ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

( Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής)

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο πλανεμένος αναχωρητής
ΚΑΠΟΙΟΣ αναχωρητής, από αμάθεια πιο πολύ, δεν ήθελε να παραδεχθεί πώς ο άγιος "Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι το Σώμα του Κυρίου. Οι γέροντες της Σκήτης, όταν το έμαθαν, τον κάλεσαν και τον κατήχησαν με την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας για τα άχραντα Μυστήρια. Εκείνος όμως επέμενε στην πλάνη του. οι πατέρες τον άφησαν, αλλά προσευχήθηκαν να τον φωτίσει ο Θεός, ώστε να καταλάβει την αλήθεια. Μία Κυριακή ο αναχωρητής συμμετείχε στη θεία λειτουργία από το άγιο βήμα του ναού της Σκήτης. Τη στιγμή που ο ιερέας πήρε στα χέρια του το πρόσφορο για να προσκομίσει, ο πλανεμένος μοναχός είδε κατάπληκτος ένα βρέφος ξαπλωμένο πάνω στην αγία τράπεζα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο φάνηκε άγιος άγγελος από το θυσιαστήριο

κρατώντας ατό χέρι του ένα μαχαίρι. Συγχρόνως με τον ιερέα διαμέλισε κι Αυτός το θείο Βρέφος κι έχυσε το Αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Ο αναχωρητής ταράχθηκε. Μα ύστερα από λίγο, όταν πήγε να κοινωνήσει, συνέβη κάτι πιο φοβερό. Είδε μέσα ατό άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα βαμμένη στο αίμα. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη χάρη Του τα θεία Μυστήρια, για να τολμήσει να κοινωνήσει. Πραγματικά, μέσα ατό άγιο Ποτήριο είδε πάλι ψωμί και κρασί, από τα οποία μετάλαβε ευχαριστώντας το Θεό.

Ο δύσπιστος μοναχός
ΕΝΑΣ μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού η απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά να του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για να διώξει τους λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για να διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει η στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για να τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα να πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι να το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο. Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, που τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων. Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς που πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή να ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς που ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ να μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ. Επειδή όμως δεν μπορεί να μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τους άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως η σάρκα που κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα. Αφού

τελείωσε η ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι η στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

Η θεόσαρκη μερίδα
ΔΩΔΕΚΑ μίλια έξω από τη Δαμασκό ασκήτευε ένας στυλίτης. Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' έναν ιερέα της πόλης, για τον όποίο πληροφορήθηκε πώς έπεφτε σε σαρκική αμαρτία. σε λίγες μέρες ο ιερέας αυτός έτυχε να πάει να λειτουργήσει στο μοναστήρι, όπου βρισκόταν και ο στύλος του ασκητή. Την ώρα του κοινωνικού, ο στυλίτης κατέβασε σ' ένα καλάθι το άγιο Ποτήριο που είχε μαζί του, και μέσα σ' αυτό του έβαλαν τα άχραντα Μυστήρια. Όταν όμως ανέβασε πάνω την θεία Κοινωνία, δίσταζε να μεταλάβει. Έφερνε στο νου του την κατηγορία που είχε ακούσει για τον λειτουργό ιερέα, και συλλογιζόταν: Άραγε, έχει αγιαστεί αυτή η μερίδα; Επιφοίτησε σ' αυτή το άγιο Πνεύμα η εμπόδισε τον ερχομό Του η αμαρτία του λειτουργού; Έτσι όπως είμαι σκανδαλισμένος με τον ιερέα, πρέπει να μεταλάβω η όχι;". Ενώ συλλογιζόταν αυτά, ο Θεός οικονόμησε να συμβεί κάτι φρικτό, για να πληροφορηθεί ο στυλίτης και συνάμα να στηριχθεί κάθε χριστιανική ψυχή. Την ώρα που τεμαχιζόταν το πανάγιο Σώμα, πριν τη μετάληψη του λαού, μία μερίδα κύλησε από το δισκάριο κι έπεσε στην αγία τράπεζα, όπου μεταβλήθηκε σε σάρκα μπροστά ατά μάτια όλων όσων βρίσκονταν εκεί. Ο λειτουργός, θαμπωμένος, δοκίμασε ν' ακουμπήσει και να ψηλαφίσει την αγία μερίδα. Μόλις όμως την άγγιξε, εκείνη κόλλησε ατό δάχτυλό του σαν ζωντανή, φρεσκοσφαγμένη σάρκα. και καθώς τράβηξε το χέρι του, υψώθηκε και η αγία μερίδα κολλημένη στο δάχτύλο. Αμέσως έσταξαν τρεις σταγόνες Αίμα στην αγία τράπεζα, που πότισαν το πρώτο και δεύτερο κάλυμμα κι έφτασαν μέχρι το μάρμαρο. 'Όταν πληροφορήθηκε ο στυλίτης το θαυμαστό γεγονός, μετάλαβε με φόβο και τρόμο την αγία μερίδα που του είχαν στείλει, και ομολόγησε σ' όλους τη δυσπιστία του. Ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναίτης, που διηγήθηκε τη θαυμαστή αυτή ιστορία, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του θαύματος. Αξιώθηκε να δει, να προσκυνήσει και να πάρει μαζί του ένα κομμάτι από τη θεόσαρκη μερίδα. Κάποτε βρέθηκε στα 'Ιεροσόλυμα, όπου συνάντησε ένα δαιμονισμένο. με αδίσταχτη πίστη του κρέμασε ατό λαιμό, μέσα σε σακουλάκι, την αγία μερίδα, και σε μερικές μέρες ο ασθενής είχε θεραπευθεί.

Η εμφάνιση της Θεοτόκου
ΖΟΥΣΕ ατή χώρα των . Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο

Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγίας Θεοτόκο. Ο διάολος όμως τον φθόνησε και τού έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. "Πώς είναι! δυνατόν", σκεφτόταν, "να γίνονται το ψωμί Σώμα; και το κρασί Αίμα Χριστού!" . Άπ' τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι' αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε ατό «' Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου... », εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος" Άρτος. 'Ερεύνησε ο Πελάγιος -τριγύρω, αλλά δεν τον βρήκε. Παναγία μου! Φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει! Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει: αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο γιος και Λόγος του Θεού' τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ' αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφισε Τον λοιπόν κι ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται για αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και Αίμα, καθώς τον γέννησα. 'Έτσι ακριβώς γίνονται ο Άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιει Αίμα, γι' αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί οποίος τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του. Μ' αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη. Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια' του το θείο Βρέφος, το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πώς ήταν πράγματι ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα: "Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πώς Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την άειπάρθενη Μαρία. Σ' ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ

να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, άλλά σαν" Άρτο". Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο " Άρτο όπως και πριν. Μετάλαβε με ευφρόσυνη, και συνέχισε σ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια

Η οπτασία του Σαρακηνού
Ο ΑΜΗΡΑΣ της Συρίας έστειλε κάποτε τον ανιψιό του στη Διόσπολη για ορισμένες εργασίες. Στην πόλη αύτή ο ανιψιός συνάντησε έναν θαυμάσιο ναό του αγίου Γεωργίου. Αμέσως πρόσταξε τους υπηρέτες του να μεταφέρουν τα πράγματά του επάνω στα κατηχούμενα του ναού, όπου εγκαταστάθηκε κι ο ίδιος. 'Ύστερα είπε να βάλουν μέσα ατό ναό και τις δώδεκα καμήλες του, παρά τις διαμαρτυρίες και τις παρακλήσεις των ιερέων. Μόλις όμως οι καμήλες μπήκαν στην εκκλησία, έπεσαν ατό έδαφος νεκρές, ενώ ο ανιψιός του αμηρά έμεινε να θαυμάζει την ακαταμάχητη δύναμη του αγίου Γεωργίου. Την άλλη μέρα, καθώς ο ιερέας τελούσε τη θεία λειτουργία. Ο Σαρακηνός τον παρακολουθούσε από τα κατηχούμενα. Τότε ο φιλάνθρωπος Θεός του άνοιξε τα μάτια της ψυχής, και τι βλέπει τον ιερέα να σφάζει ένα μικρό παιδί και να χύνει το αίμα του μέσα στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα του να το κόβει και να το τοποθετεί ατό ιερό δισκάριο! Όταν τελείωσε το κοινωνικό, παρατηρούσε ο Σαρακηνός απορημένος τον ιερέα να μεταδίδει στο λαό τις σάρκες και το αίμα του παιδιού. Μετά τη λειτουργία πήρε ο ιερέας τα καλύτερα πρόσφορα και τα πήγε φιλοδώρημα στο Σαρακηνό. Τι είναι αυτά; ρώτησε εκείνος. Αυτά, αφέντη μου, είναι ψωμιά που προσφέρουν οι πιστοί. Μ' αυτά λειτουργούμε στην Εκκλησία μας. Άπ' αυτά πήρες και λειτούργησες σήμερα; ρώτησε θυμωμένος εκείνος. Δεν σε είδα εγώ, που έσφαξες το παιδί κι έδωσες τη σάρκα και το αίμα του στό λαό; Νομίζεις πώς όλ' αυτά Δεν τα έβλεπα, κακούργε και φονιά; . Ο ιερέας τρόμαξε. Δόξασε το Θεό και είπε: Πιστεύω, αφέντη μου, πώς ο Θεός σ' έχει κατατάξει ατή χορεία των σωζόμενων, αφού σε αξίωσε να δεις τέτοιο φρικτό μυστήριο. Αύτή τη θεωρία ποτέ Δεν αξιώθηκα εγώ να τη δω, αλλά βλέπω πάντα μπροστά μου ψωμί και κρασί. Εμείς πιστεύουμε πώς ο άρτος και ο οίνος, που προσφέρουμε στη λειτουργία μας, εΙναι Σώμα και Αίμα Χριστού, μα τούτο το θαυμάσιο Δεν το βλέπει ο καθένας. Ακούγοντας την εξήγηση ο Σαρακηνός, θαύμασε και αποφάσισε να γίνει χριστιανός. Βαπτίστηκε,

Κάποτε παρουσιάστηκε ο διάβολος μέσα στο κελί του σαν σκύλος φοβερός. Έφυγα γρήγορα για να μη με δουν οι πατέρες. και ομολογώ. Από τα μάτια μου έτρεχαν γλυκά δάκρυα.» σήκωσε το κάλυμμα του αγίου ποτηριού κι έμεινε σαν αποσβολωμένος. "και δεν μου έβαλε κανένα κανόνα. ο γερο Αυγουστίνος ο Ρώσος (1882-1965). στην Πετρούπολη της Ρωσίας. καιγόταν από τις προσευχές του. είδα την αγία Κοινωνία κομμάτι κρέας και αίμα! και τη μασούσα για να την καταπιώ! Παράλληλα ένιωθα και μία μεγάλη αγαλλίαση. ήταν πολύ ενάρετος. Ο διάβολος.. και εξομολογήθηκε. ο λειτουργός αρχιερέας Στέφανος.. Πραγματικά. για να πάει στον πνευματικό του να εξομολογηθεί το "αμάρτημα" του. Η «αμαρτία» του γερο-Αυγουστίνου ΕΝΑΣ ευλογημένος αγιορείτης μοναχός. και μετά πήγα στη θεία λειτουργία και κοινώνησα.. τι να έκαναν. μόλις φώτισε πήγε στην Προβάτα (μιάμιση ώρα απόσταση από το κελί του). επειδή. Είδε μέσα σάρκα και αίμα ανθρώπινα! Γύρισε τότε στο διάκονο. έγινε άφαντος. όλη τη νύχτα έκανα κομποσχοίνι.. πάτερ".. και αργότερα επισφράγισε με το μαρτύριο την ορθόδοξη πίστη του. έγινε μοναχός. και το κεφάλι μου φώτιζε σαν λάμπα. Μία πειστική απόδειξη ΣΤΟΝ ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Λαύρας του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. που δεν μπορούσα να την αντέξω. Ο γερο-Αυγουστίνος τον άρπαξε και τον πέταξε στον τοίχο φωνάζοντας: Κακέ διάβολε. αφού διάβασε την ευχή«Πιστεύω. και του είπε: "Βλέπεις.. όπου ήταν ο πνευματικός του. και την ευχαριστία για τη θεία μετάληψη τη διάβασα μόνος μου στο κελί μου". Πετούσε φωτιές από το στόμα και όρμησε πάνω στο γέροντα για να τον πνίξει. συνέβη κάποτε το ακόλουθο συγκλονιστικό περιστατικό: Στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας. Εγώ. από τη χαρά μου. διηγιόταν αργότερα ο γέροντας. τον κατοπινό στάρετς Σαμψών(1979).. αλλά μου είπε να κοινωνήσω.πήγε στο Σινά. Ύστερα όμως ο αγαθότατος και απλούστατος γέροντας είχε τύψεις. επειδή. γιατί πολεμάς τα πλάσματα του Θεού. όπως του είπε. Όταν ο παπάς έβαζε την αγία λαβίδα ατό στόμα μου. κατατρομαγμένος απ' την αναπάντεχη υποδοχή. Κύριε. πολύ ταπεινός και πολύ αγωνιστής. Ο πνευματικός μου όμως ήταν πολύ συγκαταβατικός". χτύπησε το διάβολο ! Περίμενε με αγωνία πότε να φωτίσει. Ο επίσκοπος αφού τοποθέτησε το .

Πίστεψε απόλυτα και αναμφίβολα πώς η θεία Ευχαριστία είναι αυτό το τίμιο Σώμα και Αίμα του ΣΩΤΗΡΟΣ. για να δω από κοντά το θεϊκό σημείο. Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει την περιοχή. 'Όσοι κληρικοί πληροφορήθηκαν το θαύμα. που κρατούσε το άγιο ποτήριο. Από τον άγιο Άρτο ξεχυνόταν επίσης αίμα ζεστό. έμειναν άφωνοι. για να πάρουν όλοι. Άλλοι προσπαθούσαν να μεταλάβουν μερικές σταγόνες ενώ άλλοι να χρίσουν το σώμα τους. διηγείται αυτόπτης μάρτυρας. Ομολογώ πώς αυτό που έβλεπα δεν ήταν Άρτος και οίνος. Ξαφνικά είδε το δισκάριο γεμάτο αίμα. ΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΟΙ Ο παρήκοος οσιομάρτυρας ΣΤΙΣ 15 Οκτωβρίου η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη ενός ανώνυμου . Το δεσποτικό Αίμα ΚΑΤΑ τη διάρκεια της θείας λειτουργίας στο χωριό Ζάρκα της 'Ιορδανίας. αλλά το διέδωσε και σε άλλους. Ο ιερέας είχε κατορθώσει να φυλάξει δύο κομματάκια Άρτου. Η σάρκα και το αίμα είχαν γίνει ψωμί και κρασί. ξανακοίταξε στο άγιο ποτήριο. Ο ιερέας έβαλε τις φωνές. Ήταν Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού . στις 21 'Απριλίου1991. μετά τη μεγάλη είσοδο. 'Έτσι βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς. μία αφορμή για ν' αποκτήσουν περισσότερη ταπείνωση οι κληρικοί και να συνειδητοποιήσουν την αναξιότητά τους. ο ορθόδοξος ιερέας τοποθέτησε τα τίμια Δώρα στην αγία τράπεζα. όσοι θα το μάθαιναν. Ποίος θα την έπαιρνε. όπως είπε. "Επισκέφθηκα την πόλη". γονάτισε και ικέτεψε τον Κύριο' να κάνει έλεος.άγιο ποτήριο στην αγία τράπεζα. δύναμη και χαρά. το σημείο αυτό ήταν ακόμα. ομολόγησε ότι από το γεγονός αυτό πήρε ξεχωριστή δύναμη και παρηγοριά. Πείστηκε ο ίδιος. Αφού προσευχήθηκε για ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. Ο διάκονος Σαμψών μάλιστα. είπαν ότι το επέτρεψε ο Θεός για να ενισχυθεί η πίστη τους. και οι πιστοί έτρεξαν στο ιερό να δουν τι συμβαίνει. Πώς θα μετέδιδε σάρκα ανθρώπινη στους πιστούς. Βλέποντας το θαυμαστό γεγονός.

Καθώς όμως με κανένα τρόπο δεν τον έπειθε να το κάνει. Από φθόνο όμως του μισόκαλου δαίμονα αθέτησε την υπακοή του κι έφυγε από την καθοδήγηση του γέροντα. έβλεπαν όλοι τη λάρνακα να βγαίνει μόνη της έξω από το ιερό! Χωρίς να την αγγίζει ανθρώπινο χέρι. όταν τελείται η θεία λειτουργία. Μερικοί όμως ευσεβείς χριστιανοί ήρθαν τη νύχτα και το σήκωσαν. μάθε πώς άγγελος τον διώχνει μέχρι Το νάρθηκα. καθώς γνωρίζεις. πήγε στο γέροντα του μάρτυρα και του διηγήθηκε τα πάντα. έλαβε Το μαρτυρικό στεφάνι. Άρπαξαν το μοναχό οι ειδωλολάτρες. Εκτός κι αν του λύσει τον κανόνα ο γέροντας που τον έδεσε. Έπειτα. που περιείχε Το σώμα του μάρτυρα. Κι όταν ο γέροντάς του εύλογα τον επιτίμησε με κανόνα. 'Άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά του και του λέει: Γιατί θαυμάζεις και απορείς γι' αυτό που συμβαίνει. που αξιώθηκε να χύσει Το αίμα του για Το Χριστό και όμως δεν του επιτρέπεται να βρίσκεται μέσα στο ιερό βήμα όσο τελείται η αναίμακτη θυσία. Άνοιξαν τη θήκη. πήρε Το ραβδί του. Το άλειψαν με μύρα. χωρίς να υπάρχει εύλογη και βλαπτική για την ψυχή του αιτία.μάρτυρα μοναχού. Ύστερα το τοποθέτησαν στο άγιο βήμα ενός ναού της πολιτείας για να τιμάται σαν μαρτυρικό λείψανο. Έφυγε λοιπόν και κατέβηκε στην 'Αλεξάνδρεια. σαν τα 'μαθε αυτά ο άγιος εκείνος ασκητής. Δεν άργησε να του φανερωθεί η αιτία του θαύματος. και για αρκετά χρόνια έκανε υπακοή σε γέροντα. ' Έπειτα γυρνούσε πάλι μόνη της πίσω στο ιερό! Όλοι έμεναν εκστατικοί μ' αυτό που γινόταν. κι έπειτα να τον αποκεφαλίσουν με ξίφος. δεν μπορεί να βρίσκεται μέσα στο ιερό. Το πληροφορήθηκε κι ένας από τους διακριτικούς πατέρες. κ. όπου βρισκόταν το μαρτυρικό λείψανο. σαν μάρτυρας μεν. Γιατί.. αθέτησε την υπακοή. οι κατηχούμενοι προέλθετε». σαν δεμένος όμως με επιτίμιο από το γέροντά του. και παρακάλεσε το Θεό να του δώσει εξήγηση. Κάθε φορά όμως που γινόταν θεία λειτουργία και ο διάκονος εκφωνούσε το « Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε. έφτανε μέχρι το νάρθηκα της εκκλησίας κι έμενε εκεί μέχρι την απόλυση. Καταφρόνησε μάλιστα και το επιτίμιο. 'Έτσι κι έγινε. Αυτόν λοιπόν τον αδελφό. το τύλιξαν με σεντόνια και το έβαλαν μέσα σε λάρνακα. στάθηκαν και . και του έδωσαν κι οι δύο τη συγχώρηση. δεν έλαβαν οι απόστολοι του Χριστού. εξουσία «του δεσμείν και λύειν». Πήγαν στο ναό. Ο μοναχός αυτός ζούσε σε μία σκήτη της Αιγύπτου. αφού τον ασπάστηκαν. 'Έπειτα τον πήρε και κατέβηκαν μαζί στην 'Αλεξάνδρεια. Κι από κείνους πάλι οι διάδοχοί τους. ενώ ήταν υποτακτικός του τάδε συνασκητή σου. και. Αλλά εκεί τον έπιασε ο ειδωλολάτρης άρχοντας του έβγαλε το μοναχικό σχήμα και τον πίεζε να θυσιάσει στα είδωλα. πρόσταξε πρώτα να τον δείρουν αλύπητα με βούρδουλα.ο. εκείνος τον άφησε κι έφυγε δεμένος με το επιτίμιο. με το όποίο τον κανόνισε ο γέροντάς του. του έκοψαν το κεφάλι και πέταξαν Το σώμα του έξω από την πόλη για να το φάνε τα σκυλιά.κ.

Αυτοί μετά από δεκατρείς μέρες πέθαναν! Τον Πιαμμώνα τον βασάνισαν πολύ οι δαίμονες και τον κατάντησαν τόσο αδύναμο. δεν μπορείτε να πλησιάσετε τη χάρη τού Θεού". Μία μέρα. τον δυνάμωσε και τον οδήγησε πάλι υγιή μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο. που πλησίαζε για να μεταλάβει. δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. όταν λειτουργούσε. και ανάλογα τον συμβούλευε: Πώς τόλμησες να προσέλθει ς στα άγια Μυστήρια έχοντας τη διάνοια μολυσμένη. ώστε καταλάβαινε την ψυχική κατάσταση κάθε μοναχού. έπαιρνε τόση χάρη γνώσεως. πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον. πολύ ταπεινός και ενάρετος. Αυτός. "Αν δεν καθαρίσετε τις ψυχές σας. Εσύ πάλι". που κατοικούσε κοντά στη Διολκόπολη. τον έπιασε απ' Το χέρι. ». Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια Τι εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος Την ώρα του . είδε έναν άγγελο να στέκεται στα δεξιά τού αγίου θυσιαστηρίου και να γράφει σε βιβλίο τα ονόματα των αδελφών που πλησίαζαν για να μεταλάβουν. όταν γινόταν θεία λειτουργία. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή. Απομακρυνθείτε λοιπόν από τα άγια Μυστήρια και μετανοήστε ολόψυχα.. έλεγε σε κάποιον άλλο. Κι εσύ". Ένας άλλος πρεσβύτερος. "αμφέβαλλες αν θα σε αγιάσει η θεία Κοινωνία". αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία. που δεν μπορούσε να σταθεί και να λειτουργήσει. ο Πιαμμωνάς. Από τότε. ενώ πρόσφερε Την αναίμακτη θυσία. παρατηρούσε έναν τρίτο. αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι). που κρεμόταν πάνω από Την αγία τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. «Αξίως προσέλθετε» ΤΟΝ 4ο αιώνα στις ερήμους της Θηβαϊδος και της Νιτρίας ζούσαν περίφημοι και πνευματοφόροι ασκητές. Το πάθημα του διακόνου ΚΑΘΕ φορά που ο άγιος Επιφάνιος. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο πρεσβύτερος Ευλόγιος. για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες σας και να γίνετε άξιοι της Κοινωνίας τού Χριστού.προσευχήθηκαν δοξολογώντας Το Θεό.. Εσύ αυτή τη νύχτα είχες λογισμούς πορνείας". παρέμενε ο μάρτυρας μοναχός ασάλευτος στη θέση του μέσα στο άγιο βήμα. όταν προσέρχεται στη θεία χάρη". Είδε επίσης τον άγγελο να σβήνει τα ονόματα μερικών μοναχών που δεν είχαν έρθει στη σύναξη. Κάποτε όμως τον πλησίασε άγιος άγγελος. "σκεφτόσουνα πώς δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον αμαρτωλό και στο δίκαιο. έβλεπε συνεχώς οπτασίες. Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού.

στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα.καθαγιασμού. ο αββάς τον υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά. Γι' αυτό μην τον ξαναβάλεις στο κελί σου. Ο διάβολος. με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε: Όσοι. αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης. Όλοι. ενοχλημένος από την υπομονή και την αρετή του όσίου. πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμο «σαρκός και πνεύματος». πολύ περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει από κάθε ρύπο τους λειτουργούς των Αγίων μυστηρίων. βλέποντας την ακακία του γέροντα. για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. παιδί μου. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία. που του είπε: -Αβά. Όταν ήρθε πάλι ο ιερέας. άνθρωπε. Εσύ μόνο Την έφερες μέσα. ο πρεσβύτερος της Σκήτης πήγαινε έκεί και τελούσε τη θεία λειτουργία. ο Θεός θα τον σώσει." Ο λειτουργός. και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. εκείνος τότε ομολόγησε. κι αμέσως είδε την οπτασία Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο. για να τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια. θέλησε να τον πειράξει. αφήνουν απ' έξω την ακαθαρσία. Η καθαρτική θεία δύναμη Ο ΑΒΒΑΣ Μάρκος ο Αιγύπτιος παρέμενε για τριάντα χρόνια έγκλειστος. άγγελος Κυρίου κατέβηκε κι έβαλε το χέρι του πάνω στο κεφάλι του από τη στιγμή εκείνη ο ιερέας έγινε σαν πύρινος στύλος. αγωγός της χάριτος . του έδειξε αποκαλυπτικό σημείο: Ενώ ο ιερέας ετοιμαζόταν να σταθεί μπροστά στην αγία τράπεζα για να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. μην ξεχνάς τι λέει η Γραφή: «Μή κρίνετε ίνα μη κριθείτε». απάντησε ο όσιος. πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία. Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού. αλλά δεν είδε την οπτασία. Ύστερα επανέλαβε την ευχή. "Αν ένας επίγειος βασιλιάς δεν αφήνει να εμφανίζονται ρυπαροί μπροστά του οι μεγιστάνες του. Και ο Θεός. πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς. χωρίς να βγαίνει καθόλου από το κελί του. παιδιά μου. Κι αν είναι ο πρεσβύτερός μου αμαρτωλός. άκουσε μία φωνή να του λέει: "Γιατί θαυμάζεις. Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: -Πήγαινε. έριξε μία μάτια στο διάκονο. του έστειλε λοιπόν κάποιον δαιμονισμένο. ο πρεσβύτερός σου βρωμάει από την αμαρτία. Εκπληκτος ο όσιος από το όραμα. για χάρη του. όταν στέκονται μπροστά στο Βασιλιά της δόξας. που στεκόταν αριστερά του κρατώντας το ριπίδιο.

είναι αγνοί και καθαροί. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. καίγονταν. Αυτοί. όσοι φαίνονται κατάμαυροι. αν και διψούσε. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε: Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια. κατάλαβε τη σημασία του οράματος.ΣΧΕΤΙΚΟ περιστατικό είναι και το ακόλουθο: Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη θεία λειτουργία. Ακούει τότε μία δεύτερη φωνή να του λέει: "Γιατί δεν πίνεις. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία. 'Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει. έβλεπε να πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο η με εξογκωμένα μάτια. δίκαιοι και σπλαχνικοί. όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για να κοινωνήσει το λαό. δεν βλέπεις Τι δοχείο χρησιμοποιεί ο λεπρός. αλλά καταδικάζονται. είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. φθονεροί και άπληστοι. Ο επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό να του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τους ανάξιους από τη θεία Κοινωνία. κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. είναι πονηροί και άδικοι. Αυτούς η θεία Κοινωνία τους λάμπρυνε περισσότερο. Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ' ένα σωρό κατηγορίες. επειδή το αντλούσε ο λεπρός. Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. δεν του άνοιξε. τον παρακάλεσε να τελέσει τη θεία λειτουργία όπως πάντα. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο. Αντίθετα. δίσταζε να πιει.'Όταν ο ασκητής συνήλθε. Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: 'οι άνθρωποι μου αφήρεσαν Το δικαίωμα της κρίσεως. 'Ο αναχωρητής. Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το έξης όραμα: Ένας λεπρός στεκόταν πάνω από ένα χρυσό πηγάδι και αντλούσε μ' ένα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό. . μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια. " Άλλωστε ο ίδιος Το αντλεί μόνο κι ύστερα Το αδειάζει" . κι αφού κάλεσε τον πρεσβύτερο. γιατί τολμούν να πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση. Φωτεινά και κατάμαυρα πρόσωπα ΣΧΕΤΙΚΑ με την προετοιμασία για την προσέλευση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας διαβάζουμε στο Γεροντικό το εξής: Ένας άγιος επίσκοπος. γι' αυτό τους επισκιάζει η θεία χάρη.

μου απαντά ο αββάς. κι εγώ του είπα πώς δεν ευκαιρώ. αλλά θα επέστρεφε στην τάξη των λαϊκών. δεν είδε κανείς από τους κληρικούς να κατεβαίνει ο αετός ατή συνηθισμένη του ώρα.«Μη παίζετε εν ου. το άγιο Πνεύμα κατέ6αινε σαν αετός πάνω στην προσφορά. Τον πλησιάζω τότε και του λέω: Σε παρακαλώ. Κάθισε λίγο στην άκρη. φρόντισε να διορθωθείς. Αν όμως επιθυμείς να γιατρευτεί. παικτοίς» ΜΙΑ χαρακτηριστική περίπτωση θεϊκής τιμωρίας σε ανάξιο ιερέα μας διηγείται ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό: Επισκέφθηκα κάποτε τον άγιο Μακάριο τον Αλεξανδρινό. αλλά κανείς άλλος δεν το έβλεπε έκτός από τους κληρικούς. εκτός από τούτο: Ένας αδελφός ήρθε και μου ζήτησε μία χάρη. Το κεφάλι του ήταν όλο φαγωμένο από τον καρκίνο. πείσε τον ν' απέχει από τη θεία λειτουργία. Είχε έρθει στον όσιο για να τον θεραπεύσει. μίλησα μαζί του κι εκείνος μου υποσχέθηκε με όρκο που θα έπαυε να ιερουργεί. Σίγουρα . τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει για την πατρίδα του". μία μέρα ένας μοναχός ζήτησε κάποια εξυπηρέτηση από τον διάκονο. Τι έκανες. λειτουργούσε. Πιστεύω. Τότε ο όσιος ακούμπησε πάνω του Το χέρι. Τότε ο Θεός θα τον ελεήσει. αμέσως Φτερούγισε ο αετός πάνω από την αγία τράπεζα! Μετά τη θεία λειτουργία ρωτάει ο πρεσβύτερος τον διάκονο:-για πες μου. Ο αετός ΟΤΑΝ στη Σκήτη τελούσαν τη θεία ευχαριστία. η εγώ είμαι ο φταίχτης η εσύ. πήγαινε! Όταν λοιπόν την επόμενη φορά λειτουργούσαν. για να συμβεί αυτό. 'Έξω από Το κελί του βρήκα να κείτεται ο πρεσβύτερος ενός χωριού. μα εκείνος του μίλησε απότομα: Δεν ευκαιρώ τώρα. Όχι. δεν θυμάμαι ν' αμάρτησα σε κάτι. Αν λοιπόν αναγνωρίζεις την αμαρτία σου και την τιμωρία που σου έδωσε γι' αυτήν ο Θεός. Τότε τον δέχτηκε ο όσιος και του είπε -Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. ενώ πόρνευε. Αμέσως ο ένοχος εξομολογήθηκε την αμαρτία του και υποσχέθηκε πώς δεν θα την ξανάκανε ούτε. απάντησε εκείνος. Τότε ο πρεσβύτερος απευθύνεται στον διάκονο και του λέει: Τι συμβαίνει. Μόλις απομακρύνθηκε ο διάκονος. επειδή. κι αν κατεβεί τώρα που θα λείπεις εσύ από το θυσιαστήριο. Τού έχει στείλει ο Θεός τιμωρία. μα εκείνος δεν ήθελε να τον δει. Είναι ανάξιος να γιατρευτεί. Μήπως κατάφερες να παίξεις μαζί Του. Γιατί ο αετός δεν εμφανίστηκε σήμερα. Θα λειτουργούσε πια. σημαίνει πώς εσύ είσαι ο φταίχτης αλλιώς θα είμαι εγώ. λυπήσου αυτόν τον άνθρωπο και δώσε του κάποιον απάντηση. Πλησίασα αμέσως τον άρρωστο ιερέα. Φαινόταν ακόμα και το κόκαλο της κορυφής.

Τις βλέπει τότε να είναι ντυμένες με κατάλευκα φορέματα και να έχουν πρόσωπα λαμπρά και σεμνά. ζητώντας από Το Θεό την εξήγηση των αποκαλύψεων Παρουσιάζεται τότε μπροστά του ένας άγιος άγγελος. Έφυγε τότε ο διάκονος και πήγε να βάλει μετάνοια στον αδελφό και να ζητήσει συγγνώμη. Κάποια στιγμή πλησίασαν για να μεταλάβουν και οι δύο εκείνες κακόφημες χήρες." Άλλα έμοιαζαν ολότελα καμένα. "Όταν κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια. και σ' αυτές παρατηρούσε τις ίδιες εικόνες. φορούσαν κατάλευκα φορέματα και αστραποβολούσαν μέσα σ' εκθαμβωτικό φως. είναι αληθινά. στους άλλους ο Μαργαρίτης που έπαιρναν γινόταν δυνατό Φως. ώστε ν' αποφασίσει ύστερα Τι θα κάνει. Τελείωσε η λειτουργία και ο επίσκοπος άρχισε πάλι να προσεύχεται. Έτσι ο Θεός τις συγχώρησε. Άραγε είναι αληθινά η ψεύτικα όσα λέει ο κόσμος για τις δύο εκείνες γυναίκες. μετανόησαν με δάκρυα. τις είδε να περιλούζονται μ' ένα εκθαμβωτικό Φως.αυτός είναι ο λόγος που δεν κατέβηκε ο αετός. Πραγματικά. Όταν κοινωνούσαν οι πρώτοι.τι του ζήτησε. Μετά τους άνδρες άρχισε ο επίσκοπος να μεταδίδει τα τίμια Δώρα στις γυναίκες. έβλεπε ο επίσκοπος στο πρόσωπο του καθενός τις αμαρτίες που είχε διαπράξει και τον βασάνιζαν. -Ναι. την ώρα που κοινωνούσαν οι πιστοί. Αντίθετα. Παρακάλεσε τότε Το Θεό να τον πληροφορήσει κι Εκείνος για Το θέμα αυτό. Προσέρχονταν όμως και χριστιανοί. κι από τότε ζουν με σωφροσύνη και ευσέβεια. επειδή λύπησες τον αδελφό. που τύλιγε με τη λάμψη του όλο τους το σώμα. Μερικά πρόσωπα φαίνονταν σαν βαμμένα με καπνιά. Οι κακότροπες ασκήτριες . άλλα Φλογισμένα κι άλλα κατάλευκα. που είχαν την όψη λαμπρή και τα ρούχα κατάλευκα. στεναγμούς. τον ρωτάει ο επίσκοπος. τους έβλεπε να κυκλώνονται από φλόγες και να καίγονται. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας. Γιατί όμως όταν κοινωνούσαν είχαν τα πρόσωπα λαμπρά. απάντησε ο πρεσβύτερος. άλλα κατακόκκινα σαν αίμα. με μάτια ματωμένα και φλογισμένα. Οι δύο χήρες ΕΝΑΣ επίσκοπος πληροφορήθηκε για δύο χριστιανές χήρες πώς δεν ζούσαν με σωφροσύνη. ελεημοσύνη και εξομολόγηση και υποσχέθηκαν να μην ξαναπέσουν στις ίδιες αμαρτίες. Άλλα πρόσωπα φαίνονταν μαύρα. αυτό συνέβη γιατί οι γυναίκες συναισθάνθηκαν την αμαρτωλή ζωή τους. ο Θεός χάρισε στο δούλο Του ο.

ΣΤΑ μέσα του 6ου αιώνα ασκήτευαν στα περίχωρα της Ρώμης δύο παρθένες. Εκεί. τη στιγμή που ο διάκονος καλούσε όσους δεν θα κοινωνούσαν να βγουν από το ναό. Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα. . Αυτές όμως. Μετά απ' αυτό ο όσιος κάλεσε τις δύο κόρες και τις μάλωσε αυστηρά: Να διορθωθείτε και να περιορίσετε τη γλώσσα σας. Από τη μέρα της ταφής τους όμως άρχισε να γίνεται κάτι φοβερό: σε κάθε θεία λειτουργία.τι είχαν ανάγκη. Τις έθαψαν μέσα στην εκκλησία. Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός. κι από τότε η γυναίκα δεν τις ξαναείδε να βγαίνουν από την εκκλησία. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες. από νέος ακόμα. Μα εκείνες δεν άλλαξαν καθόλου. όπως συνηθιζόταν τότε. και δυστυχώς. Κάποιος ευσεβής χριστιανός φρόντιζε να τις προμηθεύει ο. και πήγε να παραπονεθεί στον όσιο Βενέδικτο. έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη. μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος. . αυτό έγινε! Ο ιερέας τέλεσε για χάρη τους τη θεία λειτουργία με την προσφορά του οσίου Βενεδίκτου. τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει! την ίδια όμως στιγμή παραδόθηκε στους απάνθρωπους δαίμονες. έβριζαν και πρόσβαλλαν τον καλό εκείνον άνθρωπο.έβλεπε τις δύο παρθένες να σηκώνονται από τους τάφους τους και να βγαίνουν έξω! Όταν αυτό έγινε αρκετές φορές. επισκέφθηκε μίαν εκκλησία. γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων. που είχε γίνει πραγματικά αφόρητη. τρέχει με κλάματα η γυναίκα στον όσιο Βενέδικτο. Η τιμωρία και η λύτρωση ΣΤΑ χρόνια τού βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια στη Βασιλεύουσα. Αμέσως ο όσιος της δίνει μία προσφορά και της λέει: Πήγαινέ την στον ιερέα και παρακάλεσέ τον να λειτουργήσει για την ανάπαυση των ψυχών τους. Κάποτε πια δεν άντεξε άλλο τη συμπεριφορά τους. πέφτει ατά πόδια του και του φανερώνει την τρομακτική οπτασία. Προέρχονταν από αρχοντική οικογένεια και έμεναν κοντά στο μοναστήρι του οσίου Βενεδίκτου. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα. γιατί αλλιώς δεν θα σας μεταλάβω. μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι δύο. μία ευσεβής γυναίκαείχε υπηρετήσει σαν παραμάνα τους και έφερνε πάντα προσφορές για τις ψυχές τους . 'Έτσι θα λυθούν από Το επιτίμιο της ακοινωνησίας και πραγματικά. όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του. από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στή φωτιά και τον κάψουν η τον πνίξουν στο νερό η τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο. καθημερινά ειρωνεύονταν. με την έπαρση της αριστοκρατικής τους καταγωγής. που άρχισαν από τότε να τον βασανίζουν αλύπητα.

που βασάνιζε και τιμωρούσε εξουσιαστικά τους πονηρούς δαίμονες. δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571). Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα να τρώει και να πίνει σε ιερά σκεύη μαζί . του φάνηκε πώς είδε Το Χριστό να κατεβαίνει από τον ουρανό μέσα στην εκκλησία. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανεύει και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη. σιχάθηκε την παλιά του ζωή. αφού του θύμισε τις βέβηλες πράξεις. Ο λειτουργός άγγελος ΣΤΗΝ Κύπρο. Ο άγιος είπε τότε στον δαιμονισμένο: Αυτό το κακό το έπαθες επειδή κοινώνησες τα άχραντα Μυστήρια. να μπαίνει στο στόμα του και να κατακαίγει . ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. Στο μεταξύ η σατανική λεγεώνα τον έκανε να σπαράζει και ν' αφρίζει. Είδε τότε. 'Εκεί. Και γυρίζοντας στο μάρτυρα. συνέχισε: Γιάτρεψέ τον. που από νέος είχε κάνει. για χάρη όμως του αγαπητού μου Ευγένιου σε λυπήθηκα και Θα σ' ελεήσω. να μεταλάβεις το Χριστό. Μ' όλες τούτες τις παρανομίες σου.. αφού είσαι δικός μας. που στεκόταν δίπλα Του ικετευτικά. αφού κατέφυγε στην προστασία σου. αισθητά πια. Ενώ όμως κόμπαζαν και απειλούσαν οι μιαροί δαίμονες. Και με τις παρακλήσεις του λυγίζει τον πολυέλεο Κύριο.τα σωθικά του. Όσοι ήταν εκεί κοντά μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τη δύναμη του αγίου Ευγενίου. με λύπησες πάρα πολύ. μαθαίνοντας για τα πολλά θαύματα τού αγίου Ευγενίου.. τι κάνει ο γρήγορος βοηθός των ανθρώπων. τον έφεραν στο ναό του. να βγαίνει φωτιά από τα άγια λείψανα. Ειρηνικός πια και ανενόχλητος. Αμέσως ο Ιησούς εξαφανίστηκε. διώχνοντάς τους βίαια μέσ' από τον ταλαίπωρο άνθρωπο. Άφριζε και ίδρωνε και χτυπιόταν ο Σκύθης. άρχισε να τον ελέγχει αυστηρά. ήρθε σε έκσταση. κατέληξε ο Κύριος.έτσι του φάνηκε . Θα σ' εξαφανίσουμε με τον πιο σκληρό τρόπο! Κανένας δεν Θα σε γλιτώσει απ’ τα χέρια μας!. Πώς τόλμησες. Ο Σκύθης συνήλθε από την έκσταση. δεν είσαι άξιος ελέους. στο χωριό Τραχιάδες. ώσπου ελευθερώθηκε εντελώς από τ' ακάθαρτα πνεύματα. ενώ ήσουν αβάπτιστος και βουτηγμένος στις αμαρτίες. οι σύντροφοί του. Καθώς στεκόταν λοιπόν ο δαιμονισμένος μπροστά στο λείψανο του αγίου. ο ένδοξος Ευγένιος. Παρακαλεί τον φιλάνθρωπο Δεσπότη να σπλαχνιστεί Το πλάσμα Του και να το απαλλάξει από την τυραννία του σατανά. και δεν έπαψε ποτέ να ευχαριστεί τον θαυματουργό μάρτυρα που τον ευεργέτησε. τον φοβέριζαν τα δαιμόνια. Ευγένιε.Σ' αυτή λοιπόν την κατάσταση έφτασε στην Τραπεζούντα.

ομολόγησε με δυνατή φωνή: Όπως εγώ από υπερηφάνεια δεν συγχωρούσα όσους μου έφταιγαν. κατέβαινε άγγελος από τον ουρανό. Φαινόταν εξωτερικά ευλαβής. Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου. Η αμετανόητη γυναίκα ΚΑΠΟΤΕ. από καιρό κατάκοιτη. εκείνη γύρισε στον τοίχο το πρόσωπο και δεν μπορούσε ούτε να αντικρίσει τον Θειο μαργαρίτη. απάντησε τότε εκείνος. Τέλος. «πυρ καταναλίσκον» ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι' αυτούς που κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια: Κάποια φορά με ειδοποίησαν να πάω να κοινωνήσω μία γριά.με πόρνες! Η θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε. τον καταδίκασε σε θάνατο. με τι καρδιά. Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του. φώναξε: 'Μ' έκαψε η κοινωνία. Τέλος. Μόλις έμπαινα στο άγιο βήμα. μήπως σε καταπιεί η γη. 85 ετών. όταν ο ιερέας έφερε τα 'Άγια για να την κοινωνήσει. αλλά θα καίγομαι στην αιώνια κόλαση! και μ' αυτά τα λόγια ξεψύχησε.. Την ίδια στιγμή. που προσκυνούσες το διάολο. δεν λειτουργούσα εγώ. όχι μόνο δεν τη συγχωρούσε. έχω φωτιά. δώστε μου νερό. Μόλις την κοινώνησα. μία γυναίκα ζούσε με νηστείες και προσευχές. πώς απ’ την ώρα που έγινα μάγος και φαρμακός. να μεταδίδεις στους χριστιανούς τα θεία Μυστήρια. . καίγομαι! Έζησε ακόμα λίγες ώρες. με έδενε πισθάγκωνα στην κολόνα και τελούσε εκείνος τη λειτουργία. αν μάλωνε με κάποια άλλη. τη Ζωή Γκαγκαστάθη. μ' έλυνε και έφευγα. Κάποτε αρρώστησε και κάλεσε τον πνευματικό. Ορκίζομαι στο Θεό που πρόκειται να με κολάσει. μα ούτε ήθελε να την ξαναδεί στα μάτια της. άλλά δεν εξομολογήθηκε καθαρά. ενώ διαρκώς φώναζε: 'Κάηκα η καημένη!'. είχε όμως πολλή υπερηφάνεια και πίστευε πώς ήταν αγία. με θεία παραχώρηση. κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε: Πες μου. δεν θα τον δω στην ουράνια βασιλεία. με τι χείλη. έτσι τώρα αποστρέφει και ο Κύριος Το πρόσωπό Του από μένα και δεν θέλει να μπει στην ανάξια ψυχή μου. Είχε επίσης τόση μνησικακία. μιαρέ. αλλά τους αποστρεφόμουν. με τι χέρια τολμούσες να πλησιάζεις τον Αμόλυντο. Δεν έτρεμες μήπως σε κάψει κεραυνός. αφού κοινωνούσε το λαό. που. Πώς τολμούσες Εσύ. που κρύβουν τις μεγάλες αμαρτίες και φανερώνουν τις μικρές. αυτό Το συνηθίζουν μερικοί επιπόλαιοι χριστιανοί..

Καθώς όμως πλησίασε η γιαγιά να μεταλάβει. το στόμα της έμεινε ανοιχτό.. Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός να τα κοιτάξω. 'Ιάκωβο. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος. ο κανόνας δεν λύνεται. μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. Είναι φοβερή η μορφή τους. απάντησε Εκείνη. πιθήκου η άλλων ζώων. Θαυμαστές αλλοιώσεις ΟΤΑΝ κοινωνώ τους ανθρώπους. ο π. Εγώ. Εγώ είμαι μορφωμένος και σόι λύνω τον κανόνα. ένιωσε στο στόμα της την αγία λαβίδα άδεια και κρύα. Νά έρθεις την Κυριακή να σε κοινωνήσω. Όταν όμως πλησίασε να κοινωνήσει. Κοινώνησε ανάξια. δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας. όπότε η γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα 'Ιάκωβο. ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος. μη στενοχωριέσαι. Αντίθετα. αλλά της απαγόρευσε να κοινωνήσει. Πρέπει να κάνεις τον κανόνα που σου έβαλα. Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά. Το στόμα της δεν σταματούσε να κατακρίνει. και του είπε την αιτία. σαν να ήθελε να λέει ακόμα". Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα να έχουν μορφή σκύλου. η αγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά που μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο. που της επέτρεψε τη θεία μετάληψη. . Μου έβαλε κανόνα ο π. οπότε η κοπέλα τρόμαξε. Όχι γιαγιά. δεν αισθάνθηκα να με καίει. Παιδί μου. μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του: Μ' έκαψε η θεία Κοινωνία!. κι όταν πέθανε. ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους. ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά. Γιατί δεν κοινωνάς. Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές. τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της. Ιάκωβος. Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο. Η άδεια λαβίδα Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ 'Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα να μην κοινωνήσει για τρία χρόνια. Το 1987. της είπε εκείνος.Η γυναίκα αυτή υπέφερε από Το δαιμόνιο της καταλαλιάς. 'Υπέφερε κι απ' το δαιμόνιο της γαστριμαργίας. απάντησε ο γέροντας. διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα..

Ήταν σαν να μην κοινώνησε! Ο Κύριος σκέπασε και τα δικά μου μάτια και του μελλοθάνατου. Αναρωτήθηκα ποίος ορίζει με τέτοιο τρόπο και ταράζει τη γαλήνη. όπου αργότερα αναδείχθηκε σε επίσκοπο Ταυρομενίου. O . όπου και βαπτίστηκε. Με εντολή του αποστόλου Πέτρου πήγε στη Σικελία. είπε σ' ένα πνευματικό του παιδί. και ύστερα τον κοινώνησα. τον εξομολόγησα πρώτα. όπως όταν ξεκίνησα για να πάω στον άρρωστο. Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. βλέπεις πώς αισθάνεσαι. ακόμα και τον ηγεμόνα του νησιού Βονυφάτιο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ανάξιος να κοινωνήσει στις τελευταίες του στιγμές". που λίγο πριν πεθάνει ορίζει και καταριέται. μπήκα τέλος στο δωμάτιό του.Σήμερα που κοινώνησες. άκουσα απ' το δωμάτιό του φωνές και κατάρες. απελευθέρωσε τους δούλους. τράβηξε πλήθη λαού στην πίστη του Χριστού. Όταν γύρισα στο ναό. Έκπληκτος όμως διαπίστωσα πώς ήταν ο ίδιος ο ετοιμοθάνατος. Μετά το θάνατο των γονιών του. Νεαρός ακόμα επισκέφθηκε με τους γονείς του τα Ιεροσόλυμα. με τον θεόπνευστο λόγο του και τα θαύματά του. αποφασισμένος να κάνω Το καθήκον μου. Τότε ένιωσα να με διαπερνά ένα ρίγος. Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ Φως και φωτιά Ο ΑΓΙΟΣ Παγκράτιος (9 Ιουλίου) καταγόταν από την 'Αντιόχεια κι έζησε στα αποστολικά χρόνια. Ο ανάξιος ετοιμοθάνατος ΕΝΑΣ Ρώσος ιερέας καταθέτει την ακόλουθη προσωπική του μαρτυρία: με κάλεσαν να εξομολογήσω και να κοινωνήσω έναν βαριά άρρωστο. Μπαίνοντας στο σπίτι. που πρέπει να επικρατεί στις κρίσιμες αυτές ώρες. και η μετάδοση του δεσποτικού Σώματος και Αίματος δεν πραγματοποιήθηκε. Εκεί. Σκεφτόμουν με τι τρόπο να επικοινωνήσω μ αυτόν τον άνθρωπο. Αφού προσευχήθηκα. Ο Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα. Διαπίστωσα πώς τα τίμια Δώρα βρίσκονταν μέσα. μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. στάθηκα να τακτοποιήσω το άγιο ποτήριο που είχα πάρει μαζί μου.

"κατεβαίνουν αμέσως Αγγελικές δυνάμεις από τον ουρανό με λαμπρές και θαυμαστές ενδυμασίες. μη φοβάστε. ο άγιος τέλεσε τη θεία λειτουργία σ' ένα δωμάτιο του οικήματος. σαν αστραπή εκτυφλωτική και άσβηστη.τελευταίος. ακούγοντας για τα υπερφυσικά σημεία που έκανε ο άγιος με τη δύναμη του Κυρίου. η εκκλησία άνοιξε από πάνω. παράλληλα. Όταν αρχίζει ο ιερέας να προσκομίζει". οι πιστοί τα έχασαν.φωτιά φοβερή. έ6λεπαν κάτι σαν . Ουράνιοι φύλακες Ο ΦΩΣΤΗΡΑΣ της οικουμένης. Όλοι έπεσαν κάτω έντρομοι. συνέβη και κάτι άλλο. Όσοι ήταν τότε μέσα στην εκκλησία. και τους δυναμώνουν στην . διηγήθηκε ο άγιος στους πνευματικούς του φίλους. με το διορατικό του χάρισμα είδε πολλές φορές τους Αγίους αγγέλους να επιτηρούν και να φυλάνε ακατάπαυστα την εκκλησία. πιο θαυμαστό: Όταν ο άγιος τελείωσε την ιερουργία. Στη συνέχεια. φοβήθηκαν.» του τρισάγιου ύμνου άνοιξε θαυματουργικά η στέγη. με πόδια γυμνά και σκυμμένο πρόσωπο περιτριγυρίζουν το άγιο θυσιαστήριο. τον αντίκρυ σε ντυμένο την ιερατική του στολή και λουσμένο σε θείο φως. και στέκονται εκεί ήσυχοι και σιωπηλοί μέχρι το τέλος της θείας λειτουργίας. Έτσι. Αλλά. Όταν ήρθε η ώρα να κοινωνήσουν. όλα τα είδωλα των ειδωλολατρικών ναών του Ταυρομενίου έπεσαν από τις θέσεις τους κι έγιναν συντρίμμια! Λίγο καιρό αργότερα. κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. κι ένα ουράνιο φως κατέβηκε και τον περιέλουσε.). αλλά φωτίζει όσους μεταλαμ6άνουν με πίστη το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας. Όταν ολοκληρώθηκε. Ενώ οι αβάπτιστοι κατηχήθηκαν από τον άγιο και βαπτίστηκαν μετά από μερικές ημέρες. Πολύ σύντομα χτίστηκε και ο πρώτος χριστιανικός ναός της Σικελίας. όπότε στο «Δόξα Πατρί. ο άγιος βάπτισε μέσα σε μία μέρα οχτώ χιλιάδες άνδρες. έκτός από τις γυναίκες και τα παιδιά τους! Έπειτα θέλησε να τελέσει γι' αυτούς τη θεία λειτουργία. ο ιερός Χρυσόστομος (40ς αί. πήγε να τον συναντήσει. ο άγιος Παγκράτιος ήρθε να τελέσει την πρώτη θεία λειτουργία. Η φωτιά αυτή δεν καίει.. 60ηθουν τους κληρικούς που μεταδίδουν ατό λαό τ' άχραντα Μυστήρια.. παιδιά μου. να φωτίζει όλο το χώρο με τρόπο εξαίσιο. και μάλιστα την ώρα της αναίμακτης θυσίας. γιατί έβλεπαν το πρόσωπο του αγίου αλλοιωμένο και πύρινο! Τότε εκείνος τους είπε: Ελατέ. με δέος πλησίασαν οι βαπτισμένοι να κοινωνήσουν. Μετά απ’ αυτό πίστεψαν ολόψυχα στο Χριστό. Ύστερα σκορπίζονται σ' όλο το ναό. και μία φοβερή αστραπή κατέβηκε πάνω στον ηγεμόνα και την ακολουθία του. τη στιγμή που ο άγιος ύψωνε τα τίμια Δώρα.

τον κύκλωσαν πύρινες φλόγες χωρίς όμως να τον καίνε! Έκπληκτος από το θέαμα ο επίσκοπος. Εκεί αναζήτησε τον εφημέριο και του ζήτησε να τελέσει τη θεία μυσταγωγία. χωρίς να περιβάλλεται από θεϊκή φωτιά.πίστη". έβλεπε άλλους να φωτίζονται και άλλους να κατακρίνονται απ' αυτήν σαν ανάξιοι τού θείου φωτισμού. που ήταν πριν Σαρακηνός και στεκόταν εκεί κοντά. απάντησε ταπεινά ο πρεσβύτερος. Όπως λέει ο άγιος απόστολος. έβλεπε Αγίους αγγέλους να συλλειτουργούν μαζί του. «Φλεγόμενος και μη καταφλεγόμενος» ΗΤΑΝ ημέρα Κυριακή. Βλέποντας το εξαίσιο θαύμα ο Τερέβωνας φοβήθηκε κι έκανε πίσω. Γι' αυτό τους συνιστούσε πάντοτε προσοχή. άξιε δούλε του Θεού! ο εφημέριος σάστισε. Ένας επίσκοπος επισκέφθηκε με τη συνοδεία του κάποιο χωριό της επαρχίας του. Ο ιερέας ήταν ένας απλός και αγράμματος χωρικός. ρώτησε. βλέπει να κατεβαίνει φωτιά από τον ουρανό. τον καλεί μετά τη λειτουργία και του λέει: Ευλόγησε με. Ο επίσκοπος θαύμασε την ψυχική καθαρότητα του ιερέα και την ανεπιτήδευτη συμπεριφορά του. που είχε τότε είκοσι πέντε χρόνια στο μοναστήρι και διακρινόταν για την ψυχική του καθαρότητα. να τελεί τα φρικτά μυστήρια ο κληρικός. όταν λειτουργούσε ο όσιος Ευθύμιος. Δεν είμαι άξιος να ευλογήσω ιερέα. όταν μετέδιδε στους μοναχούς τη θεία Κοινωνία. Εκτός από τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. Πώς είναι δυνατόν να ευλογηθεί ο επίσκοπος από τον ιερέα. Πολλές φορές. Η θεϊκή φωτιά διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος τού τρισάγιου ύμνου. ν' απλώνεται πάνω στο θυσιαστήριο σαν ένα μεγάλο λευκό ύφασμα και να σκεπάζει τον μεγάλο Ευθύμιο και το Δομετιανό. Είναι ποτέ δυνατόν. Κάποια στιγμή ο Τερέβωνας. Μια Κυριακή λειτουργούσε ο όσιος με το μαθητή του Δομετιανό. και αναχώρησε ωφελημένος. από τη στιγμή όμως που στάθηκε μπροστά στην αγία τράπεζα. Η πύρινη σκέπη ΣΤΟ βίο τού αγίου Ευθυμίου τού μεγάλου (4ος αι) αναφέρεται μία εντυπωσιακή εμφάνιση θεϊκής φωτιάς σε ώρα θείας λειτουργίας. το θαύμα το είδε και ο μοναχός Γαρβιήλιος. «το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται». που προσκομίζει στο Θεό τα τίμια Δώρα «φλεγόμενος» από υπερφυσικό πυρ «και μη καταφλεγόμενος». Συχνά επίσης. που βρέθηκαν μέσα ατή φωτιά. .

ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό. Και ατό Ευαγγέλιο. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων. τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά. μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία.) αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του. που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο. κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια... οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. μετά τον' Απόστολο. Στο «Αλληλούια». χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. ». είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό.. .δοκιμασία και μετάνοια πριν προσέλθουν στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας. κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά. οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους.. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. σε Μια θεία λειτουργία. που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά. Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι. χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. το Χριστό και Υιό του Θεού και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν ατά χέρια τους άγγελοι. όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό. Άγγελοι συλλειτουργοί ΑΓΙΟΣ Νήφων. Αμήν' Αμήν' Αμήν». Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι. φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται Μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια. ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. Στον 'Απόστολο. Αργότερα. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν.μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Άγίω. Κάποτε. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα. Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο.

μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια.Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. που έκλαιγε ακατάπαυστα με λυγμούς. κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. πάτερ. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου.. ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. 'Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες." Αν όμως δεν είσαι. Δεν υπήρξε άλλος σαν και μένα απ' τον Αδάμ μέχρι σήμερα. " Αν έχεις έχθρα με κάποιον. αντίθετα. έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.. φύγε…. πίστεως και αγάπης προσέλθετε». 'Εκεί κοντά βρισκόταν η μονή του Φιλοξένου. με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα. Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση. του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. ενώ εγώ άνηκα στην αίρεση του Σεβήρου. Δεν βρήκα πουθενά σε άνθρωπο αμαρτία σαν αυτή που έκανα εγώ". Κι ύστερα διηγιόταν την ιστορία του: Όταν ήμουνα στον κόσμο. και μη νομίζετε πώς υπερβάλλω. Στο μοναστήρι αυτό ζούσε τον 60 αιώνα ένας μοναχός. ο γέροντας 'Ισίδωρος. και σημαίνει: στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος! και τι είναι αγιοσύνη. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης. ενώ ο λαός έψαλλε«ΕΙς άγιος. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετα φόβου Θεού. παιδί μου. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα. μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. ξαναρώτησε ο άλλος. πάτερ. στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. Αν είσαι ακόλαστος. "Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν.». 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής. παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγίων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο. όπως το είχαν κατεβάσει. ώστε να χαλαρώσει λίγο το πένθος.." Αν περιγελάς η ορίζεις η κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου. . Όταν. -για μας όλους το λέει. κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά: Γιατί. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο" Άρτο εκφωνώντας «τα αγια τοις άγίοις». Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. Ισοδύναμες αμαρτίες ΟΙ ΔΑΔΕΣ (το σημερινό Κίτιο) ήταν εμπορικός σταθμός της Κύπρου. πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός.. είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Νά. έλεγε: "Είμαι πολύ αμαρτωλός. που ήταν απλοϊκός. μην πλησιάσεις. εις Κύριος. ο ιερέας λέει «τα αγια τοις άγίοις». Σ' όποιον τον πλησίαζε και τον παρηγορούσε.

κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν: Σήκω. Την επόμενη Κυριακή λοιπόν. μου απαντάει. Λυπόμουν γι' αυτό το γεγονός. Εμείς. 'Αμέσως την έπιασα απ' το λαιμό και την έκανα να ξεράσει την αγία μερίδα. είναι ώρα για προσευχή! Ποιοι είστε. είμαστε οι αμαρτωλοί. δεν μπορώ να σταματήσω το θρηνώ. «Των θυρών κεκλεισμένων» ΑΒΒΑΣ Ματθίας. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου. φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. αλλά τη βρήκα να έχει κοινωνήσει και να επιστρέφει στο σπίτι. Ποιος είσαι συ. κι από που έρχεστε. ο ασκητής και . Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό. 'Έτρεξα να την εμποδίσω. και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες. Εγώ. πατέρες. . Τότε κατάλαβα πώς ήταν αναχωρητές. τους ρώτησα. βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα. είμαι εκείνος που ράπισε στο σαγόνι τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό τον καιρό του πάθους Του. Άλλ' ανοίγοντας το ντουλάπι. ένας από τους Αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου. την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί. και μου λέει: Εγώ κι εσύ καταδικαστήκαμε στην ίδια τιμωρία . «Διά χειρός αγγέλου» Ο ΟΣΙΟΣ Μακάριος ο Αλεξανδρινός (19 Ιανουαρίου). κάτω στο βούρκο. διηγήθηκε τα έξης: Όταν κατοικούσα στον Άρανδουλά. Κι αμέσως έγινε άφαντος για τούτο λοιπόν. κατέληξε ο μοναχός. που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε. την οποία πήρα και πέταξα έξω από το παράθυρο. Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ' αυτό το θέμα. Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί.Μια μέρα έμαθα πώς η γυναίκα μου πήγε να μεταλάβει στη γειτονική εκκλησία. και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε ατή γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες. τον ρωτάω. διαπίστωσα πώς έλειπαν τρεις μερίδες. Βλέπω τότε ένα περιστέρι να κατεβαίνει και να παίρνει τη θεία Κοινωνία Μετά από δύο μέρες παρουσιάζεται μπροστά μου ένας αράπης ντυμένος με κουρέλια. μου αποκρίθηκαν.

καθώς μετέδιδε ατό μοναχό τη θεία Κοινωνία" . «Δικαίω νόμος ού κείται» ΔΕΚΑ μίλια από την πόλη Αιγαιές της Κιλικίας. Πέρασε ένας χρόνος. φωνάζοντας το «Κύριε ελέησαν». στο χωριό Μάρδαρδος. Αυτός είχε έναν υπάλληλο. Ήταν όμως αιρετικός και πίστευε ατά δόγματα του Σεβήρου. τα όποία καταγράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό. όταν επίσκοπος ήταν ο Διονύσιος (6ος αΙ). Παρατηρούσα με προσοχή". "ότι κάθε φορά που μετέδιδα τη θεία Κοινωνία στον ασκητή Μάρκο. αναφέρει ο όσιος. και ο ιδίως δεν ήθελε να μεταλάβει από αυτές. ζούσε ένας πραματευτής πολύ πλούσιος και ευλαβής. Κάποια μέρα ο αιρετικός άνοιξε το ντουλάπι και βρήκε μέσα το κουτί με τις άγιες μερίδες. Ανοίγει το ντουλάπι. . γιατί ανήκαν στην ορθόδοξη Εκκλησία. την τοποθέτησε σε Μια μικρή θήκη και την ασφάλισε σ' ένα ντουλάπι. Σαν ιερέας-λειτουργός είχε θαυμαστές εμπειρίες. καθολική και αποστολική Εκκλησία. Έβλεπα μάλιστα τον καρπό του χεριού του. ξεχνώντας ατό ντουλάπι τις άγιες μερίδες. Αυτό μάλιστα έγινε αφορμή να πιστέψουν πολλοί και να προσέλθουν στην αγία. Το θαύμα το είδαν όλοι οι ορθόδοξοι και δόξασαν το Θεό. αλλά ο υπάλληλος δεν είχε επιστρέψει ακόμα. Ο ορθόδοξος. Τις άφησε λοιπόν στο ντουλάπι με την σκέψη ότι όπου νάνε έρχεται ο υπάλληλος του και μεταλαμβάνει. τις πήρε αμέσως κι έτρεξε στον επίσκοπο Διονύσιο. Μετά το Πάσχα έφυγε για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. έστησε με την Αγγελική του ζωή τρόπαια κατά των δαιμόνων. του το πρόσφερε ένας άγγελος από την αγία τράπεζα. πήρε τη Μεγάλη Πέμπτη τη θεία Κοινωνία. Η θεία Κοινωνία που βλάστησε στάχυα ΣΤΗΝ πόλη Σελεύκεια της Συρίας. ήταν κι εκείνη που είχε σχέση με τον ασκητή Μάρκο. Ανάμεσα στις άλλες.πρεσβύτερος των λεγομένων Κελιών. που ήταν ορθόδοξος κι ακολουθούσε την αγία και αποστολική Εκκλησία. και τι να δει! 'Όλες είχαν βλαστήσει στάχυα! Φόβος και τρόμος τον κυρίεψε. το αφεντικό αποφάσισε τότε να κάψει τις μερίδες για να μη μείνουν και δεύτερο χρόνο. σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής. ποτέ δεν του πρόσφερα εγώ ο ίδιος το δεσποτικό Σώμα. Είχε όμως αφήσει το κλειδί στο αφεντικό του. Ήρθε πάλι η Μεγάλη Πέμπτη. Λυπήθηκε γι`' αυτό και δεν ήξερε τι να τις κάνει.

Ο συκοφαντημένος επίσκοπος ΣΕ ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια απόσταση από τη Ρώμη βρισκόταν η μικρή πόλη Ρωμίλλα. αλλά ο φυλακισμένος επίσκοπος. Δεν γνωρίζεις την τάξη της Εκκλησίας μας. έκπληκτος απ' αυτό που άκουσε. τότε αρχίζω τη λειτουργία. γιατί εγώ δεν τολμώ να το! το πω. Συγχώρεσέ με. Αλλά να τι συμβαίνει: Μετά τη νυχτερινή ακολουθία της Κυριακής. Επειδή ο πάπας δυσπιστούσε. Όταν ο διάκονος απομακρύνθηκε. απάντησε εκείνος. Ο επίσκοπος υπάκουσε. Κάποτε μερικοί κάτοικοι της Ρωμίλλας κατηγόρησαν τον ενάρετο επίσκοπό τους στον πάπα της Ρώμης Αγαπητό (535-536). κι έχεις δίκιο. κάθόμαι κοντά στο άγιο θυσιαστήριο περιμένοντας την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. γιατί μας στενοχωρεί. ρώτησε ο πάπας. Κάθε Κυριακή τελεί τη θεία λειτουργία στις 3 το απόγευμα και δεν τηρεί την καθιερωμένη τάξη. γέροντα. δέσποτα.κατοικούσε ένας γέροντας λευίτης. όπως συνήθως. Κι όταν δω τον Παράκλητο να το επισκιάζει. Εκείνος θέλω να λειτουργήσει". Τη γνωρίζω. Καλεί αμέσως ο επίσκοπος τον εφημέριο και του λέει ιδιαιτέρως: Γιατί. Επειδή δεν φανέρωνε τίποτ' άλλο. η φωνή ακούστηκε για δεύτερη και για τρίτη φορά: "Σου είπα πώς ο φυλακισμένος επίσκοπος θα λειτουργήσει"! Όταν ξύπνησε ο πάπας. πριν να πει την τελική αγιαστική ευχή άρχισε για δεύτερη. Είμαι αμαρτωλός. Τη νύχτα του Σαββάτου ο πάπας βλέπει κάποιον στον ύπνο του να του λέει: Αυτή την Κυριακή δεν θα λειτουργήσεις ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος. Όταν λοιπόν παραστάθηκε στο ιερό θυσιαστήριο και συμπλήρωσε την ευχή της προσκομιδής. που έφυγαν ειρηνικά δοξάζοντας το Θεό. απάντησε ο επίσκοπος. την επιφοίτηση του Άγίου Πνεύματος. κάλεσε τον επίσκοπο και τον ρώτησε: Ποια είναι η πνευματική σου εργασία. κάνεις τέτοιο πράγμα. Γιατί άρχισες τέσσερις φορές την ευχή και δεν την ολοκλήρωσες. έστειλε κι έφεραν τον επίσκοπό δεμένο και πεζό στη Ρώμη Τον έκλεισε αμέσως στη φυλακή. για τρίτη και για τέταρτη φορά την αγία αναφορά. ο πάπας του είπε: Σήμερα εσύ θα λειτουργήσεις. φημισμένος για την αρετή του Κάποτε όμως οι χωρικοί πήγαν και παραπονεθεί καν στον επίσκοπο Αιγαιών λέγοντας: Πάρε αυτόν τον ιερέα από το χωριό μας. Πέρασαν έτσι τρεις μέρες. αλλά δεν είδα. "Αν θέλεις. απομάκρυνε από το θυσιαστήριο το διάκονο που κρατάει το ριπίδιο. τότε και ο πάπας και ο . Ο επίσκοπος θαύμασε την αρετή του γέροντα και πληροφόρησε σχετικά τους χωρικούς. λέγοντας ότι χρησιμοποιεί για το φαγητό τούτο άγιο δισκάριο. Τι συμβαίνει. Αμέσως ο πάπας.

καλόγερε. . . 'Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Η δοξολογία της κτίσεως ΣΤΟ όρος Σινά.Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. Η διόρθωση της παρατυπίας ΚΑΠΟΙΟΣ γέροντας.επίσκοπος είδαν αμέσως την παρουσία του Άγίου Πνεύματος. που βρισκόταν πάνω από το ιερό θυσιαστήριο. τον επισκέφθηκε ένας αδελφός που γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. Καλά σου λέει. την ήμέρα της Πεντηκοστής. Η βοή αυτή και ο ήχος παρατάθηκαν για μισή ώρα. στην όποία απάντησαν όλα τα βουνά με κάποιον ήχο και μ' άλλη βοή φοβερή το «'Άγιος. Την ώρα που εκφώνησε ο ιερέας «τον επινίκιο ύμνον της μεγαλοπρεπούς σου δόξης λαμπρά. τον επίσκοπο και όλους τους διακόνους μαζί με το άγιο θυσιαστήριο για τρεις ώρες! Τότε κατάλαβε ο ιερός Αγαπητός πώς ο επίσκοπος ήταν πολύ ενάρετος και πώς είχε συκοφαντηθεί. βοώντα. ρώτησε σε κάποια λειτουργία τους αγγέλους που τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά που μου λέει ο διάκονος. . και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς. καθαρός και άγιος. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: Αυτά που λες. κάθε φορά που λειτουργούσε. ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο. έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία.. Άλλά συνέβη και τούτο: το καταπέτασμα.Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα. Κάποτε όμως. βλέποντας την επιμονή του διακόνου. στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. δεν τ' άκουσαν όμως όλοι. έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. κεκραγότα και λέγοντα». γινόταν κάποτε. η θεία λειτουργία του αγίου Ιακώβου. ακούστηκε μια βοή. τn φωνή άδοντα. επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους. αλλά όσοι είχαν αυτιά κατάλληλα για ν' ακούνε τον ύμνο των αγγέλων.. απάντησαν εκείνοι. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τους αιρετικούς. 'Άγιος. από οικονομία Θεού. σηκώθηκε μόνο του και σκέπασε τον πάπα.». Ο αδελφός ήταν διάκονος. στην Αγία Κορυφή. πάτερ. μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε. κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα που ο γέροντας λειτουργούσε. Τότε ο γέροντας. Ο γέροντας όμως. χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. να τα παραδεχθείς. δοξολογούντα. δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. Πολλοί μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν την εορτή.

Μετά την απόλυση ανέφερε όσα είδε στον όσιο και του ζήτησε κάποιον εξήγηση. Η χάρη των Δώρων συστέλλεται και ανεβαίνει από μας στους ουρανούς. Άλλοτε πάλι ο όσιος τελούσε τη θεία λειτουργία στο ναό του αγίου Γεωργίου χρησιμοποιώντας ένα ξερό πρόσφορο. Τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: Ο άγιος Άρτος. για την αναξιότητα και τις αμαρτίες μας. Ο Ματθίας έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη στον απόστολο και ευαγγελιστή Ιωάννη. να δοκιμαστούμε ατή ζωή μας με πολλές θλίψεις και κινδύνους. Για τη μεγάλη της αρετή αναδείχθηκε ηγουμένη μιας ομάδας μοναζουσών. "το πρόσφορο θα είναι φαίνεται φρεσκοψημένο". γεννήθηκε και ασκήτεψε στην Αίγινα στους χρόνους της ειδωλολατρίας. καθώς παρατηρούσε τον άγιο" Άρτο που προσφερόταν. υψωνόταν για πολλή ώρα πάνω από το δισκάριο. της όποίας η μνήμη εορτάζεται στις 18 Απριλίου. σαν να σκιρτούσε από χαρά. ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αΙ) λειτουργούσε στον ομώνυμο ναό. γιατί η μερίδα που έλαβε ήταν πολύ ξερή. συλλογίστηκε. Ο φιλόθεος αυτός άνδρας δοκίμαζε τόση κατάνυξη όταν τελούσε τη θεία λειτουργία. για να υψώσει τον άγιο" Άρτο. Την ώρα που εκφωνούσε «τα αγια τοις άγίοις». πλημμυρισμένος από χαρά και δάκρυα κατανύξεως. ηγούμενο μιας ασκητικής συνοδείας. δόξαζε το Θεό για την αγαθότητά Του. Η οσία Αθανασία Αιγίνης Η ΟΣΙΑ Αθανασία. ώστε αυτοί που τον έβλεπαν αποκόμιζαν μεγάλη ωφελεία. Ας προσευχηθούμε όμως στον οικτίρμονα Θεό να γίνουν όσα προστάζει με φιλανθρωπία. ενώ ο όσιος. Κάποιος πιστός από το εκκλησίασμα. κι ύστερα κατέβαινε χτυπώντας πάνω του. πρόσεξε πώς έβγαινε απ’ αυτόν πολλή θερμότητα.Ο όσιος Θεόδωρος και ο άγιος Άρτος ΤΗΝ ημέρα της μνήμης του αγίου μάρτυρος Άντιόχου. ώστε. σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. το δισκάριο ψηλά. παραξενεύτηκε. σήκωσε. Όταν όμως πλησίασε για να κοινωνήσει. Το θαύμα αυτό. . ο πατρίκιος Φώτιος. 'Όλοι το έβλεπαν και το άκουγαν Με τον τρόπο αυτό ο άγιος Άρτος φανέρωνε πώς η θυσία του ιερουργού ήταν ευπρόσδεκτη. που ως φροντιστή και πνευματικό οδηγό είχε τον πρεσβύτερο Ματθία. Οι πιστοί παρακολουθούσαν το θαύμα φοβισμένοι και κατάπληκτοι. αποκρίθηκε εκείνος αποκαλύφθηκε σε σένα παιδί μου γιατί είσαι άξιος.

συνέβη το έξης θαυμαστό: Ενώ η θεία λειτουργία είχε αρχίσει. κι ενώ ετοιμαζόταν να τελέσει την αναίμακτη λατρεία. Κάποτε ο π. κι ένας από τους πιο αγαπημένους άγίους του ρωσικού λαού. ο Κύριος άνοιξε τα μάτια της ψυχής στις δύο κορυφαίες του χορού των μοναζουσών. Άραγε. ατό Ζαγκόρσκ της Μόσχας. γέροντα. . την αγία της βιωτή επισφράγισε μ' έναν οσιακό θάνατο. μαζεύτηκε σαν ένα πέπλο και βυθίστηκε ατό άγιο ποτήριο. για την πίστη και την αγάπη του στον άγιο. γέμισε από άφατη κατάνυξη. την οδήγησαν στο άγιο θυσιαστήριο. που περιείχε το λείψανο της οσίας. αξιώθηκε να τον βλέπει παρόντα ατό άγιο θυσιαστήριο από την αρχή μέχρι το τέλος της θείας μυσταγωγίας. Όταν ο όσιος ετοιμάστηκε να μεταλάβει.Κάποια χρονιά. ρώτησε κάποιον δίπλα του. και τι να δουν! στο κέντρο του ναού δύο φοβεροί άνδρες με αστραφτερή στολή είχαν ανάμεσά τους την Αθανασία. στη μνήμη τού αγίου. Αμέσως έβγαλαν μια πορφύρα στολισμένη με πετράδια και μαργαριτάρια. τον αξίωνε ο Θεός να έχει συλλειτουργό έναν άγγελο. Και δεν τον είδε μόνο αυτός τον είδαν κι άλλοι δύο που ήταν κοντά του στη διάρκεια του μυστηρίου για τρεις μέρες ένιωθε τέτοια κατάνυξη. να δω τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να σε περιβάλλει!. Κι όταν συμπληρώθηκαν σαράντα μέρες από την εκδημία της. και ο μακάριος Ματθίας. . Κάθε φορά που λειτουργούσε. Συμεών.. Η λειτουργία άρχισε. Αντάξια μαθήτρια ενός τέτοιου πνευματικού διδασκάλου υπήρξε η όσία . Αθανασία. ώστε δεν μπορούσε να δοκιμάσει υλική τροφή. Την ίδια ώρα η λάρνακα. φαίνεσαι τόσο ταραγμένος. Κι Αυτός ο τριγμός συνεχίστηκε. Αφού κοινώνησε.αξιώθηκα. κι αφού της έδωσαν ατό χέρι Μια ράβδο κοσμημένη με πολύτιμα πετράδια. μέχρι που συμπληρώθηκε ολόκληρος χρόνος «Ως φλοξ πυρός» Ο ΟΣΙΟΣ Σέργιος του Ραντονέζ (1392) είναι ο ιδρυτής της περίφημης Λαύρας της Αγίας Τριάδος.. παιδί μου. και την έντυσαν σαν βασίλισσα. απομακρύνθηκε από την αγία τράπεζα και ρώτησε τον κατάπληκτο μοναχό: Γιατί. υπάρχει σήμερα άνθρωπος που είναι άξιος να πάει στην Έφεσο και να δει τον απόστολο Ιωάννη. η φλόγα υψώθηκε. που υπηρετούσε σαν εκκλησιαστικός_ είδε μια φλόγα να βγαίνει από την αγία τράπεζα και να περιβάλλει τον όσιο τον είδε ολόκληρο λουσμένο σ' αυτό το υπερκόσμιο Φως. Ύστερα στόλισαν το κεφάλι της με στεφάνι που είχε μπρος και πίσω σταυρούς. άρχισε να τρίζει.

όπου παρακολούθησε τη θεία λειτουργία. Να τι συμβαίνει. και οι δύο ήταν ευσεβείς. Συνηθίζω να τρώω ευλογημένο άρτο. να μη φανερώσεις σε κανέναν αυτό που είδες! Η μεταστροφή ενός απίστου ΑΝΑΜΕΣΑ στους Αγίους μάρτυρες της Εκκλησίας μας συγκαταλέγεται και ο νεομάρτυρας Αχμέτ (17ος αΙ-). Ζήτησε από τον ιερέα να τον βαπτίσει. Όσο ζώ. ‘όπως φέγγει ο ήλιος την αυγή. ομολόγησε την πίστη του σε μια συνάθροιση μεγιστάνων. κι ευωδιάζει το στόμα σου. στις 3 Μαΐου 1682. Ντύθηκε λοιπόν σαν χριστιανός και πήγε στην εκκλησία του Πατριαρχείου. Κάτι συμβαίνει. διευκρίνισε η νέα. έφεξε μπροστά του το φως των αγγέλων. ο Αχμέτ ένιωθε να βγαίνει από το στόμα της κοπέλας μια υπέροχη ευωδία.Τότε ο όσιος του είπε επιτακτικά:. τη ρωτούσε. Φωτεινές ακτίνες έπεφταν από το σώμα του και φώτιζαν τα κεφάλια των χριστιανών. Ο ολόφωτος λειτουργός Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ άγιος Ιάκωβος ο αγιορείτης (lη Νοεμ6ρίου) διηγήθηκε κάποτε στο μαθητή του Μαρκιανό όσα θαυμαστά είδε στη διάρκεια μιας θείας λειτουργίας: Καθώς φορούσε ο ιερέας την ιερατική του στολή. απαντούσε εκείνη. τον είδε ο 'Αχμέτ υψωμένο στον αέρα και ολόφωτο. Στο σπίτι του είχε δούλες δύο αιχμάλωτες Ρωσίδες. τι είναι αυτό που τρως. και αργότερα. Δεν φώτιζαν όμως το κεφάλι του 'Αχμέτ. οπότε αξιώθηκε να λάβει και το βάπτισμα του μαρτυρίου. ήταν Τούρκος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Η τελευταία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία σε κάθε γιορτή. Δεν μπορεί. που μου φέρνει η γερόντισσα από την εκκλησία των χριστιανών. όταν άρχισε να προσκομίζει. πριν ανατείλει. επέμενε ο Τούρκος. κι έφερνε απ' αυτά και στη νέα. Εκεί έπαιρνε αντίδωρα και αγιασμό. τέσσερα αγγελικά τάγματα πήγαν και στάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ναού. 'Αλλά κάθε φορά που γινόταν αυτό. Τελειώνοντας την προσκομιδή. Μια νέα και μίαν ηλικιωμένη. σκέπασε με . Τα μάτια της ψυχής του άνοιξαν και πίστεψε χωρίς δισταγμό στον αληθινό Θεό. Συγκλονίστηκε με Όσα είδε ο αλλόθρησκος. Στη διάρκειά της ο Δεσπότης Χριστός επέτρεψε και δεύτερο θαύμα: Την ώρα που βάδιζε ο ιερέας προς την ωραία πύλη. Τότε ο Αχμέτ θέλησε από περιέργεια να δει πώς λειτουργούν οι χριστιανοί στις εκκλησίες τους. Τίποτα ιδιαίτερο.

είπα. που συνάμα καλύφθηκαν από μια λάμψη. Ύστερα βγήκα στην ωραία πύλη και. Αξιοσημείωτο είναι ότι το όραμα σύνεση την ώρα της εισόδου των ιερέων . Τη στιγμή εκείνη έλαμψε μπροστά μου ένα φως. από το όποίο μετάλαβε ο λειτουργός. από τα δάχτυλά του ξεχυνόταν φως. ως βρέφος καθισμένο ατό δισκάριο μέσα σε φωτεινή δόξα. ο ταπεινός. Τέλος. Τον τριγύριζαν σαν σμήνος από μέλισσες οι ουράνιες δυνάμεις των αγγέλων. όταν εκφωνούσε τις ευχές και διάβαζε το Ευαγγέλιο. Κάποτε. με τη μορφή του γιου του ανθρώπου ν' αστράφτει πιο πολύ κι απ' τον ήλιο μέσα σε άπλετο φως. Η καρδιά μου σκίρτησε από αγαλλίαση. Επίσης. Από το στόμα του έβγαινε αόρατη φλόγα. αρχαγγέλων. Κοιτάζω προς τα εκεί. όταν τοποθετήθηκε το δισκοπότηρο πάνω σ' αυτήν. που σκέπαζε το λαό. χερουβείμ και σεραφείμ. είδα πάλι το θείο Βρέφος ακέραιο ν' ανεβαίνει με δόξα και τιμή στον ουρανό. ο τόσο προσφιλής αυτός άγιος των Ορθοδόξων. Έξω από τον φωτεινό αυτό κύκλο στέκονταν οι άγγελοι ευλαβικά. όταν βγήκαν τα Άγια. το φως δεν έφυγε από τον ιερέα σ` όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. που παρηγορούσαν την ψυχή του. από γλυκύτατη αγάπη για τον Κύριο".τα ιερά καλύμματα τα τίμια Δώρα. . Την ώρα της μεγάλης εισόδου. πλάι στην ωραία πύλη. όταν ύψωνε τα χέρια του. Μετά τον καθαγιασμό. διηγείται ο ίδιος. λειτουργούσα τη Μεγάλη Πέμπτη. συνοδευόμενο από τους Αγίους αγγέλους". Ο ιερέας τον μέλισε σε τέσσερα μέρη. Είχε μπει από τη δυτική πύλη. Ο Κύριος «εν δόξη» Ο ΟΣΙΟΣ Σεραφείμ του Σάρωφ (1759-1833). και βαδίζοντας ανάερα στάθηκε απέναντι από τον άμβωνα. μπήκε στη θέση που βρίσκεται η εικόνα Του. συμπλήρωσα την ευχή του Τρισάγιου ύμνου: «και εις τους αιώνας των αιώνων». και το τίμιο Αίμα Του χύθηκε στο άγιο ποτήριο. το ίδιο φως περικύκλωσε αργότερα την αγία τράπεζα. προπορευόταν ένα φως. πλάι ατό άγιο θυσιαστήριο την εκφώνηση: «Κύριε. Σαν διάκονος έβλεπε κατά καιρούς στις ακολουθίες τους Αγίους αγγέλους να ψάλλουν και να διακονούν μαζί με τους μοναχούς. ενισχυόταν στους αγώνες του από τη θεία πρόνοια με πνευματικά οράματα. Μετά τη μικρή είσοδο και τα αναγνώσματα. υψώνοντας το οράριο προς το εκκλησίασμα. είδα τον Κύριο. χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν. και βλέπω τον Κύριό μας 'Ιησού Χριστό. Όταν τελείωσε η μυσταγωγία. σώσον τους ευσεβείς και επάκουσον ημών». Υψώνοντας μάλιστα το χέρι Του Ευλόγησε τους λειτουργούς και τους προσευχομένους.

βλέπει την απλότητά μου. στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών: Ο Θεός. Τότε όλη μου η ύπαρξη αρπάζεται ανέκφραστα. δέεται χαμηλόφωνα τη στιγμή εκείνη ο ιερέας. και λαμπρούς αγγέλους να πετάνε πάνω από την αγία τράπεζα ψάλλοντας: « άγιος. ακόμα και όταν λειτουργούσε. Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος. Το όραμα αυτό φανερώνει πώς οι ουράνιες δυνάμεις συλλειτουργούν αόρατα μαζί μας. Ιωάννης. για να εξετάσει μαζί τους την περίπτωση του ιερομόναχου. διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. . που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου. Έξάλλου. δεν έπαυε. ο π. μετά την είσοδο ψάλετε και ο αγγελικός ύμνος: «Άγιος ο Θεός. Άγιος Αθάνατος ελέησαν ημάς». ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου. δεν σου λέω δικαιολογίες. Άγιος. Άγιος Κύριος Σαβαώθ' πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου». Κύριε». αλλά την καθαρή αλήθεια. στη διάρκεια της θείας λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του. οικογενειάρχης. τον βρωμερό αμαρτωλό". Γι' αυτό κάθε πιστός ας γνωρίζει ότι προσεύχεται ανάμεσα στους αγγέλους. για να μη σκανδαλιστούν οι άλλοι από μένα. συλλειτουργούντων ημίν και συνδοξολογούντων την σήν αγαθότητα». Αδελφέ. σε παρακαλώ όμως να μη φανερώσεις όσα σου είπα. Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός. «Ποίησον. Άγιος Ισχυρός. που συμβολίζει την είσοδό τους στον ίδιο τον ουρανό. Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη. από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. κάλεσε τους συμβούλους του. Η αγία τράπεζα στις φλόγες ΤΟΝ περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης. Βλέπω επίσης κάποια δροσιά να κατεβαίνει στα τίμια Δώρα.στο άγιο βήμα. Τις καθημερινές εργαζόταν ατά χωράφια. Ο παράξενος λειτουργός Ο ΣΤΑΡΕΤΣ Θεόφιλος (1788-1853). ενοχλημένος απ' όλ' αυτά. Ήταν έγγαμος. ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά. ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι ειναι γύρω μου. του είχε πει εμπιστευτικά. και μου είναι αδύνατον να τραβήξω την προσοχή μου από το πάντερπνο όραμα. «συν τη είσόδω ημών είσοδον άγίων αγγέλων γενέσθαι. σαν να βρίσκεται στον ουρανό.

Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή. αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. για να μη γίνεται χασμωδία. πάτερ.Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. Ύστερα σηκώνω τα μάτια. δεν ξέρω τι να κάνω. Μερικές φορές έρχονταν ατή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί. Αν. Εκεί που είσαι πεσμένος μπρούμυτα. το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους. να λες την ευχή και να τελειώνεις. πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά η να βρεθεί άλλος τρόπος που θα μου επιτρέψει να μην καώ. που περπατούσαν ώρες για να φτάσουν. -Πώς θα γίνει αυτό. Πέφτω τότε στο έδαφος. πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε η έξι φορές. να σηκώνεσαι. με πιάνει φόβος και τρόμος. Είναι εύκολο. οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε. διηγείται την ακόλουθη θαυμαστή εμπειρία του: Ενώ λειτουργούσα μαζί με το γέροντά μου. Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα. Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα. Φορούσε . δέκα. και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά. Τελικά. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. κλαίω. την ευχή τη γνωρίζω. όχι.» όσο πιο αργά μπορούσαν. απάντησε ο π. Την ώρα μάλιστα τού καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Γιατί δεν μπορείς. η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά που φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. δεκαπέντε λεπτά η και περισσότερο. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή. 'Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. Συγχώρεσέ μας. συχνά καθυστερείς την ώρα τού καθαγιασμού. να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα. αλλά δεν μπορώ. Ιωάννης. αλλά δεν είναι δύσκολο! Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. άλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε. Πάτερ Ιωάννη. Πότεπότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. συγγραφέας του βιβλίου «Νηπτική θεωρία».. οπότε κάνω το τόλμημα. λες και κάποιος είχε ρίξει νερό! «Προσφέρων και Προσφερόμενος» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ησυχαστής. είδα σε όραμα τον Κύριο Ιησού Χριστό.. ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα.

τα θεωρούσε φυσικά. αυτός ήταν και «ο Προσφέρων και ο προσφερόμενος». χωρίς διακοπή. Εκείνη όμως τη μέρα. Ένας σύγχρονος λειτουργός άγιος. γιατί αξιώθηκα ν' απολαύσω τη θέα Του. κυρίως μικρά παιδιά. Δύο απ' αυτούς είχαν τα πρόσωπα ολόλαμπρα από τη θεία χάρη. ένας άγιος των ήμερων μας. Πολύ φυσικό λοιπόν να υπηρετούσε άγγελος Κυρίου και τον παπα-Νικόλα. γιατί είχε μεγάλη πίστη. τι σημείο μου έκανε ο Θεός. Στενοχωρήθηκε μέχρι δακρύων. Ας είναι κι αυτοί μαζί μου στη βασιλεία μου'. Όλα τα θαύματα. η καρδιά μου πλημμύριζε από κατάνυξη".αρχιερατική στολή και ιερουργούσε σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας. Έστειλε να ψάξουν στους φούρνους και στις νοικοκυρές που πάντα είχαν. Ύστερα συνήλθα από το όραμα. Παραδόξως όμως. παιδιά μου. Στα συναξάρια συναντάμε ασκητές που τους υπηρετούσε άγγελος Κυρίου. αλλά πρόσφορο δεν φαινόταν πουθενά. Κοίταξε και ατά ντουλάπια του ιερού. στο διάστημα αυτό τύχαινε κάποτε να μην έχει πρόσφορο. Πάντοτε όμως εξοικονομούσε είτε από τους πιστούς είτε από τους γύρω φούρνους. εν τη βασιλεία σου». ξεκίνησα με τα εγγονάκια μου για να . σαν πρόσωπα αγγέλων. λειτουργούσε καθημερινά. παραμονή Χριστουγέννων. το είχε βρει πάνω στην αγία τράπεζα! Κοιτάξτε. στη λειτουργία συμμετείχαν και μερικοί από τη συνοδεία του γέροντά μου. Κι όταν τον ασπάσθηκα ατό πανάχραντο στήθος Του. σε διάστημα μισού αιώνα. Αρκετοί ενορίτες του. διηγείται σεβαστή γυναίκα. Βλέποντας μπροστά μου τον γλυκύτατο Ιησού. κάθε φορά που το θυμόμουν. Μα κανένα αποτέλεσμα. το πολυσταύρι και ο σταυρός που κρατούσαν. σημεία τα έλεγε. Πήρα τότε θάρρος και του είπα κλαίγοντας: «Μνήσθητί μου. ΑΓΙΟΣ Νικόλαος ο Πλανάς (1932). έκλαιγα από χαρά και θαύμαζα. την ώρα που ο διάκονος μνημόνευε τα ονόματα των χριστιανών. Κάποια στιγμή τον βλέπουν να βγαίνει στην ωραία πύλη κρατώντας ένα πρόσφορο φρέσκο-φρέσκο. Το σχήμα. Κάποτε. τον «εντός του κόσμου διαβιούντα αληθινό ασκητή». Κι αμέσως ακούω τον 'Ιησού με τη μελίρρυτη γλώσσα Του να μου λέει: '" Ας γίνει όπως είπες'. H φήμη τού παπα-Νικόλα. ένιωσα να λειώνω σαν κερί από την πολλή κατάνυξη και τα δάκρυα. άστραφταν πιο δυνατά κι από την αστραπή! Λειτουργούσε μαζί μας κι ένας διάκονος. έσκυψε σπλαχνικά προς το μέρος του ο Χριστός και είπε: ". Κάποια μέρα είχε προχωρήσει ο όρθρος αρκετά. Κύριε. είπε συγκινημένος και χαρούμενος. τον έβλεπαν όταν λειτουργούσε κυριολεκτικά μεταρσιωμένο. μήπως είχε αφήσει άλλος ιερέας. είχε απλωθεί σ' όλη την Αθήνα.

Πρόσεξε! τι έπαθες. ανήμερα τα Χριστούγεννα. μου φάνηκε το πρόσωπό του σαν μια πύρινη Φλόγα. Σώπα. φώναξε άλλο παιδάκι. όταν βγήκε ατή ωραία πύλη για να ευλογήσει το εκκλησίασμα.Ιεροσόλυμα: Την τέταρτη Κυριακή της μεγάλης σαρακοστής του 1888 λειτουργούσε ατό καθολικό ο ιερομόναχος Γερμανός. και κάθε φορά ήταν αδύνατον να μην ακούσω παιδάκια να φωνάζουν: Ο παπάς περπατάει στον αέρα! Το 1920. Ήταν τύπος αληθινού μοναχού. νομίζοντας ότι κάτι δυσάρεστο του συνέβη. Κύριλλο.. το έδωσε σε Μια κοπέλα. Ο παπα-Νικόλας δεν είχε ακούσει τίποτε. άκακος. έγινε και τούτο: Ένα οκτάχρονο παιδάκι βγαίνει κάτωχρο από το Ιερό και λέει στη μητέρα του: Μαμά.τον βλέπω κι εγώ. Πώς περπατάει στον αέρα. αλλά. απάντησε εκείνη εκστατική. το εγγονάκι μου φώναξε: Γιαγιά. Μετά τη μεγάλη είσοδο.Βλέπω τον παπά να στέκεται πάνω σ' ένα σύννεφο. . απλός. μου λέει. πλησίασε και μια γυναίκα με το μωρό της. Τότε στη Βουλιαγμένη ήταν ακόμα ερημιά. Άλλοτε πάλι.» πλησιάσαμε όλες οι' γυναίκες και τα παιδάκια να κοινωνήσουμε. στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπήρχε ένα παλιό βυζαντινό εκκλησάκι.. ο όσιος λειτουργούσε στον άγιο Ιωάννη Βουλιαγμένης. Όταν βγήκε να κοινωνήσει τους πιστούς. ενώ συγχρόνως σταυροκοπήθηκα. μεταρσιώθηκε από τη θεία χάρη. Αφού κοινώνησε το μικρό. Δεν πατάει κάτω. κι αν είχε ακούσει. Λειτουργικά βιώματα ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Ιωακείμ Σπετσιέρης (1858-1943) διηγείται τις ακόλουθες εμπειρίες του από την περίοδο της παραμονής του στη μονή του αγίου Σάββα. Τότε παρά λίγο να της πέσει το παιδί από τα χέρια. της φωνάζει η γυναίκα. μικρό σαν κουβούκλιο. Η Ιουλία. τού λέω. γύρισε και κοίταξε τον Ιερέα. ο παπα-Νικόλας είναι τόσο ψηλά από τη γη! και της έδειξε μισό πήχη με το χεράκι του.κοινωνήσω από τ' αγιασμένα χέρια του. . μειλίχιος και ταπεινός. είχαν έρθει και άλλες οικογένειες με τα παιδάκια τους. ο παπάς περπατάει στον αέρα! Πάψε. χαμηλό και μισοσκότεινο.. Τι έπαθε ο παπα-Γερμανός. ενώ λειτουργούσε ο όσιος στον προφήτη Ελισαίο. Από τότε ερχόμουν πάντοτε εδώ και κοινωνούσα. απονήρευτος. να το κρατάει. Κάποια στιγμή που ο παπα-Νικόλας εμφανίστηκε στην ωραία πύλη κρατώντας το άγιο ποτήριο. ρώτησα τον π. στα . καθώς το κρατούσε. Είκοσι χαμόσπιτα σκόρπια εδώ κι εκεί και τριγύρω χωράφια. δεν έδωσε καθόλου προσοχή. Στο «Μετά φόβου. την Ιουλία.

έχω διαβάσει ότι παλαιότερα πολλοί ιερείς. τελούσε τη θεία λειτουργία με τέλεια προσήλωση στο μυστήριο. γιατί τότε φέρει επάνω του τα τίμια Δώρα. Η Νίκη Κουτελαίνα. γιατί δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. Την ώρα της θείας μεταλήψεως. Ακριβώς. όταν έκαναν τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα τίμια Δώρα. όπως είχαν παρατηρήσει συλλειτουργοί του η και άλλοι πιστοί. Υπάρχουν τέτοιοι ιερείς σήμερα. ενώ τριγύρω παραστέκονταν αγγελικά τάγματα. ενώ συγχρόνως τον περιέβαλλαν χοροί αγγέλων. Μια μέρα ρώτησα τον παπα-Γερμανό: Πάτερ Γερμανέ. δεν πατούσαν ατή γη. δεν ξέρω τι έπαθα. κάποτε μάλιστα με τους τρεις Ιεράρχες. Πίστευε λοιπόν και μη έρεύνα.Πνευματικά δεν ζει πλέον στον κόσμο. παιδί μου. Φοβήθηκε η γυναίκα. Παράδοξο σημείο Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ μας άγιος Σάββας (1862-1948). αργότερα μοναχή Σαλώμη. 'Αργότερα φανέρωσε στον άγιο Σάββα αυτά που είδε. μου είπε. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που λειτουργεί. την ώρα της μεγάλης εισόδου. Μόνο στη μεγάλη είσοδο κρατούν το λειτουργό οι θείοι Άγγελοι στον αέρα. δεν βλέπεις που κινείται μηχανικά σαν να είναι αφηρημένος. Όταν λοιπόν βγήκα για τη μεγάλη είσοδο κρατώντας τα 'Άγια. Εκείνος όμως της είπε: Ω. αλλά δεν μίλησε. Πολλές φορές συλλειτουργούσε και συνομιλούσε με Αγίους. Όταν έγινα ιερέας. μήπως συμβεί και Σε σένα κάτι τέτοιο! Πραγματικά. γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας είναι μεγάλο. μη προς Θεού! μην τα πεις πουθενά! Χαρισματικές καταστάσεις . που το μεταρσιώνει στον φωτεινό και ουράνιο κόσμο. είδε κάποτε τον όσιο στην προσκομιδή πολύ υψωμένο. σήκωνα τα πόδια μου. την επόμενη Κυριακή ήμουν εφημέριος. χωρίς όμως να χύνεται η θεία Κοινωνία. φούσκωνε και ξεχείλιζε το άγιο ποτήριο. βρίσκεται στον ουρανό. Βρισκόσουν στον αέρα. τότε η χάρη ενεργεί στο πνεύμα του. Όταν τα αποθέσει. σήκωνες τα πόδια σου. δεν εύρισκα στερεό έδαφος να πατήσω. Παρατήρησε μάλιστα κι αυτή ότι το άγιο ποτήριο φούσκωνε. γιατί σε κρατούσαν θείοι Άγγελοι. Αργότερα με επισκέφθηκε στο κελί μου ο παπα-Γερμανός και με ρώτησε: Γιατί σήμερα. Ναι. προστάτης και πολιούχος της Καλύμνου. Μην αμφιβάλλεις.

συμβούλευε τα πνευματικά του παιδιά. ενώ ο γέροντας μνημόνευε ονόματα στην αγία πρόθεση. όπου ανέπτυξε ως ιερομόναχος και εξομολόγος μεγάλη πνευματική δραστηριότητα. Όταν θα λειτουργούσε. το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει στην αγία τράπεζα. Κάποτε. Έφυγε αμέσως για το σπίτι του ασθενούς κρατώντας τα άχραντα Μυστήρια. δεν βιαζόταν. ο γέροντας δεν πατάει στη γη! Μία μοναχή επίσης τον είδε. που αργότερα έγινε μοναχή. που θορυβούσαν για να σταματήσει η μνημόνευση στην προσκομιδή διάβαζε . ειδοποίησαν το γέροντα να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Δράμας το 1930. έβλεπαν το γέροντα μπροστά στην αγία τράπεζα μία σπιθαμή υψωμένο από το έδαφος. Πόντιος στην καταγωγή. που ήταν απόρροια της οσιακή του βιωτής. Ήταν ακούραστος και ιεροπρεπής. Ήταν αυτό οικονομία Θεού. Ως λειτουργός ζούσε υπερφυσικές καταστάσεις.ΑΠΩ το 1931 ο μακαριστός ηγούμενος της αγιορείτικης μονής ΣΙΜΩΝΟΣ Πέτρας. Από τους πιστούς που συνέρεαν στις ιερές του μυσταγωγίες. στην 'Ανάληψη της Αθήνας. ΑΡΧΙΜ. Ιερώνυμος (1871-1957). αλλά να βαδίζει στον αέρα. για να λάμψει και στην πρωτεύουσα η αγιότητα του μακαριστού γέροντα και να οδηγηθούν έτσι πολλές ψυχές στη σωτηρία.. Δυναμώστε την πίστη σας". σε ώρα θείας λειτουργίας. αλλά κοίταζε με δέος από την εξώπορτα. μία χριστιανή άκουγε αδύνατες και άσχημες φωνές να επαναλαμβάνουν κοροϊδευτικά τα ονόματα. Η μικρή Βενετία. που η βροχή έπεφτε ραγδαία. Άλλη μοναχή αναφέρει ότι πολλές φορές. Όταν ιερουργούσε. σηκωνόταν γύρω στα μεσάνυχτα για να προσευχηθεί και να ετοιμαστεί για το μέγα μυστήριο. Ως λειτουργό τον χαρακτήριζε απερίσπαστη αφοσίωση ατό μυστήριο της θείας ευχαριστίας. και προσπαθήστε να προσηλώνεστε στα τελούμενα κατά τη θεία λειτουργία. όταν ήταν πέντε περίπου ετών τον είδε σε μία λειτουργία του με τα αθώα μάτια της να βρίσκεται μαζί με τους αγγέλους γύρω από το άγιο θυσιαστήριο. φαινόταν εξαϋλωμένος. ώστε ν' αξιώνεστε να βλέπετε τα μεγαλεία του Θεού. Κάποια χειμωνιάτικη νύχτα.. υπηρετούσε ως πνευματικός σ' ένα μετόχι της μόνης. καθώς έβγαινε για τη μεγάλη είσοδο. Ήταν οι δαίμονες. Το θαυμαστό είναι ότι στο δρόμο δεν βράχηκε καθόλου! Συλλειτουργός Αγίων Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ Γεώργιος ΚΑΡΣΛΙΔΗΣ (1901-1959). και για μεγάλο διάστημα η μικρή δεν έμπαινε στο ναό. να μην κατεβαίνει τα σκαλοπάτια της βορινής πύλης του ιερού. πολλά παιδιά τον έβλεπαν υπερυψωμένο από το έδαφος και φώναζαν Ο παππούλης πετάει! Κοιτάξτε. τις ημέρες εκείνες η όψη του γέροντα ήταν αλλοιωμένη. και στεκόταν μπροστά στην αγία τράπεζα σαν αναμμένη λαμπάδα.".

στην απόλυση συνήθιζε να τους μνημονεύει. ώστε να τελέσουν μνημόσυνα. Έτσι. έτρεμε το χέρι του. Όταν συλλειτουργούσε με άγίους. Ορισμένα τα σημείωνε. v ακουμπάει στο έδαφος. Κάποτε ένας επισκέπτης. Σήμερα είχαμε τον τάδε άγιο συλλειτουργούντα. Ο Χριστός είναι άξιος.. στη συνέχεια είδαν το πρόσωπο του γέροντα αλλοιωμένο και φωτεινό. μετά από κάποια μυσταγωγία. την ώρα της μεγάλης εισόδου. Σε μια λειτουργία όλο το εκκλησίασμα άκουσε έναν δυνατό θόρυβο στο άγιο βήμα. τον είδαν να είναι υψωμένος από το έδαφος. να σταματάει στο κέντρο του ναού μία σπιθαμή ψηλότερα από το δάπεδο και τέλος. στο ναό του αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη. στο τέλος της θείας μυσταγωγίας. Άλλη φορά. γέροντα. Ίσως η δική του λάμψη να έπεφτε πάνω μου. του έδωσε ένα χαστούκι(!) και του είπε αυστηρά: Ότι βλέπεις δεν θα το λες σε άλλον! Μία γυναίκα. σε μία νυχτερινή λειτουργία. Κάθε φορά που θύμιαζε την εικόνα του. σε είδα.πολλά ονόματα. Έφυγε η Παναγία με τον άγιο Γεώργιο στο μέτωπο. αυτόπτης μάρτυρας παρόμοιων γεγονότων. αυστηρός μουσαφίρης ο τίμιος Πρόδρομος". τα διηγήθηκε στους άλλους πιστούς.". Είχαμε ουράνιους επισκέπτες". να λάμπεις δυνατά. αν και ήταν απών να συλλειτουργεί με τον εφημέριο του ναού. . είτε ζωντανών είτε νεκρών. λειτουργίες και ελεημοσύνες. Ευλαβείς χριστιανοί τον έβλεπαν την ώρα της θείας λειτουργίας να μην πατάει στη γη. κι ενημέρωνε διακριτικά τους συγγενείς τους για τα προβλήματά τους η για τον τρόπο που πέθαναν. είπε συγκινημένος: "Είχαμε μουσαφιρέους.'Έμεινα ορφανός.. τον άγιο Νικόλαο.. Κι εκείνος ταπεινά αποκρίθηκε: Είμαι άξιος εγώ να λάμπω. Ο πατήρ Γεώργιος επικοινωνούσε με τον αόρατο πνευματικό κόσμο. Θαύμασαν οι πιστοί για τη μυστική παρουσία του. σε άλλη θεία λειτουργία. εξήγησε αργότερα. του είπε. Η επαφή του αυτή με τους άγίους ήταν εντονότερη την ώρα της θείας λατρείας. την ώρα που διάβαζε το Ευαγγέλιο. μπαίνοντας στο άγιο βήμα. Συχνά συλλειτουργούσε με άγίους. έλεγε με απλότητα. με την οποία ήθελε να τους ενισχύσει στον κόπο της αγρυπνίας. απαντούσε εκείνος. τον κάλεσε τότε ο γέροντας. τον άγιο Νικόλαο και τον άγιο Ιωάννη. τον είδαν πάλι να βαδίζει στον αέρα. τον ρωτούσαν. Ο ουράνιος διάκος . τον άγιο Γεώργιο. πνευματικά του παιδιά είδαν τον γέροντα Γεώργιο. "τον άγιο Μηνά. "Σπάνια λειτουργώ μόνος". την παραμονή του ελληνοιταλικού πολέμου έκλαιγε συνεχώς Τι έχεις γέροντα και κλαις. Σε μίαν αγρυπνία. και τότε η συγκίνηση και η χαρά του ήταν απερίγραπτες..

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γκαγκαστάθης (1902-1975). σπασμένα ελληνικά του: . και άλλη έξοδος δεν υπήρχε! Όταν αργότερα διηγήθηκε στον π. ο π. ο γνωστός Ρώσος αγιορείτης ησυχαστής της Καψάλας (1968). πω. τη μισή εκείνη ώρα.. και ο γέροντας απαντούσε με τα χαριτωμένα. Ήθελε να είναι τελείως μόνος και να κινείται άνετα στην προσευχή του.Ο ΠΑΤΗΡ Αθανάσιος Χαμακιώτης (1967). Πα. αλλά μη λες πουθενά τίποτα". τον ρωτούσε μετά την λειτουργία. γέροντα. Την ώρα του χερουβικού. έλεγε στον ψάλτη να στέκεται έξω από το εκκλησάκι. Μετά από μισή ώρα φύλακας άγγελος κατεβάσει. 'Εγώ πετάω. κι από κεί να εκφωνεί το «Κύριε ελέησον». Χερουβείμ-Σεραφείμ δοξολογούσε Θεό. Η λειτουργία τελείωσε και ο κόσμος έφυγε. εκείνος με απλότητα της είπε: Αυτά. πάντα λειτουργούσε. συμβαίνουν. πω. Εμπειρίες ενός Ταπεινού λευίτη Ο ΠΑΠΑ . ο σεμνός λευίτης της «Νεραντζιώτισσας» Αμαρουσίου. όταν λειτουργούσε. και του μάθαινε ο ιερέας τη λειτουργική τάξη. και παρέμενε εκεί για είκοσι εως τριάντα λεπτά: Ο ψάλτης έπρεπε να επαναλάβει τον ύμνο πολλές φορές μέχρι τη μεγάλη είσοδο. που στεκόταν μπροστά στο ιερό βλέπει έναν ξανθό διάκονο με λευκή στολή να υπηρετεί τον π. Σκέφτηκε η γυναίκα πώς θα ήταν νεοχειροτονημένος.Μ. όταν λειτουργούσε είχε θείες θεωρίες . Μα δεν είδε κανέναν... στον μικρό διάδρομο. Ο παπα-Τύχων κοινωνούσε καθημερινά από τον άγιο Άρτο. λειτουργούσε κάποια μέρα στο παρεκκλήσι της Παναγίας μία γυναίκα από το εκκλησίασμα.. ' Αθανάσιος κατέλυσε κι έφυγε. Εκείνη όμως παρέμεινε για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. να δει Ποίος ήταν ο διάκονος. πά! την ώρα του χερουβικού φύλακας άγγελος ανεβάσει. Τότε η γυναίκα άνοιξε το παραπέτασμα. Αθανάσιο το περιστατικό. πά.Τύχων μεταφερόταν σε ουράνιους κόσμους. αλλά ο διάκονος δεν έβγαινε από το ιερό. Μάλιστα στεκόταν πάντα στα δεξιά του στη διάρκεια της θείας λειτουργίας δεν βγήκε καθόλου από το άγιο βήμα. εγώ λειτουργήσει. ο παπα. Τι έβλεπες και Τι άκουγες. 'Αθανάσιο μπροστά στην αγία τράπεζα. παιδί μου. Ο διάκονος είχε εξαφανιστεί. Θαυμαστή θεοπτία Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ. ένας απλοϊκός και άγιος κληρικός του αιώνα μας.. η Ε. Ο ίδιος δεν έψελνε ποτέ.

στη μεγάλη είσοδω κατέβηκε από αριστερά μία γυναίκα. άρχισα τον όρθρο. είδα την ώρα της δοξολογίας το ίδιο εκείνο παιδάκι να στέκεται μπροστά στην προσκομιδή.) ζούσε κάποιος πλούσιος. Δεν κοινώνησε όμως. Αμέσως όμως συγκλονίστηκε από ένα θαύμα: '0 άρτος των αιρετικών μετατράπηκε σε πέτρα μέσα στο στόμα της! Η γυναίκα φοβήθηκε. Σε μία νυχτερινή λειτουργία μου στο ναό των Ταξιαρχών. συνέβη το εξής περιστατικό: Η γυναίκα του πλουσίου πήγε κρυφά στους ιερείς των αιρετικών για να κοινωνήσει. με την καρδιά της ακολουθούσε την αίρεση. Κάποτε. αγίας. Περπατούσα κι έψαλλα κατανυκτικούς ύμνους για να ευχαριστήσω τον Κύριο και τη Θεοτόκο. και στη συνέχεια μπήκα στη θεία λειτουργία Ο άρτος που έγινε πέτρα ΣΤΗΝ εποχή του ιερού Χρυσοστόμου (4ος αι. είδα αριστερά μου ένα όμορφο παιδάκι. πήρε τον άγιο Άρτο από το χέρι τού ιερού Χρυσοστόμου. ενώ πλήθος από άλλα παιδάκια ακολουθούσαν τα τίμια Δώρα". αλλά δεν τον έβαλε στο στόμα της μετάλαβε κρυφά τον άρτο των αιρετικών. Συγχρόνως ακούστηκε κρότος από το καντήλι της Παναγίας. Όταν αργότερα γινόταν η θεία λειτουργία των ορθοδόξων. αλλ` αφού πήρε στα χέρι της τον άρτο τον έδωσε κρυφά στη δούλη της να τον φυλάξει χωρίς κανείς άλλος ν' αντιληφθεί κανείς αυτό που έκανε. καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας. και να εξαφανίζεται πάλι σαν καπνός" . στις 5 το πρωί ξεκίνησα για το χωριό' Αρδάνι. στην αίρεση του Μακεδονίου. που ανήκε μαζί με τη γυναίκα του. με δυνατή φωνή διηγήθηκε σ` όλους το περιστατικό και πίστεψε ολόψυχα στην ορθόδοξη εκκλησία. ενώ με το στόμα ομολογούσε την πίστη της στο ορθόδοξο δόγμα. . για να θυμίζει το θαύμα. η γυναίκα πήγε φανερά με τον άνδρα της στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Ανήμερα του Αγίου Πνεύματος λειτούργησα στην ιερά μονή Αγίας Τριάδος Μετεώρων. που άρχισε να κουνιέται μέχρι το τέλος της λειτουργίας. Σε μία μεγάλη γιορτή λοιπόν της Εκκλησίας. που χάθηκε σαν σκιά. στη μεγάλη είσοδο. Κάτι ανάλογο συνέβη στις 8 Αυγούστου 1954. Φτάνοντας στην εκκλησία του χωριού. Σαν ήρθε η σειρά της. Η γυναίκα του όμως.και εμπειρίες. μετανόησε και επέστρεψε στην αλήθεια της μιας. Διηγείται ο ίδιος: Κάποτε. Τι ευλογία Θεού! Εκείνη η λειτουργία θα μου μείνει αλησμόνητη. ακούγοντας τη διδαχή του αγίου. Ο άγιος Ιωάννης τοποθέτησε την πέτρα εκείνη στο σκευοφυλάκιο. που συνήθιζαν να κοινωνούν πολλοί χριστιανοί. από δεξιά ένας άνδρας μ' ένα μικρό παιδί. κι ενώ πλησίαζα στην ωραία πύλη.

σε απόσταση ενός μιλίου από το χωριό. άνθρωπος άσωτος. υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν Γοναγόν Κάποτε. ενώ οι «διάκονοι» έκαναν αέρα με τα φακιόλια τους αντί για ριπίδια ο μικρός «πρεσβύτερος» ήξερε την ευχή της αναφοράς. αλλά επειδή Δεν κατάφερε να στρέψει το λογισμό της γυναίκας. Τότε λοιπόν έβαλε τα παιδιά σε μοναστήρι. Ο «πρεσβύτερος» στάθηκε ατή μέση και οι «διάκονοι» δεξιά κι αριστερά του. Αφού έγιναν όλα σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη κι ενώ ετοιμάζονταν να τεμαχίσουν τους άρτους. Αφού τον πλήρωσε. ερωτεύθηκε μία γυναίκα παντρεμένη και σώφρονα. την έκανε με τις μαγγανείες του να φαίνεται σαν φοράδα. γι' αυτό κατέφυγε σ' ένα μάγο. διηγήθηκαν όσα έκαναν και έπαθαν. Ο μάγος προσπάθησε. Ο . που πήγε με όλους τους κληρικούς στον τόπο τού θαύματος και είδε τα σημάδια της ουράνιας φωτιάς. Δεν έμεινε το παραμικρό ίχνος! Τα παιδιά από τον τρόμο τους έπεσαν κάτω κι έμειναν εκεί μισοπεθαμένα. Ψάχνοντας. γιατί συνήθιζε στις άγιες συνάξεις να στέκεται όπως όλα τα παιδιά .μπροστά στο άγιο βήμα. Όταν αργότερα τα παιδιά συνήλθαν. μερικά παιδιά έβοσκαν τα ζώα τους. συνέβη κάτι φοβερό: Έπεσε φωτιά από τον ουρανό κι έκανε στάχτη όλα όσα είχαν προσκομίσει και τον ίδιο το βράχο. " Άρχισε λοιπόν να λέει την ευχή της αναφοράς . τού ζήτησε να κάνει με την τέχνη του τον άνδρα της να τη διώξει. Ενώ έπαιζαν. τα βρήκαν σ' αυτή την κατάσταση και τα μετέφεραν στο χωριό. Η αναγκαιότητα της θείας μεταλήψεως ΚΑΠΟΙΟΣ Αιγύπτιος. Ρωτούσαν επίμονα να μάθουν ποία ήταν η αιτία της εκστάσεώς τους. Σύντομα πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός ο επίσκοπος. όπως έβλεπαν να γίνεται από τον ιερέα στο ναό. ενώ πάνω στον τόπο της φωτιάς έχτισε εκκλησία και γύρω απ’ αυτήν μία ωραία μονή. συμφώνησαν μεταξύ τους να τελέσουν τη θεία λειτουργία. Οι γονείς ανησύχησαν με την καθυστέρησή τους. 'Ύστερα πλησίασαν σ' ένα λείο βράχο. χωρίς να μπορούν ν' αρθρώσουν λέξη. Δεν μπορούσε όμως να τη δελεάσει διαφορετικά. άλλά Δεν έπαιρναν απάντηση. στη δεύτερη επαρχία των Σύρων. όπου σαν σε θυσιαστήριο τοποθέτησαν άρτους κι ένα πήλινο δοχείο με κρασί. κι έτσι ν' ακούει και να μαθαίνει τις ευχές.Η ευχή της αναφοράς ΣΤΑ μέρη της Απάμειας. Ανέδειξαν λοιπόν έναν «πρεσβύτερο» και δύο άλλους «διακόνους».

τότε και τα σταφύλια γίνονταν μαύρα και γλυκύτατα. το κλήμα παρουσιάζει πρώιμα σταφύλια. και. το έριξε στο κεφάλι της φοράδας και προσευχήθηκε γι' αυτήν. Καθώς όμως έφευγε. 'Έτσι την έκανε να φανεί σε όλους και πάλι γυναίκα. Πάνω ατή δουλειά ένας απ’ αυτούς πέταξε. Τι κακό έκανε. όπως πλάστηκε. Ύστερα ευλόγησε νερό. γιατί έχετε μάτια άλόγων. άνθισε κι έκανε σταφύλια ώριμα και γλυκά! Κι ας ήταν μήνες πριν από την εποχή των σταφυλιών! Από τότε κάθε χρόνο το θαύμα επαναλαμβάνεται. Για τρεις μέρες η φοράδα δεν έβγαλε μιλιά ούτε κι έφαγε τίποτα. ώριμα και γλυκά. ω του θαύματος! το ξερό εκείνο κλήμα αμέσως ρίζωσε. "Αυτό". τη συμβούλεψε να μη λείπει ποτέ από την εκκλησία ούτε να μένει μακριά από τη θεία Κοινωνία. εξήγησε εκείνος. ένα χωράφι. είναι και τούτο: Κάποτε μερικοί εργάτες φύτευαν αμπέλι σ. το φύτεψε στο όνομα της 'Αγίας Τριάδος. . κι αφού της έδωσε να φάει. μετα6λήθηκε σε φοράδα. είναι ένας από τους πιο γνωστούς Αγίους της Κύπρου. ως τη στιγμή που άρχιζε η θεία λειτουργία της εορτής. της τόνισε. Τελικά. σαν άχρηστα. 'Όταν τελείωνε η λειτουργία. επίσκοπος Αμαθούντος (4ος 5ος αϊ-). Στις 16 Ιουνίου. παρακαλώντας τον να του δώσει ζωή και βλάστηση και καρπούς. που βρίσκονταν κοντά στο κελί του όσίου. το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα . ημέρα της μνήμης του αγίου. μερικά ξερά κλήματα. 'Ο άγιος πήρε ένα τέτοιο κλήμα κι αφού προσευχήθηκε στο Θεό. 'Όσοι τα γεύονταν. αποκρίθηκε εκείνος. Οι μοναχοί πλησίασαν στον όσιο και του είπαν: . γινόταν και τούτο το απίστευτο: τα σταφύλια ήταν πράσινα και ξινά. ρώτησαν ενοχλημένοι οι μοναχοί. εντυπωσιακό και παράδοξο. απάντησε εκείνος.άνδρας της άρχισε να κλαίει και να οδύρεται. Ο άγιος Τύχων και τα σταφύλια ΑΓΙΟΣ Τύχων. Για να ελεηθεί με την προσευχή του αβά Μακαρίου. που προσφέρονται σαν ευλογία στους πιστούς.Εσείς είστε άλογα. Αυτή που βλέπετε. γιατί είχες πέντε εβδομάδες να μεταλάβεις τα άχραντα Μυστήρια" . "το έπαθες. έβγαλε φύλλα. για πολλά χρόνια μάλιστα μετά την κοίμησή του. Τότε άρχιζαν και τα σταφύλια να μαυρίζουν και να γλυκαίνουν. αλλά.Κάποιος άνθρωπος έφερε εδώ ένα άλογο. την άφησε να φύγει μαζί με τον άνδρα της. Εκείνη όμως είναι γυναίκα. αλλά και μετά την κοίμησή του. της φόρεσε καπίστρι και την οδήγησε στον όσιο Μακάριο. δεν ξέρω πώς.Γιατί μας έφερες εδώ αυτή τη φοράδα. Πήρε την προσωνυμία του θαυματουργού για τα πολλά θαύματα που έκανε και όσο ζούσε. 'Ένα απ’ αυτά. 'Έχει μάλιστα τρεις μέρες νηστική. ένιωθαν μία παράξενη σωματική ευεξία και μίαν απέραντη ψυχική γαλήνη. ήταν γυναίκα μου.

Ο αιρετικός. Ο αιρετικός κατηγορούσε την ορθόδοξη Εκκλησία και προσπαθούσε με διάφορα επιχειρήματα να παρασύρει στην αίρεσή του και τον ορθόδοξο. Έτσι λοιπόν ο μάγος έγινε στάχτη. Εκείνος τότε. μα ούτε καν βράχηκε! Η νίκη του Χριστού. ησύχαζαν δύο στυλίτες. όπως τόσες άλλες. την ίδια στιγμή το καζάνι κρύωσε. πόλη της Κιλικίας. Ύστερα πήρε μία μερίδα από την αγία Κοινωνία της ορθόδοξης Εκκλησίας και την έριξε κι αυτή ατό ίδιο καζάνι που κόχλαζε.σε όλους. που έσβηνε τη φωτιά κι έτσι ο μάγος παρέμενε άβλαβής. νομίζοντας πώς κι εκείνη τη φορά. "Έβαλε τότε ο ορθόδοξος ένα καζάνι να βράζει κι έριξε μέσα τη μερίδα του αιρετικού. Σαρανταλείτουργο «υπέρ υγείας». θέλοντας να τον πληροφορήσει για το ποια είναι η ορθή πίστη. Το θαύμα της Ορθοδοξίας ΤΡΙΑΝΤΑ μίλια μακριά από τις Αιγαιές. για να πλανεύει τους χριστιανούς και να τους παίρνει με το μέρος του. για να δει κι αυτός τη θαυμαστή του διάσωση. ενώ ο άλλος άνηκε στην αίρεση του Σεβήρου. 'Ασκήτευαν σε απόσταση έξι μιλίων ο ένας από τον άλλο. Τώρα. Αμέσως πρότεινε στο μάγο να δεθεί με αλυσίδα και να πέσει μέσα στη φωτιά. ΚΑΠΟΙΟΣ μάγος έκανε ψευτοθαύματα με τη βοήθεια του διαβόλου. γιατί στέκεται πλάι σου ο ισχυρότερός μου. γιατί θα με καταφάει η φωτιά! Άκουσαν όλοι τότε μία απαίσια φωνή: Πολλές φορές σε βοήθησα. Ο ένας απ' αυτούς ήταν ορθόδοξος. ενώ η αγία μερίδα όχι μόνο δεν διαλύθηκε. Ο μάγος δέχτηκε να τον δέσουν και να τον ρίξουν ατή φωτιά. 'Όταν ο τοπικός επίσκοπος πληροφορήθηκε το περιστατικό. θα γινόταν το θαύμα. όμως δεν μπορώ. Μόλις όμως βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες. νομίζοντας πώς θα δεχόταν ο ορθόδοξος την πλάνη του. 'Αμέσως αυτή διαλύθηκε στο καυτό νερό του καζανιού. 'Ύστερα ζητούσε τη βοήθεια του δαίμονα. Ανάμεσα στις άλλες θαυματουργίες του έκανε και τούτη: 'Έμπαινε στη φωτιά για πολλή ώρα. του μήνυσε να του στείλει μία μερίδα της δικής του κοινωνίας. πήρε το άγιο αρτοφόριο με το δεσποτικό Σώμα και πλησίασε στη φωτιά. όσοι τιμούν και πανηγυρίζουν τη μνήμη του αγίου. έστειλε με χαρά τη μερίδα. άρχισε να καίγεται και να φωνάζει δυνατά: Βοήθησέ με δαίμονα. .

. μετά από σαράντα μέρες. με τα πρεσβυτικά χέρια συμπληρώθηκαν οι σαράντα λειτουργίες. και γύρισε στο σπίτι του. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγείρει αυτόν ο Κύριος καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ». Πήγαινε μέσα χαρούμενος. χρήματα στους ιερείς. Έδωσε χρήματα σ' έναν ιερέα για να του κάνει σαρανταλείτουργο.έγινε καλά.» Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. Κύριοί μου. που βλέπεις. Ύστερα απ' αυτά. Θυμάσαι. Σηκώθηκε λοιπόν και πασίχαρος έτρεξε στον όσιο. ο άρχοντας μοίρασε την περιουσία του σε ευλαβείς ιερείς. Μας έστειλε εκείνος. και αμέσως . Νά. Δώσε τώρα κι εσύ ένα ποσό για λειτουργίες. κι ενώ σηκωνόταν από τον ύπνο. απάντησε Εκείνος. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει: «Ασθενεί τις εν ύμίν. Εμείς οι σαράντα. Αλλά στους ιερείς δεν θέλω να δώσεις χρήματα για λειτουργίες. Τι θα είχα να ωφεληθώ αν τους άφηνα κάτι. βλέποντας πώς πλησιάζει ατό θάνατο. διακηρύσσοντας πώς οι θείες λειτουργίες και οι αγαθοεργίες μπορούν ν' ανεβάσουν την ψυχή τού ανθρώπου από τα καταχθόνια στα επουράνια. ενός άγιου μοναχού που ασκήτευε κοντά ατή Νικομήδεια. δεν θα πήγαινε χαμένο. και θα λάβεις από το Θεό την πρέπουσα πληροφορία. Όταν συμπληρώθηκαν οι λειτουργίες. Τούς δούλους να τους ελευθερώσεις. γνώριζε τι είχε λεχθεί ατή διάρκεια της αρρώστιας του και ξαναρώτησε: Άφησες. κάλεσε τη γυναίκα του για να της εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες: Την περιουσία μου να τη μοιράσεις στους φτωχούς και τα ορφανά. Εκείνος τον καλοδέχτηκε. για να σε συνοδεύσουμε μέχρι την εκκλησία. δοξάζοντας το Θεό για το μεγάλο θαύμα. την ώρα που επικαλέστηκα την ευχή σου. είκοσι από δεξιά και είκοσι από αριστερά. βλέπει ξαφνικά ν' ανοίγουν οι πόρτες του σπιτιού του και να μπαίνουν σαράντα άνδρες έφιπποι. Να λοιπόν που οι ευχές των ιερέων είναι αποτελεσματικές. αντιπροσωπεύουμε τις λειτουργίες που έγιναν για σένα στον φιλάνθρωπο Θεό. τον ρώτησε.ΚΑΠΟΙΟΣ άρχοντας από τη Νικομήδεια αρρώστησε βαριά και. που έγιναν για να ενωθεί ο Χριστός μαζί σου και να κατοικήσει στην καρδιά σου. με τον φωτισμένο του νου. του απάντησαν εκείνοι. λαμπροί και αγγελόμορφοι. γέροντα. Μην το λες αυτό. Έτσι κι έκανε. για όποιον τις ζητάει με πίστη. και προσευξάσθωσαν επ' αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν το ονόματι του Κυρίου. για να γίνουν λειτουργίες «υπέρ αφέσεως των αμαρτιών αυτού». Σ' αυτή του τη μεγάλη θλίψη ο ετοιμοθάνατος επικαλέστηκε με πίστη την ευχή του αβά Ησαΐα. Όχι. παιδί μου. να λειτουργούν για τη σωτηρία της ψυχής σου. παιδί μου.ω του θαύματος! . φώναξε έκπληκτος ο άρχοντας πώς μπήκατε σε σπίτι ανθρώπου αμαρτωλού. Ο όσιος. ποία ώρα συνήλθες από την αρρώστια. χωρίς δισταγμό.

Τότε. που σου πρόσφερε ψωμί. Τέλος. Στη διάρκεια τού ταξιδιού ο ναύτης βρισκόταν μέσα σε μία βάρκα. την Ούστισα. Ήταν η μέρα που τέλεσε για χάρη του τη θεία λειτουργία στην Ούστίβα!! Η ανακούφιση του φυλακισμένου ΠΑΡΟΜΟΙΟ με τα προηγούμενα.«Βοήθεια των αβοήθητων» ΤΟ ΠΟΣΟ μπορεί να βοηθήσει η θεία λειτουργία τους χριστιανούς. ρώτησε ο επίσκοπος. Κάποια στιγμή από την τρικυμία κόπηκε το σχοινί και η σάρκα εξαφανίστηκε. έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο ναύτης πνίγηκε. Ανέφερε τότε στη γυναίκα του. Από την προσπάθεια να συγκρατηθώ επάνω της. πώς ορισμένες μέρες οι αλυσίδες του λύνονταν αόρατα και παράδοξα. που μου πρόσφερε ψωμί. που ήταν δεμένη με σχοινί στο πίσω μέρος του πλοίου. περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο άγιος Ιωάννης ο 'Ελεήμων. φαίνεται και από τ' ακόλουθα περιστατικά. Εκεί ο επίσκοπος περίμενε τρεις μέρες μήπως φανεί η σάρκα με το ναύτη. στην πόλη του Πόρτου. που με παρέλαβε και μ' έβγαλε σώο σε κάποια ακτή. εκεί. Όταν ο επίσκοπος έφτασε στην 'Ιταλία. πάλευα με τ' άγρια κύματα. συμπατριώτης του αγίου. κι ενώ ούτε ξύπνιος ήμουν ούτε κοιμισμένος. άγιε δέσποτα. Σε λίγο πέρασε ένα πλοίο. Κατάπληκτη εκείνη. που μνημονεύονται αυτήν. Το πλοίο ξέπεσε σ' ένα νησί. Για πολλή ώρα. που διηγείται ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος. κι έτσι ανακουφιζόταν λιγάκι. κάποιος. μες στο πέλαγος. Έδωσε λοιπόν εντολή να γίνει θεία λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής του. εμφανίζεται μπροστά μου. για να τους αποδείξει πόσο πολύ ωφελούν οι λειτουργίες: Ένας νέος από την Κύπρο. Μετά από χρόνια ο αιχμάλωτος επέστρεψε στην πατρίδα του. τον ρώτησε με φιλόστοργη περιέργεια. Η σάρκα γέμισε νερά και αναποδογύρισε πολλές φορές. 'Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. τελικά εξαντλήθηκα και κάποια στιγμή λιποθύμησα. διαπίστωσε πώς αυτό συνέβαινε τις μέρες ακριβώς που γινόταν για τη σωτηρία του η θεία λειτουργία Ένας ναύτης ταξίδευε μαζί με τον επίσκοπο Πανόρμου Αγάθωνα για τη Ρώμη. συνάντησε απροσδόκητα το ναύτη. οδηγήθηκε . πάπας Ρώμης (590-604): Ζούσε κάποτε ένας αιχμάλωτος μακριά από τους δικούς του και δεμένος με βαριές αλυσίδες. Μήπως θυμάσαι ποια μέρα εμφανίστηκε εκείνος ο άγνωστος. Η απάντηση του ναύτη τον γέμισε έκπληξη. Η γυναίκα του συνήθιζε σε τακτές μέρες να τελεί για χάρη του τη θεία λειτουργία. πατριάρχης' Αλεξανδρείας (610-619) στους κληρικούς του. Έφαγα και δυνάμωσα. . Πώς γλίτωσες από το ναυάγιο.

ΟΙ στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν' ασφαλίσουν τις πόρτες. του Πάσχα και της Πεντηκοστής. Τελικά. γιατί δεν τον υποδέχθηκαν σαν δραπέτη από τη φυλακή. Κάποτε όμως μερικοί κατάφεραν να δραπετεύσουν. Πραγματικά. Τότε ο νέος τους διαβεβαίωσε συγκινημένος ότι τις μέρες εκείνες εμφανιζόταν κάποιος λαμπροφόρος. που ονομάζονταν Λήθη. την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο. από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω. για την ανάπαυση της ψυχής του. Ύστερα του διηγήθηκαν πώς. σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. μνημόνευαν ιδιαίτερα το όνομά του στις λειτουργίες των Φώτων. κι εκείνος. Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο. Αυτοί πληροφόρησάν λάθος τους συγγενείς του νέου ότι πέθανε μέσα στη φυλακή. ο Γεώργιος. πιστεύοντας πως ειναι νεκρός. Μετά το φαγητό. Γνωρίζω τη σύνεσή του. για να πάρουν την ευχή του. Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια. οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους. τους καθησύχασε ο όσιος. γέροντα. παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος. Υπήρχε αυστηρός περσικός νόμος να μη βγαίνουν ποτέ ζωντανοί όσοι φυλακίζονταν εκεί. Ύστερα απ’ αυτό οι γονείς του πήγαιναν τρεις φορές το χρόνο πρόσφορα στην εκκλησία για την ανάπαυση της ψυχής του. με τους φρουρούς του. Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. Μην τον φοβάστε. Σημεία θαυμαστά Ο ΟΣΙΟΣ Θεόδωρος ο Συκεώτης (6ος-7ος αι) καταγόταν από το χωριό Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. κι ύστερα έβαλε σ' όλους να φάνε. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε. Λύστε τον. δεν τολμάμε. Πέρασαν τέσσερα χρόνια. δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία. γιατί είναι δυνατός. που τον ελευθέρωνε για λίγο από τις αλυσίδες. Ήταν νόθος γιος πόρνης. Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος. δικαιολογήθηκαν εκείνοι. κατανυγμένος. αλλ` αυτό όμως δεν εμπόδισε το Θεό να τον αναδείξει σε σκεύος εκλογής Του και τίμιο αρχιερέα. . ο Φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. ο όσιος τον νουθέτησε. 'Η έκπληξη και η χαρά των γονιών του ήταν απερίγραπτη. παιδιά μου. ζήτησε να μεταλάβει. μία μέρα ο νέος κατάφερε να δραπετεύσει και να γυρίσει στην πατρίδα του.αιχμάλωτος στην Περσία και κλείστηκε σε μία φυλακή. άλλά σαν νεκραναστημένο.

Κι ήταν τόσο μικρός. με τη χάρη της θείας λειτουργίας. τον σήκωσε. αλλά να περπατάει στον αέρα. Εμφανίζεται τότε η Κυρία Θεοτόκος στον όσιο Αθανάσιο και του λέει: Για να προχωρήσει το έργο. μπήκε ένας Τούρκος λήσταρχος στην εκκλησία. την ώρα που τελούσε ο όσιος τη θεία λειτουργία. Έκανε να φύγει. μέσα σε μία μέρα χτίστηκε και λειτουργήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό. την ώρα εκείνη ο λήσταρχος ένιωσε λυμένος. κι εκεί να τελεστεί την ίδια μέρα θεία λειτουργία. Όταν όμως άρχισε η οικοδομή. αλλά δεν τα κατάφερε. τον είδε ο Τούρκος να μην πατάει στη γη. Κάποτε στα Φάρασα.Οι Φαρασιώτες διηγούνται πολλά θαυμαστά γεγονότα. Έτσι ο όσιος ετοιμαζόταν για την οικοδομή του μοναστικού συγκροτήματος της Μεγίστης Λαύρας. έκανε νόημα στον Τούρκο να φύγει. ότι έχτιζαν οι οικοδόμοι τη μέρα. Η τοποθεσία Μελανά ήταν ο τόπος όπου ασκήθηκε ο όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης . που σχετίζονται με τον όσιο. έφυγαν οι δαίμονες και προχώρησε η οικοδομή της Λαύρας. του έδωσε πέντε γρόσια και τον άφησε να φύγει υγιή. Μόλις είδε τον Τούρκο αρματωμένο και αδιάντροπο μέσα στο ναό. τη μέρα της Αναστάσεως. Έτσι λοιπόν. το γκρέμιζαν οι δαίμονες τη νύχτα. Ο όσιος συνέχισε ατάραχος τη θεία λειτουργία. Εκείνος όμως δεν έδωσε σημασία. άλλά κατατρομαγμένο. Η τιμωρία του Τούρκου ΜΙΑ νέα Οσιακή μορφή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. βγήκε ο λειτουργός από το ναό. γνωστή στην πατρίδα του με την προσωνυμία «Χατζεφεντής».Νίκη κατά των δαιμόνων Η ΕΡΗΜΟΣ δεν είναι μόνο καταφύγιο των φιλήσυχων μοναχών. Βλέποντας αυτό το θαύμα. Πραγματικά. τον ειδοποίησε να φύγει αμέσως. Όταν βγήκε για τη μεγάλη είσοδο. Ύστερα του έκανε αυστηρή παρατήρηση. που μόλις χωρούσαν ο λειτουργός στο Ιερό και τέσσεραπέντε άτομα στον υπόλοιπο χώρο. που στήνουν στους αγωνιστές του Χριστού τις πιο φοβερές παγίδες. Ο διάβολος αγωνίστηκε μεθοδικά για να τον εκτοπίσει από κει. Είναι και τόπος εξορίας των δαιμόνων. άρχισε να τρέμει. Τρέμοντας ολόκληρος βγήκε έξω κι έπεσε κάτω σαν νεκρός. πρέπει να χτίσεις σε μία μέρα ένα ναϋδριο. . είναι ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (1840-1924). Πραγματικά. γιατί ένιωθε δεμένος μ' ένα αόρατο σχοινί ο όσιος. κι έτσι εκείνος μπόρεσε να στηριχθεί στα πόδια του. μα δεν μπορούσε. πλησίασε τον τούρκο. αφού μπήκε με τα Άγια στο ιερό. Όταν τελείωσε η λειτουργία.

Το 1843. Άγιε πνευματικέ. τη μέρα που θα τελούσα την τελευταία λειτουργία. πολύ κουράζεσαι με τόσα ονόματα. Βλέπω τότε άγγελο Κυρίου με μορφή ιερέως να παίρνει το χαρτί με τα ονόματα από την προσκομιδή και να πλησιάζει στην αγία τράπεζα. Σαρανταλείτουργο « υπέρ αναπαύσεως» . Αυτό το όνειρο είναι η αιτία που μνημονεύω τα . προσφέρεται όχι μόνο στους ζωντανούς. Μετά τη θεία λειτουργία ανέφερα το όνειρο στο γέροντα μου κι εκείνος μου είπε: Εσύ δεν είσαι άξιος για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες εκείνων. έγραφε. και για δύο-τρεις ώρες έβγαζε μερίδες και μνημόνευε ακατάπαυστα. τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κατάλογος των ονομάτων.Η αξία της προσκομιδής Η ΘΕΙΑ χάρη. και πάλι βουτάει και σβήνει. φαινόταν. Όσο περισσότερη είναι η πίστη και η αγάπη των ιερέων. με το μικροσκοπικό του σώμα ένας άσημος καλόγερος. μία όσιακή αθωνίτικη μορφή (1821-1908). αποκοιμήθηκα ακουμπώντας στο αναλόγιο και είδα το έξης αποκαλυπτικό όνειρο: Ήμουν φορεμένος την ιερατική στολή και στεκόμουν μπροστά στην αγία τράπεζα. Νέος ακόμα ιερέας ο παπα-Σάββας δέχτηκε κάποια αποκάλυψη. περιμένοντας το γέροντά μου να πάρω καιρό. σαν απάντηση σε εκείνους που τον ρωτούσαν για ποίο λόγο μνημόνευε καθημερινά τόσα ονόματα. πάνω στην όποία βρισκόταν ο άγιος δίσκος της λειτουργίας. βουτάει τη λαβίδα στο Αίμα του Χριστού και σβήνει ένα όνομα. Ωφελούνται πολύ οι μνημονευόμενοι. που μνημονεύουν στην προσκομιδή Ο παπά-Σάββας ο πνευματικός. Όταν όμως λειτουργούσε. με την όποία ο Θεός του φανέρωσε τη μεγάλη ωφέλεια που αποκομίζουν οι ψυχές από τη μνημόνευση. αφού έβαλε το χαρτί κοντά στον άγιο δίσκο. αλλά και «υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού». απαντούσε εκείνος. για να κάνω σαρανταλείτουργο. την κατέγραψε. Εκεί. Γι' αυτό οι λειτουργοί δεν παύουν να δέονται όχι μόνο «υπέρ υγείας». του έλεγαν από αγάπη μερικοί πατέρες. 'Αντίθετα. μνημόνευε ονόματα «Ων ουκ εστίν αριθμός». δεν κουράζομαι. αισθάνομαι μεγάλη χαρά. Στην προσκομιδή. που αναβλύζει από την αναίμακτη θυσία. μέχρι που τελείωσαν όλα τα ονόματα και καθάρισε το χαρτί. με την πίστη έλαβαν την άφεση των αμαρτιών τους. που μνημόνευσες. γεμάτος με το Αίμα του Χριστού. Χρησιμοποιούσε ένα πολύ μεγάλο δισκάριο. φαινόταν μεγαλοπρεπής και το πρόσωπό του έλαμπε σαν πρόσωπο αγγέλου. ονόματα όλων" . αλλά και στους νεκρούς. Η ωφέλεια τους είναι χαρά μου. μου έδωσαν αρκετά ονόματα. λίγο πριν την κοίμησή του.

έχει καταχωρισμένο ατά χειρόγραφά του και το ακόλουθο περιστατικό. ο γιος του μακαριστού Δημητρίου. Κάποια στιγμή πέρασε απ' το μυαλό του η ακόλουθη σκέψη: "Άραγε ωφελούν τα σαρανταλείτουργα τις ψυχές των κεκοιμημένων. και είδε πώς βρέθηκε σε μια πεδιάδα με ομορφιά απερίγραπτη. ενώ οι τοίχοι του έλαμπαν απ' τα διαμάντια και το χρυσάφι. μα εκείνος αρνήθηκε. Οι τριάντα εννέα λειτουργίες έγιναν απρόσκοπτα. το απόγευμα του Σαββάτου.βλέπει στην πόρτα του παλατιού τον πατέρα του ολοφώτεινο και λαμπροφορεμένο. γνωρίζοντας την αρετή του και τη μυστηριακή προετοιμασία του. η τα καθιέρωσε η εκκλησία για παρηγοριά των ζώντων. και αποσύρθηκε για όλο αυτό το διάστημα στο εξωκλήσι των άγίων Αποστόλων. και τότε . "Η αμορφία του ήταν ανέκφραστη. τι πρέπει να κάνω την κρίσιμη τούτη ώρα. τι μακαριότητα περιμένει όσους ζουν ενάρετα στη γη!" Εξετάζόντας έκπληκτος τα υπερκόσμια κάλλη. σε παρακαλώ.Ο ΓΕΡΟ-ΔΑΝΙΗΛ ο αγιορείτης (1929)." Τότε ακριβώς τον πήρε ένας ελαφρός ύπνος. Η τελευταία έπρεπε να γίνει ημέρα Κυριακή το βράδυ όμως του Σαββάτου πιάνει τον παπά ένας δυνατός πονόδοντος και τον αναγκάζει να επιστρέψει ατό σπίτι του. ετοίμασε μερικά χρήματα για τον κόπο του ιερέα. είδε ένα λαμπρό ανάκτορο με έξοχη αρχιτεκτονική χάρη. Αυτός οπωσδήποτε θα είναι ο παράδεισος!". Στο μεταξύ. τα χαρίσματα και τα σοφά λόγια του πατέρα του. ο Γεώργιος. Πες μου. μονολόγησε. τη Σμύρνη. ανέθεσε χωρίς καθυστέρηση την εκτέλεση της στον παπα-Δημήτρη. 'Ανακάθισε στο κρεβάτι κι άρχισε να φέρνει ατό νου του τις αρετές. Η πρεσβυτέρα του πρότεινε να βγάλει το δόντι. ανέβαλε την τελευταία λειτουργία για τη Δευτέρα. τα μεσάνυχτα ο πόνος κορυφώθηκε. ""Ω. και τελικά ο παπάς αναγκάστηκε να βγάλει το δόντι. Πλησιάζει πιο κοντά. που συνέβη το 1869 στην πατρίδα του. που ο ίδιος είχε προτείνει στο μακαρίτη. Κάποιος ενάρετος χριστιανός κάλεσε στα τελευταία της ζωής του τον πνευματικό του παπα-Δημήτρη και του είπε: Εγώ σήμερα πεθαίνω. Κι εκείνος. υπακούοντας στην τελευταία επιθυμία του καλού του πατέρα. που μοσχοβολούσε με μίαν ανέκφραστη ευωδία. Ο σεμνός λευίτης δέχτηκε να κάνει το σαρανταλείτουργο. Μπροστά του απλωνόταν ένα απέραντο και κατάφυτο περιβόλι. Έτσι κι έγινε.τι χαρά! . Ένιωθε ανάξιο τον εαυτό του να βρίσκεται σε τέτοιον ιερό και παραδεισένιο χώρο. Επειδή όμως παρουσιάστηκε αιμορραγία. τον . με σκοπό να του τα δώσει την επόμενη μέρα. Πώς βρέθηκες εδώ. Ο ιερέας.άφησε εντολή στο γιο του να κάνει μετά την κοίμησή του σαρανταλείτουργο. Τα μεσάνυχτα ξύπνησε για να προσευχηθεί. γιατί έπρεπε την επόμενη να τελέσει την τελευταία λειτουργία. Ο κυρ-Δημήτρης . ο σοφός ησυχαστής των Κατουνακίων. του πρότεινε το έξης: Δώσε εντολή να σόι κάνουν μετά το θάνατό σου τακτικό σαρανταλείτουργο σ' ένα εξωκλήσι.αυτό ήταν το όνομά του . παιδί μου.

μετά τη θεία λειτουργία. νάμα και αγνό κερί και ξεκίνησε για το εξωκλήσι των άγίων Απόστολων. πώς η θεία Κοινωνία ήταν μεγάλη δύναμη. που το χτίζει. πέρασε μία ταλαιπωρία. αγαπητέ μου. πατέρα. Πέρασε την υπόλοιπη νύχτα αναπέμποντας αίνους και δοξολογίες ατό Θεό.ρωτάει με πραότητα και στοργή. 'Ύστερα απ' αυτά ο Γεώργιος ξύπνησε δακρυσμένος και έκπληκτος. με αξίωσε να καταταχθώ σ' αυτό το μέρος. ο παπα-Δημήτρης ένιωσε φρίκη. Παππούλη μου. Η ακαταμάχητη δύναμη ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος ( 1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία. ο οικοδόμος που εργάστηκε στην οικοδομή του παλατιού. ο παπαΔημήτρης τον υποδέχθηκε με χαρά: Τώρα μόλις τελείωσα κι εγώ τη θεία λειτουργία. Ούτε κι εγώ ξέρω. είπε με χαρά. πως ήρθες.. γιατί έβγαλα το δόντι μου. θα λειτουργήσω όμως τη Δευτέρα. Όταν έφτασε στο σημείο που ο πατέρας του δεν μπήκε στο παλάτι. Εγώ είμαι. συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα. Έτσι ολοκληρώθηκε το σαρανταλείτουργο. Αυτό το είπε για να Μην τον λυπήσει. "Ήταν μάλιστα να μπω σήμερα μέσα στο παλάτι ο οικοδόμος όμως. οι μαρτυρίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του. κι έτσι θα ολοκληρώσω το πνευματικό παλάτι του πατέρα σου. που της είχα ιδιαίτερη ευλάβεια. αλλά και με απορίες. Τίνος είναι αυτό το παλάτι. ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντίπαλου πυροβολικού. 'Αλλά πες μου. κατά τον ελληνοιταλικό πόλεμο του' 40. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωί ετοιμαζόμασταν για να τελέσουμε στο σπίτι που μέναμε τη θεία λειτουργία. Νιώθω μία ψυχική αγαλλίαση. Η φιλανθρωπία του ΣΩΤΗΡΟΣ Χριστού με τις πρεσβείες της Παναγίας. ο επισκέπτης τότε του διηγήθηκε το νυχτερινό του δράμα. στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών ο ίδιος ο Μουσολίνι και κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεση. Σήμερα δεν λειτούργησα. το πρωί. πως τα περνάς εδώ. Καταλαβαίνω πώς δεν είμαι άξιος γι' αυτόν τον τόπο. πήρε πρόσφορα. Για το λόγο αυτό θα μπω αύριο.9 Μαρτίου 1940. που θωράκιζε τους 'Έλληνες αγωνιστές στο μέτωπο. μου λέει ο . αλλά και θαυμασμό. Ημέρα Κυριακή. ….έβγαλε απόψε το δόντι του κι έτσι δεν τέλειωσαν οι σαράντα μέρες της οικοδομής του. Αποδεικνύουν. γιατί ο οικοδόμος έβγαλε το δόντι του.

Αν έσκαζαν. Δυο φορές στη διάρκειά της οβίδες πυροβολικού έγλειψαν την άκρη του τοίχου του σπιτιού μας. Ο διοικητής τελικά υποχώρησε. Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα. ευλογημένε.. ξεκίνησα πολύ πρωί για το πρώτο τάγμα. Στη λειτουργία αυτή ζήσαμε τη θαυμαστή παρουσία του Χριστού. κι έτσι απολαύσαμε τη θεία μυσταγωγία με μία ωραία χορωδία από τους στρατιώτες. έτρεξε μετανοημένος και του ζήτησε συγχώρηση. και με βροχή. και στο τέλος κοινώνησαν τα άχραντα Μυστήρια.. Ο ένας μάλιστα βρέθηκε αποκεφαλισμένος.. Και πράγματι. καλά. ενώ ο γύρω χώρος είχε μεταβληθεί σε κόλαση φωτιάς. Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο. Κοινώνησαν γύρω στους πεντακόσιους άνδρες. κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. Η θεία λειτουργία και τα σύκα ΟΤΑΝ ο π. όπου λειτούργησα και κήρυξα. ο υπασπιστής και πολλοί στρατιώτες του συντάγματος. μέχρι να τελειώσει η λειτουργία. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα. Άλλοτε πάλι αναγκάστηκα να λειτουργήσω γονατιστός σε αντίσκηνο. του λέει. για να ενωθούν με τον Σωτήρα Χριστό. εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου! Έ. προτίμησαν να προφυλαχθούν μέσα σ' ένα υπόγειο χαράκωμα. Βενέδικτος έβγαινε από την εκκλησία.διοικητής. Οι στρατιώτες παρακολούθησαν τη θεία λειτουργία μέσα Στη βροχή. Παππούλη μου. θα σκοτωνόμασταν όλοι μέσα στο σπίτι. Την Κυριακή. Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να λειτουργήσουμε. Κι ενώ ο τόπος αυλακωνόταν από τις οβίδες. που πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα. αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ. του λέει προφητικά ο γέροντας. απάντησα εγώ. όλα σκουλήκιασαν και τα πέταξε! Όταν μετά τη λειτουργία ο π.. μία απ’ αυτές έπεσε μέσα στο χαράκωμα. σκότωσε τέσσερις άνδρες και τραυμάτισε άλλους τρεις. Τι συγκινητικό θέαμα! Μέσα στ' άγρια βουνά. γιατί έξω έβρεχε συνεχώς. πώς να κάνουμε σήμερα λειτουργία.. στις 30 Μαρτίου του '41. Σκέπασέ το. να προσέρχονται οι στρατιώτες. όλα θα σκουληκιάσουν.. Μερικοί στρατιώτες. το χέρι μου πιάστηκε και πονούσε φοβερά από τη συνεχή μετάδοση της θείας Κοινωνίας. έπεσαν στον απέναντι χώρο και βυθίστηκαν στο χώμα χωρίς να εκραγούν. ένα θλιβερό γεγονός ήρθε να μας δώσει ένα καλό μάθημα. . αντί να έρθουν να λειτουργηθούν. . πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης. Τη μέρα αυτή κοινώνησαν ο υποδιοικητής. για να μπούμε κάτω από την προστασία του Θεού. Τελειώνοντας όμως τη λειτουργία. Τότε να ξέρεις πώς.

γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. ύστερα από πολλή περίσκεψη. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται.Ο μέθυσος ιερέας ΖΕΙ ακόμα ο επίσκοπος που διηγήθηκε τούτη την ιστορία. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος. πήγε στην εκκλησία και. φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα: όχι. Κι εκείνος την άλλη μέρα. Γιατί . άνδρες. τον παπα-Γιάννη. γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τους τεθνεώτες. έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει. γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί.. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. Μην το κάνεις αυτό. 0 επίσκοπος που αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του. βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι. Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Μην τον καθαιρέσεις..0 επίσκοπος. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο. Εκατοντάδες. παιδιά. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη. Μην τιμωρείς τον παπά. όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. άλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. είναι φίλος μας! Μην τον καθαιρέσεις! μη! μη! μη!. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό. Δέσποτα. δεν τα έχω μετρήσει.. Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. μνημονεύεις πολλά ονόματα την αγία πρόθεση όταν λειτουργείς. έκπληκτος. γυναίκες.. δεν μου λες. Σεβασμιότατε. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος. όπως ήταν μισοζαλισμένος. έκανε μερικές προσπάθειες. Εκεί που το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας: Όχι. μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. μας λυπάται αληθινά. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. Μία μέρα που είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του. αλλά. έκλαιγε με παράπονο. σκέφτηκε. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών που μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". Κράτησε αρκετή ώρα αύτή η οπτασία. οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα. αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. Κι αυτή η μνημόνευση τους ανακούφιζε πολύ. παπα-Γιάννη. . Σεβασμιότατε. καλοντυμένοι Τι φτωχοντυμένοι. Πάγωσε απ’ το φόρο του. τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του. συγχώρεσέ τον! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων. μη διώξεις τον παπά μας! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία. "Νά η χειροπιαστή απόδειξη". Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα. κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι.

γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια.htm . ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τους αναπαύσει. που. Λυπάμαι πολύ τους πεθαμένους. παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. συμφώνησε ο επίσκοπος.gr/bibliothiki/Paterikon/ThaumataKaiApokalipseis. Αυτός είναι ο κανόνας που σου δίνω. μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων». ήταν επίσης παπάς. τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος.psathades. Πραγματικά. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου. Είσαι συγχωρημένος. Καλά κάνεις. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα που μου δίνουν για μνημόνευση. έχουν ανάγκη οι ψυχές. αναδημοσίευση από: http://www. Μόνο που στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα.το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία.