ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. αλλά δικαίωμα όλων μας. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. στα πάθη. να ασκηθούν για χάρη του. Η μάχη έχει ξεκινήσει. Με μία υπενθύμιση. Η τήρηση των εντολών του Θεού. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. απεκδυόμενοι των παθών. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". στην εξομολόγηση. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. στη μετάνοια. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. στη Θεία Μετάληψη. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. η μη κακολογία. η αγιότητα.μετερίζι. Τα όπλα του αγώνα μας. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. στη νηστεία. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. η ταπεινοφροσύνη. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής.

Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. αφού άκουσαν όλα αυτά. Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς. κανένα να μην κλάψετε. κανένα να μη σκανδαλίσετε." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας". κανένα να μη περιφρονήσετε. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. Βέβαια. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους. Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα".. Και οι γέροντες. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. . αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". "Να. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς". το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας. Τότε οι γέροντες του είπαν. Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη. Και τους απάντησα: . Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. ζώντας μέσα στον κόσμο. κανένα να μη μισήσετε. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει. έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό.δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . σε κανένα να μην πείτε ψέματα. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε. Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό.Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό.

"Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". Αφού έφθασε στην πόλη. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. αλλά στάθηκε αδύνατο. ως δε ούτως" (Αγκόρ. μερισματούχοι." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό. είπε με θαυμασμό: ."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια. Και. άρχισε να βαδίζει. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός. Και εκείνες του είπαν . Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και.7) . Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. . άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα. μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου. ώστε. άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . τα τόσο διδακτικά. Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: ." Και εκείνες του απάντησαν. Ζ."Μακάριε. ήλθε και η άλλη γυναίκα.Κάποτε. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. αφού κάθισε. αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες. Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη. Ήλθε η μία εκ των γυναικών.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

ίσως και επιπολαιότητα.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. προκειμένου να επικρίνει. αμαρτωλή. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. .στις εξετάσεις από κρίση περνούν. να κατηγορήσει. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. Ο χριστιανός. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. δεν κατακρίνει ποτέ. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. Τι είναι η κατάκριση. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. κακία. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. Πρόκειται για την κακολογία. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. να ασχοληθεί με τους άλλους. γιατί πιστεύει στον Ιησού. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. Εξ άλλου. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. να σπερμολογήσει. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. την εμφάνιση. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. άθλια. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. Δυστυχώς. καν αληθές η το λεγόμενον". άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. άφες αυτοίς. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. "Πάτερ. τη συμπεριφορά. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. που βιώνει το Χριστό. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της." (Α'Κορινθ 6.

Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. πολύ άσχημα έκανε. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά. ενώ αυτοί. ουδείς σε κατέκρινε". Ένας ένας. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας.όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". Δεν είναι. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος". Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. σαν αναμάρτητοι. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. δε νοιώθουν καμιά ντροπή. όλοι. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. όπως και οι Φαρισαίοι. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. η γη φρίττει. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. . Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι.Ω. εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. οι δε άνθρωποι. . ήλεγξε μόνο την υποκρισία. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες.Ήμαρτον. Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε.Αυτός που κατέκρινες. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. σαν αναίσθητοι. κρατώντας την ψυχή του. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. .γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . αλήθεια. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. . πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου. αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. σ΄αυτόν κατακρίνεις". Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. του είπε. γιατί θα θέλαμε. Που ορίζεις να τον κατατάξω. πέθανε. αποχώρησαν.

Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. έτσι είναι". πήγαινε ευθύς να τον βρεις. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. βλέπετε την κρίσι του. διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. . Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. για να τα πουλήσει. Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". . υποτίθεται. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. το όποιο και τελικά αγόρασε. αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο. Ποιος μπορεί να το περιγράψει. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. αδελφέ μου. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι.

ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. Μικρές ήσαν και οι δύο. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. . Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο.Βγες έξω. παιδί μου. Και αν συμβεί να εκτραπεί.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. το μεγάλο σου παράπτωμα.Διαπιστώνω. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους. τον ελεεί. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά.Πήγαινε τώρα. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. Επομένως. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. Τότε ο γέροντας του λέγει: . περπάτησε για δυο ώρες. Για παράδειγμα. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. Διηγούνται πως κάποιος νέος. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. όπως είπα. τη φρικτή αυτή συνήθεια. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό.

Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. 4. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. ω άνθρωπε. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά". που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. Καθώς προαναφέραμε. πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. αλλά για όσα είπες για εκείνον". Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . είναι αδύνατο. παιδί μου. Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ.. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον.11). αλλά κριτής" (Ίακ. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. όποιοι κι αν είμαστε. Επομένως. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους.Ναι. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα.Γέροντα. του λέγει ο νέος. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν.1). αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. Δε μαζεύονται. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας. το ξέρω. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα.2. . Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. όσο κι αν προσπαθήσω.

είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. δε βρέθηκε η γυναίκα. πρόσεχε σ΄εαυτώ". Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. συγγραφέας της Κλίμακος. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". δεν διαπιστωνόταν. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. Κάτι τέτοιο όμως. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. Ήταν σούρουπο. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. Τον βλέπει από μακριά. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. όμως."Αδελφέ. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". Έτσι. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. Κάποτε. Αν. Ο Άγιος Ιωάννης. μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. όσο περνούσε ο καιρός. Όταν. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. η οποία είχε κακή φήμη. όπως ήταν φυσικό. μετά την κοίμηση του αμελούς . ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. διηγείται ο Αββάς. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. Ο αδελφός δεν αμάρτανε. πόρνε. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. Πως. ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί.

παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Ιωάννης ό Χρυσόστομος . κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν. σώθηκε ο αδελφός.. γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί".. Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι. ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ".αδελφού.

Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". Την εξουσία του "λειτουργείν".Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων". Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε"." (Ρωμ. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". όχι μόνο άνθρωποι. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. Και το παιδί. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό. Οι άγγελοι υπηρετούν. γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης.1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην. διότι ό κληρικός. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. αλλά λειτουργός του Υψίστου. κατακρίνω τον Ιερωμένο. 14. Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του". ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". παρευρίσκονται. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού.4). παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. χίλιοι Αυτοκράτορες. 7. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του. γίνεται παιδί του Θεού. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. Κι όμως. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. είχε ό αδελφός του κατάστημα. όπως λέμε). ειρωνεύονται. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. ποια ήταν ή αιτία. Ουδείς. ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. Αυτός είναι ό ιερέας. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). έχανε τον εαυτό του. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ.κατά θεία νεύση . γελούν. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. ούτε στον ουρανό. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. χλευάζεται. Τότε . Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. καγχάζουν. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. Σ' αυτόν το δρόμο. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. στο Άγιο Όρος. όμως. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. Εκεί. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. αλλά μάλλον από ευθιξία.

που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. γιατί όπως βλέπω. πλεονέκτες. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους.τι άλλο κακό η δυσκολία. Έτσι. . ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. φτωχοί άνθρωποι. Του δίνω το πενηντάρικο. Του δίνω. . λοιπόν και το εκατοστάρικο. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. θα πεινάσουμε. σε όλο το διάστημα. Ένας Επίσκοπος κάποτε. μέσα μου: . έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός. διεφθαρμένοι. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. εφημέριος Αρχαγγέλου. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. Νόμισα. λέει ή μάννα μου: . πρωί πρωί.38. όσο στην πατρίδα μας. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. στην Αθήνα περί τα 1950. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. είναι κακοί. αλλά και μετά. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. ακόμη χειρότερο. Παρά ταύτα. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. Εκοιμήθη. Εγώ. πού ελαφρά τη καρδία. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. έλεγα με κάποια αμφιβολία. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. Γύρω στο 1937 . λέει στεναχωρημένος. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. θα μάς τα αφανίσει όλα. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. πώς του φάνηκαν λίγα. μετά από ασθένεια. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. δεν είπα τίποτε. μού δίνετε χρήματα. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. σε ικανή απόσταση. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. μίλησα με τον παπά . Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. έτρεξα στον κήπο.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή. σαν άμυαλος νεαρός. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν. Έκανε τον αγιασμό.Τι είναι αυτό. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. οι παπάδες. επιδημία και ό. φιλάργυροι. αρρώστια. Όταν τελείωσε ό ιερέας. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας . Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός.Παιδί μου. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. Την άλλη μέρα. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . τι πράγματα είναι αυτά. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής.Γιάννης Βασιλειάδης. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι.

-Υπάρχει τάχα. περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. . εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. απέναντι των Γαθισών. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. πού είναι και δικός μου Κύριος. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. Όχι βέβαια. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. λέει. Κληρικό. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. ότι δεν αμέλησα.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε. "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. κοντά στο όρος του Λιβάνου. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του.χωρίς να τον καίει. . Διότι. Υπήρχε. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. άγιε Δέσποτα. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. το σύνοδο μου άγγελο λέω. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. του ζήτησε να τον ευλογήσει. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. πέφτοντας στα γόνατα. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί.

δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. ότι ήταν Αρχιερέας. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος.Χ. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη . διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. για να δικασθεί. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια.τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: . με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους.Γ. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. Μέγα Αλέξανδρο. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και. έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων. Ιαδδουά. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει.δεν γνώριζα αδελφοί. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα. αλλά τον Θεόν. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. λέγει." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. Κ. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. . όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης. ή οργή του διαλύθηκε. πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. του λέγουν: . ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό.και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού.Ι 1). διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς.. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. Στις Πράξεις των Αποστόλων. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π. Ό Απόστολος Παύλος. εμπνεόμενος από θεία οπτασία. ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. τοίχε κεκονιαμένε". Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων.

αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. θα τα καταφέρει όλα καλά. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". Ένα. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. σαν υπηρέτες του Θεού μας. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. Τούς χρειαζόμαστε. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. δεν το καταλαβαίνετε. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. πώς ό. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. πού δείξαμε στους ιερείς.τι κι αν είναι. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. Με αυτά πού λέγω. αν τα χέρια του παραλύουν. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. θα δώσουν λόγο για σας. Τιμάτε. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. Αν σεις τον προσέχετε. αν σταθείς απέναντι τους καλά. όσο πιο πολύ μπορείτε. . μη φαντασθείτε. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό.τι περισσότερο μπορείτε. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. Προσέχετε. είτε το θέλει είτε όχι. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. θα ξεσπάσει σε βάρος σας. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. ξέρω. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. όταν παραστρατούμε. Δε βλέπετε. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. αν τον τιμάτε. Να το ξέρετε. Τί απολογία θα δώσουμε. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας.τι κακό συμβεί.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη.

Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο. . κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας. Οι άγιοι όμως Πατέρες. Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή. λέγει στον γέροντα. .. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου. προκειμένου να το θεραπεύσουν. τη νηστεία. Και ο γέροντας απαντά: Έλα. του λέγει. Έτσι. Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια.με αφάνισε ή νηστεία σου. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο.ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα.Ξέρεις γέροντα. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου".και γιατί φεύγεις. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. . εγώ φεύγω. Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. Δε σε διώχνει κανένας από δω. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό.

εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. έστω και μόνο άρτου. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. την ενάτην (περί την 3ην μ. 2) την 29ην Αύγουστου. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν. Διατεταγμέναι νηστείαι. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. Και για να κυριολεκτούμε. . όπως οι μοναχοί). περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. άνευ ελαίου. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. Λήψις τροφής. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας.) ξηράν τροφήν.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. παραμονή των Θεοφανείων. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ.

4) την 24ην Δεκεμβρίου. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. έν διττοΐς πίναξιν. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. εμφαίνονται λεπτομερώς. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. ύποσημ. μερική δε εις ετέρας. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. Αι περιπτώσεις αύται. εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. Επίσης. σελ. Πέτρου . ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. 93 -94).

17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας . Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου.

ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα. Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου. Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου .

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ. Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II . Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου. Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου.

Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Νηστεία II II II 9 Παρασκ. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. Σταυροπροσκ. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. Ιωάννου της Κλίμακος . Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ. Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες.

Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών.Δευτ. της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2. Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. 7 Σαβ. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . Του Μ. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ.

Τί πάει να πει νηστεία. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». Άκουσε παιδί μου. κατά θεία παραχώρηση. δυστυχώς. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. οι άγιοι Απόστολοι. πολλοί χριστιανοί. ό ίδιος ό Κύριος. αναλάβει το έργο αυτό. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Αν ή αρρώστια έχει. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. Και είναι τούτο αληθές. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. Λέγουν. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. Ή απάντηση είναι όχι. Νήστευσαν οι προφήτες. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. την ημέρα του Πάσχα. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. Όστις θέλει. ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα.Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. ό Μωυσής. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. να μιλήσω και εγώ τώρα. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία.

'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου.16-18). γιατί ήταν αναμάρτητος. όμως. πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. 4. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. γιατί οι Εβραίοι. Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. 4. την Καινή Διαθήκη. Κύριε. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. Τί είναι αυτά που λες. όπως εμείς. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. υστέρα επείνασεν» (Ματθ. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. Ό Κύριός μας. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . Συ όμως όταν νηστεύεις. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία.10). πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. 'Οδήγησα. 6. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». Αλλά.νομοθετήσεις αλλιώς. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. Ένα γεγονός. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις.

Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. Τί πενθούμε. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. λησμόνησα να σού πω. Κάποια Παρασκευή πρωί. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. για το μαρτύριο των αγίων. Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας. Και το πανίσχυρο λεοντάρι. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. γερά οχυρωμένη. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. του βάζει και ένα δεύτερο. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. Όχι. Νηστεύουμε πραγματικά. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. Ήλθες να με βγάλεις. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. Γιατί. Και ή αδελφή του. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. Ναι. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. . τούς έλεγε άλλη φορά. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. Τίποτε χωρίς νόημα. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. Τον εαυτό μας. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία.

τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. Οι νηστείες. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. Ναι άγιους και μόνο. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». παραλύτους και θαυματουργούσαν. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. αλλ' οι κακώς έχοντες». Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. ό παιδαγωγός της . Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. Τί λέγει. 19. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. όσο και ό κόσμος. Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. 8-13). Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. ή φωτιά να φεύγει ψηλά. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. Θυμηθείτε το Δανιήλ. αλλά από άγιους. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". Μακάρι να αγωνιζόμαστε. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. Παράδοξο. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω.

επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. είπε ό παχύς. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό.νιότης. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. Πάντως. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. Ή αποχή. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. "Αν δε χορτάσει. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». γράφει ένα παλαιό βιβλίο. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. φιλικές. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. Πέρα από όλα τούτα. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. το στολίδι των γερόντων. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους. Και είναι αποδεδειγμένο. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. Κάποτε συναντήθηκαν. επαγγελματικές. δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. Βέβαια. Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. τότε ας μην έλθουν ποτέ. σώμα δίχως . Βέβαια. δύο άνθρωποι. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. θα φάει ό. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. λέγουν οι ιατροί. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα.τι νηστήσιμο βρει. παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής.

ή περί τον λαιμόν ασχολία. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. θυμού αποχή. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. καταλαλιάς. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. αλλά και από τόσα άλλα. . Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. επιθυμιών χωρισμός. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. πράγματι. Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. μετά ατονία των ώμων. φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». ή ποθητή Θέωση." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. πού είναι ή ψυχή. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. ή σκότωσις της διανοίας. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση.πνεύμα». Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. Αν εγώ δε νηστέψω. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. εγκράτεια γλώσσης. νηστεία εστίν. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. Είναι. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα. αληθής και ευπρόσδεκτος». αυτοαφορίζομαι». πού είναι ή ένωση με το Θεό. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. Αλλά ή νηστεία. Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών.

για να έχεις παρρησία στο Θεό.ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων. «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες. που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή.Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. Αββά Θεόδωρε. . Χρέος όλων των χριστιανών . Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων.

Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. για να τον γνωρίσουν. μελανιασμένος από το κρύο. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. του χάριζαν κάτι. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. που να έχει κάποια αξία.. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. γυμνός. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας.. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. ελεούσε !. . ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής.αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί.

