×  Ε' Κ­

" 

‹‹ 17

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ

ΝΟΕΙΥΙΒΡΗ» 

·°7ἴ

ι¬ι±ιι>τοΣ ΚΑΤΑΚΟΥΖΗΝΟΣ

«Π ΝΟΒΜΒΡΗ» ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ

εΑεωθερσ¬ οκεῳοε; 

"κι
„
”

Λ.

Χ |.»
ν
__

γι

δ

_.

ι̃ἶ Ἡ
π

Ις

Κε
Ξ

.Η
Ἡ

;¬|Ξ

*'
1

.·
Ζη̨

Ά..­

ῖα̃ἶἰ

Τα
„

`

.­

πα και τα γεγονοτα που περιγραφονται στο βιβλιο είως φανταστικά καί δέν ἔχουν καμμία σχέση με

Ν ἶἢτχ

Χ

αγματικότητα.

·

μυθιστόρημα.

Ὁ Γιω̃ργος Κατα κουζηνός εἶναι καθηγητής καίἕχει γρά­ ψει μελέτες ἱστορικο­οικονομικου̃ περιεχομένου. "Εχει ἀσχοληθεῖ καί με την ποίηση. Εἶναι τό πρῶτο του
Τό ὲξώφυλλο ὲφιλοτεχνησε ὁ Κωνσταντίνος Καρατζα̃ς.

›

Ε

Ι ελισσεται Η αληθεια
9

ε

Ι

ΝΙΤΣΕ

κ

υ

τι

τΕ­ ιζ

ία
ι
ι

ιὴἢ

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1990

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΙΣ ιιιιι‹›κι>ΑτονΣ 112 ­ ΑΘΗΝΑ ιυι
τηλ. 363ο.69τ
'
ι ι

72

­ 36ι±ι.736
_”
'

.

,: ι

8

ιι·
.ι

ϋτι.
.

`”Ει'ξι2ἶΔ'Ξξ

“Ω

­

"”

„ .κ "_ ιη*

­

Υ

ρα

­

ι

ιαςι
Ψ

"ιι

ζ

.­ 

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Ὁ ἀέρας τώρα είναι τόσο γεμάτος ἀπό τέτοια
φαντάσματα,
πού κανείς δεν ξέρει πώς πρέπει νά τ” ἀποφύγει.

'Ακόμα κι άν ἡ μέρα μα̃ς χαμογελα̃ ξεκάθαρα καί λογικά, ή νύχτα μα̃ς περιπλέκει στά δίκτυα του̃ ὸνείρου!
'Επιστρέφουμε χαρούμενα ἀπό τά καταπράσινα

Άλλά νά! "Ενα πουλί κράζει: Τί κράζει; Συμφορά!
Μπλεγμένοι σέ δεισιδαιμονιες ἀπό τό πρωΐ ὥς τό

λειβάδια.

Εἶναι αὐτό πού φαίνεται καί προειδοποιεῖ. Καί μεϊς τόσο φοβισμένοι, στεκόμαστε μονάχοι. °Η πόρτα τρίζει, καί κανείς δέν μπαίνει μέσα.

βράδυ.

ΦΑΟΥΣΤ, μέρος ΙΙ 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ

Θάνατος 

Ι
"Ο αστυνόμος Ἰωάννου κύτταξε έξω από τό παράθυρο του̃ λιτοῦ γραφείου του. Ψιλόβρεχε καί τό κρύο έμπαινε από παντού. °Ο Μάης πλησίαζε στό τέλος του αλλά ὁ χειμώνας δέν ἐννοου̃σε νά παραχωρήσει τήν θέση του στό καλοκαίρι. Μόλις ζέσταινε κάνα δυό μέρες ὁ καιρός, νασου πάλι κρύο καί βροχή. δΗταν πιά πραγματικότητα σκέφτηκε. Κάπου τό εἶχε διαβάσει κιόλας. Οἱ καιρικές συνθήκες τά τελευταῖα χρόνια τό έπεβεβαίωναν μέ αδιάψευστα στοιχεῖα. Σ” αὐτούς τούς τωρινούς απρόσωπους καιρούς τη̃ς τεχνολογίας καί τῆς ταχύτητας, κάτω από τήν απειλή του̃ πυρηνικού Άρμα­ γεδώνα, δέν ύπήρχαν πιά τέσσερεις ἐποχές, αλλά μόνο δύο. Χειμώνας­Καλοκαίρι. Ἡ “Ανοιξη καί τό Φθινόπωρο είχαν ἐ­ ξαφανισθεῖ, προμηνύματα χωρίς αμφιβολία τη̃ς καταστρο­ φῆς πού μαθηματικά μέρα μέ τήν μέρα πλησίαζε. Οἱ περι­ βαλλοντολόγοι χρόνια προειδοποισυ̃σαν, προσπαθούσαν νά περισώσουν, αγωνίζονταν. Μάταια βέβαια. Τά οἱκολογικά κινήματα αλλου̃ εἶχαν ξεφουσκώσει καί αλλου̃ εἶχαν καπε­ λωθεῖ. Ὁ ατέλειωτος αγώνας ανταγωνισμού γιά «βελτίωση τῆς ζωῆς» καί γιά «πρόοδο», ήταν άρρηκτα δεμένος μέ τόν αφανισμό καί τήν αλλοίωση τη̃ς φύσεως. Ὁ γνωμονας τῶν αποφάσεων, τό κέρδος, δέν ἐπέτρεπε ψευδαισθήσεις. Ὁ άν­ θρωπος, ἠ μονάδα, έτεινε νά έξαφανιστεῖ. "Ηδη γιά τό κρά­ τος δέν αντιπροσώπευε παρά έναν αριθμό. ΤΗταν αὐτός ό α­ ριθμός, τό κλειδί. Χωρίς αύτόν ό κομπιούτερ δέν μπορούσε νά βρεῖ τόν φάκελλό σου καί νά φέρει στήν επιφάνεια τό ὁνο­ ματεπωνυμό σου καί τά λοιπά στοιχεῖα σου. Ἑφιάλτης. Πλησίαζε λοιπόν ή χρονιά του̃ "Οργουελ; 'Ο θόρυβος έκανε τόν Ἰωάννου νά διακόψει τίς σκέψεις του καί νά παρατηρήσει τήν κίνηση στά δεξιά του̃ στενου̃ δρόμου. Παρακολούθησε μέ τό βλέμμα του τόν νεαρό, πού μαρσάροντας γιά τελευταία φορά τήν Γιαμάχα του μέσα στήν βροχή, έσβησε τήν μηχανή της. Κατόπιν κατέβηκε, έ­ βγαλε από τήν μπαγκαζιέρα ένα νάϋλον αδιάβροχο γκρίςου χρώματος καί άρχισε νά τήν τυλίγει προσεχτικά, στερεώ­
Ι3 

ερ­ νοντάς το στό κάτω μέρος μέ σχοινί. Τελείωσε σύντομα, τηςη̨ μ ̃ οτοσυ­ ριξε μια Τελευταία ματιά από τίς δύο πλευρες λὲτταα̨ καί ἱκανοποιημένος προφανώς, από τό αποτελε­ Σμα, ἑφαγε αφνυρίςοντας πρός τό κοντινό πεζοδρόμιο. Τὀ μικρό αδιεξοδο δρομάκι, απέναντι από τό μελαγχαλι­ κό γκρίζο κτίριο τής Ι' “Αστυνομικής Διευθύνστεως Άξθηνων, στσμήχοι­ στήν όδό Πρατίνου, ήταν κυριολεκτικά πηγμενο νάκια Βέβαια σχεδόν όλοι οἱ ακάλυπτοι χώροι και τα πεςο­ λι­ δρόμια κοντά στά Ἀστυνομικά Τμήματα, αποτελούσαν το αλλα δίκυκλα, είδους γο πολύ μόνιμα παρκινγκ γιά κάθε σκο­ τον απο μικρό δρομάκι μὲ την μία μόνο εξοδο απέναντι πό αστυφὐλακα του̃ κτιρίου τῆς ”Αστυνομίας,|αποτελουσε θά έλεγε κανείς τήν ὶδανική περίπτωση­ "Ολοι οσοτ ετλαν οτ­ κυκλα στό Παγκρατι τα τταοκαοτἔαν ἐκεῖ ντα να ττοοστατεοτ ¦Ο κμεναῖ τοὔν από τούς κλέφτες πού όλο καί πλήθαιναν. λος» ήθελε να τά διώξει. «Νά κὐψσυν το σβεοκο τουε να τα πανε σέ πάρκιγκ. Μέρα νύχτα οἱ μηχανές τουσ τῖοντεοοον να μα̃ς τρελλάνουν» εἶχε πεῖ σέ μιά συγκέντ ρωοτι ττον αξττοααΐττ­ κῶν του̃ τμήματος, πρίν μευτκεσ αεἶοεε­ Ίοτοο βεβαια ναη̨̃ειχε κάποιο δίκηο σκέφτηκε Ο Ἰυϋάννσυ­ ἶΗταν κατ καττοτονενοι” κοι στίς διπλανές πολυκατοικίες, πού σάν Υντι̃στοτ νεοελληι̃ νες δεν εχαναν τήν ευκαιρία νά διαμαρτυρήθσυντι̃ ατεοαα και νά απειλήσουν, μέ εκεῖνο τόν «δικό τουσ» ττοο θα τουσ κανα νιξε όλους, από τόν σκοπό αστυφύλοικυτ μελοτ τον οτοτκητη· β­..Ομως πίσω ἀπό Τήν μηχανη πρεπει νά δεῖτε καί τόν τα­ χ αιπωιαῃμανο ανθρωπο κ διοικητά του̃ εἶχε απαντήσει. Ἑδῶ στό Ι Ιαγκράτι εἶναι όλοι πακεταρισμένοι σε ενα κουτί σαρδέ­ λες καί θέλουν καί να κολυμπήσουν! Τό λεωφορεῖο περνάει ληρωμένο καἱ σ. ἀφὴνει ἀπτ έξω Αὐτοκίνητςκ ὅπου καί συμπ · , νά πας θέλεις μιά ώρα να βρεῖς πάρκιγκ, καί αύτό παρανο­ ιμυχο­ μο. Τό τρόλλευ δέν τό ανέφερε γιατί τό σιχαινόταν = · .. , . .. συνεχισει, ἔ 8­ ειχε συμπλεγμα;­ ο ιδιος. Οσο για παρκιγκ ι̃στι· το Μέ τίς τιμές ἐκεῖ πού εφτασαν καλύτερα να νοι­ Ή · σο νιε οι . Έπειτα εἶναι καί τό άλλο · "Αν τούς ἔια̨σουν γἱζαρᾶ ἢ Ο α θά τούς τα κλέψουν καί παλι ἑμεῖς ` Ἱ
Τ
Δ

Τ

2

­

­

Χαμόγελασε στόν ἑαυτό του, γύρισε στό γραφεῖο τορῃκαί ιιάθησι: στην παληα ξυ7ανη πολυθρόνα, που παρεμεινε η ιδια όπως καί τα υπολοιπα επιπλα απο την εποχη που εγκαινια­ ιι ιηκι: τό κτίριο. Στόν τοίχο απεναντι ή εξαὔλωμένη γυναῖ­ κα „ φωτογραφιαη̨καποιου πινακεα του Γουναροπουλου που ο Ιαιος είχε κοψειαπο ενα παληο ημερολογιο, τον|κυτταξε αλ­ λαξοντας μορφες. Συλλογιστήκε λιγο τον εαυτο|του. Ναυα­ γιο. Ι Ιλησιαζε τα 4θ. Καποτε ειχε ονειρα για το μελλον Πριν ποτε; ΝΗταν ολα τοσο μακρυνά. Είχε πια προ πολλού προσ­ γιἐιωθει. Τα προσόντα; Κανεις δεν ρώτα τι ξερεις, αλλα ποιον ξερεις. «Γ λυιμιμο» φιλε μου π~αντα. Τωρα; Να περναει ο και­ ρός. Ηταν θεμα αυτοκριτικης. Χουντικός! Είχε βρεῖ κατάλληλο έδαφος, είχε δουλεψει, εἶχε αναγνωριστεῖ. Αὔτός κύτταζε τήν δουλειά του. τΗταν τό ανερχόμενο αστεριτῆς "Αστυνομίας τότε δέν ανακατεύτηκε με πολιτικούς κρατούμενους. Καλές εποχές. εΗ αστυνομία είχε δύναμη, ύπῆρχε ἱεραρχία, σεβασμός. Τώρα εἶχαν κα­ ταργηθεῖ τά πάντα. Ὁ αρχηγός δεν εἶχε τήν δύναμη οὔτε του̃ παληοὔ ανθυπαστυνόμου. Κομισάριοι κυβερνοὔσαν. Προ­ σπάθηκε μετά τήν μεταπολίτευση νά αποδείξει ότι αδικα τόν κατηγόρησαν. Τα ψοφίμια δέν τόν συγχώρησαν όμως. Τόν ε­ θαιμαν, αλλά τώρα πιά δεν τόν ἔνοιαξε οὔτε μέλλον οὔτε κα­ ριερα. Κάποτε κατόρθωσε νά ξεπεράσει τίς αναστολές του καί από τότεη̨δέν εἶχε περάσει ασχημα, επρεπε νά τό ομολο­ γησει. Θεμα αλλαγης νοοτροπιας και δρομου. αστυνόμε ήρθε ή σήμανση. °Η φωνή του̃ αστυφύλακα βάθος του̃ διαδρόμου διέκοψε τίς σκέψεις του καί τον εττανεφεοε στήν ττοανααττκοττι̃τα­ ­“Έρχομαι απάντησε. Θαύμασε τόν εαυτό του. Παλαιό­ ­ . . .. . . . .. τερα θα εκανε σχεδιαγράμματα. Θα μαξευε ηδη στοιχεια, θα κινιόταν. Ὁλόκληρος φόνος καί τό εβλεπε σχεδόν με αδια­

­κ.

ι

ε

τ

φο

ια!

,

·

­

θἕοἔἕΰΐλἶεἔσοἔἑἕγ

Ο

ατωντοἑ Ενασ ἔαοντκοο θοαοσ φοοντωσε μεσα τοο­ συμβιβασμός. Στό διάβολο, μουρμούρισε μέσα από τά δόν­ . . .. . . . . τια του. “Αν του̃ ξαναδινοταν καποια ευκαιρια θα τους εκανε ρ . . όλους ανω κάτω. "Οπως παληά. Σηκώθηκε πηρε το καπέλ­

Μ

Ι5 

ί
~

.

.

ό

λο του από τὴν κρεμααῖμαμ βγηκε απο Τ δυάρι στὴν ὁ_ , , ό στα περιπολικό πού ών πεαιμενα σκοτἔιΐο­ισὡγ Τό διμμἐΡισμα= ένα μικρο ατοἐ καί έδειχνε δό Φμὐνι̃ι̃ἑυ εἶχε μια εντοΐη αυροἶ οι αρανμαπεδαια καί αν.α_ λεόραση' ἐπικοτ­ περιποιημένα "Ενα μμςαο χωλ° μ, ενα δὶι̃ α μἑρισαα­ <Η μια α>δἔνἕἔἕὲΐὲἔομἑρτῖπἕἔἔῖὲπἔ Κρμ πανω νωνου̃σε με ­0 ανα μὲ χῶρο ίσα ­ ίσα για ι . πορτα ὁδι̃ι̃χομσε σε μια μικρη Εςοιιλλ ὀδηγου̃αε σέ ένα μα­ Ηα Ἡ ἀπὸ μια ένα τραπεζακι δύο καρέκλες. ένα κα­ κι α αθισακὀ κρόστενο δωμαῃα που χεοριτζοταἶ ωνία° Τὸ ὑπὸ­ πρωτο ηταν το κ ­αλλη συρόμενη 7ιὀΩΤα.”Το ενα χαμηλο μἔῖτμλἔτὲπιδἔρένιο. ῳέ φτηνο σαλονακι μέ λοιπο ἦταν ὴ κμεβαααἶςαμαρομ να .. ια κομοδίνο καί μιά ξύ­ ενθ ὰ­ στρωμένο μέ λουλουδενιο σεντονι, λινη καφέ ντομλαπα μα εξοἰτεριἶο Μέ ρδ ό αυ Ζ Χ 1 ὀδηγου̃­ πό Τό λώλ για τήν καυςἙνα° ξενα εῖῖἕς ιαέλα̃αμλεπτἠ καί μεχα­ καἐτα ὡναςαν στο σβέρ­ σε στήν Τοὐαλέτα με Το πτεαμοἶ' στραγγαἶἶιστει' τα σημα ιἀνη̨̃σκελα ἑνῶ τό κε­ ΧΡΟΜἙ εἶχε τι̃ ι ἐ ̃ ξαπλωμενίἴ ηῖαα σῶμα Τὀ ικ ή μγεαντέρα καί κο της. ρκαί αλλα σκορ­ φαλι της εἶχε σίμι̃ι̃νωθἦι αναμεσα στην στό μπιντἑ· Γύρω της η̃ωνω̨ἶλα σπασμεναα τα καλλυντικά πισμὲνομ Τα μπουκαλια και τα σαμἶτουαν μεΦο αυ̃αε παντε­ ἦταν γυ­ Έηςἶ 8 απ πού χμησιμοποιου̃σε χιά την ἶαυοελεἶα ενω τα πίὲ ἕἔνὲαμέβοἐ μπλουζακι ασπρο καί λὀνι τζήν τῇ§ μνα. Τα ματια τηἐ ὀρθανομαα κοιταςαν Έ . νοι τα πααααῳν πόρτας του̃ μπάνιου και τα δωἶωλα τους οι .τἔν ανοιχτα μὲ να Υμντἔωθαυ̃ν από. κάπου” Το ἶπομαᾶης η ν αλα τα λαιμό την γλῶσσα έξω καί μαϋμα σι̃ι̃μαδια κα μπω της. ρώτησε ὁ ­Ιωαννου ' δ . ῃςςχστ ' τ ε °μ Ημθἶ Ο μιτρο σωνι̃ὲῖε απάντησε ὁ αρχιφύχακας του Οχι αααμακἔα άρει τὴν διαταγή να φτασει πρῶτος που ειχε π περιπολικού Τρ δολοφονίαα. ξ ναρὡτησε ὁ ­Ιωαννου· στον Τ π ης ­αἴίμιήκαιιε Οιπ νἱ α τ 'λευε · τ τη ν Λαρισα, δου απο ­Μαρία Χρυσίδου 21 χρονων μπαρ .Στο . ι Ο στην πλατεια Βαθιι̃ἐ , . σαν μπαρχθμμαν (και Π)
τ
7

κτίριο καί μπη̃κε

Μ
Ι

ι

ιού Αι.βι':ντη από δῶ, εἶπε ὁ αρχιφύλακας δείχνοντας τὸν αν­ αρα δίπλα του. “ι ι 'Ιωαννου κύτταξε τον ξερακιανό τύπο μέ τό λιγδωμένο μ ιι λλί. Γὀ ανοιχτό κόκκινο πουκαμισο του από τόν λαιμό μέ­ χρι ιὴν μέση του̃ στήθους του αφηνε να φαίνονται 3 αλυσίδες, ιι μια κοντύτερη από την αλλη. Στην μακρύτερη εἶχε περα­ ` χεριου̃ του ” δ εξιου ‹ιμι'.νη μια βέρα καί στό μικρο δακ τυ λ ο του ιιιινκχὡς ἴσιωνε τὸ μαλλί, στό σβέρκο του φανταζε ἡ κόκκινη

ιιι':ιρα ένας τεραστιου δακτυλιδιου̃. Κι εσύ είσαι ὁ νταβατζη̃ς της, έ; ­­­Ἑργοδὀτης της κ. Άστυνὀμε. Δούλευε στό μπαρ μου. Ή προφορα του ἦταν λεπτή καί ταίριαζε μέ τό μοχθηρό σαν νυφίτσας μου̃τρο του.
'
.

­­Σημερον οἱ γυναίκες είναι ανεξαρτητοι. Μιλου̃σε μέ τήν μαγκικη γλῶσσα τη̃ς παληας φρουρας. ­Καλα, καλα εἶπε ὁ Ἱωαννου. Δέν πείραξες τίποτα έ; ­”Οχι, κ. Ἀστυνὀμε. Στην αρχη νόμισα ότι έλλειπε. “Αλ­ λα ένεκα αὐτῆς τη̃ς ὸσμη̃ς έρριξα ένα βλέφαρο καί τήν βρη̃­ κα στο μπανιο. Κατόπιν σας τηλεφὡνησα. ­Ἀμέσως; Δέν αγγιξες τίποτα; ­”Ε; Να, κύτταξα να που̃με αν αναπνέει, αλλα μα αυτ σημαδια στο σβέρκο... Για σιγουρια δμως, καταλαβαίνετε... ­­Ἑνταξει, αντε στό τμῆμα τώρα καί θα τα που̃με ἐκεῖ. Στραφηκε στόν °Αρχιφύλακα. ­Παρτον καί κύττα μή τό κωλοβαρέσεις. Ξεκίνα καταθε­ ση, έλεγξε καί τα στοιχεῖα. °Ο αρχιφύλακας έγνεφε στόν αστυφύλακα του̃ περιπολι­ κου̃ καί ακολουθούμενος από τόν ξερακιανὀ τύπο βγη̃καν α­ πα Τα διαμέρισμα.

­ ­

Δ,

Ὁ ύπαστυνό­ ­Πρέπει να φορου̃σε γαντια κ. .Άστυνὀμε. . 1 ι .. . Ν | μος της σημανσης εκανε την διαπιστωση με σιγουρια επαγ­ γελματια. Ὁ Ἱωαννου τον λοζοκυτταξε.
­Βρίσκεσαι ἐδῶ μαζί μέ τούς αλλους για να αποφύγουμε τα πρέπει, τα μαλλον καί τα ίσως. Γι” αὐτό περιμένουμε τόν ἱατ Ο οδικαστ' ΠΟ ω­ ημ Ο ασυ μ πλ' Ἡ» αντα κατα Φ έ Ο ει καἰέ Ο θεισ'­ε σε σαρκαστικα. Κύτταξε προσεκτικὡτερα γύρω του. Τα
Ι?

×

5

Ι6 

πουτάνα οκόότι̃ι̃τ πάντα σε τάξη. Τουλάχιστον ἦταν τακτικη κε. Άλλο ενα Θύμα της ζωης τί μηπως η Ωωη ηταν θυμό τηε­ αφηόηίτενό­ ἔόντ °'Ετριψε τό λοβό του̃ δεξιού αύτιου̃ του Τ” αλλα ειναι σκέφτηκε. τώρα τό λειά μου είναι νά κυττάω γιά τίς ὲΦΠμεόίόε€­ Σὲ λίγο θά καΐωθαναν· "ολθ και κα̨” δεν ποιος θά τούς εἶχε δώσεί ηδη πληροφορίεό­ Μό­λἔσω ἶίον χρειαξόταν προσπάθεια γιά νά βρεῖς πότόόζ Ἑκει̃νόἑ θά είχε μπροστα τό στην στηλη της εφημερίδας τό όνομά του αναφεόότῖαν «ὲη̨̃αίρετος» η κάτι τετοιο. “Η τουλάχιστον θα καθόόφῖηἔζ ειχε Ὁ μπάνιο. δρό ­ τρει̃ς φορες. Ξαναμπηκε στό ανοιῖ όταν πιάσει ύγρασία στίς γωνίες. Τό μικρό πλόντόόιό χω καί α̃δεκχ Τό καξανάκι της λεκάνης πάνω στην χαμηλη ὀροῳἠ ἔκχείνε τό μικρό παράθυρο στόν φωταγωνό­ ­Τελειώσατε με τό μπάνιο; όὡτι̃ι̃όε Τόν ὑπαστυνο ιο·

2
τόν αρ­ | Πίσω στό γραφεῖο ό αστυνόμος Ἰωάννου φώναξε χιφιιλακα. ||ου̃ τόν εχεις; τόν ρώτησε. Μέσα στην ανάκριση κ. αστυνόμε. Λαυράκι. Ὁ τύπος #ιι1ν ἱίχει άλλοθι γιά χθες βράδυ. Καί πού ξέρεις εσύ ότι την σκότωσαν χθες βραδυ; ρωτη­ οι; τόν αρχιφύλακα ό Ἰωάννου. ­/Υποθέτω. Ὁ άλλος αἰφνιδιάστηκε. ­”Α! ῶραῖα. Ὁ Ἰωάννου δεν έκρυψε την εἱρωνεία του. "Ε­ παιξε με τούς στυλούς του̃ γραφείου του. ­Καί πού ηταν χθες τό βράδυ; ξαναρώτησε βάζοντας τόν κόκκινο στυλό στό πάνω αριστερό συρτάρι καί αφηνοντας
τόν μπλέ ἀπό όξω­

­Ναί κ.

“Κι

Άστυνόμε. ὅμως βλέπω τρίχες στην λεκάνη.
°τΑ, δέν θά τό

προσεξαμε. θά πλακωσοτυν ­Τόν κακό όαἐ Τόν κόόόό­ Λοιπόν όό λίΎΟἔχουν οημόόιοϋ “Ολα πιά. όλοι καί δεν θά κάνουμε τίποτε όἶτωἑ γίνει να δουλειά °Η μεχρι την τελευταία λεπτομέρεια. φουντωνει να ἔνοιωσε πρεπει χωρίς μαλακίες. Ὁ Ἰωάννου μέσα του ὰπὀτομος θυμός· _.Μά τίποτα δεν δουλεύει σωστά, πού νά πάρει ό διόιόλόἐἶ καντε εεσπασε. Μεχρι τε μεσημέρι θέλω όλεε τίε α̃ναλόσειε καντυντ απειλησε ι:ί›ρηματα. Καί να πεῖς στόν ἰατροδικαστη, ότι θέλω Τηγ δικη ι̃ου Με Τό λόίν Τόν πόόἑ Τόν ὺπαότυ*­'όμΟ› οτίό ὲφηίἰεόιόεἐ: Ουτε συνεντεύξεις όχι ίἱκθιιση σημερα. Καί φωτογραφίες μεσα στό μπόινιό­ Νά βἀλειθ ένα αστυφυλακα νά συνοδεφει τό 166 μόλότ Τό νόκόοΐομεῖο· ­Μά... δεν ἔχω δταθόόιμό κ­ =ΑόΤυνόμε› κόμπιασε ὁ ὑπα­
στυνὀμος).

_Που̃;

χιφύλακας. Άπό τό απόγευμα εμεινε στό κρεβάτι με παυσί­ πονα. Μενει στό ξενοδοχεῖο «Πατρίς» στην Ὁμόνοια. Ὁ α­ πογευματινός ρεσεψιονίστ τόν εῖδε νά μπαίνει κατά τίς 6 τό απόγευμα, συνεχισε ανακτώνταςτην χαμενη τουαύτοπεποί­ θηση Ο ἀρχιφὑλακα̨ς, α̨λλορδεν ῦἰναι σἔγουρες αν ξα̨να̨βγη­ κε. 'Ο βραδυνος δεν ξερει τιποτα. Ὁ τυπος εχει και φακελ­ λο. Δύο καταδίκες γιά κακοποιησεις γυναικῶν καί μία γιά ὁ­
πλοφοοία­ Μαχαιοοβγόλτηε­ ­Καλά­ Ὁ Παναγιώτης γύρισε;
γόρω_ Θα φέρει

­ΤΗταν λέει σε κακά χάλια, απάντησε μουδιασμενα ό αρ­

βρεῖῳ μσύγκρισε ό Ἰωάννου. Βρόντηξε την πόρτα πίσω του βγαίνοντας. σκοπό Ηάμι: είπε: στόν όδηγό πού καθόταν μαζί με τόν μα­ στην πόρτα γιά να εμποδίσουν τούς περίεργους πού εἶχαν ἱἔξω· ἀπ. ζευῖεῖ ῆδη

­Νά

καί μερικούς γιά κατάθεση όπως είπατε. ”Αλλά κ. αστυνόμε αὐτός εἶναι. Νά δεῖτε πως χλώμιασε όταν του̃ είπα ότι τά ψωμιά του είναι λίγα. ­Ἑμεῖς δεν δικάξουμε κ. Κώστα. Ὁ Ἰωάννου σηκώθηκε από την καρέκλα του καί πῆγε στό παράθυρο. Μαξεύουμε στοιχεῖα συνεχισε. “Αν δεν όμολογησει, πού καί αύτό δεν ξε­ ρεις αν θά τό αναιρέσει, νά κάνουμε σωστη δουλειά. Ιλ/Ιη βιά­ ζεοαι λόιπον να βγαλεις συμπεράσματα. Του εκανε νοημα ο­ τι τελειωσε και ο αρχιφυλακας χωρίς κανενα σχολιο βγηκε και εκλεισε πισω του την πορτα του γραφειου.
19

­“Οχι ακόμα κ. αστυνόμε. Ρώτα τούς ενοίκους καί τούς

ι8 

!

3
υνὀμοςἹωανν0ν διασταύρωε πεωστοιχεῖα "Ολο το επομενο όσα εἶχε· Τὸ ψιλνἶβα̨ἰχονσννεχιῖ
πρωινονοηϋαριο ία" ςε να πεφτει λες καί ακολουθου̃σε καποιο ¦ , ι δ 6 ους ἦταν περιορισμένη. Ὁ ανακριτης: Ι ζει .Ε λεφωνικἀ Τήν κράτηση του ι̃λκἔνησῖ! σῖουἦ ρε μ δ Ή ειχε να χειῖἕἔὀἕἔἐη̨̃άιἶἐεἀποἶονία Τον. Λένον­ταν Γιαννης
,

ι,ωηι_.

γειλαν Ερευνες στα καταγώγια για τα «αθῶα» θύματα τῆς Ιἐὐτυχῶςισκεφτηκε ὁ 'Ιωαννου πού δέν βρεθηκε ἡ κο­ ιιὲλλιι γυμνή η̃ η̃μίγυμνη. Τοτε δεν θα γλύτωνε με κανενα 1μυ̃νιι› τὔἐνδμετα θανατο διΙαΙσυρμὀ της. Δἐαίἰαεἐε καί τήν νή­
'"Ε”ην

ἔἰρἐἶη̨̃ἔοἕταν 52 χρόνων καί ἦταν γνωστός στίς αστυνομι­
|=

περιοχῆς Ὁμονοίαςο Ἑμενε στο ζενοχοδειο κες αρχες τηε ·ο μον, ' οτα και παλαιά δουλευε σαν πρωτα­ ‹‹Πατρις››|στην 8 αν πἀρ πρίν α̃νοίξει τό δικό της οενδιαφορα̨ σι̃ἶυλα ικνα Ξτὲ ΐου στό διαμέρισμα, τό ότι του̃ ἀπέ_ του. Τα στοιχεια, οὲποτυπωμν
πού κατέθεσε κιόλας, το δτι τον εηὲ‹ἶἶ±ἶεἶ§(ίσΤιίι̃α/τοεςρντῖρ7δ.[γμα τ · · ' ­ νανῃ ζ , Ι
­

ιοικη̨του ΤΟΡ· αἔπυνομιβ ην α η αΡτοθ= ειχε ακαριαία, συνελεξε τα στοιχεια και σενχρονο ρεκορ ιιιιραπεμπει με αδιασειστες αποδειξεις τον δραστη! ”Ο διοι­ κη τής του δεν έχανε καμμία ευκαιρία για αυτοπροβολή, το ιίχι: αποδείξει ἐπανειλιγμμὲνα. ΪΟ Ἱωαννου αφησε τίς εφημε­ ρίδκς στο τραπεςακι με το τηλεφωνο, διπλα απο το γραφειο τον καί Βιιμάτισε πέρα δωθε­ “Εκείνη την στιγμη μπηκε ὁ ἀρ­ χιφὺλακας. ¬κ.αστυνόμε είμαστε έτοιμοι για τήν προσαγωγή του. Να παρω τόν φακελλο; ρώτησε. ­"Ενα λεπτό Κώστα, απαντησε ὁ Ἰωαννου. Φέρε μου τον
ι.πι.μ| ι.ι

Ϊ",

¬·

δέν εἶΧε'α̃λ?°ο9ιΎιἀ χθες Έαιμἶσοι̃νυἔἶςοἕιἴΞἶρη̨̃:έ:ι̃Ξ¿ρΞ::Ξ,σἔἶα Φικυ̃να με Ήἶν ιατροδιιἑα̨στη̨̃ί (ἕκοὲοχλου̃σε ών =Ιωἀννου_ ΕΟ
ιΣια|Ἐε:ςβ;ι̃ιὲοἑύτ[ο;›).ς σαἰῖ Ξμαἑτὀν

ἦ ἔ_

σφα ζαν εστω τις πόρνες τους.

, του̃ ἔλνενε ὅτι Δέν Σχεδόν ποτέ σΈΟαΥΥαλΙσμα­ Τε) ελίστικτοἔου αλλη Δη̃ΐαν ἡ α̃λήθεια· ῖΕπε}τα Το κιΐητρο ηι̃αν γε οἔἱἑσως παου̃υσιἀστηκε ἡ ΐεκρη̨ σῖηχ δοωξεια τἶκ καιετα̃ἔἶαἶᾶςονταἱ κάπθια λῦημαῖα­ Αγ ηταἴ ετω τοῖε θαπρεπ Ι ιἀ Ζοαρκωτν ν ἀλλά ΙΟ πὀρνεἐ την ὲβδομαδα; Ιἔψαζε Ϊφοσει̃ἶτικἶ Υ ι κα που είναι κατά βάση ΟΪΣΟΎΟΩ τξῖι̃οιων εγκ ημεἶιοἔδιοικ ­ τόσο ὁ νῖαβατἔηἐ όσο και η νεκρη ηταν καθθρθμδιἑταξε Ωι̃ἀ Τηἐ ὀμωθ τὀχἔ ξἶει σαν καἔἶαίἰο ἶγιξλημα κἕὲἶἶἔ κλείσει τὴν στα̨μαῖἠσειτις ασκοπες γι αυτον ερευνες υ̃ποθεοη­ , . . τώ α όμως δίσταζε. οα̨ τ ιρρησφκα (ξερει ειχε Ὁ Ἱωάννου βεν ρεδακι του διαβα­ θε/λλλθἐ η̨̃ἶην θεση τἶἔυ θἴζνἔἑῖἕἔειῖἕυ ­ἕλες τόνιζαν ὀτγ ὁ εἶχαν μαλιστα καί τὴν φωτογρα­ περισσοτερεςη̨εκα­ φία του̃ νταβατςῆ καί τῆς κοπἐλλας. Οἱ ενω αλλες ανηγ· σελίδας, μισῆς ναν φανταστικές αναδρομες

­Ἀμεσως, δίπλα τόν ἔχω. Ὁ αρχιφύλακας βγη̃κε από τό γραφεῖο καί ξαναγύρισε μαζί με έναν αστυφὑλακα συνοδευ­ οντας τον νταβατζτι̃ πού είχε ῆδη στα χερια του περασμενες χειροπεδες. Ο Ιωαννου τον κυτταξε σκεφτικος κρατωντῖας το πηγουνι του. Ειχε τα κακα του χαλια. Ο τουπες του ειχε εξαφανισθεί. “Έμοιαζε σαν δαβμένο σκυλί. ­Κύττα φίλε του̃ εἶπε. "Ολα εἶναι σε βαρος σου καί ὁ ανα­ κριτἡς, πίστεψε με, ἔχει καί αλλες δουλειες, μήν ἑλπίζεις λοι­ πον ἐκεῖ. "Οσο δεν υπαρχουν στοιχεῖα, ότι καί να πεῖ ὁ δικη· γόρος σου, για τους δικαστές πέρα βρέχει. Λοιπόν ῆ ὁμολό­ γησε για να ὲλαφρυνεις τὴν θέση σου έστω καί τώρα, ἢ δωσε κατι πρίν βγεῖς από δῶ. Δεν βοηθας τον ἑαυτό σου καθόλου καί σέ λίγο θαναι αργα. Τα ματια του̃ νταβατζη̃ μισόκλεισαν κλαιμιαρικα. ­Με πιστεύεις λοιπόν κ. Άστυνομε μου; Πές το. Είχε δύο βραδιές να φανεῖ καί πη̃γα να δω γιατί. Δεν τὅχε ξανακανει. Σου̃ ὀρκίζομαι δεν το ἔκανα ἐγὼ. ­Τοτε ποιος; 'ρωτησε μναλακαδ Ἱωαννου: ­­δεν ξερω, δεν ειχε σχεσεις με αλλους στο συνναφι, στο­ πα, ηταν κουλτουριαρα.
ΖΙ

τυπο απο δῶ.

20 

Α

ί

νά κατέβασε η γκλάβα Ξαφνικά τσιτώθηκε. Λοιπον σάν ποδια του καί κουνου̃σε συ­ μου κάτι. Κινιοταν νευρικά στά σαν μαριονεττα. νεχως τα χερια του με τις χειροπέδες Πρίν κάνα μη­ συνέχισε. ._Μιά φωτογραφία μέ ένα ζανθο μ” έκλεβε μέ έννοεῖς; "Ομως να πού της άδειασα την τσάντα, μέ την ζώνη. Ποιος είναι μωμη ἐγώ την κράτησα. Την έδειρα ”Εδειχνε Μη, άστη μοῦ είπε κλαίγοντας. κουφάλα της είπα. . . . . φοβισμενη και πολυ μαλιστα. Την ζανάδειρα. Αυ̃τος Μακρυά απο τον Πέτρο μου̃ ειπε. μένα μου̃ δίνεις ψίχουλα της εἰ­ μωρη σου̃ τρώει τά λεφτά καί μοῦ απάντησε. ”Εκλαιγε καί μέ πα. "Οχι δέν καταλαβαίνεις το ζύλο χω­ Συνήθως αντεχε Ι ­ παρακαλούσε νά τηςΝτην δώσω. Ι ετσι μ εννοεις κ. αστυνο­ εδωσα, την της Δεν ρις κλαμματα. μετα που το ζανασκεφτηκα | Ι με μου; Τσαντιστηκα. Ομως της για τον ζανθο. ~ φοβος ο και κλαψα η μου εκανε εντυπωση τον άκουσε ­Που̃ ειναι τώρα η φωτογραφία; 'Ο “Ιωάννου μπούρδες λές νομίζω οτι μοῦ χωρίς νά τον διακοψει. “Αν καί πελάτη ιη̃ φιλενάδα δεν είχε; συνέχισε. "Αλλο πιο μονιμο “ἐγώ πεμίεμι̃ιη. Την μέμα είχα. καί . σοῦ εἶπαι ἦταν τ·”ΟΧΙ . . . . . παρακολουθούσα. Είχε κανα δουλειες με εννοεις, δεν την . για πριν τι και πως. 6μηνο μαζι μου. Δεν ρωτησα ρώτησε ὁ Ἱω­ ­Ἑντάζει, που̃ είναι η φωτογραφία τώρα;
ν

τ μιηιιτιις Βίοιηοιιε τηλεφώνου το νού μεοο Τοο νεκροταμειου "μη Πι Ουμόῖαν ἀπέξω Ναί εἶπε όταν Τό σήκωσαν Πέ Ἑδῶ 10 λ|ο τμημα. Νεκροτο­
λ "Μη
·

ο μενα ΙΎΟ

και μεῖα ξιαναμί­

~ ' πηραν Ν έλα · Δ εν ' μαϊ την Ναί, Γιάννη, εδώ Κώσταςἐκ λεἐ. ῃῃῳή πού φέραμε χθές­ ' · ισο έπτο. ο .ρωτησε ἄν εἶναι Οἱ ἐικοί ειπε ο Ιωαννου. Αυτος ἡπανέλαβε

ν

ν

ει

αν

3

±

ε

π

ρα

5

π

€

π

τ

ε

τ

Ν

..

....Ν
Ν

°

άννου.
·ι

ι Ν ρ ζενοδοχειο. Πρεπει ναναι στ Ο συ ­¬ιρΣτο δωματιο μου στο ατα . Θα μέ βοη­ ί τάρι του τραπι:ζιου̃ πού βάζω τά μικροπραγμ έγινε κλα­ νταβατζη φωνη του̃ Οησεις κ. αστυνομι: μου; Ή
±ι

ι

ι

ν

ν

δρομο·

ὰστυ­ Ϊοομε· φωναἔε στον νεαρο (Ρ ο μ απέ­ φύλακα πού ιλ τοο μαναβμςου μἶτονλιδιοκτητη ι ναντι Ὁ ἀρχΐφύςἐῖισε ~ κα ­ ουθοοοε απαμημενοἐ­ Ω ακο Τί σ° ” ρωτησε. ε κ αστυνΟμε> Που παμει κγνηθου̃ με καί ἐμεῖς αν ιῖαμε; Μια σκέψη έκανα, α̃ο ἔιολοοοἕβ απαντησε ὁ Ἰωάννου μπαίνοντας στο περιπολικό ' ε είπε στον ὁ­ ριασουμε' Στην ομονοια τραβα. · θέση στην του Καί ηγο που εφτασε τρέχοντας καί κάθησενά περιμένου ε ο βαἶνο και Τήν σεηαηνα­ Δέν χρειάζεται το μ

γύρω του­ __..Ελα παιδάκι

¬­Ναί ἐκεῖ είναι καί περιμένουν . . καθυστερήσει εἶπε ο Ιωαννου, οπου νάναι ἐρχὀμαστε Ὁ ἀρχιφύλακαἶἐρἑἶιἶὶρἑι ι α σε την εντολη και' .Ακολούθησε κατεβασε το ἀκουστικὀ Ήἔρηγομα τονΙ Ιωαν­ νου πού ηδη κατέβαινε τίς σκάλες Β στον δρομο. *Που ωοννοο κντταἔε γ ο°

­Νά Τούς

_

5

®

×

·

·

_επιασ.°

,.~~_.
=
ν
Ε

=

7

ς

φιο.ρι.κη.

πεῖ τίποτα. πάνω στο γραφεῖο του στον αστυφύλακα. μαζί μέ τον Γκο­ ώ του̃ εῖπε. Πηγαινε τον “Πάρτον α μέ τον κρατούμενο ο Ἱω­ τση. Μολις ο αστυφύλακας βγηκε ιιννοιι οιραφηκι: στον αρχιφύλακα. της το πτώμα α­ ιὲιιιο ι ιι, παρι: να δεις αν πηραν οἱ δικοί αμέσως σχημάτισε πά­ πο ιο νιιιροιιιιιιιιο. 'Ο αρχιφύλακας του̃ παλαιοῦ άσπρου νιιι ιι ι τι ιιολιιχμιμιιμοποιημιινο καντράν

κεφάλι του χωρίς νά Ὁ αστυνομος “Ιωάννου κούνησε το δικογραφία πού ηταν
”Εδωσε τον φάκελλο μέ την

4

τικοοφωἶΐἕοἑἔοο Ιἶοἑλιοο ξἦναδαλἦίαμ ηταν οτι έδειχνο ονομα «ΠΑΤΡΙΣ» μ° οιο­ τό Τό ὲβεϋἐιο .εα Ή„73Μυλἶια¦ειχε το ο ”Ιωάννοο_ Ί­ ̃υ̃εοωῖη̨οη σκεφῖηκε σως μάλιστα Ίὲνῖἴπαοση̨ δέρ ῆτωπῖἱυοε αᾶπσλυτα τηνσημερινή Ἑλλἀ­
Ιἶια μέλλον αἐ μην Τό συζηταμε κΐιλιἶο παρεοθον. δωμαοιο 3 Χ 4= πο τερα”,Τ0 · χ ριεῖχε ένα σιδε έ με κνρτωμενο στρῶμα. ρ νιο πα ηοκρεβατο
παρόν καί

Πονς 

οπολεμίκή νίουλόν ίρ μι δὲν ξεχώρυ και καθϋκλθί μια τραπεἔἀκι μὲ ένα νιπτηραείἔῖί ενας σῖήν βρισκόταν γωνια πα. Σε μια καθίἶεφτλι̃ίἕ μἶ τοωνε όλα τά πρὀ_ ένας καί του ἔεἐ τὸ Χρῶμα δὲν επίστρωσή του, πού ασφαλως θα πίαρυίμθρενο σωπα. Τό πατωμα ηταν ἔνλινο κα̨ι χυμνο” . Ε σύμφωνα μέ αλλαξε συνήθειες. Ἱὶιιενβ Ἰίἀνίν απο 15 Μἶοἕιπού ἦταν καί ὁ την καταθεση τυυ̃ διενθνντη τἶυ ξξἶνοἔοχειο ρεσεψίονίστ τό κλείδί ἰδιοκτήτης. "Ο γερασμενοε νω̃νλα̨ αταρξιχοἶίλίο σλιν τούς εἶχε δωσει χωρίε καμμία ερωτηση ζωή του. Ὁ στη του̃ δωματίου. Σίγουρα θα ειχε δει πολλα .Ιωάννου αδειασε πανω στό κβεβα̨ῖι το πίεριεχοομίι ίῖίρα ανματα α­× ταριου̃ του̃ ξύλινου τυαπεἔιου­ ἰνἰεσα στα μικρα πό ασπιρίνες καί νυχοκόπτεἐ μεχρι σίκορπιαί ἀζκαλίά μέ έ­ αμεσως τήν φωτονραφἰα· ”ΕδειχΪε την νεφηίἐαί μαυ̃ρα ίνα­ να ξανθό ᾶδὐνατο νεαβὀ· Φορουσαν μἕιγιω καί οί δυό. Κύτ­ λια έκρυβαν τα ματια τουἐ­ Χαμ(ἶγελ9υσα\ἰ θύ ίζε τί ὅμως; Κατι τίῖιἐί ἔὲυγἑ ταξε τόν ξανθό νεαρό προσεκτικοί. Έβαλε τήν φωτογραφία οΤην Έσἶπη του πίσω τους ανοι­ θούμενος από τόν αρχιφυίλακαί αξθηνοα/τααἐτα του̃ συυταριου̃ κτή τήν πόρτα του̃ δωματίου και τα πρυίνμ
ὸδηγὸ σκορπισμένα. ειἶίε γρηνορου 0' ω̨ανν _να α̃ναμένη ­Στό νεκροτομεῖο Με ῖι̃ ἕἕὀῖἱ)/ΊΪΕΗ ἀπὀστω πείἶιῖἶολικοί· ἶτό μόλίἐ ἔαναμπῆκαν χρειαστηκαν ακβιβἕνἐίμιση ωΡα για νε φω οί κενίρίκοί δρό­ ση δέν ηταν πάνω απο 5 χιμομῃρα Ομε ἶάτίκα Τό κίτρινο μοι ήταν ῶἐ. σννηθθἶἑ ῖίηγμεἶ/οι ἦεσημ Ο ου̃σἐ στοὑα̨ δρό­

σταματώντας ίστό γραφείακι του̃ προθαλαμου πού εκείνη την ωρα ηταν αδειο. εΗ μανα της νεκρης ηταν στα πρόθυρα τη̃ς ύστερίας τόν εἶχε πληροφορήσει ό αρχιφύλακας τό πρωι πού τήν εἶχε δεῖ, καί ό Ἱωαννου ήταν σίγουρος ότι δέν θαβγα ςε τίποτα μαζί της. Σε λίγο ὁ αρχιφύλακας εφερε τόν γερο. "Ενας εβδομηνταρης με ρυτιδωμένο πρόσωπο καί ροζιασμέ­ να χέρια, ὁπωσδήποτε ταλαιπωρημένος αγρότης. "Ο “Ιωαν­ νου σηκὡθη κε καί τούσφιξε τό χέρι.
νου. Είχα τό θλιβερό καθη̃κον να κανω τήν ερευνα για τόν θανατο της κόρης σας. Λυπαμαι πολύ. ­Ευχαριστω, μουρμούρισε ό γέρος μέ τήν χαρακτηριστι­ κή προφορα του̃ καμπου. Ξέρετε νομίζαμε ότι παρακολου­ θου̃σε τήν Νομική. “Αν τόξερα που̃ ήταν θα τήν ἐσφαζα ό ἴ­ διος. Ὁ Ἱωαννου δέν αμφεβαλε καθόλου γι” αὐτό. Στήν ε­

­Συλλυπητήρια κ. Χρυσίδη. Είμαι

ό αστυνόμος

Ἰωαν­

παρχία τό όνομα τη̃ς οἰκογένειας μέτραγε ακόμα. 'Η επιτυ­ χία στό πανεπιστήμιο για τα παιδια τη̃ς επαρχίας, ήταν δίκο­ πο μαχαίρι. Οἱ επιτήδειοι καραδοκου̃σαν καί οἱ κίνδυνοι να χαθεῖ τό παιδί, ἰδίως η κοπέλλα ήταν πολλοί. Νέοι φίλοι, νε­ ος τρόπος ζωῆς, ναρκωτικα, κουλτούρα, μπαρ, κομματικο­ ποίηση, καραδοκου̃σαν σέ καθε βημα καί σέ προέτρεπαν να ςεστρατίσεις. 'Η κατηφόρα τῶν απολαύσεων ηταν σχεδον παντοτε δρόμος χωρίς επιστροφή.

λρῶμαοἶθἶίἶἐἔῖἶξέίῖἔἶῖίἕἑῖ) Έἕἕίῖω̃ἐἶχἕΰἰῖιίῖιἰαζι, αδιαφορὡν­ μουἐ­ ι „ . υν τού δ ό­ τας γιά τά φανάρια” ἶ[ρο.σΤΕαθ5)υ(ἶανεναἶαανσκχαἶαρίσμαη̨̃α ιῖαί
°
×

μονἔ ἀπό κίάθε σημεἔο' ενφ οινκἕρίῖιἑὀργου̃σαν θόρυβο μέσα Ϊ:ίἶντξὲἶ)ἶ)7ἕΞ­Ηἶίτἔδι̃ίςζζἕξἶίἶίῖίίίοι̃ἐσε ὑπομονἠ, γρήγορη αντί­ . ­ · γερα νευρα. ίιίιιμιη καί προπαντων ακῶν πηγαν Ι Ν σοκο μ ει Ιι‹η›καρι‹ιαν στην θεση των νο . . ο το νωιρυ θαλαμο. κατευθείαν , . ί ί . . ­ ι υλακα ­Φὲβε τόν πατι:ρ‹ι εδω, ι.ἱ.πι. υ Ιωαννου στον α ΩΧ Φ
.

.

_ν

6

ι

ί

·

·

ι

¬

­"Εμαθα πως τόν πιασατε συνέχισε ὁ γερος. Γιατί τούς α­ φήνετε κ. αστυνόμε μου καί δεν τούς τσακίζετε; Χρυσίδη ή πόλη εἶναι μια σύγχρονη ζούγκλα γεματη αγρια θηρία. "Ενα πιανεις, δέκα παρουσιάζονται. Τόν γνωρί­ ζείςἑίύτόν; Τούδειςε τήν φωτογραφία. Ὁ γέρος τήν κύτταξε για ιγο. _°'Οχι, απαντησε. ”Αλλ0€ Φίλοἐ τηἑ; ­Δέν ξερουμε ακόμη. Ὁ Ἰωαννου τούσφιξε τό χέρι παλι. Ξανα τα συλλυπητήρια μου. “Ἑγνεψε στόν Άρχιφύλακα. ­Παμε στό τμημα τ τσαμπα ό κόπος εἶπε στόν ὀδηγό. Κα­ .. . τι ομως μεσα του τούλεγε να συνεχίσει. Ἑκεῖνο τό παλαιό " ω Ν ~ ε ' ί συναισθημα, η εκτη αισθηση του κυνηγου που οσμιζοταν θη­ ραμα.

­κ.

×

±

±

Ζ5

24 

5

Ήταν πιά περασμενες 4 τό μεσημἑίἔι̃ ἶταν Ύυθισἶ στο μα σ ηωανυρυ με τό περιπολικό, ἀφοῦ αφησε Ήἴν αἰχὲφἐολ;

κα κοντά στό μερος που είχε παίἶκαρισμελζο το παπι̃κό του̃ Το ποεκἐἶἕ κσβάγκεν του, γιά νά γυρίσει σπιτι του. οι ύρταξἑ μονο τμἠμαῖσσ εἶχε ηδη σχολάσει και εμεναν Ἰωάννου κάθησε στην καβεκλα Τ~0ν|κ0θ ξξινἶίἶ ῖιλίἕ .πβοσοχἠ τὴν φωτογραφία. Κάτι του θυμιζε, Θίλ α εἔὀν κινησεις: νευρικες κά, κτύπησε τό κουτελό του. Με ντοσιέ μέ τίς φωτογραφίες τῶν καη̨ταἔηι̃οθμξνων· του̃ εβγαίζεἐ ΤΡ μθυίἶτακι νω πάνω, εῖδε τό σκίτσο. "Αν τά μαυριἔἦἐ Ύια νίἶ ἶἔνοἶἴνι̃ὲυ γυαλιά μυωπίας, η μάλλον καταπληκτικητ σκἦφτηίἦε Ρλλφἔὐτὀ εἑναι ἡ ομοιότητα είναι δουλειαλἶίαιἶ Θε δα σκιτσογράφος είχε κάνει καλη το Χ Ο σκίτσο, είπε μέσα του. ”ΕσφιξΘ ΤΟ ντοσίε με ΤΟ εξι καί ὁ παλμόἐ του εγινε πιό Υθἠγοῦοθ­ Η 177ἱη̨̃)εμΞρΞὀ ἑἐιν

διοικου̃σε την άντιτρομοκρατικη ὁμάδα. Χώρια πού η­ ταν σίγουρος ότι θά τάκανε μαντάρα. Του̃δινε ετοιμο φαί στό πιάτο. Καί τί φαί. Χαβιάρι. Ἐάν πετόχαινε, θά καρπωνόταν αυτός ό βλάκας όλη την δόξα που περιεκλειε η σύλληψη ἑ­ στω ἑνός μέλους της 17 Νοέμβρη, τῆς ὀργάνωσης πού είχε καταντήσει ἐφιάλτηςγιά την αστυνομία καί τίς είδικες δυνά­ μεις. ”Οχι. |Δεν θά τσυκανε την χάρη: (θα ενεργουσεακη̨όμα μιά φορα μονος του. ςυ̃πως παλια. Μετην μεθοδο που αυτος ηθελε. Οι λογαριασμοί στο τελος. Και αν δεν ανακαλυπτε τι­ ποτα, που ηταν καί τό πιθανότερο, τόσο τό χειρότερο. Θά­ σκιζε φωτογραφιαι Στο διάβολο ο νταβατὶἐης, η τρομο­ κρατικη ομάδα καί τό αστυνομικό Σῶμα. "Ας εβρισκαν την Ι7 Νοεμβρη οί ηλίθιοι που είχαν τά καίρια πόστα. Δεν θά τους άνοιγε αθτόη̨̃ς τά μάτια. Θυμηθηκε τό επεισόδιο με τόν νυν αρχηγό της αντιτρομοκρατικης ομαδας. Τοτε ο Δημη­ τρης Χατςης ηταν ακομη υπαρχηγός της ομαδας πρίν 1,5
που

χρόνο περίπου.

πὀν· Ἑπίθεση στὴν περιΟ?Ωἠ.ΚΑΡἶΧΒΕΛ” ἶτοε ασι̃ἑεου ΜΑΤ πρίν κάνα 8μη\/Ο” Έον Οκτφίὅριο ΈΡὉ π ρέ Τόν ἴδιο στσ­ νου. ΪΗΤΘΝ ἡ δεύτερη ἐπιθεσι̃] (πο ιδιο μἶροἶςμοί' 21 τραυμσ­ λΟ› μέσα σέ λίγα χρόνια” 10 α̨σἶυνοἶζικἔιενεε ραλἱττεβη ἐπῃσ­

χω­

τίεἐτ Τοὐῖι̃ι̃ Τἠηδεὐῖεθη φοίἶα' Π .1.7ναΙἶ?όλΐρἔἶχε σταματησει λία ἀπὸ Τὴν πρωτη· Ο ξανθοἦ' μ 8 .λ πἑ ασε το λεωφορείο ἔη Κατόπιν ἐγκω Τὴν κίτνλι̃σλι̃ σίἡν Βαἶι Γεωργίοιἶ” μο. τη̃θ ὰσΉ›ν0μωε° και μεχρυία γινειτη εκἕὲι̃ ἑἔἠν μοτοσσκχέ­ τολτι×ιι== τη ιιτντνκίνητο και εξαφανίσίη μ τα του σννίι̃νὐλου ίου· , , .τσο καί τσ Ἰωάννου ρτοτοτικά εβγαλε απο το Υτοσιε ἑοβωἑἔ ἀπὸ τὸ μέ την φωτογραφία στό άλλοθίερι ξ:¶κινησεἀ\ἐΜο»γ„Επρεπε; γραφεῖο. Ἱὶπβεπε νἀ ἐνημἶρωσει Τον„«μεγ. ν διόικηῖή· =Η­ Στἠν πορτα σταμάτησε. Τον συμἶίαθουσιετῖρα .ΠΝ τα/ας από τούς ελάχιστους στην μεχεδ όταν ὁ ένας τόν τί ,ζου που δίιν ιιίχαν ίἰρθει σε απευθειαἐ. Οθἔη. άλλα ¬/χλλά τωρα; Γύρισε παλι στο γραφἶιοχηγό ίὲίγουἐα η̃λίθιος θησε. "Ο δι‹›ιἘιιτι9Μς ί;α)ΞἘἌμ|εΞ:υὥεἀτ:ἔανε ΚΥΠ και την ου ιιιι
Ζ6

του̃ Ὁκτὡβρη. Μετά άπό μία βαρετη εβδομάδα στατιστι­ κῶν, ονομάτων, ἱστορίας καί μεθόδων τῶν τρομοκρατικῶν ομάδων όλου του̃ κόσμου, ό υπαρχηγός της άντιτρομοκρατι­ κης ὁμάδας, μπηκε στην φωτεινη αίθουσα μέ τους χάρτες ὁ­ λόγυρα, με ϋφος Καρδινάλιου. Μετεκπαιδευθείς στην Άμε­ ρικη. ”Ασφαλῶς θά γέλαγαν οἱ ”Αμερικάνοι. Τά 3Αγγλικά του ἦταν χάλια, άκόμα καί στά 'Ελληνικά μπερδευόταν. ”Αρττσ.τ. οτ τροροκροτττ ετσι... οτ τροροκροττεο οα›.κτ›ς.... οἱ τρομοκράτες θά... Οἱ Ἑρυθρές Ταξιαρχίες.... ”Η “Αμεση Δροτοττ... τοι τεκτ, τοι τετοτ, κατ ττοατ τοι τετοτ. Δεν οιντεεε απλο ὁ Ἰωάννου. Σηκώθηκε καί τόν διέκοψε. ­Με συγχωρεῖτε, κ. Ύπαρχηγε, του̃ είπε. Σὲ λίγο τελειώ­ νουμε καί θέλω νά θίξω ένα θέμα πιό πρακτικό. Νομίζω όλοι ν° άκούσουμε τί θά κάνουμε, πῶς θά ὲνεργησουμε θά θέλαμε μέτρα θά πάρουμε, ἄν πχ. ἔρθει σέ ἐπίσκεψη στήν χώ­ ὁ πρωθυπουργός του̃ .Ισραήλ καί πρόκειται νά λάβει

.............................................................................. .. ΐΗταν η δεύτερη ἑβδομάδα στό σεμινάριο, κάποια μερα

μερος σε κάποια ἐκδηλωση στην περιοχη δικαιοδοσίας μας,
Ζ? 

· ' ” πόπειρα ἐναντίον Μόνο ἔτσι πι­ ένω υπάρχει πληροφορία γία δαλοφογικη α
°

ωμ, "Η κάποιο αλλο πρακτικοη̨παραδείγααἐε ἶο μ στεύω, θα αποκομίσουμε κατι απο αυτο .Ο Καρδινἀλιος εἶχε ηδη αναψακακβιναη̨̃ με γιά νά ἀπ0_ ­Τό πρὸ­γραμμα τό ἐκπόνησα εγω, ε›πιτεΓΞ ὀά ὅω̃αχθεῖ, κομίσουμε τά μεγαλύτερα δυναἶα οφε εηίκούσεις προσεκτι­ να α δὲν θά μοῦ τό πεῖς έσυ. Να καθησεις να τοτε κά καί ἐφόσον ἐρωτηθεῖς για κατι, ῖδιος φὀ_ . σου διότι αλλωἐ εισαι αυθαδῃς. , 7 ' κ παρει ειλε πια πιστευετε. ­Δηλαδή έσεῖς , · . ε προσθεσουν κατι πεβί σσό­ θα μαα ρα ότι αυ̃τα που μας λετε. ιἀ ἔρευνα στό | αν διαβαζαμε α τερο απ° όσα θα μαθαιναμε τό αντιθετὀο. ‹‹Βῆμα››; Ἑγώ νομίζω ' . ­Ο Ὁπαρχηγ ος κοντεψε να το . τ
9
=

¶

9'

τ

'

7

τής σέ πανεπιστήμιο; Στήν Ἑλλάδα βέβαια μετά τήν πτώση τῆς δικτατοριας τό πανεπιστήμιο ειχε γινει απαραβιαστο ά­ συλο για κάθε είδους «φοιτητές», μέ τίς ευ̃λογίεςεμάλιστα του επίσημου κράτους. Οἱ πρυτάνεις αλλά καί οι υπουργοί μόνο\ευχαριστῶ δέν έλεγαν στους καταληψίες, οταν ευαρε­ στοανταν νά φύγουν από τίς αίθουσες αφου̃ εἶχαν καταστρέ­ ψει αξίας εκατομμυρίων ἐργαστήρια καί εποπτικά μέσα δι­ δασκαλιας των σχολών, που είχαν πληρωθει με τον ιδρώτα του̃ φορολογούμενου. Καί όλα αὐτά ἐν ὀνόματι τη̃ς «καλύτε­ ρης παιδείας». Παρ° όλα αὐτά ή αστυνομία έπέμενε νά θεω­ ρεῖ πρῶτο στόχο καί νά ψάχνει γιά τρομοκράτες στα Ἑξάρ­ . . , . . . . . . λ . . .. χεια, αναμεσα σ αυτα τα βρωμερα αποβ ητα με τα χαιμα­ ε : Ι οι λια, τις αλυσιδες, τα κουλτουριαρικα κουρεματα και τις αλ­ λες αηδίες που φορου̃σαν. Αυ̃τά ήταν τά θύματα. Οἱ τρομο­ Ι ­­ ι ι κρατες του πεςοδρομιου. Ποιος αληθινος τρομοκρατης θα
π

2

π

2

π

π

π

5

π

π

­ › ι θέλησε να συν ' σου , είχε μουγκρισει. Κατοπιν. ἀπό τό βη̃μα και εφυγε βρον­

δευτηκε, μετανιωσ ι . · ' π ορτα. ι . του την πισω τωντας λὀ ω «ὑπηρεσιακου φορτου» την επόμενη μερα, επισημα Υ ­ ° ­ | . ι ε . · , ληθηκε πισω στο γραφει ο του, εγκατα του. Τ Κ υπηρεσιας ηἔ . .Ο διοικητής του τόν καλεσε και τον λείποντας το σείαναριο·
3

τ

ε

η Α.Φ. τον χαιρέτησε μέ σεβασμό.
~

καί κατέβηκε στό ἰσόγειο όπου βρισκόταν τό γραφεῖο του̃ α­ τ φυ λακή ~ ς . Ὁ ανθυπαστυνόμος πού ἐκτελου̃σε χρέ­ ξκυματτκου
·

' που μολις χαραςε να ακολουθησει, τ βγηκε από τό γραφεῖο του

αστυνόμος “Ιωάννου ευχαριστημένος από τήν πορεία

.

.

πβοεω̃οποιησε' τ . έ τον θά σοῦ κανει ζημια. ­Προσεχ . ι κ . Διοικητἀ α̃χχος ένας ακόμα. ΤΟὉ ειχε , . · ­Δεν βαἦἶσἶοί κάποτε πρέπει να λέμε τα πραγματα με απαντησω' μ.,ἔτσι ποὺ πα̃με θα̃ρχονται οί Ἰθβδανοι και ' το ονομα τουεὥ . 0' τλανι· μέ τα χαλια ααα· . . . ­ . . . . . . . . . ..........
ε
9

·

>

τ

·=×

7

9

καί ῇ νεκρή­ ­Από που κααοτἶ ή Νομική φοιτἶυ Λοιπόν νω ίσει τόν ξανθό ναχἶἔστενομίες κεῖ έπρεπε ν” αρχίσει. Ἑκει πρεπει Ευῦωπη οι ή νεκρή. Βέβαια. Σ” όλη τήν έρευνές του. Τό
ρί.Ε_‹›ι›ν

(ι

Ύ

Ά

,

Ι

. .­... . .. .. .. ­ . .

καλά καί ἐκεῖ κυριως κατευθυνουν π‹ινι:πίατίΝαα ὲκκολἀπῖἶι ἶουἦ πιο ἦπικαη̨ει καίὶδἑες, τούς Τες, τό πανεπιστήμιο τουἐ οἶῦλιζει ω ςκαί ὁ Άρχήγὀς παρέχει άσυλο. Ἡκεἰ ειναὲτἑιἐωἐἑαῇέγη̨ἔι ἑένη̃ταν καθηγπ , των έρυθρῶν ταξιαρχιων,
Ζ8

τί δἐνους

Ο ω πόσ η ώ Ο α ­ Κυτταξε να ἐν ημ ε Ο ώσει Ω αὔ Ο ιο τόν διοικ Ἡ τ Π­ ί θάμαι στήν Νομική. Νά εἰδοποιήσεις καί τόν Παναγιώτη. Θα . . . . . . . . . . . . τον περιμενω στην καφετερια που ειναι απεναντι απο το κτι­ ριο τῆς Νομικῆς στήν Σόλωνος. Κατά τίς έννιά. Μέ τα πολι­ Ι τικα πε του. Χαι έτ σε τον υπαστυνο ο, ακου οντα το . . . .. . εβγαινε .. . . .κ. . την που στον 'Η­ ταν πιά περασμένο μεσημέρι. Περπάτησε αργά στό βρεγμέ­ νο πεζοδρόμιο ανεβαίνοντας τήν Πρατίνου πρός τό φάστ φούντ τῆς όδου̃ Εὑτυχίδου. Έφερε τήν Νίκη στήν σκέψη του. Ποιός ξέρει αν εῖχαν τελειώσει τίς έρευνες. ?Ηταν στήν Ἱθά­ κη μαζί μέ τόν καθηγητή Ἀνδρόνικο καί τήν ὁμάδα του ιμά­ Χνονταἐ Υια τήν χαμένη Ὁμ­Πρική Ἱθακη­ η̨̃οαωἐ ὁ Χρόνος πού θα έμεναν ἐκεῖ εἶχε ήδη περάσει καί όπου ναναι θα γύρι­ ζε. Να συγύριςε λιγακι. Τό διαμέρισμά του ἦταν σταυ̃λος.
. .

­Λευτέρη, του̃ είπε ό Ἰωάννου, τό πρωΐ θά λείιμω, δέν ζέ­

Ν

Ζ9 

° αιολόγο. Συχχογίστηκε την μγκρςἶκαμεγιμενηπιιἐλἑλία καί ῇταν
7

αρχαιολογία. Είχε διαβασει αβἑὀΐἐ ε παΟακο_ καιρούς. Σ. μητὴς του̃ μηνιαίου περιοδικου. ¦π οτε ιιποβου̃σ οργανωνο λουθου̃σε τα σεμιναριαπου καθὴγητἠα̨ συναντησει ιηςου ένα τέτοιο σεμιναριο ειχε Ανδρο" ' από ιιια ὁμιλία του̃ καθηχητου ­ ὡσεων και αφιι̃ σε ενων υποχυ̃ε ° ειλ πρεπε να φυγει λογω̨ αν Ὁ ίδιος σχεδον ποτε ι απαν τησει σι ἔέιιζωτησεις ' την Νίκη να δὴ φοβοταν ΟΤΙ ηταν πιθανη δεν εκανε ειυ̃ωιιι̃σειθ κυριωἑ επει Αυτη ι ' εσα σε τοσθιι Ω ειδημονες ροέτρεψε νά μια γε χοιοποιηση του ανθιιι , του κα ί τον βλεμμα εἶχε δεῖ τό ερωτηματικό οἱ περισσότεροι ειῦενχιιν με η Θωτησει αψου̃ του̃ Άνδρονικου. ' | (1 η της ὲμπειρία σαν καθηγιι̃ιριιι σε σειιινιιθχ :Ητανη πρωτ ' τό δτι δέν φαινο­ 7 ­ ° ευμενιι̃ απο ' ειχε κατα­ και ειχε αιϋ θανθει λιγο αποχοιι̃ι °Ο Ιωαννου το ' υν στα σοβιιβθι· θεια για τη ταν να την πιιιρνο η συμπα ιιιιι αρχικ ωθωντας λαβει αμεσωἐ και νοι °' νετηνπρωτη ερωτ _ εκα αν μ ­ μικροκαμωμενιι̃ νεα υπ οιοσιιιιολοχα ι σεις Έηζἐ φανερων απαντη Οι ι δευτερη. ση και μετα ιιιοι ' ' λοι εκαναν 7λ =ν μὲρωση καί εἶιΟι)ιιαθε"1° Επειτα και7αλ σ” όλες ευχέρεια και ευχαθρισληση ίἐκτὀς) γα η Εις . Άπαντου̃σε ιιέ ερωτησ ει ς επ εκτἀ ηκαν κα Θῦωτησ ­ Κατόπιν οι _ 7 τις ερωιιι̃σι­ιθ· α̃παντουσε ικανοπ οιωντας θεματος. Σχεδον επι τρεις ωβεἐ Ό Ιωαννου την ειχε πϋιβα­ έ' φυγει , και τον τελευταιο Ο υμμετεχοντα. επρε 'λουΩ7 παρ οτι κανονῃςα ος πλεον κολουθησει ιιεχρι τε Γοητευμεν θαρρος να ποῃι̃ σ ει ΚΟ/Ει δουλειες του. για να τακτο , Β ΈΟ 7 · 7 δεν ιιιεοε που βριικ Α. θελον­ μαζι της: ουτ ε και ο ιδιος ~ ιιιιἔι­ ΡἘσθανὀ_ να πιουν ένα ποτ0 ζητησει της χ ησει να το ιι που ”ποχρέωση ιφυλαξεν ἶοπου βγαλει καποια υ τας στην αρχη να Ϊ ωρίς καποιεἐ επ “° ταν. ειπε δεχθεν Οχι ομως Χ ὰποφασισει να καί χρόνου. π0ιν φορες αλλες καί ειιινασυναντηθηκαν | έ π ροσωρινὴ αμετα­ σ Ν μι.ταιιφμ.ισι.ι Οι ο διαμερισιιιι Τ0υ= δωματιο ­του ξενοδοχειου ΤΟ ι λειποντας στε7γαση››, {.'γἈ(χΤίλ δ οτερο του̃ προσω­ ' έ ο. Ου εν ιιονιμ που ειχε ιιιινιιιιι \^^'ξ"ισμἱ'ν Ν που ° ' Ν Ὁμπχηρωθουν 3 χι) ονια απο τοτε
7 7 77 7
7

Του̃ αρεσε η συνδρο­

7

7

7

7

°

7

.7

7

7

7

¬

7

77

5

7

7

=

7

=

7

7

7

7

ΤΕ

7

7

7

7

7

7

7

7

=

7

°

3

7

°

7

7

7

7

5

7

7

7

7

γ

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

±

7

7

7

7

5

77

7

77

ς 9

7

7

=

7

7

7

°

7

7

7

7

Ν
7

7

7

7

7

7

77

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

77

°°

7

7

γ

7

7

7

7

7

7

7

7

γ

7

Ν

77

·7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

­

7

7

_7

7

7

7

7­

7

7

7

7

7

7

7

ρινου. Πλιι̃σιαῳν να σ
δθ

‹ιι'›ι;ι›υ̃σαν.ἶΗταν συμπλήρωμα ό ένας το~υ̃ αλλου.|Ὁ ίδιος α­ 7ιι›φι›σικου του κλειστος τυπος προτιμουσε να καθεται μαζι ι ης και να την ακουει να του μιλαει με τις ωρες; Και αυτη μι­ λουσε με τοση θερμη.~Μερικες~φορες την εντυπωση οτι ι7_οι›σε στην εποχη του Περικλη. Αυτο=ειναι συλλογιστηκε; Ι Ιρεπει να πιστευεις αυτο που κανεις. Αυτος; Χαμογελασε με κακι αΝ στόν ἑαυτό του. Μπηκε στο φαστ φουντ και ανα Ν κε σε λ ιγο κρατωντας ­· ξ βγη την ναυλον σακκουλα μέ τό χαμπουργκερ καί τις ' πατατες. ' Λκουσε το κουδουνισμα του̃ τηλεφώνου του μόλι ς β γηκε Ν α­ πο το ασανσέρ στό δεύτερο όροφο τη̃ς παλαιας πολυκατοι­ ιιιας που εμενε, λιγο παρακατω. Γρηγορα ανοιξε την πορτα, πεταξε την σακκουλα στην καρέκλα καί σήκωσε τό ακου­ στικο. _­Νίκη; ειπε λαχανιασμενα ο Ιωαννου. ­Βασιλη,. Που̃ στό διαβολο γυρίζεις. Χθές όλο τό από Υ ε Θ· μα μεχρι αργα που επαιρνα έλλειπες. Μου̃ κανεις απιστίε 9; Η φωνη της γλυκεια και εὐχαριστη, μόλις που ακουγόταν χ α μενη ί στο ' υπερπεραν ' τῶν καλωδίων. Ὁ Ίωαννου γέλασε. Ν __. Ε μπλεςα. Που βρισκεσαι; Ν ­Στην Ιθακη ακομη. Ο καθηγητης (παντα οταν μιλουσε για τόν Ἀνδρόνικο ιἦ φωνη ιιι̃ἐ ἔπιιιρι/8 ένα Τί ονο σεβασμου) Ν ειναι σιγουρος ότι αν ὁ καιρός μας αφηνε λίγο καί μαςε Ν "δ ιναν και καμμια δραχμη από τό υπουργείο , απι αυτα που πετανε Ν για ιμηφοθηρικες αηδίες, θα βρίσκαμε πολλα για τόν Ὁδ υσ­ σεα. Ειμαστε σ” ένα λιμανακι, Πόλη λέγεται, στα ΒΔ του̃ ν'η­ 7 ~ σιου. Σου τηλεφωνῶ από τόν Σταυρό7 ένα χωριό λίγο πιό πα­ νω στην ανηφορα. Πρεπει να υπαρχει ὁλόκληρη πολιτεία βουλιαγμένη. Ὁ καθηγητης πιστευει ότι είναι η Ὁμ ηρ ικ η ί Ί_ θακη. Φαινονται τα τείχη όταν η θαλασσα είναι ῆρεμη. ­Πότε έρχεσαι; την διέκοψε. ­"Ισως σέ τρεῖς τέσσερις ημέ ρ ε ς . "Ε χω να ' σου Ν πω Ν πολλα ενδιαφεροντα. “Η φωνή της έδειχνε ένθου σιασμο ί _ Κυττα, συνεχισε, θα φύγουμε σε καμμια 15 μέρε ς γ ια την ' Ν Ύόρκη. ι Ο καθηγητης θα μέ παρει μαζί του στό διεθνέ ς α ρχαιο λ ογικό ' ' γινεται εκεῖ. ° συνεδριο που Θα δώσει μερικές διαλέξεις σέ πα­
7 7 7
7

7

7

7

7

7

¬7

7

5

Α7

7

77

7

7

7

77

7

7

7

7

τ;

7

ε

3

7

7

7

7

7

7

77

Ρ

7

7

7

δ

77

7

7

7

7

7

7

7

7

7

.7

7

7

7

7

7

7

77

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

.

7

7

7

31 

νεπιστημια καί στό Χάρβαρντ. Ζητησε άδεια από τώρα νά ίρθεις μαζί. Σε θελω κοντά μου. ­Ἑντάξει, ότι πεῖς συμφώνησε. ­Λοιπόν φιλιά καί φρόνιμα. ¬­Φιλιά εἶπε ό Ἰωάννου. ”Ακουσε τό κλίκ στην άλλη άκρη καί έκλεισε καί τό δικό του τηλέφωνο. “Η Νίκη πάντα η ἴδια, ἐνθουσιὡδης, παρορ­ μητικη. Τόν τράβαγε κυριολεκτικά ἀπό την μύτη, όπως τό φῶς τό ζουζούνι. Γιατί όχι; ἶΗταν η ζωη καί ἦταν τυχερός. που την βρη̃κε. ῖΗταν τό μόνο αξιόλογο πλάσμα στην ζωη του τώρα πιά. "Η ζωη του. Ποτε δεν μιλουσε γιά τόν εαυτο του. Οὔτε καί στην συγχωρεμενη τη μάνα του. Που̃ τη θυμη­ θηκε; ίΗ Νίκη άλλωστε δεν εἶχε ζητησει νά μάθει τίποτε. Οὔ­ τε καί αὐτός. Μόνο ότι ηταν χωρισμένη ηξερε. “Οχι λεπτομέ­

ΑΛ
ε

ρεεε

”Απλωσε τό φαγητό στό τραπεζάκι του̃ σαλονιου̃ μπροστά στην τηλεόραση καί την άνοιξε πρίν άρχίσει νά τρώει.

Πετρος

|

32 

1
Ο
ι ει ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ηταν στην ωρα του.
~
Ω

παθου̃σε τον νεαρό άστυφύλακα. Λιγύλογος καί τυπικός, ῆ­ ζερε ότι μπορου̃σε νά βασίζεται σί αὐτόν. ­Καλημέρα κ. άστυνομε, ῆλθες στά λημέρια μου. ¦Ο ά­ οτυφύλακας Μαρκάκης, αδύνατος καί καλοχτενισμένος μέ περιποιημένα ρου̃χα, πλησίασε καί κάθησε σ” ένα σκαμπώ δίπλα στον άστυνύμο Ἰωάννου. ­Καλημερα, του̃ άνταπέδωσε. 7Ηπιες καφέ; τον ρώτησε.

Ο Ιωάννου τον συμ
5
×

ι

­Στά λημέρια σου εἰπες; Ποιά λημέρια σου. ­Δέν σάς το έχω πεῖ. Πηγαίνω στην Νομική, στο δεύτερο
χρονο.

­?Ηπια.

­Λοιπόν, δλο εκπλήξεις είσαι. Καί γιατί το έκρυβες τον

ρώτησε άπορημένος ὁ Ἰωάννου. 6 μη̃νες πού σ) έχω στο γρα­ φεῖο, συνέχισε ούτε μιά κουβέντα. ­Νά κομπιασε ὁ Μαρκάκης, δέν ηξερα πως θά το παίρ­ νατε. Ὁ προηγούμενος μου προϊστάμενος όταν του̃ το άνέ­ φερα μοῦ εἶπε ότι γέμισε ἡ Ἑλλάδα δικηγορους καί νά κυτ­ τάςω την δουλειά μου πρῶτα καί μετά αυτές τίς νομικές ἀη­ δίες. Ὁ αστυνόμος Ἱωάννου άναστέναξε. Ὁ κοσμος εἶναι γε­ μάτος μαλάκες σκέφτηκε πού έπιζου̃ν γλύφοντας. ­Ἑντάςει, άπό μένα ὅμως παίρνεις συγχαρητήρια. Καί κύτταξε νά τελειώσεις. Ξέρεις ότι σέ συμπαθώ. Λοιπον μή δι­ στάζεις άν θέλεις κάποια ἐξυπηρέτηση. Οἱ άλλοι ζητάνε γιά φύλλου πήδημα. Άληθεια παρακολουθεῖς κανένα μάθημα; ­Ευχαριστώ κ. Άστυνόμε. "Οποτε μπορώ παρακο­ λουθῶ. ­Λοιπον ψάχνουμε τον φίλο αυτον, τούδειςε την φωτογρα­ φία. Τὀν πῆρε τό μάτι σου; "Ο Μαρκάκης την κύτταξε εξεταστικά. ­”Οχι, κ. Άστυνομε. ­Καλά, τότε πάμε, άς μην χάνουμε χρόνο. Σηκώθηκαν, βγη̃καν από την καφετέρια, διέσχισαν το
35 

δρομο και μπιἶκαν οιιλν Νομική­ ΠανοπιοιἡιιιΟ7·3ινιόνο|ιι λε” ζη έμεινε. Άχούοι­ Οι ιοιλοι βαμμένοι μὲο α και ἦξω με ουν­ Θὴματα απο πολύχρωμα σποὲϋι ὲσωτεοικα ιδιο με σκοιιπιδοι̃ τενεκέ. Βρώμαγε κιόλαἐ­ Κοομοο μτιαινοβναινε­ οιεαρἶι και νεαοέο Τοσο ανομοιομορφα νιομένοι μέ οοιἰλα ιςιιβιῖειτ δοοἐι καθαρα και βρώμικα, ιοαλακωμένιιι και ειιἶιθεπιμ ων λοι άκούρευτοι καί άλλοι κουρεμένοι πού νόμιζες οτι βρισκο­ σθνν σέ Αινοτιιιακο παἔαοι­ Φοιιιι̃ιέἐ ιο μελλονθλ ιι οιιιιιἶι* σβἠτῃσῃ του̃ μέλλοντος; σκέφτηκε 0 Ἰωάννου­ Πιιγοιν στην

­Κύττα φίλε, μή φέρνεις δυσκολίες άγρίεψε ὀ Ἰωάννου θά ζιικινήσουμε τώρα. Πού έχεις τίς καρτέλλες; ­¬Ἑκεῖ σέ κεῖνα τά συρτάρια. Τούς έδειξε στον τοῖχο μιά σειρά άρχειοθη̃κες. Γράφουν χρονολογίες, αλλά θέλω ὁπωσ­ δήποτε ἐντολή. ­Ἑντάζει. Ὁ Ἰωάννου πῆ ρε τον αριθμο του̃ διοικητή του στό παληό τηλέφωνο του̃ γραφείου·
έρευνα. Κάποιο άλλο ίχνος, θά σας ενημερώσω μόλις γυρί­ σω. Ἑδῶ ζητάω άδεια γιά νά δω κάτι καρτέλλες. Τί; Κάντε μου τήν χάρη πάρτε τόν Πρύτανη. Πῶς λέγεται; στράφηκε στον υπάλληλο. Κοσμίδης, το τηλέφωνο είναι 3523470 διά­ βασε στο χαρτί πού τούδωσε ὁ κοκκινοπρόσωπος εντάξει εύχαριστώ. “Εκλεισε καί στράφηκε στον ὑπάλληλο. ­Ἑντάξει. Λοιπον, άν σέ 20 λεπτά δέν έχετε τό ΟΚ στα­ ματα̃με φίλε. "Ομως τώρα μήν μας καθυστερεῖς άλλο γιά το καλο σου. Μή σου̃ λέω ολο τά ἴδια. Ἑντάζει συμφώνησε ὁ κοκκινοπρόσωπος. "Αρχισαν το ψάξιμο. Τσεκάριζαν κάθε ξανθό. Σέ λίγο τη­ λεφώνησε ὁ πρύτανης. 7­Μάλιστα κ. Πρύτανη είπε ὁ υπάλληλος. Τούς έγνεψε ἐν­ τοιξει·

­κ. διοικητά καλημέρα. Εἶμάι στήν Νομική καί κάνω μιά

γραμματεία. προιστάμενος; ρώτησε την κοιιὲλλα απο ιιιι' θιιριδα· ­Μέσα. Τούς έδειξε μια διπλη ποοια­› ξύλινη ιιεσ®ι> σιδε” ρένια άπ“ έξω, πού ἔνοαφο μέ μονάλα γράμματα «ΑΠΑΤΟ­ ΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΩΣ Η ΕΙΣΟΔΟΣ»­ Έοιιθωξαιζιην ξυλι” νη πορτα, ή σιδερένια ήταν ανοιχτη και μπιι̃καν μεσα· _Καλῃμερα, χαιρέτησε ὁ Ἰωάννου τον παχουλο κοκκινο­ προσωπο ύπάλληλο πίσω απο το μισοδιαλυμένο γραφεῖο. Ει­ μαι ο αοιονομοο Ἱωαννοο ιη̃ἑ αοοαλειαο­ Τοιιοειθε ιιλν ιιιιιτ τύτητά του. Ψάχνοομε νιι αιιιον ἑοῶ· Μήπως καια τυχη τον πῆρε το μάτι σου; .Ο ὑπἀλληλος κύτταξε τήν φωτογραφία καί κούνησε άρ­ νητικά το κεφάλι του. _γΟχι είπε. Είναι παληά ή φωτογραφια; ­·­Κανα λοονο· Κὐιιαι οιολεια δὲν ἔλοομε αλλα­ Οιιιἶ οῖ νομα ούτε τίποτα. Λοιπόν, θέμα ἐθνικηἐ Ἀοφαλῖιαθ γι ιιιιιο δέν χρειάζεται νά γνωρίζουν άλλοι τί κάνουμε­ Ελοιε κομτ

­Ὁ

πωυ̃τερ; _..°'Εχούμε αλλά δέν βλέπω πως μπορεῖ να βοιι̃ιιιι̃οοι­ Ο κωδικοἐ ειναι ο αοιθμοἐ μιι̃ιοώοο καθε οιιοιιοαοιιι· ­Καλά. Ὁ αστυφύλακας καί ἐγώ θά Ωίξθιλμεη̨̃ μια ματια στίς φωτονοαφιειἐ Τῶν καοιολλῶν οσων φοιιοον› απο ιο ιἑειλτ ιεοο ἔιοο μέλοι και ιοοο οιι̃μοοινοοο ιολοιοφοιιοοἑ­ Ειναι
ποχχοἰζ
μπορω νά έπιτριἔψω κάτι τέτοιο χωρίς ἐντολη Τοῦ ποιλιανιι̃­ Ὁ κοκκινοπρόσωπος σηκώθηκε άνήσυχά από την θέση τομ­
36

­" Ισως και 4.000 απάντησε ὁ ὑπάλληλος. “Αλλά ἐγώ δέν

μεσημέρι. Τίποτα ακομη. φεύγω. Ὁ αστυνόμος Ἰωάννου σηκώθηκε άπογοητεύμενος. Συνέχισε μονος σου. "Αν δέν βρεῖς τίποτα πάρε με στο τηλέφωνο καί φύγε γιά το σπίτι. "Αν βρεῖς φέρε μου το αμέσως. Χαιρέτησε καί βγηκε στον δρόμο γιά ταξί, Τί μαλακίες ψάχνω σκέφτηκε. Καί άν εἶναι στήν φιλοσοφική, καί άν δέν είναι φοιτητής; “Αν δέν έβρισκε τίποτα τώρα θά το εγκατέλειπε. Δέν μπορου̃σε νά ψάχνει γιά ψύλλους στά άχυ­ ρα μονος του. Σκέφτηκε τόν νταβατζή. “Ετσι καί αλλοιώς δέν θά τήν γλύτωνε, άλλά άξιζε κάθε ποινή καίἠ ζωή είναι ά­ δικη γενικά. Καθένας μέ τήν τύχη του. "Αλλωστε καί τήν φω­ τογραφία νά ἐπισύναπτε στήν δικογραφία, θά “μενε στά αζή­ τητα, ἦταν σίγουρος. Λίγο πρίν φύγει ἀπό το γραφεῖο του κτύπησε τό τηλέφωνο. ΤΗταν ὁ Μαρκάκης.

­Παναγιώτη

Πλησίαζε

12

37 

”Εχουν τίποτα φοιτητικές έκλογές, όμιλίες, συγκεντρώσεις ή κάτι σχετικό; τόν ρώτησε ._Δέν ξέρω, άντησε ό Μαρκάκης. Νά ρωτήσω. ” ­Ρώτα καί μου̃ λές αόριο. “Αντε γειά. Του­ απογοήτευση. μέ ­Γειά σας. “Εκλεισε τό τηλέφωνο Διοικη­ °Ο έκανε. ότι λάχιστον δέν θά δινε λογαριασμό γιά στήν τής τό εἶχε ξεχάσει ήδη, οὔτε πού τόν ρώτησε τί έκανε φάστ τό Νομική. Βγήκε στόν δρόμο καί κατευθυνθηκε γιά
φούν­ι_

_. Τίποτα κ. αστυνόμε. ­Καλα ενταξει φυγε. Κατι σκέφτηκε. Στασου μια στιγμη.
7

7

7

7

7

7

7

7

7

2
.

μέ Θά τόν είχε μισοπάρη ό όπνος, όπως ήταν ξαπλωμένος κτύ­ τά ρου̃χα στόν καναπέ καί διάβαζε τήν έφημερίδα, όταν του. ρολόϊ τό κύτταξε πησε τό τηλέφωνο. Ξαφνιασμένος Κόντευε 4.30 τό απόγευμα. ­Τόν βρήκα! Ὁ Παναγιώτης. μιλου̃σε γρήγορα. Μόλις . Τον αναγνω­ β Ύ αινα απο το κτίριο οταν τον ειδα να μπαινει. του τήν ώ­ ρισα αμέσως. Κότταζε πίσω του καί μπήκε μόνος του. πάνω πέσω ρα ποό έβγαινα. Παραλίγο νά ­Ναί, λέγε λοιπόν! Ὁ αστυνόμος Ἰωάννου ήταν πλημμυ­ ρισμενος απο οινυπρμονμοια. ­Περιμενα απ εξω μη ξέροντας τι να κανω, συνεχισε ο σας Παναγιώτης καί τήν ώρα που ήμουν έτοιμος νά πάω νά μας εἴ­ τηλεφωνήσω ξαναβγη̃κε. Τόν πήρα από πίσω, όπως πατε, από τό αλλο πεζοδρόμιο. είσαι ­Μήπως σέ πήρε είδηση; ρώτησε ό Ἱωάννου. Που̃
7 7 7
7

.7

7

7

7

7

7

θά =πεΦταν ΞαῖαΐἔἔἐὀξὲἔνηἶέζἘιἑπσὲἔαομοιότήτα; νά Σόν αει απΟΦαυ̃ισε. "Αν είχεόδίκηο τό)ὔχε πιέῖεἶεα [ό[ῖἑΞτ(ός Ξατξβεϋ του̃ λαχείου­ Εἶλε βουτή ζει στά αχυρα καί βρήκε αμἶέσεί Με βελόνα: ?Ηταν μια εὐκαιρία απ” αυτές πού παρουσιάζἑνῖαι̃ μια στο δισεκατομμυριο. Το ενστικτο του̃ κυνηγου̃ έκα νε νευρικές τίς κινήσεις του. Μόνο νά μήν ειναι κάνα κωλόπ αι­ . . Ν ­ αα «καληἐ ΟικΟγ8ν8ιας» μουρμούρισε στήν αμφιβολία ποϋ χε
Οιξωθεῖ μεσα του.
7

λίγο ἔβχομαι. "Εκλεισε τό τηλέφωνο. Ὁ Ἰωάννου φοβόἔα τίποτα έργα που εἶχε δεῖή διαβασε ικαι ἶἶκανε καμμιά ανόητη ἐνέργεια. Καί τώρα τί κάνεις κ. Ἰωάννου, ρώτησε τόν ἑαυτό του "Ε­ ρευνα σέ ξένο διαμέρισμα, χωρίς οὔτε κάν ὐπηρεσιακή έγ­ ¦ξ|ίι̃ι¶Ἡ^­ά κἀἶιοια κάλυψη. Και αν ειχε κάνει λαθος ὁ ιδιος;
Μήν ὲπηρεαζόταν από

τήν μεριά μου στόν δρομο Τράβηξε λίγο Τήν κουρτίνα α̃ νο ­ , ζι. την τζαμοπορτα του̃ μπαλκονιου̃ καί κατόπιν έκλειόε πα­ 'ι λι καλά τήν κουρτίνα. Πρέπει νά κατέβηκε μέ Τά πόδια Τί να κανω; ­Τίποτα, κάθησε κάπου νά βλέπεις τήν πόρτα Μην πἀ­ ΝΒΦΩ ἔφη μερίδα γιά νά κρυφτείς από πίσω. Φυσιολογικα Σὲ
_

7

ς

ι

Τώρα;

Πηρε τηλέφωνο στό τμήμα. ­Θέλω τό ΝΤΑΤΣΟΥΝ μέ τόν Κοσμα όδηγό είπε στόν Ά­ ἔῖῖὶμῖῖιῖςο |ΦυλακΠ€: Τωρα! ειδοποίησε τόν Μαρίνο, τόν αι τον Πολαη­ Αν δεν βρεις καποιον από αὐτούς μ ΤΟΥ Γιωἰνου καί Τόν ΔΡααΟυνΤανΤ17 Πατριάρχου Ἱωακείμ στο Δ' νουμερο· Θα̃μαι στήν καφετέρια απέναντι. Νά παρκά­ ρ(ἶυ3/ καω̨ΐῃἶά καί να Βρθει ὁ Κοαμαἐ Υια ὁδηγίες. Άστρα­ ολες οι ἶνεργἦιεἔ­ Να μήν υ̃παβἔει καμμια καθυαῖέρλι̃αι̃ι̃­ βτι̃ι̃αα ἔωηι; και θανατου. "Εκλεισε καί κατέβηκε δοσ 7 δυό

στό Κολωνάκι. ΐΗρθε στό ασανσέρ είδα μέ τά πόδια. Στό Δ νουμερο. "Οταν μπήκε Περίμενα από τήν έςώπορτα ότι σταμάτησε στόν 4 όροφο. "Ομως λίγο στήν είσοδο μήπως κυττάςει από τό παράθυρο. περίπτερο τό από τηλέφωνο κ. αστυνόμε λίγο πρίν σας πάρω όροφο. από απέναντι τόν εῖδα σ” ένα διαμέρισμα στόν τρίτο

­Στήν ὁδό Πατυ̃ιαρχου Ἱωακείμ,

σι̃ἶαλες” Τρεχοντας γιά τήν πάροδο πού εἶχε παρκαθισμένο το Φιατ Του'
Ή9

38
ε

39 

3
ούτε 15 λεπτά νά φτάσει στό Κολωνάκι. Βρη̃κε τόν άστυφύλακα Μαρκάκη καθισμένο σ” ένα τραπε­ ςάκι μισοκρυμμένο πίσω από μιά σειρά ζαρντινιέρες μέ λου­ λούδια. Κάθησε δίπ λ α του. ­Μη σηκώνεσαι του̃ είπε ὁ Ἰωάννου. Λοιπόν; ο Μαρκακη ς . ί ναναι μεσα απαντησε ί ιποτ α , π ρ επει Τ'
ΔΔ

^ έν Χρ ειάστηκε

7

­
°

_Που̃ οκρίβῶοἐ
®

τια την κατεύθυνση. Τό φῶς πρίν λίγο έσβησε συνέχισε. βολία ” . ίΗ αμφι ” ' πορτα ' την κυτταξε ' ' Ιωαννου ” Ο αστυνόμος σκέφτηκε. φούντωσε ξαφνικά μέσα του. Τί πάω νά κάνω Μου̃ την βίδωσε ξαφνικά; ­Είσαι σίγουρος ότι είναι αύτός πού ψάχνουμε; ρώτησε ε­ ' πιφυλακτικά τόν Μαρκακη. ' ­Κόβω τό κεφάλι μου κ. άστυνόμε, απάντησε αυτος. ὁμοιότης; Τέλος πάντων. Θά προχωρησου­ ­Καί άν είναι ­ βγει. οτι με και όλη ίι ὁμάδα καί Χρειάστηκε μια ὥρα γιά νά συγκεντρωθεί ­ πλησίασε το τραπεζι, που . .. ναρθει στο Κολωνακι. Ο Κοσμας καθόταν ὁ Ἰωάννου κρατώντας μιά εφημερίδα. 'Ο Ἰωάννου τόν έκανε νόημα νά καθησει. Σ Τ › Σ ¦ αυτη την πολυκατοικία του ειπε, απεναντι. Που ειναι . οι αλλοι; . . .. απαντησε αυτος. *Λιγο πιο κατω στο αυτοκινητο, 7. ­ . ­ και οι τρεις μαζι. Εγω με τον _ . Ενταξει. Θα σηκωθουμε Παναγιωτη θα παω ­απο τον πανω δρομο. Εσυ με τους αλ­ ­ Στειλε χι ολοι μ αςι. Ενας ­ ενας. 7ν λους από την πλατεια. Ο ώ­ . 07 . Ν ­ πρωτα τόν Στάμου και δ ω οτε Του χ ρονο να αν ιξει τη εξ πορτα πού θάναι ίσως κλειδωμένη. Σηκὼθηκαν καί οἱ τρει̃ς. “Ο Ἰωάννου άφησε τόν Μαρκάκη °ΑΥόρασε ένα προχωρήσει Καί πῆγε μέχρι το περίπτερο. νο .7Ασσο Τό ένστι­ πόρτα. φίλτρο. Δέν γύρισε νά κυττάξει την οπως παλιά' Τύπ πού σχεδόν μόνος κτό του τόν τραβούσε Ν των εμ­ ειχ Τ ε τσακίσει τά κυκλώματα χρόνια του μέσα σέ δυό
°
7

­Ἐκεῖ σ” αὐτό τό παράθυρο στόν 3ο. Τοόδειςε μέ τ

_

πόρων ναρκωτικῶν. Τότε πού ἦταν ὁ φόβος καί ὁ τρόμος του̃ Ϊ υποκόσ μ ου. Μεχρι ' και' οι° δικοι· του ετρεμαν. Δουλευε 24 ω­ ρες το 24ωρο και απαιτούσε τό ἴδιο ωράριο άπί όλους τούς οίκους Του, απόλυτη ὑπακοἠ καί κανένα λάθος. Δεν δού­ λεραν σε μπακάλικο. ἴΗταν αστυνομία. “Ετσι έπρεπε να οοολοοοον­ Εἶλε απόλυτη ἐλευθερία κινήσεων καί έδινε ανα­ φορα απευθείας σΤόν ὐπαρχηγό πού ἦταν ὁ προστάτης τσσ Είχε δημ­ίρρργἠσει βέβαια πολλούς ἐχθρούς στό Στόμα. Καί πρωτο οοἶοοο Τοὐἐ λοοωρένους «πούτρωγαν» άπό τόν ὑπό­ κοσμο­ Είχε ἔεϋκεπάσει μέχρι αστυνομικό διευθυντή. Δέν χαριζόταν . “Οποιος έπεφτε στά χέρια του ηταν χαμένος Ιουχαν καί παρατσούκλι. «Ὁ Σκορπιός» είχε μείνει θρύλος Φοβρἐ καί τρόμος κάθε παρανόμου. Μέ την αλλαγη τόν έθα­ Ψον­ Χοοντικοἐί Τόν μετέθεσαν στίς άποθῆκες! Ὁ ὐπόκο­ σρρς δεν τό πίστευε. Χρειάστηκε ένας ολόκληρος χρόνος γιά νά συνειδοποιησουν ότι τό πεδίο ῆταν ελεύθερο καί νά ξαναοργανωθου̃ν τά κυκλωματα.
Η
7
7

.7

7

7

7

7

7

7

­Σ
.7

5

7

7

7

Έ­

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

.7

.7

7

.7

.7

7

7

7

ί ° Παρατησε τίς σκέ ιμεις του και' ακολούθησε τον Πανα Υιω '­ | | ' · τ ΣΈ α πεἔοδρρμιρ ομενα φαναρια περασαν οΤο οπονονο κη ” °' 7 αι υρισαν προς την πολυκατοικία Ὁ Στά ηρρυ ειχξῖ Πδηΐα­ νοιξει καί περίμενε μπροστά στό ,ασα̨νσεα̨ Εἔίαο _ ονοο Πρ· .Ο ..δ ς Οαν καί οἱ άλλο στο ασαν­ μπηκε δυο σέρ καί ἔστειλε ἔἔὲειἶι̃­λλοι ως Ηε Έως ' ί σκαλες. ί τις Σταματη­ 9 Τρεις απο ἀἐαν σερ στο τριτο όροφο καί έκαν ον Τον ' Πανα ιώτ ο από τ ην ' ί εἐκαλα εδειξε οονηθιομενο θορυβο. (Ο Ἱωάννουγκϊύίι̃ πσετοκου ουνι. Ι αλ _ ἀ . λοι πῆραν θέσεις στόν τοίχο Τίπρται̃ίςα ιά α­ ηεῖ;ι. τι Ε ναχτύπησε Τίποτα Χτύπησε δυνατότε ρ μοίι. Τ· ι π οτ απα κανε νόημα κα εσε το ασανσέρ . Πέρασαν δύο Περίρεναν. μπηκε με θοοοβο κο" κοῖεβίι̃κε­ .λ λεπτά. Καμμιά κίνηση από τό διαμέρισ α πἀ νου α­ πόεξαςξε κινἶἔτἐι: Κάποιος φρύς θόρυβος ἀκούσῖηκε· αΥ(ὶι_ εε λίγο. Οἱ αστυνομικοί κόλησαν στόν τοί ο ”Επείτα ρ α μια α­ ἔναχξἀνθ λυσίδα σύρθηκε πάνω στήν πόρτα
7

τ

=

7

κ

·›

π

7

7

Ι_)

7

7

7

3'

­

­

παντ·Ξ­
.7

·

·

Ω'

πό ρτα πανω στο ξανθο
7
7 7

πρόβαλε. Μέ μιά παληά σβελτάδα ὁ Ἰωάννου κἶώἶἶεα̨ίίόειτἶῆεν ' και καθως αὐτό ς αιφνιδιασμενος ” πα­
7 7

40

4Ι 

χέρι του̃ .·ι . ; πιχνωτου. Τὸ πιστόλι έφυγε άπό τό Κολλιισαν ραπα ιησι. ι7πι.στι τδεσαν τά χέρια ξανθου και μμοντηξε χ μ , ο τον ἔείνθο σῖί' Τεἔτωμα μπρ μ πίσω με χειροπε εε­ .
7

­

7

7

7

τ

= ι ε· ωναἔε Σταμω· ειναι κι αἶι̃ τυνοιἔνη̨ιἴ/ἀψεῖε Ο φῶς εῖπε ό Ἰωάννου. ””Θα 7ν καθόλου ἐπιιιλωσητ Τό χωχἀ­ σας μι̃ ὲ πω σε λίγο, Τ γ ' ω ρι σ 8 Ο δυαμιλ Ηταν εντά .ἔτλα δύο δωμάτιά ἦταν ενά χαμηλο κι ηταν αδειο και σΐα α ττύφ» μαξιλάρια γύρω, μμχ ὰ­ , μ ίἕττττ ξυλινο τράπεἔακἶ μ ἑεικα‹‹π καί ένα καλαθάκι με με­ σπρομαυρη Τηλεοραει̃ ' το η στ ό πρῶτο δωμάτιο καί δυό στ ρὼματα ΟΙΚΟΙ μπουκαλια,πΟ7 Ύιοι ισμένη ντουλάπα στό άλλο. Στην στο ποττωμα καξμιαδῖπλὁυ̃ἑλεκργκὀ μάτι καί δίπλα στό νερο­ ' υπηβχεε κουξινα χυτη ηταν μεἕπκα πι, ἑνττ τττκρό ψυγειο ιειιἀῖο μπυρες. Τὸ σκορπια. Υπηρλε και ' ενάτλ °' α Τοκι (Πτι , Ρ Στην γωνια κρειιασιιενες πισω αρ μπανιο ηταν βρωμικα̨ μὉ Ισ ιικόι και ένα κουτι μοι, Μιά ά­ Ι ι μερικοτἔ Οι πο την πορτα, μέσα στήν μικρη μπάνιερά. ε αι πλωστραητμν ανοιχτη κ Στάμου ' ' στο στράφηκε Ο Ιωάννου τιττῖτ φορὲτ

­Ι

¬­Ἑντάξει παιδιά εἶπε ὁ Ἰωάννου. Κόττάξε τόν ξανθό πού ε τους κυττάξε με μισος. ­Θά °ρθει καίη̃ σειρά σου φίλε μου, του̃ είπε, μη βιάξεσάι. Ν . . . . ­ Λοιπον σας οφείλω μια εξηγηση. Ο φιλος ειναι της 17 Νοεμ­
7 7
7

7

7

7

7

7

7

7

βρῃ_

ΙΟΙΟΩ

7

τ

7

7

·

¬

×

7

Ε

Ν

7

7

×

τ

7

τ

±

=

°

και ιτ μολις γυρισεις. Γυρισε στους ά ττ.Αριιιζοι)με ψαξιμο. Χαρτιά; βι Τά σως όπλα. Νὰ Ψἀἔθεμε καλα, οχι 9μω=ἶ/αι καί πολλά Νά πράγματα μετά στην θεση ΤΟὉΘ δεν ει προσέξετε γιά κρυπτεἐ­ τ ' | α Σὲ χιγοτερο άπό μιά ὥρα ειχαν τελειωσει, με την ἐη̨̃τΐτἔὲτν , ειχαν ν υίσειαφου ίἔτ ντττιτλτττττττ μέχρι τῶν άλλων δυο που στο μεταἔυ τι στρωματ Ρουχα, πάντα. σχολαστικά τά · τδ κου ινα ἐκρηκιικατ το πάτωμα. Στο κατωτντοτυ λάπι τττὲἐ λογιακούο μηλανισμουῳ Ὁ ιὲ ττιὀετ Ποιιθένα σιιμειὡμα­ ττττιττ ἦταν άδειο ἀπό ττμῦεκροτητείὼ δνε ὥαθταττκθἔττφ εντττειινοτἶτττ Στήν άλλεἐ τα ταυτότητά η ι τ οι χαρτι ‹ιντι7ξ‹ιιΟουσε€, ἦταν μερικά χρηματα και τσέπη τον παντελονιου το · ~ ­ Ι ος. διαμεῦλσματ του τα κλειδια
7 7

καί Φωνείἔε τον Παττντἶιγιω ­Κατέβα , Ι °' ου

Π' ἕτττιτ

7

Οι αλλοι τον κυττάξαν με κάταπληξη, αιφνιδιασμενοι. ­Σοβαρά κ. άστυνόμε, είπε ὁ Μάρῖνος. Μά αυτό εἶναι κα­ Ν τάπληκτικο. Μάς βλεπω με άμεση προαγωγη. Θριαμβος. Θά ίμαστε οἱ καινούργιοι άστέρες του̃ σώματος καί της Τν. ., Ιωάννου. Προσεξτε. Την υπόθεση θα ­­Σιγα τον εκοφε ο την χειριστῶ ἐγὼ. Ἑσεῖς οὔτε κουβέντα γιά την ὥρα. Πιάσα­ Ν με ενά μικρο ψαρι και μάς δινεται η ευκαιρια να εξαρθρω­ σουμε όλο τό δίκτυο. Ἑκεῖ είναι η επιτυχία. :· Οτι πεις κ. αστυνομε ειπε ο Στάμου. ­Λοιπόν όπως βλέπετε υπάρχουν δύο στρώματα. ”Αργάῆ γρηγορα πρέπει νά έμφανιστεῖ καί ό άλλος. Γιά την ὥρα θά Ν μεινουμε εδω. Στραφηκε στον Παναγιωτη. ­Κάθησε πάλι στην καφετέρια. “Αν δεῖς νά αναβοσβήνει Ν ι ± το φως πάρε το 100 να ρθουν αμεσως. Σε κανα δυο ωρες ελ­ Ν πιξω να μάθουμε κάτι για να ξερουμε που βαδιξουμε. ­Ποσο υπολογιζειο κ. αστυνομε να περιμενουμε; ρωτησε ό Μάρῖνος μολις έφυγε ὁ Μαρκάκης. Ν Ν ­Μη ρωτάς αηδίες, απαντησε ο , Ιωάννου. Που να ξερω. Αυτοί δυσκολα μιλάνε κάί τό πιθανότερο είναι ότι δέν ξέρουν πολλά πράγματα. Νά δου̃με καί τόν φίλο άπό δῶ καί μετά βλέπουμε τί θά κάνουμε. Στράφηκε στον ξανθό. ­Κύττά φίλε τέλειωσες του̃ είπε. εΗταν σφάλμα σου που την σκοτωσες.
.7
7 7
7

.

7

7

7

ί

7

7

7

77

7

7

7

7

7

77

7

7

7

7

ε

7

7

7

5

7

­
7

±7

7Ν

±

7

ε

7

±

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

3

7

7

7

7

7

7

7

7

7

±

7

3

7

7

7

7

7

­7

7

3

7

Ε

7

7

7

7

7

7

7

7

τ

7

¬7

7

7

7

τόν άνάκάθησάν στό πάτωμα. Ϊ Ακου νεαρε. . Ο , Ιωάννου αγριεψε. Ανθρωπος εισαι καί έχεις ορια. "Εχω δεῖ σκληρά κάρύδιά νά σπάξουν καί νά πάρακάλα̃νε σάν γυναικου̃λες. Πές τά τώρα σέ μένα, πρίν σέ παραλάβουν κάτι παιδάκια καί σέ κάνουν νά βλαστημησεις την ωρα που γεννηθηκες. ­“Αντε πηδήξου καί εσύ κάί αὐτοί, γουρούνι μούγκρισε ό

­

7

.7

77 καθως Αει, στο διάολο μπάτσε του απαντησε αυτος,
7
7

77
7

­.7
7

_

,7

7

7

.7

7

.7

7

7

ΑΖ

43 

ῳν .­ α τόν λιανίσω κ αστυνόμε; Ὁ. Σταμον τον αρπα , αλλιἀ καί Έου̃ τράβηξε πισω το κεφαλι­
Ι
·
γ

0'

°

ξε από

ν

τα Δ μ..Ο χι, κτυπήματα εἶπε ὁ Ἱωαννου. Γδυστε τον . · φ ο και _ . μέση και, πανω, Τραβηξτε το υ κατω πουκαι­ασ .. Τ , . χα , μη του̃ λύσετε τα Χείλια Γεμισε την μπανιερα Κοσμα ' ναν να στἶἔ σ υραν τόν ζανθὀ μέχρι την ιιπανιερα και περιμ
τ

.

°

7

γεμίσει.

.ν πόρτα εἶπε ὁ Ἱωαννου στόν Κοσααἐ στη Μέ Τήν βοήθεια του τ ' α̃ Τἀἐπὸδια Ο Πολίτη· Μη μας αιφνιδιασει Ἐσε ξανθου̃, του .. Μαρῖνος κρατο | . Σταμου ενω ο . ν αρχισει να ενε μεχρι στο νερο· Πεβἑμ βούτηςε τό κεφαλι κεφάλι ­Ο ξανθός ὰ­ λε πα ιΈ0 · του̃ φυσ αλιδες και τουβγα βγαζει . . . Υπο­ . νασανε με απ ησ . φορες. . · Τό έπανε α ε ιζ α ναβοη̨τηξε το κεφαλι . ­­ Οταν ειδςσ­ πνευμονιω χσγιςε μέ τις Φνσα ι κρατησε το ί κεφαλι τι μέ δυσκολία ανέπνεε. βηλο ντα δ του πανω από τό νερό· νερό ρώτησε· .Ο α̃ λλ ος β ε φΤὉ\/Ο ἔε Π του̃ Φ _­ › 7 ν τ Ο 'Ι£ὲ)Ἑ1νἀνῃσταθη­ .. Στό στό διαολο, ειπε ο ζανθσῦ.. . ορα εν ι . .. ναβσυτιι̃ ἔε το κεφα ιι. Αυτος ..τοντιι τη Φ ι αλε το κεέῦαλι τουβἕωἀννου απ εἀνἀσκε_ ξ ω Αὐ­ πέταξε κε. Ὁ 'Ιωαννου απἐἐἶἑμακἀ
ο ­Ἑσύ καί |
5

Ν

°

5

Ω

.

ε

γ

×

5'

°

7

.

ν

τ

=

×

=

ε

γ

καί μεῖς δεν μπορου̃με πια να ακουμπήσουμε ούτε τόν Τζακ τόν Άντεροβγαλτη. Σκουπίστε τον καί ντύστε τον. 'Αδεια­ στε καί τήν μπανιέρα καί φέρτε τον μέσα. Βηματισε πέρα δῶ­ . . . . . . . θε στο διπλανο . . . δωματιο για να βαλει σε σειρα τις σκεψεις του. Δέν θα ”βγαζε τίποτα με ' τόν ξανθό. “Ισως αν δοκίμαζε κατι δυνατώτε Ο ο , αλλα Π ἴταν σίγουρος οτι ” ηταν ἶ μικρό ψαρι καί αυτα είναι τα ζῶα πού κουβαλου̃ν τό φορτίο χωρίς να γνωρίζουν τόν αγωγιατη. Μόνο τό σχοινί βλέπουν. Καλεσε κοντα του και τους αλλους απο την πορτα. ¬Λοιπον παιδια τζιφος. Δεν θα μαθουμε τιποτα απ αυτον καί αμφιβάλλω αν ξέρει καί καποιο σοβαρό στοιχεῖο για τό Ι Ι μεγαλο ­. ψαρι. Παω › να ειδοποιήσω τον διοικητη. Εσεις το ~ ι .. ~ ε ει νου σας στην πορτα. Αν μπει ο αλλος κτυπη̃στε τον αμέ­ σως καί δέστε τον. Μήν διακινδυνέιμετε. Είναιἐπικίνδυνοι ' και7ικανοι|για~ολα. Φἱαιμωστε και|τουτον εδω. Κατεβηκε στην σκαλα και βγηκε στον δρομο. Δεν μπορούσε να κανει τίποτα .. .. .. . . . . . . αλλο. Ουτε ηθελε να βαλει σε κινδυνο τους δικους του χωρίς να μπορει να προχωρήσει . Χρειαζοταν χρονο και δέν τον ' εί­ χε. Τέρμα. Θα ζήταγε τήν αδεια του καί θαφευγε μέ τήν Νίκ η. Θαφηνε στόν Διοικητή τήν δόξα. Τουλαχιστον ὁ ηλίθιος τη̃ς αντιτρομοκρατικη̃ς ὁμαδας δέν θα κέρδιζε ὅλη τήν τούρτα, . .. . . μονο ενα κομματι της σκεφτηκε.
ν
×

±

7

±

×

3

ν

Ε

ν

εν

Ν

τ

τ

°

ἶνος δεΥὲςιἶα)έ|δ?›τ(ἔ\όύριζερστό

δ

πλαϊ τό κεφαλι καί τουἐιιεσἶ α στο' ' ' όνατα καί τό στη̃θος μέ Τιἐ παλαμες· ΕΡ πλευρει με τα̨γ · α του̃ ςανθου̃, τό στη̃θοἑ του Έρεμοπαιξε λιι̃ἦε ε1πο_τ0 στοΰα ύρισε στα μαγθυλἀ του· και το χρωμαἑα γῖπε ὁ Ἱωαννου. Ρούφιῖἔε μόνοθ ἘΟὉ νερό βΡω.μι¶ρης, ε υσαχίδές. Χαστούκισε τόν ξανθό­ νά πνιγει δενἕβγαζἶ αυτό λέω του̃ είπε. Κελαιι̃δησε τώρα για” ὴΤεἶΜευται(ἔ‹Ροἶα1καί κεῖ θα τα πεῖς, θές δέ θέἑ­ τί 0α·ιῖἶνίτ;1ιῖαμῖίἘσι›, ιιουομούοισε 6 ἑανθὁε καί τόν εφτυσε στό πρόσωπο. '­ ιλησει Ι εοπωαννσυ σηκώθηκε α̃πογοιιτευ ιι ένος . ­Δέν κανουμε τιποτα παιδια. Δεν πθοκειται να μ

4
Σέ /λιγώτερο από μισή ὥρα ὀ διοικιιτήἐ εἶχε ἔρθει­ Άμὲ· σως είδε τήν εύκαιρία. ασφαλως αὐτός διέταξε τόν Ἱωαννου να ἐνεργήσει! “Αφοῦ δέν ύπήρχε χρόνος. Θα “δινε καί συνέν­ τευξη στήν τηλεόραση. Να παει χαμένη τέτοια εύκαιρία! Χρόνια προσπαθου̃σαν όλες οἱ αστυνομικές υ̃πη ρεσίες να ἐν­ τοπίσουν τήν 17 Νοέμβρη. Έβλεπε κιόλας τό δρόμο για τήν θέση του̃ Ἀρχηγου̃ ὀρθανοιχτη. Οἱ αλλοι τί εἶχαν να αντιτα­ ςουν. Αύτός καί γνωριμίες εἶχε καί συνέλαβε τήν Ι7 Νοέμ­

­Ὁ

βοη­

?Ηταν περίπου 7 τό απόγευμα, όταν έφτασε ὁ Ἀρχηγός τιι̃ς°Αντιτο0 μ οκ ρατικης ” Ο μα δ ος μέ τούς αντρες του για να
°

44

45 

μαζί του, ενώ αλάβει τήν ὑπόθεση. Ὁ διοικητής καθάρισε Ιωάννου παρακολουθου̃σε σιωπηλός. Καί ­Γιατί αὐτοί θάκαναν καλύτερη δουλειά; Τί ειδικοί.”Αλ­ μιλου̃σαν. οἱ δικοί του ίσως ήταν καλύτεροι. Οἱ πράξεις ­Ας πιάσουν τόν αλλο ετοιμο φαΐ, λωστε τώρα τοὺς εδιναν °Η σωστή αρχή καί άς ζετυλίζουν τό νήμα πού τους εδιναν. είναι τό πάν. .Ο Δημήτρης Χατζής εβλεπε ότι του̃ τήν εφεραν. Είχε χρησι­ αρχηγός τῆς αντι­ μοποιήσει όλα τά εφικτά μεσα γιά νά γίνει χωρίς μεχρι σή­ τρομοκρατικής ομάδος εδώ καί ενα χρόνο, αξιόλονη επιτυχία. ”Ηἔερε ότι μερα νά κατορθώσει κάποια είχε εντοπίσει καί άλλοι εποφθαλμιου̃σαν τήν θεση του καί πα­ διακριτική άπό τους πιό επίφοβους, που τούς εἶχε κάτω “Ισως τους. ρακολοὑθηση, μαζεόοντας στοιχεῖα εναντίον θεση του. τήν ὑπερασπίσει νά του̃ χρειαζόταν κάποτε γιά της ομάδος, "Αλλωστε με αὐτή τήν τακτική, σάν όπαρχηγός τό­ υποψήφιους εἶχε κατορθώσει νά εζουδετερώσει κάποιους ὑποτι­ ειχε τόν τε για τήν θεση του̃ Ἀρχηγου̃. Τόν Ἰωάννου προσοχή σκερτη­ μήσει ενώ δεν θάπρεπε. Τωρα χρειαζόταν μα­ εβλεπε αλλα °' ° μη ι . ι ήταν ο καλυτερος . κε. Μπορεῖ ὁ ίδιος να .. . λ . .. . . . να ταχει κα α και επρεπε Αλλωστε πολλους. απο κρότερα ό .Α . ρλην Ω νά γινοταν μέ τόν διοικητή. Ποιόἐ ξέρει, μπορεῖ της αστυνομίας. _Μάλιστα κ. διοικητά του̃ εἶπε. "Εχετε δίκιο. Πράζατε ·Η τιμή είναι όλη δική σας, πολυ σωστά. Σας συγχαίρω_ μόλις πιάσουμε καί γλυψε τόν διοικητή. Θα σας ενημερώσω θά μοῦ κάνετε τήν ότι τόν άλλο, συνεχισε, καί μετά πιστεύω τύπο. τιμή νά δώσετε τίς λεπτομερειες στόν τησε ό διοικητής. Μεγάλος γλύφτης ­”Ασφαλῶς χαιρετη­ σκεφτηκε μεσα του, αλλά ζυπνιος. Καλή επιτυχία, τόν ακόλουθη­ σε καί βγήκε από τό διαμερισμα. "Ο Ἰωάννου ενώ ἡ ό­ ασανσερ, τό Κατεβι̃ι̃καν με αρ Χωρἰἐ να Χαιρετίσει. παραχώρώνταἐ τίς θε­ μάδα του̃ Ἰωάννου άπό τήν σκάλα, ὁμάδος. σεις τους στους άνδρες τη̃ς αντιτρομοκρατικής ­Λοιπόν Ἰωάννου, στό λεω νά τό ξέρεις, είπε ὁ διοικι̃ι̃τἠα εχει διασυνδε­ μόλις βγήκαν στόν δρόμο. Μπορεῖ αὐτός νά
ε

οτι Ϊφεπξι νά ξέρω, για νά τά στόν τύπο συνὲ ι νοψἑεις οεν θα κρυφτου̃με. "Αν Ο ιἦηκητης. τολμήσουν να έ αχἴσε τιποτε δικο τουρ θα Τρρἐ κρλήοω μφ Ήσουν στόν τοίχο δ _Ἑντἀξ7ε7 Σὲ δύο σιεμαἶωνηοε 0 Ἰωάννου. ιἶικητα̨ ρες τό πολύ Θ” αχω ετοιμασει την αναφορα­
πώ
_

προοπτική ­Τώρα γράψε
ε

ανες τη δουλειά. Αὐτός δεν θά αναγνὡριςε 7 , . .. τόν τρομοκβατ ὰ μπρός του. "Αν γίνω ειλε ΪΟΥ αν καὶ .ἶςομη κἀχἶι̃ ω θά ὰρχηγός Τήν θέση του. Σου̃ παρειρ να για Ο­Η μπορω ἀξίζεμ __Ευ̃χαρ7στῶ απαντησε ο Ἰωάννου. Δεν τὸν πολυενδιὲφερε ἀλλῖικητα. κατα βαθος δεν ηταν Καί ασχημη
7

σεις ἀλ

5
τό μπλέ παντελὀνἴυρφ σἶιἑ 1030 Τα βραδυ όταν ό νεαρός με συνοδευόμενος μπουφάν, άπό τήν λυγερόκορεῇιικτἕνριἕἐιἕυο των κοντή το με κοπέμα ρεμενιι φούστ . . · α › μπήκαν στην πολυκατοικια. Ο ανδρας τῆς αντι­ ρ μοκρατικης ομαδος που καθόταν μαζί μέ τήν «φίλη του» ι στό τραπεζάκι τη̃ς καφετέριας , σ χε δ ον φάτσα στήν πό τα εβναλε ακόμα μιά Φορά τόῖυ̃οι αἐἶναντι, λόἑἔἕόῖἔἶἐεὶἶὥς και παλι το ξανάβγαλε άμέ­ δύξ) ϋποατνιἔὔαλε διαμερισμα πήραν αλλη μιά Φορά θεσεις μάχ Ηἔηκαἔ ,ΣΤΡ 09 αφρρ ειχε καταφερει νά φτύσω καί τόν Χατζῆ ἑκἰἑκ ξιαν
_,

ΤΗταν

ι

°

ε

να τσιρότο.

τό.μἀ_ τι καί τό μάγουλο από κάζτοιεἰτἔεριἶἕφἰεἐα̃ι̃νὲἔἱμενἕ », εμενος . ., χειροπόδαρα στό πάτωμα, με τό στόμα του κλειομενο μ ε ε­

αεῖα τρελα νρἠνορα. Ὁ Χατἔη̃ἐ καί ἡ ὁμάδα τἶυρες (ἔργα κοξι με τά όπλα ετσι­ μα. Στό παράθυρο ό σκοτιη̨̃ιἔἔἔεη̨ἰἱἶἔιἕἕτοι ρι του πισω από τήν
47

πόρτα χτύπησε

ασε σπὶν 3α ὀρρψρ καί ακούστηκε ἡ πόρτα του 8/ῖἱἶρ σῳματι̃ ανἶηχηοαν καί Βηἕιατα ανςἶιγει· σταμάτησαν μπροστά στοἶ πορτα 7του διαμερισματος. .Η 7ην

Τούτη τήν φορά Τό ἀσα

46 

κουρτίνα καί αναψε ενα σπίρτο. “Η κοπελλα στην καφετέρια σηκώθηκε καί πῆγε στό περίπτερο. Ἀμεσως 6 ανδρες σηκὼ­ καί θηκαν από δύο τραπεζακια στην παρακατω καφετερια τό για προχώρησαν πρός την πολυκατοικία. 'Οδός διαφυγη̃ς υ̃πη̃ρ­ ζευγαρι πού κτύπησε την πόρτα του̃ διαμερίσματος δεν έπιαναν τούς θα φύγουν να χε πλεον. °Ακόμα καί αν γύριζαν απ” στην είσοδο. "Ενα σύντομο μουρμουρητό. ακούστηκε πού κλειδαρια ξω από την πόρτα μετα ένα κλειδί γύρισε στην καί για κακό, α­ ό Χατζῆς εἶχε κλειδωσει από μεσα για καλό "Επειτα η̃ φου̃ δεν η̃ςεραν αν ύπῆρχε καποιο παρασύνθημα. χερι κα­ του αριστερό τό καί πόρτα ανοιξε, ό νεαρός μπηκε προλαβει Πρίν τευθύνθηκε στό διακόπτη δίπλα στην πόρτα. μεσα να αναιμει τό φῶς, ενα χέρι τόν αρπαζε καί τόν πεταξε αρπαςαν στό διαμερισμα, ενῶ συγχρόνως δύο αλλα χερια με­ πέταξαν την καί αύτη καί την κοπελλα πού εἶχε μισομπεῖ πρίν καί τους, πίσω σα στό διαμερισμα. (Η πόρτα έκλεισε του, προλαβουν να συνειδητοποιήσουν τί εγινε, με τα ματια δε­ εἶχαν να μην μποροῦν να διακρίνουν τίποτα στό σκοταδι, πλήρης. θεῖ χειροπόδαρα καί οἱ δύο. Ὁ αἰφνιδιασμός ἦταν Τό φῶς αναψε. ­Τα πουλακια μου, εἶπε ό Χατζῆς, καλως τα. ­Τί...τί συμβαίνει ψελισε ὁ νεαρός. γανωση σου ­Συμβαίνει ότι τέρμα τα κόλπα. ” τερματίσατε, απαντησε ό Χατζῆς. κο­ 'Ο νεαρός εμεινε αμίλητος κυτταζοντας τόν ξανθό. =Η
ι

6
Β .Ηταν περασμένα μεσάνυχτα, ὅταν ἡ ἀλεξίσ πέρσσἶ τήν βαριά σιδερενία ἑξὡπορτα τη̃ς ΚΥΠ(ῖιέἙἹσύ σκσποσἐ καί σμιματησε μπροστα στην είσοδο του̃ ς 'υο μ0Υ­Εω­ νσσ κῃρίρμ Τῆς. ὁδου̃ Μεσογείων. Οἱ τρει̃ς Ά 8 βμΤε€ μπῆκαν στό τεραστιο χὡλ του̃ ἰσογείου ΐς ρ}κα̨ν(ἶι.επι_ ρεσίαιῖό ασανσερ ανέβηκαν στόν 6ο όροφο Νἱὀχἶι Ἐῖτο σπη­ σε τσ ,ασανσερ βγῆκαν καί κατευθύνθηκρίν στόςβάθαματη: σισσσσμσσ· (Ο Χμπζῆε Τρύς περίμενε στην πό τα ”Εδος τον χέρι του σΤὀν πρῶτο, αλλα αὐτός μπῇκε στόρ ὰ ­ ωσε ι̃ο νσ του̃ τό σφίξεί­ Ἐπίσημα ἦταν ὁ μορφωτικἔρ εαἰχωρις τηβ Άμερίκανικη̃ς πρεσβείας. Στήν πραγματικςὀακο ¶υθ9ς ἶίαρμσμαν ἦταν ἐπικεφαλη̃ς του̃ κλιμακίου τ` (ΞἘΠ1 9 Νἔκ Ελλαδα. Σπανια ἐμφανιςότανὁἴδιος σε επι ἐς Ι γιαιτι̃ν πάνΤμ Γνωστοποίηση μεγαλο. σκσ η̃Ταν τῇςἶα̨έἔησεις. Το ριῖ γή ζωή Του βρισκόταν σε αμεσο κίνδυνο Μόλι ἑεολς Του, τσσἔ ἡ πόρΤμ ἄψησε τόν θυμό του να ξεσπασεικ ἶισε πισ.ω πανω στον Χστῷλ σε ἄψργα ελληνικα. |­Είσαι μαλακας! 'Από τό απόγευμα καί έ °δ . τωρα! Δεν μπορῶ να σε καταλαβω. Ξεχνα πιόι σι οσοῃι̃σες σε Υά πἀρειἐ αὐτή τη θεση καί τί μας χρωστἑ . Μοἦ σε βοἶι̃θπ ς” ια κουβεντα και ξσφληϋεε. Γιατί; .. Ὁ|ΔΤι̃μήΤρΠς Χατζῆς στραβοκατἀπιε τό σάλιο πε νοἰ Τό περιμενει. ”Οταν διαλέχτη κε για την θεσουἑ ρ­ χσγου τῆς Άντπρομοκρατικῆς Ὁμαδρς του̃ τὸ αη ζου .εκεχθω ν ίπρει­ "ΟΤΙ εἶχε πρῶτα αὐτοί, μετα οἱ παραπἀνἐ σσσφωνμ με Τίς ὁδηγίες τους. Τόν κρατου̃σαν από κε" α̃ἶτανῖα Μια κουβέντα τους καί δεν ἦταν μόνο τό ότι θα τό τεἔ αιμο­ σπσ Τήν ἀσΤρνρμία. Άντιμετὡπιζε μέχρι φυχακ Ι ν·:¶Οιωχν¶ν χτηκε τούς όρουἐι φανταζόταν ότι θα τό ξεπερνη̨ρ Τ:/Ιν δε­ σισπιστωσε στι εἶχε βάλει Τρ κεφαλι του στό στό σε. ­ετα̨, σου "Αν δέν σσλστμν ὀμωἐ ΤρΤε, ὐπῆρχαν καί “λαλα τ0υ'λιἐ_ χαν «μετεκπαιδευτεῖ» στίς ΗΠΑ. "Ετσι καί (λλ θα πἶυ ει­ α (πως ηταν χσμένοἐ­

αι

πελλα συνη̃λθε γρηγορα. ­Εῖσαι γελοῖος, εἶπε στόν Χατἔῆ. δεν πρόκειται να απο­

Ρε­

δείξεις τίποτα. ­Αύτό θα τό δου̃με κυρα μου, απαντησε κοροϊδευτικα ό Χατζῆς. Τούς κατεβασαν με τό ασανσέρ εναν ­ εναν καί τούς πού φόρτωσαν σ” ένα κλειστό μπλε φορτηγακι Μιτσουμπίσι, της πόρτα την ἢδη είχε σταθμεύσει στό πεζοδρόμιο, εξω από πολυκατοικίας. Ὁ Χατζῆς αφησε 3 ανδρες στό διαμερισμα για καθε ενδεχόμενο. Οἱ ύπόλοιποι μπῆκαν στό φορτηγακι καί σε αλλα δύο ΙΧΜιτσουμπίσι καί ξεκίνησαν πρός την ἴδια κατεύθυνσι̃ι̃. 'Η όλη επιχείρηση δεν εἶλε διαρκέσει πανω από
15

α

λεπτα.

_­Μά επρεπε να πιασω καί τόν αλλον, απολογήθηκε Μό

.

48

49 

λιςτόν συλλαβαμε μαζί τήν κοπέλλα τους έφερα αμέσως δώσω ολο­ εδω και προσπάθησα να μαθω κατι για να σας

σας περί­ κληρώμένη εἰκόνα. Δέν χρησιμοποίησα ΒΙΠΡΟΛ, να δεί­ μενα. “Η αλήθεια ήταν πώς καθυστέρησε γιατί έπρεπε ~Αν ξει στους ὑφισταμένους του ότι αὐτός έκανε κουμαντο_ ΟΙΑ, ήξερε δέν έκανε ανακριση καί ενημέρωνε αμέσως τήν ότι θα ζεφτιλιζόταν έπί τόπου. ­Εἶσαι ήλίθιος του̃ αντιγύρισε ό Χαουσμαν. ”Οφειλες να σου, που̃ μας είδοποιήσεις. Δέν χρειαζόμαστε τα παραμυθια τους εχεις; _Διπλα, απαντησε ο Χατζης μουτρωμένος. Πίεσε τό καρφί στόν τοῖχο που κραταγε κρεμασμένο ένα θαλασσινό στην πίνακα καί ό μισός τοῖχος συρθηκε καί χαθηκε μέσα δω­ δυτική γωνία του̃ δωματίου, αποκαλύπτοντας ένα μικρό τα βαζουν που αυτό όπως ματιο μ” ένα σιδερένιο κλουβί, μέ δεμένοι ήταν λιονταρια στό τσίρκο. Οἱ τρει̃ς τρομοκρατες χειροπέδες, ένας σέ καθε πλευρα. ­"Ομως πρέπει να ἐνημερώσω τόν ”Αρχηγό τῆς ΚΥΠ καί Τό θέμα να ἐνημερωθεῖ καί ὁ υπουργός, συνέχισε ὀ Χατζής. τρομοκρατες τρεῖς συνέλαβα ότι εἶναι σοβαρό πλέον. Μόνο πληροφό­ ξέρουν καί αὐτό πρίν από λίγο τους τό εἶπα. Τους τη̃ς αρχηγό Στόν ρησα ότι θα έχω λεπτομέρειες σύντομα. Θα ΚΥΠ εῖπα ότι τούς ανακρίνω. Δέν του̃ ανέφερα χημικα. θέλει να ζέρει_ Ὁ υπουργός μαλιστα ήταν ἐπιφυλακτικός. Φοβα­ Μέ ρώτησε αν είμαι σίγουρος ότι είναι τρομοκρατες. ται ότι θαναι μια ακόμη γκαφα. ό ­Μια τέτοια κίνηση να κανεις καί χαθηκες μουγκρισε οἱ μετα καί γίνεται Χαουσμαν. Πρώτα θα μαθουμε έμεῖς τί αλλοι. ­Μα...πῶς θα δικαιολογηθώ, κόμπιασε ὁ Χατζής. ­Δικό σου πρόβλημα. Μέχρι να δου̃με τί γίνεται τσιμου­ δια. "Ανοιξε τώρα. .Ο καί μπη̃­ Χατζής ζεκλείδωσε τήν πόρτα του̃ κλουβιου̃ καν μέσα. 'Ο ένας Ἀμερικανός ανοιξε μια τσαντα που κου­ βαλου̃σε μαζί του καί πήρε από μέσα 3 σύριγγες μισογεματες χημικό μ” ένα κιτρινώπό υγρό. ΨΙΡΒΟΙ.: τό πιό βελτιωμένο
50

παρασκεύασ μα. Σέ λιγώτερο από 2 λεπτα παρέλρε κάθε ­ Υευῇ ρο του σώματος, ἐπιδρου̃σε αμεσα στόν ἐγκέ αλο κ αι· εἶγ­ μαἔου̃ του̃ κόρη φανιζε καθε ίχνος αναστολή ς. °Η ταν όπως τό ΕΒΒ καί τό θυ̃μα ανίκανο να αντισταθιεκἶτε Ο­ εὲ, απαν­ του̃σε σέ καθε ερώτηση νοιώθωντας διαύγεια καί α αροτπ τα σκέψεως ­Βρωμιαρηδες, οόρλιαζε ή κοπέλλα κ ' λ ατα αβαινοντας τόν κίνδυνο. Μέ έμπειρες κινήσεις, καί μέ Τήν βοήθεια του̃ δευτέρου .Α μερικανου̃, ό πρῶτος έκανε τίς ενέσεις ψηλα στό αργστε . ρο χέρι του̃ καθενος από τους τρομοκράτες Πεθί εναν , που ἡ αναπνοή τους έγινε γρήγορη, καί κατόπιν όιΧα ουσμυτν μεχρι αργα, μέ καθαρή φωνή ἄρχισε ησεις' πρωτα στον ρ ξανθό. ­Πῶς σέ λένε; ­Χρήστο Δημητρατο απαντησε μέ η̃ρεμη φων τ ὁ ξ Θ . αν ος η συνεχίζοντας να αναπνέει γρήγορα
9

·Ο Χαουσμαν

_ Απο τό Ληἔούρι­

_:Απ(ἶ

πού εἶσαι;

­Σέ ποιές ἐπιχειρἠσεις ἔλαβες μέρος,
­Στήν

­Εἶναι στήν Κεφαλονια εἶπε αὐτός. ­Ἑδῶ τί κανεις; συνέχισε ὁ Χαουσμαν ­Είμαι φοιτητής τῆς Φιλοσοφικῆς· ­Πότε ἔγινες μέλος τη̃ς 17 Νοέμβρη· , ­Πρίν 5 χρόνια.

κυτταξε .ερωτηματικά Τόν Χατζε
η.
.

δολοφονία του Ἀμερικανου̃ ,στήν Νέα Μακρη στον τραυματισμό του̃ λοχαγου̃ τη̃ς βασεως καί στό ΚΑΡΑ: ΒΕΛ­ ­Πόσοι είναι μαζί σου; ­Μόνο ὁ Νῖκος. κοπέλλα; , ­Γνωρίζει τήν ὁμαδα μας, αλλα δέν μεῖέ ει . . χ σε επιχειρη­ σεις. ­Ποιός σέ στρατολόγησε;

­'Η

­Ὁ Δημήτρης

5Ι 

..Ἐπὡνι›μο; Διεύθυνση; τ ­Δεν ξερω· Αετός μα̃ε, βρίσκει ' ουν αλλες ὸμαδεἔ, _ Ύ παρλ
τ

Ἱ
τ

­Δέν ξέρω νομιζε) οἶλλετ δυο.
­Πμλἐ επιιῖοἔίωνἶΐει ­Μεσω του τιμη ρη° ­Δηλαδιμ
.

