ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΛΑΪΚΩΝ -Πρωτοπρ. Βασιλείου Κων. Ακριβόπουλου

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή Ευάρεστοι στον Κύριο Ανθρώπινα πάθη Κατάκριση Ιεροκατηγορία Νηστεία Ελεημοσύνη Μετάνοια Προσευχή Θεία Κοινωνία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σ

υν Θεώ η προσπάθεια μας συνεχίζεται με ένα ακόμη τεύχος της ενοριακής ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ, ένα έντυπο ορθόδοξο, το οποίο ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη αυτοέκφρασης ενός λόγου ο οποίος στόχο έχει την εσωτερική μας αφύπνιση. Με τις ταπεινές μας δυνάμεις σε αυτό το τεύχος θα

προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε την έννοια της Ασκητικής μέσα στο σύγχρονο κόσμο. "Γέροντα, τι ποιήσω;" είναι το ερώτημα που έθεσε λαϊκός σε γέροντα μιας σκήτης του Αγιώνυμου Όρους. Και ο γέροντας με τη σοφή λιτότητα του λόγου απάντησε: "να αγαπάς Θεό και ανθρώπους". "Και αυτό μόνο του μπορεί να μου εξασφαλίσει μία θέση στον Παράδεισο;" ξαναρώτησε ο λαϊκός. Και ο γέροντας του είπε: "Αν αγαπάς πραγματικά τους ανθρώπους, θα αγαπάς και το Θεό και το αντίθετο. Και την αγάπη σου αυτή θα πρέπει να την βιώνεις. Με πράξεις θα δείξεις την αγάπη σου κι όχι με λόγια". Ο παραπάνω σύντομος διάλογος έχει ένα επιμύθιο. Ποια άραγε να είναι η τακτική ενός συνειδητού ορθοδόξου χριστιανού, προκειμένου να ακολουθήσει τα λόγια του σοφού γέροντος; Αρκεί ένας διαλεκτικός χριστιανισμός, αρκεί μια θεωρητική προσέγγιση των μηνυμάτων της ορθοδοξίας; "Η μήπως ο δρόμος της αγιότητας περνά μέσα από κάποιου είδους άσκηση; Η ορθοδοξία μας έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Είναι μία πίστη απόλυτης ελευθερίας, είναι ένα δωροποιό "πολίτευμα", που βγάζει τον άνθρωπο από τη μιζέρια της χοϊκότητας και τον θεώνει. Όμως, αυτό προϋποθέτει βούληση, συνείδηση της ορθοπραξίας, επιλογή του τρόπου ζωής που μας εξάγει από την ανωριμότητά μας και ανοίγει νέες προοπτικές στο βίο μας. Η συζήτηση με το γέροντα συνεχίστηκε με ένα πλήθος ερωτημάτων που βασάνιζαν τους ανθρώπους της συντροφιάς. - Αν, εσείς γέροντα που βρίσκεστε τόσα χρόνια εδώ και μας μιλάτε για την αμαρτωλότητά σας, δεν είστε βέβαιος για τη σωτηρία σας, εμείς στον κόσμο τι να πούμε; - Εσείς γέροντα αφιερωθήκατε στο Θεό, εμείς στον κόσμο έχουμε τόσες βιοτικές μέριμνες. Ελάχιστος η και καθόλου είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε στο Θεό. Συνεπώς για εμάς δεν υπάρχει σωτηρία. - Μπορούμε εμείς γέροντα να ακολουθήσουμε τον ασκητικό τρόπο ζωής που εσείς ακολουθείτε; Αδύνατον είναι για εμάς, γιατί έχουμε οικογένειες, οικονομικές ανάγκες, ζούμε σε έναν εξοντωτικό κόσμο που δε μας επιτρέπει η και δεν το επιθυμούμε κουρασμένοι από την υπερπροσπάθεια - να αφιερωθούμε ψυχή τε και σώματι στο Θεό. Οι απορίες αυτές ήταν η αφορμή, προκειμένου να γραφτεί αυτή η μικρή ταπεινή εργασία. Κι αυτό γιατί: α) Η ζωή ενός συνειδητού χριστιανού ορθοδόξου είναι παντού η ίδια. Είτε στο Άγιον Όρος βρίσκεται κάποιος είτε στην Αθήνα είτε στη Νέα Υόρκη, την ίδια προσπάθεια καταβάλλει για να παλέψει με τα πάθη του και να γίνει αρεστός στο Θεό. Ο Πανάγαθος Πατέρας μας δεν είπε σε κανέναν ότι για να τον αγαπά πρέπει αποκλειστικά να κλειστεί σε κάποιο μοναστήρι η να εγκαταλείψει τον κόσμο και να περιοριστεί σε μία σπηλιά. ΟΙ επιλογές αυτές είναι επιλογές ηρωικών ανθρώπων τους οποίους ο Θεός κάλεσε να τον υπηρετήσουν από το συγκεκριμένο

να ασκηθούν για χάρη του. Αλλοίμονο αν όλοι έκαναν μόνο ένα πράγμα. Ο Ιερός συγγραφέας της Κλίμακος 'Ιωάννης ο Σιναΐτης στον πρώτο του λόγο "Περί αποταγής" και στο στίχο 38 λέγει τα εξής: . στη μετάνοια. στους λογισμούς η στα κορυφαίο γεγονός της συνάντησης με το Θεό. Τα όπλα μας είναι τα μέσα που ο Χριστός αρχικά και κατόπιν οι Άγιοι Πατέρες μας κληροδότησαν. Όλα όσα παραθέτουμε είναι βιώματα αγίων ανθρώπων κι όχι δικά μας. η μη κακολογία. Και μέσα στον κόσμο είναι εύκολο κανείς να ευαρεστήσει το Θεό με τη ζωή του και να αγιάσει. Τίποτα από όσα ακολουθούν δεν έχει την έννοια του "συνταγολογίου". γ) Ζούμε σε δύσκολα χρόνια. γιατί είμαστε ελάχιστοι εμπρός στους άγιους αυτούς ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην αγκάλη του Θεού.μετερίζι. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο τούτο. να δείξουν έμπρακτα την αγάπη τους. η φιλοξενία η ελεημοσύνη. στη νηστεία. η αγιότητα. Τα όπλα του αγώνα μας. Η ζωή δίνει σε όλους τη δυνατότητα να πλησιάσουν το Θεό. Για μία ακόμη φορά θα επιθυμούσαμε να σας ευχαριστήσουμε για την αγάπη σας. Με μία υπενθύμιση. στα πάθη. Η μάχη έχει ξεκινήσει. στη Θεία Μετάληψη. απεκδυόμενοι των παθών. Τα υποκεφάλαια αυτού του βιβλίου αναφέρονται στην προσευχή. Ο "αόρατος" πόλεμος είναι πλέον ορατός. στην εξομολόγηση. β) Η άσκηση και το βίωμα δεν είναι "προνόμιο" κάποιων ανθρώπων. Το κακό εισβάλλει δυναμικά στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του είναι η καλλιέργεια της αρετής. η απομάκρυνση εκ του κοσμικού πνεύματος γίνονται αιτία σωτηρίας μα και αγιότατος. θα καταργούνταν αυτομάτως η ελευθερία μας. μιας ενθέου αρετής που μπορεί να μας ολοκληρώσει και να μας δώσει τη δύναμη να πλησιάσουμε το Θεό μας. Η τήρηση των εντολών του Θεού. τα όπλα της Ασκητικής των λαϊκών. αλλά δικαίωμα όλων μας. Προαίρεση θέλει να δει ο Κύριος και τότε θα μας χαριτώσει. Όλοι μαζί ας αγωνιστούμε κι ας παραθέσουμε τους κόπους μας σαν θυμίαμα ευχαριστίας στην απέραντη αγάπη του Θεού. η ταπεινοφροσύνη. Εκ της συντάξεως του περιοδικού ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ Π ροκειμένου να οδηγηθεί κανείς στην αγιότητα δεν είναι απαραίτητο να οδηγηθεί στο μοναστήρι αφήνοντας τον κόσμο.

Ρώτησαν που είναι το σπίτι του και εύκολα τους βρήκαν. Τότε οι γέροντες του είπαν. Στον τέταρτο λόγο του θα μιλήσει για την υπακοή. εάν πρώτα δε μας πεις πως εργάζεσαι πνευματικά". Σηκώθηκαν λοιπόν οι δύο γέροντες και ήλθαν στην κώμη. Και ήλθε σ' αυτούς φωνή εκ του Ουρανού που τους έλεγε: . Και οι γέροντες.Όσα καλά μπορείτε να κάνετε· κανένα να μην περιγελάσετε. σε κανένα να μην πείτε ψέματα. "Δε θα καθίσουμε στο τραπέζι σου. Τότε οι γέροντες του είπαν: "Ο Θεός μας έστειλε σε σένα". Και μόλις είδε τους γέροντες έδωσε εντολή στη γυναίκα του να ετοιμάσει φαγητό. Αυτά που σας λέγω δεν τα ξέρει κανείς παρά μόνο εσείς".Στην δείνα κώμη υπάρχει κάποιος κοσμικός. κανένα να μη μισήσετε. Και αφού συνάντησαν πρώτα τη γυναίκα τη ρώτησαν: "που είναι ο άνδρας σου. θα κερδίσουν τη Βασιλεία του Θεού. κανένα να μη περιφρονήσετε. το όνομά του είναι Ευχάριστος και το όνομα της γυναίκας του Μαρία.. Το βράδυ προσευχόμαστε στο Θεό και τον παρακαλούμε να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. Και τους απάντησα: .δεν έχετε φθάσει στο ύψος της αγιότητες αυτών. Αρκεσθήτε στη δική σας γυναίκα. Έφερε κατόπιν νερό για να πλύνει τα πόδια τους. Το ένα μέρος το δίνουμε στους φτωχούς. ζώντας μέσα στον κόσμο. Τότε ο Ευχάριστος με ταπείνωση τους είπε: "'Εγώ είμαι ένας απλός τσοπάνης και αυτή είναι η γυναίκα μου.Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν: πως μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν' ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή. κανένα να μην κλάψετε. Τι επί πλέον θέλετε να μάθετε." και εκείνη απάντησε: "Ποιμένας είναι και βόσκει τα πρόβατά μας". αφού άκουσαν όλα αυτά. Όταν άκουσε τα λόγια αυτά φοβήθηκε και τους είπε. "Να. Δυο θέματα παρμένα από ασκητικά κείμενα είναι διδακτικότατα σ' όλους εκείνους που επιθυμούν την ένωσή τους με το Θεό. το δεύτερο μέρος το ξοδεύουμε στη φιλοξενία των αδελφών και το τρίτο μέρος το κρατούμε για τις ανάγκες μας. Εάν ζείτε έτσι "ου μακράν έστε της Βασιλείας των ουρανών". έφυγαν έκπληκτοι δοξάζοντες το Θεό. Δύο μοναχοί παρακάλεσαν το Θεό να τους πληροφορήσει σε ποιο μέτρο πνευματικότητας έφθασαν. σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε. κανένα να μη σκανδαλίσετε. Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό. Βέβαια. να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς. στον πέμπτο για τη μετάνοια και ούτω καθεξής. αυτά τα πρόβατα έχουμε από τους γονείς μας. ο άγιος θα πει και σε άλλους λόγους του παρακάτω πως οι κοσμικοί. . Τα εισοδήματά μας από το ποίμνιο μας τα χωρίζουμε στα τρία. Το βραδάκι ήλθε και ο Ευχάριστος με τα πρόβατά του. Επί πλέον με τη γυναίκα μου ζούμε αδελφικά." Εκείνοι επέμεναν και τον παρακαλούσαν αλλά ο Ευχάριστος δεν ήθελε να τους πει.

Ζ. Αφού έφθασε στην πόλη. Και αφού ωφελήθηκε από την επίσκεψη αυτή επέστρεψε στο κελί του δοξάζοντας το Θεό. μέχρι το θάνατο μας να μη λαλήσουμε λόγο κοσμικό". προκειμένου να φθάσει στη συγκεκριμένη πόλη που του υπεδείχθη. . ήλθε και η άλλη γυναίκα."Στ' αλήθεια δεν υπάρχει παρθένος η νυμφευμένος η μοναχός η κοσμικός. αφού κάθισε. πήγε στο σπίτι που ήταν οι δύο γυναίκες και χτύπησε την πόρτα. αλλά ζούμε αγαπημένες με ειρήνη και ομόνοια όλα αυτά τα χρόνια. είπε με θαυμασμό: . τα τόσο διδακτικά. αλλά συζευχθήκαμε δύο σαρκικά αδέλφια. Παρακαλέσαμε τους άνδρες μας να μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το σκοπό μας. Άλλοι έχουν το χάρισμα του έγγαμου και άλλοι το χάρισμα του άγαμου."Εμείς μεταξύ μας είμαστε ξένες.Κάποτε. Και απευθύνει το ερώτημα προς τις γυναίκες λέγοντας: ."Για σας έκανα τόσο δρόμο και κουράστηκα τόσο ερχόμενος από την έρημο· πείτε μου λοιπόν πως εργάζεσθε. μερισματούχοι. Ζούμε δεκαπέντε χρόνια μαζί και δεν λογομαχήσαμε ούτε μία φορά. αλλά στάθηκε αδύνατο. Ήλθε η μία εκ των γυναικών. άρχισε να βαδίζει. Σηκώθηκε λοιπόν το πρωί ο γέροντας και." Και εκείνες του απάντησαν.7) . Αφού αποτύχαμε το σκοπό μας κάναμε συμφωνία μεταξύ μας και με το Θεό. "Έκαστος ίδιον χάρισμα έχει εκ Θεού ως μεν ούτως. Και εκείνες του είπαν . ενώ προσευχόταν ο μέγας Μακάριος στο κελί του. Στο μοναστήρι και στη Σκήτη θα οδηγηθούν αποκλειστικά και μόνο οι. ως δε ούτως" (Αγκόρ. αφού κράτησε το ραβδί του από βαγιά. Ο Απόστολος Παύλος θα μας πει ότι δεν είναι όλοι πλασμένοι για την αγαμία. Αντιλαμβάνεται κανείς από τα δυο αυτά κείμενα. δεν έφθασες στο μέτρο των δυο γυναικών της τάδε πόλεως". Αισχρό λόγο δεν είπε ποτέ η μία την άλλη. ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για το μοναστήρι."Μακάριε. Τις παρακάλεσε τότε ο γέροντας να καθίσουν. ώστε. Ποια λοιπόν εργασία πνευματική ζητάς από μας. άκουσε φωνή απ' τον ουρανό που του έλεγε! . άνοιξε τη θύρα και δέχθηκε με πολύ χαρά το γέροντα."Πίστεψε μας πατέρα ότι δεν κοιμόμαστε ξεχωριστά από τους άνδρες μας. Αφού άκουσε αυτά ο μεγάλος και θειος άνδρας. αλλά ο Θεός ζητά μόνο προαίρεση καλή (δηλαδή θέληση) και το Άγιο Πνεύμα αγιάζει όλους"." Και ο γέροντας τις παρακάλεσε να του μιλήσουν για την πνευματική τους ζωή. Σκεφθήκαμε να εγκαταλείψουμε τους άνδρες μας και να πάμε να ζήσουμε σε μοναστήρι. Και.

Δυνατότητες σωτηρίας δίδονται και στους μεν και στους δε. Γι' αυτό ο άγιος Μακάριος είπε: "εν αληθείς ουκ έστι παρθένος, η ύπανδρος, η μοναχός, η κοσμικός, αλλ' ο Θεός προαίρεσιν ζητεί μόνην και το πνεύμα πάσι παρέχει".

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΑΘΗ

Α

νθρώπινα πάθη: η σπορά του μισόκαλου διαβόλου στις ψυχές των ανθρώπων. Η αιτία της απομάκρυνσης από το θείο δρόμο, η τόνωση του εγωισμού μας και τελικά η αιτία αποκοπής μας από το Χριστό.

Μεταπτωτικά ο άνθρωπος ενδύθηκε το χιτώνα των παθών, γιατί αρνήθηκε την ελευθεροποιό σύνδεσή του με το Θεό. Κι ο Πατέρας όλων μας, αντί να «αποκηρύξει» το δημιούργημά του, με άπειρη αγάπη το άφησε ελεύθερο να επιλέξει: η να αγωνιστεί για να πολεμήσει τα πάθη και να κερδίσει την αιώνια ευτυχία αυτόβουλα η να υποταχθεί σε αυτά και να χάσει την πνευματική του αυτονομία αποκρινόμενο από το Θεό. Ο χριστιανός λοιπόν γνωρίζει πως το νόημα της ασκητικής στη ζωή του στην ουσία είναι μία προσπάθεια απαλλαγής από τα φθοροποιά πάθη κι ένας αγώνας αποτίναξης του ζυγού της αμαρτίας που καταπιέζει την ψυχή του. Γι' αυτό και ο Ισαάκ ο Σύρος μας λέγει πως «ουδεμίαν των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας ότι ουδέ τελειωθήναι το έργον αυτής πώποτε». Κάποτε, όταν ο σοφός και άγιος γέροντας Νήφωνας βρισκόταν στην εκκλησία της Θεοτόκου του Χαλκοπρατίου τον πλησίασε ένα πολύ ενάρετο παιδί που έτρεχε πάντοτε ακούραστο στις ιερές ακολουθίες.

- Πάτερ, τον ρώτησε, τι να κάνω για να κερδίσω τη σωτηρία; - Εσύ, παιδάκι μου, είσαι μια αγνή ψυχή. Πως ζητάς να ακούσεις σωτήριο λόγο από ένα γέρο που σάπισε στην αμαρτία; - Ο λόγος του Θεού, πάτερ, λέγει: «Επερώτησον τον πατέρα σου και αναγγείλει σοι». Γι' αυτό κι εγώ ζητάω ν' ακούσω από σένα έναν καλό λόγω. Μη με περιφρονήσεις, λοιπόν, εμένα τον ανάξιο. - Τι σκέπτεσαι; να γίνεις μοναχός η να ευαρεστήσεις το Θεό ακολουθώντας τη συνηθισμένη ζωή; τον ρώτησε τότε ο άγιος. - Σκέπτομαι, πάτερ, να γυμναστώ πρώτα μέσα στη ζωή και μετά ότι θέλει ο Θεός. - Αν θέλεις, παιδί μου, να κατοικήσεις μέσα στους ανθρώπους, οφείλεις να προσέξεις τα εξής: να μην κατηγορείς κανέναν απολύτως, να μην κοροϊδεύεις, να μην οργίζεσαι, να μην περιφρονεί. Φυλάξου που να μη λες «ο τάδε ζει ενάρετα η ο δείνα άσωτα», διότι αυτό ακριβώς είναι το «μη κρίνετε». Όλους να τους βλέπεις με την ίδια διάθεση, με την ίδια σκέψη, με απλή καρδιά. Να τους δέχεσαι σαν το Χριστό. Μην ανοίξεις το αυτί σου σε άνθρωπο που κατακρίνει. Ούτε, πολύ περισσότερο, να ευχαριστιέσαι και να συμφωνείς με όσα λέγει. Αλλά να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Να είσαι δηλαδή αργός στα λόγια και επιμελής στην προσευχή. Αλλά ούτε κι αυτόν που κατακρίνει να τον δικάσεις μέσα σου. Κάνει βέβαια κάτι κακό. Αλλά εσύ να βλέπεις τα δικά σου ελαττώματα και να κατηγορείς τον εαυτό σου μόνο. - Αυτά που είπες, άγιε πάτερ, παρατήρησε το παιδί, είναι για τους φτασμένους αγωνιστές. Πως εγώ, όμως, ο μηδαμινός θα μπορέσω να φτάσω ως εκεί, για να ευαρεστήσω τον Θεό; - Η νεότητα, παιδί μου, αν έχει ταπείνωση και αγνότητα, αρκεί. Δεν της ζητάει τίποτε άλλο ο Θεός. Γι' αυτό παλικάρι μου να είσαι αγνός και ταπεινός. Βάζε τον εαυτό σου κάτω από όλους. Τότε πραγματικά θα ζεις συντροφιά με τον Χριστό. Η παραπάνω αφήγηση αρκεί από μόνη της για να μας διδάξει ποιος είναι ακριβώς ο αγώνας μας και ποιες αρετές χρειάζονται, ώστε να βαδίσει ο καθένας από εμάς το δρόμο της αρετής. Δεν είναι όλα τούτα κούφια λόγια και κηρύγματα ηθικιστικά, αλλά αντίθετα αποτελούν επιστέγασμα μιας πατερικής σκέψης που δοκιμάστηκε αιώνες τώρα στα σπήλαια, στις ερήμους, στις ατελείωτες Ικεσίες και προσευχές των ανθρώπων προς τον Θεό. Οι μοναχοί συνηθίζουν να λένε: «ας κάνουμε μιαν αρχή». Και η αρχή αυτή είναι η συνειδητοποίηση πως ανάγκη και προϋπόθεση θεϊκής ευτυχίας για τον άνθρωπο είναι ο εντοπισμός των παθών του και η βούληση να πολεμήσει ώστε να απαλλαγή από αυτά. Αν ψάξουμε τον εαυτό μας ενδελεχώς θα διαπιστώσουμε λοιπόν αρχικά το ότι λίγο έως πολύ τα πάθη βασανίζουν την ψυχή μας. Η διαδικασία αυτή της αυτοκριτικής που θα οδηγήσει μερικώς προς την αυτογνωσία είναι επίπονη και δύσκολη προσπάθεια. Πέρα από τη δική μας θέληση, υπάρχει και η βοήθεια που

ο Θεός αφειδώλευτα θα μας προσφέρει, εάν φυσικά του το ζητήσουμε. Η Θεία Χάρη Του δεν έρχεται σε εμάς εάν δεν του παραδοθούμε, εάν δεν προσευχηθούμε με θέρμη για να του πούμε με πλήρη επίγνωση και χωρίς υποκριτικές ωραιολογίες τα παρακάτω: « Θεέ μου, εγώ, ο αδύναμος άνθρωπος, το πλάσμα σου, το παιδί σου που αγαπάς όσο τίποτε άλλο από την κτίση, εγώ ο άμοιρος και ο ταλαιπωρημένος από την αμαρτία άνθρωπος, εξαιτίας της δικής μου επιθυμίας, εγώ, ο εγωιστής και αμαρτωλός χοϊκός άνθρωπος, που λόγω του άπειρου ελέους Σου ζω, αναπνέω και κινούμαι, εγώ, ο απειροελάχιστος, που δεν θα ήμουν τίποτε εάν εσύ δεν με αγαπούσες τόσο πολύ, εγώ, ο προσβαλλόμενος διαρκώς από την αμαρτία, Σου ζητώ λόγω του ελέους Σου μία μεγάλη χάρη: θέλω να με βοηθήσεις να σε πλησιάσω περισσότερο, να αγγίξω με τα μάτια της ψυχής μου έστω και το ελάχιστο του ιματίου Σου, θέλω να μου συμπαρασταθείς στον αγώνα που επιθυμώ να ξεκινήσω για να έλθω πιο κοντά Σου, θέλω να κενωθώ, να αδειάσω την ψυχή μου από την αμαρτία και να λευκοφορηθώ, να ενδυθώ την αρετή, τη δική Σου αρετή, θέλω να κοιτάξεις προς την πλευρά μου και εάν εσύ το νομίζεις, να στείλεις τη Χάρη Σου προς την πλευρά μου. Κι όχι μόνο για μένα. Χιλιάδες αδελφοί αγωνίζονται τον αγώνα αυτόν. Χιλιάδες άνθρωποι προσμένουν το αμέτρητο έλεός Σου. Ελθέ και λύτρωσον ημάς από πάσης κακίας και θλίψεως. Τείχισον ημάς αγίοις σου αγγέλοις. Σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμενεν Κύριε, και δεόμεθά Σου». Η πρώτη μας προσπάθεια λοιπόν είναι ο εντοπισμός των παθών μας και η προσευχή προς το Θεό, ώστε να ενσταλάξει στην ψυχή μας και τη δική μας αλλά και όλων των ανθρώπων, τον πόθο του πολέμου κατά των παθών. Ο αόρατος πόλεμος με τη Χάρη του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Κλείνουμε τις εισαγωγικές αυτές σκέψεις μας δανειζόμενοι τα λόγια του σοφού γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ: «Ως συνειδητός αγώνας η άσκηση αποβαίνει στην εξέλιξή της επιστήμη, τέχνη, πνευματική καλλιέργεια. Αλλά όσο υψηλή και αν είναι η καλλιέργεια αυτής, εκ της ανθρωπίνης αυτής απόψεως έχει συμβατική αξία. Κάθε μορφή άσκησης - η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια, ο βίος ο αυστηρός, η πτωχεία υπό τη μορφή της ακτημοσύνης και απουσία επιθυμίας κτήσεως, η υπακοή ως υπερνίκηση της εγωιστικής, ατομικής θελήσεως, ο ερημικός βίος ως αναζήτηση εσωτερικού καταφυγίου, όπου να μπορεί κάποιος να προσεύχεται "εν τω κρυπτώ", η μελέτη του λόγου του Θεού, όχι υπό την εξωτερική έννοια, δηλαδή με στόχο την απόκτηση ακαδημαϊκής γνώσης, αλλά κατά τον τρόπο τον ποτίζοντα ολόκληρη την ύπαρξή μας δι' εκείνου του πνεύματος της εν χάριτι ζωής και θεογνωσίας, το όποιο εμπεριέχεται εις την Αγίαν Γραφήν και τα έργα των Πατέρων, η σωφροσύνη ως υπερνίκηση των άλογων κινήσεων της σαρκός και εν γένει του σαρκικού φρονήματος δια της παραμονής εν τη μνήμη του Θεού, η ανδρεία, η μακροθυμία, η ταπείνωση, η συμπάθεια και η ευσπλαχνία, ως έκφραση της αγάπης προς το Θεό και τον πλησίον, η πίστη ως αυτούσια δήλωση αυτής της αγάπης - δύναται και οφείλει να είναι η λογική και ελεύθερη άσκηση του ανθρώπου, μέχρις ότου έλθει η τα πάντα στερούσα ενέργεια της Θείας

Χάριτος να σφραγίσει τους ασκητικούς αγώνες. Κάθε μορφή άσκησης θα παραμένει ανθρώπινο μόνο έργο και κατά συνέπεια φθαρτό. Επί τη βάσει των ανωτέρω το παν στην άσκησή μας έγκειται στην επίτευξη συμφωνίας της θέλησης και της ζωής μας με τη θέληση και τη ζωή του ιδίου του Θεού. Η συμφωνία αυτή εκφράζεται και πραγματοποιείται κυρίως εν τη προσευχή και ως εκ τούτου η προσευχή αποτελεί την κορυφή όλων των ασκητικών εργασιών και το κέντρο από του οποίου κάθε άλλη ενέργεια αντλεί τη δύναμη και βρίσκει την επικύρωσή της. Η καλλιέργεια της ορθοδόξου ασκήσεως φτάνει στην υψηλότερη έκφραση της και τελειότητα δια μέσου της προσευχής... Η τελειότερη μορφή είναι η καλούμενη καθαρά προσευχή. Χάριν της αποκτήσεως αυτής ο χριστιανός ασκητής εγκαταλείπει πίσω του τα πάντα".

ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον; Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος

Οι άγιοι μαθητές του Θεανθρώπου Λυτρωτού, με ανιδιοτέλεια εργάστηκαν για την επικράτηση της βασιλείας του Θεού στον κόσμο. για το κοσμοσωτήριο αυτό έργο αρθήκαν τους οικείους τους, εγκατέλειψαν τις δουλειές τους και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Χριστό. Κάποια μέρα απευθύνονται προς τον Κύριο και με το στόμα του πάντα θαρραλέου και αδίστακτου Πέτρου, του λέγουν: "Κύριε, τι θα κερδίσουμε εμείς που αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε"; Και ο Κύριος τους απαντά: - Εσείς που με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του Ανθρώπου έλθει στη Δόξα Του "καθίσεσθε επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ" (Ματθ.19,28). Από την απάντηση του Κυρίου διαλέγουμε τη λέξη "κρίνοντες". Με αυτή τη λέξη θα ασχοληθούμε, με τη διπλή της βέβαια έννοια. Η κρίση, η κριτική στην εποχή μας έχει γίνει καθημερινή πράξη. Και η πράξη αυτή τις περισσότερες φορές δεν είναι μόνο χρήσιμη αλλά και αναγκαία. Το πολίτευμα για παράδειγμα που διαλέξαμε για να ρυθμίζει τη ζωή μας δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την κριτική μας. Στο χώρο της Τέχνης η παρουσία των κριτικών είναι απαραίτητη. Η απονομή της δικαιοσύνης βασίζεται στην ορθή κρίση. Οι διάφορες επιτροπές, οι εκτιμητές, τα γνωμοδοτικά συμβούλια κρίνουν και αποφασίζουν. Τα γραπτά των παιδιών μας

που βιώνει το Χριστό. Το θέμα είναι πως στην παγίδα αυτής της αθλιότητας δεν πέφτουν μόνον άνθρωποι που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. αμαρτωλή. Οι μαθητές λοιπόν του Σωτήρος αυτήν τη δικαιοδοσία έλαβαν από το Θείο Διδάσκαλο. . καν αληθές η το λεγόμενον". " "Εν τη παλιγγενεσία" θα κρίνουν και θα απομείνουν δικαιοσύνη. που όχι μόνο δεν κατέκρινε άνθρωπο. Ο ειλικρινής φίλος δεν κατακρίνει ποτέ το φίλο του. δεν σκέπτονται ποτέ τις συνέπειες των λόγων τους. προκειμένου να επικρίνει. άθλια. η οποία είναι νόσος των ανθρώπων. 'Επιεικής είναι μόνο για τον εαυτό του. Ο μεγάλος Επίσκοπος της Καισαρείας Βασίλειος λέγει: "Κατάκριση είναι το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν. Ο χριστιανός. ίσως και επιπολαιότητα. να σπερμολογήσει. Τον δέχεται με τις ιδιορρυθμίες του. Χαίρονται όταν κατακρίνουν γιατί πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την τιμή και την υπόληψη του κατακρινόμενου. Δυστυχώς. αλλά και άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό και πολλές φορές φαίνονται να έχουν στενούς δεσμούς με την Αγία μας Εκκλησία.12) και αυτή η κρίση είναι η υγιής και ορθή κρίση. Έχοντας κανείς αυτό το φοβερό πάθος προσπαθεί να εκμηδενίζει την προσωπικότητα του διπλανού του. τις ιδιοτροπίες και τα ελαττώματά του αγόγγυστα. την εμφάνιση. Είναι το πάθος που ευκαίρως ακαίρως κινεί την γλώσσα. Με αυτήν χύνει κανείς δηλητήριο στο συνάνθρωπο του. Η μητέρα για παράδειγμα που αγαπά ειλικρινά το παιδί της δεν το κατακρίνει ποτέ" εν αντιθέσει αγωνίζεται να δικαιολογήσει και την άτακτη συμπεριφορά του παιδιού της. να ασχοληθεί με τους άλλους. Υπάρχει όμως και μια άλλη κρίση που γίνεται καθημερινά και είναι αρρωστημένη. Από το οικτρό για την ανθρωπότητα εκείνο ικρίωμα συγχώρησε τους σταυρωτές του λέγοντας. την οικογενειακή του κατάσταση κι ο. Υποβιβάζοντάς τους τονώνει το πάθος του εγωισμού. του όποιου καταδικάζει τα λόγια τις πράξεις. Τι είναι η κατάκριση. τη συμπεριφορά. ο άνθρωπος γίνεται αυστηρός κριτής των άλλων. δεν κατακρίνει ποτέ.στις εξετάσεις από κρίση περνούν. κακία. γιατί πιστεύει στον Ιησού. Μπορούμε να πούμε ότι η κριτική αυτού του είδους επιβάλλεται. "Ουκ οίδατε ότι οι Άγιοι τον κόσμον κρινούσιν. την ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ. αλλά ούτε και το Θεό φοβούνται.τι άλλο γεννήσει τη στιγμή εκείνη το αρρωστημένο μυαλό του. Πρόκειται για την κακολογία. ου γαρ οίδασι τι ποιούσιν". άφες αυτοίς. Οι άνθρωποι που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μέσα τους μίσος. η Αγία Γραφή μας πληροφορεί πως οι μόνοι που θα κρίνουν τον κόσμο θα είναι οι Άγιοι. "Πάτερ. άλλα ανέβηκε στο Σταυρό και θυσιάστηκε. που δεν είναι ξένος αλλά αδελφός. Κατάκριση είναι η άδικη κρίση και η άσπλαχνη καταδίκη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. ανεξάρτητα από την εποχή που ζουν. για να βελτιώσει τα κοινωνικά μας δρώμενα. Και στις καθημερινές μας συναναστροφές αυτό γίνεται. Η ίδια γυναίκα όμως μπορεί να μην κάνει το ίδιο για το γαμπρό η τη νύφη της. να κατηγορήσει. Αν αγαπούσαν θα έδειχναν ενδιαφέρον για τους κατακρινόμενους. Εξ άλλου. Η κατάκριση είναι ένα αμάρτημα και μια αθλιότητα της γλώσσας που μαρτυρά το ποιόν του ανθρώπου. Προπάντων οι άνθρωποι αυτοί δεν αγαπούν." (Α'Κορινθ 6.

ίνα μη κριθείτε" και ο Απόστολος Παύλος επίσης "μη προ καιρού κρίνετε.Αυτός που κατέκρινες. την απιστία και την αδιαφορία του Ισραήλ. για να κατακρίνουμε τη γυναίκα. σαν αναμάρτητοι. Δεν είναι.πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε". σαν αναίσθητοι. πίσω από τις ανομίες ενός αξιοθρήνητου άνθρωπου. Όταν ανασηκώθηκε δεν είδε κανέναν μπροστά του. Είναι λίαν συγκινητικό το κείμενο εκείνο που διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στο Η' Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. ήλεγξε μόνο την υποκρισία. αφήνοντας κατά μέρος τις δικές τους αμαρτίες. . Και θα συμπεριφερόμασταν έτσι. η γη φρίττει. δεν ήλθε άλλωστε στη γη για να κρίνει τον κόσμο. Το έργο του Κυρίου μας δεν ήταν η κατάκριση του κόσμου αλλά η σωτηρία του. Πήγε κάποτε ένας αδελφός από τη σκήτη σε κάποιο Γέροντα αναχωρητή και του είπε για κάποιον άλλον αδελφό. γιατί θα θέλαμε. Ο Ουρανός εξίσταται γι' αυτό. και εκείνη απάντησε: "Ουδείς Κύριε". αφού βέβαια πέταξαν καταγής τους λίθους που κρατούσαν στα χέρια τους. Ο Χριστός τότε απευθύνεται προς εκείνη και της λέγει: "Γύναι. να καλύψουμε τις δικές μας ανομίες. εφώναξε με δάκρυα ο Γέροντας. πως είχε πέσει σε μεγάλο σφάλμα. γιατί με την απάντησή του ήθελαν να τον παγιδευόσουν και να βρουν κάτι για να τον κατακρίνουν. . Που ορίζεις να τον κατατάξω. ενώ αυτοί. πολύ άσχημα έκανε. Ύστερα από λίγες ήμερες συνέβη να πεθάνει ο μοναχός που έσφαλε. Διαπιστώνει ότι ο αναμάρτητος Χριστός δεν κατέκρινε τη μοιχαλίδα. αλήθεια. αποχώρησαν. ουδείς σε κατέκρινε". Άγγελος Κυρίου τότε πήγε στον αναχωρητή. συμπεριφερόμενοι φαρισαϊκά.όταν σκέπτεται πως ο μεν Θεός και Πατήρ δεν κρίνει κανένα. έως αν έλθει ο Κύριος" και "εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. . Κι από τότε παρακαλούσε κάθε μέρα το Θεό να του συγχωρήσει εκείνη την αμαρτία και δεν τόλμησε μέχρι τέλους της ζωής του να κατακρίνει άνθρωπο. Στην επιμονή τους ο Κύριός μας είπε: " ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω" και έσκυψε γράφοντας προφανώς τα λόγια αυτά στη γη. όλη δε την κτίση έχει παραδώσει στον Υίόν Του. όπως και οι Φαρισαίοι. . Τι διαπιστώνει κανείς μελετώντας την εκλεκτή αυτή περικοπή. ο δε Υίός διδάσκει "μη κρίνετε. Ζήτησαν οι πονηροί υποκριτές τη γνώμη του Ιησού. ν' απορεί και να εξίσταται ο άνθρωπος και να χάνει κυριολεκτικά το νου του . Και ο Χριστός ανταπαντά: "Ουδέ εγώ σε κατακρίνω. είπε στενοχωρημένος ο Γέροντας. του είπε. Ένας ένας. "αλλά δι' αυτού ίνα σωθεί ο κόσμος".Ω. κρατώντας την ψυχή του.γράφει ο 'Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής . οι δε άνθρωποι. για να λιθοβολήσουν τη γυναίκα. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι οδήγησαν και έστησαν μπροστά στον Ιησού μια γυναίκα που συνέλαβαν να μοιχεύεται και που συμφωνά με το μωσαϊκό νόμο έπρεπε να λιθοβοληθεί. όλοι. πέθανε. αφαιρούν το δικαίωμα του Υίού να κρίνει και. κρίνουν οι ίδιοι και καταδικάζουν ο ένας τον άλλον.Ο Κύριος μας δεν κατέκρινε κανένα. δε νοιώθουν καμιά ντροπή.Ήμαρτον. σ΄αυτόν κατακρίνεις". Αν ήμασταν εμείς εκεί θα βρίσκαμε πολλά επίθετα.

"περί του μη κρίνεις τον πλησίον". Εζούσε δε στην πόλη μία αγία παρθένος που πρόσεχε πολύ τον εαυτό της. είχε στα χέρια του δύο κοριτσάκια. έτσι είναι". Από το άλλο μέρος η κωμωδός. Ένα πλοίο γεμάτο δούλους αγκυροβόλησε σε μία πόλη. Κι αυτός μεν χωρίς άλλο θα μετανοήσει. Αν έλθει κάποιος άλλος σε σένα κι αρχίσει να κατηγορεί και να κατακρίνει έναν τρίτον. Διότι τι άλλο ημπορούσε να την διδάξει εκείνη. Καλλίτερα να σωπάσεις η να του ειπείς: "'Εγώ. γιατί η καταλαλιά είναι θάνατος της ψυχής. ενώ εγώ δεν είμαι βέβαιος γι' αυτό". Ένας άγιος Γέροντας είδε μια μέρα με τα μάτια του κάποιον αδελφό να πέφτει σε βαρύ αμάρτημα. Να τι λέγει ο Αββάς Δωρόθεος στην ομιλία του. Δε βλέπουμε όμως τη μετάνοια που συντελείτε κρυφά. παρά μόνο την απώλεια της ψυχής της. κι όχι μόνο δεν τον κατέκρινε. πρόσεξε καλά μήπως παρασυρθείς και του ειπείς: "δίκαιο έχεις. την κατέστησε εργαλείο του διαβόλου. Παίρνει λοιπόν η αγία παρθένος την μικρή εκείνη και την ανατρέφει στο φόβο του Θεού μορφώνοντάς την σε κάθε έργο αγαθό. το όποιο και τελικά αγόρασε. πήγαινε ευθύς να τον βρεις. Ενθυμούμαι ότι ήκουσα ότι κάποτε έγινε κάτι τέτοιο.Και επειδή πέφτουμε καθημερινά σε τέτοια σφάλματα ας ακούσουμε τι συμβουλεύει ένας άγιος Γέροντας. διδάσκοντας την όλο τον τρόπο μοναχικής ζωής κι όλη γενικώς την ευωδία των εντολών του Θεού. αδελφέ μου. Μόλις λοιπόν κατέβηκε ο ναύκληρος από το μέρος όπου ήταν η αγία εκείνη. Βλέπετε το μυστήριο του Θεού. Έτσι ο αμαρτωλός σώζεται και εγώ ο δίκαιος. Εμείς κατακρίνοντας βλέπουμε μόνο την αμαρτία του πλησίον που γίνεται φανερά. Πρόσεχε στο εξής να μη σε παρασύρει ο διάβολος σ'αύτό το αμάρτημα. Ποιος μπορεί να το περιγράψει. είμαι καταδικασμένος για τις αμαρτίες μου· δεν έχω δικαίωμα να καταδικάζω άλλον". χάρηκε διότι επιθυμούσε να αγοράσει για τον εαυτό της ένα μικρό κοριτσάκι κοντά της. μένω με την κατάκριση και αγοράζω κόλαση. Να πως ενεργούν οι σοφοί κατά Θεόν άνθρωποι. υποτίθεται. εξομολογήσου ότι τον κατέκρινες και ζήτησέ του συγνώμη. αφού παρέλαβε την αθλία εκείνη κόρη. για να τα πουλήσει. προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του. Ο μόνος που έχει το δικαίωμα της κρίσεως είναι ο Χριστός. βλέπετε την κρίσι του.Αν συμβεί ποτέ να κατακρίνεις τον αδελφό σου και σε τύψει γι' αυτό η συνείδησή σου. . Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του. Με αυτόν τον τρόπο και τον εαυτό σου σώζεις και τον αδελφών σου. Η αγία γυναίκα τον πλησίασε και ζήτησε ένα από τα κοριτσάκια. Μόλις έμαθε ότι αγκυροβόλησε το πλοίο εκείνο. Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. . Ο ναύκληρος περιπάτησε μόνο για λίγο και τον συναντά μία θλιβερή κωμωδός και βλέπει μαζί του το άλλο κορίτσι και επιθύμησε να το λάβει και το έλαβε· συμφωνεί και προσφέρει την τιμή και φεύγει μαζί με αυτό. Ο Κύριος είπε: "Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε". αλλά έκλαψε και είπε: "Αυτός έπεσε σήμερα κι εγώ εξάπαντος αύριο.

την δε μετάνοια δε γνωρίζεις. Κάθονται δυο και συζητούν ώρες ατελείωτες για έναν τρίτο.Διαπιστώνω. Όταν επιστρέψεις ο πετεινός να είναι μαδημένος. Συνήθισαν έτσι και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά.συμβαίνει κάποιος αδελφός να εκτελεί πράξεις με απλότητα καρδιάς. Πως θα επιτρεπόταν τούτο. Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. Οπότε εσύ την μεν αμαρτία είδες. αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί. Είναι λοιπόν δυνατό να ειπεί κανείς ότι ο Θεός θα απαιτήσει από αυτήν ότι απαιτεί και από την άλλη. όπως αυτός μόνο γνωρίζει. αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. Και ο διακριτικός γέροντας για να τον διδάξει του λέγει: .Τι λοιπόν μπορούμε να ειπούμε γι' αυτήν τη φοβερή διάκριση. ενώ η άλλη έπεσε στα χέρια του διαβόλου. Διηγούνται πως κάποιος νέος. τον ελεεί. . Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο. πριν ενεργήσει και τον ελεεί και τον συγχωρεί και ο μεν Θεός. παιδί μου και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού και να επιστρέψεις γρήγορα. τη φρικτή αυτή συνήθεια. επωλήθησαν και οι δύο μη γνωρίζοντας που πηγαίνουν και ευρέθηκε η μία στα χέρια του Θεού. προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. έμαθε τα σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού και ήταν ημέρα νύκτα στα λόγια του Θεού· εκείνη η αθλία δεν είδε ποτέ ούτε άκουσε τίποτε αγαθό. γι' αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίζει κανένα από τα κρίματα του Θεού. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά: . έχει δε και μία ενέργεια που αρέσει στο Θεό επάνω από όλη την ζωή σου και συ κάθεσαι και τον κατακρίνεις και κολάζεις την ψυχή σου. Αλλά δεν είναι και λίγοι εκείνοι που κατακρίνουν από επιπολαιότητα και από συνήθεια. παιδί μου. Για παράδειγμα. όλα τα διαβολικά· πως λοιπόν επιτρέπεται να κριθούν και οι δυο με τα ίδια κριτήρια. το μεγάλο σου παράπτωμα. Τότε ο γέροντας του λέγει: . περπάτησε για δυο ώρες. είναι δυνατό να ειπεί κανείς ότι έχουν το ίδιο κρίμα και οι δύο. Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την κατάκριση. επισκέφτηκε ένα γέροντα πνευματικό. Η μία έμαθε τα σχετικά με την Κρίση. άλλ' αντιθέτως όλα τα αισχρά.Βγες έξω. Από που δε γνωρίζεις και πόσα δάκρυα έχυσε ενώπιον του Θεού γι' αυτό. 'Εάν λοιπόν περιπέσουν οι δυο σε πορνεία η σε άλλο παράπτωμα. Μικρές ήσαν και οι δύο. Και αν συμβεί να εκτραπεί. εσύ δε τον κατακρίνεις και χάνεις την ψυχή σου.Πήγαινε τώρα. έτσι ώστε σχεδόν το σφάλμα του να βρίσκεται ως δικαιοσύνη στα μάτια του Θεού. Ο νέος έπραξε έτσι και μετά από δυο ώρες επέστρεψε. όπως είπα. αλλ' ο Θεός είναι ο μόνος που καταλαβαίνει όλα και μπορεί να κρίνει τα ζητήματα του καθενός. από που ξεύρεις πόσο αγωνίσθηκε και πόσο έσταξε το αίμα του πριν ενεργήσει. Επομένως. Διότι ο Θεός βλέπει τον κόπο του και τη θλίψη που δοκίμασε. 'Εγκαταλείπουν τη δουλειά τους για να ασχοληθούν με τους άλλους.

εμείς με τους αδελφούς μας είμαστε άσπλαχνοι. δεν είναι λίγοι οι καλοθελητές εκείνοι που προσθέτουν και λίγα λόγια δικά τους. Ούτε ένα πούπουλο πρόκειται να βρω.Γέροντα.Ναι. ώστε κι εμείς μιμούμενοι το παράδειγμα του να αποφεύγουμε το μεγάλο αυτό ολίσθημα. σ΄έαυτόν κατακρίνεις τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων (Ρωμ. Έτσι φτάνουν τάχιστα στα αυτιά του κατακρινόμενου αδελφού πολλές φορές παραποιημένα. Δεν πρέπει ακόμη να κατακρίνουμε γιατί δημιουργούμε εχθρότητες μεταξύ μας. ποιος είσαι εσύ που κατακρίνεις τον αδελφό σου. Τα λόγια πολύ εύκολα τα παίρνει ο άνεμος. . Η ασπλαχνία μας αυτή δε μένει ατιμώρητη. Διότι με την πράξη μας αυτή καταδικάζουμε τον εαυτό μας. Εισαγγελείς μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να γίνουμε. προκειμένου να γίνουν πιστευτοί. όσο κι αν προσπαθήσω.1). Αν ο κατακρινόμενος είναι καλλιεργημένος άνθρωπος θα πικραθεί βέβαια. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. Και ο ιερός Χρυσόστομος επεξηγώντας το χωρίο λέγει: "Θα δικαστείς όχι για εκείνα που Έπραξε ο αδελφός σου. αλλά δε θα δώσει συνέχεια. "Ο καταλαλών αδελφού και κρίνων τον αδελφόν αυτού καταλαλεί νόμου και κρίνει νόμον ει δε νόμον κρίνεις ουκ ει ποιητής νόμου. Γιατί πάλι ο λόγος του Θεού θα μας πει: "Η κρίσις ανέλεος τοις μη ποιούσι έλεος". Και ενώ από το Θεό ζητάμε να είναι ευσπλαχνικός μαζί μας. το ξέρω. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. είναι αδύνατο. πας ο κρίνων εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον. του λέγει ο νέος. αλλά κριτής" (Ίακ. Δε μαζεύονται. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει: "Αναπολόγητος ει. ω άνθρωπε. Καθήκον έχουμε να σκεπάζουμε την αδυναμία των αδελφών μας. Ο μόνος που μπορεί να κρίνει είναι μόνο ο ίδιος ο Χριστός. λέγει ο Θειος 'Ιάκωβος. αυτό που μου λέτε δεν γίνεται. Ο άνθρωπος που κατακρίνει. Πως θα απολογηθούμε στο μεγάλο εκείνο δικαστήριο. Η κρίση του Θεού θα είναι χωρίς ευσπλαχνία σε εκείνους που δείχνουν ασπλαχνία στους συνανθρώπους τους. Αλλά είναι και τρομερό να κρίνει ο Θεός τις πράξεις μας με αυστηρότητα. Ποιος μας κατέστησε εισαγγελέα του. όποιοι κι αν είμαστε. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού.11). Καθώς προαναφέραμε. Τι θα πούμε στη μέλλουσα Κρίση. Ο Χριστός είναι ο νομοθέτης και ο Κριτής του κάθε παραβάτη. Με άλλα λόγια ο Άγιος Απόστολος λέγει ότι είμαστε αναπολόγητοι εμείς που γινόμαστε δικαστές των άλλων. θα σκεφτεί ότι ο αδελφός δεν . αυτός που κατακρίνει παραβαίνει αυστηρότατη εντολή του Θεού. 4." Μικρέ και τιποτένιε άνθρωπε. κρίνει το νόμο του Θεού ως μη ορθόν. όταν σαν βιβλίο θα ανοίγουν και θα δημοσιευτούν τα "κρυπτά". Επομένως. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια. αλλά για όσα είπες για εκείνον". που είναι ο ποιητής του νόμου και επομένως ο κριτής. ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν κατέκρινε κανέναν κι έδωσε έτσι υπόδειγμα ζωής στον καθένα μας. Και παίρνοντας τη θέση του δικαστή γινόμαστε όμοιοι με εκείνον που κατακρίνουμε.. Και συνεχίζοντας ο Θειος 'Ιάκωβος με αυστηρότητα απευθύνεται στον καθένα μας και λέγει: "Συ δε τις ει ος κρίνεις τον έτερον. παιδί μου. Η κατάκριση αδελφού δείχνει συγχρόνως ασπλαχνία προς τον αδελφό. Είναι μέγα ατόπημα η κατάκριση και η καταδίκη του αδελφού. Με άλλα λόγια ο κατακρίνων καταφρονεί και καταδικάζει το θειο νόμο της αγάπης και έτσι τοποθετεί τον εαυτό του πάνω από το Θεό.2.

όσο περνούσε ο καιρός. Το δικό μας συνεπώς χρέος είναι να μην κατακρίνουμε κανέναν. Ο ηγούμενος κάποια μέρα. ο κατακρινόμενος είναι ακαλλιέργητος. δεν έχει μάλιστα δικαίωμα ο χριστιανός να κατακρίνει. Οι παράγοντες του τόπου συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εκδιώξουν τον "αμαρτωλό" εκείνο μοναχό από την περιοχή τους. Και όταν όλοι έφυγαν έπιασε το χέρι του μοναχού και του είπε: . Ήλθε ο καιρός που ο Χριστός τον κάλεσε κοντά Του. αλλά για την αμελέστατη ζωή του. δε βρέθηκε η γυναίκα. διηγείται ο Αββάς. Αμελούσε τα μοναχικά του καθήκοντα. πρόσεχε σ΄εαυτώ". ο Αββάς τους είπε: "Ο Θεός να σας συγχωρήσει". Κάτι ανάλογο αναφέρει το "Γεροντικό" και για τον Αββά Ποιμένα. μετά την κοίμηση του αμελούς . Σε κάποιο κοινόβιο ζούσε ένας μοναχός αμόναχος. έστω κι αν με τα ίδια του τα μάτια διαπιστώσει κάτι. θα προσπαθήσει να αμυνθεί εκδικούμενος τον κατακρίνοντα. Πως. όπως ήταν φυσικό. Το "Γεροντικό" μας παρέχει μία όμορφη και διδακτική διήγηση. Ο μοναχός αντελήφθη τι του ετοίμαζαν και αμέσως έκρυψε την γυναίκα σε ένα πιθάρι. Μπήκε μέσα στο κελί και κάθισε πάνω στο πιθάρι. είδε κάποιος έναν αδελφό να αμαρτάνει με μια γυναίκα."Αδελφέ. να αμαρτάνεις!" αλλά έμεινε έκθαμβος μπροστά στο γεγονός. Κάποτε. Ο Άγιος Ιωάννης. που από το Σταυρό συγχώρησε τους σταυρωτές Του. Τον ρώτησαν οι αδελφοί αν πρέπει να κατακρίνουν κάποιον που τον βλέπουν να αμαρτάνει με τα ίδια τους τα μάτια.ξέρει τι λέγει και θα παρακαλέσει το Θεό να τον συγχωρέσει. μιμούμενος το παράδειγμα του Κυρίου. Ο αδελφός δεν αμάρτανε. Διηγούνται για τον Αββά Αμμωνά το εξής περιστατικό: Ο Αββάς περαστικός στάθηκε για φαγητό σε κάποια σκήτη. Έτσι. δεν διαπιστωνόταν. Τον βλέπει από μακριά. δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και οι άνθρωποι από αδελφοί γίνονται εχθροί. Έτσι και το σκάνδαλο σκεπάστηκε και ο μοναχός μετανόησε και σώθηκε. συγγραφέας της Κλίμακος. Πενήντα χρόνια στο μοναστήρι και να χάσει την ψυχή του. Στον επίλογο του όλου θέματος παραθέτουμε ακόμη μία διδακτική διήγηση από το "Γεροντικό". Τον πλησιάζει και τον κλωτσά λέγοντας: " Πάψε λοιπόν. Την ώρα εκείνη έφτασε και ο Αββάς Αμμωνάς στο κελί του και τον ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος. Την ώρα εκείνη συνέπεσε να επισκεφτεί το κελί ενός μονάχου μία γυναίκα. Και ο Αββάς μίλησε αρνητικά διδάσκοντας τους συγχρόνως με ένα γεγονός. πόρνε. η οποία είχε κακή φήμη. όμως. Οι αγιασμένοι μοναχοί τον ανέχονταν και προσεύχονταν γι' αυτόν. Ηταν ακουμπισμένος σε ένα δεμάτι χόρτα προσευχόμενος. Όταν. Γι' αυτό ζήτησαν και τη βοήθεια του Αββά Αμμωνά. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη". Ήταν σούρουπο. ενώ έδωσε εντολή να ψάξουν παντού. λέγει επιγραμματικά: "Να μην κατακρίνεις έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Ο Αββάς κατάλαβε την ενέργεια του μοναχού και για την αγάπη του Χριστού σκέπασε το σκάνδαλο. Οι αδελφοί πόνεσαν κι έκλαυσαν πολύ όχι για το θάνατο του. Αν. Κάτι τέτοιο όμως. ώστε να έλθει η στιγμή κατά την όποια θα μετανοούσε.

γιατί στη ζωή του ΔΕΝ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ κανένα. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". ΙΕΡΟΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ". Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. Ιωάννης ό Χρυσόστομος ... Και ο Κύριος τους απάντησεΝαι. σώθηκε ο αδελφός.αδελφού. παρακαλώντας το Θεό να τους αποκαλύψει αν σώθηκε η κατακρίθηκε ο αδελφός. κάλεσε τους μοναχούς που ήταν πραγματικά άγιοι άνθρωποι και τους παρακάλεσε να προσευχηθούν.

Οι άγγελοι υπηρετούν. ανεξάρτητα από την αμαρτωλότητα ή την αγιότητα του είναι Λειτουργός του Ύψιστου και έχει την ειδική Χάρη της Ιεροσύνης. γίνεται το πριγκηπόπουλο του Ουρανού. όχι μόνο άνθρωποι. βάζει δηλαδή αναμμένα κάρβουνα πάνω στο κεφάλι του. διότι ό κληρικός. την οποία λαμβάνει δυνάμει του μυστηρίου της Ιεροσύνης. Αν ή κατάκριση λαϊκού αδελφού συνιστά μέγα αμάρτημα. Την εξουσία του "λειτουργείν". γίνονται σύζυγοι και απαρτίζουν τη δική τους ευλογημένη οικογένεια. ό μελιζόμενος και μη διαιρούμενος ό πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος. αλλά και όλα τα τάγματα των Αγγέλων να κατέβουν στη Γή δεν μπορούν να τελέσουν τη Θεία Ευχαριστία. Χωρίς τον ιερέα Ευχαριστιακή σύναξη (Θεία λειτουργία) δε γίνεται. μετά την τρίτη κατάδυση και ανάδυση. αλλά τούς μετέχοντας αγιάζων".Η κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως ψηλαφούν το Σώμα του Θεανθρώπου Λυτρωτού. Είναι αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό.1) και "Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην.4). Ό κατακρίνων κληρικόν "άνθρακας επισωρεύει εις την κεφαλήν του". Ερευνώντας προσεκτικά τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτογνωσία θα διαπιστώσουμε ότι κι εμείς κάποτε ανοίξαμε το στόμα μας και αναφερθήκαμε εναντίον κάποιου κληρικού μικρόσχημου ή μεγαλόσχημου. Ή πτώση του όμως είναι διπλή αν ό κατακρινόμενος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος. 7. Τα αγιασμένα χέρια του 'Ιερέως λειτουργού κρατούν με ευλάβεια το Άγιον Ποτήριον και στην προσταγή του "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε". αλλά λειτουργός του Υψίστου. καθώς και του "δεσμείν τε και λύει αμαρτίας" την έδωσε ό Θεός στον Ιερέα. Αυτού του είδους ή κατάκριση ονομάζεται ιεροκατηγορία. παρευρίσκονται. Αυτή ή ιεροκατηγορία μάς καθιστά αναπολόγητους και μάς στερεί τη Βασιλεία του Θεού. αλλά είναι τώρα άγιος και άμωμος. τρεφόμενοι έτσι με το ουράνιο Μάννα και ενισχυμένοι με το φάρμακο . ανώτερο απ όλα τα πριγκηπόπουλα και βασιλόπουλα της γης. του Κυρίου Ιησού Χριστού. Και όχι μόνο αξιωματούχοι. ίνα μη κριθήτε" (Ματθ. Κρατώντας τα αγιασμένα αυτά χέρια τον Κύριον μετά το "πρόσχωμεν τα άγια τοις αγίοις" τα χείλη ψιθυρίζουν και λέγουν: "Μελίζεται και διαμελίζεται ό Αμνός του Θεού . Τα αγιασμένα χέρια του Πνευματικού Ιερέως ακουμπούν την κεφαλή του μετανοιωμένου αμαρτωλού και ό άνθρωπος λαμβάνοντας τη συγχωρητική ευχή φεύγει από το ιερό εξομολογητήριο κεκαθαρμένος "μη έχων σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων". γίνεται παιδί του Θεού. έστω κι αν συγκεντρωθούν χίλιοι πρόεδροι Δημοκρατιών." Ιεροκατηγορώ σημαίνει κατηγορώ. Και σε τί διαφέρει ό κληρικός από τούς λαϊκούς που απαρτίζουν τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας. Τα αγιασμένα χέρια του Ιερέως στεφανώνουν τούς μελλονύμφους και οι νεόνυμφοι πλέον από ξένοι ενώνονται "εις σάρκαν μίαν". πολιτογραφείται "εις τας δέλτους του Θεού". Και το παιδί. στον άνθρωπο με την ειδική χάρη της Ιεροσύνης." (Ρωμ. κατακρίνω τον Ιερωμένο. 14. Ό Ιερέας είναι ό διάκονος του λαού του Θεού. Τα αγιασμένα χέρια του ιερέως παραλαμβάνουν το νήπιο και το τοποθετούν στην κολυμβήθρα των υδάτων. παρίστανται κύκλω του θυσιαστηρίου. Είναι ό αρχηγός της Ευχαριστιακής συνάξεως. οι πιστοί πού συμμετέχουν ενεργά στην Ευχαριστιακή Σύναξη δέχονται το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και κοινωνούν "εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον". Ή Αγία Γραφή τονίζει: "Μη κρίνετε. χίλιοι Αυτοκράτορες. Και το ερώτημα τίθεται ως εξής: "Γιατί ή ιεροκατηγορία είναι τόσο φοβερό αμάρτημα. ή κατάκριση κληρικού συνιστά φοβερό ατόπημα.

για να τον συγχωρήσουνε οι συγχωριανοί του. Κατά την μακρά περίοδο (70 χρόνια).ένας άλλος έμπορος πού είχε το κατάστημα του απέναντι. Ποιος άλλος έχει λάβει από το Θεό τέτοια εξουσία. για τυχόν λιποβαρή ζυγίσματα ή άλλες αδικίες. ενώ ήταν σ' όλα τα άλλα καλός και ιδιαίτερα επακόλουθος. Τον ξανάθαψαν και μάλιστα σε άλλο σημείο. αλλά πάλι βρέθηκε το δεξί του χέρι ακέραιο. παρασυρόταν από το πάθος του προς τα καφενεία. καγχάζουν. γελούν. πήραν το αδιάλυτο χέρι και το εξέθεσαν στο νάρθηκα του ναού. Αυτό λέγει ό Άγιος Χρυσορρήμων της 'Εκκλησίας: "μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς. χλευάζεται. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε ηθοποιούς να υποδύονται τον ιερέα και να προβαίνουν εις παντός είδους γελοιότητες και αισχρότητες. ανέφερε στον εφημέριο το γεγονός του καθημερινού φασκελώματος και του χλευασμού του γέροντα ιερέα από τον αδελφό του. ούτε στον ουρανό. Γαβριήλ Διονυσιάτης σε ένα βιβλίο του αναφέρει τα εξής: Είναι βαρύ αμάρτημα ή ιεροκατηγορία και ό χλευασμός των λειτουργών της 'Εκκλησίας μας. Και όταν τον έβλεπε να περνάει σε τέτοια κατάσταση. Τότε με συμβουλή του άλλου εφημέριου ιερέως. Και αφού προσκάλεσε το γέροντα συλλειτουργό του τον παρότρυνε να κάνη τρισάγιο και να διαβάσει πάνω από το αδιάλυτο χέρι τη συγχωρητική ευχή. στο Άγιο Όρος. όπως λέμε). Αλλά και πάλι μετά από άλλο ένα έτος επανενταφιασμού βρέθηκε το χέρι αδιάλυτο. Με άλλα λόγια: η κατάκριση και τα σχόλια εις βάρος των ιερέων (που τα έχουμε πολλοί πολύ εύκολα) είναι πολλές φορές αμαρτία πιο βαριά από τα φασκελώματα και τιμωρούνται πιο αυστηρά. συνηθισμένες σ' όσους ασχολούνται με το εμπόριο. Οπότε κατάλαβε ό καλός εκείνος ιερέας. μετά από 23 ποτηράκια αλκοόλ. τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ' ημών ικεσίας ανάγων εκεί". Πράγματι μόλις έγιναν αυτά. ποια ήταν ή αιτία. Ουδείς. είχε ό αδελφός του κατάστημα. σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι του. Όταν έβγαινε από την 'Εκκλησία. όπου βρεθούν και κατασκευάζουν ανένδοτα με τη φαντασία τους προκειμένου να τον γελειοποιήσουν. Μόνον ό ιερεύς δε βρίσκεται ούτε στη γη. αλλά μάλλον από ευθιξία. Τότε . αλλά μεταξύ ουρανού και γης. Όταν ύστερα από τρία χρόνια άνοιξαν τον τάφο του για την ανακομιδή βρήκαν το δεξί του χέρι άλιωτο. πού έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο. Μετά από λίγο καιρό συνέπεσε να αποθάνει ό εύθικτος αυτός αδελφός του ιερέως. αμέσως τα σαρκώδη μέλη του άλιωτου χεριού διελύθησαν και έμειναν γυμνά τα οστά". στην βιβλιοθήκη της Μονής μας. Εκεί. Ό ιερέας αυτός στα χρόνια της απιστίας και της διαφθοράς πού ζούμε. έχανε τον εαυτό του. τον εφασκέλωνε από πίσω με το δεξί του χέρι (τον εμούτζωνε. έβγαινε στην πόρτα του μαγαζιού του και όχι από λύπη. είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας· είδα και σε ένα χειρόγραφο. την εξής διήγηση: "Σ' ένα χωριό ένας γέροντας ιερέας. Αυτός είναι ό ιερέας. υπέπιπτε στο πάθος της μέθης.ζαλιζόταν συναισθανόμενος όμως τη θέση του. ειρωνεύονται. Κατηγορούν δυστυχώς οι άνθρωποι τον ιερέα. Σ' αυτόν το δρόμο.κατά θεία νεύση . Κι όμως. Πολλοί άνθρωποι στη θέα του Ιερέως χειρονομούν άπρεπα.Αθανασίας πού χαρίζει ζωή. Ό μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας π. όμως. Παίρνουν αφορμές πολλές φορές από ορισμένες άστοχες .

Ήθελε πιο ευπαρουσίαστο το Λειτουργό του Υψίστου. τι πράγματα είναι αυτά. συκοφαντούν τους ιερείς της Εκκλησίας μας! Αλλά και πόσο κακό προξενούν στον εαυτό τους όλοι εκείνοι. πρωί πρωί. . Του δίνω το πενηντάρικο. λέει στεναχωρημένος. ή δε ευχή του "τρυπούσε πέτρα!" για ανομβρία. ότι ό πατήρ Ιωάννης υπήρξε πολύ ενάρετος κληρικός. περιοδεύοντας τα χωριά της επαρχίας του. ό Ιερεύς κυκλώθηκε από ένα ουράνιο φως που τον θέρμαινε και τον λάμπρυνε . Εκοιμήθη. Ό Ιερεύς ετοιμάστηκε να λειτουργήσει κι ό 'Επίσκοπος δεν τον άφηνε από τα μάτια του. Μεγάλη ή πίστη μας στ ' αλήθεια!" Μεταγενέστερες ειδήσεις μάς πληροφορούν. Ό 'Επίσκοπος δεν έμεινε ικανοποιημένος.Γιάννη και την άλλη ημέρα το πρωί τον έφερα στον κήπο. Οι κάμπιες είχαν εξαφανισθεί εντελώς όχι μόνο από το περιβόλι μας . Ήταν ολοφάνερο ότι ό ιερέας προσευχόταν με όλη του την καρδιά. στο χωριό δεν είχαμε δικό μας ιερέα. έφτασε σ' ένα πολύ μακρινό χωριουδάκι. διάβασε τη σχετική ευχή και ράντισε τον κήπο μας. Έκανε τον αγιασμό. Την άλλη μέρα. έτρεχαν στον πατέρα Ιωάννη για ευχή. Έτσι.τι άλλο κακό η δυσκολία. Νόμισα. γιατί χάρη στη δωρεά αυτή του Χρίστου μας πραγματοποιείται επί της γης το μυστήριο της σωτηρίας μας.Τι είναι αυτό. Όταν τελείωσε ό ιερέας. επιδημία και ό. στην Αθήνα περί τα 1950. μέσα μου: . για να σταματήσουν να τρώνε το φαγητό σας και σεις. λοιπόν και το εκατοστάρικο. ή κάμπια πού έπεσε στα λαχανικά. οι παπάδες. φιλάργυροι. Γι' αυτούς όλοι οι κληρικοί. εφημέριος Αρχαγγέλου. εδώ ήρθα να διαβάσω τις κάμπιες. Γύρω στο 1937 . μίλησα με τον παπά . λέει ή μάννα μου: . Παρά ταύτα. Ένας Επίσκοπος κάποτε. γιατί όπως βλέπω. Του δίνω. θα πεινάσουμε. αλλά και από όλα τα γύρω κτήματα. θα έβρισκε ίσως πολλά σφάλματα στον αγροίκο εκείνο χωρικό. σε όλο το διάστημα. σαν άμυαλος νεαρός.Γιάννης Βασιλειάδης.ενέργειες απρόσεκτων κληρικών και βγάζουν συμπεράσματα άδικα για το πλήθος των αγωνιστών κληρικών. παλιάνθρωποι και μόνο ό φοβερός αυτός κατήγορος είναι άγιος και αξιοπρεπής. Ήταν ό Ιερεύς του χωριού. Πόσοι ανώνυμοι εκλεκτοί ιερείς του Θεού του Υψίστου έζησαν και ζουν ανάμεσα μας! Πόσο άδικο έχουν εκείνοι που κατακρίνουν ή καταδικάζουν ή. δεν είναι αυτό χειροπιαστό θαύμα. που άρχισε ή Θεία Λειτουργία. έλεγα με κάποια αμφιβολία. δεν είπα τίποτε. Είχαμε στο σπίτι ένα πενηντάρικο και ένα εκατοστάρικο. μετά από ασθένεια. Ζήτησε να ιδεί τον 'Ιερέα. αρρώστια. σε ικανή απόσταση. Ύστερα από αρκετή ώρα παρουσιάστηκε μπροστά του ένας απλοϊκός χωρικός. πώς του φάνηκαν λίγα. έτρεξα στον κήπο. φτωχοί άνθρωποι.Πήγαινε παιδί μου να φέρεις τον παπά να κάνει αγιασμό στο περιβόλι μας και να διαβάσει ευχή. Δε θέλω τίποτε! και δεν επήρε τίποτε απολύτως. έβγαλα χρήματα να τον πληρώσω. πού ελαφρά τη καρδία. μού δίνετε χρήματα. Πουθενά δεν υβρίζεται ό ιερέας τόσο. που μόλις είχε γυρίσει από το χωράφι και φορούσε τα ρούχα της δουλειάς. είναι κακοί. όσο στην πατρίδα μας. . διεφθαρμένοι. πλεονέκτες. έβλεπα τη μάννα μου ήσυχη και ήρεμη. ήμουν νεαρός τότε 17 χρονών. όπως αναφέρουν περιφρονητικά. Διηγούνται για κάποιον ιερέα τα εξής: "Όταν ήρθαμε εδώ. θα μάς τα αφανίσει όλα. ακόμη χειρότερο. Εγώ. αλλά και μετά. Ή άλλη μέρα ήταν Κυριακή. Παράδοξο όμως! Από τη στιγμή.38. Ήθελε να τα παρακολουθήσει όλα.Παιδί μου. Επήγα λοιπόν στον Αρχάγγελο. Ήταν βέβαιη πώς θα γλυτώναμε τα λαχανικά μας.Είναι δυνατόν να ψοφήσουν οι κάμπιες με το διάβασμα του παπά. μάς εξυπηρετούσε ό παπά . αποδέχονται τις κατηγορίες και τις συκοφαντίες! Ή ιεροσύνη είναι το μεγαλύτερο αγαθό που έδωσε ό Θεός στους ανθρώπους. κάνει κάπως αγριεμένος ό παπά -Γιάννης.

άγιε Δέσποτα. Με την κατάκριση του κληρικού διαιωνίζουμε το κακό. τον φώναξε στο Άγιο Βήμα ό 'Επίσκοπος και. το έβαλε μπροστά στο βαπτιστήριο και είπε: "Σε σένα. Αφού μοίρασε ό Ιερεύς το αντίδωρον στους χωρικούς. Αν δε συμμορφωθεί τότε απευθύνεται στον Επίσκοπο και εκείνος έχει τον τρόπο να συμμορφώσει τον πταίσοντα. πού είναι και δικός μου Κύριος. το βάπτισαν και αμέσως κοιμήθηκε πάλι έν Κυρίω. Με τα λόγια αυτά του πρεσβύτερου προς τον άγγελο αναστήθηκε το παιδί.χωρίς να τον καίει. πόσο περισσότερο ισχύει για τους ανθρώπους. -Υπάρχει τάχα. Τί να απαντήσει ό 'Επίσκοπος σ' εκείνον που έβλεπε το υπερφυσικό σαν το φυσικότερο πράγμα του κόσμου. αλλά να το γράψω για τη δόξα και την τιμή του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και για την ωφέλεια των ακροατών. Κανείς λοιπόν να μην κρίνει ιερέα του Θεού. διότι δε στάλθηκες για να το πάρεις αβάπτιστο. Αυτός που αγαπά τον ιερέα και που πονά την εκκλησία. Καθώς όμως ετοίμαζαν το νερό και το άγιο έλαιο και ενώ ό πρεσβύτερος συνέχιζε την ακολουθία. Όχι βέβαια. Ό όσιος και θαυματουργός πατέρας μας Αναστάσιος ό Σιναΐτης μάς διηγήθηκε μία θαυμαστή και παράδοξη διήγηση λέγοντας τα εξής: Κάποτε πού βρέθηκα στη Λαοδίκεια της Συρίας.Αδύνατον να ευλογήσω εκείνον που στέκεται μέσα σε θεϊκή φλόγα και προσφέρει την αναίμακτη Θυσία. τότε ό χριστιανός θα ανέχεται και θα αδιαφορεί. πού ήταν βρέφος και κινδύνευε από στιγμή σε στιγμή να πεθάνει. . απέναντι των Γαθισών. πού να πλησιάζει το άγιο Θυσιαστήριο και να μη περικυκλώνεται από ουράνιο φως. 'Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος και Διάκονος ακόμη. Μία νύχτα πήγε σ΄ αυτόν ένας άνθρωπος και του ζητούσε με πολλή βιασύνη να σηκωθεί να βαπτίσει το παιδί του. Θαύμασε την καθαρότητα της καρδίας του κι έφυγε από το μικρό χωριό ωφελημένος. "Το έλαττον υπό του κρείττονος ευλογείται". πέφτοντας στα γόνατα. λέει. σκανδαλίζουμε ανθρώπους που έχουν πίστη ασθενική και αγοράζουμε κόλαση. Πήρε τότε ό πρεσβύτερος το παιδί. Ό απλοϊκός Ιερεύς σάστισε. ότι δεν αμέλησα. Διότι ξέρει ό Κύριος σου. "ανεγράφη το εξής αξιόλογο: Μητροπόλεως . Κι αυτό κράτησε ως το τέλος της Λειτουργίας. και αν ό ιερέας δε στέκεται στο ύψος του. του ζήτησε να τον ευλογήσει. αν ό λόγος και ό δεσμός του ιερέα ισχύει για τους αγγέλους. Κληρικό. . πλησιάζει τον άτακτο κληρικό και του υποδεικνύει με σεβασμό τα λάθη του. Στη "Διακονία και Μαρτυρίαν". περιοδικό της Ιεράς Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. κοντά στο όρος του Λιβάνου. άκουσα από τούς εκεί γέροντες ένα αξιοθαύμαστο γεγονός. θεώρησα δίκαιο να μην το αποσιωπήσω. Εσύ ευλόγησέ με άγιε Δέσποτα. Όταν εγώ το άκουσα αυτό. το παιδί πέθανε αβάπτιστο. Σηκώθηκε λοιπόν από το κρεβάτι του ό Πρεσβύτερος και άρχισε αμέσως να λέει την ακολουθία του βαπτίσματος. ακόμη και αν τον δει να πέφτει σε κάποιο σφάλμα. αλλά μόλις ξύπνησα αμέσως άρχισα την ακολουθία του βαπτίσματος". εκεί κάποιος πρεσβύτερος πού ζούσε μέχρι πριν δύο χρόνια. μ' εκείνη την εξουσία πού έδωσε ό Χριστός σ' εμάς τούς ιερείς να δένουμε και να λύνουμε στον ουρανό και στη γη· δώσε την ψυχή αυτού του παιδιού πίσω στο σώμα του μέχρι να βαπτιστεί.Πώς είναι δυνατόν ό ανώτερος να ευλογηθεί από τον κατώτερο του. Διότι. είπε με απορία ό απλοϊκός Ιερεύς. Υπήρχε. το σύνοδο μου άγγελο λέω.

έφθασε εις την πρωτεύουσαν της Φοινίκης Τύρον. Μετά από πολιορκία επτά μηνών κυρίευσε την πρωτεύουσα αυτή και κατόπιν κατευθύνθηκε προς την ιερά Γή της 'Ιουδαίας το 332 π. όστις εκείνον αρχιερέα κατέστησε".δεν γνώριζα αδελφοί.και παίρνοντας θάρρος τότε ό στρατηγός Παρμενίων έρωτά τον αρχηγό του Ελληνισμού. διότι ό λόγος του Θεού λέγει: "Άρχοντα του λαού σου ουκ ερείς κακώς". αλλά τον Θεόν.ένας Μέγας Αλέξανδρος κλίνει ευλαβικά το γόνατο του από σεβασμό και προσκυνά τον αρχιερέα των 'Ιουδαίων. και ό Παύλος που δεν γνώριζε ότι ήταν Αρχιερέας ζήτησε συγγνώμη: . ό όποιος συγκεντρώνει όλο το σεβασμό και την αγάπη των χριστιανών. Γεμάτος ταπεινοφροσύνη . Στις Πράξεις των Αποστόλων. Δε νομίζουμε πώς ή συμπεριφορά του Παύλου προς τον Αρχιερέα Ανανία θέλει σχολιασμό. εγώ πάση συνειδήσει αγαθή πεπολίτευμαι τω Θεώ ταύτης της ημέρας"(Πραξ.Ό Μέγας Αλέξανδρος προχωρώντας νικηφόρα επί της Ασιατικής γης. Ιαδδουά.τον Αρχιερέα του Θεού υβρίζεις. Έτσι ακριβώς συμπεριφέρονται και οι σημερινοί ηγέτες μας. άρχισε να προσεύχεται για τη σωτηρία του λαού του και. όταν αντικρίζουν τούς Ιεράρχες μας. του αγνώστου στο Μέγα Αλέξανδρο και πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων. ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε άγριες διαθέσεις κατά των Ιουδαίων. τοίχε κεκονιαμένε".. αναφέρεται ένα συγκλονιστικό γεγονός. ότι ήταν Αρχιερέας. τούς κληρικούς μας και πολύ περισσότερο τον Αρχιεπίσκοπο μας. Οι παριστάμενοι ακούγοντας τα σκληρά αυτά λόγια του Αποστόλου.Ι 1). με σκοπό να τιμωρήσει σκληρά τούς 'Ιουδαίους για την απιστία πού επέδειξαν στους αγώνες τους κατά των Φοινίκων. του λέγουν: . Το παράδειγμά του μάς διδάσκει. Μέγα Αλέξανδρο. ή οργή του διαλύθηκε. για να δικασθεί. Τότε ό Παύλος του απάντησε: "τύπτειν σε μέλλει ό Θεός. Κ. Αρχίζοντας την απολογία του λέγει "άνδρες αδελφοί. στο πέμπτο δηλαδή βιβλίο της Καινής μας Διαθήκης. δηλαδή θα σε πατάξει ό Θεός ασβεστωμένε τοίχε. . λέγει.Γ. ένα μεγάλο και πανίσχυρο κέντρο του έθνους των Φοινίκων. για να διδάσκουμε κι εμείς εκείνους που ζουν στην άγνοια και συμπεριφέρονται κακώς προς τούς κληρικούς. ηλεκτρίσθηκε ολόκληρος. έβαλε στο κεφάλι του μίτρα με ολόχρυσο πέταλο στο μέτωπο και εκεί αποτύπωσε το όνομα του αληθινού Θεού. Ό Απόστολος Παύλος. Τότε ό Μέγας Αλέξανδρος. Τότε ό μέγας αρχιευρεύς των 'Ιουδαίων. προφανώς επειδή έλαβε το λόγο μόνος του. Όλοι γύρω του έμειναν εμβρόντητοι μπροστά σ΄ αυτό το θέαμα." Ό Μέγας Αλέξανδρος τού απάντησε: "Δεν προσκύνησα τον αρχιερέα. διηγείται ό συγγραφεύς των Πράξεων Ευαγγελιστής Λουκάς. πώς "ό υπό πάντων προσκυνούμενος Αλέξανδρος προσεκύνησε τον 'Ιουδαίων αρχιερέα. μόλις αντίκρισε τον αρχιερέα και διάβασε το όνομα του αληθινού Θεού. Το ευγενές τέκνον της Μακεδονίας γίνεται δάσκαλος όλων εκείνων πού αμφισβητούν τούς κληρικούς και συζητούν συνεχώς σε βάρος τους. περιεβλήθη χρυσοκέντητη στολή μπλε. εμπνεόμενος από θεία οπτασία. οδηγείται στο συνέδριο των Ιουδαίων. Μόλις εξέφρασε αυτούς τούς λόγους ό επικεφαλής Αρχιερέας Ανανίας διέταζε τούς υπηρέτες του να τον ραπίσουν στο στόμα. Μήπως τούς λείπει ή πνευματική καλλιέργεια ή μήπως έχουν ελαττωμένη θεοσέβεια. ή αγέρωχος και αυταρχική ιδιοσυγκρασία του μεταβλήθηκε σε ταπεινή και συνεσταλμένη στοργή και ευσπλαχνία.Χ.

Μα αν αρχίσουν και τον βρίζουν και τον κάνουν να εξαγριώνεται και να μη μπορεί πια να κάνει σωστά την δουλειά του. εκείνου πού τούς διόρισε! Ό. θα την πάθει από σας! Έχετέ το υπόψη σας λοιπόν! και δείχνετε στους ιερείς σας όλη την καλή σας διάθεση. Και γι' αυτό οφείλετε να υπακούετε στους πνευματικούς σας πατέρες· και να τους θεωρείτε άξιους της πύο μεγάλης τιμής. Ένα. τί τιμή και σεβασμό δείχνουμε όλοι στους κοσμικούς άρχοντες. .Στους κληρικούς οφείλουμε σεβασμό και αγάπη. δεν επιτρέπεται να κρίνωμε έναν απλό αδελφό μας χριστιανό. Αυτοί μάς συμφιλιώνουν με το Θεό. Αν σεις τον προσέχετε. θα τα καταφέρει όλα καλά. Να τί λέγει σ' ένα του λόγο: Κάνετε ό. Τί απολογία θα δώσουμε. αν σταθείς απέναντι τους καλά. όλες μαζί δεν είναι τίποτε μπροστά στη Χάρη του Θεού πού παίρνετε από τα χέρια των ιερέων. είτε το θέλει είτε όχι. ότι μπορεί και να τούς κρίνει δ καθένας! Όσο κι αν δεν βαδίζουν οι ίδιοι καλά. Και τότε θα λάβουμε διπλό μισθό. Ό ιερός Χρυσόστομος προτρέπει τούς χριστιανούς που ιεροκατηγορούν να κλείσουν τα απαίδευτα στοματά τους και να μην κακολογούν τούς κληρικούς. Είναι πολύ μεγάλο αξίωμα των ιερέων! Είπε ό Χριστός: "Αν τίνων αφήτε τας αμαρτίας αφίενται αυτοίς". θα γίνουν πολλά κακά! και θα φταίνε εκείνοι! Έτσι και προκειμένου για τον ιερέα. Κοντά τους θα τρέξουμε ζητώντας την ευχή τους. Από τη γέννησή μας μέχρι τα στερνά μας αυτούς αποζητούμε. πού δείξαμε στους ιερείς. Όσο ό οδηγός είναι ήρεμος και οι επιβάτες του οχήματος καλά πηγαίνουν. πώς ό. δεν το καταλαβαίνετε ότι έτσι κάνετε το δικαστήριο αδυσώπητο εις βάρος σας. συ ΔΕΝ θα ζημιωθείς. θα τον στείλει ό Χριστός στη Γιάννα. όταν παραστρατούμε. μη φαντασθείτε. Μα αν τον κάνετε και χάνει κάθε όρεξη για το έργο του. τελικό συμπέρασμα: Έχουμε χρέος και το Θεό να φοβούμεθα και τους ιερείς Του να τιμάμε. σαν υπηρέτες του Θεού μας. ξέρω. Πώς τολμάτε και καταφρονείτε και κακολογείτε και κυριολεκτικά "ξεπλένετε" με τα λόγια σας εκείνον πού χειροτόνησε ό ίδιος ό Θεός. Προσέχετε. Αυτοί αγρυπνούν για τις δικές σας ψυχές. θα φορτώσουμε τον εαυτό μας ένα πλήθος αμαρτιών! Λοιπόν. να έχετε το Άγιο Πνεύμα μέσα σας. για τα καλά μας έργα και ένα για την αγάπη και για το σεβασμό. Συ κοιτάζεις την δουλειά Σου! και όταν το σπίτι σου πάει καλά. δεν το καταλαβαίνετε.τι κι αν είναι. Αυτά πού μάς δίνει ό ιερέας είναι κάτι πού μόνο ό Θεός μπορεί να το δίνει. αλλά δεν δείξει το ενδιαφέρον που πρέπει και για σένα. Ας προέρχεται ή εξουσία τους από το θέλημα ενός ανθρώπου. φαντάζεσθε ότι θα σάς βγει σε καλό. Δε βλέπετε. θα δώσουν λόγο για σας. Όσο ψηλά και αν φθάσετε σε αρετές. Τούς χρειαζόμαστε. αν κάνεις αυτό πού πρέπει. αν τα καταφέρει καλά για τον εαυτό του και για το σπίτι του. αν τα χέρια του παραλύουν. Να τους προσέχετε λοιπόν! Όσο πιο πολύ μπορείτε! Όταν όμως σεις με τη συμπεριφορά σας τους κάνετε και παρεκτρέπονται. Τιμάτε. Αυτοί θα μάς οδηγήσουν στη Βασιλεία του Θεού. δεν λέω ότι καλά κάνουν οι παπάδες πού δεν κάνουν σωστά το καθήκον τους! Τούς λυπάμαι! Κλαίω γι' αυτούς! Γιατί. τί τούς περιμένει! Μα αυτό δεν σημαίνει. μαζί με τους αποστάτες! και ενώ από δική του πλευρά πήγαινε καλά. Με αυτά πού λέγω. θα ξεσπάσει σε βάρος σας.τι περισσότερο μπορείτε. στα άλλα δεν δίνεις σημασία! Ό ιερέας όμως. τούς τιμάτε! Σέβεστε την υπογραφή εκείνου πού τούς διόρισε. εκείνους στους οποίους ό Θεός έδωκε την Χάρη Του! μη το ξεχνάτε ποτέ. όσο πιο πολύ μπορείτε. Στις προσευχές τους βασιζόμαστε. Να το ξέρετε.τι κακό συμβεί. αν τον τιμάτε. Πώς ακονίζουμε την γλώσσα μας εναντίον ιερέων. ότι τότε ΔΕΝ χρειάζεται να αγωνιζόμαστε! Γιατί αν το κάμομε.

Έτσι το δαιμόνιο μπήκε μέσα στον ασκητή και παρέμεινε εκεί βασανίζοντας τον δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Έτσι. Σαν είδε και απόειδε το δαιμόνιο κίνησε να φύγει νικημένο. του λέγει. Σε κάποια Σκήτη αγίων μοναχών είχαν λάβει χώρα πολλά θαυμαστά γεγονότα. προκειμένου να το θεραπεύσουν. Δε σε διώχνει κανένας από δω. Μία μέρα ένας εκ των γερόντων τον σπλαχνίστηκε. εγώ φεύγω. Τα όπλα του ήταν μια υπεράνθρωπη νηστεία και μια ακατάπαυστη προσευχή. τη νηστεία. το βράδυ μασούσε λίγα κουκούτσια από φοίνικες και κατάπινε το ζωμό τους. Ή φήμη αυτών διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη γύρω περιοχή. Μα μόλις βγήκε αγρίεψε και φρύαξε: Αφού με βγάζεις από την κατοικία μου θα έλθω να μείνω μέσα σου". από ταπείνωση απέφευγαν τη θεραπεία του νέου. . λέγει στον γέροντα. Τον σταύρωσε με τον ξύλινο σταυρό που είχε πάντα στη ζώνη του και ανάγκασε το ακάθαρτο πνεύμα να εγκαταλείψει τον νέο. Και ό δυστυχισμένος εκείνος νέος βασανιζόταν αρκετό καιρό από το δαιμόνιο. κάποιος ταλαίπωρος Πατέρας οδήγησε το δαιμονισμένο παιδί του στους γέροντες. .. αποκρίθηκε το δαιμόνιο και έγινε άφαντο.Ξέρεις γέροντα.με αφάνισε ή νηστεία σου. θ' αρχίσουμε να γράφουμε για τον Ιερό αυτό θεσμό της Εκκλησίας μας.και γιατί φεύγεις. Οι άγιοι όμως Πατέρες. Και ο γέροντας απαντά: Έλα. Και ό άξιος εκείνος μοναχός υπέμεινε καρτερικά τον πόλεμο και αγωνιζόταν συνεχώς να καταβάλει τον εχθρό. .ΝΗΣΤΕΙΑ Μ ε ένα πατερικό απόφθεγμα που διασώζεται σ' ένα παλαιό Γεροντικό. Δεν έβαζε τίποτα σχεδόν στο στόμα του.

δεν είναι παράξενο το γεγονός ότι πολλοί αδελφοί μας αγνοούν τη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. την ενάτην (περί την 3ην μ. 1) την 5ην 'Ιανουαρίου. περισσότερον της μιας φοράς ημερησίως λέγεται λύσις νηστείας. έστω και μόνο άρτου. της αποτομής της Τίμιας Κεφαλής του Προδρόμου. . όπως οι μοναχοί). Λήψις τροφής. ώστε ανά πάσα στιγμή να τούς συμβουλεύονται και να μην κάνουν λάθος ποτέ. Οι παρακάτω πίνακες ελήφθησαν από το προσευχητάρι του 'Επισκόπου Ματθαίου Λαγγή. παραμονή των Θεοφανείων. Νηστεία εκκλησιαστικώς νοείται. Το πρώτο συνθετικό είναι το αρνητικό "Νή" και το δεύτερο το ρήμα "Εσθίω" (=νηστεύω) επομένως σημαίνει: "Νή-εσθίω" δηλαδή δεν τρώγω. 'Επειδή υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που δεν γνωρίζουν αυτές τις νηστείες και επειδή κάποιοι τις λησμονούν και συνεχώς ερωτούν. Διατεταγμέναι νηστείαι. οίνου ή άλλης λιπαράς τροφής. όταν τρώγαμε μόνον άπαξ της ημέρας. 3)Την 14ην Σεπτεμβρίου. Ποιες είναι αυτές οι ημέρες και περίοδοι του έτους. οπότε καταλύομεν μόνον οίνου και ελαίου. εκτός Σαββάτου και Κυριακής. εν αις οφείλομεν να νηστεύωμεν. ΠΟΙΑΙ ΑΙ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΑΙ ΝΗΣΤΕΙΑΙ Έκαστος χριστιανός οφείλει να νηστεύει κατά τας διατεταγμένα. λέγεται κατάλυσις νηστείας (Όλα τα παραπάνω αφορούν κυρίως τούς μοναχούς και όσους επιθυμούν να νηστέψουν. άνευ ελαίου. 2) την 29ην Αύγουστου. 'Εάν φάγωμεν και έλαιον ή άλλα λιπαρά φαγητά ή πίωμεν οίνον ή οινοπνευματώδη ποτά. παραθέτουμε τούς παρακάτω πίνακες. είναι αι εξής: 1) Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 2) τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή 3)Τη Μεγάλη Εβδομάδα 4) των Αγίων Αποστόλων 5) Της Παναγίας (Δεκαπενταύγουστου) 6) του προ των Χριστουγέννων τεσσαρακονθημέρου Επίσης οφείλομε να νηστεύωμεν κατά τας εξής εορτάς εις οιανδήποτε ημέραν και αν τύχωσιν. Διώχνει ακόμη και δαίμονες. της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Νηστεία! αν θελήσουμε να αναλύσουμε τη λέξη θα διαπιστώσουμε ότι απαρτίζεται από δυο συνθετικά.) ξηράν τροφήν. Νηστεία σημαίνει στην εκκλησία μας αποχή από ορισμένες τροφές που έχουν χαρακτηριστεί αρτύσιμες και που ό Χριστιανός απέχει από αυτές ορισμένες ημέρες της εβδομάδας ή και ορισμένες ημέρες του έτους.Τόση πράγματι δύναμη έχει ή νηστεία. άλλοι και άλλες διαταγμένες νηστείες της Εκκλησίας μας. Και για να κυριολεκτούμε. υπό της Μητρός ημών Εκκλησίας νηστείας.

Πέτρου . μερική δε εις ετέρας. παραμονήν της του Χριστού Γεννήσεως. καταλύσεως η νηστείας ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1 Περιτομή Μεγάλου Ιησού Χριστού. ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Κατάλυσις νηστείας σε όλα τις Τετάρτες και τις Παρασκευές επιτρέπεται κατά τις εξής περιπτώσεις: 1) Από 25ης Δεκεμβρίου μέχρι 4ης 'Ιανουαρίου 2)Από της Κυριακής του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι της Κυριακής του Άσωτου 3) Κατά την εβδομάδα της Τυροφάγου (τυρού μόνο και φων ουχί όμως και κρέατος. Επίσης. σελ. 'Εάν τύχει κάποια εορτή κατά την Καθαράν ή τη Μεγάλη Εβδομάδα δεν καταλύομεν. ετέρω διά τας ακινήτους εορτάς και ετέρω διά τας κινητάς τοιαύτας τας εκ του Πάσχα εξαρτωμένας. 93 -94). Αι περιπτώσεις αύται. από δε της 18ης μέχρι της 24ης Δεκεμβρίου επιτρέπεται κατάλυσις οίνου και ελαίου (Πηδάλιων 1982. επιτρέπεται κατάλυσις γενική μεν εις ενίας περιπτώσεις. Βασιλείου του ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ Εις πάντα » Ιχθύος 6 Τα Άγια Θεοφάνεια 7 Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου 16 Προσκύνησις αλύσεως Άπ. ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ Των ακινήτων εορτών των τιμωμένων δι' αργίας.4) την 24ην Δεκεμβρίου. ύποσημ. εκτός Τετάρτης και Παρασκευής μέχρι της 17ης Δεκεμβρίου. καθ' άπαντα τα Σάββατα και τας Κυριακάς του όλου ενιαυτού δεν επιτρέπεται νηστεία οίνου και ελαίου πλην μόνου του Μεγάλου Σαββάτου. όπερ κατά την εβδομάδα ταύτην ου καταλύεται) 4) Κατά την εβδομάδα της Διακαινησίμου 5) Κατά την εβδομάδα του Αγίου Πνεύματος. αι εις εκάστην εορτήν αφορώσαι. Κατά την τεσσαρακοστήν των Χριστουγέννων. εμφαίνονται λεπτομερώς. επιτρέπεται κατάλυσις ιχθύος. Κατά τας Τετάρτας και Παρασκευάς. κατά τας οποίας συμπίπτουν Δεσποτικαί ή Θεομητορικαί ή και Αγίων εορταί. έν διττοΐς πίναξιν. εις ερμηνεία ξθ 'κανόνος των Αγίων Αποστόλων.

Αχίλλειου Λαρίσης 21 Κωνσταντίνου και Ελένης 25 Γ' Εύρεσις Προδρόμου της Τιμίας .17 Αντωνίου του Μεγάλου 18 Αθανασίου και Αλεξανδρείας Κυρίλλου Πατριαρχών II 20 Ευθυμίου του Μεγάλου 22 Τιμοθέου Άπ. Αναστασίου Πέρσου 25 Γρηγορίου του Θεολόγου 27 Ανακομιδή λειψάνου Χρυσοστόμου Ιωάννου του II II II II II 30 Των Τριών Ιεραρχών ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2 Υπαπαντή Ιησού Χριστού 8 Θεοδώρου του Στρατηλάτου 10 Χαραλάμπους Ιερομάρτυρος 11 Βλασίου Ιερομάρτυρος 17 Θεοδώρου του Τήρωνος 24 Α' και Β' Προδρόμου εύρεσις Τιμίας Κεφαλής του Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II II II ΜΑΡΤΙΟΣ 9 Των έν Σεβαστεία Άγιων Μαρτύρων 25 Ευαγγελισμός της Θεοτόκου 26 Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 23 Γεωργίου του Τροπαιοφόρου 25 Μάρκου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 30 Ιακώβου Αποστόλου ΜΑΙΟΣ 2 Ανακομιδή Μεγάλου λειψάνων Αθανασίου του II Οίνου & Ελαίου II II Κεφαλής του II II II Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 8 Ιωάννου του Θεολόγου 15 Παχωμίου του Μεγάλου.

ΙΟΥΝΙΟΣ 8 Ανακομιδή Στρατηλάτου λειψάνου Θεοδώρου II II Ιχθύος Ιχθύος Οίνου & Ελαίου 11 Βαρθολομαίου και Βαρνάβα. 'Ιωάννου του Προδρόμου 31 Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης Θεοτόκου ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1 Αρχή της ινδίκτου. Κορνηλίου του εκατόνταρχου Οίνου & Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Η Νηστεία Οίνου & Ελαίου II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου II Νηστεία II Οίνου κ Ελαίου II 14 Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού 20 Ευσταθίου και των συν αιτώ 23 Σύλληψις Ιωάννου του Προδρόμου 26 Μετάστασις 'Ιωάννου του Θεολόγου . Άξιον Εστίν 24 Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου 29 Πέτρου και Παύλου 30 Ή Σύναξις των 12 Αποστόλων ΙΟΥΛΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού Αναργύρων II 2 Κατάθεσις εσθήτος Θεοτόκου 17 Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος 20 Ηλιού του Θεσβίτου 22 Μαρίας της Μαγδαληνής 25 Κοίμησις Αγίας Άννης 26 Παρασκευής Ερμολάου 27 Παντελεήμονος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 6 Μεταμόρφωσις του Σωτήρος 15 Κοίμησης Θεοτόκου 29 Αποτομή Κεφ. Συμεών Στυλίτου 6 Ανάμνησις θαύματος Αρχιστρατήγου Μιχαήλ 8 Γενέθλιον Θεοτόκου 9 Ιωακείμ και Άννης 13 Εγκαίνια Ναού Αναστάσεως.

Προεόρτια 25 Γέννησις Ιησού Χριστού 26 Σύναξις Θεοτόκου 27 Στεφάνου Πρωτομάρτυρος ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ Εις πάντα II .ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 6 Θωμά του Αποστόλου II 18 Λουκά του Ευαγγελιστού 23 Ιακώβου Αδελφοθέου 26 Δημητρίου του Μυροβλήτου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1 Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων 8 Σύναξις ΑΡΧ. Μιχαήλ και Γαβριήλ 12 Ιωάννου του Ελεήμονος 13 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου 14 Φιλίππου Αποστόλου 16 Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού 21 Εισόδια Θεοτόκου 25 Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος 30 Ανδρέου του Πρωτοκλήτου ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 4 Βαρβάρας Μεγαλομάρτυρος Δαμασκηνού 'Ιωάννου του Οίνου & 'Ελαίου II II II II II II Ιχθύος Οίνου & Ελαίου Ιχθύος Οίνου και Ελαίου II II II II II II II II II Εις Πάντα 5 Σάββα του Ηγιασμένου 6 Νικολάου Επισκόπου Μύρων 9 Σύλληψις Αγίας Άννης μητρός της Θεοτόκου 12 Σπυρίδωνος Τριμυθούντος του Θαυματουργού 15 Ελευθερίου Ιερομάρτυρος 17 Δανιήλ προφήτου. Διονυσίου του Ζακύνθου 20 'Ιγνατίου του Χριστουγέννων Θεοφόρου.

Παρασκευές και την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων. Ιωάννου της Κλίμακος .Στον παραπάνω πίνακα όπου αναγράφεται κατάλυσις ιχθύος ισχύει ΜΟΝΟ για Τετάρτες. 18 Κυριακή Α' Νηστειών. Β' Χαιρετισμοί 25 Κυριακή Β' Νηστειών. Νηστεία II II II 9 Παρασκ. Δ' Χαιρετισμοί 11 Κυριακή Δ' Νηστειών. Τις υπόλοιπες ημέρες τις εβδομάδος γίνεται κατάλυσις εις πάντα. Σταυροπροσκ. ΠΙΝΑΚΑΣ Ημερομενία Εορταί του Πασχαλίου ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 21 Κυριακή 28 Τού Τελώνου και του Φαρισαίου Του Ασώτου ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 3 Σάββατον 4 Κυριακή Προ της Απόκρεω Μνήμη Κεκοιμημένων (των ψυχών) Της Αποκρέω Εις πάντα Μ Τυρού & ώων Νηστεία Μ Εις πάντα Εις πάντα Κατάλυσις 10 Σάββατον Των έν ασκήσει λα άντ ν των υχών) 11 Κυριακή Της Τυροφάγου 12 Δευτέρα Καθαρά Δευτέρα 16 Παρασκ. Α' Χαιρετισμοί 17 Σάββατον Θαύμα κολλυβάδων Αγίου Θεοδώρ. της 'Ορθοδοξίας II Νηστεία Οίνου &Ελαίου 23 Παρασκ. Την 25η Μαρτίου γίνεται κατάλυσις ιχθύος όποια μέρα και αν συμπέσει. Γ' Χαιρετισμοί 4 Κυριακή Γ' Νηστειών. Γρηγορίου του Παλα ά Μάρτιος 2 Παρασκ.

Της Ζωοδόχου Πηγής 8 Κυριακή 15 II 22 II Β' της Ψηλαφήσεως του Θωμά Γ των Μυροφόρων Δ' του Παραλύτου 25 Τετάρτη Της Μεσοπεντηκοστής 29 Πέμπτη Ε' της Σαμαρείτιδος Μάιος 6 Κυριακή ΣΤ' του Τυφλού Εις πάντα 'Ιχθύος Εις πάντα II II II II II 9 Τετάρτη Της αποδόσεως του Πάσχα 10 Πέμπτη 13 Κυριακή Της Αναλήψεως του Σωτήρος Ζ' των Αγίων Πατέρων 19 Σάββατον Μνήμη Κεκοιμημένων (ψυχών) 20 Κυριακή Η' της Πεντηκοστής 21 Δευτέρα Του Αγίου Πνεύματος 27 Κυριακή Των Αγίων Πάντων Ιούνιος 3 Κυριακή Των εν Αγίω Όρει διαλαμψάντων II Πατέρων . Κ νόνος Νηστεία Οίνου κι Έλαίου 17 Σάββατον Της Ε' Έ δ. 7 Σαβ. της Οσίας Μαρίας της II Αιγυπτίας II Οίνου κι Ελαίου 24 Σάββατον Ή Ανάστασης του Λαζάρου 25 Κυριακή Των Βαΐων 26 Δευτέρα Αρχή Μεγάλης Εβδομάδος Απρίλιος 1 Κυριακή 2.15 Πέμπτη Της Ε' Έ δ. ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ Εβδομάς Διακαινήσιμος Νηστεία Εις Πάντα Εις Πάντα II II II II 'Ιχθύος Εις πάντα 6 Παρασκ. Του Μ.Δευτ. Του Ακαθίστου ύμνου 18 Κυριακή Ε' των Νηστειών.

ό ίδιος ό Κύριος. Οι μη νηστεύσαντες είναι οι ασθενείς αδελφοί μας που λόγω ασθενείας απαγορεύεται σ'αύτούς αυστηρώς ή νηστεία. Νήστευσαν οι προφήτες. Εκείνος όμως που δε θα τηρήσει τις διατεταγμένες νηστείες της εκκλησίας μας. Ή νηστεία είναι θεσμός ιερός της εκκλησίας μας. «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες». αναλάβει το έργο αυτό. Άκουσε παιδί μου. Νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. ό Μωυσής. θα διαπιστώσει ότι οι αδελφοί μας αυτοί από τη μία πλευρά γεμίζουν την κοιλιά τους και από την άλλη πλευρά αποκτούν ένα στόμα απύλωτο. διαπιστώνουμε ότι μπορούν να κοινωνήσουν όσοι νηστεύουν. Λέγουν. Ό Κύριός μας δεν δεσμεύει και δεν επιβάλλει σε κανένα την τήρηση της νηστείας. Τα εξερχόμενα βλάπτουν και όχι τα εισερχόμενα. Ή απάντηση είναι όχι. Αυτά που μού λες είναι τελείως αβάσιμα και αυθαίρετα. στο σύνολο των χριστιανών υπάρχουν και οι αδελφοί μας εκείνοι που είναι ασθενείς και επιβάλλεται σ' αυτούς κατάλυση της νηστείας. Κατά τη γνώμη μου ή νηστεία είναι κατασκεύασμα των καλογήρων και των παπάδων και θέλουν αυτοί να την επιβάλλουν και σε μάς». άλλα και όσοι δε νηστεύουν. οι άγιοι της εκκλησίας μας και όλοι οι χαριτόβρυτοι Πατέρες.Γεννάται όμως εύλογο το ερώτημα: Οι νηστείες είναι υποχρεωτικές. κατά θεία παραχώρηση. Και ό γέροντας του αποκρίθηκε: «Τέλειωσες παιδί μου τη διδασκαλία στο γέροντά σου. την ημέρα του Πάσχα. πολλοί χριστιανοί. δυστυχώς. 'Εξ άλλου στον Κατηχητικό λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου που ακούγεται μία φορά το χρόνο. απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι». ας μην έχει την ψευδαίσθηση ότι ανήκει στον Κύριο. Ποιος λοιπόν είσαι εσύ που θέλεις να . Ποιος όμως διατύπωσε την εντολή αυτή της νηστείας. Ποιοι πρέπει να τις τηρούν. Ή προτροπή του ή γενική είναι: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν. Ή νηστεία έχει σκοπό να δαμάσει τις άτακτες ορμές και ορέξεις του σώματος και να ταπεινώσει τον άνθρωπο. Αν όμως κανείς παρατηρήσει τη ζωή τους. Όστις θέλει. Κάποτε κάποιος νέος ήλθε στον πνευματικό και του λέγει: «Γέροντα. Και είναι τούτο αληθές. τότε τί χρειάζεται ή νηστεία. Τί πάει να πει νηστεία. Αναφέρθηκε παραπάνω ότι ό Κύριος δε μάς επιβάλλει τη νηστεία. οι άγιοι Απόστολοι. εγώ δεν παραδέχομαι το θεσμό της νηστείας. οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να προσέρχονται στο ποτήριο της ζωής χωρίς νηστεία ή με ελάχιστη νηστεία κατά την κρίση πάντοτε του πνευματικού. Αν ή αρρώστια έχει. να μιλήσω και εγώ τώρα. Ό Θεός έδωσε όλα τα αγαθά να τα απολαμβάνει ό άνθρωπος. Ποιοι είναι οι μη νηστεύσαντες. Αυτό βέβαια είναι δικό τους δόγμα.

Κάποιος ταλαίπωρος πατέρας πλησίασε τον 'Ιησού και τον παρακάλεσε να θεραπεύσει το δαιμονισμένο παιδί του. όπως αναφέρει ό ερμηνευτής ό Ζυγαβηνός. 'Οδήγησα. Με αυτά τα λόγια ό Κύριός μας στηλιτεύει την υποκριτική συμπεριφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων που έκαναν θρησκευτικές πράξεις αποκλειστικά και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους ότι είναι πιστοί στο Θεό. Αληθινά λέγω ότι έλαβαν εξ ολοκλήρου από τούς επαίνους των ανθρώπων την αμοιβή τους. Μετά όμως τη θεραπεία οι μαθητές τον πλησίασαν και γεμάτοι απορία τον ρώτησαν: «Κύριε. Βέβαια ό Ιησούς μ' ένα λόγο του μόνο θεράπευσε το δαιμονισμένο παιδί. 4. 6.» και ό Κύριος μεταξύ των άλλων τούς είπε και τούτο το αξιοθαύμαστο: «γιατί σας λείπει ή πίστη. 4. πού αναφέρει ό Ευαγγελιστής Ματθαίος είναι πράγματι εντυπωσιακό και διδακτικό συνάμα. Αναφέρει ακόμη ό Ευαγγελιστής ότι ό Κύριος μετά τη νηστεία επείνασε ("ύστερον επείνασεν"). Ό Κύριός μας.νομοθετήσεις αλλιώς. Και ό Πατέρας σου πού βλέπει στα κρυφά θα σού αποδώσει την αμοιβή σου στα φανερά» (Ματθ. Κύριε. μάλιστα δε μίλησε για τον τρόπο της νηστείας και είπε: «Όταν νηστεύετε μη γίνεσθε σαν τούς υποκριτές σκυθρωποί και περίλυποι. 2) Ό Ζυγαβηνός ερμηνεύει πώς ό Κύριος ενήστευσε για να διδάξει στον άνθρωπο ότι ή νηστεία είναι μέγα προπύργιο και ότι ό άνθρωπος με αυτή μπορεί να νικήσει το δαίμονα. γιατί ήταν αναμάρτητος. Τί είναι αυτά που λες. άλειψε την κεφαλή σου και νίψε το πρόσωπο σου. πού πολλές φορές το πονηρό δαιμόνιο το έριχνε στη φωτιά και στο νερό. Συ όμως όταν νηστεύεις. Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη έν προσευχή και νηστεία». Την τήρησε όμως τη νηστεία για μας. δε δίδαξε μόνο τον τρόπο της νηστείας. δεν είχε ανάγκη να πενθήσει για κάποιες αμαρτίες.10). αλλά να φανεί ή νηστεία σου σ' αυτά τα απόκρυφα μέρη. Ένα γεγονός. όπως τον ενίκησε εκείνος εκεί στην έρημο και τον εξεδίωξε λέγοντάς του:" ύπαγε οπίσω μου σατανά" (Ματθ. γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε το δαιμόνιο. για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. την Καινή Διαθήκη. δεν είχε ανάγκη νηστείας ό Χριστός. Και ό ιερός Ευαγγελιστής προσθέτει: «Και νηστεύει ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα. 'Επί πλέον δε ό ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει ότι ό Κύριος νήστεψε σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. αλλά δεν μπόρεσαν να το θεραπεύσουν. τηρούσαν τις νηστείες την μέρα και το βράδυ κατέλυαν. Αλλά. στο τέταρτο κεφάλαιο του Ευαγγελιστού Ματθαίου περιγράφεται ή νηστεία του αυτή. αλλά και κατά πάντα τέλειος άνθρωπος. «Υμίν υπολιμπάντων υπογραμμόν ίνα τοις ίχνεσιν αυτού ακολουθήσωμεν». όμως. Διότι αλλοιώνουν τα πρόσωπα τους και προσλαμβάνουν όψη και έκφραση καταβεβλημένου από τις στερήσεις ανθρώπου. όπως εμείς. Ό Κύριος μάς έδωσε αυτήν την εντολή. Γι' αυτό ό Άγιος Επιφάνειος συμπληρώνει ότι ό Χριστός «Επείνασε για να δείξει την αληθινή ενανθρώπιση». υστέρα επείνασεν» (Ματθ. αν ανατρέξουμε στο βιβλίο της ζωής. γιατί οι Εβραίοι. αλλά ό Ίδιος πριν αρχίσει το κοσμοσωτήριο έργο του νήστεψε στην έρημο τεσσαράκοντα ημέρες και τεσσαράκοντα νύχτες. θα διαπιστώσουμε ότι σε πολλά σημεία αναφέρεται ό 'ιερός θεσμός της νηστείας. Τούτο δηλαδή το γένος των δαιμόνων δε βγαίνει . Τους ενδιέφερε ό τύπος και όχι ή ουσία. το παιδί μου στους μαθητές σου πριν. ώστε να φαίνεσαι χαρούμενος και να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις. Ό Χριστός μας δεν ήταν μόνο Θεός.16-18).

Και ό Αββάς 'Ιωάννης Κολοβός συμβουλεύει τούς νεωτέρους ν' αγαπήσουν τη νηστεία. πολλοί πιστοί νομίζουν ότι νηστεύουμε για τα πάθη του Κυρίου. Τον εαυτό μας. για την Κοίμηση της Θεοτόκου. λησμόνησα να σού πω. όπως γράφει ό Αββάς ό Υπερέχιος. Τότε ή αδελφή του λέγει: «Γέροντα. Μόλις έφθασε στο σπίτι του λέγει στη γερόντισσα αδελφή του: "Δε σε βλέπω από την πείνα που έχω. Τί πενθούμε. αλλά είναι συγχρόνως και ολιγοφαγία. Ή έλλειψη όμως πνευματικών ενδιαφερόντων μάς κρατά μακριά από την αλήθεια και το πραγματικό νόημα των διαδραματιζομένων. Και ή αδελφή του.από τούς δαιμονισμένους παρά μόνο με προσευχή και ΝΗΣΤΕΙΑ. Όχι. Πριν πενήντα περίπου χρόνια ένας αγιασμένος πνευματικός εξομολογούσε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χωρίς διακοπή. γερά οχυρωμένη. Μόλις μπήκε μέσα του λέγει το παιδί. Τότε ό γέροντας παίρνει το πετραχήλι του και το ευχολόγιο και πήγε στο άρρωστο παιδί. τούς έλεγε άλλη φορά. Ό γέροντας κατέβασε το κεφάλι και έφυγε. Τον αμαρτωλό μας εαυτό. για τον εαυτό μας νηστεύουμε. Ήλθες να με βγάλεις. κάνει αποχή στις τροφές και το νερό. όταν αυτή συνοδεύεται από καθαρή προσευχή. Γι' αυτό προσθέτει: «Ό καλός στρατηγός πού επιχειρεί να καταλάβει μια πόλη. ζήτησε και τρίτο καθώς και μπόλικο ψωμί με ελιές. Όποιος την περιφρονεί μοιάζει με αχαλίνωτο άλογο. Ναι. Κατόπιν ξάπλωσε στον καναπέ. Πενθούμε για τις αμαρτίες μας. Ή νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από ορισμένες τροφές αρτύσιμες. όταν αποφεύγουμε την πολυφαγία. Οι άνθρωποι είναι πολύ ανήσυχοι και ήλθαν τρεις φορές για να σε βρουν». Και το πανίσχυρο λεοντάρι.» Μίλησε φυσικά ό δαίμονας με τη γλώσσα του παιδιού. Εννοεί ό άγιος πατέρας όλους εκείνους που πέφτουν σε σαρκικά πάθη από την πολυφαγία. . Αν υπάρχει κάποιος αναμάρτητος από μάς. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τις σαρκικές ορμές. Οι Πατέρες της 'Εκκλησίας μάς συμβουλεύουν να αγαπήσουμε τη νηστεία. Ένα παιδί εδώ στη γειτονιά μας δαιμονίστηκε και σε περιμένουν να πας να το διαβάσεις. Έμεινε τρεις μέρες τελείως νηστικός και κατόπιν πήγε και απάλλαξε το παιδί από το δαιμόνιο. Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της δυνάμεως της νηστείας. Και οι πιστοί έχουν όλοι πένθος. Κάποια Παρασκευή πρωί. Του βάζει ένα πιάτο γεμάτο. αφού τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων μπήκε στο εξομολογητάρι και τέλειωσε στις εννέα το βράδυ χωρίς να βάλει κάτι στο στόμα του. «Πήγαινε να φας ακόμη καναδυό πιάτα φασολάδα και έλα να με βγάλεις». Δε νηστεύουμε όταν παραθέτουμε στην τράπεζα μας πλήθος νηστίσιμων εδεσμάτων και γεμίζουμε τη γαστέρα μας με αυτά. Με αυτόν τον τρόπο ατονεί ή αντίσταση του εχθρού και τέλος παραδίδεται. Οι πράξεις και ενέργειες μας στο χώρο της εκκλησίας είναι όλες μεστές περιεχομένου. για το μαρτύριο των αγίων. «Τί ήλθες εδώ να κάνεις. ή νηστεία είναι χαλινάρι και συγκρατεί τις κατώτερες ορμές. Γιατί. Ή ευλογημένη νηστεία καταβάλλει τα πάθη και τούς δαίμονες και τελικά τα αποκρίνει από τον αγωνιστή. Νηστεύουμε πραγματικά. που ανελέητα πολεμούν τον άνθρωπο στη νεότητά του. Τίποτε χωρίς νόημα. του λέγει: Μαγείρεψα ανάλαδα φασόλια. του βάζει και ένα δεύτερο. Και ή νηστεία συνδυάζεται πάντα με το πένθος. συχνά από τη λαιμαργία του πέφτει στην παγίδα και όλη του ή δύναμη και μεγαλοπρέπεια εξαφανίζονται. ας καταργήσει το θεσμό της νηστείας δεν τον ωφελεί.

τότε ας καταργήσουν τον ιερό θεσμό της νηστείας και να υπακούσουμε και εμείς. Είναι ή πρώτη εντολή πού έλαβε ό Αδάμ. Γιατί ή νηστεία είναι τόσο παλαιά. Βάσει της Αγίας Γραφής ό ιερός τούτος θεσμός θεσπίστηκε όχι από απλούς ανθρώπους. Μακάρι να αγωνιζόμαστε. Ή αμαρτία μάς ταλαιπωρεί. αλλά νήστεψαν και εκείνα παρά το ότι ήταν πεινασμένα. Πόσο όμως λάθος κάνουν! Όχι. όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Διότι όταν τον έριξαν στο λάκκο των λεόντων τα λεοντάρια δεν κάρφωσαν τα δόντια τους πάνω στο σώμα του. πού οι άγιοι της 'Εκκλησίας μας θέσπισαν είναι έργα καθαρά του Αγίου Πνεύματος. τώρα δε θα είχαμε ανάγκη αυτές τις νηστείες. Ή νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. 19. Να θυμηθούμε τον 'Ηλία. Οι νηστείες. Υπό του Πνεύματος του Αγίου εμπνεόμενοι οι άγιοι άνδρες της 'Εκκλησίας μας προέβαιναν στη θέσπιση αυτών των θεσμών. Ή νηστεία έσβησε τη δύναμη της φωτιάς και έφραξε τα στόματα των λεονταριών. Εάν δεν είχε οπλισθεί με τη νηστεία. Παράδοξο. Ή Γραφή το λέγει: "Από του ξύλου του γινώσκειν καλόν το πονηρό ν ου φάγεσθε". Ή νηστεία οδηγεί σε προκοπή στα σπίτια μας. Tέτοιοι άνθρωποι θέσπισαν τις νηστείες. Και μετάνοια χωρίς νηστεία είναι αργή τονίζει ό Μέγας Βασίλειος. Aν ή Εύα είχε νηστεύει από τον καρπό του δένδρου. 8-13). Τρεις εβδομάδες δεν έφαγε ψωμί και δεν ήπιε νερό. Έτσι δίδαξε και στα λεοντάρια να νηστεύουν. Είναι συνομιλητής με την ανθρωπότητα. Ποιο είναι το επιχείρημά τους. Ας θυμηθούμε το Μωυσή. Εκείνος δεν είπε "Πολλοί οι κλητοί. Άνθρωποι που θεράπευαν χωλούς. να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. Είναι επομένως θεσμός ξεπερασμένος και τηρείται από τούς ολίγους. να το σφίγγουν στη φούχτα τους. Αν λοιπόν υπάρξουν σήμερα άνθρωποι ανώτεροι ή και ισάξιοι εκείνων. Τί λέγει. Ή νηστεία είναι ή εντολή του Θεού και ή Αγία Γραφή τονίζει τούτο το σπουδαίο και μοναδικό θεσμό. Μετά τη νηστεία ό Μεγάλος Προφήτης έκλεισε για τρισήμισυ χρόνια τούς ουρανούς και κακοπάθησε και αυτός μαζί με τον παράνομο λαό. αλλά από άγιους. Το παράδοξο είναι ότι για την κατάργηση της νηστείας συνευδοκούν και πολλοί χριστιανοί. Ναι άγιους και μόνο. παραλύτους και θαυματουργούσαν. Αυτό διακήρυσσε ό Μέγας της Καισαρείας 'Επίσκοπος Βασίλειος. Μακάρι ν' ανήκουμε στους δεύτερους. το νερό να πέφτει κάτω και στο χέρι να μένει στο χώμα. ή φωτιά να φεύγει ψηλά. όσο και ό κόσμος. ολίγοι δε οι εκλεκτοί». Θυμηθείτε το Δανιήλ.Και είναι αληθές πώς πολλοί πιστεύουν. Αφού επί σαράντα ημέρες νήστεψε. Είναι αυτή ή μητέρα της υγείας. Απάντηση: μίλησε ό Κύριος ποτέ για πολλούς. ύστερα αξιώθηκε να δει στο σπήλαιο Χουρήβ τον Κύριο (Γ Βασιλ. αλλ' οι κακώς έχοντες». ό παιδαγωγός της . Και για ένα δεύτερο λόγο δεν πρέπει να καταργηθεί ή νηστεία. Πόσο λοιπόν μεγάλη είναι ή αξία της νηστείας! Να μιλήσουμε με τα παραδείγματα. Αυτό το «ού φάγεσθε» είναι νομοθετημένο. ότι ό Ιερός θεσμός της νηστείας είναι κατασκεύασμα και εφεύρημα των καλογέρων γι αυτό σήμερα πού ζούμε στον 21ο αιώνα τον αιώνα της προόδου και του πολιτισμού πρέπει να καταργηθεί. δε θα τολμούσε να εισέλθει στο γνόφο του Σινά για να λάβει το νόμο πού γράφτηκε στις πλάκες με το δάκτυλο του Θεού. γι' αυτό ας τη θεραπεύσουμε με τη μετάνοια. Διότι «ού χρείαν έχουσι οι ισχύοντες ιατρού. Σήμερα λέγουν έχουν αλλάξει τα πράγματα. από τούς πιστούς εκείνους πού έζησαν ασκητική ζωή και που είχαν τη δύναμη να πιάνουν στο χέρι τους το κεραμίδι. ζούμε σε άλλη εποχή και οι πολλοί έχουν καταργήσει τη νηστεία. ώστε να φτάσουμε τούς εκλεκτούς.

αλλά κάπως πιο περιποιημένα και πιο νόστιμα. Ή αποχή. λέγουν οι ιατροί. το στολίδι των γερόντων. ότι πολλές ασθένειες πού βασανίζουν τον άνθρωπο και τον οδηγούν πρόωρα στον τάφο οφείλονται στην πολυφαγία και την καλοφαγία. σώμα δίχως . Αν έρχονται αποκλειστικά για να ικανοποιήσουν τη γαστέρα τους και όχι να δείξουν την αγάπη τους σε μάς. και βέβαια μπορεί να λάβει μέρος. παρά όταν υπάρχει κατάλυση νηστείας. Τί θα κάνει ό χριστιανός σ' αυτήν την περίπτωση. Βέβαια. επειδή την επόμενη είναι Σάββατο και δεν εργάζονται. "Αν δε χορτάσει. ή τήρηση της νηστείας σε τέτοιες εκδηλώσεις μπορεί να σχολιάσθηκε από μερικούς. Εξ άλλου οι άνθρωποι που έρχονται να μάς πουν χρόνια πολλά είναι νηστικοί. ένας παχύσαρκος και ένας λεπτόσαρκος: «Καλώς ήλθες πνεύμα δίχως σώμα». Πέρα από όλα τούτα. δεν αντιλέγει κανείς ότι κάποιοι φθάνουν σε υπερβολές. ή τήρηση της νηστείας συνίστατε από την Ιατρική επιστήμη. Ή τήρηση της νηστείας σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι συγχρόνως και μία ομολογία πίστεως. Είναι αλήθεια ότι ή ιατρική επιστήμη προκειμένου να θεραπεύσει κάποιες ασθένειες επιβάλλει δίαιτα αυστηρή πολλές φορές. Ή περιποίηση των ανθρώπων είναι μεγάλη αρετή και δεν πρέπει να αναστέλλεται σε νηστίσιμες περιόδους. Αν δεν υπάρχει θα προτιμήσει μία σαλάτα. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία. από ορισμένες ζωικές τροφές είναι αναγκαία για τον άνθρωπο. τότε ας μην έλθουν ποτέ. γιατί συντελεί στην ξεκούραση του πεπτικού συστήματος και στην απαλλαγή των οργανισμών από τις καταστρεπτικές τοξίνες. τότε ας μη λάβει μέρος στη συνεστίαση. Ό άνδρας όταν βλέπει τη γυναίκα του να νηστεύει ποτέ δεν υποψιάζεται το κακό. θα φάει ό. δύο άνθρωποι. τότε επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει κάτι να κορέσει την πείνα του. Αν όμως δεν μπορεί να τηρήσει τη νηστεία. Τότε πώς θα συμπεριφερθεί. Τις περισσότερες φορές τις τοποθετούν την ημέρα της Παρασκευής. είπε ό παχύς. επαγγελματικές. Ή τράπεζά μας όμως θα περιέχει πάντα νηστίσιμα φαγητά. Έτσι μπορούν να γλεντήσουν όλη τη νύκτα.νιότης. γράφει ένα παλαιό βιβλίο. Συμβαίνει κάποιες ονομαστικές εορτές να συμπίπτουν με νηστίσιμες περιόδους της 'Εκκλησίας μας ή κάποιες Τετάρτες και Παρασκευές. επιστημονικές και κυρίως συνεστιάσεις στην περίοδο των Απόκρεων. Βέβαια. Εκτός των ονομαστικών εορτών οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα όταν λαμβάνουν μέρος σε κάποιες συνεστιάσεις. θα νηστέψει ή θα καταλύσει τη νηστεία χάριν της εορτής. αλλά θα ζητήσει νηστήσιμο φαγητό. δεν έχουν φαγητό στο σπίτι τους. Και είναι γεγονός ότι οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες τις συνεστιάσεις αυτές τις πραγματοποιούν μόλις ανοίξει το Τριώδιο και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Και ό πολύ αδύνατος του απήντησε: «Καλώς σε βρήκα. Θεωρείται για τη γνήσια ιατρική αναγκαία και απαραίτητη.τι νηστήσιμο βρει. Πάντως. Είναι όμως γεγονός ότι ό χριστιανός πολλές φορές βρίσκεται σε δύσκολη θέση. αλλά πολλοί ήταν και εκείνοι που διδάχτηκαν. τα εδέσματα αυτά στη νηστεία δεν είναι απαραίτητο νάναι λιτά. Ή γυναίκα δε λειώνει από ζηλοτυπία όταν ό άνδρας νηστεύει. Δεν μάς χρειάζονται τέτοιοι φίλοι και τέτοιοι συγγενείς. Εξ άλλου σήμερα υπάρχουν τόσα νηστίσιμα εδέσματα που ξοδεύει κανείς περισσότερα. Ένας διάσημος ιατρός έλεγε: «Πολλοί άνθρωποι σκάβουν τον τάφο τους με τα πηρούνια και με τα κουτάλια τους». φιλικές. σύμφωνα με τη γνώμη των ιατρών. Και είναι αποδεδειγμένο. Κάποτε συναντήθηκαν.

Ή νηστεία των τροφών δεν αποτελεί αυτοσκοπό. πού είναι ή ένωση με το Θεό. θυμού αποχή. δεν είναι μόνο οι τροφές πού πρέπει να περιφρονεί κανείς και από τις όποιες εγκρατεύεται. ό νους χαύνος και παχύς και αδιάκριτος». Είναι. Τονίζει πώς από τη γαστριμαργία και την πολυφαγία "προέρχεται ζάλη εις την κεφαλήν και βάρος του σώματος πολύ. αυτοαφορίζομαι». αλλά για να το υποτάξουμε στο βασιλιά του. επιθυμιών χωρισμός. σύμφωνα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της 'Εκκλησίας μας δεν είναι μονοδιάστατη αλλά δυσδιάστατη. Γι' αυτό απαιτείται νηστεία τροφών και νηστεία παθών. πού φθάνει ή δίχως λόγο κατάργηση της νηστείας. όθεν ό άνθρωπος αναγκάζεται να παραλείπει το έργον του Θεού. ψεύδους και επιορκίας· ή τούτων ένδεια. Γι' αυτό οι νηστείες είναι έτσι κανονισμένες. "Τις γάρ ουκ οίδεν ότι ρίζα σχεδόν των τροφών περί του βίου πλημμελημάτων. νηστεία εστίν. Στη νηστεία αυτή των παθών βοηθά τα μέγιστα ή νηστεία των τροφών. αληθής και ευπρόσδεκτος». Νηστεύουμε όχι για να εξοντώσουμε το σώμα. εγκράτεια γλώσσης. Εκ τούτου προέρχεται ή αμέλεια. «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εύάρεστον τω Κυρίω. . αλλά μέσον για να φτάσει ό άνθρωπος στον επιδιωκόμενο σκοπό. Νηστεία εκ των τροφών και νηστεία εκ των παθών τονίζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. επειδή επέρχεται αυτώ οκνηρία. δεν ωφελεί ή νηστεία όταν ό άνθρωπος ζει μέσα στα αμαρτωλά πάθη. ή περί τον λαιμόν ασχολία. φοβερό και να συλλογιστεί κανείς ακόμη. απάντησε: «Σήμερα είναι Παρασκευή και όλη ή Εκκλησία μου νηστεύει. Ό Μέγας Βασίλειος διδάσκει ότι ό άνθρωπος δεν ωφελείται αν νηστεύει από τις τροφές και δαπανά το χρόνο του στα δικαστήρια κατατρώγων τη σάρκα του αδελφού του. Κάποιος Ρώσσος θεολόγος και φιλόσοφος κάποτε αρνήθηκε να καταλύσει τη νηστεία. Πόσο όμορφα ό υμνογράφος της 'Εκκλησίας μάς καθοδηγεί με τον ύμνο του πού ψάλλεται πάντα την Καθαρά Δευτέρα. καταλαλιάς.πνεύμα»." και ό άγιος Ισαάκ ό Σύρος αναλύει τον τρόπο με τον όποιο ή πολυφαγία οδηγεί στα πάθη. Όταν οι συνδαιτυμόνες τον ρώτησαν γιατί το κάνει αυτό. ώστε να μπορούν να τις τηρούν όλοι. Έτσι ό άνθρωπος θα πετύχει την ένωση του με το Θεό. ή σκότωσις της διανοίας. γιατί βοηθά τον πιστό να αποφύγει την πτώση. Αποκόπτει τον χριστιανό από το σώμα της 'Εκκλησίας. σημαίνει πώς ξεχωρίζω τον εαυτό μου. μετά ατονία των ώμων. Με αυτόν τον αγώνα θα επιτευχθεί ή νίκη και ό τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου. αλλά και από τόσα άλλα. πού είναι ή ψυχή. ή ποθητή Θέωση.αληθής νηστεία ή των κακών αλλοτρίωσης. Γι' αυτό οι Πατέρες της αγίας μας εκκλησίας διδάσκουν πώς με τη νηστεία μας πρέπει να γινόμαστε παθοκτόνοι και όχι σωματοκτόνοι. πράγματι. Διαπιστώνει κανείς από το ανέκδοτο αυτό πώς ή υπερβολή πάντα βλάπτει. Αν εγώ δε νηστέψω. Και αυτό είναι μεγάλο δυστύχημα. Ή νηστεία των τροφών θα ωφελήσει στη νηστεία εκ των παθών. Ό Άγιος Γρηγόριος Νύσσης τονίζει ότι τα πάθη ξεκινούν από τη γεύση και τις απολαύσεις της. Ή εγκράτεια εκ των τροφών είναι απαραίτητη. Αλλά ή νηστεία.

Τα παραπάνω λόγια του Οσίου καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της αρετής της ελεημοσύνης.Απόκτησε έλεος για όλους τους συνανθρώπους σου. που να τον θυμάται σε όλη του τη ζωή. Ή εποχή στην οποία ζούμε χαρακτηρίζεται ως εποχή των μεγάλων αντιθέσεων.ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ Ο Αββάς Θεόδωρος κάποτε ζήτησε από τον Όσιο Παμβώ να του πει ένα ωφέλιμο λόγο. . Χρέος όλων των χριστιανών . «Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται» ψελλίζει ό ψαλμωδός τονίζοντας την ανταμοιβή πού ό Θεός παρέχει στους ελεήμονες. για να έχεις παρρησία στο Θεό. Αββά Θεόδωρε. Ό πλούτος και ή οικονομική ευρωστία των ισχυρών αντιτίθεται στη φτώχεια και στην εξαθλίωση των αδυνάτων.

ό άγιος Μαρκιανός δεν απέκτησε ποτέ πράγμα δικό του. τον πλησίασε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου. όταν ντύνεις τούς τοίχους με πολύτιμα μάρμαρα και αφήνεις γυμνό το συνάνθρωπο σου. Παράδοξος συνδυασμός ! Ενώ ήταν ακτήμων. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα πλούσια φαγητά και τα γλυκίσματα των πλουσίων. Ελεήμων είναι εκείνος που συντροφεύει και παρηγορεί τον άρρωστο και μοναχικό γέροντα. μελανιασμένος από το κρύο. γυμνός. στην ουσία ελεεί τον ίδιο του τον εαυτό. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζει ένα μικρό παιχνίδι για τα παιδιά που δε χάρηκαν ποτέ». έφυγε ξημερώματα από τη φτωχή καμαρούλα του. Μία ευλαβής παιδική ψυχή ανέφερε χαρακτηριστικά : «Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα μοντέρνα παπούτσια της συμμαθήτριάς μου. 'Ελεήμων είναι εκείνος που με το λόγο και το παράδειγμά του μεταδίδει το λόγο του Θεού στις ψυχές εκείνες που δε είχαν τις κατάλληλες ευκαιρίες και συνθήκες. για να ετοιμάσει το άγιο βήμα. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει να ντυθούν όλα της γης τα ορφανά. που να έχει κάποια αξία..αποτελεί ή βοήθεια προς τούς αναξιοπαθώντας αδελφούς μας. 'Ελεήμων είναι εκείνος που σκορπά απλόχερα ειλικρινή αγάπη προς τον πλησίον του παρέχοντάς του βοήθεια σε οποίο πρόβλημα τον απασχολεί. 'Ελεεί κανείς το συνάνθρωπο του όποτε και όπως μπορεί. ούτε δεύτερο ένδυμα! Όταν οι γνωστοί του. «Δεν είναι μόνο υποχρέωσή σου. 'Εκείνος πού ελεεί τον αδερφό του πού έχει ανάγκη. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα βαρύτιμα κοσμήματα των 'Μεγάλων'. Ελεήμων δεν είναι μόνο εκείνος που προσφέρει χρήματα. Θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα παπούτσια που θα κάνουν όλα τα παιδιά να μη περπατούν με πόδια γυμνά. Θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει λίγο ψωμί για όλους τούς πεινασμένους. Ποια απόκριση θα δώσεις στον Κριτή σου όταν θάπτεις στα θησαυροφυλάκια το χρυσάφι και αφήνεις να θάβεται καθημερινά από τη φτώχεια και την ανέχεια ό συνάνθρωπος σου. Έδειχνε να υποφέρει πολύ. θα ερχόταν ό Πατριάρχης με πολλούς αρχιερείς! θα ερχόταν και ό αυτοκράτωρ με όλους τούς άρχοντες! Όταν έφθασε στο μεγαλοπρεπέστατο ναό. Ή ελεημοσύνη αποτελεί κατάθεση ψυχής. για να τον γνωρίσουν. . προσφέροντάς του θαλπωρή και αγάπη. που ό ίδιος με την απαράμιλλη δραστηριότητα του είχε ανακαινίσει. ιδιαίτερα με την ακτημοσύνη και την ελεημοσύνη. Ό άγιος πρεσβύτερος της Κων/πολης Μαρκιανός στολιζόταν με πολλές αρετές. Πώς μπορεί κανείς να ζητήσει το έλεος του Θεού τη στιγμή κατά την οποία αρνείται να ελεήσει το συνάνθρωπό του. τονίζοντας την αναγκαιότητα της ελεημοσύνης. ελεούσε !. αλλά και συμφέρον σου να δίδεις στους φτωχούς. το έδινε παρευθύς στον πρώτο φτωχό που θα συναντούσε στο δρόμο του.. Καθώς στεκόταν πολύ ψηλότερα από κάθε γήινο αγαθό. Δε θέλω να ξέρω πόσο στοιχίζουν τα γούνινα παλτά και οι τουαλέτες των κυριών. Την ημέρα των εγκαινίων του ναού της άγιας Αναστασίας. του χάριζαν κάτι. Όποιος αγαπά πραγματικά το Θεό δεν μπορεί παρά να αγαπά και τον πλησίον του.

. αλλά αυτό δεν πείραζε. δέσποτα. Πήγε λοιπόν στο σκευοφυλάκιο. αυτό πια καταντά σκάνδαλο. Θα έλεγε κανείς πώς πήρες την απόφαση να συναγωνιστείς σε πολυτέλεια τον αυτοκράτορα! Ό ιερέας πρέπει να είναι μέτριος στην εμφάνισή του. όταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια με χειροτόνησες πρεσβύτερο! .. φόρεσε τα άμφιά του και όλα του τα ρούχα τα έδωσε στο φτωχό.για ποια στολή ομιλεί ή αγιοσύνη σου. Ό αγαθός πατριάρχης άρχισε να στενοχωριέται με τις διαμαρτυρίες του ιερατείου του. Έπειτα κοίταξε με απορία τον Πατριάρχη. Τα βλέμματα του εκκλησιάσματος από τον αυτοκράτορα μέχρι τον τελευταίο πιστό. Αν πρόκειται γι' αυτή που φορώ. να παραλείψει να συστήσει κάποια μετριότητα σ' αυτόν τον άσημο κληρικό. δέσποτα. Τον γνώριζε όμως πολύ καλά και γι' αυτό δεν μπορούσε να τον χαρακτηρίσει ματαιόδοξο.Άπλωσε διστακτικά το χέρι να του γυρέψει ελεημοσύνη. . Του ράγισε την καρδιά ή γύμνια του. Όταν στο τέλος της Θείας Λειτουργίας βγήκε με το Άγιο Ποτήριο να κοινωνήσει τον κόσμο. Μαρκιανέ. είναι ή ίδια που πήρα από τα χέρια σου. είχαν καρφωθεί πάνω στον Μαρκιανό. συνηθισμένο πράγμα σ' αυτόν. Ένας ανώτερος κληρικός αγανάκτηση και του είπε: πλησίασε τότε τον Πατριάρχη με φανερή .Δεν πρέπει ή αγιοσύνη σου.έτσι τουλάχιστον νόμιζε .Κοίταξε και με διαμάντια κεντημένη! Έ. Έπρεπε όμως να δώσει κάτι σ' εκείνον τον δυστυχή. Είχε φυσικά κι ό ίδιος απορήσει με την πρωτοφανή πολυτέλεια των αμφίων πού φόρεσε . τα μοναδικά που είχε για να ιερουργεί.Που βρήκες τη στολή αυτή. . Το ίδιο και των κληρικών μέσα στο Ιερό. Έτσι τουλάχιστον έδειχνε. Ωστόσο αποφάσισε να του πει κάτι.. Μα κάτι παράδοξο συνέβαινε εκείνη τη μέρα. αφού θα Έπαιρνε μέρος στη Θεία Λειτουργία. Αυτός δεν έχει ποτέ του χρήματα. Μετά την απόλυση τον κάλεσε στο σκευοφυλάκιο. Θα του έδινε τα δικά του ρούχα! Δεύτερα δεν είχε. Αλλά. ένας ψίθυρος θαυμασμού ακούστηκε απ' όλα τα χείλη. δε βρήκε καθόλου χρήματα. Ό άγιος Μαρκιανός Έψαξε στις τσέπες του. Τώρα θα φορούσε τα ιερατικά του. Δυο μάλιστα από αυτούς είχαν αρχίσει να σιγοψιθυρίζουν τις επικρίσεις τους. Εκείνος έριξε πρώτα ένα φευγαλέο βλέμμα στα φτωχικά λινά του άμφια. Ό φιλάνθρωπος ιερέας πήρε την απόφασή του. για να μη σκανδαλίζει το λαό και μάλιστα τις φτωχότερες τάξεις. Τέτοια στολή ταιριάζει μόνο στο Βασιλιά. το τρεμούλιασμά του.Πού βρήκε άραγε τη χρυσούφαντη στολή. . Εκείνος έμεινε με το στόμα ανοικτό μπροστά σε τόση καλοσύνη! Ήρθαν στο μεταξύ και οι άλλοι κληρικοί με τον Πατριάρχη και άρχισε ή Θεία Λειτουργία. Ό ναός άστραψε από το φεγγοβόλημα των αμφίων του.για την πανήγυρη ό άγιος Μαρκιανός.

Ωστόσο δεν Έλειπαν και πολλοί και διάφοροι που αναζητούσαν ελεημοσύνη.. . που είχε προκαλέσει τόσο θαυμασμό και θόρυβο. παίρνοντας στα χέρια του το φελόνι. . τόσο πλήθαιναν και οι άποροι με τις χίλιες δύο στερήσεις και ανάγκες. ό Θεός όμως δεν στερείται ουδενός.Κι αυτή εδώ. . τούς «κατ' επάγγελμα» ζητιάνους. Μούδωσαν και τούτο το χαρτί πού γράφει ένα σωρό φάρμακα. . ήταν πάρα πολύ να προσπαθεί να τον ξεγελάσει μπροστά στα μάτια του. δε θα είχαμε ανάγκη από ιεροκήρυκες. Ό άγιος πήρε τότε στα χέρια του το Ευαγγέλιο. δεν Έχω δεκάρα.Μάλιστα. Ή φτώχεια του όμως δεν τον εμπόδιζε να πλουτίζει πολλούς.Ποιος σε γύμνωσε. Όσο πλήθαινε ό κόσμος που παρακολουθούσε τις ιερουργίες. . Μια μικρή διήγηση θα μάς πείσει πόσο φιλάνθρωπα αισθήματα είχε ό γέροντας.Ό πατριάρχης συνοφρυώθηκε. στην πενία. . άγιε δέσποτα! Κατασυγκινημένος ό Πατριάρχης τον έσφιξε στην αγκαλιά του και φιλώντας τον πατρικά του είπε: .Τυγχάνω οικοδόμος και με συμβούλεψαν οι γιατροί να μη δουλέψω καμιά δεκαπενταριά μέρες. κι εκείνη ή πολύτιμη στολή. αν δεν με βοηθήσετε. δεν ήταν άλλη από τη συνηθισμένη. με την οποία τόσα χρόνια τώρα τον έβλεπε να λειτουργεί.. Ευτυχώς πού με μικροποσά και πρόχειρα κέρματα ξεμπέρδευε τούς ύποπτους. με γκρίζα μαλλιά στους κροτάφους.από τον Ευαγγελισμό. Τότε όμως παρατήρησε πώς κάτω από τα άμφιά του ήταν γυμνός.Αυτό με γύμνωσε. . Αποφασίζει και λαμβάνομεν. Έ. που μόλις προ ολίγου είχε τοποθετήσει στη θήκη του και το έδειξε στον αρχιερέα. ρώτησε έκπληκτος ό Πατριάρχης.Σεβασμιώτατε. Τις ιερουργίες του Αγίου παρακολουθούσε πολύς κόσμος.Τί επιθυμείς. μα πού να τα βρω τα λεφτά . Κρατούσε στα δάχτυλα κάτι συνταγές από γιατρό και σχεδόν Έτρεμε. συνέτρεχε τούς πάντας. Ό άγιος Έλεγε χαρακτηριστικά στα πνευματικά του παιδιά «ημείς δεν Έχομεν. ψιθύρισαν τα χείλη του. Και να. αυτές τις ημέρες φάνηκε Ένας επί πλέον δυστυχισμένος. . Μην αποθαρρύνεσθε ποτέ». του φώναξε."Ω. . αν όλοι οι ιερείς σού έμοιαζαν. θα κήρυττε το φωτεινό τους παράδειγμα! Ό άγιος Νεκτάριος ήταν πάντα πτωχός. Μαρκιανέ. στην ασθένεια. χλωμός. Ήταν ψηλός κι αυτός. μόλις βγήκα από απέναντι. κίτρινος σαν το λεμόνι. θα λιώσω στα πόδια μου.

. Ό χλωμός άνθρωπος συγκινήθηκε. για το λόγο αυτό ό ελεήμων στέκεται στο παρασκήνιο. .Χμ.δεν πειράζει. ορφανά.Ό άγιος έστειλε παρευθύς τον κλητήρα. κάλεσε τον Κωστή. μουρμουρίζοντας. Αυτό το δέμα περιέχει εσώρουχα και είναι καινούργια. Να τα πας κάτω. αδελφέ. Κοίταξε για κάμποσο ό ένας τον άλλον και σώπαιναν. Και παρακάλεσε τον Κωστή να ειδοποιήσει την κυρά Στάσα. καθώς ό γνήσιος χριστιανός διακρίνει στο πρόσωπο που βοηθά τον ίδιο το Θεό. για να δοξασθούν από τούς ανθρώπους (νεοελληνική απόδοση Τρεμπέλα). Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνη μη το διαφημίσεις με σάλπιγγα.Κυρία Αναστασία. Ό. όπως κάνουν οι υποκριτές στις συναγωγές και στους δρόμους. που είχε τρεις κόρες.Είναι ανάγκη να το παραχωρήσουμε εις τον αδελφόν μας εδώ.τι οικονόμησαν δέκα οκτώ μέρες. της είπε μόλις την είδε. σεβασμιώτατε. παραμίλησε. . είπε παραδίδοντάς το στο χλωμό επισκέπτη. Ή ελεημοσύνη είναι πράξη αγάπης και όχι εντυπωσιασμού. . 'Ελεεί κανείς γιατί αγαπά και όχι γιατί επιθυμεί τον έπαινο και την αυτοπροβολή.. φέρε σε παρακαλώ το πακέτο με τις αλλαξιές που ήρθε από την Αίγυπτον. αλλά εκείνος σήμερα δεν κρατούσε ούτε μία πεντάρα για σπίρτα. 2). σε λίγο έφερε το δέμα.Μα .. Ό Άγιος Νικόλαος διέθεσε την περιουσία του σε ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη περιθάλπτοντας φτωχούς. ώσπερ οι υποκριταί ποιούσιν εν ταις συναγωγαίς και έν ταις ρύμαις όπως δοξασθώσι υπό των ανθρώπων (Ματθ..Άκουσε. Ή ελεημοσύνη από τον Άγιο ήταν καθημερινή και τις περισσότερες φορές αθέατη. . Εις την ευχήν του Θεού. Έσκυψε ώσαμε χάμου και φίλησε το κράσπεδο του ράσου του. τα μέτρησε προχθές στο Λεώνη. . που σημαίνει εμπρός από σε.Τί το θέλετε. τη γριά πλύντρια και σιδερώτρα. . Πήρε το δέμα και προχωρώντας τόξευε ευχές ευγνωμοσύνης. Το βιβλίο του Αντιόχου ήταν πια στον βιβλιοδέτη κι όλο τραβούσαν αντίτυπα. έχω κάποιο δέμα με εσώρουχα. Με τα χρήματα που θα σού δώσουν θα τα καταφέρεις να προμηθευτείς και να συντηρηθείς επί δυο εβδομάδες. χωρίς ποτέ να καυχιέται και να περηφανεύεται για την πράξη του. Ή γριά έφυγε σκυφτή. Είναι χαρακτηριστικός ό λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού «όταν ούν ποιής ελεημοσύνην μη σαλπίσης εμπρόσθέν σου. χήρες. με δυσκολία έκανε ένα δυο βήματα. για ν' αλλάξετε. Επί της εποχής του πλούσιος. Είναι δώρον από την Αίγυπτον. Πλείστα είναι τα παραδείγματα Αγίων που προσέφεραν απλόχερα την αγάπη τους χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τούς ευεργετημένους. θαρρώ δεν έχετε άλλα εσώρουχα. Ή αγάπη προς το συνάνθρωπο ουσιαστικά είναι αγάπη προς το Θεό. ανθρώπους που έχρηζαν βοηθείας.. 6. στο Μοναστηράκι στην αγορά. φτώχευσε και για . αθέατος.

ζήτησε ως αντάλλαγμα από τον πατέρα την αποσιώπηση του ονόματος του και τη μη αποκάλυψή του. Ό πατέρας δεν μπορούσε να πιστεύσει το τί συνέβαινε και παρακαλούσε το Θεό να γνωρίσει τον ευεργέτη του. Γιατί έλεγα μέσα μου: αφού ό Κύριος είναι στους ουρανούς. μικρό παιδί. μίλησε και για την ελεημοσύνη. Όταν ό Άγιος αντιλήφθηκε ότι ή αρετή του είχε φανερωθεί. Ύστερα από μερικές ήμερες τον ρώτησε σχετικά με αυτή την αρετή κι εκείνος με τη σειρά του.να μπορέσει ν' ανταποκριθεί στα προς το «ζην» αποφάσισε να βάλει τις κόρες του σε πορνείο. στα δεξιά του Πατέρα του. Όταν το άκουσα αυτό παραξενεύθηκα και κατέκρινα τον άνθρωπο του Θεού ότι ήταν ψεύτης. Έτσι κρυβόταν από τούς ανθρώπους. ρώτησε τον όσιο για την αρετή του ανθρώπου αυτού. θα φροντίσει και για τις υπόλοιπες. Όταν ό 'Άγιος πληροφορήθηκε τη σωστή διαχείριση των χρημάτων εκ μέρους του πατέρα προέβη στην ίδια ενέργεια κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες φροντίζοντας και για τη δεύτερη κόρη. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις του πατέρα. Βρήκα εκεί ένα γέροντα να διδάσκει το λαό. ενεργεί άμεσα για να προλάβει την καταστροφή της οικογενείας. γιατί αρκετές φορές βρεθήκαμε μαζί. Είπε ότι αυτός που δίνει κάτι στους φτωχούς είναι σαν να το καταθέτει στα χέρια του Κυρίου. . Ό Άγιος Νικόλαος.Στα μάτια του Θεού είναι μέγας. Την επόμενη μέρα ό πατέρας ξυπνώντας μένει έκθαμβος μπροστά στον απρόσμενο θησαυρό. Ό πατέρας όμως αγρυπνούσε και ακούγοντας το θόρυβο όσο πιο γρήγορα μπορούσε έτρεξε και πρόλαβε τον Άγιο πέφτοντας με δάκρυα στα πόδια του κι ευχαριστώντας τον για το καλό πού του έκανε. βλέπουν στα δεξιά τους έναν άνθρωπο κάτι να ψιθυρίζει. Πράγματι ό Άγιος θέλησε να τελειώσει το καλό πού άρχισε και για τρίτη φορά προσφέρει το ίδιο χρηματικό ποσό. Τον ακολουθούσαν πολλοί φτωχοί ζητώντας του βοήθεια. -Ήμουνα τότε. Κι εκείνος κάνοντας τάχα ότι τούς διώχνει. Μόλις το γεγονός έγινε αντιληπτό από το πνευματικοπαίδι. του είπε. Μη γνωρίζοντας τον ευεργέτη του δοξολογούσε κι ευχαριστούσε το Θεό για την οικονομία του και αμέσως διαχειριζόμενος με σύνεση πλέον τα χρήματα παντρεύει τη μεγάλη του κόρη με την ελπίδα ότι ό Θεός που οικονόμησε την προίκα της πρώτης. Με τον ίδιο τρόπο νύμφευσε και τη δεύτερη κόρη και με αγωνία περίμενε τον άνθρωπο πού θα ερχόταν να προικίσει την τρίτη κόρη όμοια με τις προηγούμενες. δώδεκα χρονών περίπου και είχα πάει στην εκκλησία του Αποστόλου Θωμά να προσευχηθώ. Κι εκείνος του λέει: . Την επόμενη μέρα ό πλούσιος νύμφευσε και την τρίτη του κόρη και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δοξάζοντας καθημερινά το Θεό για το καλό πού του έκανε. τούς έβαζε στο χέρι την ελεημοσύνη του. Μεταξύ άλλων. για να πάρει αυτά πού δίνουμε στους φτωχούς. Βαδίζοντας ό Άγιος Νήφων με κάποιο πνευματικοπαίδι του στην πλατεία της πόλεως. Την ίδια ημέρα και κατά τη διάρκεια της νύχτας τοποθέτησε μέσα σ' ένα μαντήλι τριακόσια φλουριά και αφού το έδεσε το έριξε κρυφά στην αυλή του πτωχεύσαντος πλουσίου. του διηγήθηκε ένα παράδοξο θαύμα. Τον ξέρω. πώς θα βρεθεί στη γη.

Καθώς όμως βάδιζα και συλλογιζόμουν όσα άκουσα βλέπω κατά σύμπτωση ένα κουρελιάρη φτωχό. Μόλις λοιπόν άπλωσε το χέρι του ό φιλόπτωχος εκείνος προς το ζητιάνο. που γνωρίζουν καθημερινά πρακτικά προβλήματα ανθρώπων και οικογενειών και στέκονται δίπλα τους. από τότε ήξερα ότι όποιος δίνει στους αδελφούς ό. Ούτε αυτός όμως ούτε και ό ελεήμων κατάλαβαν τίποτε. την αρετή της ελεημοσύνης πού τόσο ευχαριστεί τον Κύριο. αφανείς στα μάτια των ανθρώπων. ούτε πραγματοποιείται βάσει εγωιστικών κινήτρων.τι έχουν ανάγκη. που με γενναιοδωρία προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους. λαϊκοί και ιερείς. Κάνατε ό. ομολόγησε ό Φοντενέλ. Ό διάσημος Γάλλος συγγραφεύς και φιλόσοφος Φοντενέλ (1657—1757) είχε εξαιρετική προσήλωση στο ευαγγελικό ρητό: «Μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου». το βάζει πραγματικά στα χέρια του Χριστού. δεν είναι λοιπόν λίγοι. πού δυστυχώς έχει διαποτίσει και ανθρώπους που υποτίθενται ότι βρίσκονται μέσα στο χώρο της 'Εκκλησίας. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι χρήματα που αποταμιεύονται στην Τράπεζα του Ουρανού. Μια μέρα τον βρήκε κάποιος γνωστός του και τού είπε: . Αυτήν την εικόνα του Χριστού τη βλέπω να στέκεται πάνω απ' όλους τούς φτωχούς και γι' αυτό με δέος ασκώ. το είχα ξεχάσει. παρέχοντας αμέριστη την αγάπη τους με κάθε τρόπο. όσο μπορώ. όπως ή σού ή ελεημοσύνη έν τω κρύπτω και ό πατήρ σου βλέπων έν τω κρύπτω αποδώσει σοι έν τω φανερώ (Ματθ. απάντησε ό Φοντενέλ. Χαρακτηριστικός και στο σημείο αυτό είναι ό λόγος του Κυρίου «σού δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω ή αριστερά σου τί ποιεί ή δεξιά σου. Ή ελεημοσύνη δε συνάδει με τη δημοσιότητα.τί θαύμα! . Είχα ξεχάσει ότι σάς βοήθησα. που μού είχατε υποσχεθεί να ενδιαφερθείτε για κάποιο ζήτημά μου. πήρε το ψωμί και τον ευχαρίστησε. Θαύμασα και πίστεψα. . . Ή ελεημοσύνη συμφωνά με τον π. άπλωσε και ό Κύριος το χέρι του από την εικόνα. Στην υποκρισία και το φαρισαϊσμό της σημερινής εποχής.Πραγματικά. Έπειτα το έδωσε στο φτωχό. πού μετατρέπονται σε χώρους επίδειξης και τόπους ικανοποίησης της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. πού πάνω από το κεφάλι του . δεν είναι λίγοι εκείνοι. δεν είχα ξεχάσει να σάς βοηθήσω. 6.Θυμάστε. Ή πραγματική ελεημοσύνη δε συνοδεύεται από κάμερες. Πέρα όμως από την ευλογία του Θεού καθημερινά στη ζωή του ό ελεήμων με τις πράξεις του ανοίγει διάπλατα για τον ίδιο τις πύλες του Παραδείσου.Μα δεν το ξεχάσατε. . Εκεί πού προχωρούσε ό φτωχός τον συνάντησε κάποιος ελεήμων και του έδωσε ένα κομμάτι ψωμί. 4). Ό Θεός σκέπει κι ευλογεί τον ελεήμονα προσφέροντάς του εκατονταπλάσια από τα προσφερόμενά του. Καλά λέτε.στεκόταν ή μορφή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. ορατοί όμως στα μάτια του Θεού.τι σάς ζήτησα και ήρθα για να σάς ευχαριστήσω. ούτε πραγματοποιείται σε πολυτελή κέντρα.

Έριξε το βλέμμα του πέρα. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. Τότε ό Νήφων του είπε: . Μετά τον συνήθη χαιρετισμό. που άστραφτε. ενώ τα δένδρα ήταν κατάφορτα με ωραιότατους καρπούς. Βλέποντας και ακούγοντάς τα δοκίμαζε ό άνθρωπος εκείνος απερίγραπτη γλυκύτητα και ανέκφραστη ηδονή. ακριβώς απέναντι του.Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός συμβουλευθεί. ανάμεσα απ' τα κενά που σχημάτιζαν τα χρυσά κάγκελα και είδε μιαν αυλή και στο βάθος ένα θαυμάσιο παλάτι. Έβγαλε λοιπόν το ιμάτιο του και το έδωσε στο φτωχό.Ό Θεός του Ουρανού και της Γής να σε διδάξει κατά την πίστη σου. Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: . Ανάμεσά τους υπήρχαν πολυάριθμα πουλιά απ' όλα τα είδη και τα χρώματα και κελαηδούσαν μελωδικά. .και ψηλόκορμα δένδρα τον στόλιζαν.δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο. ό Σώζων κατάλαβε ότι κατευθύνονταν προς αυτόν. καθώς είπα. ονόματι Σώζων. Περνώντας κάποια μέρα απ' την πλατεία της πόλεως. «ακολούθησέ με». Καθώς διέσχιζαν το παραμυθένιο εκείνο προαύλιο οι άγγελοι αυτοί του Θεού. Το κελάηδημά τους ήταν τόσο θεϊκό. «Ανοίξτε τα κιβώτια». πρόσεξε και ό Θεός. ρώτησε τον όσιο: να τον .σε παρακαλώ. ώστε νόμιζες ότι ερχόταν απ' τον ουρανό. του απάντησε εκείνος. Μετέφεραν ανά τέσσερις από ένα χρυσοστόλιστο κιβώτιο. Και πράγματι. αλλά θα ήθελα ν' ακούσω κάτι και από το στόμα σου. Καθώς κοιτούσε ό Σώζων. Καθώς παρατηρούσε εκστατικός.Στις ημέρες του επισκόπου των 'Ιεροσολύμων Κυριάκου ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος. που έλαμπαν σαν τον ήλιο. «και δείξτε σ' αυτόν τον άνθρωπο τί του φυλάω για το ιμάτιο πού μού δάνεισε προ ολίγου διά μέσου του φτωχού». βγαίνουν απ' το ανάκτορο δέκα έξι άνθρωποι φτερωτοί. Τον πόνεσε ή ψυχή του. που ξέχυναν απ' την κορφή ως τις ρίζες μια υπέροχη ευωδία. στάθηκαν. Πλήθος λουλούδια . κατέβασαν τα κιβώτια απ' τους ώμους και τα ακούμπησαν στη γη. πάτερ. σε λίγο βλέπει ό Σώζων να κατεβαίνει από τα ανάκτορα ένας πανέμορφος άνδρας και να έρχεται προς το μέρος των αγγέλων. για ν' ακούσεις κάτι. Αφού όμως ήρθες. Το καθένα είχε ξεχωριστή ομορφιά. τα φυτά και τα λουλούδια κυμάτιζαν με πολλή χάρη.ρόδα και κρίνα . σε λίγο επέστρεψε σπίτι του. θα σε φωτίσει. Φαίνονταν τώρα σαν να περίμεναν κάποιον μεγάλο να έρθει. Άρχισε να βαδίζει πίσω του και σε λίγο έφτασαν σ' ένα χρυσοκάγκελο φράχτη. έρχεται ένας νέος και του λέει. Μόλις πλησίασαν στα χρυσά κάγκελα. Βλέπει τότε στο όνειρο του ότι βρέθηκε σ' ένα θαυμαστό κήπο που φωτιζόταν με καθαρό άυλο φως. τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς. 7Ηταν σούρουπο και ξάπλωσε να κοιμηθεί. τους διέταξε. Πολλά άκουσα και διάβασα. "Όλα τα δένδρα. . βλέπει ένα φτωχό πού ήταν γυμνός και τουρτούριζε από το κρύο. ώστε τα κλαδιά τους έγερναν ως τη γη.

αν δώσεις στο φτωχό ένα ιμάτιο. Μια μέρα. «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει».Όποιος θα θυσιάσει σπίτια ή χωράφια ή πλούτη ή δόξα ή πατέρα ή μητέρα ή αδελφούς ή αδελφές ή γυναίκα ή παιδιά ή οποιοδήποτε αγαθό της γης. Αυτό να το έχεις και συ παιδί μου στο νου σου στο εξής. Διότι αυτός πού κάνει ένα καλό κι έπειτα μετανιώνει ή εξευτελίζει τον φτωχό. Σιόζων. Υστέρα από αυτά τα λόγια ό Σιόζων ξύπνησε γεμάτος θαυμασμό για το όραμα. αβάφτιστη ακόμη.Σού αρέσουν. απαρνήθηκε τον κόσμο και έγινε ένας θαυμάσιος μοναχός. Και κείνος είπε με δέος: . το ίδιο θα κάνεις και σ' όλους όσους βοηθούν τούς φτωχούς. Τη νύχτα βλέπει πάλι το ίδιο όραμα και το πρωί. για να θησαυρίσεις εκατονταπλάσια στον ουρανό. πόσα αγαθά σού ετοίμασα. αντί για ανταμοιβή. χωρίς καθυστέρηση μοίρασε όλη του την περιουσία. του είπε: . άλλα κατάλευκα κι άλλα πλουμιστά. Τούς φυλάς εκατονταπλάσια αγαθά και την αιώνια ζωή: Κι Εκείνος του αποκρίθηκε: . πάθεις διπλή ζημιά.Βλέπεις.Αμέσως άνοιξαν το ένα χρυσό κιβώτιο και άρχισαν να βγάζουν χιτώνες και ιμάτια βασιλικά. Ακούγοντας αυτά ό Σιόζων ρώτησε με δέος αλλά και με χαρά τον Κύριο: . Ανάμεσα στα άλλα. εκεί πού περιποιόταν τον κήπο της. έμεινε ορφανή μια μικρή κόρη τους. Τα άπλωναν μπροστά του ρωτώντας τον : . καταστόλιστους και ολόχρυσους χιτώνες. όλα πανέμορφα. ήταν και τούτο πού συνέβη στα χρόνια του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Παύλου.Κύριε μου. αλλά βρίσκεται και ένοχος την ημέρα της Κρίσεως. Πήγαινε λοιπόν και συνέχισε να κάνεις το ίδιο.δεν είμαι άξιος να δω ούτε τη σκιά τους! Συνέχιζαν ωστόσο να του δείχνουν λαμπρούς. "Όταν πια με αυτόν τον τρόπο ό Κύριος των αγγέλων του έδωσε να καταλάβει τί σημαίνει το «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». Σηκώθηκε αμέσως απ' το κρεβάτι του και έδωσε και το άλλο του ιμάτιο σε κάποιον πού ήξερε προς το είχε ανάγκη. Γι αυτό ποτέ μη μετανιώσεις για μία σου ελεημοσύνη εξευτελίζοντας τον φτωχό πού του έδωσες κάτι! μη τυχόν. συμβούλευσε τον επισκέπτη του ό άγιος Νήφων και να κάνεις ότι μπορείς. Σώζων. εγώ θα σού ετοιμάσω εκατονταπλάσια. πού μας αφηγήθηκε ό Αββάς Θεωνάς. όταν ένα ζευγάρι πολύ πλουσίων αναπαύτηκε ξαφνικά. επειδή με είδες γυμνό και με σπλαγχνίσθηκες και μ' έντυσες. χάνει και τον μισθό του. λοιπόν στην Αλεξάνδρεια. βλέπει έναν άντρα πού ετοίμαζε κι έδενε το . ώσπου ανέβηκε ό αριθμός τους στους χίλιους. 'Εκεί.

λοιπόν. βαφτίζοντας μια πόρνη.Δυστυχώς. πήρε εκείνος τα απαραίτητα χρήματα.τι έχω και δώσε πίσω αυτά πού χρωστάς· μα.Για τ' όνομα του Κυρίου. ή κόρη. πάρε ο. Όμως. του λέει εκείνη και φαντάζομαι πως μπορώ σε κάτι να σε βοηθήσω. Κι εκείνη του απαντά : . της άπαντα εκείνος. παρουσιάζεται άγγελος Κυρίου.. όμως. Άρχισε να συλλογίζεται σοβαρά την περιπέτεια του βίου και ή ψυχή της πλημμύρισε ξάφνου ένα κύμα κατανύξεως. για ποιους λόγους συγχωρεί ό Θεός σε κάποια ψυχή να πειράζεται και να ξεπέφτει τόσο πολύ.. γιατί με έχει γονατίσει πραγματικά μεγάλη θλίψη. ύστερα από λίγο καιρό. ή κόρη αρρώστησε.σε παρακαλώ. . Ή θλιβερή αυτή κατάσταση τη γέμιζε πόνο και θλίψη. για να κρεμαστεί. κόρη μου. με τη μορφή εκείνου του ανθρώπου. Τότε ακουστήκανε και μερικοί να λένε: .Ανεξερεύνητες οι βουλές του Κυρίου! Ποιος ξέρει άραγε. Στενεμένη. λυπηθείτε την ψυχή μου! Παρακαλέστε τον Πάπα και Πατριάρχη να με βαπτίσει και να με κάμει χριστιανή! Εκείνοι γυρνούσαν την πλάτη κι έλεγαν με περιφρόνηση: . ξεχρεώθηκε κι αισθάνθηκε πάλι τον εαυτό του ελεύθερο.Και ποιος να καταδεχτεί να γίνει ανάδοχος. κόρη μου. Καταστενοχωρημένος εκείνος της λέει: .σκοινί. μα κανείς δε βρέθηκε να μιλήσει στον Πατριάρχη και να με βοηθήσει. Ανακουφισμένος. αναγκάστηκε να δοθεί στην πορνεία για να ζήσει. τον οποίο είχε γλυτώσει εκείνη κάποτε απ' την αυτοκτονία και της λέει: ..Άφησε με. χρωστώ πολλά χρήματα και οι δανειστές μου με πνίγουν για να τούς τα δώσω τώρα· γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πεθάνω το γρηγορότερο και να μη ζω τέτοια δυστυχισμένη ζωή . που της έλειψαν τα χρήματα και πεντάρφανη καθώς ήταν. μην κάνεις κακό στον εαυτό σου. τούς γείτονες και τούς παρακάλεσε: . Εκείνη στοργικά του λέει: .Τί έχεις και είσαι τόσο στενοχωρημένη.. . Πανικοβλήθηκε ή κόρη.Επιθυμώ να βαφτιστώ και να γίνω χριστιανή..Τί κάνεις εδώ.Πες μου όλη την αλήθεια.. τρέχει κοντά του και τον ρωτάει: . Κι ενώ ζούσε σ' αυτήν τη μαύρη ατμόσφαιρα. Φώναξε. άνθρωπέ μου: . με την απρόσμενη πρόταση.

γιατί ήρθαν και μάς παρακάλεσαν ό δείνα και ό δείνα. όταν έφυγαν οι επίσημοι εκείνοι: .κι εκεί είπαν στους κληρικούς και με βαφτίσανε. ό άγγελος που είχε παρουσιαστεί εμπρός της. που ήταν υπεύθυνοι για το άγιο Βάπτισμα και τούς ρωτάει: .εγώ θα φέρω μερικούς φίλους μου και θα σε μεταφέρουμε. τέλος πάντων. τί καλό πράγμα έχεις κάνει στη ζωή σου. που οφείλονταν στη θεία οικονομία.. την μεταφέρουν στην εκκλησία. απορημένοι. κατά θείαν οικονομία και τούς ρωτούσε αν έγιναν ανάδοχοι στη βάφτιση της τάδε κόρης και αν εγγυηθήκαν εκείνοι γι' αυτήν. . απάντησαν: . Κι εκείνη. 'Εκείνοι. Φωνάζουν τούς αρμοδίους κληρικούς. Μετά την πήραν οι ανάδοχοί της. με την ηγεμονική παρουσία των προυχόντων της περιοχής και την πήγαν στο σπίτι της. την άφησαν κι αμέσως έγιναν άφαντοι.Ναι απαντούν εκείνοι. Κι εκείνοι τούς ρωτάνε: . να φωνάξουν τη νεοφώτιστη κόρη και τη ρώτησε: . 'Εκείνος εκκάλεσε τούς κληρικούς.Ή αγάπη σας. απαντούν με μια φωνή εκείνοι. Και πράγματι. παίρνει άλλους δύο αγγέλους και. Κι όταν εκείνη δεν έβρισκε τί να τούς απαντήσει. Ποιος έγινε ανάδοχός σου και σε βάφτισε. λευκοφορεμένη.εμείς γινόμαστε εγγυηταί γι' αυτήν. οι γείτονες. . λοιπόν. Ωστόσο. Τότε ό πατριάρχης άρχισε να πληροφορείται μέσα του. απλά τούς διηγήθηκε την ιστορία : Ήρθαν μερικοί. πρεσβυτέρους δηλαδή και διακόνους και όσους ήταν ταγμένοι για το μυστήριο της βαπτίσεως. πώς το πράγμα ήταν ένα θαύμα.Ναι.Μα ποιοι. . τη ρωτούσανε. της λέει εκείνος . κι ούτε θυμόμαστε να 'χουμε κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. υποβαστάζοντάς την.Σε βλέπουμε λευκοφορεμένη. Τούς ξέρεις. κόρη μου. που τούς έφαγε ή περιέργεια.Μη στενοχωριέσαι καθόλου. Πήραν λοιπόν οι κληρικοί την άρρωστη και τη βαφτίσανε. Έστειλε.Πες μου.'Εμείς δεν ξέρουμε τίποτε. πήγαν και τη ρωτούσανε. με πήραν και με πήγαν στην εκκλησιά. της τάξεως των αριστοκρατών. Ό πατριάρχης έστειλε και κάλεσε τούς άρχοντες εκείνους. ήταν αυτοί. γνωστοί από τούς άρχοντες του τόπου μας και τη βαφτίσαμε. μπορείτε να εγγυηθείτε γι' αυτήν και την πνευματική της κατάσταση. Εκεί.Την δείνα κόρη εσείς τη βαφτίσατε. εκείνοι πήγαν και ρώτησαν τον Πατριάρχη. . 'Εκεί μετασχηματίζονται και παίρνουν τη μορφή σπουδαίων προσώπων του τόπου.

αν σαν φυλαχτό.τι είχα και δεν είχα. έγειρε και αναπαύτηκε έν Κυρίω. 'Εκείνη απάντησε: . γιατί τον έπνιγαν οι δανεισταί του για τα χρέη τα μεγάλα. κόρη μου· δε θυμάσαι να 'χεις κάνει κάποτε κάποιο καλό στη ζωή σου. όσο από το κιβώτιο πενήτων.Για σκέψου λίγο. σαν τί καλό θα μπόραγα να κάμω.μία πόρνη και θεόφτωχη. για να τον γλυτώσω και να τον ελευθερώσω από τα δεινά του. για να προσευχηθείς. Ό πατριάρχης την ξαναρωτά. Κύριε και δίκαιες οι κρίσεις σου! Κλείνοντας αναφέρουμε την προτροπή του Αγίου 'Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς τους χριστιανούς. Γιατί. «Ένας πρακτικότατος τρόπος είναι να κάνουμε ένα ειδικό κιβώτιο (κουμπαρά) για τούς φτωχούς. κι εγώ του έδωσα ό. συμμαζεμένα . . Και πρέπει να ξέρεις πώς το να βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι σου. Εκτός μονάχα τούτο. πού θα είναι τοποθετημένο στο μέρος όπου ό καθένας προσεύχεται.άπαντά εκείνη. έτοιμο να αυτοκτονήσει. αν ενδιαφέρει: πώς κάποτε είδα έναν άνδρα. .Όχι. Και λέγοντας αυτά τα λόγια. θαυμάζοντας αναφώνησε: . επίμονα: . κάθε φορά πού θα μπεις εκεί. όπου προσεύχεσαι το κιβώτιο της ελεημοσύνης δεν είναι κατώτερο από το να έχεις κρεμάσει εκεί το ιερό Ευαγγέλιο. κρεμάσεις το ιερό Ευαγγέλιο.. αρκεί μόνον να μην μπει εκεί τίποτε πού προέρχεται από αδικία».'Εγώ. χωρίς να κάνεις τίποτε από όσα λέγει (όπως είναι και ή ελεημοσύνη) δε θα ωφεληθείς τόσο. Ό πατριάρχης. πρώτα να καταθέτεις την ελεημοσύνη σου στο κιβώτιο των πενήτων και τότε να απευθύνεις την προσευχή σου στο Θεό.Δίκαιος είσαι. Έτσι. Δίπλα σε αυτό το Ιερό κιβώτιο να βρίσκεται και το κρεβάτι σου και ή νύχτα θα περνά χωρίς κακά όνειρα.

Ό προσανατολισμός και οι στόχοι που θέτουν πολλοί στη ζωή τούς οδηγούν σε πρόσκαιρη ευτυχία και στη συνέχεια στο απόλυτο κενό. όμως. ήλθε για να γίνει οδοδείκτης μας. Αββά. Προσπαθούν πολλοί να καλύψουν το κενό πού υπάρχει μέσα τους καταφεύγοντας στην απόλαυση των υλικών αγαθών. για να αντιληφτεί κανείς τη ρυπαρότητα της ψυχής του και την ανάγκη να απαλλαγεί από το βάρος της αμαρτίας αρκεί μια μικρή περισσυλλογή κι ενδοσκόπηση του εαυτού του. Μάταια. μά πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία. Κάθε άνθρωπος αναζητά στη ζωή του την ευτυχία και τη χαρά. Τις προσπάθειές μας ενδυναμώνει ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός.Έπεσα. . να αγωνιστούμε και τελικά να φτάσουμε στην αιώνια ευτυχία. για να απαλλάξει τον αμαρτωλό από την αμαρτία. ικανό να μας οδηγήσει κοντά του. αρκεί να τον . δεν είμαστε όμως μόνοι μας. Τί να κάνω τώρα.'ΩΣ πότε. Ήλθε για να καλέσει «αμαρτωλούς εις μετάνοιαν». Πάτερ. Είναι το μέσο εκείνο πού ανακαινίζει τον άνθρωπο και συντελεί στην ψυχική του ανάταση. Δεν είναι γραμμένο «όπου ευρώ σε εκεί και κρινώ σε. είναι ή μετάνοια. Δέχεται όλους με χαρά. Μοναδικό λυτρωτικό μέσο. γιατί ό σκοπός της ανθρώπινης ζωής είναι τελείως διαφορετικός.Και τί σ' εμποδίζει να ξανασηκωθείς. ήλθε με ανοιχτή την αγκαλιά του για όλους μας. Ό λόγος είναι απλός. . ακόμη κι εκείνους πού έχουν περιπέσει στα βαρύτερα και φρικτότερα σφάλματα.» εξήγησε ό Γέροντας. οι πειρασμοί πολλοί και ό ανθρώπινος μανδύας δύσκολα αποτινάσσεται από πάνω μας. Άλλωστε ό φιλάνθρωπος Κύριος γι' αυτό το σκοπό ήλθε στον κόσμο. δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ή προσπάθειά του αυτή καταλήγει σε αδιέξοδο. για να πολεμήσουμε. πού με την έλευσή του στη γη και με τη διδασκαλία του μάς εφοδίασε με τα κατάλληλα πνευματικά όπλα. «Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν». Ό αγώνας είναι μεγάλος. Όλοι αργά ή γρήγορα οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε το φθαρτό τού κόσμου στον όποιο ζούμε και να δώσουμε στη ζωή μας αιώνια προοπτική. ομολόγησε με θλίψη ό αδελφός. ρώτησε ό αδελφός.Έως ότου σε βρει ό θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια. . Ή μετάνοια πρέπει να αποτελεί μόνιμη φροντίδα κάθε πνευματικού άνθρωπου. Ό Κύριος καλεί κοντά του τούς πάντες.Σηκώθηκα. .Σήκω.ΜΕΤΑΝΟΙΑ Ένας αδελφός εξομολογήθηκε στον Αββά Σισώη : . . του είπε με τη χαρακτηριστική του απλότητα ό Άγιος Γέροντας.

Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της. Έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους. για να τη σώσουν. 'Εκείνος στην αρχή δίστασε. αλλά συνεχίζει να τον καλεί διαρκώς κοντά του και να του δίνει ευκαιρίες. όταν είχε τα μέσα.αναζητήσουν. . τούς περιποιούνταν με όλη της την καρδιά. . της άφησαν κληρονομιά πρώτα απ' όλα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τούς φτωχούς και ξένους και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα. Μπροστά στη μεγάλη του επιμονή. Ταϊσία και τον προσβάλλεις τόσο άσπλαχνα. δεν απορρίπτει τον αμετανόητο. Ανέθεσαν λοιπόν στον Αββά 'Ιωάννη τον Κολοβό τη λεπτή και δύσκολη αποστολή.'Εκείνη. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της. Φέρε τον επάνω. 'Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με την πονηρία τους την παρέσυραν στη διαφθορά. παλιοκαλόγερε! του φώναξε εκείνη θυμωμένη. Ό Αββάς δεν απελπίστηκε.Αυτοί οι καλόγεροι ψαρεύουν συχνά στην 'Ερυθρά Θάλασσα και βρίσκουν μαργαριτάρια. Κι όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους. Τέλος όμως. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. ώστε να κατορθώσει απόλυτα ελεύθερος να αναζητήσει και να βρει το πραγματικό φως και την αληθινή ζωή. Παρακάλεσε τη θυρωρό να τον οδηγήσει στην κυρία της. είπε ή Ταϊσία. από μεγάλη ευλάβεια προς τούς ερημίτες. για να μη γίνει παρήκοος στους γέροντες. ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την Έλεγαν Ταϊσία. έφτιαξε τα μαλλιά και τα φορέματά της. με ένα λόγο να μετανοήσουν. αποφάσισε να κατέβει στην πόλη και να παρουσιαστεί στο σπίτι της αμαρτωλής.Σε τί σού έφταιξε ό Χριστός μας. για να υποδεχτεί τον ερημίτη. ή γριά υποχώρησε και πήγε να ειδοποιήσει την κυρία της. Ή κόρη. πρέπει κι εμείς να τη βοηθήσουμε. 'Εξακολουθούσε να παρακαλεί να δει την Ταϊσία. αποφάσισαν να κάνουν ότι περνούσε από το χέρι τους.Φύγε από δω. . 'Ύστερα της είπε με σιγανή φωνή: . Έλεγαν μεταξύ τους. Τώρα που κινδυνεύει ή ψυχή της. Την εποχή που ανθούσε ό ασκητισμός στην Αίγυπτο. Ό Αββάς 'Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο και στάθηκε περίλυπος απέναντί της. μάς Έδειχνε όλη τη συμπάθειά της. Ή ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη εταίρα! Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι πατέρες της ερήμου. Φάγατε πρώτα την περιουσία της κι ακόμη δεν παύετε να την ενοχλείτε. Έλεγε πώς την ήθελε για κάτι πολύ ωφέλιμο. Του φαινόταν ακατόρθωτο το Έργο. έριξε άφθονο άρωμα πάνω της και πήρε το ύφος των ξεπεσμένων γυναικών. Με τα χρόνια όμως τα χρήματα ξοδεύτηκαν και ή ίδια άρχισε να στερείται. . Την κοίταξε αρκετή ώρα αμίλητος με οίκτο.

Τον έπνιγαν οι λυγμοί. Ό Αββάς 'Ιωάννης έκοψε θάμνους κι έφτιαξε ένα πρόχειρο κρεββάτι για την κόρη. ψιθύρισε με αμφιβολία εκείνη. Αββά. πού είχε αφήσει την κόρη να κοιμάται.Τώρα πού ήρθες είναι πολύ αργά. Δεν αισθανόταν. 'Εκείνος απομακρύνθηκε αρκετά. φώναξε με αγωνία ό γέροντας. Ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. Κοιμήθηκε λίγο και ξύπνησε πάλι τα μεσάνυχτα να συνεχίσει την προσευχή του. Σταμάτησαν.Σταμάτησε.Γιατί κλαις. . . Της φώναξε να ξυπνήσει. Πήραν το δρόμο για την έρημο. υπάρχει. ολόλευκη σαν περιστέρι. Δεν πήρε απάντηση. αλλά σταμάτησε. Μά είχαν πολύ διάστημα να βαδίσουν και τούς βρήκε ή νύχτα. .. γέροντα. δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο μέσα μου.Ναι. . στο θρόνο του Θεού! Ό όσιος στάθηκε πολλή ώρα και κοίταζε συνεπαρμένος. άρχιζε ένας δρόμος ολοφώτεινος πού άγγιζε τον ουρανό! Άγγελοι γοργόφτεροι ανέβαζαν μια ψυχή. Χωρίς άλλη κουβέντα ή κόρη σηκώθηκε και ακλούθησε το γέροντα. Τα κύλισα όλα στη λάσπη. Αββά. πάτερ. . έγινε τη στιγμή εκείνη. Την κίνησε ελαφρά. 'Ήθελε και κάτι άλλο να πει. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια του ένα θέαμα μεγαλειώδες. . Δείξε μου το δρόμο της σωτηρίας.Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας για μένα. που τόση ώρα γύρευε με την προσευχή του.Ακολούθησέ με. Ή ψυχή της είχε πετάξει στον ουρανό. που λες και γύρευε να τραντάξει τα ουράνια. τη συμβούλεψε.Βγάλε με από δω μέσα. κόρη μου. Εκείνη ένιωσε ντροπή. Δεν μπορούσε να συνεχίσει. πού βλέπω το σατανά να παίζει στη μορφή σου. 'Εκείνος θαύμασε πώς δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το σπιτικό της. Από το σημείο. σιγομουρμούρισε συγχυσμένη. Ύστερα πήγε να συναντήσει την Ταϊσία. Ή κόρη ταράχτηκε. Άφησε την άπρεπη προκλητική της στάση και στενοχωρημένη τον ρώτησε: .Κοιμήσου εσύ αιδώ μέχρι να ξημερώσει. Μέσα του προσευχόταν τόσο δυνατά για τη σωτηρία της κόρης. κόρη μου. Ή Ταϊσία έπεσε συντετριμμένη στα πόδια του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε: . παίρνοντας για προσκεφάλι του μια πέτρα. Από τα βαθουλωμένα μάτια του έτρεχαν καυτά δάκρυα.. Ή μετάνοια οδηγεί στη σωτηρία. Ό γέροντας περίμενε με σταυρωμένα χέρια. Το θαύμα. Είπε τις προσευχές του και πλάγιασε στο χώμα να ξαποστάσει. .Πώς να μην κλάψω.

Στο τέλος το λησμόνησαν. Ό Θεός είναι ακριβοδίκαιος και πολυεύσπλαχνος. Το κακό δεν άργησε να φανερωθεί και να σκανδαλίσει πολλές συνειδήσεις. Σταμάτησαν με τον καιρό να σχολιάζουν το σκάνδαλο. Ό αμαρτωλός κλείστηκε στο σκοτεινό του τάφο. γράφει ό Γάλλος ποιητής Ροστάν. ό επίσκοπος μιας επαρχίας. Μόλις εκείνος ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και ψιθύρισε λίγα θερμά λόγια προσευχής. Ό διάβολος λοιπόν τα έφερε έτσι πού να πέσει σε αμαρτία ό διάκονος με μια από τις νεαρές φιλοξενούμενες αρχοντοπούλες. "Ήθελε να ταφεί μέσα ζωντανός και να κλαίει μέχρι να τον βρει ό θάνατος! Έτσι κι έγινε. Απελπισμένοι οι άνθρωποι έτρεχαν στα μοναστήρια και στις εκκλησίες για προσευχές και λιτανείες. είναι καθαρμός. Το δάκρυ είναι δείγμα υγείας για το μάτι και σημείο εξυγίανσης για την ψυχή. Μάταια όμως. Ό γέροντας είχε μια κρύπτη στο εσωτερικό της καλύβας του και ό διάκονος το γνώριζε. Σε ένα κοινόβιο της Αιγύπτου ζούσε κάποιος ενάρετος διάκονος. ένας άγιος άνθρωπος.Ό όσιος γονάτισε και προσευχήθηκε με το πρόσωπο στη Γή. Πέρασαν χρόνια. με την οικογένειά του. Ό φταίχτης όμως μετανόησε ευθύς. Από τη μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές. Τέλος. Δε φούσκωνε να ποτίσει τη διψασμένη από το λιοπύρι αιγυπτιακή πεδιάδα. Τον παρακάλεσε λοιπόν να του την παραχωρήσει. Τότε θεία φωνή τον πληροφόρησε ότι ή σύντομη μετάνοια της πόρνης. που έκανε πολλή προσευχή για τη δυστυχία του κόσμου. ό Νείλος πλημμύρισε και πότισε τα διψασμένα χωράφια. Ό γέροντας κάθε βράδυ του έριχνε λίγο ψωμί από ένα μικρό άνοιγμα. Τα νερά του ποταμού δεν ανέβαιναν με κανένα τρόπο. Όποιος δακρύζει για τις αμαρτίες του έχει δοκιμάσει την άρρηκτη ψυχική γαλήνη πού έρχεται μετά το δάκρυ. αν δεν προσευχηθεί ό διάκονος που είναι κρυμμένος στην καλύβα του τάδε γέροντα. ευαρέστησε το Θεό περισσότερο από τη μετάνοια πολλών άλλων. προμήνυμα μεγάλης δυστυχίας. Ό Θεός δε θα κρίνει τον άνθρωπο και δε θα του καταλογίσει ότι αμάρτησε. πολιτικός φυγάς. Το δάκρυ της μετανοίας δεν είναι πένθος. Πήγε χωρίς χρονοτριβή σ' ένα γείτονα του ερημίτη και με συντριβή εξομολογήθηκε την αμαρτία του. Κάποτε ζήτησε άσυλο εκεί ένας άρχοντας. για τη θερμότητα της. Τα χωράφια χλώμιασαν. Τον ανάγκασε να προσευχηθεί. Ή συνειδητοποίηση του σφάλματος και ή ομολογία του χρειάζεται συντριβή και κατάθεση ψυχής. Μια εποχή ό Νείλος κρατούσε με πείσμα τα νερά του χαμηλά. Διακρίνει τη συντριβή και τη μετάνοια του παιδιού του και του χαρίζει αμέτρητο έλεος. Αυτό όμως πού σίγουρα θα εξετάσει είναι αν μετανόησε. άκουσε φωνή στον ύπνο του να του λέει πώς. ή ταπείνωση και ή προσευχή. Οι άνθρωποι έχασαν τα ίχνη του διακόνου. Τα σπαρτά καταστρέφονταν σιγά σιγά. . το νερό δεν ανεβαίνει! Την άλλη μέρα ό ευσεβής επίσκοπος με όλον τον κλήρο του και πολύ λαό πήγε στην καλύβα του γέροντα και έβγαλε διά της βίας τον διάκονο από την κρυψώνα του. είναι χαρά. Τα βουρκωμένα μάτια είναι τα ωραιότερα για το Χριστό.

Και διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία: Στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης ήταν τον παλιό καιρό ένα ησυχαστήριο γυναικών. έπεσε κάτω νεκρή. Το γεγονός έκανε μεγάλη εντύπωση στις μοναχές και στους Πατέρες πού ασκήτευαν εκεί γύρω. για τούς Αγίους ωστόσο ή κάθε πτώση αποτελεί μία αρχή. Ωστόσο. Κάποτε ή προεστώσα έστειλε μια νέα μοναχή στην πόλη για υπηρεσία. άλλ' ουδείς και αν μία ημέρα ό βίος αυτού επί της γης». Εκείνη από συνεργεία διαβολική έπεσε σε βαρύ σφάλμα. Αυτούς πού του λέγουν διαρκώς πώς δεν υπάρχει πια γι' αυτόν σωτηρία. Ή πτώση του άνθρωπου είναι αναπόφευκτη. ούτε και οι Άγιοι. που θα σημάνει το νέο αγωνιστικό ξεκίνημα μέχρι την επόμενη πτώση.5). πού σπέρνει ό πονηρός στο νου του ανθρώπου. 'Ύστερα. Ή προσπάθεια τελικά και ή διάθεση του ανθρώπου είναι καθοριστική για τη σωτηρία του. Ή ψυχή όμως πού ποθεί τη σωτηρία της. Με δάκρυα στρεφόμενοι προς τον Πατέρα τους ικέτευαν «Καρδίαν καθαράν κτίσον έν εμοί ό Θεός και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον έν τοις εγκάτοις μου». δε γύρισε αμέσως στο ησυχαστήριο. δεν ξέρουμε όμως γιατί ό Θεός δεν επέτρεψε να πατήσει το πόδι της μέσα στον Παρθενώνα. . τη στιγμή ακριβώς που ή μετανοημένη μοναχή έπεσε νεκρή. αφού αμάρτησε και άδικα καταφεύγει στο Θεό με τη μετάνοια. Ένας μόνο ήρθε στη γη χωρίς να αμαρτήσει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό. όταν λέγει «ουκ έστι σωτηρία αυτώ έν τω Θεώ αυτού». μετανοημένη ειλικρινά για το κατάντημα της. (Ιώβ 14. βλέποντας τώρα την παρρησία που είχε αποκτήσει με την καλή του μετάνοια. που τους ωθεί και επιχειρεί με κάθε μέσο να τούς οδηγήσει στην παραβίαση του θείου θελήματος.Τούς λογισμούς της απογνώσεως εννοεί. Ένας άγιος Ερημίτης όμως πού έμενε σε μια σπηλιά στην κορυφή του βουνού διηγήθηκε αργότερα το δράμα που είδε. Ό διάβολος είναι εκείνος που κεντρίζει τούς ανθρώπους προς το κακό. "Όλοι αμφέβαλλαν για τη σωτηρία της. ή ευθύνη του άνθρωπου είναι μεγάλη όχι τόσο για τα σφάλματα στα όποια λόγω της ανθρώπινης ιδιότητας πέφτει. απελπισμένη από την πτώση της. Σημασία τελικά δεν έχει το ότι σφάλλει κανείς. πήρε το δρόμο της επιστροφής. όσο το να συνειδητοποιεί και να επανορθώνει το λάθος του αγωνιζόμενος στο εξής να μην το επαναλάβει. εξήγησε ό Γέρων. Έτσι προσπαθεί να τον παρασύρει. Ή συναίσθηση του σφάλματος και ή προσέλευση στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως είναι το καθοριστικό βήμα. Άγγελοι από τον Ουρανό κατέβαιναν να . καθώς προσευχόταν. Από την αμαρτία δεν μπόρεσε να ξεφύγει κανείς. κάτι που επιβεβαιώνεται και στην Παλαιά Διαθήκη «Τις καθαρός έσται από ρύπου. όσο για την ανυπαρξία πνευματικού αγώνος και για την προσπάθεια κάθε φορά δικαιολόγησης των λανθασμένων ενεργειών του. τον ευλαβήθηκαν και δόξασαν το Θεό. ας αγωνίζεται σκληρά ν' απομακρύνει αυτούς τούς λογισμούς. Ένας αδελφός παρεκάλεσε κάποιο Γέροντα να του εξηγήσει τί εννοεί ό Ψαλμωδός. ένα νέο ξεκίνημα. Γρήγορα όμως αηδίασε την αμαρτία και. Πρέπει επομένως διαρκώς να θέτουμε νέους στόχους στη ζωή μας και ποτέ να μην απογοητευόμαστε από την πτώση μας. Έμεινε στον κόσμο και παρασύρθηκε σ' έκλυτη ζωή.Οι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν σκανδαλιστεί με το σφάλμα του. για να τον ρίξει στο γκρεμό της απελπισίας. Μόλις έφθασε στην εξώθυρα.

ανεβαίνει σε μεγάλο ύψος και χυμά σε μυτερό βράχο. Φοβάμαι μήπως πεθάνει κι αυτή μαζί με τον ετοιμοθάνατο».παραλάβουν την ψυχή της. ούτε υποκριτική. αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριο . έχει τη δυνατότητα από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου να φθάσει στην αγιότητα. Ό πονηρός ωστόσο δε σταματά μά προσπαθεί διαρκώς να πλανεύει τον άνθρωπο. Με αυτόν τον τρόπο "ανακαινισθήσεται ως αετού ή νεότης της ψυχής σου". αποκρίθηκαν οι Άγγελοι. Τότε έγινε μεγάλη φιλονικία ανάμεσα στα αγαθά και στα πονηρά πνεύματα. πού είναι ή συναίσθηση και ρίξου με ορμή πάνω στο βράχο. Με τον τρόπο αυτό ξαναβρίσκει τη χαμένη του δράση. ούτε μπορεί να επιτευχθεί με λεκτικούς τρόπους. δέχτηκε την μετάνοιά της. αλλά και πλήθος πονηρά πνεύματα μαζεύονταν από παντού για να την αρπάξουν.Πού είναι ή μετάνοιά της. αντιλογούσαν τα πονηρά πνεύματα. για να τονίσει την αξία της μετανοίας. αφού και να εξομολογηθούν θα αμαρτήσουν έκ νέου. ενώ οι Άγιοι Άγγελοι με χαρά οδήγησαν την ψυχή στα Ουράνια. που οδηγεί σε ριζική και αυτόβουλη αλλαγή. γι αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή παρουσιάζει και δίδει ευκαιρίες στον άνθρωπο να μετανοήσει. Οι δαίμονες απαιτούσαν την ταλαίπωρη ψυχή πού τόσον καιρό δούλευε στην αμαρτία. Αφού ούτε να μπει στο Μοναστήρι της πρόλαβε και τη βρήκε ό θάνατος έξω από την πόρτα. όταν γεράσει και δεν μπορεί πια να φάει ούτε να πιει. . Ύστερα λούζεται σε κάποια κρύα λίμνη και κάθεται στον ήλιο. δηλαδή στην ορθή πίστη. Ή μετάνοια κρύβει συντριβή και ταπείνωση και δεν είναι αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού. Ο Μέγας Αντώνιος. αν ό άνθρωπος θέλει. Λούσου στη λίμνη των δακρύων σου και πυρώσου στις ακτίνες του Αγίου Πνεύματος. της δε ζωής και του θανάτου ό πάντων Δημιουργός και κυρίαρχος Θεός. έστω και την τελευταία στιγμή. που είχε ζήσει ακόλαστη ζωή κι έταζε μετάνοια στην επιθανάτια κλίνη του «Ή μετάνοια που δείχνει ό άρρωστος ίσως είναι άρρωστη. Όταν αμαρτήσεις. Ό Θεός είναι αγάπη και ποθεί τη σωτηρία του άνθρωπου. Έτσι οι δαίμονες έφυγαν νικημένοι. για να ισιώσει το ράμφος του. Ό Άγιος Επιφάνιος προτρέπει τούς συνανθρώπους του να εξακολουθήσουν το παράδειγμα του αετού αναφέροντας χαρακτηριστικά. Ό ένας ληστής λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή συνετρίβη εσωτερικά. Με το σκεπτικό αυτό και τη συνεχή αναβλητικότητα ή ψυχή συνεχίζει την πτωτική της πορεία. υπογράμμιζε ότι. ανέβα σε ύψος . Ή μετάνοια είναι εσωτερική και ψυχική κάθαρση. Κάποιοι συνεχώς αναβάλλουν πείθοντας τον εαυτό τους ότι ό Θεός είναι αγαθός και θα τούς σώσει έτσι κι αλλιώς. για να εξαλείψουν την όποια αμφιβολία και ανησυχία τους ισχυρίζονται ότι. ενσυνείδητη μεταστροφή. Τρανό παράδειγμα αποτελεί ή συμπεριφορά των δύο ληστών δίπλα στον 'Ιησού Χριστό. Ό ιερός Αυγουστίνος έλεγε για κάποιον τέτοιον άρρωστο. Αναφέρεται ότι ό αετός. θα μετανιώσουν μια φορά στο τέλος της ζωής τους. Ή μεταστροφή όμως αυτή δεν είναι τυπική. Ή ψυχή είναι κυρία της θελήσεώς της. Οι Άγιοι Άγγελοι βεβαίωναν πώς είχε μεταμεληθεί και γι' αυτό ήταν άξια σωτηρίας.Άφ' ότου είδε ό Πανάγαθος Θεός τη θέλησή της να κλίνει στη διόρθωση. . Και βέβαια μπορεί να συμβεί εντυπωσιακή μεταστροφή στη ζωή του άνθρωπου.

Όταν τον είδε να το επιθυμεί πολύ. Ό άγιος και σοφός ηγούμενος του τον διέταξε στην αρχή να μην κάνει τίποτε. αφού τον έστειλε να σκοτωθεί στη μάχη. Διότι είναι πόδια μετανοίας».Ό Δαυίδ αμάρτησε μονάχα μια φορά κι έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. που μαζεύει τα δάκρυα του σ' ένα κρυστάλλινο βάζο και τα δείχνει στο Θεό. καθώς θα εισερχόταν στη βασιλεία του. Τα πόδια του ληστού δε μολύνουν καθόλου το έδαφος της ουρανίου βασιλείας.αλλά από τη χάρη του Θεού. Ό ιερός Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Φύλαγαν τον Παράδεισο τα Χερουβείμ. για να τον συνοδεύσει. Κανείς βασιλεύς δε θα έπαιρνε μαζί του ένα ληστή. Συ αμάρτησες πολλές φορές και δεν έκλαψες ποτέ σου. πού παριστάνει τον Δαυίδ να κλαίει πικρά για την αμαρτία. Κάτω από αύτη την ωραία παράσταση. αλλά κάτι που βιώνεται. Αλλά ό Ιησούς είναι ό εξουσιαστής της φλογός και της γεένης. πού γίνεται με επίγνωση και δάκρυα. υπάρχουν τα εξής λόγια ενός από τούς Πατέρες της Εκκλησίας: . Ή συγχώρησης των αμαρτιών μας δε γίνεται από τα έργα μας . χωρίς διάθεση αναγνώρισης των σφαλμάτων και των εγκλημάτων του. αλλά ό Χριστός κάνει ακριβώς αυτό. της ζωής και του θανάτου. σε κανέναν ό Χριστός δεν κλείνει και ούτε ποτέ θα κλείσει τα φιλάνθρωπο σπλάγχνα της αγαθότητάς του. για να τον δοκιμάσει. αλλά το τιμούν. Ο Αγ.κι ας μη καυχηθεί κανείς γι' αυτά . που συντετριμμένος από το βάρος της ενοχής του ζητά ικετευτικά συγνώμη από τον φιλεύσπλαχνο Πλάστη και Δημιουργό. Mε τον ίδιο τρόπο ό καθαρμός της ψυχής από τούς ρύπους της αμαρτίας είναι εσωτερική ανάγκη του άνθρωπου. του είπε: . Ένας ληστής αποφάσισε να μετανοήσει για τα φοβερά του εγκλήματα και πήγε σ' ένα κοινόβιο της Αιγύπτου. Αλλά ό Ιησούς είναι ό Δεσπότης των Χερουβείμ. Συμεών ό Νέος Θεολόγος αναφέρει: «Ή αιτία της σωτηρίας μας είναι ή μετάνοια. Την ογδόη μέρα τον κάλεσε ιδιαιτέρως και τον ρώτησε αν του άρεσε να συγκατοικήσει μαζί τους. Ή αγάπη προς το Θεό δεν είναι κάτι που λέγεται. μοιάζει με τη Δευτέρα Παρουσία. Δίπλα στον προφητάνακτα είναι ένας άγγελος.ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες του Ουρανού. Δηλαδή ό αμαρτωλός κρίνεται μόνος του εδώ και καταδικάζεται και πλένεται μέσα στα δάκρυά του και γι' αυτό δε θα κριθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία». Ή συμπεριφορά ωστόσο του έτερου ληστού κάτω από τις ίδιες συνθήκες κατέδειξε άνθρωπο σκληρόκαρδο. Σε ένα μουσείο υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας. Ή βαθιά μετάνοια.Θέλω όλα αυτά να τα φανερώσεις και στην αδελφότητα. που έκανε παίρνοντας τη γυναίκα του αξιωματικού του Ουρία. Ό ληστής αμέσως τα εξομολογήθηκε όλα! Τότε ό ηγούμενος. . παρά μόνο επί επτά ημέρες να παρατηρεί τη ζωή και την τάξη της μονής. Φλόγινη ρομφαία στριφογύριζε εκεί. τον ξαναρώτησε τί αμαρτήματα διέπραξε στον κόσμο. «Σήμερον μετ' εμού έση έν τω Παραδείσω» λέγει ό Κύριος στο ληστή.

εκείνος με το κοντύλι τη διέγραφε! Δεύτερον. Εκείνος συγκλονίστηκε! Νόμισε πώς άκουσε βροντή και όχι φωνή. δε σηκώθηκε από το έδαφος πριν συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες του! Και μην αμφιβάλλεις. Τα όποια δεν πρέπει ούτε να τα ακούσει κανείς ούτε να τα γράψει. με τα χέρια δεμένα πίσω. του απάντησε χωρίς δισταγμό. Πράγματι ό ληστής άρχισε με τρόμο την εξομολόγηση. μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου. Και κάθε φορά πού ό αδελφός έλεγε μία αμαρτία. ρώτησε τον άγιο ηγούμενο.Αν θέλεις. τον πρόσταξε τότε να εξομολογηθεί μπροστά στην αδελφότητα μία μία ξεχωριστά όλες τις αμαρτίες του. διακόσια τριάντα τον αριθμό και κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας.Στάσου! Είσαι ανάξιος να μπεις εδώ μέσα. διατάζει να φέρουν ατό ναό τον αθώο πλέον κατάδικο. αδελφέ μου 'Ιωάννη. Τρέμοντας από το φόβο. ό ηγούμενος συναθροίζει στον κεντρικό ναό όλα τα λογικά του πρόβατα. Μόλις ή συνοδεία έφθασε στην πύλη του ναού. Και με το παράδειγμα αυτό τούς παρακινώ και εκείνους στην εξομολόγηση. Έπεσε αμέσως κάτω στο έδαφος με το πρόσωπο στη Γή. Έλεγε πράγματα που οι μοναχοί δεν είχαν ξανακούσει. Διότι. με ανθρώπους ή με ζώα. γιατί χρησιμοποίησε αυτόν τον παράδοξο τρόπο. για χάρη του ίδιου του αδελφού.. φορώντας τρίχινο σάκο και έχοντας ριγμένη στάχτη στο κεφάλι. Τον έσυραν μερικοί αδελφοί χτυπώντας τον ελαφρά. επειδή έχω μερικούς αδελφούς με ανεξομολόγητες αμαρτίες.για δύο λόγους. γιατί κανείς δε γνώριζα τί συνέβαινε. . Μερικοί μάλιστα αναλύθηκαν σε δάκρυα. . Όχι μόνο σαρκικά αμαρτήματα παρά φύση ή κατά φύση. το Έκανα αυτό. πού κρατούσε στα χέρια χαρτί γραμμένο και κοντύλι από καλάμι. πράγμα που ασφαλώς Έγινε. χωρίς την οποία κανείς δε θα επιτύχει την άφεση των αμαρτιών του. αλλά και μαγείες και φόνους και άλλα. απάντησε εκείνος: Πρώτον. . ό σοφός γέροντας έδωσε μια ακόμη πρωτοφανή εντολή: να γίνει αμέσως ή μοναχική του κούρα. ώστε με τη ντροπή της δημοσίας εξομολογήσεως να τον απαλλάξω από τη μέλλουσα ντροπή. έχοντας μισήσει τελείως τις αμαρτίες του και περιφρονώντας κάθε ντροπή.Κι εκείνος. Ακόμη και άλλα που παραξένευαν κάθε άνθριώπινη ακοή. Και μόνο ή θέα του δημιούργησε κατάπληξη σε όλους. Ή μετάνοια και ή εξομολόγηση του θεωρήθηκε επαρκής δοκιμασία! Ό όσιος 'Ιωάννης ό Σιναΐτης. που ως επισκέπτης παρακολούθησε τη σκηνή. που όλα τα μεταχειριζόταν για τη σωτηρία του και που συγχρόνως ήθελε να δώσει και σε όλους τούς αδελφούς παράδειγμα ταπεινώσεως και μετανοίας. τα εξομολογούμαι ακόμη και στο κέντρο της Αλεξάνδρειας! Ύστερα από αυτό. ό άγιος ηγούμενος φώναξε με δυνατή φωνή από το ιερό: . γιατί κάποιος από τούς αδελφούς μού είπε ότι Έβλεπε την ώρα εκείνη ένα φοβερό και Επιβλητικό άνδρα. Έπειτα από την εξομολόγηση αυτή. Ό θαυμαστός γιατρός των ψυχών..

Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. ναόν φέρον του σώματος όλον έσπιλωμένον άλλ' ως οικτίρμων κάθαρον εύσπλάχνω Σου έλέει". δυναμισμό. Γιατί και ή προσευχή δεν είναι εύκολη.. γνώσι του τί και γιατί το πράττουμε και κυρίως ή προσευχή θέλει αυταπάρνηση. ή οποία όμως συνοδεύεται από ένα πλήθος ερωτηματικών. ή δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ' εμού". "Εγγίζει μοι ό λαός ούτος τω στόματι αυτών και τοις χείλεσί με τιμά. Ας συζητήσουμε για όλα τούτα. γιατί είναι αναγκαία στη ζωή μας.όρθρίζει γάρ το πνεύμα μου. προς ναόν τον άγιόν Σου. εσωτερική συγκέντρωση. (Ματθ. πίστη (εμπιστοσύνη) προς το Θεό. θείο πόθο. ΙΕ'. αλλά αγώνισμα πού απαιτεί πάθος. Εύλογα ερωτήματα ανθρώπων πού αγωνίζονται στη ζωή τους. γιατί χωρίς την προσευχή δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό.ΑΣ ευχηθούμε όλοι μας τα λόγια του Ιερού Ψαλμωδού να έχουν απήχηση στην ψυχή του καθενός μας "Της Μετανοίας άνοιξον μοι πύλας ζωοδότα . 8) Συγκλονιστικά τα λόγια . 10) 1. και υψώσει υμάς" (Ίάκ. πώς πρέπει να προσεύχεται κανείς. 4. Τί είναι προσευχή. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ "Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου. θυσία. Εισαγωγή: ή προσευχή ως ταπείνωση και αγώνισμα Στην πορεία του ορθοδόξου χριστιανού προς τούς ουρανούς αναμφισβήτητο όπλο αποτελεί ή προσευχή. γιατί θεωρείται ή προσευχή αγώνισμα.

Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου. όπως κι εσύ τώρα.Παππού. πώς θέλουμε να βρισκόμαστε κάθε ώρα και κάθε λεπτό δίπλα του. σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα. είναι ή μέθεξη στην τελειότητα. πώς είμαστε "σκύβαλα" χωρίς τη Χάρη του. γέροντα.του Χριστού μας.Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα. Ό οποιοσδήποτε μπορεί θεωρητικά να δηλώνει ό. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: "Σε παρακαλώ. για να του κάνουν προσευχή. είναι ή αληθινή χαρά. όμως. Με τα λόγια και τις φιλοσοφίες όλοι δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στο Χριστό. που είναι ή ανάβαση του νου προς το Θεό. Με την καρδιά μας θα πούμε στο Χριστό πώς τον αγαπάμε. συνεχής δημιουργία. Ώστε ή προσευχή είναι δίοδος ζωής. πώς ή χαρά μας βρίσκεται κρυμμένη στην αγκαλιά του. Αυτό το μαρτυρά ή αγιοπατερική εμπειρία με τα χιλιάδες περιστατικά πού δηλώνουν τη σημασία και την αξία της προσευχής. Είναι ή συναναστροφή των προσώπων.τι θέλει.Δηλαδή γέροντα. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό. ένας ευλαβής νέος του είπε: . . Ό γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ συνήθιζε να λέγει πώς ή προσευχή είναι ατελεύτητη. μόνο ό οδοδείκτης της καρδιάς μας. έτσι και ή ψυχή. Ό αλάνθαστος είναι. αλλά κυρίως ή φυσική σχέση που συνδέει τον άνθρωπο με το Θεό.Μά δεν το καταλαβαίνεις. . . πώς χωρίς αυτόν ή ζωή είναι ανούσια. Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους. όταν δεν επικοινωνεί διά της προσευχής με το Θεό. έστω και για δέκατα του δευτερολέπτου του γήινου χρόνου. πέρασμα στην όντως ζωή. ανώτερη από κάθε άλλη επιστήμη και τέχνη. . Και είναι ό εύκολος δρόμος. είναι νεκρό. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: "ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί. Τί είναι προσευχή. όπως ρητά αναφέρει ό Εύάγριος.Πώς σε λένε. Και αυτήν την Χάρη την διεκδικούμε με πάθος καταρχήν με την προσευχή. είναι νεκρή" θα μάς πει ό ιερός Χρυσόστομος. Είναι επικοινωνία. είναι ό γλυκασμός της ψυχής που επανέρχεται στην προτέρα φυσική κατάσταση της αναμαρτησίας.με λένε Ανδρέα. αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. . Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη. . "Όπως το σώμα μας. αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου". άρα είναι πνευματικό οξυγόνο που τόσο έχει ανάγκη ό άνθρωπος στις εποχές ζόφου που διάγει ή ανθρωπότητα. όταν δε ζωοποιείται από την ψυχή. προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα".

Εμείς. Ταξιδεύει τον άνθρωπο πέρα από τον αισθητό κόσμο και πολλές φορές του δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τα όρια της εμπειρικής γνώσης. Ό Άγιος Νείλος ό Σιναΐτης. ό καθένας μόνος του. Πρώτα ό άνθρωπος διά της προσευχής νεκρώνει τον εγωισμό του. λοιπόν. ενώ προσευχόταν. δες Θεέ μου. Την αποδεχόμαστε με όλη μας την καρδιά αυτήν την εντολή σου. αλλά στα στέκια τα δικά μου. με την πατρική του αγάπη περιμένει να κάνουμε το πρώτο βήμα. Θέλω σε όλα να επιτελώ το Άγιο Θέλημά σου. καθορίζει διά μέσου της προσευχής το βαθμό επικοινωνίας με το Θεό. Τρέμω μη σε χάσω εξαιτίας εκείνων των πονηρών λογισμών που εμφωλεύουν στην καρδιά μου. ότι χωρίς την επέμβαση του Θεού δεν μπορεί να πετύχει κάτι στη ζωή του. παραδέχεται ότι είναι αδύναμος. Οι Άγιοι Πατέρες αντιμετωπίζουν. σαν μία κατάσταση αποδοχής της μηδαμινότητάς μας. Ή ιστορία αυτή μας αποκαλύπτει τη βασική αρχή που διακρίνει την προσευχή. όπως έσωσες τον Πέτρο. Κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη μοναδική αυτή σχέση πού αποκτά νόημα ανάλογα με τη ζέση της καρδιάς και τη θερμότητας της επικοινωνίας που φωλιάζει στην ψυχή μας. τόσο περισσότερο ή Χάρη του Θεού θα μάς επισκιάζει. τότε είσαι θεολόγος". Αδυνατεί το πνεύμα μου να διεισδύσει στα μυστήρια της Ζωής Σου. Εμείς τον προσεγγίζουμε και του λέμε. μέσα μου δε βρίσκω τη δύναμη της αγάπης αυτής. έμενα που καταποντίζομαι. ζει τα γεγονότα ό άνθρωπος και έτσι αλλοιώνεται. Κι αυτός άγρυπνά. . "χα. ό όποιος. Εσύ Είσαι ή Αγάπη. γιατί οι εντολές Σου έμενα με ξεπερνούν. Έλα και σώσε με. για να μας αγκαλιάσει με τη σειρά του. χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). είναι στα θεία νοήματα. χα. Αλλά. μάς έδωσες την εντολή να αγαπάμε. Ή προσευχή καταργεί τα όρια του κόσμου. Κι όσο περισσότερο καταφέρνουμε να νικάμε διά της προσευχής τον εαυτό μας. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!". τόλμησε να βαδίσει πάνω στα κύματα της θάλασσας". για να σε συναντήσει. που θα οδηγήσει σταδιακά στην αυτοκάθαρση. θα πάει στον Ουρανό. ακόμη και σε κούφια κηρυγματικά λόγια χωρίς νόημα και περιεχόμενο. το λέγει ξεκάθαρα: "Αν αληθινά προσεύχεσαι. να μάς χαρίσει τις πλούσιες δωρεές διαμέσου της Χάριτος. Αποκάμνει ό νους μου όταν προσπαθεί να σε καταλάβει. Όλα τούτα ακούγονται και είναι θεωρητικά. Ή παρουσία του Χριστού και ή προσωπική μας μέθεξη με το Θειο διαμέσου της προσευχής καταργεί το χώρο και το χρόνο. Και δεν έχουν καμία αξία εάν δε βιωθούν. Του λέει ό μοναχός: "γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία. με όλη μας την ύπαρξη.Μια νύχτα. όπως μάς παρακινεί ό γέρων Σωφρόνιος: "Εσύ." και ό σατανάς. έλα Εσύ ό ίδιος. λέγει ό γέροντας Παΐσιος. Όταν σκεφτόμαστε για παράδειγμα έναν Άγιο. κατασκήνωσε μέσα στην ψυχή μου και κάνε μέσα στην ψυχή μου ό. βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. Θεωρητικά θα μείνουμε σε ατελεύτητες θεολογίες. Αύτη ή πάταξη του εγωισμού μάς βοηθά στο να αγγίξουμε με τα ίδια τα πνευματικά μας χέρια το κράσπεδο του ιματίου το Θεού και αμέσως ή ζωή μας αλλάζει. Θεέ μου. την προσευχή.τι εσύ επιθυμείς. Ό Θεός. σαν μία μορφή αυτομεμψίας. αλλά οι μέρες μου περνούν μεστές αντιφάσεων. ό νους θα πάει και λίγο παραπάνω. Όταν ό νους.

Ό προσευχόμενος άνθρωπος είναι χαριτωμένος. Μπορούν . αλλά και το στόχο αυτής. Ό σκοπός της προσευχής Ή εισχώρηση στο εκκλησιαστικό σώμα παπικών ή προτεσταντικών δομών σκέψης και τρόπων ζωής δυστυχώς έχει επηρεάσει τις αντιλήψεις πολλών από εμάς και αντιλαμβανόμαστε λανθασμένα και την προσευχή. ζητώντας από το Θεό να προφυλάξει από κάθε κακό τον εαυτό μας και μόνον αυτόν. συνεπώς. διαμέσου του αγωγού της προσευχής προσπαθεί να οικειοποιηθεί τη ζωή του όντως Όντος Θεού. παρά μόνο στον εαυτό μας. γ) Ή προσευχή μας οδηγεί στη Γνώση: υπάρχει ή κοσμική γνώση. ευτυχής. μέχρι που να παλαβώσετε.. της χημείας. Οι κανόνες της φυσικής. στον Ουρανό. Έτσι. Κι από τον εσωτερικό αγιασμό ό άνθρωπος μπορεί να μεταβάλει ολάκερη τη δημιουργία. που δεν μπορεί ανθρώπινη γλώσσα να περιγράψει. ευπροσήγορος. Πολλοί εξ ημών συνηθίζουμε να προσευχόμαστε ατομικά. Τίποτε δεν μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας. Ό παππούς Εφραίμ ό Κατουνακιώτης έλεγε σε κάποιον ιερομόναχο: ". γιατί βαδίζει έναν δρόμο κοπιαστικό μεν αλλά βοηθητικό για την απαλλαγή από τα πάθη. γιατί στην προσευχή μου άκουσα ουράνιες ψαλμωδίες. (Θεοδοσιανές υμνολογίες είναι οι ακατάπαυστες δοξολογίες που προσφέρουν στο Θεό οι ψυχές των σεσωσμένων) β) Στόχος της προσευχής είναι ό εσωτερικός αγιασμός: έλεγε ό γέροντας Παΐσιος "τώρα να σάς δώσω κι εγώ μια . αντί ή προσευχή να αποτελεί μέσο αυτοκάθαρσης. 2. κοινωνικός. Το είπαμε και πιο πάνω. α) Στόχος της προσευχής είναι ή Κοινωνία μας με το Θεό: πρόκειται για μία μυστική συνομιλία δύο προσώπων. Ρώτησα τη Χάρη να μού πει ποιοί είναι αυτοί που ψάλλουν και μού απάντησε: είναι οι θεοδοσιανές αδελφές". εσωτερικής ανακαίνισης. επειδή γνωρίζει πώς ή επικοινωνία με το Θεό αποτελεί πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. για να φύγει πια ό νους σας από τη Γή και να βρίσκεται από τώρα κοντά Του. φλυαρώντας ακατάπαυστα. για όλα τα άλλα φροντίζει ό Θεός.σήμερα είμαι πολύ συγκινημένος. να τον αγιάσει. γνωρίζει πώς ή προσευχή είναι Θείο Δώρο. Ό χριστιανός..ο. οι μαθηματικοί νόμοι κ. να την ανακαινίσει. έτοιμη να τον κυριέψει. ή οποία θα μπορούσε να υπάρξει και δίχως την αναφορά στο Θεό. Να τρελαθείτε από την θεία τρέλα της Αγάπης του Θεού! να σας κάψει ό Θεός με την αγάπη Του τις καρδιές σας!" Όταν ό άνθρωπος προσεύχεται ή Θεία Χάρη δε μένει αμέτοχη. Οι χαρισματούχοι της 'Εκκλησίας μάλιστα φτάνουν σε τόσο υψηλή θεωρία που γεύονται πράγματα άφατα και άρρητα."κατάρα"! Ό Θεός να πλημμυρίσει την καρδιά σας με την καλοσύνη Του και την πολλή Του αγάπη.Ό χριστιανός ορθόδοξος.κ. επειδή είναι το κατ' εξοχήν κοινωνικό όν. Τόσο δέθηκε ή καρδιά μου και ό εσωτερικός μου κόσμος με αυτές. που δεν έχω όρεξη να φάω. Βρίσκεται δίπλα στον προσευχόμενο. Από εμάς αρκεί ή διάθεση και ή προσπάθεια. Γι' αυτό και διαρκώς παρακαλεί το Θεό να του το χαρίσει... δυστυχώς περιορίζεται σε μία πεζή ψυχαναλυτική εμπειρία. να την γνωρίσει. ακόμη και ό βιασμός της ψυχής και του σώματος ώστε να αφιερωθούμε στην προσευχή. πνευματικά χαρούμενος.

Αυτό. που βλέπει και που θα ήθελε να είναι και να βλέπει. Όμως.τι οι φτωχές μας αισθήσεις αντιλαμβάνονται. Αύτη χαρίζει την μετάνοια. αποκαλύπτεται στον άνθρωπο με την αρωγή της προσευχής. των θείων πραγμάτων. Από τον άνθρωπο χρειάζεται ή βούληση και ό Θεός θα προνοήσει. καθαρίζει το νου. Πώς και πότε προσευχόμαστε Ή απάντηση είναι απλή στη διατύπωση. ή τρομοκρατία. Με αυτήν αναστηλώνονται τα συντρίμμια της ζωής. τότε συνήθως ό Θεός ξεχνιέται. Σιγά σιγά ό Θεός του αποκαλύπτεται κι έτσι υπό το πρίσμα της αιωνιότητας καταλαβαίνει και τα του κόσμου τούτου. αλλά ό Θεός δεν επιτρέπει να το ανακαλύψουν. Υπάρχεις. 3. Είναι τρόπος για να συλλάβει κανείς κεκρυμμένα νοήματα ζωής. δύσκολη όμως στην εφαρμογή. Προσευχόμαστε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Απλώς ή ασθένεια μπορεί να είναι ή αφορμή. Πρόκειται για μία "φυσική" ενέργεια. ο άνθρωπος πείθεται για την ανεπάρκειά του κι έτσι γεφυρώνει το ρήγμα μέσα του μεταξύ αυτού που είναι. ό πόλεμος ή η χρήση πυρηνικών και χημικών όπλων. ή οποία όμως κρύβει μέσα της ατομισμό και απελπισία. ή εμπειρία του επέκεινα. ακόμη κι όταν κοιμόμαστε. προκειμένου ό άνθρωπος να προσεγγίσει διαμέσου της προσευχής το Θεό. Υπάρχει και μία άλλη πραγματικότητα. Ό γέροντας Παΐσιος έλεγε πώς το φάρμακο του καρκίνου οι γιατροί το έχουν μπροστά στα μάτια τους. την οποία αν δε συνειδητοποιήσουμε κινδυνεύουμε με την εξάρτηση μας από το παράλογο. Ή προσευχή δεν είναι "μελό" ούτε διανοητικό "κατασκεύασμα". είτε αυτό είναι ατομικό είτε κοινωνικό. πληροφορεί για την αλήθεια. . δε σημαίνει ότι ή προσευχή δεν είναι όπλο ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές. αρκεί ό άνθρωπος να μην περιοριστεί σε αυτήν την ώρα της δοκιμασίας. Με τη Χάρη του Θεού πραγματώνεται. δεν είναι παραλογισμός ή απώλεια μιας ζωής σε νεαρή ηλικία. δ) Ή προσευχή ως απαλλαγή από την τραγωδία του αδιεξόδου: στη σύγχρονη εποχή όλο και περισσότεροι αναφέρονται στη λέξη αδιέξοδο. Που βρίσκεσαι Θεέ μου. ή άλλη Γνώση. ε) Προσευχή και θεραπεία: όταν ό άνθρωπος βρεθεί σε αδιέξοδο. Ό Θεός επιτρέπει τη δοκιμασία για να τον προσεγγίσει ό άνθρωπος. τότε συνηθίζει να στρέφει το βλέμμα του στον ουρανό και να αναζητά την άνωθεν βοήθεια. "χάνεται" στην ατέλειωτη καταναλωτική μας ευμάρεια. δεν είναι τραγωδία ή ύπαρξη του Τρίτου Κόσμου. δεν προσφέρει αισθητικές όμως συγκινήσεις. Πού είναι ό Θεός. εκλεπτύνει τα αισθήματα. ή πείνα. Ή προσευχή μπορεί να διαλύσει την ομιχλώδη αύτη κατάσταση και να βοηθήσει τον καθένα μας να οικειοποιηθεί την αλήθεια ότι ό κόσμος μας δεν είναι ό. επειδή λόγω της ασθένειας αυτής γέμισε ό Παράδεισος! Ή προσευχή λοιπόν μπορεί να αποτελεί καθαρτήριο μέσο.να γίνουν κτήμα καθενός μας. δεν είναι παραλογισμός ό φόνος. τις απαντήσεις σε όλα τούτα δίδει ή προσευχή. όμως. οι ασθένειες. Όταν επέλθει ή θεραπεία. ακόμη κι όταν εργαζόμαστε.

Από την εργασία μου αύτη κερδίζω δεκαέξι νομίσματα. Ό γέροντας τούς κράτησε και συνομίλησε μαζί τους. . . Ή αδιάλειπτη προσευχή συνεπώς είναι το ζητούμενο. Όταν λοιπόν τρώμε ή κοιμόμαστε. δεν κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο λέτε. Όταν με το νου μου προσεύχομαι. .Εμείς δεν ασχολούμαστε με καμιά υλική εργασία.Μά τότε αδελφοί μου. είπε ό Αββάς Λούκιος. . Κι αυτή ή προσευχή γίνεται: α) με συγκέντρωση του νοός στο Θεό β) με πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς μας γ) με ταπεινότητα και διάκριση δ) με διάθεση συντριβής ε) με πνεύμα αγάπης στ) με συναίσθηση της οικουμενικότητας αδελφοσύνης όλων των ανθρώπων του κόσμου και της ζ) με προσπάθεια αποφυγής των λογισμών πού ό διάβολος εμβάλλει στο νου προκειμένου να μάς αποτρέψει από την προσευχή. Οι Πατέρες λέγουν πώς ή προσευχή είναι ό καθρέπτης του χριστιανού. . Εμείς εδώ κάνουμε εργόχειρο για να μη ζούμε σε βάρος άλλων ανθρώπων και να πώς τηρούμε το αδιαλείπτως προσεύχεσθε: όταν αρχίζουμε το πρωί τη δουλειά μας λέγει ό καθένας μας: "ελέησον με. πού δεν μπορούν να εργαστούν.Όταν κοιμάσθε ποιός προσεύχεται για σάς. δεν είναι τούτο προσευχή. τούς ρώτησε. αποκρίθηκαν εκείνοι. . τα χέρια μου πλέκουν. οι πτωχοί προσεύχονται για μας και ή καρδιά μας πληροφορεί πώς έτσι εφαρμόζουμε τη σύσταση του Απόστολου Παύλου.δεν τρώτε καθόλου. . Ξοδεύω ελάχιστα για το καθημερινό μου ψωμί και τα υπόλοιπα τα δίνω ελεημοσύνη στους φτωχούς και άρρωστους αδελφούς μου. Ακολουθούμε τη σύσταση του Θείου Παύλου.Πέρασαν κάποτε από το κελλί του Αββά Λουκίου οι λεγόμενοι ευχίται μοναχοί.Κοιμόμαστε λίγο.δεν κοιμάσθε. Το ίδιο κάνουν και οι άλλοι αδελφοί. ό Θεός.Τρώμε. .Ποιό είναι το έργο σας αδελφοί. αδιαλείπτως προσευχόμαστε. . κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου".

για το συνάνθρωπο. ή προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από το Θεό. αντιμετωπίζουν την προσευχή σαν την οδό της σωτηρίας αλλά και το κυριότερο όπλο του ανθρώπου απέναντι στις παγίδες του μισόκαλου διαβόλου. Δυστυχώς. «υποχρέωση». Είναι ή διαρκής. Δοξολογία στο Θεό. όπως πολλοί λένε. Τα λόγια των ακολουθιών βγάζουν τον άνθρωπο από το αδιέξοδο του τί θα πω στο Θεό. για να καταλήξει στην καρδιά. μεταφέρεται στο νου. Διαφορετικά μαθαίνεις να θεωρείς πάρεργο την προσευχή και την Ακολουθία. για τη φύση. Ό έμπειρος πνευματικός μπορεί να καθοδηγήσει στην πορεία αυτή το χριστιανό πού θέλει να προχωρήσει πνευματικά.Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοσύνη. ευχαριστία. για τούς κεκοιμημένους αδελφούς. "Κύριε 'Ιησού Χριστέ ελεήσόν με" και οι παραλλαγές της. 'Εκκλησιαζόμαστε τυπικά. τυπικά. έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητάς σου. ένας πρώτος τρόπος προσευχής είναι ό εκκλησιασμός. Οι άγιοι Πατέρες των σπηλαίων. προσευχή για μάς. χωρίς να της προσδίδουμε την ανάλογη σημασία. αγκαλιάζει τον άλλο κι όλοι μαζί σαν ένα σώμα αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους προς το Θεό. Όλα κατά τις ιερές ακολουθίες.. Ό εκκλησιασμός και ή προσευχή είναι δώρα του Θεού προς τον άνθρωπο. Ισχύουν ακριβώς τα ίδια. ενώ προσεύχεσαι σού έλθει στο νου πώς ό τάδε αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται ή ό δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση. περικλείουν τα πάντα. από το λειτουργικό μέρος. Στην εκκλησία ό απλός άνθρωπος γίνεται 'Εκκλησία. Ή προθυμία σου στα πνευματικά και στα σωματικά θα φανεί από το πρωί που θα ξημερώσει". συνεχής επαφή με το Χριστό. Αν. γράφει ό Αββάς Ησαΐας ό Αναχωρητής. είναι δικαίωμα του ανθρώπου κι όχι. Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι από το να μην εκκλησιάζεται κανείς. μέχρι και το υμνολογικό. Ξεκινά από τα χείλη. όμως και την ψυχή στερείς από πνευματική τροφή και το σώμα σου από υλική. χωρίς να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το Θεό. Ένας από αυτούς έλεγε στους μαθητές του: "Αν εργάζεσαι το εργόχειρο σου και σημάνει ή ώρα της προσευχής μην πεις στον εαυτό σου ας αποτελειώσω τη σειρά που μού απόμεινε ή ας συμπληρώσω λίγες βελονιές και υστέρα πηγαίνω. δεν προσεύχεται και δεν εκκλησιάζεται κανείς από υποχρέωση. για τούς λαϊκούς όμως. Γιατί δε θα προκόψει το εργόχειρο σου χωρίς την ευλογία του Θεού. τότε ό κόπος σου πηγαίνει χαμένος. Ή προσευχή αυτή έχει στάδια πραγμάτωσης.. αγαπά. χαίρεται τη συναναστροφή. . Όλα τούτα ισχύουν για τούς μοναχούς. καλύτερα να έρχεται έστω κι έτσι στην 'Εκκλησία (ποιός από μάς θα μπορούσε να πει στον άνθρωπο αυτό κάθισε στο σπίτι σου και μην εκκλησιάζεσαι γιατί είτε πηγαίνεις στην εκκλησία είτε όχι είναι το ίδιο.). για όλους όσοι χειμάζονται από τις δυσκολίες της ζωής. Με την κοινή λατρεία αποθεραπεύεται. Άρα. όμως. Άλλος τρόπος προσευχής είναι ή ευχή προς τον Ιησού. Έτσι. ό χριστιανός θα πρέπει να άντιληφθει το αυτονόητο. Το βήμα μας προσεγγίζει την 'Εκκλησία σαν μια τυπική κοινωνική υποχρέωση κι ό εκκλησιασμός μετατρέπεται σε μία συνήθεια κοσμικού πολλές φορές χαρακτήρα. βρίσκει νόημα ζωής. Παραμέρισε όλα τα άλλα καθήκοντα και δώσε το χρέος σου στο Θεό. σήμερα εμείς έχουμε συνηθίσει την προσευχή να την αντιμετωπίζουμε επιδερμικά.

. Αυτό ζητά και ό Θεός με το στόμα του Προφήτου. έγιναν παράδειγμα και φώς για πολλούς άλλους. Έτσι. Πρόκειται για έναν κοπιώδη αγώνα. πού συχνά σκανδαλίζουν τούς άλλους. ευχές περιστασιακές για κάθε στιγμή της ζωής μας· ή 'Εκκλησία έχει μεριμνήσει ώστε ό άνθρωπος να μπορεί να ψελλίζει λίγα λόγια προσευχής από το βάθος της καρδιάς του προς το Θεό. ύστερα με ησυχία και κοσμιότητα. στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω. Απόδειπνο. Κλείνουμε αυτό το μεγάλο θέμα με την εξής αφήγηση γέροντα πού δείχνει και την ποιότητα της προσευχής προς το Θεό. με στεναγμούς αλαλήτους. 4. Μήπως έτσι αποφεύγουν τον πόνο. Να προτιμά την τάξη. τον τρέμοντά μου τούς λόγους". Όπως αναφέρει και ό γέροντας Σωφρόνιος "ενίοτε ή προσευχή ρέει μέσα μας σαν ισχυρός ποταμός και άλλοτε ή καρδιά μας αποβαίνει αποξηραμένη". Οι πνευματικότεροι άνθρωποι προσεύχονται αθόρυβα. αφοσιωμένο στο Θεό. Πρωινές προσευχές. διατηρούν την ψυχική τους γαλήνη. αλλά κι εξαιτίας της αμαρτωλότητά του. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται με εσωτερικό πόνο της καρδιάς και με ήρεμο νου. Υπάρχουν άνθρωποι πού πάσχουν από σωματικές αρρώστιες κι ενώ χειρουργούνται ή καυτηριάζονται από το γιατρό υποφέρουν καρτερικά τον πόνο. Οι άλλοι δε συγκρατούν τον εαυτό τους. κι επειδή οι σύγχρονες συνθήκες ζωής δεν ευνοούν την καθημερινή μας παραμονή στην 'Εκκλησία. Μάλλον τον αυξάνουν. χωρίς φωνές και φασαρία. άλλ' ή επί τον ταπεινόν και ησύχιον. πού λέγει: "επί τίνα επιβλέψω. Εμπόδια της προσευχής και κατανίκηση τους Το να προσεύχεται κανείς και να αφοσιώνεται στο έργο της προσευχής είναι αγώνισμα. τα όποια ορθώνονται εμπρός του εξαιτίας του αόρατου πολέμου του διαβόλου. την ησυχία και την ταπείνωση. Ή προσευχή πρέπει να γίνεται πρώτον με διάθεση ειρηνική. σιωπηλά και υπομονετικά. Σημασία έχει ό χριστιανός να οδηγηθεί προς την προσευχή. Όσοι χριστιανοί διάλεξαν αυτόν το δρόμο. Χαιρετισμοί προς την Παναγία. Άλλοι πάλι ανυπόμονοι χαλούν τον κόσμο από τις φωνές όταν τούς κάνουν θεραπεία. με την καθοδήγηση ενός έμπειρου πνευματικού. είτε είναι ατομική είτε πρόκειται για την κοινή λατρεία. Προσεύχονται μεγαλοφώνως. με εκδηλώσεις εξωτερικές. γιατί και στην προσευχή υπάρχουν παγίδες. Όταν κανείς προσεύχεται με άλλους στην εκκλησία πρέπει να αποφεύγει τις εξωτερικεύσεως της ευλάβειάς του και τις δυνατές φωνές πού φέρνουν σε σύγχυση τον ίδιο και τούς άλλους. Ό αγωνιζόμενος στο άθλημα της προσευχής χριστιανός έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος εμποδίων. Παρακλήσεις προς την Παναγία και τούς Αγίους.Παράλληλα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με την προσευχή. Ό πραγματικός χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την ακαταστασία και τα εξωτερικά σχήματα. υπάρχει ένα πλήθος προσευχών για το χριστιανό.

περιουσίες. ό γέροντας του οσίου Παχωμίου. Έτσι. Ό όσιος Παλάμων. δε θα πρέπει να αποτρέπεται ό άνθρωπος από το να προσεύχεται. γιατί. Άλλοι πάλι ζητούν από το Θεό χρήματα. επαγγελματική καταξίωση. ΑΣ θυμηθούμε την προσευχή τού Κολοκοτρώνη ή του Μακρυγιάννη πού είχε ως περιεχόμενο την ελευθερία του Γένους. ό νους περισπάται κατά την ώρα της προσευχής σε βιοτικές μέριμνες.Τα εμπόδια αυτά θα μπορούσαμε να τα αναφέρουμε ως εξής: α) Ή φυσική οκνηρία: πρόκειται για την κούραση και τον κόπο της καθημερινής μας ζωής. τον έπαιρνε κι ανέβαιναν πάνω στο γειτονικό αμμόλοφο. Κρατούσε ό καθένας τους ένα ζεμπίλι και κουβαλούσαν άμμο από το ένα μέρος στο άλλο. αν κανείς θέλει το αποδέχεται το δικαίωμα αυτό. όταν έβλεπε πώς ό νεαρός υποτακτικός του νύσταζε τη νύκτα πού προσευχόταν. σού δίδω σημασία". Αγνοώντας τον εαυτό τους οι αγωνιστές προσεύχονταν για το καλό ολάκερης της πατρίδας. ίσα ίσα για να "βγουν από τη σειρά". Αντιθέτως. δίχως περίσκεψη.. Ά ν όχι πρόσεξε Θεέ μου. γιατί εγώ είμαι οπαδός σου. λέγει στον εαυτό του. εσύ να μου δώσεις όλα τα αγαθά πού σού ζητάω. αδυνατεί να αφιερώσει χρόνο προς συγκέντρωση και προσευχή. Είναι ένα θέμα προς συζήτηση με τον πνευματικό τους. ή ώρα της προσευχής είναι μία τυπική επανάληψη κάποιων αναγνωσμάτων. δίχως συνείδηση. ε) Ή αντίληψη της προσευχής ως υποχρέωση·. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι πώς το τέλος της προσευχής συνοδεύεται με αισθήματα κενού. Ή παραπάνω περίπτωση αφορά σε όσους ενσυνείδητα θεωρούν την προσευχή υποχρέωση. ή κούραση δεν του επιτρέπει την συγκέντρωση του νοός στο ταμείον του. σε συμβάντα της ημέρας πού πέρασε ή ταξιδεύει στο μέλλον σχεδιάζοντάς το. Αν ό Θεός έκρινε καλό ας έχαναν εκείνοι τη ζωή τους. όπως αυτός νομίζει. δ) Ή εγωιστική προσευχή πού περιορίζεται στο "εγώ": πολλοί συνηθίζουν να προσεύχονται εντελώς ατομικιστικά. αν πάλι δεν το επιθυμεί ποιός είναι ό λόγος να προσευχόμαστε έχοντας μία στρεβλή αντίληψη για την προσευχή. . πρόκειται για δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και συνεπώς είναι δικαίωμα του άνθρωπου. δίχως να αντιλαμβάνονται το γιατί και πώς προσεύχονται. σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να θεωρούμε την προσευχή υποχρέωση. β) Ή έλλειψη συγκέντρωσης. έχοντας την εντύπωση πώς ό Θεός δεν γνωρίζει το τί είναι καλό για την ψυχή τους. ή αντιλαμβανόμενοι την προσευχή σαν μία ανταποδοτική σχέση: "εγώ Θεέ μου σού δίνω τον χρόνο μου. μπορεί και να μη . Κι αν μού τα δώσεις εγώ θ( συνεχίσω να σε προσκυνάω. χωρίς νόημα και αξία. Τον συνήθιζε έτσι ν' αντιστέκεται στον ύπνο και να γίνεται πιο πρόθυμος στην προσευχή. υπονοώντας ότι το κακό ας βρει τούς άλλους.. ζητώντας από το Θεό να τούς προφυλάσσει από κάθε κακό. Βέβαια. γ) Ή προσευχή ως τυπική συνήθεια: πολλοί προσεύχονται για να προσεύχονται. Συντετριμμένος ό άνθρωπος από την καθημερινή βιοπάλη.

Ό τρόπος είναι ή απόλυτη συγκέντρωση στην προσευχή. την Παναγία. "Εκείνος πού έχει συμμαζεμένο το νου του.". περιπαίζεται από αυτούς". όσο κι αν νέες εστίες πολέμου αναφύονται καθημερινά. την θέλει μια τέτοιου είδους προσευχή ό Θεός. Να τα ομολογούμε όλα τούτα. Εκεί θα δοθεί ή μάχη. Την ώρα της προσευχής στο μυαλό μας περνούν υβρεολόγια. φόβο. Δε χρειάζονται διασκέψεις ηγετών για να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου. ούτε ακόμη κι ένα λογικό ειρμό.. Σήμερα όμως οι . Εκείνος όμως πού μετεωρίζεται. 5. ή επίκληση του ονόματος του Χριστού. πού σκορπίζει το νου σε ανώφελες σκέψεις. εκεί χρειάζεται να μη δοθεί έδαφος για να αναπτυχτεί. Κι όσο κι αν απογοητευόμαστε από τις προκλήσεις των καιρών. όσο κι αν πεθαίνουν συνάνθρωποι μας από ασθένειες. τούς άγιους μας. Όλα τα παραπάνω εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. το Θεό. ζ) οι άσεμνες σκέψεις κατά την προσευχή και οι λογισμοί: εδώ πρόκειται καθαρά για μεθοδεύσεις και διαβολικούς μηχανισμούς. Αυτό πού χρειάζεται πάνω από όλα είναι προσευχή προς το Θεό κι όλα τα άλλα ό Θεός θα βρει τρόπο να τα οικονομήσει προς συμφέρον της ανθρώπινης ψυχής. μία αλήθεια δεν πρέπει να ξεχνάμε: ό Θεός μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. με ένα λόγο οτιδήποτε συνδέεται με την ύπαρξή μας. Ό γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ το λέγει ξεκάθαρα: "Προσευχή σημαίνει πολλές φορές να ομολογούμε στο Θεό την άθλια μας κατάσταση: αδυναμία. όταν προσεύχεται και προσέχει σ' αυτά πού λέγει. δε χρειάζονται διεθνείς οργανισμοί για να παγιωθεί ή ειρήνη. απομακρύνει με τη φλόγα της προσευχής του τούς δαίμονες". Αυτό είναι το κλειδί της προσευχής. για όλα τούτα οι πνευματικοί μας πατέρες και ό πνευματικός του καθενός μπορούν να μεθοδεύσουν τον αγώνα του προσευχομένου χριστιανού σε προσωπικό επίπεδο. το συνάνθρωπο. Επιλογικά: ή προσευχή στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου Ό σύγχρονος κόσμος μας έχει ανάγκη την προσευχή όσο τίποτε άλλο. δε χρειάζονται ακόμη και κυβερνήσεις για να λυθούν τα κρατικά προβλήματα. όσο κι αν ή πείνα θερίζει τον τρίτο κόσμο..στ) Ή οίηση και ή υπερηφάνεια κατά την προσευχή: πρόκειται για τον φαρισαϊκό τρόπο προσευχής με μεγαλαυχίες και ηχηρές κουβέντες προς εντυπωσιασμό και ημών των ιδίων αλλά και όλων των άλλων που μας ακούν και μας βλέπουν. Αλήθεια. Εδώ χρειάζεται προσοχή. λέγει ό όσιος Εφραίμ ό Σύρος. φόβο. ακηδία. ακάθαρτοι λογισμοί για εμάς. όσο κι αν αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται από τρομοκρατικά χτυπήματα. Με μία μόνο λέξη. δίχως να επιζητούμε καλλιεπείς εκφράσεις. Βέβαια. ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ. Είναι ό αόρατος πόλεμος. Στα παλαιότερα χρόνια. Ό Θεός άκουγε άμεσα την προσευχή τους. αρκεί να του το ζητήσουμε από βάθους καρδίας και δίχως ίχνη ιδιοτέλειας. Μόλις ή μολυσμένη σκέψη γίνει αντιληπτή από τη συνείδηση μας. όταν οι αγρότες αντιμετώπιζαν προβλήματα ξηρασίας έπεφταν στα γόνατα και μέχρι να τελειώσει ή προσευχή τους άνοιγαν οι ουρανοί. του δημιουργήματος του πού τόσο αγαπάει. απόγνωση. αμφιβολία.

ό χριστιανός που θυμάται να συνομιλήσει με το Θεό μόνο όταν φτάσει μια καθορισμένη ώρα της προσευχής δεν έχει ακόμη μάθει να προσεύχεται. να αγαπά την αρετή και να προσεύχεται αδιαλείπτως". αγιασμένες προσωπικότητες που θα δίνουμε με το παράδειγμά μας το μαρτύριο της χριστιανικής ορθοπραξίας. να μισεί την αμαρτία. πέφτουν στην παγίδα και νομίζουν πώς μόνοι τους μπορούν να λύσουν τα προβλήματα. Ό Θεός θα δει τον αγώνα μας. Έλεγε κάποιος γέροντας: "τούτα τα τέσσερα έχει ανάγκη πιότερο ή ψυχή του άνθρωπου. Μπορούμε και στον κόσμο να γίνουμε σκεύη χάριτος. Για όλους τούτους τούς λόγους οι χριστιανοί πρέπει να προσεύχονται με πνεύμα αγάπης. Πρέπει τελικώς να είναι προσευχή αδιάλειπτη. όσες αποφάσεις κι αν λαμβάνονται από τούς ισχυρούς. δεκαπλή. οι πόλεμοι συνεχίζονται. Στην καρδιακή αδιάλειπτη προσευχή πρέπει να ασκηθούμε ώστε αυτή να ασκήσουμε. Και ή προσευχή τους να αναπληρώνει την προσευχή των συνανθρώπων μας που ξεχασμένοι στην ευτέλεια της καθημερινότητας παραμέρισαν από τη ζωή τους το Θεό. Το αποτέλεσμα. Αντίθετα. προσευχή καρδιάς. που το πρωί βασίλευε και πολεμούσε και όλο το βράδυ το αφιέρωνε στο Θεό. αγάπης προς το συνάνθρωπο. ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ .«πολιτισμένοι» άνθρωποι του κόσμου τούτου δε στρέφουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό. Κι όλα τούτα επιτυγχάνονται με τη δύναμη της προσευχής. να φοβάται την κρίση του Θεού. Ή προσευχή ή δική μας πρέπει να είναι διπλή. ή αδικία διευρύνεται. Και όλη ή ζωή μας θα αλλάξει για έναν και μόνο λόγο. τριπλή. όπως αυτή του Δαβίδ. Άλλωστε. ή αλαζονεία θριαμβεύει και ό κόσμος μας ζει την παραζάλη της ασυναρτησίας. ή δυστυχία κυριαρχεί. θα μάς αγκαλιάσει και το Πανάγιο Πνεύμα θα μάς συντροφεύει. για να ζητήσουν με ειλικρίνεια βοήθεια.

" Ή Θ. Πολλοί δεν κοινωνούν καθόλου.12). «Αυτού ουν (τού Κυρίου) αποφηναμένου και ειπόντος περί του άρτου Τούτο μου εστί το σώμα τις τολμήσει αμφιβάλλειν λοιπόν: και αυτού διαβεβαιωσαμένου και ειρηκότος "Τούτο μου εστί το αίμα" τις ενδοιάσει ποτέ λέγων μη είναι αυτού αίμα: "Ώστε μετά πάσης πληροφορίας ως σώματος και αίματος μεταλαμβάνομεν Χριστού. Κοινωνία ως έθιμο. μεταλαβοιν σώματος και αίματος Χριστού. 26.26) και «Πίετε έξ αυτού πάντες. Και ή Αγία μας Εκκλησία σ' ένα της λειτουργικό ύμνο θα προτρέψει τούς πιστούς σ'αύτή τη συμμετοχή λέγοντας: "Σώμα Χριστού μεταλάβετε. φάγετε τούτο εστί το Σώμα μου" (Ματθ.Έ να από τα βασικότερα και σημαντικότερα θέματα της πίστεως μας είναι ή Θεία Μετάληψη. σύσωμος και σύναιμος Χριστού. Έν τύπω γάρ άρτου δίδοται σοι το σώμα και έν τύπω οίνου δίδοται σοι το αίμα. Ευχαριστία ως μια απλή ανάμνηση παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις Μυσταγωγικές Κατηχήσεις του Αγ. πηγής αθανάτου γεύσασθε". Βέβαια υπάρχουν και οι τακτικώς . διότι με αυτή γίνεται κανείς όμοιος Χριστού.26). Δικαιολογούν την μη τακτική προσέλευση στη Θ. Ή συμμετοχή του πιστού στη Θ. του σώματος αυτού και του αίματος εις τα ημέτερα αναδιδομένου μέλη. Κοινωνία είναι απολύτως απαραίτητη. Πέμπτη χαρακτηρίζοντας αυτή τη Θ. το υπέρ ημών και πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ κστ'26). Τα ιδρυτικά λόγια του Μυστηρίου αυτού είναι γνωστά σε όλους τούς χριστιανούς: "Λάβετε. "Έτσι στερούνται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και την ένωσή τους με το Χριστό.Λειτουργία). Τούτο γάρ έστι το Αίμα Μου. Άλλοι κοινωνούν τρεις φορές το χρόνο. Το σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα δυστυχώς είναι παρεξηγημένο από μια μεγάλη μερίδα βαπτισμένων ορθοδόξων χριστιανών. Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Γ ράφοντας για το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας δε θα παραθέσουμε απόψεις προσωπικές. Πέμπτης στο Υπερώο των Ιεροσολύμων κατά τη διάρκεια του Μυστικού του Δείπνου παρέδωσε το μεγάλο αυτό μυστήριο στους μαθητές του. Κοινωνία δεν είναι σούπα". άχρις ου αν έλθη"(Α. Άλλοι βάζουν κανόνα στον εαυτό τους μόνοι τους και δεν κοινωνούν χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους αμαρτωλό και επομένως ανάξιο να προσέλθει στα άγια μυστήρια. ανήκει στο σώμα της εκκλησίας και αποτελεί ζωντανά ενεργό μέλος αυτής. Κορ. Ούτω κατά τον μακάριον Πέτρον "θείας κοινωνοί γινόμεθα φύσεως". Ό Κύριος μας το βράδυ της Μ. αλλά αυτήν την πίστη της εκκλησίας μας. Χριστούγεννα. Αλλά επειδή οι προτεστάντες αμφιβάλλουν και θεωρούν τη Θ. όπως τη διδάσκει ή Αγία Γραφή και οι Θεωμένοι πατέρες μας. Ή μετοχή μας στη Θ. Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο μένοντας με την ψευδαίσθηση ότι είναι σύμφωνοι με το θέλημα του Κυρίου. ίνα γένη. Κυρίλλου Ιεροσολύμων. Τα βαρυσήμαντα αυτά λόγια συμπλήρωσε λέγοντας : "Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν" (Λουκ 22. ή Θεία Κοινωνία. 11. το της Καινής Διαθήκης. τη διδασκαλία τους. Κάποιοι κοινωνούν μόνο τη Μ. Και ό Απόστολος των Εθνών Παύλος θα συμπληρώσει αργότερα: "οσάκις γάρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον και το ποτήριον τούτο πίνητε τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε. Μετάληψη προϋποθέτει τη συμμετοχή μας στην Ευχαριστιακή Σύναξη (Θ. Ούτω γάρ χριστοφόροι γινόμεθα. προκειμένου να λάβουν απάντηση. Κοινωνία με το εξής παράδοξο.

εκτός εκείνων πού διατελούσαν υπό κανόνα. Ή αγία μας εκκλησία που γνωρίζει το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου προτρέπει έξ αρχής τα τέκνα της προς την κατεύθυνση αυτή και διδάσκει την τακτική συμμετοχή όχι μόνο στην ευχαριστιακή σύναξη. Τα λόγια τους. Κοινωνία. φιλοσόφου και μάρτυρος. Δε δίδουμε τουλάχιστον στους καλής θελήσεως ανθρώπους αγωγή πνευματική. Σ'αυτά τα αγιογραφικά χωρία ό Κύριος μας όμιλε! για τη συχνή Θ. Και ή πνευματική τροφή τον πνευματικό άνθρωπο. κεφ. Να τί λέγει ό Ίδιος ό Κύριος μας: "Ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έν εμοί μένει. Άνθρωπος που δε σιτίζεται κανονικά είναι καταδικασμένος σε θάνατο και ό άνθρωπος που δε συμμετέχει στη Θ. έν τη Κυριακή. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Σ το Β.Χ.Κοινωνία των πιστών τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα. Των πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε: "Ήσαν δε προσκαρτερούντες τη διδαχή των Αποστόλων και τη κοινωνία και τη κλάσει του άρτου". τον χρυσούν αιώνα της εκκλησίας μας λέγει: "Ημείς μέντοι γε τέταρτον καθ' εκάστην εβδομάδα κοινωνούμεν. πολύ δε περισσότερο τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου. ακριβώς το ίδιο είναι και ή Θ. Ό. Βασίλειος λέγει: "Το κοινωνείν καθ' εκάστην ημέραν καλόν και επωφελές". δηλ τον 4ον αι. μάς ελέγχουν. Ευχαριστία για την ψυχή. που ό πνευματικός δηλαδή δεν επέτρεπε να κοινωνήσουν.τι είναι ό άρτος ό επίγειος για το σώμα. έν τη Τετράδι και έν τη Παρασκευή και τω Σαββάτω και έν ταις άλλαις ημέραις..κοινωνούντες με πλήρη συναίσθηση. πράγμα πολύ παρηγορητικό για την υλιστική εποχή μας. Ευχαριστία. Έτσι αυτός που συμμετέχει συνεχώς στο σώμα και το αίμα του Κυρίου κερδίζει τον ουρανό. Ευχαριστία κοινωνούσαν όλοι. Κοινωνία. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ Α λλά τί οι Άγιοι Πατέρες της εκκλησίας μας διδάσκουν για τη Θ. Ό άγιος Βασίλειος πολυγραφότατος και αγωνιστής της εκκλησίας της Καισαρείας στην 93η επιστολή του ομιλεί για Θ. Οι πρώτοι χριστιανοί ήταν με ζήλο αφοσιωμένοι στη Θ. Και για τούς μοναχούς πού ζούσαν στην έρημο και δεν είχαν ιερέα . σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αγίου Ιουστίνου. Οι μετοχές "τρώγων και πίνων" βρίσκονται σε χρόνο ενεστώτα. Όχι βέβαια τέσσερις φορές το χρόνο. δεν καταρτίζουμε τούς ανθρώπους όπως πρέπει. Και ό πιστός τρέφεται πνευματικά με το λόγο του Θεού και την προσευχή. Ή συχνή μετοχή στο Σώμα και Αίμα του Κυρίου εξασφαλίζει στον άνθρωπο κοινωνία με το Θεό και ζωή αιώνιο. Ή τροφή τρέφει το σώμα μας. Ό άνθρωπος πού δεν τρέφεται με το σώμα και το αίμα του Κυρίου παθαίνει πνευματική αβιταμίνωση. Ή διδασκαλία τους είναι ξεκάθαρη. "Ίσως εμείς οι κληρικοί δε διδάσκουμε στους πιστούς την πραγματική αλήθεια. Όχι το κοινωνείν κατ' έτος αλλά καθ' εκάστην ημέραν. Οι πιστοί ασθενείς κοινωνούσαν στην οικία τους από τούς διακόνους. για τούς χριστιανούς πού ζούσαν στις ήμερες του. εάν ή μνήμη αγίου τινός". αλλά την εβδομάδα. κά γώ έν αύτώ" και "ό τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον". αλλά και τη συμμετοχή στο ποτήριο της ζωής. Γι' αυτό παλαιά οι παρόντες στη Θ. Μ. Ευχαριστία έχει ήδη υποστεί θάνατο πνευματικό. Ό Μ. Τί φταίει. φοβερή και κρυστάλλινη. πάντα σε συνδυασμό με τη βιωτή τους. Πράγματι.

ότι στρέφομε ΑΝΩ την ψυχή μας και ότι δεν μάς πολεμάει πνεύμα απογοήτευσης και απελπισίας. πόσο έλαμπε. την Ακολουθία της Μεταλήψεως. "Η για τον αγιασμό και και τη σωτηρία μας. πού είχε κοινωνήσει! Πρέπει να αισθανόμαστε πάντοτε την αναξιότητα μας. για βάρος ψυχής . πού. ποτέ του δεν θεώρησε τον εαυτό του άξιο. "Παντί τω λαώ". Ούτε το πνευματικό πένθος. έβλεπε. όταν διάβαζε τις ευχαριστήριες ευχές. 'Εξ άλλου ή θέσπιση της Θ. Λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου λόγω του Αναστάσιμου χαρακτήρα αυτών των Λειτουργιών. όσο κι αν κάμαμε τέλεια εξομολόγηση. πού πρέπει να έχουμε. και όταν πια κοινωνήσωμε. όταν επρόκειτο να πάει να κοινωνήσει. στις πένθιμες αυτές ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Κύριε Χριστέ. Κοινωνία. Και γι' αυτό. στέναζε και έκλαιε με λυγμούς. . Έξ άλλου ή Θ. Από τις ελάχιστες αυτές γνώμες των αγιασμένων Πατέρων της εκκλησίας μας γίνεται αντιληπτό ποιά είναι ή θέση τους σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα της Θείας Κοινωνίας. Και γι' αυτό ποτέ. Αξίως δεν κοινωνεί ποτέ κανένας. Δόξα Σοι. από Δευτέρα έως Παρασκευή τούς πιστούς με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. ό φλογερός αυτός Πατέρας της Εκκλησίας. ότι έχομε μέσα μας ειρήνη. με όση κατάνυξη κι αν διαβάσαμε τις προσευχές μας. Ό ιερός Χρυσόστομος. Με άλλα λόγια ό Λειτουργός ιερεύς ζητά από το Θεό να αξιωθεί αυτός πρώτος να κοινωνήσει και μέσω αυτού όλος ό λαός. Κοινωνία και μεταλαμβάνουν μόνοι τους. για βάρος υχής.Λειτουργίας των προηγιασμένων δώρων πού τελείται την αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή είχε και έχει αυτό το σκοπό: να τρέφει και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδος. Αυτό δεν είναι ή ευσπλαχνία του Θεού. αν είχε κοινωνήσει εις κρίμα και κατάκριμα. πόσο χοροπηδούσε από χαρά.Λειτουργία πού τελείται στους Ιερούς Ναούς έχει αυτό το μοναδικό σκοπό δηλαδή τη Θ. Ή Θεία Μετάληψη αγιάζει τον πιστό και τον φέρει σε πλήρη κοινωνία με το Θεό. την απάντηση θα τη λάβουμε από το μικρό κείμενο πού ακολουθεί. μετά από τον κανόνα και την προσευχή τους. επειδή δεν επιτρέπεται ή τέλεση της Θ. Ή ταπείνωση δε μάς το επιτρέπει. εξαπολύει σφοδρό έλεγχο στους χριστιανούς εκείνους πού προσέρχονται στην Ευχαριστιακή Σύναξη. Εις κατάκριμα. αλλά μένουν μακριά από το μυστήριο της ζωής. να κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Και γι' αυτό το αποτολμάμε. για ανακαίνιση και για αγιασμό. Ό Άγιος Ιερώνυμος. από τη "Λυχνία της Νικοπόλεως". σε μια ευχή της Θ. πάντα το ίδιο αισθανόμαστε: ότι ΔΕΝ είμαστε άξιοι1 ότι ΔΕΝ μπορεί να είμαστε άξιοι. διδάσκει ότι πρέπει συνεχώς να κοινωνούμε των Αχράντων μυστηρίων. μεταδούναι ημίν του αχράντου σώματος Σου και του τιμίου αίματος και δι' ημών παντί τω λαώ". κάτι μέσα μας μάς το λέει. Μόνο χάρις στην ευσπλαχνία του Θεού τολμάμε και κοινωνάμε. Αλλά μάς δίνει θάρρος και παρηγοριά.λέγει ότι στο κελλί τους έχουν τη Θ. κανένας ασκητής. Υιέ του Θεού. Αλλά όταν πια είχε κοινωνήσει. δε τόλμησε να ειπεί τέτοιο πράγμα για τον εαυτό του. Το ερώτημα όμως τίθεται ως εξής: Είμαστε άξιοι να κοινωνούμε τακτικά των αχράντων μυστηρίων. Το δανειζόμαστε. όσο μεγάλος κι αν ήταν. Γι' αυτό μετά την Θεία Κοινωνία πρέπει να λέμε πολλές φορές: -Δόξα Σοι. Όσο κι αν κλάψουμε. ενώ είχε τόσα και τόσα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. δεν επιτρέπεται Χριστιανός 'Ορθόδοξος να ειπεί τέτοιο πράγμα. 'Εμένα συχνά ό νους μου πηγαίνει στον όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ. αλλά. Λειτουργίας ό λειτουργός λέγει: "και καταξίωσον τη κραταιά σου χειρί. πώς κοινωνήσαμε: εις κρίμα. Τέλος ό Ιερός Αυγουστίνος σε ομιλία του προτρέπει τούς νεοφώτιστους να κοινωνούν τακτικά.

αμετανόητος. για να προσκομίσει. όμως. φάνηκε Άγιος Άγγελος επάνω από το θυσιαστήριο. άλλοι μ' εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια. δεν επιτρέπεται να προσέρχεται κανείς στο ποτήριο της Ζωής λερωμένος από τα πάθη της σάρκας. Και για την καλή αυτή προετοιμασία θα μιλήσουμε στη συνέχεια. τούς λάμπρυνε περισσότερο. Κοινωνία είναι τροφή πνευματική και ό πιστός μεταλαμβάνοντας Σώμα και Αίμα Χριστού δεν μεταλαμβάνει σάρκα ζωντανή. Ή παρακάτω ιστορία παρμένη από το Γεροντικό ίσως προβληματίσει τούς αμφιβάλλοντες. Οι Πατέρες τον άφησαν. 'Εκείνος όμως δεν ήθελε με κανένα τρόπο να πειστεί. Κλαίγοντας τότε ομολόγησε την πλάνη του και παρακάλεσε τον Κύριο να σκεπάσει με τη Χάρη Του τα Θεια Μυστήρια για να τολμήσει να κοινωνήσει. ΟΙ Γέροντες που το έμαθαν. που μεταλαμβάνομε. είδε στο Άγιο Ποτήριο ανθρώπινη σάρκα στο αίμα. που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια. από το μίσος και την κακία και γενικώς από όλα εκείνα που γίνονται εμπόδιο στο μεγάλο μυστήριο.Παρά ταύτα. ας μην αγνοεί κανείς ότι ή Θ. "Κάποιος Αναχωρητής. συγχρόνως με τον Ιερέα. πώς όταν έβγαινε να κοινωνήσει το λαό. αλλά άρτο και οίνο στον όποιο έχει επέλθει πνευματική μεταβολή. Είναι όμως κρίμα να προσέρχονται κυρίως τις παραμονές των μεγάλων εορτών οι πιστοί απροετοίμαστοι για να δεχθούν στην καρδιά τους το Λυτρωτή. το Θείο Βρέφος κι έχυνε το Αίμα Του στο Άγιο Ποτήριο. Κάγώ σοι λέγω: Πνεύμα άγιο επιφοιτά και ταύτα ποιεί. αλλά έκαναν προσευχή να τον φωτίσει ό Θεός να καταλάβει την αλήθεια για να μη χάσει τούς κόπους του. Τη στιγμή που ό Ιερεύς πήρε στα χέρια του το πρόσφορο.τι δεν κατανοούν. Κοινωνίας πρέπει να είναι προετοιμασμένος. Διαμέλιζε κι αυτός.τι βλέπουν. που πήγε να κοινωνήσει. ώστε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που κάνουμε. Για κάποιον Άγιο 'Επίσκοπο. άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου. που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια. από αμάθεια πιο πολύ. Άγγελος Κυρίου του . Ό πλανεμένος Αναχωρητής ταράχτηκε από το φοβερό εκείνο θέαμα. Κι όταν άρχισε να διαμελίζει τον Άρτο. εκαίγοντο. έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί. δεν λείπουν όμως και εκείνοι που αμφιβάλλουν γι' αυτή τη μεταβολή. τον φώναξαν κι επεχείρησαν να του εξηγήσουν την ορθή άποψη της εκκλησίας για τα Άχραντα Μυστήρια. δεν ήθελε να παραδεχτεί πώς ό άγιος Άρτος. Έτσι είδε πάλι Άρτο και Οίνο στο Άγιο Ποτήριο. όπως τονίζει ό άγιος 'Ιωάννης ό Δαμασκηνός. Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη ψυχή. αξομολόγητος καλύτερα να μην κοινωνεί. Ό 'Επίσκοπος παρακάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. όταν υστέρα από λίγο. ώστε να τον βγάλουν από την πλάνη του. που τον συγκλόνισε ολόκληρο. από την ακηδία. λέγουν οι Πατέρες. απορρίπτουν ό. κρατώντας μάχαιρα στα χέρια του. "'Ερωτάς πώς ό άρτος και ό οίνος γίνεται Σώμα Χριστού. Μια Κυριακή ό Αναχωρητής παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μαζί με δύο από τούς Γέροντες από το Άγιο Βήμα του ναού της σκήτης. Και επειδή δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτό πού ό Ιερός Δαμασκηνός διδάσκει. Βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει πώς ό προσερχόμενος στο μυστήριο της Θ. Το Γεροντικό μάς παρέχει μια διδακτικότατη ιστορία και μάς βοηθά. είδαν κατάπληκτοι ένα Βρέφος ξαπλωμένο επάνω στην Αγία Τράπεζα. είναι αυτό το Σώμα του Κυρίου. Ή ταραχή του όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. Πιστεύουν ό. Άν κάποιος κοινωνεί απροετοίμαστος.

συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι. Εκείνοι που φαίνονταν κατάμαυροι. πού ήταν παράδειγμα τιμιότητας και σωφροσύνης. Κοινωνία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να έχει φρικτά αποτελέσματα. όχι μόνο δεν ωφελούντο από τη Θεία Κοινωνία. ήσαν δίκαιοι. το ευλόγησε κι ράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. τέλος. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. μά καταδικάζονταν. του διηγήθηκε το κακό που τόσο ξαφνικά τον βρήκε. ήσαν βυθισμένοι στη λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. Στο δρόμο τον σταματούσαν οι Καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε.εξήγησε πώς όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπα και λευκή στολή. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. Όσοι είχαν ερεθισμένα και εξογκωμένα μάτια. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. από εκδίκηση. πώς ένας άνθρωπος με μια φοράδα πήγαινε να τον επισκεφθεί. Πώς σας ξεγελά ό διάβολος. έκανε να φαίνεται ή νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. γιατί τολμούσαν να πλησιάσουν με βαρυμένη συνείδηση. 'Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον να την παρασύρει στα δίχτυα του με άλλο τρόπο. Σαν έφτασε στη σκήτη. ήσαν πονηροί και άδικοι. πήγε σένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα. Προϋποθέσεις Θ. προσευχήθηκε. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε. χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. Κοινωνίας . Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. Εγώ την βλέπω γυναίκα. "Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο. όταν γίνεται Λειτουργία και να κοινωνείς συχνά. αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρει στο σκοπό του. Στη βιογραφία του Οσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου διαβάζουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός. όπως είναι στην πραγματικότητα. Απαρηγόρητος για τη συμφορά. Έτσι τη βρήκε ό άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. είπαν οι Αδελφοί στον Όσιο. φώναξε τούς ιερείς να κάνουν αγιασμό και να προσευχηθούν γι'αύτήν. τούς είπε εκείνος αυστηρά και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού. Από τότε ό καλός Ποιμενάρχης κήρυξε μετάνοια και διόρθωση ζωής στο ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ό Κύριος κι εμπόδιζε τούς αναξίους από τη Θεία Κοινωνία. Κοινωνία. Και τούτο γιατί ό Χριστιανός είναι γνώστης της αλήθειας και ξέρει τί σημαίνει Θ. Ή μη τακτική θεία Κοινωνία δημιουργεί πνευματική αβιταμίνωση με πολλές συνέπειες. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά: "μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία. Αυτοί. πού ή φήμη του. ή οκνηρία. Έτσι ό δυστυχισμένος να διηγείται σ' όλους τη συμφορά του. επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη". ζούσαν μ' αγνότητα και σωφροσύνη. Ό μάγος τότε. Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας. Πήγε. Ό Όσιος τούς εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. Ή αμέλεια. Πλησίαζαν τα Άγια Μυστήρια με καθαρή συνείδηση και ή Θεία Χάρις τούς επισκίαζε. την τρίτη μέρα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο. Ή αποχή όμως του Χριστιανού από τη Θ. είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο. κι αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα. που έλαβε χώρα λόγω αποχής από τη Θ. σαν θαυματουργού. ή αναβολή φθείρουν την ψυχή του Χριστιανού.Κοινωνία. φθονεροί και άπληστοι. ή ακηδία. ό άνθρωπος.

όταν μέσα του υπάρξουν αμφιβολίες. Με τη λογική αυτή αν όχι οι πιστοί. Γιατί και μείς οι ορθόδοξοι δε χρησιμοποιούμε τα άζυμα και την όστια όπως οι Παπικοί. αλλά ένζυμο άρτο στο Μυστικό Δείπνο. Ή Δυτική Εκκλησία που βρίσκεται ασφυκτικά πιασμένη στο κέλυφος μιας λογικοκρατίας. θα πρέπει να απαντήσουμε ότι ή αρχαία Εκκλησία δεν γνωρίζει αυτόν τον τρόπο μεταλήψεως των πιστών. φοβούνται το "Έιτζ καθώς και άλλες λοιμώδεις ασθένειες. Τούτο σημαίνει ότι δεν χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε άζυμα. Στο ερώτημα γιατί δε χρησιμοποιούμε την όστια όπως οι Παπικοί. Ή χρήση των αζύμων στη Θ. Άνθρωποι πού δεν έχουν πίστη στο Ποτήριο της Ζωής. φοβάται μήπως μεταδοθεί ασθένεια. πού ό Παύλος από άλλη αφορμή είπε στους Γαλάτες δηλ. τα ιουδαϊκά. Ή επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας στα άζυμα. Ό Ιερός Φώτιος μιλώντας για τούς νεωτερισμούς της Ρώμης δεν αναφέρεται στα άζυμα. Εκείνος πού προσέρχεται στο Ποτήριο της Ζωής είναι πεπεισμένος ότι κοινωνεί Σώμα και Αίμα Χριστού. ή Υπεραγία Θεοτόκος. ονομάζεται Αγία Λαβίδα. δ.χ. Σχετικά με τον τρόπο Θείας Κοινωνίας των Παπικών ας γνωρίζουν οι αμφιβάλλοντες ότι μια αδιαίρετη Εκκλησία χρησιμοποιούσε ανέκαθεν άρτο ένζυμο για την προσκομιδή. Τα άγια χαρίζουν ζωή και όχι ασθένεια. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται σύμπασα ή Εκκλησία. "επιστροφή επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία" (Γαλ. θα έπρεπε να ασθενήσει. Αρχικά πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αγία μας 'Εκκλησία υπάρχει κάποια ορολογία. Προβάλλουν ακόμη αντιρρήσεις στον τρόπο μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας. Και όμως! Κανένας κληρικός δεν ασθένησε από τη Θ. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε στο θαύμα. Γιατί λέγουν ότι είμαστε αναγκασμένοι να κοινωνούμε όλοι με το ίδιο "κουταλάκι" και να κινδυνεύουμε κάθε φορά πού κοινωνούμε από λοιμώδεις ασθένειες. Το "κουταλάκι" με το οποίο κοινωνούν οι πιστοί. 9). Κοινωνία. Ό Κύριος. Ή Τράπεζα του Ιερού Βήματος ονομάζεται θυσιαστήριο ή Αγία Τράπεζα. Διαφορετικά τη μεγάλη αυτή και συγκλονιστική στιγμή της Θείας Μεταλήψεως ζημιώνεται. μετά από χίλια χρόνια υπενθυμίζει την επανάληψη των λόγων εκείνων. Ή χρήση των αζύμων στη Δύση για την τέλεση του μυστηρίου της Θ. Και σ' αυτήν τη Ρώμη κατά τούς πρώτους χριστιανικούς αιώνες ένζυμος και όχι άζυμος άρτος χρησιμοποιούνταν για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Λειτουργία δεν έχει Ευαγγελικό έρεισμα. ό ιερέας τουλάχιστον. "Αν αυτό είναι ξεκαθαρισμένο μέσα του τότε εις ζωήν αιώνιον κοινωνεί. Διευκρινίζεται έτσι ότι μέσα στην εκκλησία μας όλα εξαγιάζονται. τα εννέα ιερά τάγματα των Αγίων της Εκκλησίας μας. Το δισκάριο που τοποθετείται ό άρτος ονομάζεται Άγιο Δισκάριο. π. δεν είναι λίγοι οι αδελφοί μας που κοινωνούν και έχουν μολυσματική ασθένεια. Εναντίον αυτών των απόψεων οι ορθόδοξοι ερμηνευτές διδάσκουν ότι ό Κύριος μας 24 ώρες πριν την έναρξη του Εβραϊκού Πάσχα μεταχειρίστηκε όχι άζυμα. Ευχαριστίας εισάγεται πιθανώς τον Θ' ή Γ αιώνα. Μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων και δεν έχουμε φόβο μήπως ασθενήσουμε. Πίστη Ή πρώτη προϋπόθεση είναι ή πίστη. ή μερίδα του Επισκόπου και οι μερίδες των ζώντων και τενθεώτων. . που μνημονεύει ό ιερεύς. που καταλύει στο τέλος το Άγιο Ποτήριο.1.

Όποιος έρχεται σε σχέση με τον ίδιο το Θεό.. Ή πλειονότητα των θυμάτων αυτών είναι οι ομοφυλόφιλοι. Ή μάστιγα του αιώνα δηλ. φανερώνει την άφθαστον πίστιν και ευσέβειαν. Εκεί. ποιητής Ουρανού και Γής. Κοινώνησα όλους τούς ασθενείς. Χωρίς κανένα. Όποιος δεν πιστεύει στο θαύμα είναι επόμενο να αμφιβάλλει. Πήγε μια φορά ό πατήρ να τον κοινωνήσει. . ό πατήρ έσκυψε και με το στόμα του επήρε τον Θείον Μεργαρίτην. Με τη λογική αυτή θα έπρεπε να γίνω φυματικός. είναι αποτέλεσμα δυσπιστίας και ολιγοπιστίας. Μη διανοηθεί κανείς ότι από το Άγιο Ποτήριο είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο. Του είχαν φαγωθεί τα χείλη του από την φοβερή ασθένεια. Γιατί. Ή χάρη του Θεού δεν επιτρέπει τέτοιες επεμβάσεις των μικροβίων στο σώμα των πιστών. δεν έγινα. Προς Θεού όμως. Κοινωνίας. Εκείνη ή στιγμή είναι συγκλονιστική για τον καθένα. Εκείνη τη στιγμή στη μνήμη του κάθε πιστού επιβάλλεται να έρχονται οι Άγιες Ευχές της Εκκλησίας μας πού προετοιμάζουν κατάλληλα την ψυχή να δεχθεί μέσα της το πυρ της Θεότητος. Από το "Έιτζ μπορούμε να προφυλαχθούμε. Με φόβο Θεού Φόβος Θεού είναι το ιερό δέος με το όποιο διακατέχεται ή χριστιανική ψυχή την ώρα της Θ. τον ανακάλυψε ή Αστυνομία και τον έστειλε εις το λεπροκομείο μαζί με την κόρην του. Έν τούτοις. βλασφημία! Ένας Θεός. 2. Έτσι μ' αυτά πού αναφέρθηκαν παραπάνω λαμβάνει κανείς γεύση ζωντανής πίστεως. πράγματι. ενώνεται μαζί του. Οι αμφιβολίες. εκρύπτετο ένας λεπρός εις μεγάλο βαθμό. αλλά Σώμα και Αίμα Χρίστου. να προσβάλλεται από μικρόβια! Παραλογισμοί σκοτισμένων άπιστων. που είχε εις την εκτέλεσιν των ιερών καθηκόντων του. Καταλήγοντας υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται όχι οίνος και άρτος. που τυχόν υπάρχουν. Και δύο λόγια για το Έητζ. οι μοιχοί και πόρνοι. Ένα άλλο ακόμη γεγονός. αλλά ας έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του Χριστού. Το "Έιτζ μάς φοβίζει. ό Πατήρ δεν έπαθε τίποτε. αλλά το κατεστραμμένο του στόμα δεν μπόρεσε να παραλάβει το Άγιον Σώμα του Κυρίου και παρέπεσε λίγο πιο πλάι από το στόμα. μά κανένα δισταγμό. ζώντων και νεκρών. σε ένα στενό δρομάκι. γιατί φοβούνται τα μικρόβια.! Μεγάλη. Πώς. Όσον για τον ασθενή αυτόν.Ήμουνα νέος στην Ιεροσύνη. ή οποία και αυτή είχε μολυνθεί και της είχαν φαγωθεί τα δάκτυλα. Όχι με τα μέσα πού προβάλλονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Θεώνεται.. Αυτή είναι ή πίστη της Αγίας 'Ορθοδοξίας και δεν επιδέχεται αλλοίωση. Το γεγονός διηγείται ή μαθήτρια του Μάρθα Μοναχή. αλλά όσοι φοβούνται τις λοιμώδεις ασθένειες και δεν προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής ας ακούσουν αυτόπτη μάρτυρα που διηγείται το γεγονός μεταλήψεως λεπρού από τον άγιο της εκκλησίας μας Παπά Νικόλα Πλανά. αλλά με την αγνότητα. Κανείς δε ζημιώθηκε επειδή έκανε υπακοή στη διδασκαλία της. Ήταν περίπου ογδόντα οι φυματικοί του Σανατορίου. που είχε πέσει και τον "κατέλυσε"! Αυτό ας το ιδούν αυτοί που δυσκολεύονται να κοινωνήσουν. Το παραθέτουμε αυτούσιο από το βιβλίο Παπά Νικόλας Πλανάς. διηγείται κάποιος κληρικός όταν ή ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης με έστειλε στο Σανατόριο της Έξοχης να λειτουργήσω. Στο τέλος κατέλυσα το Άγιο Ποτήριο. εις την ενορίαν του. Ή αγνότητα και ή εγκράτεια είναι το άριστο φάρμακο για την αποφυγή του. Το "Έιτζ είναι παιδί της ακολασίας.

παρουσίας Σου.άλλ' ως ό Ληστής ομολογώ σοι. μη φλεξής με τη μετουσίςτ Πυρ γάρ υπάρχεις τούς αναξίους φλέγον. ως φιλάνθρωπος. Υιέ Θεού. τον ρύπον της ψυχής μου και σώσον με. συγκλονίζουν συθέμελα τον άνθρωπο και μέσα του δημιουργείται δέος ιερό καθώς ακούει το λειτουργό Ιερέα να καλεί τούς άγιους στο Ποτήριο της Ζωής λέγοντας: "μετά φόβου Θεού. πώς είσελεύσομαι ό ανάξιος.μνήσθητί μου Κύριε. Και στην Παλαιά Διαθήκη θα διαβάσουμε τα σχετικά χωρία με την αγάπη. "Άνθραξ γάρ έστι.ού μη γάρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον ειπώ. Θεουργόν Αίμα φριξον. Άλλ' ούν κάθαρον έκ πάσης με κηλίδος. βαδίζω προς Θείαν Κοινωνίαν Πλαστουργέ. Ό Θεός μου. αν δεν υπάρχει αυτή ή συναίσθηση. Κύριε.Ιδού. αλλ' εις κάθαρσιν και αγιασμόν ψυχής τε και σώματος και εις αρραβώνα της μελλούσης ζωής και βασιλείας. Και αυτή είναι ή αγάπη του Χριστού. Έφθασε στην αγάπη του εχθρού. ίνα τας δύο σκιρτών μεγαλύνω. Αυτά τα λόγια καθώς και άλλα πού λέγονται κατά την προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. όπως είπαν πολλοί.ού φίλημά σοι δώσω. τούς αναξίους φλέγων". Ή αγάπη προς τούς γονείς. Βέβαια. διά το ανάξιον είναι με. Ή αγάπη του Ιησού και ή αγάπη των αγίων πού τον μιμήθηκαν ξεπέρασε τα όρια. Εάν γάρ τολμήσω συνεισελθείν εις τον νυμφώνα. Έν ταις λαμπρότησι των αγίων σου. Προσέλθετε". καθάπερ ό 'Ιούδας. Εκεί όμως θα πει· "αγαπήσεις το φίλο σου και μισήσεις τον εχθρό σου" δεν είναι ή αγάπη προς τον εχθρό ουτοπία. Χρησιμοποιείτε εύκολα. ό χιτών με ελέγχει. έν τη βασιλείς σου. "Πλην αγαπάτε τούς εχθρούς υμών". Δέσποτα φιλάνθρωπε. Υπάρχει όμως μια άλλη αγάπη που αυτή βρίσκεται πάνω από όλες τις αγάπες. Αγάπη χριστιανική σημαίνει να . Εμοί δε το προσκολάσθαι τω αγαθόν έστι. ακόμη και στο πεζοδρόμιο χωρίς να εκφράζει την ουσία της.Θεοί το πνεύμα. τούς συζύγους. τον δε νουν τρέφει ξένως. 3) με αγάπη Ή λέξη αγάπη δυστυχώς είναι παρεξηγημένη. Του Δείπνου σου του μυστικού. τότε ό άνθρωπος όχι μόνο δε Θεώνεται άλλ' έν αντιθέσει φλέγεται. Καθάρισον. μη εις κρίμα μοι γένοιτο τα Άγια ταύτα. ότι ουκ έστι του γάμου και δέσμιος εκβαλούμαι υπό των Αγγέλων. Μόνο ή χριστιανική μας πίστη κατόρθωσε να βιώσει τέτοια αγάπη. τίθεσθαι έν τω Κυρίω την ελπίδα της σωτηρίας μου. άνθρωπε βλέπων Άνθραξ γάρ έστι τούς αναξίους φλέγων. δεν αντιλέγει κανείς ότι ή αγάπη της μητέρας προς το παιδί δεν είναι γνήσια αγάπη. τούς φίλους είναι όντως γνήσια και επιβαλλόμενη αγάπη. Έθελξας πόθω με Χριστέ και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι" αλλά κατάφλεξον πυρί αύλω τας αμαρτίας μου και εμπλησθήναι της έν Σοι τρυφής καταξίωσον. Όχι όμως. κοινωνόν με παράλαβε. αν ήταν έτσι θα την πετύχαιναν ελάχιστοι. 'Οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης πού έφθασαν οι Άγιοι της εκκλησίας μας. Καμία θρησκεία δε διατάσσει κάτι τέτοιο. Κύριε Ιησού Χριστέ. σήμερον. Αγαθέ. Χάρις σ'αύτή την αγάπη σήμερα είναι πολίτες του ουρανού και συμπολίτες των αγγέλων. Ό Χριστιανός οφείλει να φθάσει στο ύψος της αγάπης του Ιησού.Θεού το Σώμα και θεοί με και τρέφει. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας μας απέκτησαν αυτήν την αγάπη.

βγάλω από την καρδιά μου το μίσος. ουδέ ό πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών". Συγχωρητικότητα Απαραίτητη προϋπόθεση για να προσεγγίσει κανείς το Ποτήριο της Ζωής είναι ή Συγχωρητικότητα. πρόσφορο. δεν είναι δυνατόν να ενωθεί ό άνθρωπος με το Θεό αν πρώτα δε συμφιλιωθεί με το συνάνθρωπο του. "'Εάν ούν προσφέρεις το δώρον σου επί το θυσιαστήριον κακεϊ μνησθής (θυμηθείς) ότι ό αδελφός σου έχει τι κατά σού. Πώς λοιπόν θα προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής με αμαρτήματα ασυγχώρητα. βιώνουν τη λειτουργική έκφραση "αγαπήσωμεν αλλήλους. Φθάνει ό άνθρωπος στο σημείο ακόμη και να αρνηθεί το Θεό χάριν του μίσους στο συνάνθρωπο. ίνα έν ομονοίας ομολογήσωμεν" να αγαπήσουμε δηλαδή ό ένας τον άλλον τόσο πολύ. ούτε και ό πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα. Μια τέτοια αγάπη είναι απαραίτητη. Αυτό εκφράζει με μεγάλη πειστικότητα ό ιερός Αυγουστίνος. Τα δώρα μας. ενώ παράλληλα μέσα στην ψυχή του φιλοξενεί μίσος για το συνάνθρωπο του. να μη διαφεύγει ακόμη της προσοχής το γεγονός ότι ό Κύριος δε δέχεται ούτε τα δώρα πού προσφέρουμε στο θυσιαστήριο για τη Θεία Κοινωνία χωρίς τη συμφιλίωση με τον αδελφό μας. αν πρώτα ό πιστός δε συναντούσε τον αντίδικο και δε συμφιλιώνονταν μαζί του. Τούτο σημαίνει: "Χριστέ μου. Είναι ανίκανος ό άνθρωπος να διαπράξει το κακό. Όποιος δε συγχωρεί σημαίνει ότι μέσα του φωλιάζει το μίσος και ή κακία. όταν αγαπάς όπως αγαπά ό Χριστός. Και όποιος φιλοξενεί στην ψυχή του μίσος είναι αδύνατο να φιλοξενήσει το Χριστό.11 Αγάπα και κάνε ό. Όλοι οι Χριστιανοί λέγουν την Κυριακή προσευχή. τότε μέσα στην εκκλησία ό καθένας ας κάνει ό. 'Εκείνος όμως πού κοινωνεί χωρίς να συγχωρεί τον αδελφό του. Είναι αληθές ότι αυτός πού δε συγχωρεί τον αδελφό του βιώνει την αντινομία. εκείνος όμως δε συγχωρεί ποτέ.τι θέλει. ε 23-24). (Ματθ. οίνος. 4. Ή μη Συγχωρητικότητα είναι δείγμα ακαλλιέργητου χριστιανού. ενώνονται. σ' ένα χώρο όπου οι άνθρωποι αδελφώνονται. 'Ενώ έχει την απαίτηση οι άλλοι να τον συγχωρούν. Ό ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος (κεφ. στ'. άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι (συμφιλιώσου) τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου". συγχώρεσε τα αμαρτήματα μας. καταργούν τα σύνορα. τα πάθη μου και να προσγειωθώ στο χώρο της εκκλησίας. Τα λόγια αυτά σημαίνουν: "'Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα αμαρτήματα πού σάς έκαναν και ό Πατέρας ό ουράνιος θα συγχωρήσει και σε σάς τα παραπτώματά σας. όπως και μείς συγχωρήσαμε τα αμαρτήματα των αδελφών μας. θυμίαμα. κερί λάδι δε γίνονται δεκτά από τον Κύριο.τι θέλεις". δεν ψεύδεται στο Θεό αυτός πού δε συγχωρεί. Ό Χριστός πού δε συγχωρεί δε γίνεται δεκτός από το Θεό. Εάν όμως δε τα συγχωρήσετε στους ανθρώπους. . τον εγωισμό. κοινωνεί εις κρίμα. αφήσει και υμίν ό πατήρ υμών ό ουράνιος* εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. Και αν αυτή την αγάπη αποκτήσουμε. Σ' ένα σημείο αυτή ή προσευχή λέγει: "και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών. την αντιπάθεια. δηλαδή το "Πιστεύω". Αντιλαμβάνεται κανείς σε ποιά αντινομία βρίσκεται εκείνος πού προσέρχεται και κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. 14-15) λέγει το εξής: "'Εάν γάρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών. ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών". ώστε να ενωθούμε και να ομολογήσουμε την πίστη μας. Κατά μείζονα λόγο δε μάς επιτρέπει να κοινωνήσουμε.

Στη Συρία ζούσε ό Ιερεύς Σαπρίκιος και ό Νικηφόρος. 5. Τίποτε όμως δεν πέτυχε. με όλες τις δολοπλοκίες του Άδου προσπαθεί να αποτρέψει τούς πιστούς από το ποτήριο της ζωής. Ό καλός Νικηφόρος στενάζει και δακρύζει. Ό Σαπρίκιος νόμιζε τον Νικηφόρο εχθρό του και δεν ήθελε να τον συγχωρήσει. Γι' αυτό είναι απαραίτητη ή εξομολόγηση και ή μετάνοια. λέγει ό Παύλος. ό Νικηφόρος τον πλησίασε για να περιποιηθεί τις πληγές του. Όταν λοιπόν ό Σαπρίκιος βασανίστηκε. Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ Ο αίτιος του θανάτου και της αμαρτίας διάβολος. ώστε να τούς κρατά στα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Ό ιερεύς όμως Σαπρίκιος οδηγείται τώρα στο δικαστή. γιατί γνωρίζει ότι θα κοινωνήσουν εις ζωήν αιώνιον". Πριν προσέλθει κανείς στο Ποτήριο της Ζωής απαραιτήτως λαμβάνει την ευλογία του πνευματικού του πατέρα. Ό Νικηφόρος τρέχει τώρα κοντά του και ζητά τη συγνώμη του και την ευλογία του. Με λερωμένη ψυχή ό πιστός κοινωνεί εις κρίμα. Ό Σαπρίκιος και αυτή τη στιγμή πού βρίσκεται κοντά στο μαρτύριο για το Χριστό. γιατί γνωρίζει ότι κοινωνούν εις κρίμα και κατάκριμα. Ήταν πιστός ιερεύς. Ό Νικηφόρος τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί να ανακαλέσει την άρνηση και να ομολογήσει Χριστό. Ή διαγωγή όμως του Νικηφόρου εξόργισε τον Έπαρχο και με σύντομες διαδικασίες τον κάλεσε να αρνηθεί το Χριστό. ολιγωρία. θα τον έσωζε το μαρτύριο. Να σκεπτόμαστε βαθιά αυτό που διαβάσαμε. Να μελετούμε τακτικά το Ευαγγέλιο. Όχι. αρνείται τη συγγνώμη. Να διαπιστώνουμε την πνευματική μας φτώχεια. γιατί παρέβη την εντολή του χριστιανομάχου αυτοκράτορα Ούαλεριανού πού εξέδωσε διάταγμα και απαγόρευε τις χριστιανικές συνάξεις. Προτρέπει βέβαια εκείνους που είναι φορτωμένοι με αμαρτίες να κοινωνήσουν έστω και μια φορά το χρόνο. Προσπαθεί στους πιστούς και εξομολογημένους να φέρει ολιγοπιστία. Έκ αντιθέσει ό Σαπρίκιος έμεινε έξω του νυμφώνος. Μέσα στην ψυχή τού Σαπρίκιου ή αγάπη είχε πεθάνει. "Αποτρέπει όμως τους πιστούς από το Ποτήριο. ενώ συγχρόνως τον ικέτευε να τον συγχωρήσει.Ό ιερός Συναξαριστής διηγείται κάτι τέτοιο για τον Σαπρίκιο πού ήταν κληρικός και το Νικηφόρο πού ήταν καλός χριστιανός. γι' αυτό δεν μπορούσε να τον συγχωρήσει. Του έλειπε όμως ή Συγχωρητικότητα. Κάθαρση Για τούς Πατέρες της Αγίας μας Εκκλησίας δε νοείται Θεία Κοινωνία άνευ καθάρσεως. Να συλλογιζόμαστε συχνά τα θαύματα της πρόνοιάς Του. αν παραδώσει κανείς το σώμα του στο μαρτύριο δεν ωφελείται χωρίς την αγάπη προς τον πλησίον του. ψυχρότητα. Ό Νικηφόρος όμως ομολόγησε και έγινε μάρτυς της εκκλησίας και κληρονόμος της Βασιλείας του Θεού. την τύφλωση και τη γυμνότητά μας. Να κάνουμε ενδοσκόπηση. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να θερμαίνουμε συνεχώς μέσα μας την πίστη στο Χριστό και την απέραντη αγάπη του. Είναι αναγκαίο . Ό Νικηφόρος μόλις έμαθε το γεγονός οδηγήθηκε στον Σαπρίκιο και ζήτησε συγχώρηση. Τί να κάνει τώρα πού ό ιερεύς του Θεού επέμενε να πεθάνει με μίσος στην καρδιά του. Ό Σαπρίκιος όμως δεν τον συγχωρούσε και τον απέπεμπε. Εκείνος όμως επέμενε στην άρνηση του. Έτσι ό Θεός εγκατέλειψε το Σαπρίκιο και την τελευταία στιγμή αρνήθηκε το Χριστό και δεν μαρτύρησε.

Να εγκολπωνόμαστε τα λόγια του χειροβικού ύμνου "Πάσαν την βιωτική αποθώμεθα μέριμναν" για να πετύχουμε την ένωσή μας με το Χριστό. τί λες. τέτοια αμαρτία που δε διέπραξε κανένας άνθρωπος από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Εγώ είμαι άθεος. 'Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά! Ό παπάς. κοινώνησε. Και άθεος θα πεθάνω. Του λέει. Στο βιβλίο του Ιερέως Ντ. ενώ του δείχνει το πορτραίτο. Ό Ιερέας ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. "Σταυροδρόμι".να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από τις επίγειες ηδονές που εμποδίζουν την Ουρανία αγάπη. αλλά εκείνος δεν πείθονταν με τίποτε. Ό παπάς τα έχασε. μια φωτογραφία με την γυναίκα που τον κάλεσε. Και εκείνος επέμενε λέγοντας ότι είναι μοναδικός στον κόσμο τόσο αμαρτωλός. Δε θα πάψουν όμως να υπάρχουν και οι βέβηλοι του Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. . ξαφνικά ό παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο. Ή μητέρα του είχε φροντίσει από τον ουρανό. Και όπως εμείς προσευχόμαστε για τούς προσφιλείς νεκρούς μας έτσι και εκείνοι προσεύχονται για μας. είναι γραμμένη ή παρακάτω συγκλονιστική ιστορία που έχει σχέση με τη Θεία Κοινωνία και τη σωτηρία ενός ανθρώπου. Αυτή είναι ή μάνα μου. Γι' αυτό από τα άγνωστα ασκητικά κείμενα αντλούμε το παρακάτω κείμενο και το τοποθετούμε σ' αυτή τη θέση ως είδος επιλόγου του όλου θέματος. Φύγε από εδώ! Ποιός σε κάλεσε. καθώς στέκει απέναντί του. Έχω. Ή γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον Ιερέα σε ένα δωμάτιο. Αναμάρτητος είναι μόνο ό Θεός". Ήταν μια γριούλα και ζητούσε να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο. θα σας πω την αμαρτία μου για να προσευχηθείτε και σεις για μένα. Κάποιος αδελφός. Ή προσευχή τους πολλές φορές. Ό άρρωστος άρχισε να κλαίει. Και αφού έκλαψε. τύπου παράγκας. ζήτησε να εξομολογηθεί. Και οι αδελφοί του είπαν: "Αδελφέ δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς αμαρτίες. να του δείξει το δρόμο της σωτηρίας. Γι' αυτό όσο πλησιάζει ή ώρα της Θείας Κοινωνίας να αφοσιωνόμαστε περισσότερο στο Θεό. παπά. τους έλεγε. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι. μεταστρέφει ακόμη και άθεους. έστω και την ύστατη στιγμή. Το όνομά του ήταν Ισίδωρος. όταν έχουν παρρησία στο Θεό. έγγαμος. βρέθηκε κοντά σ' ένα μοναστήρι και έκλαιγε απαρηγόρητα. Και να. Αισθάνθηκαν δέος. Και έχει πεθάνει χρόνια τώρα! Για μια στιγμή πάγωσαν και οι δύο. Μά δεν ήλθα από μόνος μου! με κάλεσε ή γριά! Ποιά γριά. Και μετά. Να αυτή! Ποιά αυτή. Ξέρεις. τους λέγει. Ό άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει. Οι αδελφοί προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν. βλέπει επάνω από το κεφάλι του άρρωστου. Γι' αυτό. Στις δώδεκα τα μεσάνυκτα χτύπησαν την πόρτα. Ντούτκο.

Τότε κατέβηκε από τον ουρανό περιστέρι και πήρε την αγία μερίδα. ντυμένο με ράκη και μου λέγει: "Εγώ και συ θα βρεθούμε στην ίδια κόλαση". Και εγώ του λέγω. Μου είπαν οι γείτονες ότι πήγε στην εκκλησία για να κοινωνήσει. Μόλις άκουσα αυτό έτρεξα να την εμποδίσω από τη Θεία Κοινωνία. "Συ ποιός είσαι". Την άρπαξα τότε και την πέταξα μέσα σε ακαθαρσίες. . Και αμέσως εξαφανίστηκε. αλλά τη βρήκα στο δρόμο να επιστρέφει στο σπίτι. "Ήμουν όμως αιρετικός και μακριά από την αληθινή πίστη.Όταν βρισκόμουν στον κόσμο είχα γυναίκα χριστιανή και θεοφοβούμενη. Είχε ήδη κοινωνήσει. Μετά από δυο ημέρες βλέπω κάποιον Αιθίοπα. Μόλις έφτασε στο σπίτι την άρπαξα από το φάρυγγα και την ανάγκασα να κάνει εμετό και να πετάξει τη Θεία Κοινωνία. Και ό Αιθίοπας απεκρίθη και μου είπε: "εγώ είμαι εκείνος πού ερράπισε τον ποιητή των πάντων. τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστόν. Μια μέρα ήλθα στο σπίτι μου και δε βρήκα τη γυναίκα μου εκεί. Γι αυτό αδελφοί μου δε θα πάψω να κλαίω. κατά την περίοδο του πάθους του".