ασχοληθεί με τους άλλους. Δυστυχώς. ίσως και επιπολαιότητα. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. Πρόκειται για την κακολογία. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. που βιώνει το Χριστό. . "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν." (Α'Κορινθ 6. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν".στις εξετάσεις από κρίση περνούν. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα.

Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. Δεν είναι. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. του είπε. Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. . Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος". Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. όπως και οι Φαρισαίοι.Ω. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. γιατί θα θέλαμε. πολύ άσχημα έκανε. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα.όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. αλήθεια. ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. οι δε άνθρωποι. πέθανε. η γη φρίττει. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. ενώ αυτοί. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα.Αυτός που κατέκρινες. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα.γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . σαν αναμάρτητοι. πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. σαν αναίσθητοι. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. . . Ένας ένας. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. αποχώρησαν.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". ουδείς σε κατέκρινε". είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας. Που ορίζεις να τον κατατάξω. . να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. σ΄αυτόν κατακρίνεις". ήλεγξε μόνο την υποκρισία. κρατώντας την ψυχή του.Ήμαρτον. δε νοιώθουν καμιά ντροπή. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. όλοι. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του.

πήγαινε ευθύς να τον βρεις. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. υποτίθεται. διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. . την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. για να τα πουλήσει. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. αδελφέ μου. το όποιο και τελικά αγόρασε. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. . Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". έτσι είναι". Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. βλέπετε την κρίσι του. Ποιος μπορεί να το περιγράψει. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση.

όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. Για παράδειγμα. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. Τότε ο γέροντας του λέγει: . Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. Διηγούνται πως κάποιος νέος. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. τον ελεεί. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο.Πήγαινε τώρα. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. . αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. τη φρικτή αυτή συνήθεια. Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. Και αν συμβεί να εκτραπεί. το μεγάλο σου παράπτωμα. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του.Διαπιστώνω. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. Μικρές ήσαν και οι δύο. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. παιδί μου. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις. Επομένως. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά. περπάτησε για δυο ώρες. όπως είπα.Βγες έξω. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός.

Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα.Γέροντα. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας. 4. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν .2. . αλλά για όσα είπες για εκείνον". πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του.1). Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας. όσο κι αν προσπαθήσω. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά". αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. είναι αδύνατο. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. Δε μαζεύονται. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων.Ναι. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. αλλά κριτής" (Ίακ. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. Επομένως. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. το ξέρω.11). προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. ω άνθρωπε. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση. κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. του λέγει ο νέος. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. Καθώς προαναφέραμε. παιδί μου. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. όποιοι κι αν είμαστε..

Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι."Αδελφέ. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". πρόσεχε σ΄εαυτώ". Ο αδελφός δεν αμάρτανε. πόρνε. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. όμως. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. Όταν. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. μετά την κοίμηση του αμελούς . δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. δε βρέθηκε η γυναίκα. Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. όσο περνούσε ο καιρός. Ο Άγιος Ιωάννης. Πως. Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. συγγραφέας της Κλίμακος. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. Τον βλέπει από μακριά. Έτσι. Ήταν σούρουπο. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. δεν διαπιστωνόταν. διηγείται ο Αββάς. Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. όπως ήταν φυσικό. μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . Κάτι τέτοιο όμως. η οποία είχε κακή φήμη. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. Αν. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. Κάποτε. Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη.

τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ". Ιωάννης ό Χρυσόστομος . κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν.. σώθηκε ο αδελφός. παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός..αδελφού. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι. γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα.

παρευρίσκονται. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα. γίνεται παιδί του Θεού. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. Την εξουσία του "λειτουργείν". την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων". μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. διότι ό κληρικός. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. Και το παιδί.4). Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". κατακρίνω τον Ιερωμένο. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. αλλά λειτουργός του Υψίστου. γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού.Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". Και όχι μόνο αξιωματούχοι. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. χίλιοι Αυτοκράτορες. 7. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε". Οι άγγελοι υπηρετούν. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του"." (Ρωμ. του Κυρίου Ιησού Χριστού. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. 14. όχι μόνο άνθρωποι. Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού".1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην.

αλλά μάλλον από ευθιξία.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. γελούν. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. έχανε τον εαυτό του. Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη. είχε ό αδελφός του κατάστημα. Τότε . Αυτός είναι ό ιερέας. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". Ουδείς. ούτε στον ουρανό. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. Εκεί. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. ποια ήταν ή αιτία. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού.κατά θεία νεύση . ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. όμως. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. στο Άγιο Όρος. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. καγχάζουν. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). ειρωνεύονται.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. χλευάζεται. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". Κι όμως. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. όπως λέμε). Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. Σ' αυτόν το δρόμο. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή.

Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν. δεν είπα τίποτε. μού δίνετε χρήματα. μετά από ασθένεια. . Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. οι παπάδες. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω.Γιάννης Βασιλειάδης. λέει ή μάννα μου: . μέσα μου: . τι πράγματα είναι αυτά. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. Νόμισα. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. έτρεξα στον κήπο. ακόμη χειρότερο. αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους. επιδημία και ό. Την άλλη μέρα. λοιπόν και το εκατοστάρικο. . όπως αναφέρουν περιφρονητικά. σαν άμυαλος νεαρός. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. θα μάς τα αφανίσει όλα. Εκοιμήθη. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα.Τι είναι αυτό. μίλησα με τον παπά . έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. διεφθαρμένοι. έλεγα με κάποια αμφιβολία.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. γιατί όπως βλέπω. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. Γύρω στο 1937 . θα πεινάσουμε.τι άλλο κακό η δυσκολία. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. Του δίνω το πενηντάρικο. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. Έκανε τον αγιασμό.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. πού ελαφρά τη καρδία. όσο στην πατρίδα μας. αλλά και μετά. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. φτωχοί άνθρωποι. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. σε όλο το διάστημα. φιλάργυροι. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. Ένας Επίσκοπος κάποτε. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης. Του δίνω. εφημέριος Αρχαγγέλου. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. πλεονέκτες. λέει στεναχωρημένος.Παιδί μου. Παρά ταύτα. πρωί πρωί. αρρώστια. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας .38. πώς του φάνηκαν λίγα. Όταν τελείωσε ό ιερέας. στην Αθήνα περί τα 1950. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. Εγώ. Έτσι. σε ικανή απόσταση. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. είναι κακοί.

"ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. κοντά στο όρος του Λιβάνου. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε.χωρίς να τον καίει. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. λέει. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. άγιε Δέσποτα. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. απέναντι των Γαθισών. -Υπάρχει τάχα. ότι δεν αμέλησα. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. . πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. Όχι βέβαια. εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. του ζήτησε να τον ευλογήσει. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. πού είναι και δικός μου Κύριος. Κληρικό. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. το σύνοδο μου άγγελο λέω. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. πέφτοντας στα γόνατα. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. Υπήρχε. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. . Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. Διότι. Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί.

αλλά τον Θεόν. εμπνεόμενος από θεία οπτασία. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός. δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε.δεν γνώριζα αδελφοί.Ι 1). ότι ήταν Αρχιερέας. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας. Ιαδδουά. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος.. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. για να δικασθεί. τοίχε κεκονιαμένε".τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος.Χ. Μέγα Αλέξανδρο. με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων.Γ. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. ή οργή του διαλύθηκε. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους. Στις Πράξεις των Αποστόλων. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. του λέγουν: . ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π. διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς. οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη . λέγει." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. Κ. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: .Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης. . μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων.και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. Ό Απόστολος Παύλος.

Τιμάτε. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. πώς ό. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. Δε βλέπετε. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. σαν υπηρέτες του Θεού μας. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. Προσέχετε. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. αν σταθείς απέναντι τους καλά. αν τον τιμάτε. αν τα χέρια του παραλύουν. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας.τι περισσότερο μπορείτε. Αν σεις τον προσέχετε. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. θα δώσουν λόγο για σας. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. πού δείξαμε στους ιερείς.τι κι αν είναι. . αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. Τούς χρειαζόμαστε. όταν παραστρατούμε. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. είτε το θέλει είτε όχι. ξέρω. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. θα ξεσπάσει σε βάρος σας. Να το ξέρετε. δεν το καταλαβαίνετε. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. Τί απολογία θα δώσουμε.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. Με αυτά πού λέγω. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές.τι κακό συμβεί. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. όσο πιο πολύ μπορείτε. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. θα τα καταφέρει όλα καλά. Ένα. μη φαντασθείτε. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ.

το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό. λέγει στον γέροντα. προκειμένου να το θεραπεύσουν. Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα.. . Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. .και γιατί φεύγεις. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου. . κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας.ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. εγώ φεύγω.με αφάνισε ή νηστεία σου. Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Και ο γέροντας απαντά: Έλα. του λέγει. Έτσι. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". Δε σε διώχνει κανένας από δω. Οι άγιοι όμως Πατέρες.Ξέρεις γέροντα. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. τη νηστεία. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του.

Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται.) ξηράν τροφήν. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Και για να κυριολεκτούμε. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. έστω και μόνο άρτου. . την ενάτην (περί την 3ην μ. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. Λήψις τροφής. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. άνευ ελαίου. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. όπως οι μοναχοί). της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. παραμονή των Θεοφανείων. Διατεταγμέναι νηστείαι.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. 2) την 29ην Αύγουστου. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν.

ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας. Αι περιπτώσεις αύται. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν.4) την 24ην Δεκεμβρίου. εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. ύποσημ. 93 -94). από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. Επίσης. μερική δε εις ετέρας. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. σελ. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων. έν διττοΐς πίναξιν. εμφαίνονται λεπτομερώς. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. Πέτρου . επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος.

17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου. Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .

ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου . Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως. Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου.

Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου.ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ. Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου. Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II .

Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Νηστεία II II II 9 Παρασκ. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. Σταυροπροσκ. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. Ιωάννου της Κλίμακος . Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ.

Δευτ. της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . Του Μ.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ. Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ. 7 Σαβ.

Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. πολλοί χριστιανοί. να μιλήσω και εγώ τώρα. Λέγουν. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. ό Μωυσής. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα. Νήστευσαν οι προφήτες. Άκουσε παιδί μου. ό ίδιος ό Κύριος. δυστυχώς. ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. Τί πάει να πει νηστεία. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. οι άγιοι Απόστολοι. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. Όστις θέλει. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. Αν ή αρρώστια έχει. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . Και είναι τούτο αληθές. αναλάβει το έργο αυτό. Ή απάντηση είναι όχι. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς».Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. κατά θεία παραχώρηση. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». την ημέρα του Πάσχα.

πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. 4. Συ όμως όταν νηστεύεις. γιατί ήταν αναμάρτητος. Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. την Καινή Διαθήκη.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. όμως. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. Ό Κύριός μας. Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση».10). για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. 'Οδήγησα. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. Ένα γεγονός. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. 4. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. Τί είναι αυτά που λες. Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ.16-18). Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. γιατί οι Εβραίοι. Κύριε. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». 6. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. υστέρα επείνασεν» (Ματθ. όπως εμείς.νομοθετήσεις αλλιώς. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. Αλλά. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου.

Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. του βάζει και ένα δεύτερο. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. γερά οχυρωμένη. για το μαρτύριο των αγίων. Και ή αδελφή του. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. λησμόνησα να σού πω. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. Ήλθες να με βγάλεις. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. Τί πενθούμε. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. . ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. Γιατί. Νηστεύουμε πραγματικά. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». Και το πανίσχυρο λεοντάρι. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. Όχι. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. Ναι. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. Κάποια Παρασκευή πρωί. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. Τον εαυτό μας. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. Τίποτε χωρίς νόημα. τούς έλεγε άλλη φορά. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω.

Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Ναι άγιους και μόνο. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. Οι νηστείες. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. 19. αλλ' οι κακώς έχοντες». Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. αλλά από άγιους. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. Τί λέγει. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. ό παιδαγωγός της . Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. παραλύτους και θαυματουργούσαν. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. Θυμηθείτε το Δανιήλ. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. Παράδοξο. όσο και ό κόσμος. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. 8-13). Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. ή φωτιά να φεύγει ψηλά.

Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. Βέβαια. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. επαγγελματικές. δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. λέγουν οι ιατροί. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. Πέρα από όλα τούτα. Κάποτε συναντήθηκαν. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. θα φάει ό. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά.τι νηστήσιμο βρει. φιλικές.νιότης. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. σώμα δίχως . Ή αποχή. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. Βέβαια. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. "Αν δε χορτάσει. επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. είπε ό παχύς. τότε ας μην έλθουν ποτέ. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. γράφει ένα παλαιό βιβλίο. δύο άνθρωποι. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. Και είναι αποδεδειγμένο. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. Πάντως. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. το στολίδι των γερόντων. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως.

καταλαλιάς. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. νηστεία εστίν. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. ή ποθητή Θέωση.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. . εγκράτεια γλώσσης. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. Αλλά ή νηστεία. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια.πνεύμα». Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. πού είναι ή ψυχή. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. Αν εγώ δε νηστέψω. πού είναι ή ένωση με το Θεό. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. αυτοαφορίζομαι». αλλά και από τόσα άλλα. ή σκότωσις της διανοίας. αληθής και ευπρόσδεκτος». Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. ή περί τον λαιμόν ασχολία. αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. πράγματι. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. Είναι. επιθυμιών χωρισμός. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. μετά ατονία των ώμων. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. θυμού αποχή.

. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων. Αββά Θεόδωρε. «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων. Χρέος όλων των χριστιανών .ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο.Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης. για να έχεις παρρησία στο Θεό.

αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. για να τον γνωρίσουν. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. ελεούσε !.. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές.. γυμνός. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. . Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. του χάριζαν κάτι. μελανιασμένος από το κρύο. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. που να έχει κάποια αξία. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα.

Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό. φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό. είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του.Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή. δε βρήκε καθόλου χρήματα. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. . Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! .. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό. Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. δέσποτα. Μαρκιανέ. . για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του. Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια.Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. αλλά αυτό δεν πείραζε. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή . δέσποτα.Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. Αλλά. αυτό πια καταντά σκάνδαλο. το τρεμούλιασμά του. Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του..για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός. .Που βρήκες τη στολή αυτή. . Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του. Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε.έτσι τουλάχιστον νόμιζε . Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο.

Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. .Ποιος σε γύμνωσε. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι. άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: . δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη.Κι αυτή εδώ. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους.Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός.Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. δεν Έχω δεκάρα. . δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. . Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους.Τί επιθυμείς. Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ». που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο. . Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες. χλωμός. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν..Μάλιστα. αν δεν με βοηθήσετε.Αυτό με γύμνωσε. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη. Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. Έ. .. Και να. . στην πενία. Αποφασίζει και λαμβάνομεν. . θα λιώσω στα πόδια μου."Ω. . ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του. που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο. μα πού να τα βρω τα λεφτά . ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή. τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες. με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. . στην ασθένεια. του φώναξε. συνέτρεχε τούς πάντας. μόλις βγήκα από απέναντι. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος.Σεβασμιώτατε. ψιθύρισαν τα χείλη του. κίτρινος σαν το λεμόνι. Μαρκιανέ.από τον Ευαγγελισμό. Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς. Ήταν ψηλός κι αυτός.

. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. σεβασμιώτατε. στο Μοναστηράκι στην αγορά. κάλεσε τον Κωστή. φτώχευσε και για . Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. που είχε τρεις κόρες.Χμ. Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη. Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν. αθέατος.Άκουσε. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα. . έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα.δεν πειράζει. Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. . μουρμουρίζοντας. της είπε μόλις την είδε. που σημαίνει εμπρός από σε. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του. Ή γριά έφυγε σκυφτή. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς.. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. Ό. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους.Μα . Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα.Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. Είναι δώρον από την Αίγυπτον. ορφανά. .Τί το θέλετε. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του. 6. .τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. χήρες. . για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. Να τα πας κάτω.. 2). σε λίγο έφερε το δέμα. τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα.Κυρία Αναστασία. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας. αδελφέ. 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή. . για ν' αλλάξετε. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. Επί της εποχής του πλούσιος.Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ. Εις την ευχήν του Θεού. παραμίλησε.. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον..

Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης. Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. Κι εκείνος του λέει: . Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. Μεταξύ άλλων. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. Τον ξέρω. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. του είπε. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. -Ήμουνα τότε. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. Ό Άγιος Νικόλαος. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. μικρό παιδί. πώς θα βρεθεί στη γη. μίλησε και για την ελεημοσύνη. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. στα δεξιά του Πατέρα του. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. . Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες.

Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. 4).στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». δεν είναι λοιπόν λίγοι. Καλά λέτε. δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού. ομολόγησε ό Φοντενέλ. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. . Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. Θαύμασα και πίστεψα. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα. πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. το είχα ξεχάσει. Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου.Θυμάστε. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. πού πάνω από το κεφάλι του . Κάνατε ό. 6. . Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. δεν είναι λίγοι εκείνοι. όσο μπορώ.τι έχουν ανάγκη. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας.τί θαύμα! . λαϊκοί και ιερείς. που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου.Πραγματικά. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα. απάντησε ό Φοντενέλ. το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. . Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του.Μα δεν το ξεχάσατε. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων.

Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. . «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό. του απάντησε εκείνος. Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. ονόματι Σώζων. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη.ρόδα και κρίνα . ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. Πολλά άκουσα και διάβασα. ακριβώς απέναντι του. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς. Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. που έλαμπαν σαν τον ήλιο. Τον πόνεσε ή ψυχή του. Αφού όμως ήρθες. Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: .δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. θα σε φωτίσει. που άστραφτε.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου. ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη. πάτερ. έρχεται ένας νέος και του λέει. "Όλα τα δένδρα. Τότε ό Νήφων του είπε: . πρόσεξε και ό Θεός. Πλήθος λουλούδια . . Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί.σε παρακαλώ. που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία. στάθηκαν. Έριξε το βλέμμα του πέρα. «ακολούθησέ με». Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. καθώς είπα. «Ανοίξτε τα κιβώτια». βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. τους διέταξε. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. για ν' ακούσεις κάτι. Και πράγματι. Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. ρώτησε τον όσιο: να τον .

χάνει και τον μισθό του. Σιόζων.Βλέπεις. του είπε: . για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο. εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια. χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. Σώζων. όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . πάθεις διπλή ζημιά. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί. Και κείνος είπε με δέος: . Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν. αβάφτιστη ακόμη.Σού αρέσουν. πόσα αγαθά σού ετοίμασα.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : .Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια. 'Εκεί. Ανάμεσα στα άλλα. πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς.Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το . έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. αντί για ανταμοιβή. όλα πανέμορφα. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς.Κύριε μου. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα. Μια μέρα. καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της.

άνθρωπέ μου: . ...Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος. όμως.Άφησε με.Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη. τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: .. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. Ανακουφισμένος. Φώναξε. Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα. για να κρεμαστεί. κόρη μου. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: . της άπαντα εκείνος. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: . ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή . ύστερα από λίγο καιρό. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. βαφτίζοντας μια πόρνη.σκοινί.Για τ' όνομα του Κυρίου.Δυστυχώς. αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει. Όμως. λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: . πάρε ο. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: . Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: . Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε. ή κόρη αρρώστησε. με την απρόσμενη πρόταση. Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. ή κόρη..Τί κάνεις εδώ..Πες μου όλη την αλήθεια. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα.Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή. γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. κόρη μου. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ. .τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα. μην κάνεις κακό στον εαυτό σου. λοιπόν. Στενεμένη.. Πανικοβλήθηκε ή κόρη. Κι εκείνη του απαντά : .σε παρακαλώ. παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει. Εκείνη στοργικά του λέει: .

κόρη μου. .Πες μου. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως. οι γείτονες.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη. απαντούν με μια φωνή εκείνοι.εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους.γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. τη ρωτούσανε. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς. 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς. που οφείλονταν στη θεία οικονομία.Μα ποιοι. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη. υποβαστάζοντάς την.Ή αγάπη σας. λοιπόν..Ναι. . την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι. ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν. της λέει εκείνος . με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα.Ναι απαντούν εκείνοι. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . Εκεί. να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. παίρνει άλλους δύο αγγέλους και. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε. πήγαν και τη ρωτούσανε. λευκοφορεμένη. .κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. της τάξεως των αριστοκρατών. Τούς ξέρεις. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: . Έστειλε. ήταν αυτοί. την μεταφέρουν στην εκκλησία. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. Και πράγματι. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. απορημένοι. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. Κι εκείνη.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά. που τούς έφαγε ή περιέργεια. 'Εκείνοι. .Μη στενοχωριέσαι καθόλου. Ωστόσο. απάντησαν: . τέλος πάντων.

