)
Σάββατο, 9η Μαρτίου 2013 πολ.ἡμ.
Ἀνακοίνωση γιὰ τὴν Ἐπίσκεψη-Προσκύνημα στὸ Εἰδικὸ Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου εἶχε ἀναρτηθῆ ἀρκετὰ νωρίς. Οἱ ἀφηγήσεις ἀπὸ τὶς προηγούμενες ἀνάλογες ἐξορμήσεις συνέτειναν στὸ νὰ εἶναι αὐτὴ τὴν φορὰ ἡ συμμετοχὴ ἰδιαίτερα αὐξημένη, τόσο ὥστε νὰ χρειασθῆ γιὰ πρώτη φορὰ καὶ δεύτερο πούλμαν. Ἰδιαίτερα παρηγορητικὸ καὶ ἐλπιδοφόρο τὸ μεγάλο ποσοστό νεολαίας, χωρὶς νὰ λείπουν καὶ οἱ μεγαλύτεροι... Ἐπίσης, ἰδιαίτερα ἐνισχυτικὴ καὶ συμβολικὴ ἡ συμμετοχὴ σεβαστῶν καὶ ἀγαπητῶν Ἀντιπροσώπων τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης τοῦ Δήμου Φυλῆς: κ. Κωνσταντῖνος Σκαμαντζούρας, κ. Παρασκευὴ Λιάκου-Γκάγκοση, κ. Θεοδώρα Αὐγέρη... *** Σάββατο πρωί μὲ ψιλόβροχο. Τὸ χαρούμενο σμάρι τῶν παράδοξων Προσκυνητῶν μαζευτήκαμε, ἐπιβιβα-στήκαμε, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Θεοφιλέστατο Κυπριανὸ καὶ ἀφεθήκαμε στὸ Ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ποὺ θὰ μᾶς ῾῾κατεδίωκε᾽᾽ μὲ ἕνα πρωτόγνωρο τρόπο, ὁλόκληρη τὴν ἡμέρα. Τὸ πρῶτο μέρος τοῦ ταξιδιοῦ μας μέχρι τὸν Βόλο, ὁριακοῦ γιὰ μονοήμερη διεκπεραίωση, ὅπως μᾶς πληροφόρησε ὁ συμπαθὴς ὁδηγός μας κ. Δημήτρης, ἀπετέλεσε μὶα προετοιμασία, γιὰ νὰ δεχθοῦμε τὴν Εὐλογία τοῦ Οὐρανοῦ. Ἔμοιαζε κάπως σὰν τὴν Θεία Μετάληψη, ποὺ διαβάζουμε πρὶν κοινωνήσουμε. Ὁ Ποιμένας προετοίμαζε τὰ ῾῾προβατάκια᾽᾽ του καὶ τὰ ῾῾ἔβοσκε σὲ χλοεροὺς τόπους᾽᾽, μὲ προσευχὴ καὶ μὲ ῾῾χλόη᾽᾽ χορταστικὴ κατάλληλα κείμενα, τὰ ὁποῖα διάβαζε καὶ ἀνέλυε ἀκούραστα καὶ μὲ ῾῾φλογέρα᾽᾽ γλυκόηχη τὶς ψαλμωδίες τῶν Μοναζουσῶν. Δύο μορφές ξεχώρισαν φωτεινὲς μέσα ἀπὸ τὰ ἐμπνευσμένα κείμενα:
Ἡ
1
μὲ τὴν γενναιότητα καὶ τὴν αὐτοθυσία του ἄλλαξε τὴν ροὴ τῆς ἱστορίας(!) καὶ συγκεκριμένα σταμάτησε τὸ 404 τὴν ἀπάν-θρωπη συνήθεια τῶν μονομαχιῶν. Καὶ μία μικρὴ πράξη αὐτοθυσίας μπορεῖ καὶ σήμερα νὰ ἀλλάξει τὸ κλῖμα τῆς κρίσεως... ● Ἡ Σύρια πρόσφυγας Ζιχάν, συγκινητική καὶ καυστικὰ ἐλεγκτικὴ γιὰ τὴν σύγχρονη ἑλληνικὴ(;) πραγματικότητα. Μιὰ σκηνὴ ἀπὸ τὴν πρόσφατη περιπέτειά της συγκλόνισε τὶς ψυχὲς τῶν Προσκυνητῶν: Ἕνα ἄθλιο φουσκωτό, μέσα σὲ μιὰ φουρτουνιασμένη θάλασσα καὶ δύο χέρια, τὰ χέρια τῆς Ζιχάν, σηκωμένα ψηλά καὶ κρατώντας τὸ τετράχρονο κοριτσάκι της, τὸ μικρότερο ἀπὸ τὰ ἕξι(!) παιδιὰ της. Πράξη ἐμπνευσμένη ἀπὸ τὴν μητρικὴ ἀγάπη, προκειμένου νὰ προκαλέσει οἶκτο, κάποιο μικρὸ ρῆγμα στὶς πέτρινες καρδιὲς ποὺ δὲν ἄφηναν τὴν σχεδία τους νὰ σωθεῖ στὴν στεριὰ, μαζὶ μὲ τὶς 30 ψυχὲς ποὺ κουβαλοῦσε... *** Τὸ ταξίδι συνεχίσθηκε μέσα σὲ ὕμνους καὶ ῾῾ὠδὲς πνευματικές᾽᾽ καὶ μετὰ ἀπὸ σύντομη στάση καὶ κάποιες ἀναμενόμενες δυσκολίες, ἐφ’ ὅσον «ὅπου δρᾶσις ἐκεῖ καὶ ἀντίδρασις», φθάσαμε στὸν προορισμό μας αἰσίως τὸ μεσημέρι. ● Μαζὶ μὲ τὸν οὐρανὸ ποὺ ξαφνικὰ ἄνοιξε καὶ ἔγινε ἀνοιξιάτικος, ἄνοιξαν καὶ οἱ βαριές, σιδερένιες πόρτες τοῦ Καταστήματος καὶ ἕνα χαρούμενο πρόσωπο ἀνέτρεψε τὴν κατάθλιψη ποὺ εἶχε ἀρχίσει νὰ κυριεύει τοὺς πιὸ ἄπειρους. Ὁ Διευθυντὴς τοῦ Καταστήματος κ. Βασίλης, ἕνας συμπαθέστατος καὶ εὐγενέστατος νεαρὸς ἄνδρας μὲ καλωσυνάτο πρόσωπο καὶ ῾῾ἄλλο᾽᾽ τρόπο σκέψης γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν δυστυχισμένων καὶ ῾῾ἀνυπεράσπιστων᾽᾽, ὅπως τὰ χαρακτήρισε, παιδιῶν, ποὺ ἔχει ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψή του, μᾶλλον ὑπὸ τὴν προστασία του. «Ἂν δώσεις βία, θὰ εἰσπράξεις βία», μᾶς ἐξηγεῖ, «κι ἂν δώσεις ἀγάπη θὰ εἰσπράξεις ἀγάπη..., καὶ ἐμεῖς προτιμήσαμε τὸ δεύτερο»... Ὅλο τὸ προσωπικὸ παρόν, ἀνεξαρτήτως βάρδιας, ῾῾τιμῆς ἕνεκεν᾽᾽, ὅπως μάθαμε ἀργότερα... ● Ὁ Διευθυντὴς προσκάλεσε φιλόφρονα στὸ γραφεῖο του τὸν Θεοφιλέστατο καὶ τὴν συνοδία του. Ἀπὸ τὰ γεμάτα εὐγνωμοσύνη λόγια του καταλάβαμε πόσο ἐκτιμᾶ τὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας μας διὰ μέσου τοῦ Συλλόγου μας «Ἅγιος Φιλάρετος»...
● Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Τηλέμαχος (1η Ἰανουαρίου), ὁ ὁποῖος
διαδοχικὰ καὶ ἡ μικρὴ, καταθλιπτικὴ, τετράγωνη αὐλίτσα τοῦ Καταστήματος, περικυκλωμένη ἀπὸ ἁγκαθωτὸ ἠλεκτροφόρο σύρμα καὶ φρουρούς, ὑποδέχθηκε τὸ μουδιασμένο σμάρι τῶν Προσκυνητῶν. Οἱ θάλαμοι ἄνοιξαν καὶ τὰ ἐξιλαστήρια θύματα μιᾶς βαθειὰ ἁμαρτωλῆς καὶ ἀσύγκριτα ἐνοχώτερης κοινωνίας φάνηκαν καὶ στάθηκαν μὲ συστολὴ καὶ κάποια ἀπορία ἀπέναντί της, σὲ μιὰ ἄνιση ὁπωσδήποτε ...ἀναμέτρηση. Ἡ ζυγαριὰ τῆς θείας δικαιοσύνης ἔγερνε σαφῶς ὑπὲρ αὐτῶν... Μετὰ τὰ λίγα, ἀλλὰ εἰλικρινῆ καὶ ἐγκάρδια λόγια παρηγοριᾶς καὶ ἀγάπης, ποὺ τοὺς ἀπηύθηνε ὁ Θεοφιλέστατος, ἕνα ἕνα τὰ νεαρὰ ἀνήλικα ἀγόρια (15-21 ἐτῶν), περνοῦσαν γιὰ νὰ πάρουν τὸ πολὺ μικρὸ ὑλικὸ δῶρο καὶ τὴν μεγάλη, πολὺ μεγάλη πνευματικὴ Εὐλογία, ἀπὸ τὰ χέρια του.
Μετὰ ἀπὸ ὀλιγόλεπτη ἀναμονὴ στὸν στενὸ διάδρομο ὑποδοχῆς, οἱ πόρτες ξεκλείδωσαν
***
2
Καὶ τότε ὅλοι αἰσθάνθηκαν τὸ ῾῾ἄγγιγμα τοῦ Θεοῦ᾽᾽!... ● Ὁ Θεοφιλέστατος, ὅπως συνηθίζει πάντοτε, ἀγκάλιαζε μὲ πατρικὴ στοργὴ καὶ ἔδινε τὸν ἀσπασμὸ τῆς εἰλικρινοῦς Ἀγάπης του σὲ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ πληγωμένα καὶ πονεμένα ῾῾προβατάκια᾽᾽ του. Οἱ διαθέσεις ἄλλαζαν θαυματουργικὰ καὶ τὰ ἀπορημένα, σκληρά, ἀτίθασα, ἀδιάφορα, κάποτε εἰρωνικὰ πρόσωπα χαμογελοῦσαν ἀμέσως εὐτυχισμένα σὰν ἄκακα παιδάκια καὶ δέχονταν μὲ χαρὰ καὶ συχνὰ μὲ συγκίνηση καὶ δάκρυα, ὄχι τόσο τὰ λιγοστὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης, ὅσο αὐτὸ ποὺ κυρίως τοὺς ἔλειπε κάνοντάς τα κυριολεκτικὰ νὰ ἀσφυκτιοῦν: τὴν πατρικὴ στοργὴ καὶ τὴν ἀνιδιοτελῆ, ῾῾μητρικὴ᾽᾽ περισσότερο, Ἀγάπη. Ἡ συγκίνηση ἢ καλύτερα κατάνυξη πέρασαν σιγὰ σιγὰ σὲ ὅλους καὶ ἡ διάχυτη πλούσια Χάρις τοῦ Θεοῦ ποὺ γέμισε τὸν χῶρο, ἄγγιξε φανερὰ τὶς καρδιές καὶ ἔκανε πολλὰ μάτια καὶ καρδιὲς νὰ βουρκώσουν καὶ νὰ μείνουν ἔτσι ἐπὶ δύο περίπου ὧρες ποὺ διήρκεσε ἡ ῾῾μυσταγωγία᾽᾽ αὐτή. Ἡ στενή, ξερή, ἀσφαλτοστρωμένη αὐλίτσα εἶχε μεταμορφωθεῖ στὴν κυριολεξία καὶ θύμιζε τώρα, -καὶ μήπως δὲν ἦταν;-, τὴν Ἁγία Αὐλὴ τοῦ Ἱεροῦ Γολγοθᾶ καὶ τοῦ Παναγίου Τάφου... Οἰ Μοναχὲς ἔψελναν ἀδιάκοπα καὶ τὰ Ἀναστάσιμα τροπάρια εἶχαν φέρει τὴν Πασχαλιὰ πρώϊμα, ἀλλὰ πολὺ πραγματικά μέσα σ’ αὐτὸν τὸν ἐπίγειο ...Ἅδη· «Ἀναστάσεως ἡμέρα, ...συγχωρήσωμεν πάντα τῆ Ἀναστάσει...». ● Καὶ ξαφνικὰ ἕνας ῾῾διάκονος᾽᾽ τῆς μυστικῆς αὐτῆς τελετουργίας, ἕνα ἀπὸ τὰ κρατούμενα θύματα, σήκωσε τὸ χέρι του, σὰν σὲ δέηση καὶ ἀπηύθυνε χαιρετισμὸ καὶ εἰρηνικὴ καὶ γεμάτη ποιητικὴ εὐαισθησία εὐγνωμοσύνη πρὸς τοὺς Προσκυνητές, οἱ ὁποῖοι δέχθηκαν ἀπρόσμενα, μέσα σὲ λίγα λόγια τὴν Χάρη ἀπὸ ῾῾ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο᾽᾽, ὅπως χαρακτηριστικὰ ὁμολόγησε κάποιος ἀπὸ αὐτούς: «Εὐχαριστοῦμε ποὺ ἤλθατε ἐδῶ καὶ μοιράζεσθε αὐτὴν τὴν πανέμορφη ἡμέρα μὲ ἐμᾶς. Ξέρετε ὅτι ἐμεῖς ἔχουμε ἀνάγκη (ἀπὸ τὴν παρουσία σας αὐτή). Γιὰ ἐμᾶς εἶστε τὸ πιὸ ὡραῖο πρᾶγμα ποὺ βλέπουμε ἐδῶ στὴν φυλακή... Ξέρετε, στὴν ζωὴ ὑπάρχουν δύο δρόμοι: τὸ Φῶς καὶ τὸ σκοτάδι. Ὅμως πάντα νὰ θυμόμαστε ὅτι εἶπε ὁ Ἰησοῦς Χριστός· ῾῾Ἐγὼ εἶμαι τὸ Φῶς τοῦ κόσμου καὶ ὅποιος μὲ ἀκολουθεῖ δὲν θὰ πλανηθεῖ στὸ σκοτάδι, ἀλλὰ θὰ ἔχει τὸ Φῶς, ποὺ ὁδηγεῖ στὴ Ζωή!᾽᾽...». Λίγοι μπόρεσαν νὰ συγκρατήσουν τὰ δάκρυά τους καὶ κανένας τὸν θαυμασμό, τὰ δίκαια χειροκροτήματα καὶ τὶς ἐπευφημίες ποὺ ἀκολούθησαν καὶ ἕνωσαν ὅλους ἐμᾶς σὲ ἕνα. Στὸ τέλος μᾶς παρέδωσε, ἐκ μέρους ὅλων, ἕνα θαυμάσιο εἰκονογραφικὸ ἰχνογράφημά του, ποὺ εἶχε ζωγραφίσει στὸν λίγο χρόνο ἀναμονῆς στὰ κελλιὰ πρὶν μᾶς συναντήσουν στὴν αὐλή! Ἀπεικονίζεται ἡ Ἄμπελος - ὁ Χριστὸς καὶ τὰ σχετικὰ λόγια Του...
3
μας, μᾶς ἀποχαιρετοῦσαν ἐνῶ ἐπέστρεφαν στοὺς καταθλιπτικούς, στενοὺς θαλάμους τους, στέλνοντάς μας φιλιὰ καὶ εὐχές γιὰ καλὸ ταξίδι καὶ σύντομη ἐπάνοδο... Ἡ τελευταία δὲ σκηνὴ ποὺ ἐξελίχθηκε κατὰ τὴν δική μας ἀνόρεχτη(!) ἀναχώρηση ἀπὸ τὴν μικρὴ παραδεισένια πιὰ αὐλή, ἦταν τὸ ζενὶθ τῆς ὅλης ἐκπληκτικῆς αὐτῆς ἐμπειρίας. Τὰ παιδιὰ εἶχαν πιάσει στριμωγμένα τὰ καγκελόφρακτα παράθυρα καὶ μὲ τὰ χέρια ἔξω νὰ χαιρετοῦν, ὅλα μαζὶ φώναζαν, μὲ σπαστὰ ἑλληνικά, ἀλλὰ καὶ καθένα στὴν γλώσσα του (22 συνολικὰ ἐθνότητες!..): «Εὐχαριστούμε!... καλό ταξίδι!... νὰ ξανάρθετε!... καλή ἀντάμωση!... μὴ μᾶς ξεχνᾶτε!... καλό δρόμο!...»... Πεντηκοστή!... Πόσα ἀπὸ αὐτὰ ἔκλαιγαν μαζί μας; Κανεὶς δὲν ξέρει, γιατὶ ἐμεῖς δὲν μπορούσαμε νὰ δοῦμε πιὰ μὲσα ἀπὸ τὰ διάφρακτα παράθυρα...
● Ἡ ὥρα πέρασε σὰν ἀστραπὴ καὶ τὰ παιδιά, ποὺ εἶχαν γίνει τὰ παιδιά μας καὶ τὰ ἀδέλφια
εἰκόνες, ὁλοκλήρωσε τὴν ῾῾καταιγίδα᾽᾽ τῶν Εὐλογιῶν μὲ τὸ Προσκύνημα στὴν ἱστορικὴ Μονὴ τῆς Παναγίας τῆς Ξενιᾶς, κοντὰ στὸν Ἁλμυρὸ Βόλου. Ἡ προσκύνηση τοῦ τμήματος τῆς Ἁγίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου, ἀλλὰ καὶ τῆς θαυματουργοῦ ἐφέστιας Εἰκόνας Της στάθηκε μία ἀκόμη μεγάλη Εὐλογία. ● Τέλος, σὲ ὅσους ἀξιώθηκαν νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν κλήση καὶ νὰ προσφέρουν λίγο ἀπὸ τὸν χρόνο τῆς ζωῆς τους στὴν Ἀγάπη, ἀντιπροσφέρθηκαν κατὰ τὸ ταξίδι τοῦ γυρισμοῦ ἀπὸ τὸν Θεοφιλέστατο Διαμάντια ἀπὸ τὸ ὀρυχεῖο τῆς Ἀγάπης!... Οἱ κουρασμένοι σωματικά, ἀλλὰ ἀνανεωμένοι καὶ πλουτισμένοι πνευματικὰ Προσκυνητές ἔφθασαν κατὰ τὶς 9 μ.μ., μόλις τέλειωσαν τὸν ἐν πορείᾳ Ἑσπερινὸ (Ἀναστάσεως - Μελλούσης Κρίσεως), στὴν βάση τους, τὸ Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Κυπριανοῦ, καὶ ἀφοῦ ἀντάλλαξαν τὸν ἀσπασμὸ τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης, χωρίστηκαν μὲν σωματικά, συνδεμένοι ὅμως βαθύτερα καὶ ἱσχυρότερα πνευματικά, μὲ τὸν σύνδεσμο τῆς τελειότητος· τὴν ἐν Χριστῷ Ἀγάπη... 25.2.2013 ἐκ. ἡμ. + Μ.Γ.Ἁ.
Ἡ ἐπιστροφή, γεμάτη ἀπὸ τὶς πρόσφατες, βαθειὰ χαραγμένες στὴν καρδιὰ καὶ τὴν μνήμη
4
