ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

η μη κακολογία. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. η ταπεινοφροσύνη. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. στα πάθη. Με μία υπενθύμιση. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". στη νηστεία. Η μάχη έχει ξεκινήσει. απεκδυόμενοι των παθών. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. η αγιότητα.μετερίζι. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. Η τήρηση των εντολών του Θεού. στη μετάνοια. γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . στην εξομολόγηση. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. Τα όπλα του αγώνα μας. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. να ασκηθούν για χάρη του. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. αλλά δικαίωμα όλων μας. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. στη Θεία Μετάληψη. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων.

ζώντας μέσα στον κόσμο. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα".δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. αφού άκουσαν όλα αυτά. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". Τότε οι γέροντες του είπαν. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. κανένα να μην κλάψετε. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς". Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. . Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. "Να. Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. Και οι γέροντες. Και τους απάντησα: .Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. κανένα να μη μισήσετε. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία. Βέβαια." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει. αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. σε κανένα να μην πείτε ψέματα. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή.. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. κανένα να μη περιφρονήσετε. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . κανένα να μη σκανδαλίσετε." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας".

Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου. αλλά στάθηκε αδύνατο. . άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη.7) . αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". αφού κάθισε. μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του. Και. Και εκείνες του είπαν . Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό. είπε με θαυμασμό: . Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας.Κάποτε." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν. ως δε ούτως" (Αγκόρ. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. τα τόσο διδακτικά. Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά. μερισματούχοι. ώστε. ήλθε και η άλλη γυναίκα. αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. άρχισε να βαδίζει. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό. Αφού έφθασε στην πόλη."Μακάριε. Ζ. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες." Και εκείνες του απάντησαν. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. Ήλθε η μία εκ των γυναικών.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

Εξ άλλου. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. αμαρτωλή. Ο χριστιανός. δεν κατακρίνει ποτέ. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του. να σπερμολογήσει. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. .12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. να κατηγορήσει. προκειμένου να επικρίνει. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. Πρόκειται για την κακολογία." (Α'Κορινθ 6. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. Τι είναι η κατάκριση. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. την εμφάνιση. άθλια. τη συμπεριφορά. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. καν αληθές η το λεγόμενον". που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. να ασχοληθεί με τους άλλους. Δυστυχώς. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. άφες αυτοίς. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. που βιώνει το Χριστό. "Πάτερ. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. κακία. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. γιατί πιστεύει στον Ιησού. ίσως και επιπολαιότητα.στις εξετάσεις από κρίση περνούν.

Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα.Ήμαρτον. ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. . Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. Που ορίζεις να τον κατατάξω.Αυτός που κατέκρινες. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες.γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . . Δεν είναι. Ένας ένας. Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. οι δε άνθρωποι. ουδείς σε κατέκρινε". πέθανε. σαν αναίσθητοι. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του. πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. όπως και οι Φαρισαίοι. αποχώρησαν. αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος".Ω. να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. η γη φρίττει. ήλεγξε μόνο την υποκρισία. ενώ αυτοί. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. του είπε. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. κρατώντας την ψυχή του. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. σ΄αυτόν κατακρίνεις". αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. δε νοιώθουν καμιά ντροπή. όλοι. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. γιατί θα θέλαμε. . όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. σαν αναμάρτητοι. πολύ άσχημα έκανε. αλήθεια.όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας. . ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του .πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε".

Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. για να τα πουλήσει. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. . Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". το όποιο και τελικά αγόρασε. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. . Ποιος μπορεί να το περιγράψει. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της. πήγαινε ευθύς να τον βρεις.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. αδελφέ μου. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. υποτίθεται. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. βλέπετε την κρίσι του. Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. έτσι είναι". Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε.

από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. Και αν συμβεί να εκτραπεί. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. όπως είπα. Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. Μικρές ήσαν και οι δύο. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο. το μεγάλο σου παράπτωμα.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου.Βγες έξω.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. Διηγούνται πως κάποιος νέος. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. Επομένως. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους.Πήγαινε τώρα. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση.Διαπιστώνω. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. περπάτησε για δυο ώρες. τον ελεεί. . παιδί μου. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. Τότε ο γέροντας του λέγει: . αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. τη φρικτή αυτή συνήθεια. Για παράδειγμα.

δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους.Γέροντα. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. είναι αδύνατο. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα. όσο κι αν προσπαθήσω. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. αλλά για όσα είπες για εκείνον". Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. . κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. ω άνθρωπε. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας. εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι.. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε. Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας.11). Επομένως. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. παιδί μου. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. Δε μαζεύονται. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. όποιοι κι αν είμαστε. πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. προκειμένου να γίνουν πιστευτοί.Ναι. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά".1). 4. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. αλλά κριτής" (Ίακ. αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. το ξέρω. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. Καθώς προαναφέραμε." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε.2. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας. του λέγει ο νέος.

όμως. Πως. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. Ήταν σούρουπο. Αν. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. Τον βλέπει από μακριά. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. δεν διαπιστωνόταν. Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. όσο περνούσε ο καιρός. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. πρόσεχε σ΄εαυτώ". Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. δε βρέθηκε η γυναίκα. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. μετά την κοίμηση του αμελούς . Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. διηγείται ο Αββάς. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. Κάτι τέτοιο όμως. Κάποτε. πόρνε. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. Ο Άγιος Ιωάννης. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Ο αδελφός δεν αμάρτανε. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". όπως ήταν φυσικό. αλλά για την αμελέστατη ζωή του."Αδελφέ. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε. Έτσι.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. Όταν. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. η οποία είχε κακή φήμη. συγγραφέας της Κλίμακος.

γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα.. Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς.αδελφού. παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός. κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν. σώθηκε ο αδελφός. ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ".. Ιωάννης ό Χρυσόστομος .

Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. διότι ό κληρικός. πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού." (Ρωμ. Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων"." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ.1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην. την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. Και το παιδί. Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". 7. Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του". οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε".4). Την εξουσία του "λειτουργείν". παρευρίσκονται. όχι μόνο άνθρωποι. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του. Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. 14. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. χίλιοι Αυτοκράτορες. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. κατακρίνω τον Ιερωμένο. αλλά λειτουργός του Υψίστου. ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων". αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. γίνεται παιδί του Θεού.Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. Οι άγγελοι υπηρετούν. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα.

ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. Τότε . Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". έχανε τον εαυτό του. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . Ουδείς. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". στο Άγιο Όρος. Εκεί. Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. είχε ό αδελφός του κατάστημα. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. χλευάζεται. όμως. Σ' αυτόν το δρόμο. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. όπως λέμε). Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. αλλά μάλλον από ευθιξία.κατά θεία νεύση . Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). Πράγματι μόλις έγιναν αυτά.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. γελούν. Κι όμως. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. Αυτός είναι ό ιερέας. καγχάζουν. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. ποια ήταν ή αιτία. ούτε στον ουρανό. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. ειρωνεύονται. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες.

εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή. Γύρω στο 1937 . Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. . πού ελαφρά τη καρδία. αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους. σε ικανή απόσταση. Την άλλη μέρα. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. οι παπάδες. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής. πλεονέκτες. αλλά και μετά. αρρώστια. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. λοιπόν και το εκατοστάρικο. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών.Τι είναι αυτό. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία.38. διεφθαρμένοι. πρωί πρωί. δεν είπα τίποτε. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. Έτσι. είναι κακοί. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. Του δίνω. Εγώ. Εκοιμήθη. έλεγα με κάποια αμφιβολία. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. θα μάς τα αφανίσει όλα. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός. μίλησα με τον παπά . Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. στην Αθήνα περί τα 1950.Παιδί μου. εφημέριος Αρχαγγέλου. όσο στην πατρίδα μας. Όταν τελείωσε ό ιερέας. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. μετά από ασθένεια. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί.Γιάννης Βασιλειάδης. φτωχοί άνθρωποι. γιατί όπως βλέπω. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας . επιδημία και ό. πώς του φάνηκαν λίγα. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. έτρεξα στον κήπο. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. λέει στεναχωρημένος. λέει ή μάννα μου: . Ένας Επίσκοπος κάποτε. μέσα μου: . Έκανε τον αγιασμό. ακόμη χειρότερο. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. Νόμισα. φιλάργυροι. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. Του δίνω το πενηντάρικο. μού δίνετε χρήματα. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. Παρά ταύτα. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. σε όλο το διάστημα. θα πεινάσουμε.τι άλλο κακό η δυσκολία. . διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. σαν άμυαλος νεαρός. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. τι πράγματα είναι αυτά.

Κληρικό. . Διότι. πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". ότι δεν αμέλησα. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. . μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. του ζήτησε να τον ευλογήσει. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. πού είναι και δικός μου Κύριος. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς. Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε.χωρίς να τον καίει. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. πέφτοντας στα γόνατα. Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. το σύνοδο μου άγγελο λέω. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. άγιε Δέσποτα. "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. κοντά στο όρος του Λιβάνου. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν".Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. απέναντι των Γαθισών. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. -Υπάρχει τάχα. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Υπήρχε. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. Όχι βέβαια. λέει.

διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς. ότι ήταν Αρχιερέας. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. τοίχε κεκονιαμένε". Ιαδδουά. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός. με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. Στις Πράξεις των Αποστόλων. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε.Ι 1). Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. Ό Απόστολος Παύλος. . Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. εμπνεόμενος από θεία οπτασία. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. Κ.δεν γνώριζα αδελφοί.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων. Μέγα Αλέξανδρο. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων.τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη . όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: . για να δικασθεί. αλλά τον Θεόν. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει. έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα.Γ. ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. ή οργή του διαλύθηκε. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π. του λέγουν: . όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας.. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και.και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. λέγει. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους. προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα.Χ.

τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. Δε βλέπετε. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. αν τα χέρια του παραλύουν. πώς ό. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους.τι κι αν είναι. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. Προσέχετε. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. θα τα καταφέρει όλα καλά. είτε το θέλει είτε όχι. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς.τι περισσότερο μπορείτε. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. δεν το καταλαβαίνετε. αν σταθείς απέναντι τους καλά. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. Να το ξέρετε. ξέρω. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. Ένα. Αν σεις τον προσέχετε. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. αν τον τιμάτε. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. όσο πιο πολύ μπορείτε. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. Με αυτά πού λέγω. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". θα δώσουν λόγο για σας. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε.τι κακό συμβεί. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. Τιμάτε. μη φαντασθείτε. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. θα ξεσπάσει σε βάρος σας. . τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. πού δείξαμε στους ιερείς. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. σαν υπηρέτες του Θεού μας. Τί απολογία θα δώσουμε. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. όταν παραστρατούμε. Τούς χρειαζόμαστε. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του.

Οι άγιοι όμως Πατέρες. .. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του. λέγει στον γέροντα. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό. τη νηστεία. Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο. . προκειμένου να το θεραπεύσουν. Και ο γέροντας απαντά: Έλα.με αφάνισε ή νηστεία σου. Έτσι. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου.Ξέρεις γέροντα. Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. του λέγει. Δε σε διώχνει κανένας από δω. . κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο.και γιατί φεύγεις. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. εγώ φεύγω. Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας.ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή.

άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. παραμονή των Θεοφανείων. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. άνευ ελαίου. 2) την 29ην Αύγουστου. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. την ενάτην (περί την 3ην μ. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. . όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. Και για να κυριολεκτούμε. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. Λήψις τροφής. όπως οι μοναχοί). 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου.) ξηράν τροφήν. έστω και μόνο άρτου. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Διατεταγμέναι νηστείαι. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν.

καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. 93 -94). εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. ύποσημ. έν διττοΐς πίναξιν. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. μερική δε εις ετέρας. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. εμφαίνονται λεπτομερώς.4) την 24ην Δεκεμβρίου. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. Πέτρου . κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. Επίσης. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. Αι περιπτώσεις αύται. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. σελ. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας.

Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου.

ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα. Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως. Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου .

Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II . Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου.ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ. Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου.

Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Σταυροπροσκ. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ. Ιωάννου της Κλίμακος . Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. Νηστεία II II II 9 Παρασκ.

Δευτ. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών. Του Μ.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. 7 Σαβ. Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ.

Νήστευσαν οι προφήτες. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. την ημέρα του Πάσχα. αναλάβει το έργο αυτό.Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. Τί πάει να πει νηστεία. ό ίδιος ό Κύριος. Ή απάντηση είναι όχι. Λέγουν. ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». οι άγιοι Απόστολοι. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . ό Μωυσής. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. πολλοί χριστιανοί. Αν ή αρρώστια έχει. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. Και είναι τούτο αληθές. Άκουσε παιδί μου. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. Όστις θέλει. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα. Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. να μιλήσω και εγώ τώρα. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. κατά θεία παραχώρηση. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. δυστυχώς. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς».

Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. Κύριε. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. γιατί οι Εβραίοι. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. όπως εμείς. γιατί ήταν αναμάρτητος. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. 4. την Καινή Διαθήκη. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. Αλλά. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . 6.16-18). Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. Τί είναι αυτά που λες. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. 4. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. Συ όμως όταν νηστεύεις.νομοθετήσεις αλλιώς. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. 'Οδήγησα. Ό Κύριός μας. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. όμως. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». υστέρα επείνασεν» (Ματθ. θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος.10). Ένα γεγονός.

Κάποια Παρασκευή πρωί. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. Ήλθες να με βγάλεις.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. λησμόνησα να σού πω. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. Τί πενθούμε. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. Τίποτε χωρίς νόημα. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. Όχι. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. τούς έλεγε άλλη φορά.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. για το μαρτύριο των αγίων. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. Ναι. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. Τον εαυτό μας. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. Γιατί. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. . Και το πανίσχυρο λεοντάρι. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». Πενθούμε για τις αμαρτίες μας. γερά οχυρωμένη. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. του βάζει και ένα δεύτερο. Και ή αδελφή του. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. Νηστεύουμε πραγματικά.

Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. αλλά από άγιους. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. Ναι άγιους και μόνο. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. ό παιδαγωγός της . Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. ή φωτιά να φεύγει ψηλά. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. 8-13). Μακάρι να αγωνιζόμαστε. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. Θυμηθείτε το Δανιήλ. όσο και ό κόσμος. αλλ' οι κακώς έχοντες». γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. παραλύτους και θαυματουργούσαν. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". 19. Παράδοξο. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. Τί λέγει. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. Οι νηστείες. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς.

επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους. λέγουν οι ιατροί. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. Βέβαια. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. θα φάει ό. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. Βέβαια. δύο άνθρωποι. φιλικές. Πάντως. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. τότε ας μην έλθουν ποτέ. Και είναι αποδεδειγμένο. Πέρα από όλα τούτα. Κάποτε συναντήθηκαν. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. επαγγελματικές. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. είπε ό παχύς. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. "Αν δε χορτάσει. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. σώμα δίχως . δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. το στολίδι των γερόντων. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». γράφει ένα παλαιό βιβλίο. Ή αποχή. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση.τι νηστήσιμο βρει.νιότης. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές.

ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. νηστεία εστίν." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. επιθυμιών χωρισμός. ή σκότωσις της διανοίας. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. μετά ατονία των ώμων. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. αυτοαφορίζομαι». ή ποθητή Θέωση. πράγματι. εγκράτεια γλώσσης. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα.πνεύμα». αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. αληθής και ευπρόσδεκτος». Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. πού είναι ή ψυχή. Είναι. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. πού είναι ή ένωση με το Θεό. ή περί τον λαιμόν ασχολία. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. Αλλά ή νηστεία. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. αλλά και από τόσα άλλα. Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. καταλαλιάς. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. θυμού αποχή. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. . "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. Αν εγώ δε νηστέψω. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών.

Αββά Θεόδωρε. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων. Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης.ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. . που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων. για να έχεις παρρησία στο Θεό. Χρέος όλων των χριστιανών . «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες.Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου.

για να τον γνωρίσουν. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί.. γυμνός. έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. του χάριζαν κάτι. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. . 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας.αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. ελεούσε !. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. που να έχει κάποια αξία. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. μελανιασμένος από το κρύο. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό.. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη.

για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. . Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . . το τρεμούλιασμά του. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! . Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. δέσποτα. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του... Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του. δέσποτα.Που βρήκες τη στολή αυτή. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή . δε βρήκε καθόλου χρήματα. Αλλά. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. αλλά αυτό δεν πείραζε. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός.Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα. . είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. .Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα. Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. Μαρκιανέ. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του. αυτό πια καταντά σκάνδαλο.Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ. Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο.έτσι τουλάχιστον νόμιζε .

Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. ψιθύρισαν τα χείλη του. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη. αν δεν με βοηθήσετε. .Τί επιθυμείς.Σεβασμιώτατε. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός. ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. κίτρινος σαν το λεμόνι.Αυτό με γύμνωσε. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες.. . στην πενία. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες."Ω. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι. ..από τον Ευαγγελισμό. Αποφασίζει και λαμβάνομεν. Μαρκιανέ. Ήταν ψηλός κι αυτός. στην ασθένεια. .Μάλιστα. Και να. χλωμός. με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. Έ. . μόλις βγήκα από απέναντι. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: . Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς.Ποιος σε γύμνωσε. που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο. του φώναξε. δεν Έχω δεκάρα. συνέτρεχε τούς πάντας. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή. . μα πού να τα βρω τα λεφτά . τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους. θα λιώσω στα πόδια μου. . Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός.Κι αυτή εδώ. Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ». τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες. ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του.Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. . που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη. . αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος.

δεν πειράζει. χήρες.Μα . τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα.. Ό..Άκουσε. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του. Επί της εποχής του πλούσιος. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας.Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του.. . καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. Είναι δώρον από την Αίγυπτον. στο Μοναστηράκι στην αγορά. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα. . αδελφέ.Χμ. . για ν' αλλάξετε. σεβασμιώτατε. που σημαίνει εμπρός από σε. κάλεσε τον Κωστή. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον. ορφανά. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. . είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς. Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. 2). που είχε τρεις κόρες. σε λίγο έφερε το δέμα. . .. μουρμουρίζοντας. Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. αθέατος.Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. της είπε μόλις την είδε. για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. 6. 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. Ή γριά έφυγε σκυφτή.Κυρία Αναστασία. . Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. Να τα πας κάτω. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. παραμίλησε.Τί το θέλετε. φτώχευσε και για . Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. Εις την ευχήν του Θεού. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους.

Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. . πώς θα βρεθεί στη γη. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του. μικρό παιδί. μίλησε και για την ελεημοσύνη. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. Τον ξέρω. Μεταξύ άλλων. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. στα δεξιά του Πατέρα του. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. Ό Άγιος Νικόλαος. Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. -Ήμουνα τότε. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. Κι εκείνος του λέει: . Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. του είπε.

που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Κάνατε ό. . Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους. Θαύμασα και πίστεψα.τί θαύμα! . την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. Καλά λέτε. 6. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού.Θυμάστε. λαϊκοί και ιερείς. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων. δεν είναι λίγοι εκείνοι. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων.Μα δεν το ξεχάσατε. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα. απάντησε ό Φοντενέλ. πού πάνω από το κεφάλι του . ομολόγησε ό Φοντενέλ. . πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας.Πραγματικά. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω. Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί.Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. 4).τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. δεν είναι λοιπόν λίγοι. όσο μπορώ. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. το είχα ξεχάσει.τι έχουν ανάγκη. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού. Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. .

Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. Πλήθος λουλούδια . Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. Αφού όμως ήρθες. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. ακριβώς απέναντι του. για ν' ακούσεις κάτι. . Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. . που έλαμπαν σαν τον ήλιο. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. στάθηκαν.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. «Ανοίξτε τα κιβώτια». Τότε ό Νήφων του είπε: . Έριξε το βλέμμα του πέρα. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων. πρόσεξε και ό Θεός. ονόματι Σώζων.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. Τον πόνεσε ή ψυχή του.δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. του απάντησε εκείνος.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. ρώτησε τον όσιο: να τον . «ακολούθησέ με». Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. "Όλα τα δένδρα.σε παρακαλώ. πάτερ. θα σε φωτίσει. Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. έρχεται ένας νέος και του λέει. Και πράγματι. αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. που άστραφτε. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό. καθώς είπα. τους διέταξε. Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. Πολλά άκουσα και διάβασα.ρόδα και κρίνα .

απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. πάθεις διπλή ζημιά. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί. Σιόζων. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής.Βλέπεις. Και κείνος είπε με δέος: . "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο. αβάφτιστη ακόμη. Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . Μια μέρα. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν. πόσα αγαθά σού ετοίμασα. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. 'Εκεί.Σού αρέσουν.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. Ανάμεσα στα άλλα. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. αντί για ανταμοιβή. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως. εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια. καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : . όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά. χάνει και τον μισθό του. έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς. Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το .Κύριε μου. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά.Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. όλα πανέμορφα. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια.Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. Σώζων. του είπε: .

ή κόρη. ή κόρη αρρώστησε. . ύστερα από λίγο καιρό. όμως. βαφτίζοντας μια πόρνη. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: . κόρη μου.Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος. πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα. Στενεμένη. Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: .τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα.Δυστυχώς. Πανικοβλήθηκε ή κόρη. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: .Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή. με την απρόσμενη πρόταση. πάρε ο. για να κρεμαστεί. λοιπόν. . Ανακουφισμένος. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. της άπαντα εκείνος. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. μην κάνεις κακό στον εαυτό σου. Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα. Φώναξε. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως.. Όμως.Για τ' όνομα του Κυρίου. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει.Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: .Τί κάνεις εδώ..σκοινί.. Κι εκείνη του απαντά : . αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει.. ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε.. κόρη μου.σε παρακαλώ. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή . παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου.Άφησε με. Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: . Εκείνη στοργικά του λέει: ..Πες μου όλη την αλήθεια. άνθρωπέ μου: . λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: .

'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε. λοιπόν. . Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε. ήταν αυτοί. τέλος πάντων. να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . της τάξεως των αριστοκρατών. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: . που οφείλονταν στη θεία οικονομία.Μα ποιοι.Ναι. Εκεί. απορημένοι. Και πράγματι. . Τούς ξέρεις. οι γείτονες.κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε.Ναι απαντούν εκείνοι. την μεταφέρουν στην εκκλησία. Έστειλε.εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα.Ή αγάπη σας. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. τη ρωτούσανε.γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς. .Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη. ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . της λέει εκείνος . παίρνει άλλους δύο αγγέλους και.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. κόρη μου. απαντούν με μια φωνή εκείνοι. λευκοφορεμένη. 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς. Ωστόσο. υποβαστάζοντάς την. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. που τούς έφαγε ή περιέργεια. απάντησαν: . Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. Κι εκείνη.Πες μου. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. 'Εκείνοι. πήγαν και τη ρωτούσανε. . εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη.. με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους.Μη στενοχωριέσαι καθόλου. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: .

Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα. Ό πατριάρχης.Δίκαιος είσαι. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο. .'Εγώ. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. θαυμάζοντας αναφώνησε: . κι εγώ του έδωσα ό. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα. πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό. επίμονα: . χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία».Για σκέψου λίγο. Έτσι. κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω. για να προσευχηθείς. πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται.τι είχα και δεν είχα.μία πόρνη και θεόφτωχη. . Και λέγοντας αυτά τα λόγια. όσο από το κιβώτιο πενήτων. γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο.Όχι. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς. «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. Εκτός μονάχα τούτο. αν σαν φυλαχτό.. έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. έτοιμο να αυτοκτονήσει. 'Εκείνη απάντησε: . Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου.άπαντά εκείνη. Γιατί. συμμαζεμένα .

ρώτησε ό αδελφός. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά.'ΩΣ πότε. Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. Τί να κάνω τώρα. Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση. για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. Δέχεται όλους με χαρά. ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. . Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου. Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν».Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός.» εξήγησε ό Γέροντας. . είναι ή μετάνοια. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. Πάτερ. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο. Ό αγώνας είναι μεγάλος. . δεν είμαστε όμως μόνοι μας. .Έπεσα. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. όμως. για να πολεμήσουμε. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. Ό λόγος είναι απλός.ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . . δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο.Σήκω. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία.Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. αρκεί να τον . Αββά. Μάταια. Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική.Σηκώθηκα. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν».

Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της. Φέρε τον επάνω.αναζητήσουν. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή. Τέλος όμως. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. . . 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. . αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. όταν είχε τα μέσα. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. Έλεγαν μεταξύ τους.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε. για να υποδεχτεί τον ερημίτη. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. για να τη σώσουν. είπε ή Ταϊσία. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. με ένα λόγο να μετανοήσουν. 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της.Φύγε από δω. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή.'Εκείνη. Ή κόρη. Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. . Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της.

Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου. Δεν μπορούσε να συνεχίσει. υπάρχει. Αββά. Σταμάτησαν. παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. Από το σημείο. Αββά.Γιατί κλαις. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: . Εκείνη ένιωσε ντροπή. κόρη μου. Τον έπνιγαν οι λυγμοί. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια. . Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. Της φώναξε να ξυπνήσει. Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη. κόρη μου.Πώς να μην κλάψω. Πήραν το δρόμο για την έρημο. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. Την κίνησε ελαφρά. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει.Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας.Ναι. Δεν πήρε απάντηση. . πάτερ.Σταμάτησε. αλλά σταμάτησε.Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα. . . .Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά. . γέροντα.Βγάλε με από δω μέσα. έγινε τη στιγμή εκείνη. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. Το θαύμα. . Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία.. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . τη συμβούλεψε. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα. Δεν αισθανόταν. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. Ή κόρη ταράχτηκε. ολόλευκη σαν περιστέρι..Ακολούθησέ με. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα.

Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Στο τέλος το λησμόνησαν. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. Τέλος. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. με την οικογένειά του. ένας άγιος άνθρωπος. Μάταια όμως. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Τα χωράφια χλώμιασαν. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. πολιτικός φυγάς. είναι χαρά. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. Πέρασαν χρόνια. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. . ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. είναι καθαρμός. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. για τη θερμότητα της. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς.

αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. έπεσε κάτω νεκρή. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. απελπισμένη από την πτώση της. πήρε το δρόμο της επιστροφής. εξήγησε ό Γέρων. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. καθώς προσευχόταν.5). πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να .Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος. . τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. Ωστόσο. ούτε και οι Άγιοι. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. 'Ύστερα. (Ιώβ 14. ένα νέο ξεκίνημα. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία.

έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. Όταν αμαρτήσεις. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . ούτε υποκριτική. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. . για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. για να τονίσει την αξία της μετανοίας. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. έστω και την τελευταία στιγμή. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. . αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. υπογράμμιζε ότι. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. δηλαδή στην ορθή πίστη. Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. ανέβα σε ύψος . της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. Αναφέρεται ότι ό αετός. δέχτηκε την μετάνοιά της. Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο.Πού είναι ή μετάνοιά της.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση.παραλάβουν την ψυχή της. ενσυνείδητη μεταστροφή. Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. Ο Μέγας Αντώνιος. για να ισιώσει το ράμφος του. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. αν ό άνθρωπος θέλει.

Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. αλλά κάτι που βιώνεται. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: . Ο Αγ.Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο. του είπε: . Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. Ή βαθιά μετάνοια. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. για να τον δοκιμάσει. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου.αλλά από τη χάρη του Θεού. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. της ζωής και του θανάτου. τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ.κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά .ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό. Διότι είναι πόδια μετανοίας». παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. αλλά το τιμούν. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. για να τον συνοδεύσει. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. .

που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. το Έκανα αυτό. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. Διότι. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή. . που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. για χάρη του ίδιου του αδελφού. . διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. του απάντησε χωρίς δισταγμό. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή.για δύο λόγους.Κι εκείνος. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. Τρέμοντας από το φόβο. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. πράγμα που ασφαλώς Έγινε.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα. με ανθρώπους ή με ζώα. απάντησε εκείνος: Πρώτον. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου..Αν θέλεις. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. με τα χέρια δεμένα πίσω. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή. αδελφέ μου 'Ιωάννη. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους.. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. . αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα.

"Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. θυσία.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα .όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. Τί είναι προσευχή. 10) 1. γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". ΙΕ'. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. εσωτερική συγκέντρωση. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". προς ναόν τον άγιόν Σου. δυναμισμό. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. (Ματθ. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών.. και υψώσει υμάς" (Ίάκ. θείο πόθο. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. 4.

είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος.τι θέλει. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου".του Χριστού μας. . Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. όπως κι εσύ τώρα. Ό αλάνθαστος είναι. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας. έτσι και ή ψυχή. Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό. σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα.Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ. προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα". Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους.Πώς σε λένε. είναι ή αληθινή χαρά. Είναι επικοινωνία. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής.Δηλαδή γέροντα. έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου. όμως. . είναι νεκρό. πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. πέρασμα στην όντως ζωή. Και είναι ό εύκολος δρόμος. . πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη.με λένε Ανδρέα. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη.Παππού. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων. συνεχής δημιουργία. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. για να του κάνουν προσευχή. Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. ένας ευλαβής νέος του είπε: . είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. "Όπως το σώμα μας. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. .Μά δεν το καταλαβαίνεις. . Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. γέροντα. άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. Τί είναι προσευχή. πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. . όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό.

Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε.Μια νύχτα. Θεέ μου. έλα Εσύ ό ίδιος. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. είναι στα θεία νοήματα. Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. Όταν ό νους. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. με όλη μας την ύπαρξη. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). Έλα και σώσε με. λοιπόν. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. αλλά στα στέκια τα δικά μου. έμενα που καταποντίζομαι. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει." και ό σατανάς. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. Εσύ Είσαι ή Αγάπη. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. χα. Ό Θεός. για να σε συναντήσει. Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. ενώ προσευχόταν.τι εσύ επιθυμείς. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. Κι αυτός άγρυπνά. Εμείς. ό καθένας μόνος του. θα πάει στον Ουρανό. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. . την προσευχή. όπως έσωσες τον Πέτρο. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. τότε είσαι θεολόγος". με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. "χα. Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. Αλλά. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. ό όποιος. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. δες Θεέ μου.

Το είπαμε και πιο πάνω. Έτσι. Μπορούν . που δεν έχω όρεξη να φάω.ο. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. οι μαθηματικοί νόμοι κ. στον Ουρανό. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη. κοινωνικός... επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. πνευματικά χαρούμενος. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. συνεπώς. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. Ό χριστιανός. της χημείας. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα. ευπροσήγορος. αλλά και το στόχο αυτής."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές.κ. έτοιμη να τον κυριέψει. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. να την ανακαινίσει. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. να την γνωρίσει. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. ευτυχής.σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει.. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας.Ό χριστιανός ορθόδοξος. εσωτερικής ανακαίνισης. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια. μέχρι που να παλαβώσετε. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . 2. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. φλυαρώντας ακατάπαυστα.. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. Οι κανόνες της φυσικής. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. να τον αγιάσει. α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". παρά μόνο στον εαυτό μας. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη.

να γίνουν κτήμα καθενός μας. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. δύσκολη όμως στην εφαρμογή. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. εκλεπτύνει τα αισθήματα. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. Όμως. . Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. καθαρίζει το νου. δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. πληροφορεί για την αλήθεια. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. Πού είναι ό Θεός. των θείων πραγμάτων.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. Υπάρχεις. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". όμως. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. ή άλλη Γνώση. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. ή πείνα. Αυτό. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. ή εμπειρία του επέκεινα. 3. οι ασθένειες. Όταν επέλθει ή θεραπεία. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. ή τρομοκρατία. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε.

Κοιμόμαστε λίγο. . τα χέρια μου πλέκουν. Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο. δεν είναι τούτο προσευχή. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. . Όταν με το νου μου προσεύχομαι. . . . . αποκρίθηκαν εκείνοι. τούς ρώτησε.Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου. . οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου.δεν τρώτε καθόλου. . πού δεν μπορούν να εργαστούν. κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου". είπε ό Αββάς Λούκιος. Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους.Μά τότε αδελφοί μου. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου. ό Θεός.Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί.Τρώμε.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. .δεν κοιμάσθε.

καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. Δοξολογία στο Θεό. Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου. μέχρι και το υμνολογικό. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. Ξεκινά από τα χείλη. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. όμως. όπως πολλοί λένε. χαίρεται τη συναναστροφή. Έτσι. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. αγαπά. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. μεταφέρεται στο νου. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. από το λειτουργικό μέρος.). προσευχή για μάς. . για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. Αν. Άρα.. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική. 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. τυπικά. για τη φύση. για να καταλήξει στην καρδιά.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. περικλείουν τα πάντα. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. ευχαριστία. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. συνεχής επαφή με το Χριστό. για το συνάνθρωπο. Δυστυχώς. για τούς λαϊκούς όμως. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. Είναι ή διαρκής. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό.. βρίσκει νόημα ζωής. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. «υποχρέωση». ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία.

Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. Έτσι. σιωπηλά και υπομονετικά. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. Μάλλον τον αυξάνουν. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. την ησυχία και την ταπείνωση. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". 4. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. Απόδειπνο. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. αφοσιωμένο στο Θεό. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. με εκδηλώσεις εξωτερικές.Παράλληλα. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. χωρίς φωνές και φασαρία. Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. με στεναγμούς αλαλήτους. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. Να προτιμά την τάξη. Πρωινές προσευχές. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. . έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή.

έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης.. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. λέγει στον εαυτό του. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. μπορεί και να μη . επαγγελματική καταξίωση. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. . γιατί. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. δίχως συνείδηση. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". Έτσι. Ό όσιος Παλάμων. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. Αντιθέτως. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. περιουσίες. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. Βέβαια. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους.. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. όπως αυτός νομίζει. χωρίς νόημα και αξία. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. σού δίδω σημασία". γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. δίχως περίσκεψη. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου.

. 5. Είναι ό αόρατος πόλεμος. Βέβαια. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. αμφιβολία. περιπαίζεται από αυτούς". Σήμερα όμως οι . όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. φόβο. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. απόγνωση. την Παναγία. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. το συνάνθρωπο. Στα παλαιότερα χρόνια. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. το Θεό. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. ακηδία. φόβο. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. Εκεί θα δοθεί ή μάχη. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν.". Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. Με μία μόνο λέξη. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. Αλήθεια. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο.. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. Εδώ χρειάζεται προσοχή. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. τούς άγιους μας. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. Να τα ομολογούμε όλα τούτα.

να μισεί την αμαρτία. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ . θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. Το αποτέλεσμα. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας.«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. αγάπης προς το συνάνθρωπο. Αντίθετα. Άλλωστε. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. να φοβάται την κρίση του Θεού. όπως αυτή του Δαβίδ. ή δυστυχία κυριαρχεί. οι πόλεμοι συνεχίζονται. ή αδικία διευρύνεται. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. τριπλή. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. προσευχή καρδιάς. δεκαπλή. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου.

Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα.12). Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. 11. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου. πηγής αθανάτου γεύσασθε". Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Κοινωνία δεν είναι σούπα". 26. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. Ή μετοχή μας στη Θ. Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. σύσωμος και σύναιμος Χριστού. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. ή Θεία Κοινωνία. " Ή Θ.26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες.Λειτουργία). Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. Χριστούγεννα. Κοινωνία με το εξής παράδοξο. το της Καινής Διαθήκης. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. προκειμένου να λάβουν απάντηση. Κυρίλλου Ιεροσολύμων. ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. άχρις ου αν έλθη"(Α. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". Κορ. Κοινωνία ως έθιμο.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. ίνα γένη. τη διδασκαλία τους.26). του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη. Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ.

κεφ. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. μάς ελέγχουν.κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". Τα λόγια τους. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου". "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. αλλά την εβδομάδα. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. φιλοσόφου και μάρτυρος. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ.. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β. έν τη Κυριακή. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. εάν ή μνήμη αγίου τινός". Κοινωνία. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. Ευχαριστία για την ψυχή. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. Μ. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει.Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Πράγματι. τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. Ό Μ. δηλ τον 4ον αι. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . Κοινωνία. Ευχαριστία.Χ. Ό. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ.τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. Τί φταίει. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. φοβερή και κρυστάλλινη. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ.

Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. και όταν πια κοινωνήσωμε. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. πού πρέπει να έχουμε. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. κανένας ασκητής. πού. πόσο χοροπηδούσε από χαρά. Το δανειζόμαστε. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. έβλεπε. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. όσο μεγάλος κι αν ήταν. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. Εις κατάκριμα. πόσο έλαμπε. Ούτε το πνευματικό πένθος. Και γι' αυτό ποτέ. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. Και γι' αυτό. Κοινωνία. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. Έξ άλλου ή Θ. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. . Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". Ό Άγιος Ιερώνυμος. για βάρος ψυχής . Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. Ό ιερός Χρυσόστομος.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. Κύριε Χριστέ. Όσο κι αν κλάψουμε. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. Υιέ του Θεού. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. σε μια ευχή της Θ. αλλά. ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. Δόξα Σοι. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. για βάρος υχής. για ανακαίνιση και για αγιασμό. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. "Παντί τω λαώ". κάτι μέσα μας μάς το λέει. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές.

είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. που πήγε να κοινωνήσει. όταν υστέρα από λίγο. τούς λάμπρυνε περισσότερο. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. από αμάθεια πιο πολύ.Παρά ταύτα. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. συγχρόνως με τον Ιερέα. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. Άγγελος Κυρίου του . ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. όμως. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο.τι βλέπουν.τι δεν κατανοούν. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. απορρίπτουν ό. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. που μεταλαμβάνομε. αμετανόητος. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο. Πιστεύουν ό. "Κάποιος Αναχωρητής. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. από την ακηδία. Διαμέλιζε κι αυτός. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. Οι Πατέρες τον άφησαν. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. εκαίγοντο. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. για να προσκομίσει. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. λέγουν οι Πατέρες. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή.

Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. Πήγε. σαν θαυματουργού. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. πού ή φήμη του. ήσαν δίκαιοι. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. ήσαν πονηροί και άδικοι. Κοινωνία. Ό μάγος τότε. ή οκνηρία. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. από εκδίκηση. μά καταδικάζονταν. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. Προϋποθέσεις Θ. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. όπως είναι στην πραγματικότητα. Ή αμέλεια. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. Εγώ την βλέπω γυναίκα. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. Κοινωνίας . κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. φθονεροί και άπληστοι. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. προσευχήθηκε. Σαν έφτασε στη σκήτη. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". Πώς σας ξεγελά ό διάβολος.Κοινωνία. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. τέλος. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. ή ακηδία. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Αυτοί. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε. ό άνθρωπος. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο.

φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. δ. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. τα ιουδαϊκά. π. ή Υπεραγία Θεοτόκος. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. Κοινωνία. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. .χ. θα έπρεπε να ασθενήσει. 9). Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. ό ιερέας τουλάχιστον. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. που μνημονεύει ό ιερεύς. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. Ό Κύριος.1. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα.

Όσον για τον ασθενή αυτόν. βλασφημία! Ένας Θεός. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. πράγματι. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. αλλά με την αγνότητα. . 2.! Μεγάλη. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. σε ένα στενό δρομάκι. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. Το "Έιτζ μάς φοβίζει. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. ποιητής Ουρανού και Γής. Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. Κοινωνίας. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει.. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. γιατί φοβούνται τα μικρόβια. Θεώνεται. μά κανένα δισταγμό. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. οι μοιχοί και πόρνοι. Οι αμφιβολίες.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. που τυχόν υπάρχουν. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. Χωρίς κανένα. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. Εκεί. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. εις την ενορίαν του. Γιατί. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. Και δύο λόγια για το Έητζ. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. Προς Θεού όμως.. ενώνεται μαζί του. ζώντων και νεκρών. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. Έν τούτοις. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. Πώς. δεν έγινα.

τούς αναξίους φλέγων". μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες.ού φίλημά σοι δώσω. Υιέ Θεού.Ιδού. καθάπερ ό 'Ιούδας. Ή αγάπη προς τούς γονείς.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. Θεουργόν Αίμα φριξον. όπως είπαν πολλοί. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. Χρησιμοποιείτε εύκολα. τον δε νουν τρέφει ξένως.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. "Άνθραξ γάρ έστι. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. Όχι όμως. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη. σήμερον. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται.Θεοί το πνεύμα. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . ως φιλάνθρωπος. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. έν τη βασιλείς σου. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. Βέβαια. Ό Θεός μου. Δέσποτα φιλάνθρωπε. Κύριε. Κύριε Ιησού Χριστέ. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. κοινωνόν με παράλαβε. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. ό χιτών με ελέγχει. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. Αγαθέ.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. Καθάρισον. Του Δείπνου σου του μυστικού. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. Προσέλθετε". ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας.μνήσθητί μου Κύριε. παρουσίας Σου. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. τούς συζύγους. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. διά το ανάξιον είναι με.

"'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας.τι θέλεις". Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. κοινωνεί εις κρίμα. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". οίνος. . ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. θυμίαμα. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό.τι θέλει. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό.11 Αγάπα και κάνε ό. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. καταργούν τα σύνορα. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. πρόσφορο. την αντιπάθεια. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. 4. ενώνονται. Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε. (Ματθ.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. Τα δώρα μας. ε 23-24). Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. δηλαδή το "Πιστεύω". στ'. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. τον εγωισμό. σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται.

με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. λέγει ό Παύλος. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. θα τον έσωζε το μαρτύριο. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. Είναι αναγκαίο . Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. Ήταν πιστός ιερεύς. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. Όχι. αρνείται τη συγγνώμη. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. ολιγωρία. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. 5. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. ψυχρότητα. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε.

"Σταυροδρόμι". Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. Ό παπάς τα έχασε. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. τί λες. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Ή προσευχή τους πολλές φορές. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. Του λέει. Γι' αυτό. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. Αισθάνθηκαν δέος. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. ζήτησε να εξομολογηθεί. . Και να. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". Ξέρεις. έστω και την ύστατη στιγμή. παπά. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. τους έλεγε. Εγώ είμαι άθεος. καθώς στέκει απέναντί του. Να αυτή! Ποιά αυτή. τους λέγει. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. Ντούτκο. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. Κάποιος αδελφός. Και μετά. Και άθεος θα πεθάνω. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. έγγαμος. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Έχω. κοινώνησε.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. τύπου παράγκας. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. Και αφού έκλαψε. Αυτή είναι ή μάνα μου.

. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. "Συ ποιός είσαι". ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". Και αμέσως εξαφανίστηκε. Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. κατά την περίοδο του πάθους του". Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες. Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. Είχε ήδη κοινωνήσει. Και εγώ του λέγω.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη.