Tην διετία 2013-2014 ο εξορυκτικός τομέας συνέχισε την ίδια πτωτική τάση που είχε
διαμορφωθεί την προηγούμενη πενταετία λόγω του υφεσιακού μετώπου το οποίο επηρέασε
αρνητικά τόσο τη ζήτηση όσο και τις τιμές των πρώτων υλών στους κλάδους της χαλυβουργίας,
των κατασκευών, της οικοδομής, του τσιμέντου και του σκυροδέματος. Η αστάθεια και η ύφεση
ενισχύθηκαν από την αύξηση των τιμών της ενέργειας σε όλη την ΕΕ αλλά και τα επιμέρους
ζητήματα που ταλανίζουν την ελληνική οικονομία.

Ο διεθνής ανταγωνισμός με έντονες διαφορές μεταξύ αγορών (ΗΠΑ, Ασία και ΕΕ) και οι
πτωτικές τιμές των μετάλλων κυρίως λόγω της επιβράδυνσης των αναδυόμενων οικονομιών,
επηρέασαν τη ζήτηση των ελληνικών προϊόντων, η οποία χαρακτηρίζεται ως συγκρατημένη για
το 2014, με μικρή πτώση τιμών οι οποίες συνεχίζουν να δέχονται σημαντικές πιέσεις. H
σταδιακή επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης της Κίνας από το υψηλό-ορόσημο του 2007,
υπήρξε έντονη και το 2014 το ΑΕΠ παρουσίασε αύξηση μόλις 7,4%, εντούτοις ανήλθε στα 17,6
τρισ. δολάρια, σηματοδοτώντας το τέλος της αμερικανικής οικονομικής ηγεμονίας.

Ως θετικές εξελίξεις καταγράφονται η πτώση στην ισοτιμία ευρώ-δολαρίου με φτηνότερο το
ευρώ , η σημαντική πτώση της τιμής του πετρελαίου και η συνακόλουθη πτώση των θαλάσσιων
ναύλων που επηρεάζουν θετικά τον εξαγωγικό εξορυκτικό τομέα. Επίσης, η ενίσχυση του
εξωστρεφή προσανατολισμού ο οποίος χαρακτήριζε ήδη τις περισσότερες επιχειρήσεις (ο κλάδος
είναι διαχρονικά εξαγωγικός κατά 65-70% διατηρώντας εκτεταμένα δίκτυα πωλήσεων στο
εξωτερικό) και η έγκαιρη αναδιάρθρωση των επιχειρησιακών δομών βοήθησαν στη διατήρηση
της εταιρικής ανταγωνιστικότητας, την -σε μεγάλο βαθμό- συγκράτηση του προσωπικού αλλά
και την υλοποίηση των απαιτούμενων επενδύσεων.

Βελτιωμένα οικονομικά αποτελέσματα κατέγραψε το 2014 η βιομηχανία αλουμίνας και
πρωτόχυτου αλουμινίου ενσωματώνοντας την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος
ανάκτησης ανταγωνιστικότητας, η οποία συνέπεσε με την ανάκαμψη των διεθνών τιμών του
αλουμινίου το δεύτερο εξάμηνο του έτους 2014.

Δραστική μείωση ζημιών για το 2014 παρουσίασε η εξαγωγική μεταλλευτική και
μεταλλουργική εταιρεία ΛΑΡΚΟ ΓΜΜΑΕ, η μοναδική βιομηχανία παραγωγής σιδηρονικελίου από
ίδια κοιτάσματα σε ολόκληρη την Ευρώπη, χωρίς μολαταύτα να επιτύχει κερδοφόρα χρήση
λόγω κυρίως του υψηλού κόστους ενέργειας.

Η παραγωγή λιγνίτη από τα ορυχεία της ΔΕΗ ΑΕ μειώθηκε σταδιακά την τελευταία διετία
ενώ παράλληλα μειώθηκε το ποσοστό συμμετοχής του λιγνίτη στο ενεργειακό μίγμα

Δρ. Π. Τζεφέρη, Δ/νση Πολιτικής και Ερευνών ΥΠΑΠΕΝ (τ. ΥΠΕΚΑ): Η εξορυκτική/μεταλλουργική
δραστηριότητα στην Ελλάδα. Στατιστικά δεδομένα 2013-2014.

5

ηλεκτροπαραγωγής της Χώρας. Το ποσοστό αυτό συμμετοχής έχει απομειωθεί από το 66-68%
πριν 10 χρόνια στο 50% περίπου τη διετία 2013-201 με παράλληλη αύξηση των εισαγωγών
ηλεκτρικής ενέργειας (για το 2014 εισαγωγές 17%), γεγονός που συσχετίζεται με την
προσπάθεια επίτευξης των εθνικών και ευρωπαϊκών στόχων του «20-20-20».

Η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα της περιοχής του Πρίνου
για το 2014 παρουσίασε πτώση σε σχέση με τα επίπεδα του 2013 ενώ καταγράφτηκε
περιορισμός εσόδων από την Εnergean Oil & Gas κυρίως λόγω της πτώσης των τιμών του
αργού πετρελαίου.

Η αγορά λευκολίθου και γενικότερα μαγνησιακών προϊόντων παρουσίασε κάμψη, το ίδιο και
η αγορά του χουντίτη-υδρομαγνησίτη κυρίως λόγω υπερπροσφοράς κινεζικών συναφών
προϊόντων καθώς και φτηνού χάλυβα στη διενθή αγορά. Ο τομέας των βιομηχανικών ορυκτών
που παραδοσιακά συνδέεται με τον κατασκευαστικό κλάδο και τη χαλυβουργία, παρουσίασε
επίσης συγκρατημένη ζήτηση, λόγω των πιέσεων που καταγράφει παγκοσμίως ο τομέας των
κατασκευών.

Τα προϊόντα Ορυκτών Πρώτων Υλών (ΟΠΥ) που απευθύνονται στην εσωτερική αγορά
παρέμειναν για μια ακόμη χρονιά σε πολύ χαμηλά επίπεδα ζήτησης κυρίως λόγω της καθίζησης
της εγχώριας αγοράς. Εντούτοις, το 2014, μετά από έξι συναπτά έτη ύφεσης και σωρευτικής
μείωσης του ΑΕΠ που ξεπέρασε το 25%, η Ελληνική Οικονομία από το Β’ Τρίμηνο κατέγραψε
θετικούς ρυθμούς μεταβολής της οικονομικής δραστηριότητας με αποτέλεσμα στο σύνολο του
έτους ο ρυθμός ανάπτυξης να ανέλθει σε 0,8%.

Ο τομέας των αδρανών και συναφών δομικών προϊόντων που υπέστη μεγάλη πτώση την
προηγούμενη διετία λόγω της εγχώριας οικονομικής καθίζησης, παρουσίασε για το 2013 μια
αύξηση του κύκλου εργασιών κατά 8% και για το 2014 μια αύξηση 20-25%, κυρίως χάρις στην
επανεκκίνηση των δημοσίων έργων. Ο τομέας του τσιμέντου επίσης επανάκτησε μέρος των
απωλειών τόσο στο εσωτερικό όσο και στον διεθνή ανταγωνισμό, ο οποίος είναι μεγάλος κυρίως
από χώρες με χαμηλό κόστος ενέργειας και χωρίς επιβαρύνσεις που σχετίζονται με εκπομπές
αερίου θερμοκηπίου.

Ο τομέας των μαρμαρικών προϊόντων (μάρμαρα και φυσικοί λίθοι) παρουσίασε βελτιωμένα
αποτελέσματα για μια χρονιά ακόμη (από την έναρξη της οικονομικής κρίσης) επιτυγχάνοντας
αύξηση στις εξαγωγές που κυρίως κατευθύνονται πλέον προς την αγορά της Κίνας (ποσοστό
57-58% σε ποσότητα και 38-42% σε αξία για τη διετία 2013-2014). Οι μαρμαρικές επιχειρήσεις
αύξησαν την εξωστρέφειά τους και βελτίωσαν σε μεγάλο βαθμό την ανταγωνιστικότητά τους.
Για τον τομέα γίνεται ειδικότερη ανάλυση στην παρούσα αναφορά αναφορικά κυρίως με την
κατανομή των εξαγωγών, σελ.37. Η αναπτυξιακή αυτή πορεία του μαρμάρου είναι δυστυχώς
ανισοβαρής, βασίζεται κύρια στις εξαγωγές των μεγαλύτερων εταιρειών του τομέα και σε
προϊόντα περιοχών όπως Θάσος, Καβάλα, Δράμα, Κοζάνη και Πεντέλη που έχουν αξιοσημείωτη
ζήτηση. Μάλιστα τα προϊόντα αυτά εξάγονται σε μεγάλο βαθμό (πάνω από 60% σε ποσότητα)
ως ανεπεξέργαστα ογκομάρμαρα με σημαντική απώλεια σε προστιθέμενη αξία. Αντίθετα, οι
μικροί και μεσαίοι παραγωγοί που προσδοκούν στην εγχώρια κατανάλωση, επιβίωσαν με
δυσκολία είτε ανέστειλαν την λειτουργία των επιχειρήσεων τους.

