Εκεί που κατοικούνταν από Έλληνες χιλιάδες χρόνια είναι αυτή η πόλη η οποία βρίσκεται
στην κορυφή ενός λόφου, σε ύψος 470 μέτρων, ενώ ο ποταμός Perpereshka , το ελληνικό
όνομα στην σλαβοβουλγαρικη έκδοση, ρέει δίπλα του.
Η άνετη κοιλάδα του ποταμού έχει δημιουργήσει συνθήκες ζωής από την αρχαιότητα και
είναι σπαρμένη με δεκάδες αρχαιολογικούς χώρους από διάφορες εποχές, το κέντρο του
οποίου είναι το Περπερικόν . Σο μεσαιωνικό αρχαιολογικό συγκρότημα Περπερικόν είναι
μία από τις αρχαιότερες μνημειακές μεγαλιθικές κατασκευές, εξ ολοκλήρου λαξευμένες
στους βράχους.
Η θρησκευτική δραστηριότητα στην κορυφή του βράχου άρχισε τον 5ο π.Φ. αιώνα και ίσως
θα μπορούσε να σχετίζεται με τις πεποιθήσεις των ανθρώπων της Εποχής του Φαλκού οι
οποίοι ξεκίνησαν τη λατρεία του θεού του ήλιου.
Σότε ιδρύθηκε το πρώτο ιερό με τις θρησκευτικές τελετές να συνεχίζονται καθ 'όλη τη εποχή
του Φαλκού ( III - II χιλιετία π. Φ. ). Σότε χτίστηκε και η οβάλ αίθουσα με ένα τεράστιο
κυκλικό βωμό στο κέντρο της όπου οι ιερείς εκτελούσαν ιερές τελετουργίες με κρασί και
φωτιά. Αυτές οι θρησκευτικές πρακτικές ήταν χαρακτηριστικές για ένα ναό του Διονύσου,
τον οποίο η πιο πρόσφατη αρχαιολογική έρευνα έχει δείξει ότι ίσως βρισκόταν ακριβώς στο
Περπερικόν .
ύμφωνα με τους μύθους , δύο κρίσιμες προφητείες έγιναν από το ιερό του ναού. Η πρώτη
προέβλεψε μεγάλες κατακτήσεις και δόξα για τον Αλέξανδρο το Μέγα, και η δεύτερη, που
έγινε αρκετούς αιώνες αργότερα, υποσχέθηκε εξουσία και δύναμη στον πρώτο Ρωμαίο
Αυτοκράτορα, το Γάιο Ιούλιο Καίσαρα Αύγουστο. Υυσικά δεν γνωρίζουμε την καταγωγή και
την διαδρομή των μύθων και ίσως είναι μια προσπάθεια σημερινών «ειδικών» να ανεβάζουν
το κύρος του αρχαιολογικού χώρου. Κατά την τελευταία χιλιετία π. Φ και τους πρώτους
αιώνες μ. Φ , οι δομές στο βράχο μεγάλωσαν και δημιουργήθηκε μια πόλη με ανάκτορα,
τείχη και προάστια.
τις αρχές του 5ου αιώνα μ. Φ. επί της
Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
των Ελλήνων η πόλη έγινε
επισκοπικό κέντρο , πριν δηλαδή την
έλευση των Βουλγάρων αλλά και των
λάβων στην Ευρώπη και στο έβδομο
με δέκατο τέταρτο αιώνα μ. Φ. το
Περπερικόν άκμασε ως περιφερειακό
κέντρο.
Κατόπιν μετά στους αιώνες πολλές φορές οι νεοφερμένοι Βούλγαροι προσπάθησαν να
εισβάλουν και οι Ρωμιοί πολέμησαν για αυτά τα εδάφη και φυσικά αποτέλεσαν
αναπόσπαστο κομμάτι της Ανατολικής Ρωμέϊκης
Αυτοκρατορίας ,ενώ στο τέλος του 14ου αιώνα οι Οθωμανοί
Σούρκοι κατέκτησαν και κατέστρεψαν το φρούριο, τα ερείπια
το οποίο σιγά-σιγά βυθίστηκε στη λήθη , μιας και δεν
υπήρχε ελληνική παρουσία εκεί.
