ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε. Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός". όπου ήταν ο πνευματικός του. καιγόταν από τις προσευχές του. γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα. για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. έγινε άφαντος. Ο διάβολος. Κύριε. και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. που δεν μπορούσα να την αντέξω. και εξομολογήθηκε. και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου. έγινε μοναχός. από τη χαρά μου. Πραγματικά.. ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965). Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα.. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. τι να έκαναν. "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή. πάτερ". είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας. ήταν πολύ ενάρετος. επειδή. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979). και ομολογώ.» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος. Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. στην Πετρούπολη της Ρωσίας. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). όπως του είπε.. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το .. και του είπε: "Βλέπεις. ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος. επειδή. Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει.. αλλά μου είπε να κοινωνήσω.. χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου". Εγώ.. πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες.πήγε στο Σινά. Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός.

ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. "Επισκέφθηκα την πόλη". μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος. μετά τη μεγάλη είσοδο. Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. που κρατούσε το άγιο ποτήριο. αλλά το διέδωσε και σε άλλους. Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. για να πάρουν όλοι.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. όπως είπε. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. Πείστηκε ο ίδιος. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. Ποίος θα την έπαιρνε. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. δύναμη και χαρά. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. έμειναν άφωνοι. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. όσοι θα το μάθαιναν. στις 21 'Απριλίου1991.

εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο.μάρτυρα μοναχού.κ. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. Γιατί. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. κ. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. Πήγαν στο ναό. στάθηκαν και . όταν τελείται η θεία λειτουργία. Το άλειψαν με μύρα. πήρε Το ραβδί του. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. καθώς γνωρίζεις. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. αθέτησε την υπακοή. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. 'Έτσι κι έγινε. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε. αφού τον ασπάστηκαν. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν.ο. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. Έπειτα. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό. σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά. οι κατηχούμενοι προέλθετε». και. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία.. εξουσία «του δεσμείν και λύειν». σαν μάρτυρας μεν. Άνοιξαν τη θήκη. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες.

Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. Κι εσύ". Εσύ πάλι". ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία.. που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη. όταν γινόταν θεία λειτουργία. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. που πλησίαζε για να μεταλάβει. πολύ ταπεινός και ενάρετος. Αυτός. παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". όταν λειτουργούσε. Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα. αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). έβλεπε συνεχώς οπτασίες. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . Από τότε.προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό. πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον.. Ένας άλλος πρεσβύτερος. για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού. Μία μέρα. Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. παρατηρούσε έναν τρίτο. είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν. αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. ». και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". ο Πιαμμωνάς. τον έπιασε απ' Το χέρι. έλεγε σε κάποιον άλλο. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία".

πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. έριξε μία μάτια στο διάκονο. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. άνθρωπε. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. αγωγός της χάριτος . όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. παιδί μου. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. Όλοι. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου.καθαγιασμού. ο Θεός θα τον σώσει. βλέποντας την ακακία του γέροντα. στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα. για χάρη του. Και ο Θεός. απάντησε ο όσιος. Ο διάβολος. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. που του είπε: -Αβά. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. θέλησε να τον πειράξει. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. αλλά δεν είδε την οπτασία. παιδιά μου. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα. εκείνος τότε ομολόγησε. Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία." Ο λειτουργός. του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι. Ύστερα επανέλαβε την ευχή. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος».

'Όταν ο ασκητής συνήλθε. . χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. είναι πονηροί και άδικοι. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. δεν του άνοιξε. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία. μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη. κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο. κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. είναι αγνοί και καθαροί. γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. αν και διψούσε. δίκαιοι και σπλαχνικοί. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. δίσταζε να πιει. καίγονταν. 'Ο αναχωρητής. Αντίθετα. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. κατάλαβε τη σημασία του οράματος. αλλά καταδικάζονται. 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. φθονεροί και άπληστοι. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . Αυτοί. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος.

Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. Πιστεύω. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. Θα λειτουργούσε πια. φρόντισε να διορθωθείς. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. απάντησε εκείνος. Σίγουρα . Κάθισε λίγο στην άκρη. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. μου απαντά ο αββάς. παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο. τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. Τι έκανες.«Μη παίζετε εν ου. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα. Όχι. επειδή. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. για να συμβεί αυτό. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. λειτουργούσε. λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. ενώ πόρνευε. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε.

επειδή λύπησες τον αδελφό. και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. -Ναι. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. απάντησε ο πρεσβύτερος. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. είναι αληθινά. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι. Αντίθετα. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα.τι του ζήτησε. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες. Οι κακότροπες ασκήτριες . Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη. μετανόησαν με δάκρυα. Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. στεναγμούς. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. τον ρωτάει ο επίσκοπος. Πραγματικά. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε.

Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα. Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. . και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους . Εκεί. τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής. Αυτές όμως.ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. όπως συνηθιζόταν τότε. και δυστυχώς. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία. . 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων.τι είχαν ανάγκη. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. από νέος ακόμα. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη.έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία. καθημερινά ειρωνεύονταν. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος.

αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις. Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571). Είδε τότε. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. αισθητά πια.τα σωθικά του. Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί .Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. δεν είσαι άξιος ελέους. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. να μεταλάβεις το Χριστό. αφού είσαι δικός μας. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . ο ένδοξος Ευγένιος. που από νέος είχε κάνει.. κατέληξε ο Κύριος. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες. Ευγένιε. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα.. του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία. Πώς τόλμησες. 'Εκεί. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. οι σύντροφοί του. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. στο χωριό Τραχιάδες. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. ήρθε σε έκσταση. Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. τον έφεραν στο ναό του. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο. ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά. με λύπησες πάρα πολύ. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου.έτσι του φάνηκε . τον φοβέριζαν τα δαιμόνια. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος.

Την ίδια στιγμή. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. Τέλος. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. αλλά τους αποστρεφόμουν. που. δώστε μου νερό. Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου. με τι καρδιά.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. Είχε επίσης τόση μνησικακία. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά. Πώς τολμούσες Εσύ. από καιρό κατάκοιτη. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. δεν λειτουργούσα εγώ. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί. απάντησε τότε εκείνος. 85 ετών.. μ' έλυνε και έφευγα. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. αφού κοινωνούσε το λαό. με θεία παραχώρηση. μιαρέ. όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. έχω φωτιά. . με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. με τι χείλη. που προσκυνούσες το διάολο. μήπως σε καταπιεί η γη. Μόλις την κοινώνησα. αν μάλωνε με κάποια άλλη. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές.. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. τον καταδίκασε σε θάνατο. ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. Τέλος.

Είναι φοβερή η μορφή τους. Το 1987. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. δεν αισθάνθηκα να με καίει. κι όταν πέθανε. απάντησε ο γέροντας. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. Εγώ. Γιατί δεν κοινωνάς. Ιάκωβος. της είπε εκείνος. Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. . 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. ο π. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα. Κοινώνησε ανάξια. το στόμα της έμεινε ανοιχτό.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. Όχι γιαγιά. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. απάντησε Εκείνη. Παιδί μου. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο.. πιθήκου η άλλων ζώων. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. και του είπε την αιτία. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα. Μου έβαλε κανόνα ο π. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. ο κανόνας δεν λύνεται. Αντίθετα. 'Ιάκωβο. μη στενοχωριέσαι.. μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά.

μπήκα τέλος στο δωμάτιό του. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. όπου και βαπτίστηκε. και ύστερα τον κοινώνησα. Μπαίνοντας στο σπίτι. απελευθέρωσε τους δούλους. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. Μετά το θάνατο των γονιών του. τον εξομολόγησα πρώτα. O . όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. Όταν γύρισα στο ναό. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε.Σήμερα που κοινώνησες. Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". Αφού προσευχήθηκα. βλέπεις πώς αισθάνεσαι. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Εκεί. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος.

φοβήθηκαν. κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. Αλλά. συνέβη και κάτι άλλο. Η φωτιά αυτή δεν καίει. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. παιδιά μου. διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. όπότε στο «Δόξα Πατρί. Στη συνέχεια. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο.τελευταίος. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας. Έτσι. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία.φωτιά φοβερή.. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. Όταν ολοκληρώθηκε. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα.» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. πήγε να τον συναντήσει. παράλληλα. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία.). έ6λεπαν κάτι σαν . μη φοβάστε. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν.. ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. "κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει". Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. οι πιστοί τα έχασαν. και τους δυναμώνουν στην .

Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. Πολλές φορές. τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά. απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος. το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος.πίστη". ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. . Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. «Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. και αναχώρησε ωφελημένος. Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». Είναι ποτέ δυνατόν. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. Συχνά επίσης. ρώτησε. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας. έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός.

Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό..δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας.. χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια.) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά. . βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία.. μετά τον' Απόστολο. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο. σε Μια θεία λειτουργία. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. Και ατό Ευαγγέλιο. που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα. Αμήν' Αμήν' Αμήν». Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία. το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι. Στον 'Απόστολο.. Αργότερα. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. ». Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν. Στο «Αλληλούια». Κάποτε. είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό.

Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. . πάτερ. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν. " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου." Αν όμως δεν είσαι. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. παιδί μου. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. Νά. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια. Όταν.. Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε. Αν είσαι ακόλαστος. ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. όπως το είχαν κατεβάσει. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. πάτερ. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. -για μας όλους το λέει. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. ο γέροντας 'Ισίδωρος.». Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου. 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία.. φύγε…. μην πλησιάσεις.. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος. εις Κύριος. ξαναρώτησε ο άλλος. και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. αντίθετα. Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο. μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης.. που ήταν απλοϊκός. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ". και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη.

Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν. και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. κατέληξε ο μοναχός. κάτω στο βούρκο. τους ρώτησα. μου αποκρίθηκαν. μου απαντάει. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). ο ασκητής και . την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. τον ρωτάω. . Εμείς. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. 'Έτρεξα να την εμποδίσω. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. κι από που έρχεστε. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. πατέρες. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. Ποιος είσαι συ. Εγώ. είμαστε οι αμαρτωλοί.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί.

Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. καθολική και αποστολική Εκκλησία. καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . Ανάμεσα στις άλλες. Παρατηρούσα με προσοχή". ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. στο χωριό Μάρδαρδος. Ο ορθόδοξος. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο. . ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. Ανοίγει το ντουλάπι. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. αναφέρει ο όσιος. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. Αυτός είχε έναν υπάλληλο. Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. Πέρασε ένας χρόνος. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές.

κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. Ο επίσκοπος υπάκουσε. Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. τότε αρχίζω τη λειτουργία. απάντησε ο επίσκοπος. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. κι έχεις δίκιο. απάντησε εκείνος. ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις. Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". Είμαι αμαρτωλός. ρώτησε ο πάπας. "Αν θέλεις. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. γέροντα. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. Τη γνωρίζω. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. κάνεις τέτοιο πράγμα. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. Συγχώρεσέ με. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. τότε και ο πάπας και ο . Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. Τι συμβαίνει. κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. γιατί μας στενοχωρεί. όπως συνήθως. αλλά δεν είδα. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. Αμέσως ο πάπας. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. δέσποτα. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο.

που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. από οικονομία Θεού.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. Καλά σου λέει. την ήμέρα της Πεντηκοστής.επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα. τn φωνή άδοντα. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. . βλέποντας την επιμονή του διακόνου. έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο.». Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή. απάντησαν εκείνοι. πάτερ. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. καλόγερε. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. βοώντα. Τότε ο γέροντας. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα. να τα παραδεχθείς. Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις. γινόταν κάποτε. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα. . κάθε φορά που λειτουργούσε.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. 'Άγιος. Ο αδελφός ήταν διάκονος. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες. καθαρός και άγιος. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων. Ο γέροντας όμως. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. . Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως... στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία. κεκραγότα και λέγοντα». στην Αγία Κορυφή. δοξολογούντα. Κάποτε όμως. ακούστηκε μια βοή. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ.

καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος. Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. Το θαύμα αυτό. ο πατρίκιος Φώτιος. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία. γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. παραξενεύτηκε. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. συλλογίστηκε. το δισκάριο ψηλά. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. . ώστε. σήκωσε. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι. σαν να σκιρτούσε από χαρά. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα. ενώ ο όσιος. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας.

Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς. την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. και την έντυσαν σαν βασίλισσα. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε. Αφού κοινώνησε. που περιείχε το λείψανο της οσίας. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. παιδί μου. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια. άρχισε να τρίζει. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο.Κάποια χρονιά. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. . γέμισε από άφατη κατάνυξη.αξιώθηκα. Κάθε φορά που λειτουργούσε. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. Η λειτουργία άρχισε. στη μνήμη τού αγίου. Συμεών. Κάποτε ο π. γέροντα. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. ρώτησε κάποιον δίπλα του. Αθανασία.. Άραγε. και ο μακάριος Ματθίας. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος. Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει. Την ίδια ώρα η λάρνακα. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. η φλόγα υψώθηκε. . συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει.. ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή.

τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. Όσο ζώ. κι ευωδιάζει το στόμα σου. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. Να τι συμβαίνει. τι είναι αυτό που τρως. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. Κάτι συμβαίνει. όταν άρχισε να προσκομίζει. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. στις 3 Μαΐου 1682. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. και αργότερα. Τίποτα ιδιαίτερο. όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία. πριν ανατείλει. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. σκέπασε με . τη ρωτούσε.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. απαντούσε εκείνη. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. Δεν μπορεί. έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. Τελειώνοντας την προσκομιδή. διευκρίνισε η νέα. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. επέμενε ο Τούρκος. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. και οι δύο ήταν ευσεβείς. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό. Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-).

Τέλος. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο". Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. πλάι στην ωραία πύλη. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . Κοιτάζω προς τα εκεί. Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό.τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. Την ώρα της μεγάλης εισόδου. Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους. Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. Μετά τον καθαγιασμό. σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. όταν βγήκαν τα Άγια. προπορευόταν ένα φως. Επίσης. αρχαγγέλων. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. Κάποτε. ο ταπεινός. που σκέπαζε το λαό. το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. Είχε μπει από τη δυτική πύλη. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. είδα τον Κύριο. είπα. όταν ύψωνε τα χέρια του. ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. διηγείται ο ίδιος. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. που παρηγορούσαν την ψυχή του. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. χερουβείμ και σεραφείμ. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. . Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και.

Αδελφέ. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα. ο π. δεν έπαυε. που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. βλέπει την απλότητά μου. στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. κάλεσε τους συμβούλους του. Άγιος. οικογενειάρχης. τον βρωμερό αμαρτωλό". Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. δεν σου λέω δικαιολογίες. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. Κύριε». Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. Άγιος Ισχυρός. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). του είχε πει εμπιστευτικά. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι.στο άγιο βήμα. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. Έξάλλου. ακόμα και όταν λειτουργούσε. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. . σαν να βρίσκεται στον ουρανό. «Ποίησον. αλλά την καθαρή αλήθεια. Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». Ιωάννης. Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. Ήταν έγγαμος.

άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία». αλλά δεν μπορώ. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. Πάτερ Ιωάννη. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό. Ιωάννης. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. την ευχή τη γνωρίζω. Φορούσε . -Πώς θα γίνει αυτό.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. Συγχώρεσέ μας. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. με πιάνει φόβος και τρόμος. Πέφτω τότε στο έδαφος. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές.» όσο πιο αργά μπορούσαν. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν.. Αν. οπότε κάνω το τόλμημα. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. όχι. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά.. δεν ξέρω τι να κάνω. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. Είναι εύκολο. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. να λες την ευχή και να τελειώνεις. κλαίω. Τελικά. να σηκώνεσαι. δέκα. Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. απάντησε ο π. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. για να μη γίνεται χασμωδία. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες. Ύστερα σηκώνω τα μάτια. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα. Γιατί δεν μπορείς. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. πάτερ.

η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη". διηγείται σεβαστή γυναίκα. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. σημεία τα έλεγε. Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. Κάποτε. σαν πρόσωπα αγγέλων. Όλα τα θαύματα. στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. Αρκετοί ενορίτες του. ένας άγιος των ήμερων μας. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να .αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. παραμονή Χριστουγέννων. Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. Παραδόξως όμως. Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. χωρίς διακοπή. Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. εν τη βασιλεία σου». το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. είπε συγκινημένος και χαρούμενος. αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». γιατί είχε μεγάλη πίστη. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. Το σχήμα. Μα κανένα αποτέλεσμα. σε διάστημα μισού αιώνα. Εκείνη όμως τη μέρα. τα θεωρούσε φυσικά. λειτουργούσε καθημερινά. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. κυρίως μικρά παιδιά. κάθε φορά που το θυμόμουν. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. παιδιά μου. Κύριε. το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. H φήμη τού παπα-Νικόλα. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. τι σημείο μου έκανε ο Θεός. Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο.

Μετά τη μεγάλη είσοδο. Αφού κοινώνησε το μικρό. την Ιουλία. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά. μικρό σαν κουβούκλιο. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε... όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. καθώς το κρατούσε. . και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα. Πώς περπατάει στον αέρα. Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα. να το κρατάει. Άλλοτε πάλι. απάντησε εκείνη εκστατική. Σώπα. ρώτησα τον π. πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. φώναξε άλλο παιδάκι. απλός. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. .τον βλέπω κι εγώ. αλλά. Κύριλλο. άκακος. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. το έδωσε σε Μια κοπέλα. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός. της φωνάζει η γυναίκα. Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. Στο «Μετά φόβου. κι αν είχε ακούσει. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο. Πρόσεξε! τι έπαθες. απονήρευτος. ανήμερα τα Χριστούγεννα. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. τού λέω.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. μειλίχιος και ταπεινός. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα. νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη.. χαμηλό και μισοσκότεινο. Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. Δεν πατάει κάτω. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. Η Ιουλία.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. στα . Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. μου λέει.

Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. την ώρα της μεγάλης εισόδου. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. Όταν τα αποθέσει. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. Ναι. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. αλλά δεν μίλησε. παιδί μου. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. σήκωνες τα πόδια σου. Η Νίκη Κουτελαίνα. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. αργότερα μοναχή Σαλώμη. Όταν έγινα ιερέας. Την ώρα της θείας μεταλήψεως. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. σήκωνα τα πόδια μου. δεν πατούσαν ατή γη. έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. Βρισκόσουν στον αέρα. βρίσκεται στον ουρανό. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. μου είπε. δεν ξέρω τι έπαθα. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. Φοβήθηκε η γυναίκα. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος. Εκείνος όμως της είπε: Ω. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα. Ακριβώς. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. Μην αμφιβάλλεις.

τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη.. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα. αλλά να βαδίζει στον αέρα. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. Η μικρή Βενετία. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία. Ήταν αυτό οικονομία Θεού. στην 'Ανάληψη της Αθήνας. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση. υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. Ιερώνυμος (1871-1957). για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία. Δυναμώστε την πίστη σας". Ήταν οι δαίμονες. ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. που αργότερα έγινε μοναχή. Κάποτε. δεν βιαζόταν.ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα.. Όταν θα λειτουργούσε. Όταν ιερουργούσε. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα.". και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. φαινόταν εξαϋλωμένος. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. σε ώρα θείας λειτουργίας. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959). Πόντιος στην καταγωγή. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . ΑΡΧΙΜ. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού.

μετά από κάποια μυσταγωγία. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. Ο ουράνιος διάκος .'Έμεινα ορφανός.. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες.. Σε μίαν αγρυπνία. να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. απαντούσε εκείνος. Έτσι.. την ώρα της μεγάλης εισόδου. έλεγε με απλότητα. Όταν συλλειτουργούσε με άγίους. τον άγιο Νικόλαο. γέροντα. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα. τον ρωτούσαν. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. Άλλη φορά. σε μία νυχτερινή λειτουργία. Ο Χριστός είναι άξιος. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας.πολλά ονόματα. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους. τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. v ακουμπάει στο έδαφος. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο. λειτουργίες και ελεημοσύνες. μπαίνοντας στο άγιο βήμα. με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. Κάποτε ένας επισκέπτης. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. του είπε. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. έτρεμε το χέρι του. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. Είχαμε ουράνιους επισκέπτες".". να λάμπεις δυνατά. . αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. σε είδα. τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς. είτε ζωντανών είτε νεκρών. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο.. στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. "τον άγιο Μηνά. Ορισμένα τα σημείωνε. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. εξήγησε αργότερα. τον άγιο Γεώργιο. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. σε άλλη θεία λειτουργία. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν.

που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. Πα. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει.. Την ώρα του χερουβικού. και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα.Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ . γέροντα. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. πω. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. παιδί μου. αλλά μη λες πουθενά τίποτα". Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος. ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας. Μα δεν είδε κανέναν. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. εγώ λειτουργήσει. στον μικρό διάδρομο. ο παπα. σπασμένα ελληνικά του: .ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). πά. πάντα λειτουργούσε. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο.. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα.. τη μισή εκείνη ώρα. έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. συμβαίνουν. Τι έβλεπες και Τι άκουγες.Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος.. ο π. Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». η Ε. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. 'Εγώ πετάω. ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968).Μ. Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. Αθανάσιο το περιστατικό.. Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. όταν λειτουργούσε. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ. εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά. ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου. τον ρωτούσε μετά την λειτουργία. και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα. Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του. πω.

Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων. άρχισα τον όρθρο. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. . από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη. ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει.και εμπειρίες. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. που χάθηκε σαν σκιά. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου. που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι. Δεν κοινώνησε όμως. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. στην αίρεση του Μακεδονίου. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε. στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας.) ζούσε κάποιος πλούσιος. Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. Κάποτε. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη. αγίας. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. για να θυμίζει το θαύμα. στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. στη μεγάλη είσοδο. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. Η γυναίκα του όμως. Σαν ήρθε η σειρά της.

τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό.Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. Αφού τον πλήρωσε. Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος. αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά . υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. Ψάχνοντας. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους».μπροστά στο άγιο βήμα. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους. Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς . όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους. Ενώ έπαιζαν. που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. Ο . άνθρωπος άσωτος. Ο μάγος προσπάθησε. ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι.

κι αφού της έδωσε να φάει. το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. . 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. μετα6λήθηκε σε φοράδα. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. εντυπωσιακό και παράδοξο. και. Καθώς όμως έφευγε. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ. 'Ένα απ’ αυτά. ημέρα της μνήμης του αγίου. έβγαλε φύλλα. Αυτή που βλέπετε. ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. απάντησε εκείνος. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. ώριμα και γλυκά. της τόνισε. Τι κακό έκανε. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" .Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα.Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. Ύστερα ευλόγησε νερό. αλλά και μετά την κοίμησή του. το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. γιατί έχετε μάτια άλόγων. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. ήταν γυναίκα μου. εξήγησε εκείνος.Εσείς είστε άλογα. 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. δεν ξέρω πώς. την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. "το έπαθες. σαν άχρηστα. 'Όσοι τα γεύονταν. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς. αποκρίθηκε εκείνος. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). μερικά ξερά κλήματα. Στις 16 Ιουνίου. Τελικά. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. όπως πλάστηκε. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. ένα χωράφι. γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. αλλά. "Αυτό". τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία.

γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη.σε όλους. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. Ο αιρετικός. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. Εκείνος τότε. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. πόλη της Κιλικίας. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. έστειλε με χαρά τη μερίδα. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. όπως τόσες άλλες. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. ησύχαζαν δύο στυλίτες. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. Τώρα. θα γινόταν το θαύμα. Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. όμως δεν μπορώ. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. . Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα.

Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές. και γύρισε στο σπίτι του. Μας έστειλε εκείνος. Ο όσιος. τον ρώτησε. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. Πήγαινε μέσα χαρούμενος. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. μετά από σαράντα μέρες. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. λαμπροί και αγγελόμορφοι. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. του απάντησαν εκείνοι. χρήματα στους ιερείς. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. δεν θα πήγαινε χαμένο. παιδί μου.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. με τον φωτισμένο του νου. γέροντα. με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες.ω του θαύματος! . και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ». απάντησε Εκείνος. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. Νά. που βλέπεις. διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». Εμείς οι σαράντα. Ύστερα απ' αυτά. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο. Εκείνος τον καλοδέχτηκε. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο. για όποιον τις ζητάει με πίστη. Κύριοί μου. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. Μην το λες αυτό. Όχι. φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. χωρίς δισταγμό.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. και αμέσως . Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. Θυμάσαι. Έτσι κι έκανε. .έγινε καλά. ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. παιδί μου.

για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. μες στο πέλαγος. Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. άγιε δέσποτα. που μου πρόσφερε ψωμί. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της. Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. που σου πρόσφερε ψωμί. πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. συμπατριώτης του αγίου. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. Έφαγα και δυνάμωσα. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. Τέλος. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη. Τότε. . 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. κάποιος. ρώτησε ο επίσκοπος. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. στην πόλη του Πόρτου. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. πάλευα με τ' άγρια κύματα. οδηγήθηκε . την Ούστισα. Κατάπληκτη εκείνη. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. που μνημονεύονται αυτήν. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. εκεί. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα. έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. Για πολλή ώρα. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. εμφανίζεται μπροστά μου.

κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. κατανυγμένος. Λύστε τον. άλλά σαν νεκραναστημένο. παιδιά μου. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. ο όσιος τον νουθέτησε. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. για να πάρουν την ευχή του. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. δεν τολμάμε. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. δικαιολογήθηκαν εκείνοι. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. ο Γεώργιος. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. που ονομάζονταν Λήθη. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. . Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. Μην τον φοβάστε. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. κι εκείνος. Γνωρίζω τη σύνεσή του. για την ανάπαυση της ψυχής του. αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. γιατί είναι δυνατός. Τελικά. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. Μετά το φαγητό. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. με τους φρουρούς του. Πραγματικά. Ήταν νόθος γιος πόρνης. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. τους καθησύχασε ο όσιος. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. γέροντα. ζήτησε να μεταλάβει.

Όταν όμως άρχισε η οικοδομή. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. που σχετίζονται με τον όσιο. τη μέρα της Αναστάσεως. Πραγματικά. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. άρχισε να τρέμει. τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. πλησίασε τον τούρκο. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης .Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. Κι ήταν τόσο μικρός. Βλέποντας αυτό το θαύμα. Έτσι λοιπόν. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. . Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. άλλά κατατρομαγμένο. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. αλλά να περπατάει στον αέρα. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. μα δεν μπορούσε. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση. μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. αλλά δεν τα κατάφερε.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. τον σήκωσε. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό. Έκανε να φύγει. Κάποτε στα Φάρασα. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής». Όταν τελείωσε η λειτουργία. που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες. Πραγματικά. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος.

με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. Άγιε πνευματικέ. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. αλλά και στους νεκρούς. Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. Όταν όμως λειτουργούσε. μου έδωσαν αρκετά ονόματα. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων. ονόματα όλων" . Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα. φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». που μνημόνευσες. φαινόταν. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». Το 1843. έγραφε. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. και πάλι βουτάει και σβήνει. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. Εκεί. Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. την κατέγραψε. απαντούσε εκείνος. αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα.Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. 'Αντίθετα. με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. λίγο πριν την κοίμησή του. αισθάνομαι μεγάλη χαρά. του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. Στην προσκομιδή. Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. δεν κουράζομαι. για να κάνω σαρανταλείτουργο. σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα.

τον . υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. το απόγευμα του Σαββάτου. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. παιδί μου. Πλησιάζει πιο κοντά. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. Πες μου. Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. Έτσι κι έγινε. Κι εκείνος. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. μα εκείνος αρνήθηκε.Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929). ""Ω. που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. ο Γεώργιος. τη Σμύρνη. Πώς βρέθηκες εδώ.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων. ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. Ο ιερέας. Στο μεταξύ. έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό.τι χαρά! .αυτό ήταν το όνομά του . "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. Ο κυρ-Δημήτρης ." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι. και τότε . τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. μονολόγησε. σε παρακαλώ. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε.

που το χτίζει. μου λέει ο . πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο.έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. πήρε πρόσφορα.ρωτάει με πραότητα και στοργή. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. Αποδεικνύουν. Ούτε κι εγώ ξέρω. αγαπητέ μου. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο. Ημέρα Κυριακή. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. Εγώ είμαι. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. αλλά και με απορίες. πατέρα.9 Μαρτίου 1940. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. μετά τη θεία λειτουργία. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. αλλά και θαυμασμό. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. είπε με χαρά. γιατί έβγαλα το δόντι μου.. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. το πρωί. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. Σήμερα δεν λειτούργησα. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. Παππούλη μου. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. πως ήρθες. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα. …. 'Αλλά πες μου. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του. πέρασε μία ταλαιπωρία. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. πως τα περνάς εδώ. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα.

Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο. και με βροχή. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού.. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία.. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. Σκέπασέ το. . αντί να έρθουν να λειτουργηθούν. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα. στις 30 Μαρτίου του '41. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια.. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. Μερικοί στρατιώτες. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν. Παππούλη μου.διοικητής. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. Την Κυριακή. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας.. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία. πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης. Τότε να ξέρεις πώς. Αν έσκαζαν. Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. . καλά. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ.. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. να προσέρχονται οι στρατιώτες. όλα θα σκουληκιάσουν. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας. Και πράγματι. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα. του λέει. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. απάντησα εγώ.. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. του λέει προφητικά ο γέροντας. όπου λειτούργησα και κήρυξα. ευλογημένε.

βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. Πάγωσε απ’ το φόρο του. έκπληκτος. ύστερα από πολλή περίσκεψη. . μας λυπάται αληθινά. παιδιά. γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. σκέφτηκε. ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη". 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. Εκατοντάδες.. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα. δεν μου λες. έκλαιγε με παράπονο. Γιατί . Κι εκείνος την άλλη μέρα. Δέσποτα. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος.. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. Μην τιμωρείς τον παπά. Μην το κάνεις αυτό. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. Μην τον καθαιρέσεις. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό.. παπα-Γιάννη. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα.. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι. έκανε μερικές προσπάθειες. αλλά. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. όπως ήταν μισοζαλισμένος. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα.0 επίσκοπος. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. Σεβασμιότατε. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ. άνδρες. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. πήγε στην εκκλησία και. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. τον παπα-Γιάννη. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. γυναίκες.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. Σεβασμιότατε. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. δεν τα έχω μετρήσει.

γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία.psathades. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις.htm . συμφώνησε ο επίσκοπος. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. Πραγματικά. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος.gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. Καλά κάνεις. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω. αναδημοσίευση από: http://www. ήταν επίσης παπάς. που. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα. έχουν ανάγκη οι ψυχές. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. Είσαι συγχωρημένος. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους. ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων».