This action might not be possible to undo. Are you sure you want to continue?

,
Βερμίου καί άλλαχοϋ, έπιδιώκοντα κατ’ έντολήν τή ς ήγεσίας των τήν διάλυσίν της. Συγκεκριμένως τήν 4.4.43
καί 3.9.43, έλαβον χώραν είς τή ν Μ ονήν τών ' Αγίων Π άν
τω ν-Π ιερ ίω ν σφοδραί μάχαι μεταξύ Π.Α.Ο. καί τμημά
των τοΟ Ε.Λ.Α.Σ., είς μίαν τών όποιων έτραυματίσθη καί
ό ανωτέρω ύπομοίραρχος Τσακάρας Κωνστ. Ε ις έτέραν
συμπλοκήν μετ’ έλασιτών, τόν Σεπτέμβριον 1943, είς χωρίον Ν ησέλλι - Γιδδ έφονεύθη ό χωροφύλαξ Ρώτας Νέστωρ καί πολλοί έτεροι όπλΐται άντάρται. Τέλος τό Σώμα
τοϋτο, εύρεθέν πρό ύπερτέρων κομμουνιστικών δυνάμεων,
ήναγκάσθη νά συμπτυχθή με ήλαττωμένην δύναμιν είς
περιοχήν Χαλκιδικής. Ε ίς Χαλκιδική ν καί παρά τό χωρίον
Βραστά - Πολυγύρου τή ν 3.11.43 συνήψε σφοδράν μάχην
κατά τμημάτων τοϋ ΕΛΑΣ, καθ’ ήν έφονεύθησαν πολλοί
όπλΐται τοϋ Σώματος, ο ί δέ ύπόλοιποι, μή δυνάμενοι έλλείψει έφοδίων καί όπλισμοϋ νά συνεχίσουν τόν άγώνα,
διεπεραιώθησαν είς Τουρκίαν καί έν συνεχείςι είς Μ έσην
Α νατολήν.
Μεταξύ τών άρνηθέντων νά συμμορφωθοΰν εις τήν έν
τολήν τοϋ κατακτητοϋ καί παραδώσουν τά δπλα καί
έξελθόντων είς Πιέρια, μετά τοϋ άνωτέρω ύπομοιράρχου,
ή σαν ό άνθυπασπιστής Παπαϊωάννου. Α ντώ νιος τοϋ Ίωάννου, φονευθείς ύπό τών .έλασιτών, ό ένωμοτάρχης Κα-
λαθδς Γεώργιος τοϋ Δημητρίου, ύπηρετών ήδη ώς μοί
ραρχος, ό ένωμοτάρχης Κυριακόπουλος Α να σ τάσ ιος τοϋ
Χρήστου, άποστρατευθείς ώς ανθυπομοίραρχος, οί ύπενωμοτάρχαι Χριστοδουλόπουλος Δημήτριος τοϋ Χρήστου,
Χριστοφιλόπουλος Γεώργιος τοϋ Περικλέους, Α λ εξία ς
Γεώργιος τοϋ Ά ριστείδου καί οί χωροφύλακες Σιούτης
Α ντώ νιος τοϋ Φ ιλίππου, Μ ανίκας Θεοφάνης του Βαΐου,
Βολοτάσιος Γεώργιος τοϋ Στεργίου, 'Υφαντής Παναγιώ
της τοϋ Φωτίου, 'Υ φαντής Επαμεινώνδας τοϋ Βαΐου,
Γκουλιώνης Χρήστος τοϋ Νικολάου, Φραγκάκος Ν ικό
λαος τοϋ Ζαχαρίου, Κομνηνάκος Γεώργιος τοϋ Μ ιχαήλ,
Σιδηρόπουλος Ισ α ά κ τοϋ Νικολάου, Γκόνης Εύάγγελος
τοϋ Ίωάννου, Κολώνιας Ή λ ία ς τοϋ Δημητρίου, Βούλγαρης Ιω άννης τοϋ Θωμά, Ά ναγνω στόπουλος Κωνστ. τοϋ
Γεωργίου, Καρφής Στέφανος τοϋ Κωνστ. φονευθείς,
Μπούμπας Σωτήριος τοϋ Δημητρίου φονευθείς, Λάζαρης
Μάρκος τοϋ Σπυρίδωνος φονευθείς, Ρώτας Νέστωρ φο
νευθείς, Σταφυλόπουλος Γεώργιος τοϋ Ά νδρέου, κλπ.
"Οσον άφορφ τούς έν τφ ώς άνω γεγονότι τής έκθέσεως
άναφερομένους άξιωματικούς, ήτοι ύπομοίραρχον Βαλάρην Χρήστον, άνθυπομοίραρχον Μουσούραν Γεώργι
ον, άνθυπασπιστάς Ρογκοτήν Ίωάννην καί Καργαντήν
Α ναστάσιον κλπ. τής Διοικήσεως Χωροφυλακής Κοζά
νης, οδτοι εϊχον ένταχθή είς έτέρας όμάδας τής Π.Α.Ο.
αϊτινες έδρασαν πρός περιοχήν τοϋ νομοϋ Κοζάνης». ;
9.
ΕΘ Ν ΙΚ Η ΔΡΑΣΙΣ ΤΗ Σ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΕΙΣ ΑΝΑΤΟ ΛΙΚ Η Ν Μ ΑΚΕΔΟΝΙΑΝ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗ Ν
Συμφώνως πρός τόν δρον 7, τής συνθήκης παραδόσεως τοϋ Ελληνικού Στρατοϋ μετά την προέλασιν
τών Γερμανών είς Θράκην καί Μακεδονίαν «Ή Ε λ
ληνική Βασιλική Αστυνομία θά διατηρήση τόν δπλισμόν της και θά έξακολουθήστ) έκτελοϋσα τά
άστυνομικά της καθήκοντα ύπό τή ν ’Ανωτέραν Γερμανικήν Διοίκησιν». Ά λλ’ οί Γερμανοί δέν ήσαν
ειλικρινείς, δταν ύπέγραφον τήν συνθήκην αύτήν,
διότι έγνώριζον δτι ό Χίτλερ είχεν ήδη άποφασίσει
τήν είς τούς Βουλγάρους παραχώρησιν άπό Στρυμόνος μέχρις "Εβρου έλληνικών έδαφών καί υπήρχε
σχετική γερμανοβουλγαρική συμφωνία. Έ ν άρχή
οί Γερμανοί άφησαν τάς έλλη νικάς πολιτικάς καί
άστυνομικάς άρχάς νά έκτελοϋν τά καθήκοντά των.
Ά λλ’ άπό τών άρχών Μαΐου 1941 βουλγαρικά στρα
τιωτικά άποσπάσματα καί έν συνεχείςι συντεταγμένοι
στρατιωτικοί βουλγαρικαί δυνάμεις είσήλασαν είς
τά έδάφη τής Ανατολικής Μακεδονίας καί Θράκης,
κατέλυσαν τάς Έλλη νικάς άρχάς, τάς όποίας αντικα
τέστησαν διά Βουλγάρων έκ Βουλγαρίας ή εντοπίων
βουλγαροφίλων, και άφώπλισαν άξιωματικούς καί
όπλίτας τής Ελληνικής Χωροφυλακής, τούς όποιους
έξεδίωξαν βιαίως πρός άλλας γερμανοκρατουμένας
περιοχάς. Έξηρέθη μόνον τό τρίγωνον Έβρου μετά
280
στενής παραποταμίου λωρίδος άπό Σπαλοϋ μέχρι
Δέρμου, δπου κατ’ άπαίτησιν τών Τούρκων δέν
είσήλθον Βούλγαροι, άλλ’ ύπό γερμανικήν κατοχήν
παρέμειναν αί Έλληνικαί Διοικητικαί καί Αστυ
νομικοί Ύπηρεσίαι.
Ουτω, μέγα μέρος της Ανατολικής Μακεδονίας
καί τής Δυτικής Θράκης παρεδόθη ύπό τών Γερμα
νών είς τούς Βουλγάρους, οί όποιοι άμέσως άπεδίωξαν έκεΐθεν τά όργανα τής Χωροφυλακής καί έν
γένει τής Ελληνικής Διοικήσεως, έγκαθιδρύσαντες
ίδια. Οί Ελληνικοί πληθυσμοί τών τεθέντων ύπό
βουλγαρικήν κυριαρχίαν έδαφών τής Ανατολικής
Μακεδονίας καί Θράκης, παραμείναντες άνευ οίασδήποτεπροστασίας είς τήνδιάκρισιντών Βουλγάρων,
ύπέστησαν τά πάνδεινα. Περί τάς τρεις χιλιάδας έφο
νεύθησαν καί περίπου άλλοι τόσοι έξετοπίσθησαν
είς τό έσωτερικόν τής Βουλγαρίας, ώς έπικίνδυνοι
ή έπιβουλευόμενοι τήν βουλγαρικήν Διοίκησιν, ένφ
άλλοι έξεβιάζοντο πρός όμαδικήν μετανάστευσιν εις
Δυτικήν Μακεδονίαν, αί δέ κατοικίαι τών πατριωτών
Ελλήνων έλεηλατοϋντο ή έπυρπολοϋντο. Αί συσταθεΐσαι ομάδες τοϋ ΕΑΜ - ΕΛΑΣ ούδόλως ήνωχλοϋντο ύπό τών δυνάμεων τής βουλγαρικής άσφαλείας
καί Διοικήσεως. "Οταν δέ κατά τό τελευταΐον έτος
τής κατοχής, έπικειμένης τής γερμανικής καταρρεύσεως, συνεστήθησαν άνεμποδίστως και βουλγαρικαί
κομμουνιστικά! άνταρτικαί δυνάμεις (κατά τό πλεΐστον έπρόκειτο περί αύτών τών Ιδίων τών κομι
τατζήδων, αί όποΐαι με την ένίσχυσιν τών φασιστι
κών βουλγαρικών άρχών εδρών προηγουμένως κατά
τόδν Ε λλήνω ν άνά τήν Μακεδονίαν), εν στενή δέ
αύται συνεργασία και άδελφική συμπνοίςι μετά των
έλασιτών κατεδίωκον τούς έθνικόφρονας Ε λ λ η ν ι
κούς πληθυσμούς και τά όργανα Χωροφυλακής, τών
ύπό γερμανικήν κατοχήν γειτονικώ ν περιφερειών.
Έ κ τής Α νατολικής Μ ακεδονίας έξηρέθη τής
βουλγαρικής κατοχής ή περιοχή Ν ιγρίτης, παραμείνασα ύπό γερμανικήν κατοχήν. Εις ταύτην δεν διελύθησαν αί Ύ πηρεσίαι Ε λληνικ ής Χωροφυλακής,
ένισχυθεΐσαι και έκ τών έγκαταλειψάντων τάς ύπό
βουλγαρικήν κατοχήν περιοχάς. Ούτως έλειτούργησαν αί Υ ποδιοικήσ εις Χωροφυλακής Ν ιγρίτης,
Στρυμονικοϋ, Ποροΐων και Δοϊράνης. Και είς αύτάς
ή κατάστασις κατέστη κρίσιμος, άφ’ δτου, άπό τών
μέσων του 1942, ήρχισε νά δρα τό ΕΑΜ. Τά όργανα
τής Χωροφυλακής ύπεστήριζον τάς έθνικάς δμάδας
Π.Α.Ο., ή δέ δρδσίς των αύτή, προδιδομένη ύπό
κατασκόπων και πρακτόρων, είχε κινήσει τήν μήνιν
τόσον τών Γερμανών δσον και τών κομμουνιστών.
Κατά τήν μέθοδον τή ν όποίαν ήσκησαν πανταχου
τής Έ λλ^δος κατά τήν διάρκειαν τής κατοχής, οί
έλασΐται έπετίθεντο συστηματικώς ούχί έναντίον δυ
νάμεων του κατακτητου, άλλ’ έναντίον τών δυνάμεων
τής Χωροφυλακής, ιδίως τών Σταθμών έξω τής πόλεως, τής ύπαίθρου, αί όποΐαι ώς δλιγάριθμοι και
άπομεμονωμέναι, ή το δυνατόν εύχερέστερον νά έξοντωθοϋν. Ούτω, διά τής έξοντώσεως ή τοϋ έξαναγκασμοϋ έγκαταλείψεως τών Σταθμών, τό ΕΑΜ καθί
στατο κυρίαρχον τής ύπαίθρου και παρεσκεύαζε τήν
■καθολική ν κυριαρχίαν του, εύθύς ώς θά έγκατέλειπον
τήν χώραν οί ξένοι κατακτηταί. Α ί σφοδραί έπιθέσεις κατά τών Σταθμών ήρχισαν, ίδίως άφ’ δτου ό
διοικητής τής 'Υποδιοικήσεως Ν ιγρίτης ύπομοίζραρχος Πατσατσής έφερεν έμπόδια εις τήν έξάπλωσιν τού ΕΑΜ και διέσπειρεν δργανά του πρός έθνικόν διαφωτισμόν τών κατοίκων. Αί έλασιτικαί δυνά
μεις, έπιτιθέμεναι αιφνιδιαστικώς κατά τών Στα
θμών, έπυρπόλουν τά κτίριά των και έξετέλουν ό
σους όπλίτας περιέπιπτον εις χεΐράς των.
Έδολοφόνουν έπίσης δι’ ένέδρας χωροφύλακας,
κυκλοφορουντας εις τά χωρία. Τον Σεπτέμβριον
1943, λόγω τών άπωλειών, διετάχθη ή σύμπτυξις τών
Σταθμών Βέργης, Εύκαρπίας και Δάφνης εις Ν ι
γρίταν.
Ά ρ χά ς Ό κτω βρίου 1943, συνελήφθη ύπό τών Γερ
μανών ολόκληρος ή δύναμις Χωροφυλακής Νιγρίτης, ώς ύποπτος συνεργασίας μέ τήν Π.Α.Ο. Μετεφέρθη εις Θεσσαλονίκην, όπόθεν, άφου άφωπλίσθη,
έπετράπη νά έπιστρέψη είς Νιγρίταν, περιοριζομένη
εις άστυνομικά καθήκοντα. Ά λ λ ’ ούτω, μέ τήν άνυπαρξίαν Σταθμών Χωροφυλακής καί τον άφοπλισμόν
τών άνδρών τής πόλεως, τό ΕΑΜ έπετύγχανε τον
έπιδιωκόμενον σκοπόν του, τήν άνεμπόδιστον δη
λαδή άσκησιν τρομοκρατίας πρός έπιβολήν του εις
τάς μάζας του πληθυσμού. Κατά Μ άρτιον του 1944,
έπικειμένης τής άποχωρήσεως τών Γερμανών, όπότε
θά είσήρχοντο οί Βούλγαροι καί οί έλασΐται, ή δ£ναμις τής 'Υ ποδιοικήσεως Ν ιγρίτης συνεπτύχθη εις.
Θεσσαλονίκην, διά νά προλάβη τήν βεβαίαν έξολόθρευσίν της,
Ή περιοχή τής 'Υ ποδιοικήσεως Στρυμονικου εΐχεν ιδιαιτέραν σημασίαν, διότι ό ποταμός Στρυμών
ήτο δριον τής γερμανοκρατουμένης (δυτικώς) καί
τής βουλγαροκρατουμένης (άνατολικώς) Μακεδονί
ας. Είς έκάστην γέφυραν, ώς καί παρά τό φράγμα
Κερκίνη, ίδρύθησαν φυλάκια Χωροφυλακής. Ά ρ
χάς 1942 συνεκροτήθησαν δύο μεταβατικά άποσπάσματα ύπό τον ύπομοίραρχον Μήτσου καί τον ύπαξιωματικόν Σαριδάκην, τά όποια ύπό τό πρόσχημα
έπιβολής τής τάξεως άντιμετώπισαν προσβολάς τών
άπό τής άλλης πλευράς είσδυόντων Βουλγάρων πρα
κτόρων καί κομιτατζήδων. Συγχρόνως έβάλλοντο
καί ύπό έλασιτικών όμάδων, αί όποΐαι έφόνευσαν
Γτρεις χωροφύλακας. Ό ύπομοίραρχος Μήτσου, συλ
λαβών τον έπικίνδυνον κομιτατζή ν καί κατάσκοπον
τών Βουλγάρων Καλογιάνωφ, έτραυματίσθη ύπ’αύτοΰ
διά μαχαίρας εις τό στήθος.
Οί Βούλγαροι ήγωνίζοντο νά λάβουν παρά τών
Γερμανών τήν συγκατάθεσιν, δπως καταλάβουν τήν
περιοχήν Στρυμονικου καί ύπό διάφορα προσχήματα
έδοκίμαζον νά διεισδύσουν. Τά άποσπάσματα καί αί
δυνάμεις φυλακίων Χωροφυλακής διεξήγον άποφασιστικόν άγώνα πρός άπώθησίν των καί έπανειλημμένως συνήφθησαν συμπλοκαί, κατά τήν διάρκειαν
τών όποιων έφονεύθησαν τρεις χωροφύλακες.
Τον Ιο ύ λιο ν 1943, μετά την συνθηκολόγησιν τής
Ιταλίας, οί Βούλγαροι έπεξετάθησαν καί έντευθεν
τοϋ Στρυμόνος μέχρι τοϋ Ά ξιου. Ούτως έπαυσαν
νά λειτουργοΰν αί Ύ πηρεσίαι Χωροφυλακής, ή δέ
περιοχή περιήλθεν ύπό τον έλεγχον τοϋ ΕΑΜ έκτος
τής πόλεως Στρυμονικοϋ, δπου ήδρευε γερμανική
φρουρά. Εϊς χωροφύλαξ, καταγγελθείς ύπό πρακτό
ρων τοϋ ΕΑΜ, δ τι μετέδιδε πληροφορίας είς κατα
σκόπους τών συμμάχων, έτυφεκίσθη ύπό τών Γερ
μανών.
Οί άνδρες τής 'Υποδιοικήσεως Ποροΐων, συλληφθέντες τον Ιούνιον 1941 ύπό είσβαλόντων Βουλ
γάρων, μετεφέρθησαν είς Ροδόπολιν πρός έκτέλεσιν. Έ σώθησαν μόνον τή έπεμβάσει τών γερμανι
κών άρχών.
Τον Ιούνιον τοϋ 1943 ό διοικητής τής Ύ ποδιοικήσεως Χωροφυλακής Δοϊράνης ύπομοίραρχος Κων.
Μήτσου, έσχημάτισε τάς πρώτας έθνικάς άνταρτικάς όμάδας, εις τάς όποίας έκτος πολλών πολιτών,
προσεχώρησαν όλοκληρωτικώς αί δυνάμεις τής
'Υ ποδιοικήσεως Δοϊράνης καί τών πέριξ Σταθμών.
Ούτως, εύρέθη αρχηγός δυνάμεως έκ 250 άνδρών,
οί όποιοι άντιμετώπιζον, τόσον τάς συμμορίας τών
281
'Ομάς άνταρτών τής Π.Α.Ο. (Πανελλήνιος Άτιελευθερωτική Όργάνωσις), εις τά όρη Κροδσια τό ετος 1943.
Βουλγάρων, δσον και 2000 άνδρας τού ΕΛΑΣ, δρώντας εις τάς όρεινάς περιοχάς Κ ρουσίων-Μ πέλες.
Κατά τάς συμπλοκάς έφονεύθησαν 35 κομμουνισταί
και έτραυματίσθησαν 70, ένφ εκ της όμάδος Μήτσου
έφονεύθησαν πέντε.
Είς τάς περιοχάς τών Διοικήσεων Χωροφυλακής
Δράμας και Καβάλας, δυνάμεις τινές τής Χωροφυ
λακής παρέμειναν είς τάς θέσεις των και μετά την
είσοδον τών Γερμανών, διότι ήλπιζον δτι οϋτω θά
ήδύναντο νά βοηθήσουν τούς πληθυσμούς πρός διατήρησιν τής έλληνικότητός των και άντιμετώπισιν
τών βουλγαρικών έπιβουλών. Ά λ λ ά μετά τήν παραχώ ρησιν τών περιοχών αύτών εις τούς Βουλγάρους
και τήν βιαίαν έκδίωξιν τών έλληνικών Δημοσίων
Υ πηρεσιώ ν, τά όργανα τής Χωροφυλακής, περί τά
μέσα Μαΐου 1941 κατέφυγον δυτικώς τού Στρυμόνος.
'Ως έλέχθη άνωτέρω, εύθύς ώς είσέβαλον οί Γερ
μανοί, δυνάμεις Χωροφυλακής τής Θράκης, συμφώνως πρός διαταγάς τάς όποίας Σλάβον έξ Α θηνών,
έγκατέλειψαν τά έδάφη ταύτης, άλλαι άκολουθήσασαι τον συμπτυσσόμενον Έ λλη νικ όν Στρατόν, άλλαι διαπεραιωθεΐσαι είς τάς νήσους τού ΒΑ Α ιγαί
ου, διαβασαι τά έλληνοτουρκικά σύνορα, ίνα διά
Τουρκίας μεταβούν είς Μ έσην Α νατολήν.
282
Έξεθέσαμεν άνωτέρω δτι όλίγον μετά τήν κατάληψιν τών έδαφών τής Θράκης οί Γερμοίνοι άπεξένωσαν τήν Ε λλ ά δα πάσης κυριαρχίας, τήν όποίαν μετεβίβασαν είς τούς Βουλγάρους, έγκαταστήσαντας
όργανα, διοικήσεώς των, έξαιρεθείσης μιας περιο
χ ή ς κατά μήκος τών τουρκικών συνόρων, ή όποία
άπεκλήθη «ούδετέρα ζώνη». Είς αύτήν έπεξετάθησαν αί δοθεΐσαι ύπό τού κατακτητοϋ δικαιοδοσίαι
είς τήν κατοχικήν Κ υβέρνησιν τών Α θηνώ ν. Πάντως
ή άπόφασις αύτή ύπήρξε λίαν εύεργετική διά τούς
Ε λληνικούς πληθυσμούς τής «ούδετέρας ζώνης» τοΟ
νομού "Εβρου, διότι αΰτη, μολονότι κατείχετο ύπό
Γερμανικού Στρατού, έπροστατεύετο ύπό όργάνων
Ε λλ η νικ ή ς Διοικήσεώς και Χωροφυλακής, καθ’ δν
χρόνον ή ύπόλοιπος Θράκη έστέναζεν ύπό τό πέλ
μα τών Βουλγάρων, οί όποιοι διά φόνων, έκτοπισμών,
πυρπολήσεων και κατασχέσεων περιουσιών ήσκουν
μεθοδικώς τακτικήν έξολοθρευτικήν του Ε λληνικού
πληθυσμού. Είς τήν περιοχήν αύτήν τής έλευθέρας
ζώνης (νομού Έ βρου) άπό τού Ιουλίου 1941 έλειτούργησε καθ’ όλην τήν διάρκειαν τής κατοχής, ή
Διοίκησις Χωροφυλακής Διδυμοτείχου μετά τών
Υ ποδιοικήσεω ν Σουφλίου και Ό ρεστιάδος.
Κατά τάς άρχάς 1942 ό διοικητής τής Διοικήσεώς
Χωροφυλακής Έβρου, ταγματάρχης Δρεμπέλας Γε
ώργιος, μετά τών άξιωματικών τής Διοικήσεώς του
Κατσαρέα Κωνσταντίνου, Κουρεμπανα Νικολάου,
Πασσδ Γεωργίου, Δούκα Κωνσταντίνου καί Ψαρροϋ
Αναστασίου κατήρτισαν τήν όργάνωσιν «Βόρειοι
Ύπερασπισταί τής Ελλάδος», είς ήν άργότερον ένετάχθησαν πολλοί όπλίται καί έθνικόφρονες πολΐται.
Ή όργάνωσις αΰτη, άφ’ ένός μέν διενήργει κατασκο
πείαν είς βάρος τών κατακτητών Γερμανών καί
Βουλγάρων καί διεβίβαζε τάς πληροφορίας της είς
τόν Έ λλη να πρόξενον Άδριανουπόλεως, άφ’ έτέρου δέ διηυκόλυνε τήν είς Μέσην Ανατολήν μετάβασιν μέσφ τοϋ τουρκικού έδάφους Ε λλήνων άξιωματικών, ύπαλλήλων καί Ιδιωτών.
Ή όργάνωσις αΰτη είργάσθη μέχρι τής 19.2.43,
καθ’ ήν περιήλθεν είς γνώσιν τών Γερμανών ή ΰπαρξίς της καί συνελήφθησαν παρά τούτων οί έκ
τών μελών της Μουγκρίδης καί Σταματιάδης, χωρο
φύλακες, έξ ών ό πρώτος έτυφεκίσθη έν Θεσσαλο
νίκη παρά τών Γερμανών. Κατόπιν τούτου οί άξιωματικοί τής Χωροφυλακής καί πολλοί τών όπλιτών,
διά νά άποφύγουν τήν σύλληψιν, άνεχώρησαν μέ
σφ Τουρκίας είς Μέσην Ανατολήν. Έ κ τούτων οί
ταγματάρχης Δρεμπέλας Γεώργιος καί άνθυπομοίραρχος Κατσαρέας Κωνστ. έδολοφονήθησαν καθ’
όδόν.
Ά λλά πρός πληρεστέραν δκθεσιν τής δράσεως
τής Χωροφυλακής είς τήν μόνην έν Θράκη άπομείνασαν 'ύπό τήν δικαιοδοσίαν της περιοχήν αύτήν,
κρίνομεν σκόπιμον όπως παραθέσωμεν τήν επίση
μον εκθεσιν τών πεπραγμένων τής Διοικήσεώς Έ
βρου :
«Προ τής είσόδου τών κατακτητών είς τήν περιοχήν,
δπασαι αί Ύπηρεσίαι τής Διοικήσεώς Χωροφυλακής "Ε
βρου διελύθησαν καί τό άρχεΐον αύτών, δσον δέν παρέλαβον μεθ’ έαυτών οί διαφυγόντες διοικηταί, τό κατέ
στρεψαν.
Ή περιοχή τής Διοικήσεώς έχωρίσθη είς δύο. Άπό
Άνθείας Άλεξανδρουπόλεως μέχρι και Δικαίων, Όρεστιάδος συμπεριλαμβανομένης—ή πρός τήν Τουρκίαν
περιοχή—ώνομάσθη «Έλευθέρα Ζώνη» ύπό γερμανικήν
κατοχήν, ένω ή ύπόλοιπος περιφέρεια, περιλαμβανομένης
τής Άλεξανδρουπόλεως και Σαμοθράκης, παρεχωρήθη είς
τούς Βουλγάρους.
Άνασύστασις Υπηρεσιών Χωροφυλακής έπετράπη και
έπραγματοποιήθη μόνον είς τήν γερμανοκρατουμένην πε
ριοχήν. Είς τήν βουλγαροκρατουμένην περιοχήν έπανελειτούργησαν Ύπηρεσίαι Χωροφυλακής κατά μήνα Ιού
νιον 1945, μετά τήν κατοχήν καί τήν έαμοκρατίαν.
Κατά μήνα Ιούλιον 1941, ένεργείαις τών νομάρχου
«Έλευθέρας Ζώνης» Νικολάου Φραγκούλη καί τοϋ μη
τροπολίτου Διδυμοτείχου Ιωακείμ πρός τήν Κυβέρνησιν
τών Αθηνών, άφίκετο είς Διδυμότειχον δύναμις Χωροφυ
λακής, όπό τούς τότε ταγματάρχην Δρεμπέλαν Γεώργιον,
ύπομοίραρχον Κατσαρέαν Κωνστ. καί άνθυπασπιστήν
Χωροφυλακής Λουκαν Κωνστ., άνασυσταθείσης τής Διοι-
κήσεως Χωροφυλακής Διδυμοτείχου, μέ περιφέρειαν άπασαν τήν γερμανοκρατουμένην «Έλευθέραν Ζώνην».
Έν συνεχείςι έπανελειτούργησαν αί Υποδιοικήσεις
Χωροφυλακής: 1) Σουφλίου, ύπό τόν τότε άνθυπομοίραρχον Κουρεμπανδν Νικόλαον κατ’ άρχάς και μετέπειτα
Κατσαρέαν Κωνστ., Ψαρρόν Νικόλαον και τόν Εφεδρον
ένωμοτάρχην Πετρούδην Νικόλαον μέ βαθμόν έφεδρου
άνθυπομοιράρχου, και 2) Όρεστιάδος, ύπό τούς τότε άνθυπομοίραρχον Πασσαν Γεώργιον, ύπομοίραρχον Χριστόπουλον Ίωάννην και ύπομοίραρχον Ματθαίου Εύάγγελον.
Τέλος έπανελειτούργησαν καί οί Σταθμοί Χωροφυλακής
τών άνωτέρω Υποδιοικήσεων.
Ή κρατούσα κατάστασις άμα τή είσόδφ τών κατακτη
τών ήτο άνώμαλος καί λίαν άνησυχαστική. Έπεκράτει
άναρχία καί φόβος συνείχε τόν πληθυσμόν. Οί Βούλγα
ροι είς τήν ύπ’ αύτών κατεχομένην περιοχήν προέβαινον
είς άρπαγάς, λεηλασίας, συλλήψεις και εκτελέσεις Ε λ
λήνων. Τήν τρομοκρατίαν των, πρός συντριβήν τοϋ έθνικοΰ φρονήματος του πληθυσμού, προσεπάθουν πάντο
τε νά έπεκτείνουν καί είς τήν περιοχήν τής γερμανοκρατουμένης «Έλευθέρας Ζώνης».
Ή άνασύστασις τών Υπηρεσιών Χωροφυλακής, ή πο
λιτεία καί ή έθνική δρασις τών άξιωματικών καί όπλιτών,
ένεψύχωσε τούς κατοίκους καί άνεπτέρωσε τό έθνικόν
αύτών φρόνημα.
Ταγματάρχης Γεώργιος Δρεμπέλας τοΰ Παναγιώτου. Έγεννήθη τό 1895 εις Βαρβάσαινα ’Ηλείας. Κατά την διάρκειαν
τής κατοχής έτύγχανε διοικητής Αιοικήσεοος Χωροφυλακής
"Εβρου, άναπτύξας μεγίστην έθνικήν δρασιν, ώς σύνδεσμος
μεταξύ τών έν ’Ελλάδι δρώντων έθνικοφρόνων και Μέσης
Ανατολής. Τήν 19-2-1943 ένφ διέβαινε τόν ”Εβρον με πρόθεσιν νά αναχώρηση είς Μέσην Ανατολήν, έδολοφονήθη
παρ’ αγνώστων αναρχικών, . προφανώς Βουλγάρων ή κομ
μουνιστών.
283
Καθ’ δλον τό διάστημα τής κατοχής οί διοικοϋντες
και οί ύπ’ αότούς άνδρες τής Χωροφυλακής έπροστάτευον τούς "Ελληνας έναντι τών κατακτητών, ήσαν οί παραστάται και έμψυχωταί είς τά δεινά και τάς δοκιμασίας
των, έφωδίαζον με πλαστά δελτία ταυτότητος τούς κάταδιωκομένους δι’ έθνικήν δρδσιν καί μέγαν άριθμόν έφυγάδευσαν διά Τουρκίας είς Μέσην Ανατολήν.
Ύπό τής.Ύποδιοικήσεως Σουφλίου, πρωτοστατούντων
τών άνθυπασπιστοΰ Χωροφυλακής Παπαδάκη Γεωργίου
καί χωροφύλακος Καλτσδ Δημητρίου, ώς καί τοϋ έφέδρου
άνθυπολοχαγοϋ Στεργιάδη Σταύρου, έφυγαδεύθη είς Τουρ
κίαν "Αγγλος άξιωματικός όνόματι Φρέντ Φίντλεν.
Κατά τήν άποβίβασιν γερμανικών στρατευμάτων είς
τόν δρμον τής Καμαριωτίσσης Σαμοθράκης τήν 13.5.1941,
ή ύπό τόν ύπενωμοτάρχην Καρφίτσαν δύναμις, τοϋ έκεΐ
φυλακίου Χωροφυλακής, ήνοιξε πΰρ κατ’ αυτών μέ απο
τέλεσμα τόν θανατηφόρον τραυματισμόν Γερμανού στρα
τιώτου, συνέχισαν δέ άμυνόμενοι οί άνδρες μέχρις έξαντλήσεως τών πυρομαχικών των.
Είς τήν περιφέρειαν Όρεστιάδος συνεστήθη Εθνική
Όργάνωσις "Εβρου (Ε.Ο.Ε.), συνδεθεΐσα διά τοϋ Έλληνικοΰ Προξενείου ’Αδριανουπόλεως μέ τό Συμμαχικόν
Στρατηγεΐον Μέσης Ανατολής, ήτις εϊχεν άποστολήν
τήν συλλογήν καί μεταβίβασιν είς τοϋτο στρατιωτικών
πληροφοριών καί τήν φυγάδευσιν προσώπων. Ψυχή τής
όργανώσεως ταύτης κατέστησαν οί 1) άνθυπομοίραρχος
Πασσδς Γεώργιος καί 2) ύπομοίραρχος Χριστόπουλος
Ιωάννης, οίτινες μετά τών ύπ’ αύτών άνδρών συνέλεγον
καί μετεβίβαζον, άψηφοϋντες πάντα κίνδυνον, πολυτί
μους πληροφορίας, πρός δέ έφυγάδευον άδιακόπως άτομα
διά Τουρκίας είς τήν Μέσην Ανατολήν.
’Αμφότεροι συνελήφθησαν ύπό τών Γερμανών και έφυλακίσθησαν έν Διδυμοτείχφ, κατώρθωσαν όμως ν’ άποδράσουν καί νά καταφύγουν είς Μέσην Ανατολήν.
Μέ τήν άνάπτυξιν τών έαμοκομμουνιστικών όργανώσεω ν ΕΑΜ - ΕΛΑΣ είς τή ν περιοχήν, ό διοικητής τή ς Διοι-.
κήσεως ταγματάρχης Χωροφυλακής Δρεμπέλας Γεώργιος
καί ό ύπομοίραρχος Κατσαρέας Κωνστ. έκινήθησαν πρός
συγκρότησιν έθνικών άνταρτικών όμάδων. Ή κίνησίς των
έγένετο άντιληπτή καί έκ τούτου άπεφάσισαν νά καταφύ
γουν καί οδτοι διά Τουρκίας είς Μέσην Ανατολήν. Τήν
1-2-1943 μετέβησαν λοιπόν είς θέσιν Κιόϊ-Ντερέ-Σου
φλίου διά νά διαπεραιωθοΰν έκεΐθεν τοϋ "Εβρου ποταμοΰ.
Έκτοτε άπωλέσθησαν τά ίχνη των. Έξετελέσθησαν, κατά
μίαν έκδοχήν ύπό έαμοκομμουνιστών, κατ’ άλλην ύπό
Τούρκων, άμα τή είσόδφ των είς τό τουρκικόν έδαφος.
Τόν μήνα Φεβρουάριον 1942, άπόσπασμα Χωροφυλα
κής ύπό τόν άνθυπασπιστήν Λουκδν Κωνστ. συνεπλάκη
μετ’ ένοπλων έαμοκομμουνιστών παρά τό χωρίον Κυανή
"Εβρου, τούς όποιους μετά σκληρόν καί αίματηρόν άγώ
να ετρεψεν είς φυγήν καί διέλυσε. Κατά τήν συμπλοκήν
ταύτην έφονεύθη ό Θυμιούδης Πασχάλης.
Τόν Ιούνιον 1943 άπόσπασμα Χωροφυλακής, ύπό τόν
Α.Θ. ένωμοτάρχην Λαμπουσιάδην Βασίλειον, συνεπλά
κη είς θέσιν Μαπαζί - Λυκόφωτος - Σουφλίου μετά ένεδρευούσης συμμορίας έαμοκομμουνιστών (έλασιτών), μέ
άποτέλεσμα νά φονευθή ό διοικητής τοϋ άποσπάσματος
284
καί νά τραυματισθή ό χωροφύλαξ Μανιατούδης Εύάγγελος.
Τήν 6.1.1944 ισχυρά δύναμις έλασιτών έπετέθη καί έπολιόρκησε τόν Σταθμόν Χωροφυλακής Λαβάρων. Οί άν
δρες τοϋ Σταθμοϋ, ύπό τήν ήγεσίαν τοϋ σταθμάρχου ύπενωμοτάρχου ’Ασπιώτου Θεοχάρους, ήγωνίσθησαν σκληρώς, άπωθήσαντες τούς έαμοκομμουνιστάς, οίτινες έτράπησαν είς φυγήν. Κατά τήν συμπλοκήν έφονεύθη ό ύπενωμοτάρχης Άσπιώτης Θεοχάρης.
Κατά τό διάστημα τής κατοχής, έκτός τών άνωτέρω
συλληφθέντων, φονευθέντων καί έκτελεσθέντων ύπό τών
άρχών κατοχής καί τών έαμοκομμουνιστών, έξετελέσθη
σαν διά τήν έθνικήν των δρδσιν καί οί κάτωθι άνδρες τοϋ
Σώματος τής Διοικήσεως Χωροφυλακής «Έλευθέρας Ζώ
νης» "Εβρου.
α) Ύπό τών στρατευμάτων κατοχής: Χωροφύλακες
Καραγιολάκης' Πατσατζής, Τσιφουντίδης, Μουγρίδης,
Βαλατσίδης, Βασιλειάδης.
β) Ύπό τών έαμοκομμουνιστών: Ένωμοτάρχαι Σταματίου, Μαρινόπουλος, ύπενωμοτάρχης Τσαγγαράκης, ύπο
μοίραρχος Φωτίου Νικ., άνθυπασπιστής Χατζημάνου Ίω.,
ένωμοτάρχης Κόκκινος, χωροφύλακες Ζαφείρίδης Χρ.,
Κορώζης Χαρ.
Τό τέλος τοϋ έτους 1943, λόγφ άναπτύξεως τοϋ ΕΛΑΣ
καί δράσεως τών έαμοκομμουνιστών, συνεπτύχθησαν είς
Διδυμότειχον καί Σουφλίον, έδρας ομωνύμων Υποδιοική
σεων Χωροφυλακής, δπαντες οί ύπ’ αύτάς Σταθμοί Χωρο
φυλακής.
Λόγφ έπικρατουσών ειδικών συνθηκών καί μέτρων καί
τής τρομοκρατίας τών Γερμανοβουλγάρων, Ιδίςι τών Βουλ
γάρων, δέν κατέστη δυνατόν νά άναπτυχθοϋν είς τήν περιφέρειάν μου, κατά τό χρονικόν διάστημα τής κατοχής,
ένοπλοι έθνικαί άνταρτικαί όμάδες».
"Οταν τά σοβιετικά στρατεύματα προήλαυνον πρός
τήν Βουλγαρίαν καί ο ί Γερμανοί άπεσύροντο άπό
τήν Βόρειον Ε λλάδα, οί Βούλγαροι μετέβαλον προσωπεΐον δ ι’ έγκαθιδρύσεως κομμουνιστικού καθε
στώτος, άλλ’ ύπό κομμούνιστικόν μανδύαν διετή ρησαν τόν παλαιόν σωβινισμόν των καί τάς άρπακτικάς
των διαθέσεις έπί τών έλλη νικών έδαφών τής Μακε
δονίας καί Θράκης. Ή δ η ύπό τό χιτλερικό ν καθε
στώς ύπεβοήθουν τήν ΐδρυσιν καί άνάπτυξιν τοϋ
ΕΑΜ, έπαφιέμενοι είς τάς διαθέσεις τούτου διά τήν
έξόντωσιν τών έθνικοφρόνων Ελλήνω ν. "Οταν έγκαθίδρυσαν τό κομμουνιστικόν καθεστώς, συνηδελφώθησαν άπροκαλύπτως, δήθεν έξ Ιδεολογικής άλ
λη λεγγύης, μέ τάς έαμικάς όργανώσεις καί έν συν
εργασία μετά τούτων έπεδόθησαν είς τήν καταπολέμησιν τών έλληνικών πατριωτικών άνταρτικών όμά
δων, αί όποΐαι ήσαν ύποχρεωμέναι νά διεξάγουν διμέτωπον πόλεμον κατά τοϋ παραμείναντος είσέτι βουλ
γαρικού στρατοϋ καί τών Ε λλ ή νω ν έαμιτών. "Οταν
δέ ύπεχρεώθησαν νά άποχωρήσουν, παρέδιδον άνά
τάς πόλεις καί τά χωρία τάς έξουσίας είς τούς "Ελ
ληνας κομμουνιστάς τοϋ ΕΑΜ, μετά τοϋ όποίου εϊχον συμφωνήσει τήν αύτονόμησιν τής Μακεδονίας,
σύνηθες, κατά τό προηγούμενον τή ς Α να τολική ς
Ρωμυλίας, τέχνασμα προκαταρκτικόν τής προσαρτήσεως είς τήν Βουλγαρίαν. Α ί έθνικαί όμάδες τοϋ
Φωστερίδη καί τών άλλων πατριωτών άγωνιστών
έπάλαισαν άπεγνωσμενως πρός άποσόβησιν τής
κομμουνιστικής κυριαρχίας, προαγγέλου τής βουλ
γαρικής. Μ όλις τόν Μ άϊον 1945 τάγμα Εθνοφυλα
κής, έν συνεργασίςι μέ τάς έθνικάς άνταρτικάς δμάδας, έκδιώκει τούς κομμουνιστάς πρός Βουλγαρίαν.
Ά π ό τόδν μέσων Μαΐου 1945 καταφθάνουν τμηματικώς άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής,
οί όποιοι συντρίβουν τάς τελευταίας μικτάς σλαβοκομμουνιστικάς συμμορίας, άναλαμβάνουν τά καθήκοντά τών τηρήσεως τής τάξεως καί άποκαθιστοϋν άνά τήν Ά να το λική ν Μ ακεδονίαν καί Θρά
κην τήν Έ λληνικήν κυριαρχίαν.
Πρός πληρεστέραν διαφώτισιν, περί τής έθνικής
δράσεως τής Χωροφυλακής είς τήν άκραίαν αυτήν
περιοχήν τής Βορείου Ε λλάδος, παραθέτομεν σχετικήν έκθεσιν τοϋ άνθυπομοιράρχου Κ. Παναγοπούλου.
«Κατά τήν περίοδον τής γερμανικής κατοχής όλόκληρος ή περιοχή τής Βορείου Ελλάδος, άπό Στρυμόνος ποταμοϋ μέχρι τοϋ χωρίου Ίγνάντια τοϋ Νομοϋ Έβρου,
περιήλθεν είς τήν κατοχήν τών Βουλγάρων. Ά πό τοϋ
χωρίου Άνθεια νομοϋ Έβρου καί έκεΐθεν ήτο ή ούδετέρα
ζώνη* είς τήν περιοχήν ταύτην είργάσθησαν άθορύβως
τά όλίγα τμήματα τής Χωροφυλακής πού είχον έναπομείνει, έστάθησαν κοντά στον άγροτικόν λαόν τοϋ Έβρου
καί περιέσωσαν τοϋτον έθνικώς άπό τήν προπαγάνδαν
πού έξαπέλυσαν οί Βούλγαροι μετά τών Γερμανών, πρός
έκμηδένισιν τής έθνικής συνειδήσεως τής άκριτικής αύτής περιοχής.
Ή Χωροφυλακή έστάθη πρωτοπόρος είς τήν άνάπτυξιν έθνικής όργανώσεως, τήν όποίαν ένίσχυσεν ύλικώς
καί ήθικώς. Ποτέ δέν έπαυσε νά πιστεύη ό ύπόδουλος
λαός μας ότι καί πάλιν θά ελθη ή ήμέρα τής άπελευθερώσεως.
Τά δόλια καί δελεαστικά κηρύγματα τών Σλάβων ούδεμίαν άπήχησιν εΰρισκον είς τήν Έλληνικήν ψυχήν.
Έπρεπε νά είναί τις γνώστης τής κρατούσης καταστάσεως
είς τήν περιοχήν έκείνην, έπρεπε νά γνωρίζη τό μέγεθος
καί τά μέσα τής άσκηθείσης βουλγαρικής προπαγάνδας,
διά νά άναλογισθή τόν μέγαν κίνδυνον, πού διέτρεξεν ό
πληθυσμός τής περιοχής αύτής, είς ήμέρας γεννώσας άμφιβολίαν καί άβεβαιότητα διά τήν τύχην τών λαών.
Είναι μία άθόρυβος έργασία γενομένη είς διάστημα
έτών πολλών καί έν μέσφ κινδύνων. Είναι μία σειρά θυ
σιών πού ή Χωροφυλακή άδιαμαρτύρητα, όπως πάντα,
προσέφερεν είς τόν βωμόν τής Πατρίδος. Είς τήν περιο
χήν Έβρου έδρα ή Όργάνωσις (Β.Υ.Ε.) «Βόρειοι Ύπερασπισταί Ελλάδος», πλαισιουμένη άπό άξιωματικούς
καί όπλίτας τής Χωροφυλακής καί πλήθος έτέρων πα
τριωτών.
Πλέον τών 2500 άξιωματικών, στρατιωτών καί πολιτών
έφυγαδεύθησαν είς τήν Μέσην Ανατολήν, ύπό τής Όργα
νώσεως ταύτης. Ή το έφωδιασμένη δι’ άσυρμάτου καί
εύρίσκετο έν διαρκεΐ έπαφή μετά τοϋ Στρατηγείου τής Μέ
σης Ανατολής. Άπό τήν άγνωστον αύτήν ιστορίαν φέρομεν είς φώς, πρός γνώσιν τών έπερχομένων, τά όνόματα
καί τήν δρδσιν περιληπτικώς, όσον ήδυνήθημεν νά συλλέξωμεν πενιχρά στοιχεία. Ό ταγματάρχης Δρεμπέλας
Γεώργιος ώργάνωσε τάς μεμονωμένως δρώσας έθνικάς
όμάδας είς όργάνωσιν ένιαίαν καί ίσχυράν, ήτις, πλαι
σιωμένη είς Ενα τέλειον μηχανισμόν, διενήργει κατασκο
πείαν διά λογαριασμόν τών Συμμάχων καί διεβίβαζε πολυ
τίμους πληροφορίας εις τό Στρατηγεΐον Μέσης Ανατο
λής. Όμοίως, έφωδίαζε διά ταυτοτήτων καί έφ.υγάδευεν
"Ελληνας πατριώτας είς Μέσην Ανατολήν.
Κατά τήν άνοιξιν τοϋ 1942 έκάλεσε πλήθος έξεχόντων προσώπων, ΐνα συνεργασθοϋν είς τόν κατά τοϋ κατακτητοϋ άγώνα. Ό ταγματάρχης Δρεμπέλας Γεώργιος έπέτυχε νά έθνικοποιήση καί θέση ύπό τάς διαταγάς του τήν
ύπό τόν Σαράντην Δρατζίδην δρώσαν άνταρτικήν όμάδα.
Ή δρασις τής Όργανώσεως ταύτης έφθασε καί μέσα εις
τήν Βουλγαρίαν.
Κατά τήν αύτήν περίοδον ώργανώθη έπιμελώς καί κατα
κτούσε τάς λαϊκάς μάζας τό ΕΑΜ. Ό ταγματάρχης Δρεμ
πέλας, προ του μεγάλου αύτοϋ εθνικού κινδύνου καί τη
έντολή τοϋ Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, έδημιούργει
καθημερινώς έθνικάς όμάδας, ύπό τόν έν άποστρατείςι
ταγματάρχην τοϋ πεζικοϋ Γεώργιον Σταθάτον. Τό ΕΑΜ
δμως είχε κατακτήσει άρκετόν έδαφος. Ό ταγματάρχης
Δρεμπέλας έδολοφονήθη μύστη ριωδώς παρά τόν ποταμόν
Έβρον. Έ τσι έξέλιπεν ένας· άριστος αξιωματικός πού
αφιέρωσε τήν ζωήν του είς τήν ιδέαν τής άναστάσεως
τοϋ Έθνους. Χαρακτήρ εύθύς, καί προικισμένος μέ τάς
άρετάς τών ύπερανθρώπων, ούδέποτε έπαυσε νά πιστεύη
είς τήν Ιδέαν τής έλευθερίας, ύπέρ τής όποίας είργάσθη
άόκνως και δνευ ύστεροβουλίας καί ύπολογισμών προσέφερε και τήν ζωήν αύτοϋ.
Ό ταγματάρχης Σταθδτος Γεώργιος συνελήφθη ύπό
τών κομμουνιστών καί έσφαγιάσθη* έτσι αί Έθνικαί Ό
μάδες Έβρου διελύθησαν.
Ό ύπομοίραρχος Πασσδς Γεώργιος, είργάσθη μετά
σθένους διά τήν έθνικήν ύπόθεσιν είς τήν ύπό τόν Δρεμπέλαν Όργάνωσιν. Έφυγάδευσεν διά Μέσην Ανατολήν
πολλούς πατριώτας, διενήργει κατασκοπείαν διά λογα
ριασμόν τών Συμμάχων. Άπηλευθέρωσε πολλούς φυλα
κισμένους ύπό τών Γερμανών διά έθνικήν δρδσιν. Τό
θέρος τοϋ 1942, έπειδή ή παραμονή του είς τήν Ελλάδα
ήτο άδύνατος, κατέφυγεν είς Μέσην Ανατολήν διά νά
συνέχιση έκεΐ τήν δρδσίν του.
Ό ύπομοίραρχος Κατσαρέας είργάσθη είς τήν Ιδίαν
Όργάνωσιν καί έπέδειξεν αύτοθυσίαν καί αύταπάρνησινέδολοφονήθη ύπό συνθήκας άγνώστους, όμοϋ μετά τοϋ
ταγματάρχου Δρεμπέλα. Τούτων έκλειψάντων, ή Όργάνωσις περιήλθεν είς μαρασμόν καί έξηφανίσθη.
Ό ύπενωμοτάρχης Παναγιωτόπουλος Γεώργιος, έξ Α
γρίνιου, ήλθε με είδικήν άποστολήν άπό Αθήνας. Είρ
γάσθη εις τούς κόλπους τής Όργανώσεως καί έπέδειξεν
αύταπάρνησιν καί αύτοθυσίαν. Προσέφερε πολλά είς τήν
Όργάνωσιν. Διέφυγεν είς Μέσην Ανατολήν, όπου έδρα285
σεν. Επανήλθε μέ έθνικάς δυνάμεις καί ηύτοκτόνησεν είς
τήν οίκίαν του, πληροφορηθείς τόν άγριον θάνατον τής
οϊκογενείας του ύπό τών κομμουνιστών.
Ό χωροφύλαξ Μαρινόπουλος Ήλίας έγεννήθη είς Καρύταινα Γορτυνίας. Ύπηρέτησεν έν Νέςι Βύσση. ΤΗτο
παλαιός χωροφύλαξ, έμυήθη και είσήλθεν άπό τούς πρώ
τους είς τήν όργάνωσιν Β.Υ.Ε., διενήργει κατασκοπείαν,
έλάμβανε μέρος είς τήν άπελευθέρωσιν τών φυλακισμένων,
έδρασε ποικιλοτρόπως έπί διετίαν καί συνελήφθη ύπό
τών κομμουνιστών είς Νέαν Βύσσαν. Έθανατώθη κατά
τρόπον άπάνθρωπον και τερατώδη είς άγριότητα, ριφθείς
είς πηγάδιον καί κατακλεισθείς διά χωμάτων καί λίθων.
Οί χωροφύλακες Νταφλοϋκος Σπυρίδων καί Αντωνίου
Λάμπρος, είργάσθησαν είς τήν Όργάνωσιν μέ αύταπάρνησιν καί άνιδιοτέλειαν. Διέφυγον άμφότεροι είς Μέσην
Ανατολήν, δπου είργάσθησαν πλησίον τών έθνακών δυ
νάμεων και τής συμμαχικής κατασκοπείας. Ό Αντωνίου
έπανήλθεν είς Ελλάδα μέ όμάδα Αμερικανών κατα
σκόπων ύπό τόν Έλληνοαμερικανόν ταγματάρχην Άλέκον Γεωργιάδην καί παρέμεινεν έπ’ άρκετόν είς τό Έλ
λη νικόν Προξένεΐον Άδριανουπόλεως, δπου είργάσθη.
Ό Νταφλοϋκος Σπυρίδων έπανήλθεν είς τήν Ελλάδα μέ
τάς έθνικάς δυνάμεις τής Μέσης Ανατολής. Ύπηρέτησεν
είς Διοίκησιν Χωροφυλακής Κομοτηνής καί είς μάχας
κατά τών συμμοριτών κατά τό έτος 1948 έφονεύθη έπιβαίνων αύτοκινήτου ύπό έκραγείσης νάρκης».
10. Ε Θ Ν ΙΚ Η Κ Α Ι Α Ν Τ Α Ρ Ή Κ Η Δ ΡΑ Σ ΙΣ Τ Η Σ Χ Ω Ρ Ο Φ Υ Λ Α Κ Η Σ
Ε ΙΣ Η Π Ε ΙΡ Ο Ν
Είς τήν Ή π ειρ ο ν κατά τήν διάρκειαν τής κατοχής,
ή κατάστασις τήν όποίαν άντιμετώπιζον τά όργανα
τής Χωροφυλακής ήτο περίπου ώς καί έν Μ ακεδο
νία περίπλοκος, μολονότι ίδιάζουσαι ήσαν αί συνθήκαι είς τήν περιφέρειαν αύτήν. Π λήν ώρισμένων
πολεμικής φύσεως υπηρεσιών, οί Γερμανοί είχον
έγκαταλείψει σχεδόν έξ όλοκλήρου τήν εύθύνην τής
τάξεως καί τήν διοίκησιν είς τούς Ιταλούς, οί ό
ποιοι ζώντες είς τήν τοπική ν εκείνην άτμόσφαιραν
τών προσφάτων θριάμβων τών Ε λλ ή νω ν καί τών
πολεμικών ταπεινώσεών των, έφαίνοντο άγριώτεροι
καί έκδικητικώτέροι άπό πάσαν άλλην περιφέρειαν
τής Ε λλάδος. Έ π ί πλέον, άπό μακρού χρόνου είχον
δι’ ώρισμένας περιφερείας τής. Η π είρου κατακτη
τικός βλέψεις, τάς όποίας έφαντάζοντο δτι θά έπραγματοποίουν δι’ έπεκτάσεως τής έν ’Αλβανίςι κα
τοχής των. Πρός τούτο, ού μόνον ύπέδαύλιζον τό μί
σος τών Μουσουλμάνων Α λβανώ ν έναντίον τών
Ε λλήνω ν, άλλα καί έξώθουν τούτους πρός βιαιό
τητας, καλύπτόντες αότούς διά τής προστασίας των
καί τής άτιμωρησίας τών έγκληματικών των πρά
ξεων. "Αλλως τε, ούσιαστικώς ή βορειοτέρα περιο
χή τής Ε λ λ η νικ ή ς Η π είρ ο υ εϊχε προσαρτηθή άπό
τής έπομένης τής κατοχής είς τό Ίταλικόν Προτε
κτοράτο ν τής Α λβανίας, δι’ έγκαθιδρύσεως, παραλλήλως πρός τάς έλληνικάς καί άλβανικάς άρχάς,
διοικήσεως στρατολογηθείσης έκ τών πλέον φανα
τικών ’Αλβανοτσάμηδων τής Θεσπρωτίας.
Είς τάς λοιπάς περιοχάς τής Η π είρου έδρων, βοηθούμενοι καί ένθαρρυνόμενοι ύπό τών Ιτα λώ ν, οί
ρουμανίζοντες Κουτσόβλαχοι, οί όποιοι, προσχωρήσαντες είς τήν όργάνωσιν τού περιβοήτου Διαμάντη,
έπροπαγάνδιζον τήν συγκρότησιν τού «Πριγκιπά
του τής Πίνδου».
Ύ πό τήν προστασίαν τής φασιστικής Ιταλίας,
τρομοκρατούντες τούς Ε λληνικ ούς πληθυσμούς,
286
προέβαινον είς φόνους καί βιαιοπραγίας κατά άσκούντων τοπικήν επιρροήν ελληνικών στοιχείων
καί, συγχρόνως, έχρησίμευον ώς κατάσκοποι τών κα
τακτητών, καταπνίγοντες πάσαν έλλη νικ ή ν φωνήν
διαμαρτυρίας διά ψευδών καταγγελιών. Ούτως ή Ε λ
ληνική Χωροφυλακή, στερουμένη πάσης δυνάμεως
πρός ύπεράσπισιν τών Ε λλ η νικ ώ ν πληθυσμών, ύφισταμένη τήν τυραννική ν κατάθλιψιν τού ξένου κατακτηιού και άντιμετωπίζουσα έχθρότητας καί έπιβουλάς Α λβανώ ν καί ρουμανιζόντων, έπάλαιεν άνισον όσον καί άπεγνωσμένον άγώνα πρός έπιτέλεσιν
τού έθνικού της καθήκοντος.
Μετά τήν κατά τό 1943 συνθηκολόγησιν τών Ι τ α
λών, αί διαδεχθεΐσαι τούτους γερμανικοί δυνάμεις
κατοχής έλάχιστα μετέβαλον τήν κατάστασιν, συνεχίσασαι ώς έπί τό πλεΐστον τήν συνεργασίαν των
μετά τών Α λβανώ ν καί ρουμανιζόντων, οί όποιοι
τότε προέβαλλον ώς άφωσιωμένα δργανα τής π ολι
τικής τού χιτλερικού Ράιχ. Ά λ λ ’ άπό τής έποχής
αύτής έχουν ριφθή είς έντονον δραστηριότητα ή
κομμουνιστική όργάνωσις τού ΕΑ Μ -ΕΛ Α Σ καί ή
έθνική όργάνωσις ΕΔΕΣ τού Ζέρβα. Ή Χωροφυλακή,
καταθλιβομένη ύπό τών Γερμανών, βαλλόμενη ύπό
Α λβανώ ν καί ρουμανιζόντων, έχει τώρα νά άντιμετωπίση καί τήν έξοντωτικήν καταδίωξιν τών έλασιτών. Κατά τήν τελευταίαν περίοδον τής κατοχής,
άφού έπί τινα χρόνον ένίσχυσε μυστικώς τάς έθνι
κάς δυνάμεις άντιστάσεως, έγκατέλειψε κατά μέγα μέρος τάς ύπηρεσίας, είς τάς όποίας δέν είχε
πλέον νά προσφέρη τίποτε, καί ένεσωματώθη είς τά
μαχητικά σώματα τού ΕΔΕΣ.
Τόν Σεπτέμβριον 1941, ό σταθμάρχης Κήπων Ζαγορίου συνελήφθη, λόγφ άσκουμένης ύπ’ αυτού προ
παγάνδας ύπέρ τών Συμμάχων. Μ ετήχθη εις Ιταλίαν,
όπόθεν δέν έπέστρεψεν.
Είς τήν άκραίαν περιοχήν τής Θεσπρωτίας, είς τήν
όποίαν, ώς εΐπομεν,έγκαθιδρύθησαν και όργανα αλ
βανικής διοικήσεως, ή Χωροφυλακή παρέμεινεν έν
αρχή, άλλ’ άοπλος και έν άδυναμία νά παράσχη βοή
θειαν είς τόν καταδυναστευόμενον Έ λλη νικόν πλη
θυσμόν.
Είς τήν Η γουμενίτσαν, μέ τήν ανοχήν τόδν Ίταλόδν, ίδρύθη καί άλβανικόν Δημαρχεΐον μέ Α λβανόν
δήμαρχον καί άναπεπταμένην άλβανικήν σημαίαν,
ένφ ό περιβόητος Χουσεΐν Χαρουλας, περιστοιχιζόμενος ύπό τών Ά λβανοτσάμηδων τής Τσαμουριας
καί προστατευόμενος ύπό καραμπινιέρων, ύπέβαλλεν
είς βασανιστήρια τούς Χριστιανούς καί έκλειε τά έλληνικά σχολεία. Ά νεγνω ρίσθησαν μάλιστα ύπό τών
Ιταλώ ν καί Α λβ α νό ς πολιτικός διοικητής, στρα
τιωτικός διοικητής καί διοικητής Χωροφυλακής,
εχοντες ύπό τάς διαταγάς των έπιστρατευθέντα κακοποιά στοιχεία, τά όποια άνεμποδίστως προέβαινον εις βιαιοπραγίας καί κακοποιήσεις Ε λλή νω ν
πολιτών, τών όποιων κίατελήστευον τάς περιουσίας.
Αί Έ λληνικαί Δημόσιαι Ύ πηρεσίαι είς μάτην διεμαρτύροντο διά τήν κατάστασΐν αύτήν, άπό δέ του Ι
ουλίου 1942, δτε έδολοφονήθη σαν άτιμωρητί ό νο
μάρχης Θεσπρωτίας Βασιλάκος, εις δημοτικός υπάλ
ληλος καί δύο χωροφύλακες, οί δημόσιοι ύπάλληλοι
ήρχισαν νά έγκαταλείπουν τάς θέσεις των.
Ή Ε λλ η νικ ή Χωροφυλακή περιωρίζετο έν άρχή
νά καταγγέλη τάς έγκληματικάς πράξεις τών Α λ β α
νών, είς μάτην άπαιτοϋσα σύλληψιν καί τιμωρίαν
ένοχων. ’Αφου έγκατέλειψε τούς Σταθμούς, συμπτύξασα τάς δυνάμεις της είς Παραμυθιάν καί Η γο υμ ε
νίτσαν, τήν τελευταίαν αύτήν έγκατέλειψεν όλοσχερώς άπό τοϋ Ιουλίου 1942. Ο ί Ά λβανοτσάμηδες
έκυριάρχησαν ούτω τελείως είς τήν περιοχήν Θεσ
πρωτίας μέχρι τής άποχωρήσεως τών Γερμανών,
ότε έφυγον καί αύτοί πρός τά ένδότερα τής Α λ β α ν ί
ας.
Είς τήν περιφέρειαν τή ς 'Υποδιοικήσεως Φιλιατών αί Ύ πηρεσίαι Χωροφυλακής, άπό τών άρχών του
1943, συνεπτύχθησαν πρός Ιωάννινα, άλλά τό πλεΐστον τών άνδρών προσεχώρησεν εις τόν ΕΔΕΣ. Είς
τήν περιοχήν της Παραμυθίας, δσοι άνδρες παρέμεινον μέχρι τών μέσων τοϋ 1944 συνελήφθησαν όμοΰ
μετά τοϋ διοικητοΰ των Σιαπέρα ύπό τοϋ ΕΛΑΣ καί
έκρατήθησαν ώς όμηροι μέχρι τής συμφωνίας τής
Βάρκιζας. Ό διοικητής Χωροφυλακής Θεσπρωτίας
μοίραρχος Γ. Τσιρελάκης καί ό άνθυπασπιστής Δή
μου συνελήφθησαν λόγφ έθνικής δράσεως ύπό τών
Ιταλώ ν καί ένεκλείσθησαν είς τάς φυλακάς.
Είς τήν πόλιν τών Ίωαννίνων ή Χωροφυλακή περιωρίζετο είς τήν έκτέλεσιν τώ ν καθηκόντων της,
ύπερασπίζουσα τόν λαόν άπό βιαιοπραγίας καί έπιστατοϋσα είς τήν διανομήν τροφίμων. Πολλάκις
έπετύγχανε νά άπαλλάξη κατηγοριών πολίτας, καταγγελομένους άπό πράκτορας τής κατοχής, είς περι
πτώσεις δέ έπικειμένων συλλήψεων νά είδοποιή αύτούς έγκαίρως πρός διαφυγήν. "Οταν συνεστήθησαν
αί όμάδες Ζέρβα, δι’ ώρισμένων μεμυημένων όργά-
νων της συνέλεγε καί άπέστελλε πληροφορίας, διηυκόλυνε δέ καί τήν άποστολήν τροφίμων. Οί Ι τ α
λοί εϊχον συλλάβει ώς ομήρους τούς άνθυπομοιράρχους Βαχαβιώλον καί Ά ποστολίδην.
'Ό ταν κατά τό 1943 έξηπλώθη είς όλόκληρον τήν
"Ηπειρον ή όργάνωσις τοϋ ΕΔΕΣ, προσεχώρουν εις
αύτήν, έγκαταλείποντες τάς τάξεις των, πολλοί άν
δρες τής Διοικήσεως Ίωαννίνων. Ή δύναμις ώρισμέ
νων Τμημάτων καί Σταθμών, ώς ’Αετορράχης, Πλατανούσσης καί Δερβιζιάνων, προσεχώρησεν έν σώματι καί ό άνθυπασπιστής Λ ιόλιος ώδήγησε τούς
άνδρας του είς τόν ΕΔΕΣ. Μ έ τήν παρόρμησιν ορ
γάνων τής Χωροφυλακής Ή πειρώ ται προσεχώρουν
όμαδικώς είς τάς τάξεις του. Οί Σταθμοί τής Ύ ποδιοικήσεως Ίωαννίνων, βαλλόμενοι λυσσωδώς ύπό
τοϋ ΕΑΜ, διελύθησαν καί δσοι έκ τών άνδρών των
δέν προσεχώρησαν είς τάς δυνάμεις τοϋ Ζέρβα μετέβησαν είς Ιωάννινα.
Είς τάς μάχας τοϋ ΕΔΕΣ Κατά τών Γερμανών,
ιδίως είς τήν περιφέρειαν τής 'Υποδιοικήσεως Κα
στανοχωρίων, μετέσχον ένεργώς άξιωματικοί καί
•όπλΐται τής Χωροφυλακής, έφονεύθησαν δέ άνω τών
δέκα έξ αύτών.
Είς τήν μάχην τής Κανέτας έφονεύθη ό ύπενωμοτάρχης Παπαχρήστου. Σημαντική ύπήρξεν ή συμ
βολή τής Χωροφυλακής είς τήν άνατίναξιν καί τάς
καταστροφάς τής όδοϋ Ίωαννίνων - Καλεντζίου, αί
όποΐαι ένέκρωσαν τάς μεταφοράς τών Γερμανών.
Ό ΕΛΑΣ έπνεε μένεα διά τήν σύμπραξιν αύτήν
τής Χωροφυλακής μέ τόν ΕΔΕΣ καί διεξήγεν έξοντωτικόν άγώνά έναντίον της. Έ καραδόκει όπουδήποτε καί έφόνευέν έξ ένέδρας τούς χωροφύλακας.
Ό ύπενωμοτάρχης Σιμιντζής είς Ζαγόριον, συλληφθείς, έξετελέσθη διά μαχαίρας. Είς Ζαγόριον έπίσης έφονεύθησαν πέντε χωροφύλακες. Έ π ί τινας μή
νας ένεφανίσθη είς τήν περιοχήν αύτήν άγρία λη
στοσυμμορία Γρατσουναίων καί Μπουντούρη, ή ο
ποία έλήστευεν αύτοκίνητα καί τρόφιμα χάριν τοϋ
ΕΑΜ. Μ ία δύναμις ύπό τόν ταγματάρχην τής Χωρο
φυλακής Ν ικ. Σιαπέραν μετά τμημάτων τοϋ ΕΔΕΣ
έπέτυχε τή ν έξόντωσίν της.
Τόν Ό κτώ βριον τοϋ 1943 χωροφύλακες ύπηρετοϋντες εις τόν ΕΔΕΣ, φρουροϋντες είς Ζωτικό ν άσύρματον, άνήκοντα είς τήν άγγλικήν άποστολήν,
έδέχθησαν σφοδράν έπίθεσιν 600 έαμιτών. Έ φονεύ
θησαν δύο χωροφύλακες καί άρκετοί έτραυματίσθησαν. Δεκαπέντε χωροφύλακες μετά τών δύο Ά γ γλ ω ν
άσυρματιστών συνελήφθησαν, άλλ’ ίσχυραί δυνά
μεις τοϋ ΕΔΕΣ άντεπετέθησαν καί κατόπιν άγριας
συμπλοκής τούς άπηλευθέρωσαν.
Είς τήν Ύ ποδιοίκησιν Μετσόβου, ή Χωροφυλακή
διεξήγεν έν άρχή άγώνα κατά τής προπαγάνδας τών
ρουμανιζόντων, ή όποία θά μας άπασχολήση έν
συνεχείςι. Ά λ λ ’ άφότου περί τά μέσα τοϋ 1943 τό
ΕΑΜ ηΰξησε τάς δυνάμεις του καί διά συστηματι
κών έπιθέσεων έπεχείρει τήν έξόντωσίν της, ύπεχρεώθη νά συμπτυχθή είς Ιωάννινα. Ή δ η άπό τοϋ
287
φθινοπώρου τοϋ 1942 εΐχον συμπτυχθή είς Ιωάννι
να αί Ύπηρεσίαι τών Υποδιοικήσεων Ζαγορίου και
Ζίτσης. Έξετελέσθησαν οί ένωμοτάρχαι Ν. Σκέζης, Ίω. ΓΤαπαδόπουλος καί Χρ. Τόμπρας, ό ύπενωμοτάρχης Σπ. Πετρόπουλος καί πέντε χωροφύλακες,
συνεργαζόμενοι μέ τάς έθνικάς όμάδας Ζέρβα.
"Οταν διετάχθη ή σύμπτυξις τής δυνάμεως Χωρο
φυλακής Ύποδιοικήσεως Πωγωνίου είς Ιωάννινα,
17 χωροφύλακες ύπό τόν ύπενωμοτάρχην Ίω. Ζερβάκην ένετάχθησαν εις τόν ΕΛΑΣ, φανταζόμενοι δτι
έπρόκειτο περί έθνικής όργανώσεως. Ά λ λ ’ δταν
άντελήφθησαν τούς κομμουνιστικούς καί άντεθνικούς σκοπούς της, άφώπλισαν τούς έλασίτας τής όμάδος των, τούς ένέκλεισαν είς οίκίαν, καί παραλαβόντες τόν όπλισμόν των προσεχώρησαν είς τάς
όμάδας Ζέρβα.
Καί αί δυνάμεις τής Ύποδιοικήσεως Κονίτσης
κατά Νοέμβριον τοϋ 1942 συνεπτύχθησαν είς Ιω
άννινα, λόγφ τών έπιθέσεων τοϋ ΕΛΑΣ, κατ’ Αύγου
στον όμως τοϋ 1943 έπανεγκατεστάθησαν.
’Αλλ’ δταν τήν δνοιξιν τοϋ 1944 ήρχισαν νά δροΰν
είς τήν περιοχήν αύτήν αί δυνάμεις τοϋ ΕΔΕΣ, οί
πλεΐστοι άνδρες τής Ύποδιοικήσεως προσεχώρη
σαν είς αύτάς. Τοϋτ’ αύτό συνέβη καί μέ τάς δυνά
μεις τής Ύποδιοικήσεως Πυρσογιάννης, όπου τρεις
χωροφύλακες έξετελέσθησαν ύπό έλασιτών καί ό
ένωμοτάρχης Χρ. Μόσιαλος ύπό ρουμανιζόντων.
Είς τήν Διοίκησιν Χωροφυλακής Πρεβέζης, εύθύς ώς ένεφανίσθησαν άνταρτικαί όμάδες διετάχθη
ύπό τών άρχών κατοχής πλήρης άφοπλισμός τών δπλιτών Χωροφυλακής καί έγκατάλειψις τών Στα
θμών πρός σύμπτυξιν έντός τής πόλεως. Ή δ η οί
κομμουνισταί δέν έμάχοντο έναντίον τών Γερμανών,
άλλ’ έστρέφοντο κατά τών ομάδων τοϋ ΕΔΕΣ έκ
τών νώτων, δταν αύται έμάχοντο κατά τών Γερμανών.
Ή Χωροφυλακή Πρεβέζης, πρωτοστατοϋντος αύτοϋ
τοϋ διοικητοϋ τής Διοικήσεώς ταγματάρχου Ά λ.
Γεωργιάδου, έν συνεργασίςι μετά τοϋ άνθυπασπιστοϋ Χρ. Παπαδέα καί τοϋ ένωμοτάρχου Σπ. Γουναροπούλου, έπλήροφορεΐτο διά πρακτόρων τάς κινή
σεις τών στρατευμάτων κατοχής και τοϋ ΕΛΑΣ, τάς
όποίας διεβίβαζεν είς Ά γγλους άξιωματικούς καί
είς τόν ΕΔΕΣ, πρός έγκαιρον προφύλαξιν καί δρασιν. Σημειωτέον δτι ό λιμήν τής Πρεβέζης είχε μεγάλην στρατηγικήν σημασίαν. Ιδίω ς διά τούς έφοδιασμούς εΐχον έκτελεσθή έκεΐ σοβαρά όχυρωματικά
έργα, αί δε παρεχόμεναι κατασκοπευτικοί πληροφορίαι μετά σχεδιαγραμμάτων ήσαν πολύτιμοι, διά τήν
δρώσαν είς τήν περιοχήν έκείνην συμμαχικήν άποστολήν.
Ό διοικητής τής Ύποδιοικήσεως Ζαλόγγου, άνθυπομοίραρχος Ζορμπαλδς, συναντώμενος κρυφίως
μετά τοϋ όμαδάρχου τοϋ ΕΔΕΣ Μπαλούμα, παρείχε
πολυτίμους πληροφορίας διά τάς κινήσεις τόσον
τών στρατευμάτων κατοχής, όσον καί τοϋ ΕΛΑΣ,
συγχρόνως δέ έθετε τάς βάσεις τής συνεργασίας
Χωροφυλακής καί ΕΔΕΣ. Ό μετέπειτα συνταγμα
288
τάρχης Χωροφυλακής Κ. Μήτσου μετέσχεν είς τήν
κατά Μάϊον 1943 μάχην τοϋ ΕΔΕΣ κατά τών Γερμα
νών είς Στενό Κρανιάς.
Περί τά μέσα τοϋ 1943, ό ένωμοτάρχης Κωνσταν
τίνου μεθ’ όλων τών άνδρών τοϋ Σταθμοϋ Κουκουλίου συνεκρότησεν άνταρτικήν όμάδα, ή όποία είς
σύγκρουσιν μέ γερμανικήν φάλαγγα έφόνευσε Γερ
μανόν συνταγματάρχην. Ό έν λόγφ ένωμοτάρχης
άνέπτυξε δρασιν είς τήν περιφέρειαν Φαναριού - Παραμυθιδς πρός παρεμπόδισιν δημιουργίας άντεθνικών όργανώσεων. Τελικώς ένετάχθη είς τόν ΕΔΕΣ
καί έξετέλεσεν έπιτυχώς τήν έντολήν έξασφαλίσεως
τής μεταφοράς πυρομαχικών έκ τών προσορμιζομένων είς τόν δρμον Σπλάντζα - Φαναριού συμμαχι
κών ύποβρυχίων.
Κατά τά μέσα Ιουλίου 1943 ό διοικητής τής Ύποδιοικήσεως Χωροφυλακής Φιλιππιάδος, ταγματάρ
χης Ζερβός, άρνηθείς νά έκτελέση τήν διαταγήν
συμπτύξεως είς Πρέβεζαν προσεχώρησε μεθ’ όλων
τών δυνάμεων τής Ύποδιοικήσεως είς τόν ΕΔΕΣ.
Οί . Γερμανοί, πνέοντες μένεα έκδικήσεως, συνέλαβον τούς οίκείους τών προσχωρησάντων καί έπυρπόλησαν τό κατάστημα τής Ύποδιοικήσεως. Ό λίγον έπειτα, ή δύναμις αύτή τής Χωροφυλακής μετά
τμημάτων τοϋ ΕΔΕΣ καί τινων Ά γγλω ν, έπετέθη
κατά τής φρουράς τής γεφύρας Καλογήρου, τήν δποίαν καί άνετίναξε. Κατά τήν διάρκειαν τών μαχών
αύτών έφονεύθησαν δύο ύπενωμοτάρχαι καί τρεις
χωροφύλακες. Έφονεύθησαν έπίσης δι’ ένέδρας ύπό
έλασιτών είς Πρέβεζαν οί ένωμοτάρχαι Κ. Τραής
καί Ν. Νιάμος καί δύο χωροφύλακες.
Πρός πληρεστέραν ένημέρωσιν περί τών έθνικών
άγώνων τής Χωροφυλακής έν Ή πείρφ, κατά τήν
διάρκειαν τής κατοχής, παραθέτομεν τήν άκολουθοϋσαν εκθεσιν τοϋ ύπομοιράρχου Ί. Πλαστή ρα.
«Υπηρετών κατά τήν κήρυξιν τοϋ Έλληνοΐταλικοϋ πο
λέμου (1940) είς τόν παραμεθόριον Σταθμόν Χωροφυλα
κής Πωγωνιανής ώς άνθυπασπιστής, συνελήφθην τήν
νύκτα τής 28-29 Όκτωβρίου 1940 ύπό ίταλικοϋ στρατιω
τικού τμήματος, έκ τών χειρών τοϋ όποιου άπέδρασα. Κατά
τήν γενικήν ύποχώρησιν τοϋ Έλληνικοϋ Στρατοϋ, συνε
λήφθην έκ νέου ύπό ίταλικοϋ στρατιωτικού τμήματος τήν
24 Απριλίου 1941 είς Νεγράδες Πωγωνίου ώς αιχμάλω
τος μετά τών άνδρών μου καί μεταφερθείς είς Στρατόπεδον Λυκοστόμου, άφέθην έλεύθερος τη έπεμβάσει τών γερ
μανικών άρχών.
Τήν 17 Απριλίου 1943 κατετάγην είς τό Άρχηγεΐον
Ηπείρου τών Έθνικών Αντάρτικών Όμάδων, άναλαβών
τήν διοίκησιν τμήματος, έξελιχθέντος είς είδικόν λόχον
άσφαλείας, δυνάμεως 64 άνδρών, ύπ’ έμοϋ στρατολογηθέντων.
Έλαβον μέρος είς τάς κάτωθι μάχας:
1. Τήν νύκτα τής 4-5 Ιουλίου 1943 έντολή τοϋ Άγγλου
ταγματάρχου Τόμ, συνδέσμου παρά τφ Γενικφ Άρχηγείφ
Ε.Ο.Ε.Α., έλαβον μέρος μετ’ άλλων τμημάτων είς σαμπο-
τάζ έναντίον τών Ιταλών, ήτοι είς τήν άνατίναξιν τών γε
φυρών Καλογήρου και Καμπής Φιλιππιάδος. Έπηκολούθησαν σκληραί μάχαι, καθ’ ήν έφόνεύθησαν δύο άντάρται.
2. Τήν 25-31 Ιουλίου 1943 έλαβον μέρος είς τάς έναν
τίον τών Ίταλογερμανών μάχας έν Άνωγείφ, καθ’ &ς έ
φονεύθη εις άντάρτης καί τινες ίδιώται καί έτραυματίσθη
ό διοικητής τοϋ δλου άνταρτικοΰ συγκροτήματος Α λέ
ξανδρος Παπαδόπουλος καί τρεις άντάρται.
Αί άπώλειαι τοϋ έχθροϋ ύπελογίσθησαν τότε είς 82
νεκρούς καί τραυματίας.
3. Τήν νύκτα τής 30 Σεπτεμβρίου -1 Όκτωβρίου 1943
έλαβον μέρος είς έναντίον τών Γερμανών σαμποτάζ, ήτοι
τήν καταστροφήν τηλεγραφικών στύλων άπό Κερασόβου
μέχρις Άσπροχαλίκου Φιλιππιάδος.
Έπηκολούθησαν μάχαι έν ’Αμμοτόπφ,. καθ’ άς έφονεύ
θη σαν 4 άτομα έκ τοϋ άμάχου πληθυσμοϋ. Αί άπώλειαι
τοϋ έχθροϋ ύπελογίσθησαν τότε είς πολλούς νεκρούς καί
τραυματίας.
4. Τήν 12 Όκτωβρίου 1943 έλαβον μέρος είς τάς έναν
τίον τών έλασιτών μάχας, μέ άποτέλεσμα τήν άπελευθέρωσιν τοϋ αίχμαλωτισθέντος ύπό τούτων λόχου τοϋ Δη
μητρίου Ζώη.
5. Τήν 25-30 Όκτωβρίου 1943 έλαβον μέρος είς τάς
κατά τών Γερμανών μάχας Βουργαρελίου-Αειψοϋς-Θεοδωριάνων, μέ άποτέλεσμα 5 άντάρτας νεκρούς. Αί άπώλειαι
τοϋ έχθροϋ άγνωστοι.
6. Τήν 13-15 Νοεμβρίου 1943 έλαβον μέρος είς τάς
κατά τών έλασιτών μάχας Βουργαρελίου καί Λειψοϋς, μέ
άποτέλεσμα τήν σύλληψιν τοϋ άρχηγοϋ τοϋ έλασιτικοϋ
τμήματος Κολοκοτρώνη, 10 έλασιτών καί τόν φόνον 4
έλασιτών. Ήμέτεραι άπώλειαι μηδέν.
7. Τήν 8 Δεκεμβρίου 1943 έλαβον μέρος είς τάς κατά
τών έλασιτών μάχας είς Πλάκαν, καθ’ ήν συνελήφθησαν
δύο άντάρται αιχμάλωτοι, έξ ών ό είς, όπλαρχηγός, έξετελέσθη.
8. Τήν 4.1.1944 έως 3 Φεβρουάριου 1944 έλαβον μέρος
είς τάς κατά τών έλασιτών μάχας είς Άνεμο ρράχην, Βελεντζικόν, Καστανιάν, Πηγάς καί Πιστιανά, καθ’ άς έτραυματίσθησαν έκ τών ήμετέρων 3 άντάρται καί έφονεύ
θη είς άξιωματικός καί είς άντάρτης. Άπώλειαι έλασιτών 12 αιχμάλωτοι καί άνεξακρίβωτος άριθμός νεκρών.
9. Τήν 21-22 Δεκεμβρίου 1944 έλαβον μέρος είς τάς
κατά τών έλασιτών μάχας έν Ά ρτη. Αί ήμέτεραι άπώλειαι
είς τάς μάχας ταύτας ύπελογίσθησαν είς 40, (νεκροί
τραυματίαι καί αιχμάλωτοι). Τοϋ έχθροϋ άγνωστοι, καθό
σον ήκολούθησεν έσπευσμένη ύποχώρησις πρός Φιλιππιάδα καί έκεΐθεν είς Κέρκυραν.
Έκτος τής άνωτέρω πολεμικής μου δράσεως, έξετέλεσα κατά τό διάστημα τής είς τήν άντίστασιν ύπηρεσίας
μου καί ύπηρεσίαν κατασκοπείας εις βάρος τών κατακτητών καί τών άναρχικών, είσελθών κατ’ έπανάληψιν είς
τάς πόλεις Άρτης, Ίωαννίνων καί Πρεβέζης καί'Λίς άλ
λους στρατιωτικούς χώρους, αύστηρώς έλεγχομένους ύπό
τοϋ έχθροϋ, μεταμφιεσμένος είς ίερέα καί μέ πλαστήν
ταυτότητα ύπό τό ψευδώνυμον «Χαραλάμπους Αριστεί
δης», ίερεύς έφημέριος Γαβριάς-Άρτης, άποκομίσας ου-
τω πληροφορίας, ύψίστης σπουδαιότητος διά τόν άπελευθερωτικόν άγώνα τής Εθνικής άντιστάσεως».
Τόν Σεπτέμβριον 1944, δτε οί Γερμανοί παρεσκευάζοντο πρός άποχώρησιν, τό μέγιστον μέρος τής δυνάμεως Χωροφυλακής Πρεβέζης είχε προσχωρήσει
είς τόν ΕΔΕΣ καί διεξήγε παρά τό πλευράν τού διμέτωπον άγώνα, έναντίον τών γερμανικών δυνάμεων
καί έναντίον του ΕΛΑΣ. Ιδιαιτέρω ς μετέσχεν ένεργώς καί έπολέμησε γενναίως είς τήν έπίθεσιν κατά
τών Γερμανών τής Φιλιππιάδος, δτε έφόνεύθησαν
6 Γερμανοί έκ δέ τοϋ ΕΔΕΣ δύο ύπενωμοτάρχαι καί
εις χωροφύλαξ.
Μ ετά τήν άποχώρησιν τών Γερμανών ένετάχθη είς
τόν ΕΔΕΣ όλόκληρος ή δύναμις Χωροφυλακής Διοικήσεως Πρεβέζης. Μ ετέσχεν ώς συγκροτημένον πολεμικόν σώμα τοϋ ΕΔΕΣ ύπό τόν άντισυνταγματάρχη ν Χωροφυλακής Στ. Τσώλην εις δλας τάς κατά τήν
περίοδον αύτήν διεξαχθείσας μάχας κατά τών δυνά
μεων τοϋ ΕΛΑΣ, τάς όποίας άπώθησε πρός Α καρνα
νίαν. Τόν Δεκέμβριον 1944, ή Χωροφυλακή Πρεβέ
ζης καί τών γειτονικών περιοχών, ήκολούθησε τάς
συμπτυσσομένας δυνάμεις τοϋ ΕΔΕΣ είς Κέρκυραν.
Τάς αύτάς περίπου περιπετέίας είχε καί ή δύναμις
Χωροφυλακής Διοικήσεως Ά ρ τη ς. Ό άντισυνταγματάρχης Χωροφυλακής Ή λ . Λάζος καί ό ταγμα
τάρχης Κωνστ. Μαυρικάκης, συλληφθέντες μέ τήν
κατηγορίαν δτι κατέδιδον είς τάς άνταρτικάς όμάδας ΕΔΕΣ τάς κινήσεις τών στρατευμάτων κατοχής,
έστάλησαν ώς δμηροι είς Ιτα λία ν. Είς μάχας προσχωρησάντων είς τόν ΕΔΕΣ οπλιτών Χωροφυλακής
τής περιοχής αύτής έφόνεύθησαν ό ύπενωμοτάρχης
Ά ντ. Καυκιας καί πέντε χωροφύλακες. Ά π ό τοϋ
Φεβρουάριου 1943, λόγω τών συχνών έπιθέσεων τών
έλασιτών, τών συλλήψεων πρός άπαγωγήν καί τόν
άφοπλισμών τών χωροφυλάκων, αί δυνάμεις τών
Σταθμών συνεπτύχθησαν είς Ά ρ τα ν.
Τόν Ιο ύ λιο ν 1944 συνελήφθη ύπό τών Γερμανών
είς Ιω άννινα καί έκλείσθη είς τάς φυλακάς ό άνώτερος διοικητής Η π είρ ου άντισυνταγματάρχης Κωνστ.
Μακρυνιώτης, ώς ένεχόμενος είς κατασκοπείαν καί
συνεργασίαν μετά τοϋ ΕΔΕΣ.
Τόν Φεβρουάριον 1943 αί ίταλικαί άρχαί Η π ε ί
ρου, κατόπιν πληροφοριών των δτι δργανα τής Χω
ροφυλακής συνειργάζοντο μυστικώς μετά τής όργανώσεως ΕΔΕΣ, συνέλαβον έβδομήκοντά ύπαξιωματικούς καί χωροφύλακας τής Διοικήσεως Η π ε ί
ρου, τούς όποιους μετέφερον είς τάς φυλακάς Ά κροναυπλίας. Μετά τινα χρόνον τούς άπεφυλάκισαν
άλλ’ ύπό τόν δρον νά χρησιμοποιηθούν μακράν τής
Η πείρου.
Έ ξ έκθέσεως του άρχηγοϋ τοϋ ΕΔΕΣ, στρατηγού
Ζέρβα, πληροφορούμεθα δτι έν συνόλφ προσεχώρησαν είς τάς ύπ’ αυτόν όμάδας άντιστάσεως ΕΔΕΣ
έπτακόσιοι άνδρες τής Χωροφυλακής. Χάρις είς τήν
συνειδητή ν πειθαρχίαν των, τόν πατριωτισμόν των,
τήν άφοσίωσιν είς τό καθήκον, τήν σκληραγώγησίν
289
των και τό μαχητικόν πνεϋμά των, άπετέλεσαν τήν
σπονδυλική ν στήλην τώ ν έθνικών όμάδων άντιστάσεως. Α ξιω ματικοί καί ύπαξιωματικοί, λόγφ τών
χαρισμάτων των αυτών, έγένοντο διοικηταί τμημά
των, ένφ άπλοι χωροφύλακες έχρησιμοποιήθησαν
ώς όμαδάρχαι. Ύ πέστησαν προθύμως καί μετά καρ
τερίας δλας τάς ταλαιπωρίας καί περιπλανήσεις είς
τά βουνά μετά παντοειδών στερήσεων. Μ ετέσχον
είς δλας τάς μάχας, προθυμοποιούμενοι νά ταχθούν
εις τήν πρώτην γραμμήν, έπολέμησαν μετ’ άφθάστου
γενναιότητος καί έφονεύθησαν ή έτραυματίσθησαν
περί τούς τριάκοντα πέντε.
Διά τήν δραστηριότητα τών οργάνων τής Χωρο
φυλακής έναντίον τών ρουμανιζόντων Κουτσοβλάχων τής όργανώσεως Διαμάντη δέν θά έπεκταθώμεν
εις τό κεφάλαιον τοϋτο, διότι θά όμιλήσωμεν έκτενέστερον είς τό έπόμενον περί Θεσσαλίας, δεδομένου
δτι είς τήν περιοχήν αύτήν έδρασαν κυρίως οι ρουμανίζοντες, έπεκτεινόμενοι καί πρός τήν Ή π ειρ ον.
11. Η Χ Ω Ρ Ο Φ Υ Λ Α Κ Η ΕΙΣ Θ Ε Σ Σ Α Λ ΙΑ Ν
Κ Α Ι Η Ρ Ο Υ Μ Α Ν ΙΖ Ο Υ Σ Α Π Ρ Ο Π Α Γ Α Ν Δ Α
Είς τήν περιοχήν τής Θεσσαλίας, τά παραμείναντα δργανα τής Χωροφυλακής άντιμετώπισαν εύθύς
αμέσως τάς καταπιέσεις τών προελαυνόντων πρός
νότον γερμανικών στρατευμάτων, τά όποια συνελάμβανον τούς χωροφύλακας ώς ύποπτους κατασκοπείας,
έλήστευον τά ς κατοικίας ύπό τό πρόσχημα έπιτάξεως πρός στέγασιν, διήρπαζον τά καταστήματα καί
ήξίουν άπό τάς Έ λλη νικάς άρχάς, έπι ποινή φυλακίσεως, συγκέντρωσιν ειδών επισιτισμού των. Α ξ ιω
ματικοί καί όπλΐται έτίθεντο ύπό περιορισμόν, έφ’
δσον δέν έξετέλουν τάς παραλόγους αξιώσεις των.
Μετά τινας έβδομάδας, ολόκληρος ή περιοχή παρεδόθη πρός φρούρησιν εις τούς Ιταλούς. Τά όρ
γανα τής Χωροφυλακής, περιορισθέντα εις καθαρώς
αστυνομικά καθήκοντα καί κατά τό πλεΐστον άφοπλισθέντα, ύφίσταντο παντοειδείς πιέσεις άπό τούς
Ιταλούς, οί όποιοι ύπωπτεύοντο μυστική ν συνερ
γασίαν των, άλλοτε μέ τούς πράκτορας συμμαχικών
ύπηρεσιών καί άλλοτε μέ τάς έθνικάς-όργανώσεις
άντιστάσεως. Κατά τήν διάρκειαν τή ς κατοχής οί
είς Θεσσαλίαν ύπηρετουντες άξιωματικοί τής Χωρο
φυλακής ή έφυλακίσθησαν ή έστάλησαν ώς όμηροι
είς τήν Ιτα λία ν ή διέφυγον πρός τάς έθνικάς όμάδας
άντιστάσεως, ένφ έκ τών οπλιτών άλλοι έξετελοΰντο
καί άλλοι ύφίσταντο κακώσεις είτε έκ τών δυνάμεων
κατοχής είτε έκ τών έλασιτικών συμμοριών.
Τό χειρότερον πάντων ήτο δτι είς τήν Θεσσαλίαν,
μέ έδραν τήν Λάρισαν, έδρα ή ρουμανοκουτσοβλαχική όργάνωσις, ή όποία είχε συστήσει έκεΐ τήν
λεγομένην «Ρωμαϊκήν Λεγεώνα» μέ σκοπόν τήν ΐδρυσιν ένός «Π ριγκιπάτου τή ς Πίνδου» ύπό τήν κη
δεμονίαν καί προστασίαν τής Ιταλίας. Ό ίδρυτής
καί άρχηγός τή ς Λεγεώνος Διαμάντης είχε τήν άμέριστον συνδρομήν τών Ιταλώ ν, έμάχετο δέ μετά φα
νατισμού έναντίον τών οργάνων τής Ε λ λ η νικ ή ς Χω
ροφυλακής, τά όποια, ώς παροτρύνοντα τόν λαόν
πρός άντίδρασιν, έθεώρει τό κυριώτερον έμπόδιον
έπικρατήσεώς του. Α ξιω ματικοί καί όπλΐται τής
Χωροφυλακής συνελαμβάνοντο ύποβαλλόμενοι είς
βασανιστικάς άνακρίσεις ή έφυλακίζοντο, κατόπιν
290
καταγγελιών τών Ρουμανοκουτσοβλάχων έπί κατα
σκοπεία, φυγαδεύσει "Αγγλων καί συνεργασία μέ
όργανώσεις άντιστάσεως.
Ά ς ρίψωμεν έν βραχύ βλέμμα είς όσα μάς πληρο
φορούν τά άρχεΐα τής κατοχής, διά τήν δρασιν τής
Χωροφυλακής κατά περιφερείας Διοικήσεων.
Είς τήν Ε λα σσόνα ύπήρχον μόνον είς μοίραρχος,
εϊς άνθυπασπιστής καί δέκα χωροφύλακες, φέροντες δλον τό βάρος τής τάξεως καί συγχρόνως άντιμετωπίζοντες πλήθος ιταλικών καταπιέσεων, ιδίως
άφ’ δτου ήρχισαν νά δρουν αί οργανώσεις άντιστάσεως.
Ό μοίραρχος Ν ικ. Μπάμπαλης, άξιωματικός γεν
ναίος καί άπτόητος είς τήν έκτέλεσιν τοϋ πρός τήν πα
τρίδα καθήκοντος, ύπερήσπιζε μετά μοναδικού θάρ
ρους τόν πληθυσμόν άπό τάς βιαιοπραγίας τών Ι τ α
λών καί έκαυτηρίαζε μετ’ άσυνήθους σφοδρότητος
τάς διαπραττομένας βαρβαρότητας άνά τήν ύπαι
θρον, δπου ο ί Ιτα λ ο ί στρατιώται, μεθυσκόμενοι έλεηλάτουν τάς κατοικίας τών χωρικών καί έφόνευον
άναιτίως άθώους πολίτας.
Ή έκδικητική λύσσα των, οσάκις έφονεύετο Ι
ταλός ύπό άνταρτών έστρέφετο άκόμη καί έναντίον
γυναικοπαιδών, τά όποια, περιφερόμενα άνά τά έγγύς τού συμβάντος φόνου, έφόνευον άδιακρίτως δ ι’
όμαδικών πυροβολισμών.
Τόν Φεβρουάριον 1943 μία Ιταλική φάλαγξ, διασχίζουσα τήν όδόν Λ αρίσης-Έ λασσόνος, προσεβλήθη ύπό άνταρτικών όμάδων. Είς άντίποινα ή φά
λαγξ έπέδραμε κατά τής γειτονικής κωμοπόλεως
Δομενίκου, συνέλαβεν όλους δσους άνευρεν έκεΐ,
μή προλαβόντας νά φύγουν, καί περισυνέλεξεν δ
σους άλλους ήδυνήθη είς τά πέριξ χωρία. Πάντας
αύτούς, συμποσουμένους εις έκατόν πεντήκοντα, έ
στησε ν είς τήν πλατείαν τής κωμοπόλεως καί έξετέλεσε διά πολυβολισμού, έπειτα έπυρπόλησεν άπάσας τά ς κατοικίας, άφ’ ού προηγουμένως διήρπασε
παν δ,τι ύπήρχεν έντός αύτών. Διά τήν πρωτοφανούς
άπανθρωπίας πραξιν αύτήν τών Ιταλώ ν, ό μοίραρχος
Μπάμπαλης διεμαρτυρήθη έντόνως πρός τό ίταλι-
κόν Φ ρουραρχεϊον Έ λα σ σ ό νο ς, έκθέσας συγχρόνως
δ ι’ εύθαρσοϋς τηλεγραφ ήματος τά τρ α γικ ά συμβάν
τα είς τό Α ρ χ η γ ε ίο ν Χ ωροφυλακής και τό ν Διεθνή
Έ ρ υθρ όν Σταυρόν. Ο ί Ιτ α λ ο ί, ευθύς ώς έλαβον γνώσ ιν τή ς έγγράφου διαμαρτυρίας τοϋ Μ πάμπαλη,
αντί ν ά συγκινηθοϋν, διέταξαν τή ν σ ύλληψ ίν του
έ π ί έξυβρίσει τοϋ Ίτα λ ικ ο ϋ Στρατοΰ. Ό Μ πάμ παλης
συλληφ θεις εστάλη είς Ιτα λ ία ν.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ
Ύποδιοίκησις Χωροφυλακής Έλασσόνος
Άριθμ. 16/41/19α
Έ ν Έλασσόνιτή 19/2/1943
Παραθέτομεν, κατωτέρω, τά όμιλοΰντα λία ν εύγλώττως κείμενα τώ ν τηλεγραφημάτω ν κ α ι άναφορών
τοϋ μοιράρχου Μ πάμπαλη, τ ά ό π ο ια άποτελοϋν φωτεινάς σ ελίδας τής Ε λ λ η ν ικ ή ς Ισ το ρ ία ς κατά τήν
σκοτεινή ν έκείνην περίοδον.
«Διαμαρτύρομαι μέ δλην τήν δύναμιν τής ψυχής μου
καί ώς άξιωματικός καί ώς άνθρωπος διά τά άποτρόπαια
έγκλήματα, τά όποια τήν παρελθοϋσαν Τρίτην 16ην τρέχοντος μηνός έ.Ι. διέπραξεν είς Δομένικον ό Στρατός
σας, έχων δυστυχώς άξιωματικούς έπί κεφαλής, διά τής
θανατώσεως μιας και ήμισείας περίπου έκατοντάδος άθώ
ων καί άόπλων πολιτών Δομενίκου, άπορφανίσας Ισα
ρίθμους οίκογενείας και ρίψας είς .τήν δυστυχίαν καί τήν
θλΐψιν άρκετάζ έκατοντάδος άθώων γυναικοπαίδων και
πυρπολήσας ύπερδιακοσίας οικίας μετά τών ύπαρχόντων
των και άφοϋ προηγουμένως οί στρατιώταί σας άφήρουν
δ,τι πολύτιμον άντικείμενον ήδύναντο. Έ πί τοϋ σημείου
αύτοϋ δέν ένήργησα άνάκρισιν, βάσιμοι πληροφορίαι ό
μως φέρουσι τοϋτο ώς γεγονός και έχω πάντα λόγον νά
πιστεύω, έχων ύπ’ δψει μου άλλας περιπτώσεις, καθ’ δς
στρατιώταί σας διήρπασαν πράγματα, δι’ & έχω άναφερθή
άρμοδίως καί έλπίζω δτι σύντομα θά ένεργηθή σχετική
έξέτασις.
Εναντίον τοϋ Στρατοϋ σας έπετέθησαν ένοπλοι και πι
θανόν νά έφόνευσαν στρατιώτας σας. Ένισχυθείς δμως
έντεϋθεν, έκ Τυρνάβου καί Λαρίσης, άπό ξηρ&ς καί άέ
ρος καί καταστάς άσυγκρίτως Ισχυρότερος εις άψυχον καί
έμψυχον ύλικόν, ύπεχρεοϋτο νά έπιδοθή είς τήν δίίοξιν
τών ένόπλων έκείνων μέχρις έξοντώσεώς των καί ούχί
νά στ ραφή έναντίον άθώων πολιτών, οί όποιοι πεισθέντες
είς τάς ύποσχέσεις σας καί τάς ύποδείξεις μας, δπως όσάκις μεταβαίνωσι στρατιώταί νά παραμείνωσιν είς τά χωρία,
ένθα, συμφώνως μέ τάς ύποσχέσεις σας, ούδένα κίνδυνον
διέτρεχον, καί βασιζόμενοι είς τήν άθωότητά των παρέμεινον έκεΐ διά νά εύρωσιν οίκτρότατον θάνατον καί νά
έγκαταλείψωσιν είς τήν θλΐψιν καί τήν δυστυχίαν συζύ
γους καί τέκνα. Δέν σάς είναι βεβαίως άγνωστον δτι, τόν
άμαχον καί άοπλον πληθυσμόν προστατεύουν διεθνείς
συνθήκαι καί νόμοι, άς υμείς δέν έσεβάσθητε έν άντιθέσει
πρός ήμδς, οΐτινες κατά τόν μεταξύ μας πόλεμον (έν
’Αλβανίςι) έσεβάσθημεν πλήρως. Έ ν τούτοις, ίσχυρίζεσθε
δτι είσθε τό πλέον πεπολιτισμένον κράτος τής Εύρώπης.
Καί άλλοτε στρατιώταί σας διέπραξαν έγκλήματα, φονεύσαντες αθώους πολίτας, ούχί βεβαίως τοιαύτης έκτάσεως, καί κατεβάλατε πάσαν δυνατήν προσπάθειαν δπως
συγκαλύψητε αύτούς, καί έξακολουθήτε συγκαλύπτοντες,
καί δέν έδίστασε τό σύνολον σχεδόν τών αξιωματικών σας
νά άποδώση τούς φόνους έκείνους είς "Ελληνας, περιβληθέντας δήθεν ίταλικήν στρατιωτικήν στολήν, καί νά
προσπαθήσητε καί έμέ τόν ίδιον άκόμη νά πείσητε καί νά
μοί ύποδείξητε νά ύποβάλω άναφοράν, άναιροϋσαν δσα
διά διαμαρτυρίας μου κατήγγειλα ύμΐν διά τούς φόνους
αύτούς.
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ
Ύπουργεΐον Εσωτερικών
’Αρχηγεΐον Χωροφυλακής
Διεθνή Έρυθρόν Σταυρόν
Α θήνας
’Ανωτέραν Διοίκησιν Χωροφυλακής
Διοίκησιν Χωροφυλακής
Παράρτημα Διεθνοϋς Έρυθροϋ Σταυροϋ
Λ ά ρ ισ α ν
«16/41/19. ’Από παρελθοόσης Τρίτης κωμόπολις Δομενίκου κατ’ ούσίαν δέν ύπάρχει. ΣΤΟΠ. Στρατός κατοχής,
έξ άφορμής μιας έπιθέσεως ένεργηθείσης κατ’ αύτοϋ πλη
σίον Δομενίκου καί έπί τής δημοσίας όδοϋ Τυρνάβου- Έ
λασσόνος ύπό πεντηκοντάδος ένόπλων, προφανώς άνταρτών, ένισχυθείς έκ Λαρίσης, Τυρνάβου και Έλασσόνος
από ξηρας καί άέρος, δέν έπεδόθη είς δίωξιν και έξόντωσιν
άνταρτών, άλλά μετά λύσσης είς εύκολον λείαν, δηλαδή
σύλληψιν άθώων καί άόπλων κατοίκων κωμοπόλεως, ών
τάς μέν οΙκίας έπυρπόλησεν, άφοϋ προηγουμένως άφήρεσεν δ,τι πολύτιμον έπρόλαβε, τούς δέ συλληφθέντας έξετέλεσε. ΣΤΟΠ. Εκτός συλληφθέντων έντός κωμοπόλεως
συνέλαβεν έν ύπαίθρφ πάντα άσχολούμενον είς γεωργικάς
έργασίας, δν έπίσης έξετέλεσε. ΣΤΟΠ. Μ έχρι στιγμής
αριθμός έκτελεσθέντων είς Δομένικον υπερβαίνει τούς
εκατόν, χωρίον Μιλογούστης δέκα πέντε, χωρίον ’Αμοϋρι είς. ΣΤΟΠ. Πυρποληθεΐσαι οίκίαι Δομενίκου ύπερβαίνουσι τάς διακοσίας. ΣΤΟΠ. Δομένικον θρήνοι, όδυρμοί
και κραυγαί άπελπισίας άκούονται καί συγκινητικοί σκηναί έκτυλίσσονται. ΣΤΟΠ. ’Απορφανισθεΐσαι οικογένειαι
στερούνται στέγης, τροφίμων και παντός χρειώδους.
ΣΤΟΠ. Ανάγκη άποσταλή επειγόντως κρατική ένίσχυσις. ΣΤΟΠ. Εύρίσκομαι έπι τόπου. ΣΤΟΠ. Επανερχόμε
νος αυριον έδραν, θέλω προβή δεούσας παραστάσεις έκεΐ
Ίταλικάς ’Αρχάς. ΣΤΟΠ. Έ πεται λεπτομερής άναφορά».
Περιοδεύων Υποδιοικητής
ΜΠΑΜΠΑΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Μοίραρχος
Π ρός
τό Ίταλικόν Φρουραρχεϊον Έλασσόνος
Έ νταϋθα
291
Τώρα ποίαν δικαιολογίαν θά προβάλητε; Η μείς δμως,
στηριζόμενοι είς τά γεγονότα τοϋ Δομενίκου, πιστεύομεν
άκραδάντως δτι καί οί άλλοι φόνοι δέν είναι έργον τών
άμέσων αυτουργών, αλλά καί ήθικών τοιούτων, καί τοιούτους θεωροΰμεν τούς έπί κεφαλής τών στρατιωτών έκείνων άξιωματικούς».
Ό Διοικητής τής Ύποδιοικήσεως
ΜΠΑΜΠΑΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Μοίραρχος
ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΕΛΑΣΣΟΝΟΣ
Άριθ. 16/41 / 19β Έ νΈ λασσόνιτή 19 Φεβρουάριου 1943
Π ρός
τήν Διοίκησιν Χωροφυλακής Λαρίσης
Γραφεΐον Δημοσίας Άσφαλείας
Λ ά ρ ισ α ν
«Ύπερβασίαι Στρατού Κατοχής»
«Λαμβάνω τήν τιμήν, έν συνεχείςι τής ταυταρίθμου/19
τηλεγραφικής άπό 18.2.43 όμοιας μου, ν’ άναφέρω τά
ε ξή ς:
Τήν παρελθοΰσαν Τρίτην 16ην τρέχοντος μηνός καί
κατά τάς προμεσημβρινός ώρας, όμάς έξ ύπερπεντήκοντά
ένόπλων, ένεδρεύουσα είς θέσιν «Γκορτσιά», κειμένην
περί τό χιλιόμετρον έξωθι τής κωμοπόλεως Δομενίκου
καί είς άπόστασιν βημάτων τινών άπό τής δημοσίας όδοΰ
Τυρνάβου - Έλασσόνος, έπετέθη έναντίον διερχομένης φάλαγγος ιταλικών αύτοκινήτων μέ άγνωστα μέχρι τοϋδε
άποτελέσματα. Οί έπιβαίνοντες τών αύτοκινήτων στρατιώται, κατελθόντες έσπευσμένως, ήκροβολήθησαν κατά
μήκος τής όδοΰ, καταλαβόντες καταλλήλους θέσεις.
Τής φάλαγγος προηγείτο τρίκυκλον, τοϋ όποίου ό όδηγός, διαφυγών τής προσοχής τών άνταρτών, συνέχισε
τό ταξείδιόν του πρός Ελασσόνα καί άμα τή άφίξει του
άνεφέρθη είς τό ένταΰθα Φρουραρχεΐον καί άμέσως έσήμανε συναγερμόν, έκινητοποιήθη δέ δλη ή δύναμις τοϋ
ένταϋθα έδρεύοντος τάγματος· παραλλήλως τό γεγονός
άνεφέρθη είς τάς ίταλικάς άρχάς Τυρνάβου καί Λαρίσης
καί έντός όλίγου δλη ή περιοχή είχε καταληφθή άπό Iκανήν δύναμιν εις έμψυχον καί άψυχον ύλικόν καθώς καί
άεροπλάνα, όπόταν ή όμάς τών άνταρτών, άντιληφθεΐσα
δτι εύρίσκετο άντιμέτωπος άσυγκρίτως ύπερτέρας δυνάμεως, ύπεχώρησε πρός τήν κορυφογραμμήν τοϋ δρους
«Γκριτζόβαλι» καί, καλυφθεΐσα ύπό τοϋ βοηθοϋντος αύ
τήν έδάφους έξηφανίσθη.
Οί Ιταλοί στρατιώται, άντιληφθέντες τήν ύποχώρησιν
τών άνταρτών τούς κατεδίωξαν μέχρι τινός μόνον, καί
κατόπιν έπιστρέψαντες είσέβαλον έντός τοϋ χωρίου Δομένικον καί συνέλαβον δλους τούς άνδρας καί τά γυναικόπαι
δα, τούς όποιους ώδήγησαν εις τήν δημοσίαν όδόν.καί είς
τό σημείο ν ένθα έλαβε χώραν ή συμπλοκή καί είς τά μέν
γυναικόπαιδα έπέβαλον δπως μεταβώσιν εις τό χωρίον
Άμούριον, άφοϋ πρώτον διεβεβαίωσαν αύτά δτι οί άνδρες
θά όδηγηθώσιν είς Λάρισαν καί άφοϋ έξετασθώσι θ’ άφε292
θώσιν έλεύθεροι. Τά άτυχή γυναικόπαιδα, πεισθέντα είς
τάς διαβεβαιώσεις τών έπί κεφαλής άξιωματικών, συνεμορφώθησαν πρός τάς ύποδείξεις των, πλήν δμως δέν θά
είχον φθάσει είς Άμούριον, δτε ήκουσαν τούς πρώτους
πυροβολισμούς. Έξετελέσθησαν είς τό σημείο ν αύτό εϊκοσιν άτομα.
Τούς υπολοίπους, άνερχομένους υπέρ τούς όγδοήκοντα,
παρέλαβον καί ώς διεπιστώθη έκ προφορικής έξετάσεως,
ήν ένηργήσαμεν, έξετέλεσαν, μεταξύ τοϋ 32 καί 33 χιλιο
μέτρου τής όδοΰ Τυρνάβου - Έλασσόνος, ένθα καί έτάφησαν. Έκτος τών συλληφθέντων έν Δομενίκω, οί Ιταλοί
στρατιώται έτρεχον είς άγρούς, λιβάδια καί παντού τής
ύπαίθρου, ένθα οί κάτοικοι είτε ήσχολοϋντο μέ τάς έργασίας των είτε είχον καταφύγει φοβούμενοι άντίποινα,
τούς συνελάμβανον κάί τούς έξετέλουν.
Οΰτω, πλησίον τής γεφύρας Δομενίκου συνελήφθησαν
τέσσαρες ποιμένες, οίτινες έξετελέσθησαν καί άπό Δομε
νίκου καί πέραν 'τής Μιλογούστης συνελήφθησαν ύπέρ
τά δεκαπέντε άτομα, άτινα έπίσης έξετελέσθησαν.
Έκάστην σύλληψιν άρρενος είς χωρίον Δομένικον ή
έξοδον τών γυναικοπαιδών έκ τών οίκιών ήκολούθει πυρπόλησις τών οίκιών δι’ ειδικών χειροβομβίδων, άφοϋ προ
ηγουμένως οί άσχολούμενοι είς τό έργον αύτό Ιταλοί
στρατιώται άφήρουν έκ τών έκκενουμένων οικιών δ,τι
πολύτιμον τούς ήρεσκεν καί έπρολάμβανον καί τό μετέφερον είς τά έπί τούτω άναμένοντα αυτοκίνητα. ’Αφήρεσαν έπίσης καί Ικανόν άριθμόν, μή έξακριβωθέντα,
αιγοπροβάτων, ατινα έφόρτωσαν έπί τών ιδίων αύτοκινήτων.
Ό άριθμός τών έκτελεσθέντων, έκ τών μέχρι τοϋδε
συναγεισών πληροφοριών, άνέρχονται είς έκατόν δέκα
περίπου έκ Δομενίκου, δέκα έξ έκ Μιλογούστης καί είς
έξ ’Αμουρίου, είναι δέ ώς ή προσηρτημένη κατάστασις.
Αί πυρποληθεΐσαι οίκίαι είναι έπίσης ώς ή προσηρτη
μένη κατάστασις. Οί κάτοικοι τώ ν........».
(Ημιτελές άντίγραφον έκ τοϋ πρωτοτύπου, παραλήφθέντος παρά τής ένταΰθα Ιταλικής Αστυνομίας).
Λάρισα τή 22 Φεβρουάριου 1943.
ΔΙΟΙΚΗΣΕ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΛΑΡΙΣΗΣ
Γραφεΐον Έμπιστευτικοϋ
’Αριθμ. 67/12/1
Έ ν Λαρίση τή 23 Φεβρουάριου 1943
Π ρός
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Ρ Γενική ν Διεύθυνσιν
Διεύθυνσιν Χωροφυλακής
Τμήμα Διοικητικόν
Α θήνας
«Σύλληψις μοιράρχου Μπάμπαλη Νικολάου»
«Λαμβάνω τήν τιμήν νά άναφέρω δτι τήν 22-2-1943
συνελήφθη έν Λαρίση παρά τοϋ άποσπάσματος βασιλι-
κών καραμπινιέρων Λαρίσης ό μοίραρχος Μπάμπαλης
Νικόλαος, διοικητής τής 'Υποδιοικήσεως Χωροφυλακής
Έλασσόνος, άφιχθείς ένταΟθα πρός άκτινογράφησιν, διαταχθεΐσαν διά τής ύπ’ άριθ. 134 άπό 17.2.43 ύμετέρας δια
ταγής (Διεόθυνσις Υγειονομικής Υπηρεσίας).
Τά αίτια τής συλλήψεως τοϋ έν λόγφ άξιωματικοϋ δέν
έγνώσθησαν ήμΐν είσέτι παρά τών Ιταλικών Αρχών,
πλήν, ώς συνάγομεν, αύτη όφείλεται πιθανώτατα είς ύποβληθεΐσαν ύπ’ αύτοϋ πρός τό Φρουραρχεϊον Έλασσόνος
έγγραφον διαμαρτυρίαν, διά λαβόντα χώραν τήν 16.2.43
γεγονότα έν Δομενίκφ Έλασσόνος, ένεκεν έπιθέσεως
άνταρτών έξωθι τοϋ χωρίου τούτου κατ’ ίταλικοϋ στρα
τιωτικού τμήματος.
Τήν ύποβληθεΐσαν ώς άνω έγγραφον διαμαρτυρίαν τοϋ
άξιωματικοϋ τούτου πρός τό Φρουραρχεϊον Έλασσόνος
θεωροϋμεν ώς αϊτίαν τής συλλήψεως αύτοϋ, έκ τοϋ γεγο
νότος δτι άμέσως μετά τήν πραγματοποίησίν της, ό ύπαξιωματικός τής ένταϋθα Ιταλικής Αστυνομίας Γκρόσσο,
παρουσιασθείς είς τήν Διοίκησίν μου έζήτησε και παρέλαβεν έκ τών Γραφείων μου τάς ύπό τοϋ άξιωματικοϋ τού
του συνταχθείσας και παραδοθείσας τή ύπηρεσίςι μου πρός
ταχυδρόμησιν άναφοράς, περί τών γεγονότων Δομενίκου,
ήτοι: 1) Τήν ύπ’ άριθ. 16/41/19 18.2.43 τηλεγραφικήν
άναφοράν τής 'Υποδιοικήσεως Χωροφυλακής Έλασσό
νος πρός τό Ύπουργεΐον Εσωτερικών καί λοιπάς άρχάς.
2) Τήν ύπ’ άριθ. 16/41 / 19α 19.2.43 έγγραφον διαμαρτυρίαν
τής αύτής 'Υποδιοικήσεως πρός τό ίταλικόν Φρουραρχεΐον Έλασσόνος, κοινοποιουμένην είς ύμδς κλπ. άρχάς, καί
3) τήν ύπ’ άριθμ. 16/41 / 19β 19.2.43 άναφοράν τής αύτής
'Υποδιοικήσεως πρός τήν Διοίκησίν μου διά τά αύτά γεγο
νότα, κοινοποιουμένην ύμϊν τε και είς Ά ρχηγεΐον Χωρο
φυλακής, καί ήτις δέν είχε πλήρως δακτυλογραφηθή κατά
τήν παραλαβήν της, αΐτινες δέν έπεστράφησαν ήμΐν είσέ
τι παρά τής Ιταλικής Αστυνομίας, δθεν καί δέν άπεστάλησαν είς τάς παραλή πτρίας άρχάς. Τών άναφορών τού
των ύποβάλλων προσηρτημένως άντίγραφα, πλήν τής
τελευταίας, οΰσης ήμιτελοϋς, διότι παρελήφθη πριν δα
κτυλογραφηθή έξ όλοκλήρου, παρακαλώ δπως λάβητε
γνώσιν.
Ό είρημένος άξιωματικός ήδη κρατείται είς τό στρατόπεδον συγκεντρώσεως Λαρίσης, πδσαν δέ μεταβολήν
του έπιφυλάσσομαι ν’ άναφέρω ύμΐν έν καιρφ».
Ό Διοικητής τής Διοικήσεως
Ζ. ΖΩΓΡΑΦΟΣ
Κ ο \ν ο π ο ίη σ ις
Ταγματάρχης
1. Ά ρχηγεΐον Χωροφυλακής
Τμ. Α' Προσ. Γρ. Π
2· Άνωτέραν Διοίκησίν Θεσσαλίας -Γραφ. Έμπιστ. παρακαλουμένας δπως λάβωσι γνώσιν.
Ό ένωμοτάρχης Σ. Γραβάνης έπί κεφαλής άποσπάσματος χωροφυλάκων, άνήλθεν είς τά βουνά
καί έπειδή δέν ύπήρχον είς τήν περιοχήν αύτήν
έθνικαί όμάδες, διέφυγεν είς Ή π ειρ ο ν , προσχω ρήσας είς τάς όμάδας Ζέρβα. Δύο χωροφύλακες, άνευρεθέντες είς τά βουνά ύπό κομμουνιστικών όμάδων
καί ένταχθέντες ύποχρεωτικώς είς ταύτας, έπεχείρησαν νά διαφύγουν πρός τά ς όμάδας Ζέρβα, άλλα
συλληφθέντες έξετελέσθησαν.
Ά π ό τοϋ Μ αρτίου 1943 τήν διοίκ ησ ίν τή ς περιο
χή ς άνέλαβον οί Γερμανοί, ένφ είς τή ν ύπαιθρον
έκυριάρχησαν ο ί έλασΐται. Ο ί έναπομείναντες έκ
τή ς Χωροφυλακής συνεπτύχθησαν είς Λ άρισαν.
Ε ίς τή ν περιφέρειαν τής Διοικήσεω ς Κ αρδίτσης
ή Χωροφυλακή άντέδρασεν εύθαρσώς καί άποτελεσματικώς είς τάς προπαγανδιστικάς ένεργείας τών
πρακτόρων τή ς ρουμανοκουτσοβλαχικής προπαγάν
δας^ οί ό π ο ιο ι μεταβαίνοντες έκ Λ αρίσης ήγωνίζοντο μέ δημοσίους λόγους καί ύποσχέσεις έπ ισ ιτισ τικών έφοδίων, νά παρασύρουν τό έκ εΐ άραιόν κουτσοβλαχικόν στοιχεΐον. Παρώρμα τόν πληθυσμόν νά
κλείεται είς τάς κατοικίας του καί νά άγνοή τούς
πράκτορας τή ς ξένης προπαγάνδας.
Ό ύπομοίραρχος Ίω . Κ οκοτίνης έπεδόθη έπιτυχώ ς είς τήν φυγάδευσιν Ά γ γ λ ω ν στρατιω τικώ ν μέσω
Σμοκόβου Ά λμ υ ρ οϋ-Σ κ ιά θου πρός Τουρκίαν.
Ε π ίσ η ς, άπέκρυπτεν δπλα είς τήν όρεινήν περιο
χή ν Ν ευροπόλεως Κ αρδίτσης, πρός έξοπλισμόν έθνικών όμάδων. Α νακαλυφθείς ύπό τών Ιτα λ ώ ν
συνελήφθη καί κατεδικάσθη είς θάνατον. Τοϋ έδόθη
χάρις, ά λλ’ έστάλη δμηρος είς Ιταλίαν» Συνελήφθη
έπ ίσ η ς μέ τή ν κατηγορίαν δ τι περιέθαλπε καί έφυγάδευεν Α ύστραλούς στρατιω τικούς ό ύποδιοικητής
Σοφάδων μοίραρχος Ν ικ. Ά ν τιπ ά τη ς, σταλείς είς
Ιτα λίαν.
Τόν Μ άϊον 1942 ό χωροφύλαξ Ά ρ ισ τ . Γερακιανάκης έφόνευσεν άπεχθή είς τούς πληθυσμούς κατα
δότην καί διερμηνέα τών Ιτα λ ώ ν καί προσεχώ ρησεν
είς τάς έθνικάς όμάδας Κωστοπούλου. Τόν έμιμήθησαν άμέσως έτεροι 7 χωροφύλακες. Ο ί Ιτα λ ο ί
πρός έκδίκη σιν έφόνευσαν τό ν ύπομοίραρχον Κ.
Ψ ημμένον καί τρ εις χωροφύλακας, άπήγαγον δέ είς
όμηρίαν έτέρους δύο.
Τ όν Δεκέμβριον 1942 είς Μ ονήν Α γ ίο υ Βησσα
ρίωνος Τρικάλων συγκροτείται ή έθνική όμάς Κω
στοπούλου, ή όποία διά μίαν περίοδον σημειώνει
πολλάς έπιτυχίας καί φαίνεται κυριαρχούσα. Ή
Χωροφυλακή Κ αρδίτσης, ίδίω ς δ ιά τώ ν Σταθμών,
τή ν ένισ χύει μέ άνδρας καί πυρομαχικά. Α ί όμάδες
τοϋ ΕΛΑΣ πληροφορούνται τή ν δράσιν αύτήν τής
Χωροφυλακής καί διεξάγουν έναντίον τη ς έξοντωτικόν άγώνα. Ε π ιτίθ εν τα ι αίφνιδιαστικώ ς κατά τών
Σταθμών καί φονεύουν ή άπάγουν τούς σταθμάρχας
καί τούς χωροφύλακας. "Οταν ηύξήθησαν αί δυνά
μεις των, άρχάς Μ αρτίου 1943, έπετέθησαν κατά τής
έθνικής όμάδος Κ ωστοπούλου διά δόλου είς Βουνέσιον Κ αρδίτσης καί τή ν διέλυσαν. Ο ί χωροφύλακες
ήδη εϊχον έγκαταλείψει τούς Σταθμούς καί συμπτυχθή είς Καρδίτσαν» "Οταν δέ κατά τά τέλη του
1943 α ί κομμουνιστικοί άνταρτικαί όμάδες έκύκλωσ αν τή ν Κ αρδίτσαν καί τελικώ ς τή ν κατέλαβον, ή
έναπομείνασα μιΚρά δύναμις Χωροφυλακής διέ
φυγεν έγκαίρως είς Τρίκαλα.
293
Κατά Ιούνιον 1944 οί Γερμανοί, οί όποιοι άπό τοϋ
προηγουμένου έτους εΐχον άντικαταστήσει τούς Ι
ταλούς, συνεπτύχθησαν και βαθμηδόν έγκατέλειψαν
όλόκληρον τήν περιοχήν. Έ κ τών άνδρών τής Χωρο
φυλακής, δσοι δέν έπρόλαβον νά διαφύγουν, άπήχθησαν ύπό τών έλασιτών, εκτοτε δέ τών πλείστων
έξ αύτών άγνοεΐται ή τύχη.
Είς τήν περιφέρειαν Διοικήσεώς Τρικάλων συνελήφθησαν δι’ άπόκρυψιν πυρομαχικών και παρεπέμφθησαν ένώπιον ίταλικοϋ στρατοδικείου ό διοικητής Ύποδιοικήσεως Καλαμπάκας ύπομοίραρχος
Ίω. Καλαματάκης, σταλείς ώς όμηρος είς Ιταλίαν,
καί δύο χωροφύλακες, φυλακισθέντες. Ό σταθμάρ
χης Φαρκαδόνος, άνθυπασπιστής Άλισανδράκης,
έφυλακίσθη, διότι άφήρεσεν έκ τοϋ Σταθμοΰ τήν
τοιχοκολληθεΐσαν ύπό Ιταλών στρατιωτών είκόνα
τοϋ Μουσσολίνι.
Ή Χωροφυλακή Τρικάλων συνειργάζετο στενώς,
ώς καί έκείνη τής Καρδίτσης, μετά τοϋ άνταρτικοϋ
σώματος Κωστοπούλου. Ό ύπομοίραρχος Δη μ. Βιλαέτης, οί ένωμοτάρχαι Κωνστ. Μάργαρης καί
Χριστ. Γούλας καί τρεις χωροφύλακες εΐχον άναλάβει τήν άποστολήν τροφίμων και πυρομαχικών
είς τήν Μονήν Α γίου Βησσαρίωνος, όπου ήδρευε
τό σώμα Κωστοπούλου. Ε π ίσ ης τούς περιθαλπομένους συμμάχους στρατιώτας έφυγάδευε πρός τάς ό
μάδας Κωστοπούλου καί Ζέρβα. Τελικώς, ό ύπομοί
ραρχος Βιλαέτης προσεχώρησεν είς τό άνταρτικόν
σώμα Κωστοπούλου μέ δλην τήν έκ 50 όπλιτών δύναμιν τής Ύποδιοικήσεως πόλεως Τρικάλων. "Ο
ταν διελύθη τό σώμα Κωστοπούλου, οί μετασχόντες
ή συνεργασθέντες μετ’ αύτοϋ άνδρες τής Χωροφυ
λακής διέσχισαν τά δρη διά νά φθάσουν είς τάς όμά
δας ΕΔΕΣ είς τήν Ή πειρον.
Προ της διαλύσεώς του τό σώμα Κωστοπούλου, μέ
τήν βοήθειαν τής έκ χωροφυλάκων όμάδος τοϋ ύπομοιράρχου Βιλαέτη, είσήλθε διά τινας ώρας είς Κα
λαμπάκαν, δπου παρέλαβεν δλα τά έκεΐ πολεμεφόδια τών Ιταλών. Τό κατόρθωμα αύτό κυρίως εΐχεν
έξοργίσει τά έλασιτικά σώματα, τά όποια, άφοϋ μέ
μεγάλος δυνάμεις έπέτυχον νά διαλύσουν τό σώμα
Κωστοπούλου, έστράφησαν μετά λύσσης κατά τών
συνεργαζομένων άνδρών τής Χωροφυλακής. Ό ύπο
μοίραρχος Βιλαέτης, σπεύδων νά βοηθήση τήν κινδυνεύουσαν δύναμιν Κωστοπούλου, ενέπεσεν διά δό
λου είς ένέδραν έλασιτών. Αύτός μετά τοϋ ένωμοτάρχου Κωνστ. Μάργαρη καί ένός χωροφύλακος
συλληφθέντες έξετελέσθησαν, ένφ ο ί διασωθέντες
έκ τών άνδρών του διέφυγον πρός τήν Ή πειρον.
Οί τής όμάδος Κωστοπούλου διά δόλου συλληφθέν
τες όπλΐται τής Χωροφυλακής, άφοϋ έσύρθησαν έπί
μακρόν δέσμιοι είς τά βουνά, διεσώθησαν τή παρεμβάσει τοϋ Ά γγλου ταξιάρχου Έντυ, πλήν τινών έκτελεσθέντων.
Τόν Ό κτώβριον 1942, κατόπιν διαταγής τών στρα
τιωτικών άρχών κατοχής συνεπτύχθησαν είς Τρί
καλα. Πολλοί τούτων προσεχώρησαν είς έθνικάς
294
όμάδας. Οί λοιποί άφωπλίσθησαν ώς ύποπτοι συνερ
γασίας μετ’ άνταρτικών όμάδων. Ό λίγον κατ’ όλίγον διέφευγον καί αύτοί, διά νά προσχωρήσουν είς
άνταρτικάς όμάδας, κατά τό πλεΐστον διασχίζοντες
τά βουνά τής Η πείρου διά νά φθάσουν είς τάς δυνά
μεις Ζέρβα.
Είς τήν πρωτεύουσαν τής Θεσσαλίας Λάρισαν ή
Χωροφυλακή, κατά τάς πρώτας ή μέρας τής κατοχής,
άντιμετώπισε σοβαρόν πρόβλημα έπισιτισμοϋ, φωτισμοϋ καί ΰδατος, καθόσον οί μεγάλοι γερμανικοί
βομβαρδισμοί εΐχον καταστρέψει τά δίκτυα ήλεκτρικοϋ καί ύδρεύσεως. Έ ν τφ μέσφ τής έπικρατούσης συγχύσεως έδρων τά κακοποιά στοιχεία, λησταί
δέ έλυμαίνοντο τά περίχωρα, είσδύοντες καί έντός
τής πόλεως. Είχε κάπως άποκαταστήσει τήν τάξιν,
δταν οί ρουμανίζοντες Κουτσόβλαχοι, συγκροτήσαντες τήν «Ρωμαϊκήν Λεγεώνα», ύπό τόν Διαμάντην
μέ έδραν τήν Λάρισαν, προέβαινον είς πάσης φύσεως αύθαιρεσίας πρός έξαναγκασμόν είς προσχώρησιν τών κουτσοβλαχικής καταγωγής πληθυσμών, οί
όποιοι κατά τό μέγιστον μέρος άπέκρουον μετ’ άγανακτήσεως τάς προσελκυστικάς προτάσεις των, παραμένοντες άφωσιωμένοι εις τήν πατρίδα των Έ λ λ η
νες. Διασπείροντες ένόπλους πράκτοράς των είς τάς
περιοχάς τής Θεσσαλίας καί τής Ηπείρου, δπου
ύπήρχον κουτσοβλαχικοί πληθυσμοί, έξεφώνουν δημοσίςι λόγους ύπέρ τοϋ «Πριγκιπάτου τής Πίνδου»
καί άλλοτε μέν έκολάκευον καί έπεριποιοϋντο διανέμοντες καί τρόφιμα, άλλοτε δέ ήπείλουν δι’ έξοντώσεως τούς άντιδρώντας. Καί πράγματι, δσοι έκ
τών Ελλήνων, άκόμη καί κουτσοβλαχικής καταγωγής, εΐχον κατά τήν διάρκειαν τοϋ πολέμου συνερ
γήσει είς σύλληψιν ή έκτοπισμόν των, ώς ύπόπτων
συνεργασίας μετά τοϋ έχθροϋ, καί δσοι καθ’ οίονδήποτε τρόπον κατά τήν κατοχήν άντέδρων είς τήν προ
παγάνδαν των, κατηγγέλλοντο ώς κατάσκοποι τών
Συμμάχων καί ύποπτοι διά σαμποτάζ είς τούς Ιτα
λούς, οί όποιοι καί τούς έφυλάκιζον άθρόως. Εΐχον
δέ στραφή καί κατά τής Χωροφυλακής, τής όποίας
τά όργανα, ίδίως τών Σταθμών τής υπαίθρου, παρώτρυνον τούς πληθυσμούς νά μή δίδουν προσοχήν
είς τούς όλίγους άπάτριδας καί νά παραμείνουν πι
στοί είς τήν πατρίδα των Ελλάδα.
Πολλοί άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλα
κής συνελήφθησαν καί έφυλακίσθησαν, μέ τήν κατη
γορίαν συνεργασίας μετά πρακτόρων τών Συμμάχων
καί άντιδράσεως είς τάς άρχάς κατοχής, κατόπιν
καταγγελιών ρουμανιζόντων. Τόν Αύγουστον 1941
συνελήφθη καί έφυλακίσθη ό σταθμάρχης Γόννων
Εύθ. Τσΐβος, διότι κατά τόν Έλληνοϊταλικόν πόλε
μον είχε συλλάβει καί έκτοπίσει ρουμανίζοντα δικη
γόρον, κατάσκοπον τών Ιταλών. Τέλη 1942 ό άνθυπομοίραρχος Κωνστ. Δεδούσης, συλληφθείς, έστάλη είς Ιταλίαν καί ό χωροφύλαξ Άσπιώτης έξετελέσθη. Δύο άλλοι χωροφύλακες έξετελέσθησαν ύπό
τών Ιταλώ ν, μέ τήν κατηγορίαν δτι παρέλιπον νά
διανείμουν τρόφιμα είς ρουμανίζοντας.
Π ερί τά τέλη 1942 αί δυνάμεις τών Σταθμών Χωρο
φυλακής, άπειλούμεναι άλλοτε ύπό τοϋ έγκαινιάζοντος τήν δρασίν του ΕΛΑΣ καί άλλοτε ύπό ρουμανιζόντων, συνεπτύχθησαν είς τάς έδρας τών Υ π ο δ ιο ι
κήσεων. Α ί περί τά μέσα 1943 έγκαθιδρυθεΐσαι γερμανικαί άρχαί, έν συνεργασία πάντοτε μετά τών ρουμανιζόντων Κουτσοβλάχων, οί όποιοι κατέστησαν
καί τούτων όργανα, συνέχιζον τάς καταπιέσεις καί
έφυλάκιζον ή έξετέλουν πολίτας ή στρατιωτικούς,
μέ τήν συνήθη κατηγορίαν τής κατασκοπείας καί
τών έπαφών μετά τών άναπτυσσομένων όμάδων άντιστάσεως. Τά όργανα Χωροφυλακής διετήρουν πρά
γματι στενήν έπαφήν μετά τής όργανώσεως τοϋ
ΕΔΕΣ, πρός τήν όποίαν άπέστελλον πάντα καταδιωκόμενον ύπό τών άρχών κατοχής. "Ηδη ήρχισαν νά
διαρρέουν οί άνδρες τής Χωροφυλακής πρός τάς
έθνικάς όργανώσεις. Τό σύνθημα έδωσεν ό άνθυπασπιστής Περιστέρης, προσχωρήσας είς τόν ΕΔΕΣ
μετά τών 5 χωροφυλάκων. Οί Γερμανοί, καί έπί τή
άπλή ύποψίςι δτι όργανα Χωροφυλακής συνειργάζοντο μετά τοϋ ΕΔΕΣ, έξετέλουν ταΰτα.
Ώ ς συνέβαινε καί είς τάς άλλας περιοχάς τής Ε λ
λάδος, ό ΕΛΑΣ άμα τή συστάσει του έστράφη
κατά τής Χωροφυλακής, τήν όποίαν έθεώρει έμπόδιον είς τά σχέδια κυριαρχίας του. Τόν Μ άρτιον
1943 συνέλαβε τόν διοικητήν Φαρσάλων μοίραρχον
Καζάκον, τόν άνθυπασπιστήν Ζαφειριού καί 11 χω
ροφύλακας, τούς όποιους ώδήγησεν αιχμαλώτους
καί άπηλευθέρωσε βραδύτερον, κατόπιν έπεμβάσεως
"Αγγλων συνδέσμων μετά τών άνταρτικών όργανώσεων. Συλληφθέντες δμως ολίγον βραδύτερον δύο
ύπενωμοτάρχαι καί τρεις χωροφύλακες, έφονεύθησαν.
Τόν Ό κτώ βριον 1944 τά γερμανικά στρατεύματα
έγκατέλειψαν τήν πόλιν τής Λαρίσης. Εύθύς άμα
τή άποχωρήσει τών Γερμανών είσήλθον οί έλασΐται,
οί όποιοι κατέλαβον καί έλεηλάτησαν τά κτίρια Χω
ροφυλακής καί έπυρπόλησαν τά άρχεΐά της. Ύ πό
τής συσταθείσης έξ έαμιτών Π ολιτοφυλακής συνε
λήφθη όλόκληρος ή δύναμις Χωροφυλακής καί ένεκλείσθη είς σχολικόν κτίριον. Κατόπιν έπεμβάσεως
τών άγγλικών άρχών μετεφέρθη είς Α θήνας, δπου
τά πλέΐστα τών στελεχών της έφόνεύθησαν ύπό τών
καταλαβόντων τήν Δ ιλοχίαν Χωροφυλακής έλασιτών, ή δέ ύπόλοιπος δύναμις μετεφέρθη είς στρατό
πεδο ν τοϋ ΕΛΑΣ Λαζαρίνης Τρικάλων, δπου έκρατήθη μέχρι τής συμφωνίας τής Βάρκιζας.
Π ρός πληρεστέραν διαφώτισιν, περί τής δράσεως
τών ρουμανιζόντων είς τήν Θεσσαλίαν καί τών μέ
τρων άντιμετωπίσεώς των ύπό τών όργάνων τής Χω
ροφυλακής, παραθέτομεν κατωτέρω έκθεσιν τοϋ τότε
ύπομοιράρχου ύπηρετοϋντος έν Θεσσαλίςι Χρ.
Κ ο ύ ρ τη :
«Τήν 16.6.1941 έτοποθετήθην είς τό Ιον Άστυνομικόν
Τμήμα Τρικάλων ώς διοικητής αύτοϋ, είς δ καί ύπηρέτησα
μέχρι τέλους τοϋ έτους 1942. Κατά τάς άρχάς τοϋ έτους
τούτου ή καί πρότερον, ό έκ Σαμαρίνης Γρεβενών Α λκι
βιάδης Διαμάντης, έχων άμέριστον τήν συνδρομήν καί
βοήθειαν τών ιταλικών άρχών κατοχής, καί τοϋτο διότι
κατεΐχεν έξέχουσαν θέσιν παρά τή ιταλική Κυβερνήσει,
ΐδρυσεν έν Θεσσαλία τήν «Ρωμαϊκήν Λεγεώνα», μέ σκο
πόν τήν ΐδρυσιν κουτσοβλαχικοϋ καντονίου τής Πίνδου.
Είς τήν Λεγεώνα ταύτην ένεγράφησαν πλεΐστα άτομα
κουτσοβλαχικής καταγωγής, Ιδία Άρβανιτόβλαχοι. Ούτοι, όπλισθέντες καί περιβληθέντες τήν στολήν τοϋ Iταλο.ϋ στρατιώτου, περιήρχοντο τά χωρία καί τάς πόλεις,
ένθα διέπραττον παντός είδους έγκληματικάς πράξεις
(φόνους, άρπαγάς, λεηλασίας, έκβιάσεις, βιασμούς, κλπ.),
μεταξύ τούτων δέ συγκατελέγετο καί ό έκ ΜαλακασίουΚαλαμπάκας καταγόμενος Τάκης Μπαμπάνης, είς δν εΐχεν άνατεθή ή περιοχή τοϋ Νομοϋ Τρικάλων. Ούτοςσυλληφθείς παρά τοϋ ύποφαινομένου, παρά τήν σφοδράν
άντίδρασιν τών Ιταλών καί τούς κινδύνους οΰς διέτρεχεν
έκ. μέρους τών λεγεωνάριων, ένεκλείσθη είς τάς ένταΰθα
φυλακάς βάσει έντάλματος συλλήψεως τοϋ άρμοδίου άνακριτοϋ καί ούτως άπηλλάγη ή περιοχή έκ τών περαιτέρω
δεινών.
Ή «Ρωμαϊκή Λεγεών» ήρχισε νά λαμβάνη έπικινδύνους
διαστάσεις καί είς τήν περιοχήν Τρικάλων, καί μή ύπάρχοντος έτέρου μέσου έξουδετερώσεώς της, είμή τής συκοφαντήσεως τοϋ άρχηγοϋ ταύτης, ό ύποφαινόμενος, παρουσιασθείς είς τόν ένταΰθα διοικητήν τής ιταλικής Καραμπινί-ερίας μοίραρχον Αντώνιον Ντέ-Πόλο, έγνώρισεν αύτφ δτι ό περί ού πρόκειται Αλκιβιάδης Διαμάντης
ένεργεΐ ρουμανικήν προπαγάνδαν καί ούχί ίταλικήν καί
πρός άπόδειξιν τής άληθείας ύπέδειξεν δτι εις Μαλακάσιον καί Νέαν Κουτσούφλιανην ίδρυσε σχολεία, τοποθε
τήσου άμα έκεΐσε καί Ρουμάνους διδασκάλους, άφιχθέντας είδικώς πρός τοΰτο έκ Ρουμανίας, καί έπί πλέον δτι
τά ύπό τών ιταλικών άρχών χορηγούμενα αύτώ τρόφιμα
καί χρήματα, διά τήν κατασκευήν τής όδοϋ ΤρικάλωνΓρεβενών, διαθέτει διά τήν ρουμανικήν προπαγάνδαν.
Είς ταΰτα ό έν λόγφ Ιταλός άπή ντησεν δτι, διά νά ληφθώσιν ύπ’ δψιν τά είς βάρος τοϋ είρημένου Διαμάντη άναφερθέντα, δέον νά ύποβληθώσιν έγγράφως καί έπί πλέον
έδήλωσεν δτι είς περίπτωσιν καθ’ ήν δέν θά άποδειχθώσιν άληθή, αί συνέπειαι θά ώσιν βαρύταται, καθόσον ό
Διαμάντης άνήκει είς τήν Ίταλικήν Υπηρεσίαν. Είς τήν
άξίωσίν του ταύτην άπήντησα δτι είμαι έτοιμος νά κατα
θέσω έγγραφον άναφοράν καί έπί πλέον δέχομαι οίανδήποτε ποινήν, είς περίπτωσιν μή άποδείξεως τών λεγο
μένων μου. Έπιστρέψας είς τό γραφεΐον μου (Ιον Άστυνο
μικόν Τμήμα) συνέταξα τήν άναφοράν, ήν καί ένεχείρησα
τήν αύτήν ήμέραν είς τόν ρηθέντα μοίραρχον. Πάντα τ’
άνωτέρω έλαβον χώραν έπί παρουσία καί τοϋ τότε διοικητοΰ τής ένταΰθα Διοικήσεως Χωροφυλακής ταγματάρ
χου καί νΰν συνταγματάρχου κ. Σοφρά Εύαγγέλου. Μετά
παρέλευσιν ήμερών τινων, άπό τής καταθέσεως είς τήν
Καραμπινιερίαν τής άναφοράς μου κατά τοϋ Διαμάντη,
ό Ιταλός μοίραρχος Ντέ Πόλο συνοδευόμενος καί ύπό
295
άξιωματικοϋ τοϋ έπιτελείου τής ένταϋθα έδρευούσης Ιτα
λικής στρατιωτικής μονάδος, μετέβη είς Μ αλακάσιον,
Νέαν Κουτσούφλίανην, Καλαμπάκαν κλπ. και ένήργησεν άνάκρισιν, έξ ή ς άπεδείχθησαν άπαντα τά παρ’ έμοϋ
καταγγελθέντα. Ή ένέργειά μου αΰτη ύπήρξεν άφορμή
νά τεθή ύπό δυσμένειαν ό Διαμάντης καί έν τ’ αύτφ νά
άφοπλισθή, έν τή περιοχή Τρικάλων, ή περί ή ς λόγος
Λεγεών.
Παρά τών ιταλικών άρχών κατοχής κατηγορήθην: 1)
δτι έφόνευσα κατά τήν διάρκειαν τών μαχών τής Πίνδου
τόν ταγματάρχην άλπινιστών Μ όσκα Θωμδν, τόν πράκτορά τη ς ρουμανίζοντα Δημοσθένη ν Ζώτον, 2) δτι τήν 2
Δεκεμβρίου 1942 ένέπρησα τάς έν τή ένταϋθα πόλει ίταλικάς άποθήκας, είς άς ήσαν έναποθηκευμέναι ποσότητες
ύλικοΰ ίππωνίας, κριθής καί χόρτου, 3) δτι άπηγόρευσα
τήν χορή γη σιν σίτου καί δημητριακών καρπών είς τούς
κατοίκους ρουμανικής καταγωγής (Κουτσοβλάχους), ώς
τά συνυποβαλλόμενα φδε έν άντιγράφφ ύπ’ άριθ. 65 Ρ
25.9.41 καί 10.10.41 έγγραφα τοϋ 8 Τάγματος Καραμπινιέρων, καί 4) δ τι γενικώς άντέδρων είς τάς διαταγάς των,
δι’ δ καί τήν 21 Ίανουαρίου 1943 συνελήφθη ν καί μεταχθείς είς Ιτα λ ία ν ένεκλείσθην είς τφ έν τή πόλει τής
Φ λωρεντίας στρατόπεδον αιχμαλώτων, είς δ καί παρέμεινα μέχρι τής 13.1.44».
Π ΙΝ Α Ξ
Φονευθέντων ύπό τών Γερμανών ή έκτελεσθέντων ύπό
τών κομμουνιστών άνδρών τής Χωροφυλακής κατά τήν
διάρκειαν τής κατοχής
(Ιούνιος 1940-Σεπτέμβριος 1944)
Σ υ ν τ α γ μ α τ ά ρ χ α ι: Εύθ. Σιδεράτος. Ά ν τ ι σ υ ν τ α γ μ α τ ά ρ χ α ι: Κωνστ. Μ αυρικάκης. Τ α γ μ α τ ά ρ χ α ι : Γ. Δρεμ
πέλας, Ίω. Γιαλουράκος, Δημ. ’Αλεξόπουλος, Σπ. Κατής,
Ίω. Ζερβόπουλος, Κωνστ. Γεωργόπουλος, ’Εμμ. Κορνηλάκης, Γεώργ. Ζούκας, Χρ. Σακελλαρίου, Νικ. Κάης,
Ίω. Φραγκουδάκης, ’Αναστ. Κορμόβας. Μ ο ί ρ α ρ χ ο ι:
Σπ. Τόντος, Ίω . ’Α ρχοντάκης, Γεώργ. Γεωργίου, Σπ. Καπετανάκης, Ίω. Κολαζίδης, Χαρ. Πανταζής, Γρ. Καββαδίας, *Αχ. Ξιούτης, Δημ. Τσάλας, Ίω. Φ ίλντισης, Δημ.
Α γραφιώ της, Παν. Λειβαδίτης, Γ. Παπαγιάννης. Υ π ο
μ ο ί ρ α ρ χ ο ι : ’Αλ. Τωμαδάκης, Διον. Πίτσας, Κωνστ.
Κατσαρέας, Δημ. Βιλαέτης, Δημ. Ζουμδς, ’Απ. Τσιώκος,
Νικ. Κ αλαΐτης, Δημ. Γιαννόπουλος. Α ν θ υ π ο μ ο ί ρ α ρ
χ ο ι : Νικ. Χλεμπογιάννης, Γεώργ. Καρακατσάνης, Σταμ.
Παναγιωτάκος, Εύστ. Βαμβέτσος, Σπ. Κωνσταντακόπουλος, Σπ. Μάζης, Μ ιχ. Γιαννουκάκος, Νικ. Κοντρολίκος,
Παν. Μαρκετάκης, ’ΑΘ. Παπαχατζόπουλος, Μ ιχ. Γαντές,
Νικ. Κωνσταντίνου ή Κατεργάκης, Ίω. Μυλωνδς, Εύστρ.
Τραγέας, Ίω. ’Απαλάκης, Γ. Ραυτόπουλος, ΆΘ. Γκίκας,
Ίω. Λύτρας, Νικ. Μ ουλόπουλος, Στ. Λιάκος, ’Ανδ. ’Αθανασόπουλος, ’ΑΘ. Κ ατσιφής, Σπ. Παπαϊωάννου, Θεοδ. Παπαγεωργίου, ’Αντ. Παναγιωτόπουλος, Γ. Σωτηρόποϋλος,
Κωνστ. Ψημμένος, Ίω . ’Ασημακόπουλος, Γ. Κοράλλης,
Κωνστ. Κατεργάκης. ’Α ν θ υ π α σ π ι σ τ α ί : Παν. Βουδικλάρης, Ν ικ. Κουτσοϋκος, Δημ. ’Ανδρεάκος, Βασ. ’Αγγελόπουλος, Βασ. Μ πασκάκης, Ίάκ. Μ πασανιώτης, ’Αντ.
Παρασκευάκης, Κλ. Μανωλάρας, Γ. Φραγκάκης, Κωνστ.
296
Περγαντής, Κωνστ. Παπαδόπουλος ή Οίκονομόπουλος,
Έ μμ. ’Αλεξανδράκης, Ίω. ’Αντωνόπουλος, Έμμ. Λαγο
βάρδος, Πετρ. Γουβιώτης, Ίω . Σκόνδρας, Γ. Κωνσταντόπουλος, Ή λ . Παλιούρας, Ν ικ. Γιαννάκης, Παν. Κ ίτσος,
Ματθ. Μπασδέκης, Νικ. Κανελλόπουλος, ’Αντ. Μαραγκόπουλος, Δημ. Κότσης, Κωνστ. Κ ορωνιδς, ’ΑΘ. Τσωκαλίδης, Δημ. ’Αθανασόπουλος, *Αλ. Μακρής, Γ. Χασάνης, Παν. Στράτος, Δημ. ’Αντωνόπουλος, Κωνστ. Δουμουλάκης, Εύθ. Τηλεμάχου, Δημ. Βασιλόπουλος, Ν ικ.
Ζωιτός, ’Ανδρ. ’Αθανασόπουλος, Γεώργ. Βλάχος, Στυλ.
Τσαπάκης, Χριστ. Κοσκινάς, Ίω. Γκλέκας, Δημ. Καρβελας, Νικ. Καλογεράκος, Ίω. Πανταζόπουλος.
Κ α τά τα ϋτα , κ α τά τ ή ν δ ιά ρ κ εια ν τη ς κ α το χ ή ς, έξετελ έσ θ η σ α ν ύ π ό τώ ν Γ ερ μ α νώ ν ά ξιω μ α τικ ο ί κ α ί άνθυπ α σ π ισ τα ί τ ή ς Χ ω ρ ο φ υ λ α κ ή ς: 1 σ υ ν τα γμ α τά ρ χη ς,
1 ά ν τ ισ υ ν τα γ μ α τά ρ χ η ς, 12 τ α γ μ α τά ρ χ α ι, 13 μ ο ίρ α ρ
χ ο ι, 8 ύ π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ι, 29 ά ν θ υ π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ι, 44 άνθυπ α σ π ισ τα ί, σ ύ ν ο λ ο ν 108. Έ κ τώ ν ό π λ ιτώ ν έφ ο νεύ
θ η σ α ν 146 ύ π α ξιω μ α τικ ο ί κ α ί 420 χ ω ρ ο φ ύ λ α κ ες,
σ ύ ν ο λ ο ν 674. Έ τ ρ α υ μ α τ ίσ θ η σ α ν έ ν σ υ ν ό λ φ 377
ά νδρες.
Π ρ έπ ει δμ ω ς ν ά σ η μ ειω θ ή δ τ ι π ρ ο κ ειμ έν ο υ π ε ρ ί
τώ ν ό π λ ιτώ ν , ό ά ρ ιθ μ ό ς τώ ν ν εκ ρ ώ ν κ α ί τρ α υ μ α τιώ ν
ε ίν α ι π ο λ ύ μ εγ α λ ύ τερ ο ς, δ ιό τ ι έν τ φ μ έσ φ τ ή ς έπικ ρ α το ύ σ η ς σ υ γχ ύ σ εω ς κ α ί ά ν α τα ρ α χ ή ς π ο λ λ ο ί δ έν
κ α τεγ ρ ά φ ο ν το , ο ύ τε έ τ η ρ ή θ η σ α ν ά ρ χ ε ΐα ά κ ρ ιβ ή ,
ά ρ κ ε το ί δέ έ φ έρ ο ν το ώ ς « έξα φ α νισ θέντες» , έ ν φ έπ ρ ό κ ειτο π ε ρ ί ά π α χθ έν τω ν ύπ ό τώ ν κ ο μ μ ο υ ν ισ τώ ν
κ α ί έκτελ εσ θέντω ν.
Ώ ς δ ια φ ω τισ τ ικ ό ν σ υ μ π λ ή ρ ω μ α το ϋ κ εφ α λ α ίο υ
τού του π ερ ί τ ή ς δ ρ ά σ εω ς τ ή ς Χ ω ρ ο φ υ λ α κ ή ς ε ίς τ ή ν
Β ό ρ ειο ν Ε λ λ ά δ α , ε ις δ τ ι ά φ ο ρ ά τ ή ν σ υ μ μ ετο χ ή ν
α ύ τή ς ε ίς τ ή ν έ θ ν ικ ή ν ά ν τ ίσ τ α σ ιν κ α τά τώ ν Β ουλ γά
ρω ν κ α ί το ϋ μ ετ’ α ύτώ ν σ τεν ώ ς σ υνερ γα ζο μ ένο υ
Ε Α Μ , κ ρ ίν ο μ εν σ κ ό π ιμ ο ν δ π ω ς π α ρ α θ έσ ω μ εν τά ς
έκ θ έσ εις τρ ιώ ν έκ το ϋ Σ ώ μ α τος τ ή ς Χ ω ρ ο φ υ λ α κ ή ς
π ρ ω τα γω ν ισ τώ ν τ ή ς ά ν τ ισ τά σ εω ς τα ύ τη ς. Α ί έκθέσ ε ις α ύτα ί, σ υ ν τα χ θ ε ΐσ α ι ε ίδ ικ ώ ς χ ά ρ ιν το ϋ ά νά χ ε ΐρας έργου, βά σ ει τώ ν π ρίοσω πικώ ν α να μ ν ή σ εω ν κ αί
τώ ν ε ίς χ ε ΐρ α ς σ τ ο ιχ ε ίω ν τώ ν τρ ιώ ν το ύ τω ν π α λ α ιώ ν
κ α ί τό τε έν υ π η ρ εσ ία ε ίς τ ή ν Μ α κ εδ ο ν ία ν ά ξιω μ α τικώ ν τ ή ς Χ ω ρ ο φ υ λ α κ ή ς, π α ρ ο υ σ ιά ζο υ ν κ α ί γεν ικ ώ τερ ο ν έν δ ια φ έρ ο ν δ ιά τ ή ν Ι σ τ ο ρ ία ν τ ή ς Ν εω τέρ α ς
Ε λ λ ά δ ο ς , κ α τά τ ή ν τ ό σ ο ν ση μ α ντικ ή ν δ ιά τά ς τύ χ α ς
το ϋ Έ λ λ η ν ικ ο ϋ έθ ν ο υ ς π ε ρ ίο δ ο ν α ύτή ν. Ή π ρ ώ τη
τώ ν έκ θέσ εω ν το ύ τω ν ά ν ή κ ε ι ε ίς τ ό ν τό τε ύπ ο μ ο ίρ α ρ χ ο ν κ α ί ή δ η έν άποσ τρ α τείςι ά ν τ ισ τρ ά τη γ ο ν τ ή ς Χ ω
ρ ο φ υ λ α κ ή ς Κ ω νσ τ. Μ ή τσ ο υ . Ή δ ευτέρ α , ε ίς τ ό ν τό τ ε
ά ν θ υ π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ν , ή δ η έν ά π ο σ τρ α τεία ύπ οσ τρ ά τηγ ο ν Χ ω ρ οφ υ λα κ ή ς, Κ ω νσ τ. Τ σ α κ άρ α ν. Ή τρ ίτ η , ε ίς
τ ό ν τ ό τ ε έ ν Μ α κ εδ ο ν ία ύ π η ρ ετο ϋ ν τα ύ π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ν
κ α ί έν σ υνεχείςι δ ιο ικ η τ ή ν λ ό χ ο υ π α ρ ά τ φ Συμμαχ ικ φ Σ τ ρ α τη γ είφ Μ έσ η ς Α ν α τ ο λ ή ς , ήδη δέ ταγματ ά ρ χ η ν Χ ω ρ οφ υ λα κ ή ς έ ν ά π ο σ τρ α τεία , Α ΐα ν τα Τ ζα μ α λούκ αν.
12. Η ΕΚΘΕΣΕ ΜΗΤΣΟΥ
ΕΚΘΕΣΙΣ
ΤοΟ έ.ά. Άντιστρατήγου Χωροφυλακής
ΜΗΤΣΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
«Περί συμμετοχής άνδρών της Χωροφυλακής
είς την Έθνικήν Αντίστασιν
κατά τήν έχθρικήν κατοχήν 1941-44»
«Άπό τών πρώτων μηνών τής έχθρικής κατοχής 1941 -44
ύπηρέτουν ώς άξιωματικός είς τήν Μακεδονίαν. Αί κατά
τής Πατρίδος έκδηλωθεΐσαι ξέναι προπαγάνδαι καί ή έν
γένει συμπεριφορά τών κατακτητών, Ιδίςι τών Βουλγάρων,
όπηγόρευσαν τήν άνάγκην ειδικής δράσεως.
Ή Χωροφυλακή μέ πνεΟμα αύτοθυσίας ήγωνίζετο διά
τήν μείωσιν τών δεινών, παρηκολουθεΐτο δμως στενώς
ύπό τών καλώς ώργανωμένων έχθρών και είς πολλάς πε
ριπτώσεις ήτο άδύνατον νά προχωρήση, χωρίς τόν κίν
δυνον νά διαλυθή ύπό τών Γερμανών καί, ώς ήπείλουν
οδτοι, ν’ άντικατασταθή ύπό γερμανικής ή καί βουλγα
ρικής Αστυνομίας. Άπεφάσισε τήν διαξαγωγήν άντιστάσεως ύπό άλλην μορφήν, παθητικήν έν αρχή καί ένοπλον
βραδύτερον. Μία άντιστασιακή προσπάθεια έκρίθη έπιβεβλημένη καί έκ τοϋ λόγου δτι τό σύνολον σχεδόν τών
Ελλήνων τής Μακεδονίας έπεθύμει διακαώς νά μή άδρανήση. Έκαστος Έλλην, έν τφ μέτρφ τοϋ δυνατοϋ, ήθελε
κάτι νά προσφέρη είς τόν συνεχιζόμενον συμμαχικόν
άγώνα. Ή θελεν άκόμη νά δημιουργήση προϋποθέσεις
άντεκδικήσεως.
Ά πό διαταγήν τής Α.Δ.Χ.Κ. Μακεδονίας, έπληροφορήθην δτι είς τήν μή βουλγαροκρατουμένην περιοχήν Νομοϋ Σερρών, οί Βούλγαροι, συχνότατα παρεβίαζον τήν
μεταξύ αύτών καί Γερμανών όροθετικήν γραμμήν καί
είσήρχοντο είς τήν ζώνην άστυνομεύσεως τής Ελληνικής
Χωροφυλακής.
Έκακοποίουν καί έτρομοκράτουν τούς Έλληνας, ένεθάρρυνον τούς βουλγαρίζοντας καί έδημιούργουν κατάστασιν εύνοοϋσαν τούς σκοπούς των περαιτέρω έπεκτάσεως είς τήν Μακεδονίαν. Ή Κασσάνδρα, είς τήν όποίαν
ύπηρέτουν, λόγφ γεωγραφικής θέσεως δέν ηύνόει τούς
σκοπούς μου. Λαβών άφορμήν έκ τής ώς άνωτέρω διατα
γής τής Άνωτέρας Διοικήσεώς μου, έξεδήλωσα τήν έπιθυμίαν ν’ άνατεθή είς έμέ ή άντιμετώπισις τών Βουλγάρων.
Ή αΐτησίς μου ένεκρίθη καί τηλεγραφικώς έτοποθετήθην είς τό 60όν χιλιόμετρο ν τής όδοϋ Σερρών-Θεσσαλο
νίκης. Άνέλαβον προσωπικώς τήν διοίκησιν δύο Μεταβα
τικών Άποσπασμάτων Χωροφυλακής καί τήν έποπτείαν
φυλακίων Χωροφυλακής έπί τής όροθετικής γραμμής.
Όργάνωσις κατοίκων πρός άντίστασιν
Κινούμενος κατά τάς νύκτας καί έκτος έδαφικής μου άρμοδιότητος, είς δλα τά χωρία Βισαλτίας καί Σιντικής ώς
καί είς χωρία του Νομοϋ Κιλκίς, έδημιούργησα άντιστασιακούς πυρήνας έξ έπιλέκτων πολιτών. Είς τούς πυρήνας
τούτους άνετέθη ή περισυλλογή όπλισμοϋ καί ή συγκομιδή
ύπήρξεν Ικανοποιητική. Προετοιμάζων τούς πολλούς δι’
όμαδικήν συμμετοχήν είς ένοπλον άνταρτικόν άγώνα έν
εύθέτφ χρόνφ, είς τά Κρούσια δρη συνεκρότησα άπό τών
άρχών τοϋ 1942 τήν πρώτη ν ένοπλον άνταρτικήν μου όμάδα, ύπό τούς δπλαρχηγούς Μπεχλιβανίδην Ισαάκ καί
Σαρηγιαννίδην Γεώργιον. Τήν όμάδα ταύτην έτροφοδότουν μέ έπιτοπίους πόρους. Οί άνδρες της, τινές τών
όποιων ή σαν καταδιωκόμενοι έντολή τών Γερμανών, έπειθάρχουν άπολύτως είς τάς διαταγάς μου. Αποστολή τής
όμάδος ή τ ο : Ή ύποδοχή Ελλήνων καταδιωκομένων.ύπό
τών κατακτητών/Ή τιμωρία βασανιστών τοϋ Έλληνικόϋ
Λαοϋ, ίδία είς τήν βουλγαροκρατουμένην ζώνην. Ή διευκόλυνσις διαφυγής έλληνικών οίκογενειών, κινδυνευουσών, έκ τής βουλγαροκρατουμένης ζώνης είς τήν γερμα
νοκρατουμένην τοιαύτην, δπου αί συνθήκαι άσφαλείας
ήσαν καλύτεραι.Ή συλλογή, άπόκρυψις καί συντήρησις
όπλισμοϋ. Ό πειθαναγκασμός είς τήν εύθεΐαν όδόν Ε λ
λήνων, παρεκτρεπομένων έθνικώς, χάριν προσωπικών συμ
φερόντων. Ή τόνωσις τοϋ ήθικοϋ τών ύποδούλων. Κινού
μενη καί μεταξύ τών χωρίων ή δμάς, μέ διάφορα τεχνάσμα
τα, έδημιούργει τήν έντύπωσιν δτι είς τά Κρούσια καί τό
Μπέλες ύπήρχον πολλαί έκατοντάδες άνταρτών. «Είμα
στε ένα άπό τά προχωρημένα κλιμάκια τοϋ Συμμαχικοϋ
Στρατηγείου Μέσης Ανατολής καί έτοιμαζόμαστε νά
κτυπήσουμε». Αύτά έλεγεν ό Μπεχλιβανίδης καί αί φήμαι
έφθανον καί μέχρι τοϋ Βουλγαρικοϋ Στρατοϋ, ό όποιος,
ώς βραδύτερον άπεδείχθη, δέν έμεινεν άνεπηρέαστος είς
τάς κινήσεις του.
Πράκτορες τής Βουλγαρικής Λέσχης Θεσσαλονίκης,
περιώδευον είς τήν ύπαιθρον τής Κεντρικής Μακεδονίας
καί διά σατανικών μεθόδων έκαλλιέργουν τήν πεποίθησιν
συντόμου παραχωρήσεως όλοκλήρου τής Μακεδονίας είς
τούς Βουλγάρους.
Μετά μίαν καταστροφήν, ώς ή Ελληνική τοϋ 1941.,
ή χαλάρωσις έθνικών δεσμών δέν σπανίζει. Ή έκμετάλλευσις τής πείνης, αί άπειλαί, ή άπάτη, τό ψεϋδος, άπετέλεσαν τά κύρια δπλα τής βουλγαρικής προπαγάνδας.
Ίδίφ μεταξύ τών όμιλούντων τό γνωστόν σλαβικόν ίδίωμα άρκετοί ύπέγραψαν δηλώσεις δτι είναι Βούλγαροι καί
έλαβον βουλγαρικάς ταυτότητας. Είς τήν περιοχήν μου
ό στόχος αύτός έπέσυρεν Ιδιαιτέρως τό ένδιαφέρον τής
βουλγαρικής προπαγάνδας.
Μέ κύριον μοχλόν τόν τότε έπιθεωρητήν νομαρχιών,
έξαίρετον συνταγματάρχην Χρυσοχόου, έκινήθη δραστηρίως δλη ή Χωροφυλακή Μακεδονίας. Είς βραχύ χρονικόν
διάστημα άπετράπη ή ύπό τών Βουλγάρων περαιτέρω
έθνική μας διάβρωσις. Τό μέγιστον ποσοστόν τών παραπλανηθέντων έπέστρεψε τάς βουλγαρικάς ταυτότητας καί
297
προέβη είς έμπράκτους έκδηλώσεις μεταμελείας. Είς τήν
περιοχήν μου έκράτησαν μέ πείσμα τάς ταυτότητας μόνον
11 οίκογένειαι. Οί όργανωθέντες κατά χωρία άντιστασιακοί πυρήνες έπιλέκτων Ελλήνων, κινούμενοι έκ τοϋ άφανοϋς, παρά τό πλευρόν τών χωροφυλάκων, συνέδραμον
παντοιοτρόπως τήν Χωροφυλακήν. Είς βραχύτατον χρονικόν διάστημα έξέλιπε κάθε έκδήλωσις βουλγαρικής προ
παγάνδας. Ό σάκις οί Βούλγαροι ήθέλησαν νά παραβιάσωσι τήν όροθετικήν γραμμήν, παντοϋ αντιμετώπισαν
ένοπλους ίδιώτας καί χωροφύλακας.
Κατηγγέλθην είς τούς Γερμανούς διά κακοποίησιν στε
λέχους τής Βουλγαρικής Λέσχης Θεσσαλονίκης καί διά
κατοχήν καί χρήσιν άπηγορευμένων δπλων.
Συλληφθείς ύπό τών Γερμανών, έκρατήθην είς Νιγρί
ταν μόνον έπί 8/ωρον. Χάρις είς ένεργείας τοϋ μοιράρχου
Πατσαντζή Παναγιώτου καί τοϋ διερμηνέως τών Γερμα
νών Ν. Δουβαρα, οί Γερμανοί μέ άφησαν έλεύθερον.
Ά πό τότε αί κατά τών Βουλγάρων έκδηλώσεις μας, δι’
όμιλιών καί άλλων νομιμοφανών μέσων έπολλαπλασιάσθησαν. Πρέπει νά όμολογήσω, δτι οί Γερμανοί έπέδειξαν
δημοκρατισμόν είς τόν προπαγανδιστικόν άγώνα Ε λλ ή
νων καί Βουλγάρων. Α κόμη καί έπισήμων Βουλγάρων
παράπονα είς βάρος μας δέν έλαμβάνοντο ύπ’ δψιν. Ν ο
μίζω δτι ή άνοχή έκείνη τών Γερμανών ήτο πολιτική σκοπιμότης. Τρόπον τινά ένεθύμιζον είς τούς Βουλγάρους
τόν έλληνικόν κίνδυνον καί τούς έκράτουν πιστούς συμ
μάχους των.
Τό Βουλγαρικόν Κομιτδτον, τή είσηγήσει τοϋ Καμπώφ,
άρχηγοϋ τών έναπομεινασών 11 βουλγαρικών οικογενει
ών, έπεχείρησε τήν δολοφονίαν μου. Πρός τοΰτο έχρησιμοποιήθη ό Βούλγαρος έπιλοχίας Σ. Καλογιάνωφ. Ούτος
έπετέθη αίφνιδιαστικώς έναντίον μου. Μετά σκληρά ν
πάλην τόν έφόνευσα. Επέτυχε μόνον νά μέ τραυματίση
είς τήν δεξιάν χεΐρα καί τόν θώρακα, πλήξας με πολλάκις
δι’ άμφιστόμου μαχαίρας.
Άποθεραπευθείς έκ τών τραυμάτων μου έν Θεσσαλο
νίκη, έπανήλθον είς τήν περιοχήν μου, διά νά διαπιστώ
σω έν πραγματικόν άποκορύφωμα φανατισμού κατά τών
Βουλγάρων καί έθνικής άλληλεγγύης.
Έ κ τής βουλγαροκρατουμένης περιφερείας, είσήρχοντο είς τήν ζώνην εύθύνης μου κατά έκατοντάδας οί πρόσφυ
γες τοϋ Ελληνικού πληθυσμού. Τό πρόβλημα στεγάσεως
καί ιδία έπισιτισμοϋ των ήτο όξύτατον. Ά πό τοϋ τραυμα
τισμού μου καί έντεϋθεν ή κατάστασις έλαβεν έντελώς
διάφορον μορφήν. Τόσον έφανατίσθησαν οί Έλληνες,
ώστε νά έπικρατήση πνεύμα κοινοκτημοσύνης, μέ δλην
τήν σημασίαν τής λέξεως. "Ολα τά οικονομικά άγαθά
καί ιδία τρόφιμα τών έντοπίων οικογενειών, άκόμη καί
τό ύστέρημά των, έντελώς δωρεάν έτίθεντο είς τήν διάθεσιν τών άνδρών τής Χωροφυλακής πρός διανομήν είς
τούς πρόσφυγας. "Ο,τι προηγουμένως, άκόμη καί μέ πει
θαναγκασμούς δέν έπέτυχον, έγένετο αύθορμήτως μετά
τόν τραυματισμόν μου.
Αί έναπομείνασαι 11 οίκογένειαι βουλγαριζόντων, παρά
τήν είδικώς παρασχεθεΐσαν προστασίαν, έστάθη άδύνατον νά κρατηθώσιν είς τά χωρία των καί άπεχώρησαν είς
Βουλγαρίαν. Βούλγαρος άξιωματικός καί δύο άλλα στε
298
λέχη τής Βουλγαρικής Λέσχης Θεσσαλονίκης άφίχθησαν έπί τόπου, τή έγκρίσει τών Γερμανών, διά νά διευκολύνωσι τήν άποχώρησιν τών βουλγαριζόντων. Καί
τούτους οί κάτοικοι άπεδοκίμασαν μέ έπιθετικάς διαθέ
σεις καί άπεχώρησαν άμέσως ύπό τήν προστασίαν τών
άνδρών Χωροφυλακής. Τή καταγγελία των κατέφθασεν
έπί τόπου ό Γερμανός φρούραρχος, δστις παραδόξως, τό
μόνον πού έξήτασεν ήτο αν οί Βούλγαροι άπεχώρησαν
άβλαβεϊς. Μνημονεύω καί μικροσυμπλοκάς τινας κατά
τών Βουλγάρων. Ό σ ο ν άσήμαντοι καί αν είναι αδται,
διά τήν έποχήν είχον τήν άξίαν των. Ή φαντασία, προη
γείτο τής πραγματικότητος, όί υπόδουλοι άπό στόματος
είς στόμα έμεγαλοποίουν τούς άριθμούς καί τά γεγονότα
κατά τούς έθνικούς των πόθους, άνεπτεροϋτο τό έθνικόν
φρόνημα καί προητοιμάζοντο αί μδζαι δι’ άγώνας εύρυτέρας έκτάσεως.
Μικροσυμπλοκαι "
Κατά τόν Α πρίλιον τοϋ 1942, ώργανωμένοι κάτοικοι
τής Τριάδος Σερρών, ύπό τών όπλαρχηγόν Γεώρ. Ποταμόπουλον, είς τήν περιοχήν μεταξύ Χειμάρρου-Στρυμονικοϋ, συνήψαν συμπλοκήν μέ όμάδα ένοπλων Βουλγά
ρων καί άπηλευθέρωσαν κρατουμένας ύπ’ αύτών οίκογενείας τής βουλγαροκρατουμένης περιοχής. Αί έλληνικαί
οίκογένειαι, είχον συλληφθή ύπό τών Βουλγάρων, καθ’
ήν στιγμήν προσεπάθουν μέ τά ύπάρχοντά των νά διέλθωσι πρός τήν ζώνην μας. Ό Ποταμόπουλος, καιροφυλακτών, άντελήφθη τήν σύλληψιν τών ήμετέρων, διέβη
τόν ποταμόν μέ 4 μόνον συντρόφους του, έξ ών ό είς
χωροφύλαξ, καί έπιτεθείς αίφνιδιαστικώς κατά τών Βουλ
γάρων, έφόνευσε δύο έξ αύτών καί ετρεψεν είς φυγήν τούς
ύπολοίπους. Οί δύο Βούλγαροι έφόνεύθησαν καθ’ ήν
στιγμήν έπεχείρουν νά βιάσωσι συλληφθεΐσαν ύπ’ αύτών
νεαράν Έλληνίδα.
Κατά τόν αύτόν μήνα, ό ένωμοτάρχης Μακρής παρά
τό Στρυμονικόν συνεπλάκη μέ όμάδα ιδιωτών καί στρα
τιωτών Βουλγάρων, οί όποιοι, μέ σκοπόν λεηλασίας,
είχον είσέλθει είς ίκανόν βάθος είς τήν ζώνην μας. Οί
Βούλγαροι τραπέντες είς φυγήν είχον άπωλείας είς τραυ
ματίας. Κατά τήν συμπλοκήν αύτήν ό ένωμοτάρχης έχρησιμοποίησε καί ώργανωμένους ίδιώτας.
Τόν Ιούνιον τοϋ 1942, έναντι τοϋ χωρίου Βαρικοϋ
συνεπλάκη μέ Βουλγάρους ένοπλους όμάς μου, ύπό τόν
ύπενωμοτάρχην Καρβελαν. Ήχμαλωτίσθη είς Βούλγαρος
καί έφόνεύθησαν άλλοι.
Κατά τόν ίδιον μήνα ύπέρ τούς 10 ένοπλοι Βούλγαροι
διήλθον τήν γραμμήν Λιθοτόπου καί είσήλθον είς τήν
ζώνην μας διά τρομοκρατικούς καί ληστρικούς λόγους.
Ά νδρες μας ένοπλοι ύπό τόν Ποταμόπουλον τούς κατεδίωξαν καί έντός τής βουλγαροκρατουμένης ζώνης καί
έξώντωσαν ή έτραυμάτισαν πολλούς έξ αύτών.
Είς τήν βουλγαροκρατουμένην ζώνην, ιδιαιτέρως οί
λεγόμενοι Βουλγαρομακεδόνες κατεβασάνιζον τούς όμοεθνεΐς. Διέπραττον είς βάρος των ληστείας, έκβιάσεις,
βιασμούς, θανατώσεις. Τούτους ή άνταρτική μου όμάς
ύπό τούς Σαρηγιαννίδην - Μπεχλιβανίδην έξουδετέρωνε
μέ άνάλογα μέσα, άπό τής άπειλής και τοδ φρονηματισμοϋ
μέχρι του τυφεκισμοϋ καί τής έξαφανίσεως διά τής άπαγωγής των είς τά Κρούσια. Τοιουτοτρόπως έπετεύχθη κατά
περιοχάς ή μείωσις τών δεινών τών βουλγαροκρατουμένων Νομού Σερρών. Ά πό τής έμφανίσεως τής άνταρτικής
μας όμάδος, Βούλγαροι κοινοτάρχαι, άγροφύλακες κλπ.
έπεδείκνυον τούλάχιστον στοιχειώδη σεβασμόν πρός τούς
όμοεθνεΐς.
Κατά Δεκέμβριον τοϋ 1942, άντάρται μου, ύπό τόν
όπλαρχηγόν Μπεχλιβανίδην Ισαάκ, άπεστάλησαν είς
τήν βουλγαροκρατουμένην ζώνην πρός παραλαβήν πο
λεμικού ύλικοϋ καί διά τήν έξόντωσίν ένός «Βουλγαρομακεδόνος» βασανιστοϋ τών Ελλήνων.
Ή όμάς έπροδόθη και έφιππον βουλγαρικόν άπόσπασμα
έτέθη εις καταδίωξίν της. Έ πί τοϋ Μπέλες έναντι Μανδρακίου - Λιβαδιδς έπηκολούθησε συμπλοκή. Οί Βούλ
γαροι είχον άπωλείας είς νεκρούς καί τραυματίας καί είς
τό σύνολον τών ίππων τοΟ άποσπάσματός των. Έ κ τών
ήμετέρων έτραυματίσθη μόνον έλαφρώς ό όπλαρχηγός
Μπεχλιβανίδης. Είς τόν τομέα Ροδοπόλεως, λόχος Βουλ
γαρικού Στρατού, μέ τούς συνήθεις σκοπούς, διά πολλοστήν φοράν είσήλθεν είς τήν ζώνην μας. Είς καταλλή
λους θέσεις έγκατέστησα τήν άνταρτικήν όμάδα μέ εν
βαρύ πολυβόλον καί 12 χωροφύλακας, ύπό τόν άνθυπασπιστήν Μιχαλόπουλον Λάμπρον, έπετέθησαν δέ αίφνιδιαστικώς κατά τών Βουλγάρων. Οί τελευταίοι έτράπησαν είς άτακτο ν φυγήν πρός τήν βάσιν των. Ε κτός δλλων
άπωλειών οί χωροφύλακες ήχμαλώτισαν καί 2 Βουλγά
ρους στρατιώτας μετά τού όπλισμοϋ των.
Ό Βούλγαρος λοχαγός Λαντζάνωφ ναι μέν έπέτυχε ν’
άποσπάση διαταγήν τών Γερμανών διά τήν παράδοσιν
τών αίχμαλώτων, είς τό μέλλον όμως δέν άπετόλμησε
παραβίασιν τής γραμμής.
Έμφάνισις ΕΑΜ
Κατά τήν αύτήν περίοδον έσημειώθη καί κομμουνι
στική προπαγάνδα, ύπό τήν μάσκαν τοΟ Ε.Α.Μ., ήπίως
έν άρχή, έντόνως άπό τών άρχών τού έτους 1943. Συνεργαζόμενος στενώς είς τόν τομέα τούτον καί μέ άλλους
άξιωματικούς τοϋ Στρατού καί κυρίως τής Χωροφυλακής,
άντέδρασα μέ κάθε δυνατόν τρόπον. Ά ν κρίνωμεν άπό
τό γεγονός δτι πολύ όλίγοι κατετάγησαν είς τόν Ε.Λ.Α.Σ.
έκ τών Νομών Κιλκίς-Σερρών, δυνάμεθα νά εϊπωμεν δτι ή
άντιεαμική προπαγάνδα τών ίδικών μου άνδρών καί τών
τοιούτων τοϋ ύπομοιράρχου Τζαμαλούκα, μέ τόν όποιον
άπό τών άρχών τοϋ 1943 συνειργάσθην κατά ίδικόν μας
ιδιότυπον σύστημα, είχε καλόν άποτέλεσμα.
Οί κομμουνισταί, πλαστογραφήσαντες τήν ύπογραφήν
τοϋ συνεργάτου μου Δημ. Ντέντα, κατήγγειλαν είς τούς
Γερμανούς δτι διετή ρουν άνταρτικάς όμάδας είς τά Κρού
σια, δτι ώμίλουν έναντίον των είς διάφορα χωρία, δτι
διετή ρουν άποθήκας όπλισμοϋ δι’ άνταρτοπόλεμον καί
άλλα.
Λαβόντες τήν έπιστολήν οί Γερμανοί έξήτασαν τόν
δήθεν έπιστολογράφον. Ό Ντέντας, ώς ήτο έπόμενον,
ήρνήθη τήν γνησιότητα τής ύπογραφής του, έπειδή δμως
δέν ήτο άμοιρος εύθύνης ώς πρός τόν όπλισμόν καί τήν
όργάνωσιν χωρικών, έπέδειξε ποιάν τινα ταραχήν. Τοϋτο
έπονή ρεύσε τούς Γερμανούς καί έδωσαν συνέχειαν είς
τήν ύπόθεσιν. Συνέλεξαν άρκετά στοιχεία καί περί τό
τέλος Μαρτίου 1943 είς Θεσσαλονίκη ν, έντός τών γρα
φείων τής Α.Δ.Χ.Κ. Μακεδονίας, μέ συνέλαβον. "Εμεινα
κρατούμενος τής Γκεστάπο, μόνον εν 24/ωρον. Ό συνερ
γάτης μου δημοδιδάσκαλος Παναγ. Φασίτσας καί άλλοι
φίλοι μου, συνεκέντρωσαν δι’ έράνου 50 χρυσδς λίρας.
Ό Φασίτσας έπέτυχε νά δωροδοκήση Γερμανόν άξιωματικόν διά τίνος διερμηνέως καί άπεφυλακίσθην. Μεταξύ
άλλων στοιχείων, ό Γερμανός άνακριτής μου κατείχε
καί ραδιοφωνικόν δελτίον τοϋ Λονδίνου, δακτυλογραφημένον μέ τήν γραφομηχανήν τής Υπηρεσίας μου.
Μοναδική ζημία έκ τής κομμουνιστικής αύτής προδο
σίας ύπήρξε τό γεγονός δτι ό άνθυπασπιστής Γιαννούλης μέ τούς χωροφύλακάς μου, φοβηθείς έρευναν τών
Γερμανών, τήν νύκτα τής συλλήψεώς μου άπέρριψαν είς
τήν λίμνην Δοϊράνης άρκετά δπλα καί μεγάλην ποσότητα
πυρομαχικών πού έφυλάσσοντο είς κατοικίαν μου έν Δοϊ
ράνη. Ή άπώλεια τών πυρομαχικών έκείνων, έσχε δυσμενεστάτην έπίδρασιν είς τόν μετέπειτα άγώνα. Τόν. Α π ρ ί
λιον τοϋ 1943 ήλθον είς έπαφήν μέ τήν Πανελλήνιον Άπελευθερωτικήν Όργάνωσιν, γνωστήν ύπό τά άρχικά της
γράμματα ώς Π.Α.Ο. Προσεχώρησα είς αύτήν, άποδεχθείς
τάς άρχάς καί έπιδιώξεις της.
Είς τήν Ιδίαν Όργάνωσιν εδρον έντεταγμένους καί πολ
λούς άλλους άξιωματικούς τής Χωροφυλακής, οί όποιοι,
κινούμενοι ύπό νομιμοφάνειαν μεταξύ τών κατακτητών,
άπετέλεσαν τό σημαντικώτερον στήριγμα, τόσον είς τόν
ένοπλον δσον καί είς τόν άοπλον άγώνα τής Π.Α.Ο.
Εις τά βουνά
Τόν Ιούλιον τοϋ 1943 οί Γερμανοί ένέκριναν τήν έπέκτασιν τών Βουλγάρων καί έντεϋθεν τοϋ Στρυμόνος,
μέχρις Άξιοϋ. “Οπως αί άλλαι άρχαί καί ή Χωροφυλακή
διετάχθη νά συμπτυχθή είς Θεσσαλονίκην. Δέν ύπήκουσα
είς τήν διαταγήν καί μέ δλους τούς δνδρας τής Χωροφυ
λακής Δοϊράνης καί δλλων περιοχών κατηυθύνθην πρός
τά Κρούσια. Είς προκαθωρισμένον χώρον μέ άνέμενεν
ή άνταρτική μου όμάς Μπεχλιβανίδη καί ένοπλοι ή ά
οπλοι έπίλεκτοι μαχηταί.
Οί άνδρες μου συνεκεντρώθησαν είς όργανικά τμήματα
ύπό άξιωματικούς καί ύπαξιωματικούς τοϋ Στρατού καί
τής Χωροφυλακής, ώς καί όπλαρχηγούς. Ό έπισιτισμός
άπετέλεσε δύσκολον πρόβλημα έν άρχή, μέ τήν πάροδον
δμως τοϋ χρόνου έβελτιώθη σημαντικώς, διά τολμηρών
έπιδρομών όμάδων μου κατά έφοδιοπομπών καί κατφκημένων χώρων τών Βουλγάρων. Μετά σύντομον καί έντο
νον έκπαίδευσιν είς μεθόδους διεξαγωγής άνταρτοπολέμου, έπεκράτησε πνεϋμα ύποδειγματικής πειθαρχίας καί
μαχητικότητος.
Κατά τόν αύτόν χρόνον ό ύπομοίραρχος Τζαμαλούκας
Αίας, μέ ίδιώτας καί τήν δύναμιν τοϋ Αστυνομικού Τμή
ματος Κιλκίς, μή ύπακούσας είς τήν διαταγήν συμπτύξεως, έδημιούργει είς τά Ανατολικά Κρούσια άλλο σώμα
άνταρτικών όμάδων, άξιόμαχον έπίσης.
Είς άμφότερα τά Α ρχηγεία έξεδηλώθη προθυμία κατα299
τάξεως πολλών έκατοντάδων άνδρών τής Χωροφυλακής
έκ διαφόρων Υπηρεσιών τοϋ Σώματος. Έγίνοντο δεκτοί
μόνον δσοι διά διαφόρους λόγους έκινδύνευον άπό τούς
κατακτητάς. Οί όπόλοιποι διετάσσοντο και έπανήρχοντο
είς τάς θέσεις των, δπου ή άποστολή των ήτο έξ Ισου
σπουδαία και δύσκολος.
Συνέχεια ένοπλου άγώνος -Εθνική προδοσία - Κ.Κ.Ε. Εμφύλιος σπαραγμός
Τήν 25-7-1943 τό Σώμά μου, μέ συμμετοχήν καί μιας
όμάδος τού άρχηγείου Τζαμαλούκα, έπί τής κορυφογραμ
μής τού Μπέλες διεξήγαγεν έπιτυχή μάχην κατά Ισχυ
ρών βουλγαρικών δυνάμεων. Μέ έλαφράς άπωλείας ετρεψεν είς άτακτον φυγήν τούς Βουλγάρους, οί όποιοι
εΐχον άπωλείας τής δυνάμεως 7 φυλακίων, ήτοι 100 πε
ρίπου άνδρών είς νεκρούς, τραυματίας καί αίχμαλώτους.
Μετ’ όλίγας ήμέρας, έαμοκομμουνιστικά έντυπα έγραφον: « Ό λήσταρχος Μήτσου είς τό Μπέλες έφόνευσε
αθώους πολίτας μέ τό αίτιολογικόν δτι ή σαν Βούλγαροι».
3 -8-1943
Τήν 3-8-1943 ό όπλαρχηγός Δημ. Γεωργαντας έξώντωσεν έξ όλοκλήρου όμάδα Βουλγαρικού Στρατού έκ 14
άνδρών παρά τήν Γευγελή ν.
16-8-1943
Τήν 16-8-1943 τό Σώμα, διά τού άνθυπολοχαγού Μορέλα Σωτηρίου παρά τόν Λευκώνα-Σερρών, έξώντωσε
Βουλγάρους βασανιστάς τών Ελλήνων. Τήν 17-8-1943
ή Ιδία όμάς μου έξώντωσε 12 Βουλγάρους στρατιώτας
παρά τήν Κερκίνην Σερρών.
1 6 -8 -1 9 4 3
Ά λλη όμάς μου ύπό τόν Σαββ. Ήλιάδην, πορευομένη
έπί βουλγαρικού χώρου, είς τόν τομέα Στρωμνίτσης,
συνεπλάκη τήν 16-8-1943 μέ ύπερτέραν δύναμιν Βουλγά
ρων, ένεδρεύουσαν. Έτρεψεν είς φυγήν τούς Βουλγάρους
και προύκάλεσεν είς αύτούς άπωλείας άνδρών, μεταξύ τών
όποίων 4 αιχμάλωτοι.
1 8 -8 -1 9 4 3
Τήν 18-8-1943 άντάρται μου είς τήν σερβικήν Δοϊράνην έξώντωσαν Βουλγάρους στρατιώτας καί άπήγαγον
75 βοοειδή έκ τής άγέλης τού Βουλγαρικού Στρατού.
1 8 -8 -1 9 4 3
Τήν Ιδίαν ήμέραν, περίπολός μου, έπί σερβικού έδάφους έναντι Μουριών, συνεπλάκη μέ βουλγαρική ν τοιαύτην καί έπέτυχε τήν έξόντωσιν δύο σημαινόντων παρα
γόντων τοϋ Βουλγαρικού Κομιτάτου.
1 2 -9 -1 9 4 3
Έτέρα όμάς μου ύπό τόν όπλαρχηγόν Γ. Γεωργαντδν
τήν 12-9-1943 έξώντωσε 15 Βουλγάρους στρατιώτας παρά
τήν Στρωμνίτσαν καί έκυρίευσε 30 ύποζύγια, έμφορτα
διαφόρων τροφίμων.
2 6 -8 -1 9 4 3
Τήν 26-8-1943, ίσχυραί γερμανοβουλγαρικαί δυνάμεις
300
έπεχείρησαν αίφνιδιαστικήν κυκλωτικήν ένέργειαν κατά
τών όμάδων μου έπί τού Μπέλες. Ή έχθρική ένέργεια είχεν άπόλυτον άποτυχίαν. ’Εφονεύθη μόνον είς άντάρτης
μου, άπό παγίδα τοϋ έχθροΰ, στηθεΐσαν είς άποθήκην
τροφίμων.
Ε πίσης άποτυχίαν είχε καί έπιχειρηθεΐσα περί τό τέ
λος Αύγούστου 1943 ύπ’ έμοϋ καί τοϋ ύπομοιράρχου Τζα
μαλούκα έπίθεσις κατά Ισχυρών βουλγαρικών δυνάμεων
είς Ξυλούπολιν Νομού Θεσσαλονίκης. Τάς κινήσεις διά
τοϋ Ίωάννου Χαρατσίδου, κομμουνιστοϋ έξ Άμαράντων Κιλκίς έπρόδωσε τό ΕΑΜ. Είς τήν προδοσίαν προέβησαν
οί κομμουνισταί, διά νά μή αύξηθή τό κύρος τής Π.Α.Ο.
άπό μίαν ση μαντική ν έπιτυχίαν.
Έαμοκομμουνιστικά έργα
Ά πό τής περιόδου αύτής, δραστηριοποιείται ό ΕΛΑΣ
είς βάρος τής Π.Α.Ο. έντός καί έκτός κατψκημένων χώ
ρων. Οί κατακτηταί, ούδέποτε ούδαμοϋ τόν άπασχολοϋν.
'Ως μοναδικόν στόχον του έχει τάς έθνικάς άνταρτικάς
όμάδας καί τόν άμαχον πληθυσμόν τών μετόπισθεν. Αί
δολοφονίαι έθνικοφρόνων πολιτών διαδέχονται άλλήλας.
Αί λεηλασίαι, οί έμπρησμοί, είναι σύνηθες φαινόμενον.
'Ως κύριον δπλον του τό ΕΑΜ έχει τήν συκοφαντίαν, τό
ψεϋδος, τήν προδοσίαν, τάς δολοπλοκίας. Ή μετά τών
Βουλγάρων συνεργασία του διεφάνη άπό τών πρώτων μη
νών έμφανίσεως τοϋ ΕΛΑΣ είς τήν Κεντρικήν Μακεδο
νίαν.
2 1 -8 -1 9 4 3
Πριν ή άρχίσουν αί έχθροπραξίαι, έπιτροπή τοϋ ΕΑΜΕΛΑΣ έκ στρατιωτικών καί πολιτικών, ύπό τόν άλλοτε
βουλευτήν τού Κ.Κ.Ε. Τσιλιγκαρίδην, έζήτησε μίαν συνάντησιν. Σκοπός τής συναντήσεως ήτο ή συνεννόησις
έπί ύφισταμένων διαφορών μας. Είς τήν συνάντησιν, γενομένην είς Μαυροπλαγιάν-Κιλκίς τήν 21-8-1943, παρέστη καί ό ύπομοίραρχος Τζαμαλούκας. Οί έαμοκομμουνισταί προέβαλον άπαράδεκτα αίτήματα, καί πρός
στιγμήν ήπειλήθη ρήξις μετά τών δύο έπιτροπών. Γνωρίζων δτι διετή ρουν άγαθάς σχέσεις μέ τούς Βουλγά
ρους, έκαμα τήν άκόλουθον πρότασιν. «Εΐχομεν λόγους
νά πιστεύωμεν δτι συνεργάζεσθε μέ τούς Βουλγάρους.
Δεχόμεθα τά αίτήματά σας, &ν δεχθήτε άπό κοινοϋ, τώρα
άμέσως, νά κτυπήσωμεν τούς Βουλγάρους Ξυλοπόλεως».
«Όχι», άπήντησεν ό Τσιλιγκαρίδης, «μόνον τούς φασί
στες Βουλγάρους δεχόμεθα νά κτυπήσουμε». Είς παρατήρησιν παρισταμένου όπλαρχηγοϋ μου, πώς μεταξύ τών
Βουλγάρων θά διακρίνουν τούς φασίστας άπό τούς δημοκράτας, άπήντησαν. «Αύτό είναι έργον τής Κεντρικής
Επιτροπής».
2 2 -9 -1 9 4 3
Δύναμίς μου έκ 30 άνδρών ύπό τόν άνθυπολοχαγόν
Φαμπρικέλην Όσβάλ. μετά όλονύκτιον πορείαν άνεπαύετο είς μίαν χαράδραν παρά τό χωρίον Ά γ . Αντώνιος
Κιλκίς. Διλοχία έλασιτών, τήν πρωίαν τής 22-9-1943,
έπετέθη αίφνιδιαστικώς. Μετά 10/ωρον σκληράν μάχην
οί έλασΐται έτράπησαν είς άτακτον φυγήν μέ πολλάς
άπωλείας. Έ κ τών άνδρών μου, έκ τών πρώτων ώρών τής
μάχης, έτραυματίσθησαν σοβαρώς οί ένωμοτάρχης Βασίλ.
Κατσάνος καί ό χωροφύλαξ Ιωάννης Κλειδίρης.
30 -9 -1 9 4 3
Τήν 30-9-1943 οί όπλαρχηγοί Γεωργαντάς Γεώργ. καί
ένωμοτάρχης Μπουζάκης Γεώργ. αντιμετώπισαν έπιτυχώς κομμουνιστικήν ένέδραν έκ δύο όμάδων μάχης παρά
τά Ριζιανά - Κιλκίς. Οί έλασΐται έκυρίευσαν δύο ύποζύγιά μας. Μνημονεύω τήν άσήμαντον διά τά άποτελέσματά της συμπλοκήν τών Ριζιανών, διότι είναι ή μοναδική
περίπτωσις, κατά τήν όποίαν οί έλασΐται Εμειναν κύριοι
πεδίου συγκρούσεως μέ άνδρας τών όμάδων μου. Οί άνωτέρω βαθμοφόροι μου έκινοϋντο δνευ δυνάμεως μέ είδικήν άποστολήν. Μέ εύστοχα πυρά, κατώρθωσαν νά σωθώσιν άπό τήν κομμουνιστικήν ένέδραν καί νά διαφύγωσι.
4 -1 0 -1 9 4 3
Τήν 4-10-1943, όμάς μου ύπό τόν άνθυπασπιστήν Χω
ροφυλακής Κουτσαμπέλαν Χρήστον, εις Τρία Δένδρα
Κρουσίων, συνεκρούσθη μέ δύναμιν τμήματος τοΟ ΕΛΑΣ
έκ 45 άνδρών. Μετά όλιγόωρον άγώνα, ή όμάς μου διεσκόρπισε τούς έλασίτας καί έπέτυχε τήν άνάκτησιν ύποζυγίων μας, τά όποια ό ΕΛΑΣ είχε κυριεύσει κατά τήν
ένέδραν Μπουζάκη.
9-1 0 -1 9 4 3
Τήν 9-10-1943, όμάς μου, είς Βολάσοβον Βουλγαρίας,
ήχμαλώτισεν όμάδα 5 Βουλγάρων καί άπέκοψε τηλεφω
νικός γραμμάς τών Βουλγάρων. Πλήν άλλων έφοδίων,
συναπεκόμισε καί 10 μεγάλα ζώα διά τόν έπισιτισμόν
τών άνδρών.
Όδυνηρόν σφάλμα
Ό ΕΛΑΣ Κρουσίων κατά τήν περίοδον αυτήν, ναι μέν
διέθετεν όπλισμόν βαρύν, άσυγκρίτως άνώτερον τοϋ ίδικοϋ μας, άριθμητικώς δμως εϊχομεν ύπεροχήν. Μόλις
έφθανε τούς 300 δνδρας ό ΕΛΑΣ καί τό ήθικόν τών άν
δρών του, κατά μέγα ποσοστό ν ήτο χαμηλόν. Χαμηλόν
διότι οί άνδρες του δέν έπίστευον είς τό δίκαιον τοΟ άγώνος. Είς αύτόν κυρίως τόν παράγοντα άποδίδω τό γεγο
νός δτι οί δνδρες μου ούδέποτε ήττήθησαν άπό τόν
ΕΛΑΣ, καίτοι είς πολλάς περιπτώσεις βραδύτερον τόν
άντιμετώπισαν μέ ύποδεκαπλασίας δυνάμεις. Συνεργασθείς καί μέ τόν ύπομοίραρχον Τζαμαλούκαν, μετά τάς
πρώτας άπροκλήτους έπιθέσεις του ΕΛΑΣ Κρουσίων,
άπεφάσισα τήν διάλυσίν του, ήτις καί ήτο εύκολος τότε.
’Αμφότερα τά σώματα έκινήθησαν κυκλωτικώς καί τήν
πρωίαν τής 1-10-1943 έλάβομεν θέσεις μάχης έγγύς τοϋ
έλασιτικοΰ στρατοπέδου.
Όλίγην ώραν πρό τής έξορμήσεως έλαβον διά συνδέ
σμου αξιωματικού έντολήν τής Όργανώσεως (άντισυνταγματάρχης Παπαθανασίου, διευθυντής 3ου Επιτελικού
Γ ραφείου), δπως άποφύγω κάθε σύγκρουσιν μέ τόν ΕΛΑΣ.
Κατά τήν διαταγήν, ύπεγράφετο σύμφωνον φιλίας με
ταξύ Π.Α.Ο. καί Ε.Λ.Α.Σ. τή άξιώσει άξιωματικών Συμ
μαχικής “Αποστολής. «Πδσα ένέργεια άντίθετος πρός
έπιθυμίαν Συμμαχικής Αποστολής θά έχη όλεθρίας συνε-
πείας είς έφοδιασμόν μας ύπό Συμμάχων πρός μεγίστη ν
ζημίαν έθνικών συμφερόντων».
Είχον πλέον άποκτήσει πείραν περί τής έαμοκομμουνιστικής τιμής καί άντελήφθην δτι έπρόκειτο περί νέου
σατανικοΰ σχεδίου τών κομμουνιστών. Έ ν τούτοις διέπραξα τό σφάλμα νά ύπακούσω εις τήν διαταγήν έκείνην
τής Όργανώσεως. Τό θέμα έφοδιασμοΰ τής Π.Α.Ο. δι’
όπλισμοϋ ήτο σημαντικώτατον καί ή προβολή του μέ
έκλόνισε. Διέταξα έπάνοδον τών όμάδων μου εις τάς βά
σεις των. Πρόκειται περί ένός άπό τά μεγαλύτερα σφάλ
ματα τής πολεμικής Ιστορίας τής Π.Α.Ο. Τά ύπό άξιωματικούς Χωροφυλακής σώματά της τών Κρουσίων-Μπέλες
ήσαν τά ισχυρότερα έξ δσων είχε, ούδέποτε ήττηθέντα
ύπό τοϋ ΕΛΑΣ. Ά ν τήν 6-10-1943 διελύετο, ώς ήτο
βέβαιον, ό ΕΛΑΣ Κρουσίων, ή ΠΑΟ θά έκυριάρχει τούλάχιστον είς τούς Νομούς Σερρών - Κιλκίς, θά συνεπτύσσοντο έκεΐ σώματά της, διαλυθέντα ύπό τοϋ ΕΛΑΣ είς
δλλας περιοχάς, θά άπεφεύγετο ή έν συνεχείςι γενομένη
σπατάλη πυρομαχικών καί θά ώμίλει άπό θέσεως ισχύος
πρός τάς Χυμμαχικάς ’Αποστολάς. Ό ταν αί τελευταίοι
άντελήφθησαν δτι έπεσαν θϋμα κομμουνιστικών τεχνα
σμάτων καί άπεφάσισαν τήν άποστολήν όπλισμοϋ είς
τήν ΠΑΟ ήτο πλέον άργά. Τά σώματα τής Όργανώσεως,
ώς κατωτέρω έκτεθήσεται είχον διαλυθή ύπό τοϋ ΕΛΑΣ
ή αύτοδιαλυθή έλλείψει πυρομαχικών.
19-10-1943
Έλασιτικόν συγκρότημα, δυνάμεως 400 άνδρών, είς
τούς όποιους προσετέθησαν καί 150 έφεδροι έκ Κιλκίς,
έκινήθη άφανώς έκ Κοζάνης καί Πιερίων καί άπαρατήρητον κατώρθωσε νά φθάση έγγύς τοϋ στρατοπέδου μου
είς Πηγαδούλια Κρουσίων. Τό συγκρότημα τοϋτο είχεν
έπιτύχει τήν διάλυσίν δλλου σώματος τής ΠΑΟ είς τόν
Νομόν Κοζάνης. Κατά τό έαμοκομμουνιστικόν σχέδιον
άπό κοινοϋ μετά τοϋ ΕΛΑΣ Κρουσίων θά έπεχειρεΐτο ή
διάλυσις τοϋ σώματός μου. Τό λυκαυγές τής 19-10-1943
τό στρατόπεδόν μου έδέχθη αίφνιδιαστικήν καί θυελλώδη
έπίθεσιν τοϋ ΕΛΑΣ, δστις διέθετεν άφθονίαν αύτομάτων
δπλων καί πολλούς βαρείς δλμους, Εναντι ούδενός ίδικοϋ
μου καί 9 μόνον όπλοπολυβόλων Χότσκις μέ όλίγα διά
τήν περίστασιν φυσίγγια. Ό άγών, διαρκέσας έπί 10
συναπτάς ώρας, ύπήρξε σκληρός. Είς πολλά σημεία τοϋ
μετώπου έσημειώθη άκόμη καί πάλη σώματος πρός σώμα*
έγένετο χρήσις καί μαχαιρών. Όμολογώ δτι είς πολλάς
συγκρούσεις έθαύμασα τούς Γερμανούς ώς μαχητάς. Είς
τήν μάχην δμως τών Πηγαδουλίων τοιοϋτον καί τοσοϋτον
ήτο τό έκατέρωθεν πείσμα, ώστε νά μή διστάζω νά εΐπω,
δτι έκεΐνος ό άνταρτικός στρατός τών άλληλοσπαρασσομένων Ελλήνων, μέ έκεΐνο τό πολεμικόν μένος, ή νωμένος,
θά ήδύνατο νά έπιβληθή οίασδήποτε δυνάμεως τών Γερ
μανών, έξ δσων έστάθμευον τότε είς Μακεδονίαν. Δέν
αισθάνομαι τύψεις, διότι ό ΕΛΑΣ ύπό τών κομμουνιστών,
εις τήν Μακεδονίαν δέ ύπό τών Βουλγάρων κατευθυνόμενος ύπήρξε πάντοτε έπιτιθέμενος. Ένπροκειμένφ μάλι
στα, έπετέθη μόλις όλίγας ήμέρας μετά τήν ύπό τής ΠΑΟ
ματαίωσιν ίδικής μας έπιθέσεως, άπολύτως δεδικαιολογημένης, κατά τοϋ ΕΛΑΣ Κρουσίων, ώς προεξετέθη.
301
Ή ύπό τοϋ ΕΑΜ διά τής Συμμαχικής Αποστολής δοθεΐσα ύπόσχεσις φιλίας, έξεδηλοϋτο ήδη διά τής ίστορουμένης έπιθέσεως.
Επανέρχομαι είς τό πεδίον τής μάχης.
Έπιτυχόντες οί έλασΐται τήν κατάληψιν δεσπόζοντος
τοϋ στρατοπέδου υψώματος, μέχρι τών μεσημβρινών ώρών, περιήγαγον τάς έθνικάς όμάδας είς δύσκολον θέσιν.
Τάς άπογευματινάς ώρας έπέτυχον τήν άνακατάληψιν τοϋ
ύψώματος και άντεπετέθην μέ δλας μου τάς δυνάμεις,
χρησιμοποιήσας έπιτυχώς καί όμάδα έλευθέρων σκο
πευτών, διεισδύσασαν είς τάς έχθρικάς γραμμάς. Οί έλασΐται μετά πείσμονα άγώνα, ύπεχώρησαν άτάκτως καί
έπεχείρησαν άνασύνταξιν είς τά ύψώματα ’Αμαράντων,
άπέχοντα πλέον τής ώρας έκ Πηγαδουλίων. Δύναμίς μου
ύπό τόν όπλαρχηγόν Γεωργαντδν, χρησιμοποιήσασα χει
ροβομβίδας, διεσκόρπισεν έκ νέου τούς έπιτεθέντας.
Καταδίωξις άνταρτφν, ίδίςι κατά τήν νύκτα, σημαίνει σπα
τάλην πυρομαχικών ένίοτε άσκοπο ν, καί δι’ αύτό διέταξα
παϋσιν πυρός.
Αί έκατέρωθεν άπώλειαι ύπήρξαν σημαντικοί. Μεταξύ
τών νεκρών τοϋ ΕΛΑΣ ήτο καί ό άρχηγός τοϋ έπιτεθέντος
συγκροτήματος ύπό τό ψευδώνυμον «Κολοκοτρώνης».
Έ ν μέσω 55 αιχμαλώτων τοϋ ΕΛΑΣ εύρέθησαν καί τινες
Αρμένιοι. Ό λους τούς τραυματίας των οί έπιτεθέντες
έγκατέλειψαν είς τό πεδίον τής μάχης. Έ ξ αύτών έπέζησαν 9 καί τήν έπομένην διά κάρρου τούς άπέστειλα είς
τόν ύπεύθυνον ΕΑΜ Μουριών διά τήν περαιτέρω περίθαλψίν των.
Έ κ τών νεκρών μου τής μάχης τών Πηγαδουλίων μαρτυρικόν θάνατον εύρεν ό ίερεύς Γεώργ. Παπαδόπουλος.
Τοϋτον οί έλασΐται, όδεύοντες κατά Πηγαδουλίων, συνέλαβον έντός τής άγροτοκαλύβης του είς τήν θέσιν τών
Δυτικών Κρουσίων τάς πρώτας πρωινάς ώρας τής 19-101943. Ήξίωσαν νά τούς όδηγήση είς τήν καλύβην, πού
διενυκτέρευον οί άξιωματικοί τοϋ σώματος. «Αύτοί δέν
κοιμούνται σέ καλύβες», άπήντησεν ό ίερεύς. «"Αλλωστε
θά έπρεπε νά είμαι Βούλγαρος διά νά κάμω κάτι τέτοιο.
Είμαι Έ λλη ν ίερεύς καί μάλιστα Πόντιος». Έπηκολούθησαν φρικτά βασανιστήρια, 49 έπιπόλαιοι λογχισμοί
έμετρήθησαν έπί τοϋ ίεροϋ του σκηνώματος καί 4 κατά
γματα δακτύλων. Τελικώς έσφάγη διά μαχαίρας, (μαρτυρίαι αίχμαλώτων τοϋ ΕΛΑΣ παρευρεθέντων). Δέν έλύγισεν. Ά ξιο ς Έ λλη ν, πιστός τη ρητής τών έντολών τοϋ
Θεοϋ! Πολλά ήτο είς θέσιν νά κάμη καί νά σωθή. Έπροτίμησε ν’ άποθάνη δπως οί έθνομάρτυρές μας!
2 7 -1 0 -1 9 4 3
Τήν 27-10-1943, μέ τό μέγιστον ποσοστόν τής δυνάμεώς μου, έστρατοπέδευσα είς ύψώματα Α κρίτας - Μεταμορφώσεως Νομοϋ Κιλκίς, μέ πρόθεσιν όργανώσεως έπιδρομής τίνος κατά τών Βουλγάρων καί πρός διάψευσιν
τοϋ ΕΑΜ, τό όποιον τήν έπομένην τής είς Πηγαδούλια
συντριβής τοϋ ΕΛΑΣ, διά σωρείας έντύπων του διέδωσε ν
δτι ό ΕΛΑΣ διέλυσε τό σώμά μου καί ήχμαλώτισεν έμέ.
Ό ΕΛΑΣ Κρουσίων, δστις παρηκολούθησε άγρύπνως
τάς κινήσεις μου, μετά τάς αλλεπαλλήλους ταπεινώσεις
του ένόμισεν δτι ήδύνατο έπωφελούμενος τής άπουσίας
302
τών δυνάμεών μου νά έπιτύχη μίαν νίκην εύκολον.
Τήν πρωίαν τής 27-10-1943, διά μιας διλοχίας του,
έκινήθη κατά τοϋ χωρίου Ανατολή, δπου εΐχον τήν άποθήκην τροφίμων. Έγνώριζον οί έλασΐται δτι ή φρουρά
τοϋ χωρίου άπετελεΐτο άπό μίαν ήμιδιμοιρίαν μάχιμον
καί τήν διμοιρίαν μεταγωγικών. Καθ’ όδόν άπαρατήρητοι έκύκλωσαν άγροτοοικίσκον, είς τόν όποιον διέμενεν
ή οικογένεια τοϋ όπλαρχηγοϋ μου Ισαάκ Μπεχλιβανίδου.
Κατά σύμπτωσιν ό Μπεχλιβανίδης άνεπαύετο έντός τοϋ
οίκίσκου. Άντιληφθείς τούς έπιδρομεΐς, δχι μόνον δέν
παρεδόθη, άλλά καί ήμύνθη, φονεύσας δύο έξ αύτών.
Αμυνόμενος, έτραυματίσθη άπό χειροβομβίδα. Πολεμών κατώρθωσε νά άπομακρυνθή περί τά διακόσια μέτρα
καί έκρύβη έντός ύπογείου παλαιάς άποθήκης μας όπλισμοϋ. Άκολουθήσαντες τά ίχνη αίματος οί έλασΐται τόν
άνεκάλυψαν καί έπέτυχον τήν αΙχμαλωσίαν του. Έπέδεσαν προχείρως τά σοβαρά του τραύματα καί δι’ ύποζυγίου
τόν μετέφερον είς τά κρησφύγετά των τών Κρουσίων,
οχι διά νά τόν σώσουν, άλλά διά νά τόν βασανίσουν μέ
τούς πλέον φρικτούς τρόπους έπί όλόκληρον 8/ωρον.
Ό ήρως τοϋ Μπέλες, ό θρυλικός «Καραφωτιάς» ήτο τό
φόβητρον τών Βουλγάρων. Έτραυματίσθη δίς, άγωνιζόμενος κατ’ αύτών. Είναι ό πρώτος άγωνιστής τής Ε.Α.
Μακεδονίας. Έδοκίμασεν άγογγύστως τά βασανιστήρια
τών κτηνανθρώπων τοϋ ΚΚΕ, καί βασανιζόμενος έκλει
σε τούς όφθαλμούς μέ τό· δραμα τής Πατρίδος. «Ζήτω
ή Ελλάς», ή σαν αί τελευταίοι του λέξεις.
Ό θάνατος τοϋ I. Μπεχλιβανίδη, πράγματι ύπήρξε δει
νό ν πλήγμα κατά τών έθνικών όμάδων. Υ πήρχε πιθανότης νά σωθή, άν έκαμνε ύποχωρήσεις. Οί δήμιοί του ήξί
ωσαν νά προσχωρήση είς τό ΕΑΜ. Ήρνήθη. Ήξίωσαν
νά άποκαλύψη τήν θέσιν κρυπτών μου πυρομαχικών. Ή το
ό ίδιος άποθηκάριος καί έγνώριζε τάς θέσεις των. Δέν
ώμίλησε! Άπέθανεν δπως οί ήρωες πού δέν έδημιουργήθησαν άπό τάς περιστάσεις, άλλ’ έγεννήθησαν άπό τούς
γονείς των, διά νά ένσαρκώνουν τήν έννοιαν τοϋ ήρωισμοϋ.
Μετά τήν έπιτυχίαν των αύτήν οί έλασΐται έβάδισαν
κατά τής Ανατολής. Οί όλιγάριθμοι άνδρες μου διά τολ
μηρών διεισδύσεων είς τά νώτά των, τούς έτρεψαν είς
άτακτον φυγήν. Έ πί τοϋ πεδίου τής μάχης άφησαν πολ
λούς νεκρούς καί αιχμαλώτους. Κατά τήν μάχην διά πρώτην καί μοναδικήν φοράν, έσημειώθη έλαφρά σύμπτυξις
μιδς μόνον όμάδος μου, ήτις συντόμως άντεπετέθη καί
συνέλαβε περί τούς 100 άόπλους έκ διαφόρων χωρίων.
Τούς άόπλους τούτους, όπαδούς τοϋ ΕΑΜ, τό έλασιτικόν
τμήμα ώδήγησεν είς τό μέτωπον, διά νά παραλάβωσιν
έφόδια έκ τών άποθηκών μας, ώς έλέχθη είς αύτούς. Είς
τήν πραγματικότητα τούς μετεκίνησε διά νά παρουσιάση δγκον καί νά πτοήση τήν φρουράν, δπερ καί έπετεύχθη έν άρχή. Άντεπιτεθεΐσα ή έκ τής αιτίας ταύτης συμπτυχθεΐσα όμάς μου, συνέλαβε περί τούς 100 άόπλους.
Ά παντες ούτοι, έγκαταλειφθέντες ύπό τοϋ ΕΛΑΣ έφιλοξενήθησαν είς Α νατολήν καί τήν έπομένην τούς άπέστειλα είς τά χωρία των, έφοδιάσας πολλούς καί μέ άρκετά τρόφιμα έκ τοϋ ύστερή ματος τών όμάδων μου. Οί πε
ρισσότεροι βραδύτερον μετεπήδησαν είς τό έθνικόν στρατόπεδον καί έπολέμησαν κατά τοϋ ΚΚΕ.
Πολεμικόν ύλικόν
Ή ΠΑΟ, συνδεομένη με τό Συμμαχικόν Στρατηγεΐον
Μέσης Ανατολής, ώς και με τήν Έλληνικήν Κυβέρνητ
σιν τού έξωτερικοϋ, άνέμενε τόν έφοδιασμόν της διά πο
λεμικού ύλικοϋ, δι’ ένοπλον άγώνα εύρείας έκτάσεως.
Διά λόγους, πού δέν έχουν θέσιν είς τήν παρούσαν, ό
έφοδιασμός της διαρκώς άνεβάλλετο, διά νά μή γίνη
ποτέ. Λόγφ τής ιδιομορφίας του ό άνταρτοπόλεμος, δέν
προκαλεΐ σπατάλην πυρομαχικών. Ό άντάρτης κατά κα
νόνα έμπλέκεται είς πολεμική ν τινα έπιχείρησιν, μόνον
δταν αί συνθήκαι τόν εύνοοϋν. Περιορίζει τήν χρήσιν
τού όπλου του κατά τό δοκοΰν. Ούτε όχυράς θέσεις θά
έκπορθήση ούτε αί έδαφικαί έκτάσεις τόν ένδιαφέρουν.
Τόν ένδιαφέρει μόνον ή διαρκής παρενόχλησις, ή διαρ
κής άπασχόλησις χρησίμων μονάδων τού έχθρικού τα
κτικού στρατού, ή διαρκής φθορά τού έχθρού. Οί σκοποί
αύτοι έξυπηρετούνται καλώς μέ όλίγα πυρομαχικά. Οί
εχοντες πείραν άνταρτοπολέμου θά γνωρίζουν, δτι είς
εν φυσίγγιο ν έμπειρου άντάρτου άναλίσκονται τουλάχι
στον 40 φυσίγγια μαχητών τού τακτικού στρατού. Μέ
αύτά τά δεδομένα, τά πυρομαχικά πού διέθετον προ τής
έντάξεώς μου είς τόν άνταρτικόν άγώνα ήσαν άρκετά
διά πόλεμον πολλών έτών. Ά τυχώς αί προβλέψεις μας
διεψεύσθησαν. Δέν προεβλέψαμεν είς δλην της τήν έκτασιν τήν κομμουνιστικήν προδοσίαν. Δέν προεβλέψαμεν
εμφύλιον σπαραγμόν τής γνωστής ήδη έκτάσεως. Ή συμ
περιφορά τού ΕΑΜ - ΕΛΑΣ ήλλαξεν άρδην τακτικήν καί
στρατηγικήν μέ μεγίστην δυσμενή έπίπτωσιν είς τήν άνάλωσιν τών πυρομαχικών. Δέν άντιμετωπίζαμεν ήδη όλιγοώρους ή και όλιγολέπτους έπιδρομάς κατά τών Βουλ
γάρων. Διεξηγάγομεν συχνά πολυώρους ή καί πολυημέ
ρους μάχας κατά τού έπιτιθεμένου ΕΛΑΣ, μέ άποτέλεσμα
τήν διαρκή έξάντλησιν τών πυρομαχικών μας, χωρίς πηγάς άντικαταστάσεως. Δέν παρήρχετο ήμέρα ήρεμίας.
Ό ... «άπελευθερωτικός» στρατός τού ΕΑΜ κάπου θά
έκδηλωθή, βεβαίως δχι κατά τών Βουλγάρων, άλλά έναν
τίον μας.
Κίνησις πρός Χαλκιδικήν
Ό κύριος δγκος τών δυνάμεών μου είχε στρατοπεδεύσει είς τό Μπέλες, δτε σύνδεσμος τής ΠΑΟ μοί προσεκόμισεν £ν σημείωμα.
«Μέ δσον τό δυνατόν μεγαλυτέραν δύναμιν μετακινηθήτε ταχέως πρός Χαλκιδικήν, δπου θά έφοδιασθήτε μέ
πολεμικόν ύλικόν, άποστελλόμενον ύπό τού Σ.Σ.Μ.Α.».
Αύτά διετυπούντο είς τό σημείωμα τής Όργανώσεως.
Παρόμοιον σημείωμα άπέστειλα είς τόν ύπομοίραρχον
Τζαμαλούκαν είς τά Ανατολικά Κρούσια, καί ώρίσθη
χώρος συναντήσεως, ΐνα συμπορευθώμεν πρός Χαλκιδικήν.
Έγκατέστησα είς εύπαθή σημεία τής περιοχής μου έλαφράς δυνάμεις καί έκινήθην πρός Χαλκιδικήν. "Αγνω
στον πώς, καίτοι άπό πλευράς μου έτηρήθη άπόλυτος
μυστικότης, τό ΕΑΜ έπληροφορήθη τά περί μετακινήσεώς μου. Ά π ό άλλας περιφερείας τής Μακεδονίας, μετεκίνησεν άξιομάχους δυνάμεις του, έπεστράτευσεν έφε
δρους καί ένίσχυσε τόν ΕΛΑΣ Κρουσίων, μέ έντολήν νά
καταληφθούν ύποχρεωτικαί διαβάσεις, καί άν δέν έπιτευχθη ή διάλυσίς μου, νά ματαιωθή ή πρός Χαλκιδικήν
μετακίνησίς μου.
3 0 -1 0 -1 9 4 3
Εις Άκρολίμνιον Δοϊράνης, δυνάμεις μου έτρεψαν είς
φυγήν γερμανικόν άπόσπασμα άναγνωρίσεως. Ήχμαλωτίσθησαν 4 Γερμανοί καί έκ τών ήμετέρων έτραυματίσθη
μόνον ό άντάρτης μου Άποστολίδης Εύστάθιος τής όμάδος Διοικήσεως Αρχηγείου.
1 1 -1 1 -1 9 4 3
Ίσχυρόν έλασιτικόν συγκρότημα, ένεδρεύον είς στε
νωπόν παρά τήν Ήράκλειαν Κιλκίς, έπετέθη κατά τού
πρός Χαλκιδικήν όδεύοντος σώματός μου. Έπηκολούθησε πολύωρος πεισματώδης μάχη. Οί έλασΐται, καίτοι
ένεδρεύοντες, έσχον άπωλείας άσυγκρίτως άνωτέρας τών
ίδικών μας. Έναντι 2 μόνον ίδικών μας άπωλειών, αύτοι
είς νεκρούς, τραυματίας καί αιχμαλώτους είχον 20 άνδρας.
Καί κατά τήν μάχην αύτήν ύπεχώρησεν ό ΕΛΑΣ, κανονικώς δμως. Μόνον είς όλίγα σημεία τού μετώπου έσημειώθη άτακτος φυγή.
1 5 -1 1 -1 9 4 3
Δυνάμεις τού ΕΛΑΣ, μεταφερθεΐσαι έκ Βερμίου, έστη
σαν ένέδραν κατά τού σώματος είς ύποχρεωτικήν διάβασιν
παρά τήν Τέρπυλλον Κιλκίς. Μέ τήν έκδήλωσιν τών
πρώτων πυρών τών κομμουνιστών, είδικαί όμάδες μου
διά νυκτερινόν άγώνα έπετέθησαν κατά τών κομμουνι
στικών φωλεών πυρός, έπηκολούθησεν όλιγόωρος άγών,
ίδίςι διά χειροβομβίδων καί αύτομάτων δπλων, καί ό
ΕΛΑΣ άνετράπη, μέ άπωλείας καί πάλιν μεγαλυτέρας τών
ίδικών μας. Τήν 16-11-1943 κατάκοποι οί δνδρες μου
έκ τοϋ πολέμου καί τής όλονυκτίου πορείας έστρατοπέδευσαν είς Άναβρυτόν Κιλκίς. Μέ τήν άνατολήν τοϋ
ήλίου δύναμις 800 έλασιτών (ό άριθμός είναι άπολύτως
άκριβής) έπετέθησαν κυκλωτικώς κατά τής θέσεώς μου,
μετά προπαρασκευήν πολλών βαρέων δλμων. Έγένετο
χρήσις βαρέων πολυβόλων καί άφθόνων αύτομάτων δ
πλων, χειροβομβίδων καί δπλων βομβιδοβόλων. Είναι ή
μοναδική μάχη, είς τήν όποίαν πράγματι έμεινα κατά
πληκτος άπό τό μαχητικό ν πνεΰμα τών άνδρών τοϋ ΕΛΑΣ.
Είς πολλά σημεία τοϋ μετώπου έπετίθεντο έντελώς άκάλυπτοι, πατώντες ένίοτε έπί πτωμάτων προηγηθέντων συν
τρόφων των.
Ό ΕΛΑΣ έχρησιμοποίησεν έπιλέκτους μονάδας του
είς τήν πρώτη ν γραμμήν, άλλά καί οί άνδρες μου δέν
έπτοήθησαν. Αντιμετώπισαν μέ άπόλυτον ήρεμίαν τά
έπιθετικά κύματα τών κομμουνιστών. Πολλοί μέ αίμορραγοΰντα τραύματα παρέμειναν είς τάς θέσεις των καί
μόνον μέ αύστηράς έπιτιμήσεις άνωτέρων των άπεσύροντο είς τόν σταθμόν έπιδέσεως τραυμάτων. Ή σθεναρά
άμυνα τών άνδρών μου, περί τήν μεσημβρίαν, ύπεχρέωσε
τόν ΕΛΑΣ νά σταματήση τάς έφόδους. Ώχυρώθη πέριξ
τών ήμετέρων καί έπηκολούθησεν άγών άνταλλαγής
πυρών.
Περί τάς άπογευματινάς ώρας, διά δύο διμοιριών μου
προύκάλεσα εύρύτατον ρήγμα είς τήν έχθρικήν γραμμήν
303
καί διεισέδυσα είς τά νώτά του. Έ πηκολούθησε γενική
άντεπίθεσις, ήτις καί έπέτυχε. Μετά πείσμονα άγώνα, ό
όποιος είς πολλά σημεία τοϋ μετώπου Ελαβε τήν μορφήν
πάλης σώματος πρός σώμα, οί έχθροί ύπεχώρησαν άτάκτως κατά τό μέγιστον ποσοστό ν των καί κατεδιώχθησαν μέχρις έπελεύσεως τοϋ σκότους. Α ί άπώλειαι των
υπήρξαν τρομακτικοί. Καί α ί ίδικαί μας άπώλειαι δέν
υπήρξαν άσήμαντοι. Μεταξύ τών τραυματιών μας είναι
καί ό ταγματάρχης Παπαγεωργίου ώς καί ό ύποφαινόμενος.
Τήν έπομένην τής μάχης Άναβρυτοϋ συνηντήθημεν
καί μέ τό σώμα Τζαμαλούκα καί, συμπορευόμενοι, μετ’
όλίγας ή μέρας έστρατοπεδεύσαμεν είς τά όψώματα Χορ
τιάτη, άναμένοντες όδηγίάς τής Όργανώσεως.
Μ αταίωσις εφοδιασμού
Αί ήμέραι διεδέχοντο άλλήλα£ καί ή άγωνία τής άνάμονής έκορυφοϋτο. Τά πυρομαχικά μου είχον μειωθή έπικινδόνως. Πέραν έκείνων τά όποια ήνάλωσα κατά τήν
πρός Χαλκιδικήν πορείαν, ίκανήν ποσότητα πυρομαχι
κών είχον διαθέσει έπίσης διά τόν άνεφοδιασμόν άλλων
σωμάτων τής ΠΑΟ, διά νά σωθώσιν άπό τάς άτελειώτους
έτίιθέσεις τοΟ ΕΛΑΣ (Γουλγουτζής-Σαρρής Π ιέρια-Βέρμιον, Παπαβασιλείου Κοζάνη).
Έ νώ άνέμενον τό χαρμόσυνον άγγελμα άποστολής πυ
ρομαχικών, μέ έπληροφόρησαν δτι ό ΕΛΑΣ είχεν έπιτύχει τήν διάλυσίν όλων τών έν Μακεδονία σωμάτων τής
ΠΑΟ καί τά μόνα πού άπέμενον ήσαν τό ίδικόν μου καί
τό σώμα Τζαμαλούκα.
Έ ν τούτοις ή έν γένει κατάστασις δέν ήτο άπελπιστική.
Ά ν οί Σύμμαχοι μάς έφωδίαζον ύπήρχε δυνατότης καί ή
ίδική μου δύναμις νά αύξηθή καί νά ύπερβή είς πολλαπλοϋν τόν ΕΛΑΣ καί τά διαλυθέντα τμήματα νά άνασυγκροτηθώσι. Έθελονταί ύπήρχον πολλαπλάσιοι τοϋ άπαιτουμένου άριθμοϋ. 'Οπλισμός δέν ύπήρχε. Τέλος, ύπό τής
"Όργανώσεως μοί άνεκοινώθη, δτι διά λόγους τεχνικούς
οί Σύμμαχοι ήδυνάτουν νά μ&ς έφοδιάσουν καί άπέμενεν
είς έμέ νά κανονίσω τήν περαιτέρω πορείαν μου. Έ πηκο
λούθησε σύσκεψις στελεχών είς Θεσσαλονίκην, είς τήν
όποίαν παρέστημεν μετά τοϋ ύπομοιράρχου Τζαμαλούκα.
Ύ πό άνωτάτων στελεχών τής Ό ργανώσεως έξεφράσθη
ή έλπίς δτι τό Σ.Σ.Μ.Α. ήθελεν ύπερνικήσει τά έμπόδια
καί θά μάς Εκαμνε ρίψεις πυρομαχικών είς τά ύψίπεδα
Τριάδος-Σερρών. ’Απεφάσισα νά άναστραφώ πρός Βισαλτίαν μέ τήν έλπίδα πραγματοποιήσεως ρίψεων.
Γερμανικαι προτάσεις
Τάς άπογευματινάς ώρας τής 10-12-1943, αί έθνικαί
όμάδες ήσαν έν έτοιμότητι πρός άναχώρησιν. Έ ν τών
παρατηρητηρίων μοί άνέφερεν δτι Γερμανός άξιωματικός, όμιλών τήν Έ λληνικήν, έζήτει έπιμόνως νά μέ συν
άντηση.
Παρουσιασθείς ό Γερμανός, μοί έδήλωσεν δτι διά τήν
ζωήν του είναι ύπεύθυνοι 500 Έ λλη νες καί ή Χωροφυλακή
Θεσσαλονίκης. ’Α πήντησα δτι οί Έ λλη νες άξιωματικοί
δέν είναι δολοφόνοι καί ό Γερμανός συνέχισε. «Πρέπει
304
νά καταλάβετε δτι έχθροί σας δέν εϊμεθα ήμεΐς οί Γερμα
νοί, άλλά ό κομμουνισμός, τόν όποιον ό Γερμανικός Στρα
τός συντρίβει είς τήν Ρωσίαν. Ά ρ γά ή γρήγορα ήμεΐς θά
γίνωμεν φίλοι μέ τούς Ά γγλο υ ς καί θά ξερριζώσωμεν
τούς κομμουνιστάς. Σήμερον οί Ά γ γ λ ο ι δέν κατάλαβαν
άκόμη, δτι χωρίς ή μας δέν θά ζήσουν ούτε αύτοί, καί έξακολουθοϋν νά ένισχύουν τούς κομμουνιστάς. Ν ά είσθε
βέβαιοι, δτι σέ λίγο θά τό καταλάβουν καί θά είναι μαζί
μας. Ή μ εΐς διά τήν Ε λλάδα δέν Εχομεν καμμίαν βλέψιν.
Γνωρίζομεν δτι οί άνδρες σου δέν Εχουν πυρομαχικά
καί πεινοϋνε. Ξεύρομεν δτι οί κομμουνισταί σοϋ έπέβαλαν διαρκή πόλεμον καί εΐμεθα διατεθειμένοι νά ρ έ ύποστη ρίξωμεν.
»Ξεύρομεν έπίσης δτι προσέχεις τήν κοινήν γνώμην, ή
όποία μισεί μέν τόν ΕΛΑΣ, είναι δμως καί μέ τό μέρος
τών Ά γγλω ν. Τήν νύκτα καί δπου θέλεις, μέ τά άεροπλάνα μας ή μέ πλοΐα, θά σοϋ δώσουμε δπλα, βομβιδοβόλα,
πολυβόλα, φυσίγγια, στολές, άρβυλα, χρήματα καί γε
νικά, δτι θά μας ζητήσης, δλα δέ θά είναι άγγλικής προελεύσεως, διά τήν παραπλάνησιν τής κοινής γνώμης. Τά
έφόδια θά συνοδεύωνται καί μέ προκηρύξεις είς τήν άγγλικήν, καί Ετσι θά πιστεύσουν δλοι δτι σέ ένισχύουν οί
σύμμαχοί σας Ά γ γλ ο ι. 'Ω ς άντάλλαγμα τούτων ζητοϋμε
μόνον ν’ άποφύγης ρήξεις μέ τούς Βουλγάρους, τούς ό
ποιους κακή τή μοίρςι Εχομεν συμμάχους καί φυσικά δέν
θά κτυπηθής ποτέ μέ τούς Γερμανούς καί θά περιορίσης
τήν δρ&σίν σου είς τήν προστασίαν τοϋ άμάχου πληθυσμοϋ
άπό τάς σφαγάς τοϋ ΕΛΑΣ. *Ως μοναδική έγγύησις δτι
δέν θά κώμης ποτέ κακήν χρήσιν τών δπλων, τά όποια θά
σοϋ δώσωμε, θά είναι ή Χωροφυλακή Θεσσαλονίκης, τής
όποίας τήν ζωήν καθώς γνωρίζομεν άγαπ&ς, ώς καί ή
οίκογένειά σου, τής όποίας τήν διεύθυνσιν θά μ&ς δώσης. *Ως πρός τήν καλήν πίστιν ήμών, έγγύησις θά είναι
τά ύλικά μας καί δσους Γερμανούς στρατιώτας καί άξιωματικούς θά ζητήσης, τούς όποιους θά ντύσης άντάρτικα,
ώστε νά μή γίνονται άντιληπτοί άπό τό κοινόν». (Οί ώς
δμηροι δήθεν παραχωρούμενοι Γερμανοί δέν θάήσαν παρά
τοποτηρηταί, άναγκαΐοι διά τόν Γερμανικό ν Στρατόν). ;
Μέ τόσην πειστικότητα καί μέ τόσην εύφράδειαν ώμίλει ό Γερμανός αξιωματικός, ώστε δέν μοί έδόθη δυνα
τότης νά τόν διακόψω ούδέ έπί δευτερόλεπτον. Ά πεδέχθη πρότασίν μου ν’ άναμείνη τήν άπάντησίν μου μετά
μίαν ώραν. Ε π ειδή έσκέφθην δτι τό γερμανικόν αίτημα
ήτο ένδεχόμενον νά τεθή ύπό τήν κρίσιν τής Όργανώσεως,
διέταξα παριστάμενον βαθμοφόρον μου καί έστενογράφησε τήν γερμανικήν πρότασιν.
Ε ίχον ήδη έμφανισθή άντικομμουνιστικά τμήματα έξοπλιζόμενα ύπό Γερμανών. Σεβαστός άριθμός έκ τών άν
δρών τών τμημάτων τούτων προήρχετο άπό άνταρτικά
σώματα διαφόρων περιοχών, διαλυθέντα ύπό τοϋ ΕΛΑΣ.
Οί Γ ερμανοί, σιωπηρώς ήμνήστευον τούς πρφη ν άντάρτας.
"Οπως είς τήν Χωροφυλακήν, ούτω καί είς τά τμήματα
ταϋτα έχορήγουν μικροποσότητας πυρομαχικών. Είς τήν
Βόρειον Ε λλά δα οί Βούλγαροι διά τών βουλγαριζόντων
καί δι’ άλλων μέσων ένίσχυον τόν ΕΛΑΣ. "Οταν ό ΕΛΑΣ
έκινδύνευε νά συντριβή άπό τάς ώς άνωτέρω σχηματιζομένας άντικομμουνιστικάς όμάδας, οί Γερμανοί μέ δια
φόρους προφάσεις δέν έχορήγουν πυρομαχικά. *Αντεπε
τίθετο ό ΕΛΑΣ έν συμμαχίςι μέ τό ΣΝΟΦ, ύπεχρέωνεν
είς ύποχώρησιν τάς άντικομμουνιστικάς όμάδας. Τάς άνεφωδίαζον οί Γερμανοί και έπανελαμβάνετο ή ίστορία.
Έκράτουν άδυνάτους τάς άντικομμουνιστικάς όμάδας και
τήν Χωροφυλακήν, βεβαίως, άπό έλλειψιν έμπιστοσύνης.
Διά τής μεθόδου αύτής οί Γερμανοί έξουδετέρωνον κιν
δύνους, κινδύνους πού τούς ήπείλουν, έχοντες ύπέρ αύτων
τόν παράγοντα «διαίρει καί βασίλευε». Άναντιλέκτως,
ό ΕΛΑΣ, δστις άποδεδειγμένως είναι ό ύπεύθυνος τού έμφυλίου σπαραγμού, έμμέσως έβοήθει τούς Γερμανούς. Είς
σημείωμά μου τής έποχής διετύπωσα: «Οί Γερμανοί κερ
δίζουν άπό τά κερδισμένα, δανείζουν τούς χαμένους, γιά
νά τούς τά ξαναπάρουν σε λίγο καί νά τούς χρεώσουν περισ
σότερα. Νά δεχθώ τόν όπλισμόν, ποιός ξέρει άν αύριον
οί ήρωές μου θά γραφούν είς τήν στήλην τών προδοτών,
καί άκόμη δν θά βλάψω τόν κοινόν συμμάχικόν άγώνα;
Νά μήν τόν πάρω, τί θά γίνη τόσος κόσμος άπό τούς δολο
φόνους τού ΕΛΑΣ; Ό Θεός &ς βοηθήση νά δώσω τήν
καλυτέραν λύσιν». Μετά σύσκεψιν μέ τούς βαθμοφόρους
μου, είς τόν Γερμανόν άξιωματικόν άπήντησα ώς έξής:
«Ή Ελληνική Ιστορία δέν άναφέρει κανένα παράδειγμα
συμμαχίας τών Ελλήνων πρός ένα έχθρόν των διά νά σωθώσιν άπό άλλον έχθρόν. Ή μεΐς, μέ αύτά τά όπλα πού
έχομεν, εΐμεθα είς θέσιν νά νικήσωμεν καί θά νικήσωμεν
τελικά, κάθε άντίπαλόν μας».
Ό Γερμανός άξιωματικός έγέλασε σαρκαστικά, ένα
γέλιο, πού, ώς έσημείωσα τότε, «γρατσουνάει τήν ψυ
χή μου» καί άπεχώρησε χωρίς νά εΐπη ούτε λέξιν.
Κυκλωτική κίνησις τών Γερμανών
Δέν παρήλθον πολλαί ώραι άπό τής άποχωρήσεως τοϋ
Γερμανοϋ άξιωματικοϋ καί γερμανικαί δυνάμεις έκινήθησαν κατά τών σωμάτων τής Π.Α.Ο. έκ Θεσσαλονίκης
καί Σέδες. Πρός τήν περιοχήν Σέδες έξεδηλώθησαν τά
πρώτα πυρά μεταξύ Γερμανών καί φυλακίων μου, άνεμένετο δμως ή γερμανική ένέργεια καί άντιμετωπίσθη μέ
τάξιν. Διά καταλλήλων έλιγμών άπέφυγον τήν μάχην,
διότι ούτε τ’ άπαιτούμενα δπλα διέθετον, ούτε ό χώρος,
ηύνόει άγώνα άτάκτων κατά τακτικοΰ στρατοϋ καί δή
γερμανικού. Δύο όμάδες μου ύπό τούς άνθυπολοχαγόν
Μαρέλαν καί όπλαρχηγόν Γεωργανταν, δι’ άραιών πυρο
βολισμών παρέσυρον τούς έκ Σέδες κινηθέντας Γερμανούς
πρός άνατολάς, ένφ ό κύριος δγκος τών σωμάτων, έτοιμοκίνητος, ώς ήτο, κατηυθύνθη πρός τόν τομέα Λαγκαδά,
ϊνα διά Σοχοϋ φθάση είς τά ύψίπεδα Τριάδος. Περί 22αν
ώραν τής 10-12-43 ή έμπροσθοφυλακή μου επεσεν είς
ένέδραν Γερμανών, παρά τήν λίμνην 'Αγίου Βασιλείου.
Έπηκολούθησεν όλιγόωρος σύγκρουσις.
Πληροφορηθείς δτι οί Γερμανοί ήλεγχον τό πρός Σοχόν δρομολόγιον, ήλλαξα πορείαν, κατευθυνθείς πρός τά
ύψώματα Άσήρου. Είδικώς έκπαιδευμένοι οί δνδρες είς
τήν χρησιμοποίησιν τού έδάφους άπέφυγον τούς προβο
λείς μηχανοκινήτου γερμανικής μονάδος, κινουμένης έπί
τής πεδινής περιοχής Λαγκαδά, καί πλήν τής τοϋ 'Αγίου
Βασιλείου, δέν είχον άλλην μετ’ αύτών σύγκρουσιν.
Κατά τήν σύγκρουσιν 'Αγίου Βασιλείου είχον ενα νεκρόν καί 5 τραυματίας, έξ ών 4 έλαφρώς καί είς θανασίμως.
1 1 -1 2 -1 9 4 3
Μέ τήν άνατολήν τοϋ ήλίου τής 11-12-43, αί έθνικαί
όμάδες έστρατοπέδευσαν είς διάφορα ύψώματα, κλιμακωθεΐσαι μεταξύ Κριθιας Στεφανίων. Διετάχθησαν μέτρα
καλύψεως τών άνδρών. Οί χρησιμοποιηθέντες σύνδεσμοι
άνέφερον έκτέλεσιν διαταγής, τό μέτρον δμως δέν ώφέ-,
, λησέ, διότι τήν ίδίαν ώραν μάς άπεκάλυπτον οί έλασΐται.
Ακριβώς τήν στιγμήν, πού ήσχολούμεθα μέ τήν ταφήν
τών νεκρών μας, έδέχθημεν πυρά έκ μεγάλης άποστάσεως.
Τμήμα έλασιτών, έξ 100 περίπου άνδρών, έξεδηλώθη έκ
τοϋ τομέως Κριθιδς μέ ένοχλητικά πυρά. Έκινήθησαν
άμέσως έναντίον τών έλασιτών τρεις όμάδες μου, έπί τή
προσεγγίσει τών όποιων οί έλασΐται ύπεχώρησαν καί κατέλαβον φύσει όχυράς θέσεις. Ύ πό τών ήμετέρων συνε
λήφθησαν δύο αίχμάλωτοι, έξ ών ό είς όμαδάρχης.
Έπανακάμπτουσαι πρός τήν βάσιν των αί όμάδες μας
συνεπλάκησαν μέ αναγνωριστικόν βουλγαρικόν άπόσπασμα, έμφανισθέν είς τήν γραμμήν τής πορείας των. Παρενέβησαν άμέσως καί έγγύς εύρεθεΐσαι όμάδες τοϋ σώματος
Τζαμαλούκα καί οί Βούλγαροι ύπεχώρησαν. Ύποχωρήσαντες οί Βούλγαροι, διήλθον έγγύτατα τών θέσεων τοϋ
έλασιτικοϋ τμήματος. Ούδείς πυροβολισμός άντηλλάγη
μεταξύ ΕΛΑΣ-Βουλγάρων. Κατά τήν άναφερομένην συμ
πλοκήν Ελλήνων-Βουλγάρων δέν έσημειώθησαν άπώλειαι. Έ κ τής έξετάσεως τών αιχμαλώτων τοϋ ΕΛΑΣ,
διεπιστώθη δτι άποστολή τοϋ έλασιτικοϋ τμήματος ήτο
ή διά τών πυροβολισμών άπσκάλυψις τών θέσεών μας
είς τούς Βουλγάρους. Ά πό τά δεινά τής ήμέρας προέκυψε καί κάτι καλόν. Τήν Ιδίαν ή μέραν έβελτιώσαμε τάς
θέσεις μας, κλιμακωθέντες κατά τρόπον άσφαλέστερον
καί τήν έπομένην άντιμετωπίσαμε τούς Βουλγάρους μέ
δνεσιν.
1 2 -1 2 -1 9 4 3
Τήν 12-12-43, Βουλγαρικός Στρατός περίπου δυνάμεως λόχου πεζών καί διμοιρίας ίππέων, μέ ύποστήριξιν
βαρέων πολυβόλων, ένήργησεν έναντίον μας έπιθετικήν
άναγνώρισιν. Μετά δίωρον άνταλλαγήν πυρών, οί Βούλ
γαροι συνεπτύχθησαν πρός τήν πεδινήν περιοχήν. Κατά
τήν σύγκρουσιν αύτήν οί Βούλγαροι είχον §ξ νεκρούς,
ήμεΐς δέ δύο τραυματίας.
1 6 -1 2 -1 9 4 3
Τάς άπογευματινάς ώρας τής 16-12-43 έστρατοπεδεύσαμεν είς διάφορα ύψώματα, πέριξ Λευκοχωρίου-Κιλκίς.
Έ να τάγμα Βουλγαρικοϋ Στρατοϋ, μέ στήριγμα δλλας
βουλγαρικός δυνάμεις, είς τόν τομέα Ξυλουπόλεως χρησιμοποιήσαν άφανή δρομολόγια, έλαβε διάταξιν μάχης
πρό τών γραμμών μας. Αί προφυλακαί μας ένεπλάκησαν
είς μάχην άπό φύσει όχυρών θέσεων. Τάυτοχρόνως έκαμε
τήν έμφάνισίν της καί δλλη Ισχυρά δύναμις Βουλγαρικού
Στρατοϋ, άπό τήν κατεύθυνσιν Στεφανίων, πρό τοϋ τομέ
ως όμάδων Τζαμαλούκα. Κατείχομεν όχυράς θέσεις, δεσποζούσας τών Βουλγάρων, δεδομένου δμως δτι οί Βούλ
γαροι διέθετον καί έφεδρικάς δυνάμεις, πέραν τοϋ άσυγ305
κρίτως καλυτέρου όπλισμοϋ των, έκρίθη άναγκαΐον νά
συμπτυχθόδμεν βορείως Λευκοχωρίου πρός Κρούσια. Οί
οπλαρχηγοί Γαβριηλίδης, Καρυπίδης καί Γεωργαντδς
έλαβον άναλόγους διαταγάς. Ό ύπομοίραρχος Τζαμαλούκας έμπλακείς εις τόν άγώνα άνέκρχι/ε τήν βουλγαρική ν
προέλασιν καί προσωπικώς κατη^θύνθην πρός τόν το
μέα Φαμπρικέζη - Κουτσαμπέλα, δ^ου οί Βούλγαροι, ναι
μέν εΐχον καθηλωθή, δέν έπαυσαν όμως νά εγκυμονούν
διά τάς όμάδας σοβαρόν κίνδυνον. Σύνδεσμος μοϋ προσεκόμισε σημείωμα τοϋ Γαβριηλίδηι, ιό όποιον έγραφε: «Μό
λις φθάσαμε στό ύψωμα 1000 μ. άπό τό Λευκοχώρι, έβλήθημεν άπό τούς έλασίτας καί τήν στιγμήν αύτήν μαχόμεθα.
Κατέχω όλόκληρον τόν τομέα καί νομίζω δτι πρέπει
γρήγορα νά μέ ένισχύσης νά τούς κάμω έπίθεσιν. Έ χω
δύο τραυματίας, άναμένω διαταγάς σύντομα. Καραπιπέρης». Έφεδρικαί δυνάμεις δέν ύπήρχον διά τήν ένίσχυσιν
Γαβριηλίδου, ύπέθεσα δέ, δτι τήν φοράν αύτήν ό ΕΛΑΣ
θά έτήρει τά προσχήματα. Μέ λευκή ν σημαίαν, άπέστειλα
ώς σύνδεσμον τόν έκ Μουριών άντάρτην Γεώργ. Μπουρλήν μέ τήν άκόλουθον έπιστολήν μου.
Αγαπητέ Κε Καρατάσο,
Αύτήν τήν στιγμήν ίσχυραί βουλγαρικοί δυνάμεις μέ
κτυποϋν πανταχόθεν. "Αν δέν θέλετε νά μδς ένισχύσετε,
τούλάχιστον μή μοϋ άποκόπτετε τό δρομολόγιον συμπτύξεως πρός Κρούσια. Δέν είναι έντιμον, Έ λληνες άπό
κοινοϋ μέ Βουλγάρους νά κτυποϋν Έλληνας. Αύτή είναι
ή συμφιλίωσις πού θά κάμωμεν; Διέταξα τάς δυνάμεις
μου νά συμπτυχθοϋν καί άναμένω άπάντησίν σας.
Καλή λευτεριά
Κ. Μήτσου.
Υ.Γ. Ά πό τήν μάχην τοϋ Βουρλάν, κρατώ 12 αίχμαλώτους σας, οί όποιοι θά είναι ύπεύθυνοι διά τήν ζωήν τοϋ
άποστελλομένου κήρυκος.
Πράγματι διέταξα τόν Γαβριηλίδην νά ύποχωρήση άμέσως πρός τάς άρχικάς του θέσεις καί νά διευκολύνω
τόν Μπουρλήν δπως φθάση είς τόν άρχηγόν τοϋ ΕΛΑΣ.
Ό Μπουρλής πράγματι έφθασεν είς τόν άρχηγόν τοϋ
ΕΛΑΣ καί τοϋ ένεχείρησε τήν έπιστολήν μου. Τήν άνέγνωσεν ό Καρατάσος, έγέλασε σαρκαστικά, φώναξε καί
άλλους βαθμοφόρους του καί είπ ε: «Έλδτε συναγωνιστές
νά «θραύσωμεν» πλάκα μέ τις έλληνικοϋρες τοϋ Μήτσου».
Ύ πό τάς συνθήκας αύτάς, αί έθνικαί όμάδες εύρέθησαν
έγκλωβισμέναι. Διετάχθη ό άνθυπασπιστής Κουτσαμπέλας νά ένεργήση πλευρικήν άντεπίθεσιν κατά τών Βουλ
γάρων, έξεδηλώθη δέ άλλη άντεπίθεσις κατά μέτωπο ν
ύπό τών όμάδων Τζαμαλούκα, διά νά δημιουργήσωμεν
ρήγμα είς τό βουλγαρικόν μέτωπον, Ινα δι’ αύτοϋ κατευθυνθώμεν πρός Θεοδόσια-Ριζιανά.
Μέ έξαιρετικήν ταχύτητα ό άνθυπασπιστής Χωροφυ
λακής Κουτσαμπέλας Χρήστος εύρέθη είς τά νώτα τοϋ
σταθμοϋ διοικήσεώς τοϋ βουλγαρικού τάγματος. Ό έπιλοχίας Δαμιανίδης Αντώνιος καί ό χωροφύλαξ Άγγελάκης Έμμ., άψηφίσαντες κάθε κίνδυνον, ώρμηάαν κατά
τοϋ βουλγαρικοϋ σταθμοϋ διοικήσεώς καί έξ έγγυτάτης
306
άποστάσεως έφόνευσαν δύο. Οί ύπόλοιποι, είς ταγματάρ
χης, είς ύπολοχαγός καί 6 στρατιώταί, εύρεθέντες έντός
θανασίμου κλοιοϋ, παρεδόθησαν καί έντός όλίγων λε
πτών ώδηγήθησαν ένώπιόν μου.
Οί Βούλγαροι άξιωματικοί, παρά τόν πανικόν πού τούς
κατείχε, δέν παρέλειψαν νά έκφράσωσι τόν θαυμασμόν
των, διά τόν άντάρτην χωροφύλακα Άγγελάκην, τοϋ ό
ποιου ή χλαίνη είς πολλά σημεία ήτο διάτρητος άπό τάς
έχθρικάς σφαίρας.
Έδήλωσα είς τόν Βούλγαρον ταγματάρχην, δτι έντός
ήμισείας ώρας θά άπέθνησκεν, &ν δέν ύπεχώρουν αί δυ
νάμεις του καί τόν διέταξα νά δώση άμέσως διαταγήν.
Πράγματι, τήν Ιδίαν στιγμήν Βούλγαρος άξιωματικός
συνέταξε μίαν διαταγήν, ή όποία δι’ ένός τών αίχμαλώτων στρατιωτών του άπεστάλη πρός άξιωματικόν του.
Μετά ήμισείαν ώραν περίπου, οί Βούλγαροι κατέπαυσαν
τά πυρά καί ύπεχώρησαν πρός Ξυλούπολιν.
Κατά τήν μάχην αύτήν οί Βούλγαροι εΐχον 7 νεκρούς,
8 αΙχμαλώτους καν πολλούς τραυματίας, έναντι 9 τραυμα
τιών έκ τών ήμετέρων. Διά τοϋ δημιουργηθέντος κενοϋ,
αί έθνικαί όμάδες συνέχισαν τήν πορείαν των καί τήν
πρωίαν τής 17-12-43 έστρατοπέδευσαν είς ύψώματα Ριζιανών Κιλκίς.
1 8 -1 2 -1 9 4 3
Ίσχυραί δυνάμεις τοϋ ΕΛΑΣ έπετέθησαν κατά τών προ
φυλακών μας είς Ριζιανά, έπιχειρήσάσαι τήν κατάληψιν
δεσποζόντων τής περιοχής ύψωμάτων. Μετά τρίωρον μά
χην ήναγκάσθησαν νά ύποχωρήσωσι πρός τήν κορυφο
γραμμήν Κρουσίων μέ άπωλείας.
2 5 -1 2 -1 9 4 3
Ά πό τήν γενομενην έρευναν, διεπιστώθη δτι ό μέσος
δρος φυσιγγίων μεταξύ τών άνδρών άνέρχεται είς 15-30.
Χειροβομβίδες μόνον 8. Τά όπλοπολυβόλα άπό 200-300
φυσίγγια. Τά μικρά αύτόματα έπίσης. Μόνον έν βαρύ
πολυβόλον μας έχει περί τά 1100 φυσίγγια. Αί όμάδες μας
έγκατεστάθησαν σταθερώς είς όχυράς θέσεις. Πλήν όλί
γων άξιωματικών, ούδείς άλλος γνωρίζει τήν κατάστασιν
άπό πλευράς πυρομαχικών. "Ολοι οί άνδρες είναι αίσιόδοξοι, άτενίζουν μίαν καλυτέραν αύριο ν. Έ χουν τήν
συναίσθησιν τοϋ άηττήτου. Ό λ ο ι έορτάζουν τήν γέννησιν τοϋ Θεανθρώπου, ένφ ήμεΐς μέ τόν ύπομοίραρχον
Τζαμαλούκαν, συνεχώς συσκεπτόμεθα. Λύσις τοϋ προβλή
ματος δέν ύπάρχει. Μοναδική μας έλπίς άπομένει αί
πιθαναί ρίψεις τών Συμμάχων.
Έ ν τφ μεταξύ καθημερινώς πληροφορούμεθα περί νέων
συγκεντρώσεων τοϋ ΕΛΑΣ διά μετακινήσεως μονάδων του
έκ διαφόρων περιφερειών Κεντρικής καί Δυτικής Μακεδο
νίας. Διά προσπάθειαν ματαιώσεως τής προετοιμασίας
τοϋ έχθροϋ ούτε σκέψις. Τά πυρομαχικά μας άρκοϋν μό
νον «διά νά άποθάνωμεν έντίμως είς τά χαρακώματα»,
κατά τήν έκφρασιν τοϋ Τζαμαλούκα.
9 -1 -1 9 4 4
Τάς πρώτας πρωινάς ώρας τής 9-1-44, 2.000 μόνιμοι
άντάρται τοϋ ΕΛΑΣ καί 400-500 έφεδρικοί του έπετέθη
σαν κατά τών θέσεών μας έπί μετώπου 15 χιλιομέτρων,
καλυπτόμενου δι’ 800 περίπου άνταρτών μας, μεταξύ τών
όποιων καί τινες έφεδρικοί, έπίλεκτοι.
Πρώτος άντικειμενικός σκοπός τοϋ έχθροϋ είναι ή Κατάληψις τοϋ χειμάρρου διά τήν διχοτόμησιν τοϋ μετώ
που μας.
Αί έθνικαί όμάδες εύρίσκοντο είς τάς θέσεις των καί
εις τινα σημεία τόΰ μετώπου, έκ της πρώτης ώρας τής έπιθέσεως, ήρχισ εν άγών σώματος πρός σώμα έντός τών χαρα
κωμάτων μας. Οί έλασΐται πολεμοΰν μέ άσυνήθη τόλμην,
άλλά καί οί άντάρται μας μέ άπόλυτον ψυχραιμίαν άντιμετωπίζουν άλλεπάλληλα κύματα έπιθέσεων, μέ άραιά μέν,
εύστοχα όμως πυρά.
Προ τής 8ης ώρας, προ τών χαρακωμάτων τών άμυνομένων ύπάρχουν δεκάδες νεκρών, οί κομμουνισταί όμως
δέν πτοοΰνται. Έξακολουθοΰν νά έπιτίθενται, άδιαφοροϋντες διά τάς άπωλείας των.
Περί τήν 9ην ώραν, ό άγών ήτο κρίσιμος. Τήν πλάστιγ
γα Εκλινεν ύπέρ ήμών τό μοναδικόν μας βαρύ πολυβόλον,
τό όποιον λόγφ τής παγωνιάς μέχρι τή ς ώρας αύτής δέν
έλειτούργησεν. Ο ί άνθυπασπιστής Κουτσαμπέλας καί έ
νωμοτάρχης Κουκουβής, μετά σκληράν πάλην, άνακατέλαβον άπολεσθέν ύψωμα καί έγκατέστησαν έπ’ αύτοΰ
τό βαρύ πολυβόλον μέ χειριστήν τόν λοχίαν Κοσμίδην.
Τά πυρά ύπήρξαν εύστοχα καί ό έχθρός εκαμεν έλαφράν
σύμπτυξιν. Μετά προπαρασκευήν κολάσεως πυρός βα
ρέων όλμων καί άλλων δπλων, έπανέλαβε τήν έπίθεσίν του,
εϊχεν δμως τήν ιδίαν τύχην. ’Από τής στιγμής αύτής οί
έθναντάρται άνέλαβον πρωτοβουλίαν κινήσεων. Έ πίθεσίς μας διά τών όμάδων Ποταμοπούλου, Γιαχμα, Παπούλια, Πετρίδου έπέτυχεν είς τό δεξιόν τής έχθρικής παρατάξεως μέ αιχμαλωσίαν 70 έλασιτών καί λαφυραγώγήσιν
50 μεταγωγικών του. Α ί όμάδες αδται, μέ διαφόρους έλιγμούς κατέλαβον θέσεις άπειλούσας τά νώτα τοϋ έχθροϋ
και άνεκούφισαν τήν κεντρική ν γραμμήν μας. Κατά τόν
ίδιον τρόπον οί Σαρηγιαννίδης, Ραφτόπουλος, ’Αποστολίδης, Ίωακειμίδης, άντεπιτεθέντες είς τό άριστερόν,
ύπεχρέωσαν τόν έχθρόν νά συμπτυχθή. Οί Γαβριηλίδης
Μπαντουβάκης καί άλλοι όμαδάρχαι έπέτυχον τήν δημι
ουργίαν θύλακος είς τό κέντρον τοϋ έχθροϋ, τόν επληξαν
θανάσιμα έκ τών νώτων καί ένέσπειραν πανικόν καί σύγχυσιν. Περί τήν 16ην ώραν, έγένετο γενική άντεπίθεσις
έφ’ όλοκλήρου τοϋ μετώπου, ήτις καί έπέτυχεν άπολύτως,
άρχίσαντος τοϋ έχθροϋ νά ύποχωρή άτάκτως. Είς αύτήν
τήν γενικήν σύγχυσιν τοϋ έχθροϋ, παντοϋ οί άνδρες μας
είσεχώρησαν καί είς τά νώτά του.
Έπηκολούθησε μία πραγματική τραγωδία τών έπιτεθέντων. Αί χαράδραι έγέμισαν άπό πτώματα καί παντοει
δή ύλικά. Κατεδιώχθησαν μέχρι τής κορυφογραμμής τών
Κρουσίων, δπου καί έκαλύφθησαν άπό τό έπελθόν σκό
τος καί τά δραστικά πυρά έφεδρικής των δυνάμεως.
Αύτό ήτο τό τέλος τής τελευταίας προσπαθείας τοϋ
ΕΛΑΣ, δπως μάς διάλυση. ’Ατυχώς ύπήρξαμεν ήττημένοι
νικηταί. Τά πυρομαχικά μας, παρά τήν τηρηθεΐσαν φει
δώ έξηντλήθησαν τελείως, φθάσαντα είς τά 5 - 6 φυσίγγια
κατ’ άνδρα.
Μετά τήν μάχην τής 9-1-44 έπληροφορήθησαν δλοι
οί άνδρες τήν έξάντλησιν τών πυρομαχικών μας καί κάθε
ήμέρα άνταρτικής ζωής ήτο χειροτέρα τής προηγουμένης.
Ή ΠΑΟ μάς έπληροφόρησεν δτι τό Συμμαχικόν Στρατηγεΐον, διά λόγους τεχνικούς(!) καί πάλιν δέν έπρόκειτο
νά μάς έφοδιάση διά πυρομαχικών.
’Απεφασίσαμε τήν αύτοδιάλυσίν μας, γενομένην τήν
24 Ίανουαρίου 1944. Ώ μ ίλησ α προφορικώς πρός τούς
άνδρας καί διά τοϋ Α ' ύπαρχηγοϋ μου, ύπολοχαγοϋ Θωμαΐδου άπηύθυνα έγγράφως τήν άκόλουθον ήμερησίαν
δια ταγήν:
Συμπολεμισταί μου,
«Πολλοί άπό σας άγωνίζονται άπό διετίας καί πλέον
καί δλοι σας άπό τήν 4ην Ιουλίου 1943 έναντίον τών
κατακτητών τής Πατρίδος μας. Οί Γερμανοί καί οί Βούλ
γαροι άπό τοϋ 1941 πατοϋν στο χώμα τής αιματοβαμμέ
νης Μακεδονίας μας, σφάζουν, άτιμάζουν, ρημάζουν,
καίουν, γέμισαν τόν τόπο μας μέ αίμα καί καταστροφήν
καί όλεθρον. Έ κ τών πρώτων σείς ύψώσατε ύπερήφανο
τό άνάστημά σας - καί δείξατε στον κατακτητή, δτι ή
Ε λ λ ά ς δέν είναι χώρα πού μπορεΐ νά μείνη σκλάβα. Στο
Μπέλες, στήν Γευγελή, στά Στεφάνια, στόν Λαγκαδά,
στο Λευκοχώρι, στις Μουριές, στή Δοϊράνη, στόν Πρό
βατά, καί σέ τόσους άλλους τόπους τά ντουφέκια σας
σκόρπισαν θάνατο στόν έχθρό πού κατάλαβε πλέον δτι
ή ώρα τής τελειωτικής καταστροφής του δέν είναι μακρυά.
Είμαι βέβαιος έγώ, καί άσφαλώς τό πιστεύετε δλοι σας,
δτι άπό τής καταρρεύσεως τής Ιταλίας, τούλάχιστον ή
Μακεδονία μας θά άπελευθεροϋτο άπό τούς κατακτητάς.
Ό τόπος μας δμως, πού γέννησε τόσους καί τόσους πατριώτας, είχε τήν άτυχία νά γεννήση καί προδότας. Έ γέννησε τόύς βουλγαρόδουλους κομμουνιστάς, τούς έφιάλτας τοϋ ΕΛΑΣ. Δυστυχώς οί Σύμμαχοί μας δέν άντελήφθησαν άκόμη τό άτιμο παιγνίδι τους, πιστεύω δμως
άκράδαντα δτι γρήγορα θά καταλάβουν τήν πλάνη τους
καί ή Πατρίδα μας μέσα είς τήν συμμαχικήν οικογένειαν
θά καταλάβη τήν θέσιν πού τής άνήκει. Μ ήν άπογοητευθήτε. Ο ί κομμουνισταί δέν άποτελοϋν παρά τό 1/100
τών Ε λλήνω ν καί βασίζονται στο ψεϋδος, στήν άπάτη.
Π οιος είναι ό ΕΛΑΣ τόν γνωρίσατε στις μάχες πού δώ
σατε έναντίον του στά Πηγαδούλια, στο Βουρλάν, στήν
Α νατολή, στήν Η ράκλεια, στήν Τέρπυλλο, στήν Κριθιά,
στήν Χαλκιδική,-στά Ριζιανά, στήν Τριάδα καί σέ τόσα
άλλα μέρη. Νά εΐσθε δλοι ύπερήφανοι γιατί μέχρι σή
μερα, λίγοι ή πολλοί βρεθήκαμε, ισχυρός ή άδύνατος
ήταν ό έχθρός, ποτέ ούτος δέν είδε τήν πλάτη μας. Διά τό
συμφέρον τή ς Πατρίδος μας, μέχρι σήμερον σάς είπα
ένα ψέμα. Δέν σάς είπα ποτέ δτι τά πυρομαχικά μας δέν
ήταν δσα χρειάζονταν. Ν ά μοϋ τό συγχωρήσητε αύτό
άν είναι λάθος μου. "Οταν ξεκίνησα μαζί σας δέν φαντά
στηκα ποτέ δτι κάθε βδομάδα θά είχαμε καί άπό μίαν
έπίθεσίν τών προδοτών τοϋ ΕΛΑΣ, ούτε έπίστευα δ τι οί
μεγάλοι μας Σύμμαχοι θά έβρισκαν τόσον μεγάλος δυσκο
λίας είς τόν έφοδιασμόν μας διά φυσιγγίων. Δέν γνωρίζω
ποιος φταίει δι’ αύτό, ούτε μπορώ νά σάς πώ περισσότερα,
δσοι άπό σάς θέλετε σήμερα ύπεύθυνον, άς θεωρήσουν
ώς άμαρτωλόν έμέ. Α πολογούμενος τώρα σάς λέγω μόνον
δτι ή Ε λ λ ά ς γρήγορα θά άναστηθή, θά σάς καλέση,
307
μάρτυρας καί θά καταδικάση άνέκλητα δσους μπήκαν
έμπόδια στον τίμιο άγώνά μας.
Σδς ανακοινώνω σήμερα, δτι έπειτα άπό τήν μεγαλειώδη
νίκη μας τής 9.1.44 μείναμε έντελώς χωρίς φυσίγγια.
Οί έλασΐται, βοηθούμενοι κατά τόν γνωστόν τρόπον άπό
τούς Βουλγάρους γρήγορα θά άνασυγκροτηθούν, θά έπιχειρήσουν ασφαλώς έκ νέου τήν διάλυσίν μας, καί δέν
πρέπει νά μάς βροΰν χωρίς δπλα. Θά αύτοδιαλυθώμεν
καί θά παραμείνωμεν τούλάχιστον ήττημένοι νικηταί.