Αλλά. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. αλλά αυτό δεν πείραζε. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. αυτό πια καταντά σκάνδαλο. . Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό.Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Μαρκιανέ. .Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. το τρεμούλιασμά του.. Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή. . είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό. Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του.έτσι τουλάχιστον νόμιζε . Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους.Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! . δέσποτα. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. .Που βρήκες τη στολή αυτή. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό.. δε βρήκε καθόλου χρήματα. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία. Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή . δέσποτα. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις.

άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: . . . που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα.Σεβασμιώτατε. δεν Έχω δεκάρα.Μάλιστα. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη. χλωμός. κίτρινος σαν το λεμόνι. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο..από τον Ευαγγελισμό. .Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. στην ασθένεια. ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. Αποφασίζει και λαμβάνομεν. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος. Έ.Ποιος σε γύμνωσε. ψιθύρισαν τα χείλη του. Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ». με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. του φώναξε. που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο. μόλις βγήκα από απέναντι. .Κι αυτή εδώ. . Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς. .Αυτό με γύμνωσε. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός. Ήταν ψηλός κι αυτός.Τί επιθυμείς. Μαρκιανέ.Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. συνέτρεχε τούς πάντας. Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός. μα πού να τα βρω τα λεφτά ."Ω. τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες. θα λιώσω στα πόδια μου. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. αν δεν με βοηθήσετε. Και να. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους. . ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του.. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. στην πενία. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες. Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους. . . αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος.

.Χμ. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα.. Να τα πας κάτω. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του. . . της είπε μόλις την είδε.Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. . Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. Ή γριά έφυγε σκυφτή. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας. Εις την ευχήν του Θεού. αδελφέ. . που σημαίνει εμπρός από σε. παραμίλησε. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα.δεν πειράζει..Κυρία Αναστασία. φτώχευσε και για . Επί της εποχής του πλούσιος. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης. 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή. τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα. Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό.Τί το θέλετε. είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη.Μα . για ν' αλλάξετε. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. . Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. που είχε τρεις κόρες. χήρες. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. στο Μοναστηράκι στην αγορά. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. σε λίγο έφερε το δέμα. 2). φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον. Είναι δώρον από την Αίγυπτον. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του. σεβασμιώτατε. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. 6.Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. αθέατος. κάλεσε τον Κωστή. Ό. . Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς. για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). . Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. ορφανά. έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα.. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους.Άκουσε. μουρμουρίζοντας.

Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. στα δεξιά του Πατέρα του. Ό Άγιος Νικόλαος. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. του είπε. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. Μεταξύ άλλων. ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. Κι εκείνος του λέει: . τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. μίλησε και για την ελεημοσύνη. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. -Ήμουνα τότε. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. πώς θα βρεθεί στη γη. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. Τον ξέρω. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. μικρό παιδί. .

Μα δεν το ξεχάσατε.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. Καλά λέτε. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. όσο μπορώ. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων.τι έχουν ανάγκη. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου. το είχα ξεχάσει. . Κάνατε ό. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. λαϊκοί και ιερείς. πού πάνω από το κεφάλι του . που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους. ομολόγησε ό Φοντενέλ. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. απάντησε ό Φοντενέλ. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. Θαύμασα και πίστεψα. 4). Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού. Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα. . παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. . πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο.τί θαύμα! .Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. δεν είναι λίγοι εκείνοι.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.Πραγματικά. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. 6. Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα.Θυμάστε. δεν είναι λοιπόν λίγοι.

Αφού όμως ήρθες. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. «Ανοίξτε τα κιβώτια». Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. πάτερ. ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. ονόματι Σώζων. Και πράγματι. σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. "Όλα τα δένδρα. ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. Πλήθος λουλούδια . Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. του απάντησε εκείνος. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων. αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. που έλαμπαν σαν τον ήλιο. έρχεται ένας νέος και του λέει. πρόσεξε και ό Θεός. . Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού».Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου. Πολλά άκουσα και διάβασα. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. ρώτησε τον όσιο: να τον .δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. . Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. τους διέταξε. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. Έριξε το βλέμμα του πέρα. ακριβώς απέναντι του. που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία. που άστραφτε. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς.ρόδα και κρίνα . Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. για ν' ακούσεις κάτι. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη. καθώς είπα. στάθηκαν.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. Τον πόνεσε ή ψυχή του. βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. Τότε ό Νήφων του είπε: . «ακολούθησέ με». Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. θα σε φωτίσει.σε παρακαλώ.

Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί. Σώζων. όλα πανέμορφα. βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το . ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. χάνει και τον μισθό του. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». αντί για ανταμοιβή.Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. αβάφτιστη ακόμη.Κύριε μου.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς.Βλέπεις. πόσα αγαθά σού ετοίμασα. Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως. Σιόζων. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : . Ανάμεσα στα άλλα. πάθεις διπλή ζημιά. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής. έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». 'Εκεί. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο. πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς.Σού αρέσουν. του είπε: . επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες.Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. Μια μέρα. όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά. Και κείνος είπε με δέος: . Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια.

για να κρεμαστεί. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως. Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα.Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη. λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: . όμως. άνθρωπέ μου: . κόρη μου.. Πανικοβλήθηκε ή κόρη. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει. ..Άφησε με. ή κόρη. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: . Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: . Στενεμένη. λοιπόν. μην κάνεις κακό στον εαυτό σου. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: .Πες μου όλη την αλήθεια. Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη.σε παρακαλώ. . πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα.σκοινί. ύστερα από λίγο καιρό.Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή.Τί κάνεις εδώ. Ανακουφισμένος. τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: . αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει. της άπαντα εκείνος.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν.Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος. κόρη μου. Φώναξε.Για τ' όνομα του Κυρίου.. βαφτίζοντας μια πόρνη. παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου.Δυστυχώς. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. Όμως. Κι εκείνη του απαντά : . ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο... πάρε ο.. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: . γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. ή κόρη αρρώστησε.τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα. με την απρόσμενη πρόταση. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή . Εκείνη στοργικά του λέει: .

Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. την μεταφέρουν στην εκκλησία.Ναι. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη.Μη στενοχωριέσαι καθόλου. να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: .γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: . Κι εκείνη. απαντούν με μια φωνή εκείνοι. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. 'Εκείνοι. με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. .Μα ποιοι. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα. 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς. λοιπόν. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου. οι γείτονες. Ωστόσο.εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. Έστειλε. της τάξεως των αριστοκρατών. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. κόρη μου. λευκοφορεμένη. πήγαν και τη ρωτούσανε. υποβαστάζοντάς την. . της λέει εκείνος . Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους. που οφείλονταν στη θεία οικονομία. Και πράγματι. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε. ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. παίρνει άλλους δύο αγγέλους και. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς.κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση. Εκεί. απάντησαν: . απορημένοι.. που τούς έφαγε ή περιέργεια. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . τέλος πάντων. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι. Τούς ξέρεις. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως.Πες μου. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. .Ή αγάπη σας.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. τη ρωτούσανε.Ναι απαντούν εκείνοι. Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. . με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη. ήταν αυτοί.

Εκτός μονάχα τούτο..άπαντά εκείνη. Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα. έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. όσο από το κιβώτιο πενήτων. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω. θαυμάζοντας αναφώνησε: . όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο.μία πόρνη και θεόφτωχη. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα. κι εγώ του έδωσα ό. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς. αν σαν φυλαχτό. 'Εκείνη απάντησε: . . Και λέγοντας αυτά τα λόγια. για να προσευχηθείς. κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. . πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο.Για σκέψου λίγο.'Εγώ. συμμαζεμένα .Όχι. Έτσι. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. Γιατί.τι είχα και δεν είχα.Δίκαιος είσαι. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία». πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται. Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου. επίμονα: . έτοιμο να αυτοκτονήσει. γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. Ό πατριάρχης. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο.

Μάταια. δεν είμαστε όμως μόνοι μας. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο. Τί να κάνω τώρα. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση.Σήκω. Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση. . Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. Ό λόγος είναι απλός. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. Πάτερ.» εξήγησε ό Γέροντας. για να πολεμήσουμε. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου.'ΩΣ πότε. . Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. ρώτησε ό αδελφός. οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. Ό αγώνας είναι μεγάλος. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός. Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. είναι ή μετάνοια. όμως. για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. Δέχεται όλους με χαρά. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. .ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. Αββά. .Σηκώθηκα. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν».Έπεσα. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. . Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. αρκεί να τον .Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς.

Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. Τέλος όμως. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της. όταν είχε τα μέσα. μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. για να υποδεχτεί τον ερημίτη.Φύγε από δω.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. με ένα λόγο να μετανοήσουν. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. Ή κόρη. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. . αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. Έλεγαν μεταξύ τους. 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: .Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. είπε ή Ταϊσία.αναζητήσουν. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. . της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. . Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. . από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. Φέρε τον επάνω. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. για να τη σώσουν. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται.'Εκείνη.

Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. Πήραν το δρόμο για την έρημο. . Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: . Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό.Ναι. . . πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου.. Από το σημείο. Αββά.Γιατί κλαις. Δεν πήρε απάντηση. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. Το θαύμα. τη συμβούλεψε. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. . Δεν αισθανόταν. Αββά.Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται.Σταμάτησε. . που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. κόρη μου. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα.Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει.Βγάλε με από δω μέσα. Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια.Ακολούθησέ με. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει. Σταμάτησαν. που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. . Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της. Της φώναξε να ξυπνήσει. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. ολόλευκη σαν περιστέρι. κόρη μου. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. Ή κόρη ταράχτηκε. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. αλλά σταμάτησε. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. γέροντα. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. Τον έπνιγαν οι λυγμοί.. υπάρχει. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . .Πώς να μην κλάψω. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. Εκείνη ένιωσε ντροπή. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. Δεν μπορούσε να συνεχίσει. Την κίνησε ελαφρά. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. έγινε τη στιγμή εκείνη. πάτερ.

Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. Τα χωράφια χλώμιασαν. .Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. Στο τέλος το λησμόνησαν. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. είναι καθαρμός. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. Μάταια όμως. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. Πέρασαν χρόνια. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. Τέλος. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. ένας άγιος άνθρωπος. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. είναι χαρά. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. για τη θερμότητα της. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. με την οικογένειά του. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. πολιτικός φυγάς.

Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. πήρε το δρόμο της επιστροφής. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. εξήγησε ό Γέρων. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. καθώς προσευχόταν. βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. (Ιώβ 14. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. ένα νέο ξεκίνημα. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού».5). Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. έπεσε κάτω νεκρή. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. 'Ύστερα. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. Ωστόσο. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. . δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. ούτε και οι Άγιοι. απελπισμένη από την πτώση της. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου».

Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. δηλαδή στην ορθή πίστη. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. αν ό άνθρωπος θέλει. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου.παραλάβουν την ψυχή της. έστω και την τελευταία στιγμή. αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει.Πού είναι ή μετάνοιά της. δέχτηκε την μετάνοιά της. . για να τονίσει την αξία της μετανοίας. ούτε υποκριτική. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. Όταν αμαρτήσεις. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . για να ισιώσει το ράμφος του. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. ενσυνείδητη μεταστροφή. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. Ο Μέγας Αντώνιος. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. ανέβα σε ύψος . Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. . Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας. Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. υπογράμμιζε ότι. Αναφέρεται ότι ό αετός. που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου.

Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. για να τον συνοδεύσει. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. Ο Αγ. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. αλλά το τιμούν. παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. της ζωής και του θανάτου. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. . αλλά κάτι που βιώνεται. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. του είπε: . για να τον δοκιμάσει. «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. Ή βαθιά μετάνοια. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε.αλλά από τη χάρη του Θεού.ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού.κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. Διότι είναι πόδια μετανοίας». Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: .Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα.

ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. για χάρη του ίδιου του αδελφού. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. Τρέμοντας από το φόβο. . φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. με τα χέρια δεμένα πίσω. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. του απάντησε χωρίς δισταγμό. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. το Έκανα αυτό. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή.. αδελφέ μου 'Ιωάννη.Κι εκείνος. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. απάντησε εκείνος: Πρώτον. . χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. . Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή.. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις.Αν θέλεις. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία. Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. Διότι. με ανθρώπους ή με ζώα. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες.για δύο λόγους. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. πράγμα που ασφαλώς Έγινε.

γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. και υψώσει υμάς" (Ίάκ.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα . θυσία. 4. θείο πόθο. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. εσωτερική συγκέντρωση. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. 10) 1. (Ματθ.όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. Τί είναι προσευχή.. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. δυναμισμό. προς ναόν τον άγιόν Σου. "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. ΙΕ'. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών.

που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό.Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. όμως. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής. . . Και είναι ό εύκολος δρόμος. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη. . για να του κάνουν προσευχή. ένας ευλαβής νέος του είπε: . σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή. . . Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους. έτσι και ή ψυχή. πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου".Παππού. πέρασμα στην όντως ζωή. . Ό αλάνθαστος είναι. "Όπως το σώμα μας. πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. είναι νεκρό. είναι ή αληθινή χαρά. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί. προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα". πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. Τί είναι προσευχή.τι θέλει. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. Είναι επικοινωνία. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος. συνεχής δημιουργία. γέροντα. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη.Μά δεν το καταλαβαίνεις. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό.Δηλαδή γέροντα. όπως κι εσύ τώρα. έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου.Πώς σε λένε. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ.με λένε Ανδρέα. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας.του Χριστού μας. Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου.

θα πάει στον Ουρανό. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. αλλά στα στέκια τα δικά μου. έλα Εσύ ό ίδιος. Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. ό καθένας μόνος του. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. είναι στα θεία νοήματα. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. . Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. ό όποιος. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. όπως έσωσες τον Πέτρο. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. Όταν ό νους. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο. Αλλά. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. "χα. την προσευχή. Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. Ό Θεός. Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. δες Θεέ μου. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία." και ό σατανάς. λοιπόν. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. Εμείς. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". Εσύ Είσαι ή Αγάπη.τι εσύ επιθυμείς. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. έμενα που καταποντίζομαι. με όλη μας την ύπαρξη. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. ενώ προσευχόταν. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. για να σε συναντήσει. Κι αυτός άγρυπνά. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε. χα. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. Έλα και σώσε με. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. Θεέ μου. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του.Μια νύχτα. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. τότε είσαι θεολόγος".

Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη.. Ό χριστιανός. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. έτοιμη να τον κυριέψει. Οι κανόνες της φυσικής. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. Έτσι. Μπορούν . παρά μόνο στον εαυτό μας. ευτυχής.. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. φλυαρώντας ακατάπαυστα. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει. στον Ουρανό. ευπροσήγορος. κοινωνικός. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα.κ. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. 2. μέχρι που να παλαβώσετε. αλλά και το στόχο αυτής.. εσωτερικής ανακαίνισης.Ό χριστιανός ορθόδοξος. να την ανακαινίσει. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια.. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. της χημείας. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. συνεπώς. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. οι μαθηματικοί νόμοι κ. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός.ο. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". να τον αγιάσει. που δεν έχω όρεξη να φάω. α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. Το είπαμε και πιο πάνω. πνευματικά χαρούμενος. να την γνωρίσει. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά.σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος.

Αυτό. 3. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. οι ασθένειες. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. δύσκολη όμως στην εφαρμογή. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. ή πείνα. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. ή τρομοκρατία. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. Όμως. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. . ή εμπειρία του επέκεινα. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. Αύτη χαρίζει την μετάνοια.να γίνουν κτήμα καθενός μας. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. Υπάρχεις. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. ή άλλη Γνώση. εκλεπτύνει τα αισθήματα. Όταν επέλθει ή θεραπεία. όμως. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. των θείων πραγμάτων. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. Πού είναι ό Θεός. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. καθαρίζει το νου. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. πληροφορεί για την αλήθεια. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε.

Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία. . . δεν είναι τούτο προσευχή. . Όταν με το νου μου προσεύχομαι. ό Θεός. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. . Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί.Τρώμε.Κοιμόμαστε λίγο. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου. τα χέρια μου πλέκουν.δεν κοιμάσθε. οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου. . . τούς ρώτησε. αποκρίθηκαν εκείνοι. . Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". πού δεν μπορούν να εργαστούν.Μά τότε αδελφοί μου. Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο.Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί.δεν τρώτε καθόλου. . Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με. είπε ό Αββάς Λούκιος.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε.Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. . δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε.

