The Wayback Machine - https://web.archive.org/web/20161002103445/https://www.scribd.com/mobile/document/53745921/%CE%9F-%CE%96%CE%B1%CE%BD-%CE%A0%CE%B9%CE%B1%CE%B6%CE%AD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-o-%CE%9B%CE%B5%CE%B2-%CE%92%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%84%CF%83%CE%BA%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CE%BA%CE%AD%CF%88%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%80%CF%84%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%9A%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BF

Ο Ζαν Πιαζέ και o Λεβ Βιγκότσκι για την παιδική σκέψη και ανάπτυξη (Πολιτικό Καφενείο)

23 pages

 
Ο Ζαν Πιαζέ και oΛεβ Βιγκότσκι γιατην παιδική σκέψηκαι ανάπτυξη:
«ο άνθρωπος αισθάνεται και σκέπτεταιμέσα από την πράξη του»
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ
του Παναγιώτη Βήχου
Λεβ Βιγκότσκι
Image Image
 
Μελετώντας τη μετάβαση από τις νοητικές λειτουργίες τωνζώων στις νοητικές λειτουργίες του ανθρώπου, όλη ηερευνητική εργασία των Πιαζέ, Βιγκότσκι, Λούρια, αναπτύσσει παραπέρα την βασική αρχή του διαλεκτικού υλισμού πουαρνούνταν οι γραφειοκράτες κρατικοκαπιταλιστές τουΚρεμλίνου, για την ποιοτική διαφορά του ανθρώπου από τοζώο. Αυτό που διακρίνει τον άνθρωπο από τα ζώα είναι ότι οάνθρωπος μετατρέπει τη Φύση και η Φύση τον μετατρέπει μέσαστην
κοινωνική
παραγωγή και αναπαραγωγή της υλικής τουζωής. Χωρίς αμφιβολία οι μαρξιστές μπορούν να θεωρούν τονΠιαζέ σαν ένα από τους λίγους γίγαντες της σκέψης του 20
ου
αιώνα, ιδιαίτερα στον τομέα της επιστήμης της ψυχολογίας.Παράλληλα με τον Πιαζέ, και σε ένα άλλο επίπεδο, οσοβιετικός Βιγκότσκι, οπλισμένος με το διαλεκτικό υλισμό,έφτασε στο ίδιο βασικό συμπέρασμα: η ανθρώπινη συνείδησηκαθορίζεται όχι από έμφυτους παράγοντες, ούτε μονόπλευρααπό τα πράγματα και τα φαινόμενα του περιβάλλοντος, αλλάαπό το είναι, δηλαδή από το προτσές της υλικής ζωής, τηςανθρώπινης δραστηριότητας που μέσα σε ένα σύστημακοινωνικών σχέσεων αλλάζει τη Φύση σαν μέρος αυτής τηςΦύσης.
Βήχος Παναγιώτης
Image Image
 
{
 
Επίκαιρες παιδοψυχολογικές αντιλήψεις του σοβιετικούπαιδαγωγικού συστήματος*Ανάπτυξη και μόρφωση
Οι αστοί ψυχολόγοι και παιδαγωγοί λένε επίσης πως προηγείται η ωρίμανση. Δηλαδή το παιδί πρέπει να ωριμάσει, νααναπτυχθεί κι έπεται η όποια μόρφωσή του. Μετά, συνεχίζονταςτο συλλογισμό τους λένε πως αυτή η πορεία ανάπτυξηςεξαρτάται όχι μόνο από τις γενικότερες ιδιαιτερότητες τουανθρώπου, ως εκπροσώπου του είδους, αλλά και από τιςατομικές ιδιαιτερότητες του παιδιού, από τα χαρίσματά του, πουτου δόθηκαν από τη φύση. Στην πράξη, λοιπόν, θεωρούν ότι όλη η διαδικασία της ανάπτυξης προσεγγίζεται ως μιαδιαδικασία ωρίμανσης αυτού που ήδη υπάρχει στον άνθρωπο. Ησοβιετική αντίληψη διέφερε ριζικά από τον παραπάνωσυλλογισμό. Για να γίνει πιο κατανοητή η σοβιετικήπροσέγγιση θα αναφέρω λίγα πράγματα για την αντιπαράθεσητων απόψεων του Λεφ Βιγκότσκι με τον Ζαν Πιαζέ. Θα το κάνωκαι για έναν ακόμη λόγο. Γιατί ορισμένοι συγγραφείς στη χώραμας προσπαθούν, ούτε λίγο ούτε πολύ, να παρουσιάσουν τιςαπόψεις του Βιγκότσκι ως «τσόντα» στις θεωρίες του Πιαζέ.Ο Λ. Σ. Βιγκότσκι αντιπαρέθετε συχνά τη θεωρία του για τηνανάπτυξη των ανώτατων ψυχικών λειτουργιών στην αντίληψητου Πιαζέ. Εξέταζε τις εργασίες του Πιαζέ σαν μια μεγάλησυνεισφορά στην ανάπτυξη της επιστήμης της ψυχολογίας,επειδή καταπιάστηκε με την έρευνα των ανώτατων μορφώνσυμπεριφοράς. Την ίδια ώρα, όμως, ο Βιγκότσκι σημείωνε πωςο Πιαζέ δεν ξέφυγε από την «παλιά» προσέγγιση της παιδικήςανάπτυξης, μέσα δηλαδή από το πρίσμα των βιολογικώνδιαδικασιών, γι' αυτό και δεν είχε την αντικειμενική δυνατότηταμιας σωστής κατανόησης της παιδικής ανάπτυξης. Ετσι, οΒιγκότσκι παρατηρούσε πως ο Πιαζέ εξέταζε και περιέγραφετην ψυχική ανάπτυξη του παιδιού έξω από την ιστορικήανάπτυξη, δηλαδή ως μια διαδικασία που καθορίζεται απόεσωτερικές δυνάμεις. Ο Πιαζέ, κατά τη γνώμη του, εξέταζε τιςψυχικές λειτουργίες σαν «αποστραγγισμένες» από το κοινωνικόκαι πολιτιστικό περιβάλλον, έξω από τη συγκεκριμένηκατάσταση την οποία βιώνει το παιδί.