Ό πατριάρχης. όσο από το κιβώτιο πενήτων. Εκτός μονάχα τούτο. Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα. γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα.'Εγώ. κι εγώ του έδωσα ό. Έτσι. αν σαν φυλαχτό. κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. . πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται.μία πόρνη και θεόφτωχη. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς. έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα.Για σκέψου λίγο. πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό.Όχι. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. έτοιμο να αυτοκτονήσει. 'Εκείνη απάντησε: . κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. επίμονα: . συμμαζεμένα .. όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο.Δίκαιος είσαι. Και λέγοντας αυτά τα λόγια. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. . Γιατί. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς.τι είχα και δεν είχα. θαυμάζοντας αναφώνησε: . για να προσευχηθείς. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω.άπαντά εκείνη. Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία».

γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός.ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. δεν είμαστε όμως μόνοι μας. δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. αρκεί να τον . είναι ή μετάνοια. Αββά. Μάταια. Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. . όμως. Δέχεται όλους με χαρά. για να πολεμήσουμε. Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση. Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. .Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Ό λόγος είναι απλός. Ό αγώνας είναι μεγάλος. για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. ρώτησε ό αδελφός. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου. Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο. Πάτερ.Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς.Έπεσα. . για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία.» εξήγησε ό Γέροντας. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν».'ΩΣ πότε. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. . Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό.Σήκω. ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. Τί να κάνω τώρα.Σηκώθηκα. . Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες.

Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. για να τη σώσουν. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. Έλεγαν μεταξύ τους. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. με ένα λόγο να μετανοήσουν. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου.Φύγε από δω. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή. δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της. είπε ή Ταϊσία. όταν είχε τα μέσα. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. Φέρε τον επάνω. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. . 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. . . ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε.αναζητήσουν. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους. για να υποδεχτεί τον ερημίτη. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. .'Εκείνη. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. Τέλος όμως. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. Ή κόρη. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο.

Δεν αισθανόταν. .. υπάρχει. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα. . φώναξε με αγωνία ό γέροντας. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. Τον έπνιγαν οι λυγμοί. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. έγινε τη στιγμή εκείνη. Της φώναξε να ξυπνήσει. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: . . Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. γέροντα. ολόλευκη σαν περιστέρι. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα.Γιατί κλαις. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. Αββά. κόρη μου. Ή κόρη ταράχτηκε. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. . δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου.Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει.Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα. πάτερ. παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. Το θαύμα. αλλά σταμάτησε. Την κίνησε ελαφρά. τη συμβούλεψε. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. Από το σημείο. Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου. που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. . Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας.Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά. Σταμάτησαν. Πήραν το δρόμο για την έρημο. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη. Δεν πήρε απάντηση. .Βγάλε με από δω μέσα. . Αββά.Πώς να μην κλάψω.Ναι..Ακολούθησέ με. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. Εκείνη ένιωσε ντροπή. κόρη μου. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται. Δεν μπορούσε να συνεχίσει.Σταμάτησε.

είναι χαρά. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. πολιτικός φυγάς. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. Τα χωράφια χλώμιασαν. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. . Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. ένας άγιος άνθρωπος. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. είναι καθαρμός. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. για τη θερμότητα της. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Τέλος. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. Μάταια όμως. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. με την οικογένειά του. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Πέρασαν χρόνια. Στο τέλος το λησμόνησαν. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα.

Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. καθώς προσευχόταν. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . ούτε και οι Άγιοι. Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. . Ωστόσο. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. (Ιώβ 14. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. 'Ύστερα. απελπισμένη από την πτώση της. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου.5). Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. εξήγησε ό Γέρων. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. έπεσε κάτω νεκρή. πήρε το δρόμο της επιστροφής. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. ένα νέο ξεκίνημα.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί.

Πού είναι ή μετάνοιά της. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας. αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. ούτε υποκριτική. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. ενσυνείδητη μεταστροφή. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. έστω και την τελευταία στιγμή. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. για να ισιώσει το ράμφος του. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. Ο Μέγας Αντώνιος.παραλάβουν την ψυχή της. Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. δηλαδή στην ορθή πίστη. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. Αναφέρεται ότι ό αετός. Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. δέχτηκε την μετάνοιά της. υπογράμμιζε ότι. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. . για να τονίσει την αξία της μετανοίας. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. ανέβα σε ύψος . έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. αν ό άνθρωπος θέλει. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. Όταν αμαρτήσεις. . Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού.

για να τον δοκιμάσει. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. για να τον συνοδεύσει. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. αλλά το τιμούν. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία.ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό. Ο Αγ. . Διότι είναι πόδια μετανοίας». Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. Ή βαθιά μετάνοια. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: .αλλά από τη χάρη του Θεού. που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος.Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. αλλά κάτι που βιώνεται. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. της ζωής και του θανάτου. του είπε: . «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή.κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους.

το Έκανα αυτό. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. με ανθρώπους ή με ζώα. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία.. χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση.για δύο λόγους. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση.Αν θέλεις. που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου. πράγμα που ασφαλώς Έγινε. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. . έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα.Κι εκείνος. . ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. Τρέμοντας από το φόβο. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. με τα χέρια δεμένα πίσω. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. αδελφέ μου 'Ιωάννη. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. Διότι. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. απάντησε εκείνος: Πρώτον. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: .. . Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα. για χάρη του ίδιου του αδελφού. του απάντησε χωρίς δισταγμό. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή.

γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. ΙΕ'. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους. (Ματθ.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα . "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. προς ναόν τον άγιόν Σου.όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. θείο πόθο. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια .. Τί είναι προσευχή. εσωτερική συγκέντρωση. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. και υψώσει υμάς" (Ίάκ. θυσία. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. δυναμισμό. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. 4. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. 10) 1.

Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. Τί είναι προσευχή. . άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. Είναι επικοινωνία. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. . "Όπως το σώμα μας.τι θέλει. ένας ευλαβής νέος του είπε: . μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή. Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. Και είναι ό εύκολος δρόμος. γέροντα. έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου.Δηλαδή γέροντα. είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. . πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του.Μά δεν το καταλαβαίνεις.του Χριστού μας. . σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. συνεχής δημιουργία.με λένε Ανδρέα. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου". προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα". πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. . Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. έτσι και ή ψυχή. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό. Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής. Ό αλάνθαστος είναι. πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. πέρασμα στην όντως ζωή. όπως κι εσύ τώρα. είναι ή αληθινή χαρά. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη. είναι νεκρό. . Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό.Παππού. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους.Πώς σε λένε. για να του κάνουν προσευχή. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. όμως.

παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. "χα. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. την προσευχή. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. για να σε συναντήσει. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. αλλά στα στέκια τα δικά μου. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. ό όποιος. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε. Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. Αλλά. χα. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. είναι στα θεία νοήματα. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή." και ό σατανάς. Έλα και σώσε με.Μια νύχτα. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. τότε είσαι θεολόγος". Όταν ό νους. ενώ προσευχόταν. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. λοιπόν. έμενα που καταποντίζομαι. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. Εμείς.τι εσύ επιθυμείς. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. Θεέ μου. . με όλη μας την ύπαρξη. θα πάει στον Ουρανό. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. Ό Θεός. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο. όπως έσωσες τον Πέτρο. έλα Εσύ ό ίδιος. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. δες Θεέ μου. Εσύ Είσαι ή Αγάπη. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. Κι αυτός άγρυπνά. ό καθένας μόνος του. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση.

Το είπαμε και πιο πάνω. φλυαρώντας ακατάπαυστα. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. παρά μόνο στον εαυτό μας. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. Έτσι. μέχρι που να παλαβώσετε. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες. Οι κανόνες της φυσικής..Ό χριστιανός ορθόδοξος. ευπροσήγορος. στον Ουρανό. πνευματικά χαρούμενος. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. εσωτερικής ανακαίνισης. έτοιμη να τον κυριέψει. 2. να την ανακαινίσει. να την γνωρίσει. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". συνεπώς. οι μαθηματικοί νόμοι κ. αλλά και το στόχο αυτής. της χημείας.κ. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο.. που δεν έχω όρεξη να φάω. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. Μπορούν . Ό χριστιανός. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. κοινωνικός. ευτυχής. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του.. να τον αγιάσει. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός.ο.σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια .. Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο.

τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. καθαρίζει το νου. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. Υπάρχεις. Πού είναι ό Θεός. Όμως. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. 3. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. πληροφορεί για την αλήθεια. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. όμως. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. ή άλλη Γνώση. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. Αυτό. οι ασθένειες. Όταν επέλθει ή θεραπεία. εκλεπτύνει τα αισθήματα. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. . την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. των θείων πραγμάτων. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. ή τρομοκρατία. δύσκολη όμως στην εφαρμογή. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια.να γίνουν κτήμα καθενός μας. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. ή εμπειρία του επέκεινα. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. ή πείνα. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει.

τούς ρώτησε. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. . Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο. Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με. είπε ό Αββάς Λούκιος. κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". πού δεν μπορούν να εργαστούν.Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί. Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία. Όταν με το νου μου προσεύχομαι. . Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου. . οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου. τα χέρια μου πλέκουν. . . . δεν είναι τούτο προσευχή.δεν κοιμάσθε.Τρώμε. δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς.Κοιμόμαστε λίγο. . . Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή.δεν τρώτε καθόλου. ό Θεός. . Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού.Μά τότε αδελφοί μου. αποκρίθηκαν εκείνοι.Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί.

Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. «υποχρέωση». χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. βρίσκει νόημα ζωής. για το συνάνθρωπο. για τούς λαϊκούς όμως. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. περικλείουν τα πάντα. ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. συνεχής επαφή με το Χριστό. Ξεκινά από τα χείλη. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου. ευχαριστία. Αν. από το λειτουργικό μέρος. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. μέχρι και το υμνολογικό. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. μεταφέρεται στο νου. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. χαίρεται τη συναναστροφή... 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. όμως. Δοξολογία στο Θεό. Δυστυχώς. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. για να καταλήξει στην καρδιά. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. όπως πολλοί λένε. αγαπά. για τη φύση. τυπικά. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. προσευχή για μάς. γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. Έτσι. . Άρα. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. Είναι ή διαρκής. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική.).

Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. σιωπηλά και υπομονετικά. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. . άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. Απόδειπνο. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. Μάλλον τον αυξάνουν. την ησυχία και την ταπείνωση. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. αφοσιωμένο στο Θεό. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. με στεναγμούς αλαλήτους. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. Πρωινές προσευχές. Έτσι. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. με εκδηλώσεις εξωτερικές. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. χωρίς φωνές και φασαρία. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. Να προτιμά την τάξη. 4. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία.Παράλληλα.

ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. σού δίδω σημασία". Ό όσιος Παλάμων. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. Βέβαια.. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. γιατί. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. περιουσίες. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό.. Έτσι. επαγγελματική καταξίωση. δίχως συνείδηση. χωρίς νόημα και αξία. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. δίχως περίσκεψη. λέγει στον εαυτό του. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. μπορεί και να μη . γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. όπως αυτός νομίζει. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. . Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. Αντιθέτως. ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης.

5. αμφιβολία. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. την Παναγία. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος.. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας.". περιπαίζεται από αυτούς". ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. φόβο. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. Στα παλαιότερα χρόνια. απόγνωση. Με μία μόνο λέξη. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. Εκεί θα δοθεί ή μάχη. το Θεό. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. ακηδία. τούς άγιους μας. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό. Είναι ό αόρατος πόλεμος. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. Σήμερα όμως οι . Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. Εδώ χρειάζεται προσοχή. το συνάνθρωπο. φόβο. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. Αλήθεια.. Βέβαια. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου.

όπως αυτή του Δαβίδ. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. Το αποτέλεσμα. δεκαπλή. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. να μισεί την αμαρτία. ή αδικία διευρύνεται. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. προσευχή καρδιάς. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ . Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. Αντίθετα. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε.«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. αγάπης προς το συνάνθρωπο. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. οι πόλεμοι συνεχίζονται. να φοβάται την κρίση του Θεού. τριπλή. Άλλωστε. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. ή δυστυχία κυριαρχεί. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα.

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. Κορ.26). Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. Χριστούγεννα. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. Ή μετοχή μας στη Θ. 11. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. 26. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. Κοινωνία ως έθιμο. Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. προκειμένου να λάβουν απάντηση. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. ίνα γένη. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. " Ή Θ. Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. Κοινωνία δεν είναι σούπα". «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του. Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε. του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη.Λειτουργία). ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα. το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). σύσωμος και σύναιμος Χριστού. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού.12). αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. το της Καινής Διαθήκης. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. άχρις ου αν έλθη"(Α. τη διδασκαλία τους. Κυρίλλου Ιεροσολύμων.26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. Κοινωνία με το εξής παράδοξο. Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . πηγής αθανάτου γεύσασθε". Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. ή Θεία Κοινωνία.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη.

τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. Κοινωνία. σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. φοβερή και κρυστάλλινη. Μ. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν. φιλοσόφου και μάρτυρος. Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. εάν ή μνήμη αγίου τινός". Ευχαριστία. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου". Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. αλλά την εβδομάδα. Πράγματι. Ό Μ. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. κεφ. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". Ό. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική.. μάς ελέγχουν. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. Κοινωνία. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. Ευχαριστία για την ψυχή. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β.Χ. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. Τα λόγια τους. έν τη Κυριακή.Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις. Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. δηλ τον 4ον αι. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". Τί φταίει. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη.

πού πρέπει να έχουμε. ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. για βάρος ψυχής . δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. κανένας ασκητής. για ανακαίνιση και για αγιασμό. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. έβλεπε. για βάρος υχής. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. Κύριε Χριστέ. . μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. αλλά. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". Όσο κι αν κλάψουμε. Έξ άλλου ή Θ. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. σε μια ευχή της Θ. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. πού. όσο μεγάλος κι αν ήταν. Και γι' αυτό. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. Κοινωνία. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. και όταν πια κοινωνήσωμε. Δόξα Σοι. πόσο χοροπηδούσε από χαρά. Και γι' αυτό ποτέ. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. Ό ιερός Χρυσόστομος. Ούτε το πνευματικό πένθος. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. πόσο έλαμπε. Το δανειζόμαστε. Εις κατάκριμα. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". Ό Άγιος Ιερώνυμος. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. Υιέ του Θεού. "Παντί τω λαώ". κάτι μέσα μας μάς το λέει. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας.

Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. εκαίγοντο. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. από την ακηδία. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. απορρίπτουν ό. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. που πήγε να κοινωνήσει. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. που τον συγκλόνισε ολόκληρο.τι βλέπουν. από αμάθεια πιο πολύ. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. λέγουν οι Πατέρες. Πιστεύουν ό. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια.Παρά ταύτα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. "Κάποιος Αναχωρητής. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου.τι δεν κατανοούν. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. όταν υστέρα από λίγο. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. Άγγελος Κυρίου του . Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. αμετανόητος. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. για να προσκομίσει. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. Διαμέλιζε κι αυτός. Οι Πατέρες τον άφησαν. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. τούς λάμπρυνε περισσότερο. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. συγχρόνως με τον Ιερέα. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. που μεταλαμβάνομε. όμως.

"Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. προσευχήθηκε. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. ήσαν πονηροί και άδικοι. πού ή φήμη του. όπως είναι στην πραγματικότητα. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. Πήγε. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. Σαν έφτασε στη σκήτη. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. ή οκνηρία. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. σαν θαυματουργού. Ό μάγος τότε. φθονεροί και άπληστοι. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. Προϋποθέσεις Θ. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. Εγώ την βλέπω γυναίκα. τέλος. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. από εκδίκηση. μά καταδικάζονταν. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. Κοινωνίας . ήσαν δίκαιοι. Ή αμέλεια. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα.Κοινωνία. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. ό άνθρωπος. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. Αυτοί. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. Κοινωνία. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. ή ακηδία. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος.

1. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα.χ. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. π. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. ή Υπεραγία Θεοτόκος. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. ό ιερέας τουλάχιστον. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. τα ιουδαϊκά. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. Ό Κύριος. . Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. θα έπρεπε να ασθενήσει. 9). Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο. Κοινωνία. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. δ. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. που μνημονεύει ό ιερεύς. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα.

αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. 2. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. που τυχόν υπάρχουν. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. Έν τούτοις. ενώνεται μαζί του. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. Και δύο λόγια για το Έητζ. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. γιατί φοβούνται τα μικρόβια. ζώντων και νεκρών. Όσον για τον ασθενή αυτόν. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. δεν έγινα. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. Χωρίς κανένα. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα.. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. Πώς. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. Οι αμφιβολίες. εις την ενορίαν του. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. Προς Θεού όμως. σε ένα στενό δρομάκι.. οι μοιχοί και πόρνοι. Γιατί. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. ποιητής Ουρανού και Γής. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. αλλά με την αγνότητα. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. μά κανένα δισταγμό.! Μεγάλη. Κοινωνίας. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. βλασφημία! Ένας Θεός. . Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. Θεώνεται. Εκεί. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. πράγματι. Το "Έιτζ μάς φοβίζει. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ.

Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. Προσέλθετε". Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι. Αγαθέ. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον.Θεοί το πνεύμα. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. Χρησιμοποιείτε εύκολα. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. "Άνθραξ γάρ έστι. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. ό χιτών με ελέγχει. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. Καθάρισον. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. έν τη βασιλείς σου. τον δε νουν τρέφει ξένως. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος. Βέβαια. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. Ή αγάπη προς τούς γονείς. τούς συζύγους. όπως είπαν πολλοί. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων.μνήσθητί μου Κύριε. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. σήμερον.Ιδού. Ό Θεός μου. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. Δέσποτα φιλάνθρωπε. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. κοινωνόν με παράλαβε. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ. Θεουργόν Αίμα φριξον. Κύριε. διά το ανάξιον είναι με. Του Δείπνου σου του μυστικού. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. Όχι όμως. ως φιλάνθρωπος.ού φίλημά σοι δώσω. παρουσίας Σου. Κύριε Ιησού Χριστέ. Υιέ Θεού. καθάπερ ό 'Ιούδας. τούς αναξίους φλέγων". αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση.

ε 23-24). Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. την αντιπάθεια. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. 4. ενώνονται. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. καταργούν τα σύνορα. πρόσφορο. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". Τα δώρα μας.τι θέλεις". Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. (Ματθ. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. τον εγωισμό. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους.τι θέλει. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. οίνος. σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. στ'. ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας.11 Αγάπα και κάνε ό. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. κοινωνεί εις κρίμα. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας. Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. δηλαδή το "Πιστεύω". . Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. θυμίαμα.

Ήταν πιστός ιερεύς. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. ψυχρότητα. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. λέγει ό Παύλος. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. Όχι. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. 5. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. Είναι αναγκαίο . την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. αρνείται τη συγγνώμη. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. θα τον έσωζε το μαρτύριο. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. ολιγωρία. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του.

Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. Και μετά. τύπου παράγκας. Γι' αυτό. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. "Σταυροδρόμι". Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Του λέει. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. Και αφού έκλαψε. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. έγγαμος. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. τους λέγει. Κάποιος αδελφός. Ξέρεις.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. Και να. τί λες. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. ζήτησε να εξομολογηθεί. Αισθάνθηκαν δέος. τους έλεγε. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. Ό παπάς τα έχασε. Εγώ είμαι άθεος. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". όταν έχουν παρρησία στο Θεό. έστω και την ύστατη στιγμή. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. . Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. Ντούτκο. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. καθώς στέκει απέναντί του. Ή προσευχή τους πολλές φορές. Να αυτή! Ποιά αυτή. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. Αυτή είναι ή μάνα μου. Και άθεος θα πεθάνω. Έχω. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. κοινώνησε. παπά. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό.

. κατά την περίοδο του πάθους του". Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες. Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. Και αμέσως εξαφανίστηκε.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. "Συ ποιός είσαι". Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. Είχε ήδη κοινωνήσει. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. Και εγώ του λέγω.