Αρκετές αναφορές για την αρχαία ζωή εκεί δεν έχουν γίνει
στο ευρύ κοινό λόγω του ότι οι Βούλγαροι προσπαθούν να
αποσιωπήσουν την ελληνικότητα του χώρου και για αυτό
αποδίδουν διάφορες απίθανες σλαβοβουλαρικού τύπου
θεωρίες με ανύπαρκτα και αναπόδεικτα στοιχεία . Επιμελώς
αποκόπτουν το ελληνικό παρελθόν της πόλεως και διαδίδουν
«ειδήσεις» που δυστυχώς αναμεταδίδουν και τα ελληνικά
μέσα και «ειδικευμένοι» ιστότοποι, χωρίς αποδεικτικά
στοιχεία και ταυτοποιήσεις .Θλιβερό…
Βυζαντινές μολυβδοσφραγίδες στο Περπερικόν
Μέσα από την ανακάλυψη ήρθε στο φως και ένας άγνωστος μέχρι σήμερα αρχιεπίσκοπος
του Βυζαντίου .φραγίδες με το όνομα ενός αρχιεπισκόπου του Βυζαντίου, που η ύπαρξή
του αγνοούνταν ως σήμερα, έφερε στο φως βούλγαρος αρχαιολόγος που πραγματοποιεί
ανασκαφές στην αρχαία πόλη Περπερικόν στη Ροδόπη.
Ρωμέϊκα υπέρπυρα που βρέθηκαν στην περιοχή .
Οι μολυβδοσφραγίδες ανήκαν στον αρχιεπίσκοπο Κωνσταντίνο και βρέθηκαν σε ένα κτίριο
μαζί με βυζαντινά νομίσματα της εποχής του αυτοκράτορα Ιωάννη Σσιμισκή (969 - 976),
του Βασίλειου Β΄ Βουλγαροκτόνου (976 - 1025) και του Κωνσταντίνου Η΄ (1025 - 1028),
δηλαδή χρονολογούνται από τα τέλη του 10ου ως και στις αρχές του 11ου αιώνα, καθώς
και από το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα.
Ρωμέϊκα νομίσματα και σφραγιστικά ,αλλά και απλά ,δακτυλίδια
ύμφωνα με τον ,Βούλγαρο πάντα, καθηγητή Νικολάι Οβτσάροφ, επικεφαλή των
αρχαιολογικών ερευνών τα τελευταία χρόνια στο Περπερικόν, τα ευρήματα
αυτά έρχονται να συμπληρώσουν την εικόνα μιας πόλης, που ήταν σημαντικό αστικό κέντρο
και στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και όχι μόνον στην αρχαιότητα. Όπως ο ίδιος λέει,
πρόκειται μάλιστα για μία ακόμη απόδειξη ότι από τον 4ο έως τον 14ο αιώνα η πόλη ήταν
ένα ισχυρό χριστιανικό κέντρο, που διέθετε σφραγίδες τόσο βασιλικές όσο και επισκόπων.
Ρωμέϊκο σκαλιστό θωράκιο από την εποχή της Ανατολικής Ρωμέϊκης Αυτοκρατορίας. Εκτός της
οθωμανικής περιόδου καταστροφές συντελέσθηκαν εδώ και από τους νεοφερμένους βούλγαρους
εισβολείς. Υυσικά οι σημερινοί σλαβοβούλγαροι αναπτύσσουν διάφορες «εκλεπτυσμένες» θεωρίες
και υποκρύπτουν το τι καταστροφές συνετέθησαν και την εποχή εκείνη από αυτούς.
