Μάντσεστερ. Εδώ ήρθε σε επαφή με δημοσιεύσεις του Ράσελ για τις αρχές των Μαθηματικών, οι οποίες των εντυπωσίασαν σε τέτοιο βαθμό, ώστε να εγκαταλείψει την Τεχνική και να σπουδάσει στο Καίμπριτζ, όπου δίδασκε ο Ράσελ, Μαθηματικά και Λογική. Ο Ράσελ που γνώρισε τον Βίτγκενστάιν πολύ καλά ως μαθητή και συνεργάτη, τον περιγράφει ως απόκοσμο, εσωστρεφή και παραδοξολόγο. Ανάλογα εξελίχθηκε και η ζωή του. Υπό την επιρροή του Μαθηματικού Φρέγκε άρχισε ο Βίτγκενστάιν να αναπτύσσει μια εκτεταμένη θεωρία για τις αρχές της Λογικής και το μηχανισμό των γλωσσών. Ξεκίνησε τις μελέτες του με στόχο να αναγάγει όλα τα Μαθηματικά στη Λογική και κατέληξε στη διαπίστωση ότι όλες οι μεταφυσικές φιλοσοφίες αποτελούν ανοησία. Οι εργασίες του εντατικοποιήθηκαν στα χρόνια 1913-14 στη Νορβηγία, αλλά από το 1914 πήρε μέρος ως εθελοντής στον α' παγκόσμιο πόλεμο. Το 1919 έστειλε ο Βίτγκενστάιν μία επιστολή στον Ράσελ, με την οποία τον πληροφορούσε ότι βρισκόταν ως αυστριακός αξιωματικός σε ιταλική αιχμαλωσία. Συνημμένα στο γράμμα τού έστελνε δε ένα χειρόγραφό του για σχολιασμό. Επρόκειτο για το περίφημο έργο του Βίτγκενστάιν «Tractatus logico-philosophicus». Το έργο αυτό δημοσιεύτηκε με τη βοήθεια του Ράσελ το 1921. Μετά από τη δημοσίευση του «Tractatus» θεώρησε ο Βίτγκενστάιν ότι ολοκληρώθηκε ο φιλοσοφικός ρόλος του και άρχισε να μετεκπαιδεύεται ως δάσκαλος δημοτικού σχολείου. Εργάστηκε ως δάσκαλος σε ένα αυστριακό χωριό μέχρι το 1926 και μετά εγκαταστάθηκε στη Βιέννη. Το 1929 επέστρεψε στο Καίμπριτζ για να συνεχίσει τις φιλοσοφικές του εργασίες. Από το 1930 δίδαξε θέματα Φιλοσοφίας και Λογικής και το 1939 έγινε καθηγητής σ' αυτό το Πανεπιστήμιο. Στα χρόνια του β' παγκόσμιου πολέμου, 1941-44, εργάστηκε ως βοηθός σε νοσοκομεία του Λονδίνου και Νιούκαστλ. Από το 1944 άρχισε πάλι να διδάσκει, αλλά εγκατέλειψε αυτή τη δραστηριότητα το 1947 και αποσύρθηκε στην Ιρλανδία, όπου ζούσε απομονωμένος. Πέθανε στο Καίμπριτζ σε ηλικία 62 ετών.
Από το λάθος πρέπει κανείς να ξεκινάει
και να φέρνει στο φως την αλήθεια που κρύβει μέσα του • η μέθοδός μου δεν συνίσταται στο να ξεχωρίζω το σκληρό από το μαλακό, αλλά στο να βλέπω τη σκληρότητα του μαλακού • ο φιλόσοφος πασχίζει να βρει την ελευθερώτρια λέξη, τη λέξη δηλαδή που θα μας επιτρέψει επιτέλους να συλλάβουμε εκείνο που συνεχώς μέχρι τώρα βάραινε στη συνείδησή μας , δίχως να καταλαβαίνουμε πώς • Όταν φιλοσοφείς είναι σαν να προσπαθείς να ανοίξεις ένα χρηματοκιβώτιο με συνδυασμό. Κάθε μικρομετατόπιση του δίσκου δεν φαίνεται να έχει αποτέλεσμα. Μόνο όταν όλα μπουν στη θέση τους, η πόρτα ανοίγει • Μπορεί κανείς να φυλακιστεί σε ένα δωμάτιο με ξεκλείδωτη πόρτα, αν τυχόν η πόρτα ανοίγει προς τα μέσα και δεν του περνάει από το μυαλό να τραβήξει αντί να σπρώξει
• Τίποτε δεν είναι δυσκολότερο από το να αντιμετωπίζεις τις έννοιες απροκατάληπτα . Αυτή είναι η κύρια δυσκολία της φιλοσοφίας • Πρέπει να οργώσουμε ολόκληρη τη γλωσσική επικράτεια
• Στη γλώσσα μας υπάρχει ενσωματωμένη μια ολόκληρη μυθολογία • Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ χτίζει ένα σπίτι από τούβλα, το οποίο, αφού ολοκληρωθεί δεν το αγγίζουμε πια. Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ τακτοποιεί ένα δωμάτιο, κι έτσι πρέπει να πάρει στα χέρια της τα πράγματα πολλές φορές. • Φιλόσοφος είναι ο άνθρωπος που πρέπει να γιατρέψει πολλές διανοητικές του ασθένειες πριν φθάσει στις έννοιες τις υγιούς ανθρώπινης διάνοιας • Μια από τις βασικές πηγές προέλευσης των φιλοσοφικών παθήσεων – η μονομερής δίαιτα. Το να τρέφεις τη σκέψη σου με ένα μοναδικό είδος παραδειγμάτων • Στον αγώνα δρόμου της φιλοσοφίας νικητής είναι αυτός που τρέχει πιο αργά.
Ή αλλιώς: εκείνος που φθάνει στο τέρμα τελευταίος • Ιδού πως θα΄ πρεπε να χαιρετιώνται οι φιλόσοφοι. « Μη φείδου χρόνου» • Και οι σκέψεις πέφτουν καμιά φορά από το δέντρο πριν ωριμάσουν
( Από το ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ, εκδόσεις στιγμή, σε μετάφραση Κωστή Κωβαίου )