Εντός του 2014 εκδόθηκαν 25 νέες άδειες εκμεταλλεύσεως για λατομεία μαρμάρων,
φυσικών λίθων (πέτρας, σχιστολίθων κλπ) και αργίλων κεραμοποιίας. Εντούτοις, δεν
θεσμοθετήθηκε ουδεμία λατομική περιοχή για την "φιλοξενία" λατομείων αδρανών. Επίσης,
ουδείς διαγωνισμός κατακυρώθηκε πέραν εκείνων για τα τρία οικόπεδα υδρογονανθράκων
(Ιωάννινα, Κατάκολο, Πατραϊκός, Μάιος 2014) και της παραχώρησης του λιγνιτωρυχείου

Δρ. Π. Τζεφέρη, Δ/νση Πολιτικής και Ερευνών ΥΠΑΠΕΝ (τ. ΥΠΕΚΑ): Η εξορυκτική/μεταλλουργική
δραστηριότητα στην Ελλάδα. Στατιστικά δεδομένα 2013-2014.

6

Βεύης που αφενός προκάλεσε αντιδράσεις και αφετέρου για την ολοκλήρωσή της θα πρέπει η
σύμβαση να κυρωθεί με νόμο από την Ελληνική Βουλή.

Η αξία των πωλήσεων πρωτογενών κι επεξεργασμένων ορυκτών πρώτων υλών
(μεταλλευμάτων, ορυκτών, προϊόντων μηχανικής κατεργασίας, εμπλουτισμού, μεταλλουργικών
προϊόντων, μαρμάρων και αδρανών υλικών), εκτιμάται για τα έτη 2013-2014 περίπου στο ποσό
των 1,3-1,5 δις € ετησίως, από το οποίο 68-70% ήταν το αποτέλεσμα εξαγωγών. Στην εκτίμηση
αυτή συμπεριλαμβάνονται ο τομέας βωξίτη-αλουμινίου, λατερίτη-νικελίου, λευκόλιθου-
μαγνησιακών προϊόντων, τα βιομηχανικά ορυκτά και ο κλάδος αδρανών-μαρμάρων-φυσικών
λίθων καθώς και ο τομέας της πρωτογενούς παραγωγής υδρογονανθράκων (upstream). Δεν
συμπεριλαμβάνονται α) η παραγωγή λιγνίτη, του κύριου ενεργειακού πόρου της Ελλάδας με
εσωτερική κατανάλωση στο σύνολό της από τη ΔΕΗ ΑΕ. β) οι κλάδοι τσιμεντοβιομηχανίας και
του σκυροδέματος που είναι άμεσα συνδεδεμένα με ορυκτές πρώτες ύλες. Αν προστεθεί και η
εκτίμηση για την τσιμεντοβιομηχανία και το σκυρόδεμα (περίπου 1 δις €. βλ. και σελ. 30 κλάδος
τσιμέντου) καθώς και μια μέση εκτίμηση για την αξία του εξορυσσόμενου λιγνίτη (1 δις. €
ετησίως περίπου, σελ. 18), η εκτίμηση για τη συνολική ετήσια συμβολή του κλάδου στο ΑΕΠ
είναι περίπου 3,5 δις. €. (συμμετοχή 2% στο ΑΕΠ).

Στο πλαίσιο των ανωτέρω εκτιμήσεων, τα τελευταία 6 χρόνια της κρίσης (2009-2014), η
εξορυκτική βιομηχανία ήταν -παρά την ύφεση- ίσως ο μόνος κλάδος στην Ελλάδα που
διατήρησε τις θέσεις εργασίας και τις παραγωγικές του δομές σταθερές, επιτυγχάνοντας
αθροιστικά για την εξαετία κύκλο εργασιών περί τα 18-20 δισ. € και εξαγωγές που υπερβαίνουν
τα 10 δισ. €. Στο ίδιο διάστημα έχει πραγματοποιήσει συνολικές επενδύσεις σε νέα έργα,
εξοπλισμό, εκσυγχρονισμό μεθόδων παραγωγής και διαχείρισης αποβλήτων ή αξιοποίησης
παραπροϊόντων που υπερβαίνουν τα 2 δις. €, ενώ για έργα αποκατάστασης περιβάλλοντος
δαπανήθηκαν 100 εκατ. €. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα έχει όλα τα χαρακτηριστικά
χώρας με μεταλλευτικό παρελθόν, παρόν αλλά και μέλλον.

Εντός του 2014, ολοκληρώθηκε ο διαγωνισμός και η εκμίσθωση των τριών οικοπέδων

υδρογονανθράκων

(Ιωάννινα,

Κατάκολο,

Πατραϊκός)

ενώ

έγινε

παραχώρηση
του λιγνιτωρυχείου Βεύης με απευθείας ανάθεση μετά από πολύχρονη διαδικασία, εντούτοις για
την ολοκλήρωση της παραχώρησης η σύμβαση θα πρέπει να κυρωθεί με νόμο από την
Ελληνική Βουλή. Επίσης προκηρύχθηκαν οι διαγωνισμοί οικοπέδων υδρογονανθράκων για τρεις
χερσαίες περιοχές ΒΔ Πελοποννήσου, Αιτωλοακαρνανίας και Άρτας-Πρέβεζας καθώς και για τα
20 υπεράκτια οικόπεδα στο Ιόνιο Πέλαγος και νοτίως της Κρήτης, διαγωνισμοί των οποίων
αμφότερες οι προθεσμίες λήγουν εντός του 2015. Τέλος, αξιολογήθηκαν ως ώριμοι
μεταλλευτικοί χώροι για νέους διαγωνισμούς (εκμίσθωση του δικαιώματος έρευνας και
εκμετάλλευσής τους μέσω διαγωνιστικής διαδικασίας) 20 Δημόσιοι Μεταλλευτικοί Χώροι (ΔΜΧ)
και 9 Δημόσιες Εκτάσεις Βιομηχανικών Ορυκτών (ΔΕΒΟ).

Στον τομέα ασφάλειας και υγείας, η διετία 2013-2014 χαρακτηρίζεται ως μέτρια σε σύγκριση
με προηγούμενες επιδόσεις, κυρίως λόγω της επανάκαμψης των θανατηφόρων ατυχημάτων (5
για το 2013 και 6 για το 2014) και μάλιστα τα περισσότερα από αυτά στο μη εργολαβικό
προσωπικό δηλ. το πάγιο προσωπικό των εξορυκτικών επιχειρήσεων. Εντός του 2014, η ΕΕ
παρουσίασε νέο στρατηγικό πλαίσιο για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία 2014-2020,
στο οποίο προσδιορίζονται οι βασικές προκλήσεις και οι στρατηγικοί στόχοι αλλά και οι κύριες
δράσεις και τα μέσα για την υλοποίησή τους (EU-OSHA).

Σε επίπεδο θεσμών και πρωτοβουλιών εντός ΕΕ, η Χώρα μας συμμετείχε στις Ευρωπαϊκές
πρωτοβουλίες για τις Ορυκτές Πρώτες Υλες (ΟΠΥ) και συγκεκριμένα α) την προσπάθεια
επαναπροσδιορισμού της λίστας των κρίσιμων υλικών για την EU βιομηχανία (Raw Materials

Δρ. Π. Τζεφέρη, Δ/νση Πολιτικής και Ερευνών ΥΠΑΠΕΝ (τ. ΥΠΕΚΑ): Η εξορυκτική/μεταλλουργική
δραστηριότητα στην Ελλάδα. Στατιστικά δεδομένα 2013-2014.

7

Initiative), β) την πρωτοβουλία European Innovation Partnership (EIP) και το πρόγραμμα
Horizon 2020 όπου εντάσσονται οι δράσεις της EIP και γ) την αναθεώρηση των Βest Available
Techniques (BATs) για τα εξορυκτικά απόβλητα, αλλά και τις εκδηλώσεις στο πλαίσιο της
Ελληνικής Προεδρίας της ΕΕ που έγιναν στην Αθήνα (Raw Materials High Level Conference,
Raw materials University Day για την ανάδειξη της σημασίας των ΟΠΥ) και στην διαμόρφωση
του «The Athens Manifesto», όπου περιγράφονται οι θέσεις της Ευρωπαϊκής Εξορυκτικής
Βιομηχανίας, τις προοπτικές και τη συμμετοχή της στην Ανάπτυξη της ΕΕ.

Στο τέλος του 2014, η S&B; Βιομηχανικά Ορυκτά, μια από τις ιστορικότερες παραγωγικές
εταιρείες της χώρας με εξειδίκευση στον εξορυκτικό τομέα των βιομηχανικών ορυκτών αλλά
και του βωξίτη, απορροφήθηκε από ξένο επιχειρηματικό όμιλο, τον Γαλλικό όμιλο Imerys. Ηδη
από το 2013, η ΕΛΜΙΝ ΑΕ, η εξορυκτική εταιρεία βωξίτη, τρίτη μεγαλύτερη στην Ελλάδα, ανήκει
σε ποσοστό 54% στο γαλλικό βιομηχανικό συγκρότημα KERNEOS S.A. Μάλιστα, εντός του
2015, εξαγοράστηκε από την KERNEOS S.A. και η ΕΥΡΩΠΑΙ ΚΟΙ ΒΩΞΙΤΕΣ Α.Ε, που αποτελούσε
μέχρι τότε το βωξιτικό «τμήμα» της S&B; Α.Ε. Οι παραπάνω στρατηγικές συνεργασίες των
ελληνικών μεταλλευτικών επιχειρήσεων με διεθνείς παίκτες όπως οι IMERYS, ELDORADO,
KERNEOS κλπ ενισχύουν την ανταγωνιστικότητά τους, είτε μέσω του σημαντικά χαμηλότερου
κόστους χρηματοδότησης είτε αξιοποιώντας και μοχλεύοντας τις διεθνείς δομές τους.

Ωστόσο είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι η «a priorι» χωροθέτηση (και η μη δυνατότητα
μετακίνησης) των κοιτασμάτων υπαγορεύει ότι η αλυσίδα εξόρυξης και πρωτογενούς
επεξεργασίας παραμένει στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος από την
παραγόμενη αξία της δραστηριότητας να πιστώνεται στην χώρα μας με τη μορφή της
απασχόλησης των εργαζομένων, της αγοράς υπηρεσιών από την εγχώρια αγορά, της καταβολής
φόρων και τελών καθώς επίσης και των οιονδήποτε συνεισφορών στο πλαίσιο υλοποίησης
προγραμμάτων κοινωνικής εταιρικής ευθύνης. Ο έλεγχος και η ποσοτικοποίηση όλων των
ανωτέρω εναπόκειται σε κάθε περίπτωση στην ελληνική πολιτεία.

Επίσης, στο τέλος του 2014 ολοκληρώθηκε και ετέθη σε εφαρμογή ο νέος Οργανισμός
ΥΠΕΚΑ (ΠΔ 100/2014, ΦΕΚ 167 Α΄/ 28.08.2014), ο οποίος επέφερε αλλαγές στις δομές των
υπηρεσιών που αδειοδοτούν κι ελέγχουν τους εξορυκτικούς χώρους. Οι Επιθεωρήσεις
Μεταλλείων, των οποίων οι ζωτικές αρμοδιότητες για την ασφάλεια και την υγεία ασκούνται σε
όλο τον κόσμο από αυτόνομες και ισχυρές διοικητικές μονάδες (ΔΣΕ 176 και ΔΣΕ 81), με τον
νέο Οργανισμό υποβιβάζονται σε τμήματα (ανήκοντα στο Σώμα Επιθεώρησης Περιβάλλοντος,
Δόμησης, Ενέργειας και Μεταλλείων) και επιπλέον αποκόπτονται διοικητικά από την αρμόδια
Γεν. Διεύθυνση Ορυκτού Πλούτου (ΓΔΟΠΥ) και τον εποπτεύοντα του ορυκτού πλούτου γεν.
γραμματέα.

Στην βάση δεδομένων που τηρεί το ΥΠΑΠΕΝ/ Διεύθυνση Πολιτικής και Ερευνών
καταχωρούνται ετησίως περίπου 700 δελτία δραστηριότητας/απραξίας που αφορούν την
εξορυκτική δραστηριότητα για κάθε κατηγορία ορυκτού (αδρανή, μάρμαρα, βιομηχανικά
ορυκτά, μεταλλευτικά ορυκτά). Από αυτά τα 500 δελτία περίπου αφορούν δραστηριότητα
(ΔΔ) και τα 200 δελτία αφορούν απραξία (ΔΑ). Ειδικότερα, τo 2014 καταχωρήθηκαν: 179
δελτία λατομείων αδρανών, 275 δελτία μαρμάρων, 87 σχιστολιθικών πλακών, 90 βιομηχανικών
ορυκτών (συμπεριλαμβάνονται οι άργιλοι) και 68 δελτία μεταλλείων χωρίς να
συμπεριλαμβάνονται οι αργούσες/αποθεματικές Παραχωρήσεις Μεταλλείων (ΠΜ).

Στον Πίνακα 1 (σελ. 57) δίνονται οι ετήσιες παραγωγές για τα βασικά προϊόντα της
μεταλλευτικής/μεταλλουργικής βιομηχανίας που αφορούν τα έτη 2013 και 2014. Τα δεδομένα
στην παρούσα έκθεση-αναφορά είναι συνδυασμός στοιχείων που προέρχονται α) από την
αξιολόγηση των δεδομένων που τηρεί η Διεύθυνση Πολιτικής και Ερευνών του Υπ.
Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΑΠΕΝ) και τα οποία

Δρ. Π. Τζεφέρη, Δ/νση Πολιτικής και Ερευνών ΥΠΑΠΕΝ (τ. ΥΠΕΚΑ): Η εξορυκτική/μεταλλουργική
δραστηριότητα στην Ελλάδα. Στατιστικά δεδομένα 2013-2014.

8

στηρίζονται στα ετησίως καταχωρούμενα δελτία δραστηριότητας και χρησιμοποιούνται για την
παραγωγή συγκεντρωτικών πινάκων των στοιχείων του τομέα ορυκτού πλούτου καθώς και για
τη διαμόρφωση δημόσιας πολιτικής για τον τομέα και τον γενικότερο στρατηγικό σχεδιασμό του
Υπουργείου. β) τα επίσημα οικονομικά στοιχεία που δημοσιοποιούν ετησίως οι εξορυκτικές
επιχειρήσεις. Επίσης, προηγείται αξιολόγηση και συναλήθευση των στοιχείων που δημοσιοποιεί
ετήσια ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ). Ειδικότερα για τον κλάδο των
μαρμάρων, τα υπάρχοντα στοιχεία εμπλουτίζονται με τα δεδομένα για τις εξαγωγές/εισαγωγές
σε επίπεδο χώρας που παρέχονται από την EΛ.ΣΤΑΤ, τα οποία ομαδοποιούνται και αναλύονται
από τη Διεύθυνση Πολιτικής και Ερευνών (Πίν. 2, σελ.59).

Η δημοσιοποίηση της συγκεκριμένης ετήσιας έκθεσης, είτε στο διαδίκτυο, είτε σε διεθνή
ακαδημαϊκά ιδρύματα και φόρα καθώς και η αποστολή της σε δημόσιους ή άλλους επίσημους
φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό που αιτούνται πρόσβαση σε αυτήν (διεθνείς οργανισμούς,
γεωλογικά ινστιτούτα, πρεσβείες κλπ), στοχεύει στην προώθηση της αντικειμενικής
ενημέρωσης και διάχυσης της πληροφορίας σχετικά με τον εξορυκτικό τομέα αλλά και σε
επενδυτικούς σκοπούς, γίνεται δε με την συναίνεση των παραγωγών φορέων κι επιχειρήσεων
που αναφέρονται με οποιονδήποτε τρόπο σε αυτήν.