Αν. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. από το λειτουργικό μέρος. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. . γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. Δοξολογία στο Θεό. συνεχής επαφή με το Χριστό. μέχρι και το υμνολογικό. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. προσευχή για μάς. τυπικά. Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς.). περικλείουν τα πάντα. βρίσκει νόημα ζωής. για τη φύση. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. όμως. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. Είναι ή διαρκής. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. Ξεκινά από τα χείλη.. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. Έτσι. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. για τούς λαϊκούς όμως. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. ευχαριστία. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική. για να καταλήξει στην καρδιά. Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς.. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. όπως πολλοί λένε. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό. χαίρεται τη συναναστροφή. αγαπά. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. μεταφέρεται στο νου. Δυστυχώς. Άρα. για το συνάνθρωπο. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. «υποχρέωση». Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία.

είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. 4. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. αφοσιωμένο στο Θεό. Απόδειπνο. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. χωρίς φωνές και φασαρία. την ησυχία και την ταπείνωση. Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή.Παράλληλα. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. Μάλλον τον αυξάνουν. σιωπηλά και υπομονετικά. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. με εκδηλώσεις εξωτερικές. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. Έτσι. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. . Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. με στεναγμούς αλαλήτους. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. Πρωινές προσευχές. Να προτιμά την τάξη. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων.

όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. όπως αυτός νομίζει. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. χωρίς νόημα και αξία. Ό όσιος Παλάμων. ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά".. δίχως περίσκεψη. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. Έτσι. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. γιατί. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. Αντιθέτως. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. επαγγελματική καταξίωση. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. σού δίδω σημασία". . ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. δίχως συνείδηση. περιουσίες. λέγει στον εαυτό του. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. μπορεί και να μη .. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. Βέβαια. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο.

ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. Βέβαια. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. φόβο. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό.". φόβο. ακηδία. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. τούς άγιους μας. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. Σήμερα όμως οι . ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. Εκεί θα δοθεί ή μάχη.. όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. 5. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. Εδώ χρειάζεται προσοχή. το συνάνθρωπο. Αλήθεια. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. Είναι ό αόρατος πόλεμος. το Θεό.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. την Παναγία. περιπαίζεται από αυτούς". όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. Στα παλαιότερα χρόνια. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο.. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. αμφιβολία. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. Με μία μόνο λέξη. απόγνωση.

Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. ή δυστυχία κυριαρχεί. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. δεκαπλή. προσευχή καρδιάς. όπως αυτή του Δαβίδ. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. Το αποτέλεσμα. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. Άλλωστε. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. ή αδικία διευρύνεται. Αντίθετα. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. να μισεί την αμαρτία. αγάπης προς το συνάνθρωπο. ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. οι πόλεμοι συνεχίζονται. τριπλή.«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. να φοβάται την κρίση του Θεού. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ .

Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. Κυρίλλου Ιεροσολύμων. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. Ή μετοχή μας στη Θ. Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ.12). τη διδασκαλία τους. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. το της Καινής Διαθήκης. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. Κορ. σύσωμος και σύναιμος Χριστού.26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα.26). ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. Κοινωνία με το εξής παράδοξο. Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. ίνα γένη. ή Θεία Κοινωνία. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. " Ή Θ. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη. άχρις ου αν έλθη"(Α. Κοινωνία ως έθιμο. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. πηγής αθανάτου γεύσασθε". 26. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. προκειμένου να λάβουν απάντηση. 11.Λειτουργία). το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. Χριστούγεννα. Κοινωνία δεν είναι σούπα".

έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη.Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. εάν ή μνήμη αγίου τινός". Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. μάς ελέγχουν. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. κεφ. δηλ τον 4ον αι. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. Μ. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ.Χ.. Τα λόγια τους. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". Ό Μ. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. Ευχαριστία. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. φιλοσόφου και μάρτυρος. Τί φταίει. Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. έν τη Κυριακή. αλλά την εβδομάδα.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. Κοινωνία. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. Πράγματι. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. φοβερή και κρυστάλλινη. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής.τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. Ευχαριστία για την ψυχή. Ό. Κοινωνία. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου".

Εις κατάκριμα. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. και όταν πια κοινωνήσωμε. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. Κύριε Χριστέ. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. όσο μεγάλος κι αν ήταν. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. σε μια ευχή της Θ. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. για ανακαίνιση και για αγιασμό. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. κανένας ασκητής. . από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". έβλεπε. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. για βάρος ψυχής . ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". Όσο κι αν κλάψουμε. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. Δόξα Σοι. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. Ούτε το πνευματικό πένθος. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. Ό ιερός Χρυσόστομος.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. Ό Άγιος Ιερώνυμος. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. πόσο χοροπηδούσε από χαρά. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. αλλά. Υιέ του Θεού. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. κάτι μέσα μας μάς το λέει. Κοινωνία. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. πού πρέπει να έχουμε. Έξ άλλου ή Θ. Και γι' αυτό ποτέ. πόσο έλαμπε. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. για βάρος υχής. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. πού.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. Και γι' αυτό. Το δανειζόμαστε. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. "Παντί τω λαώ". Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού.

Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. συγχρόνως με τον Ιερέα. όταν υστέρα από λίγο. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. Οι Πατέρες τον άφησαν. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. για να προσκομίσει. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. όμως. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. αμετανόητος. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. απορρίπτουν ό. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο.τι βλέπουν. που πήγε να κοινωνήσει. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. "Κάποιος Αναχωρητής. λέγουν οι Πατέρες. εκαίγοντο. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. Άγγελος Κυρίου του . που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια.Παρά ταύτα. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο.τι δεν κατανοούν. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. τούς λάμπρυνε περισσότερο. από την ακηδία. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. που μεταλαμβάνομε. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. Διαμέλιζε κι αυτός. Πιστεύουν ό. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. από αμάθεια πιο πολύ. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός.

Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. Απαρηγόρητος για τη συμφορά.Κοινωνία. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. ό άνθρωπος. Ό μάγος τότε. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. ήσαν δίκαιοι. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. Ή αμέλεια. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. φθονεροί και άπληστοι. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. πού ή φήμη του. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. Πήγε. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. προσευχήθηκε. ή ακηδία. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. ή οκνηρία. Εγώ την βλέπω γυναίκα. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. τέλος. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. όπως είναι στην πραγματικότητα. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. Κοινωνίας . Κοινωνία. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Προϋποθέσεις Θ. ήσαν πονηροί και άδικοι. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. Σαν έφτασε στη σκήτη. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. σαν θαυματουργού. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. μά καταδικάζονταν. Αυτοί. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. από εκδίκηση. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε.

που μνημονεύει ό ιερεύς. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. Ό Κύριος. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. 9). Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. π. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. ή Υπεραγία Θεοτόκος. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. . Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα.χ. ό ιερέας τουλάχιστον. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. θα έπρεπε να ασθενήσει. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. τα ιουδαϊκά. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. δ. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ.1. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. Κοινωνία. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο.

Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. Γιατί. Πώς. Όσον για τον ασθενή αυτόν. Θεώνεται. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. σε ένα στενό δρομάκι. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. Οι αμφιβολίες. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. ζώντων και νεκρών. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. Το "Έιτζ μάς φοβίζει. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. ενώνεται μαζί του. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. δεν έγινα. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή..Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. ποιητής Ουρανού και Γής. γιατί φοβούνται τα μικρόβια.! Μεγάλη. εις την ενορίαν του. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. . Και δύο λόγια για το Έητζ. Κοινωνίας. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. μά κανένα δισταγμό. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. 2. Χωρίς κανένα. που τυχόν υπάρχουν. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα.. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. Προς Θεού όμως. οι μοιχοί και πόρνοι. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. πράγματι. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. Εκεί. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. αλλά με την αγνότητα. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. βλασφημία! Ένας Θεός. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. Έν τούτοις.

Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. τούς αναξίους φλέγων". Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. Βέβαια. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση.ού φίλημά σοι δώσω. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. διά το ανάξιον είναι με. Προσέλθετε". Ή αγάπη προς τούς γονείς. Ό Θεός μου. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. καθάπερ ό 'Ιούδας. Όχι όμως. όπως είπαν πολλοί. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. ως φιλάνθρωπος. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. Καθάρισον. τον δε νουν τρέφει ξένως. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη. παρουσίας Σου. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ.μνήσθητί μου Κύριε. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. Υιέ Θεού. Αγαθέ. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες. έν τη βασιλείς σου. Δέσποτα φιλάνθρωπε. Του Δείπνου σου του μυστικού. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. Κύριε Ιησού Χριστέ. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. ό χιτών με ελέγχει. κοινωνόν με παράλαβε. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. Χρησιμοποιείτε εύκολα. σήμερον. Θεουργόν Αίμα φριξον. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη.Ιδού. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. τούς συζύγους. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. "Άνθραξ γάρ έστι. Κύριε.Θεοί το πνεύμα.

όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. Τα δώρα μας. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. ε 23-24). κοινωνεί εις κρίμα. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας.τι θέλει. 4. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. δηλαδή το "Πιστεύω". Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. ενώνονται. στ'. Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". πρόσφορο. Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. τον εγωισμό. οίνος. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή.11 Αγάπα και κάνε ό. (Ματθ. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. καταργούν τα σύνορα. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. την αντιπάθεια.τι θέλεις". . Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. θυμίαμα. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό.

Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. ψυχρότητα. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. αρνείται τη συγγνώμη. Ήταν πιστός ιερεύς. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. 5. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. ολιγωρία. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. λέγει ό Παύλος. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Είναι αναγκαίο . Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. θα τον έσωζε το μαρτύριο. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. Όχι. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του.

ζήτησε να εξομολογηθεί. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. καθώς στέκει απέναντί του. τύπου παράγκας. έγγαμος. έστω και την ύστατη στιγμή. Και μετά. Αισθάνθηκαν δέος. τους λέγει. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. "Σταυροδρόμι". ενώ του δείχνει το πορτραίτο. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. Κάποιος αδελφός. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. Αυτή είναι ή μάνα μου. κοινώνησε. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. τί λες. Ή προσευχή τους πολλές φορές.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. Και να. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. παπά. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. Γι' αυτό. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. Ντούτκο. Να αυτή! Ποιά αυτή. Έχω. τους έλεγε. Και άθεος θα πεθάνω. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. Του λέει. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Και αφού έκλαψε. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. . Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". Εγώ είμαι άθεος. Ξέρεις. Ό παπάς τα έχασε. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα.

"Συ ποιός είσαι". Και εγώ του λέγω. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. κατά την περίοδο του πάθους του". Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. . Είχε ήδη κοινωνήσει. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". Και αμέσως εξαφανίστηκε. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη. Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες. Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη.