ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. η μη κακολογία. στα πάθη. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . Η μάχη έχει ξεκινήσει. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. να ασκηθούν για χάρη του. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. στη μετάνοια. η αγιότητα. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. αλλά δικαίωμα όλων μας. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. στη Θεία Μετάληψη. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. στη νηστεία. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. Η τήρηση των εντολών του Θεού. Τα όπλα του αγώνα μας. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού. στην εξομολόγηση. απεκδυόμενοι των παθών. γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. Με μία υπενθύμιση. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας.μετερίζι. η ταπεινοφροσύνη. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει.

" και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας". Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό.Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους. έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. αφού άκουσαν όλα αυτά. . το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας. σε κανένα να μην πείτε ψέματα. Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία.δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. "Να. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. Βέβαια. Τότε οι γέροντες του είπαν. Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα".. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. κανένα να μην κλάψετε. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού. κανένα να μη σκανδαλίσετε. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει.Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. Και οι γέροντες. Και τους απάντησα: . Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά. Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε. ζώντας μέσα στον κόσμο. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς". κανένα να μη μισήσετε. κανένα να μη περιφρονήσετε. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία. Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη.

άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . Αφού έφθασε στην πόλη. ώστε. Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και. Και. είπε με θαυμασμό: . αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. αλλά στάθηκε αδύνατο. άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα. ως δε ούτως" (Αγκόρ. Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός.Κάποτε. αφού κάθισε." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι. Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους". Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου. Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά."Μακάριε. άρχισε να βαδίζει. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: . μερισματούχοι.7) . μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". τα τόσο διδακτικά. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. Ζ. Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό. ήλθε και η άλλη γυναίκα. Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες. Και εκείνες του είπαν . Ήλθε η μία εκ των γυναικών. . Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία." Και εκείνες του απάντησαν."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

κακία. που βιώνει το Χριστό. άφες αυτοίς. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. να σπερμολογήσει. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. Δυστυχώς. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. καν αληθές η το λεγόμενον".στις εξετάσεις από κρίση περνούν. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται. ίσως και επιπολαιότητα. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. Ο χριστιανός. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. να ασχοληθεί με τους άλλους. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. να κατηγορήσει. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. τη συμπεριφορά. Τι είναι η κατάκριση. προκειμένου να επικρίνει. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. . δεν κατακρίνει ποτέ. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. "Πάτερ. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ." (Α'Κορινθ 6. αμαρτωλή. Πρόκειται για την κακολογία. την εμφάνιση. γιατί πιστεύει στον Ιησού. Εξ άλλου. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. άθλια. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται.

Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. .γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής .Αυτός που κατέκρινες. σ΄αυτόν κατακρίνεις". αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. ήλεγξε μόνο την υποκρισία. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι. Δεν είναι.Ω. .όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. όλοι. Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου. πολύ άσχημα έκανε. Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . σαν αναμάρτητοι. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. Που ορίζεις να τον κατατάξω. αλήθεια. του είπε. . Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. κρατώντας την ψυχή του. ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε.Ήμαρτον. αποχώρησαν. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας. αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. γιατί θα θέλαμε. ενώ αυτοί. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". η γη φρίττει.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. οι δε άνθρωποι. εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. δε νοιώθουν καμιά ντροπή. όπως και οι Φαρισαίοι. Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. ουδείς σε κατέκρινε". πέθανε. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. Ένας ένας. . "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος". κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον. σαν αναίσθητοι. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί.

Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. "περί του μη κρίνεις τον πλησίον". Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο. Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. . Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. για να τα πουλήσει. έτσι είναι". Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο. Από το άλλο μέρος η κωμωδός. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. Ποιος μπορεί να το περιγράψει. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. . διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. το όποιο και τελικά αγόρασε. είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". υποτίθεται. Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. αδελφέ μου. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. βλέπετε την κρίσι του. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. πήγαινε ευθύς να τον βρεις.

. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. το μεγάλο σου παράπτωμα. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. Επομένως. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. περπάτησε για δυο ώρες. ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. Διηγούνται πως κάποιος νέος. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. τη φρικτή αυτή συνήθεια. τον ελεεί. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. παιδί μου. Τότε ο γέροντας του λέγει: . Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. Και αν συμβεί να εκτραπεί.Πήγαινε τώρα. την δε μετάνοια δε γνωρίζεις.Βγες έξω. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου. Για παράδειγμα. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: . αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. όπως είπα. Μικρές ήσαν και οι δύο. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά.Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς.Διαπιστώνω. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό.

όσο κι αν προσπαθήσω. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε.Γέροντα. Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια.. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". 4. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον.Ναι. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. Δε μαζεύονται. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν. αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα.1). αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. αλλά για όσα είπες για εκείνον". παιδί μου. προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά". όποιοι κι αν είμαστε. Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. Καθώς προαναφέραμε. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα. Επομένως. είναι αδύνατο. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω. αλλά κριτής" (Ίακ. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας. του λέγει ο νέος. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. το ξέρω. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε. εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. ω άνθρωπε. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. . δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο.2.11).

ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. όμως. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. Πως. δεν διαπιστωνόταν. η οποία είχε κακή φήμη. μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. Ήταν σούρουπο. Κάποτε. Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. Όταν. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. Τον βλέπει από μακριά. Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. Κάτι τέτοιο όμως. Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". δε βρέθηκε η γυναίκα. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. διηγείται ο Αββάς. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. πρόσεχε σ΄εαυτώ". Έτσι. Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. όπως ήταν φυσικό. πόρνε. Αν. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. Ο αδελφός δεν αμάρτανε."Αδελφέ. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. Ο Άγιος Ιωάννης. όσο περνούσε ο καιρός. συγγραφέας της Κλίμακος. μετά την κοίμηση του αμελούς . Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο.

παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός. Ιωάννης ό Χρυσόστομος .. Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς..αδελφού. κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν. Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ". γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα. σώθηκε ο αδελφός.

ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. όχι μόνο άνθρωποι. 7. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών. πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού"." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. 14. γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε". Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων".Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα. αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα. Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. διότι ό κληρικός." (Ρωμ. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του". την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. αλλά λειτουργός του Υψίστου. Την εξουσία του "λειτουργείν". Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. Οι άγγελοι υπηρετούν. καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα.1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην. ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. κατακρίνω τον Ιερωμένο. του Κυρίου Ιησού Χριστού. Και το παιδί. Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό. χίλιοι Αυτοκράτορες.4). Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. γίνεται παιδί του Θεού. αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων". παρευρίσκονται. Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται.

κατά θεία νεύση . για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο.ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. αλλά μάλλον από ευθιξία. Σ' αυτόν το δρόμο. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. ποια ήταν ή αιτία. όπως λέμε). Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. Κι όμως. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. είχε ό αδελφός του κατάστημα. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. Αυτός είναι ό ιερέας. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. στο Άγιο Όρος. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη. όμως. έχανε τον εαυτό του. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. Τότε . καγχάζουν. πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. ειρωνεύονται. Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. αλλά μεταξύ ουρανού και γης. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. ούτε στον ουρανό. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. γελούν. Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. Εκεί. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. Ουδείς. χλευάζεται. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια). για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες . όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν.

τι άλλο κακό η δυσκολία. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. δεν είπα τίποτε. θα μάς τα αφανίσει όλα. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. . στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. Παρά ταύτα.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. τι πράγματα είναι αυτά. μετά από ασθένεια. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. γιατί όπως βλέπω. Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . Γύρω στο 1937 . ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. μέσα μου: . Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. Ένας Επίσκοπος κάποτε. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος. Εγώ.Τι είναι αυτό. λέει ή μάννα μου: . στην Αθήνα περί τα 1950. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης. διεφθαρμένοι. αλλά και μετά. πρωί πρωί. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας.Παιδί μου. εφημέριος Αρχαγγέλου. φτωχοί άνθρωποι. Του δίνω το πενηντάρικο. πλεονέκτες. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας . Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. Του δίνω. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. έτρεξα στον κήπο. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. μού δίνετε χρήματα. Νόμισα. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. λέει στεναχωρημένος. μίλησα με τον παπά . αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους. Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. λοιπόν και το εκατοστάρικο. θα πεινάσουμε. είναι κακοί. έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. πού ελαφρά τη καρδία. όσο στην πατρίδα μας. Έκανε τον αγιασμό. έλεγα με κάποια αμφιβολία. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. σε όλο το διάστημα. σε ικανή απόσταση. Έτσι. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. οι παπάδες. αρρώστια. φιλάργυροι. . Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής.38. Όταν τελείωσε ό ιερέας.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. Την άλλη μέρα. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. πώς του φάνηκαν λίγα. ακόμη χειρότερο. επιδημία και ό.Γιάννης Βασιλειάδης. σαν άμυαλος νεαρός. Εκοιμήθη. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο.

το παιδί πέθανε αβάπτιστο. μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. Υπήρχε. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. πού είναι και δικός μου Κύριος. Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. ότι δεν αμέλησα. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας. Διότι. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. Όχι βέβαια. λέει. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. του ζήτησε να τον ευλογήσει. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. πέφτοντας στα γόνατα. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη.χωρίς να τον καίει. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. . εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. -Υπάρχει τάχα.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. . πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί. περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. απέναντι των Γαθισών. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. το σύνοδο μου άγγελο λέω. Κληρικό. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. άγιε Δέσποτα. κοντά στο όρος του Λιβάνου. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση.

Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό.Ι 1). τοίχε κεκονιαμένε"." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων. Ό Απόστολος Παύλος. αλλά τον Θεόν. πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. ότι ήταν Αρχιερέας. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και. με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. για να δικασθεί.τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε". λέγει. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π. Ιαδδουά. Μέγα Αλέξανδρο. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: .. έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης. οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων. Στις Πράξεις των Αποστόλων. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη .και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα. εμπνεόμενος από θεία οπτασία. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός.Χ. ή οργή του διαλύθηκε. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει.δεν γνώριζα αδελφοί. όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. του λέγουν: . ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς. δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε.Γ. Κ. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους. . Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα.

Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. θα τα καταφέρει όλα καλά. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. σαν υπηρέτες του Θεού μας. Με αυτά πού λέγω. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν.τι κακό συμβεί. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. πώς ό.τι περισσότερο μπορείτε. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό.τι κι αν είναι. Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας. Να το ξέρετε. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. θα ξεσπάσει σε βάρος σας. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. όταν παραστρατούμε. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. μη φαντασθείτε. Τιμάτε. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. είτε το θέλει είτε όχι. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. Δε βλέπετε. όσο πιο πολύ μπορείτε. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. αν τον τιμάτε. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. Τούς χρειαζόμαστε. πού δείξαμε στους ιερείς. ξέρω. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. θα δώσουν λόγο για σας. Αν σεις τον προσέχετε. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. δεν το καταλαβαίνετε. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. αν τα χέρια του παραλύουν. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει.Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. αν σταθείς απέναντι τους καλά. . εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. Τί απολογία θα δώσουμε. Ένα. Προσέχετε.

Και ο γέροντας απαντά: Έλα. κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. τη νηστεία.και γιατί φεύγεις. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο. .ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. . Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου. Οι άγιοι όμως Πατέρες.με αφάνισε ή νηστεία σου. . Δε σε διώχνει κανένας από δω. εγώ φεύγω. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του. Έτσι. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας. του λέγει. λέγει στον γέροντα. Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή.Ξέρεις γέροντα. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. προκειμένου να το θεραπεύσουν.. Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό.

ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά. την ενάτην (περί την 3ην μ. άνευ ελαίου. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά.) ξηράν τροφήν. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται. δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. Και για να κυριολεκτούμε. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. 2) την 29ην Αύγουστου. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. . Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. Διατεταγμέναι νηστείαι. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους. όπως οι μοναχοί). παραμονή των Θεοφανείων. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. Λήψις τροφής. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. έστω και μόνο άρτου.

επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. μερική δε εις ετέρας. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας. Αι περιπτώσεις αύται. Επίσης. καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. σελ. εμφαίνονται λεπτομερώς. Πέτρου . Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. έν διττοΐς πίναξιν. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος.4) την 24ην Δεκεμβρίου. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. 93 -94). παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. ύποσημ. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων.

17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου. Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .

Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου .ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα. Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ. Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου.

Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου. Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου. Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II .ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ.

Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών. Ιωάννου της Κλίμακος . Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Νηστεία II II II 9 Παρασκ. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ.Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. Σταυροπροσκ. Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει.

Δευτ. Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών. Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ. Του Μ.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. 7 Σαβ.

Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. Τί πάει να πει νηστεία. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . Όστις θέλει. κατά θεία παραχώρηση. Νήστευσαν οι προφήτες. Άκουσε παιδί μου. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. αναλάβει το έργο αυτό. Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. να μιλήσω και εγώ τώρα. Αν ή αρρώστια έχει. δυστυχώς. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. την ημέρα του Πάσχα. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα. Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. Ή απάντηση είναι όχι. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες. ό Μωυσής. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». πολλοί χριστιανοί. οι άγιοι Απόστολοι. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. Λέγουν. ό ίδιος ό Κύριος. Και είναι τούτο αληθές. άλλα και όσοι δε νηστεύουν. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο.Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές.

όπως εμείς. Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. 6. Ένα γεγονός. Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες. 'Οδήγησα. Ό Κύριός μας. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. Συ όμως όταν νηστεύεις. υστέρα επείνασεν» (Ματθ. όμως. 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . την Καινή Διαθήκη. αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος.νομοθετήσεις αλλιώς. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής.16-18). τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. 4. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. Τί είναι αυτά που λες. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. γιατί οι Εβραίοι. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους.10). δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. 4. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. γιατί ήταν αναμάρτητος. Αλλά. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. Κύριε. πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου.

από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. . Τον εαυτό μας. Ήλθες να με βγάλεις. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. λησμόνησα να σού πω. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. του βάζει και ένα δεύτερο. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. Και ή αδελφή του. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί. Ναι. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. Τί πενθούμε. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. Νηστεύουμε πραγματικά. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. Κάποια Παρασκευή πρωί. Γιατί. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Και το πανίσχυρο λεοντάρι. γερά οχυρωμένη. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. Τίποτε χωρίς νόημα. για το μαρτύριο των αγίων. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. Όχι. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. τούς έλεγε άλλη φορά.

Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. όσο και ό κόσμος. Παράδοξο. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. ή φωτιά να φεύγει ψηλά. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. 8-13). Ναι άγιους και μόνο. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. αλλ' οι κακώς έχοντες». Ας θυμηθούμε το Μωυσή. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Οι νηστείες. αλλά από άγιους. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. ό παιδαγωγός της . Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. Τί λέγει. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. παραλύτους και θαυματουργούσαν. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. Θυμηθείτε το Δανιήλ. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. 19. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό.

ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. επαγγελματικές. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». "Αν δε χορτάσει. γράφει ένα παλαιό βιβλίο. είπε ό παχύς. παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. σώμα δίχως . Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη. δύο άνθρωποι. θα φάει ό. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. Πάντως. λέγουν οι ιατροί. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. Πέρα από όλα τούτα. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. Βέβαια. Και είναι αποδεδειγμένο. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. Ή αποχή. Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής.νιότης. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. τότε ας μην έλθουν ποτέ. Βέβαια. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. το στολίδι των γερόντων. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. φιλικές. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. Κάποτε συναντήθηκαν.τι νηστήσιμο βρει.

Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. ή σκότωσις της διανοίας. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. αυτοαφορίζομαι».αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. αληθής και ευπρόσδεκτος». Αν εγώ δε νηστέψω. Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. πράγματι. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. νηστεία εστίν. Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. πού είναι ή ψυχή. Αλλά ή νηστεία. Είναι.πνεύμα». «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. πού είναι ή ένωση με το Θεό. . Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. εγκράτεια γλώσσης. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. επιθυμιών χωρισμός. μετά ατονία των ώμων. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. αλλά και από τόσα άλλα. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. θυμού αποχή. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. καταλαλιάς. ή περί τον λαιμόν ασχολία. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. ή ποθητή Θέωση. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της.

Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων. Χρέος όλων των χριστιανών . Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων.Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. για να έχεις παρρησία στο Θεό. «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες.ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης. . Αββά Θεόδωρε.

Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. για να τον γνωρίσουν. προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. μελανιασμένος από το κρύο. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. γυμνός. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. που να έχει κάποια αξία. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του.. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του.αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. ελεούσε !. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου.. του χάριζαν κάτι. . Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους.

Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . αλλά αυτό δεν πείραζε. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι. Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του.. είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του.Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. το τρεμούλιασμά του. δέσποτα. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. . Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του.έτσι τουλάχιστον νόμιζε .Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. αυτό πια καταντά σκάνδαλο. Μαρκιανέ. . τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. δέσποτα. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του. . Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό.. δε βρήκε καθόλου χρήματα. Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. Αλλά. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! . Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα.Που βρήκες τη στολή αυτή.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή . φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό. Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. .Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ.

αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς. συνέτρεχε τούς πάντας. .Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. Μαρκιανέ. Ήταν ψηλός κι αυτός. τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους.Τί επιθυμείς. Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ». του φώναξε. Και να. άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: . αν δεν με βοηθήσετε. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη.Κι αυτή εδώ. χλωμός. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός. που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή. θα λιώσω στα πόδια μου. .Αυτό με γύμνωσε. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο. δεν Έχω δεκάρα. στην πενία. στην ασθένεια.Ποιος σε γύμνωσε. . μόλις βγήκα από απέναντι. τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες.Σεβασμιώτατε.. . Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας. ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι. μα πού να τα βρω τα λεφτά . Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. . .. . ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης. Έ. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός."Ω.Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε.από τον Ευαγγελισμό. Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη. που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν. . Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους.Μάλιστα. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί. κίτρινος σαν το λεμόνι. Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. ψιθύρισαν τα χείλη του. . Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες. με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος. αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. Αποφασίζει και λαμβάνομεν.

. Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. μουρμουρίζοντας. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα.δεν πειράζει. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς. Επί της εποχής του πλούσιος. σε λίγο έφερε το δέμα. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. χήρες. Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε.. παραμίλησε.Μα . Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. . Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα.Τί το θέλετε. Εις την ευχήν του Θεού. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του. .Άκουσε. Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. .. 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή.Χμ.. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα. που είχε τρεις κόρες. που σημαίνει εμπρός από σε. αθέατος. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους. 2).Κυρία Αναστασία. της είπε μόλις την είδε. 6. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ. φτώχευσε και για .Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ. για ν' αλλάξετε. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. ορφανά. . Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα. έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. στο Μοναστηράκι στην αγορά.. είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. Να τα πας κάτω. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον. Ό. . σεβασμιώτατε. Ή γριά έφυγε σκυφτή. . αδελφέ. για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν.Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. κάλεσε τον Κωστή. Είναι δώρον από την Αίγυπτον. Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης.

Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. -Ήμουνα τότε. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. Κι εκείνος του λέει: . στα δεξιά του Πατέρα του. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. πώς θα βρεθεί στη γη. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. του είπε. Ό Άγιος Νικόλαος. μικρό παιδί.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Μεταξύ άλλων. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. . ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. μίλησε και για την ελεημοσύνη. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. Τον ξέρω. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του.

την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. . ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων. 6. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. Καλά λέτε. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού.Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου.Πραγματικά. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο.τί θαύμα! . ομολόγησε ό Φοντενέλ. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . Θαύμασα και πίστεψα. Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα. που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου.Θυμάστε. όσο μπορώ.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα.Μα δεν το ξεχάσατε. 4). Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. λαϊκοί και ιερείς. Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ.τι έχουν ανάγκη. . απάντησε ό Φοντενέλ. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. . δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους. το είχα ξεχάσει. δεν είναι λίγοι εκείνοι. πού πάνω από το κεφάλι του . Κάνατε ό.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. δεν είναι λοιπόν λίγοι. πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας.

πάτερ. αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. ακριβώς απέναντι του. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. . ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη. Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. Τον πόνεσε ή ψυχή του.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου. Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. Τότε ό Νήφων του είπε: . πρόσεξε και ό Θεός. ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. στάθηκαν. Και πράγματι. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. ονόματι Σώζων. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. ρώτησε τον όσιο: να τον . «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. του απάντησε εκείνος. Πλήθος λουλούδια . βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. . Αφού όμως ήρθες. Πολλά άκουσα και διάβασα.και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν. Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. που έλαμπαν σαν τον ήλιο.δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. «Ανοίξτε τα κιβώτια». σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. καθώς είπα. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. θα σε φωτίσει. Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. Έριξε το βλέμμα του πέρα. βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. για ν' ακούσεις κάτι. Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . που άστραφτε. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. έρχεται ένας νέος και του λέει.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων. Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. «ακολούθησέ με». τους διέταξε. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη. Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού.σε παρακαλώ. "Όλα τα δένδρα.ρόδα και κρίνα . Καθώς παρατηρούσε εκστατικός. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς.

του είπε: . Και κείνος είπε με δέος: . εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά. το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί. εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια.Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. Ανάμεσα στα άλλα.Κύριε μου. πόσα αγαθά σού ετοίμασα. άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια. Μια μέρα. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο. πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς. χάνει και τον μισθό του. βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το . Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής. Σιόζων.Σού αρέσουν. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως. ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. Σώζων. Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : .Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». αντί για ανταμοιβή. αβάφτιστη ακόμη. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. 'Εκεί. Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα. καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. πάθεις διπλή ζημιά. Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες.Βλέπεις. Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . όλα πανέμορφα.

. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: . Πανικοβλήθηκε ή κόρη. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως.Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. της άπαντα εκείνος..Για τ' όνομα του Κυρίου. Ανακουφισμένος. μην κάνεις κακό στον εαυτό σου. Κι εκείνη του απαντά : ... γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. πάρε ο. με την απρόσμενη πρόταση. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει. κόρη μου.τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα. ή κόρη. Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα. αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει. παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου. κόρη μου. που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. άνθρωπέ μου: . Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη.σε παρακαλώ. λοιπόν. πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα.Τί κάνεις εδώ. . ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο. λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: .Πες μου όλη την αλήθεια. Φώναξε..Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη.Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε.σκοινί.Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: . Εκείνη στοργικά του λέει: . βαφτίζοντας μια πόρνη. όμως. για να κρεμαστεί. . ή κόρη αρρώστησε. Όμως. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή . Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: . τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: ..Άφησε με. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: .Δυστυχώς. ύστερα από λίγο καιρό. Στενεμένη.

πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα. της τάξεως των αριστοκρατών. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. . λευκοφορεμένη. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως. που τούς έφαγε ή περιέργεια. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. τη ρωτούσανε. 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. που οφείλονταν στη θεία οικονομία. Εκεί. υποβαστάζοντάς την.κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. τέλος πάντων. απάντησαν: . Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. πήγαν και τη ρωτούσανε. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε.Μη στενοχωριέσαι καθόλου.. ήταν αυτοί. κόρη μου. Κι εκείνη. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους.Ναι απαντούν εκείνοι. . οι γείτονες. απορημένοι. 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: . να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . την μεταφέρουν στην εκκλησία.γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. λοιπόν.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς. Τούς ξέρεις.Ναι.εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: . παίρνει άλλους δύο αγγέλους και. απαντούν με μια φωνή εκείνοι. με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά. . 'Εκείνοι. της λέει εκείνος . κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν. Και πράγματι. Ωστόσο. Έστειλε.Ή αγάπη σας. .Μα ποιοι. με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της.Πες μου. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι.εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν.

όσο από το κιβώτιο πενήτων. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. Έτσι. έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. Εκτός μονάχα τούτο. θαυμάζοντας αναφώνησε: . συμμαζεμένα . . έτοιμο να αυτοκτονήσει. Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα. πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό.τι είχα και δεν είχα. . Και λέγοντας αυτά τα λόγια. για να προσευχηθείς. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα.άπαντά εκείνη. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία». πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται.Δίκαιος είσαι.Όχι. κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. Ό πατριάρχης. επίμονα: . «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο.Για σκέψου λίγο. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς. κι εγώ του έδωσα ό. Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου.. αν σαν φυλαχτό. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω. 'Εκείνη απάντησε: . όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο.μία πόρνη και θεόφτωχη.'Εγώ. γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. Γιατί.

ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . . Τί να κάνω τώρα. οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση.Έπεσα.'ΩΣ πότε. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά. . Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια.Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. . Μοναδικό λυτρωτικό μέσο. δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. είναι ή μετάνοια.Σήκω. δεν είμαστε όμως μόνοι μας. για να πολεμήσουμε. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. . Μάταια. Ό λόγος είναι απλός. Αββά. Δέχεται όλους με χαρά. όμως.» εξήγησε ό Γέροντας. αρκεί να τον . Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες. Ό αγώνας είναι μεγάλος. .Σηκώθηκα. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. ρώτησε ό αδελφός. ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. Πάτερ.

για να υποδεχτεί τον ερημίτη. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. Έλεγαν μεταξύ τους. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. για να τη σώσουν. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. όταν είχε τα μέσα. δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. Τέλος όμως. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. .'Εκείνη. . Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται.Φύγε από δω. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. . αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. με ένα λόγο να μετανοήσουν. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας.αναζητήσουν. της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . . Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή. Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο. είπε ή Ταϊσία. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. Ή κόρη. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. Φέρε τον επάνω. μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της.

ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. Πήραν το δρόμο για την έρημο. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. . γέροντα. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. .Ναι. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. κόρη μου. Δεν πήρε απάντηση. κόρη μου. Σταμάτησαν. υπάρχει. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: .. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου. Αββά. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει. τη συμβούλεψε. . έγινε τη στιγμή εκείνη. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα. Τον έπνιγαν οι λυγμοί. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της.Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα. Εκείνη ένιωσε ντροπή.. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του.Ακολούθησέ με. Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. . Της φώναξε να ξυπνήσει.Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. . Ή κόρη ταράχτηκε. που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. Από το σημείο. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: . παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. Αββά. αλλά σταμάτησε. Το θαύμα. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη.Πώς να μην κλάψω. Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας. . . πάτερ. Δεν αισθανόταν.Γιατί κλαις. Δεν μπορούσε να συνεχίσει.Βγάλε με από δω μέσα.Σταμάτησε. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. Τα κύλισα όλα στη λάσπη.Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει. Την κίνησε ελαφρά. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. ολόλευκη σαν περιστέρι. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια.

Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. Στο τέλος το λησμόνησαν. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. πολιτικός φυγάς. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. . ένας άγιος άνθρωπος. Τέλος. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. είναι καθαρμός. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. είναι χαρά. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. για τη θερμότητα της. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. ή ταπείνωση και ή προσευχή. με την οικογένειά του. Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. Τα χωράφια χλώμιασαν. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. Μάταια όμως. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. Πέρασαν χρόνια. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε.

Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. 'Ύστερα.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». ένα νέο ξεκίνημα. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και.5). όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. απελπισμένη από την πτώση της.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. καθώς προσευχόταν. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. Ωστόσο. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. ούτε και οι Άγιοι. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. πήρε το δρόμο της επιστροφής. (Ιώβ 14. δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. έπεσε κάτω νεκρή. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. . Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του. εξήγησε ό Γέρων.

αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. . Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο». ούτε υποκριτική. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία.παραλάβουν την ψυχή της. Όταν αμαρτήσεις. Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα.Πού είναι ή μετάνοιά της. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. για να τονίσει την αξία της μετανοίας. δέχτηκε την μετάνοιά της. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. υπογράμμιζε ότι. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν. Αναφέρεται ότι ό αετός. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. ενσυνείδητη μεταστροφή. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. δηλαδή στην ορθή πίστη. . που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. Ο Μέγας Αντώνιος. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. για να ισιώσει το ράμφος του. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. αν ό άνθρωπος θέλει. έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. έστω και την τελευταία στιγμή. ανέβα σε ύψος .

Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. αλλά το τιμούν. Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος. Ο Αγ. .κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». για να τον συνοδεύσει. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. Διότι είναι πόδια μετανοίας». Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια.ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. για να τον δοκιμάσει. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας. Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: . που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό. της ζωής και του θανάτου. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή. του είπε: . Ή βαθιά μετάνοια. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία.αλλά από τη χάρη του Θεού. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό. αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. αλλά κάτι που βιώνεται.Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας.Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση.

Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. με τα χέρια δεμένα πίσω. Διότι. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή..Κι εκείνος. αδελφέ μου 'Ιωάννη. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. του απάντησε χωρίς δισταγμό. . χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. απάντησε εκείνος: Πρώτον. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο. ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα. Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι.. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. για χάρη του ίδιου του αδελφού. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή.για δύο λόγους. το Έκανα αυτό.Αν θέλεις. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. πράγμα που ασφαλώς Έγινε. . Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. με ανθρώπους ή με ζώα. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. Τρέμοντας από το φόβο.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία. γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες. Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα. .

. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους. Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα. εσωτερική συγκέντρωση. αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. 10) 1. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. και υψώσει υμάς" (Ίάκ. ΙΕ'. 4.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα . ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού".όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. προς ναόν τον άγιόν Σου. γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. Τί είναι προσευχή. "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. θείο πόθο. δυναμισμό. θυσία. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη. (Ματθ.

τι θέλει. πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια.Παππού.του Χριστού μας. . έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. . άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή.με λένε Ανδρέα. Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη. προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα". Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ. Είναι επικοινωνία. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου".Δηλαδή γέροντα. σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. . Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. όπως κι εσύ τώρα. Ό αλάνθαστος είναι. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων.Μά δεν το καταλαβαίνεις. συνεχής δημιουργία. είναι ή αληθινή χαρά. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. έτσι και ή ψυχή. . για να του κάνουν προσευχή. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. "Όπως το σώμα μας. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη. είναι νεκρό. πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. πέρασμα στην όντως ζωή. . . Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη.Πώς σε λένε. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό. Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής. ένας ευλαβής νέος του είπε: . αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους. πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας. Τί είναι προσευχή. Και είναι ό εύκολος δρόμος. γέροντα. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό. όμως. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό.Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του.

Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. Κι αυτός άγρυπνά." και ό σατανάς. είναι στα θεία νοήματα. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). Όταν ό νους. ό όποιος. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. "χα. Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. χα. Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. για να σε συναντήσει. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. Εσύ Είσαι ή Αγάπη. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο. Έλα και σώσε με. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. έλα Εσύ ό ίδιος. Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". έμενα που καταποντίζομαι. Εμείς. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. τότε είσαι θεολόγος". Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. την προσευχή. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. με όλη μας την ύπαρξη. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. ό καθένας μόνος του. Θεέ μου. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. αλλά στα στέκια τα δικά μου. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. όπως έσωσες τον Πέτρο. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει.Μια νύχτα. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. δες Θεέ μου. Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. Ό Θεός. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. . λοιπόν. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα.τι εσύ επιθυμείς. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. ενώ προσευχόταν. θα πάει στον Ουρανό. Αλλά. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος.

που δεν έχω όρεξη να φάω. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. Μπορούν .Ό χριστιανός ορθόδοξος. παρά μόνο στον εαυτό μας. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. Οι κανόνες της φυσικής. Έτσι. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές. να την γνωρίσει. να τον αγιάσει.. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. Το είπαμε και πιο πάνω. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη. κοινωνικός. αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. έτοιμη να τον κυριέψει. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια. Ό χριστιανός..κ. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες.. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός. στον Ουρανό."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. 2. συνεπώς. ευπροσήγορος. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". οι μαθηματικοί νόμοι κ. ευτυχής. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα.σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. να την ανακαινίσει. μέχρι που να παλαβώσετε. της χημείας.ο. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. αλλά και το στόχο αυτής.. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. εσωτερικής ανακαίνισης. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. πνευματικά χαρούμενος. δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού. φλυαρώντας ακατάπαυστα. Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει.

. ή άλλη Γνώση. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. ή εμπειρία του επέκεινα. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. Πού είναι ό Θεός. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. 3. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. δύσκολη όμως στην εφαρμογή.να γίνουν κτήμα καθενός μας. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. Αυτό. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. Όταν επέλθει ή θεραπεία. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. ή τρομοκρατία. εκλεπτύνει τα αισθήματα. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. Όμως. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. Υπάρχεις. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. των θείων πραγμάτων. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. πληροφορεί για την αλήθεια. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. όμως. καθαρίζει το νου. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. οι ασθένειες. ή πείνα. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο.

. Όταν με το νου μου προσεύχομαι. οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου. . . ό Θεός. .Κοιμόμαστε λίγο.Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο. . Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου".Μά τότε αδελφοί μου. Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. .δεν κοιμάσθε. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. .δεν τρώτε καθόλου. . τα χέρια μου πλέκουν. δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. είπε ό Αββάς Λούκιος.Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία. Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε. αποκρίθηκαν εκείνοι. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου.Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί. Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. δεν είναι τούτο προσευχή. τούς ρώτησε. Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με. . πού δεν μπορούν να εργαστούν.Τρώμε.

ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. για να καταλήξει στην καρδιά. περικλείουν τα πάντα.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη.. ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. Δοξολογία στο Θεό. τυπικά. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό. από το λειτουργικό μέρος. ευχαριστία. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου. όπως πολλοί λένε. «υποχρέωση». Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. Αν. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". αγαπά. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο. συνεχής επαφή με το Χριστό. Είναι ή διαρκής. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά. για το συνάνθρωπο. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης. μέχρι και το υμνολογικό. 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. όμως. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες. προσευχή για μάς. Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. χαίρεται τη συναναστροφή. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. Δυστυχώς. για τούς λαϊκούς όμως. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. μεταφέρεται στο νου. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς.. για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. για τη φύση. . γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά. Ξεκινά από τα χείλη. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. Έτσι. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. βρίσκει νόημα ζωής. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. Άρα.). όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική.

Προσεύχονται μεγαλοφώνως. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. . με εκδηλώσεις εξωτερικές. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό. 4. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. την ησυχία και την ταπείνωση. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. με στεναγμούς αλαλήτους. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. Πρωινές προσευχές. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. Να προτιμά την τάξη. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. σιωπηλά και υπομονετικά. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. Απόδειπνο. Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". τον τρέμοντά μου τούς λόγους". ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους. Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. Μάλλον τον αυξάνουν. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. Έτσι. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. χωρίς φωνές και φασαρία.Παράλληλα. αφοσιωμένο στο Θεό.

ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". χωρίς νόημα και αξία. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. επαγγελματική καταξίωση. σού δίδω σημασία". Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. δίχως συνείδηση. έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. λέγει στον εαυτό του. . Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους. Βέβαια. μπορεί και να μη . Έτσι. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. δίχως περίσκεψη. Αντιθέτως.. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό. περιουσίες. Ό όσιος Παλάμων.. γιατί. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. όπως αυτός νομίζει. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο.

Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας.. ακηδία. Βέβαια. όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. Στα παλαιότερα χρόνια.. φόβο. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. Εδώ χρειάζεται προσοχή. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. περιπαίζεται από αυτούς". Εκεί θα δοθεί ή μάχη. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. Αλήθεια. Με μία μόνο λέξη. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. 5. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". το συνάνθρωπο.στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. απόγνωση. Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. Σήμερα όμως οι . αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. αμφιβολία. Είναι ό αόρατος πόλεμος. φόβο. το Θεό. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς.". ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. τούς άγιους μας. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. την Παναγία. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους.

όπως αυτή του Δαβίδ. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. Άλλωστε. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ . Το αποτέλεσμα. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. Αντίθετα. ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. να μισεί την αμαρτία. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. οι πόλεμοι συνεχίζονται. προσευχή καρδιάς. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. ή δυστυχία κυριαρχεί. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. να φοβάται την κρίση του Θεού. ή αδικία διευρύνεται.«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. δεκαπλή. τριπλή. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. αγάπης προς το συνάνθρωπο.

Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού. Χριστούγεννα. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. ή Θεία Κοινωνία. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου. Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε. Κοινωνία ως έθιμο. το της Καινής Διαθήκης. Κοινωνία με το εξής παράδοξο. Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ. Κυρίλλου Ιεροσολύμων. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. Κοινωνία δεν είναι σούπα". αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. Κορ. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου. ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής.12). πηγής αθανάτου γεύσασθε". Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. " Ή Θ. το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26).26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. τη διδασκαλία τους. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. Ή μετοχή μας στη Θ.26). Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα.Λειτουργία). 26. σύσωμος και σύναιμος Χριστού. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. 11. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό. Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του. «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη. άχρις ου αν έλθη"(Α. προκειμένου να λάβουν απάντηση. ίνα γένη.

κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. Ό Μ. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. Ό. Τί φταίει. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν. Κοινωνία. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. Κοινωνία. Τα λόγια τους. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. κεφ. φιλοσόφου και μάρτυρος. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους.τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. Ευχαριστία..Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν. Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. φοβερή και κρυστάλλινη. Ευχαριστία για την ψυχή. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. Μ. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". εάν ή μνήμη αγίου τινός". Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου".κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση.Χ. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. έν τη Κυριακή. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. δηλ τον 4ον αι. μάς ελέγχουν. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. Πράγματι. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις. αλλά την εβδομάδα. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο.

πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. Και γι' αυτό. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. Κύριε Χριστέ. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. Εις κατάκριμα. ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. Όσο κι αν κλάψουμε. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. Ούτε το πνευματικό πένθος. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". Υιέ του Θεού.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. σε μια ευχή της Θ. . όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. πού πρέπει να έχουμε. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ. αλλά. Ό Άγιος Ιερώνυμος. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. για βάρος ψυχής . αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. "Παντί τω λαώ". Κοινωνία. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. πόσο έλαμπε. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. κάτι μέσα μας μάς το λέει. έβλεπε. για ανακαίνιση και για αγιασμό. Το δανειζόμαστε. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. κανένας ασκητής. και όταν πια κοινωνήσωμε. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. πού. Δόξα Σοι. Και γι' αυτό ποτέ. για βάρος υχής. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. Έξ άλλου ή Θ. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. Ό ιερός Χρυσόστομος. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. πόσο χοροπηδούσε από χαρά. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά. όσο μεγάλος κι αν ήταν. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων.

Παρά ταύτα. λέγουν οι Πατέρες. Άγγελος Κυρίου του . Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. Διαμέλιζε κι αυτός. απορρίπτουν ό. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. που πήγε να κοινωνήσει. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. Πιστεύουν ό. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. όμως. που μεταλαμβάνομε. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου.τι βλέπουν. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή.τι δεν κατανοούν. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο. "Κάποιος Αναχωρητής. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. για να προσκομίσει. τούς λάμπρυνε περισσότερο. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος. εκαίγοντο. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. από αμάθεια πιο πολύ. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. αμετανόητος. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. όταν υστέρα από λίγο. από την ακηδία. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. Οι Πατέρες τον άφησαν. συγχρόνως με τον Ιερέα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του.

είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. όπως είναι στην πραγματικότητα. ήσαν δίκαιοι. φθονεροί και άπληστοι. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. Κοινωνίας . Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. ό άνθρωπος. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. ή ακηδία. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. μά καταδικάζονταν. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. ήσαν πονηροί και άδικοι. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. Ή αμέλεια. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. Πήγε. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. Εγώ την βλέπω γυναίκα. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. ή οκνηρία. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. προσευχήθηκε. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. σαν θαυματουργού. συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. Κοινωνία. Ό μάγος τότε.Κοινωνία. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού. από εκδίκηση. πού ή φήμη του. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. Προϋποθέσεις Θ. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. Αυτοί. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. τέλος. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. Σαν έφτασε στη σκήτη.

πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα.1. Ό Κύριος. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. 9). τα ιουδαϊκά. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. που μνημονεύει ό ιερεύς. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. ή Υπεραγία Θεοτόκος. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. θα έπρεπε να ασθενήσει. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. π. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα.χ. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. ό ιερέας τουλάχιστον. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. Κοινωνία. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. δ. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα. . φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ.

Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό. Το "Έιτζ μάς φοβίζει. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. που τυχόν υπάρχουν. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. Οι αμφιβολίες. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. μά κανένα δισταγμό. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. βλασφημία! Ένας Θεός. Έν τούτοις. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. ποιητής Ουρανού και Γής.. εις την ενορίαν του. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. ζώντων και νεκρών. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. δεν έγινα. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. γιατί φοβούνται τα μικρόβια. . ενώνεται μαζί του. σε ένα στενό δρομάκι. Όσον για τον ασθενή αυτόν. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. Και δύο λόγια για το Έητζ. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. Προς Θεού όμως.! Μεγάλη. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. Εκεί. αλλά με την αγνότητα. 2. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. Κοινωνίας. πράγματι. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. Πώς. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. Χωρίς κανένα. Θεώνεται. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. οι μοιχοί και πόρνοι. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα.. Γιατί. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της.

Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. κοινωνόν με παράλαβε. Κύριε. Καθάρισον.ού φίλημά σοι δώσω. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. Όχι όμως. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. Ή αγάπη προς τούς γονείς. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. Του Δείπνου σου του μυστικού. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι.μνήσθητί μου Κύριε. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. ως φιλάνθρωπος. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. τούς συζύγους.Ιδού.Θεοί το πνεύμα. "Άνθραξ γάρ έστι. όπως είπαν πολλοί. Βέβαια. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. Προσέλθετε". Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη. Θεουργόν Αίμα φριξον. Κύριε Ιησού Χριστέ. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. καθάπερ ό 'Ιούδας. παρουσίας Σου. ό χιτών με ελέγχει. Ό Θεός μου. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της. έν τη βασιλείς σου. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση. Υιέ Θεού. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. Χρησιμοποιείτε εύκολα. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . τούς αναξίους φλέγων". τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. Αγαθέ. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. διά το ανάξιον είναι με. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. τον δε νουν τρέφει ξένως. σήμερον. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. Δέσποτα φιλάνθρωπε.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα.

οίνος. Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. ε 23-24). Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. πρόσφορο. 4. κοινωνεί εις κρίμα. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο. δηλαδή το "Πιστεύω". ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. ενώνονται. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. . συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. τον εγωισμό. θυμίαμα. όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. στ'. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. Τα δώρα μας. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό.τι θέλει. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ.11 Αγάπα και κάνε ό.τι θέλεις". καταργούν τα σύνορα. (Ματθ. την αντιπάθεια.βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών.

Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. ολιγωρία. Ήταν πιστός ιερεύς. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. Είναι αναγκαίο . Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. ψυχρότητα. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. θα τον έσωζε το μαρτύριο. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. αρνείται τη συγγνώμη. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. 5. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". Όχι. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. λέγει ό Παύλος. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού.

Το όνομά του ήταν Ισίδωρος.να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. Και άθεος θα πεθάνω. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. Κάποιος αδελφός. Ό παπάς τα έχασε. Αισθάνθηκαν δέος. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. έστω και την ύστατη στιγμή. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. κοινώνησε. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Εγώ είμαι άθεος. Του λέει. παπά. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. Και να. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. τους λέγει. ζήτησε να εξομολογηθεί. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. Και μετά. τύπου παράγκας. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. Ή προσευχή τους πολλές φορές. τί λες. Και αφού έκλαψε. Γι' αυτό. Αυτή είναι ή μάνα μου. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. Ντούτκο. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. έγγαμος. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. "Σταυροδρόμι". Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. Έχω. Να αυτή! Ποιά αυτή. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. . αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Ξέρεις. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. τους έλεγε. καθώς στέκει απέναντί του.

Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. . Και εγώ του λέγω. κατά την περίοδο του πάθους του". Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. "Συ ποιός είσαι". Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. Είχε ήδη κοινωνήσει. Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Και αμέσως εξαφανίστηκε. Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες.