ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. Με μία υπενθύμιση. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. η μη κακολογία. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. η αγιότητα. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. Τα όπλα του αγώνα μας. η ταπεινοφροσύνη. Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. στην εξομολόγηση. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. αλλά δικαίωμα όλων μας. να ασκηθούν για χάρη του. στη νηστεία. στα πάθη. Η τήρηση των εντολών του Θεού. απεκδυόμενοι των παθών. στη μετάνοια. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν.μετερίζι. στη Θεία Μετάληψη. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". Η μάχη έχει ξεκινήσει.

Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει. αφού άκουσαν όλα αυτά. Βέβαια. κανένα να μη περιφρονήσετε. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας".Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. "Να. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. σε κανένα να μην πείτε ψέματα. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα".δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. κανένα να μην κλάψετε. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. κανένα να μη σκανδαλίσετε. Και τους απάντησα: . κανένα να μη μισήσετε. ζώντας μέσα στον κόσμο.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. . Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας. Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς". Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. Και οι γέροντες. Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους. Τότε οι γέροντες του είπαν.Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε..

ως δε ούτως" (Αγκόρ. ώστε. . Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα. Ζ.Κάποτε. Και."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή."Μακάριε. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα. Ήλθε η μία εκ των γυναικών. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. είπε με θαυμασμό: . αφού κάθισε. αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός. άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . Και εκείνες του είπαν ." Και εκείνες του απάντησαν. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό. Αφού έφθασε στην πόλη. τα τόσο διδακτικά. ήλθε και η άλλη γυναίκα. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη.7) . Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου. μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". μερισματούχοι. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. άρχισε να βαδίζει. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια. ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του. Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες. αλλά στάθηκε αδύνατο.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. γιατί πιστεύει στον Ιησού. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. Τι είναι η κατάκριση. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. να σπερμολογήσει. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. ίσως και επιπολαιότητα. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. αμαρτωλή. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. που βιώνει το Χριστό. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". την εμφάνιση. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. να ασχοληθεί με τους άλλους. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. Εξ άλλου.στις εξετάσεις από κρίση περνούν. "Πάτερ. δεν κατακρίνει ποτέ. να κατηγορήσει. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. άφες αυτοίς. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. Δυστυχώς. Ο χριστιανός. καν αληθές η το λεγόμενον". Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. Πρόκειται για την κακολογία. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. κακία. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους." (Α'Κορινθ 6. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. προκειμένου να επικρίνει. άθλια. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. τη συμπεριφορά. . Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού.

Ω. σαν αναμάρτητοι. . του είπε. αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". πολύ άσχημα έκανε. γιατί θα θέλαμε. ήλεγξε μόνο την υποκρισία. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. όπως και οι Φαρισαίοι. σαν αναίσθητοι. αποχώρησαν. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. οι δε άνθρωποι. σ΄αυτόν κατακρίνεις". εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. όλοι. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε".Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. ουδείς σε κατέκρινε". ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε. να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι. Ένας ένας. Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. αλήθεια. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. ενώ αυτοί. αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος". Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του. Δεν είναι. η γη φρίττει. . πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου.γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. Που ορίζεις να τον κατατάξω. .Αυτός που κατέκρινες. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο.Ήμαρτον. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά. κρατώντας την ψυχή του. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. . Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. δε νοιώθουν καμιά ντροπή. πέθανε.όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα.

Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. έτσι είναι". Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. . είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. για να τα πουλήσει. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. αδελφέ μου. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. Ποιος μπορεί να το περιγράψει. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. υποτίθεται. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". . αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. πήγαινε ευθύς να τον βρεις.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο. το όποιο και τελικά αγόρασε. βλέπετε την κρίσι του. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της.

Και αν συμβεί να εκτραπεί. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Για παράδειγμα. . Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . Επομένως. όπως είπα. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. τη φρικτή αυτή συνήθεια. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. παιδί μου. Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. Τότε ο γέροντας του λέγει: . 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου.Πήγαινε τώρα. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει.Βγες έξω. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. Μικρές ήσαν και οι δύο. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί.Διαπιστώνω. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. το μεγάλο σου παράπτωμα. Διηγούνται πως κάποιος νέος. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. τον ελεεί. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. περπάτησε για δυο ώρες.

λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. όσο κι αν προσπαθήσω. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση. όποιοι κι αν είμαστε. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. ω άνθρωπε. Καθώς προαναφέραμε. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας.1). Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . παιδί μου. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. Έξω φυσά δυνατός άνεμος.11). ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. . Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. είναι αδύνατο. το ξέρω.2. πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά". Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. του λέγει ο νέος. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας.. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. Επομένως. Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. αλλά για όσα είπες για εκείνον". Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας.Γέροντα. προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. Δε μαζεύονται.Ναι. αλλά κριτής" (Ίακ. εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". 4. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε.

Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. όμως. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. συγγραφέας της Κλίμακος. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. όσο περνούσε ο καιρός. Ήταν σούρουπο. μετά την κοίμηση του αμελούς . Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. Κάποτε. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . πρόσεχε σ΄εαυτώ". πόρνε. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. όπως ήταν φυσικό. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. δεν διαπιστωνόταν. διηγείται ο Αββάς. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. Όταν. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. Κάτι τέτοιο όμως. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. Έτσι. Αν. μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. Πως. Ο Άγιος Ιωάννης. Τον βλέπει από μακριά. Ο αδελφός δεν αμάρτανε. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. δε βρέθηκε η γυναίκα. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός."Αδελφέ. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. η οποία είχε κακή φήμη. Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος.

ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ". γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". σώθηκε ο αδελφός... Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι. Ιωάννης ό Χρυσόστομος . κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς.αδελφού. παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός.

Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του". γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του." (Ρωμ. παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό.4). κατακρίνω τον Ιερωμένο. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων.1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην. Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. γίνεται παιδί του Θεού. ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. Την εξουσία του "λειτουργείν".Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. 7. χίλιοι Αυτοκράτορες. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. όχι μόνο άνθρωποι. παρευρίσκονται. Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. του Κυρίου Ιησού Χριστού. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. αλλά λειτουργός του Υψίστου. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . Και το παιδί. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε". Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. Οι άγγελοι υπηρετούν." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. διότι ό κληρικός. πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων". αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. 14.

Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. Αυτός είναι ό ιερέας. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. γελούν. στο Άγιο Όρος. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. ποια ήταν ή αιτία. όμως. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. ούτε στον ουρανό. Εκεί. Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. έχανε τον εαυτό του. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. είχε ό αδελφός του κατάστημα. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . ειρωνεύονται. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. Τότε . Σ' αυτόν το δρόμο. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. καγχάζουν. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας.κατά θεία νεύση . πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. Ουδείς. Κι όμως. όπως λέμε).Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. χλευάζεται. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. αλλά μάλλον από ευθιξία.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά".

διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. φτωχοί άνθρωποι.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. Νόμισα. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας . Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. έλεγα με κάποια αμφιβολία. έτρεξα στον κήπο. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. μέσα μου: . ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. λοιπόν και το εκατοστάρικο. Εγώ.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . Όταν τελείωσε ό ιερέας.τι άλλο κακό η δυσκολία. μίλησα με τον παπά . αλλά και μετά. μετά από ασθένεια. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. τι πράγματα είναι αυτά. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. Έτσι. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο.38. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. οι παπάδες. πρωί πρωί.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους. μού δίνετε χρήματα. δεν είπα τίποτε.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. Γύρω στο 1937 . Του δίνω το πενηντάρικο. αρρώστια. Την άλλη μέρα. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. θα μάς τα αφανίσει όλα. Εκοιμήθη. φιλάργυροι. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. . σε όλο το διάστημα. επιδημία και ό. πλεονέκτες. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. γιατί όπως βλέπω.Γιάννης Βασιλειάδης. είναι κακοί. μάς εξυπηρετούσε ό παπά .Τι είναι αυτό. ακόμη χειρότερο. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. πώς του φάνηκαν λίγα. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. πού ελαφρά τη καρδία. Του δίνω. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. εφημέριος Αρχαγγέλου. διεφθαρμένοι. σε ικανή απόσταση. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. Ένας Επίσκοπος κάποτε. έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. λέει στεναχωρημένος. σαν άμυαλος νεαρός. Παρά ταύτα. . στην Αθήνα περί τα 1950. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού.Παιδί μου. Έκανε τον αγιασμό. θα πεινάσουμε. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. όσο στην πατρίδα μας. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός. λέει ή μάννα μου: .

πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. πού είναι και δικός μου Κύριος. Κληρικό. Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. . -Υπάρχει τάχα. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. Διότι. Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". άγιε Δέσποτα. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. πέφτοντας στα γόνατα. λέει. εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. το σύνοδο μου άγγελο λέω. "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. . Όχι βέβαια. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό.χωρίς να τον καίει. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. ότι δεν αμέλησα. του ζήτησε να τον ευλογήσει. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". απέναντι των Γαθισών. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". κοντά στο όρος του Λιβάνου. μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. Υπήρχε. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα.

ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια.. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. του λέγουν: . δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: . τοίχε κεκονιαμένε". Γεμάτος ταπεινοφροσύνη . ." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα. για να δικασθεί. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό. διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον.Ι 1). εμπνεόμενος από θεία οπτασία. αλλά τον Θεόν. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. Μέγα Αλέξανδρο.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων.Χ. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού.και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. Ιαδδουά. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. ότι ήταν Αρχιερέας. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και.δεν γνώριζα αδελφοί. με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. λέγει.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης. όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας.Γ. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός. Κ. Στις Πράξεις των Αποστόλων. ή οργή του διαλύθηκε. Ό Απόστολος Παύλος. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους.τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης.

πού δείξαμε στους ιερείς. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. θα δώσουν λόγο για σας. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. Προσέχετε. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. αν τον τιμάτε. Δε βλέπετε. σαν υπηρέτες του Θεού μας. . Τί απολογία θα δώσουμε. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. Να το ξέρετε. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. ξέρω. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. είτε το θέλει είτε όχι. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. όσο πιο πολύ μπορείτε. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. Τούς χρειαζόμαστε. Αν σεις τον προσέχετε. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. Τιμάτε. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν.τι κι αν είναι. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. δεν το καταλαβαίνετε. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. Ένα. θα ξεσπάσει σε βάρος σας.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. θα τα καταφέρει όλα καλά.τι κακό συμβεί. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. όταν παραστρατούμε. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. Με αυτά πού λέγω. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. αν σταθείς απέναντι τους καλά. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. μη φαντασθείτε. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει.τι περισσότερο μπορείτε. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. αν τα χέρια του παραλύουν. πώς ό. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε.

Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. Οι άγιοι όμως Πατέρες. . τη νηστεία. Δε σε διώχνει κανένας από δω. Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. εγώ φεύγω. προκειμένου να το θεραπεύσουν. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του. λέγει στον γέροντα. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό.και γιατί φεύγεις.. Έτσι. Και ο γέροντας απαντά: Έλα. Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο.Ξέρεις γέροντα. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο.με αφάνισε ή νηστεία σου. . Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή. . Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. του λέγει. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο.ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό.

'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. έστω και μόνο άρτου. Και για να κυριολεκτούμε. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων.) ξηράν τροφήν. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. άνευ ελαίου. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. την ενάτην (περί την 3ην μ. . ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. Λήψις τροφής. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. παραμονή των Θεοφανείων. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. 2) την 29ην Αύγουστου. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Διατεταγμέναι νηστείαι. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. όπως οι μοναχοί). Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή.

ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας. σελ. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. Αι περιπτώσεις αύται. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας.4) την 24ην Δεκεμβρίου. έν διττοΐς πίναξιν. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. μερική δε εις ετέρας. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. ύποσημ. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. εμφαίνονται λεπτομερώς. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. Επίσης. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. 93 -94). αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. Πέτρου . καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου.

Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου.

'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου . Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως. Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ.ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα.

Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου.ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ. Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου. Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II .

Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ. Νηστεία II II II 9 Παρασκ. Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Ιωάννου της Κλίμακος . Σταυροπροσκ. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ.

7 Σαβ. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2.Δευτ.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. Του Μ. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών. Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ.

ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. αναλάβει το έργο αυτό. Αν ή αρρώστια έχει. Ή απάντηση είναι όχι. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας.Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. Λέγουν. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. οι άγιοι Απόστολοι. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». την ημέρα του Πάσχα. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. Τί πάει να πει νηστεία. ό ίδιος ό Κύριος. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. δυστυχώς. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. Όστις θέλει. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. Νήστευσαν οι προφήτες. κατά θεία παραχώρηση. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». πολλοί χριστιανοί. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. ό Μωυσής. να μιλήσω και εγώ τώρα. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Άκουσε παιδί μου. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. Και είναι τούτο αληθές.

όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. Τί είναι αυτά που λες. όπως εμείς. την Καινή Διαθήκη. αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. 'Οδήγησα. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας.10). ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις. 4.νομοθετήσεις αλλιώς. Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». γιατί ήταν αναμάρτητος. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. Συ όμως όταν νηστεύεις. Ό Κύριός μας. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. Αλλά. όμως. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. υστέρα επείνασεν» (Ματθ. 4. Ένα γεγονός. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός.16-18). 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. Κύριε. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. γιατί οι Εβραίοι. Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. 6. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας.

ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. Και το πανίσχυρο λεοντάρι. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. του βάζει και ένα δεύτερο. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. . Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». Γιατί. Τον εαυτό μας. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. Και ή αδελφή του. τούς έλεγε άλλη φορά.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. γερά οχυρωμένη. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. για το μαρτύριο των αγίων. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. Ήλθες να με βγάλεις. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. λησμόνησα να σού πω. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. Νηστεύουμε πραγματικά. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. Τίποτε χωρίς νόημα. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. Όχι. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. Ναι. Κάποια Παρασκευή πρωί. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. Τί πενθούμε. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται.

ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. να το σφίγγουν στη φούχτα τους.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. 19. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. αλλά από άγιους. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. αλλ' οι κακώς έχοντες». Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. 8-13). Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. όσο και ό κόσμος. ή φωτιά να φεύγει ψηλά. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. ό παιδαγωγός της . γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Θυμηθείτε το Δανιήλ. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Παράδοξο. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. Ναι άγιους και μόνο. παραλύτους και θαυματουργούσαν. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. Τί λέγει. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. Οι νηστείες. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας.

Πάντως. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. Κάποτε συναντήθηκαν. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. είπε ό παχύς. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. λέγουν οι ιατροί.νιότης. επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. επαγγελματικές. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. δύο άνθρωποι. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. φιλικές. σώμα δίχως . τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. Βέβαια. "Αν δε χορτάσει. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. τότε ας μην έλθουν ποτέ. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. Βέβαια. το στολίδι των γερόντων. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Και είναι αποδεδειγμένο. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία.τι νηστήσιμο βρει. γράφει ένα παλαιό βιβλίο. Ή αποχή. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. Πέρα από όλα τούτα. δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. θα φάει ό. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως.

φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. επιθυμιών χωρισμός. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. αληθής και ευπρόσδεκτος». ή σκότωσις της διανοίας. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. ή ποθητή Θέωση. αυτοαφορίζομαι». σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. πράγματι. πού είναι ή ψυχή. καταλαλιάς. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. μετά ατονία των ώμων.πνεύμα». Αν εγώ δε νηστέψω. νηστεία εστίν. . Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. Αλλά ή νηστεία. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. θυμού αποχή. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. αλλά και από τόσα άλλα. ή περί τον λαιμόν ασχολία. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. πού είναι ή ένωση με το Θεό. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. Είναι. εγκράτεια γλώσσης. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα.

Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες. που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. . Χρέος όλων των χριστιανών . Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης.ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. για να έχεις παρρησία στο Θεό. Αββά Θεόδωρε. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων.

προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. γυμνός. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου.. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. ελεούσε !. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. για να τον γνωρίσουν. μελανιασμένος από το κρύο. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. του χάριζαν κάτι.. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα.αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. που να έχει κάποια αξία. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. .

είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. δέσποτα. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι..Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. . Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. Αλλά. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή . Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία.έτσι τουλάχιστον νόμιζε . φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του. για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου.Που βρήκες τη στολή αυτή. το τρεμούλιασμά του. δέσποτα. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. αλλά αυτό δεν πείραζε. Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε .Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ. . Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή. Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό.Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Μαρκιανέ. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! . Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό. Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. . . Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. δε βρήκε καθόλου χρήματα. αυτό πια καταντά σκάνδαλο. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη..

που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο. Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες. Έ.Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ».Σεβασμιώτατε. κίτρινος σαν το λεμόνι.Κι αυτή εδώ. αν δεν με βοηθήσετε.. .Μάλιστα. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι. άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: . Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη. ψιθύρισαν τα χείλη του.από τον Ευαγγελισμό. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή. ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. . Και να. . στην ασθένεια.. μα πού να τα βρω τα λεφτά . με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους.Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. μόλις βγήκα από απέναντι. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους. τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους. Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν."Ω.Ποιος σε γύμνωσε. στην πενία. του φώναξε. τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. . χλωμός. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. θα λιώσω στα πόδια μου.Αυτό με γύμνωσε. συνέτρεχε τούς πάντας. Μαρκιανέ. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. Ήταν ψηλός κι αυτός. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός. .Τί επιθυμείς. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος. . . . δεν Έχω δεκάρα. . Αποφασίζει και λαμβάνομεν. Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός.

Άκουσε. . Ό. που είχε τρεις κόρες. Είναι δώρον από την Αίγυπτον. Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. σε λίγο έφερε το δέμα.. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. . ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας. 2). Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους. τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. αδελφέ.Χμ. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα.Μα .Κυρία Αναστασία. για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). . Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. στο Μοναστηράκι στην αγορά.. μουρμουρίζοντας.δεν πειράζει. Ή γριά έφυγε σκυφτή. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης. κάλεσε τον Κωστή. Εις την ευχήν του Θεού. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα. σεβασμιώτατε. που σημαίνει εμπρός από σε.Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. . Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα. φτώχευσε και για . ορφανά. . χήρες. 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή. . . Επί της εποχής του πλούσιος. Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν. είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη. Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του.. 6. για ν' αλλάξετε.Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. Να τα πας κάτω. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς..Τί το θέλετε. της είπε μόλις την είδε. παραμίλησε. αθέατος.

Ό Άγιος Νικόλαος. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. μικρό παιδί. πώς θα βρεθεί στη γη. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. Κι εκείνος του λέει: . γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. μίλησε και για την ελεημοσύνη. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. . Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη. ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. του είπε. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. -Ήμουνα τότε. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. στα δεξιά του Πατέρα του. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. Μεταξύ άλλων. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης. Τον ξέρω. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα.

Μα δεν το ξεχάσατε.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. απάντησε ό Φοντενέλ. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. λαϊκοί και ιερείς. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. όσο μπορώ.τί θαύμα! . Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. Καλά λέτε. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . Θαύμασα και πίστεψα.τι έχουν ανάγκη. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. Κάνατε ό. δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω.Θυμάστε. δεν είναι λοιπόν λίγοι. δεν είναι λίγοι εκείνοι. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων. την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. το είχα ξεχάσει. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου. . Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. 4). το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. . Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. ομολόγησε ό Φοντενέλ. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε.Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. . Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. πού πάνω από το κεφάλι του .Πραγματικά. Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. 6.

έρχεται ένας νέος και του λέει. βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. θα σε φωτίσει. «ακολούθησέ με». πρόσεξε και ό Θεός. Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. που έλαμπαν σαν τον ήλιο. ακριβώς απέναντι του. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό. στάθηκαν. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. Και πράγματι. που άστραφτε. Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». τους διέταξε. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. ρώτησε τον όσιο: να τον . Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. ονόματι Σώζων. ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. Έριξε το βλέμμα του πέρα. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. . που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία. Τον πόνεσε ή ψυχή του. για ν' ακούσεις κάτι. Τότε ό Νήφων του είπε: .ρόδα και κρίνα . πάτερ. "Όλα τα δένδρα.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. . Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. του απάντησε εκείνος. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. Αφού όμως ήρθες. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί.δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. Πολλά άκουσα και διάβασα.σε παρακαλώ. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. καθώς είπα. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. «Ανοίξτε τα κιβώτια». Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. Πλήθος λουλούδια . ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς.

άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. Και κείνος είπε με δέος: . Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο.Βλέπεις. αβάφτιστη ακόμη. Μια μέρα. έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». όλα πανέμορφα. πόσα αγαθά σού ετοίμασα. Ανάμεσα στα άλλα. όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά. Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. χάνει και τον μισθό του. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . Σιόζων. το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. του είπε: .Σού αρέσουν. Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν. Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα.Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς. πάθεις διπλή ζημιά. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το . εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια.Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. Σώζων. 'Εκεί. αντί για ανταμοιβή. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής. Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : .Κύριε μου. καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες.

Άφησε με. όμως. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: .Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη.σε παρακαλώ. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ. της άπαντα εκείνος. ύστερα από λίγο καιρό. Πανικοβλήθηκε ή κόρη. αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει.Δυστυχώς. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: . τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: . χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή . Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα. λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: . Εκείνη στοργικά του λέει: .Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή. πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα.. κόρη μου. παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου. Στενεμένη.. Ανακουφισμένος. Κι εκείνη του απαντά : . γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε. . μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει.σκοινί. Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: . μην κάνεις κακό στον εαυτό σου.. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο.. άνθρωπέ μου: .Πες μου όλη την αλήθεια.Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. κόρη μου. λοιπόν.Για τ' όνομα του Κυρίου. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: .. με την απρόσμενη πρόταση. πάρε ο. για να κρεμαστεί.Τί κάνεις εδώ. βαφτίζοντας μια πόρνη.. . ή κόρη αρρώστησε. Φώναξε. ή κόρη. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως.τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα. Όμως.

πήγαν και τη ρωτούσανε. ήταν αυτοί. που οφείλονταν στη θεία οικονομία. 'Εκείνοι.. τη ρωτούσανε. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν.Ναι απαντούν εκείνοι. λοιπόν. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . . Εκεί. κόρη μου.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη. οι γείτονες.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. λευκοφορεμένη. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε. . Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. που τούς έφαγε ή περιέργεια.Μα ποιοι. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους. Και πράγματι. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου. υποβαστάζοντάς την. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. την μεταφέρουν στην εκκλησία. Έστειλε.κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . . τέλος πάντων. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: . απαντούν με μια φωνή εκείνοι. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε. 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς.εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. .Πες μου. απάντησαν: .γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. της λέει εκείνος . παίρνει άλλους δύο αγγέλους και.Μη στενοχωριέσαι καθόλου. κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο.Ναι. με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά. Ωστόσο. Τούς ξέρεις. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα. απορημένοι. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς. Κι εκείνη. με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. της τάξεως των αριστοκρατών.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση.Ή αγάπη σας. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι.

όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο.Για σκέψου λίγο. κι εγώ του έδωσα ό. Εκτός μονάχα τούτο. πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό.. έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία». Γιατί. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα. «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. . Έτσι. επίμονα: .Δίκαιος είσαι. συμμαζεμένα . Και λέγοντας αυτά τα λόγια. αν σαν φυλαχτό.'Εγώ. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. Ό πατριάρχης. Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου. γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. 'Εκείνη απάντησε: .τι είχα και δεν είχα. πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται. θαυμάζοντας αναφώνησε: .άπαντά εκείνη. έτοιμο να αυτοκτονήσει. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω.μία πόρνη και θεόφτωχη. . Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς. όσο από το κιβώτιο πενήτων. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. για να προσευχηθείς. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο.Όχι. Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα.

Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του.» εξήγησε ό Γέροντας. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. . αρκεί να τον . ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. . . ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας.Σήκω. Αββά. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. Τί να κάνω τώρα. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση.'ΩΣ πότε. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. Ό αγώνας είναι μεγάλος. Πάτερ. για να πολεμήσουμε. για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. δεν είμαστε όμως μόνοι μας. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν».Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας.Σηκώθηκα. Δέχεται όλους με χαρά. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας.ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. . Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. ρώτησε ό αδελφός. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε.Έπεσα. όμως. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Ό λόγος είναι απλός. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά. Μάταια. . Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. είναι ή μετάνοια.

είπε ή Ταϊσία. Φέρε τον επάνω.αναζητήσουν. για να υποδεχτεί τον ερημίτη. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. . μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της.Φύγε από δω. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. . της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . Τέλος όμως. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. με ένα λόγο να μετανοήσουν. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή. Έλεγαν μεταξύ τους. .Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. για να τη σώσουν. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. . Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. Ή κόρη. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες.'Εκείνη. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. όταν είχε τα μέσα. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο.

υπάρχει. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της.Ναι. τη συμβούλεψε. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. .Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου. που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. Τον έπνιγαν οι λυγμοί. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. κόρη μου. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. Σταμάτησαν. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. Δεν πήρε απάντηση. ολόλευκη σαν περιστέρι. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. . έγινε τη στιγμή εκείνη..Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει.Σταμάτησε. Ή κόρη ταράχτηκε.Πώς να μην κλάψω. Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. Εκείνη ένιωσε ντροπή. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας. Της φώναξε να ξυπνήσει. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου.Ακολούθησέ με. Πήραν το δρόμο για την έρημο.Βγάλε με από δω μέσα. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη.Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα. Δεν μπορούσε να συνεχίσει. Την κίνησε ελαφρά. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . Αββά. .Γιατί κλαις.. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. αλλά σταμάτησε. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. . . άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. Αββά. . πάτερ. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια. . Δεν αισθανόταν. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει. γέροντα. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: . κόρη μου. Το θαύμα. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. Από το σημείο.

πολιτικός φυγάς. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. είναι χαρά. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. ή ταπείνωση και ή προσευχή. . Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. ένας άγιος άνθρωπος. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. Τέλος. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. Στο τέλος το λησμόνησαν. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. με την οικογένειά του. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. Πέρασαν χρόνια. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. για τη θερμότητα της. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Τα χωράφια χλώμιασαν. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. Μάταια όμως. είναι καθαρμός. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε.

πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. (Ιώβ 14. . Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. καθώς προσευχόταν. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος.5). Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». έπεσε κάτω νεκρή. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. 'Ύστερα. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. Ωστόσο. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. ένα νέο ξεκίνημα. απελπισμένη από την πτώση της. τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. εξήγησε ό Γέρων. βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του. πήρε το δρόμο της επιστροφής. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. ούτε και οι Άγιοι.

Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. . ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. Ο Μέγας Αντώνιος. δηλαδή στην ορθή πίστη. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. . πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. ενσυνείδητη μεταστροφή. Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. υπογράμμιζε ότι. Αναφέρεται ότι ό αετός. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. έστω και την τελευταία στιγμή. αν ό άνθρωπος θέλει.Πού είναι ή μετάνοιά της.παραλάβουν την ψυχή της. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. Όταν αμαρτήσεις. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. δέχτηκε την μετάνοιά της. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. για να τονίσει την αξία της μετανοίας. έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. ούτε υποκριτική. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. για να ισιώσει το ράμφος του. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. ανέβα σε ύψος .

καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. .ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ.αλλά από τη χάρη του Θεού. για να τον δοκιμάσει. που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό. Ή βαθιά μετάνοια. αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας.Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». της ζωής και του θανάτου. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. για να τον συνοδεύσει. αλλά κάτι που βιώνεται. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος.κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. αλλά το τιμούν. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: . Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. Διότι είναι πόδια μετανοίας». Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. Ο Αγ. του είπε: . Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του.

διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. .για δύο λόγους.. Τρέμοντας από το φόβο. Διότι. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή.Αν θέλεις. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία. το Έκανα αυτό. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. με τα χέρια δεμένα πίσω. πράγμα που ασφαλώς Έγινε. Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. αδελφέ μου 'Ιωάννη. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. του απάντησε χωρίς δισταγμό. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις. για χάρη του ίδιου του αδελφού. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα. Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους.. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου.Κι εκείνος. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. απάντησε εκείνος: Πρώτον. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. με ανθρώπους ή με ζώα. . Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. . διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας.

ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα . 10) 1. Τί είναι προσευχή. (Ματθ. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς.. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. δυναμισμό. θυσία. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση.όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". θείο πόθο. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. και υψώσει υμάς" (Ίάκ. αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. εσωτερική συγκέντρωση. "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. προς ναόν τον άγιόν Σου. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. 4. ΙΕ'. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες.

. για να του κάνουν προσευχή. .Μά δεν το καταλαβαίνεις. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό. Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. πέρασμα στην όντως ζωή. Τί είναι προσευχή. είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. συνεχής δημιουργία. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. . πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του.Δηλαδή γέροντα.Πώς σε λένε. έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί.τι θέλει. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. Είναι επικοινωνία. Ό αλάνθαστος είναι. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη. όμως. . ένας ευλαβής νέος του είπε: . Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. γέροντα. "Όπως το σώμα μας. άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια.του Χριστού μας. πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος. όπως κι εσύ τώρα. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου". Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. Και είναι ό εύκολος δρόμος.με λένε Ανδρέα. είναι νεκρό. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας. . έτσι και ή ψυχή. . Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. είναι ή αληθινή χαρά.Παππού. Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη.Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους. προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα".

Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. ό όποιος. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. ενώ προσευχόταν. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. Εμείς. Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. δες Θεέ μου. την προσευχή. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. Ό Θεός. έμενα που καταποντίζομαι. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". Θεέ μου. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας." και ό σατανάς. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. για να σε συναντήσει.τι εσύ επιθυμείς. "χα. χα. λοιπόν. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. τότε είσαι θεολόγος". για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. όπως έσωσες τον Πέτρο. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. θα πάει στον Ουρανό. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. ό καθένας μόνος του. Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. Εσύ Είσαι ή Αγάπη.Μια νύχτα. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. Αλλά. έλα Εσύ ό ίδιος. αλλά στα στέκια τα δικά μου. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε. με όλη μας την ύπαρξη. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. είναι στα θεία νοήματα. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. Έλα και σώσε με. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. Όταν ό νους. Κι αυτός άγρυπνά. . να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος.

ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό.ο. έτοιμη να τον κυριέψει. Οι κανόνες της φυσικής. ευτυχής. εσωτερικής ανακαίνισης. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. Ό χριστιανός. κοινωνικός. πνευματικά χαρούμενος.Ό χριστιανός ορθόδοξος. ευπροσήγορος. οι μαθηματικοί νόμοι κ. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα. φλυαρώντας ακατάπαυστα. Έτσι. της χημείας. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία.. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. αλλά και το στόχο αυτής. να την γνωρίσει. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. που δεν έχω όρεξη να φάω. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. στον Ουρανό.σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. παρά μόνο στον εαυτό μας. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. Μπορούν . συνεπώς.. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. Το είπαμε και πιο πάνω. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές. μέχρι που να παλαβώσετε. 2. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. να τον αγιάσει..κ. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός.. να την ανακαινίσει. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση.

Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. ή πείνα. καθαρίζει το νου. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. δύσκολη όμως στην εφαρμογή. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. ή τρομοκρατία. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. Πού είναι ό Θεός. . Αύτη χαρίζει την μετάνοια. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. ή εμπειρία του επέκεινα. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. Αυτό.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. Όταν επέλθει ή θεραπεία. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. των θείων πραγμάτων. εκλεπτύνει τα αισθήματα. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. Όμως. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. όμως. οι ασθένειες. 3. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία.να γίνουν κτήμα καθενός μας. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. ή άλλη Γνώση. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. Υπάρχεις. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. πληροφορεί για την αλήθεια. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις.

. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. . Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε.δεν τρώτε καθόλου. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. . είπε ό Αββάς Λούκιος. .Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί. ό Θεός.Μά τότε αδελφοί μου. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο. αποκρίθηκαν εκείνοι.Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί. . Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με. Όταν με το νου μου προσεύχομαι. πού δεν μπορούν να εργαστούν.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία. Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. . Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου.δεν κοιμάσθε. δεν είναι τούτο προσευχή. . . οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου. Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή.Τρώμε. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου.Κοιμόμαστε λίγο.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. . κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. τούς ρώτησε. τα χέρια μου πλέκουν.

ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. από το λειτουργικό μέρος. βρίσκει νόημα ζωής. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική. γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. Δοξολογία στο Θεό. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. Δυστυχώς. για τούς λαϊκούς όμως.. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. «υποχρέωση». τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. αγαπά. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. Έτσι. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. μεταφέρεται στο νου. Αν. Ξεκινά από τα χείλη. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". Είναι ή διαρκής. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. μέχρι και το υμνολογικό. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό. για τη φύση. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. για να καταλήξει στην καρδιά. Άρα.. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. χαίρεται τη συναναστροφή. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. για το συνάνθρωπο. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. . Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός.). ευχαριστία. συνεχής επαφή με το Χριστό. όμως. περικλείουν τα πάντα. τυπικά. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. όπως πολλοί λένε. προσευχή για μάς.

Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. 4. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. σιωπηλά και υπομονετικά. Πρωινές προσευχές. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. Έτσι. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. αφοσιωμένο στο Θεό. Μάλλον τον αυξάνουν. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα.Παράλληλα. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. την ησυχία και την ταπείνωση. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. με στεναγμούς αλαλήτους. χωρίς φωνές και φασαρία. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. . Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. Να προτιμά την τάξη. κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". Απόδειπνο. με εκδηλώσεις εξωτερικές. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα.

έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. επαγγελματική καταξίωση. γιατί.. χωρίς νόημα και αξία. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. δίχως περίσκεψη. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. .Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. σού δίδω σημασία". δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. δίχως συνείδηση. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. Έτσι. περιουσίες. Αντιθέτως. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. μπορεί και να μη . ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. λέγει στον εαυτό του. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. όπως αυτός νομίζει. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους.. Βέβαια. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. Ό όσιος Παλάμων.

τούς άγιους μας. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. Σήμερα όμως οι .στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν.. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. αμφιβολία. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. Βέβαια. ακηδία. Είναι ό αόρατος πόλεμος. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. το συνάνθρωπο. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. Με μία μόνο λέξη. Αλήθεια. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. απόγνωση. φόβο. 5. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών.. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. το Θεό. Εδώ χρειάζεται προσοχή. Στα παλαιότερα χρόνια. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. την Παναγία. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. Εκεί θα δοθεί ή μάχη. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας.". φόβο. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. περιπαίζεται από αυτούς". δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς.

Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. αγάπης προς το συνάνθρωπο. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. Το αποτέλεσμα. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. όπως αυτή του Δαβίδ. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. τριπλή. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". προσευχή καρδιάς. ή δυστυχία κυριαρχεί. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. να μισεί την αμαρτία. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης.«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. ή αδικία διευρύνεται. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ . Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. δεκαπλή. Άλλωστε. Αντίθετα. οι πόλεμοι συνεχίζονται. ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. να φοβάται την κρίση του Θεού.

Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. Κοινωνία ως έθιμο. Κοινωνία δεν είναι σούπα". όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. Κορ. Κοινωνία με το εξής παράδοξο. το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα. Κυρίλλου Ιεροσολύμων. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη. του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη.Λειτουργία).26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου. " Ή Θ. Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. πηγής αθανάτου γεύσασθε". Ή μετοχή μας στη Θ. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του.26). Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. ή Θεία Κοινωνία. 11.12). 26. προκειμένου να λάβουν απάντηση. ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. Χριστούγεννα. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. τη διδασκαλία τους. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". σύσωμος και σύναιμος Χριστού. ίνα γένη. το της Καινής Διαθήκης. άχρις ου αν έλθη"(Α. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια.

πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. αλλά την εβδομάδα.. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. Τί φταίει. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. Ευχαριστία. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. έν τη Κυριακή. Ό Μ. φοβερή και κρυστάλλινη. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. κεφ. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. φιλοσόφου και μάρτυρος. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. Πράγματι. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. εάν ή μνήμη αγίου τινός". σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ.Χ. τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. Κοινωνία.Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου". Ό. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας.τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. Μ. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. μάς ελέγχουν. Ευχαριστία για την ψυχή.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. Κοινωνία. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. Τα λόγια τους. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". δηλ τον 4ον αι. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις.

την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. Κύριε Χριστέ. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. έβλεπε. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. "Παντί τω λαώ". Όσο κι αν κλάψουμε. για ανακαίνιση και για αγιασμό.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. κάτι μέσα μας μάς το λέει. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". για βάρος ψυχής . Το δανειζόμαστε. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. Ούτε το πνευματικό πένθος. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". Και γι' αυτό. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. Έξ άλλου ή Θ. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Και γι' αυτό ποτέ. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. Ό Άγιος Ιερώνυμος. πόσο χοροπηδούσε από χαρά. κανένας ασκητής. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. και όταν πια κοινωνήσωμε. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. σε μια ευχή της Θ. αλλά. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. πόσο έλαμπε. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. πού πρέπει να έχουμε. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. πού. για βάρος υχής. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. όσο μεγάλος κι αν ήταν. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ. Κοινωνία. Εις κατάκριμα. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. Δόξα Σοι. . ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. Ό ιερός Χρυσόστομος. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Υιέ του Θεού.

αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο. από την ακηδία. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. λέγουν οι Πατέρες. Οι Πατέρες τον άφησαν. που μεταλαμβάνομε. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. απορρίπτουν ό.Παρά ταύτα.τι δεν κατανοούν. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. τούς λάμπρυνε περισσότερο. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. "Κάποιος Αναχωρητής. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. αμετανόητος. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. που πήγε να κοινωνήσει. Άγγελος Κυρίου του . 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. όμως. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. Πιστεύουν ό.τι βλέπουν. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. Διαμέλιζε κι αυτός. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. από αμάθεια πιο πολύ. συγχρόνως με τον Ιερέα. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. για να προσκομίσει. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. όταν υστέρα από λίγο. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. εκαίγοντο.

τέλος. Προϋποθέσεις Θ. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. όπως είναι στην πραγματικότητα. Εγώ την βλέπω γυναίκα. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. Κοινωνίας . ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. φθονεροί και άπληστοι. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. Ό μάγος τότε.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Κοινωνία. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. προσευχήθηκε. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. Πήγε. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. μά καταδικάζονταν. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. Αυτοί. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. ή οκνηρία. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. Σαν έφτασε στη σκήτη. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. Ή αμέλεια. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια.Κοινωνία. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. από εκδίκηση. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. ό άνθρωπος. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. ή ακηδία. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. ήσαν δίκαιοι. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. ήσαν πονηροί και άδικοι. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. σαν θαυματουργού. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. πού ή φήμη του.

τα ιουδαϊκά. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. που μνημονεύει ό ιερεύς. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. 9). "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. ό ιερέας τουλάχιστον. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. Ό Κύριος. π. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα.χ. Κοινωνία. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. . Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο. δ. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. ή Υπεραγία Θεοτόκος. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο.1. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. θα έπρεπε να ασθενήσει. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί.

Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της.. Χωρίς κανένα. Έν τούτοις. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. Ένα άλλο ακόμη γεγονός.. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. Οι αμφιβολίες. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. ενώνεται μαζί του. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. που τυχόν υπάρχουν. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. 2. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Κοινωνίας. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα. πράγματι. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. Πώς. ζώντων και νεκρών. Γιατί. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. μά κανένα δισταγμό. εις την ενορίαν του. Θεώνεται. Το "Έιτζ μάς φοβίζει.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. γιατί φοβούνται τα μικρόβια. Και δύο λόγια για το Έητζ. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. Εκεί. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. δεν έγινα. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. ποιητής Ουρανού και Γής. σε ένα στενό δρομάκι. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. Προς Θεού όμως. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει. αλλά με την αγνότητα. Όσον για τον ασθενή αυτόν. . βλασφημία! Ένας Θεός. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας.! Μεγάλη. οι μοιχοί και πόρνοι. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια.

3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. Κύριε Ιησού Χριστέ. τούς αναξίους φλέγων". Ό Θεός μου. κοινωνόν με παράλαβε. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. Κύριε. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. καθάπερ ό 'Ιούδας. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού.ού φίλημά σοι δώσω. Χρησιμοποιείτε εύκολα. Του Δείπνου σου του μυστικού. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. Προσέλθετε".Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. Ή αγάπη προς τούς γονείς. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. ό χιτών με ελέγχει.Ιδού. Θεουργόν Αίμα φριξον. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού.Θεοί το πνεύμα. έν τη βασιλείς σου. "Άνθραξ γάρ έστι. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι. Όχι όμως. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. σήμερον. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. Αγαθέ. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. Υιέ Θεού. Βέβαια. Καθάρισον. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . Δέσποτα φιλάνθρωπε. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. τον δε νουν τρέφει ξένως.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. ως φιλάνθρωπος. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. όπως είπαν πολλοί. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες.μνήσθητί μου Κύριε. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. παρουσίας Σου. τούς συζύγους. διά το ανάξιον είναι με. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με.

4. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. την αντιπάθεια. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του.τι θέλει. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. κοινωνεί εις κρίμα. (Ματθ. όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. Τα δώρα μας.11 Αγάπα και κάνε ό. οίνος. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. θυμίαμα. Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. στ'. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. τον εγωισμό. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού.τι θέλεις". καταργούν τα σύνορα. Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. πρόσφορο. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. ε 23-24). Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". δηλαδή το "Πιστεύω". ενώνονται. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. .

με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. αρνείται τη συγγνώμη. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. Όχι. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. 5. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. ψυχρότητα. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. θα τον έσωζε το μαρτύριο. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". ολιγωρία. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. Είναι αναγκαίο . Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. λέγει ό Παύλος. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. Ήταν πιστός ιερεύς. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό.

Ντούτκο. Και αφού έκλαψε. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Και άθεος θα πεθάνω. τί λες. παπά. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Να αυτή! Ποιά αυτή. έστω και την ύστατη στιγμή. Ή προσευχή τους πολλές φορές. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Του λέει. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. "Σταυροδρόμι". Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. τύπου παράγκας. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. ενώ του δείχνει το πορτραίτο.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. Ό παπάς τα έχασε. καθώς στέκει απέναντί του. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. έγγαμος. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. Και να. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. Και μετά. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Αυτή είναι ή μάνα μου. τους έλεγε. Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. Κάποιος αδελφός. ζήτησε να εξομολογηθεί. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. τους λέγει. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. κοινώνησε. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Γι' αυτό. . Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. Ξέρεις. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. Έχω. Αισθάνθηκαν δέος. Εγώ είμαι άθεος. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο.

. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. Και αμέσως εξαφανίστηκε. Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. Είχε ήδη κοινωνήσει. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. κατά την περίοδο του πάθους του". τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση".Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. Και εγώ του λέγω. Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. "Συ ποιός είσαι". Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες.