1. 1.1.
Βασικές έννοιες και ορισμοί της Θερμοδυναμικής Θερμοδυναμικό σύστημα, περιβάλλον
Γενικά, σύστημα είναι ένα τμήμα του φυσικού κόσμου που διαχωρίζεται από τον υπόλοιπο κόσμο με πραγματικά ή νοητά τοιχώματα. Ο υπόλοιπος φυσικός κόσμος αποτελεί το περιβάλλον του συστήματος. Αν κατά τη μελέτη ενός συστήματος, για την περιγραφή του χρησιμοποιούμε μόνο μεγέθη της μηχανικής, π.χ. δύναμη, ταχύτητα, επιτάχυνση, ορμή κ.λ.π. το σύστημα χαρακτηρίζεται μηχανικό. Στην περίπτωση που για την περιγραφή του χρησιμοποιούνται και θερμοδυναμικά μεγέθη, όπως θερμότητα, θερμοκρασία, εσωτερική ενέργεια και άλλα, το σύστημα χαρακτηρίζεται θερμοδυναμικό. Ανοικτό ονομάζεται ένα σύστημα όταν συγκεκριμένη ποσότητα ύλης αντικαθίσταται συνεχώς από άλλη. Δηλαδή εδώ έχουμε ροή ύλης μέσα από συγκεκριμένο χώρο. Π.χ. ο αέρας που αναρροφά ένας συμπιεστής από την ατμόσφαιρα και τον συμπιέζει προς διάφορα εργαλεία. Εδώ η μάζα του αέρα αντικαθίσταται συνεχώς σε κάθε εμβολισμό. Το ίδιο γίνεται και σ' έναν ανεμιστήρα. Κλειστό σύστημα ονομάζεται όταν περιλαμβάνει και εξετάζει πάντα την ίδια ύλη. Μπορεί όμως να αλλάζουν ο όγκος, η θερμοκρασία, η πίεση κλπ. θερμοδυναμικά χαρακτηριστικά του. Π.χ. ένα Kg μάζας αερίου κλεισμένο σ' έναν κύλινδρο. Το αέριο αυτό μπορούμε να το θερμάνουμε και έτσι να του αυξήσουμε τη θερμοκρασία και την πίεση του. Όμως η μάζα του θα παραμείνει ίδια και ίση με 1 Kg. Απλώς αλλάζουν μερικά από τα θερμοδυναμικά του χαρακτηριστικά. Απομονωμένο ονομάζεται το σύστημα στο οποίο το τοίχωμα δεν μπορεί να περάσει ούτε ίχνος θερμότητας. Δηλαδή το τοίχωμα αποτελείται από τέλειο μονωτικό υλικό. Βέβαια τέλειο μονωτικό υλικό δεν υπάρχει. Υπάρχουν όμως υλικά που προσεγγίζουν σε ικανοποιητικό βαθμό τις απαιτούμενες συνθήκες πειραμάτων. Σ' αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να δίνεται ή παίρνεται μόνο μηχανικό έργο. 1.2. Θερμοκρασία, θερμική ισορροπία
Θερμοκρασία ενός σώματος ονομάζουμε το φυσικό μέγεθος το οποίο μας δείχνει πόσο ζεστό ή πόσο κρύο είναι το σώμα αυτό σε σχέση με κάποιο άλλο. Επομένως, όσο μεγαλύτερη είναι η θερμοκρασία του τόσο πιο ζεστό είναι το σώμα και αντίστροφα. Το σύμβολο της θερμοκρασίας είναι θ ή Τ. Ένα θερμοδυναμικό σύστημα βρίσκεται σε θερμική ισορροπία όταν δεν υπάρχει μεταφορά θερμότητας ανάμεσα σε δυο σώματα. Αυτό σημαίνει ότι: i) ii) θερμοκρασίες 1.3. Κλίμακες θερμοκρασίας, θερμόμετρα, απόλυτη θερμοκρασία Οι συνηθέστερες κλίμακες μέτρησης της θερμοκρασίας είναι: α) Η κλίμακα Κελσίου °C: Η κατασκευή της κλίμακας αυτής στηρίχθηκε σε δύο σταθερές θερμοκρασίες. Το μηδέν (0°C) της κλίμακας αντιστοιχεί στη σταθερή θερμοκρασία που λιώνει ο καθαρός πάγος σε πίεση μιας ατμόσφαιρας. Δύο συστήματα σε θερμική ισορροπία έχουν την ίδια θερμοκρασία Συστήματα που δεν βρίσκονται σε θερμική ισορροπία έχουν διαφορετικές
1
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ & ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΣΤΩΝ – ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ και ΟΡΙΣΜΟΙ της ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ
Το εκατό (100°C) της κλίμακας αντιστοιχεί στη σταθερή θερμοκρασία στην οποία βράζει το καθαρό νερό σε πίεση μιας ατμόσφαιρας. Χωρίζοντας την απόσταση ανάμεσα στις ενδείξεις μηδέν και εκατό στο θερμόμετρο σε εκατό ίσες υποδιαιρέσεις, βαθμονομούμε το θερμόμετρο ώστε κάθε υποδιαίρεση να αντιστοιχεί σε μεταβολή θερμοκρασίας κατά ένα βαθμό Κελσίου. Θερμοκρασία κάτω από μηδέν βαθμούς Κελσίου χαρακτηρίζονται ως αρνητικές. β) Η κλίμακα Φαρενάιτ °F: Ο Φαρενάιτ θέλησε να κατασκευάσει μια νέα κλίμακα με την οποία να μετράει θερμοκρασίες η οποία δεν ήθελε να έχει αρνητικές ενδείξεις. Για το σκοπό αυτό όρισε ως μηδέν στην κλίμακα του, τη χαμηλότερη θερμοκρασία την οποία μπόρεσε να πετύχει στο εργαστήριο του: τη θερμοκρασία ενός μίγματος ίσων ποσοτήτων από πάγο, νερό και θαλασσινό αλάτι. Στη συνέχεια όρισε τη θερμοκρασία του υγιούς σώματος ως 96 βαθμούς στην κλίμακα του. Με βάση τα παραπάνω η σχέση ανάμεσα στη θερμοκρασία Φαρενάιτ ΤF και στη θερμοκρασία της κλίμακας Κελσίου TC διαμορφώνεται ως εξής: ΤF = 32 + 1,8 TC Η μεταβολή κατά 1°C ισοδυναμεί με μεταβολή κατά 1,8°F. γ) Η κλίμακα Κέλβιν °Κ: Η κλίμακα Κέλβιν ονομάζεται έχει μόνο θετικές ενδείξεις. Η σχέση που συνδέει την απόλυτη κλίμακα θερμοκρασιών ΤΚ με την κλίμακα Κελσίου TC είναι: ΤΚ = 273 + TC Η μεταβολή κατά 1°C ισοδυναμεί με μεταβολή κατά 1°Κ. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που μπορεί να υπάρξει στο σύμπαν ονομάζεται απόλυτο μηδέν και ισοδυναμεί με -273°C ή 0°Κ. Σε θερμοκρασία απολύτου μηδέν, η κινητική ενέργεια των μορίων είναι 0, δηλαδή τα μόρια είναι ακίνητα. Τη θερμοκρασία τη μετράμε με όργανα τα οποία ονομάζονται θερμόμετρα. Η λειτουργία των θερμομέτρων βασίζεται στη μεταβολή των ιδιοτήτων ορισμένων υλικών, όταν μεταβάλλεται η θερμοκρασία τους. Π.χ. στο υδραργυρικό θερμόμετρο όταν μεταβάλλεται η θερμοκρασία του υδραργύρου, εκείνος διαστέλλεται ή συστέλλεται, με αποτέλεσμα να μεταβάλλεται το μήκος της στήλης του υδραργύρου στο θερμόμετρο. Άσκηση: Σώμα βρίσκεται σε αρχική θερμοκρασία θα= -22°F. Μετά από μία θερμική διεργασία έχει τελική θερμοκρασία θτ = -10°C. Να εξετάσετε αν το σώμα δέχτηκε ή απέβαλλε θερμότητα και να βρείτε τη διαφορά θερμοκρασίας του σε °Κ. 1.4. Θερμική διαστολή
Θα έχετε προσέξει ότι τα τηλεφωνικά καλώδια ή οι γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας τοποθετούνται χαλαρά, σχηματίζοντας καμπύλες, και όχι τεντωμένα. Μ' αυτόν τον τρόπο είναι ελεύθερα να αλλάζουν μήκος, όταν διαστέλλονται ή συστέλλονται, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Παρόμοια πρόβλεψη γίνεται σε πάρα πολλές κατασκευές (γεφυρών, σιδηροδρομικών γραμμών, διαδρόμων απογείωσης αεροπλάνων κ.λπ.) Η λειτουργία του υδραργυρικού θερμομέτρου στηρίζεται στην μεταβολή του όγκου του υδραργύρου, εξαιτίας της μεταβολής της θερμοκρασίας του. Γενικά, όταν μεταβάλλεται η θερμοκρασία των σωμάτων, μεταβάλλεται και ο όγκος τους. Η αύξηση της θερμοκρασίας ενός σώματος οδηγεί στην αύξηση του όγκου του, δηλαδή στη διαστολή του, ενώ η ψύξη του σώματος, οδηγεί στη μείωση του όγκου του, δηλαδή στη συστολή του. Αυτές οι μεταβολές, πολλές φορές, είναι μικρές και όχι εμφανείς, όμως, συχνά, μπορεί να έχουν, αν δεν ληφθεί μέριμνα, καταστροφικά αποτελέσματα (γραμμές τραίνου).
2
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ & ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΣΤΩΝ – ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ και ΟΡΙΣΜΟΙ της ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ
Πώς μπορούμε όμως να ερμηνεύσουμε τη διαστολή; Ας θυμηθούμε ότι στα στερεά σώματα τα γειτονικά μόρια συγκρατούνται αλληλεπιδρώντας με ισχυρές δυνάμεις. Το καθένα δονείται γύρω από μια σταθερή θέση. Όταν το σώμα θερμαίνεται, τα μόρια κινούνται ταχύτερα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της απόστασης των μορίων. Δηλαδή, κατά τη διαστολή, δεν αυξάνεται το μέγεθος των μορίων, αλλά οι μεταξύ τους αποστάσεις. Γραμμική διαστολή Οι γραμμικές διαστάσεις ενός στερεού σώματος είναι το μήκος, το πλάτος και το ύψος του. Η μεταβολή οποιασδήποτε γραμμικής διάστασης του στερεού, όταν μεταβάλλεται η θερμοκρασία του, λέγεται γραμμική διαστολή. Μεταβάλλοντας τη θερμοκρασία μιας λεπτής με ταλλικής ράβδου, αρχικού μήκους Lo, μπορούμε να διαπιστώσουμε πειραματικά ότι η επιμήκυνση ΔL της ράβδου είναι ανάλογη με τη μεταβολή της θερμοκρασίας της ΔΤ. Πειραματιζόμενοι κατόπιν με ράβδους από το ίδιο υλικό, αλλά με διαφορετικό αρχικό μήκος, διαπιστώνουμε ότι για ίδια μεταβολή θερμοκρασίας ΔΤ, η επιμήκυνση ΔL είναι ανάλογη με το αρχικό μήκος. Κατόπιν, παίρνουμε δύο ράβδους ίδιου αρχικού μήκους και θερμοκρασίας, τη μια σιδερένια και την άλλη από αλουμίνιο. Αυξάνοντας το ίδιο τη θερμοκρασία και των δύο ράβδων, θα διαπιστώσουμε ότι η αλουμινένια ράβδος θα επιμηκυνθεί περισσότερο. Συνεπώς, η αύξηση του μήκους μιας ράβδου, όταν αυξηθεί η θερμοκρασία της, εξαρτάται και από το υλικό της ράβδου. Τα συμπεράσματα που βγάλαμε περιέχονται στην παρακάτω εξίσωση, που ονομάζεται και νόμος της γραμμικής διαστολής (η εξίσωση δεν ισχύει για υπερβολικά μεγάλες μεταβολές της θερμοκρασίας): ΔL = α Lο ΔΤ Η αύξηση του μήκους (ΔL) μιας ράβδου, όταν μεταβληθεί η θερμοκρασία της κατά ΔΤ, είναι ανάλογη του αρχικού μήκους της (Lo), ανάλογη του (ΔΤ), ενώ εξαρτάται και από το υλικό της. Ο συντελεστής α στην παραπάνω εξίσωση δείχνει την εξάρτηση της επιμήκυνσης από το υλικό και ονομάζεται συντελεστής γραμμικής διαστολής του υλικού. Η μονάδα αυτού του συντελεστή είναι 1 Κ ή 1 (°C) Στον πίνακα βλέπουμε την τιμή του συντελεστή γραμμικής διαστολής διαφόρων υλικών. Από τις τιμές του πίνακα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί η ράβδος από αλουμίνιο είχε μεγαλύτερη διαστολή από τη σιδερένια. Επίσης, παρατηρούμε ότι το μπετόν και ο σίδηρος έχουν τον ίδιο μπετόν διαστέλλονται ομοιόμορφα.
-1 -1
α (C) Υλικό Αλουμίνιο Γυαλί κοινό Γυαλί pyrex Κράμα invar Μόλυβδος Σίδηρος Σκυρόδεμα (μπετόν) Χαλαζίας Χαλκός
-1
x 10 24 9 3,2 0 29 12 12 0 17
-6
συντελεστή διαστολής. Έτσι, αποφεύγεται το ράγισμα των οικοδομών, γιατί ο σίδηρος και το
3
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ & ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΣΤΩΝ – ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ και ΟΡΙΣΜΟΙ της ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ
Το διμεταλλικό έλασμα αποτελείται από δύο συγκολλημένα μέταλλα με διαφορετικούς συντελεστές διαστολής. Όταν θερμαίνεται, κάμπτεται. Αυτό συμβαίνει γιατί το ένα μέταλλο διαστέλλεται περισσότερο από το άλλο. Στην περίπτωση του υδραργυρικού θερμομέτρου, η θέρμανση του θερμομέτρου οδηγεί στη διαστολή τόσο του σωλήνα, όσο και του υδραργύρου. Ο υδράργυρος όμως διαστέλλεται περισσότερο από το σωλήνα, γι' αυτό και ανεβαίνει η στάθμη του. Παραδείγματα Ένα τμήμα μιας σιδηροδρομικής γραμμής έχει μήκος 100 m σε θερμοκρασία 5 °C. Πόσο γίνεται το μήκος του τμήματος της γραμμής μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, αν η θερμοκρασία είναι 35 °C; -5 -1 Ο συντελεστής γραμμικής διαστολής του σιδήρου είναι α =1,2·10 °C . Λύση Ονομάζουμε ΔL την αύξηση του μήκους για αύξηση θερμοκρασίας κατά ΔΤ =Τ-Το = 35 °C - 5 °C = 30 °C Εφαρμόζουμε το νόμο της γραμμικής διαστολής ΔL = α Lο ΔΤ ή ΔL = (1,2 10 °C ) (100 m) (30 °C) ή ΔL = 3,6 10 m = 3,6 cm Άρα, το μήκος του τμήματος της γραμμής θα γίνει : L + ΔL = 100 m + 0,036 m =100,036 m. Ασκήσεις 1. Ένας μηχανικός σχεδιάζει τσιμεντένια γέφυρα για τους πεζούς πάνω απ' την εθνική οδό. Η γέφυρα, όπως φαίνεται και στο παρακάτω σχήμα, έχει μήκος 20 m. Ο μηχανικός πρόβλεψε διάκενο 10 mm. Αν η μέγιστη αύξηση της θερμοκρασίας είναι 40 °C, έχει αφήσει αρκετό χώρο για διαστολή; Ο συντελεστής γραμμικής διαστολής του τσιμέντου είναι 12 10 °C . 2. Χαλκοσωλήνας μήκους 170 cm διαρρέεται από θερμό ψυκτικό μέσο. Αν η θερμοκρασία του χαλκοσωλήνα αυξάνει κατά 20°C, να υπολογίσετε το μήκος του στη νέα θερμοκρασία. Δίνεται -5 ο ο συντελεστής γραμμικής διαστολής χαλκού α = 1,7 · 10 ανά Κ. 1.5. Ποσότητα θερμότητας, θερμιδομετρία, παραδείγματα, ασκήσεις Θερμότητα (Q) είναι μια μορφή ενέργειας που μεταφέρεται πάντα από ένα σώμα
-6 -1 -2 -5 -1
υψηλότερης θερμοκρασίας σ' ένα άλλο σώμα μικρότερης θερμοκρασίας όταν τα δυο σώματα βρίσκονται σε θερμική επαφή. Η θερμότητα μεταφέρεται από το σώμα μεγαλύτερης θερμοκρασίας, στο σώμα μικρότερης θερμοκρασίας και ποτέ αντίστροφα. Η θερμότητα μεταφέρεται δεν αποθηκεύεται. Μονάδες μέτρησης της θερμότητας είναι: (J) Τζάουλ, cal (Καλορί), BTU (Μπι τι γιου). Δύο σώματα λέμε ότι είναι σε θερμική επαφή όταν είναι δυνατόν να μεταφερθεί θερμότητα από το ένα στο άλλο. Όταν δύο σώματα είναι σε θερμική επαφή, η θερμότητα μεταφέρεται από το σώμα μεγαλύτερης θερμοκρασίας, στο σώμα μικρότερης θερμοκρασίας. Επομένως η θερμοκρασία του θερμότερου σώματος ελαττώνεται και του ψυχρότερου αυξάνει. Η διαδικασία αυτή συνεχίζεται μέχρις ότου τα σώματα να έρθουν σε θερμική ισορροπία.
4
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ & ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΣΤΩΝ – ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ και ΟΡΙΣΜΟΙ της ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ
Δύο σώματα που είναι σε θερμική επαφή λέμε ότι είναι σε θερμική ισορροπία όταν δεν υπάρχει ροή θερμότητας από το ένα στο άλλο οπότε τα σώματα έχουν την ίδια θερμοκρασία. Το θερμόμετρο δείχνει τη σωστή θερμοκρασία ενός σώματος μόνο όταν βρίσκεται σε θερμική ισορροπία σε αυτό. Θερμιδομετρία είναι η μέτρηση της θερμότητας που μεταδίδεται και καταγράφεται με τους θερμιδομετρητές. Η ποσότητα της θερμότητας που μεταφέρεται στο ψυχρότερο σώμα υπολογίζεται με βάση το νόμο της θερμιδομετρίας από τη σχέση:
Q m c
όπου: Q είναι η ποσότητα της θερμότητας που μεταφέρεται από το θερμότερο στο ψυχρότερο σώμα m είναι η μάζα του σώματος στο οποίο μεταφέρεται η θερμότητα Δθ είναι η μεταβολή της θερμοκρασίας του σώματος που απορροφά τη θερμότητα c είναι μια σταθερά που ονομάζεται ειδική θερμότητα και εξαρτάται από το υλικό τους σώματος που απορροφά τη θερμότητα Ειδική θερμότητα (c) είναι το πόσο θερμότητας που πρέπει να προστεθεί στη μονάδα μάζας του σώματος 1kg για να αυξηθεί η θερμοκρασία κατά 1 βαθμό °C. Μονάδες: 1 kcal / (kg °C), 1 BTU / (Lb °F), 1J /( Kg * K) Αισθητή θερμότητα ονομάζεται το ποσό της θερμότητας το οποίο μεταβάλλει τη θερμοκρασία του σώματος (την αυξάνει ή την ελαττώνει) χωρίς να αλλάζει την κατάσταση του (περιγράφεται από τον πρώτο θερμοδυναμικό νόμο). Λανθάνουσα θερμότητα ονομάζεται το ποσό της θερμότητας που πρέπει να προστεθεί ή να αφαιρεθεί από τη μονάδα μάζας ενός υλικού σώματος, (όταν αυτό βρίσκεται ήδη στη θερμοκρασία αλλαγής της κατάστασης του), ώστε το σώμα αλλάξει κατάσταση. Τα είδη που υπάρχουν είναι τα εξής : Α) Λανθάνουσα θερμότητα τήξης, Β) Λανθάνουσα θερμότητα πήξης, Γ) Λανθάνουσα θερμότητα ατμοποίησης, Δ) Λανθάνουσα θερμότητα συμπύκνωσης ή (υγροποίησης). Όταν θερμότητα μεταφέρεται σε ένα στερεό ή υγρό σώμα, χωρίς να αλλάζει η κατάστασή του, τότε η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται. Κατά τη διάρκεια όμως της τήξης ή του βρασμού η θερμοκρασία διατηρείται σταθερή αν και στο σώμα μεταφέρεται θερμότητα. Η θερμότητα που μεταφέρεται σε ένα στερεό σώμα κατά την τήξη του, είναι ανάλογη της μάζας του σώματος και εξαρτάται από το υλικό από το οποίο αποτελείται το σώμα: Q=LT-m όπου Q είναι η συνολική ποσότητα θερμότητας που μεταφέρεται στο σώμα για να μετατραπεί όλη η μάζα του m σε υγρό ίδιας θερμοκρασίας. To LT ονομάζεται λανθάνουσα θερμότητα τήξης και εξαρτάται από το υλικό. To LT εκφράζει την ποσότητα θερμότητας που απαιτείται για την πλήρη τήξη 1 kg από το υλικό. Αντίστοιχα, η ποσότητα της θερμότητας που μεταφέρεται σε ένα υγρό σώμα κατά το βρασμό, είναι ανάλογη της μάζας του σώματος και εξαρτάται από το υλικό από το οποίο αποτελείται το σώμα: Q=LBm
5
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ & ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΣΤΩΝ – ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ και ΟΡΙΣΜΟΙ της ΘΕΡΜΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ
όπου Q είναι η συνολική ποσότητα θερμότητας που μεταφέρεται στο σώμα για να μετατραπεί όλη η μάζα του m σε αέριο ίδιας θερμοκρασίας. To LB ονομάζεται λανθάνουσα θερμότητα βρασμού και εξαρτάται από το υλικό. To LB εκφράζει την ποσότητα θερμότητας που απαιτείται για την πλήρη εξαέρωση 1 kg από το υλικό. Άσκηση Μάζα νερού 0,1 kg έχει θερμοκρασία 90 °C . Πόση θερμότητα πρέπει να προσφερθεί στη δεδομένη μάζα για να γίνει ατμός 100 °C; Δίνονται ειδική θερμότητα νερού c = 4,186 kJ / kg K και ειδική λανθάνουσα θερμότητα ατμοποίησης L = 2256 kJ / kg. 1.6. Μηχανισμοί διάδοσης της θερμότητας Η θερμότητα μεταφέρεται από το θερμότερο σώμα στο ψυχρότερο. Η διάδοση γίνεται με τρεις τρόπους: α) Με αγωγή (απαιτείται η ύπαρξη υλικού φορέα), β) με συναγωγή, όπου η θερμότητα μεταβαίνει από στερεό σώμα προς ρευστό, το οποίο την μεταφέρει με την κίνησή του και γ) με ακτινοβολία, όπου δεν απαιτείται υλικός φορέας.
0
6