Σο Περπερικόν ή Τπερπεράκιον ή
Περπεράκιον σύμφωνα με διάφορα
βυζαντινά κείμενα, βρίσκεται πλησίον των
σημερινών πια ελληνοβουλγαρικών
συνόρων
πάνω σε λόφο ύψους 470 μέτρων και
ολόκληρη η αρχαία πόλη είναι σκαλισμένη
στα βράχια δημιουργώντας ένα επιβλητικό
μεγαλιθικό μνημείο. Η ανθρώπινη
παρουσία στην περιοχή χρονολογείται από
το 5000 π.Φ., υπάρχουν ευρήματα από
την Εποχή του Φαλκού και την Πρώιμη
Εποχή του ιδήρου. Εδώ εξάλλου
θεωρείται, φυσικά από τους Βούλγαρους,
πως βρισκόταν μία από τις πρωτεύουσες
των θρακών βασιλέων της φυλής των Οδρυσών, Σήρη και ιτάλκη, χωρίς όμως ταυτοποίηση.
«Θρακικό» νόμισμα
Από το Βυζαντινό κτίσμα στο Περπερικόν.
Να σημειωθεί ότι στην κορυφή του λόφου έχει βρεθεί ένας άμβωνας, ο οποίος πιθανότατα
είχε κτιστεί περί τον 4ο ή στις αρχές του 5ου μ.Φ. αιώνα, περίοδο συμπίπτει με την εποχή
εκχριστιανισμού των Θρακών. Άλλωστε από τις αρχές του 5ου αιώνα η πόλη ήταν
επισκοπικό κέντρο, φυσικά πριν εμφανιστούν οι Βούλγαροι στην περιοχή αυτή της
Ευρώπης. Αυτής της εποχής είναι και ένας παλαιστινιακός σταυρός και κομματάκια από
το τίμιο ξύλο, που έχουν βρεθεί παλαιότερα στην περιοχή. Υυσικά περί του Σιμίου Ξύλου
δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ούτε ταυτοποίηση, απλά αναφέρεται σε διάφορα κείμενα
«ειδικών» για «εθνικούς» και πάντα, για τουριστικούς λόγους.
Οι αρχαιολόγοι συνεχίζουν επίσης της εργασίες για την αποκάλυψη των τειχών του
φρουρίου, που σώζονται ως και 3 μέτρα σε ύψος.
Βυζαντινό νεκροταφείο κρύπτη
Ο βυζαντινός τομέας της πόλεως.
ΓΡΑΦΟΝΣΑ « ΙΣΟΡΙΑ»
ήμερα υπάρχουν «ειδικοί» βούλγαροι «καθηγητές» όπως ο Dimitar Georgiev Dakov που
προσπαθεί να δικαιολογήσει το ελληνικό όνομα της πόλεως ότι προέρχεται από τους
Θράκες…!Μια προσεκτική ματιά στα σημερινά βουλγαρικά αρχαιολογικά δρώμενα σε
βιβλία και ιστοτόπους , μπορεί να διακρίνει κανείς περισσευούμενα ευτράπελα που
προκαλούν κλαυσίγελο. Ας δούμε ένα παράδειγμα . Έτσι ακριβώς όπως το αναγράφει ο
βουλγαρικός ιστότοπος «ΡΑΔΙΟ ΒΟΤΛΓΑΡΙΑ»
Ο «Θράκας ιππέας».
Ο καθηγητής Νικολάι Οβτσάροφ δείχνει τα ευρήματα από το Περπερικόν.
[……Πρόζθαηα ζηο αρταίο ειδφλολαηρικό ιερό Περπερικόν οι αρταιολόγοι ανακάλσυαν μοναδικό εύρημα. Καηά ηις αναζκαθές
ζηα περίτφρα ηης πέηρινης πόλης με ιζηορία άνφ ηφν 7 τιλιεηιών, οι αρταιολόγοι βρήκαν κεραμικό θραύζμα ηεθροδότοσ,
πάνφ ζηο οποίο ζαθώς διακρίνεηαι η απεικόνιζη ειδφλολαηρικού Θράκα ιππέα. Τοσλάτιζηον μέτρι ηώρα η απεικόνιζη δεν έτει
όμοιά ηης ζηην θρακική ηέτνη. Επίζης, οι ερεσνηηές είναι ηης γνώμης όηι πρόκειηαι για μια από ηις παλαιόηερες γνφζηές
απεικονίζεις ηης αρταίας θεόηηηας ζηα βοσλγαρικά εδάθη. (θμ ΑΡΧ- Παρεμπιπτόντωσ τι εννοοφν Θρακικι τζχνθ
ελλθνικι και ςκυκικι ι μάλλον ελλθνοςκυκικι τζχνθ υπάρχει…. Περί τζχνθσ ότι «Θρακικό» ζχει βρεκεί που
κεωρείτο πολιτιςτικό αντικείμενο είναι ελλθνικισ υπόςταςθσ ι ζχει ςκυκικά θ Γετικα χαρακτθριςτικά …Θρακικζσ
ςυνικειεσ ςε δρϊμενα μπορεί αλλά, άλλο Θρακικι τζχνθ…! ) *…..Σηελ νπζία γίλεηαη ιόγνο γηα απεηθόληζε ηνπ εηδωινιαηξηθνύ
ζενύ Heros, ν νπνίνο ηηκάηαη ζε πνιιά ζξαθηθά ηεξά ζηελ αξραηόηεηα. Με ηελ πάξνδν ηνπ ρξόλνπ ε εηθνλνγξαθία ηνπ αιιάδεη θαη ζηε
ρξηζηηαληθή ηέρλε ν ελ ιόγω ηππέαο ήδε απεηθνλίδεηαη ωο ηνλ Άγην Γεώξγην, Άγην Γεκήηξην θαη Άγην Μελά….](θμ ΑΡΧ- Δθλαδι ςτουσ
Άγιουσ αυτοφσ θ ςυμβολικι τουσ απεικόνιςθ προζρχονται από τουσ Θράκεσ …!!!) *…Η θεξακηθή απεηθόληζε ηνπ ηππέα
αλαθαιύθζεθε ζε απόζηαζε 300 κέηξωλ από ηελ αξραία πόιε ηνπ Πεξπεξηθόλ. Απνδείρζεθε όηη ην εηδωινιαηξηθό ζπγθξόηεκα δελ
απιώλεηαη κόλν ζηνλ ιόθν κε ην ππνηηζέκελν ηεξό ηνπ Γηνλύζνπ, αιιά ζε κεγαιύηεξν εκβαδόλ - νιόθιεξωλ 12 ηεηξαγωληθώλ κέηξωλ
γύξω ηνπ.
Σύκθωλα κε ηνπο επηζηήκνλεο,(θμ.ΑΡΧ- εννοεί βζβαια μόνο τουσ Βοφλγαρουσ «επιςτιμονεσ» ) ην γεγνλόο απηό θαζηζηά ην
Πεξπεξηθόλ ην κεγαιύηεξν ηεξό ζηε Βαιθαληθή Χεξζόλεζν.
Γπζηπρώο, ζηα ηέιε ηεο δεθαεηίαο ηνπ ’90 ηνπ 20νπ αηώλα, ε πεξηνρή δερόηαλ ηηο θαηαζηξεπηηθέο επηδξνκέο ηωλ αξραηνθαπήιωλ. Η
νκάδα ηνπ δηαθεθξηκέλνπ Βνπιγάξνπ αξραηνιόγνπ Νηθνιάη Οβηζάξνθ, ν νπνίνο γηα πνιιά ρξόληα εξεπλά ην Πεξπεξηθόλ, όκωο
απνθαζίδεη λα δεη ηη απέκεηλε κεηά ηηο "επηζέζεηο" απηέο θαη αλαθαιύπηεη ην εύξεκα….]
ημ ΑΡΦ- Προσέξατε ότι δεν αναφέρεται η χρονολόγηση του κεραμικού; Αναφέρει λίγο πιο πριν
[…. ζηα περίτφρα ηης πέηρινης πόλης με ιζηορία άνφ ηφν 7 τιλιεηιών, οι αρταιολόγοι βρήκαν κεραμικό θραύζμα ηεθροδότοσ,
πάνφ ζηο οποίο ζαθώς διακρίνεηαι η απεικόνιζη ειδφλολαηρικού Θράκα ιππέα….] Δθλαδι λίγο πολφ , ςε ζνα χϊρο 7000
ετϊν και που δεν αναφζρει ποιοι ηοφςαν , βρζκθκε αυτό…..!!! και από τον «Θράκα ιππζα» ζχουμε παράςταςθ των
ζφιππων Αγίων Γεϊργιο Δθμιτριο Μθνά , κλπ….. εντυπωςιακι ανακοίνωςθ …! Καταλαβαίνουμε λοιπόν όλοι, τθν
ςοβαρότθτα οριςμζνων βοφλγαρων αρχαιολόγων.
Για να καταλάβει ο αναγνϊςτησ το φφοσ τησ παρουςίαςησ του αναςκαφικοφ έργου που είναι επίςημο
θα παραθέςουμε τα παρακάτω.
Περπερικόν, μεταξφ των πιο ςυχνά επιςκέψιμων χϊρων του βουλγαρικοφ πολιτιςτικοφ
και ιςτορικοφ τουριςμοφ -δεκνζηεύζεθε ζηηο 19/8/10 11:45 π.κ.
Ο Κακ. Νικολάι Οβτςάροφ παρουςίαςε ςτα μζςα ενθμζρωςθσ ςτθ όφια ευριματα από τθν αρχαιολογικι ςεηόν
του φετινοφ καλοκαιριοφ(2010) . Για δζκα χρόνια ζχει μελετιςει τθν ιερι πόλθ Περπερικόν ςτθν Ανατολικι Ροδόπθ,
τθσ Νότιασ Βουλγαρίασ, μία τοποκεςία με ζνα ιςτορικό ρεκόρ περίπου 7000 ετϊν . Ζχουν παρουςιαςτεί
αντικείμενα που ζχουν τοποκετθκεί με τζτοιο τρόπο, ζτςι ϊςτε να δείχνουν διάφορεσ περιόδουσ ςτθν ιςτορία
του. Σο παλαιότερο εφρθμα είναι ζνα πζτρινο είδωλο που καταςκευάςτθκε πριν από 6000 χρόνια. Σο επόμενο
αντικείμενο χρονολογικά είναι ζνα χάλκινο τςεκοφρι χρονολογείται ςτο 15 αι. π.Χ.. Ζνα κυρτό Θρακικό (;) μαχαίρι
μάχθσ ζρχεται από τθν αρχαιότθτα,( θμ. ΑΡΧ- χρονολόγθςθ;… τι εννοεί …αραχαιότθτα….Μιπωσ όταν υπάρχουν
ζλλθνεσ εδϊ;…. Λζμε τϊρα…) κακϊσ και ζνα κομμάτι από μια κεραμικι λάμπα ηωγραφιςμζνα με ερωτικζσ ςκθνζσ
και μια αρχαία βελόνα για ιατρικι πράξθ.
Σο όργανο χρθςιμοποιικθκε από τουσ αρχαίουσ ( θμΑΡΧ-ποιουσ αρχαίουσ ; κινζηουσ;) για τθν αντιμετϊπιςθ ενόσ
παραςιτικοφ ςκουλθκιοφ.
"Σο όργανο που χρονολογείται τον 2-4 αι. μ. Χ. χρθςιμοποιικθκε με ζνα ενδιαφζροντα τρόπο από τουσ αρχαίουσ
γιατροφσ, (θμ.ΑΡΧ- Δεν αναφζρει ποιουσ αρχαίουσ...Πωσ ονομάηονταν αυτοί, τι ιταν , ζλλθνεσ ρωμαίοι ; ……) όταν
θ υγιεινι ιταν ανεπαρκισ », ο αρχαιολόγοσ εξθγεί. «Εκείνθ τθν εποχι υπιρχε ζνα παραςιτικό ςκουλικι ςτθ
Βουλγαρία, ( θμ ΑΡΧ- τθν βυηαντινι αυτοκρατορία οι βοφλγαροι τότε δεν είχαν ειςβάλλει βριςκόντουςαν ςτισ
αςιατικζσ ςτζπεσ ακόμα, αλλά αναφζρει …. Βουλγαρία ) θ οποία κα μποροφςε να προκαλζςει και το κάνατο, αν
είχε καταφζρει να διειςδφςει κάτω από το ανκρϊπινο δζρμα. ιμερα είναι κοινό ςε τροπικζσ χϊρεσ. Πϊσ λοιπόν
μποροφςε να αφαιρεκεί; Σο αιχμθρό άκρο του οργάνου χρθςιμοποιικθκε για να κάνει μια περικοπι, ενϊ θ
ςπάτουλα ςτο αντίκετο άκρο χρθςίμευςε για να ωκιςει το ςκουλικι. Ζνα άλλο μοναδικό αντικείμενο που ζχουμε
βρει πριν από λίγεσ θμζρεσ, είναι μια ρωμαϊκι λάμπα από 3 αι.. μ.Χ.. Εμφανίηει μια θμίγυμνθ χορεφτρια. "(θμ ΑΡΧ
- Ρωμαϊκι λάμπα ι λφχνοσ ρωμαϊκισ περιόδου ; …Μιπωσ υπάρχει διαφορά ;)
Η αρχαία χορεφτρια κουνϊντασ ζνα πζπλο πάνω από το κεφάλι τθσ.
Κατά τθν Αρχαιότθτα ( θμ ΑΡΧ- γενικά ….αρχαιότθτα…. δεν υπάρχει ελλθνιςτικι ,ρωμαϊκι ι ζςτω κάποια
αναφορά ;….Λζμε τϊρα ) κεραμικά λυχνάρια είναι ςυχνά διακοςμθμζνα με γραφικά κζματα των κεϊν,
μυκολογικζσ ςκθνζσ και άλλων διακοςμθτικϊν ςτοιχείων. Επίςθσ οι ερωτικζσ ςκθνζσ δεν ιταν κάτι αςυνικιςτο.
Ο Κακ. Οβτςάροφ παρουςίαςε επίςθσ δφο αςθμζνια αντικείμενα από τθ μεςαιωνικι περίοδο του Περπερικοφ :
ζνα κομμάτι από ζνα εξελιγμζνο διάδθμα και ζνα κζρμα με εικόνεσ του τςάρου Ιβάν Αλεξάντερ (1331-1371) και του
γιου του Μιχαιλ. Ο αρχαιολόγοσ παρατιρθςε ότι τα κζρματα αυτά βρίςκονται ςυχνά ςτθ μεςαιωνικι πρωτεφουςα
τθσ Βουλγαρίασ Veliko Σίρνοβο, αλλά είναι κάτι ςπάνιο ςτα βουνά τθσ Ροδόπθσ. Η εφρεςθ ενόσ τζτοιου νομίςματοσ
είναι ςχετικι, κακϊσ επιβεβαιϊνει τισ πλθροφορίεσ ςτισ ιςτορικζσ πθγζσ ιςχυρίηονται ότι το 1343 Σο Περπερικόν
κατακτικθκε από τον Ιβάν Αλεξάντερ, αν και μόνο για ζνα μικρό χρονικό διάςτθμα.(θμ ΑΡΧ είναι δυνατόν ζνα
ςυναλλακτικό μζςον όπωσ ζνα νόμιςμα να πιςτοποιεί τθν κατάλθψθ μιασ πόλεωσ ; ) Αρκετοφσ μινεσ μετά
τθν κατάκτθςθ, οι βυηαντινζσ δυνάμεισ το πιραν πίςω.(θμ ΑΡΧ- διαβάςατε με πόςεσ λεπτομζρειεσ αναφζρει
περί του Ιβάν αλλά και του γιοφ του ακόμα ; ….Εντυπωςιακό …!!!)
Έλα θέξκα από ηνλ θαλόλα ηνπ Ιβάλ Αιεμάληεξ θαη έλα ζξαύζκα από κηα ηηάξα
Σο Περπερικόν ιταν θ μεγαλφτερθ πόλθ ςτα βουνά τθσ Ροδόπθσ και μία από τισ μεγαλφτερεσ πόλεισ των Βαλκανίων
κατά τθν Αρχαιότθτα και το Μεςαίωνα, διλωςε ο κακθγθτισ Οβτςάροφ. "Πριν από δφο χρόνια, ο εξαιρετικόσ για
τθν προϊςτορία τθσ Βουλγαρίασ μελετθτισ Αναπλθρωτισ Κακθγθτισ Κραςιμίρ Leshtakov από το Πανεπιςτιμιο τθσ
όφιασ υπολογίηει ότι θ περιοχι του προϊςτορικοφ κζντρου λατρείασ από τθν Εποχι του Χαλκοφ - 3500 χρόνια πριν
- ιταν περίπου 12 τετραγωνικά χιλιόμετρα. ( θμ Αρχ - Να φανταςτείτε ότι θ Κωνςταντινοφπολθ είναι
περίπου 10 τ. χιλιόμετρα και τον Μεςαίωνα ιταν θ μεγαλφτερθ πόλθ τθσ Οικουμζνθσ…. Εδϊ λοιπόν
μιλάμε όςο οι Μυκινεσ θ Σίρυνκα, θ Κνωςόσ, τα Μάλια ,θ Φαιςτόσ ιταν όλα μαηί μικρότερα από το
…Περπερικόν…!!!....Απίςτευτεσ επίςθμεσ ανακοινϊςεισ από τουσ «ειδικοφσ» τθσ βουλγαρικισ
αρχαιολογίασ…) Λοιπόν, φυςικά, ο βραχϊδθσ λόφοσ ιταν το κζντρο για τθ λατρευτικι δραςτθριότθτα, ωςτόςο
υπιρχαν και άλλα ιερά που λειτουργοφςαν ταυτόχρονα ςχθματίηοντασ ζνα μεγάλο ςυνονκφλευμα. Η Ακρόπολθ (το
άνω τμιμα τθσ πόλθσ) μόνο απλϊνονται ςε μια ζκταςθ 2,2 εκταρίων ςτθν Αρχαιότθτα και κατά τθ διάρκεια του
Μεςαίωνα. Θα ιταν περικυκλωμζνθ με 3 μζτρων πάχουσ τείχθ. Η Περιοχι ολόκλθρθσ τθσ πόλθσ ανιλκε ςε 24
εκτάρια. Τπό το πρίςμα αυτό, το Περπερικόν ιταν ζνα τεράςτιο κζντρο λατρείασ, θ οποία 12 ζωσ 14 αι. . ζγινε θ
ζδρα τθσ επιςκοπισ.(θμ. ΑΡΧ- από τθν εποχι του Χαλκοφ ιρκε «λατρευτικά» ξαφνικά ο βοφλγαροσ
κακθγθτισ ςτον 14 μ.Χ. αιϊνα…!!! ) Ζτςι ιταν θ κατάςταςθ μζχρι το 1362, όταν ζπεςε ςτα χζρια των
Οκωμανϊν Σοφρκων μετά από μία μεγάλθ πολιορκία. " Σο 2008 και το 2009 το Περπερικόν είδε περίπου 250.000
επιςκζπτεσ ςε ετιςια βάςθ. Οι αρικμοί αυτοί αναμζνεται να αυξθκοφν. Αυτό ζχει λάβει το κζντρο λατρείασ τθσ
Ροδόπθσ ςτθ δεφτερθ κζςθ ςτο τουριςτικοφ ενδιαφζροντοσ μετά το Tsarevets Hill ςτο Βζλικο Σίρνοβο. ε αυτό το
μζροσ τθσ Βουλγαρίασ του πολιτιςτικοφ και ιςτορικοφ τουριςμοφ αναμζνεται να αναδυκεί ωσ εναλλακτικι λφςθ τθν
καλλιζργεια του καπνοφ και των ορυχείων ςτθν τοπικι οικονομία.
Ζλλθ Γκζκοβα
Φωτογραφία: Βενζτα Παβλόβα
Αυτά και άλλα πολλά ,συμβαίνουν με μερικούς σοβαρούς «καθηγητές» της ιστορίας. Σα
συμπεράσματα δικά σας.
ΔΕΙΣΕ ΕΠΙΗ
ΤΟ ΠΑΠΙΚΙΟΝ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ
Activity (3)