“Με συναΐταειἴ υ ρ ωὀποιἶ πηγαίνω πάντα εκτός αν πεφτει
,

στί

3

τὀμεσημέρι στην Νομική στίς

στοχο και π0τ8. συ γειο. Μ λεει τον .δ ίες ἄν ύπἀρχυυν ' ' Ο νει τιιἕ εκικετ ι̃ιγ δ. ό σ έδιο τη̃ς ἐπιθεσεως; ­ΠΟΙΟΩ καιἶοριζὶει δηλα η Τ χ _Ξ}'ΞΎὡ ιιεν τον Νικος· Εχετε εκπωδἶὉτει°~ ­Ναί, στήν Λιβι)τι'6 μηνἶκτιο ­Πῶς και πότε πι̃ι̃γατἶ εκἶι, . ­ ἀπό κεῖ μέ πχα­ · Μαμοκο και ῖ°Μεσω Ιταλλιαἦ . Α π(ἶ κει Π ίν 4 5 χρόνια στο διαβατηριο στην Λιβυτι ρ ' ­Καί αύτοί ὲδῶἑ _.Ὁ Νῖκος έχει την ιειἕεεκπαιἕῖυῖἕἑ Που̃ εἶναι; ­Τα διαβμιιι̃ριοι σαἐ, ~ι ταυἔν Ξ ὅταν χἐειόιςεται. ­Ταχει ὁ Δημητοηε. μμε τα ιν . ι Ι , . ι · αλλο ξευ̃ειἐ Ύια Τον Διι̃μιι̃τβιι̃ι Που 8 ου λε υει; Τι κανει
×

12 και 26 καθἶ μηΐα' .νακα Ύιιτ· Μπροστα Ν ι στον πι .
τ
®

τῶν ἀποτελεσμἀτων, στό ἰσὀ­ . ­ λ· ζῃταμε ΙΥΟ κα ί ιι ου̃ δι­

_

_

γενικα;

­Τι

­

περασμενες 2 τό πρωι οταν τελείωσαν καί γύρισαν ε στό διπλανό δωματιο. Ὁ Χατζης πάτησε παλι τό καρφί καί ὁ τοῖχος γύρισε στην θέση του. *Ηταν τυχεροί. 'Ο αλλος νεαρός δεν ηξερε τίποτα περισ­ σότερο από τόν ξανθό, αλλα ῆ κοπέλλα, κατω από την ἐπί­ δραση του̃ ΒΙΠΡΟΛ τούς εἶχε δώσει τό φῶς πού χρειαζόντου­ ε σαν. ­ Ηταν ερωμενη του Δημητρη. Αυτη ψαρευε τους νεα­ ρούς πού ὁ Δημητρης επέλεγε, αφου̃ τούς παρακολουθούσε συστηματικά ° καί η ἴδια εκανε την πρώτη κρούση. Μετα α­ ναλαμβανε ὁ Δημήτρης. Παντοτε έκαναν έρωτα σε διαφορα ­ι τ π τ ~ ξενοδοχεια, εκτος απο προχθες. Θα αλλαξε σπιτι της ειχε πει. Εἰχε μεινει πολυ καιρο σ” αυτο καί τελευταια ὁ ἰδιοκτη­ της εδειχνε καποια περιέργεια. Τήν εἶχε παει σ” ένα διώροφο στην τΑγία Παρασκευή, στην ὁδό Παπαρρηγοπούλου 34, στό ἰσόγειο. Ὁ Χαουσμαν, περιμένοντας να ἐτοιμαστεῖ ῆ αντιτρομο­ . . . . . . . . . .. . Ν κρατικη ομαδα συμφωνα με τις οδηγιες που εδωσε ο Χατζης στόν ύπαρχηγό του, κύτταζε τόν Χατζη̃ καχύποπτα. ­”Ακουσε, ηδη αργησαμε. Πληροφορήθηκα πρίν ερθω ἐ­ δῶ ότι αύριο όλες οἱ εφημερίδες θαχουν την είδηση για τίς συλλήψεις στην πρώτη σελίδα. Καποιος φρόντισε για αὐτό. Ποιός·
5

­ 'Ηταν

κ

Θ

π

π

τ·

­Δεν ξερω. ­Πῶς εἰνμι;
λ

ε _Ειναι στο υψος
­·

μου μελαχροινό Ω, αδύνατος ι κοντοκου­
·

ι

ρεΐἶἕατποιο σημάδι πού νά ἔεχωῦιζειἐ Κάτι που παρατηρητ σες σ° αύτόν; λ εἶναι Σέϊκο 5. _°'Οχι, δεν ἔχει κατι ιδιαιτερο. Το ρο Οι Τ ._Καλα, κοιμησου τὡρνμ­ οναδική ἕνιλλο °Ο Χαουσμαν σηκώθηκε μπογοητευμενος απο καρέκλα πού ύπηρχε, την μετακινιι̃σε μπρος στον ρό καί καθησε απέναντι του.
52

,

ο διοικητηε του 1Οου τμηματος. Είναι Π ευκαι­ ρία τη̃ς ζωῆς του. Μου̃ την έφεραν, απαντησε ὁ Χατζῆς. "Ε­ νας δικός του, συνέχισε, καποιος αστυνόμος Ἰωαννου, βρη̃­ κε τόν ξανθό καί εκανε την σύλληψη. Μαλιστα ἔχω την γνώ­ .. . . . . . .. .. . . . μη οτι αυτος ο Ιωαννου εκανε ολη την δουλεια μονος του. Μετα μέ εἰδοποίησαν. ­Παμε εἶπε ὁ Χαουσμαν. Μου̃ λές λεπτομέρειες στόν ὁμσμο. Παντωςναν μου τολεγες νωριτερα θα φροντιζα να του κλείναμε το στομα. Τώρα δεν ξερουμε τί ειπε καί σε ποιον. 'Η εύθύνη ειναι όλη δικη σου. Πρεπει να ενεργήσουμε αμε­ σως, αν είμαστε τυχεροί καί δεν λείπει από τό σπίτι, διαφορε­ τικα τό πουλί πέταξε.
53

­Σιγουρα
Ξ 

”Εφυγαν όλοι μαζί. Μπροστά τό ΑΠΒΙ του̃ Χατζη με τον Χάουσμαν καί τον έμπιστο ύπαρχηγύ τη̃ς άντιτρομοκρατι­ κη̃ς ομάδος, πίσω τύ κλειστό άσπρο ΨΟΕΚΞΨΑΟΕΝ μέ 6 ά­ τομα ἔμπιστους άνδρες, καί πίσω η ΒΜΨ μέ τούς άλλους 2 Άμερικανούς. 'Ο Χατζῆς μπορεῖ νά μην εἶχε την φήμη του̃ ἰ­ κανου̃, αλλά ηξερε νά προστατεύει την πλάτη του. Είχε δη­ μιουργησει μέσα στην άντιτρομοκρατικη ὁμάδα μιά μονάδα ἀνδρῶν τῆς άπολύτου εμπιστοσύνης του πού την χρησιμο­ ποιου̃σε γιά «εἱδικούς λογους», όπως π.χ. γιά την παρακο­ λούθηση του̃ ύπουργου̃ καί της οἰκογενειάς του. Τά στοιχεῖα πού εἶχε κατά καιρούς συγκεντρώσει από την τακτικη αύτη πού την εἶχε ξεκινησει σάν ύπαρχηγος τῆς ομάδος σε βάρος του̃ Άρχηγου̃ του, κάποτε οχι μόνο τόν γλύτωσαν τον ίδιο, αλλά άνάγκασαν τον τοτε Ἀρχηγύ νά παραιτηθεῖ Αυτη την εἰδικη ὁμάδα χρησιμοποιούσε τώρα.
·

Ε
3

54 

Ι
τῆς Παπαρρηγοπούλου. μέ τούς άλ­ λους δύο Ἀμερικάνους, ἐνῶ οἱ άνδρες τη̃ς άντιτρομοκρατι­ κη̃ς ὀμάδας χωρίσθηκαν σέ όμάδες τῶν 3 καί πλησίασαν ά­ πό διαφορετικές κατευθύνσεις. Τό σπίτι εἶχε ένα μικρό κήπο άπ® έξω, κλεισμένο σέ χαμηλό κιγκλίδωμα, καί ἦταν σκοτει­ νό. °Η συννεφιά ἐμπόδιξε τήν ορατότητα καί οἱ σκου̃ρες φόρ­ μες τῶν ἀνδρῶν δέν έδιναν καθόλου στόχο. Πήδηξαν άπό τρεῖς διαφορετικές πλευρές τό κιγκλίδωμα καί κύκλωσαν τό σπίτι. Τά παντξούρια του̃ ἰσόγειου ἦταν κλειστά. “Ενας σύρθηκε μέχρι τήν ἑξώπορτα, τήν σκάλισε λίγο καί τήν άνοιξε άργά ­ άργά. Μέσα δεξιά μιά πέτρινη σκάλα έκανε καμπύλη καί ὁδηγου̃σε στόν πάνω όροφο. Ά­ ριστερά ἦταν μιά άλλη ξύλινη πόρτα πού ὁδηγου̃σε στό ἱσό­ γειο. Καθώς ό ὑπαρχηγός τη̃ς ομάδας μέ άλλους 2 ἦρθαν πί­ σω ἀπό τόν πρῶτο, αὐτός σκάλισε τήν ξύλινη πόρτα μ” ένα ἐργαλεῖο πού έμοιαζε σάν σουγιάς μέ πολλαπλά ἐξαρτήμα­ τα. °Η πόρτα άνοιξε σιγά ­ σιγά, ἀλλά ξαφνικά ἀντιστάθη κε. 'Αλυσίδα. Αύτός άπό μιά θήκη στό μανίκι του, ψηλά στό ὕ­ ψος του μπράτσου, έβγαλε ένα σπρέϋ τήν ράντισε στήν άκρη πρός τό στήριγμα τῆς πόρτας. Κατόπιν έπιασε ἐλαφρά μέ τά δάκτυλά του όσο ἐπέτρεπε τό άνοιγμα, τό κομμάτι πρός τήν πόρτα καί τράβηξε τήν άλυσίδα πρός τά κάτω. Αύτή κόπη κε σάν κλωστή. Συνέχισε καί άνοιξε τήν πόρτα, ἴσα νά χωράν έ­ νας ­ ένας να μπου̃ν στό σπίτι. Πρῶτος ό ύπαρχηγός άκολου­ θούμενος ἀπό τούς άλλους δύο μπἦ καν τοῖχο ­ τοῖχο, ἐνῶ αύ­ τός πού άνοιξε στάθηκε στήν πόρτα γονατιστός μέ τό πιστό­ λι του έτοιμο. "Η κοπέλλα τούς εἶχε δώσει πλήρη περιγραφή του̃ σπιτιου̃. Προχώρησαν στόν σκοτεινό διάδρομο, πέρασαν τήν πρώτη πόρτα καί στή δεύτερη σταμάτησαν. Σ' ένα νόημα του̃ ὑπαρ­ χηγου̃ ὁ ένας άναψε τό φῶς, ἐνῶ ὁ ῦπαρχηγός μέ τόν άλλο

Ὁ Χάουσμαν γύρισε στήν ΒΜΨ καί έμεινε μαξί

¦Ηταν περίπου 3 τά ξημερώματα. Ὁ Μάϊος ἐξακολουθου̃­ σε νά νά ψιλοβρέχει καί ἦ ἀτμόσφαιρα ἦταν υγρή. Σταμάτη­ σαν στόν κάθετο δρόμο στήν άρχή

57 

.. 'ν αν ” θ ρω πο πού κοιμόταν στό κρεββατι. . οριιησαν πανω στο ιισιριιιπιαια , οτνττ­ . Το καταπ 'ηἔη › την .. ­Η Αυτος παρα ομο_ ταν ομωἐ δραση ἔίυ̃ερε το αριστερο του Ξἶιῖι ῖἶι κρεββἀττ στο δα­ . ~ τ ετα ' , . αργα. Οι τρειἐ ανδρες τον π φόρεσαν ιιειροπεδεςι με τα ησ , , . πεδο, τον ακινηῖοποι , „ . λλ σαν ισιβὀιο (πο στομα. Οι χέρια Μήν πλατη και του κε) . ηὀ φῶς σέ λιγα χεπτο ῇταν έ­ . ι ειδοποιημενοι Αμερικανοι α πρ τ
·
5

3

7

ε

τ

ε

=

θυνση του̃ συνδέσμου. Μόνο οτι είναι αδύνατος μελαχροινός

αργήσαμε. Κοντεύει4 τό πρωϊ καί δέν ξέρουμε ούτε τήν διεύ­

5

­

τ

τ

τ

­

°

τ

Οἱ αλ­ κεῖ μαζί με τον Χδιἶζη. ια, Κα λη δουλεια είπε. ο Χαουσμαν. παι ­Μπραβο · Στο δωμα­ , .. τ ” έκλεισαν την πορτα· λοι σ ενα νοημα του Χατζη , . .Α ικἀνοτ Δύο ανδρες έμειναν τιο έμειναν ο Χατζής και ρί μἑεί ἄλλοι μέ τόν υ̃πιιρχῃνο στην Θἴσρδα δυο στην κηἔἶἑιςι Στο Βἑδἔδικαιιία δωματιο οἱ 5Αμερικανοι γύρισαν στό Σὲ λιγώτερο ακολούθησαν την ια ι Τ . οι ν όιθει ὀιι η̃ξερε ο τοομοκρατης καί ειχαν απο μωλωρα· εη̨̃χ ωρΐρ να βρούν τίποτα αλλο, εκτος απο ενα ψαξει Το απ" χο και μερικές οφαῖρες. Ούτε οημειωσειἔυ ' Ι Τ , Ν αααρι με σιγαἶ ηρφυσικόι ιιιλεφωνικοο καταλογος υπηρχαν· 9' ούτε › , Χαρ εἶπε ὀΧόιΟυσιιοιν ιιιλων­ #Λοιπόν, αέ ανακεαἶα α ι περισσότερο σιούα̨ α̃χχοος ' τούτη | 'την φορα: ταο : Αγγλικα Χατζη̃
ε

Ουνση, θαναι οπωσδήποτε

­Προλαβαίνούμε να ψαξούμε τό γραφεῖο , ε“ιπε ο Χ ατξης. Αύτοί πρέπει να ανοίγουν κατα τίς 8 ­"Οχι εῖπεο Χαουσμαν. Είμαι σίγουρος οτι δέν θα βρου̃με τήν πραγματική διεύθυνσή του. “Αν έχει δώσει καποια διεύ­
Ν

Ν .ε

γυαλια μέ ολοστρόγγυλούς φακούς.

πήσει.

Μόνο μια ελπίδα έχουμε. Να ησυλασει τό ψαρι και να τσιμ­

ψεύτικη. Εἶναι επαγγελματίες.

=τ|°'

πού δεμένος καί στημένος μέ τήν πλατη στό τοῖχο, αναπνεε γρήγορα κατω ἀ­ πό τήν συνεχιζόμενη έπήρεια του̃ ΒΙΠΡΟΛ, καί βρηκε ένα μι­ κρό χαπι.

Έψοξε το δακτυλίδι του̃ τρομοκρατη,

Έ

6

δυο Άμερικανρρε παρα
­
ι
­

εστ . _­Αυτος ηταν Ο . αγἑναλλαιζιικἠ λύση σέ πεοτπτωοη που καα ὲγκεφαλοε' και η Ο οκριιιιική ὀιπόπετοο, “Εχουμε τα θα αποτυχαινε μια τρλια οιιοκραττκῶν ομαδων, τῶν ο­ . ~ ~ °' ωντ πληρη στοιχεια των Ζ α . κῖιι φυσικός ἀοληγος οπως και. ποίων είναι σ καθοδηι̃ΐλῖι̃όῖἔὁ δρόμος γιά το μεγαλο κεφαλι της πρωΤηΩ Ομαδαα ια σύνδεσμο μὲ τον οποῖο έπικοινω­ Ι ι πεβνάει απο Κ ονομα του, ἐδῶ ομως τον κἔριωα ς θ εἐ­ νουσε για οδηι̃ υσι ια δέν ἔέρεί τό · · , δε · πτωματικα τον ει σρμ Τελείως · τυχεροί. σταθηκαμε πα λι . τ έ δου̃ Αιο­ ι . τ · το το υριστικο γραίυ̃ειο Τηα Ο μια μερα να φεύγει απο . ­ τ πέρανε οτι ειναι · ·· ' εκ λεινε το γραῳειο και συμ . λού την ωρα που , ειπε . στην επομενη , . δ. του ιο υ̃παλληλος' Εῦτυαως πααα πςὶυτυ̃ἶλο θα νόμιἔε πὡἐ τὸν πα“ συναντηση, φοβουμενοἐιοτι οιαδεσἑος θά φροντιξε σίγουρα ρακἶλριἐθεῖὲ δὲἶἕῖιβἶξἔι̃ἶίοδἔὅνδιακινδυνεύουν ποτὲ, "Ομως ν° α α ει ο ­
τ

οοτνωτηςρκα Θοεηγητηε. Ο εκτε
·

ι

.

.

λ

ι_

δες.
.

­"Οπως τό φανταστηκα μόλις εῖδα τό δακτυλίδι, είπε ο . . Χαουσμαν, και οπως ο τρομοκρατης αναπνεε με μισανοιχτο στόμα τούβαλε το χαπι καί τον διέταξε να τό καταπιεῖ. Σέ λι­ Η | ι τ γωτερο απο ενα λεπτο μεσα σε σπασμούς ηταν νεκρος. 9' ·: ~ ~ ~ ¬ Ακου, ειπε στον Χατζη ο Χαουσμαν. Θα πεις οτι πηρε τό χαπι καί δέν προλαβαμε να τόν ανακρίνουμε. Δέν θα ένο­ ' χλησεις πρός τό παρόν τίς αλλες δύο τρομοκρατικές ομα­
τ
·›
×

... ..
±

τ

«

π

τ

ε

ε

τν

τ

3

„

=

τ

<

πόλοιπες τρομοκρατικές ομαδες καθώς καί για τούς κρύψω­ νες τους σέ περίπτωση κινδύνου. . .. . . . ,. . . ­Στην ωρα τους, συνεχισε ο Χαουσμαν. Αν δεν φθασού­ με στήν κορυφή θα λούφαξούν, θα φτιαξουν αλλες ομαδες καίθα ξαναχτύπήσούν. Δέν ξέρουμε καν αν έχουν έτοιμο αλ­ λον ἐκτελεστή, πούναι καί τό πιό πιθανο. Πα ρουσιασε ' και” τούς αλλους τρεῖς καί δώσε δημοσιότητα οτι ἑξα ρ θ ρ ω σες την ' . Ι7 Νοεμβρη. Θα πεῖς οτι ο νεκρός ήταν ο εγκέφαλος . Ἑν τω “ μεταξύ στενή παρακολούθηση από τούτη τή στιγμή του̃ τού­ ριστικου̃ γραφείου. Για τήν ύπαρξη του̃ συνδέσμου ούτε κού­ βέντα σέ κανένα· ­¬Μα... ο οπούργός... μουρμούρισε ο Χατζῆς. ­Τίποτα, μούγκρισε ο Ἀμερικανος. Ούτε καί θα κανεις
59

. . Ο τρομοκρατης τους ειχε αποκαλύψει τα παντα για

...

..

τις ύ­

58 

κάποια

φλησες Τήν ἴδια

ωνται από μμ­ ­Γι0ιΤί3 Γιοετι τα παΐτα εξαἕγἶουργοί σας μοιάζουν μέ Τά στικότητα­ περισσεπεροἔ οὐρὲς παρά τά κεφάλια τουρ­ παγώνια Ζςἶυ επἶεικνυουν τις Συνεννοη ηκαμ ; . ­ ~ ὡντας μέσα ­Ἐντάξει μομμμουρισε Ο Χατςης' βλαστημ ι πιὀνι στά χερια · του ΤΟὉ τόν εαυτο του που ειχε καἶαντησεῖ. Αμερικανου
Ζ

ἶῃγμη. ΕΣ­Ψἔξῖῖςςη̃ς προσπάθησε πάλι­ _Κατάλαβαἶ αἶη̨λαα̃ιατῖ, Ο την άπόλυτη

τ ε ωσεις ενε­ρΎεμ1 Χωρις να με ιενημ ρ 9 . .

.

.

·

Ι ­

τ

` Ι ἔότ πρωταλθαῃ

.

γα _ σιγα κε” σε ἔγ ὐτὲς τίς ατέλειωτες όρδές τῶν πεἔῶν που βο, καἔσἶἔἔε Σά Ζήν καρδιά τη̃ς πόλεως, την Ὁμόνοια. κατεμ μν ι . , . ­ · ' τ δο Μεσογειων μονο Στο κτιριο τηἐ Ο ἱ καθαρί­ ΚΥΠ στην Ο „ . . ­ 7 ­λλἩ λ δέν .. ­'Ιἑι̃ἐνἀόπἕοτἑρρῖυ̃ ' υπα και οι ἕο οι ΚΥΠ9 στριες ειχαν ερθει. δου εια νωρι πιαναν ' ζ _ . ὁ | , · ·ν · μαδαμποτη που είχε ειδοποιηθει αμεσωἐ μ0λιςλΥΣη̨ ̃:Ζι̃1ῖτὀν Χατζη, ὁ ό­ °Αγία Παρασκευήι Ομρλιριἔε κυριοα̨εοιαἔε κυριολεκτικά στή­ ποῖος μή περιμένοντμἐ την επιθεση εμ λη άλατος. εσά_ _.Εῖσαι βλῆμα! Έκανες ενέσεις με Χλι̃μῃῖα απο ἐῖα μ ί νυκτα στούς Έρομοκρα̃τες καί έπιασες τον Θγκεφθἰ Ο λωμροἐ |λ κάν να μ ενιι̃μερωσειἐλ Εγω τι ρο Ο π . Ν ταὐτήν τήν θέ­ πεῖς; Μὴ νομίσεις πως δέν ξερω πως εφτασες ρθἑλεις ση. Γιά ποιόν δουλεύεις, για λογαριασμο σΟὉ› λἡ ἔ;

ειχε πια ἐημερωσει· , . λ.

,

ε · ' δρομους ἄρυ̃μἔε σι­ _Η κινησό στἶυἶ . ­ θά ὴταν γεμάτοι απο αυτοκινητα, Θε ρ υ­

­Μάλιστα. ¬Αυ̃τά. Πήγαινε τώρα. Τόν έδιωξε μέ μιά περιφρονητική γκριμάτσα
σω του μπουρινιασμένος, μετά βίας συγκρατὡντας τόν ἑαυ­ τό του νά μη την κτυπήσει μέ δύναμη.

δουλειά μ ου κι άπαιτῶ νά έ σέβεστε μ \¬±Τόν κακό σου τόν και ό τόν ἀποπ` ε ὀ ά ό τ` ΚΥΠ. Τέλος πάντων. Θά ἔνημερὡσω ὁηίδιος τιό)ιἰηΠρςωθἶ›ἶ πουργό. 'Εσύ ενημέρωσε τόν δικό σου τόν ὑπουργό. Δέν πι­ στεὑω νά μοῦ έκρυψες τίποτα έ; Νά πα̃ς στό διάβολο, εἶπε μέσα του ό Χατζῆς. _°'Οχι, δεν σας ἔκρυψα τίποτα, γιατί νά σα̃ς κρύψω; ἀ­ πάντησε. Είν αι Ο "λ (Ζ στην ' αναφορα ” ' που ' ἑχεἶε ” σῖα ' χερια ' σας. ­|Α Ι ­ | ' | ε ν υπαρχει τιποτα νεο, πριν κανεις οποιαδη­ ποτε ενέργεια νά μέ ενημερώσεις αμέσως, ότι ὥρα καί νά εἶ­ ναι, όπου καί νάμαι.
ε
χ

κουνὡντας χαρακτηριστικά τό χέρι του. ·ο Χ ατζης τ βγηκε τ απο ° · το Ι γραφειο ~ κ χ εινοντας Ι · την πορτα πιΙ­
τ

Μ­

3

=

3

»

×

¬­

δέν σας καταλαβαινω. Ενι̃ι̃ρι̃μι̃σ ων ου καί έκανα ότι ἔπρεπετ νομιζω· πλαίσια Ἐων κοἰθηκοντ ' ­μόιγά. Καί μη μοῦ Φωνἀἔεῖε ἐμένα Ὁ Χαῖζηα̨ συνηλη̨̃ε σἶγα ίἐπιδιὡκετε. ῖΗταν ζήτημα Χρό­ ἑτσι° συνἐχισἶ” Δεν ξερωττ ια μέ προσβάλετε κι άπό πάνω, νου­ ἔλντι Ἑγὡ έκανα σωστά τήν πλέον. δῃλα ή εσεῖς γιατι'σθἔιἶἶιἱνῖόιῖέῖἔπί
τ
Ζ

,Με ουγχωρειτ ” ε

ι μπει ­ . . . Η πολη ειχε . Ν πια στον . κανονικο της ρυθμο ζωης. Το μπλέ ΦΙΑΤ 128 σταμάτησε μπρός στό σχετικά καινούργιο κτίριο, στην γωνία της ὁδου̃ Βασ. Σοφίας καί °Ηρώδου Άττι­ κου̃ όπου στεγάζονται τά γραφεῖα του̃ Μορφωτικου̃ Τμή μα­ τος τῆς “Αμερικάνικης Πρεσβείας. “Εξωτερικά τό μικρό αὐ­ τοκίνητο έμοιαζε σάν ένα κοινό ΦΙΑΤ, όμως τό άλεξίσφαιρο ι | ι κελυ φος του εκρυβε στα σπλάχνα του'μιά μηχανή 2ΟΟΟοο ΤΠΚΒΟ που θα μπορουσε να το απογειωσει: Β μεσοκοπος κυριος με το καφε ανοιχτο κοστουμι η̨̃και του ιδιου χρωματος δερμάτινο χαρτοφυλακα, Κκατεβηκε απο το αυτοκινητο και κατευθυνθηκε στην εισοδο οπου τον περι­ μενε ὁ ένας από τους 2 Άμερικάνους του̃ Χάουσμαν. “Ανέ­ βηκαν στόν Ιο όροφο μέ τά πόδια. Μπρός την άνοικτη πόρτα του̃ γραφείου του̃ μορφωτικου̃ κόλουθου τόν περίμενε ὁ Χάουσμαν, που προχώρησε στό διάδρομο καί τόν χαιρέτησε ἐγκάρδια. Μπη̃καν στό γραφεῖο καί έκλεισαν πίσω τους την
.
.
ω

60
61 

πὀρῖα· ~ ί “ ΟΙΑ γιά την Τηἐ ' του δικτυου Ὁ Τζων Σάιμον, αρχηΥΟ9 Δ | ' υ Χάου­ · αναίυ̃ α θα ν τ τικα το ~ Μεσογειοι διαβασε προσεκ η μαύρη πολυθρόνα ΤΟΡ | σῖήν δερμάτινη σμανη̨ 7καθη̨ υις ̃ΐτἶ1:ἶ,τμς μέ μικρες γουλιες τόν εσπρεσο πού ει­ Ύθοἔφειο ῖ εἰδικά γι. αὐτὸν, μιά και απεχθανοταν οποιο' χε· ετοιμασ­τε τδ ο καφε ­ Μόλις εῖχε ερθει ἐκτάκτως απο τη ” 7 δηπατε αλλο ἶι ςτν ηταν η μονη ' Η οπου ~ εἔἔε Έόι̃ι̃δαέδρα του °Η 17 Νοεμβρη ΡΦΙΝἹ7 στό κοσμο που κτυπουσε χρονια τωρα τρ0ίἘοκ9αΪικ7ι̃ 3 /ειμτό παραμικρό ῖχνος. Στην αρχη οἱ >Αμε0ί· α Δ­ λααριβ νῖα φι̃ὲο υβηθεῖ ἀφοῦ αὐτοί ὴτμν οπως παντου οι κυ κανω ειχαν .Ἑρ Τα εἔχαν Θεωρησει ότι η ΚΥΠ καί η ”Αστυ­ Οιαθστἶχοι” ἀνἔςανερ να δράσουν αποτελεσματικά. Ομίηἐ νομια ηῖαν · ι °' α ρρνια τωρα εἶχαν «συνεργασία» με 'Πέ παρα το Ἐπὶ Τοῖ ἔὐσιασῖικἀ δηλαδη είχαν παρει στα χερια κε (Χ, 8 Ελληΐι ρἔ ζςμί κινῃτοποίησαν οτι καλυτερο σε αψυλθ τους ΠΩ ερειὶνλ Ω, διέθεῖμν αδιάφορο αν τωρα πια η 17 ΝΟ· ' °' Ο Ὁ ικο › καἐ εμψυχπου̃σε σάν δευτερεύοντες στοχους Αμερικανουἶ. ὲμ · , βη Κω · ι ” πολυτω ἔι τιποτα­ Ου̃τε ενα απ Ο α κανουν να δεν μπόρεσαν . Ϊ ` ίσει, την σαγαἠ πού μελος ττιε οογανωσεωε δεν ἔααν εντοι̃ ἶ Μπἀαντερ ­ ί εξαβθοὡσει τίἐ ἐῦυθρείἔ Ταξιαρχιες” τους ειχαν ­ · "Αμεση δράση καί ὅιλλεἐ Μαινχοατον Εευθηο Στθατοῃην . γα η γρηγορα Ι . εκαναν ΤΟ λαθθἑ­ ιιικοοτεοεε ομαδες που αρ Ι Ε πιτε 'λ ο υε όμως. οἱ όροι αντιστραφηκαν και η τυχη τους Χα· μογἑλασε­
7 3 7 7

>

7

=

Ω

τ

_

π

7

­¬

<

τ

7

7

7

<

7

×

¬×

.7

Ω”

7

3

τ

μον. Λάβε καί εσυ τά μέτρα σου ­Τά εχω λάβει ηδη αφεντικό. Μόλις άνοιξαν τά γραφεῖα καίἐμφανίστηκε ὁ σύνδεσμος τεθη κε κάτω από άγρυπνη πα­ Ν ρακολουθηση. Ομως δεν μπορουμε να τον πιάσουμε. Ηδη τό μεγάλο ψάρι θά ξερει τά γεγονότα καί θά ετοιμάζεται νά ­ . . . χαθει. Ο υπαλληλος θαναι το δολωμα και συγχρόνως η τα­ ι ι Η κτικη μας θα θολωσει τα νερα. Ειμαι σιγουρος οτι αν αφη­ σουμε τά πράγματα νά ηρεμήσουν θα γίνει ἡ κίνηση που περι­ › ~ ο μενουμε. Εμεις θαμαστε ανα πασα στιγμη ετοιμοι. ­Ἑντάξει, ειπε ὁ Σάϊμον. Σηκώθηκε από την θεση του καί εβαλε την αναφορα στο χαρτοφυλακα. Θα παω ο ιδιος στην πρεσβεία συνεχισε καί θά ενημερώσω ό ίδιος τόν Μεγάλο .. Ν στο Λαγκλευ. Θα μεινω κανα δυο μερες, δεν μπορω περισ­ ε .7 σοτερο, γιατι περιμενω τον υπουργο Αμυνας στη Γενευη. Τους χαιρετησε καί βγηκε από τό κτίριο γιά τό ΦΙΑΤ που τόν περιμενε ανεβασμενο στο πεζοδρόμιο.
7

­Μηνε χ ε ις εμπιστοσυνη ' ” ομως στους ί ” Ελληνες, συνέχισε
9

­Εὐχαριστῶ αφεντικό, απάντησε

ὁ

Χάουσμαν.

.7

7

7

7

7

›7

7

.7

7

7

7

7

×

×

7

κ

τ·

Ε'

5

π

7

±

­7

›7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

±

7

7

7

7

7

7

τ

7

4
10.30 το ' πρωί. Στο ' παρκιγκ ' του̃ Ζάππειου Χατζῆς άνοιξε την πό ρ τα τ ου ” μικρου Ν ΒΕΑΤ ΙΒΙΖΑ καί κά­ θησε δίπλα στόν Χάουσμαν.
ό
.

7

7

×

7

­7

.7

ΐΗταν περίπου

7

×

7

τ

=

°

° ° ί Έ ηἐ αστυνομια αἔίωμαακος Βεβαια αν δεν ηταν εκεινος ο · ρρρμ όπως οηαειωνεο . ενηργησε α” ψυχραιμα καιτ .7 τ , ' «με λε­ Επρεπε τον να · μην ινοταν τιποτα. ουσ αν ισως να γ μ ›1 Στίς ΗΠΑ ἀνμγνωρίςεται αμεσως η αἔία7 αἶςἶφθη” Τη(ῖουν7..” .Εδώ ὅμως στην Νότια Ευρώπη, Οπωθ Ο ιδΕος­· κε Ο Σωμον. ἔθαβαν μμ α̃ξίες. Δεν πυὐκεααι να πανε ειχε διαἶῃστωσει απο οστα. δουλειά εἶπε στόν Χάουσμαν. Δι­ ' ” Κ (1 υη3,Εχεις __Μ7ιραβ0,ἹεΚἶνες „ , ι μέλλον κι εισαι ακομα νε­ καίωσεἐ την επι ογη μο ' τ ' Ρώμη ­ τη · ιτ Νοεμβρη θα σε παρω σῖη ος. Μολις εξαρθβωθει λἀ· βοηθο ιο». Χρειαεομαι κοφιερα μια
7 77

·

7

­

~

7

7

7

7

7

=·

τ

7

×

7

7

7

η

7

σ” επιασε, δεν επρεπε νά μοῦ τηλεφωνησεις, λεγε γρή­ γορα του̃ είπε αὐτό ς μ όλις ο ί Χ ατζης ” κάθησε στη θεση του̃ συ­ νοδηγου̃. ­Κύττα εμπλεξα. "Εκανα ότι μου̃ είπες, αλλά ὁ “Αρχηγός της ΚΥΠ εγινε θηρίο γιατί δεν τόν ἐνημερωσα από τήν άρχη. Ὁ Χατζῆς μιλου̃σε γρηγορα. Πάει στόν πρωθυπουργό καί ἐ­ γώ δεν μπορου̃σα νά του̃ πω τίποτα άλλο, συνεχισε. °Η εκθε­ ση ἦταν στά χερια του. Με ρώτησε αν του̃κρυψα κάτι. Τί νά Σ Ν του πω. .7 Αν μαθει για τον συνδεσμο χαθηκα. Ν ε ­_ Ακουσε Χα τζη, ειπε ὁ Χάουσμαν. Δεν σου̃ τόχω πεῖ, αλλά οἱ αναλυτ' ες μας εχουν ” βγαλει ' απο ” ' καιρο ” το ' συμπερα­ ' σμα ότιὴ 17 Νοεμβ ρη π ρεπει νά εχει προσβάσεις στά ανώτε­
.
7
7
7

­Τί

7

7

97

62

63 

ροι

κλιυόικιυι­ Ξὲροιἐ Τί ειναι ο «πυιολοουοο του Καρλοί» ­”Ο παφλασμός του̃ Κάρλο; „Οχι· “Εἶναι ἕνα; μαθηματικός τυπος που μπορεῖς στό πρό­ λοι: γραμμα σου να υπολογίσεις τόν τυχαῖο παρρινοντυιι πὀν, το «Θηρίο», ὁ κεντρικός μας κομπιουτερ' στοαειδικο

­Ἐνταζει, εἶπε στόν Χαουσμαν. Βγηκε από τό ΒΕΑΤ καί κατευθύνθηκε πρός την Λεωφόρο 'Αμαλίας μέσα από τα δρομακια του̃ Ἑθνικου̃ Παρκου.
5
. . ­ . . . . Είχαν περασει ηδη 6 μερες. . Ο|Μαιος ειχε τελειωσειξμεσα σε λιακαδα αποφασιζοντας να δειξει για λιγο τον καλο εαυτο του. ζἶ Ιουνιος, θέλοντας ισως να θυμισει στον κοσμο οτι ει­ κε μπει το καλοκαιρι. ειχε ξεκινησει με μιιιζεστη Αιιγοιιστια­ τικη, κανοντας το θερμόμετρο να ανεβει σε' Αφρικανικαεπι­ πεδα„και ρευστοποιωντας την ασφαλτο κατω απο τα ποδια των ατυχων κατοικων της Αθηνας. ° ' ” Ο αδυνατος ' και' αχρωμος Ν γραφείου ταξι­ υπαλληλος του δίων τη̃ς ὁδου̃ Αἰόλου συνέχιζε κανονικα τό ὡραριό του. “Η ταυτότητα του εἶχε γίνει γνωστη από την πρώτη μέρα. Νικό­ λαος Στεφανίδης, ό τό ”Αργος, 35 χρόνων υπαντρος. Ἑμενε σ” ένα 2αρι στόν δεύτερο όροφο μιας παληας πολυ­ κατοικίας στην Φωκίωνος Νέγρη, στην Κυιμέλη. Τό δρομο­ λόγιό του ηταν σταθερό. Ἀνεβοκατέβαινε μέ τό τρόλεϋ στην δουλεια καί δέν έκανε παρέα μέ κανένα. Μαγείρευε προφα­ νῶς μόνος του καί η μόνη έξοδος του ηταν, η καφετέρια της περιοχης όπου καθε απόγευμα διαβαζε την «Ελευθεροτυ­ πία», καί τό γωνιακό νίαεο (Πυρ απ” όπου έπαιρνε 2 ταινίες περιπέτειας. Τό αργότερο στίς 9 τό βραδυ ηταν σπίτι. Τό τη­ λέφωνό του που η γραμμη είχε παγιδευτεῖ από τόν Χατζη, δέν εἶχε .χτυπησει οὔτε μια φορα αυτές τίς μέρες, ουτε ό ἴδιος εἶχε τηλεφωνήσει καπου. Κανείς δέν τόν εἶχε ἐπισκεφτεῖ. 'Ο Χαουσμαν εἶχε προχωρήσει λίγο περισσότερο. Ὁ Στε­ φανίδης ηταν πολύτιμος για να τόν αφησει μόνο στην φροντί­ δα τη̃ς εἰδικης ομαδας του̃ Χατζη που τόν παρακολουθου̃σε 24 ῶρες τό 24ωρο. Οἱ δύο Ἀμερικανοι του̃ Χαουσμαν εἶχαν διαρρηζει από τό πρῶτο βραδυ τό από πανω διαμέρισμα από τόν Στεφανίδη, που όπως ακριβῶς ὑπέθεσαν ηταν τό ἴδιο μέ τό κατω, την ὥρα που έλειπαν οἱ ένοικοί του, ένα νεαρό ζευ­
Ε

”Αν τόν ξαναβριζε θακουγε καί τό δικό του τό στόμα.

ποὀγοαιιιιιι ιιέιην 17 Νοέμβρη πού περιέχειτα "®ῖ"? οσα γι. αὐτή Τήν ὸργἀνωση, μας δίνει ότι σχεδον ολες οι ε· πιθέσεγς της ἔχουν σέ αντιστοιχία την μεγαλυτερη τιμη στον τυχαῖο παραγοντα. Πραγματι που σημαίνει και οτι δεν υπο· χογιζουν καθολου την περίπτωση μιας ὸπτ›ιαιιδιιπ0τε~ιιιυ· χίας την ὥρα τη̃ἐ ἑπίθεσιι̃ο καί ρισκαρει τα παντα, πραγμα τελείως ὰπίθανο, καί ὅτι αδιαφορου̃ν για το'αν παει ~κατι στραβα γιατί έχουν την αίσθηση της έζασφαλισεως πραγμη̨α που ' σ ημ αίνει ότι διαθέτουν τό μελάνι ιη̃ἐ οουπιυιἐ Αυτο οι­ κριβῶς είναι τό λεπτο σημειο Υιυι μοιἐ­ Εχουν καλνψη̨· Βε” βυιιυι ολοι αυτοι εἶναι περιπου οικυιοιεο­ Ιοωἶἑ να μηνἕχονν καν την αἴσθιιου Του κινουνου› οποτε ὰνατρεἴονται (ἶλες ο} θεωρίες. Οἱ τωρινές ενδείξεις όμωο ιια̃ἐ οδηχουν πιστευω πρῶτο συμπέρασμα, του κουπιουῖεο τουλαχισἶον γιν Ο­ σους εἶναι πίσω στό σύνδεσμο· Ἐπιριι̃ο πρεπει να ννωριςειἦ ότι το πρόγραμμα στην ενημέρωση ἔχει ἔνοοιξυ Ριο· οηλαοη ακόμα καί συ καί ἐγώ πρέπει νρι γνωριζουμε Το απολυῖως α” ναγκαῖα. Ἑσυ θα συνεχίσεις κανονικα όπως ειπαμε. Οσο για τόν αρχηγό τη̃ς ΚΥΠ ιιἠ οέ φοβίζει· Θἀ τον ενημερωνῇς υονον οταν θά οου πῶ καί σέ ότι θά σου Τἶω· 409 λογια μἶἔο θ” ακούσει όταν θοιρθοι ἡ ὥρα και θα το κανει επανω τον· ,_ χουμε ραμματα για Τήν χουνο Του­ Μαζι μας δεν χανει ποτει ἐ\/τάξει;
·

ἶἶ

°

Χοιτἔη̃ο κοίωἔρ Το Τυιιιπλὡ μέ Το οργανα τον αντ(ὶκινΤ]_ του καί αναλργιρτηκε ιἠ θέου του­ξ Τωρα Τἕιοἔ ητον| αργει· Μπροστά ριἠν ἔιι̃υιόι που ιουκονε Τι ΟΙΑ› Ο αρχηγος της ΚΥΠ δὲν μπορουσε να τοϋ κρινει σχεδον Τίποωυ το πολυ _ πολυ να τόν απέλραν ἄν υοιθυιινο­ν οιι ἐνιι̃ιιέρρυνο Τουέἑ Άμε­ ρικανους. ”Α€ Υινει κι έτσι· Ἀλλά ἄν ὁ ἀρχηἴος του ἔἶναμ Φοροιοιν κριιυι υιυιο Τον τροπο θά τον ὰντιμῃωπνἕε ἶτα ισα °Ανασανε στη σκέιμη ότι ἐπιιὲλρυἐ θά ιρεροτυιν οαν ανδρας·
ΕΟ

65

64 

γάρι. Γιά κάθε ενδεχόμενο εἶχαν αποφύγει νά διαρρήξουν τό διαμέρισμα του̃ Στεφανίδη, δέν μπορούσαν νά τό διακινδυ­ νεύσουν, ὁ Χάουσμαν εἶχε δωσει σχετική εντολή καί στόν Χατξῆ. Οἱ Άμερικάνοι εἶχαν τρυπήσει τά πατώματα στή κρεββατοκάμαρα καί στό σαλόνι με τό ειδικό ύπερηχητικό τρυπάνι καί εἶχαν αφαιρέσει κυκλικά τό ξύλο, «ρουφὡντάς το» σέ διάμετρο μόλις μισου̃ ἑκατοστου̃ μέχρι χιλιοστά πρίν ή τρύπα φτάσει στό κάτω διαμέρισμα. Οἱ δύο τρύπες έγιναν ή μιά κάτω από τό διπλό κρεββάτι καί η αλλη κάτω από τό μικρό μπάρ στήν γωνιά του̃ σαλονιού. Κατόπιν ειχαν τοποθε­ τηθεῖ τά δύο μικροσκοπικά αλλά πανίσχυρα μικρόφωνα, πού μοιάξανε με κάψουλες, μέ τήν κόκκινη μύτη τους πρός τα κάτω. °Η τρύπα εἶχε ξαναγεμίσει μέ τά ύπόλοιπα του̃ τσι­ μέντου καί του̃ ξύλου από πάνω, ὥστε νά κλείσει κανονικά.

Άκόμη κι αν οἱ ένοικοι μετακινου̃σαν τό κρεββάτι ή το μπάρ, πάλι θαπρεπε νά εἶχαν πολύ εξασκημένο μάτι γιά νά παρατηρήσουν κάτι, αλλά καί σε αὐτή τήν περίπτωση θά τό απέδιδαν σέ κάποια ατέλεια του̃ ξύλου. Τωρα καί ὁ παραμι­ κρός θόρυβος στό διαμέρισμα του̃ Στεφανίδη μεταδιδόταν μέσω τη̃ς πανίσχυρης κεραίας, πού δέν διέφερε από μιά κοι­ νή κεραία ραδιοφώνου, του̃ μικρου̃ κλειστου̃ άσπρου Μι­ τειιρἰειιι βάν, στό εἰδικό μηχάνημα. Τό βάν μέ τίς ενδείξεις
«τ. ΒΑΡΒΑΡεΣοΣ οε ­ ΗΛΕκΤΡοΝικΕΣ ΓΡΑΦοΜΗΧΑ­ ΝΕΣ» στά πλευρά του, στάθμευε κάθε μεσημέρι γύρω στίς 2 τίς καθημερινές, μόνιμα όμως τό Σαββατοκύριακο, κάπου σ” ένα διπλανό δρόμο, ὥστε νά μήν εἶναι ὁρατό από τήν εἴσο­ δο τής πολυκατοικίας ή τήν μόνιμα κλειστή μπαλκονόπορ­ τα με τις βαριες κουρτίνες του διαμερισματος. Το εσωτερικο του̃ αύτοκινήτου εκτός από τήν μιά γωνιά πού βρισκόταν τό μηχάνημα πού «άκουγε» τό διαμέρισμα, ήταν εξοπλισμένο
με ολα τα δυνατα κομφορ για τους ενοίκους. Περιελαμβανε ένα αθόρυβο αἴρ κοντίσιον πού λειτουργούσε μέ υ̃περφορτι­ σμένες μπαταρίες, χημικό ΨΟ στήν κλειστή εσωτερική γω­ νία, κρεββάτι εκστρατείας καί πλαστικό μαλακό δάπεδο. Οἱ δύο Άμερικάνοι του̃ Χάουσμαν πού εἶχαν επιφορτιστεῖ μέ ­ . . . . . , . . τον αχαρο ρολο να παραμένουν στο εσωτερικο του, μπορου­
66

ἶιι̃ε Νεαἐ Μακριι̃ε­ ναθθειε ελεγε μια Φωνή, πρρρανῶς του̃ Στε­ ρ η' ιαστη κεε· ­ἔδέν ν0μίξω, απάντησε ή αλλη, πρέπει νά ξεκαθαρισους με Τα πραγματα. Ακούστηκαν ἐλαφροί ήχοι, σώματα πού καθρνιαι σιι̃μειωσε ἡ ὀθὐνη του̃ κομπιούτερ. ­Κάποιος μας πρόδωσε, ξανάπε ή φωνή του̃ Στεφανίδη "Απορώ πῶς φτάσανε στόν Δημήτρη. Ύποτίθεται ότι οἱ αλ. λοι δέν ήξεραν που̃ μένει ­Αύτό ύποθέσαμε κι ἐμεῖς εἶπε ἡ αλλη φωνη Διακυβεύον ται πολλά. “Αν οἱ άλλοι δέν ήξεραν τότε ποιός· ~ ι ­ ­­ ­ | , ι . . ς ζ βεν μζιορω να πω τι εγινε, αλλα μεχρι στιγμης δεν υπηρ­ . ξε καποια εξελιξη ξανάπε ὁ Στεφανίδης Λέω νά περ ιμενου­ ι
βαιαἑῖιἦβασεωθ
αἶ/Εδ ενἕπγρεπε

Η ΕΞΩΠΟΡΤΑ». Ἑνα κίτρινο φωτάκι αρχισε να α­ ναβσσβήνει σημάδι ότι ό Χάουσμαν εἶχε εἰδοποιηθεῖ νά ανοί­ ξεἔἑον πομπἐ τἶυ· σῖυὅοη̨̃μἐλια αρχισε συγχρρνωἐ να Υραψειρμ στα ἑλληνι­ 9 ονη ιἶαι σιρ ειἰσραμαιωμενρ μμΥΥιι̃ιρΦωι/Ο, κρι­ θὡι θ (8, και ΐα Ηεταδιδεἶαι στα ακουστικα πού ειχαν η̃διι̃ Τρπρ­ ἔἐἔἕἐι Ζι\/2 ὁμεθικανοιἱσια αυτια Τρρε και στόν δεκτη ιρυ̃ πμὲύ μεεἶω της ἶιαιἰισλιλρμε κερρμαε ιιι̃ἐ πρεσβείας τῶν σ|κ(ἰυ7Ειζ>ἶ Τα παντα: Οιιμειαδινρῖανηλεκτρονικα. η φωι/ικα η ασυθιιααα σε μια ακιινα 60 χλμ κρκλικα ντθυμἶξλαρβνταε για λογουε ασφαλειαε τήν αντίστοιχη κε­

ΝΟΙΞΕ

σαν ακόμα νά παρακολουθου̃ν τήν κίνηση έξω ἀπό τό βἀ ι οι: τίς 3 πλευρές, χάρις στό εἱδικῆς κατασκευἶ τζἀ ν κύκλωνε όλη τήν καρότσα του̃ αύτοκινήτου σέ ι̃ἶιἶίιχοςἶοἶἑρςυ |· καί εξωτερικά έδινε τήν εντύπωση στό τυχαῖο παραῖ ότι δέν ήταν παρά μία διακοσμητική ζώνη ηρη ηἶ Τήν εβδρμιι̃ μερα γύρω στίς 6 τό απόγευμα ὲυτοπίστ κε τό θήραμα­ Τρ μηχανημα του̃ Βάν, πού περιελάμβανε ἔν:πανί_ σχυρο κομπιούτερ Μ τη̃ς ΑΡΡΕΕ καί ανέλυε τίς κιν ­σει κα. .\/Ἐθὀε . ι τίς φωνές στό διαμέρισμα, ἔδωσε τό σύνθημα νάβοντας τό κόκκινο φωτάκι. Συγχρόνως ή ὁθόκι̃ιη του̃ κι̃αα: πιούτερ ἐνεργοποιήθηκε αύτόματα γράφοντας σέ ανοι Εὀ πρασινωπό χρῶμα μέ κεφαλαῖα Ἀγγλικά ‹‹ΠΡΟΣΟΧΗλΑ_
πό

_

>

67 

με μια βδομαδα ακόμη καί να ένεργοποιησουμε τίς αλλες ὁ­ μαδες. Θα τούς έρθει ξαφνικό αν νομίζουν ότι ξεμπέρδεψαν μέ την 1”7 Νοέμβρη. Τί λέει ό Κασιδῆμος; ­­Μη λές ὀνόματα, απαντησε η αλλη φωνη. Καί Οἱ ΤΟΪΧΟΙ έχουν αύτια. 'Ωραῖα μοῦ τα λές αλλα ἐγώ έχω εντολη... Νέοι η̃χοι, σώματα πού σηκώθηκαν έγραψε ιἦ ὁθόνη­

­Φυσικα να σέ σκοτώσω, ῆ αλλη φωνη ηταν ψύχραιμη­ Πρέπει να κοπεῖ ἡ αλυσίδα, δέν μπορούμε να διακινδυνεύ­ σουμε. Λαβαμε ύπόιμη μας τήν χειρότερη ἐκδοχη, ότι μίλησε ὁ Δηιιπτοηε. ­Είσαστε τρελλοί; Αύτός δέν γνώριζε τίποτα για μένα, ούτε τί κανω, ούτε ποιός εἶμαι, πώς λοιπον θα φτασουν σε μένα; Ὁ Στεφανίδης αγωνιζόταν για τη ζωη του. ­Τέρμα οἱ κουβέντες, ξαναπε η αλλη φωνη. "Ενα έλαφρό φσσσ ακούστηκε κι ένας γδου̃πος. Σφαίρα από όπλο μέ σιγαστηρα καί πτώση ανθρώπου σημείωσε η ὸθόνη. Ὁ ένας από τούς δύο “Αμερικανούς επανέλαβε στό μικρό­ φωνο ότι διαβασε στην ὀθόνη. Πηγαίνουμε συνέχισε, ένώ ἦ­ δη ό αλλος ανοιγε τήν πίσω πόρτα καί πηδαγε έξω από τό ν­ ειιι, αφησε τό μικρόφωνο καί τόν ακολούθησε τρέχοντας. Καθώς έφταναν πηδώντας δύο ­ δύο τα σκαλοπατια, ό δολο­ φόνος, ένας κοντόχοντρος μέ ασπρο κοντομανικο μπλουζα­ κι, ανοιγε την πόρτα του̃ διαμερίσματος για να φύγει. ”Ορμη­ σαν πανω του, ενώ αύτός αἰφνιδιασμένος προσπαθησε να κλείσει την πόρτα. Ὁ ένας Άμερικανος πιυ̃όλαβε νά βάλει τό πόδι του καί μαζί μέ τόν αλλο έσπρωξαν την πόρτα μέ δύ­ ναμη. Ὁ δολοφόνος κρατησε μια στιγμιαία αντίσταση, ό­ μως ξαφνικα μέ τόν ῆχο ενός φσσσ η πόρτα ύποχώρησε από­ τομα καί οἱ Ἀμερικανοι έπεσαν κυριολεκτικα μέσα στό χώλ. Ὁ ανδρας πίσω από την πόρτα ἦταν νεκρός. Είχε προ­ λαβει να αύτοκτονἡσει μέ μια σφαῖρα στό μέρος τη̃ς καρ­ διας. Τό πιστόλι, ένα ΖΖαρι μέ σιγαστῆρα βρίσκονταν στα πόδια του, ενώ αὐτός από τό σπρώξιμο τῆς πόβταἑ εἶλε δις
68

αγωνια.
χ

ε

­Τί; Μα τί πας να κανεις; ὴ φωνη του̃ Στεφανίδη πρόδινε

να εἰδοποιησουν τόν Χατζη. ­Γρήγορα εἶπε, ῆρθαν οἱ ‹‹”Αλφα››.

Ἑξω από τήν πολυκατοικία ό κουλουροπώλης μόλις είδε τούς δύο Άμερικανους να μπαίνουν τρέχοντας, παρατησε τα κουλούρια του, έσκυψε κατω από τό καροτσακι καί μίλη­ σε γρηγορα στο γουώκι τόκι πού εἶχε στερεωμένο ἐκεῖ. Άπό , το κόκκινο ΠΑΤΞΠΝ ό αλλος, μόλις τέλειωσε ό κουλουρο­ ι · · ι πωλης, μιλησε στο μικρόφωνο τη̃ς ΜΟΤΟΒΟΕΑ καί ζητησε

πορτα.

καί ένα μικρό ρυακι αίμα αρχισε να κυλα πρός τήν εξώ­

πλωθει στα δύο.

'Η σφαῖρα δέν είχε διαπερασει τό σώμα του

6

σμαν στην γλώσσα τους για τα συμβαντα. ­Άτυχία μούγκρισε ό Χαουσμαν. Τόν χρειαζόμαστε ζων­ τανο. ­"Ωστε δέν μούχεις καθόλου εμπιστοσύνη, μούγκρισε ό Χατζης μέσα από τα δόντια του απευθυνόμενος στόν Χαου­ σμαν, έτοιμος να έκραγεῖ. ­Μην είσαι ηλίθιος απαντησε ό Χαουσμαν. "Επρεπε να καταλαβεις ότι ἦταν περισσότερο από πολύτιμος για να μην ἐξασφαλιστου̃με. Δέν ἦταν θέμα εμπιστοσύνης. ­“Ομως δέν μοῦ είπες τίποτα, αντιγύρισε ό Χατζῆς. ­Κύττα φίλε, σέ χρειαζομαι, δέν γίνεται αλλοιώς. Θα μα­ θαινες. “Οχι όμως πρίν τήν ώρα σου. "Ασε λοιπόν τίς γκρί­ νιες καί μή περιμένεις εξηγησεις από μένα. Αύτή ἡ επιχείρη­ ση είναι δική μου δουλεια, ἐσύ θα κανεις ότι ακριβώς σου̃ πώ. Καταλαβες;

Ὁ Χατζης καί ό Χαουσμαν έφτασαν σχεδόν ταυτόχρονα. Ὁ ένας από τούς δύο Άμερικανους πληροφόρησε τόν Χαου­

Ὁ Χατζῆς έκανε μια γκριματσα πού φανέρωσε τί σκεφτό­ ταν, χωρίς να απαντησει. Ἑν τώ μεταξύ οἱ 2 ”Αμερικανοι έ­ ψαχναν τό διαμέρισμα. Στήν κρεββατοκαμαρα κατω από τό κρεββατι βρῆκαν μέσα στό βαλιτσακι της την γραφομηχα­ νη, μια παληα ΟΕΥΜΡΙΟ, καθώς καί τίς προκηρύξεις, συ­
69 

οκεοοίομὲνοί ολο μέσα σέ ένα Χαρτοκίβὡίίο οπο Υοίλοί. καί δεμένα μέ χοντρό σκοινί, σημάδι ότι ό ἱδιοκτήτης τους ἑτοι­ μοἔοίοίν νά Τά ἔεφοοίίοθοῖ η̃ εἶχε οκοφτεῖ κοίΐι Τέτοιο­ 7ΗΤοίν μέσα όλες οἱ προκηρύξεις τῆς 17 Νοέμβρη άπό τότε πού πρω· τοχτύπησε, καθώς καί καμμιά 5Οαριά φύλλα_άκόμη μέ ά­ γραρρ χαρτί καί με τό αστρο τῆς 17 Νοέμβρη στο κέντρο τους. Σημειώσεις, σημειωματάρια η κάποιες άλλες ενδείξεις δέν βρέθηκαν πουθενά, παρά την συστηματική έρευνα. Ούτε όπλα, ούτε πυρομαχικά. Ὁ νεκρός ἦταν πιθανόν ό ἰδεολογι­ κός ὲγκέφαλος, ὁ συντάκτης τη̃ε 17 Νοέμβρη­ ­Δέν πρέπει νά καθυστερου̃με άλλο, ὁ Χάουσμαν έκανε συγχρόνως νόημα στούς δικούς του πού έψαχναν μέσα στά βαςάκια τη̃ς κουζίνας, νά σταματησουν. Βάλτε τά πράγμα­ τα όπως ἦταν πρίν συνέχισε στη γλῶσσα του άπευθυνόμενος σ” αὐτούς. Την γραφομηχσινἠ καί τίς προκηρύξεις βάλτε της πίσω στό κιβώτιο καί φέρτε το δίπλα στόν νεκρό στό σαλόνι, άνοιχτό, ἐκεῖ στην πόρτα, νά φαίνεται. Φέρτε καί τόν άλλο νεκρό λίγο πιό μέσα, ἐκεῖ, ώστε νά είναι σέ κάποια εὐθεία μέ τόν άλλο. Μάϊκ, ρώτησε τόν ένα, έχεις στό όπλο σου σιγα­ στῆρα; "Οταν αὐτός ένευσε καταφατικά συνέχισε ¬Βίδωσέ τον καί βάλτο στό χέρι του̃ άλλου.

δούλευε πυρετωδῶς γιά νά βρεῖ τόν δρόμο πού θ° άκολουθου̃­

­Πάμε εἶπε, καί οἱ άλλοι μέ τόν Χατζῆ άφου̃ έρριξαν μιά ματιά στόν διάδρομο τόν άκολούθησαν κλείνοντας την πόρ­ τα πίσω τους. ­Ποσοος εχεις κάτω; ρώτησε ο Χοιοοσμοιν τον Χοιιςη̃. _Δύο, εἶπε ὁ Χατζῆς" ­Ξέρεις τόν Κασιδη̃μο; ξαναρώτησε ό Χάουσμαν. ­Δέν χρειάζεται νά μοῦ εξηγήσεις, εἶπε ό Χατζῆς. Ὁ νε­ κρός είναι ό Παπανῖκος, τό δεξί χέρι του̃ Κασιδημου. Θέλεις νά τούο οτείλοἱ ἐκεῖ; ΪΜποοίΡο εἰπο ο Χοίοοομοίν­ "Αμα θέλείο ἔέοοίἑ νο κίνη­ θείο: Ναϋ εκεῖ θέλω νά Τοοο οτοίλείο­ Εἰχαν φτάσει πρώτοι οτήν εἴοοοο Τῆς. πολοκοίτοίκίαἐ Χρη­ σιμοποιώντας τήν σκάλα. Πίσω τους σέ κάποια άπόσταση ἀκολουθου̃οαν οἱ ἄλλοι οοο­ |ὴ)Ξ·ΤείλΤο ίοοο Τώρα ἀμέσως, συνέχισε ό Χάουσμαν. Αύ­ ως είναι ὁ νέος οῖολοο· Μήν τον λάοοον στιγμή­ Ἐνώ θά σέ περιμένω οῖὀ 8ΕΑΤ› οἶοεο πού Τολίο ποίοκοίοείἐ
_”Αντ8 λοιπόν. Ὁ δοτζίη̃ο· πίὲηοίοοο τον κοολοοοοπὡληι (ἶγοοοξσἶ ένα κουλουρι και του ειπε συντομα τι να κανουν. Αυτος αμεσως
ἔοληοο το κοοοτοοοο ποοο Το κοκκινο ΠΑΤοΠΝ, ονω 'ο οτζηο κοἶοοοοἶ/οηκο' ποοο Το οοοοο οΙἶΑΤ Πἶ®ΙἔΑ Ϊοο Χα­ οοομον που κοοοἶον ηοη οτηνοοοη του οοηγοο αφου εοιωξε τους οικοοο τοο° Ο Χοτοηο κοοηοε οιπλο τοο·
νά καλύψουμε κάπως τά ίχνη μας γιατί δέν ξέρουμε όπως παρε. πῶς καί πρυ̃ θα συνεχίσουμε­ Είδρπρτείε ἐσύ τὡρα α­ μέσως μέ άνώνυμο τηλεφώνημα τό 'Αστυνομικό Τμῆ μα τῆς

σαν_

­Ναί

Βρές ένα μέρος καί ρίξε μιά σφαῖρα. Ὁ Άμερικάνος πού τόν φώναξε Μάϊκ, ἔβγαλε ἀπό Τό πίσω μέρος τη̃ς μέσης του
ένα μπράουνιγκ τών 9 πιω, βίδωσε στην κάννη του ένα σιγα­ στη̃ρα πού εἶχε στην κάλτσα του̃ άριστερου̃ του ποδιου̃, πῆγε στἡν κρεββατοκάμαρα, σηκωσε τό σεντόνι του̃ στρώματος καί από την πόρτα, άπόσταση περίπου 2 μέτρων, πύροβόλη­ σε κατά μῆκος του̃ στρώματος. ”Η σφαῖρα διαπέρασε τό στρῶμα, βγηκε άπό την άλλη μεριά καί έπεσε στό πάτωμα δίπλα στό τοῖχο παραμορφωμένη προφανώς ἀπό κτύπημα σε κάποιοι σοοστοι ιοο σιοοομσιιος. Αρτος εσκυιμε και την μάζεψε. Κατόπιν σκούπισε τό όπλο μέ ένα μαντηλι ποόβγαλε άπό την πίσω τσέπη του̃ παντελονιου̃ του, γύρισε στό σαλόνι, τόσφιξε γύρω άπό τό δεξί χέρι του̃ συνδέσμου άφου̃ πρῶτα δί­ στασε γιά μιά στιγμη σάν νά σκεφτόταν, καί κατόπιν άφησε τό όπλο νά πέσει δίπλα στόν νεκρό. Τό μυαλό του̃ Χάουσμαν
70

­Λοιπόν του̃ εἶπε; ¬”Ακου προσεκτικά του̃ άπάντησε ὁ Χάουσμαν. Πρέπει

περιοχη̃ς, ότι στό διαμέρισμα άκούστηκαν πυροβολισμοί. Αὐτοί μόλις βρούν τούς νεκρούς καί τό χαρτοκιβώτιο μέ την γραφομηχανη καίτίς προκηρύξεις, μετά κανονικά πρέπει νά σέ εἰδοποιήσουν, έτσι;

Ἡ 

­­Φυσιολογικα ναί, απαντησε ὁ Χατζῆς. ­Ἑνταξει, αν δει̃ς καί καθυστερου̃ν βρές μια δικαιολογία καί έλα. Πιστεύω όμως ότι θαρθου̃ν αὐτοί σέ σένα. Καναμε ό­ πως είδες μία χοντρή σκηνοθεσία, ῖσα ­ ῖσα για τα ματια. Μόλις αναλαβεις τιήν ὑπόθεση κανόνισέ τα μέ τόν ίατροδι­ καστἠ, έχεις καποιο δικό σου, έτσι; ί ­Έχω, απαντησε ὁ Χατζῆς. ­Ώραῖα. Λοιπόν, ὁ ένας σκότωσε τόν αλλο για καποιον αγνωστο λόγο. “Ισως νόμισαν θα πεῖς ότι ὁ ένας πρόδωσε τόν αλλο. Κατόπιν θα ενημερώσεις τόν βλακα τόν αρχηγό σου, τυπικα, βλέπεις προσπαθω όσο μπορῶ να μη σέ ἐκθέ­ σω, καί αμέσως μετα θα έρθεις να πιασεις τόν Κασιδῆμο. Θα μας δώσεις λίγο χρόνο για την ένεση, υ̃πολόγισε Ζ ωρες από τώρα καί μετα δικός σου. Ἑαν εἶναι τό μεγαλο κεφαλι, κα­ λῶς. Ξανακανε του ένεση παρουσία του̃ δικου̃ σου καί τέρ­ μα. “Αν δέν είναι βλέπουμε ἐπί τόπου. “Εγώ πηγαίνω κατευ­ θείαν ἑκεῖ. Μέχρι ναρθεις έσὑ, πιστεύω να έχω τελειώσει. Ἑνταξει λοιπόν; ­Πρέπει να ὸμολογησω ότι είσαι μεγαλο κεφαλι, απαντη­ σε ὁ Χατζῆς. "Οταν είδα την σκηνοθεσία νόμισα ότι δέν ξέ­ ρεις τί κανεις. Πότε πρόλαβες καί τα σκέφτηκες; ­Αυ̃τη είναι ἡ δουλεια μου, να σκέφτομαι. "Αντε τώρα να μή καθυστερου̃με. Ὁ Χατζῆς ανοιξε την πόρτα του̃ αυ̃τοκι­ νητου καί κατέβηκε ένῶ ό Χαουσμαν έβαλε μπρός την μηχα­ νη καί ξεκινου̃σε.

.

3

72 

Ι
Πέρασε μια ὁλόκληρη ὥρα από όταν έκανε τό τηλεφώνη­ μα ὁ Χατζῆς μέχρι να εἰδοποιήσουν οἱ αστυνομικοί του̃ τμη­ ματος τη̃ς Κυψέλης την ὑπηρεσία του. Τό εἰδικό νοσοκο­ μειακό τῆς ὁμαδας του, ἴδιο μέ ένα του̃ 166 έξωτερικα, βρι­ σκόταν η̃δη σέ έτοιμότητα καί εἶχε έν τῶ μεταξύ εἱδοποιηθεῖ καί ὁ «δικός του» ἱατροδικαστής. Ὁ Χατζῆς περίμενε στό αύτοκίνητο, ένα γκρίζο Μιτσουμπίσι, μαζί μέ τόν κοντοκου­ ρεμένο όδηγό του, παρκαρισμένοι 2 τετραγωνα παραπέρα. Μόλις τόν ένημέρωσαν στό ραδιοτηλέφωνο ότι ξεκίνησε τό νοσοκομειακό δέν έχασε καιρό καθόλου. Σέ χρόνο ρεκόρ ό­ πως παραδέχτηκε ό αστυνόμος του̃ τμήματος, ὁ Χατζῆς είχε έμφανιστεῖ καί ανέλαβε την υ̃πόθεση , διώχνοντας τούς αστυ­ νομικούς μόλις έφτασαν οἱ δικοί του. Ἑνημέρωσε τόν ἰατρο­ δικαστή για τό τί ῆθελε καί κατόπιν τηλεφώνησε στόν αρχη­ γό τη̃ς ΚΥΠ από τό τηλέφωνο του̃ διαμερίσματος. Τόν πέτυ­ χε στό σπίτι του στήν Φιλοθέη. ­Δέν έχω χρόνο ναρθω να σας ένημερώσω, του̃ εἶπε. Αὐ­ τη την στιγμη κ. αρχηγέ βρίσκομαι σ” ένα διαμέρισμα στήν Κυψέλη. Μετα από ανώνυμο τηλεφώνημα οἱ αστυνομικοί του̃ τμηματος βρῆκαν δύο νεκρούς μέσα στό διαμέρισμα. Εἶ­ χαν σκοτώσει απ” ότι δείχνουν τα πραγματα ό ένας τόν αλ­ λο. Μέσα σ® ένα χαρτοκιβώτιο βρέθηκε ἡ γραφομηχανή μαζί μέ όλες τίς προκηρύξεις τη̃ς 17 Νοέμβρη. Δέν υπαρχει αμφι­ βολία ότι εἶναι αὐτοί, έγραφα ὁ ίδιος σ” ένα χαρτί για αντιπα­ ραβολη. Καί τώρα τό σπουδαιότερο. κρατηθεῖτε. Ὁ ένας νε­ κρός είναι ό Παπανῖκος. Ναί, τό δεξί χέρι του̃ Κασιδημου, τη̃ς Σοσιαλιστικη̃ς Ἀνασύνταξης. Πιστεύω ότι ὁ Κασιδῆμος είναι ὁ αρχηγός τη̃ς 17 Νοέμβρη. Έγινε μια παύση στό τη­ λέφωνο.
αρχηγός τη̃ς 17 Νοέμβρη! Πῶς τό λές έτσι χωρίς στοι­ χεῖα, καί μαλιστα από τό τηλέφωνο, εῖσαι στα καλα σου; αρχηγέ, έστειλα να ἐρευνήσουν τό σπίτι του̃ Παπανί­ κου. Στοιχεῖα θα βρεθου̃ν, όμως έπειγόμασε. Καθυστερου̃με

­Μα εἶναι δυνατόν εἶπε ό αρχηγός τη̃ς ΚΥΠ. Ὁ Κασιδῆ­ μος

­κ.

75 

και θα χασο μ
σωἐ­
ι
­
3

,

,

.

Ὁ

8

. ~ ων Κασιδημο. ' Πρεπει

ν ά τόν πιάσω

άιιε­

λαθοθἱ Καταλαβω

Ο αρχἶι̃γ ' τόν πιάσεις εἶπε τελικά. "Αν όμως κάνουμε τ ' _­ Ενταξει να χγει την θέση μου. Θάχουμε πολῃικο κο­
7

τι της ΚΥΠ
(Ξ

ι

οιοἑ­

πω/Τησε0Χατζης κή σαἔ·
|

­Πολπικο κοσῖοθ θαχουμε αν ΤΟΥ
..
­7

.

αφηἶλλο , ὴεὐθύνη δι­ ­ ···Αν μὲ καθυστερησετεα
τ
συ̃
ν

τ

5

ε

ουμε νά φύγει. ἀτ

·· Ι υ σε ὑποτίιιιιοοιι εἰ­ καπο φαινεται οτι ῖ|}οιπ0ν'Χ:ἶἔηΚΡλἰΠ. "Αντε λοιπόν, πήγαινε πιάστον. πε Ο αρχηγἕκ ηαί σεῖς ρώτησε ὁ Χατζῆς. ­Θαυ̃θειἶε κ " . ι ° ότο α ο άοχηγ ός· Τηχεφώνησε μου οῖαν _ Οχθ ειπε απ μ Τὸν πιασεια̨
ά

=·

·

_Θαἶ3ΤΞ Επι 1 ένω Ἑν τὼ μεταξύ θα ειδοποιησω Τον _Ναι> α ἶτερ μ ' Πρωθυπουργο· νο καί όρμησε στό αυ̃τοκίνη­ Ὁ Χαϊζη̃ς ἔκλεισε Το τη χ' εφω
Το Του·

2
ύνταξη εἶχε δημιουργῃθεῖ από τόν ' νασ Η Σσσιαλιοτῃξηδ , ι ι καί τὴν διαγραφῃ του απο Κάοιδημοιιετάἶτλι̃ν ιἑλἑθῖαν ένα μικρό κόιιμά, πού παρά την τό κυβερνων κομιιοἰ­ δ, τήν φήμη του καί τίς προ­ προσωπικότητα του Κασι Τιμ › δέν σῖάθῃκε δυνα­ σβάσεις του στόν κομυάτἴἔι̃ὲἕἑἶἔιἶἔμἦλόβαθμα στελέχη. τςἶ Υά παιἶασυιἰει παὲυ̃λἶίιχιιστοι καί καθὡἐ δὲν ὕπη̃ρλαν τά ὰ: Οι Οποἔδοι τοι? ηταν προσβάσεις στον ὴμερήσιο τύπο, η ναγκοξια κεφαλα̨ια αί οἱ μόνη επικοινωνιαπΣυ ιιέ τόν κόσιιο ἦταν κάποιεἑ προκηρὑ τη̃ς Ἀθήνας καί σπα­ ζεις που άοαια μοιοάἔαν το ς ­ δ σσκοπἠσεις τούδι­ νιὼτερα τη̃ς ἐπαρχίας' επ ἶελευτωες. ηιμ λοΎ ικη δυναμη. ναν λιγώτερο ποσοστό απο Ο,Ζ®7ο στην ΘΚΝ ι ασε ὁ Χατζῆς στα γραφεῖα της Σοσιαλιστικης "ΟΠ" εφτ , 7 Ἰχνασυνταξεως ειχε ι δύο δικοί αρχισει να σου ρ συπωνει. Ο"
.
°
3

­Στό διάβολο λοιπόν, ὁ κύκλος έκλεισε εἶπε δυνατά. Ἑ­ κείνη την στιγμή κτύπησε τό τηλέφωνο. Ὁ Χατζῆς τό σή κω­ σε χωρίς καθυστερηση, σκεπάζοντας τό στόμα του μί ένα μαντήλι.
¬ἔ\Ιαι° ἕἶπε; . . . . . εἕργειςἔ απαντησεη ι την . , . φωνη, πουο Χατζης αναγνωρι­ σε αμεσως, ηταν του Χαουσμαν. Βαλε το μηχανημα συνεχι­

Ὁ ρ μ Χαουσμαν θά ἐπικοινωνου̃ . ει 9 ι Β σε καποια . ·: στιγμη ~ μαζι του, τους ειχε πει και ειχε φυγει μαζι με Ι | τους αλλους 2 Αμερικάνους, τά «μαντρόσκυλά του». ­Στό διάβολο, εἶπε φωναχτά ὁ Χατζῆς. Πάμε ἐπάνω. 'Η παλ Π ά ξύλιν πό Ο τα του̃ ΎΟ α είου Η έ τ η 'ν τα πέλα τ” Ν! ΠΩ Σο­ σιαλιστικης Ανασυνταξης το εμβλημα του̃ κομματος, μία δάδα ζ δεν ἦταν κλειδωμένη καί τό φῶς στό γραφεῖο ἦταν ά­ ναμμενο. Μπηκαν στο δωματιο. Ενα μεγαλο γραφειο, μια βαριά ξύλινη βιβλιοθήκη γεμάτη μέ βιβλία, 3 δερμάτινες ξε­ βαμένες καί άλλου̃ σκισμένες πολυθρόνες καί ενας καναπές .. . . ηταν ολα τα επιπλα του. 'Ο Κασιδῆμος, ένας μεσήλικας παχουλός με άσπρα μαλ­ λια, βρισκοταν καθισμενος στην πολυθρονα πισω απο το γραφεῖο με τό κεφάλι του πεσμένο πάνω στήν παληά ξύλινη ἐπιφάνεια του̃ γραφείου. "Ο Χατζῆς του̃ άναση κωσε τό κεφά­ λι, πιάνοντάς το από τά μαλλιά. Μπλέ κύκλοι γύρω ἀπό τά μάτια καί λίγο ξεραμενο σάλιο στά χείλια πρόδιναν δηλητή­ ριο. Μέ προσοχή ὁ Χατζῆς κοίταξε τά χερια του̃ νεκρού άνα­ σηκὡνοντας τά μανίκια του, δεν ύπη̃ρχαν σημάδια ἐνέσεως, πού θά ὲπιβεβαίωναν τίς ύποψίες του ότι κάτι τούκρυβε πάλι ι ι Τ ι . ο Χαουσμαν. . . Ηταν καθαρα. . Ο νεκρος θα περιμενε προφα­ νως καποια ειδοποίηση άπό τόν Παπανῖκο σέ προκαθορι­ σμενο χρονο και αφου̃ δεν την είχε θά ὑπεθεσε ότι χάθηκε τό παιχνιδι και αυτοκτόνησε. Αυ̃τἠ ἡ ἑξηγηση σκεφτη κε ὁ Χατ­ ζη̃ς πρέπει νάναι ῆ πιό πιθανή.
ν

του τόν ενημέρωσαν ότι οἱ “Αμερικάνοι ίνΙ,30ὥ απερίπου καίκατε κανά εἶχαν άνέβει επάνω Η έσω 9 .Ὁἴδιο Ω ὀΧά­ ουσμαν τούς πληροφόρησε ότι η ὁ Κασιδῆμος ηταν νεκρός, τούς είπε ό ως νά πε ι ένουν τόν Χατ ” π ίν ἀνέ ουν. τι
π
:·
»
»

ν

Ν

>

5.

ῖ

.

Τ

7

7

7

'76 

σε ὁ Χαουσμαν. Ὁ Χατζῆς έβγαλε από την τσέπη του δύο κολλῃμὲνους μεταξύ τους στρογγυλούς δίσκους ασημί χρω­ μα, χεπτούς σαν διαφραγμα, τούς ξεκόλησε καί τούς τοπο­ θέτησε στό ακουστικό του̃ τηλεφώνου. Οἱ δίσκοι πού κόλη­ σαν πανω στο ακουστικό σκεπαςοντας τήν λήψη και Τήν ἐκ· πομπή, δέν ἦταν παρα ένα μικροσκοπικό οη Ιιυε, ένας ανα­ μικτήρας ῆχων. .Οποιοσδήποτε ἔκανε ἀκρὀαση στήν

4

να μπορέσει να ύποκλέψει την συνομιλία. Μόλις τοποθεῖιι̃οε | Ι ι τους δισκους, μιλησε ο Χατζῆς.
±

μη έπρεπε ναχει την ίδια συσκευη στον ἴδιο συντονισμό για

ι̃φαμ:

ἶτόν ἄλαο πού ίίαβίατανἶ πβίνττόν κουἶτοϋραπὡληζαντε ἶαέα ένα καφε και σε καμμια ωρα γυρισε και περιμενε κατω μεχρι τα μεσανυχτα, μηπως παρουσιαστεικανεις. Μετοιφυγε. Αυ­ οιο οαοο οι οιίἶιι̃ιιοοιοιἶο θα ῖολοον ἶιοιοιο οιὅμα και ειναι ασκα· πο να σιινεἶιισσυμε· Ιοιι ιιτσν να 7"/ει> εγινε· ΝΕιἶιοο:··> οι­ στασε, αν οι Ξαμερικανοι βρηκαν τιποτΐε και μου το κρύβουν. Κατα βαθος ομως ηταν σιγουρος οτι ειχαν ζεμπερδειμει.
3

λεοοι· Ἑγώ πιστεύω

_Φιοιιοι ισ σύστημα, εἶπε του̃ Χξιουσμαινι

ποιο πμοκαθθβισμενο οοινιοβοο ιιε τον δικο Του και Οταν ει ὅτι πέρασε ἡ πΟΟοεσ'μιοιΤοοι̃οκιονι1οε·
Ο Χα̨τξἶιςζ . .. ~ . ­Ἑνταἐει. πιασε τις αλλεε δυο ομαδες; πες ἔτι βρτὲιἶε Ϊἕ

­τΗταν νεκρός, Τόν ἔκοιιίε ο Χοιοοομοιν· Πρεπει
ειπε

6" κινου̃μαι αρκετα γρηγσραι

ἶιερεις πως δω­
3/σχε
.. .
.
¿

Χ

_“Έτσι λέω κι εγω°

σιο Ύοοιφοιο ιςοιι τερμα· Νομιζω οτι τε ειωσ μ ὲπττνλία εἶναι ὀλη δική σου· ­Π0ια ὲπττυλία; εἶρωνεοιιι̃κο ο Χιιτζηο· Εγω μαζευω πτώματα­
”

στοιχεια

τ

­Τέλος παντωνι ἔστω κι ἔται εσυ θα Φανειἐ οιπανιιι̃σο ο Χαουσμαν καί ἔκλεισε Τό Τιι̃λέαλωνο­ Ὁ Χοιιιἔῃο οβγοιλο ιοοο αναμικτῆρες πού κόλλησαν μεταξυ τ0υΩ καιενιναν ονοιἐ ιιιτ κρύα λεπτὐς δίακθἑι καί Τούἐ έβαλε στην ιοοιιη ιοο ιοποθοτ τώντας στην θεση του τό ακουστικο. Ενεταἔειι σκειίιτιι̃κο­ Θαπιανε καί τίς αλλες δύο ομαδες, θαλεγε οτι βρηκεξτα στοι­ χεῖα στό γραφείο του̃ Κασιδημου. Ἑν τω μεταξυ Οι ἶδτκατ του έρευνου̃σαν τό δωματιο. ”Οπως τ0 περιμενε δεν βγηκε ιι“ ποτα από τήν έρευνα.
Σκλειεωσε την πόρτα ειπε στον ένα από τους δυο αντρες του καί μεῖνε ἐδῶ Θα εἰδοποιησω τούς δικούς μου ναρθουν να τόν παρουν καί να κανουν λεπτομερῆ έρευνα. Να παρουν | καί τα βιβλια. Θα τα ξεσκονισουμε. Ακομη και μια σημειω μενη πρόταση μπορεῖ να δώσει κατι νέο, αν και πιστευω οτι , . · · αυτοι. δεν πιανουν μθλοβι στο ' λοοι Τοσο· ι Εσυ, στι) α φη κε
7

ξ

Ϊ

ι

ἰγ

7

×

78

Χρειαστηκαν σχεδόν 2 ὥρες συνεχου̃ς ὲπαναληιμης τη̃ς ἴ­ διαε ἱστορίαἐ από τον Χατζῆ. προκειμένου να ενημερωθεί ὁ αρχηγός τη̃ς ΚΥΠ καί ὁ ύπουργός Δημοσίας Ταξης για τα συμβαντα. Ειδικα ὁ υπουργός ἦταν όλο αμφιβολίες καί δέν σταματησε στιγμή τα μηπως, έαν, όταν. Στό τέλος ομως έ­ δωσε συγχαρητήρια στόν Χατζη̃ καί πῆγε να ενημερώσει λε­ πτομεοῶς τον Πρωθυπουργό. Ὁ Πρωθυπουργός αφου̃ ακουσε την πληρη ἱστορία, έδωσε νοερα συγχαρητηρια στόν ἑαυτό του πού είχε διαγραιμει από τ 'ν α ' τόν Κασιδδμο από τό κό Η α του, π ίν ακό α ί­ ιι σει να κτυπα ἡ 17 Νοέμβρη, παρα τίς τότε στίς πρῶτες μέρες τῆς μεταπολιτεύσεωςαντιρρήσεις. Τότε χρειαζόταν τούς παντες καί έκανε τούς ελιγμούς του, αλλα ὁ Κασιδη̃ μος είχε παρατραβήξει τό σχοινί. Τοῦ είχε δώσει αύτουνου̃ καί μερι­ κῶν αλλων τα παπούτσια στό χέρι. Τόχε διαπιστώσει από την αρχή ότι ηταν ούτοπιστής. Βέβαια οπωσδήποτε θαχε πο­ λαικό κόστοα̨ καί ὁ ἴδιος ἀπ= αὐτή Τήν ἱστορία, ἀλλά όπως παντα τό πολύπλοκο μυαλό του ῆδη είχε καταστρώσει κα­ ποιο σχέδιο για να αντιστρέψει τίς όποιες κατηγορίες. Στό κατω ­ κατω, σκέφτηκε, αὐτός είχε διακρίνει καί ειχε δια­ γραψει τους ἐἐτοειιιστές ἐξ αοχιι̃ς­ Ἑἐαλλου είχε καυτηυια­ σει σκληρα την Σοσιαλιστική Ἀνασύνταξη, περισσότερο φοβούμενος βέβαια τυχόν διαρροές από τό κόμμα του. Καί ό ι :· τ Ισπουδαιοτερο › ›ι ΰηταγ εοτι ειχαν περασει εικοσι ολοκλη ρα χρονια απο τοτε. Εδω ο Αντρεοτι με τους Χριστιανοδημο­ κ ατε στ ”ν Ἱταλία πα α τα σκανδαλα έ τ 'ν Μα ία καί ρ ς η ρ μ η
ιν
·;·

ε

ε

φ

79 

τίς διασυνδέσεις τιῶν μελων του̃ κόμματος μέ την Μασσωνι· κη Στοά, κόντειμει να σχηματίσει αυ̃τοδύναμη κυβερνηση. Μέ την έγκριση του̃ Πρωθυπουργού τό βράδυ στό νυκιερι· νό δελτίο τῶν 12 μεταδόθηκε μία σύντομη ανακοίνωση Ύια Τόν Κασιδῆμο «ὁ ὁποῖος φερρτριν ὡς ὁ Άρχηγός της 17 ΝΟ­ έμβρης ενῶ οι ερευνες συνεχίζονται», όπως κατέληξε ὁ τηλε· τίς μισές εἰδησεις, τούς άφηνε νά όργιάσουν μέ την Φαντασια τους γράφοντας φανταστικά σενάρια, καί κατόπιν τούς βού­ λωνε τό στόμα παρουσιάζοντας τα υπόλοιπα στοιχεῖα. Κα­ νεις ποτέ δέν γνώριζε τά χαρτιά του̃ Πρωθυπουργού. Κρατου̃­ σε πάντα κάποιον α̃σσο γιά τό τελος , , „ ι .ι ι ένο ἀπό τήν Ο αρχηγος της ΚΥΠ δεν εμεινε ευχαρισ ημ (Ζ ι . . όλη ἱστορία του̃ Χατζη καί τόν ξανακάλεσε γυρω στα αερας νυχτα στό γραφεῖο του μέ τό πρόσχημα ότι ηθελε νά βάλει σε τάξη κάποιες λεπτομέρειες πού τόν άποσχολου̃σαν. Κυρίως δέν πίστευε λέξη από τό ση μεῖο έκεῖνο της ἱστορίας πού έλεγε πώς ὁ Χατἔη̃ἐ βρη̃κε ἔνα χαρτακι μέ τίς τρει̃ς διευθύνσεις σ' ένα βιβλίο του̃ γραφείου του̃ Κασιδη μου. Ἑπαναλάμβανε συ­ νεχῶς βηματίἔοντας πέρα ­ δώθε ότι οἱ τρομοκράτες δέν η­ ταν δυνατόν νί αφήσουν τίς διευθύνσεις τους, την στιγμη μά­ λιστα πού ἦταν πολύ εύκολο νά άπομνημονευθου̃ν 3 ὀνόματα και τρεις αριθμοί. Τελικά ό Χατζῆς τόν ςεφορτώθηκε, δίνον­ τάς του τη βεβαιότητα ότι καί ό ίδιος προβληματιζόταν πανω σ” αύτό, άλλά έπρεπε νά ελέγξει καί τίς άλλες Ζ διευθύνσεις πρίν ξημερώσει, ἀφοῦ ἡ μία ῆτανἠ Πατριάρχου Ἱωακείμι 6­ που εἶχαν πιάσει τούς πρώτους Τρομοκρἀτεἐ­ Ὁ ἴδιοἑ βέ· βαια εἶχε γράψει τίς διευθύνσεις τῶν τρσμοκρατῶν στό χαρ­ τἀκι χρησιμοποιώντας τό ἀριστερρ τρρ χερι. Τό χαρτί τό είχε κόψει ἀπό τρ λευκό κάτω μέρος τῆς σελίδας ἑνός βιβλίου του Κασιδήμου.
4
παρουσιαστή ς. =Ηταν τό καθιερωμένο σύστημα. Τους εδινε

Ἡ ειδικη ὁμάδα του̃ Χατςη βρισκόταν συνεχῶς σε ετσι­ μὀτητα_ Πρῶτος κατά τίς2τό πρωΐ κτύπησαν τό διαμέρισμα
εο

στό ἱσόγειο τη̃ς όδου̃ Ἱπποκράτους. Έρριξαν τό ἰσχυρό ά­ ναισθητικο κάτω από την πόρτα, με το ειδικο λεπτο σωληνά­ κι πού εἰσχωρου̃σε μέσα στό διαμέρισμα σέ μῆκος περίπου Ι,5 μέτρα, καί άφου̃ περίμεναν άκριβῶς ΙΟ λεπτά παραβία­ σαν τήν κλειδαριά καί έκοψαν μέ τό σπρέϋ τη διπλῆ άλυσσί­ δα. όΗταν μία μικρή γκαρσονιέρα, κατάλευκη καί βρωμερή, καί τό άναισθητικό είχε ἐπιδράσει άκαριαῖα λόγω του̃ μικρου χώρου. Μπη̃καν μέ τίς εἰδικές άντιασφυξιογόνες μάσκες καί συνέλαβαν τούς δύο ναρκωμένους νεαρούς πού κοιμόνταν αντικρυστά σέ δύο πτυσσόμενα κρεββάτια καναπέδες, δί­ πλα στά κιβώτια μέ τίς κονσέρβες καί τίς μπυ̃ρες πού κοί­ τονταν σωρός γύρω τους. Τούς μετέφεραν σέρνοντας στό κλειστό Μιτσουμπίσι καί έφυγαν χωρίς κανείς άπό τούς έ­ νοικου ς νά τού ς πά ρει μυρω δ ια. ί Στις 3 περιπου με τον ιδιο τροπο κτύπησαν και το αλλο διαμερισμα στην πλατεπα ἴλττικης. Τουτη~την φορα χρεια­ σθη κε να επιστρατευθουν οι μισοι ανδρες της ομαδας για'να άνοιςουν σπρωχνοντας την πορταχαφουπουμπαρησε μ'“ ενα ὲκκαιιραντικα θρρυβοι ἕνπνωνῖαἑ ι̃ιἐ μὶσεέ πθλνιῖαΐοικειεἐι Π σερβαντα που ειχαν τοποθετησει πισω απο την πορτα οι τρο­ μοκρατες, χρησιμοποιώντας την παληοις ασφαλη μεθοδο. 'Ηταν ιἶνα δυαρι ρτον πρωἶο |ΟρΟΦ|Ο σε αθλια καἶααΐασηι σχεδον αδειο απο επιπλαςμε μονοτα στρώματα στο πάτωμα στα δυο δωματια, ςδρο στο ενα και ενα στο αλλο. Τούτη την φο­ ρά ηταν τρεις η̨̃και ο ενας ειχε καταφερει να μισανοιξειτην μπαλ­ κονοπθθῖίἔ αλλα Οπως ἶιταν μισοἔα̨λιἶμενοθ αίἱο Το ανοθτ σθηῖικθι οι κινηθεις τοιἰεμοιαςεχἴ με ΤΟΡ μείἶυσμενον· λαβε παντωςκαιςπυρρβολησε μ ενα 45αρι το ταβάνι Πρ?­ πριν ε­ ζουδετερωθει απο τους ανδρες του Χατςη. εκκωφαντικη ιἴκπυρσοκροτηση ςεσηκωσε για τα καλα τους ενοίκους της πολυκατοικιας, κανοντας τους περισσοτερους να κλειδω­ θου̃ν στά διαμερίσματά τους. Λίγοι μόνο τολμηροί μισάνοι­ ςαν τίς πόρτες τους, προσπαθώντας νά καταλάβουν τί συμ­ βαίνει. Στίς 4.10 τό πρωί ἠ ἐπιχείρηση εἶχε τελειώσει καί ό Χατα̃ηςα̃φρυ̃ άφησε την τελευταια αναφοράεσΰτὀ γραφειο του̃ αρχηγού της ΚΥΠ, εδιωξε την ομαδα και ο ιδιος ξαπλωσε
81 

στο κρεββάτι, στο εἰδικό δωμάτιο τῶν γραφείων τη̃ς ΚΥΠ, ἀ­ φἠνοντας παραγγελία να τον ξυπνήσουν στίς 9. Δέν θα̃χανε με τίποτα το σώου τῆς ἡμέρας, στό ὁποῖο θα ἦταν ἔνα από τα

κεντρικά πρόσωπα.

ε

ε

:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ

Λιβύη

ἑῖ”

ι

Β
Ϊ;

.

Ϊ

82 

1

φέρει να στείλουν δύο ­ τρεῖς εκατονταδες “Αθηναίους στα νοσοκομεῖα, αφου̃ τό διοξείδιο του̃ ανθρακα, εἰδικα στό κέν­ τρο τῆς πόλης, εἶχε μόνιμα αντικαταστήσει τό ὀξυγόνο. Ὁ αντίκτυπος τῶν γεγονότων ήταν μεγαλος καί ὁ Χατζῆς εἶδε τίς μετοχές του να ανεβαίνουν κατακόρυφα, καί γι” αὐτό ἐπι­ κίνδυνα. Ρεαλιστής όπως ήταν εἶχε προετοιμασει να μείνει από τήν ἴδια μέρα καπως στήν σκια, αλλα ό αρχηγός τῆς ΚΥΠ λές καί τόκανε επίτηδες, παρέπεμψε τούς παντες σ” αὐτόν. Ἀναγκαστη κε να στείλει τήν γυναῖκα του να μείνει μέ τήν κόρη του στήν Άγγλία όπου σπούδαζε, για να γλυτώ­ σσυν από τό τηλέφωνο καί τό κουδούνι. Ὁ γυιός του, φοιτη­ τής τη̃ς Ἑμπορικῆς, βρῆκε τήν ευ̃καιρία παίρνοντας μερικα βιβλία μαζί του να πεταχτεῖ μέχρι τήν Γαλλία στήν φιλεναδα του, να διαβασει μέ τήν ησυχία του για τίς ἐξετασεις τῆς πε­ ριόδου. "Ετσι τουλαχιστον εἶπε στόν πατέρα του, καί ὁ Χατ­ ζῆς μήν έχοντας τόν χρόνο καί τήν δύναμη να λογομαχήσει μαζί του, τόν αφησε να φύγει. Τα γεγονότα ήταν πρῶτο θέμα στίς έφη μερίδες καί στίς εἰ­ δήσεις, ακόμη καί στό ἐζωτερικό καί ὁ φωτογραφος τη̃ς έφη­ μερίδας πού «συνδεόταν» καί λιβανιζε τόν Χατζη̃ ανέκαθεν για να έχει καποιες αποκλειστικές πληροφορίες στό αστυνο­ μικό ρεπορταζ, κόντευε να κανει μία περιουσία από τήν φω­ τογραφία του̃ νεκρου̃ Κασιδήμου στό γραφεῖο του, τήν μονα­ δική πού «πρόλαβε» να παρει φωτογραφος. ἶΗταν περίπου ΙΙ τό πρωΐ τῆς μεθεπόμενης ημέρας, όταν ὁ Χατζῆς συναντήθηκε στό παρκιγκ του̃ Ζαππείου μέ τόν Χαουσμαν. Ὁ Χαουσμαν ήταν νευρικός καί ανήσυχος. ­Τώρα τί θέλεις, σχεδόν ξεφωνησε μόλις ό Χατζῆς καθη­ σε δίπλα του στήν θέση του̃ συνοδηγου̃ τη̃ς ασπρης Μερσεν­ τές 190. ”Η ἱστορία τέλειωσε, συνέχισε. Θριαμβευσες. Δέν έ­ πρεπε να μέ ξαναενοχλήσεις. ­"Ακουσε πρῶτα εἶπε ὁ Χατζῆς. ”Ηξερες ότι ἐπί δικατο­
85

Ὁ καιρός συνεχίζει να είναι Αὐγουστιατικος. Ἡ ζέστη καίή απνοια συνέθεσαν ένα φοβερό δίδυμο, καί εἶχαν κατα­ 

ρίας ὁ Κασιδη̃μος ἦταν στήν Λιβύη; ­Στήν Λιβύη; ξαφνιάστηκε ὁ Χάουσμαν. Ποιός στόπε. γυναῖκα του. Άπό κεῖ έρχομαι τώρα. Τῆς τόπε κάπο­ τε λέει. Σήμερα πήγα καί τήν βρήκα σπίτι τους στήν Ἱ·Ιλιού­ πολη, γιά νά τη̃ς πάρω μία τυπική κατάθεση· Τήν ψἀχναμε, Σκέψου ἡ κηδεία του̃ Κασιδήμου δέν ἔγινε ἀἰςὀμη γιατί δέν μπορούσαμε νά τήν βρούμε. “Εκανε τουρισμό λέει στ ένα ξε­ ρονήσι του̃ Αἰγαίου καί δέν ήξερε τίποτα. Ὁ γάμος τους εἶχε ναυαγήσει εδώ καί χρόνια. Ὁ Κασιδη̃μος πήγαινε κάπου ­ κάπου σπίτι, όλο δουλειές τῆς έλεγε ότι εἶχε καί τέτοια, κοι­ μόταν σέ χωριστό δωμάτιο. Καί αὐτή έκανε τήν ζωή της. τΗ κόρη τους εἶναι παντρεμένη καί ζεῖ στόν Βόλο. Μου̃ εἶπε λοι­ πόν ότι ό Κασιδη̃μος επί χούντας ήταν στήν Λιβύη, άλλά όχι μόνος του. Μαζί του ήταν καί άλλα στελέχη του̃ κυβερνῶν­ τος κόμματος. Τῆς τό εἶχε πετάζει μετά άπό ένα καυγά, σάν άπειλή, παριστάνοντας τόν καμπόσο. Τῆς φαίνεται άπίστευ­ το ότι ήταν άρχηγός τῆς 17 Νοέμβρη. Τόν εἶχε γιά χοντρομ­ παλἀ­ |_··Εὁε0σε|καμμια ένδειξη ποιοί άλλοι ήταν στην Λιβύη; ρωτησε ο Χαουσμαν. Οχι, επιμενει δεν τήο ειπε ονομάτά­ ­·”ΕΨάἔε€ το οπιτι; _Νάι› μοοοωοε τήν ενκοιοή τήοτ άλλά δεν βοήκά τιποτά­ ­°Εντάζει, αυτό λοιπον ηθελες; Ὁ Χαουσμαν δεν φαινο­ ταν τά ὲντυπωσιάζεται. Εἶναι βεβαια σοβαρό, συνέχισε, θα | ~ | ~ τ το ψάξω άλλά δεν νομιζω νά βοτο τιποτά­ Εν τω μετάἔο μποτ οειο νά τήν πειοειο νά μήν άνάψεοει ποοθενά Ύιά τήν Λιβοή κάι νά κοοιμειο Κάι εοο Υιά λτνο τήν κάτάθεοήἑ ­Άποκλείεται ἀπάντησε ό Χατζῆς. “Ηδη εἶναι άργά. Τό­ χει πεῖ σέ ΙΟ δημοσιογράφους. Τώρα έγινε ζαφνικά βεντέτα.

­'Η

_

5

Μάλιστα τη̃ς πρότειναν μου̃ εἶπε νά γράψει καί βιβλίο γιά τήν ζωή της μέ τόν Κασιδήμο. Πουτάνα. ”Ολο νάζια είναι. ­Μήπως όμως εἶπε ψέμματα; ρώτησε σκεφτικά ό Χάου­ σμαν, χαϊδεύοντας τό τιμόνι της Μερσεντές. _"Οχι, ἀπάντησε άμέσως ό Χατζῆς, εἶμαι σίγουρος ότι λέει άλήθεια. Εἶναι πολύ ηλίθια γιά νά τό σκεφτεῖ μόνη της.
86

­τΠάοάκολούθήοή; τον ἔκοιμε ἔιςπλήκτοἐ ο Χάοοομάντ τι πάοάκολοοθήοήἐ _·Ἑλά μήν εκπλήοεοάμ τά οοοτήμάτά οάο άιςολοοθῶ­ Κάπου _ ιτάποο πάοάκολοοθτο κάιἶ κάνά δικο μάἐ­ ”Ετοι μπο· Ρετ νά μάθω κάτι Χοήοιμο­ Μολιο εἶχε ποοάτοοθει τοτε οτήν ΚΥΠ ιτάι οκεοτήκά νά βγάλω Κάνά τοωτο τοο­ _Ετοάι άλεποο, εἶπε ο Χάοοομάνί κάι πάοιοτάνειο τήν κὀτά­ Συνεχιοε­ ­Λοιπον κάμμιά βδομάοά τον πάοάκολοοθήοάτ μετά τον άφησα. ”Ε, λοιπόν μάντειμε. ­Τί, λέγε επιτέλους, εἶπε άνυπόμονα ὁ Χάουσμαν. Ενα απογευμα εφυγε απο το σπίτι του μέ τό δικό του αύ­ τοκίνητο μόνος του, καί στό ύψος του̃ ἱπποδρόμου στήν Συγ­ γρου̃ συναντήθηκε μ” ένα κοντοκουρεμένο, σάν στρατιωτι­ κός έμοιαζε μου̃ εἶπαν οἱ δικοί μου. Τόν πῆρε στό αύτοκίνητο καί πη̃γαν στήν Γλυφάδα, στήν μαρίνα. Μάλιστα άφησαν τσ ὰμάζι, πάνω άπό τόν δρόμο, στήν παιδική χαρά καί πήγαν ι Η με τα ποδια στο λιμανακι, σ ενα κοττερο. "Εμειναν μέσα πε­ ρίπου 1 ὥρα καί έφυγαν πάλι μαζί. “Αφησε τόν άλλο στόν δρόμο καί γύρισε πάλι σπίτι του. Οἱ δικοί μου ὑποψιάστηκαν τίποτα γυναικοδουλειές, καί ό ενας έμεινε νά παρακολουθεῖ το κοττεοο. ”Ε, λοιπόν μετά άπό μισή ὥρα μάντεψε ποιός βγηκε απο μεσα·

­Μιά οτινμήτ εἶπε Υοήνοοά ο Χάτἔήά άν ήτάν μονο οιοτο λεἦ νά οιάκινούνεοά νάοθω νά οε βοά) μή ὅλοοο τοοτ; οήμιοιο· γραφους πίσω μου; εἶναι καί κάτι άλλο. “Ετσι καί άλλοιῶς αυτα που σού ειπα αύριο θάναι στήν πρώτη σελίδα όλων τῶν εφήμεοτδτον­ "Ακου ποοοεκτικά­ Ποιν κάνά ομήνο πεοιποο οε μιά πάοάκολοοθήοή πού εκάνά οτον άοχήνο μου­Ν

­°Ωραία, άν βρῶ τίποτα θά δούμε εἶπε ό Χάουσμαν, βγά­ ίζοντάο τήν τάλύτήτά 'Υιά νά βάλει μποοἐ τήν μήχανή.

_

×

κ

»

»

3

7

9

­Ὁ Κασιδη̃μος.

­Ποιός;

¬Καί μοῦ τό λές τώρα μετ θαμε γι° αύτόν; ρωτησε.

Ὁ Χάουσμαν άναπήδησε.
Ω

μέρες ἀφε ότου μά_

87 

παληα, αλλα ό Κασιδη̃ μος εἶχε φιλίες καί με πολλούς αλλους από τό κόμμα. Μήν ξεχνας ότι προερχόταν από αὐτό. Δέν εἴ­ χα δώσει τότε σημασία. "Ομως ή Λιβύη μοὔβαλε ψύλλους στ” αύτια. Λες ναταν μαζί του ό δικός μου; Ὁ Χαουσμαν εμεινε για λίγο σκεφτικός. ι ¬”Ισω€ άοτη η πληροφορίά σοο άποδετλθεῖ πολύτιμη, εἶπε στο τελοε­ Πρεπετ νά ενερνησω άρεσωε­ Προσεἔει εσο δεν θα κουνηθεῖς καθόλου αν δεν σοῦ πω. "Αν είναι στό κόλπο θάλει λάβει τά μετρά τοοι ἴσωο σε οποηπάἔετάτ κτολάἐ­ ¬Αυ̃τό σίγουρα, απαντησε ὁ Χατζής. Ξερει ότι τούκρυψα καποια γεγονότα. Τό κόλπο με τό σημείωμα δεν τόφαγε με τίποτα. ­¬Μαλιστα. Τώρα πήγαινε καί θαρθω εγώ σε επαφή μαζί σου. Μόνο αν χρειαστεῖ κατι πολύ επεῖγον να ζαναεπικοινω­ νήσεις.
ἀπό τό αυ̃τοκίνητο καί ~ κατευθύνθηκε πρός τόν εθνικό κήπο. 'Ο Χαουσμαν εβαλε μπρός καί οδήγησε τήν Μερσεντες πρός τήν ἱΗρώδου Ἀττι­

¬“Ε, να, απαντησε ὁ Χατζῆς, ήξερα ότι ἦταν φίλοι

από

_Ἑ\/τάξει. Ὁ Χατζῆς κατέβηκε

κου̃·

2

Ὁ Σαϊμον κοίταζε αφηρημενα τόν Χαουσμαν. ἦΗταν ΙΟ τό πρωΐτἦς επόμενης ημερας τη̃ς συναντήσεως του̃ Χατζη μέ τόν Χαουσμαν. Είχε ερθει παλι από τήν Ρώμη για να δεῖ από κοντα τήν κατασταση καί να δώσει οδηγίες. Εἶχαν συναντη­ θεῖ σ" ενα ρετιρε στόν 8ο όροφο της καλοδιατηρημενης σχετι­ κά πολοκάτοτκίάει πίσω άπο την Ἑθντκη Πτνάκοθηκηι στην οδο Βάσ­ Ἀλεξάνδρου, άωου̃ ο Χάοοσράν άφησε την Μερτ σεντεε του στο Ύκάράἔ του̃ Χίλτον­ Ὁ Σάϊί­τον οποτε ερλοτάν στην Άθηνά ερενε σ άοτο το δτάρερτσρά άποωεονοντάο τά ρενάλά κεντρικά ἔενοδολεῖάι σονηθτσρενεο πτάτσεε Υιά πά­ οατιιοιιτέε αντιπάλων στρατοπέδων. Τό διαμέρισμα τό Φρονττἔε ενά δτκηνορτκο Υράτρεῖοι με το οποῖο ερλοτάν σε ετ πάφη ο δτάλετρτστηο τηε πολοκάτοτκίάει κάί το μονο ποο
3

γνώριζε αὐτός καί οἱ ενοικοι στα διπλανα διαμερίσματα, ἦ­ ταν ότι ὁ ἰδιοκτήτης του, ενας πολυασχολος μπίζενσμαν, τό χρησιμοποιούσε όποτε οἱ δουλειές του τόν εφερναν στήν Ἑλ­ λαδα. Ἡ γύρω περιοχή, συνηθισμενη στόν «καλό κόσμο» καί στούς ξένους επιχειρηματίες, πρόσφερε ἰδεώδη καλυφη. Τό διαμερισμα εἶχε αγοραστεῖ μόλις εἶχε τελειώσει τό κτίσι­ μο τη̃ς πολυκατοικίας, γύρω στό 1975 μέσω του̃ δικηγορικού γραφείου, για λογαριασμό μιας πολυεθνικη̃ς καί οἱ πρῶτοιε­ νοικοί του, μια μεσόκοπη κυρία καί ὁ σύζυγός της πρακτο­ ρες τη̃ς ΟΙΑ στήν πραγματικότητα, ἦταν επιφορτισμενοι με τήν παρακολούθηση καθε κινήσεως στό απεναντι ξενοδο­ χεῖο ΒΕΕΙΟΕ, δίπλα ακριβώς από τήν πολυσύχναστη καφε­ τερια «ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ». Τό ζενοδοχεῖο ἦταν από τότε καί συ­ νεχισε καί σήμερα να εἶναι κεντρο των αραβόφωνων της `Α­ θήνας. Οἱ πρακτορες τῆς ΟΙΑ φωτογραφιζαν σχεδόν επί Ι χρόνο ανφας καί προφίλ, όσους μπαινόβγαιναν εκεῖ, προ­ σπαθώντας να εντοπίσουν καποιον ”Αραβα τρομοκρατη, α­ φου̃ οἱ πληροφορίες ελεγαν ότι εκεῖ γινόταν οἱ συναντήσεις τουσ­ Ηομωε το άποτελεσμά ητάν άρνηττκοιτο ἔενοδολεῖο είχε αποδειχθεῖ καθαρό, καί ἦ προσπαθεια είχε εγκαταλει­ φθεῖ. Το διαμερισμα ἦταν επιπλωμενο με ολα τα κομφορ, το μπαρ του ἦταν γεματο με τα εκλεκτώτερα ποτα καί τό εντοι­ χισμενο ψυγειο του ηταν παντα γεματο με φρουτα εποχης. Τό δικυ̃γςἶρικὀ γροἕφειο πληρὡνοῖαν α̨ρκετἀ όἶαόξά γιά νά σκεφτει να παραλειψει καποια λεπτομερεια που θα δυσαρε­ στουσε τον πελατη Του° Ὁ Σάϊρον ἔάτρντκά σηκωθηκε άπο την λεπτου̃ Υοοστοο ά· σπρη πολοθρονά του̃ σάλοντοῦ κάί βηράτισε πάνω · κάτω­ ­Πιστεύω εἱπε στόν Χαουσμαν ότιἦ φαντασία σου φτανει πολύ μακρυα. Ἑξ αλλου γνωρίζεις πολύ καλα ότι οἱ σχέσεις μας με τήν κυβερνηση εἶναι παλι στό ὁριακό σημεῖο. Ὁ πρό­ εδρος εδωσε εντολή αποχής από οποιαδήποτε ενεργεια ή λό­ γο πού θα μπορούσε να πυροδοτήσει ύστερία εναντίον μας. Μιά λαθος κινηση και θα φαμε και οι δυο τό κεφαλι μας το­ μως κατα βαθος εχεις δίκιο. ἱΗ δουλεια μας εἶναι να ελεγ­ χουμε καθε δυνατότητα, χρησιμοποιώντας καθε στοιχεῖο
89

88 

στό αριστερό του χέρι. Θέλουμε τήν περίοδο 1970­74, συνέχι­ σε καί τα Παλαιστινιακα στρατόπεδα στήν Λιβύη έχουν έκ­ παιδεύσει αγνωστο αριθμό τρομοκρατῶν. "Ομως πρέπει πι­ στεύω να κανουμε μία προσπαθεια. "Ισως ή Μοσαντ ξέρει

καί αναλύοντας όλα τα δεδομένα. Θα ἐνημερώσω τό γρα­ φεῖο τη̃ς Μέσης Άνατολῆς. Λίγο δύσκολο να βρου̃ν κατι, έ­ χουν περάσει τόσα χρόνια ­"Εχετε δίκιο, απαντησε ὁ Χαουσμαν κτυπώντας μηχα­ νικα τούς λεπτοδεῖκτες του̃ ΚΟΕΕΧ ΟΠΒΤΕΚ πού φορου̃σε

κά”

με μόνοι μας. Καλύτερα να αποτύχουμε παρα να καταφύγου­ Ν ε σα αυ̃τού . Προσωπικα καί ἐγώ τούς έχω σιχαθει.Κοντεύω μ Ω να γίνω αντισιωνιστής. Λοιπόν τό απόγευμα φεύγω για τήν Λωζανη, δέν νομίζω ότι χρειαζομαι ἑδῶ πρός το παρον. Θα ενημερώσω ὀ ἴδιος τόν αρχηγό τῆς Δέλτα. "Ελπίζω να μήν μας πιασουν στα πρασα.
κ

τόν έκοψε ό Σαϊμον σταματώντας τό πέρα δώθε καί ζανακαθοντας στήν πολυθρόνα. ”Οχι, αὐτοί ζαναεῖπε. Μας δουλεύουν τόσα χρόνια. Ὁ πρόεδρος δέν θέλει νί ακού­ σει γι' αὐτούς. Τήν έφεραν τότε στόν Ρήγκαν μέ τό Ἱραν­ γκέϊτ καί του̃ χρέωσαν τήν ἱστορία, ἐνῶ όπως ὀμολόγησε ό εγκέφαλος στό Συμβούλιο Ἐθνικῆς Άσφαλείας λίγο πρίν αύτοκτονήσει, τό σχέδιο ήταν όλο δικό τους, μέ τήν προο­ πτική μόνο καί μόνο να απασχοληθεί ὁ Άμερικανικος λαός καί ή Εὐρώπη, καί να ζεχαστου̃ν οἱ δικές τους βρωμιές. Ά­ κου̃ς ἐκεῖ να μας παρακολουθούν περισσότερο καί από τήν ΚΘΒ! “Αντε μετα να μήν πιστεύει ὁ κόσμος ότι αὐτοί υπαγο­ Οεύθυν Τήν πολιτική ααα­ εἱομωἔ ­Κάτι ἑῖοιμἀςω γι: αυ̃τούίἔ· Ἑλπίζω να καψω για καλα τήν γούνα τους. Ἑδώ ότι κανου­

­”Οχι,

μέχρι τα Χριστούγεννα θα σέ φέρω στήν Ρώμη. ­Εὐχαριστῶ αφεντικό. Τοῦ Χαουσμαν του̃ αρεσε ή Ἑλ­ λαδα. Ἑδώ δρου̃σε ανεξαρτητα καί εἶχε καταστρώσει ένα πρόγραμμα για τα επόμενα δύο χρόνια, πού πίστευε ότι θα α­ πέδιδε πλούσιους καρπούς. ἱΗ "Ελλαδα ήταν τό σταυροδρό­ μι. Ἑδώ συναντώνταν όλες οἱ γραμμές απί όπου καί αν ξεκι­ νου̃σαν, πραγμα πού δέν εἶχε προσεχθεῖ στό παρελθόν παρ' ότι δέν χρειαζόταν μεγαλη προσπαθεια. "Ολες σχεδόν οἱ τρομοκρατικές πραξεις, ανεξαρτητα που̃ εἶχαν έκδηλωθεῖ, εἶχαν καποια σχέση μέ τήν Έλλαδα, εἴτε σέ εύθεῖα εἴτε σέ τε­ θλασμένη γραμμή. Έξαλλου ή ἴδια ή χώρα ήταν ζέφραγο αμ­ πέλι για τούς καθε εἴδους καί χρώματος ξένους πού απολαμ­ βαναν καλυψη καί ασυλία σέ καθε περίπτωση μέ μία απλή παρέμβαση τη̃ς πρεσβείας τους, πραγμα πού δέν μπορούσαν να διανοηθου̃ν σέ καμμία, έστω καί ‹‹αδελφικα›› φιλική τους Χώρα­ Ἱδίωἐ Τοὺς Παλαιστίνιους ακόμη καί οἱ "Άραβες σύμ­ μαχοίτους τούς ὲπιτηρου̃σαν αγρυπνα. "Ομως ή μετακίνησή Του στήν Ρώμη, σκέφτηκε ὁ Χαουσμαν, ήταν μία προαγωγή πού δέν μπορούσε να αρνηθεῖή να αποφύγει. Στήν Ρώμη δέν θαταν πλέον ανεζαρτητος. Ἑκείνη τὴν στιγμή Τό τηλέφωνο α̃ρχισε νά κτυπα̃. Πρίν ὁ Σαϊμον τό σηκώσει, χαιρέτησε τόν Χαουσμαν μέ χειραψία. _Καλή Τύχη του̃ εὐχἡθηκη̨̃ καί καλό κυνήγι·
Ο Χαουσμαν βγηκε από τό , , , , διαμερισμα κλείνοντας πισω του την πορτα, ενω ο Σαιμον μιλου̃σε η̃δη στό τηλέφωνο.
. ,
”

. Ν , , ­Ευχαριστω, καλο ταξιδι. .

.

,

3

να μένοίἐ του̃ αυ̃ληλίου̃ ΤοὉ› συνη̃λθε ἶὕμωἔ γρηγοίἶα· _3ΑπΟκλεἱεΤαι να ααα πιασουλ/› απαντησεὅ οι δικοι μας
σΤἠν Δέλτα εἰναί Οἱ καλωεροι­

Ὁ Χαουσμαν παρακολούθησε ἔκπληκΐοἐ Ἑὀ ανῖισθαηλιτ

­“Ολοι κανουμε λαθη εἶπε ό Σαϊμον κουνώντας το κεφαλι του. “Η δουλεια μας όμως χρειαζεται παντοτε ρίσκο. Παν­ τως γίνεται καλή δουλεια ἐκ μέρους σου. "Οτι καί να γίνει,
90

Ὁ καλοντυμένος νεαρός καίή ζανθεια φίλη του, μόλις εἶ­ δαν τήν μαύρη 518 ἰ ΒΜΨ να βγαίνει από τό γκαραζ του̃ Χίλ­ τον, σηκώθηκαν από τό τραπεζακι πού καθόταν, στήν καφε­ τέρια «ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ», καί κατευθύνθηκαν πρός τα φανα­ ρια τη̃ς τροχαίας. Είχαν δεῖ τόν Χαουσμαν να ανεβαίνει καί να κατεβαίνει. “Απέναντί τους ό ταξιτζής πού εἶχε ανοικτό τό καπώ του̃ κίτρινου αύτοκινήτου του μέ τήν μεγαλη κεραία
91 

την πίσω πόρτα τοϋ αμαἔτρρ αρτρἐ διεσχισε' τον ρροἑιοκιιι κατερθρνθηκε πρρἑ τσ ταξι­ Την ιδια σιιγιιιι ρρρ ρ ρρμρν μπηκε στην ΒΜνν και σ σδηνσἐ τησ εκλεισε την πορτρρ αρ­ ­ιός ανοιξε την μπροστινη πόρτα του̃ ταξιου και καθησε δι­ πλα στόν οδηγό. Ξεκίνησαν μαζι με την ΒΜΨ πού εσιριψε οιρ ρρρτρρρ στρ” νό δεξια κατεβαίνοντας πρσσ την Σπρρρρ Μερκσρῖρη­ Νοιριν τσ ταξι εφθασε στην Σπρρσρ Μερκσρρη η ΒΜΨ ειχε ρρἔι ρρ νοικτα τα φαναρια και ειχε περασει η̃οιισἶον ιἶενιρικρ ροῖ μρι κατερθρνρμενη πρρἐ το Παναθηνιιιικο Στριριρ· Πρρητο ταξί φθάσει στό ύψος του̃ Ζαππειου και σταματησει στο κοκ­ κινο η ΒΜΨ εστριινε δεξιά ρρρε τήν Βαρ Άμοἶλιαρι ΣΪΟ ρε πρμρνρ φανάρι ὁ ταρπρη̃ρ περασε σ,χεδο\ζ με κ0.κ3ςινΡ ανρτ γρντρε Ταχύτητα' Εἰδε Τρ ΡΜΨ σἶο Ἑαναρι ποα) εκεινη στινμη ανσινε πρασινο κοιοιαειτεηα ενασ νεαρξἑ ιιεἔἔιιπἕ

καί ἐπισκεύαζε την μηχανη παριεαρισιιενοο οριιν ρικρη τρε λεωρρρσρι μρλισ ρ νειιροε χαιρέτησε καί φίλησε Την.κξ)πελ_ χα έκλεισε τό καπώ και Καθησε στην θεση τρια οδιιγορ: Ο νε“ , ' | αρσἐ περιμενε την ΒΜΨ να στ ριιμει στο φαναρι και να Ισ τα­ ματησει στην πσρτα τησ πσλρκατσικιαε­ )ΗΪ®ιν ιο ριἶιργερε μα ακριβώς­ Μσλισ ρ σιρφερ ιη̃ο ΒΜΨ κριτερηκρ και ανοιξε
×

τ

νυμα εφθασε στόν προορισμό του. Ἑπίσημος ἦταν ἡ ΒΜνν στην συνθηματικη γλῶσσα πού χρησιμοποιου̃σε ὁ ὁδηγός του̃ ταξιου̃. Καθε αύτοκίνητο εἶχε την ὀνομασία του. Τό μη· νυμα ελεγε ότι η μαύρη ΒΜνν κατέβαινε την Συγγρου̃. | › | : Στο Ν ηχομονωμενο εσωτερικο δωματιο του γραφειου ενοι­ κιασεως αύτοκινητων στην ὁδό Άκαδημίας, ὁ μεσόκοπος διευθυντής κτύπησε τό χερι του στό τραπεζάκι ακούγοντας στόν πομποδεκτη τό μηνυμα. ­Που̃ στό διάβολο παει· μουρμούρισε στόν διπλανό του δεν εχει είπες εισιτήριο για απόψε στίς 6 με την ΒΑ8 για Γε­ νεύη;
π

5

»

ε

­Ἀσφαλῶς, ἐγὼ τό ἔλεγξα τησε ὁ ξερακιανός τύ­ πος πού λιμάριξε τα δάκτυλα του καθισμενος αναπαυτικά στήν ποχυθρόνα_
μπασταρδος μας την εφερε. 'Ο μεσόικοπος τύπος ά­ φριξε. Που̃ να τό φανταστῶ. Ὁ δρόμος πού επρεπε να ακο­ λουθησει από τό Χίλτον για τό αεροδρόμιο εἶναι η Ύμηττου̃ καί ἡ Βουλιαγμένης.

­Ὁ

ῖι̃.
.

μριἐαπιαοΓιἶρἐοιδειἶςἶἔρςἕῖἕἔἶἔἐἕἕἶυι̃ῖἕγἶέίζἔἔ μηἔανη̃ς Τοῦ τα ισρ­ ει
.

ΟΡΕΕ «πὲτ(ἰξἶ3ν» αὐπἶκίνηῖἕ κἶζἕξἔ) ¶ΪἔἰῖΕμἰἶἶχε;°ύΞ]ζ”5ἑ λομ καί πρό α αν Ήἶ το φαναρι στ ­ , ί πρίν ακόμη περασει τό φαναρι βλεποντας τον τροχονομσι ­ ­ . ­ τ · · τ Ν °' και συνεχισε δεξια προς ' την δει την ΒΜνν Σρννρσρ σπορ ειχε . ­ ­ τ ­ να κατευθύνεται. Συγχρόνως ανοιξε το ραδιοφωνο καιτ μιλη στό μικρόφωνο
.

9­

κ

σ

Εδω ταξι 112, καλω κεντρο. ~ Ι ~ νρρρ με ειιιρριιη ρριρρρ ρπισημ ου
7

­

­

Κ

5

γ

ατε

υθύνο

μ

πρός Συγ_

7

5

Στό κέντρο τῶν ραδισταἔί καπσρ σιρν ἔερκιιριιττρὰη κο” πελλα πού συντόνιζε τίς κινησειε τρρε απανιιισε ρονρ ρκτιε κά «καλῶς», καί σημείωσε την κινηση­ Δεν εκανε κανένα σχόλισ παρα τσ στι σι ιαειῖρηοερ ερ σρ­ νηθίξουν να αναφερονται στ0υ€ επιβατεε τσιλα­ Οιιωε Το ρη­
92

­Δεν φταῖμε ἐμεῖς, εῖπεησυχα ὁ αλλος. Ὁ δικός μας ειναι αλεπού. Στησαμε την παγίδα στό πιθανώτερο σημεῖο, στην στροφή τη̃ς Βουλιαγμένης για τό ανατολικό αεροδρόμιο. Δεν μπορούσαμε να στησουμε παγίδες σ“ όλες τίς διαδρο­ μες. Ἑξαλλου εχουμε ακόμη την ἐναλλακτικη λύση στό αε­ οδ ό ο. ρ ­ρΒαἐαια εἶπε ό πρῶτοἑ χωρισ να ἔεθυμάνει. "Ομως οἱ α­ ­ ­ ­ ποδειξεις Τ για Παλαιστίνιους ­ στην πρώτη ειχαν οργανωθει παγι'δα. Τώρα τό κτύπημα θαναι τυφλό. ­ Τ' σ βασι'κό σ ημ εῖο εε ιπ ε ό ἔερακι ανό ἰι εενα ' ι ι ὁ θ ανατ ό 9 του. Ολα τα αλλα κατα την γνωμη μου ειναι λεπτομερειες .. και . . ε . . . . εμμονες ιδεες του κεντρου. . . . Γιατι σωνει και καλα να φθασουν σέ ­ Δ. . ι . . . μας, εν υπαρχει 1 . . . κανενας λογος ανησυχίας. νΙετα απο Ι Ι μια εκνευριστικη σιωπη, ακουστηκε παλι ~ ~ ο ηχος του πομπου πού ανοιξε καί αμεσως θόρυβος της μηχανης. Ὁ δεκτης του̃ γραφείου ηταν ρυθμισμενος να πιάνει μόνο τό εἰδικό μικρο­ κύμα πού εξεπεμψε ὁ πομπός του̃ ταξιου̃, πού μιλου̃σε όπως καί τα αλλα ραδιοταξί στην συχνότητα του̃ Ι6 καναλιου̃.
=

5

7

Ώ

7

5

7

Ε

Έ'

93 

Σταματησα στό ΙΝΤΕΚΚΟΝΤΙ­ ΝΕΝΤΑΙ. όπου κατέβασα τόν επίσημο. Θα περιμένω λίγο. ._.Αύτό παλι τί, εἶναι, εἶπε ὁ Διευθυντής φτύνοντας τίς πα­ λαμες του καί τρίβοντας τες μέ λύσσα μεταξύ τους. ­”Ισως παει να δώσειή να παρει καποιο μήνυμα, θα δού­ ί με, απαντησε μέ ανεση ὁ ξερακιανός. „.=ιΕπρεπε να τόν καθαρίσουμε τήν ὥρα που έβγαινε από τήν πολυκατοικία, ξαναεῖπε ὁ μεσόκοπος. ._°Αμέσως θα καταλαβαιναν ποιοί τόκαναν. °Η εντολή ή­ ταν να δούμε τί κανει έδῶ καί μετα να ενεργήσουμε, είπε ατα­ ραχα ὁ αλλος. Μου̃ φαίνεται ότι γερνας καί τό μῖσος σέ κυ­ βερνα. Αύτα έχει ή δουλεια μας. Ὁ αλλος τόν λοξοκοίταξε, ανοιξε τήν πόρτα καί έρριξε μία ματια στό γραφεῖο όπου ή κοπέλλα ξεφύλλιξε ένα περιο­ δικό, έκανε ένα μορφασμό δυσαρέσκειας καί ξανακλεισε · · πορτα. την Ν . . 7 . . . . ε ι Το γραφειο ενοικιασεων αυτοκινητων ήταν το αρχηγείο .. . . . ­ . τής Μοσαντ στήν =Αθήνα. Είχε ακομη δυο παραρτηματα ενα ~ και· απασχο­ στήν Μιχαλακοπούλου και· ένα στήν Συγγρου λούσε συνολικα έννια ὑπαλλήλους. Μεταξύ αὐτῶν ήταν καί ή ὀμαδα έκτελεστῶν Ζ ανδρες καί Ι γυναῖκα πού εἶχε να έπι­ . . . ε . . . δείξει αρκετές επιτυχίες, με κυριωτερη την εκτελεση του Ο­ ­ τ . κτώβρη τού 1986 τού αρχηγού τού στολου της ΡΕΟ, λιγο πριν ιι τ οἱ 'Ισραηλινοί πυραυλακατοι βουλιαξουν η καταστρέψουν · · · · · να κτυ­ για ο Αραφατ συγκεντρωσει τα ταχύπλοα πού είχε =Η Μοσαντ δέν αστειευόταν. Μετα πήσει τήν ἴδια τήν Χαϊφα, τήν ένταση στίς Ἱσραηλινοαμερικανικές σχέσεις μέ τήν α­ Ι Ι τ ποκαλυψη τῶν πρακτόρων της μεσα στο Πενταγωνο, και . . . . . . τήν ψυχραδα πού ακολούθησε, η Μοσαντ εντοπισε τους επι­ κίνδυνους «εχθρούς τού Ἱσραήλ» στίς ΗΠΑ. Στήν ΟΙΑ, απ' όσους καί ἐδῶ εἶχαν έκδηλώσει τόν αντισημητισμό τους, ο Σαίμον ήταν πρῶτος στόν καταλογο. “Ηδη εἶχε βαλει ύπο­ ιμηφιότητα για ύπαρχηγός τής ΟΙΑ καί κέρδιζε τούς αντιπα­ λους του, μεταξύ τῶν ὁποίων καί τον δικο τους, στα σημεῖα. "Αν έπαιρνε τήν θέση θαταν καταστροφή, κινδύνευε όλο τό δίκτυό τους στήν ΟΙΑ, >·Ε,πρεπε να φύγει από τήν μέση μία

­­Ἐδῶ

112 εἶπε ή φωνή.

Δ

ε

×

=

τ

ν

<

=

τ

μὲ τόν Σάϊμον, βγήκε μόνος του τώρα, καθησε στό τιμόνι καί ξεκίνησε χωρίς να περιμένει αντίστροφα ανεβαίνοντα τ .ν Συγγρού. Ὁ συνοδηγός τού ταξιού πού εἶχε ακολουθήσἑ ταν Σαϊμον στό ξενοδοχεῖο καί περίμενε χαξεύοντας στο σαλόνι βγήκε καί κατευθύνθηκε στό ταξί μή ξέροντας τί να κανει, Συζήτησε για λίγο μέ τόν ὁδηγό καί αποφασισαν να περιμε­ νουν. Δέν μπορούσαν αὐτήν τήν στιγμή να δώσουν αναφορα Σε λίγο ομωἑ ἔνυμοοαν καί οἱοοο ονακουφιση καθώς μετα α­ πο λιγο ο Σαἶμον ἔκονε τήν ἐμίράνισή του στήν είσοδο τού ξε­ γοοολειου, συνοδευόμενος από έναν νεαρό πού ή έμφανισή καί οἱ κιν η . · 'σ εις του τον ' ' κατετεσαν αμεσως στην κατηγορια . Ι .. τού · ο ίλα. "Ργαίἑ ποοοοκτικοἐ ὀγΣΡ πουοτηυλι̃τηἐ θα προσεχε ο­ αιμον εδειχνε καπως καλυτερος, αλλα στό σύντομο διαστημα από τήν πορ τα του τ ξ ενο δ οχείου μέχρι την μαύρη , λ ιμουζἶνοἰπου Τἔεοιμενε μεοικά μέτρα πιο πέοοι ἡ λε­πΐομέ· δεν εῖινε οξντιληπτη απο Τουἐ ὲπιβαίνοντες στό ταξί. λωστε ο γοριλας βαδιξε ακριβως μπρός από τόν Σαϊμ ον , καλύπτονῖά ς τον με το σωμα του. Στην λιμουξίνα ὁ γορίχας α̃νοιξε , ην πισω πορτα και ο Σαιμον χαθηκε στό ἐσωτερικό της· Μολμἐ μπηκε μπρος καί ὀ γορίλας, τό αυτοκίνητο ξεκί­ νησεΣυ στριβοντας στην ποὡΐη δίθδο πρός τό αντίθετο ρεύμα τῇ Μέλι Ζἔρου· 0 τεχξἶ οφηοἶ λιγο λοονο καί οκολουθησε­ ς ρασαν και τον Φλοισβο ο οδηγος έδωσε παλι ανα­ , φορα. ‹‹ Εδω 112 πηγαίνω μέ τόν μαύρο διπλωματη για τό αε­ , ροδρομιο» ­·”Αλλαξε αύτοκίνητο, ξεφὼνησε σχεδόν ὀ μεσόκοπος οιευθυντήἑ κτυπώντας τό χέρι του στήν πλατη τη̃ς ποληθρό­ νας, κατι σκαρώνει παναθεμα τον! Ὁ ξερακιανός ανασήκωσε τούς ώμους του καί κάχεσε ένα αριθμό απ° τό τηλέφωνο τού γραφείου. Στίς πληροφορίες Έου̃ ανατολικού αεροδρομίου κτύπησε τό τηλέφωνο
=

πού δέν έπρεπε να χαθεῖ. ρ Στό ταξί πού περίμενε σταματημένο στήν γωνία του̃ ΙΝ­ ΤΕΚΚΟΝΤΙΝΕΝΤΑΕ, ὁ σωφέρ έκλεισε τα χαρτια πού σκα­ λιξε καί ανακαθησε. Ὁ οδηγός του̃ ΒΜυγ πού εἶχε μπεῖ μαζί
9

καί καλή. Ἡ ”Αθήνα ήταν ότι ζητούσαν

ή

μεγαλη εὐκαι ία

τ

ν

94

95 

ἡ όμορφη ὑπάλληλος πού τό σήιεωσε­ ”Ακσμσε λινσ Κάι μειά μιλήσε στσ μικμσσωνσ ιήσ κονσόλας πού εἶχε μπροστά της.
Κ­ Σωτήσισι) σπισ πλήσσφσσιεσ πάσάκάλῶ­ Ἑπάνε· λαβε γιά δεύτερη φορά τό ῖδιο. Ὁ λεπτός η̃λιοκαμένος νεα­ σσε σήκώθήκε άπσ 'ιήν πσλμθσσνά Τήσ άἴθσνσάἔ ἀναμονη̃ἔ κάι πλήσιάσε ισ Ύκισέ. ­Σώτη ρίου, εἶπε. 'Η κοπέλλα του̃ χαμογέλασε καί τοὔδω­ σε τσ ιήλειυ̃ωνσ­ ­Γιά σά§› του̃ άπάνιήσε­ ­Εύχαριστῶ. Πῆρε το άκουστικό. Ναί; εἶπε. ­Τό δέμα θά παραληφθεῖ από σάς εἶπε ὁ ξερακιανός. Σε λίγο φθάνει μέ μαυ̃ρο διπλωμάτη. “Ελπίζω νά μήν τό χάσετε. ­Μείνετε ῆσυχος κύριε, απάντησε ὁ νεαρός. “Έδωσε τό τηλέφωνο στην κοπέλλα, τη̃ς χαμογέλασε καί βγη̃κε στην έ­ ξοδο τῆς αίθουσας. "Εβγαλε άπό την τσέπη του̃ χρωματι­ στου̃ πουκάμισού του τά πράσινα Ρέϊμπαν γυαλιά του, τά ση­ κωσε ψηλά, τά κοίταξε γιά λίγο στό φῶς καί κατόπιν με ένα άσπρο μαντήλι με κόκκινη διαγώνια ρίγα ποὔβγαλε άπό τήν πίσω τσέπη του̃ λινου̃ γαλάζιου παντελονιου̃ του, τά σκούπι­ σε προσεκτικά, τά έβαλε πάλι στό τσεπάκι του̃ πουκάμισου του καί ξαναμπῆκε στήν αίθουσα άναμονη̃ς. Στό δεύτερο ο­ ροφο του̃ κλειστου̃ σπιτιου̃ σέ ΖΟΟ μέτρα άπέναντι άπό την εἴ­ σσδσ τσυ̃ άεμσδμσμισιλ ή κσπελά πσύ πάμάκσλσμθσυ̃σε με Τ ά κμάλιά άπσ τήν γωνιά ισυ̃ ιἔάμισυ̃ σισ μπάνισ› μεσά άπσ ισ σπιεμ εἶδε ιήν κινήσή­ Χωσιἐ νά χάσει κάισσ σιεμεωσε πήν βελνική κάσάμπινά Τήεε μάμκάσ Μπσάσσνινισ άνσινσν· Τάσ ελάλισπά ισ πάσάθμμσ χωρισ νά ισάβήἔει ισ Ρόζ κσμσιι· νάκι, καί άρχισε νά παρακολουθεῖ την είσοδο του̃ άεροδρο­ μισμ με τσ ιήλεσκσπισ ισυ̃ σπλσμ­ ”Αν ισ ιάἔι περιμενε 15 λε· πτά ακόμη, οἱ επιβάτες του δέν θά μπορου̃σαν νά συγκρατη­ σσμν Τήν εκπλήἔή Τσμσι Ὁ άθλήιικσσ μεσσκσπσσ κύμισε με Τά μάυ̃μά Υιιάλιά, Τήν πιπά κάι ισ ελάφσὐ Υκσιἔσ σάκκάκι σινμενσ σισν ενά ὥμσ ισυ̃ Χεσισυ̃ πσύ κσάπσυ̃σε πσν μάυ̃σσ Χάμισφύλάιςεμ δεν ήιάν δύσκσλσ νά άνάννωσισθει­ Αὐτήν την Φορά ὁ πραγματικός Σάιμον βγῆκε ἀπὸ τό ἐενοεοχει̃σ

­Λέγετε, εἶπε τραγουδιστά

­Ὁ

καί κατευθύνθηκε πρός τό γαλάζιο ΟΝΙΟ ΗΟΝΒΑ. Ὁ οδη­ γός του μόλις τόν είδε πετάχτηκε αμέσως έξω καί του̃ άνοιξε την πίσω πόρτα. Ὁ Σάϊμον χώθηκε στό εσωτερικό του̃ αύτοκινήτου ενῶ ὁ άλλος έκλεισε την πόρτα, κάθησε στό τιμόνι, έβαλε μπρος ά­ κολούθησε καί αὐτός κατεύθυνση προς τό «Χανδρη̃ς», περ­ νώντας στό άντίθετο ρευ̃μα τῆς Συγγρου̃. Ὁ Σάϊμον ἦταν παληά καραβάνα­ Εἶχε ἑπιζήσει ἀπό τήν ἐ_ ποχή του̃ Κέννεντυ χάρις στο μεθοδικό μυαλό του, στό ότι ἦ­ ςερε νά προβλέπει, καί στό ότι εμπιστευόταν λιγώτερα τούς φίλους καί τούς δικούς του παρά τούς εχθρούς. Πλησίαζε στο τέλος τη̃ς καριέρας του, ῖσως σέ λιγώτερο άπό Ζ­3 χρό­ νια έπρεπε νά εγκαταλείψει. Δεν εἶχε άμφιβολία ότι εἶχε γίνει στόχος Ἑβιἶαίων, ἀλλά ἕέν εἰάε ἄλλι̃ ἐκἶζογλλ Συλἶπλέ” οἕτάε με πσν πσσετἶοο και ανοίγοντας του επιδεξια τα ματια, ειχε κεσἕισει Τήν εκτίμηση τού. Ιἶιδικα με'την~ενημερώση που του εκανε ΟΠ ὼθ Γθοοω για τῳς σκοπους Των Ἑβραιων στην Μ. Ανατολη, ο προεδρος ειχε εντυπωιασθει. Θα τον πσσωθσυ̃σε γιά ὔπασχηγό της ΟΙΑ, θέση πού ηταν σχεδόν βέ­ βαιο ότι θά λήσεμε μειά ιισ πσσσισιβεσ ισυ̃ Μενάλσι) Ἀφεντ πρόεδρος τον είχε Ήκου̃ τη̃ἦ ΟΙ/Ἐ μέ ἶὀλο ὑπάμχήνσ ΤΟΟ. ἔιαβεβαιἶυἶει οτι Ήἶ αργοῖερο μεχρι του χρονου την ανοιξη, η θεση θα ὴταν δικη του· Ὁ Σάϊμον εἶχε εντοπίσει τό δίκτυο τη̃ς Μοσάντ στην ΟΙΑ πρίς 3 σχεδόν χρόνια, άλλά γνωρίζοντας τίς διασυνδέσεις τῶν Ἑβραίων στην κυβέρνηση εἶχε τήν εύφυία νά μή τό άνα­ φέρει. Ὁ χρονος τον εἶχε δικαιώσει. Ὁ ύπαρχηγός του̃ Ναυ­ τικου̃ καθώς καί ὁ τομεάρχης επιχειρήσεων τῆς ΟΙΑ ἦταν πράκτορες τη̃ς Μοσἀντ_ Τοτε δέν η̃ξερε μέχρι που̃ έφταναν τά πλοκάμια τους στην κυβέρνηση καί δέν ἦταν ό καιρος νά Τά βάλει μαςίτουῳ χωρίς μάλιστα υ̃ψηχή προστασία' ·τΑρχι­ σε τίς έρευνες μέ διακριτικότητα, με άνδρες ελάχιστους τη̃ς απόλυτου εμπιστοσύνης του καί κράτησε τίς πληροφορίες πού συγκέντρωσε γιά τόν εαυτό του. "Οταν όμως ἀντεληφθη­ κε στην Ρώμη ότι άρχισαν νά τόν παρακολουθου̃ν, έκρινε ότι επρεπε να λαβειτα μέτρα του. Στην Ἀθηνα, οπως και σε κα­
97

96 

τῆς δικαιοδοσίας του, εἶχε δη μιουργησει ένα ζεχω­ ριστό δίκτυο πού ἔπαιρνε εντολές μόνο απ' αὐτόν. “Οχι ότι δέν εἶχε εμπιστοσύνη στόν Χαουσμαν καί στούς αλλους οιοιθμοιρχες του, αλλοι ιη̃ πειροι του τον είχε οιοοιξει οτι ιι απο­ λυτη εμπιστοσύνη εἶναι τουλαχιστον βλακεία καί στην περί­ ' πἶ ση 9υς° θοἶνατοἔ ου (ας κἶχρα̨ Ο Ο σ Ντε ζεν ἶωσιαλἶουβἶταν Τριἶῖἶφ ο,ρα πει) τον χρησιμ ο ,ποἶ ου,σε . ε ιο υ Υτετε ­ ον ειχ πΡη,σιασ„ἶ¬ι,μεσω|ενος ανἶἶἶαρτηἶου κτιβ στην ώμη ην πρωτη Φορα ο οτοοἶαο γραψε τον= ενοξε 8 μπο ­ ρικός αντιπρόσωπος μιας εταιρείας μηχανηματων, είχε πολ­ λουε ενδοιασμούα̨ Τελτκα τόν επετσαν­ Χωρίε να Ύνωρἶἔετχτατἶι θα εαωανἶἶζότ ταν στόν ορισμένο τόπο καί χρόνο, αφού συμφώνησαν ότι δέν θα μετέφερε τίποτα δικό τους, ούτε θα πηγαινε σέ καποιο ἶδτωττκό χωρο­ Την οεύτερη φορα εἶχε λἶχωτερεε επαρύλα­ ἕετει αλλωστε η αροτβη ηταν πλούστοπαροχη­ Δεν πἶστεοε βεβατα εἶπε στο χραφεἶο οτἶ τον χρεἶαἶεοταν χἶα να αττοκοἶαί” σουν την γυναῖκα καποιου μεγαλου. Κατι αλλο συνέβαινε γι° αύτόνι αλλα εωη̨ όσον δεν θα παρεδτόε η θα παρελααβανε κα· τε ηταν ούαφωνοο­ Τούτη τήν φορα εἶχε οεχτεἶ χωρίο οο­ στροπἶεε­ Εἶχε ερθετ χθεο στην Ἑλλαοα με τό πραχααττκο του διαβατηριο παντα, καί τώρα θαφευγε μέ την ΒΑΒ, μέ ἴδιο αεροπλανο πού θα ταξίδευε ύποτίθεται καί ό Σαϊμον. “Ομως ό Σαἶρον εἶχε ηδη κλεἶσετ πρἶν από λἶχο μεσω τηε πρεσβεἶαε αλλη θέση με την συμπληρωμένη από χθές πτήση τη̃ε Ὁλορ· πτακηε Υἶα Γενεύη πού ετρεύχε ταση ωρα αργότερα από την ΒΑΒ δηλ. στίς 6.30 καί από τό Δυτικό Άεροδρόμιο. τΗταν υία από τίς 3 οεσειε πού οἱ περισσότερες κοατικεε εταιοεῖεε τού κόσαοο κρατούν ρεχρτ την τελεοταἶα οτἶχμἠ κενεο χτα την περίπτωση πού καποιος ύψηλα ἱσταμενος θα αποφασιζε να ταξιδέψει. Στό Δυτικό Άεροδρόμιο κατευθυνόταν τώρα.
θε χώρα

ω'τ

.°'Ι'δ

δκύεπαντο.

κλετνε με Φωτοκύτταρα ενω ό χορίλαε εκλετσε την πόρτα τού αύτοκτνητού καἶ τόν ακολούθησε­ Ὁ Σωτη ρἶούι πού εδω καἶ ΙΟ λεπτα εἶχε στηθεῖ δίπλα στην κολόνα κοντα στην είσοδο, εἶχε ηδη βγαλει τό υαντιίλι του με την κόκκινη οίγα καί σκού­ πἶἔε σύνεχωἐ τό κούτελό τού­
. . . . σφαιρα μετην πρασινη αποτεφλον μυτη που . . . . . . μπορουσε να διαπερασει ατσαλι, πετυχε τον «Σαιμον» στο . . Ν Ν . . Ν . . πισω μερος του κεφαλιου και κυριολεκτικα του διελυσε το Ι Ν τ Ι Ι κρανιο. Σε κλασματα του δευτερολεπτου πριν το αψυχο σω­ σπρωγμένο ἀπό Τήν δύναμη τη̃ς σφαίρας σωριασΐεῖ στό
Ν Ν

“

.. Ηεκρηκτικη
. .
7
»

..

.ν

_

Ἡ

.Ν

τΗταν 17.45 ότανη λιμουζίνα παρκαρισε μπροστα στην εἴ­ σοδο επιβατών τού “Ανατολικού αεροδρομίου. Ὁ γορίλας κατέβηκε καί ανοιξε την πίσω πόρτα τού αύτοκινήτου. Ὁ «Σαϊμον» κρατώντας ενα μαύρο αδειο χαρτοφύλακα βγη̃κε με σιγουρια καί κατευθύνθηκε πρός την πόρτα πού ανοιγό­
98

τσιμεντένιο πεζοδρόμιο δύο ακόμη σφαῖρες τόν πέτυχαν στην πλατη, βρέχοντας κυριολεκτικα μέ σαρκες καί αἶμα τους άλλους ὲπιβατες γύρω του. "Ακόμη καί αλεζίσφοιιρο νι­ χέκο νά φορου̃σε κάί ἡ πρώτη σφάῖρά νά μήν τάν κτύπάνε ά­ πό μία στιγμιαία μετατόπιση τού κεφαλιού, παλι ό «Σαϊμον» δέν εἶχε καμμια πιθανότητα να γλυτώσει. Θα πέθαινε οπωσ­ δήποτε από τίς αλλες 2 σφαῖρες πού ἦταν πρακτικα αδύνατο νά άστοχήσουν ρινμένεά άπό ὁποιονδήποῖε ἱκάνά σκοπευτἠν Στό αεροδρόμιο δημιουργηθηκε πανδαιμόνιο. Μία χοντρή πουδραρισμένη κυρία πού εἶχε πιτσιλιστεῖ από τό αἶμα, εἶχε παθει κυριολεκτικα ύστερία καί ούρλιαζε σαν πυροσβεστι­ κή­ Κοντά της δεκάδες άλλοι Τρομοκράτημένοι ἐπιβάτεά οὔβλιάάάν Τβέχοννάς πρός κάθε κάτεάθυνση άλχάφρονεά Χρειαστηκαν περίπου 5 λεπτα να ζεπερασουν τον πανικό τους οἱ αστυφύλακες τού αεροδρομίου, να βγούν από τίς κρυψῶνες τους καί να πλησιαζουν τό θύμα. Μόνο η λιμουζί­ νά πάρέμεινε στήν θέση ­της κάί ὁ ὸδηνάά μέ τόν νορίχά κά­ λυιιένο ο πρῶτος οιο εσωτερικο του αυτοκινητου και ο αλ­ λος πίσω από την πόρτα τού συνοδηγού, μέ τα πιστόλια στα χέρια κοιτοιζοιν γύρω τους ἐνεργώντας σαν εκπαιδευμένοι ἐ­ πάννεχμάτίεά Άνη̃κάν όπως κάί τά άὐτοκίνητο στά ΟΚΟΠΡ αι την χνωστη ετατρεἶα σύστηαατων ασφαλεἶασι κατ εἶχαν αναλαβεἶ την ασωαλη μεταφορα καἶ προστασἶα τού «Σαἶρον»ι αΦού τό ἶοἶο τό θύρα την προηχούαενη νύχτα εἶχε πληρωσει καἶ εἶχε κανονἶσεἶ με τό Υραφεἶο τἶἐ λεπτομερετεε­ Ὁ χρόνοε πού χρετασθηκε ρεχρτ ναρθετ τό εχκληρατολοτ
99 

γικό, νά γίνει μία πρώτη εκτίμηση τη̃ς πορείας τῆς σφαίρας καί νά μπλοκάρουν οἱ αρτηρίες πού ὁδηγου̃ν στό αεροδρό­ μιο, ξεπέρασε τήν μία ώρα καί ἦταν ὐπεραρκετός γιά τήν νε­ αρή πράκτορα τῆς Μοσάντ νά οδηγήσει τήν Ζ5Οάρα ΥΑ­ ΜΑΗΑ μέχρι τό κλειστό γκαράζ στό Κολωνάκι. Τήν ώρα πού τά αστυνομικά αὐτοκίνητα ἔκλειναν τήν Βουλιαγμένης, αὐτή με τό σάκ βουαγιάζ πού περιεῖχε τό λυμενο όπλο περα­ σμενο στόν ώμο της, βάδιζε πρός τήν πλατεῖα Κολωνακίου, όπου βρισκόταν τό διαμερισμα πού εμεινε. Ὁ ηλιοκαμμενος Σωτηρίου αφού εμεινε καί αὐτός λίγο στόν τόπο της δολοφο­ νίας, εφυγε καί αὐτός με τό αὐτοκίνητό του, ενα κόκκινο Ρε­ νώ 5 γιά τό ἴδιο γκαράζ, περνώντας την Βουλιαγμένης πρίν α­ κόμα στηθεῖ τό μπλοκο_ Τήν ἴδια σχεδόν στιγμή πού ἔφευγε ό Σωτηρίου, ή ξανθιά τουρίστρια πού εἶχε παρακολουθήσει όλη τήν σκηνή από τήν αίθουσα αναμονης, κατόρθωσε νά ξεμπλοκάρει τό αὐτοκί­ νητό της, κατά σύμπτωση Ρενώ 5 καί αὐτό, αλλά άσπρο, καί νά οδηγήσει πρός τό Δυτικό 'Αεροδρόμιο τΗταν 18.15 όταν έφθασε. Βρήκε τόν Σάϊμον στήν αίθουσα αναμονης, όπου καθόταν ατάραχος διαβάζοντας τό Νεννεννεεκ, παρά την τε­ λευταία εἰδοποίηση τῶν μεγαφώνων σε όσους ταξίδευαν γιά Ρώμη νά προσέλθουν στήν εξοδο 6. Νευρικά τόν πλησίασε καί αὐτός αμεσως μόλις την είδε σηκώθηκε όρθιος. Αὐτή μι­ λώντας γρήγορα “Αγγλικά με σύντομες φράσεις του̃ εἶπε τα καθεκαστα. Κατόπιν ό Σάϊμον τήν χαιρετησε καί προχώρη­ σε με γρήγορα βήματα πρός τήν εξοδο 6. Είχε μία ώρα καιρό να σκεφτεῖ› οοο δίαοκούσε τι πτήση ποοο τήν Γενεύητ αλλά δεν είχε καμμία αμφίβολία­ (Η Μοσαντ­ Σιωπηλά εὐχήθηκε νά μην εἶχαν ανακαλύψει τόν τυφλό τον πράκτορα στο δικτυο τους. "ισως υ̃ττη̃ρχε κάποιο λάθος
στούς ὐπολογισμούς του. "Ομως τώρα ὁ χρόνος δούλευε σε βάρος του. Θά τόν κυνηγούσαν μεχρι τέλους. "Επρεπε να συγκεντρώσει πλεον όλα τά ὐπόλοιπα στοιχεῖα, όσα εἶχε μα­ ζεψει ό πράκτοράς του στήν Μοσάντ καί νά ενεργήσει γρή­ γορα. "Αν οἱ ὐπολογισμοί του ήταν σωστοί, δούλευε κυριολε­ κτικά γιά τούς Ρώσους. “Από τό 1986, όταν είχε διαπιστωθεῖ

κανοί διπλοί πράκτορες, εἶχαν μπεῖ ψύλλοι στα αὐτιά του. Χρειάσθηκε κάμποσα χρόνια γιά νά ανακαλύψει το νη̃μα. Καμμιά ἑκατοντάδες Ρωσοεβραῖοι ὐπηρετου̃σαν τότε στίς ἔ­ νοπλες δυνάμεις του̃ Ἱσραήλ καί ελάχιστοι στήν Μοσάντ. Προέρχονταν από τίς περιοδικές φουρνιες τῶν λιγοστῶν Ρω­ σοεβραίων πού οἱ Ρώσοι επέτρεπαν νά ἐπαναπατριστου̃ν. ”Ομως οἱ Ρώσοι εὐφυεστατοι τό 1979 δείχνοντας τήν καλή τούσ θεληση είχαν επίτοεψεί στον απίστεοτο αοίθμο τῶν 51.000 Ρωσοεβραίων νά μεταναστεύσουν στό Ἱσραήλ, ενώ οί προηγούμενες ετήσιες φουρνιές δεν ξεπερνούσαν ποτέ τίς 2­3.000 άτομα καί μάλιστα με τίς εὐλογίες του̃ στρατοκράτη
Μπρέζνιεφ· ΤΗταν απλο καί μεχαλοφύεε· Σε καθε Φούονία επαναπατ τ οίζσμενων ὐπηρχαν παιδιά ΙΟ­15 χρόνων μαζί με τίς οἰκογιῖ­ νείεε τούο­ Ποσοί Ύνησίοί Ρώσοι είχαν παοεί την θεση τῶν ποαχματίκῶν Ρτοσοεβοαίτον πού η ΚΟΒ είχε εἔαοανίσεί; Δούλεύαν μακοοποοθεσμα­ ΟίΡὡσοίείχαν δείτην εύκαίοία­ Μεσω τού Ἰσοαηλ θα μαθαίναν ολα τα μύστίκα τῶν ΗΠΑ σε καθε επίπεδο, είτε στην Κύβεονησητ είτε στον στοατο τί την ΟΙΑ· Ὁ Σαίμον τώοα δεν είχε αλλη εκλοχη ίί εναλλακτίκη λύση­ Ίστοἐ τον είχαν μύοίστεί οποτε θαχε καί την ΚΟΒ απο πίσω του εκτός από τήν Μοσάντ. "Επρεπε νά συντομεύσει. Χοεταίζοτ αν ονοματα­ στοίχεῖα› αποδείξετε­ Τὡοα θα ενημε­ οτονε το χοηχοοώτεοο τον ποοεδοο με οτί στοίχεία είχε­ Στήν αρχή είχε φανεῖ καί στόν ἴδιο αστήρικτη ή θεωρία του παρά τίς ενδείξεις. Οἱ Ρώσοι δεν ἐκμεταλευόταν τά όσα ήξε­ οαν καί αφηναν τήν ΟΙΑ να δοα ελεύθερα­ Κανενα απο τα δο· λὡματά του δέν είχαν τσιιιπησει. πατε ότι είχαν παοαληφθεῖ απο την Μοσαντ­ Μετα ομοαο καταλαβε το Υίατί­ Άπλῶο πε· ρίμεναν τό ψάρι νά τυλιχθεῖ όλο στό δίκτυ ὥστε νά μήν μπο­ οεί να αναπνεύσεί­ Τοτε θα κτύπαχαν απο παντού καί θα ξε­ χαρβάλωναν τίς ΗΠΑ. "Ισως σε λιγώτερο από 4­5 χρόνια σύμφωνα με τούς ὐπολογισμούς του. Ὁ πράκτοράς του ήταν στά ίχνη ἑνός μεγάλου σέ δύναμη πράκτορα τῶν Ρώσων στό
5

με βεβαιότητα ότιἡ Μοσάντ εἶχε πληροφοριοδότες στό Πεν­ τάγωνο καί τήν ΟΙΑ καί συνελήφθησαν οἱ 3 πρώτοι Ἀμερι­

ιοο

ιοι 

ρα του να κτυπήσει. *Ηταν θέμα γοήτρου. Έπρεπε να τούς δείξει ότι ήξερε ποιοί ἦταν, να τούς πανικοβαλει. Ὁφθαλμού αντί οφθαλμού, οἱ ίδιοι αλλωστε τόχαν για πιστεύω τους, δέν έπρεπε να τούς απογοητεύσει. Δέν δαδινε τήν πληροφορία στην ΡΕΟ όπως τήν αλλη φορα. Αύτοί ἦταν μόνο ἱκανοί να σκοτώνουν αθῶα θύματα. Τρομοκρατες τη̃ς δεκαρας. Μια αληθινα τρομοκρατική πραξη σέ επικίνδυνο στόχο ἦταν ανί­ κανοι να τήν φέρουν σέ πέρας. ”Αχρηστοι ”Αραβες. τοχτ, σκεφθηκε καθώς καθόταν στην θεση του στο αερο­ πλανο καί έδενε τήν ζώνη του. Αύτή την φορα θα τό κανόνιςε μόνος του. “Ισως έτσι ύπηρχε κίνδυνος να μπλεχθεῖ αμεσα, αλλά επρεπε να γινει υπευθυνη δουλεια. Ήξερε ποιος επρεπε να αναλαβει. Τού χρωστούσε καί ήρθε ή ὥρα να πληρώσει τό

Ἱσραήλ. "Ομως τώρα εἶχε ανοίξει προσωπική βεντέτα. Σει­

τό απαοαμιλα καθαοιο καί φωτεινό, ποο ἔοτοσε στοόο τιοο· Υόνοοἐ τον τὴν αἴσθιι̃στι τησ μεταλοσόνησ­ Το σιχαινόταν το βοονό­ "Οταν μετακόμισε νότια ὴοεμιι̃σε­ Μενονταἐ στήν αοχή στα βόοεια ττοοαστεια καποο αἰσθανόταν ότι ποόόινε τοόἑ ποονόνονο τοο­ Τό σπίτι έμοιαζε μέ φρούριο. Μετα τήν δολοφονία τού

χρέος του.

4
πρόεδρε εἶναι δουλεια της αντιπολιτεύσεως. Ἑγώ νομίζω ότι αὐτοί ἐβαλαν τήν χῆρα νά ἀναφέρει τήν Λιβύη καί

­κ.

τό κόμμα μας.
δη φωνη του, κυτταζοντας τουςτόιχόοο ι̃ίορτσ τση Οπως σα­ νηθιςε. Η 4 Ιουνιου ειχε ξημερωσει μια ακομη ηλιολουστη μέρα πού προμήνυε παλι αφόρητη ζέστη. Μετα απο δυο με­ ρες γεμάτες ένταση γιά τά μέλη του̃ κόμματος, ὁ πρωθυ_

Ὁ σααβουλος· τοτ) πρωθυποαργοιἶ μιλουαε με τηνῇβροντωτ

,

Παλμε στήν Στοκχόλμη, τα μετοα ασφαλεταο όλων τῶν ττοτοθοττοοοττον κατ ποοεδοων στ όλη τήν Εοοώττη εἶχαν Ύίνει αόστιι̃ οότατα­ Ἱ­Ι φοοοοα εόῶ ὴταν η αφοοκοεμα από τα μο­ νιμα στελετη των μοναδων καταδυομωνν ειδικα επιλεγμενοε ένας ­ ἔναό τοσο για ττο δονατόττι̃τεἐ τοοο οσο καί Υια τα πι­ στεύω τους. °Η αστυνομία εἶχε δώσει εξετασεις καί εἶχε απο­ τύχει. ὁ ποωθυπονογὀε δέν ττι̃ε έτρεφε καμμία εκτίμηση. Ὁ ἴδιος δέν θακανε το λαθοο τῆἐ Ν­ Διι̃μοκοατίαἐ κατ του̃ ΠΑ· ΣΟΚ.να τήν εμπιστευθεῖ. Καθώς περνούσε όλο καί περισσό­ τερο καιρό κλεισμένος στο σπίτι ήθελε ναχει τό κεφαλι του ήσυχο. Τό παρκινγκ επισκεπτών εἶχε μεταφερθεῖ εκτός τού κήπου τού σπιτιού πού εἶχε περικυκλωθεῖ από μία δεύτερη σειρα ηλεκτσσφσρα σύρματα καί ετχε ἐντσχαθετ μέ ατα απασ­ σβλητη σιδερένια κύρια είσοδο πού ούτε τανκς δέν μπορούσε να τήν παραβιασει. Εἶδικό ατσαλινο δίκτυ έκλεινε ἦμικυκλι­ κα τόν θαλασσιο χώρο μπροστα στό σπίτι, καί στό όχυρωμέ­ νο φυλακιο οἱ ανδρες του ἦταν όπλισμένοι σαν αστακοί. Γυ­ μνασμένοι σκύλοι καί ηλεκτρονικα συστήματα συμπλήρω­ ναν τήν εἰκόνα του̃ ἀπὁρθητου·
Μεσα στο σαλονι του σπιτιου μπροστα στουςαανδρες πα­ νω στο Ύοαλινο Χαμηλό τόαττεἔι ήταν απλωμένες όλες οἱ ση­ αερινέἔ ὲφημεοτσεσ· Τα τστα ἔγθαφαν παλτ· Μέλη της κυβερ­ νησεωο πίσω από τήν 17 Νοέμβρη, έγραφε μέ τεραστια γραμ­ αατα η πρώτη· Ψὲαση> η αντιπολίτευση πίσω από την χηρα= η δεύτερη· (Η κυβέρνηση πίσω από την 17 Νοέμβρη η τρίτη· τΗταν σε διαστασιι̃ η Χήοαι τἶ τεταρτη­ Ὁ πρωθυπουργός κούνησε τό κεφαλι του. Άηδία, σκέ­ φθηκε. Σ” αύτην τήν χώρα όλα πήγαιναν αναποδα. Ὁ δημο­ σιογραφος σαν λειτούργημα καί ἐπαγγελμα εἶχε καταργηθεῖ. ἶΗταν απλῶς έμμισθος ύπαλληλος τού ενός ή τού αλλου
103

πουργός γνωρίζοντας μέ ακρίβεια σχεδόν αλανθαση πότε να κτυπήσει καί πότε να περιμένει, εἶχε αφήσει τα πραγματα να ακολουθήσουν τόν δρόμο τους παρακολουθώντας τήν όλη κατασταση σαν ψυχρός θεατής, καί τώρα καθόταν στό σα­ λόνι τού μεγαλου σπιτιού στα νότια προαστεια της Ἀθήνας, κοντα στό Καβούρι, μαζί μέ τούς τρει̃ς συμβούλους του. Σε αντίθεση μέ όλους τούς προκατόχους του πού έμεναν στα βουνα στα βόρεια προαστεια, αὐτός προτιμούσε να εἶναι κοντα στήν θαλασσα. Διαβολε ἦταν "Ελληνας καί στήν ψυ­ χή του φώλιαζε παντα ἐκεῖνο τό θαλασσινό φῶς τού Αιγαίου,
102 

κόμματος. Στά ρεπορτάζ τῶν εἰδήσεων δέν ὑπῆρχε τίποτα τό δημοσιογραφικό, παρά λιβάνισμα ή χολή ανάλογα μέ τό ποιό κόμμα ήταν ὁ οδότης. Ὁ κόσμος πρέπει νά ζου̃σε στόν Μεσαίωνα αφού αγόραζε ακόμη αὐτές τίς φυλλάδες. όΗταν ὁπαδοί, όχι πολίτες. Δυστυχώς δύσκολα αὐτή ή χώρα θά ζέφευγε από τήν μοίρα της, δέν είχε αμφιβολίες. Κατά βά­ θος σιχαινόταν καί τόν ἑαυτό του γιατί καί αὐτός χρησιμο­ ποιου̃σε κατά κόρον όλα αὐτά τά συνθήματα τη̃ς σύγχρονης αγκιτάτσιας πού πρώτοι καθιέρωσαν οἱ Ρώσοι μαζί μέ τήν ὁ­ μαδική πλύση ἐγκεφάλου, εφεύρεση αὐτή των Κινέζων του̃ Μάο Τσέ Τούγκ. “Αλλά τότε για αὐτόν ή ἑζουσία ήταν τό τί­ μημα καί ὁ στόχος γιά τόν ὁποῖο έπρεπε νά έζαντλήσει όλα τά μέσα πού διέθετε. Στήν πορεία νόμιζε ότι θά έστρεφε τόν λαό στόν σωστό δρόμο. Τώρα δέν είχε πιά ψευδαισθήσεις, αλλά ήταν αρκετά έγωϊστής γιά νά παραδεχθεῖ τήν πλήρη α­ ποτυχία του. Προχωρου̃σε καί όπου βγεῖ. Τήν ώρα τῆς κρίσε­ ως γιά τόν ἑαυτό του ήταν πάντα πολύ ελαστικός. Στράφηκε στόν διπλανό του. ­”Αποστόλη, του̃ εἰ­πε,εἶναι καιρός νά μάθω τί συμβαίνει. Ἑπικοινώνησε μέ τόν αρχηγό τῆς ΚΥΠ. Θέλω νά πάρει πλη̃­ ρες βιογραφικό από όλα τά αρχικά μέλη κόμματος καί να τό έλέγζει έζονυχιστικά. Θέλω νά μάθω ὁπωσδήποτε αν πράγ­ ματι μέλη του̃ κόμματος είχαν πάει στήν Λιβύη, πότε καί ποιοί. Κώστα, στράφηκε στόν δεύτερο πού σπάνια μιλούσε, βγάλε μία ανακοίνωση ἐκ μέρους του̃ ἐκτελεστικου̃ γραφείου καί κατηγόρησε όλα τά κόμματα τη̃ς αντιπολιτεύσεως. Νά φέρουν στοιχεῖα καί μετά νά μας κατηγορου̃ν, όχι βασιζόμε­ νοι σέ πόρνες καί καφετζου̃δες. Θά τούς ζεβρακώσω. Νά δώ­ σεις έντολή στόν Πρόεδρο τῆς Βουλῆς. Θά γίνει συζήτηση αύριο τό βράδυ. Νά κάνουμε απόψε ἐμεῖς τήν πρόταση. ­Καί αν εἶναι αλήθεια κ. Πρόεδρε; Ὁ σύμβουλος μέ ­ νομα “Αποστόλης έφτιαξε τά μαλλιά του μέ τό αριστερό χέρι του.
χρι τότε σίγουρα θαχει κρυώσει. Τώρα όμως πού καίει πρέπει νά κτυπήσουμε. Σηκώθηκε, ένδειξη ότι ή συζήτηση τελείω­
ΙΟ4

σε. “Αλλωστε οἱ σύμβουλοί του δέν ήταν τίποτε αλλο παρά έμπιστοι αγγελιοφόροι του. “Αν βασιζόταν σέ συμβούλους είχε πεῖ κάποτε στήν γραμματέα του θάχε διαλύσει τό κόμμα πρό πολλοῦ. Ἐντάζει, συνέχισε καθώς σηκώθηκαν καί οἱ αλλοι, μπορεῖτε νά πηγαίνετε. 'Εκείνη τήν στιγμή κτύπησε τό προσωπικό του τηλέφωνο. “Υπουργός Δημοσίας Τάξεως, εἶπε ὁ σύμβουλος πού τό σήκωσε πατώντας συγχρόνως τόν διακόπτη απομονώ­ σεως.

­Ὁ

ποτελέσματα σύντομα. Ὁ σύμβουλος μίλησε γιά λίγο στό τηλέφωνο μεταβιβάζοντας τίς εντολές του̃ πρωθυπουργού. Κατόπιν έκλεισε τό τηλέφωνο καί ακολούθησε τούς άλλους στό χώλ. "Ο πρωθυπουργός ζανακάθησε σκεφτικός ανάβον­ τας τήν πίπα του. Ὁ μηχανισμός του̃ κόμματος εἶχε εξαπλω­ θεῖ. Τά κυβερνητικά καθήκονα απορροφου̃σαν τόν χρόνο του. Δέν μπορούσε νά εἶναι παντου̃. Εἶχε πάρει κεφάλια, παρ” όλα αὐτά όλο καί κάτι καινούργιο του̃ σκαρώνανε. ”Α­ ναστέναζε. Θά τσάκιζε τίς κλίκες. Πάλι καλά πούχει δια­ γράψει τότε τόν Κασιδη̃μο. Σκέψου ναταν μέλος ακόμη του̃ κόμματος, μονολόγισε.

ότι σου̃ είπα γιά τόν αρχηγό τῆς ΚΥΠ. Νά συνεννοηθεῖ καί μέ τόν ύπουργό Ἑσωτερικῶν νά συνδράμει καί αὐτός. Θέλω α­

­Είμαι

απασχολημένος, είπε ὁ Πρωθυπουργός. Πές του

­“Αν είναι αλήθεια θά δου̃με. 'Ελπίζω πώς όχι, αν καί μέ­

ΙΟ5 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ

Παρακολούθηὰη 

Ι
Τό ρολόϊ έδειχνε Ι6.3θ μετά τό μεσημέρι. =Η ζέστη ηταν ά­ ποπνικτική, τουλάχιστον 4Ο® Κελσίου ὑπό σκιά. Οἱ εργαζό­ μενοι στην βάση του̃ Ἑλληνικου̃ εἶχαν ῆδη άναχωρησει, ό­ ταν τό ΠΟ ΙΟ μέ τά "Αμερικανικά συστηματα στην άτρακτο προσγειώθηκε στόν τσιμεντένιο διάδρομο καί κύλησε,­κάτω άπό τίς ὀδηγίες των άνδρων μέ τά χρωματιστά πινακίδια κοντά στό μεσαιο ὑπόστεγο. Μία σκάλα μέ χακί μουσαμα δένιο περίβλημα γύρω ­ γύρω τοποθετήθηκε στην πόρτα του καί ένα μπλέ λεωφορειάκιἦρθε καί κόλλησε στην άλλη άκρη της. Ποιοί κατέβηκαν ἢ τί κατέβασαν ἦταν άδύνατο νά έντο­ πισθεῖ ἀπό κάποιο παρατηρητή, άκόμη καί μέσα άπό την βά­ ση. Τό λεωφορειάκι ξεκόλλησε σέ λίγο, κατευθύνθη κε σ ­τη ενα ά ά όμοια μέ τεράστια καβούκια χελωνας ύπόστεγα πού εἶχε την ένδειξη Κ ΙΙ, καί μπῆκε στό ἐσωτερικό του άπό την άνοιχτη είσοδο. Σταμάτησε, κάνοντας στροφή γύρω άπό με­ ρικά παρκαρισμένα αύτοκίνητα, μπρός σέ μία τζαμένια πόρτα καί άπό τό ἐσωτερικό του κατέβηκαν 8 άνδρες πού κρατούσαν μικρά ταξιδιωτικά σακκίδια. Οἱ επιβάτες μπῆ­ καν στό εσωτερικό της τζαμένιας πόρτας κι άφου πέρασαν ένα τριγωνικό χώλ, άπό μία άλλη τζαμένια πόρτα πέρασαν στην μεγάλη αἴθουσα πού έπιανε τόν μισό σχεδόν χωρο της νότιας πλευράς του̃ υ̃ποστέγου. Ὁ Χάουσμαν τούς περίμενε όρθιος, μέ την πλάτη γυρισμένη στό τεράστιο γυάλινο γρα­ φεῖο συνεδριάσεων, πού κάλυπτε σχεδόν την μία πλευρά τη̃ς αίθουσας. Οἱ λάμπες φθορίου στό ταβάνι, συμμετρικά τοπο­ θετημένες καί καλυμμένες πίσω άπό την κυψελοειδη ιμευδο ροφή, φὡτιςαν άπλετα κάθε γωνία, δίνοντας την αἴσθηση ὅτι στην αίθουσα διαχέοντας τό φῶς της ημέρας, ἐνῶ τό ΑΙΚ ΟΟΝΒΙΤΙΟΝ, ρυθμισμένο στήν άποδεκτή διεθνως άριστη θερμοκρασία, τῶν 22® κελσίου, δημιουργούσε μία ευχάριστη άτμόσφαιρα μετά τόν άφόρητο ἐξωτερικό καύσωνα. “Ο προ­ πορευόμενος άπό τούς 8 άνδρες χαιρέτησε ἐγκάρδια τόν Χά­ ουσμαν σφίγγοντας τό χέρι του μέσα στά δύο δικά του. ι ~ Ν ­Γειά σου Μάρκ, καιρο εχω νά σέ δω. Μιλουσε Ἀγγλικά
»

ΙΟ9 

με μία γνήσια Νεοϋρκεζικη προφορά. _Γειά σσσ Τζιμ­ ιΐσν Χάισειησε σ Χάσμσμάν κάι κάθησε πῦάπσσ σιἠν σιάφάνη̃ πλάσιική κάρεκλά πισω τσι)­ί Χάίσστ μάι πού εσιειλάν εσενάι συνεχισε­ Πῶἑ πάει ἠ Ζμσιλιι̃ἐ ­Τά ἴδιά­ ξο Τἔιμ Μπειτσ άνιισσντάνμάιάσχιιἑ ιη̃ιἐ φσβε­ ρη̃ς μονάδος είδικῶν άποστολῶν του̃ ναυτικου̃ τῶν ΗΠΑ πσά ειχάν ισ σνσμά «φώκιεῷδ η̃ιάν άπσσπάσμενσσ στήν άν­ τιτρομοκρατική ὀμάδα Δέλτα πού κάλυπτε όλη τήν Εύρωπη με εδσά Τήν Γενεύη­ Κάθιι̃σε διπλά στόν Χάσμσμάν κάνσν­ ταε νόημα στες α̃μίλιιτουε α̃νδοεε πού περίμεναν κάνοντας νσιι̃μά σισὐἐ άμιλιι̃ισϋε άνδσεἐ πσύ πεσίμενάν ἔσπισω Τσι) νά κάθήσσμν κιη̨̃ άὐισι­ Σμμβάίνει Τιπσιά σσβάρσ Μάσιςἑ Οὼτιι̃τ σε μόλις κάθησε τόν Χάουσμαν. Τό άφεντικό δεν τό νομίζει, άλλά δεν ζεῖ στήν Ἑλλάδα, άπάνιιι̃σε σ Χάσμσμάν. ενῶ σι υ̃πσλσιπσι άνδσεἐ κάθσιάν Υὐβω άπσ ισ ισάπεἔι­ Ηομωε θά σσυ̃ εἔηγήσω άρι̃ίστεμά­ Τζιμ­ Ἑφάσμσἔσνιάἐ πιστά ισάἐ κάνσνισμσύἐ τῆς. ΟΙΑ­ σ κάθενάἐ νά Ύνωβιἔει μσνσ σιι εἶνάι άνάνκάἶσι άπεΦι)Ύε Τήν συζήτηση μπροστά σ° όλη τήν ὁμάδα. _Τά πάιδιά ελσμν ἔάνάδσσλεψει στήν Άθἠνάἐ Τσάιιι̃ τὴν φορά ὁ Χάουσμαν μίλησε Ἑλληνικά καί κύτταξε ερωτηματι­ κά τούς άνδρες γύρω του. Αύτοί κούνησαν καταφατικά τά

κεφάλια Τους· ­Βεβαια, άπάντησε άπταιστα ελληνικά ὁ Μπεϊτς. ”Εδει­ ἔε με τσ κεφάλι τον πρός τήν κορυφή του̃ τραπεζιου̃· Ὁ Χόλμς είναι ή τεταρτη φορά πού ερχεται με άποστολή στήν Ἀθήνα. "Ολοι μιλου̃ν Ἑλληνικά σάν γνήσιοι "Ελληνες ­Ἑντάξει. Λοιπόν, ὀ Χάουσμαν εβγαλε συγχρόνως άπό ενα γκρίζο φάκελλο ενα χαρτί, εδῶ είναι τά ξενοδοχεῖα καί τά δωμάτια πού θά μείνετε. Άνά δύο σε κάθε ξενοδοχείο καί τά δωμάτια στόν ἴδιο όροφο. "Εχω κλείσει θεσεις μεσω πρα­ κτορείων άπό διαφορετικες χῶρες. Ἑμπορικοί άντιπρόσω­ ποι. Ἑδῶ εἶναι καίτά διαβατήριά σας. Σφραγισμενα κανονι­ κά με σημερινή άφιξη. Τούς μοίρασε τά 8 διαβατήρια. Καί αύτός ὸ στόχος, συνεχισε. ®Η φωτογραφία πού εβγαλε άπό τό γκρίζο φάκελλο εκανε τόν γύρω του̃ τραπεζιού.

φωτογραφία καί τά στοιχεῖα πού εκαναν τόν γύρω του̃ τρα­ πεζιοϋ ­Πρεπει νά ξεκινήσουμε τό συντομώτερο, τόνισε ὁ Χάου­ σμαν. Σημασία εχει καί ή παραμικρή λεπτομερεια, ιδίως με ποιούς θά συναντηθεῖ. Ἀκόμη καί ὁ περιπτεράς πού θά πάει για εφημεριδα, και 6 άγνωστος που θα χαιρειησει στόν δρό­ μο. Τό γραφεῖο καί τό σπίτι του εχουν παγιδευτεῖ. 'Ο άναλυ­ τής παλμικῶν κινήσεως τοποθετήθηκε ήδη στό αύτόκίνητο γιά κάθε περίπτωση. Άναφερόταν στό ειδικό μηχάνημα, με­ γεθους εξάβολτης μπαταρίας πού με τήν μικρή, μεγεθους στυλό, πανίσχυρη κεραία του, άδιάκριτη σχεδόν, τοποθετη­ μενη πάνω στήν κεραία του̃ αύτοκινήτου καίστραμμενηήλε­ κτρονικά πρός τόν στόχο, άνελυε τίς παλμικες κινήσεις τῶν τζαμιῶν του̃ δωματίου καί εδινε μορφή σε κάθε ήχο στό εσω­ τερικό του, ενῶ ὁποιαδήποτε συνομιλία μεσα στό δωμάτιο καταγραφόταν καί μεταδιδόταν ηλεκτρονικά άπό τό μηχά­ νῃμα τήν ἴδια στιγμη _­Επίσης, συνέχισε ὁ Χάουσμαν, θέλω ἀμέσωἐ μετά τό τελος κάθε βάρδιας πλήρη άναφορά με τό δρομολόγιο καί τίς κινήσεις του, καθως καί φωτογραφίες. ­Κανενα πρόβλημα, άπάντησε ὁ Μπεϊτς. “Εχουμε όλοι τήν ν8 ­ 101. 'Η νδ ­ΙΟΙ, τό τεχνολογικό επίτευγμα τη̃ς (ΞΑ­ 8ΙΟ, ἦταν ἡ πρώτη φωτογραφική μηχανή χωρίς φίλμ. Τώρα βελτιωμενη άπό τήν (ΣΑΝΝΟΝ, ζύγιζε μόλις 250 γραμμάρια καί είχε τό σχήμα πακεττου τσιγάρων. Με εύρυγὡνιο φακό καί λειτουργώντας με μπαταρία, εβγαζε ΙΟΟ εγχρωμες φωτο­ γραφίες με ταχύτητες άπό 1/8 εως 1/1 .ΟΟΟ.Ο0Ο του̃ δευτερο­ λεπτου. Οἱ φωτογραφίες, πού άποτυπὡνονταν σε δισκεττα διαμετρου μόλις 3 εκατοστῶν, μπορου̃σαν νά ἐμφανισθου̃ν μεσω καλωδιακης συνδεσεως στήν ὀθόνη τη̃ς Τν. °Η κατα­ πληκτική αὐτή μηχανή εβγαζε 6 φωτογραφίες τό δευτερόλε­
πτο.

ὁ άρχηγός τῆς Ἑλληνικῆς ύπηρεσίας πληροφο­ ριῶν, τη̃ς ΚΥΠ, τούς πληροφόρησε. Πίσω άπό τήν φωτογρα­ φία είναι μερικά στοιχεῖα γι” αύτόν πού πρέπει νά ξερετε. "Α­ πομνημονεύστε τα. Τούς άφησε χρόνο νά μελετήσουν τήν

­Εἶναι

ιιο
ί Ι

ιιι 

δρες ό Χαουσμαν. "Εξω σας περιμένουν 8 ΙΧ, ένα για τόν κα­ θένα. Ὁ Μπέϊτς έγνειμε στούς ανδρες του. ­Πηγαίνετε, για τα υπόλοιπα, έναρξη καί σημεῖο έπαφή ς, θα σας ενημερώσω αργότερα στα ξενοδοχεῖα σας, αφου̃ κα­ ταστρώσω τό σχέδιο δρασεως καί επεξεργαστώ τίς λεπτομέ­ ρειες.

­Λοιπόν ενταξει, μπορεῖτε να πηγαίνετε εἶπε στούς αν­

ερωτηματικά τόν Χαουσμαν. ­Εἶμαι πεπεισμένος εἶπε αὐτός, ότι κατι συμβαίνει, ίσως πολύ σημαντικό. Ὁ νεκρός αρχηγός τη̃ς 17 Νοέμβρη πρέπει να εἶχε αμεσες προσβασεις στίς κρατικές πληροφορίες, καί όλες οί ενδείξεις πείθουν ότι αυτή ή πρόσβαση έχει σχέση μέ τόν αρχηγό τη̃ς ΚΥΠ. Μπορου̃σε να ήταν καί υπουργός στήν κυβέρνηση, εἶχε τίς διασυνδέσεις, αλλα προτίμησε αὐτόν τόν δεύτερης σειρας ρόλο. Γιατί; Ἑπίσης ή συμπεριφορα του από τήν αρχή τη̃ς έπιχειρήσεως ήταν, αν μή τί αλλο, περίερ­ γη. Ἀντί να συγχαρεῖ τόν αρχηγό τη̃ς αντιτρομοκρατικη̃ς ὁ­ μαδος, έναν δικό μας, τόν απειλεί καί τόν προσβαλει. Κατα κάπξῃἶ) τρόπο πρςἶσπἶιθἶῖ νά ὰῖἕοτρέόἔει τη̨̃όν ὶωέἔη̃ ἀπό α̃μετ σἶς εΐἶργἶιες χωίἶις την εῖγκριση του· Εξ Ἐχρχης ειναι βεβἶιωτ Εαενο ΟΤΙ η Ρέοευβρη ειχε πέἶοσβαση (ἶε πληρέἶφοριεςι α̨ν αληθἶυςῖυἴ Οιξυποθεσευἶ μου κεχῃ ξἶοβαίἶο συμβ7¶ινευμεΎαλυ“ τερο απ Νοτι υποπτευομαστε ως τωρα. Ο Μπειτς τον παρα­ κολουθουσε ανεκφρασῖοα̨ ­Ἑνταξει, εἶπε, και σηκώθηκε κυτταζοντας τό χρυσό ΡΙΑΩΕΤ ΡΟΕΟ ρολόϊ του. Καί πόσο νομίζεις ότι θα παρει; Δέν μπορώ να μείνω πανω από ΙΟ ήμέρες.

Αυτοί σηκώθήκαν ανέκφραστοι καί βγῆκαν από τήν αἴ­ θουσα. Μόλις έκλεισε πίσω τους ή πόρτα, ὁ Μπέϊτς κύτταξε

έχουμε ξαναχρησιμοποιήσει. °Ο ένας ξανθός ύπαλληλος εἶ­ ναι απογευματινός καί ὁ αλλος πρωϊνός. Θα τούς αφήνεις τόν φακελλο μέ τήν δισκέτα καί τήν αναφορα καθε βαρδιας τ” αλλα εἶναι δική μου δουλεια. “Επίσης για έξαιρετικα έκτα­ κτες περιπτώσεις αμεση επαφή σ° αὐτήν τήν διεύθυνση. βγαλε καί τούδωσε μία διεύθυνση γραμμένη σ” ένα χαρτακι. ¬Ο.Κ, εἶπε ό Μπέϊτς. Οἱ φακελλοι; ­Εἶναι στό δωματιό σου. Ὁ Χαουσμαν έδωσε τό χέρι του στόν Μπέϊτς καί τόν συνόδεψε μέχρι τήν γυαλινη εσωτερική πόρτα. Ὁ Μπέϊτς βγήκε καί προχώρησε για τήν γκρίζα ΜΕΚΒΕΒΕΒ 190 Ε πού περίμενε στό κέντρο του̃ ύπόστεγου. Εἶχε προτιμηθεῖ από τόν Χαουσμαν να νοικιασουν τα αὐτο­ κίνητα από καποιο σοβαρό “Ελληνικό γραφεῖο καί όχι από τήν ΑνΙ$ ή τήν ΗΕΚΤΖ πού συνεργαζόταν, γιατί τό ελληνικό γραφεῖο δέν χρησιμοποιούσε τό εἱδικό σήμα ἐνοικιασεως στό παρμπρίτζ πού κτυπου̃σε αμέσως στό ματι καποιου τι›­ χαίου παρατηρητή.

2

Ιἶ

γίνει γρήγορα.

­Δέν ξέρω,

απαντησε ό Χαουσμαν. Πιστεύω ότι κατι θα

_”Α€ μήν κοτθυστεοουμε τοτε­

δυο ἔοτνθοί υπσλλτι̃λοτ του ποτοκτυΎκ› εἶπε ο Χάου­ σμου μοτἔευουτοσ το Χσοττο του­ Σηκώθηκε άπο τήν κοτοε· κλσ του κοτί ττη̃οε τον Υκοίἔο Χοτοτοφυλοτκσ στο Χεοτ του­ Το ποτοκτνι̃ίκ στήν οδο Φτλελλήυωνι συνεχισε, ξεοετἐ οτυτο που

­Οἶ

Στι̃υεῖο εποτφη̃ἐἐ

ἶΗταν 8 Ἰουνίου, ή τέταρτη μέρα τῆς παρακολουθήσεως του̃ αρχηγου̃ τη̃ς ΚΥΠ από τήν όμαδα του̃ Μπέϊτς. Μετα από τήν περιόδο τῆς αφόρητης ζέστης, τό θερμόμετρο από χθές σημείωσε καθετή πτώση στούς 2Ο® Κελσίου, ένῶ τίς απογευ­ ματινές ῶρες μία ραγδαία βροχή ἀκολουθούμενη ἀπό ἀ­ στραπόβροντα ταλαιπώρησε τούς “Αθηναίους πλη μμυρίζον­ τας τούς δρόμους. °Η βροχή όμως εἶχε εύεργετικα αποτελέ­ σματα αφου̃ στήν ύπόλοιπη χώρα, όπου έπεσε, έσβησε όλες τίς μικρές καί μεγαλες φωτιές, πού καθε καλοκαίρι εἴτε ἐς” οτἶτίοσ εμποησμῶν εἴτε έξα αἰτίας ἐγκληματικη̃ς αδιαφορίας καί απροσεξίας έκαιγαν τό λιγοστό 'Ελληνικό πρασινο. Καθε μέρα οἱ κίτρινοι κοινοί φακελλοι, χωρίς καμμια έξω­ τερική ένδειξη όλοι τους, σχεδόν αμέσως μετα τήν παραδο­ σή τους στόν ξανθό ύπαλληλο του̃ παρκινγκ, κατέληγαν στόν χαρτοφύλακα του̃ διαφορετικού καθε φορα πελατη πού έδινε πουμπουαρ στόν ύπαλληλο τρία μεταλικα νομίσματα,
113

ΙΙΖ 

ένα 50αρικσ› ενα 20αρικσ και ἕνα νριιισιια τῶν 25 σεντἐ τῶν ΗΠΑ­ Ἀπὸ κεῖ σε λινή ὥρα ὁ ιρακελλσἑ βρισκόταν στσν 60 σρστρσ τσυ̃ κτιριρρ πσὐ στεναἔσταν τσ Μορφωτικό Τμήμα τήσ πρεσβείας τῶν ΗΠΑ και παραδινσταν στσν υ̃παλλήλσ του̃ γραφείου με τήν ἔνδειξή στή βαρια δρὐινή πσρτα «ΑΓΟ­ ΡΑΠΩΛΗΣΙΕΣ ΧΡΥΣΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΛΙΘΩΝ»­ Σε ελαχιστα λρσνσ τσ ΤΕΕΕΡΑΧ και σ κσιιπισρτερ τσυ̃ Ύρα· τρεισιπ ἔνασ ΜΑΚΙΝΤΟ8Η ΡΕΠ8 τήσ ΑΡΡΕΕ. σρνδεστ αν με τσν κεντρικό κριιπισύτερ στ α αδρτα τής. πρεσβειαιἐ τῶν Η­ ΠΑ Ύια επεἔερνασία τῶν καινσύρνιτρν στ σιλειτρντ ενώ σι Φω· τσνραφιεἐ ἐιιτρανιἔσταν στήν 24” ὁθσνή τήἐ καλτσδιακήιἐ τή­ λεορασεως ΕΠΧΟΚ τΗταν περίπου 6 τό απόγευμα καίή βρο­ κή μόλις εἶχε σταματήσει. ὅταν τὸ πράσινο Φωτα̃κι στό μι­ κρρ καντραν διπλα στσ κσιιπισύτερ αναινετ σήιιαδι στι τσ ΡΟΒΒ με τόν παλι­ιικσ αναλυτή εἶλε ξεκινήσει­ "Αμέσως ό ένας από τούς Ζ βοηθούς του̃ Χαουσμαν πού βρισκόταν μόνιμα στο γραφεῖσ, μέσω Τήσ μικρσσσσκεση̃ς ΟΕΕΕΑΚ ΜΟΒΗΕΕ ὲνσσ πανίσχσσσσ ασύρματου τηλεφώ_ νου, κάλεσε τον Χασυσααα <Η ἑνεσγσπσίηση του̃ ΟΕΕΕΑΚ ΜΟΠΠΕΕ μέ τόν κωδικό του̃ Χαουσμαν εἶχε τριπλή ἐνέρ­ γεια. Καλου̃σε συγχρόνως τό ασύρματο τηλέφωνο του̃ Χαου­ σμαν στό επίσημο αυ̃τοκίνητό του, μία μπλέ Μερσεντές 230, κουδούνιζε τό τηλέφωνο του̃ σπιτιου̃ του, καί τέλος για τίς περιπτώσεις πού ὁ Χαουσμαν βρισκόταν καπου αλλου̃, ἐνερ­ νσπσιου̃οε τό ξυπνητήρι του̃ ΚΟΕΕΧ ΟΠΒΙΕΚ στό χέρι του̃ Χαουσμαν. Ὁ βοηθός του αφου̃ τό αφησε λίγο να καλέσει καί βεβαιώθηκε ότι ὁ Χαουσμαν, πού αφου̃ δέν καλου̃σε προ­ φανῶς βρισκόταν καπου έξω, εἶχε εἱδοποιηθεῖ, πατησε τό μι­ κρό κόκκινο πλήκτρο κλείνοντας τήν συσκευή. Τήν ἴδια στιγμή σ αρχηγός τη̃ς ΚΥΠ δέν βρισκόταν παρά ΖΟΟ μ. απέναντι από τό κτίριο μέ τα γραφεῖα του̃ Χαουσμαν. Μολις εἶχε κατέβει στό πεζοδρόμιο μπρὀς ἀπό τήν α̃σπρη πύλη τη̃ς αυ̃λής του̃ κτιρίου του̃ Ύπουργείου Προεδρίας α­ φου̃ αφησε τό αύτοκίνητο μέ τόν ὁδηγό του να συνεχίσουν τόν δρόμο τους. Μέ γρήγορο βήμα πέρασε τήν πύλη, κατευ­ θύνθήκε πρσσ τήν ψηλή τζαμένια εἴσοδο καί χαθηκε στό ἐσω­

τερικό της. Ὁ ένας από τούς 2 “Αμερικανούς του̃ Μπέϊτς πού καθόταν στήν θέση του̃ συνοδηγου̃ στό αυ̃τοκίνητο πού τόν παρακολουθούσε, κατέβηκε στό προηγούμενο φαναρι πρίν αναψει τό πρασινο, καί σταθηκε μπρός στό γωνιακό περί­
πτερο δήθεν περιμένοντας να τηλεφωνήσει, ἐνῶ ὁ αλλος έ­ στριψε τό αύτοκίνητο λίγο πιό κατω στό πρῶτο στενό καί παρκαρισε στήν γωνία παραμένοντας στό αύτοκίνητο. "Ηδη πρίν ακόμη στρίφει έδωσε μέ τό ΟΕΕΕΑΚ ΜΟΠΠΕΕ του̃ αύ­ τοκινήτου του τήν διεύθυνση του̃ στόχου στό αυ̃τοκίνητο μέ τόν παλμικό αναλυτή, πού παρέμενε διαρκῶς σέ επιφυλακή παρκαρισμένο καπου γύρω από τό γήπεδο του̃ Παναθηναϊ­ κου̃ στήν λεωφόρο Ἀλεξανδρας. Σε λιγώτερο απο 10 λεπτα το κλειστό αστρο νΑΝ βρισκο­ ταν παρκαρισμένο πανω στό πεζοδρόμιο, ακριβῶς μετα τήν πύλη του̃ μοντέρνου κτιρίου του̃ Ύπουργείου Προεδρίας. Ή κεραία τον› πρίν ἀκόιιή σβήσει ή ιιήλανή› εἶχε στραφεῖ στήν τζαμαρία του̃ 3ου ὀρόφου, όπου παρα τό φῶς τής ἡμέρας δια­ κρινόταν αναμμένο στήν ὁροφή φῶς από ήλεκτρικό. "Η θέση ήταν επικίνδυνη, μόλις λίγο πιό κατω οἱ τροχονόμοι ρύθμι­
καν Έήν κυκλοφορία μπρὀε στό πάρκινγκ τη̃ς Βουλη̃ς, ἀλλά δεν ρπήρλε αλλή εκλογή­ Ὁ ὁδήνσιἐ κατέβήκε από τό νΑΝ καί ἀνοίγονταε τὸ καπὡ α̃ρλισε να σκαλίζει τήν ιιήλανή­ Σε περίπτωσή ἐλἑγχου θά προφασιζόταν μηχανική βλἀβπ Στό μεταξύ στό εσωτερικό του̃ νΑΝ τό μαγνητόφωνο αρ­ χισε να καταγραφει καί να μεταδίδει τήν συνομιλία πού γινό­ ταν στό εσωτερικό του̃ 3ου ὀρόφου. Ὁ «περίεργος» πού ήρθε να παρακολουθήσει τήν επισκευή δέν ήταν αλλος από τόν συνοδηγό του̃ αύτοκινήτου παρακολουθήσεως. Ὁ ίδιος από τήν προηγούμενη θέση του δίπλα στό περίπτερο, κρατώντας στήν παλαμη του τό πακέττο μέ τα Μεήαοτοπούῃέκρυβε μέσα

τήν ν8 _ 101, εἰχε φωτογραφίσἶι τἶύς 2 αἑφμη ανδρες που Ο ένας μετα τόν αλλο πέρασαν την πυλη του Υπουργειου Προ­
εδριας ακολουθωντας τον αβχηγο της ΚΥΠ' ­... "Ομως ήταν ασχετο επιμένω, έλεγε μία φωνή καθώς τό μαγνητόφωνο αρχισε να γραφει, αλλα ὲδῶ καί αν εἶχαν καποιες πληροφορίες δέν μπόρεσαν να φθασουν στόν Κασι­
_

ΙΜ

ιι5 

δημο καί έτσι δέν βλέπω ούσιαστικό λόγο ανησυχίας. ­Ξεχνας βέβαια τήν κατάθεση της χήρας για τήν Λιβύη, εἶπε μία αλλη Φωνη­ ττ"Ολι δεν Την ξεχνω απαντησε η πρώτη φωνή, αλλά πέ­ ρασαν τόσα χρόνια καί ἐξα άλλου κανείς δέν μας ήξερε ἐκεῖ μέ τά πραγματικά μας ὀνόματα. Κανείς δέν μπορεῖ νά μας βρεῖ­ ­Συμφωνω, είπε μία τρίτη φωνή. “Αλλωστε τότε δέν είχα­ με πσσσλωσησει στσ Κόμμα­ ­Ἐντάξει, τωρα τί κάνουμε; ρωτησε ἡ δεύτερη φωνή. ΐἔόα εφαβμσστεῖ αμεσωσ Τα σχεδιο απαντησε σ πσωτσἐι πελυ οπμζίἕ ίίἶἶιινοταν εἰλε Καπσισ σσλσ αρχηγού. Πιστεύω, συ­ Υεχλσἦ οἶι εωθασε σ καωσἑα Ύια Τσ κτύπημα­ Τα παντ α εἶναι απσ την ασλη Τσε Χσσνσσ εΐσιματ δεν βλεπω Τσν λσγσ Υιατί να περιμενουμε αλλο.
­

­Ενταξει,

νη οτι πρεπει να επισπευσουμε την εφαρμογή του̃ σχεδίου

φωνηπσαεενεαειμληοευυ̃ετὡοα­Εημμαπὀλυταπεπασμέ­
μεγα'

οσμωωνωτ ακσύστηκε μία Τεταρῖη Υσναμςεία

Ώ­

αοτοαπαπατοιαυαοκαιπηεὡνταςοτηνθεοητοεοεηγοεε­
λοοε το χειοοφοενο, και με κινοονο ατυχήματος αφησε το α­ μάξι νά κυλήσει πρός τήν άσφαλτο πρίν ακόμη βάλει μπρός τήν μηχανή, εἰσπράτοντας τίς μου̃τζες καί τίς βλαστήμιες των περαστικῶν καί των όδηγων των αύτοκινήτων πού ερχό­ ταν στό ρεύμα πίσω του. Ὁ «περίεργος» βημάτισε γρήγορα μέχρι τήν γωνία ΙΟ μέτρα πιό κάτω καί γύρισε απότομα α­ κουμπωντας στόν τοῖχο. Σήκωσε τό πακέτο ΜεΙοοτο στό α­ ριστερό χέρι στό ύψος του̃ στόματός του προστατεύοντας α­ πο το ελαφρο αερακι το τσιγαρο πού κρειιοταν απο τα χειλη του, ένω μέ τόν αναπτηρα στό δεξί του «προσπαθούσε» να τό ανάψει.

πάλληλοι καί στρατιωτικοί αποκλείεται νά πάρουν από μό­ νοι τους κάποια πρωτοβουλία. Εἶναι άχρηστοι. 'Ο δικός μας μέ πληροφόρησε, είπε η πρώτη φωνή, ότι τά πάντα στόν στρατό είναι έτοιμα. "Ας προχωρήσουμε λοιπόν. ­Σύμφωνοι, απάντησε πρῶτα ή γυναῖκα καί μετά οἱ άλλοι δύο. Τριξίματα ακούστηκαν. ­Προσοχή όμως ςαναεῖπε ό πρῶτος. Κατάσταση όμι­ κρον. Ἑφαρμόστε το από τωρα. “Επίσης πάρτε αὐτά. 'Υπάρ­ χει λόγος. Μέσα στό κουτί γράφει τίς ὁδηγίες. Βήματα ακού­ στηκαν. Ὁ όδηγός του̃ μπλέ νΑΝ μόλις είδε τόν δικό του πού βρισκόταν στό εσωτερικό του̃ αύτοκινήτου νά πηδάει Ιἰ­ ζω καί νά φεύγει σχεδόν τρέχοντας πρός τό φανάρι, έκλεισε

μα. Τούτη τήν φορά μιλούσε ή γυναῖκα. ΩΗ κρατική μηχανή θα εἶναι λόγω Σαββάτου σέ αδράνεια καί ό χρόνος μέχρι τήν Δευτέρα είναι ύπεραρκετός. Ἑξάλλου όπως καί η ἴδια τόσα όμη καί οἱ πιό έμπειροι ανώτεροι ύ­ Χρόνια διαπίστωσα

βλημα'

Ϊὀ Σάββατο· εἰπε με εκπληξη η Τρίτη φωνη πσὐ Φαινό­ ταν πιο'διστακτικη.εΔηλαδή σέ 3 μόνο μέρες από σημερα; *Να3= απαντησε σ πσωτσσ­ Τσπε σ πσωθνπσσσνσἐ θά έπι­ σιῖεφθἕι ΤΟΥ πρ(ἶεδΡ0> 'τά πάντα εἶναι ελεγλσμενα καί τσ ση­ μειο ειναι ενα απο τα κανονισμενα. δέν θα ὐπάοἐει προ­
βη παἶερλίασια για

|__Λοιπ0ν= ἐαναμιλησε ὁ πρωπσστ εχω ηδη κανει λεπτσμε·

_Τ(ἶ Σαββατο!

μηπἶἶε θαπρεπε Ϊά πἶβιμενονμε λίγσ ακσμη3

Ι­Άλλα, εἶπε διστακτικά αὐτήν τήν φορά καί ὁ δεύτερος,

ε

ξαγαεἔπε εἴ πρῶἶσἑ” Τσὑἑ δίνσσμε Χρόνο καί ὁ Ρρωθνπσνσγσσ ειναι αλεπσσ. Τσχει απσδείξει­ "Ηδη διέταξε ερευνα για 3τό παρελθόν όλων τῶν μελων Τσυ̃ πσῦηνα Τοῦ κόμματος. Ισως αυριο νά είναι αργά.

* Ολα

­Ματ εἶπε παλι ὁ δεύτερος, δέν μεσολαβου̃ν μοιςεμενεο αργίες όπως εἶχε συμφωνηθεῖ. ­"Εχεις δίκηο, αλλά δέν νομίζω ότι θ ζει πρόβλη­
με

Μόλις από τό χαμηλό ξύλινο πορτάκι της εἰσόδου του̃ ύ­ πουργείου φανηκε νά βγαίνει ό πρῶτος, άρχισε νά παίρνει πάλι φωτογραφίες. Ὁ πρωτος πού βγηκε έστριψε αμέσως α­ ριστερά γιά τό Κολωνάκι, τό ἴδιο καί ό δεύτερος πού ακολού­ θησε. Τρίτη βγήκε ή γυναῖκα πού έστριψε κατά τό μέρος του καί πέρασε σχεδόν δίπλα του. Αύτη̃ς οἱ φωτογραφίες θα ήταν τέλειες, σκέφτηκε, ένω προσποιόταν τωρα ότι έψαχνε τίς τσέπες του. Ὁ τέταρτος πού βγηκε ήταν ό αρχηγός της ΚΥΠ
117 

πού πέρασε τα φανάρια .καί κατευθύνθηκε πρός την Λέσχη ”Αξιωματικῶν. ”Ο όδηγός πού περίμενε στό αυτοκίνητο, κα­ νοντας μία ἐπικίνδυνη ἐπί τόπου στροφη καί κορναροντας συνεχῶς, πέρασε στό αντίθετο ρευ̃μα ακολουθώντας τον, έ­ νώ ό φωτογραφος περίμενε ακόμη λίγο μηπως έβγαινε καί κανένας αλλος, καί κατόπιν έφυγε τρέχοντας για την απέ­ ναντι πλευρα του̃ δρόμου πρός την κατεύθυνση πού εἶχε ακο­

λουθησει ό συνοδηγός του̃ νΑΝ.

3

Ὁ Χαουσμαν καθόταν σέ αναμμένα καρβουνα. ~ίΗταν 8 τό βραδυ καί ηδη εἶχε στείλει τήν ἀναφοοἀ τοο οτἠν Ρώμη­ (Η αναφορα εἶχε κωδικοποιηθεῖ καί κατόπιν εἶχε περασει α­ πό ιό μηχάνημα ταχύτητος καί το οῃ Ηῃο του̃ κομπιούτερ· Δέν χρειόισθηκε παρά μισο δευτερόλεπτο γιο νά μετοω̃οθεῖ μέσω τηλεφώνου ὁ ηχοο στό ΟΠ Ηῃθ του̃ κομπιοοτοο τη̃ο Ρώ_ μης. “Η αναφορα περιεῖχε όλη την συνομιλία μέ την προσθη­ κη των στοιχείων τῶν τεσσαρων τη̃ς συναντησεως, πού μετα την προβολη τῆς δισκέττας στην ὁθόνη τη̃ς Τν εἶχαν ανα­ γνωριστεί. Τούς τρεῖς τούς εἶχε αναγνωρίσει ό ίδιος ό Χαου­ σμαν· Ἱ­Ιων ὁ ἀρχηγὀς της ΚΥΠ, ο Ύποοογοο Πολιτιομου̃ κο °Υπουργόη Προεδρίας­ Γιά τον τέταοῖο εἶχε καλέοει ένα ἔμ_ πιστο ύπαλληλο τῆς πρεσβείας, πρώην πρακτορα τη̃ς ΟΙΑ πού εἶχε παντρευτεῖ Ἑλληνίδα, καί μετα τό αναγκαστικό τέ­ λος τη̃ς καριέρας του ύστερα από ένα ατύχημα πού του̃ εἶχε κοστίσει 6 μηνες νοσοκομείο πρίν ΙΟ περίπου χρόνια, εἶχε προσληφθεῖ στην πρεσβεία σαν διερμηνέας. Αύτός αναγνώ­ ρισε αμέσως στό πρόσωπο του̃ τέταρτου ανδρα ένα πρώην μέλος του̃ ἐκτελεστικου̃ γραφείου του̃ κυβερνώντος κόμμα­ τος. Στην Ρώμη ὁ Σαϊμον δέν εἶχε καθυστερησει καθόλου. Νοιώθοντας την βόμβα στα χέρια του εἶχε διαβιβάσει την α­ ναφορα στό Μεγαλο Ἀφεντικό της ΟΙΑ στό Λαγκλεύ. 'Η ώρα ηταν περίπου 2.30 τό μεσημέρι στην Ουασιγκτων, 9.30 τό βραδυ ώρα Ἑλλαδος, όταν συγκεντρώθηκαν οἱ 5 αν­
118

δρες στό °Οβαλ γραφεῖο του̃ Προέδρου τών ΗΠΑ στόν Λευ­ κό Οἶκο. "Ο πρόεδρος, έχοντας δίπλα του τόν αρχηγό της ΟΙΑ, μοίρασε αντίγραφα της αναφορας στούς υπουργούς ”Ε­ ξωτερικῶν καί Άμύνης, καθώς καί στόν πρόεδρο τη̃ς ”Επι­ τροπῆς Ἑξωτερικῶν "Υποθέσεων του̃ Κογκρέσσου, καί τούς αφησε χρόνο να την διαβασουν. Μετα τό Ἱρανγκέϊτ ό Πρόε­ δρος απέφευγε σαν τόν διαβολο τίς αποφασεις πού έπρεπε να παρει καί αφορούσαν καποιο πρόβλημα μέ πιθανές μελλον­ τικές έπιπτώσεις στην θητεία του. Δέν θα την παθαινε σαν τόν Ρηγκαν, έστω καί αν από την ταχύτητα τῶν αποφασεων αὐτῶν ἐξαρτώνταν αμεσα τό αποτέλεσμα. “Αλλωστε τό εἶχε ξεκαθαρίσει στόν αρχηγό τῆς ΟΙΑ αλλα καί στούς αλλους ὑ­ πουργούς καί συνεργατες του. Δέν θα τόν έφερναν σέ καμμία
περίπτωση μπροστά σὲ τετελεσμένα γεγονότα, οὔτε θα̃παφ” ναν όποιαδηποτε πρωτοβουλία ἐν αγνοία του, γιατί αλλοίμο­ νό τους. Δέν αστειευόταν καί τό ηξεραν. Διέθετε πυγμη καί ηταν αποφασισμένος να την δείξει.

Οἱ τακτικές πλέον συναντησεις του μέ τόν Ρώσο ηγέτη, του̃ εἶχαν δείξει ότι καί έκεῖνος αντιμετώπιζε έσωτερικα προβλη­ ματα. ”Η Ρώσικη καί η Άμερικανικη Άρκούδα εἶχαν έρθει σέ μία ατυπη όσο καί μυστικη συμφωνία, μία νέα Γιαλτα, να μην έπηρεασουν τίς σφαῖρες έπιρροη̃ς ό ένας του̃ αλλου. (Η Νικαραγουα χωρίς πια Σοβιετικη βοηθεια εἶχε πια καταρρεύ­ σει οἱκονομικα καί στρατιωτικα καί οἱ Σαντινίστας αντιμε­

τώπιῳν τίς τελευταῖεθ μέρες τους· Οἱ Ρώσοι εἶχαν να αντιμετωπίσουν την Άνατολικη Εύρώ­ πη καί τίς μουσουλμανικές έπαρχίες τους, πού μέ την τακτι­ κη της Γκλασνοστ καί τη̃ς Περεστρόϊκα του̃ προηγούμενου αλόγιστου Γενικοῦ Γραμματέα εἶχαν έρθει στα πρόθυρα α­ νοικτης ρηςης μέ την Μόσχα. Οἱ ΗΠΑ έςαλλου, από τό ένα μέρος αντιμετώπιζαν όλοένα καί πιό ανησυχα την απειλη τῆς “Ενωμένης Ευρώπης μέ μία Γαλλογερμανικη συγκυριαρχία πού έκαναν ότι μπορου̃σαν
να διώξουν από την ΕΟΚ τό Ἀμερικανικό «παιδί», την Άγ­ γλία, καί από τό αλλο μέρος αντιμετώπιζαν τόν οἰκονομικό γιγαντισμό της Ἱαπωνίας πού σέ πεῖσμα τῶν αντιμέτρων κυ­

119 

ριαρχου̃σε οἰκονομικα καί εἶχε κατορθώσει να κερδίσει τίς εντυπώσεις παγκοσμίως, ἐπιδέξια κατηγορώντας συνεχῶς τούς "Εβραίους ότι ἐπεδίωκαν μία δεύτερη οἱκονομική Χιρο­ σίμα καί ἐκμεταλευόμενη τόν αναμφισβήτητο αντισημητι­ σμό του̃ κόσμου. "Ο αρχηγός τῆς ΟΙΑ μίλησε πρῶτος. κ. Πρόεδρος ἐπικοινὡνησε ήδη μέ τόν Γενικό Γραμ­ ματέα τη̃ς ΕΣΣΔ. Δέν είναι δική του δουλεια, δέν χωραει καμμία αμφιβολία. Κύριοι, ὁ χρόνος είναιἐλαχιστος όπως ή­ δη διαβασαμε. Πρέπει να ενεργήσουμε αμέσως. Διακυβέυ­ ονται αμεσα δυτικα συμφέροντα μας στήν πιό σημαντική πε­ ριοχή του̃ κόσμου, τήν Άνατολική Μεσόγειο, τό λίκνο τῶν μεγαλυτέρων μεταβολών τη̃ς τροχιας του̃ κόσμου, όπως α­ ποδεικνύειή ἱστορία. Του̃ αρεσε παντα να κανει ἱστορικές α­ ναδρομές. Πρίν αναλαβει αρχηγός τῆς ΟΙΑ ήταν καθηγητής της ση μειωτικής στό πανεπιστήμιο του̃ Χαρβαντ καί οἱ ανα­ λύσεις του μόνο μέ του̃ μεγαλου Ἱταλοῦ καθηγητή Οὐμπέρτο “Εκο μπορούσαν να συγκριθου̃ν. ¬Ἑπίσης, συνέχισε, πρέπει να σας αναφέρω ότι οἱ Ρώσοι εἶναι πρόθυμοι να ἐνεργήσουν αὐτοί ἐφ” όσον ό πρόεδρος τη̃ς Ἐπιτροπής Ἑξωτερικῶν Ύποθέσεων θελήσει να ἐνημερώ­ σει πρῶτα τα μέλη τής επιτροπής, γιατί δέν χρειαζονται ένα αγνωστο αγκαθι στα πλευρα τους, όπως χαρακτηριστικα δήλωσε στόν κύριο πρόεδρο ὁ Γενικός Γραμματέας τους. "Η πρότασή μου εἶναι νά ἐνεργήσουμε ἀμέσως· ­"Απ” ότι ξέρω ό Πρωθυπουργός τῆς Ἑλλαδος είναι Γερ­ μανόφιλος. "Αν βαλουμε τούς Γερμανούς να ένεργήσουν; Ρώτησε ό Ύπουργός Ἑξωτερικῶν παίζοντας τήν αναφορα στα δακτυλα του.

­Ὁ

εἶναι να έγκρίνετε να ἐνεργήσουμε τήν σύλληψη του̃ ένός από τούς τέσσερεις να μαθουμε όλη τήν ἱστορία καί να ενεργή­ σουμε αναλογα. Δηλαδή, διευκρίνησε, μέ καποιο τρόπο πού ή ἐκλογή του θα ανήκει στήν εὐθύνη του̃ ὐπουργου̃ “Εξωτερι­ κών, θα ἐνημερωθεῖ ό "Ελληνας Πρωθυπουργός, ὥστε να κανει τίς κινήσεις πού πρέπει. Παραλληλα, έφ” όσονή κατα­ σταση είναι τέτοια πού να ἐπιβαλλει καποιες ενέργειες πού δέν σηκώνουν αναβολή, πρέπει να λαβουμε καί ἑμεῖς τα μέ­ τρα μας, μέ εὐθύνη του̃ Άρχηγοὐ τη̃ς ΟΙΑ. Λοιπόν κύριοι, ρώτησε, ποια είναι ή γνώμη σας; ­Συμφωνώ είπαν ταυτόχρονα ὁ Ύπουργός Ἑξωτερικῶν καίό Ύπουργός­Άμύνης, πού παντα σα αὐτές τίς αποφασεις έπαιζαν διακοσμητικό ρόλο, προσπαθώντας να παρασύ­ ρουν τόν κατα περίπτωση «ξένο» τη̃ς συναντήσεως. ­Ο.Κ. , είπε τελικα ό Πρόεδρος τη̃ς Ἑπιτροπῆς Έξωτερι­ κῶν Ύποθέσεων, πού δέν εἶχε μιλήσει καθόλου μέχρι τώρα. "Ομως πρίν ληφθούν όποιαδήποτε μέτρα από τήν ΟΙΑ ἐφ” ό­ σον χρειασθεῖ, πρέπει να τα γνωρίζω για να ένημερώσω τα μέλη. Ξέρετε ότι οἱ μισοί τουλαχιστον περιμένουν εὐκαιρία να μου̃ έπιτεθοὐν. Στήν οὐσία αὐτή ή απαίτηση του να γνωρί­ ζει τίς κινήσεις τη̃ς ΟΙΑ μποροὐσε να μπλοκαρει τήν ἐξέλιξη της ὐποθέσεως καίτό ήξερε, αλλα δέν ήταν διατεθειμένος να παίξει στό παιγνίδι τῶν ὐπολοίπων σαν πιόνι.
να σταματήσει. Στό λέω καί δέν εἶναι μόνο γνώμη δική μου, είναι καί τῶν προέδρων τῶν αλλων ἐπιτροπῶν. Διακυβεύε­ ται τό πολιτικό μας μέλλον για να έκτεθεῖς λιγώτερο ἑσύ. Τήν ερχόμενη Δευτέρα έχουμε συγκέντρωση όλοι οἱ πρόε­ δροι έπιτροπῶν καί ύποεπιτροπῶν του̃ Κογκρέσσου. Κανείς δέν θα ξαναπατήσει έδῶ μέσα. Ἑσύ στό κατω ­ κατω έγινες πρόεδθοἐ­ Ἀνέλαβε όλες τίς εὐθυ̃νες σου καί μήν κρύβεσαι. Αὐτα ειναι κίνδυνοι τη̃ς δικῆς σου πολυθρόνας. Σηκώθηκε έ­ κνευρισμένοἐ Καί ἔψυγε χωρίς να χαιρετήσει, κτυπώντας τήν

­"Ομως κ. Πρόεδρε, συνέχισε, πρέπει όλη αὐτή ή ἱστορία

­”Οχι εἶπε ὁ Πρόεδρος. Δέν μας παίρνει ό χρόνος. Ἐξάλ­ λου πρέπει να μαθουμε τί συμβαίνει πρῶτα ἐμεις. ~ Ὁ ίδιος σι­ χαινόταν τούς Γερμανούς αν καί τόκρυβε ἐπιμελῶς. Δέν είχε καμμία ἀμφιβοχία ότι ἄν γινόταν ὁ Γ· παγκόσμιος πόλεμος, θα τόν αρχιζαν παλι αὐτοί. “Αν μπορούσε να γυρίσει τόν ρου τη̃ς ἱστορίας καί να ήταν πρόεδρος στήν θέση του̃ Τρούμαν, σίγουρα δέν θακανε τό μεγαλο λαθος να τούς αφήσει να ση­ κώσουν κεφαλι. ­Αὐτό πού ζηταω, συνέχισε ὁ Πρόεδρος,
120

­Σώπα Κ­ ΠΟόεδΟε› εἰπε ὁ ἀρληγὀἐ τη̃ς ΟΙΑ­ Πρέπει νά δείἔειἑ κάποια ἐμπιστοσὐνη­ (ΌΤΙ καί νά συμβεῖ θά ἀναλάβω
121

πορτα πισω του· 

ε

_Κάλά› κάλάι άπάνΐηαε ὲκνεμρι̃σμένα ὁ Πρόεδροἐ, κτυ­ πώντας ρυθμικά το δακτυλίδι του άριστερου̃ του χεριου̃ σάν ταμπου̃ρλο στο δρύϊνο γραφεῖο. Κάνε οτι έχεις νά κάνεις καί μάλιἐ πάρειἐ Την νέα άναΦΘρά ἐνημέρωαέ με άμέυ̃ωἐ. Τά ύ­ πάλριπά θά Τά βρου̃με­ Τρρἑ έκανε νόημα ότι η συγκέντρωση Τελείωσε, κάί οἱ άλλοι ΐρεῖἐ βνηκαν άπό Τά Υραίυ̃εῖο­
4

ἐγώ Την ερθρνη καί Τελειὡσαμε­ "Αν συνεχίσουμε ἔταμ μέχρι νά ἶάνηθου̃με θά δεῖἐ Ταύἐ Κινέζορἐ σΐην ΝηςαράΎΟρα­

σύμφωνα μέ τίς προβλέψεις τῆς Μετεωρολογικῆς, θά ητανή άρχή ένος νέου κύματος καύσωνα πού θά κρατου̃σε μέχρι τήν Κυριακή μέ θερμοκρασίες πάνω άπό 4Ο® Κελσίου. Στή ὁ­ δο Ἀκαδη μίας τά περισσοτερα μαγαζιά εἶχαν ανοίξει. Ὁ Χολμς εἶχε παρκάρει ήδη τήν ΤΟΥΟΤΑ στο μικρό δρομάκι, κάθετο στο κεντρικο, ακριβώς λίγο πρίν τήν στροφή γιά Κο­ λωνάκι, φροντίζοντας νάρθει μέ τήν οπισθεν στο άνηφοράκι, έτσι ώστε το αύτοκίνητο νά βρίσκετε πρῶτο στήν γωνία καί νά κυττάει στήν οδο Ἀκαδημίας. Ὁ ἴδιος ὁ Μπέϊτς εἶχε άπο­ φασίσει νά γίνει ή έπιχείρηση μολις άνοιγε το γραφεῖο.

πά Τά Ύραἐῦεῖο Ἐου̃ Χάομσμανι άφου̃ ἔλαβε Την ἑνΐολη Τηἐ α· πρλωρησεωἑ λάνω ληἔεωἐ Τῆς ἀποστολη̃ς του” Τό ἀφεντικο στήν Ρώμη μέ τήν σύμφωνη γνώμη του̃ άρχηγου̃ τη̃ς (ΣΙΑ εἶ­ χαν αποφασίσει τήν συνέχεια τη̃ς υποθέσεως νά τήν χειριστεῖ χιά κάθε ἐνδεχόμενο ὁ Χατζῆς­ Τό ΙΧ? ΙΟ εἴτε ήδη ποοσγειω­ θεῖ στήν βάση του̃ Ἑλληνικου̃ καί περίμενε τήν ὁμάδα γιά τό ταξίδι της ἐπιστροφη̃ς. Ὁ Μπέϊτς χαμογέλασε μέ τήν έκπλη­ ξη του̃ Χάουσμαν, οταν του̃ εἶπε ότι ή ὁμάδα του θά έφευγε Την άλλη μέρα χιαΤί ηθελαν νά ξεκουραστου̃ν. Δέν χρειαξό­ ταν νά πληροφορήσει Τόν Σάιμον, του̃ εἶχε πεῖ, το ήξερε. Βέ­ βαια κάτι είχε ψυλιαστεῖ ὁ Χάουσμαν, άλλά δέν έκανε κανέ­ να σχολιο.

ΐΗταν δώδεκα τά μεσάνυκτα οταν ο Τξίμ Μπέϊτς έφυγε ά­

Ὁ Μπὲιτς πρίν ἀκόμη συναντήσει Έσν Χἀουσμαν, εἶχε ε_ νημεβὡσει τά μέλη της ὁμάδος του. Οἱ πέντε θά ξωφλόϋσαν στίς 8 Τό πρωἴτόν λογαριασμό τους καί θά άφηναν τα αρτσ­ κίνητά τους στό πάρκινγκ της ὁδου̃ Φιλελλήνων. Ὁ ίδιος μέ τόν Χολμς καί τον Ντόναχιου εἶχαν νά τακτοποιήσουν μία δουλεια και γόρω στις 10 μπορει καί νωρίτερα, θά ερχόταν καί αὐτοί. Θά κρατούσαν τό 16βάλβιδο ΤΟΥΟΤΑ του̃ Ντό­ ναχιου, καί οἱ ύπόλοιποι μέ τήν Μερσεντές του̃ Μπέϊτς θά γύ­ ριξαν στήν βάση στου̃ Ἑλληνικου̃. Τά αύτοκίνητα θά τά έπέ­ στρεφε ὁ Χάουσμαν, μετά τήν αναχώρηση του̃ ΠΟ ΙΟ, στό Ύραφεῖο πού τά νοίκιασε. Πληαίαἔε 8­30 η ὥρα της Τετάρτης 9 Ἱουνίου, καί ή μέρα,
Αν

Τά τρία προηγούμενα πρωϊνά εἶχε παρακολουθήσει τίς κι­ νήσεις καί εἶχε δεῖ τον μεσοκοπο κοντο καθώς καί τον ξερα­ κιανο τύπο νάρχονται στίς 8.30 κάθε πρωί σχεδον ταυτοχρο­ να καί νά ανοίγουν το γραφεῖο. Στίς 9 έρχοταν μία κοπέλλα καί μεχρι τίς 10 δέν έβγαιναν καθολου. Εἶχε περάσει άπέ έξω από την τςαμαρια με τις διαφημισεις καί τήν φίρμα του̃ γρα­ φειου. Κ. ΚΑΠΑΜΑΤΖΙΑΝ ­ εΝο1κιΑΣειΣ Αντοκιινμ­ ΤΩΝ _ ΤΑΧΥΤΗΣ _ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ­ ΦΙΑΙΚΕΣ ΤΙΜΕΣ, έ­ γραφε τό πλαίσιο πάνω άπο τήν πορτα. Μέσα ύπῆρχαν μεγά­ λες μπλέ πολυθρονες καί2 μεγάλα γραφεῖα μέ μαύρη έπένδυ­ ση. Στό δεξιό όπως έμπαινες καθόταν ή κοπέλλα, το άλλο ή­ ταν μόνιμα κενό. Στό κέντρο του̃ τοίχου άνάμεσα άπο τά γραφεία ήταν δύο πόρτες. =Η μία μέ καφέ έπένδυση όδηγου̃­ σε προφανώς σέ κάποιους έσωτερικούς χώρους ἑνῶ ή άλλη άσπρη εἶχε τό σήμα ννθ ἑπάνω. Καθισμένος τώρα ὁ Μπέϊτς μαζί μέ τόν Ντόναχιου στό πίσω κάθισμα του̃ ΤΟΥΟΤΑ κύτ­ ταξε ήρεμος τό άσημένιο διακριτικό ΒΕΙΚΟ ρολόϊ πού εἶχε φορέσει οηρορά› άοηνοντοο το χροοο ΡΙΑΟΕΤ ΡΟΕΟ πού κῖοποοοε ἀρέοωο στο ράτμ οτο οάκ βοοαγιάζ· Τοο· Το ρολοϊ έδειχνε 8.35, εἶχαν αργήσει καί ὁ κίνδυνος μεγάλώνε. "Ομως η ἐσωῖερικη άνησρλία Τοῦ Μπέϊτς δέν έφθανε ποτέ έξωτερι­ κά› ένα προοον ἀτομων μέ Τέλειο ολογχο νεύρων· Ξάφνου έμφανίστηκε πρῶτος ο ξερακιανος. Διέσχισε τόν δρομο καί μέ άργο βήμα σταμάτησε μπρος στήν έξώπορ­ τα, έβγαλε δύο κλειδιά άπο τήν τσέπη του, ξεκλείδωσε τήν διπλη κλειδαριά ασφαλείας του̃ γραφείου καί έξαφανίστηκε
123

122 

έ

στό έσωτερικό του. “Αμέσως ὁ Μπέϊτς καί ὀ Ντόναχιου κρα­ τώντας τά σάκ βουαγιαζ τους στό χέρι βγῆκαν ἀπό Το αύτοτ κινητο και προχώρησαν προα Το νραφεῖρ· Καλύτερα ένας _ έ­ νας σκέφθηκε ὁ Μπέϊτς μπη̃κε στό γραφεῖο ακολουθοὑμενος από τόν Ντόναχιου καί χωρίς να διστάσει μέ γρήγορες κινη­ σεις έσπρωξε την καφέ πόρτα καί μπῆκε στό έσωτερικό δω­ μάτιο. "Ο ξερακιανός έτοίμαζε καφέ σ” ένα μικρό καμινέτο. ­Συγνώμη, ειπε ὁ Μπέϊτς μιλώντας Ἑγγλέξικα καί ξαφνιά­ ζρνταο Τον· Κύπἶαξε αοτραπιαῖα γύρω τού· Το οωιιαπιακι ρ­ λο καί όλο 3Χ4 εἶχε δυο μπλέ πολυθρόνες, ένα ξύλινο τραπε­ ζάκι καί ένα αλλο χαμηλό μακρόστενο. Στην γωνιά του̃ τοί­ χου ενα κομματι μαρμαρο στο υ̃ιμος του̃ ένός μέτρου ντυμένο μέ ξύλο από κάτω, σχημάτιςε ένα μικρό ντουλάπι, ένώ στόν ένα ιοῖλο ύπη̃ρλρ ἔναο ιιοναλοο πινακαἐ πού ἔοοιλνο ἕνα ρα­ λύ ιη̃ο Φορρούλαἑ 1 οέ ἐξέλιξη­ ­Παρακαλῶ, εἶπεο ξερακιανός, περιμένετε στό έξω γρα­ φεῖο καί έρχομαι. ΤΗταν οἱ τελευταῖες του λέξεις. Ὁ Ντόνα­ χιου εἶχε ῆδη βγάλει από τό σάκ βουαγιάξ τό κοντόκανο ΠΖΙ μέ τό νέο σιγαστῆρα από εἱδικό πλαστικό πού άφηνε μόνο έ­ να ῆχο όμοιο μέ τά πλη̃κτρα μιας παληα̃ς γραφομηχανη̃ς. Χρησιμοποιώντας την αυ̃τόματη σκάλα, μέ τίς διαμέτρου τῶν 9ωτρ 32 σφαῖρες του̃ γεμιστῆρα, ράντισε κυριολεκτικα τόν ξερακιανό διαλύοντας του τό κεφάλι καί σμπαραλιάζον­ τας τό στη̃θος του. Ὁ Μπέϊτς, πρίν ακόμη πέσει στο πάτωμα ὸ αλλος νεκρός, εἶχε γυρίσει την πλάτη του στην σφαγή καί κοτιαςε από την χαραμαεα τη̃ς πόρτας. 8.38, αργοεσε 6 αλ­ λοα Τήν ἴδια στιγμή τόν εη̨̃δε_ Ὁ κοντός μεσὀκοποσ ανδρας ἔσπρωξε τὴν ἀνοτχτή πόρτα καί μέ νορνὀ βη̃μα πλησίασε τήν ἐσωτερτκή. Δίστασε ντα μία στιγμη, αλλά τελικά έσπρωξε την πόρτα κάνοντας ένα βημα μέσα καί μένοντας μαρμαρωμένος· ­Ο Μπέϊτς μέ μία σπρτα ξιά τόν πέταξε πάνω στην πολυθρόνα, ένῶ ο Ντόναχιου την ἴδια στιγμη τόν γάξωσε μέ τό νέο γεμιστη̃ρα πού εἶχε τοποθε­ τησει στό ΠΖΙ, διαλύοντας καί αὐτοῦ τό κεφάλι. Χωρίς χρο­ νοτριβη ὁ Μπέϊτς τοποθέτησε την μόλις 5 έκ. διαμέτρου μπα­ λίτσα στό κέντρο του̃ δωματίου, ανάβοντας μέ τόν αναπτῆ­
124

έα

Φ

ρα του καί τα δύο φυτίλια πού μοιάζοντας μέ σπαγγάκια κρε­ μόταν στερεωμένα πάνω της. 8.42, χρόνος 3 λεπτά. Βγῆκαν γρήγορα καί κατευθυνθηκαν στό ΤΟΥΟΤΑ που τούς περίμε­ νε αρ τήν μηχανή αναμμένα. Μπῆκαν στό αυ̃ποκίνητρ πού έ­ στρττνε στήν =Ακαδηρίαρ καί ακολούθησε τσ ρερμα ττρσσ τήν Βαστλίσσησ Σσφίασ· Ὁ Χσλασ σδηνσυ̃σε πρσσεκττκα χωρίσ να βταζρτατ· Άκρτβῶα λίγο πρίν στρίψρνν στα φαναρια α­ κσύστηκρ ἡ ρττσκωφττ έκρηξη. =Η ρρθατσρἑνη ποσότητα τσυ̃ πλαστικου̃ έκρηκτικου̃ διέλυσε τό μικρό δωματιο, στέλνον­ τας την καφέ πόρτα πάνω στήν ἐξωτερική τξαμαρία, καπέ­ στρρψε τσ ἑξωτερτκσ τρατρεῖσ καί θρρματτσε τα τζαρτα δρσ διπλανών μαγαζιῶ ·, δημιουργώντας πανδαιμόνιο. ·Η ΤΟΥΟΤΑ μέχρι να ανττλπφθρυ̃ν καλα καλα οἱ περασα­ κοί τί εἶχε συμβεῖ, εἶχε μπεῖ στό ρευ̃μα τῆς ίΑμαλίας γιά την Συγγρου̃. Στίς 9 περίπου μετά τό ΡΙΧ σταμάτησε, τό μισό οπο πρἔοοροιιιο μή βριοκονιαἐ λῶρο νια να παρκαρρι­ Ὁ Μπέιιο ιςαΐέβιι̃κο κραῖὡνιαιἐ μονο ένα ιιικρο μαύρο Τοαντα­ κι, ἴδιο ιι: αύια πού κούβαλούν Χρήματα και προοωπικα αν­ Τικριρονα­ Γύρισε λινο προο Τα πιοω και ιιπη̃κο στο δεύτερο γραφειο ιού ΚΑΠΑΜΑΤΖΙΑΝ­ Ἱαἐνιολἠ ῆιαν οαφιἶο­ πρεπε να κιύπιι̃θρι και Το νραοειο πού 'ιο Τρίο Τῶν ύπαλλή· λων του αποτελου̃σε τό εκτελεστικό προσωπικό τη̃ς Μοσάντ οτἠν Άθήνα­ Ἑοῶ οιιωο ἦταν αδιαφορο αν θα οκοῖώνονπαν οι ύπαλλιι̃λοιι ἦταν μικρα Ψαρια­ Ὁ Χολιιο πού ειχε αναλαβει πιο προιι̃νούιιρνοο 3 ὴιιέρεο τήν παρακολούθηση τοϋ χοαφείου. εἶχε ὲνιιιιερὡσει τόν Μπέϊτς ότι άνοιγε ἡ κοπέλλα στίς 9, αλλά ὁ ένας μέ τά γυα­ λιά μυωπίας έρχοταν κατά τίς ΙΟ. Ὁ τρίτος μόνο μία μέρα εἶ­ χε έρθει στίς 9.45. Τίς άλλες μέρες μέχρι τίς ΙΟ δέν ειχε δώσει οιι̃ιιεια ἔωῇἐσἶθ Μπέϊτςτάνοιξε την πόρτα καί ιιπη̃κε στό γραφειο με την πανομοιότυπη επιπλωση του πρωτου στην Ἀκαρημίαα· Μπλέ πρλυθρρνεἔι χαμηλό καφέ πραπεζακι καί γραφεῖα μέ μαύρη ἐπένρραη· ¦Η ξανθεια Νκοπέλλα πακπα ποιου̃αε ἶἔκείνηπήν απιααή παπι χαρτια πού ειχε βγαλει από ἔ­ να συρταρι του γραφειου· ­Καλημέρα χαιρέτησε ὲλληντκα.
`

125 

­Καλημέρα, απαντησε ή κοπέλλα. Ὁ Μπέϊτς κάθησε στήν πολυθρόνα δίπλα στό γραφεῖο. ¬Παρακαλῶ βιάζομαι εἶπε ὁ Μπέϊτς. Θέλω ένα αύτοκίνη­ το για αύριο. Γύρω στα 1000 κυβικά ΒΑΤΒΠΝ κατά προτί­ μηση. ­Μπορώ νά σας δώσω κάτι καλύτερο εἶπε ή κοπέλλα. ”Ε­ χουμε καινούργια ΟΡΕΕ. ­Ώραῖα μοῦ κάνει. Θέλω όμως νά δῶ τίς τιμές καί πόσο θά μου̃ κοστίσει για 5 μέρες μέ τα χιλιόμετρα μαξί. ­Μισό λεπτό νά σας δώσω τό προσπέκτους εἶπε ή ξαν­ θειά καί σηκώθηκε από τήν πολυθρόνα του̃ γραφείου. Γύρισε τήν πλάτη στόν Μπέϊτς καί πῆγε στα ξύλινα ράφια στόν τοῖχο πίσω ψάχνοντας κατι. “Αστραπιαία ὁ Μπέϊτς έ­ σπρωξε τό πακέτο ΟΑΠΕΟΙΒΕ πού εἶχε ήδη βγάλει από τό τσαντάκι κάτω από τήν χαμηλή πολυθρόνα. Ἑπίτηδες εἶχε διαλέξει αὐτήν τήν μαρκα έλπίξοντας ότι καί στήν απίθανη περίπτωση πού κάποιος θά τράβαγε τήν πολυθρόνα καί έβρι­ σκε τό κλειστό πακέτο, δέν θά τό άνοιγαν, αφου̃ δέν ήταν ή μάρκα του̃ γυαλακια. Ὁ Χόλμς περνώντας από έξω δέν εἶχε δεῖ τασάκι ούτε τσιγάρα στό γραφεῖο τη̃ς κοπέλλας. 'Ο γυα­ λάκιας κάπνιξε μαλλον ΜετΙΙ›οτο, ό Χόλμς δέν μπόρεσε να σιγουρευτεῖ. ίΗ ξανθεια γύρισε μ” ένα ἰλουστρασιόν έντυπο. ­Ὁρίστε, εἶπε, εδώ εἶναι οἱ τιμές καί τα αύτοκίνητά μας. Αύτα πού σας σημειώνω, συγχρόνως μ” ένα ασημί ΡΑΚΚΕΚ έσβησε κάτι στό χαρτί, εἶναι ήδη νοικιασμένα. Ἑπίσης πρέ­ πει νά σας πληροφορήσω, συνέχισε, ότι στίς τιμές θά προ­ σθέσετε ΦΠΑ Ι8®7ο, ένῶ ή προκαταβολή καί συγχρόνως ή έ­ λάχιστη τιμή έπιβαρύνσεως εἶναι 25.000 δρχ. _.Ἑ\/τάξει, κατατοπιστικό εἶπε ὁ Μπέϊτς. Του̃ριξε μία μα­ Ήά καί σηκώθηκε. Μέχρι τίὥρα μπορώ νά Έὀ παραλἀβω, συ_ νέχισε, ή καλύτερα μπορεῖτε νά μοῦ τό στείλετε στό ξενοδο­ χεῖο μου όταν σας τηλεφωνήσω;
ρυνθεῖτε μέ 4.000 δρχ. έπί πλέον. ­Εύχαριστῶ πολύ, τότε θα σας τηλεφωνήσω. Γεια σας. ¬Γειά σας εἶπε ή κοπέλλα καί ξανακαθησε στήν πολυθρό­
ΙΖ6

να της ένω ό Μπέϊτς βγῆκε από τήν τζαμένια πόρτα μέ τα μπλέ χερούλια καί κατευθύνθηκε στό Τ ΟΥΟΤΑ. Ὁ Χόλμς
ό Μπεϊτς, καί μόλις αὐτός μπήκε μέσα, κατευθύνθηκε μέ ό­ ση ταχύτητα μπορου̃σε, φροντίζοντας νά μήν παραβιάσει

κατέβασε τό αυ̃τοκίνητό στό ὁδόστρωμα πρίν φθάσει κοντά

μεταφέρει μέχρι καί τό ΒΟ 10. Μόλις μπήκαν στό αεροπλάνο βγήκε ή σκάλα καί τό ΒΟ Ι0 κύλησε καί πήρε θέση στόν διά­ δρομο απογειώσεως. 'Απογειώθηκε ακριβῶς στίς 9.58 καί κάνοντας στροφή πέταξε κάθετα πάνω στήν Συγγρου̃. *Η­ ταν αρκετό για νά δεῖ ό Μπέϊτς μέ τά κυάλια τόν άσπρο κα­ πνό απέναντι από τό πρώην έργοστάσιο του̃ ΡΙΧ. Στήν πλα­ στική βόμβα εἶχε προσαρμοστεῖ κάψουλα καπνογόνου γιά νά μπορεῖ νά ἐντοπισθεῖ ή έκρηξη από ψηλα. =Η ἰσχύς τη̃ς βόμβας εἶχε ρυθμισθεῖ γιά νά μήν προκαλέσει μεγάλη κατα­ στροφή έξω από τό γραφεῖο, αλλά οἱ τυχόν πελατες ήταν κα­ ταδικασμένοι, ένω κινδύνευαν καί οἱ διαβάτες πού έκείνη τήν στιγμή περνου̃σαν απ' έξω. Ὁ Μπέϊτς όμως δέν έδινε καί πολύ σημασία σ° αὐτά. Χρωστου̃σε πολλα στόν Σάϊμον καί έξαλλου τό δικό του πιστεύω, όπως καί του̃ “Αρχηγου̃ του στήν δύναμη Δέλτα, του̃ ταξιάρχου Τζόνσον, ήταν ότι οἰτρο­ μοκρατες έπρεπε νά κτυπιῶνται αμέσως, ανεξαρτητα από τό κόστος σέ αθώους. Σ” ένα πόλεμο τά αθώα θύματα εἶναι παντα περισσότερα, καί τελικά ό καθένας είχε τήν τύχη του. "Οπως έλεγαν καί οἱ Ρώσοι, όλοι θα πεθάνουμε, σβόγε βρέμι­ νι ίλι νιέ σκὐλκα πόσε. στήν ὥρα μας ή όποτε πρέπει.

κανένα φωτεινό σηματοδότη, πρός τόν ἱππόδρομο. Άκο­ λούθη σε τήν παραλια κή λεωφόρο καί λίγο πρίν τό Δυτικό ”Α­ εροδρόμιο έστριψε αριστερα πρός τήν Βουλιαγμένης. Στίς 9.35 παρκάρισε τό ΤΟΥΟΤΑ στό ὑπόστεγο τής βάσεως του̃ Ἑλληνικου̃ καί μαζί μέ τόν Μπέϊτς καί τόν Ντόναχιου μπή­ καν στό κλειστό λεωφορειάκι πού τούς περίμενε για να τούς

­Ἀσφαλῶς, μέχρι τίς 5 τό απόγευμα. Μόνο πού θά έπιβα­

ΙΖ7 

×

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ

Συνομωσία 

Ι
Είχε αποφασιστεῖ από τόν αρχηγό τη̃ς ΣΙΑ για καθε ἑν­ δεχόμενο να χρησιμοποιηθεῖ ἑλληνική ὁμαδα για τήν συλλη­ ψη ενός από τους 4 συνωμότες. "Ο Σαϊμον που εἶχε πρῶτος Τ ήν ἰδέα, ἐνημέρωσε σχετικα τόν Χαουσμαν να χειριστεῖ α­ μέσως τό θέμα, καί ὁ Χαουσμαν έπ ρεπε αναγκαστικα να έπι­ στρατευσει τόν Χατζή. "Η μεσημεριατικη ζέστη τῆς 1Οης "Ιουνίου ήταν κατι τό α­ πίστευτο, 4Ο® Κελσίου υπό σκια! Μεσα στό μεσημεριατικο λιοπυρι, ή ὥρα θα ήταν περίπου Ζ μ.μ., ό Χαουσμαν περίμενε ανυπόμονα έδῶ καί μισή ὥρα στό τιμόνι του μπλέ ΦΙΑΤ 128. Τό αυτοκίνητο μέ μηχανή ΖΟΟΟ κυβικα τουρμπο, θωρακισμέ­ νο, μέ κεντρικό έλεγχο καμπιου̃τερ καί μέ τέλειο συστημα ιῖ­ Ν Ν ε ~ πικοινωνιων, έμοιαζε μέ φουρνο. Το μπλε χρωμα ρουφουσι: ι ι κυριολεκτικα τήν αντηλια, παρα το ότι βρισκόταν στήν σκια Τ ῶν δένδρων στό παρκινγκ του Ζαππείου. Τό αἴρ κοντίσιον δεν είχε κριθεῖ αναγκαῖο να τοποθετεθεῖ στό «φτιαςιμο» του ΦΙΑΤ, αλλα ουτε τό Σέατ “Ιμπιζα ουτε καί ή θωρακισμένη Μερσεντές 190 ) τα αλλα έξω υπηρεσιακα αυτοκίνητα του Χαουσμαν είχαν αῖρ κοντίσιον. Μόνο τό υπηρεσιακό του αυ­ Τ οκίνητο εἶχε, που όμως δέν μπορουσε να χρησιμοποιηθεῖ σ' αυτή τήν περίπτωση. Ὁ Χαουσμαν βλαστήμησε μέσα του. Καθυστέρηση στήν καθυστέρηση. Που στό διαβολο ήταν ὁ Χατζῆς; αναρωτήθη­ κε για πολλοστή φορα. Γυρίζοντας δεξια τό κεφαλι του τόν εἶδε επιτέλους να έρχεται από τήν °Ηρώδου Ἀττικου̃ μέ τα πόδια. Ὁ Χατςης φθανοντας στό ΦΙΑΤ ανοιξε τήν πόρτα Έ ου̃ συνοδηγου̃ καί καθιδρος καθησε δίπλα στόν Χαουσμαν. ­Ξέρω, ξέρω, καθυστέρησα εἶπε, μήν αρχίσεις όμως τόν ςαιμαλμο. Βλέπεις πῶς εἶμαι. Είχαμε αυτές τίς βομβιστικές ιθέσεις στα γραφεῖα ἑνοικιασεως αυτοκίνητων του Καπα­ ματζιαν. Πέντε νεκροί μεταξυ αὐτῶν καί ο Καπαματζιαν καί *Ηρθα όσο πιό γρήγορα μπορουσα. Καμμια 1 1 τραυματίες. οργανωση δέν τό ανέλαβε. Μοιαςει μέ εκδίκηση τη̃ς Μα­ φίας, δέν πρέπει ναναι τρομοκρατες πιστευω. Συγχρόνως μ”
7

..

131 

ένα ασπρο τσαλακωμένο μαντήλι με τό Ονο . ακρη του σκούπιζε συστηματικα τό λαιῖιό καΐἶἔμπαρἔσῖἔἔἕ του. Ὁ Χάουσμαν δέν μίλησε ἀλλά
Ζςουμπί του̃ μαγνητοφώνου Τη̃ο κονσόλας του̃ αυ̃τοκινήτου

ζ του. ¬Ἑμένα τί μέ θέ 9 Τωρα, τ τ ' ειπε αποτομα τ ° Η ­ "Ηδ ή απο οτι λε­ , . ιι . βι πω „μ εβγαλες εκτο 9 α θα εν τ ί με χρειαζοσουν. Κρυβεις παν­ τα ενα ασσο στο ' μανικι ' σου κανεις . . τόν βλακα απαντ ­*Μήν τ ° μέ ἔανασυζητήσει. Ἑσένα ἐοωο οέηοι̃εοἰη̨̃ἶῖζῖἔἕνζἑἔἔἶἕο δεν ειχες τα μέσα για τήν δουλεια,
·
5
7

Ο Χατζής ζαφνιασμένος α̃κοοοε μέ Το στόμα σχεδόν ὁ θά: νοιχτο όλη την συνομιλία πού ἔγινε στό .Υπουργεῖο Προε­ δβίαε, ξεχνώντας νά σκουπιοτεῖ μέ το οαντήλι γίά όσο 'ἐιῶ στημα ακουγε, αφήνοντας τόν ἱδρώτα να κυλαει ποταμι από ί του καιί να β ' Το πρθσωπο ' ρουχα τ Οεχει τα του. ­'Απίστευτο › είπε ” ' μολις τελειωσε · το η κασσέτα ­­φνικα ., , ι συνειδητοποίησε οτι Ο Χάουομοο, κάπου ἀποσκοπου̃σε Θά Τόν ἔβαἔε ἴσωἑ νά βΥάλει τό φιδι ' ” ί την ' τρυπα. ”Εσ ι ε” πει­ απο σματικα τα χείλη του και· α φ ξ · · · Ρλισε νευρικο! ξανασκουπί ει να τό πρόσωπό
τ τ τ τ
ί

ε

_,

*Δέν οέ ἀφορα̃' .Έχουμε καθυστερήσει
πιέζει. Χρειαζόμαστε ένα, από τούς Ω μας τέσσερεις, χο *Τούς τρει̃ς τούς αναγνώρισα είπε ό Χατζῆς ὁ τέτο ΟΤΕ? *Είναι ένα πρώην μέλος του̃ ἐκτελεστικου̃ γρο , μαο­ λον αφανές μέχρι σήμερα, ἀλλά ἀπό ὅτι πληροφἕ χει μεγαλη ἐπιρροή στόν κομματικό μηχανισμό ρι̃ἔέηκίἶ Έ κομματική ὀργανωση, τοπική, περιφερειακή νοοο ίἐἔςου ηἰ ἐτιγμή εχει καί δικό του α̃νθοωπο· .Αλλά αὐτή θελω. Δέν μπορου̃με να αρπάξουμε καποιον από τόν δ ό τι ουτε να διακινδυνεύσουμε έφοδο στό σπίτι του χωρίς ΕΕ Ροζ: τοιμασία. Καί προετοιμασία σημαίνει χρόνος κατι πούρδέν υπαρχει. Ἡ έπιχείρηση όπως ακουσες είναι για ἀνῃ εθοο Σαββατο. Βαδίζουμε στα σκοτεινα καί θέλουμε μ . βιο .Ρσύ είσαι Φωε. κοντα στόν αρχηγό τῆς ΚΥΠ. Μποἔἐη̨̃ἔἔη̨̃ἔ ἄν­ γραφειο Τόυ, τόν ακινητοποιεῖο μέ δύο μονο δικούς

_Ποιός τήν έκανε; ρώτησε ὁ Χοτζη̃ο­

Π

κάνουμε ένεση, μαγνητοφωνεῖς ότι πεῖ, καί είμα­ στε στό φῶς έτοιμοι για ὲπίθεση. “Ισως προλαβαίνουμε καί τώρα πρίν φύγει από τό γραφεῖο του. ­Δεν ήρθε καθόλου σήμερα στό γραφεῖο, εἶπε σαρκαστι­ καὁΧατζής. °Ωραῖα τα λές. Καί τί γίνεται αν παει κατι στρα­ βα; Μέχρι να ἐνημερωθεῖ ό Πρωθυπουργός τα πουλια πετα­ ξαν καί μετα αντε να αποδείξω ότι ἡ κασσέτα εἶναι γνήσια καί να απαντήσω στίς ερωτήσεις. Πῶς τήν πήρες, γιατί δεν ἐνημέρωσες τήν ήγεσία καί τα ρέστα. Χώρια πού εύκολα έτσι ι Ι ε ι . . . , . ι μ θα βγει στην φορα η σχεση μου μαζι σας. Ευκαιρια ζητανε για αντιαμερικανική διαδήλωση. Προτείνω να παει ή κασσέτα απευθείας στόν πρωθυπουργό, όχι παντως από μένα, καί αύ­ το ς α ς κοψει τό σβέρκο του . “Ας μέ διαταζει να τούς συλλα­ βω καί θα σας δοθεῖ ή ευκαιρία πού ζητας για ανακριση. , , , , , , , ­Εισαι λακα , απαντ σε ο Χαουσ αν. Ακου δεν π ' ιο­ κειται να κανω καμμια συζητηση μαζί σου. Αυτές ειναι οἱ ο­ δηγίες μου . Αύριο στίς 9.30 τό πρωΐ ακριβώς, θα βρίσκομαι μαζί μέ τούς δύο δικούς μου έξω από τό γραφεῖο του̃ αρχηγού σου. "Η κανεις τή δουλεια όπως σου̃ είπα καί τόν βρίσκω πα­ κεταρισμενο ή ζώφλησες τήν ἴδια στιγμή.
δ0εΩ› του̃
_,
γ

5:

­Ξώφλησα, ζώφλησα, ενταξει, στό διαβολο έσύ καί ή δουλεια σου καί να ξέρεις ότι τό έξυπνο πουλί από τήν μύτη πιανεται. “'Ο Χατζής σχεδόν μούγκριζε μέσα από: τα δόντια του απο τή λυσσα του.~ Ηταν|ο κομπαρσος της υποθεσεως καιοεπαιζε τις τελευταιες |ημερες συνεχως τοοκεφαλι του. Πρόἐοστιχμη ακἶα̃φτήκε να την κοπανησει στο|εἕ:ωτερικο. Λεφταοειχε, που αλλου, σοτην Ελβετία. Ομως την ιδια στιγ­ ΝΠ το απερριψε. Θα τον εβρισκαν αμεσωε. ­Βαλε τήν κασσέτα στήν τσέπη σου, είπε ό Χαουσμαν καί τοὔδωσε μια λεπτή διαφανή κασσέτα τῶν 30 λεπτών. Εἶναι

κάτι στραβά χρησιμοποίη­ ἀντίγραφο τῆς πρώτης· "Αν πάει σε τη για να δικαιολογήσεις τίς ἐνεργειές σου. Λοιπόν Χατ­ ζή, τελειώσαμε. “Ο Χαουσμαν αποφασιστικα του̃ ανοιξε τήν πόρτα περνώντας τό αριστερό χέρι του μπρός από τό στήθος του̃ Χατζή. Χωρίς να μιλήσει αὐτός βγήκε από τό αυτοκίνητο καί έκλεισε τήν πόρτα με δύναμη. Προχώρησε μέ γοργό βή­
Ι33
!

132 

ἔ:ἔΞῖη̨̃Ρἶ:ἔΞἔ)σἕιῇ1)ότου ἐθνικου̃ κήποὉ› βράζοντας μεσα του
°

2
Τό γραφεῖο

ἀρχηγου̃

ὁι̃ὲη̨̃υ̃

Υραμιἑατερρἐ και κατοπιν από Τήν ὲσωτερικἠ πόρτα μέ .ΠΩ εῖοηδιμμϋρη ερματινη επενδυση ἑμπαινες οιστασεων Ιθκ ΙΟ μετρων. Στήν μεση του̃ τοίχου ῆτἑρν μ' μρντερνο τεραστιο μαυρο γραφεῖο ἑοάνος) χωρουεἕ ενσωματωμενο χρη· ἶυιστην δεξια μερια της κα­ λυμμένης ἀπό γυαλίἐπί Ὁπηρλανόἱτηλεφωνα, τα δυο φανειαἑ χρωμαῖος πρασινου και κόκκινου καί τά ἄλλα τος μπεζ ανοικτου̃. Πίσω από τήν μαύρη δερμάτινη πολυθ να, πανω ψηλα στόν τοῖχο κρεμόταν η κλασσική εἰκόνα Εσυ Χριστοῦ με τό δεξί χερι να εὐλογεῖ. Οἱ αλλοι τοῖχοι ἦταν νοί για τό μόνο λόγο, ότι μέ τό πατημα του̃ κατάλληλου κουμπιου̃ γινόταν ὁ ἔνας ὀθόνη καί οἱ αλλοι δύο χαρτες παγ_ κοσμιος καί ελληνικός. Δυό μαυ̃ροι καναπέδες τῶν έἱ ατό­ μων καί 4 ακόμη μαυ̃ρες πολυθρόνες μαζί μέ 4 γυάλινα ρα­ πεςακια μέ μαυ̃ρα πόδια συμπλἠρωναν τά ἔπιπλα φείου πού σέ συνδυασμό μέ τήν γκρίζα μοκέττα ἀνάδιδἔε να τόνο σοβαρότηταἐ. Μια μικρη πλαινη πόρτα καί αὐτή μέ μαυρη ἐπενδυση, όδηγου̃σε στην κουζίνα, Τήν κρεβαῖοκὼ μαρα καί τό λουτρό, προεκτείνοντας την συνολική ἐπιφα­ νεια του̃ γραφείου. . . „ . δεἕἐὲἑἕὀἰθἔἕὀπρἕζιὲ_:ῖΊμτἑτἔι(ςυ1Ξ Ἱουνίοη̨υ ό Χαῖἔηἐ συνρ­ παὲυ̃εκβα ακομη ανδρα της «εἰδικη̃ς» ὁμαδος του, μπῆζε γραφειο και χωρες ρ ασε τήν γραμματέα. ­Πήγαινε γιά λίγο ναδευζητησειἐ με την δική μου, Τῆς εἶπε' Έχω ἔἕπἑι̃ὲο μου
_
Ε

πόρτα ὀδηγου̃σε

γραἐεῖο

επιανε το? μισο σχεδον εσρχειων. Η εςωτερικη

Ἑρχόταν γυρω στίς 9 παντα καί απαγόρευε να~τόν ἐνοχλη σουν μεχρι τίς 10 για να μπορεσει να ενημερωθει με την ησυ­ χία του από τίς χθεσινές αναφορες πού τόν περίμεναν καθε πρωί στό γραφεῖο του. ­Μόνος του εἶναι, εἶπε ἡ κοπὲλλα, μισό λεπτό να τον ενη­
μερωσω.

­αεν χρειαζεται, τηηπρολαβίἶ ο Χατἔηἐι' Αντε λοιπον κουνησου της ςαναπε:Αυτη ανασηκωσε τους ω~μους της, ση­ κωἱἶηκε απρ ῖηνη̨̃καρεκλα πισω απο'το χραφ:ειΟ'με Το κομ· πιουτερ και τον εκτυπωτη που Νχρησιμευε και για γραφομμ­ χανη: και βγηκε αἴπο το Υραχαασ. Δεν ηταν, η~πρμἶΤη Φορμ­ Ιἔαι αλλεἐ Φορες ειχε γινει το ιδιο, μονο που της το ζητουσε ο αρχηγος. Κλειδωνονται να λυσουν τα προβληματα. λ ,·_ λλκ =δ ἀκ λ = ι _Σιγα|τ αυχα, ειπε χαμη ριρωνα α 'α ευ ι ριτα κ ει νονταω̨̃ την πορτα πισω της, με εκεινο 'το δρασος που χαρα ιἶτηριζει τα προσωπα που συνηθιζουν την θεα του ισχυρου. 5) υπαρχηχἶἐη̨τηἐ ομμδος κλειδωσεΐαμεση̨̃ως την πορτα: Ο ιῖ διος”­και ο αλλος συντροφος του εἑχαν ακουσει απο τις 7 το πρωι τηνκοισετΰα. Ο Χατζης δεν ειχε αλλο πιοη̨̃πειστικο τρα­ πο χια ναη̨τους ενθαρρυνει στην συλληιμη του αρχηγου τους. καἴσσετας. Εξεραν την Δεν τους εκρυψε την προελευση διασυνδεση του με την ΟΙ|ἶ. Και οι 2 ειχαν κερδισειἔμκετα απο τον Χαἶἔη τον τελευταιο χρονο και εβραζαν στο ιδιο κα­
3

=

τ

×

=

Ο Ρωτ­ ζεἱνι. Τα Ο εκοἱτομιμυεια το χρονο που §ια.χεἱριζ”οταΥ ἔηἐ σαν μρχηγοο τηἐ αντιτρομοκρατικηςρμαδος για να κα­ ομαδος του, δεν λυπτει τις κινησεις και τιςεπιχειρησεις χρειαζόταν αποδειξεις και τιμολογια για να ξοδευτουν. Άρ­ κου̃σε μια απλη αναφορα του̃ Χατζη. “Αρκετα από αυτα τα χρηματα εἱχαν καταληἔεἑ σΤί€ Τσὲηεἐ ΤΟὉΩ­7ἱΟ"ΧατἔηΩ δεν δουλευε μονο για δοξα. Εκανε νοημα στους αλλους δυο. Καί οἱ τρει̃ς μπη̃καν στό γραοεῖοη̨̃καί όρμησαν στόν αρχηγό τους μεη̨ την τη̨̃αχυτητα και την επιδεξιοτηταντης δουλειας τους. Αυτοςαιφνιδιασμενος μολις τους ειδε ναρχονται εκα­

σιῶ με Τόν αρχηγό και πε Ρ ι μ ινωσοβα̨ Ειναι μονος ἱῖαι αἱἱι λθἑλἐ. ναεεπεἱεἱγαἱ οτι Ο αρχηχοἐ Τηἐι̃ ΚΥΠ ηταν μονος του.
°

8”

·

αντιληφθῃ­καν Έ" ἱ”"®"ἱ Τἶο”ε'ἱε”” νἶἶα"”ἶ®αἱ"Ο° ρολοι του ΕΟΝΟΙΝΕ κοινο δεν” φαινομενικα οι αλλοι. Επιασε το
με τό χρυσοασημί μπρασελε καί πατησε ένα κουμπακι δίπλα

1.34

ε

Ι 

στό κουρδιστήρι του. Σ . τ ' ειπε' υγχρονως „ . στό διαβολο...”Ηδ ” · η ομως Ο υπαρχηγρἑ Του Χατζη και . ι τ Τρρφος του τόν αρπαξσν ἀπό τά χερια, τον πεταξαν α­ τήν πολυθρόνα του πανω στ ην ' ” οκεττ ι Ν ' τον α του Ύραφειοιδ μ . . . ισαν μπρούμυτα καί του πέ ασα ν 8 Ι χ ιροπεδες με τα χερια ρ στην πλατη. ἴΗταν 9.24 ακριβως. Ὁ Χατζῆς ἔβγαλε ἕνα τσι _ . . ροτο από τ ίν τσέπ Ι ~

­Τί

=

λοιπόν η ΟΙΑ μούγκρισε αυτός μόλις ὲλευθερὡ θηκε τό στόμα του. Φτου̃ σου σκουλήκι, απευθύνθηκε στόν χατιςτ ' η­ . . . . . . . κρισεις για τον εαυτο σου καθίκι, εἶπε ὁ Χατ­ τις ­Κρατα ' π λευρα ' μ έ μῖσος. Να δῶ πως θα στα ' ί κλωτσησε ςης ~ και' τον

­"Ωστε

ν

κα αρισειίἔ·
πως θα ίςεμπερδεψειε βρωμιαρη.

θ

.

Υρα­ ὴταν ἠχομονωμένο, ἀλλά ένα λειας ποτέ δέν βλαπτει. Τοῦ αφησε παλι Τρ κε Ἐλιρἶασφα­ στην μοκέττα καί χωρίς νά του̃ δώσει σημασίαφἔκανὴεανἔη̨̃η̨̃ῖ Ν . στον υ̃παρ τ ό του. Α” ' στἕιθη­ ειὅἶι̃ ἶ ξἔἕἕηξρὲειοτξει κε δίπλα σΐη̨̃η̨̃ῖ» όκα ησε τἐν πανω στην πλατη του̃ αρχῃγου̃ τη̃ς ΚΥΠ ρ πο που καθονται οἱ παλαιστές τῆς ἐλεύθερης πάλης ὅταν ποιου̃ν κεφαλοκλείδωμα, για Την περίπτωση πού ὁλἔἰρησιμρ· ρχηι̃ ίρἐ , . ρ ἐπιχειρου̃σε καμμια " τ καθησε στην πρ­ Ο Χατζης εξυπναδα” .. . λυθ όνα τ “ τ θὀρη̨̃βη δοἶιἐἐἐοἱεη̨̃η̨̃ι̃ϋἴἔἔἕεἐη̨̃ιἔηι̃ζαὲρνκἕντισιον έκανε α: γραφείου· ..Αρχισε τό ψάξιμο συστηματηκά ἶρμοκρασια του
φεγο

ἐξωτερΐιἕἕ
=

=

ν

ν

ν

λΗάσυνωμοσια σου αποκαλύφθηκε. ειερασε τα ολα να τε­ ει νρρμε­ ­ῖΑντε πηδηξου γελοίε απαντησε αποφασιστικα δ λος.¦ Εκεινηη̨την στιγμη οιδυο Αμερικανοι μπηκαν στην με­ ση: €Ο ενας εβγαλε την συριγγακαι ο αλλος με την βοηθεια του υπαρχηγου του Χατζη του σηκωσε το αριστερο μανικι φου τον γύρισαν παλι μπρούμυτα χωρίς να του βγαλουν τις χειροπέδες, ἐνῶ ὁ τρίτος της ὁμαδας του̃ Χατζη τον κρατου¬ σε από τα πόδια. "Ομως ό αρχηγός της ΚΥΠ δεν πρόβαλε
Δ

­Σκασε του ςαναπε ο Χατζης

και κανεις

την ποιπια.

ριῶν. Σέ λίγο εἶχε τελειώσει. Τίποτα. “Εγνεαη̨̃ἐ σιας μόνο, καμμια επιπλέον απόδειξη τη̃ς συνωμοσία Ἱῖιρἶ­ ρα: βηξε τό ξύλινο χώρισμα στην μέση τῆς κατω πλευ γραφείου καί αποκαλυψε τό χρηματοκιβὡτιο ῖΗτοίΞΦἘ\του ο}_ χτο. Με προσοχη κύτταξε Τό περιεχόμενο. ηὶἄγρα ματα, 2 μπραουνιγκ καί2 κλειστα κουτια. Ἑρεύνησἕτα ἔἶιπ τια Υια μικρόφίλμ. Καί παλι τίποτα. Τα ἔγΥραφα πού β “ἐξ περἶἑ ηταν καί αὐτά ὑπηρεσιακά· ..Ενα πράσινο ἔ μια συστηματική κατάταξη πληροφοριῶν­ Τίς ἀ\/Ξ (Ξ τις αναγνώρισε, ἦταν δικές του­ Ὁ ἀρχηγός η­ τος.|Στίς 9.30 ακριβως η έξω­Εερική πόρτα χτύπησε Χηγός του̃ Χατζη ξεκλείδωσε καί ανοιξε λίγο τήν Χἶρμσμαν καί οί δύο δικοί του μπη̃καν καί η πόρτα ξ0ένά_ κ εισε πισω του. Στο γραφείο αὐτός πού καθόταν στην πχά­ τη Τομ αρΧηΥ0υ̃ τῆς ΚΥΠ σηκώθηκε τόν ύ ρισε ανασκ ε λ α Ύ ~ και· του εβγαλε τό τσιρότσ

ίἐρτρτα­

καμμια αντίσταση. Σχεδόν μόλις ὁ =Αμερικανός του̃ εκανε την ένεση στό

κάτι τό ἀνεξήγητο. Δυνατοι σπασμω̨ συγ­ μπρἀτσο κλόνισαν συνέβη τό σῶμα του, τιναχτηκε κλωτσωντας και πριν προλαβουν οἱ αλλοι να τόν γυρίσουν ανασκελα, γούρλωσε τα ματια του καί μ® ένα τελευταιο σπασμο με το στομα ανοι:
κτὀ προσπαθώντας νά ρουφήξει ἀέρα ἔμεινε ακίγητοα̨” τόν Ἀμἕερῃῖανὀ τόν Χάουσμα̨ν που.κρατ0υ_ α̃λἄοι Εςύττα.ξα)| σε ακρμα τηνενεσηῖ μη κρυβοντας την καταπληςη τους. ­Τι συμβαινει; ρωτησε οἕἰατζης μοιαζοντας αποσβολω­ μενος_ το υπαρχηγός του εσκυιμε και τουπιασε τον σφυγῖ Αμερικανος με μό. Δέν χωρου̃σε αμφιβολια ηταν νεκρος. αρνητικα. του την ἔνεση κούνησε τό κεφαλι ­Ιτ ὶε υοτ ιην °ΕειιιΙτ. Μίλησε αγγλικα στόν Χαου­ σμαν. Τούκανα την σωστη ἔνεση. Δεν ξερω τί συμβαίνει. Ὁ Χαουσμαν έψαξε τα χερια του̃ νεκρου̃. Στα μεσαῖα δακτυ­ ' δ α κτυλίδια. Στό ~ κοινα “ του φορούσε ' χεριων λα και' των δυο μέ τα αρχικα του μενταγιόν λαιμό του τό μικρό χρυσό πλακέ
137­

α̨ι

ὲόρτἔ

9·

=

Σ

Ι36 

ακούστηκεάπότόμεροςτου̃νεκρου̃.Γρήγοραεψαξετόὲλα­ φρύμονώρνογκρψόασπροσακκάκυπω.Σωμω̨ώσαἐσωτε
οικη τσεπη βρηκε τόν χρυσό στυλό ΚΝΑΤΕΚΜΑΝ. Δεν φαι­ νοταν τιποταευποπτοςΞαναπάτησε τό κουμπί του̃ ρολογιου̃,

δεν εἶχε αἰχμες. Πουθενά δεν φαινόταν κάποια όρατή πληγή. Ὁ δεύτερος Ἀμερικανός ρώτησε αγγλικά τόν Χατζη. ­Μήπως εκανε κάτι πρίν τόν ακινητοποιήσετε; ­”Οχι, τίποτα, εἶπε ό Χατζης. "Η μάλλον...ζαφνικά συ­ νοιμουὡθηκέ­ Μόλις τώρα συνειδητοποίησε ότιόνεκρός εἶχε πιάσει τόν καρπό του̃ αριστερου̃ του χεριού. ”Εσκύιμε, του̃­ βγαλε Το ρολοι και κυτταξε τό δέρμα από κάτω. ­”Οχι, δεν φαίνεται τίποτα, εἶπε ελληνικά. Μόνο τόν αρι­ στερό του καρπό επιασε εκείνη τήν ὥρα. _τΚοιλοιι δυο μου να τό δῶ εἶπε ό “Αμερικανός ἑλληνικὰ οιυτη τη φορα­ Πηοέ τό ρολόϊ από τόν Χατζη, τό ζύγισε στό χερι του, γύρισε τό κουρδιστήρι του καί κατόπιν πάτησε τό δεύτερο κουμπί πού προεζεῖχε δίπλα. "Ενας ελαφρύς βόμβος

ἴδιο ση μεῖο πού εἶχε κάνει τήν πρώτη ενεση, άνοιξε τό στόμα του νέκοου και έοοιἔέ μέσα ένα χοιπι πουβχαλέ απο την τσεπη του. Βγάλτου τίς χειροπεδες, συνεχισε, βάλε το στυλό καί τό Ρολόι οτην θέση τουἐ­
πό τό

­·Το ποοιχμα οιοαβωοέ­ ΕΟ Χοιτἔηο μιληοέ μέ πικυαξ Ὁ πρωθυπουργός δεν εἶναι βλάκας. ”ΑΦου̃ μέχοι ιώοοι δέν ένη· μερωσα κανενα, ούτε τόν ύπουργό ἐσωτερικῶν πού με ύπο­ οτηοιξέι θα ιμυλιοιοτέῖ ουνέβη­ Την έχω βαμμένη· ­Δεν νομίζω ότι θαχεις ἰδιαίτερο πρόβλημα εἶπε ό Χάου­ σμαν. =Η συνωμοσία εἶναι τόσο σοβαρη πού δεν θάχει χρόνο νά ασχοληθεῖ μαζί σου. Τό πιθανώτερο εἶναι μέ τον σάλο που

ιι

θα ξεσπάσει, νά παραιτηθεῖ.

­Καί αν θελήσει νά τό θάψει; ὁ Χατζης αναρωτήθηκε με­
­Παλιθατόνἔχωςστόχεω„”ΕχωςτήνκασεΉι”Αλλά Ὁ Χαουσμαν εκανε
­Φεύγω εἶπε·στόν Χατζη. Καλή τύχη. Μαζί με τούς άλ­ ἶτ ' ' Ἰ›καίζεκλωδωσαντήνὲσω­
τ
°

γαλόφωνα.
αὐτό μα̃χχον πρέπει νά τό αποκλεισεις. νόημα στούς δικούς του

τουστόγραφεα›μεδύναμη.

δεκτης εἶπε ό Άμερικανός. Μαλλον ρωσι­ κη πατέντα­ Μαἐ την έοέοέ εἰδόποίησε τούς άλλους. Πρεπει ἑό σηῖμα νάμεταδίδεταιμεσω κάποιας κεραίας του̃ κτιρίου, εν ειναιδυσκολο. Ακομα κεαι η κεραια της τηλεοράσεως μπορει να κανει την δουλεια. Ο Χαουσμαν κτύπησε τό χερι

καιἕἶιφνῃῖα η κεφαλἶι̃ του στυλου κοκκινησε ενω ἀκούστπ κεοιδκκξἠαφροςβομβος” ­Πομπός καί

λους §υΟ.βγηκαν.οἑΜπ0.Ϊο γραα̨ἔεἔζατςι (Π άφηκε στόν τρίτο Τἶρῃἶη ἶτορταἶ Μο ις εφυγαν Ο ης ρ

Τηἱἶἔιἕη̨̃ἑἶἔζἐήγορα στο ὶατρεῖο καί παρε μια σὐριννα­
δ

Θα του̃ πάρουμε καί ἑμεῖς αἶμα· Πρέπει νά καλύψουμε τό σημά­

γιός της σκὐλας μού κ ισε Ά λ τ Τ' ι με. "Ομως ό θάνατός του εἶνοἶι όἶνεζήγηῖτι̃ό ς. ικἶἔύ ρισε ην στον παἶηἶἶ α ­

­ιο

, , Θ . . ι . ..δ ιἀ ἐξέταση καί θά πε_ ιστομπρατσοτου.'ατόπαἐοιιοθἴ . .

­Πάρτου αἶμα γιά ανάλυση, του̃ εἶπε. “Επειτα άπευθύνθη­ κε στόν Χατζη. "Αντε στόν Πρωθυπουργό αμεσως. Πες του ότι τόν ύποιμιαζόσουν γιά τίς ενέργειες του καί του̃ εἶχες βα­ λει ενα «κοριό» στό σακκάκι του. “Ετσι μαγνητοφωνησες την συνομιλία. *Ηρθες τώρα νά τόν συλλάβεις, νά του̃ απο­ σπασεις ὁμολογία καί να τόν φερεις μπροστά του, αλλά αύ­ ιοἐ ποολαβέ και καταττιε ἕνα χάπι με αποτελεσμα νά πεθά­ νει. Συγχρόνως, βλεποντας ότι ό δικός του εἶχε πάρει αἶμα ά­
138

ριμενεἔς να .παρἶἶς την αἶαΐτηδηἔ Γφισε στἶν υπαιζχηχο απο τη? ομαβἕτμοὀἦἶ Ειδ9π0ιησε.αλλους.2 του­ °ΟτἙἑν α γουμε ρα κλειδωσρύν το 7γραφειο και εν α ανοι|ουν5εα_ δεν τους δωσω εγω εντολη. Κανεις δεν πρεπει να μαθη ακο μα τί συμβαίνει. Ἐσύ θά ”ρθεις μαζί μου οτον δικο μου­ Ἑν­ νοου̃σε τόν ύπουργό Ἑσωτερικῶν. όΗταν ό μόνος πού τόν ύ­ ποστήριζε καί οὑσιαστικά τόν εσωσε μετά από ενα σοβαρό λάθος του, όταν επίτηδες άφησε νά διαρρεύσουν πληροφο­ ρίες γιά μιά βομβιστική ενεργεια καί τόν ανακάλυψαν, πρίν 3 μηνες περίπου. Ὁ δημοσιογράφος πού τούδωσε τήν πληρο­ φορία τόν κάρφωσε στόν αρχηγό της ΚΥΠ πού εχινε έξαλ­ λος. Ὁ ὑπουργός Δημοσίας Ταἔέωο έἶχέ ουμπλέυοέι μέ τον
139 

ται

ἔ

Ι

νεκρό ζητήσει στό υ̃πουργικὀ συμβούλιο τήν άπο­ πομπή Καί του. εἰχε "Ομως ή στενή σχέση τη̃ς γυναίκας του μέ τήν γυ­ . ­. α. Εσωτερικων τ . . . ναικατου υπουργου τονγλυτωσε. . Ουπουργος . . .. .. . ­ ; . ειχε υποστηριζει με σθενος οτι επρεπε να του δωσουν μια α­ . . 7 . . .. . ι κομη ευκαιρια γιατι ο ιδιος ειχε διαπιστωσει απο τις αναφο­ ρέι; του ότι έκανε σοβαρό έρΥο. Μποἴἐρδεἐ. Τελικα έστω καί απροθυμα ὁ ὑπουργὀς Δημοσίας Τα εως συμφώνησε, ίσως γιατί δέν χωνευε τόν αρχηγό τη̃ς ΚΥΠ πού ανήκε αντίπαλη φατρία του̃ κόμματος.
ν

ε

ι

·

·

'

Τ

Ε

τ

5

τ

' α.Πέπεινα έουνγιαμας. γω̃εψ ν ρ ξ ρ . . .. ι ι = ­Μήπωςὀμως συμβαινει κατι αλλο; τον ριριιι̃σε­ Ειναι ιι·
ι

στὀνΤίῖ)πΞ›δρ(γὀΙΙἙΙιἔ7ἶιιἶι2|ιῖοδ›ιἑ

” ° Γ ῶ ος. "Αναφερόταν Ἐῃαῖτἶος δέιΐἶῖιπανταει. Τον πα­
.
Ν
π

=

δυν

'ατονα ξ έουν. ρ . .Π .
τ

3
. . . „ . . ι. . . Η υπουργος Προεδριας ακουσε τον βομβο απο το στυ­ λο, που προσεκτικα ειχε τοποθετήσει στο μεσαιο μισανοιχτο αριστερο συρταρι του γραφειου της, και χλωμιασε. Κυτταξε ταν σαμβουλο της,~αλλα|αυτος δεν εδειξε ναχει αντιλιι̃Φθρι κατι. Εςακολουθουσε να συμπληρωνει τα χαρτια στο πρα­ . . 7 . . . . . . σινο ντοσιε που ειχε ανοικτο μπροστα του, στο δεξιο μερος τη̃ς υ̃πουργου̃· .

πρωθυπουργου ηταν πρωηγ ερωμενη, Τ , Ν · προωθήσει σκαβοντας τον λακκο της προηγου­ καταλληλα μένης. Χρειαζοταν καποιον δίπλα στον πρωθυπουργό ι̃ίιά νἕι μαθαίνει καθε κίνησή του. Έπαιρνε ιιινριερρρα|ις0ι9ε βραδἱλ ετ κτος αν κατι ασυνήθιστο συνεβαινε, οποτε τον ειδοποιουσε
7

πῆρεἠ δικια ὲἑἔντἔμζῖιἕἐὲῖἶου̃ Ξὁἶἶοι̃ἶἔοἕ­ι.Η γραμματέας του̃ „ . , . . ου Ὁ ἴδιος τήν εἶχε

,

. .ι

ε 'που μέ

αμέσως­ “Οπως Τώρα· ι . . ..Εἶναι ἐκεῖ, συνέχισε, ἐδῶ καί μια ὥρα ο στρατηγος Αρ­ Μάκης· ..Εχουν κλεισῖεῖ στα Ύραφεῖο τουα *Ι­Ιῶς; εἶπε αὐτή ξαφνιαααένα Τό τομαρι, Και τον ειχα σίγουρο, έκοβα το κεφαλι μου γι” αυτόν.

πτα επρεπε να κτυπησει το πρασινο τηλεφωνο τρεις φορες. Ι ι Ι ε ιι ι τ ' Περασαν τα δυο λεπτα μεσα σε αγωνια. Τιποτα. Η καρδια της σφίχτηκε. "Εφτασε λοιπόν τό τέλος; αναρωτήθηκε, έτσι .. . . . . . . αδοξα; , Αποφασισε να παρη τηλεφωνο. Στο καντραν σχη­ ματισε τόν αριθμό του̃ πρωην μέλους του̃ ἑκτελεστικου̃ γρα­ φείου. Στο τέταρτο κουδούνισμα αὐτός τό σήκωσε. _Ναί; εἶπε· __,Εγώ εἶμαι, εἶπε ἡ ὑπουργὀς­ Τό φῶς­
7 7
Ε
θ

_°'Αστα δυο λεπτα, του̃ εἶπε. Θα σέ ξαναφωναξω. “Εχω κατι ἑπεῖγον να κανω. Ὁ αλλος τήν είδε πού χλὡμιασε. _Πἀθατε τίποτα, ρώτησε; ­”Οχι, ὀχι, τίποτα. Πήγαινε. Ὁ σύμβουλος έφυγε απορη­ μένος. Αὐτή σηκώθηκε καί κλείδωσε τήν πόρτα του̃ γρα­ φειριι ιιι̃ἐ­ Γυρισε στο γραφεῖο καί έβγαλε τό στυλο απο τό συρταρι. Τό πανω έ ο του 'ταν κοκκινο. Κύττα ετό ολόϊτ . "Αν ι λ,θμ ἙΡ , ἶι̃θ , Σ,λξ , ρ , ,Ἱἑς , λ ηταν” α ος ατο μα|αινε συντομα. ε ιγωτερο απο υο ε­

Ποιός ξέρει όμως τί να Ύινε­ Ξόιφτ νου το κοκκινο φωτακιτἔαβη̨σε βέρα σιρλιη̨̃γνιρσιὀ βόμβο;­_ ­”Εσβησε! Ειπε αυτη, ενω μια ξαφνικιι̃ ελπιδα την κυριε ψε­ Τί γίνεται; ..Δὲν ξέρω, αλλα...Ξαφνου ὁ βόμβος ξανακούστηκε στο πανω μέρος του̃ στυλου̃ ξανακοκκίνησε παλι. _Κὐττα, είπε ὁ αλλος, τελειώσαμε σίγουρα. Ὁ Γιῶργος θα̃χει η̃δῃ αὐτοκτονήσει. Τ ο ἴδιο κανω καί ἐγώ τώρα πρίν ει­ ναι αργα. °Απο στιγμή σέ στιγμή ίσως έμφανιστου̃ν. Πιστευω καί ἐαύ θα κανεις όπως συμφωνήσαμε το ιδιο·
.
Ώ”

_ Κα ίἐγώ εἶπε ὁ αλλο

ε . . ι ­Και εγω λοιπον, ειπε αυτη. Δέν ὑπάρχουν περιθώρια, ξανἀπε
5

.

5

ὁ αλλος. Καλη αντααωι στόν ἄλλο κόσμο ἐλπίζω ναναι καλύτερος. › , _Γειά γιά πάντα, εἶπε αὐτή μὲ θλίψη, και εκλεισε το

λ' ωνο. τη εφ .. αλ άλα Ο έα Μαλιστα τήν Τε­ . θ. . Τουε τἕα̨ε φερω̨̃ το εμα̨ (Ε/8 νά ἑρινρυ̃πὀπτευθου̃ν καί α_ λἶὉτα̨ιαη.επιἑιΟνη τηςττους ἔκ ι ξαναθι̃ίξει ‹‹”Οτι καί να συμ­ πἶτοἔε ειχε τωΐμησει Υα πθα Φ έ ρ ουιιε τις ιδέες μας στον τοτε, πρεπει επιμεινει βει, ειχε ξἶεν
ΜΙ

140

θ 

λη ή Εύρὡπη, γιά νά μήν πω όλος ὁ κόσμος, θά μας παρακο­ λουθεῖ. Τηλεοράσεις, έφη μερίδες, περιοδικά, θα γράφουν καθημερινά. Ὁ σπόρος μας θά διαδοθεῖ καί θά ξαναφυτρὡ­

κόσμο. Τό σύστημα μας εύνοεῖ. Για σκεφτεῖτε τήν δίκη. ΪΟ­

Νοέμβρη. Τίς διάβασε σχεδόν όλη ή Ἑλλάδα. Καί λοιπόν; Τήν αλλη μέρα ας ξέχασαν καί αν πρός στιγμήν κάποιοι κάπου προβληματίστηκαν, σίγουρα ὁ προβληματι­ σμός τους δέν εἶχε διάρκεια. Τό σύστημα κτυπιέται μόνο α­ πό μέσα. Γιατί αποτυχαίνουν σχεδόν όλες οἱ επαναστάσεις καί οἱ εξεγέρσεις; Ἑνῶ κύττα οἱ δικτατορίες. Ἑπιβάλλονται καί ἐπιζου̃ν. Μόνο έτσι θα γίνει. “Αν άποτύχουμε ἐμεῖς, ίσως Ιἶαποια από Τα νεαρά μέλη μας καποτε ἐπιβληθου̃ν· Για να είναι τό κτύπημα καίριο χρειάζεται Πυθαγόρεια πειθαρχία καί μυστικότητα. Ἑφόσον αποκαλυφθουμε ὁ ρόλος μας τε­ λειωσε και το μονο που μενει είναι να εξαφανιστουμε. Είχε αναγκαστικά συμφωνήσει μέ τήν γραμμή τους καί ή ἴδια, δέν γινόταν αλλοιῶς. "Ομως μέσα της διαφωνου̃σε όλο­ κληρωτικά. °Η μυστικότητα είναι τάφος γιά τίς ἰδέες. “Ισως τωρα νά ήταν ή κατάλληλη ἐποχή. ”Η μεσαία τάξη εἶχε δε­ χθεῖ ἱσχυρό οἰκονομικό κτύπημα καί βρισκόταν στά πρόθυ­ ρα τῆς χρεωκοπίας. "Αν μαθευόταν τό πιστεύω τους καί ή κοινωνία πού ὁραματίζονταν, οἱ ἱδέες τους θα άνθιζαν, θά γι­ νόταν πλημμύρα καί θα παράσερναν τίς δομές του̃ κατεστη­ μενου. 3' Αλλο παληα αλλο τωρα. Τότε εἶχε πάρει καί τήν απόφασή της. Αύτή ότι καί νά συ­ νέβαινε δέν θά πέθαινε. Θά γινόταν τό σύμβολο του̃ λαου̃ γιά νέους αγῶνες. ‹‹Κρίμα, σκέφτηκε. Τώρα είμαστε τόσο κοντά στόν στόχο». Κάθησε βολικά στήν άσπρη δερμάτινη πολυ­ θόόνα τηα Στερήθηκε τα παντα για τόν αγώνα. οὔτε πατότα πού τόσο τά ήθελε καί ό γάμος της τυπικός, καθαρά έπαγ­ γελματική ύποχρέωση, όπως όλοι τους άλλωστε στήν ὁμά­ δα. Ὁ αγωνας έπρεπε νά είναι όλόιμυχος. Σήκωσε τό εσωτε­
17
Ρ

­”Οχι, εἶχε αντιτάξει ὁ υπουργός Πολιτισμού καί οἱ άλλοι δύο συμφώνησαν απόλυτα. Θα μας γελοιοποιήσουν. Δέν κτυπιέται τό κατεστημένο από θέση άμυνας. Δές τίς προκη­
ρύξεις τῆς

σει»

­Κατερίνα, είπε στήν γραμματέα της, κανεις να μη με ε­ νοχλήσει γιά ότιδήποτε. Περιμένω κάτι επειγονα Εκλεισε, πη̃βε ἕνα 22 ἀπό τήν δερματινη τσιναροθηκη Του γραφειου της καί τό άναψε φυσωντας πρός τά πάνω τόν καπνό του.
4

Οικό Ήι̃λέΦωνΟ­

_Στόατητό μέ δτακόπτετό από σοβαρη απασχόληση.
Πρέπει λοιπόν ή δικαιολογία σου νά μέ ενοχλήσεις χωρίς νά ἐνττττεόώόετα τόν όπόόόνό 3/αμύνης, να εἶναι σοβαρότατη άλ­ λοτῶα ετνατ σαν να παίζεις μέ τήν φωτια Καταργεῖς ὁλόκλη­ βη τήν τεόαόχία­ Ὁ πρωθυπουργός στεκόταν στην μέση τοϋ δωματίου καί κότταόε τόν ανττότόατττνό Ἀόμπακη πόό αό­

7

97

1

±±

Δ

λις είχε μπεῖ. έΗταν γύρω στίς ΙΟ τό πρωί. Ὁ στρατηγός εἶχε δυσκολευτεῖ πολύ νά φτάσει μέχρι έδῶ. Τόν εἶχαν σταματή­ σετ στήν ἐξωτερικη πύλη του̃ περίβολου τής βίλαἑ Φροὐῦιου­ . τ . τ . τ Τό όνομα του δέν ηταν στην λιστα των επισκεπτων. Μόνο υ­ ­ ­­ πουργοι εμπαιναν απρόσκλητοι, αλλά καί αὐτοί συνήθως μέ­ χρι τόν προθάλαμο του̃ γραφείου του̃ πρωθυπουργού. Κατέ­ θεταν παντοτε έγγραφο υπόμνημα στήν ἰδιαιτέρα του μέ τούς λόγους τής έκτακτης προσελεύσεως τους καί περίμεναν νά τό προωθήσει. Ὁ πρωθυπουργός σπάνια τούς καλου̃σε στό γραφεῖο για νά ζητήσει διευκρινίσεις ή νά δώσει ὁδηγίες. Μά­ λιστα μερικοί ύποψιαςόταν ότι δέν έμπαινε κάν στό κόπο νά διαβάσει τά ύπομνήματα. Σχεδόν πάντοτε έφευγαν άπρα­ κτοι, καί δεδομένου ότι ποτέ δέν έβγαινε στό τηλέφωνο, ήταν Ι Ι κυριολεκτικά απροσιτος. Ομως ο στρατηγός ειχε επιμεινει στήν πύλη νά εἱδοποιήσουν τήν ίδιαιτέρα του. Μίλησε μαζί ΤΠΩ στό ἐσωΐερικό Τηλέφωνο­ ἴΗΤαν ζήτημα ζωῆς και θανα­ του τη̃ς εἶπε. “Επρεπε να δεῖ τόν πρωθυπουργό αμέσως. Αύτή δίστασε, μίλησε γιά λίγο σέ κάποιο άλλο τηλέφωνο καί του εἶπε τελικά νά περάσει. Ἀφου̃ τόν έψαξαν έξονυχιστικά, τόν αψησαν τελικα να μπει· ­κ. πρωθυπουργέ, είναι παραπάνω από σοβαρό. Ὁ αν­ τιστράτηγος Ἀρμπάκης στεκόταν μπροστά στήν πόρτα
Ζ

3

Ω'

Η

'Ξ'

5

τ

Ι42
ι

α

Ι43 

εξανδρου· ­Τόν υπασπιστη . , ζ τοο οπουργου Εθνικης Αμυνης; Ο ηίκοθυπουργός αἰφνιδιαστηκε ακούγοντας τό όνομα. όΗταν ΞηεἕἕιῖεἔίἐἶἕἔΩτἔἔτἶἕιἐτἦιἶιιἐςοτουΑκπάἔμἐἔἔι ιέιἑωστγόἐ για τα
­

πουρλίοθ Τόν κύῖτσἔε σκίνητσς. ”Αργησε να μιλήσει προ­ σπαθω)/Ταθ νά Χωκέηίσι στι άκουσε. ¬Καθισε, του̃ είπε τελικά, σέ ακούω. Πσσεδιυ̃ε όλα έχουν σχεδιαστεῖ τέλεια. Ὁ Άρμπα­ κης εβαλεπροσεκτικα τα χέρια πανω στα γόνατα τοο κοιθι­ σμενσἐ στην σκιυ̃η της πολυθρόνας. Καταρχήν, συνέχισε έχει πΡσΥσσμμσΉσΤΘἴ η δολοφονία σας τό Σάββατο τό απόγευμα που θα ἐπἕσκἕφθεῖτε τόν πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δέν ἔνωίπζω πωσ σκριβῶς. Δουλειά του̃ αντισυνταγματαρχη °Α­

σἶήν εἴσοδο Τοῦ Υσσψείσυ σέ στάση προσοχη̃ς. Έρχομοιι να σας καταγγείλω, συνέχισε ένα ὀργανωμένο σχέδιο δολοφο­ νιας σας καθώς καί ένα σχέδιο πραξικοπήματος. °Ο πρωθο­

μ

φαινεται, ει­

¬”Αμέσως μετά μέσα στό χάος θα χτυπήσουν αθόρυβα. Ιἔαταρχήν θα συλλάβουν καμμιά Ιθαρια μέλη τη̃ς κχοιδικη̃ς αποστρατων αξιωματικών τη̃ς αντιπολιτεύσεως και καμπο­ σους ανώτατους αξιωματικούς έν ένεργεία καί των τριών ό­ πλων, μαζί μέ τόν ΓΕΕΘΑ καί τούς 4 σωματαρχες, καθώς και τους αρχηγούς Στρατου̃, Ναυτικού καί Ἀεροπορίας. °Α­ πο τούς τελευταίους ό "Αλεξανδρου θα σκοτώσει ό ἴδιος τον σσχηγους Γ ΕΕΘΑ και| ἶουἐ | | Ναυτικου ` και' ° Αεροπορίας, ' ° τ ενω θα δηληΐηρισσει τον αρχηγό Στρατου̃ για να του̃ φορτώση Ἐηνη̨ἀπσπεηῦσ τσυ̃ πραξικοπήματος. Να λάβετε ύπόψιν σας οτι εκτός του̃ “Αλεξάνδρου όλοι οἱ αλλοι αξιωματικοί πού ο ιδιος θα ένεργοποιήσει θα νομίζουν καί αὐτοί ότι πραγματι συλλαμβάνουν πρσξικοπηματίες. Μαλιστα γνωρίζονται με­ ταξύ τους μόνο κατά ομαδες. Ὁ συνδετικός κρίκος εἶναι ό Ἀλεξανδρου πού τόν ὑπακούουν τυφλά. Αύτοί νομίζουν ότι αποτελου̃ν οπισθοφυλακή του̃ πολιτεύματος. Εἶναι φανατι­ κοι μεχρι τό μεδούλι, καί πιστεύουν ότι προστατεύουν τήν χωρα από τούς φασίστες πού παραμονεύοον ττοιντου̃_ Εἶναι ἔ_
3

Φ

νας στρατός μέσα στό στρατό. Ἑδώ ξέχασα να σας πώ ότι συγχρόνως μέ τίς συλλήψεις ἐγώ θα δώσω από τό γραφεῖο του̃ Ύπουργου̃ Ἐθνικῆς ”Αμύνης, μέ τήν κάλυψη του̃ Άλε­ ξανδρου, χρησιμοποιώντας τόν κλειδαριθμο του̃ Ύπουργου̃, τό σημα για τήν ένεργοποίηση του̃ σχεδίου «Σχηματισμός». Συνοπτικά σας ένημερώνω ότι εἶναι ένα σχέδιο πού εκπονή­ σαμε ἐγώ καί ό Ἀλεξάνδρου για τήν αμυνα τών κυριωτέρων ελληνικών πόλεων σέ περίπτωση ὲχθρικη̃ς εἰσβολη̃ς. Εἶναι απλούστατο καί ἐκτελεῖται από τόν αξιωματικό φυλακη̃ς της μοναδος χωρίς να περιμένει τήν αφιξη του̃ διοικητου̃ του. Τό ὲκπονήσαμε γι” αὐτήν ακριβώς τήν περίπτωση πρίν 4 χρό­ νια καί από τότε έχει παιχτεῖ σέ όλες τίς ασκή σεις χωρίς προ­ βλήματα. Οἱ πόλεις στίς όποῖες ὑπαρχουν στρατόπεδα καί . . Ν . . . . . . . . βασεις,θα κυκλωθουν αποτον στρατό καιτα μηχανοκινητα και αε Ο οπο ρ ια κατα περιπτωση. του και απο το ναυτικο Οἱ μοναδες τους θα λάβουν θέσεις μάχηἐ μέσα καί από τις πόλεις σε προκαθσσισμενουσ Χωρσηἐ­ Μελρκκσιη Αστυ­ νομια και το Λιμενικό συμπραττουν. Φανταστειτε τον πανι­ κό του̃ κόσμου πού θα βλέπει τόν στρατό νά κινεῖται, ἐνώ συγχρόνως θα γνωρίζει τήν δολοφονία σας. 'Εν τω μεταξύ έ­ χουν έτοιμάσει καί κατι τό ασύλληπτο. "Ενας λόγος του̃ α­ πόστρατου τώρα αντιστρατήγου Διαμάντη, όταν ήταν διοι­ κητής στήν Σχολή Δοκίμων, έχει γραφτεῖ από τόν Ἀλεξάν­ δρου κατά τέτοιο τρόπο, ώστε μέ καταλληλο μονταζ καί α­ φαίρεση ὁρισμένων προτάσεων, από διαρκείας Ι ώρας περί­ που, γίνεται ΙΟ λεπτα καί παίρνει αλλη μορφή. "Αν τόν ακού­ σετε θα νομίζετε ότι έκανε πραξικόπημα. Θα τόν βγαλουν στόν αέρα καποια στιγμή νωρίς τό ἴδιο βραδυ καί θα φανει σαν να είναι αὐτός ό όργανωτής. Μαλιστα θα αποκληθεῖ πρόεδρος του̃ Συμβουλίου Σωτηρίας της Πατρίδος. Ὁ κό­ σμος θα μείνει σίγουρος ότι πραγματι έγινε τό πραξικόπημα. “Υστερα θα παρουσιαστῶ ἐγώ τό ἴδιο παλιβραδυ του̃ Σαββα­ Τουι γύρω στά μεσάνυχτα σΐὀν Ύπσυσγσ Ἑθνικηἐ Άηὐνησ πού θά τάχει Χαμένα καί θά δηλώσω ότι τσ πραξικόπημα σ· πέτυχε, ότι έλέγχουμε τήν κατάσταση και οτι ο στρατός πα­ ραμένει πιστός στήν κυβέρνηση. Θα τόν πιέσω να βγει στον
145

να

` 

ἀέρα καί να τό δηλώσει ό ίδιος αμέσως στόν κόσ ο ' θά καθυστέρηση. .Ο σῖραῖός ίζει › Χωρις νει. "Ολοι θα πιστέψουν ότι σας δολοφὀνησεν κτό ἶυμβαι­ Και εκαναν πραξικόπημα τήν επομένη ῆμέρα, το πρωΐ, ιιαλλονή υπουργός Προεδρίας, μάλιστα στε παίξει ήγετικό ρόλο στό σχεδιο, σε συνερ, αόία π'ητἱΞ_ ποιους αλλους δικους σας θα εμφανίσει στοιχεία π” · Ἐε· ιἶω πλέκουν καί πολιτικούς τῆς αντιπολιτεύσεως πού ἕιῖετίξόἴ ται αμεσα μέ τήν κλαδική αποστρατωι­_ Κατ λ ,_ ­ . βει κα̨ποιθἑ ἀπ¦ αυ̃τούἐ προσωρινός πρωθυπόἔαγἐἔ Οω μἶ ποιο τρόπο. Ἑγώ θα γίνω ΓΕΕΘΑ καί θα φρόιλτίσω ὥ­ Ξτε οιῃανακβίσεις πού θα γίνουν στόν στρατό να μπλέξόρν ός εουἑ θσ0υΩ3πρεπει. Ύπαρχει έτοιμο σχεδιο «αύτοκτονιῶν» οριση̨μενων απ” αὐτούς που θ” αφήσουν καποιες αποιςαλόπτι­ ­ · ' 7 ” ί ­ Α λ οιε ε κες ε ΥΎΟ α Φςομο γενικες γραμμες το ιἶτο 8"/αι,σε σεναριο . "Αν θέλετε λεπτομερειες Ω για τόν στρατό μπόρῶ νά Ξ ωσω. Ο πρωθυπουργός που ακουγε τόν στρατηγό όρ­ ~ °' ' ακρη θιοἑ ι ακου μ πισ Ν έν 09 στην του γραφειου του, ἔξυσε με
ζ
3

. . . . . ιδιο χωριο, και αναθερμξιναμε ἶήν σχεσιιμαἑ. Τοτε­ νεαρός, πιστευα απολυτα στην ιδεα. Το 1975 μπηκε πρωτος ό Άλεξανδρου. ήμουν κ~ατα καποιο τροπο ο προστα­ της του, καθως και ολων αυτων που μπηκαν μετεπειτα.

|ο

..

.

.

λ

13ἐ:ὲ:::·:::.::ι::ι(Ξ, Ωατωντας παντα την πίπα τόρ μέ τό ἀριστερὀ
Οβλ Πρόεδρε όλες οἱ λεπτομέρειες ἔχοὐν Μπορεί να σας φαίνεται τραβηγμενο αλλα είναι ρ δςἶφ ελ λειο αν τό δη̃τε διεξοδικα. Άκὀμα ἔχόυν αναλυθ Βυ̃λε οΐ τε­ ἀντιπολίῖεο 89 Οι θανές ἀντιδράσεις στό κόμμα

Καί ἐσύ, ρὼτῃόε, πῶς βρέθηκες σ­ ὀλα αὐϊά

_Μου̃ φαίνεται λίγο τραβηγμενο τό σεναριό εἶπ

·

­κ.

λ . ε τε ικα°

λαγός στόν στρατό. Τότε με πλησίασε ή Καρβόχη πού ­ μελος του̃ ἐκτελεστικου̃ γραφείου του̃ κόμματός όα Ήταν _ ς” η θερινή ὑπουργός Προεδρίαό

χουν ληφθεῖ μέτρα για υ̃ποθετικές αντιδραόεις ..οἐίὲλι̃ να, ἱστορία ξεκίνησε μετα τό 1974, όταν ὲπανη̃λθα όη̨ε

και

δημοκρατικοί αξιωματικοί για να μήν ζανασυ ιι ει πραξικο­ πημα. ­Ηταν παλαιά ἐρωμένη γομαστε και οι δυο °
146

_κ. Πρόεδρε,

_Καλα,

. μή μου̃ λές πραγματα πρό ξέρω π με έπεισε ότι πρέπει να μἐου̃1ῖ|0χω.Ωα. στρατό

βσἶο

Ὁ στρατηγός Άρμπάκης σηκώθηκε' ἑβγαλε μία κόλλα του, χαρτί με ὸνόματα από τήν ἐσωτερική τσέπη τη̃ς στολη̃ς ξανα­ καί τήν αφησε στό γραφείο μπρός στόν πρωθυπουργό καθησε. ­Ἑδῶ εἶναι καί τα όνόματα αὐτῶν που ἔχουν τόν μεγαλύ­ συ­ τερο βαθμό καί υ̃ποστηρίχτηκαν αρχικα από μένα. Είναι =Αρμπακης, ταγμα­ 15 ό νολικα 18 αξιωματικοί, συνεχισε ταρχες καί λοχαγοί του̃ στρατου̃, Ζ ἐπισμηναγοί τής ,Αερο­ κατό­ πορίας καί 1 πλωταρχης του̃ Ναυτικου̃. "Οσοι μπη̃καν εί­ πιν καί τα τελευταῖα χρόνια τό συνολο τῶν ιαξιωματικῶν . ­ . . . Ν πεποιθησεων, ακροαριστερων πω ναι αριστερων, για να μην εἶναι στήν εὐθυνη του̃ Άλεξανδρου. Σιγα ­ σιγα με ἐμυησαν με­ καί στό τελικό σκοπό, όταν πια ήμουν καί ἐγὼ χωμενος , αρκε­ και εκβιασαμε ι το λαιμο μαξι τους Σαμποταραμε ­ . . . . . . . ρα­ μαςαξιωματικους, γνωμη την τους ‹ῖεπικινδυνους››"κατα στε να παραιτηθουν η να διωχθουν. Τελικα σημερα κ. Προε­ κρι­ δοε με τίς ευλογίες τη̃ς κυβερνήσεως σας στίς ετήσιες αχρη­ κυρίως σεις, στό στρατευμα ἔχουν μείνει δυστυχως στοι καί ανίκανοι αξιωματικοί, κυρίως γλύφτες όπως τους λέμε. Πανε 4­5 χρόνια όταν ή Καρβελη μου̃ τό πρότεινε η μαλλον μου̃ τό επέβαλε. Ἑσεῖς πισωγυρίσατε, ό σοσιαλι­ σμός δεν πβοχωρου̃σε, οἱ αντιδραστικοί Φούντωναν, τό κόμ­ για ἐκφυλιξόταν. "Επρεπε να βρεθεῖ καποιος τρόπος. Θα δη­ και μιουργοόσθμξ, είχαμεπια τήν δύναμηϊἔνα πραξικόπημα κατοπιν θα σωξαμε την χωρα. Χωρις εσας θαπιαναν τα πο­ στα δικοι μας και τοτε η χωρα θα γνωριξε, τον πραγματικο σοσιαλισμό. Δυστυχως φοβήθηκα τότε να αντιδρασω. Τα σεναβια ἐπεμβασεως του στρατοί› τα ετοίμασε ολα σ Αλε­ χρονο καιη επι­ ἔανδρου; Υπλι̃ρἔυιν ομως διαφωνίες για τρν χειρηση Ωμεγα, οπως εχει ονομαστει, ολα αναβαλλοταν. Ηλπιξα τελικα οτι δεν θα γινοταντιποτα και ηδη λοναριαἔθ τήν σύνταξή μου, όμως τελικα η επιχειρηση προγραμματι­
3 3 3

­

147 

. την τιμωρια μου, ομως εγκληματίας 7 δεν ειμαι. 7 Ηλθα εστω καί τήν τελευταία στιγμή, εστω καί αν αποτελἑσω τό ανάθε­ Ν . μα, αφου εκτος απο τον στρατο και την Καρβελη δεν γνωρι­ ζω οὔτε συγκεκριμένες λεπτομέρειες τής ἐπεμβάσεως, οὔτε ποιοί δικοί σας κρύβονται από πίσω, που όπως υ̃ποιμιαζομαι είναι αρκετοί αναμιγμενοι στήν συνωμοσία. Μπορου̃σαν καί 7. μπορουν να με . εξοντωσουν.Γι . αυτοηρθα απευθειας Ν σε σας. "Αν πήγαινα σε καποιο ὑπουργό, ἴσως ναπεφτα στό στόμα του̃ λύκου.
7
7

συνεργήσω σε . . Ν κατι τετοιο. Ομολογω . ολα τα σφαλματα μου και θα υποστω
7

στη κε γιά τό Σάββατο. "Ομως δεν μπορω νά
.7
7

7

7

7

7

Ν

.7

7

7

.7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

7

· · αφου η εςουσια θαναι σῖα χερια τους Θα ίνουν αδιάψευστα. , . · ν φρ| ασ η του γιατι ε­ Κ. Προεδρεπρεπει...δεν ολοκληρωσἕτη θ του πρω Ὁ­ του Ύραφῦίρυ „ κείνη τήν υ Οἱ)­ στιγμή α̃νοιξε ἡ πόρτα πο ργ
Ν

,

.

.

7

77

7

7

<

Ϊ

7

7

­

7

5
~ τ ενευρικά τό πόδι του. Ο Υπου ρΥ ο 9 Εσωτερικων κτυπησ . ­ 7Ηταν 11 τό πρωι Μολις πληροφορηθηκε απο τον Χατζη τά 7 “ πρωθυπουργου. ονότα είχε φτάσει αμέσως στήν βίλα του γεγ .Ο Χατζῆς εἶχε προτιμήσει νά στόν απευθειας
7

7

7

7

7

.

7

7

,

,

.

7

7

7

τόν μελαγχολικό πίνακα του̃ Χατζή στόν τοῖ­ χο. Μίλησε με τήν πλατη του γυρισμένη στόν στρατηγό. Απ οτι μου ειπες, ήσουν κατα καποιο . τροπο το αδυνα­ το σημειο στην αλυσιδα. Ολα αυτα δεν γινονται χωρίς ἐ­ σενα;

Ν . Ο στρατηγός σταματησε, πηρε βαθεια ανασα και σκουπι­ σε το ιδρωμενο προσωπο του μ ενα ασπρο μαντηλι πουβγα­ λε από τήν αριστερή τσέπη της στολης του. Ὁ πρωθυπουρ­ γός ςανασηκωθηκε καί πῆγε μέχρι τήν γωνία του̃ δωματίου
7 7 7

.

7

7

7

κυτταζοντας

­
.7

7

7

7

Πρόεδρε, τό σκέφτηκα καί ἐγώ αὐτό. Δέν ήμουν φα­ νατικός όπως αυ̃τοί. "Ομως χρειάζονται ένα στρατηγό. "Ο α­ νώτερος δικός τους είναι ό Ἀλεξάνδρου καί αὐτός μόλις τώ­ . Ν ρα εγινε αντισυνταγματαρχης. . Ἑνω με μενα ο κυκλος κλει­ νει τέλεια. ”Η ανάδειξή μου σε ΓΕΕΘΑ εἶναι φυσιολογική. Αὐτό θά τους καλυψει γιατί τό σχέδιο βασίζεται στόν στρα­ τό. Ξερω ότι πάλι δυσπιστεῖτε, αλλά μή νομίζετε ότι χρειά­ ζονται πολλους για να τά καταφέρουν. "Ενα καλό σχεδιο, γνώση του̃ στρατιωτικου̃ συστήματος καί ψυχραιμία χειρι­ ε σμου̃ είναι αρκετα. Αλλωστε η κωμωδία δεν θα κρατησει . Ν . για πολυ. Ο στοχος εχει επιλεγεί, . Ν ο κοσμος ασφαλως δεν θε­ λει πραξικόπημα, δεν είναι δύσκολο να συλλάβουν καμμιά πενηνταρια ανθρωπους. Στο μεταξυ Ν αν καποιοι εκδηλωθουν ὑπὲρ του πραξικοπήματος, ακόμα καλύτερα, θα φανε σίγου­ ρα τό κεφάλι τους. "Επίσης για όσους συλληφθου̃ν ἔχουν ήδη κατασκευαστεί αληθοφανῆ στοιχεῖα ἐναντίον τους, τά ὁποῖα
7
7 7

¬κ.

7

7

ο

×

57

7

7

7

.7

7

7
7 7

7

7

π

7

7

7

ι

. προϊσϊάμενὀ του, τον υπουργό Ι ° αλ­ Δημόσιας Ταςεωςι αναβ χον­ως ετσι μια αναπόφευκτη συγκρθυση μαζι Έουτ αφο τσι και ἀλλσιὼς δεν τόν εἶχε ἐνημερὡσειγιόι Τήν συλληλιθι̃ ΤΟ” ἀρχῃγσϋ τη̃ς ΚΥΠ. Ν ._Διέκσιμε τον λοιπόν. Ὁ υπουργός Ιἶσωτερικων μι λ ουσ τώρα μέ συγκρατημενο θυμό στήν ἰδιαιτερα του πρωθυπουρ­ · γου̃ Στήν ανάγκη, συνεχισε θα το κανω ' κ αταλα­ οιδιος. Δεν · βαινεις λοιπον οτι συμβαινει κατι τρομ 8 ρ Ο ; , . Ν ­Δεν °' α ίἔ τη ξερω τι εννοεις. 'ν ευνοια του Ηιδιαιτερα 8760)/Τ πρω θυπουρΥου̃ Φερὀταν στούς περισσοτερους υπουργο . · Μ ου τ Τ­ ' ' ο θεσ ιρχυοἑ­ σχεδον ειρωνικά, μιλωνταθ ει πανἶα Ι ω 97 απαντησε Μα Η. πε να μην τον διακοψει κανεις απο Η ι ι τι κανεις; Σηκωθι̃ι̃κε αποθἶασισῖυῖα λ­ ἶιπ(3\:›ζἶ1ῖ(ἔι̃ ρ εῖοτηςα̃ εἶχε η̃δη ἀ­ λα ό ὑπουργός ακρλρυθρϋμενοίἐ απο το ιίἔει τήν πόρτα καί μπήκε στό Υραίϋεῖο­ Ὁ πρωθυπουργός Υο ητα ν όρθιος κρατώντας τήν σβιιστή πίττα του, ενω καθισμε” Ν ­ ηταν ὁ · ων επισκεπτων νος στην καφε πετσινη ἑευἕςεἕἕἕοζργός κότταζε άὐστηρα στρατηγός Αρμπακηθ· τον υ̃πουργό. , · _Τί συμβαινει υπουργε χω ρ,ί 9 αδεια και με διακοπτεις' ἀτεἐ ὡτ σε όΗταν πάντα αὐστηρος μ ολους Τουἔ συνεργ του Πιστεύω του ήταν οτι η εξουσία ειναι απομακρι̃ι̃­
7 7

μήν αναφερθεῖ
τ

Μ

7

7

7

7

7

7

.7

7

7

7

7

=

τ

7

7

7

7

7

7

=

Ε)

7

_

7

7

7

=

7

Ν

7

7

7

7

7

=·

7

βη·
ἶκ.

7

7

7

Π ρ όεδρε κάτι τρομερό . ”Ο ὐπρυρι̃ίὀἐ κύτταξε ἐρωτη­ ματικα τόν στρατηι̃ίο­
υ

148

­Λοιπόν;

149 

. . . . . Ο υπουργός εδειξε τον Αρμπακη. „ ­Μόλις μου καταγγειλε ένα πραξικόπημα ἢ μαλλον μια, . . . ­ . . συνωμοσια, τι. αλλο τρομερωτερο εχεις, Ο πρωθυπουργός

.

.

μιλησε ανεκφραστος .
. ­Συνωμοσια;

. . . . Μα και. εγω γι αὐτό ῆοθα. Μόλις ιιέ ἐνηαέυωσε ὁ αρχηγός τη̃ς ”Αντιιρριι0­ κρατικη̃ς Ὁμαδος. Συγχρόνως ἔδειζε τόν Χατζη̃ που στεκό­ . . . . ­ . . ταν πισω του, καλυπτοντας την πορτα του γραφειου και. μην ἐπιτρέποντας στην ἰδιαιτέρα να μπει μέσα, αιρήνονται; την να βραζει ἔζω από τόν θυμό της.
. Ο υπουργος αιφνιδιαστηκε.

.

.

.

.

. . 7 ι ' τόν ἐ­ κρυινω τιποτα. ειπε ριλωνιαρ πεθισσοτερἶ σ , ' τ ' ι χερι­ ι δυ­ στο με εχουν αλλους, ' Ειναι α α στου Οι αυῖο του π ρ ς ν ιι σί να το τι κυβε τι μου να αντέξει αὐτό τό κτύπημα­ Ἱσωἔ 'ρΤό διαλύσει καί κόμμα. Σκέφτηκε λίγο­ . ­· τ ελειἐ °' ' οι ιι ιλουσε ” αλλα στοιχεια οτι Τωρ ­Συγκεντρωσε ­
_

­ Αν
„

9'

=·

3·

_

ισως όλους, πρῶτα τους αλλους τρει̃ς και ααέ· ι ' λι­ ' ακρη του̃ τραπεζιου̃ την | αυτους. ° ' "Ε 0 π ρ ωζε στην σως μετα Ι = ' τα 18 ὁνό ατα που του̃ ειχε δώσει ό στρατηγός Άρ­ σξτῖιι̃ξιῖῖς .Ο Χατἐἶι̃ς σηκώθηκε ὅρθιοα̨
¬·

νο.
(Ξ

Ενταξει ακουστε πρωτα αυτο. Ο υπουργος ανοιξε το καφε χαρτοφόλακα πού κουβαλου̃σε μαζί του καί έβγαλε α­ . . .. . . . . .. . . . πο μεσα ενα μικρο ουωκμαν. Το αφησε πανω στο ξυλινο . Ν . . .. . . σκαλιστο γραφειο και πατησε ενα κουμπι ρυθμιζοντας συγ­ χρόνως τήν φωνη. Ὁ πρωθυπουργός πρίν ακόμα τελειώσει ἡ „ συνομιλία ειχε καθησει στην θέση του. 'Έμοιαζε σαν χαμε­
·

­

­Μίλα ελεύθερα, είπε παλι ὁ πρωθυπουργός,

σ” ακούω

° πρω­ αναιρο­ θυπουργός Στίς 6 τό απόγευμα ὐπρρργέ θέλω πλήρη ρά Άπ. αὐτή τήν στιγμή ἐνεργεῖς ἐξ ὀνὀμα­ιός μου.

μ

­Ι ·· ι ' _Κύτταξε να ξερασουν ολοι οτι ξερουν. σρνελιρε Ο
·

ι ­Μαλιστα κ.
_

Γύ

­Για τ
.

­Τό φανταστηκα, ὁ πρωθυπουργός αναστέναξε. “Αφησε την πίπα πανω στό γραφεῖο καί ἔγειρε πίσω στην καφε πολυ­ θρόνα του.
Ιδθ

_. πιβεβαιώ ηκε ότι ηταν αὐτοί; ρώτησε. Πες μου όλη την ἱστορία. ­Θα προτιμουσα να μην είναι παρών ὁ στ ρ ατ ιι̃γ ό €› εἶπε αὐτός. ­Οΰιωιἐ ΤΙ αλλωἐ Τά ξέρει­ Λέι̃ίε λοιπόν­ Ὁ ὐπρρργόἐ Υύρι· σε στόν Χα τ ζδ. η ­Μίλα, του είπε δείχνοντας του να καθήσει. ..Ο . . ­ . . . . ταν τε λειωσε ο Χατζης, ο πρωθυπουργός συνεχισε να σκαλίζει την πίπα του χωρίς να μίλα. ”Ύστε α απ ' 'α ­ ­ ρ Ο μι γαλη παύση, ειπε ἦσυχα στόν Χατζη. με ­Δεν φανταζομαι να νομίζεις ότι πίστεψα πώς όλα τακα­ νες μόνος σου. Ποιός σε βοήθησε; Ὁ Χατζῆς κόμπιασε. ­®Η ΟΙΑ εἶπε διστακτικα.
ρ
”

ρ

­ Θ ­ . . . . . ονο α του εου ειπε ολι τελειωσε κασετα. στόν υ̃πἱυ ό ,Εσωἐε ικῶι; ς η
. ..

ργ

τον Π Ο αίνετε Π τώρα Στίς 9 τό βραδυ στό δελτίο ιιἰδησκιιιν ηγ θα · ἀποκαλύψω τά παντα πηρε τόν επι · 'Ο πρωθυπουργός . Ι ' ροι›‹ρ‹ι›νται„ ' ροσπαθησε τραπεζιο στρογγυλό αναπτηρα και ιι να αναψει την πίπα του. Οἱ αλλοι τρεῖἐ βγῆκιιν έξω· Ρεζιλίκι· . . · ι ' από ·ιο­ Διασυρρρἐ Ἑμ ια α ιἔῖιῇ σκερτηκε ο πρωθυπουργός. πρεπη̃ πολιτικη καριερα Επρεπενα ειχεε εγζειε ον χ κά Τὸ παρελθόν όλων τῶν μελῶν του̃ πολιτικου γραφειου του “ παλαια, ' αλλα το απερριψε τοτε· κόμματος Τό είχε σκεφθει ι τ ° ι ' ηταν 7 “Αφρική Νά όμως. Τἐρὐ Τα Ύἶ· δεν Διαβολε ηταν Ευρωπη τ ε ' ' ι­ γονοτα τον διεψευδαν Τελικα ιι̃ιοιν Αφρικανοι σε υρωπα κό έδαφος. Τωρα ἦταν αργα. Θαπρεπε να παραιτηθεῖ. “Αλλα . . ~ ' του δημ ιου Ι ργιι̃μ α . ό αλ­ και, το κομμα που ηταν προσωπικο στήν πρλρθρρνιι λος του εαυτός, κινδυνευε αμεσα. Βοόλιαζε . του Εῖχε ὐποστεῖ πολλες μπόρες αλλα παντα καταφερνε να βγετ απο ιό αδιεξοδο· Ὁιι­ως αυ̃τιι̃ την στιγιιιί ιίθελε να ὲἔιι· ~ να μην ὐπαρλει­ φανισθει,
5

σ

γὀ

' ' θ ιι κι ιι αζί ι ' σηκω ° ° Πρόεδρε­ ίοθ Ο ιιπριιρι̃ Τ­ μι:
Ζ

.

ιἶιιι

3

7

3

7

·

Κ

Ι5Ι 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ

Ἡ λύση 

Ι
Ὁ Σίγμα μας κατέδωσε όλους. Κανε τό καλύτερο. (Η φωνή μίλησε γρήγορα καί ψιθυριστα καί σταματησε. °Ακούστηκε τό χαρακτηριστικό κλίκ στό πέσιμο του̃ ακουστικου̃. 'Ο αν­

­Ναί; Ἑδῶ ύπασπιστής κ. ὑπουργου̃. ­Ἑδῶ ”Αλφα. Σχέδιο “Ωμέγα ακυρο. Μας ανακαλύψαν.

τισυνταγματαρχης Άλεςανδρου κρέμασε αργα τό τηλέφω­ νο. ”Αλφα ήταν ὁ ύπουργός Πολιτισμου̃ καί Σίγμα ὁ στρα­ τηγός Άρμπανης. Μία ξαφνική λύσσα τόν έπιασε. Κύτταζε τό ρολόϊ του. ῖΗταν μόλις ΙΟ τό πρωί. Τα ζῶα σκέφθηκε. Τα­ καναν μούσκεμα. ?Ηταν ανέκαθεν σίγουρος ότι στό τέλος θα τούς ανακαλυπταν. ”Αχρηστοι. Στήν αρχή μετεῖχε στίς συναντήσεις τους για τόν σχεδιασμό του̃ νέου κρατους. Με τα βαρέθηκε καί αραίωσε τίς έμφανίσεις του, καί στο τέλος δέν ξαναπήγε. Αυτός ήταν γεννημένος για δραση. Τόσα χρο νια λόγια. "Οταν ήρθε ή ὥρα δέν ήταν παρα σκουριαομ.ιι̃νι;ς λαμες. “Η απραςία τούς διέλυσε. Καί τώρα; αν‹ιρωτήθηι‹ι;. "Επρεπε καταρχήν να έξαφανισθεῖ. "Ο κίνδυνος ήταν αμε­
σος.

Σηκὡθηκε βιαστικα από τήν πολυθρόνα του̃ γραφείου του πού αποτελου̃σε τόν προθαλαμο του̃ γραφείου του̃ ύπουργου̃ Ἐθνικῆς “Αμύνης, πήγε στήν πόρτα, κοντοσταθηκε για μία στιγμή καί έπειτα φουριόζος κατέβηκε τρέχοντας από τίς σκαλες στό ἰσόγειο. Ψύχραιμα καί μέ βιαστικό βήμα κατευ­ θύνθηκε στό παρκινγκ. "Ανοιξε τήν πόρτα του̃ αυτοκινήτου του, ἑνός ασημί ννν ΟΟΣΡ ΟΤΙ. έβαλε μπρός καί οδήγησε ή­ ρεμα μέχρι τήν πύλη, μέ τό ντουλαπακι τη̃ς θέσεως του̃ συνο­ δηγου̃ ανοικτό καί τό πιστόλι μέσα έτοιμο. Πέρασε χωρίς α­ πρόοπτα τήν πύλη καί κατηφόρησε πρός τό Χίλτον. ”Εστρι­ ιμε σέ μία παροδο πρός τήν Μιχαλακοπούλου καί σταματη­ σε. Βιαστικα αλλαξε τα στρατιωτικα ρου̃χα μέ τα πολιτικα πού εἶχε στό πίσω καθισμα καί έκρυψε τα στρατιωτικα κατω από τό καθισμα.

“Εκλεισε τό αὐτοκίνητο καί βγαίνοντας πήρε μαζί του τόν
Ι55 

μικρό δερμάτινο χαρτοφύλακα. Ἑκτός από ένα μπλόκ καί ένα στυλό δέν είχε απολύτως τίποτα αλλο μέσα, ηταν πάντα αδειος. Αὐτές οἱ σημειώσεις καί οἱ αλλες απόρρητες αηδίες πού κουβαλούσαν στίς συσκέψεις οἱ αλλοι του̃ την έδιναν. Κωλόχαρτα. Γελοῖοι γραφειοκράτες. Γ ιά νά πανε από τό ένα γραφεῖο στό αλλο έστελναν πρῶτα έγγραφο, κατά προτίμη­ ση ὲμπιστευτικό! "Ομως ὁ χαρτοφύλακας έδινε έναν τόνο σόβαρότητος καί αυτό ηταν πού χρειαζόταν. Κατηφόρησε μέ τά πόδια πρός τό Χόλιντεϊ Ἰν. Πρίν φθά­ σει στό ξενοδοχεῖο μπηκε σ” ένα κατάστημα ὀπτικῶν πού βρηκε στόν δρόμο. Μίλησε σπαστά “Αγγλικά παριστάνον­ τας τόν Λιβανέζο, τό μελαμψό του δέρμα τόν κάλυπτε από­ λυτα. Ναί, ηθελε αὐτά τα γυαλιά μυωπίας μέ τόν χονδρό μαυ̃­ ρο σκελετό. ”Οχι, νά αφήσουν τό ασπρο τζάμι επάνω, δέν θα βάλει τώρα τό κρύσταλλο μυωπίας. Εἶναι γιά ένα ”Αόαβα Φί­ ?®ο του ἶου̃ α̃ρεσε τό σχέδιο καί η̃θελε νά Τοῦ τό κάνει δώρο· Αν του αρεσουν και του̃ φιλου του θά γυρίσει νά βάλει καί τό κρύσταλλο καί νά τά φτιάξει στό πρόσωπό του. Πληρωσε καί συνέχισε πρός τό ξενοδοχεῖο. "Ενα δρόμο πρίν φόρεσε στό πρόσωπό του τα γυαλιά. Εἶναι περίεργο πώς ένα απλό ζευγάρι γυαλιά μυωπίας εἰδικά αὐτό μέ τόν χονδρό σκελετό, αλλάζουν την ἐμφάνιση. Τό μάτι βλέπει πρῶτα τό γυαλί καί μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αρχίζει νά παρατηρεῖ τό ποόοωπο­ Μία ἀπλη̃ καί Ύοἠγοοη μοΤομφίεοη­ Πῆγε στό γκαράζτου̃ Χολιντέϊ°Ιν καί μίλησε πάλι σπαστά Άγγλικά. “Ηθελε την ασπρη Μερσεντές του̃ κ. Ἱσμαηλ, εἶπε στόν νεαρό πού βγη̃κε από τό μικρό γυάλινο κουβούκλιο γιά νά τόν εξυπηρετήσει. Ὁ νεαρός κατέβηκε στό ὑπόγειο γκα­ ράζ καί οδηγησε την Μερσεντές επάνω. *Ηταν ένα παληό μοντέλο του̃ 1975 πού χρησιμοποιου̃σε πού καί πού η ὀργά­ νωση του̃ Άμπού Νιντάλ. Πληρωναν κανονικά τό γκαραζ, μέσο) μια̃ο μικοη̃ο ἑτοοοοίαο Χονδοικη̃ο πωλήοεωἔ βινῖεοκατ σετωνρπού χρησιμοποιου̃σεη ὀργάνωση γιά κάλυψη, ώστε τό αυτοκινητο: αν καί σπάνια χρησιμοποιεῖτο, νά βρίσκεται παντοτε σε ετοιμοτηταῳ Μόλις ὁ νεαρός κατέβηκε από την Μερσεντές, ὁ Ἀλεξάν­
156

δρου κάθησε στό τιμόνι, τό οδηγησε γύρω από Τό Χολιντοϊ Ἰν στὴν αντίΘετη πλευρά του, βρηκε χωρο καί τό παρκάρισε. Έψαξα κατὀτττν κατω από το καθτσμα του̃ ὁδηγου̃, βρηκε Τό σχίσταο στα δέρμα καί ἔχωσε το χέοι του μέσα. Στό βόθοο βρη̃κε έναν μικρό φακελλο τυλτνμένο μέσα σέ ναϋχον αα­

κσσχίτσομ “Ανοιξε τόν χαρτοφύλακά του στα πόδια του καί μέσα σ° αὐτόν ανοιξε τόν φάκελλο. "Εβγαλε ένα Λιβανέζικο δταβατἠοτο και μια Λιβανέζικη αδεια ὀδηγησεως καθώς καί 100.000 δρχ. σέ πεντοχίλιαρα κυρίως καί σε χιλιάρικα. ”Α: φησε τά λεφτά στόν φάκελλο, εἶχε πάντόι̃ε ἀοκΰο­αἶΐοφτα μαζί του γιά νά ἱκσνοποιεῖ ξαφνικές επιθυμίες του και εβαλε τό διαβατηριο καί την αδεια ὁδηγησεως σι̃ήν οοωίτεοικι̃ι̃ Τοξ­ πη του̃ γκρίζου ἐλαφρου̃ σακκακιου̃ του. ΒΥη̃κο› έκλοίοϋ την Μερσεντές καί κρατώντας τόν χαρτοφύλακα κατει›0ι›ν0ηκι: πρός την κεντρικη εἴσόδο Τοῦ ξενοδοχείου· Μίλησε στταστα °Αγγλικά καί έδωσε στην ριισιιψιόν τό Λι βανέζικο διαβατηριο. Πη̃ρε τό κλειδί του̃ δωματίου καί ανιἔ βηκε μέ τό ασανσέρ στόν 30 όροφο ακολουθώντας ταν
τκρσομ_ °'Εδωσε τό απαραίτητο φιλοδώρημα μπρος στην πόρτα του̃ δωματίου, μττη̃κο, αφησε στην πολυθρόνα τόν χαρτοφύλακατ κχείδωσε πίσω τοο την πόρτα, έκλεισε τίε κουρτίνες καί ξαπχωσε μέ τα οου̃χα ανάσκελα στό κρεββά­ τμ Στο οταβολο σκέφθηκε. “Ας τόν έψαχναν όπου ηθελαν. Ἀποκλετὸταν να ταν βρου̃ν γτα την ώρα. Εἶχε σκεφθεἶ καί παληότερα νά τούς εγκαταλείψει όλους καί νά φύγει. Ύπη̃ρ­ χε πάντα μία θέση για αὐτόν στην οργάνωση του̃ Άμποολ
β

ί

ι

Νιντάλ. Πρίν γνωρίσει τόν Κασιδῆμο καί καταληξει στην Λι­ βύη εἶχε περάσει από την Παλαιστίνη­ ?Ηταν κάτι ποο κοα­ του̃σε μυστικό απ° όλους. Θυμηθηκε τά γεγονότα­ Τότε δὲν ἦταν καλα καλα 17 χρόνων. Ἀπό μικόόο εἶχε στὲκτ τα Ἑξαοχεια. “Ηθελε δράση. "Ομως η χούντα ηταν α­ μείλτκττί Τόν εἱχαν τσακίσει κάμποσες φορές στό ξύλο καί τούς εἱχαν διαλύσει. Τότε διάβασε ότι οἱ Παλαιστίνιοι ζητου̃­ σαν μαχητές ὲθελοντές. ἱΗταν τό 1969, λίγο πρίν αρχίσει ὁ ἐαφύχίσα στα Λίβανο. Δέν δίστασε. Πηγε στόν πατεοα Τοο καί τον παοακαλεσε νά του̃ βγάλει διαβατηριο. Θά πηγαινε

157

/ 

±

του̃ εἶπε με μία φίλη του στήν Ἱταλία. “Αν τόν βοηθου̃σε καί του̃δινε καί μερικά χρήματα, του̃ ὑποσχεθηκε ότι θα ξαναρ­ λίἔε τό σχσλεἶσ καί δεν θα ἔαναπατσυ̃σε στα Ἑξασλεία­ Μό· λις πήρε τό διαβατήριο καί τα λεφτα πού του̃δώσε «για τελευ­ ταία φορα» σ πατεραε τσί­Η μή ἕνα Φίλσ τσυ σπουδαστή Λτβατ νέζο πήγε στήν Πρεσβεία. Ἐκεῖ τούς εἶπε ότι θα τόν φιλοξε­ νου̃σε ὁ φίλος του, πήρε βίζα καί κατόπιν εβγαλε εἰσιτήριο μέ τό πρῶτο αεροπλανο για Βυρηττό. Νεαρός καί αμυαλος. Ἑ­ „ ι ς κει π ε στό π ωτο Παλαιστινιακό στ ατόπεδο καί 'τ σε ίεοντα λἐξ λικἀ καί νά κοῖίἔατα εῖ Κ/Ι .ν Ξί ουη θἶἔτὀν ἑδιωξναν ἄν μένο Τό νεἔ ὁῖη̃ίἐ η̃ἰικει κάποιο ἀπἔ τού ἐπί τῇ ςὑποδο γ„ ετού ιλου̃σε .Ελλ ὀικά δέν εἶχἐἰδιαίτερηςσυμπἀὲεια στοἘ1ς.,Ελλ:νες Τόν πη̃ Σαν σ,

Χ

Ο
. .

ομφίβοχο ον το κορπ ποοποχ εφθοοον ποτε οτον προοριομο τους. Πραγματι ὁ Χαμεντεϊ εἶχε παρει μόνο δύο. Συζήτησαν για τα παληα καί ὁ Χαμεντεϊ τόν ρώτησε αν ήταν διατεθειμέ­ νοο νο πον βοπθποει. Χωρίο καμμία ἀπφιβοχίο π οιοτανμο ο “Αλεξανδρου εἶχε απαντήσει καταφατικα. ἶΗθελε δραση. Δεν Τον ενοιοεε ο οτροτοο, εφεονε καί τώρα. Το­τε ο Χαμεν­ τεϊ ­του̃ εἶπε γιαπί τον βρη̃κε.

ενα χαμοσπιτο και τον ανεκριναν συστηματικα μαζι με δυο αλλους πού εἶχαν έρθει για τόν ἴδιο σκοπό. Δεχόταν ἐθελον­ τες μεσω τών Παλαιστινιακών ὀργανώσεων στό εξωτερικό ί ι . . . Ι .. Τ ι . Αυτος ομως ηταν πολυ μικρος. Τον κρατησαν τελικα.

.ι

.

.

.

.

.

ί .

.

Ἐκπαίδεὐτήκε 6 αήνεε ααἔί με αεσίκσύε αλλσσε πού δεν τσύε εκσίναν ίκανσύε γία βασίκή τρσασκρατίκή εκπαίδευ· σή› αλλα Υία δεατερεήσντεε βσήθήτίκσύε βόλευε­ Ὁ έναεἐκτ παίδευτήε ήταν σ Χσρεντέρ πρρ σήμερα ρρισκρταν στίς φρτ λσκέσ ἶη̃θ Δ· Γερμανίας ἐκτίσντσσ ποινή ὶσσρισσ κάθε­^ρξ¬ηθ= όταν συνελήφθη τόν Νοεμβρίο του̃ 1986 σαν υ̃πεύθυνος τής α­ πόπειρας ανατιναξεώς ενός Ἰσραηλινοῦ αεροπλανου με 400 ἐπιβατες. °Ο Χαμεντέϊ μιλου̃σε λίγα “Ελληνικα καί τόν εκανε παρεα καί μετα τίς ώρες ἐκπαιδεύσεως προσπαθώντας να έσπασε ὁ ἐ ύλιο στόν ελτιώσει τα Ἑλλ νικά του. "Οταν , μφ ,ς ~ ξ , , , , . η β , α­ Λιβανο, ο ιδιος ο Χαμεντει τον πηρε μαζι του στην Ρώμη, , , , , , . , , , „ , „ φου δεν ηθελε να γυρισει στην Ελλαδα. Τον συστησε σε μια ~ „ . . . . , . Ι . . αντιστασιακη οργανωση, και απο κει εφθασε Ελληνικη στ 'ν Σου δ'α ι όπου νώ ισε τόν Κασιδ” ο .
η η
Υ

Η Μοσαντ ειχε ανακαλυψει τα ιχνη του και ειχε σκοτώσει ­ Ι Ν . ­ , . , , , τον συνδεσμο του. Ήταν στην οργανωση του Αμπου Νιν­ ταλ καί εἶχε παγιδευθεῖ. Χρειαζόταν κάλυψη καί βοήθεια. Τόν φιλοξένησε στό διαμερισμα του καί τόν βοήθησε πρώτα να κτυπήσει τόν στόχο, τόν στρατιωτικό ακόλουθο της Αιγυ­ να εῖ από τήν χώρα. "Αλ­ πτιακ“ π εσ εία καί κατόπιν λε Τἐη̨̃ῖἶι̃εεει β ορςἐς τό 1979 τό Ιἕἔ) τό 1985 καί τό 'οπο .Ἡ ί δ ε , ι ί. , . ς.φ . προ οτωνί ίπ σης βοηθησε την οργανωση στην εκτελεση εἶ εστείλειτίς πλιῃιοφο ευν'σει καί τού εἶ επ οσωπικαἐ .. . ς χ, , ηε , ρ ρ, „ ,χ ριες για την δυναμη του 6ου στόλου στην περιοχη της πι.ιρα τείας του̃ Ἀκίλε Λάουρο, καθώς καί τα στοιχεῖα, τό στίγμα, τήν ταχύτητα καί τήν εθνικότητα τών πολεμικών καί τῶν ίι­ ποβρυχίων πού βρίσκονταν κοντύτερα στην περιοχη. "Ο ί­ διος ὁ >Αμπού Νινταλ τόν εἶχε συναντήσει σε μία επίσκεψή του στήν 'Αθήνα καί του̃δώσε τήν διεύθυνση τῆς εταιρείας καί το ππλεφωνο­ ­Όποτε ον­πμεπὡπιοε προβλημα Καί χρειο­ οοταν βοήθεια ὰπχῶε θοποπρνε τπχἑφωνο Τόν ὰριθμό πού τοοδωοε καί θοοινε το οονθπμο· Το α̃χχα ἦταν δική τους δου­ χειορ τΗπον ενο ἰοοπιμο μέχοε τη̃ς οργανώσεωςμ
7
ν

.

,

,

ι

„

.

Τ

.

ν

7

·

Ο Αλεξανδρου σηκώθηκε απο το κρεββατι και βηματισε Ι δ. δ . . Ι . . . .. ς ι περα δώθε. Ηρθεη ωρα να φυγει για πραγματικα πε ια ρα­ . . λ. . . . . σεως. Σταθηκε στο τραπεζακι με το τη εφωνο και σήκωσε
. ,
.
ν ν
7

.

.

.

.

.

. .

ι

ημ Μετα τήν αεταπσλίτεσσή σε μία επίσκεψή τσσ στήν Άθή· να τόν ἔανασυναντήσε ὁ Χααεντεί­ (Ο Ἀλεἔανδβσυ είχε στείλει κάμποσες καρτ ποσταλ στήν Βυρηττό μετά από επι­ θυαία τσυ̃ Χααεντείι ετσί γία να Υνωρίἔεί πσυ̃ βρίσκεταί­ Ά· παντηση δεν είχε παρει, αλλα όπως ήταν η Βυρηττός ήταν
ρ

Ϊ

ί

. Ι ε ς ι το ακουστικο” Ι . μια γραμμη παρακαλώ, ειπε στην τηλεφωνητρια. ­Ναι, Μόλις ακουσε τόν χαρακτηριστικό θόρυβο πήρε εναν αριθ­ μό στό τηλέφωνο. °Η φωνή μίλησε Γαλλικα. ”Απαντησε ό ί­ δως Ἑλχῃνῃςά_ ­Εἶμαι ὁ Στρίγγος καί ἔχω ένα ἐπεῖγον δέμα για τόν Φαϊ­ ρούτ_ Πρέπει να φύγει αμεσως.

Ι58

159 

­Περίμενετε,
ςαναμίλησε.

είπε ό αλλος. Μετα από μία μικρή παύση
10.30 για παραλαβη. Που̃; δωματιο 322.

­Αέρια θαρθουμε γύρω στίς

­Ξενοδοχείο Χολίντέϊ Ἱν, _­Εντάξει, εἰπε ἡ φωνή, χαίρετε·

_Χαίρετε, ευχαριστώ· Έκλεισε τό τηλέφφνοτ ΪΗΤΜ το­ χερός. Συνήθως οί αναχωρήσεις καθυστερουσαν. "Επρεπε να βρεθεῖ ή καταλληλη καλυψη καί να προγραμματισθεῖ ἡ
παραλαβή° Ἑκτός τη̃ς Συρίας, ὁ 3Αμπού Νιντάλ καταζτητεῖ” το απ ολο τον υπολοιποςκοσμα Τα μετρα ασφαλειας ηταν αυστηρα. Τώρα όμως είχε να τακτοποιήσει μερικές δου­ λειές, σκέφθηκε. Τό ξενοδοχεῖο του̃ πρόσφερε ἰδανική καλυ­ νη­ "Ας τόν έψαχναν όπου ήθελαν. δέν ϋπιι̃οιίε πιθανότητα να τον ανακαλυψουν. Πρωτα ο χα μαιλεων ο πρωθυπουργός. Ενα τελευταῖο κτυπημα με την όπογραφή της 17 Νοέμβρη, της ὀργανωσεως της ὁποίας ό ἴδιος υ̃πῆρξε ὁ πρῶτος έκτελε­ στης. Αυτό θα τούς έκοβε τα πόδια καί θα τους έκανε να μην ξέρουν τί γίνεται πια. "Ενα σύντομο σημείωμα μέ κεφαλαῖα. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ, μέ τό αστρο της 17 Νοέμβρη ήταν αρκετα. "Επρεπε όμως να περιμένει λίγο να σκοτεινιασει. Γύρω στίς 9.30 τό βραδυ ἦταν καλα. Μετα ήταν ή σειρα του̃ Άρμπανη να πληρώσει. Ξαπλωσε παλι στό κρεββατι και ανοιξε τό ραδιόφωνο του̃ δωματίου. Στίς είδη­ σεις των 12 δεν ειπε τιποτα. Περίεργο σκεφθηκε. Μηπως ο αλλος ειχε κανει λαθος; "Ομως στίς εἰδήσεις των 13.00 τό εί­ πε. Ὁ υπουργός Πολίτισμου̃, ό αρχηγός της ΚΥΠ και ενα . ­ . Ν . . . . . μελος του εκτελεστικου γραφείου ειχαν αυτοκτονη σει. Ανα­ κρινόταν η ὑπουργός Προεδρίας καί γίνονταν συλλήψεις α­ ςιωματικῶν του̃ στρατου̃. Ὁ κυβερνητικός ἐκπρόσωπος δή­ . .. . . . . 7 .. . λωσε ρητα οτι το μονο που γνωριζει ειναι οτι ο Πρωθυπουρ­ γός στίς 9 τό βραδυ θα μιλήσει από τήν τηλεόραση καί τό ρα­ δίόφωνο στόν 'Ελληνικό λαό. Ξανακουσε τίς εἰδήσεις στίς 1­1.30, τα ἴδια. Τό όνομα του̃ Ἀλεξανδρου δέν αναφερόταν καθόλου. Στίς 3 τό μεσημέρι πῆγε για φαγητό, στό έστιατό­ ρίο του̃ ξενοδοχείου, παίρνοντας πρίν από τήν ρεσεψιόν διαβατήριό του. Κατόπιν νοίκιασε ένα τςίπ σουζούκι από το

γραφεῖο της ΒΠΒΟΕΤ, δίπλα στήν ρεσεψιόν. Ἀφοό σημείω­ σαν τα Λίβανέςικα στοίχεῖα του̃ διαβατηρίου και της αδείας Ι ­ ν γ τ λ' ' ' ­ οδηγῖι̃σης πουἶουἦ εδειἑε εδἕῦσἶε την πυροἔ3ἔ(ἔεεοἕοῖἔἕηΪΣ_ .. _ .· σε Σ Μις 930 Το |βραδυ να ἶου ῖο φερςἴ ν„ | Μ φου τελειωσε με το γραφείο. πηγε στην ασπυ̃η ευ̃σεντιεἐ Θ βαλε τα Λίβανέζικα χαρτια στό δεματακι καί τό τοποθέτησε στήν θέση του κατω καί μέσα στό καθισμα του̃ όδηγου̃, καί ὁδήγησε Τό αυ̃τοκίνητο πίσω στό γκαράζ­ "Αφησε τό αυ̃ΐοκί­ νήτο στόν νεαρό υ̃παλληλο, μπηκε από τήν είσοδο του̃ μπαρ στό ξενοδοχεῖο καί ανέβηκε στό δωματιό του. ΪΗταν σίγου­ ρος ότι αφου̃ τό καρτέρι που θα του̃ έστηναν σπιτι του και στα μέρη πού σύχναςε αποτὑγχανε, αὔριο ή φωτογραφία του θα κυκλοφορου̃σε παντου̃. Για τήν ὥρα όμως δεν υπηρχε λο· γος ἀνησυχιας. ιεςαλλου μ° αστα τα γυαλια δυσκολα οα τόν ἀναγνώριζε κάποιος­
2
×

±

2
'

­ · · τ της τ Μι εσο ­ 5 το απογευμα. Στο αρχηγείο Ηταν περιπου Ι ­ · · τ δ κί­ τήν κυττουσε ορθιος Σαιμον γείου της (ΣΙΑ στην Ρωμη, ο ήχομονωτικα νηση κατω στόν δρόμο πίσω από τα ­τεραστια τςαμία του̃ γραφείου του. Τό κτίριο μέ τα γραφεῖα της ΟΙΑ πού καλυπταν τόν ­1ο,5ο καί 6ο όροφό του, βρισκόταν ακρι­ βῶς απέναντι από τό Κολοσαῖο καί από κατω η απλωσια του̃
Τ
=
7

3

τ

χώρου σταματου̃σε στήν ἐπιβχη­ῃκὴ πχερρόι του̃ τεραστιου

ξ

αρχαίου σταδίου αναδύοντος μία μεγαλοπρέπεία. 'ν πόρτα › μίλησε Ἰ­ ' ο Σαιμο ν τό κτυπ ημ α στ η Ακουγοντας
° °

.

Ταλικἶ ­ΣΒ Προντο'
°

­ . αν π”κε στο ΥΡαΦε1Ο­ "Ε­ ' “ Η πορτα ανοιξε και' ὁ Χαουσ μ μ η τήν πόρτα και χαιῦέτησε μέ λειροβϋία Τον κ λεισε π Ο οσεκτικα Σαιμον. ­Μήπως θαταν καλύτερα ἀΦενΤ1κό νά Υυίησω Το συντο­ μὡΐεῦο Οὡΐησε­ ΩΗ καΐἀσταση βῦίσκετοη σέ ἑἔέληἶη­ ­”Οχι, όχι απαντησε ὁ Σαϊμον. Πη̃ρε τήν αναφορα πού του̃ έδωσε ό Χαουσμαν βγαζοντας την απο ενα κίτρινο φα­
161

ι6ο

1 

κελλά κάθήσε σεήν Ψήλή μπεζ. πσλνθῦσνά Τσε κάί Τήν μελε· τησε προσεκτικά· Ὁ ἴδιοε εἶχε διάτάξει τόν Χάουσμαν να πάθσυσιάσΐεἶ σῖήν Ρώμή­ Ἱἶνεεσε στόν Χάσεσμάν νά κάθή· σεε κάί εκεῖνσἑ κάθήσε άμίλήτσσ­ Μετά Τήν επίθεσή Τήε Μο· σάντ ήῖάν νωρίε νά διάκινδενεψεί ὁ ἴδίσε. ενά τάἔίδι στήν Ά· θἠνα· "Αλλωστε νεεε εἔελίἔειε εἶχάν δῦσμσλσνήθεἰ ­”Ωστε έτσι λοιπόν, εἶπε τελικα. Είχε παρει εἰδικα χαπια προβλέποντας τήν χημική ένεση. ­Μαλιστα αφεντικό, απαντησε ό Χαουσμαν. Ἡ αναλυση αίματος έδειξε ότι ποίν 5­6 ῶοες είχε πάρει χάπια πού πεοιεῖ­ χαν οξτρυφιλίνη. Αύτή δρώντας απευθείας στους βρόγχους καί στα αἱμοφόρα αγγεια του αναπνευστικού, μόλις ηρθε σέ επαφή μέ τήν εφεδρίνη του̃ χη μικου̃ δημιούργησε πνευμονικό οίδημα καί ακαριαῖο έμφραγμα. ­Ἑνταξει λοιπόν, έκανες ότι μπορούσες. ίΗταν αδύνατο ~ να τό προβλέψεις. Ὁ Σαϊμον πηρε ένα Κέντ απο την χρυσή | ε . . . .. . . . ­ Ταμπακίεβα ΤΟΙ) γβαφεὶθὶ) Καί ΤΟ αναψε σῖην (βωΤΙ(Χ ΤΕΟὉ ΤΟΟ έδωσε ό Χαουσμαν. Καί ὅμως ἀφεντικό εἶπε ὁ Χἀ , __ ου ' σμαὶ/° φταιω εμμεσα και ενώ­ "Επρεπε να τό ύποψιασθῶ μόλις είδα ότι αδιαφόρησε γιά Τήν ενεσή­ ”Η δουλεια μας ειναι να βλέπουμε ότι δέν βλέ­ ­ πουν οιεαλλοι. φαινεται οτι είχαν μελετήσει τα παντα. |”Αλ­ ω7στε|ο αρχηγος της ΚΥΠ ήΐάν ευκολο ναχει προσβασεις στιςη̨νεες μεθόδους και να γνωρίζει τίς εξελίξεις. Τώρα εἶναι πιά αργα. 'Ας ελπισουμε τουλαχιστον ότι ό Χατζῆς θα κάνει σωστή δουλεια. Τρέχει καί δέν φθανει. 'Η επαφή μας μαζί του έγινε πλέον γνωστή. Μόλις τελειώσει πρέπει να καθαρί­ ­ σουμε ὁριστικα ” αὐτόν. Ἑ αλλου είναι ανε ' ” '­ λ μ ξ φ ρο οτι ζω
=
ε

ι

ένα προσχέδιο καί μετα τίς εἰδήσεις δίνουμε αναφορα αμέ­ σως στό Λαγκλεϋ. Δέν είμαστε καί Θεοί. “Ας μήν ξεχναμε ό­ τι χαρις σέ μας βγήκαν όλα στήν φόρα καί γλύτωσαν πολλα κεφαλια, από τόν Πρόεδρο καί τόν Πρωθυπουργό μέχρι δέν ξέρω ποιόν. Κανονικα έπρεπε να μας εύχαριστήσουν. Ἑγὡ παω να ξεκουραστω λίγο καί κατα τίς 9 παρα τέταρτο θα γυ­ ρίσω. Θα ακούσουμε τίς εἰδήσεις απ” αὐτήν εδω τήν τῃλεό­ ραση. “Ἑδειξε συγχρόνως τήν τεραστια δορυφορική συσκευ­ ή πού γέμιζε μέ τήν ὀθόνη τόν απέναντι τοι̃χο. Χαιρετησε και βγηκε απο την πορτα που 6 Χαουσμαν εσπευσε να του̃ κρα­ Έἠσει ἀνοιχτγγ

3
ί

ε

9,

Ν

το απογευμα, ο Υ­ τις 5 ” 30 ΤΠ ν ιδια περιπου ωρα κατα Ν .­ , , , πουργός Ἑσωτερικῶν βρισκοταν παλι στο γραφειο του τήν αναφορα του και περιμενε. Π Ο ωθυπουργου̃ του̃ έδωσε · αύτοκτονήσει, ή ύπουργός Π ρο­ είχαν Ἑκτός από τούς 3 πού , ,. Ι Μαλι­ εδριας ειχε συλληφθει χωρις να προβαλει αντισταση. Ἑπίω]ί_, .. .. . . . . Τ στα ΤΟὉΩ είχε Κανεί Καί ΤΕαβϋ.Τηβηση ΟΤΙ αβγησαν ε . ε ­ Έ ·ν ΚΥΠ όλοι Τ ειχαν συλληφθει, ανακριθει και κρατουνταν σ η οἱ ἀξιωματικοί τη̃ς λίστας του̃ Άβμπἀκη, ἐκτὸς του̃ =Αχε_ ξανδρου πού καταζητεῖτο παντού. Άναταραχή έπικρατου̃σε σ. όλη τὴν χώρα. .Ο κυβερνηῖικός ἐκπρόσωπος ἀρνήθηκε νά
ς

_,

,

_,

,

,

.

.

.

ι

.

°

>

3.

ε

7

ε

×

×

ε

Φ

καιρό. Σέ καλεσα έδῶ γιατί δέν έχω καθόλου χρόνο. Τα με­ σανυχτα ή καί νωρίτερα, εξαρταται, πρέπει να φύγω. Κυνη­ Ϊάεν ενά μενάλσ κεφάλι κάί άλή μερά Τράβσλσνιέμαι μέ μία Ὁπ οθεση πού ὸδηγεῖ σέ Γερμανικό δακτυλο. Δέν θα προλαβω όλοκλη ρωσω τήν δική μου ύπόθεση. Οἱ Γερ μανα ραδες ι παιγνίδι παίζουν, όπως παντα. Ἑσύ ετοίμασε από τώρα
Ι6Ζ

_Δεν ξεβεισ άκάμή› εἶπε ὁ Σάϊμσν­ Άλλά νε άυ̃τόν εχουμε

ησε_

κανει όποιοδήποτε σχόλιο επαναλαμβανοντας μόνο ότι ό . ι ει θ ­ τε 9ἀ_ ε . είναι νομὶμθφβων ΚΟΠ ΟΤΙ Ο Πβω Ὁπουβγθζ Ο ιζ σῖβίἰῖθζ . . .Εξ α τλλου δέν . .. . . . . . ποψε το βραδυ θα λυσει ολες τις αποριες τους . ­ · . . . .. γνωριζε και ο ιδιος τι συμβαινει. Στις εκκλήσεις του για να ε­ νημερωθεῖ, ό Πρωθυπουργός τόν αποπη̃ρε καί του̃ ξεκαθαρι­ σε να μήν τόν ξαναενοχλήσει. Οἱ ύπουργοί πού ζήτησαν από τηλεφώνου ακρόαση καί πληροφορίες έλαβαν αρνητική α­ παντηση από τήν ἰδιαιτέρα του. Ἡ εξωτερική πύλη τῆς βίλ­ λας εἶχε κλείσει για όλους πλήν του̃ 'ὑπουργου̃ Ἑσωτερι­
9

ε

ε

ε

5

τ

=

κών Στήν ανακριση αποκαλύφθηκε ότι οἱ αξιωματικοί δέν γνώριζαν απολύτως τίποτα για τήν συνωμοσία. Πίστευαν ότι
163

< ῇ
ρ,Ω¬

­ι 

αποτελου̃σαν αντιπραξικοπηματικό πυρῆνα. Σε περίπτωση τό πολίτευμα αύτόματα θα ὑπακουαν τόν 3Α­ λεαανδροο πού ανελαμβανε πλήρη ερθανπ­ Οἱ ἴδτοτ ἦταν ἐπτ· κεφαλη̃ἐ ομαδων αἔτωματτκῶν τῶν 10 ατομων καί εἶχαν κα· νει ανά τρει̃ς αρκετές συσκέψεις μέ τὸν ”Αλεἐάνδοσυ. °ο Ά­ λεςανδρου τούς εἶχε πληροφορήσει ότι εἶναι καί αλλοι, αλλα για λόγους ασφαλειας καλύτερα να μήν γνωρίζονται μεταξύ τους. Χθές τό βραδυ εἶχε παραδοθεῖ από τόν ἴδιο τόν Άλε­ ἐανδυσυ σέ κάθε ὁιιαδαοχη ἔνσς σφοαγισμένσς φάκελλος με τα ὸνόματα όσων έπρεπε να συλληφθου̃ν καί οδηγίες που̃ θα μεταφεοθσυ̃νι Τσὐς εἶχε πετ ότι υ̃πτι̃ιυιε α̃ιιεσσς φόρος ποαέι­ κοπήματος τό Σαββατοκύριακο, γι° αὐτό έπρεπε ναναι σε ε­ πιφυλακή. Μόλις ἐπιβεβαίωναν ότι θα μεταδιδόταν καποιο ατανι̃ίελμα πραξτκοπτι̃ματία ἢ δολοφονου̃νταν ρ πρωθνπορρτ Υοἐ ἦ ο προεδρος» έπρεπε να δραοορν χωρίο Χρονοτρτβπ­ Θα ανοιγαν αὐτόματα τόν φακελλο, θα συνελαμβαναν όλους ό­ οορἐ ἦταν Υραρμένοτ μεοα καί θα ακολονθου̃οαν τίἐ ραπ· Ύίεἐ­ Οἱ ἴδτοτ νορπἔαν αττ ἔτοτ θα βοπθου̃οαν ταν πατρίδα καί δεν εἶχαν προσωπικα συμφεροντα. *Ηταν όλοι τους αριστε­ ρῶν πεποιθήσεων καί σαν πολίτες ήταν ἑνεργα μέλη διαφο­ ρων αριστερῶν όμαδων καί ὀργανὡσεων. Αυ̃τός τούς έπεισε να καταταγοιινιοτον στρατο γιανα αποτελεσουν την μυστι: κη φρουρα του εθνους, κατι που μονοι τους αποκλειόταν να κανουν λό ω πεποιθ 'σεων κα' αντ λ ' εων ια τ 'ν στολ ' γ η ι Ι ηψ γ η η” ­Σατανικό, μουρμούρισε ό Πρωθυπουργός αφήνοντας τἠν αναφορα στο τ ραπεἔτ­ Καλα θαταν να μτλου̃οε καί ἡ στρίγγλα· Θαχαμε πλήρη εἰκὀνα· ­Κ­ Προεδρε ρπαρχετ τροποτι. απαντποε ο ὑποοργοἐ­ Φοβόμουν όμως θα ακούσουμε φοβερα πραγματα, γιτ αὐτό δεν ἔαωοα ακόμη τήν ἔγκρτοτι̃­ Καλύτερα να τα ακούσετε πρῶτα ἐσεῖἔ· Τήν ἔχω φέρει απ: έξω· ­Τότε τί περιμενουμε; Ὁ πρωθυπουργός σηκώθηκε όρ­ θτοἐ­ Ποιος εἶναι α τραποτι; ­Χημικα κ. Πρόεδρε. Μία απλή ένεση και όπως μου̃ εἶπε ό Χατζής θα κελαήδήσει θέλει δεν θέλει. _Σαρφωνοτ› εἶπε ανρπορονα α πρωθνπορργαα­ Φέρττι̃ν
πού κινδύνευε
164

μέσα τώρα Ὁ ὑπουργὀς άνοιξε τήν πόρτα καί έκανε νόημα στον Χατ­ ζη̃ πού περίμενε απ° έξω. Αύτός σήκωσε τόν ὑπουργό πού κα­ θόταν ψύχραιμα στήν πολυθρόνα του̃ προθαλαμου μέ τίς χει­ ρρπεεες στα χερια, και την οδήγησε ατο γραφετο. _Βγαλε της τίς χειροπέδες, πρόσταξε ὁ πρωθυπουργός

τόν Χατζη

­Καθησε τής εἶπε, μόλις τῆς ἐλευθέρωσαν τα χέρια της. Συγχρόνως εκανε νοημα στον Χατςη̃ να βγετ ατε εξω. Αρτα στητή καί περήφανη καθησε στήν ακρη τής πολυθρόνας. Παιςοντας με την αιαα του 6 πρωθυπουργός τήν παρατήρησε σιωπηλα. Εἶναι μοιραῖο σκέφθηκε. "Αλλη μία φορα τήν πα­ θαίνω απο γυναῖκα. “Οσες ἐμπιστεύθηκα με πρόδωσαν. "Π­ πρεπε να εἶχα ακούσει τόν πατέρα μου. Γιατί αραγε αναρω­ τήθηκε, ἑπαναλαμβανε τα ἴδια λαθη; Δεν πίστευε πια στόν ευ αυτό του. Βεβαια ήξερε να χειρίζεται τα πλήθη καί ήταν αρ κετα ἑγωϊστής για να ομολογήσει τήν αποτυχία του. "Αλλα τώρα, εἶχε μπεῖ σε μονόδρομο καί έπρεπε να βρεῖ μία δίκαιη
χύσῃ_

__Λσιιισν τήν σὡτιισει

πἀντιισε αὐτή ιιέ ιιισ ἀπιστευτη ἀπάθεωρ Ὁ τι . λὡ ιασε Χ ὀνια τώρα εἶχε μάθει
πρω υπουργος χ
μ
α

­Δέν ἔχω νά πῶ τιιιστιι καπιταλιστικό σκουλήκι,
ρ

σε

ἀκούω­

του̃ ὰ­
νσι

γλύφουν καί τα παπούτσια του. ­Δέν σὲ αναγνωρίζω, τί λόγια εἶναι αύτα; μούγκρισε μέ ἐ­ κείνη τήν απότομη οργή πού έκανε παντοτε όλους τούς παρι­ σταμενους, από κλητη̃ρες μέχρι ὑπουργούς να κρύβονται τρομαγμένος. Μίλα πού να σε παρει ὁ διαβολος παληο­ βσῶμσι ­­Δεν πρόκεται να σού πῶ τίποτα. Εἶσαι ένα ήλίθιο γου­ ρούνι καί δεν διαφέρεις σε τίποτα απ® όσους κατηγορεῖς. Να πας εσύ στό διάβολο. Ὁ πρωθυπουργός όρμησε, τήν αρπαξε από τα μαλλια καί τήν χαστούκισε αγρια. Ό ύπουργός ἐσωτερικῶν πρόφθασε πρίν τήν ξανακτοπήσει. ­­κ. πρόεδρε συγκρατηθεῖτε. Δεν χρειαζεται βία. Σε λίγο
­
έ

165 

θα τα ςερασει όλα.

'Η αναλυση αίματος τού αρχηγού της ΚΥΠ εδειξε ότι εἶχε παρει χαπι με αντίδοτο στα χημικα. Μαλλον θαχει παρει καί
αὐΐή­
__·Η ἀναθεμαῖισμένη ἡ ΟΙΑ, ἔ;

πρωθυπουργός την αφησε καί βηματισε πανω κατω. ας τελειώνουμε. “Ο ύπουργός ανοιξε την πόρτα καί εκανε νόημα στόν Χατ­ ζη. Αύτός βγηκε στην ὲξώπορτα καί εκανε σινιαλο στούς δύο δικούς του πού περίμεναν στό ασθενοφόρο. Γρηγορα αύτοί πηραν ενα φορεῖο καί ενα ὁρό από τό αύτοκίνητο καί ακο­ λούθησαν τόν Χατζη στό γραφεῖο το πρωθυπουργού. ¬­Τί εἶναι αύτό; ρώτησε ό πρωθυπουργός. ­Ὁρός κ. Πρόεδρε. Τούτη την φορα απαντησε ό Χατζης.

­Ἐνταξει, εἶπε,

Ὁ

αλλα εἶμαι παντα μαζί σας. Με τόν Χατζη γνωριζόμαστε οἶ­ κογενειακῶς από παληα. “Ισως εκανε λαθος όταν τόν ύπο­ στηριξα, όμως σας ὀρκίζομαι δεν ηξερα ότι εἶχε παρτίδες με την ΟΙΑ. Ἐξαλλου πιό πολύ επεμενε ό αρχηγός της ΚΥΠ. Ἑγὡ ΟὉνηΎόΟι̃ι̃σα ἄν θυμα̃στε­ Ὁ πρωθυπουργός τόν κύτταζε μισοκλείνοντας τα ματια
του.

θελε να παίξει τα παιγνίδι του καί νόμισε ότι βρηκε τον κα­
ε

­κ. Πρόεδρε εμαθα κατόπιν ότι τόν θεωρούσε ηλίθιο.
Ὁ πβωθυποϋβγόἐ σκέφθηκε γιά
ΜΥΟ­

­Γιατί αὐτός;

ρώτησε.

ταλληλο.
σει καί αλλους. "Ας ειναι, θα τα βρούμε. Τώρα ας προχωρη­

Ὁ πρωθυπουργός ἔκανε

­Σε αδίκησα, εἶπε τελικα. Συγνώμη. Πρεπει ναχω αδικη­

να χαρακτηριστικό μορφασμό. “Οχι κ. Πρόεδρε, εχουμε καί ἐμεῖς τα μεσα. Ὁ Χατζῆς απαντησε αμεσως χωρίς δισταγμό. Καλα αρχίσαμε, εἶπε ό πρωθυπουργός ςαναγυρίζοντας στό γραφεῖο του. Αὐτη την φορα μίλησε η ύπουργός. ­Ἑνταζει δεν χρειαζεται, θα σας τα πω όλα.

ί

σουμε· Ὁ ύπουργός χωρίς να απαντησει γύρισε στην δεμένη ιδ­ πουργό πού αναπνεε ρυθμικα καί αρχισε τίς ερωτησεις όπως τού εἶχε ύποδείζει ό Χατζης. Αύτη, ανίκανη να αντισταθει̃), τούς τα εἶπε όλα.

”Οχι. 'Ο πρωθυπουργός μίλησε απότομα. Καντε ότι πρε­ πει. “Ας μαθουμε σίγουρα την αληθεια. Ποιός ξερει τί θα μας αραδιασει αλλοιώς. Τόσα χρόνια με κορόιδευε, γιατί όχι καί Τώρα; Την εδεσαν στό φορεῖο με τρει̃ς ἱμαντες καί της εβαλαν τόν ὁρό στό δεξί χερι. Κατόπιν ὁ ενας από τούς 2 ανδρες τού Χατζη της εκανε την ενεση στό αλλο χερι. Σε λίγο αύτη αρχι­ σε να γλαρώνει. Ὁ ύπουργός εκανε νόημα στόν Χατζη, πού βγηκε αμεσως από τό γραφεῖο μαζί με τούς δύο ανδρες του. Δασκαλεμενος πρίν από τόν Χατζη ελεγζε τόν σφυγμό της. Ὁ πρωθυπουργός τόν παρακολούθησε από τό γραφεῖο του. Άληθεια με τί σε κρατανε οἱ Άμερικανοί, τού εἶπε ςαφ­

4
”ίΗταν τό 1966, ενα χρόνο πρίν τό πραξικόπημα. Τότε εἶ­ χαν τίς πρῶτες επαφες με τίς εζτρεμιστικες ὁμαδες. Ἑκεῖ γνώρισαν τόν Κασιδημο. “Αρκετοί εἶχαν επαφές με Παλαι­ στίνιους καί καθώς απλώνονταν τα πρῶτα δίκτυα τῶν Ἑρυ­ θρῶν Ταξιαρχών στην Ἱταλία ξεκίνησε καί εδώ η προσπα­ θεια για μία πειθαρχημενη όργανωση. "Ομως ηρθε η χούντα καί η προσπαθεια εγκαταλείφθηκε πρίν ξεκινησει. Πολλοί εμειναν πίσω. Οἱ περισσότεροι χαθηκαν. ”Οσοιεφυγαν στό εξωτερικό σκόρπισαν. Πολλοί βρεθηκαν στην Σουηδία. Τό Ι969 ό Κανταφι ανετρεψε τόν Βασιλια Ἱντρίς. Οἱ Λίβυοι αρ­ χισαν να ἐξαγουν επανασταση καί δημιούργησαν τα πρῶτα στρατόπεδα εκπαιδεύσεως τρομοκρατῶν, με ἐκπαιδευτες Παλαιστίνιους. °Από τούς πρώτους πού πηγαν ηταν ό Κασι­ δημος. Άπό κεῖ τούς καλεσε ναρθούν. Πηγαν, αὐτη, οἱ τρεῖς
167

νικἀ.

Ὁ ύπουργός τσιτώθηκε. Σταύρωσε τα χερια του καί μίλη­
τί σας λενε,

σε ήρεμα­ ­Δεν με κρατα κανείς κ. Πρόεδρε. Δεν ξερω

Ι66 

νεκροί καί ό Ἀλεξάνδρου. °Από τίς αρχές του̃ 1970 μέχρι τό φθινόπωρο, περίπου 9 μη̃νες, μαζί μέ πολλούς άλλους από διαφορετικές χῶρες διδάχθηκαν τήν βασική εκπαίδευση του̃ τρομοκράτη. Κατόπιν αὐτοί πού ξεχώρησαν μυήθηκαν στά μυστικά ένός πραξικοπήματος. Τελευταία οἱ καλύτεροι, καμμία 30 περίπου, παρουσιάσθηκαν στόν Τζαλούντ„ Αὐτός ήταν ό στυλοβάτης του̃ πραξικοπήματος τη̃ς Λιβύης, ό Καν­ τάφι ήταν ὁ θεωρητικός, ό τρελός ὀνειροπόλος, ὁ χαρισματι­ κός έστω. όΗταν όμως ανίκανος νά κάνει μία σωστή όργα­ νωτική κίνη ση. Πίσω στά παρασκήνια ό μυστηριώδης Τζα­ λούντ κινου̃σε τά νήματα τῆς εξουσίας ελέγχοντας τά ίιόινια­ Δέν πρέπει νά βιαστου̃ν πρῶτα απ” όλα, τούς εἶχε δτδάξει. Χρειάζεται πολύς καιρός ύπομονῆς καί προσπάθειας. "Ισως καί 30 χρόνια. Καταρχήν πρέπει νά όργανωθου̃ν σέ κάποιο κόμμα μέ πιθανότητες έξουσίας. Νά μπορεῖ νά παίζει ἰσχυρό ρόλο στα ἐσαατεοικα πραγματα τη̃ς πὡοαε. δέν έχει καμμια σημασία~άν είναι σοσιαλιστικό ή φιλελεύθερο. Ἐπίσης απα­ ραιτητο ὴτανκάποιος απ' αὐτούς νά μπεῖ στόν στρατό, όπου οινα _ οινα θα μαζέψει γύρω του τήν όμάδα κρούσεως, αφου̃ Ο στρατος μπορεῖ να στηρίξει Τί νά Ύιφειιισει ὁποιαδἠποιε κιιβέονιι̃οιι­ Για αὐιό ἔποεπε να διαλέἔοον οι ιδιοι οιιέ παιοι· δεέ τοι), απο ποιο κόμμα θα ξεκινου̃σαν. Γιά τήν Ἑλλάδα ζιοοβλεινε ὅιειἠ Χούντα δέν θά ιφιιιιου̃οε­ Οι πλιι̃βοφοριεἑ του̃ ελεγαν ότι οι' Ἀμερικανοί έψαχναν γιά νά τήν ρίξουν καί οἱ Ευρροπαιοι πιεζαν και αυτοί. Γι° αὐτό οἱ "Ελληνες δέν έπρεπε να ανησυχούν. Ἑπισης γιά τήν Ίσπανία τό ἴδιο. ίΗταν α­ πλωἐ ζητημα Χρόνοιδ ΥΚ αὐτό έπρεπε να ξεκινήσουν από Κα· ποια φιλόδοξη οργάνωση στό έξωτερικό. Χρειάζεται σκληρή δουλειά καί προπαντός πειθαρχία καί κλειστό κύκλωμα, όχι άλλοι στόν πυρη̃να. Κατόπιν έχοντας προσβάσεις στόν στρατό καί στόν κομματικό μηχανισμό, ό­ ταν ὡρίμαζαν οἱ συνθήκες θά κτυπούσαν καί θά άρπαζαν τήν έξουσίά, πάντα σάν σωτήρες μιας καταστάσεως καλλιεργη­ μένου χάους. Τότε δέν έπρεπε νά καθυστερου̃σαν στιγμή. ΤΗταν απόλυτα ζωτικό γιά τό μέλλον τους νά απομονώσουν
168

τήν χώρα καί νά ἑξαφανίσουν τό γρηγορώτερο τούς πιό έπι­ κίνδυνους αντιπάλους. Πάνω σ” αὐτό τό σενάριο του̃ Τζα­ λούντ είχαν δουλέψει σκληρά όλα αὐτά τά χρόνια όλοι τους, ό Ἀλεξάνδρου στον στρατό καί αὐτοί στό κόμμα. Οἱ συνθή­ κες τούς είχαν εὐνοή σει. "Αλλωστε μετά τίς αθρόες κρατικο­ ποιήσεις ό ἐργοδότης είναι πλέον τό κράτος. Κατόπιν; Τά γε­ γονότα; Καταρχήν θά σκότωναν τόν Πρόεδρο καί τόν Πρω­ θυπουργό τό Σάββατο τό απόγευμα. Πῶς; Σέ κάθε δεύτερη πλάκα πού ὁδηγου̃σε από τήν είσοδο στά σκαλιά του̃ μεγά­ ρου τῆς “Ηρώδου °Αττικου̃ είχε τοποθετηθεῖ πρίν κάνα χρόνο στήν ανακατασκευή τους πλαστικό έκρηκτικό πού μποροῦ­ σε νά τινάξει όλο τό τετράγωνο στόν αέρα. Μέ τηλεκοντρόλ
ἀπό ἀσφαλῆ ἀπὀσταση ἦταν παιγνιδἀι̃α Ὁ ἑρἴολεα̃βος είχε ‹‹διορισθεῖ›› απ' αὐτούς καί ὁ ”Αλεξάνδρου τόν ειχε υποχρεώ­ Τ που ηταν μελη της Ι? Νοέμβρη. έργατες 3 ιιοοολάβει να σει

Μετά ὁ στρατός· Παοχι αὐτατα ήξεραν. Κατόπιν θα αναλαμβανε πρααα›ρι­ νό πρωθόπόρρνόε ό όπόρργόε Πολιτισμός) καί θά άρχιζαν αμέσως τίς ἐκκαθαρίσεις. “Οκτώ στελέχη τῆς αντιπολιτεὐ­ σεως θά κατηγορου̃νταν μέ αδιάσειστες αποδείξεις σάν πρωτεργάτες τελικά τής δολοφονίας καί του̃ πραξικοπήμα­ τος σέ συνεργασία μέ τούς Άμερικανούς. Θα έφευγαν απ τό ΝΑΤΟ καί τήν ΕΟΚ. Τά σύνορα θά έκλειναν προσωρινά. Είχαν μελετήσει έξονυχιστικά τό 'Αλβανικό μοντέλο. =Η Άλβανία ήταν τό κράτος πρότυπο. Τάφος. Κατόπιν, σέ λί­ νόνε μῆνεε μόνο, θά εφαρμοζόταν ό πραγμόῃκόε όόόιαχι­ όμόό ··ΑχχωόΤε δεν χρειαζόταν πόχχόε Θεωρίες, πρόνρόμ­ ματα καί όράματα είναι γιά τούς ήλίθιους. Ὁ Προυντόν, ὁ πατέρας του̃ αναρχισμού, τό δίδαξε. Μόνο μία κίνησή. Κα­ τάργηση τῆς κληρονομιάς. "Ολοι θά γεννιόνταν ίσοι. 'Η πο­ λιτεία, όπως ή ”Αρχαία Σπάρτη, θά αναλάμβανε τήν φροντί­
δα τῶν νέων. 'Η ανατροφή καί ή παιδεία τῶν, από 5 μέχρι Ι8 χρόνων θά ήταν εὐθύνη τη̃ς πολιτείας. "Οποιος θέλει είναι ἐ­ λεύθερος νά δημιουργήσει περιουσία μέσα στούς αὐστηρούς καί ακλόνητους κανόνες πού θά ὐπάρξουν, αλλά τά παιδιά του δέν θά κλη ρονομου̃ν τίποτα. "Ολοι θά ξεκινου̃ν ἴσοι, μέ

Ι69 

τα ἴδια έφόδια. "Οποιος ήθελε θα ήταν έλεύθερος να φυγει, φυσικα μέ αδεια χέρια. Μέ τό ξόρι δέν θα κραταγαν κανένα. Ἀντίθετα, όποιος θέλει απ” έξω μπορεῖ ναρθεῖ. Τό κρατος θα αναλαμβανε να βρεῖ δουλεια σέ όλους. Θαταν ένα κρατος πρότυπο, μοντέλο. Σέ λίγο όλοι οἱ λαοί θα ξεσηκὡνονταν για να διώξουν τους πλουτοκρατες αφεντικα. Χιλιαδες χρόνια ό κόσμος είναι ὀἴδιος. Οἱ κεφαλαιοκρατες κυβερνου̃ν δίκη φε­ ουδαρχῶν. "Ολα αυτα όμως θα ανήκαν στό παρελθόν. Τω­ ρα; Στήν δίκη της θαδειχνε στόν κόσμο τόν δρόμο που έπρε­ πε να ακολουθήσει. όΗταν σίγουρη ότι οἱ λαοί θαβρισκαν τόν
δβὐμο Τοῦ πεπβωμένου
ΤΟὉΩ­

ί

5
”Ο πρωθυπουργός έγειρε πίσω στήν πολυθρόνα του καί μι­ σόκλεισε τα ματια του. Θεέ μου σκέφθηκε. Τέτοιοι φανατι­ κοί; Πῶς διάβολο δὲν τούς πῆρε χαμπάρι; Δέν μπορου̃σαν

­κ. πρόεδρε, έχετε δίκηο γι° αυτήν. Ὁ υπουργός σηκώθη­ κε πήγε στό φορεῖο καί έβγαλε τόν όρό από τό χέρι τη̃ς υ­ πουργου̃. Στήν αρχή δέν συνέβη τίποτα, όμως μετα από λίγο έπιασαν τήν δεμένη ,υπουργό έντονοι σπασμοί, ανοιξε τό στόμα της προσπαθωντας να ρουφή ξει μία τελευταία ανασα, γούρλωσε τα ματια της καί έμεινε ακίνητη μ” ένα τελευταῖο τίναγμα. ­Ἀκόμη μία αυτοκτονία, εἶπε ό υπουργός. "Ομως κ. πρόεδρε ἐπιτρέφτε μου να διαφωνήσω. Δέν πρέπει να μας έγ­ καταλείιμετε. "Αν δέν γίνεται αλλοιῶς μείνετε τουλαχιστον πρόεδρος στό κόμ ια. “Αλλοιῶς διαλυθήκαμε. Τους ξέρετε. Ἀμφισβητου̃ν ανοικτα τίς αποφασεις σας καί έχουν σχημα­ τίσει κλίκες. "Οτι φτιαξατε μέ τόσο κόπο αυτα τα χρόνια θα γκρεμισθεῖ καί δέν είναι δίκαιο για τόν κόσμο που σας πι­ στεύει κ. πρόεδρε. Μείνετε καί λιῶστε τα σκουλήκια. Εἶναι
ι̃λἀ ἡ ὰῖἶοπομπἠ. τους θα̃ναι ὁ ἶά­ εὐκαιρία·ῖΕστεο καί συωπι̃ φος τους. 'Ο κοσμος θα τους θεωρήσει συνενοχους. Πιστευω

να καταλαβουν σέ τί περιπέτειες θα έρριχναν τήν χώρα; Καί οἱ Του̃ρκοι; Οἱ βορεινοί γείτονες; Ὁ υπόλοιπος κόσμος έξω καί μέσα ἀπό τήν χώρα; Εῖδαν τὴν Σπάρῖπ τόν Καιἀδα δὲν

τόν έβλεπαν· Τρελλοί. Ὁ κόσ ο έ ει ε ίσει λα έ μμ νους μ ς χ .Υ μ β , που δυἕτυχῶς όταν τους καταλαβεις ειναι αργα. Στόν νου̃ του ήρ ε μία φραση του̃ Σολτ ενίτσιν. «Ὁ ανθ ωπο είνα νησί». Καί ὁ ίδιος όμως εἶχε κζόινει σοβαρα λαθἱἱ. Τωβα τόἶ βλεπε καθαρα. Έπρεπε να τους παρακολουθεῖ, του̃ τόχε πεῖ ὀ συμβουλός του. Ἑδῶ δέν εἶναι Άμερική ουτε αυτό 7 ηταν ὁ Νίξον. Να τους παγίδευαν τουλαχιστον τα τηλέφωνα, τήν παχηά δοκιμασμένη μέθοδο­ Νά ,ήξεραν που̃ πάταγαν. .Α_ γνόησε τήν ἱστορία. Μέ τήν φαντασία του, κλείνοντας τα μα­ τια του, ειδε μπροστα του τόν δουρειο ἴππο. Ξεφυσηξε ανα­ στεναξοντας καί κυτταξε τόν υπουργό. ._Λ0ιπόν, τί σκέφτεσαι; ­Πέστε εσεῖς τί σκέφτεστε κ. πρόεδρε. ­Αυτο που νομιξω ειναι οτι αυτή ή βλαμμένη δέν πρέπει να φθασει στο δικαστήριο. Μετα θα πῶ όσα λιγὡτερα γίνεται και θα παραιτηθω, τι αλλο μένει;
(Β

οτι του κρονἶυ στιἦ πω̨εδρίκἶς ἶκλογες Θαστε πῳἦδρος Δη­ ἶε. λαος Ονο φας εἱιπιστευεται” τε) ξω̨ε μοκἰἶατιας” . ενα χρονο περιπου οπρωθυπουργος με μια σα­ 'Μολις πριν φη κινηση ειχε τροποποιησει το Συνταγμα, ωστε ο προεδρος τη̃ς χώρας να έκλέγεται απευθείας από τόν λαο και οχι απο τήν βουλή
υ

πρωθιἰπουργὀς σηκεἶθηκε αἶω Την πολωἶροἶαυ εκα̨ΐε τον γυρε) του γραφειου και εβαλε Το χερι του στον ωμο του Ὁ­ πουργουἱ . . . . . . . . .. __ Εχεις δικηο° πρεπει να αναθεωρησω πολλες αποψεις μου. Κανόνισε υπουργικό συμβουλιο για τό πρωί. Θα παραι­ τηθῶ καί θα σέ προτείνω για πρωθυπουργό. Θαμαι δίπλα

.

.

.

.

.

..

Ὁ

σοΡ' Επισης κανἱἶνισε Την ωζλη βδομα̨δα ειἶτἕικτο Ρυνεἱἶρκἶ του κομματος. Παρε τωρα αυτην. Πρεπει να ετοιμασω τι θα πω. Πιστευω οτι θα τα καταφέρουμε, τι λες;

­Σίγουρα κ. πρόεδρε, μήν αμφιβαλετε καθόλου. Ευχαρι­ σΐῶ γιά Τήν Τιμή πού μου̃ κάνετε­ Ὁ ὐπουθγὀἐ πῆι̃ίε σΐἠν πόρτα καί ἄνοιἔε καί μίλησε σΐόν Χατζῆ­ ­Δυστυχως πέταξε τόν ὁρό, του είπε. Αυτοκτόνησε. Κανε
171

170 

ότι πρέπει. Οἱ δύο ανδρες πού μπήκαν μαζί μέ τόν Χατζή πήραν τήν νεκρή, ἐνῶ ὁ Χατζῆς πήρε τόν ὀρό καί τούς ακολούθησε αμί­
λητος. Ὁ υπουργός έσφιξε τό χέρι του̃ πρωθυπουργού καί τούς ακολούθησε καί αύτός, κλείνοντας πίσω του τήν
πόρτα.
ι

6
Στίς 9 ακριβως έγινε ή σύνδεση του̃ γραφείου του̃ πρωθυ­ πουργου̃ μέ τό ραδιόφωνο καί τήν τηλεόραση. "Ο πρωθυ­ πουργός σοβαρός καί ψύχραιμος ξεκίνησε εντυπωσια­ κα. Κατηγόρησε ανοικτα τήν Λιβύη σαν ὑποκινητή του̃ πραξικοπήματος καί ανακοίνωσε τήν διακοπη τῶν διπλω­ ματικῶν σχέσεων. Έδωσε σχεδόν όλη τήν αλήθεια για τό σχέδιο του̃ πραξικοπήματος, ὲπιμένοντας στίς λεπτομέρειες πού αφορούσαν τόν στρατό. Φυσικα δέν εἶπε κουβέντα για τα ὀραματα καί τόν σοσιαλισμό πού ήθελαν να ἐφαρμόσουν οἱ συνωμότες. Ύπῆρχε, εἶπε καποια αρχομανής κλίκα πού ήθελε να ξεφορτωθεῖ τόν ἴδιο για προσωπικές ἐπιδιώξεις. "Α­ φησε τήν έντύπωση ότι ύπῆρχαν καί αλλοι συμπαθου̃ντες στό κόμμα, ἑτοιμαςοντας έτσι τόν πολιτικό θανατο για ό­ σους θα χρειαζόταν, ὥστε να καθαρίσει τό κόμμα από τούς αντιδραστικούς. Διακομματική ἐπιτροπή τῆς βουλής θα ἐ­ ρευνου̃σε τα γεγονότα, παραλληλα μέ τίς όποιες ποινικές καί πειθαρχικές διωξεις. Οἱ στρατιωτικοί θα τιμωρου̃νταν παραδειγματικα. Ζήτησε ό τήν αντιπολίτευση να διαλύσει αμέσως τήν κλαδική α­ ποστρατων, για τήν ὁποία έδωσε τήν ἐντύπωση ότι ευ̃νοου̃σε τήν διενέργεια του̃ πραξικοπήματος. Ὁ ἴδιος παραιτεῖται α­ πόψε καί θέτει τήν τύχη του στήν προσεχή έκτακτη συνε­ δρίαση του̃ κόμματός του τήν επόμενη εβδομαδα. Κέρδισε α­ κόμη μία φορα τίς εντυπώσεις, τούτη τή φορα παίζοντας τό θύμα. ”Ισως δέν εἶχε χασει ακόμα τό πολιτικό παιχνίδι, ἴσως ό ὑπουργός ἐσωτερικῶν εἶχε δίκηο.

λ

π

Ο

α

Ι7Ζ

Ω.
7­Ι 

1

Ὁ Σάϊμον κύτταξε νευρικά τό ρολόϊ του. Πλησίαζε όκτὡ τό βράδυ. Ὁ σύνδεσμός του εἶχε καθυστερήσει ήδη ΙΟ λεπτά καί μιά καθυστέρηση στήν δουλειά τους μπορου̃σε νά σημαί­ νει ὀτιδήποτε. Σή κώθηκε άπό τό ψηλό σκαμνί στήν άκρη του̃ σχήματος μισοφέγγαρου μπάρ καί έγνεψε στόν μπάρμπαν. ­Τόν λογαριασμό Τζοβάνι, είπε σέ άψογα Ἱταλικά. Ὁ μπάρμαν πλησίασε, άλλά τήν ἴδια στιγμή ὁ Σάϊμον τόν είδε. Ὁ άνδρας μπηκε καί προχώρησε μέ γρήγορα βήματα πρός τό μέρος του. Τόν χαιρέτησε ἐγκάρδια. Ὁ μπάρμαν βλέπον­ τας τήν κίνηση γύρισε πάλι πρός τό άλλο μέρος του μπάρ ό που βρισκόταν μιά παρέα Ἰταλοί. Τό μικρό πολυτιελές μπάρ, ένα τετράγωνο πιό κάτω άπό τό γραφεῖο του̃ Σάιμον, ήταν σχεδόν άδειο αὐτή τήν ὥρα. ­”Αργησες, εἶπε ό Σάιμον ­"Επρεπε νά σιγουρευτῶ, τησε ό άλλος. Δέν ήμουν σίγουρος άν μέ παρακολουθου̃σαν. Άπό τήν εσωτερική τσέ­ πη του̃ λινου̃ άσπρου σακκακιου̃ του έβγαλε πρῶτα ένα κουτί μικρου̃ πλακέ σχήματος μέ ἰταλικά σπίρτα καί άπό τήν άρι­ στερή εξωτερική ένα πακέττο Ι)ιιι1ΙτίΙ καί τά άφησε στόν πάγ­ κο του μπάρ. Ὁ Σάιμον έγνεψε πάλι στόν μπάρμαν. ­Τζοβάνι, ένα οὐίσκυ μέ παγάκια καί τόν λογαριασμό. Μόλις έφερε τό οὐίσκυ ό μπάρμαν, ό Σάϊμον τόν πλήρωσε καί ἐνῶ ὁ μπάρμαν έφευγε, έσπρωξε κατά λάθος τό κουτί μέ Ι ' τά σπίρτα. Τήν ὥρα που έπεφταν πρόλαβε καί τάπιασε στόν ἀέρα μέ τό άριστερό του χέρι. ­Άδεξιότητα, είπε καί τά ξανάβαλε στόν πάγκο. Τούτη τή φορά όμως άφησε τό δευτερο πανομοιότυπο κουτί πού κρατου̃σε στό ἴδιο χέρι καί γλύστρησε μέ φυσικό τρόπο τό πρῶτο κουτί στήν τσέπη του. Οἱ κανόνες έπρεπε νά όικολου­ θου̃νται πάντοτε. Ξαναχαιρέτησε τόν άλλο. ­Πιές τό ποτό σου μέ τή ησυχία σου, είπε στόν άλλο, τόν χτύπησε στήν πλάτη, χαιρέτησε μ” ένα νευμα τόν μπάρμαν καί βγη̃κε. Ὁ Ἱταλός έξω άπό τό μπάρ, που καθόταν στό παγκάκι
|

175 

τ σρ πεέσόρσιιιόό και διαβασε αθλιι̃τικἠ ἐστι ρεριόα› τὴν ἔκλει· σσ πρσσεκτικα και τήν αφησε διπλα τσρ­ Κανένα πρόβλιι̃ιια­ Ό Σάιμον μέ γρηγορο βημα κατευθύνθηκε πρός τό γραφειο τσρ­ Άνέβιι̃κε μέ τό ασανσέρ στόν όσ όρσφό και ανσιἔε φσρ· ριόἔσσ τήν πόρτα τσυ̃ ότριιατιόι) πρό λριι̃σιρρρε για πρσσωρι­ νό τσι) καταλόιιιια­ Ἀπό ένα σρρταρι του̃ κομοδίνου πῆιυ̃ε ιιια ν8_101 και τήν αφησε πανω στὴν Τν­ ”ΕβΎαλε από τήν τσέπη τσι) τό κσρτι μέ τα σπιρτα και ἔεκόλιι̃σε από τήν ἔσω·

ι

ι

ρα, στείλτην στό Λαγκλεϋ καί μετα γύρισε στην Ἀθηνα. Χω­ ρίς να περιμένει απαντηση βγηκε, κατέβηκε τρέχοντας από τις σκάλες στόν 40 σροφο και μπηκε στό γραφειο επικοινω­ νιῶν. "Ενας ύπαλληλος παρακολουθούσε τό κομπιου̃τερ πού έγραφε κατι στην ὁθόνη του, ενώ ὁ εκτυπωτής περνου̃σε στό χαρτί τό μηνυμα. Χωρίς να δώσει σημασία ὁ Σαϊμον πῆγε

τερικη πλευρα την μικρη δισκέττα. Κατόπιν τήν τοποθέτησε στην καμερα καί συνέδεσε τό καλώδιο μέ την τηλεόραση. Πατώντας διαδοχικα τό κουμπί της καμερας αρχισε να εμ­ φανίζει στην τηλεόραση μια ­ μια τίς φωτογραφίες. Εἶχε ειδοποιήσει επειγόντως τόν «τυφλό» πρακτορα του στην Μοσαντ. Δέν ύπῆρχε χρόνος. "Επρεπε να φύγει για Ούασιγκτων καί χρειαζόταν ότι αλλα στοιχεῖα εἶχε συγκεν­ τρώσει. “Επρεπε να τελειώνει. Ὁ πρακτορας του του̃ είχε α­
αποσόολη του' Τουῖ ηροφορισ” πραγματικη ό α. Αύτό καί όνο όταν α κετό να κανει ανυπό ονο τόν β „ μ . η , ρ , , , μ. Σαιμον. Αρχισε να διαβαζει τα κειμενα που εμφανίζονταν στην ὀθόνη. Άναμεσα τους εμφανίζονταν καποιες φωτο­ γραφίες καί μετα παλι κείμενα. Πρίν τελειώσει ηξερε ότι κρατου̃σε τίς αποδείξεις πού χρειαζόταν. "Ωρα να φεύγει.
·

στό πρασινο τηλέφωνο καί σχηματισε έναν αριθμό. Καμμια απαντηση. Δοκίμασε ένα αλλο νούμερο. Τούτη τη φορα πέ­

Υ

τι›χε_

­“Αρχηγέ εἶμαι ὁ ΚΖ. Φθανω τό πρωί μέ την τοπική. Κατα­ σταση ΟΟΒΜΙΟ. Ζητώ αμεση συναντηση μαζί σας μόλις
Ε

φτάσω _­,Ενταξει περιμένω­ Πρόκειται νια τόν Υσιτσνα;
ό

ι

_·Καλῶ€ απαντησε ό αρλιι̃νόἐ τη̃ἐ ΟΙΑ και κατέβασα τό ακόαστικό­
ποιου̃σαν σκραμπλερ, ποτέ δέν πρέπει να μιλας συγκεκριμέ­ . . . Ν . . . . . . . . . να απο το τηλεφωνο. Αοριστα και λιγα λογια. Βγηκε απο το

·­"Οχι κατι σσβαρότερό­

Ξἶἑῖἶἔῖέοἔὲνμἕὲζἑἕὲἶιεόἶἐῖἐωσἶι Τν
„

μια

Ὁ Σαϊμον έκλεισε τό τηλέφωνο. Παρα τό ότι χρησιμο­

π

ι

3

δωμα̨τφ στόν διά§ρομ9:ςαί κάλεσε Τό ὀἕσαγσέρ.­λΚατέβηκ{ἶ στο ιἶπογειο γκαραζό καιεκανε Υοημα προς τε) γυα ιγο μἔκιἶο δωόἕατιο” κατἶυθυνομενος Χωρις νει .ἶπαματησεό προς τηχ α­

Κἀιεσε στό εσωτερικό τηλέφωνο τό κοντρὀι­ στδῶἔυ̃ἔἐηἔοἔἰη̨̃ῖἔοἔἑητι̃ηἀῖἔυῖη̨̃χκόἶορκη° Ντικ° μιλησε

ἔἰῖῖἔΐἔἔιῖἶτῖιἶἰξ"ὸἶῖἰριαἔιἐἔἰἔἔιἶἔἔἰἶἔἰἶἔἑῖἶἕἔυ̃ειἶἑἶ
τοκινητου, ἐνῶ ό αλλοςκαθησεΐστην θέση του̃ συνοδηγου̃.
ό

­Σέ μια ώρα περίπου στίς 9 · 15 ιι μέ την Άλιταλια απαν _ τησε ό αλλος. ­Κλείσε θέση αμέσως. Χρησιμοποίησε την πρεσβεία αν
υ
5

­ΣΤΟ αεροδρομιο γρηγορα, ειπε
2

ὁ Σἀϊμον­

Κ

σοῦ ζιὅυ̃ν 6" δέ? ἔχουἴ· νο α ωτ σε ω

,

­ ­

ι

γ

Μέ τἔδζκἰ μἔυ
,
3

.

„

,

καιρό
.

,

α

γ

ζεψε β
γ

μερι­ ι στικα ,
7

κα πραγματα σ ενα χαρτοφυλακαω̃ῆγε στον κατω όροφο Ξτἐ ι̃φαφεῖςἰ τἕόἶζ Ὁ Χἀουσμαν ἔγραφε καθισμένος' στήν πο­ υ ονατου αι ον.

­“Ακου του̃ εἶπε φεύγω. Ἑτοίμασε μόνος σου την αναφο­
Ι76
·

ρ

μ

.

Ππησιιιςε 9.30 το βράδυ. ·ο ·Α›ιεειινεροι› ιιοπκ ειχε εκθε­ . . ­ . Ν . . . σει τις ειδησεις στο ραδιοφωνο του δωματιου του. Ταζεραν λ . Η ι ­ ι ­ ι ­ οιπον ολα συλλο ιστ κε. Ενταξει. Οιδιος ποτε δεν ενδια έρθηκε για καμμἴα σόσιαλιστικη κοινωνία καί τέτοια πα­ (ἕαμύθια. "Αν πετύχαινε τό πραξικόπημα δέν εἶχε σκοπό να . ­ . . . ­ . . ­ . ασχοληθει με την ευτυχια του κοσμου. Η προοπτικη του η­ ταν ἡ ὀργανωση του̃ στρατιωτικού σκέλους. Θα δη μιουργου̃­
3

=

7

Ι?? 

της Κουβας. Φρουροι της επαναστασεως αλα ελληνικα. . . . . . . . . . ­ . Για τον εαυτο του οραματιζοταν αργοτερα τον ρολο του Κα­ στρο. Μια αριστερή δικτατορία, γιατί όχι; Μόνο ή σιδερένια πειθαρχία θα κρατούσε τό κρατος. Τούς αλλους θα τούς πα­ · · ·· · · · ·· ραμεριζε στην ωρα τους. Δεν βαριεσαι σκεφτηκε. Δεν εχασα . . .. . . . . 7 και τιποτα. Εεκαθαρισε τουλαχιστονη κατασταση. Ειχε βα­ Οεθεῖ να περιμένει. Μαλιστα είχε σκεφθεῖ να κανει τό πραξι­ κόπημα χωρίς τούε αλλουει να τούς έφερνε ποό τετελεσμε­ νων γεγονότων. Μέ τόν καιρό οἱ προοπτικές ξεθώριασαν. Ὁ . , „ „ , , . . , ορίζοντας της διεθνούς τρομοκρατίας ανοιγοταν ελευθερος μπροστα του. “Επιτελους δραση. Αυ̃τή είναι ζωή. Ὁ κίνδυ­ . . . . . . . . . τ νος. Η καθε στιγμη να μετραει. Κατεβηκε στο ισογειο του ξενοδοχείου βιαστικα. Τό τζίπ τόν περίμενε. Χαιρέτησε τόν ύπαλληλο του̃ ΒΠΒΟΕΤ, πού τόν πήγε μεχρι τό αύτοκίνητο. Καθησε στό τιμόνι, εβαλε μπρός καί ξεκίνησε. Ὁδήγησε σι­ γα. Κατα τίς 10.15 βρισκόταν κοντα στήν παραλιακή βίλλα στό Καβούρι. ”Εδωσε χρόνο στόν Πρωθυπουργό αν είχε παει ὁἴδιο στ 'ν ΕΡΤ κατι πού δεν πο ου̃ ε να ξέ ει να υ ί ε . 9 . η „ °. , . . Ο σ , 'Ξ Ύ ρ σ στο σπιτι. Βγηκε απο το δρομοτενα χλμ. πριν, εκανε στροφη και αφησε το αυτοκινητο πτσω απο μερικους θαμνούε, σε ση: μειο που δεν φαινόταν απο το δρομο. Κατόπιν χωθηκε στο μικρο δασυλιο με τα αραια πευκα. Το Φεννααιφωτιἔε α ενα αμυδρό φῶς, αλλα ούτε αύτό χρειαζόταν ὁ Άλεξανδρου για να βρεῖ τόν δρόμο του. Ἱ­Ιταν ό πρῶτος αρχηγός τη̃ς ὀμαδος ασφαλείας του̃ Πρωθυπουργού, πρίν αναλαβει ὑπασπιστής του̃ ΥΕΘΑ. Γνώριζε τήν περιοχή σπιθαμή πρός σπιθαμή. Με­ τα από λίγα λεπτα πορεία βρηκε στον κορμό τη̃ς ἐλια̃ς τήν κουφαλα καί ειμαξε στό εσωτερικό της. Εύτυχῶς. Τό τηλε­ χειριστήριο ήταν ἐκεῖ. Για καλό καί για κακό τότε εἶχε δη­ μιουργήσει καί εναλλακτική λύση. Σέ μια ἐπιθεὡρησή του στό σπίτι όταν απουσίαζε ὁ πρωθυπουργός καί ή οἱκογενεια του, εἶχε γεμίσει με πλαστικό εκρηκτικό τήν εσωτερική βία­ ση του ενός από τα δύο μόνιμα ήχεῖα του̃ στερεο καί εἶχε το­ ποθετήσει καί τόν πυροκροτητή. Κατόπιν μ” ένα μικρό σύρ­ μα εσωτερικα είχε συνδεσει τόν πυροκροτητή με τό καλώδιο
.
×

τ τ . . . 3 σε μια πανισχυρη παραστρατιωτικη οργανωση εφαμιλη αυ­ ­ ­ . . τ . . . . . . της

τ.

°

=

Β

. . ­ ~= τ συγἔροτημ ' α­ ηλεκτρονικού του κατεληγε στο μεγαφωνο . . ­ και ­ · τα αειονειαηματα τεν: ­Γπίἶτἶξἔεττ τος. Το συστημα ειχε ονωἐ­ λα την συ ί ' Ϊ ν ανοικτα βρἔἑε ἐαιτἕτἀ Ζαἔτὲἶν θα στἶοετἐ ἔκλεινε ..Ό­ υπηρἶί ρ ηΐ) ό σπάνια α̃κουγε μουσικη. ­Ο =Αχτξάν­ μωἐ ίῖ πθω υπθ ΕΠ . τκα του πού δέν ἑκανε δρου απεθεσε τις ελπιδες του στην Υυναι , .τ ­ “ '. Μ 'νι α τό κό πακτ ντισκ Π Το Ψηφιακο μα” . . τ τ ­λες . . αλλη ­ δουλεια μ Ο μ ε · στη , τα ηχεια .ἔι‹8Ιἶι8ιΡιἑ7ὅιΙ\σι̃ τ τ‹\:τΕιΞἐοριἑἶ)Πα\ῖ\ἔ:ὀ ννητοἔτἐιἕ “ἕηε πρωθυπουργου̃τ .Αρκεῖ νά βρι­ ωματιο ης Ύ · · ί 'λλ , ' τ κε.Πη̃ρετο τηλεχειριστηριο και· σἶςοταν στα" [ἶι 9! σ.κεφ η. . . Μ . ­ σταση. πορουσε . . γυρισε προς Ἐο . τζιπ ­ Υπολογισε την · .απεί ' ενεργοπθιησἶι ον πυ οκ οτ τη απο 1 χιλιομετρο απ ό­ ° να Τ . . . .ρ , ..ρ η ­ 8 σταση χααρνἐ προβλημαβφ .οσοἴ φα̨ινεῃω̨ η κἶρΐὲα Ούαυ̃ορἶκης Διαίςοσια ἔτετἕα ἕἔἕηἶτοἕἐἔπτηἶἶβιἶχλἑτιτ σῖτι̃τά­ νηααοοιτἶα”Τν' ἶοθ περιποἕνμ σἶλοεέτα της καί πάτησε τό κουμ­ δἶψείτροτἶ την φωτἶσΐου ηΜέ καθυστέρηση ἑνὸς μόνο δευτε­ πι του τη ἶχειριστηρ .θηκε ­,Ξαφνικά η νὐ_ . ἐνε ρολὲπῖου Ο πυροκθοτητης ργ ­ εξαφανισε · ί Η τκυριο χ εκτι ­ χτα έγινε μερα. Μια κολαση φωτιας κά Τήν βίλλα. .Η έκρηξη σητκλὀντσε τήν περιοχη, κανοντας τό ἔδαφος νά τρέμει· .Ο .Αλεξάνδρου δεντγύρισε να κυττα­ ζει. .Έτρεξε σῖο τςίπ, έβαλε μπρός καί ξεκινησε προσεκτικα ὲχρτ τήν στροφή με σβηστα τα φωτα. Μόλις περασε την ὲτροφή α̃ναψε Έά μικρά· Εἶδε αυ̃τοκίνητα παρακάτω σταμα­ ένα έ τούς ἐπτβάτεη τους νά κυττου̃ν προς την βίλλα. τημ μ , „ Συνέχισε με κανονική Ταχύτητα­ Σῃι̃ν δλασι̃αυρωση της Βαρης ακολούθησε παααλληλα δούμο προς τοντκεντρικο. Χωρίς βιασύνη κατενθύνθηκε για τὴν Γλυφαδα· Σ ἶνα̨ ταχυ” δρομικό κουτί σταματησε καί ἔρυ̃ιἔε τό φακελλο με ΤΡ γροξμ” ματόσημο με τήν διεύθυνση Τη̃ἑ Ἑλενθεροτυπἕας· Μεσα τήν ποθκἠβϋἔι̃ι̃ Τῆἑ 17 Νοέμβρη μέ Τα ιῖεφταλωα· Τςἶ χαρτι ΗΕ τό ασπρο ήταν τό ἴδιο μέ Τα αλλα που αιλαντκατα καιρονἐ σταλεῖ, εύκολα θα τό αναγνώριζαν. Κατόπιν οδαι̃νωνταἐ σν­ νέχιοε Τήν πορεία Του πρὁἐ τὰ βόἐι̃εια προασῃα της Αθη” νας.

που

.

τ

ε

°

°

τ

ςτ

_

1.78
4

Ι79 

“Αρκετά ακ υά τουἐουθιἐἰῖἶὲιἕλίι̃ στ ” ' κἑιες εἔἔνἔ °' ' ἶἕἕἐχο νιἑρςιὲπειι̃ ἐ σημἕρινἕ
°
3

.

­ . .. . . . Ν . . . . . Ιἶπισηε τον υπουργο Εσωτερικών και αλλα ακοη̨̃μίι ΙΟ αθωα

ἀκούσει τόν πρωθυπουργό καί τώρα άναλογιξόταν τίς ἐτξ­ πτώσεις­ Εἶχε βαρεθεῖ ἀπό
νά κάνει πίσω. Βημάτισε νευρικά πέρα δώθε στό λίβιγκ κἶιί α̃ίἔ του̃ διαμερίσματός ἔλεῃἕε ένα ἀκόμή Κέντ.

καΉ=Έ0 α̨συλληπτο, τι νοἕ πω. Εῃἴαι θνιἱατα. Δεν τίθενται το αμείλικτα. Γιά­ εξωπραι̃ ωξερωτκι άτικο. Τα ερωτηματα
· · τ Πο}οι επιῷἦἴκουν Ή; Ή;=Πωἦ; Εκειγη Τη στίγίἕη ενη̨ας στοατιωτικοἐ πλησίασε τον'ΓεωΡ­

γιουεκαι κατι του ειπε. Εγινε μια εντονη συζητηση και κατο­
=

ναῖκα καί ἡ κόρη του. Τίς εἶχε διώξει γιά πρόωρο γουήκ ἕντ Μό Πόρτο στήν βίλα ὥὐς τό σχέδιο Ώμέγα,
μαγειρεύεται τους εἶχε πεῖ καί δέν σα̃ς θέλω στά πόδια μου Θά τό μάθαιναν στην ώρα του. Ξαφνικά ἡ Τι̃ί διέκοψε τό ξε­ περασμένο, κατά την γνώμη του καί ηλίθιο έργο που μεταδι­ δόταν καί μάλιστα μέ πρόλογο τη̃ς υποθέσεως άπό έκεῖνον τόν βλάκα σχολιαστἠ. °Η τηλεπαρουσιάστρια βγῆκε έμφα­ νῶς ταραγμένη στό γυαλί. του̃. πρωθυς
πουργου̃. Σέ λίγο θά έχου ε πε ισσότε ε λεπτο έ . Ὁ Άρμπάκης άκουγε έικπλιξκτος. Γἶαβ” ὀλίγομνἔετἶιβ πέ­ σει τό τσιγάρο ἀπό τό χέρι του. Κύτταξε τό ρολόϊ του. ΤΗ­ ταν Η παρά τέτατρο. Μετά ἀπό 10 λεπτά ἀ­γωνίας ἐνῶ ἡ Τν

τ τ Ν Ο Γεωργιξπ) μιλησε και πιν ­Δυστυχως κυριοι, ειμαστε υποχρεωμένοι να κυριες πατλμ· σταματησουμε. (θα γινει ερευναγυρω μηπως υπαρχουν και

ὲῖἶη̨̃ν/οΚιἶἕιΕΙτηλεΦωνησε στον Χατζη. Δεν απαντουσε. Καλε­
,
Ν·

~ ι · α7ῖλες>β(ὶμβε5. Σας (Ψηνω για την ωρἱα­ Η εῃφνα εσβηζἶε­ Η Τ1ι̃λεπαΡ0Ἐ›σιαξπρια γη~κε κω·παλι=. _ΚυΡιες και ἑωριοι, εῃῖε, σε λιγη ωρα θα σας μιλησει Ο . . . α\ίΤ"ερΟεδρ(ἶς” της κυβερνησεωἔ Α­ ]ςα} ειἶλεισε Ἑην Τηλεεψαση: σηκφθηκε Ο Αἶμι̃ ι α ̃ κηε στραπιαιαη σκεψη περασεαπ­ο το μυαλο του. Πηγε στστῃ­
=

.

.

.

,

.

5

,

,

έπαιξε συμφωνική μουσική, βγηκε ὁ τηλεπαρουσιαστἠς αρ­ την την φορά. ­Οἱ πρῶτες πληροφορίεῳ ξεκίνησε. δυστυχώς μιλα̃νε γιά.

τον βρηκαν ακομα” ­Εἶναι έπεῖγον παρακαλώ, εἶπε ό Ἀρμπάκης. Μόλις έμ­ φανιστεῖ ό Χατξη̃ς πέστε του νά επικοινωνησει άμέσως μαξί μου. Εὐχαρίστησε τόν τηλεφωνητη καί έκλεισε τό τηλέφωνο. έΗταν σίγουρος. Ὁ Ἄῖχεἔάνδρου τόκΝανε. Τόν ὑποτίἑϋι̃σαν

.­Νίἔι” Ἐοιἰωἱαντησανί ψαχνουν για τον Αλεξανδρου, δεν

μεγάλη έκρηξη. "Η βίλλα κυριολεκτικά εξαφανίστηκε. Μέ­ σα βρισκόταν ὁ πρωθυπουργός, ἡ γυναῖκα του καί ὁ μικρός γυιός του. Ἑπίσης 2 άτομα άπό τό προσωπικό του̃ σπιτιου̃

κροί. Σέ λίγο θά συνδεθου̃με μέ τό συνεργεῖο μας που ηδη βρί­ σκεται στην περιοχη. Πράγματι σέ λιγώτερο άπό Ζ λεπτά ὁ ρεπόρτερ Γεωργίου βγηκε στόν ἀέρα. "Η κάμερα στην θέση Τῆς βίλχας ἔδειχνε ένα κρατη̃ρα­
Ιγινε πραγματικη κα­ 7­ . τασῖθοξθηἱ Η βομβα ΝΤΕ" Τετθιαε ισχυος πού έσπασαν τξά­ ὲΕ:ΕΞἕραἔίῖςσΤ'ασΠ πολλων χιλιομέτρων. Θρηνουμε τον πρω­
ε

καί 8 α̃νδρεἐ τη̃ἐ φρουρα̃ἑ­ Πιθανολογεῖται ότι είναι όλοι νε­

για̨τι δεν τον γνωρἶζαν Οποἶς α̨υῖοςί ενω δεΥΡαπρεπε..=(ἰφνι_ Ϊα χλωμιοφεξ Κλεω̨̃ωσε την εἑαὶπορτα και̃ εζἶβησἶ τα φωτα̨” Ετρεἑε ἴια ΤΡ πιστολιἶου πΡυ οκρυβΡ στο ροἔφιτηἔ ντουλα­ πα̨ς με Τα ρω̨χα ἘΟΡ, κατω α̨ῖω μερικες Ηπ7ῖ0υἔεἔ_ Η ῖι̃κεηἶη ιφλλησε σε? μυα,λ0 τουἦθα :ερχοΤαν,και Υι αυτον” Το ίςρυο ναρθει μἶτα3Μ0.ΤΟΕ επανἶφερε την αυτοπεΐεοιθησι̃] ΗΡ' ηθἶλε. Ο ἶ. ἶζτυπη̨σ ε εκει που γι. αυῖἶν ομωε; ξιναρωἶηθἶι̃καφησει. λαβαινε σκέφτηκε Ας

Γ}ι

_Κυρίες, Κύριοι

°

γ

αι μαζι την γυναικα του και ων μικρο του γυλο·
ι

φόβος ομως δεν ελεγε να τον τις προφυλάξεις του. Κυτταξε απο την ακρη της κουρτινας το δρομο. Δεν φαινόταν ψυχη. Γυρισε στην κρεβατοκάμαρα τη̃ς κόρης του καί έφερε τό κρεβάτι στόν τοίχο, δίπλα στην πόρτα. "Επειτα μετάνοιωσε, πῆγε στην κουξίνα, έβαλε μπό­ λικο νές καφέ καί νερό στό πλαστικό σέϊκερ, άνοιξε σιγά την

Ιδθ
ι

181 

πόρτα τού διαμερίσματος καί κύτταξε έξω. Γύρισε πίσω, α­ νοιξε τήν Τν καί τό φῶς καί κατόπιν βγήκε στό διαδρομο καί κλείδωσε τήν πόρτα πίσω του. Κατέβηκε πανικοβλη μένος μέ Το αοανοορι πού σήμερα Τοῦ φανηκε ότι καθυστερου̃σε, στόν πρῶτο όροφο. Κατέβηκε προσεκτικα στό ἱσόγειο μέ τήν αγωνία να σχηματίζει κόμπο στόν λαιμό του, κρατώντας στήν τσέπη του̃ σακκακιου̃ του τό πιστόλι έτοιμο. Βγήκε από τήν πολυκατοικία σκυφτός καί κόλλησε στόν περίβολο τη̃ς αύλῆς. Κατόπιν ακολουθώντας τόν περίγυρο έφτασε στό μι­ κρό σπιτακι πού χρησιμοποιούσε ό θυρωρός για αποθήκη καί μπήκε μισανοίγοντας τήν ξύλινη πόρτα. Τήν αφησε μι­ σανοιχτη ώστε να μπορεί να παρακολουθεῖ τήν είσοδο καί βολεύτηκε σταυροπόδι. "Εβγαλε τα τσιγαρα απο τήν τσέπη του, όμως σκέφτηκε λίγο καί τα ξαναβαλε στην θέση τους.

πριν ο Άρμπακιι̃ο προλαβει να οποπεοοει παλι­ Τό ύπη ρεσια κό αύτοκίνητο του̃ Χατξῆ δέν εἶχε ακ‹'›μα σ τα ματήσει καλα ­ καλα, όταν ὀ Χατζής ακούγοντας τούς πιιρο βολισμούς πεταχτηκε από τήν πίσω πόρτα του. Στό φῶς πού

λ

Χα μ ένο Ω στί Ω σκέ ψ ει Ω του ούτε καταλα β επόσ η ώ Ο απέ Ο ασε , του̃ αὐτοκινήτου τήν μηχανή εἶδε. Εἶχε ακούσει όταν τον θ Δ, ςπου , , δ , , , λ, „ β
°

Κ

γι

εσ

ατω ω ι να ω σ ε ι σ ημ ασια. εν ηρ ε χ ρ Ω ρακ ἀπό τήν εἴαἶδο τη̃ς αυ̃λῆς° ἀλλά πἠδησεἶὀν λεαμηλό ξύλινο περίβολο. Είδε τήν σκια ξαφνικα στόν τοιχο της πολυκατοι­ κιας και μεχρι να σκεφτει καλα ­ καλα ειχε φτασει στην πορ­ τα καί τήν σκαλιξε. Σε δευτερόλεπτα εἶχε ανοίξει καί εἶχε μπεῖ στό εσωτερικό, μή δίνοντας τήν δυνατότητα στόν °Αρ­ μπακη να σκεφτεῖ τί να κανει. Πέρασαν 5 αργα βασανιστικα λεπτα, χωρίς να κατασταλαξει πῶς θα ενεργήσει όταν ξανα­ εμφανιστεῖ, μένοντας ακίνητος στήν ἴδια θέση μέ τό πιστόλι στό χέρι. Δύο ένοικοι εἶχαν έλθει στό μεταξύ μαζί καί αφού συξήτησαν λίγο μπροστα στην είσοδο, ανοιξαν καί μπήκαν μέσα. "Υστερα εἶδε πρῶτα τήν σκια καί κατόπιν τόν ”Αλε­ ξανδρου. Με γρήγορες κινήσεις ανοιξε τήν πόρτα, βγήκε καί βαδισε πρός τήν έξοδο τη̃ς αύλής, παραλληλα μέ τόν περίβο­ λο μένοντας στήν σκια. Ἑνεργώντας αστραπιαῖα ὁ Άρμπα­ κης σήκωσε τό Μπραουνιγκ μέ τα δύο του χέρια σκόπευσε καί πυροβόλησε. Εἶχε χρόνια να πυροβολήσει καί τό όπλο κλώτσησε περισσότερο απ° όσο φανταξόταν. Ὁ Ἀλεξαν­ δρου κύλησε στό έδαφος μέ τό όπλο ως δια μαγείας στό χέρι του. Κυλώντας πυροβόλησε συγχρόνως απανωτα 4 φορές
η

σε

ιγ ο

πα

°

ορριλναν οι λαμπεἐ Του̃ δρομου καιἠ πολοκαΤοιπια εἰ­οι; Τὴν Ψιι̃λολιννιι̃ φινοορα Τοῦ Ἀλεἔανορορ να μιοοοιι̃ιΤωνεΤαι και ποροβολιι̃οε αμεοιρο­ ἶίομρρο ο αλλοο η̃οιι̃ ιἹΤαν ἕνα μοΤρο πα­ ραπέρα καί κινούμενος σαν αίλουρος παράλληλα με Τον πε­ ρίβολοι ἔκαναν μια Τοομπα οΤο ἔδαιροοι μιοοοιι̃ιςώθιι̃πε και ποροβολιι̃οε­ Ὁ ΧαΤἔῆΩ μολιο προλαβε και κροΤρΤΤι̃κε πιοιρ απο Τον περίβολο­ Άλλα δεν λρειαοΤΤΙκε να ποροβολἠοει ξανα­ ΕΟ οπαρλιι̃νοο Του εἶχε ΤρΤαοει Τἶοιι̃ οΤο οιμοο Τοῦ περι­ βολοο και Χωριο να οΤαμαΤιἹοει, Τήν ὥρα ποο ο Άλεἔανοροο ποροβολου̃οε προο Τον ΧαΤἔιἶ› Τον Ύαἔαιοε με Το ευ̃ελικΤο από τίς κοντόκαννο αύτόματο ΕΝ πού κρατου̃σε. Οἱ μισές . ς . ε . . ­ ς ­ Αλεξαν­ του σωμα το κτυπησαν 60 σφαίρες του γεμιστηρα δρου, καί μέ τήν δύναμή τους από τόσο κοντινή απόσταση . ι . . . . . . . . τον πεταξαν2μετρα παραπερα. Ο Αλεξανδρου πριν ακομα ακουμπήσει ολόκληρος στό έδαφος ήταν νεκρός. ”Ο Χατ­ ζη̃ς μπη̃κε γρήγορα μέσα στήν αυ̃λἡ καί κύτταξε γύρω του· Εῖδε τό μικρό σππἀκι καί ἔτρεξε γρήγορα πρός τά ἐκεῖ·

'

ι

”Εσπρωξε μέ δύναμη τήν πόρτα πού εἶχε φρακαρει απ σῶμα του̃ Ἀρμπακη, καί τήν ανοιξε. Ὁ στρατηγός ηταν φα­ νερό πώς ήταν νεκρός. (Η πρώτη σφαῖρα του̃ ”Αλεξανδρου τόν εἶχε πετύχει πανω από τό δεξί ματι σκοτώνοντας τον α­ καριαία. Ὁ Χατξη̃ς βλαστήμησε μέσα του. Λίγα δευτερόλε­ πτα νωρίτερα θα εἶχε προλαβει. "Οταν του̃ εἶπαν ότι τόν ξη­ του̃σε έπειγόντος ὁ Ἀρμπακης, πήρε αμέσως τηλέφωνο αλ­ λα ό στρατηγός δέν απαντου̃σε. Ύποψιαστηκε πώς κατι συ­ νέβαινε καί έσπευσε αμέσως στου̃ Παπαγου, έφτασε όμως αργα. “Οχι πώς λυπόταν για τόν Άρμπακη. “Αλλα μετα τόν θανατο του̃ πρωθυπουργού καί του̃ ύπουργου̃ Ἑσωτερικῶν, καί ό τελευταῖος από τούς πρωταγωνιστές ήταν νεκρός. "Ε­ πρεπε να συναντήσει αμέσως τόν αντιπρόεδρο τῆς κυβερνή­ σεως, πού απ” ότι έδειξε πρίν στήν ομιλία του στήν τηλεόρα­ ση εἶχε μεσανυχτα από τό τί πραγματικα συνέβαινε, καί να
183

Ι8Ζ 

τόν ενημερώσει για τήν αλήθεια. "Ο χρόνος πίεζε. Ἑν τω μεταξυ γυρω του γινόταν πανδαιμόνιο. Φώτα είχαν αναψει, ουρλιαχτα ακουγόταν από τήν πολυκατοικία καί πε­ ρίεργοι εἶχαν αρχίσει να ξεπροβαλουν δειλα δειλα από γύρω. Ὁ υπαρχηγός του είχε στηθεί στήν πόρτα τῆς πολυκατοικα­ κίας μέ τό αυτόματο στό χέρι, μήν επιτρέποντας στους ενοί­ κους να βγουν εξω, ενῶ ὁ ὀδηγός του μόλις εἰδοποίησε τήν βαση να στείλουν ασθενοφόρο καί ενισχύσεις, στήθηκε στήν πόρτα του̃ κήπου. Πέρασαν μόνο ΙΟ λεπτα μέχρι να φτασουν οἱ ανδρες του̃ Χατζή. Στό μεταξύ χρειαστηκε να απαγορέψει ὁ ίδιος ὁ Χατζῆς στόν αξιωματικό του̃ τμήματος που είχε φτασει σε χρόνο ρεκόρ, να μπεῖ στόν κήπο. Μόλις ήρθε τό α­ σθενοφόρο, ὀ Χατζῆς εδωσε εντολή να μεταφέρουν τόν Ἀρ­ μπακη καί τόν “Αλεξανδου καί να φυγουν αμέσως, ενω αυ­ τός με τόν υπαρχηγό καί τόν ὀδηγό του εφυγε ὀλοταχῶς για τό ΥΠΕΘΑ όπου βρισκόταν ὁ Άντιπρόεδρος.

ι

3

­ Ο αρχηγος της ΣΙΑ τουδωσε μερικες σελίδες γραμμένες στό χέρι. Άλλα μέ λίγα λόγια, συνέχισε, συμβαίνει κατι τρομερό καί ἴσως εχουμε παθει ανεπανόρθωτη ζημια. Οἱ Ρώσοι ελέγχουν τήν Μοσαντ „ καί ἡ Μοσαντ ελέγχει εμας. "Οπως είδατε, ὀ υπαρχηγός του κόμματος Λικούντ είναι ανθρωπος των Ρώσων. Τό σύστημα τους ἦταν απλό. Έξαφανιζαν οἱκογενειακῶς Ρωσοεβραίους που είχαν νεαρα παιδια καί επρόκειτο να μεταναστεύσουν
. . .

τι συμβαινει ακριβώς; ι ειναι Ϊ .ι ­­κ. Πρόεδρε εδω η αναφορα.

Ὁ Σαίμον καί ό αρχηγός τῆς ΟΙΑ συναντησαν τόν πρόε­ δρο στό ὀβαλ γραφεῖο του̃ Λευκου̃ Οίκου. ίΗταν Ι μετα τα μεσανυχτα καί τόν είχαν αναγκασει να επισπεύσει τήν ανα­ χώρησή του από μια συναντηση για φιλανθρωπικούς σκο­ πους στήν επαυλη του̃ μεγιστανα των Τηλεπικοινωνιών Ρου̃­ περτ. ”Αφησαν τήν δισκέττα να μιλήσει γι° αυτούς, προβαλ­ λοντας τίς φωτογραφίες στή τηλεόραση του̃ γραφείου. ­Ἀπίστευτο, μουρμουρισε ὁ πρόεδρος όταν τελείωσαν.
.
. .

στό Ἱσραήλ καί στήν θέση τους έστελναν γνήσιους Ρώσους, πρακτορες τη̃ς ΚΟΒ. Αυτοί παρέμεναν χρόνια ενεργοί, μέ μοναδική φροντίδα τήν προώθηση τῶν παιδιών. Θυμα̃στε που παραλίγο να κη ρυξουν εθνικό ευεργέτη τόν Μπρέζνιεφ οἱ Ἑβραῖοι, όταν τό 1969 οἱ Ρώσοι εστειλαν 60.000 Ρωσοε­ βραίους στό Ἱσραήλ, ενώ καθε χρόνο εστελναν μόλις 2­3.000; Τελικα τόκανε για να θολώσει τα νερα επειδή υπήρ­ ξαν καποιες υποψίες για τόν ρόλο μερικών Ρωσοεβραίων στό Ἱσραήλ. Μέ τήν καινούργια φουρνια αποδιοργανωσαν τίς αρχες ασφαλείας του̃ Ἱσραήλ καί τήν Μοσαντ, που μόλις είχαν ξεκινήσει ενα ελεγχο στό παρελθόν μερικών Ρωσοε­ βραίων μέ προοπτική να επεκταθου̃ν σέ όλους. Τώρα ἦταν α­ δυνατο να ελέγξουν τόσο κόσμο. Μπέρδεψαν τα πραγματα καί συνέχισαν τήν διείσδυση τους ανενόχλητοι. Δέν γνωρί­ ζουμε τόν ακριβή αριθμό των πρακτόρων, οὔτε που εχουν διεισδυσει. Πρέπει να επικοινωνήσουμε απόψε μέ τόν πρω­ θυπουργό του̃ Ἱσραήλ. "Ολοι οἱ Ρωσοεβραίοι που κατέχουν καποια θέση στόν κρατικό μηχανισμό είναι απ“ αυτή τή στιγ­ μή υποπτοι. Πρέπει να απομονωθου̃ν μεχρι να ὁλοκληρω­ θεῖ ή ερευνα. Ἑν τω μεταξυ εχουμε 30 περίπου ὀνόματα για αρχή μέ πρῶτο τόν υπαρχηγό του̃ Λικουντ. Ἑπίσης εχουμε ε­ να δίκτυο τῆς Μοσαντ στήν ΟΙΑ μέ αρχηγό δυστυχώς τόν υ­ πεύθυνο εξωτερικών επιχειρήσεων. 'Η ζημια μας πρέπει να­ ναι μεγαλη. "Ολοι οἱ δικοί μας που εχουν σχέση μέ τους Ἑ­ βραίους θα απομονωθου̃ν και θα ελεγχθου̃ν σχολιαστικα, ε­ στω καί αν κινδυνευουμε να κατηγορηθου̃με για αντισημιτι­
σμὀ·
,

ἐἕτἑ οἕι ε„πιἕρ0πες,τ:Ξτόοἔὀ ρἕσσεῖἔ κἔιά
υ

­Ἑ ' .Δ' λ' ” ”λλ θ' .Σ' δ β λντα,ξΪι°ειπε ενα ἕπωκνοίχουομεα ,ἐη̨̃είἔεἑοιἔἑίτουῖο
Τ

Ὁ

πρόεδρος σηκώθηκε α̃ο
,

τήν πολυθρόνα του.

εἰδἰποιιἶ

μ ς εφ ροἕν σ . .. ιημ η πρωθυπουργό του “Ισραηλ οτι του στελνω εἰδικό απεσταλμέ­ νο με θέμα δυναμίτη. Ποιός θα παει;

Τ

·_Ὁ υ̃παρΧΠΎὀ9 Κ­ πρόεδῦει ἀπάντησε ὁ ἀρληι̃ώἐ τη̃ἐ ΟΙΑ.­Ξέρουν ὅῃ Φεύι̃ίει τό Τέλοἐ του̃ Χρόνου καί δέν θά κινή­ σει τίς ὐποψίεἐ Τουἐι όσο ἄν πήγαινα ἐι̃ίώ­ Έἔἀλλου Υνωρίτ
185

Ι84 

ζονται άπό παλαιά, όταν ό δικός μας είχε μετοχές στήν ΖΙΜ Ι.ΙΝΕ8. ­­Ἑντάξει, συμφωνω, εἶπε ὁ πρόεδρος. Καί όλα αὐτά ανακάλυψες ἐσύ; ρώτησε τόν Σάϊμον. ­Μέ τήν βοήθεια ενός πράκτορά μας στήν Μοσάντ κ.
πρόεδρε.
_

­Μπράβο, έκανες θαυμάσια δουλειά. "Εχεις μυαλό καί

κουράγιο. "Αν ξαναβγω θά σέ πάρω γιά σύμβουλό μου σέ θέ­ ματα ἐθνικη̃ς ασφαλείας. Τώρα προχωρεῖστε όπως νομίζετε

καλυτερα και τσακιστε τουῷ Εβαλε την αναφορα στο χρηματοκιβωτιο στον τοιχο, που τό κάλυπτε ή φωτογραφία του̃ Λίνκολν, καί μπέρδεψε τόν
συνδυ¶σμό° _ΑυρἘο· συνεχισε, θα ετοιμασεο μιά ομιλια για Στην τηλεα ραση και τόν τύπο. Νομίζω ότι είναι καλύτερα να παίζουμε
μη̨ ανοιχτά χαβτιά καί άς μοῦ κηρύξουν Έόν πολεμο οἱ Έ­ βραιοι που θα αποκαλυφω δημοσια οτι ειναι σαπουνοφου­ σκες. Ετσι και αλλοιώς δεν είμαι η συμπάθεια τους. Επισης

Ὁ άντιπρόεδρος, παρά τήν φήμη του̃ ήλίθιου πού εἶχε άπο­ κτήσει βρισκόμενος τόσα χρόνια στήν σκιά του̃ Πρωθυπουρ­ γΟυ̃7 έδειξε ἀσυνήθιστη πυγμἠ καί ἐνεργητικότητα­ ­Ενημέ_ ρωσε άπό τήν τηλεόραση τόν λαό, πού βρισκόταν σέ κατά­ σταση μεγάλης άνησυχίας, τό ἴδιο βράδυ γυρω στά μεσάνυ­ χω, γιά δεύτερη φορά, μόλις ὁ Χατζῆς του̃κανε πλήρη ἐνη_
μέρωση. Μίλησε σταθερά μέ άποφασιστικότητα, εμπνέον­ ταςὲμπιστοσύνη σῖὀ ἀκροατἠριοι ­Ο Τελευταῖα; συνωμότης εἶχε πλήξει̃ καίρια ὀχι μόνο τόν Πρωθυπουργό σάν α̃νθρωπα̨

και τον φιλο του τον Γενικο Γραμματεαι ἀλλἀ7αυ̃τἀ ἔχει τὸ πα̨ιγνίδι· Σειρά του νά χάσει· Τους χαιρέτησε με χειραψία καί κτύπησε στήν πλάτη τόν
θα δυσαρεσῖησω

άλλά καίτό ίδιο τό έθνος. “Ομως τώρα όλα τέλειωσαν, άνήγ­ γειλε, καί ή χώρα θά βαδίσει σταθερά τόν δρόμο που χάραξε ὁ νεκρός ἠγὲτης της

Σαιμ0Υ° __Δεν ξερεις ποσο θα το ευχαριστηθω· Του ειπε° Το Εβα” κό λόμπυ έκανε τόν πα̃ν γιά νά μου̃ βάλει τρικλοποδιές.

”Επειτα, τό ίδιο βράδυ, συναντήθηκε μέ τόν πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας. Τόν έπεισε ότι δέν ὑπη̃ρχε λόγος πανικου̃. οὔ­ τε χρειαζόταν ἐκλογές ἦ κυβέρνηση ­Εθνικη̃ἑ Σωτηρίας. Καί
στήν Σουηδία εἶχαν σκοτώσει τόν Πάλμε. Άντίθετα, έσπευ­ σμένες ἐνέργειες θά ἔδιναν τήν ἐντὐπωση πανικοα πρᾶγμα

Ὁ Πρόεδρος βγη̃κε ἀπό τήν ἀνοικῖή πόρτα πού του̃ κρἀζ τησε ό Σάϊμον καί κατευθυνθηκε πρός τό εσωτερικό του̃ Λευ­ κου̃ Οἶκουι ἐνῶ ὁ 3ΑΟΧΠΥὀ9 Τη̃ἐ ΟΙΑ καί ὁ Σάῖμ­Ον βΎη̃καν ὰ· πό 7τὀ κτίριο Ἐςαί κατευθύνθηκαν πρός Τήν μαύρη Κάντιλακ που πως περιμενε·

κε στό ΥΠΕΘΑ μέ τους ὑπουργούς καί τά μέλη του̃ εκτελε­ στικου̃ γραφείου. Δέν ήταν ὥρα γιά άνταγωνισμούς καί φα­ τρίες. Θά άναλάμβανε πρωθυπουργός καί άρχηγός του̃ κόμ­ ματος μέχρι τό ἑπόμενο συνέδριο, που δέν έπρεπε νά τό έπι­ σπεὐσουν. “Επρεπε νά δοθεῖ ή εντύπωση στόν λαό ότι τό κόμμα ήταν άρραγές καί ή κυβέρνηση σταθερή, άλλοιῶς ή­ ταν χαμένοι. “Αν άρχιζαν τούς φατριασμούς καί τίς γκρίνιες θάχαν τήν τύχη τη̃ς ΕΔΑ καί τη̃ς Ἑνώσεως Κέντρου. 'Η ἱ­
σχυς εν τη ενώσει.
±
π

που έπρεπε νά άποφευχθεῖ πάση θυσία. Κατόπιν συναντήθη­

|

~

ε

186

Ι87 

Μίλησε συνετά καί έγινε αποδεκτός από όλους. "Αλλωστε κανείς δέν εἶχε αυτή την στιγμη την διάθεση γιά αντίδραση. "Εμοιαζαν σάν χαμένοι. ”Η αντιπολίτευση μέ την δολοφονία του̃ πρωθυπουργου̃ έχασε τόν άσσο ἀπό τό μανίκι της καί ἡ επίθεση της δέν εἶχε την αναμενόμενη ένταση. Ὁ Χατζῆς απρόσμενα κέρδισε την εμπιστοσύνη του̃ νέου Προέδρου καί έγινε αρχηγός τῆς ΚΥΠ. "Ο Χάουσμαν μετατέθηκε στην Ρώμη, στην θέση του̃ Σόιῖ­ μον που έμεινε στην Οὐάσιγκτων. Ὁ Ἰωάννου παραιτήθηκε άπό τήν Άστυνομία καί παν­ τρεύτηκε την άρχαιολόγο του, πιάνοντας δουλειά σέ μία ἑ­
ταιβεία συσῖημάτων ἀσφαλείας· καί ἐλέγχοταν ἀπό Ἀμερι” κανικά συμφέροντα.
“Ομωε τό στίγμα παρέμεινε γιά τήν χώρα, θύμα αὐτὴν τήν φορά του̃ φανατισμου̃, γιά νά αποδειχθου̃ν ακόμη μία φορά σωστά τά λόγια του̃ Λασκαράτου. «Ὁ μεγαλύτερος εχθρός μου είναι ὁ φανατικός».

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ .......................... .. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ
ΠΕΤΡΟΣ ............................... .. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ ΒΞΑΡΘΡΩΣΗ ......................... .. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ

ΛΙΒΥΗ .................................. .. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ............... .. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ......................... .. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ Η ΛΥΣΗ ................................ .. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ......... .. ΕΠΙΛΟΓΟΣ ..................................... ..

188 

ι

ἑὶ
ὶ

ὲ

Θ

Ἐ
ὶ

ὲι̃

Η

=ἱἐ¬Δ;­_

­__·­ν_¬­Πι̃­ν

έ