Δέν έγκαταλείπομεν όριστικά τόν άγώνα. Ό καθένας
άπό σάς ας φιλήση τό ντουφέκι του, ας όρκισθή έπάνω
σ’ αύτό δτι δέν θά τό ξεχάση καί άς τό κρύψη. Σύντομα
θά βρούμε πυρομαχικά. Προσωπικώς έγώ μέ 70 συμπολεμιστάς, άπεφάσισα καί έλπίζω νά φθάσω είς τόν στρατη
γόν Ζέρβαν, θά έπιζητήσω σέ μάχη νά δούν οί "Αγγλοι
πού είναι έκεΐ πώς πολεμούν οί Μακεδόνες καί πιστεύω
δτι συντομώτατα θά μδς δώσουν πυρομαχικά, θά ξανα
σμίξομε στά λημέρια μας. Έφρόντισα ώστε ό καθένας
άπό σδς μέ ένα ψευδώνυμο νά προσληφθή σέ μιάν έργασία μέσα στήν Θεσσαλονίκη, ώστε νά μή μείνετε στούς
δρόμους. Ή μεΐς πού τόσα καί τόσα δώσαμε γιά τήν Πα
τρίδα, πρός τιμήν μας θά είναι, πρός χάριν αύτής καί πάλιν νά κάμωμεν καί τόν θυρωρόν καί τόν σωματοφύλακα
καί τόν νοσοκόμον καί δ,τι άλλο άκόμη θά χρειασθή
γιά νά περάσωμε τήν κρίσιμη αύτή στιγμή. Πιστεύσατε
είς τήν τελικήν νίκην, πιστεύσατε δτι μίαν ήμέραν θά
δημοσιευθούν οί άγώνες σας, πιστεύσατε δτι στά παιδιά
σας δημιουργήσατε τήν καλυτέραν κληρονομιάν πού μπορεΐ νά άφήση πατέρας, πιστεύσατε δτι ή άγάπη μου γιά
σδς δέν θά έξαντληθή ποτέ, πιστεύσατε δτι ή Ε λλάς
δέν είναι κακός όφειλέτης. Πιστεύσατε δτι θά σδς πλήρώση μέ τό πολυτιμώτερο νόμισμα πού θά βρεθή, δταν
σπάσουν τά δεσμά της».
Σ.Δ.Α. 21-1-1944
Ό Α ρχηγός
Κ. ΜΗΤΣΟΥ
Διαλυθεισών τών έν Μακεδονίςι όμάδων μου κατά τόν
προεκτεθέντα τρόπον, μέ μικράν δύναμιν έπιλέκτων άν
δρών, μετεκινήθην είς "Ηπειρον καί έτέθην ύπό τάς διαταγάς τού στρατηγού Ζέρβα.
Έδώ αί συνθήκαι ζωής ήσαν άσυγκρίτως καλύτεραι
τών τής Μακεδονίας. Ύ πήρχεν όπλισμός καί δλλα εφό
δια καί πέραν αύτών ή ισχυρά προσωπικότης τού στρα
τηγού Ζέρβα, τόν όποιον οί Σύμμαχοι έπρόσεξαν.
Είς τάς όμάδας Ζέρβα διφκησα μικρόν τμήμα, δυνάμεως
150 άνδρών περίπου. Είχον καί έδώ άρκετούς άντάρτας
μου τής Μακεδονίας. Διμοιρΐται μου ήσαν έξ όλοκλήρου
συμπολεμισταί μου τής Μακεδονίας, βαθμοφόροι τής
Χωροφυλακής, (άνθυπασπιστής Κουτσαμπέλας Χρήστος,
ένωμοτάρχαι Κουκουβής Παν., Πέρρος Θεόδωρος, Παπαγιάννης Γεώργ., Μακρυγιάννης Βασίλ., Σουλιώτης
’Ανδρέας).
Είς τάς όμάδας Ζέρβα τό τμήμά μου συμμετέσχεν είς
πολλάς μάχας καί συμπλοκάς κατά τών Γερμανών καί
έλασιτών μέχρι τής 14-2-1945, δτε καί άπελύθημεν, έπανελθόντες είς τάς τάξεις τού Σώματος.
308
Αί σπουδαιότεραι τών πολεμικών έπιχειρήσεων, είς δς
τό τμήμα έλαβε μέρος είναι αί άκόλουθοι:
Τήν 25-5-44 γερμανικοί μονάδες έπεχείρησαν νά είσέλθουν είς περιοχήν έλεγχομένην ύπό τών Ε.Α.Ο. Ζέρβα.
Τό τμήμά μου έλαβε μέρος είς διήμερον μάχην κατά τών
έπιτεθέντων Γερμανών, είς ύψώματα Κορούνας καί Μπαλτανεζίου - Θεσπρωτίας. Είχον 2 τραυματίας. Λόγω τού
τομέως είς δν έτάχθην, τό τμήμά μου δέν διεδραμάτισε
πρωτεύοντα ρόλον είς τάς μάχας αύτάς, αί όποΐαι ύπήρξαν
πολύ έπιτυχεΐς διά τό 24ον Σ. Πεζικού Ζέρβα.
Ά πό 24 έως 27 Ιουνίου 1944 τό τμήμά μου, μέ πρωτεύου
σαν άποστολήν, έπολέμησε κατά του 24ου Συντάγματος
τού ΕΛΑΣ, καί κατεπίεζε ποικιλοτρόπως τούς κατακτητάς τής περιοχής άπό Κρανιά Θεσπρωτίας μέχρι Ζαλόγ
γου. Έπετεύχθη ή διάλυσις τών έλασιτών μέ άρκετάς
άπωλείας έκατέρωθεν.
Τήν πρωίαν τής 26-6-44 γερμανικόν άπόσπασμα ένεφανίσθη είς τήν περιοχήν τής Ε.Α.Ο. Κατεδιώχθη ύπό
άνδρών μου. Γερμανός τυφεκιοφόρος, έκ μεγάλης άποστάσεως, είς Παλιορόφορον Πρεβέζης μέ έτραυμάτισεν
έλαφρώς είς τήν αύχενικήν χώραν.
Τήν 6-7-1943, τό τμήμά μου έπετέθη αίφνιδιαστικώς
κατά 200 Γερμανών είς ύψωμα «Ά γιος Ιωσήφ» Λούρου.
Αποστολή του ήτο ή δημιουργία φθορδς είς τόν έχθρόν
καί ιδία ή άχρήστευσις δύο πυροβόλων του. Ή μάχη
ύπήρξε σκληρά καί πολύωρος. Αί άπώλειαι τού έχθροϋ,
ίδία κατά τήν πρώτη ν ώραν τής έπιθέσεώς μας, ύπήρξαν
σοβαραί είς άνθρώπινον ύλικόν. Έρρίφθησαν χειροβομ
βίδες πολλαί είς σκηνάς κοιμωμένων. Τό ύψωμα πολλάκις
ήλλαξε κυρίους, τελικώς δμως ύπεχρεώθημεν είς ύποχώρησιν πρός ύψώματα ύπερθεν Λούρου. Έπετεύχθη ή
άχρήστευσις ένός μόνον πυροβόλου τού έχθρού. Εϊχομεν
καί ήμεΐς άπωλείας είς νεκρούς καί τραυματίας. Σοβαρώς
έτραυματίσθη καί ό ένωμοτάρχης Πέρρος διά χειροβομβίδος. Όχυρωθέντες είς τά ύπερθεν Λούρου ύψώματα
άντιμετωπίσαμε πολλάς έπιθέσεις τών Γερμανών, άποτυχούσας. Ά πό βολάς τού γερμανικού πυροβολικού, καθ’
δλον τόν Ιούλιον τού 1944 κατά τής γραμμής μας, εΐχομεν τραυματίας καί ένα νεκρόν.
Ό λ ο ν τόν Αύγουστον τού 1944 τό τμήμά μου ήσχολήθη
με εκκαθαριστικός έπιχειρήσεις είς τήν πεδινήν περιοχήν
Πρεβέζης.
Τήν 2-9-44, είς τά πλαίσια γενικωτέρας έπιθέσεώς τών
Ε.Ο.Ε.Α. Ζέρβα, τό τμήμά μου αίφνιδιαστικώς έπετέθη
κατά μεγάλης φάλαγγος είς θέσιν Άσπροχάλικον Φιλιππιάδος. Ό άγών ύπήρξε πεισματώδης καί διήρκεσε καθ’
δλην τήν νύκτα τής 2-9-44, έγένετο πραγματική πάλη
σώματος πρός σώμα καί οί δνδρες μου έχρησιμοποίησαν
άκόμη καί μαχαίρας. Είχον δύο νεκρούς χωροφύλακας
(Ίωάννου Ν. καί Ντζίμα Ίωάννου) καί πολλούς τραυμα
τίας, έν οίς καί ό άνθυπασπιστής Χωροφυλακής Κουτσαμ
πέλας Χρήστος. Γερμανοί, έφονεύθησαν ή έπνίγησαν,
έπιχειρήσαντες νά διέλθωσι τόν Λούρον ποταμόν, υπέρ
τούς 100 καί ήχμαλωτίσθησαν 20. Ήχρηστεύθησαν 40
αύτοκίνητα φορτηγά, έμφορτα ύλικών, περί τά 100 φορ
τηγά κτήνη, καί άπεκομίσαμεν σωρείαν λαφύρων, μεταξύ
τών όποίων δφθονον πολεμικόν ύλικόν.
Μετά σκληράν μάχην τήν 2-9-1944, ίσχυρόν γερμανικόν τμήμα ήττήθη είς Άσπροχάλικον - Φιλιππιάδος οπό ανταρτών τοδ τότε
υπομοιράρχου Κωνσταντίνου Μήτσου. Μεταξύ τών λαφύρων ήσαν και πολλοί κέλητες.
Μετά τήν έπιτυχή μάχην Ά σπροχάλικου, τό τμήμά
μου, μέ όλνγοώρους διακοπάς, καθ’ δλον τόν Σεπτέμβριον
του 1944 συνεκρούετο διαρκώς είς τήν πρώτην γραμμήν
μέ γερμανικός δυνάμεις, αί όποϊαι έπεχείρουν νά κάμψωσ ι τάς έθνικάς όμάδας, ΐνα κρατήσουν έλευθέραν τήν μέσφ
Φ ιλιππιάδος όδόν πρός Ιωάννινα. Έ πηνέχθησαν και άλλαι σημαντικοί άπώλειαι εις τόν έχθρόν είς νεκρούς,
τραυματίας καί αιχμαλώτους. Εϊχομεν καί ήμεΐς άπωλεί
ας είς έμψυχον ύλικόν, ούχί όμως και τόσον σημαντικάς.
Μέ τήν γενικήν έπίθεσιν του ΕΛΑΣ κατά τών όμάδων
Ζέρβα, τό τμήμά μου ελαβε μέρος είς πολυημέρους σκληράς μάχας κατά τών επιτιθεμένων είς Ά ρ τα ν καί Λούρον.
Κατά τάς μάχας αύτάς ήττήθη μεν άπό τόν ΕΛΑΣ ώς
σύνολον και α ί Ε.Α.Ο. Ζέρβα συνεπτύχθησαν είς Κέρκυ
ραν, όπόθεν καί άπελύθημεν».
13. Η Ε Κ Θ Ε Σ ΙΣ Τ Σ Α Κ Α Ρ Α
ΕΚΘΕΣΙΣ
Υποστρατήγου Τσακάρα Κωνσταντίνου
Π ερί τής δράσεως του άνταρτικου τμήματός μου τής
Ε θνικ ής Α ντιστασιακής Όργανώσεως Π.Α.Ο. (Πανελ
ληνίου Απελευθερωτικής Όργανώσεως) κατά τήν κα
τοχήν 1942-1944. (Περιληπτική εκθεσις τοΟ τότε ύπομοιράρχου Τσακάρα δημοσιεύεται καί άνωτέρω έν κεφ. 8).
«Κατά τόν Έ λληνοϊταλικόν πόλεμον του 1940-41, φέ-
ρων τόν βαθμόν του άνθυπομοιράρχου, υπηρέτησα είς
τήν Διεύθυνσιν Στρατονομίας Ίωαννίνων καί έκεΐθεν έν
συνεχείς, μετακινηθείς τήν 20ήν Φεβρουάριου 1941, άνέλαβον τήν διοίκησιν τοϋ έξ 25 άνδρών συγκροτηθέντος
στρατονομικοϋ άποσπάσματος παρά τή VII Ταξιαρχία
(Συγκρότημα Καραντάγ) μέ έδραν τήν Κοινότητα Βροντοϋ-Δράμας, §νθα με εύρεν ή κατά τήν 6η ν Α π ριλίου 1941
γενομένη έπίθεσις.τώ ν Γερμανών. Μετά τήν γενομένην
άνακωχήν τήν 10-4-41 μετά τοϋ άποσπάσματος κατήλθον
είς Σέρρας, Ενθα τή παρακλήσει τοϋ τότε νομάρχου Σερ-
309
ρών μετέβην μετ’ αύτοϋ (άποσπάσματος) είς Νέαν Ζίχνην,
Ενθα άνέλαβον τήν διοίκησιν τής έκεΐ Ύποδιοικήσεως
Χωροφυλακής καί έν συνεχεία άνέλαβον τήν τοιαύτην
τοϋ Αου Αστυνομικού Τμήματος Σερρών μέχρι τήν 8ην
Μαΐου 1941, δτε έντολή τών Γερμανικών Ά ρχών κατο
χής ή έν γένει διοίκησις ώς καί ή άσκησις τής άστυνομίας
παρεδόθη είς τούς Βουλγάρους.
Ακολούθως έπανήλθον είς τό Άστυνομικόν Τμήμα
Κατερίνης, Ενθα ύπηρέτουν προ τής κηρύξεως τοϋ ώς
άνω πολέμου καί είς ού τήν δύναμιν όριστικώς άνήκον.
Έκεΐθεν τήν 17ην Σεπτεμβρίου 1941 μετεκινήθην είς
τήν Ύποδιοίκησιν Χωροφυλακής Κολινδροϋ- Πιερίας
ώς διοικητής αύτής.
Έκεΐ ύπηρέτουν ώς ύπομοίραρχος κατά μήνα Όκτώβριον 1942, δτε ό ύπολοχαγός αύτοκινήτων Λιακόπουλος
Γεώργιος, δστις διέμενε είς Κολινδρόν, στενός φίλος
καί συνεργάτης έπι παντός θέματος Έθνικοϋ, μοϋ Εκαμε
λόγον περί τής έθνικής όργανώσεως άντιστάσεως (Υ.Β.Ε.
Ύπερασπισταί Βορείου Ελλάδος), μετονομασθείσης βρα
δύτερον είς Π.Α.Ο. (Πανελλήνιος Απελευθερωτική Όργάνωσις). Μοϋ εϊπεν δτι έπρόκειτο περί καθαρώς πατριω
τικής όργανώσεως, ής ήγοϋντο άνώτεροι άξιωματικοί
τοϋ Στρατού, έπιστήμονες καί άλλα εύυπόληπτα πρόσωπα
καί δτι σκοπός της ήτο ή άπελευθέρωσις τής Πατρίδος
άπό τούς κατακτητάς διά πάσης μορφής άντιστάσεως καί
δή ένοπλου τοιαύτης, διά συγκροτήσεως ένοπλων άνταρ
τικών τμημάτων, πρός δέ άπέβλεπε καί είς τήν καταπολέμησιν τής βουλγαρικής καί ρουμανικής προπαγάνδας,
αί όποΐαι ύπό τήν προστασίαν τών γερμανικών καί Ιτα
λικών άρχών κατοχής είχον άναπτύξει έντονον δρδσιν
είς βάρος τοϋ έλληνικοΰ στοιχείου τής Βορείου Ελλάδος
καί ίδία τοϋ σλαβόφώνου καί βλαχοφώνου τοιούτου, ώς
καί είς τήν διατήρησιν άκμαίου τοϋ ήθικοϋ καί έθνικοϋ
φρονήματος τοϋ λαοϋ κ.λ.π, Τέλος προσέθεσεν δτι ή Όργάνωσις μδς ένέγραψεν άμφοτέρους ώς μέλη καί δτι έζήτει
άπό ήμδς πίστιν καί έργασίαν πρός έκπλήρωσιν τών ώς
άνω έπιδιώξεών της.
Κατόπιν τούτου, καί σύμφωνα μέ τάς όδηγίας αΐτινες
είχον δοθή παρά τής Όργανώσεως είς τόν άνωτέρω ύπολοχαγόν, ήρχισεν ή δρασις είς δλους τούς τομείς καί ίδίςι
εις τόν τοιοϋτον τής μυήσεως καταλλήλων είς Εκαστον
χωρίον τής περιφερείας προσώπων, μυηθέντων παρ’ έμοϋ
πρώτων τών σταθμαρχών Χωροφυλακής περιφερείας μου
ώς καί έτέρων καταλλήλων άστυνομικών όργάνων.
Κατά τόν χρόνον τοϋτον έν Κολινδρφ έμυήθησαν πολ
λοί κάτοικοι, μεταξύ τών όποιων οί Αθανάσιος Λιναράς, ίερεύς έφημέριος Κολινδροϋ, Βασίλειος Καμψελίδης, τότε πρόεδρος τής Κοινότητος Κολινδροϋ, Δημήτριος Θεολογίδης, ιατρός, Σωτήριος Παπαϊωάννου, κα
θηγητής Γυμνασίου, Κωνσταντίνος Χασιώτης, δασονό
μος, Παναγιώτης Γαλατσόπουλος, άπόστρατος άξιωματικός Αεροπορίας, οί ϊδιώται Βασίλειος, Σωτήριος καί Λάκης Κομπατσιάρης καί άλλοι. Ούτως, είς διαστήματα δύο
μηνών περίπου, ώς έκ τών περιοδειών είς τά χωρία τής
Ύποδιοικήσεώς μου είχα διαπιστώσει, είχον προσηλυτισθή είς τήν Όργάνωσιν πολλοί κάτοικοι, τόσον άπό
τής ίδικής μας πλευράς, δσον και έξ άλλων κατευθύνσεων,
310
ίδίςι τής Κατερίνης. Έκτος τούτου, θετικαί πληροφορίαι εφερον είς χεΐρας τών κατοίκων Πιερίων, καί ίδίςι
τών τουρκοφώνων πληθυσμών αύτών, δτι ύπήρχε μεγά
λος άριθμός δπλων, άτινα είχον μεταφερθή έκεΐ παρ’
αύτών τό Ετος 1941 έκ Κοζάνης, Πτολεμαΐδος κ.λ.π. μετά
τήν κατάρρευσιν τοϋ μετώπου.
Έ ν τφ μεταξύ κατά τόν αύτόν ώς άνω χρόνον (Όκτώβριος-Νοέμβριος 1942) ήρχισαν νά περιέρχωνται πληροφορίαι, δτι είς τάς πέριξ τοϋ Όλύμπου περιοχάς είχον
έμφανισθή άνταρτικαί όμάδες άγνώστου όργανώσεως μέ
χρι τότε, αΐτινες ένήργουν έπιθέσεις κατά Σταθμών Χω
ροφυλακής, οϋς έλεηλάτουν καί έπυρπόλουν, τούς δέ
άνδρας αύτών άφοϋ άφώπλιζον ένίους τούτων άπήγαγον.
Κατά μήνα Δεκέμβριον 1942 όμάδες τούτων διά τεχνά
σματος (ψευδής άνακοίνωσις είς τήν Α ρχήν περί άνευρέσεως άγνώστου άτόμου φονευμένου) καί έξ ένέδρας
έπέτυχον είς τήν περιοχήν τοϋ χωρίου ΠαντελεήμονοςΚατερίνης τήν σύλληψιν δυνάμεως Χωροφυλακής, τήν
όποίαν άφοϋ άφώπλισαν άφήκαν τούς άνδρας έλευθέρους,
κρατήσαντες μόνον τούς έπικεφαλής αύτής ύπομοίραρχον Τωμαδάκην Αλέξανδρον, διοικητήν τής Ύποδιοικήσεως Χωροφυλακής Κατερίνης^ καί άνθυπασπιστήν
Κουτσοϋκον Νικόλαον, διοικητήν τοϋ Σταθμοϋ Χωροφυ
λακής Λιτοχώρου, οϋς μετά τινας ή μέρας έξετέλεσαν.
Κατά τό τρίτον δεκαήμερον τοϋ μηνός Ίανουαρίου
1943 όμάς τούτων, διαπεραιώθέΐσα έξ Όλύμπου είς τήν
περιφέρειάν μου (Β Α Πιέρια) καί μεταβάσα τήν 26ην
τοΟ ώς άνωτέρω μηνός είς τό χωρίον Σφενδάμη - Πιερίας
συνέλαβε τόν, κατά τήν νύκτα έκείνην δίανυκτερεύοντα
είς τήν οίκίαν τοϋ Αθανασίου Σακελλαρίου προέδρου
τής Κοινότητος, ένωμοτάρχην Σωτηρόπουλον Ήλίαν,
διοικητήν τοϋ Σταθμοϋ Χωροφυλακής Νέου Έλευθεροχωρίου- Μεθώνης -Πιερίας, δν άφοϋ ώδήγησε δέσμιο ν
Εξωθι του χωρίου Σφενδάμης έξετέλεσε κατά τόν πλέον
άγριον τρόπον διά πληγμάτων μαχαίρας είς τόν λαιμόν,
άφήσασα έπί τοϋ νεκροϋ του σημείωμα μέ τάς λέξεις
«Έ τσ ι τιμωρεί τό Έθνος τούς προδότας του».
Ή όμάς αΰτη ώς καί αί λοιπαί περί τόν Όλυμπον δρώσαι τόιαϋται, ώς βραδύτερον διεπιστώθη, άνήκον είς τήν
όργάνωσιν Ε.Α.Μ. - Ε.Λ.Α.Σ. καί δτι έπικεφαλής τής όμάδος ήτις συνέλαβε τόν ένωμοτάρχην ήτο ό μετέπειτα
φέρων τό ψευδώνυμον καπετάν Ά ρ η ς (γνωστός κομμου
νιστής Μιχαήλ Σουγιουτζόγλου, ύπάλληλος τοϋ Υ π ο
καταστήματος Αγροτικής Τραπέζης Κατερίνης, προ τής
έξόδου του είς τάς άνταρτικάς όμάδας).
Ούτως ήρχισεν-είς τήν περιφέρειαν τής Ύποδιοικήσεώς μου τόν άπελευθερωτικόν άγώνα τό Ε.Α.Μ.-Ε.Λ.
Α.Σ., μέ τόν άγριον φόνον ώς δήθεν προδότου τοϋ πλέον
άγνοϋ καί θερμοϋ πατριώτου, ένωμοτάρχου Σωτηροπούλου Ή λία, δστις έπανειλημμένως είχε συλληφθή καί τεθή ύπό κατηγορίαν καί άνάκρισιν έκ μέρους τών Γερμα
νών δι’ ύπόθαλψιν Ά γγλων στρατια>τικών καί δι’ έτερας
πατριοοτικάς πράξεις καί δστις έτύγχανεν ένθουσιώδες καί
δραστήριον μέλος τής Όργανώσεώς μας.
Τό είς βάρος τοϋ ένωμοτάρχου τούτου Εγκλημα του
Ε.Λ.Α.Σ., ώς ήτο φυσικόν, συνεκίνησε καί έτάραξε τούς
κατοίκους τής περιφερείας, παρ’ ών πολύ έξετιμδτο καί
[ ήγαπατο ούτος διά τήν έν γένει έναντι των στοργική ν
ι πολιτείαν και συμπεριφοράν και άνησύχησε σοβαρώς
I τούς άνθρώπους τής Όργανώσεώς μας, πλήν διεσκεδάσθη ή έντύπωσις αύτη, διότι έπιστεύθη κατ’ άρχάς δτι δ
[ φόνος ήτο εργον όμάδος κακοποιών, βραδύτερον δέ, δταν
[. έγνώσθη δτι τοϋτον διέπραξέν ό Ε.Λ.Α.Σ., έγένετο άντι| ληπτόν δτι οδτος (φόνος) άπέβλεπεν είς τήν έξαφάνισιν
δραστήριων στοιχείων και είς τήν τρομοκράτησιν τών
I ύγιώς σκεπτομένων Ελλήνων πατριωτών.
Τήν 5ην Μαρτίου 1943, έξακολουθών νά ύπηρετώ είς
\ τήν αύτήν Ύποδιοίκησιν Χωροφυλακής Κολινδροϋ, έ[ λαβον διαταγήν τών γερμανικών άρχών κατοχής, δι’ ής
\ διετάσσετο ό άφοπλισμός τών άνδρών και ή παράδοσις
[ είς αύτάς όλοκλήρου τοϋ όπλισμοϋ τής Ύποδιοικήσεως.
Διά τής Ιδίας διαταγής και πρός τόν αύτόν σκοπόν
I διετάσσοντο και αί Υποδιοικήσεις Χωροφυλακής Κατει ρίνης, Βεροίας καί Ναούσης.
Ώ ς ήμερα παραδόσεως ώρίζετο ή 8η Μαρτίου 1943.
Μετά τήν διαταγήν ταύτην έλαβον τήν άπόφασιν νά μή
[συμμορφωθώ καί έξέλθω είς τά δρη πρός διεξαγωγήν
ι άνταρτικοϋ άγώνος κατά τών κατακτητών.
; Είς τοϋτο ήχθην άφ’ ένός μεν διότι έκ τών δσων έγνώ[ ρίζα, τά πάντα ήσαν έτοιμα διά τήν όργάνωσίν μας έπί
τών Πιερίων, πρός δέ άπό τών μέσων τοϋ μήνός Φεβρουα• ρίου 1943 εϊχεν έξέλθει καί έδρα έπί τών Πιερίων άνταρ[τική όμάς τής Όργανώσεώς μας, ύπό τόν τότε λοχαγόν
[Γουλγουτζήν Γεώργιον, καί ώς έκ τούτου έκρινα δτι δέν
ήτο πατριωτικό ν νά παραδώσω τόν όπλισμόν είς τούς
^κατακτητάς, άφοϋ τούτου εϊχεν άπόλυτον άνάγκην ή Ό ργανωσίς μας καί ή Πατρίς.
Πρός τοϋτο μεταβάς είς Βέροιαν, ένθα ήτο τότε ή έδρα
:τής προϊσταμένης Διοικήσεώς Χωροφυλακής καί παρουί σιασθείς είς τόν τότε διοικητήν μου ταγματάρχην Σταυρίδην Γεώργιον, δστις ήτο έπίσης μέλος τής Όργανώσεώς
μας, τοϋ άνέφερον τάς σκέψεις καί τήν άπόφασίν μου.
;Ούτος, άφοϋ μέ συγκίνησιν μέ ήκουσεν, ού μόνον δέν
έξέφρασε δισταγμόν τι να, άλλά καί διά διαφόρων πατριω
τικώ ν λόγων μέ ένεθάρρυνε είς τήν έκτέλεσίν της, ύποσχεθείς άμα συμπαράστασιν καί πδσαν ένίσχυσιν είς έμ
ψυχον καί άψυχον ύλικόν άπό τής θέσεώς του ώς διοικητοϋ Χωροφυλακής.
Αμέσως δέ μέ έφερε είς έπαφήν μέ τόν ώς άνωτέρω
έλέχθη λοχαγόν Γουλγουτζήν, δστις τήν ήμέραν έκείνην
είχε κατέλθει άπό τά Πιέρια καί εύρίσκετο έκεΐ, καί,
άφοϋ μετ’ αύτοϋ έρρύθμισα τό θέμα τής συναντήσεως τής
όμάδος του κατά τήν ήμέραν τής έξόδου μου, άνεχώρησα
καί έπανήλθον αύθημερόν είς τήν έδραν μου. Τήν έπομέ
νην 6-3-43, άφοϋ άνεκοίνωσα καταλλήλως τήν άπόφα
σίν μου ταύτην είς τούς σταθμάρχας Χωροφυλακής καί
είς τούς άνδρας τής έδρας μου καί ώρισα τόπον καί χρό
νον συναντήσεως διά τούς εύρισκομένους μακράν τής
έδρας δνδρας, οΐτινες θά ήθελον νά μέ άκολουθήσωσιν,
περί ώραν 23ην τής 7-3-43 άνεχώρησα έκ Κολινδροϋ.
Κατά τήν έξοδόν μου ταύτην μέ ήκολούθησε τό μεΐζον
μέρος τών άνδρών τής Ύποδιοικήσεώς μου, ήτοι περί
|τούς 30 άνδρας, ώς καί εϊς ιδιώτης όνόματι Κομπατσιάρης Ιωάννης, παραλαβόντες μεθ’ έαυτών άπαντα τόν ό-
πλισμόν τής Ύποδιοικήσεως, ώς καί δλα τά χρήσιμα
ύλικά άτινα εύρίσκοντο είς τάς άποθήκας τών Υ πηρε
σιών Χωροφυλακής (Ύποδιοικήσεως καί Σταθμών).
Κατά τήν άναχώρησιν καί ίνα μή έκτελεσθή διαταγή
τών άρχών κατοχής περί ύποβολής όνομαστικής καταστάσεως τών κομμουνιστών περιφερείας τής Ύπόδιοικήσεως, πρός δέ έξαφανισθή παν στοιχεΐον άφορών αύτούς,
άτι να ύπήρχον είς τά άρχεΐα τών Υπηρεσιών, έδόθη δια
ταγή καί παρελήφθησαν παρά τών άνδρών άπαντες οί
φάκελοι τών κομμουνιστών περιφερείας τής Ύποδιοικήσεως ώς καί τά σχετικά βιβλία, τά όποια (φάκελοι καί
βιβλία) καθ’ όδόν κατεστράφησαν διά πυρός.
Μετά δλονύκτιον πορείαν, τάς πρωινάς ώρας τής
8-3-43 έφθάσαμε έξωθι τοϋ χωρίου Συκιά, ένθα λαβόντες τήν πληροφορίαν παρά τοϋ ίερέως Συκιάς Παπανέστορος, δτι ή όμάς τοϋ Γουλγουτζή εύρίσκετο είς τήν
ίεράν μονήν τών Α γίω ν Πάντων μετέβημεν έκεΐ.
Είς τήν μονήν, τόσον οί έπικεφαλής τής άνταρτικής
όμάδος μόνιμοι άνθυπολοχαγοί Τσαμασιώτης Σπυρίδων
καί Παπαθανασίου Αθανάσιος, δσον καί οί άνδρες αύτής, μάς ύπεδέχθησαν μέ ένθουσιασμόν καί ποικιλοτρόπως έξεδήλωσαν τήν χαράν των. Κατά τήν έκεΐ παραμο
νήν μδς έπεσκέφθη ό τότε λοχαγός Μυτιληνάκης Λάμ
προς, διαμένων είς Βέροιαν, ώς καί τινες κάτοικοι τών
πέριξ χωρίων. Μετά πάροδον 2-3 ήμερών καί τήν έπάνοδον έκ Βεροίας τοϋ άρχηγοϋ Γουλγουτζή, τό τμήμά
μας, άποτελούμενον έκ 50 άνδρών περίπου, έξεκίνησε
διά τήν έκτέλεσίν τοϋ προγράμματος ένεργείας, δ σύνίστατο είς τήν διέλευσιν τάς βραδυνάς ώρας έκ τών χωρίων,
πρός έπαφήν μετά τών κατοίκων, συγκρότησιν έπιτροπών άγώνος, συγκέντρωσιν δπλων καί λοιπών χρησίμων
ύλικών, συγκρότησιν έφεδρικών όμάδων δράσεως, δικτύ
ων πληροφοριών κ.λ.π.
Ή έξοδός μας αύτη (τόσον τής όμάδος Γουλγουτζή,
δσον καί έμοϋ μετά τών άνδρών μου) γνωσθεΐσα προύκάλεσεν άκράτητον ένθουσιασμόν μεταξύ τών κατοίκων τών
Πιερίων, ώς καί τών πέριξ περιφερειών Κατερίνης καί
Βεροίας καί, παρά πάντα φόβον τοϋ κατακτητοϋ, έσπευδον
ούτοι νά μδς συναντήσουν καί νά έκδηλώσουν τήν άγάπην καί τήν πίστιν των είς τόν άγώνα διά τήν άπελευθέρωσιν τής Πατρίδος καί νά μάς προσφέρουν πδσαν έξυπηρέτησιν είς τάς άνάγκας μας είς τρόφιμα κ.λ.π. Έ κεΐ
δέ πού ή έξοδος αύτη προύκάλεσε ιδιαίτερον ένθουσιασμόν, ήσαν οί τουρκόφωνοι πληθυσμοί τών Πιερίων, οί
όποιοι λόγφ τής διακρινούσης αύτούς ιδιαιτέρας συνοχής
καί πειθαρχίας μεταξύ των ήγέρθησαν ώς εις άνθρωπος
καί πολλοί τούτων, ώς οί Κυριάκος Παπαδόπουλος (Κισδ Μπασάκ), Παϋλος Άσλανίδης, Θεόφιλος Λεοντιάδης, Ματθαίος Άσλανίδης, Μανασσής, Άνέστης Σαχινίδης κ.λ.π., κάτοικοι τών χωρίων Κοϋκος, Σεβαστή, Ά γιάννηδες, παλαιοί όπλαρχηγοί τοϋ Πόντου μεμυημένοι
είς τήν Όργάνωσίν μας έσχημάτισαν άμέσως ένοπλα τμή
ματα, μέ δπλα τά όποια, ώς άνωτέρω άναφέρω, εΐχον μετα
φέρει έκ Πτολεμαΐδος, Αμυνταίου, Κοζάνης κ.λ.π. καί
άπέκρυπτον έπιμελώς έκεΐ καί έξήλθον πρός συνάντησίν
μας. Έ πίσης ένετάχθη είς τά τμήματά μας 5μελής ένο
πλος όμάς ύπό τόν Αριστείδη ν Παπαδόπουλον έκ Νησελ311
λίου Βεροίας, ώς καί τρεις Ε λληνοκύπριοι, οΐτινες άνήκοντες είς τό άγγλικόν έκστρατευτικόν Σώμα κατά τάς
μάχας τοϋ Ό λύμποο είχον άποκοπή καί παρέμενον εκτοτε κρυπτόμενοι είς τήν περιοχήν Κατερίνης. Οδτως έντός
όλίγων ήμερων ή δύναμις τών έν κινήσει τμημάτων μας
άνήρχετο είς 130 άνδρας, ή δέ τοιαύτη τών είς τά χωρία
έφεδρικών τμημάτων δράσεως ύπερέβαινε τόν άριθμόν
τοϋτον καί συνεχιζομένων τών κινήσεών μας πρός τά
διάφορα χωρία αί δυνάμεις αδται ηΰξανον καθημερινώς.
Καί ένφ ούτως είχον τά πράγματα καί τά τμήματά μας
έκινοϋντο είς τήν μεταξύ τών χωρίων Συκιά, Καστανιά,
Παληοστάνη, Σφενδάμη, Κούκος, Παληονέλληνη κ.λ.π.
περιοχήν, ήρχισαν είς τήν ζώνην ένεργείας μας νά έμφανίζωνται τμήματα τής Ό ργανώσεως Ε.Α.Μ .-Ε.Λ.Α.Σ.
Ταϋτα, κατ’ άρχάς άνίσχυρα δντα, καθ’ δσον δέν ύπερέβαινον τούς 30 άνδρας, έζήτησαν τήν συνεργασίαν μας.
Πρός τοϋτο, κατά λαβοϋσαν χώραν τήν 16-3-43 συνάντησιν τών τμημάτων είς τοποθεσίαν μεταξύ Παληοστάνης - Παληονέλληνη ς καί έν συνεχεία συνάντησιν τού
άρχηγοϋ μας Γουλγουτζή μετά τοϋ ώς τοιούτου παρουσιασθέντος έκ τής πλευράς τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. μονίμου ύπολοχαγοϋ αύτοκινήτων Τσαλέφη Θωμά (καπετάν Βούρου),
μετά συζήτησιν καθ’ ήν έπεκράτησε ταυτότης άντιλήψεων
καί σκοπών, έπήλθε πλήρης συμφωνία καί ώς πρός τόν
τρόπον συνεργασίας τών τμημάτων καί ώς πρός τόν τοιοϋτον άλληλοϋποστηρίξεώς των έν περιπτώσει συγκρού
σεων μετά τών Γερμανών κ.λ.π.
Μετά πάροδον δμως ήμερών, ένισχυθέντα ταϋτα διά
δυνάμεων έξ άλλων περιφερειών, ήλλαξαν στάσιν εναντί
μας καί ήρχισαν νά έμφανίζωσιν έχθρικάς διαθέσεις καί. νά
ένεργώσιν έχθρικάς πράξεις είς βάρος μας. Κατ’ άρχάς,
καί έπί σκοπφ δπως δημιουργήσωσι δυσπιστίαν είς τούς
κατοίκους έναντι τών τμημάτων μας, διά ζώσης καί κυ
κλοφορίας έκατοντάδων έντύπων τόσον έν τή πόλει Κα
τερίνης, δσον καί είς τά χωρία, έξαπέλυσαν σφοδράν
συκοφαντική ν έπίθεσιν έναντίον μας, έμφανίζοντες τά
τμήματα ώς δήθεν συνεργαζόμενα μετά τών Γερμανών,
παρ’ ών δήθεν έξωπλίζοντο καί έτροφοδοτοϋντο κ.λ.π.
Α κολούθως τήν 20-3-43 έξωθι τοϋ χωρίου Χράνη προέβησαν είς τήν σύλληψιν τών άνταρτών (χωροφυλάκων)
Φαρασλή Α ποστόλου καί Βουλγαράκη Ίωάννου, οϋς
άφοϋ άφώπλισαν έθεσαν ύπό κράτησιν.
Βραδύτερον δέ τή έπεμβάσει άξιωματούχου τοϋ Ε.Λ.Α.Σ.
συγγενοϋς των άφήκαν τούτους έλευθέρους καί βίςι τούς
ένέταξαν εις τα τμήματά των. Κατά τόν Ιδιον έπίσης
χρόνον συνέλαβον δύο συνδέσμους τής Ό ργανώσεώς μας,
τοϋ ένός όνόματι Γουλγουντίνα, συγγενοϋς τοϋ άρχηγοϋ
Γουλγουτζή, οί όποιοι είχον μεταφέρει έκ Βεροίας άρβυλα καί άλλα έφόδια διά τούς άνδρας μας, καί τούς όποίους
μετά τινας ή μέρας έφόνευσαν. Διαβήματα καί παραστά
σεις έκ μέρους μας, δπως άφήσουν έλευθέρους τόσον
τούς άντάρτας, δσον καί τούς συνδέσμους ούτε κάν έλήφθησαν ύπ’ δψιν.
Ω σαύτως δέ δι’ άπειλών θανατώσεως ήρχισαν νά άσκώσι τρομοκρατίαν είς βάρος τών είς τά χωρία άνθρώπων
τής Όργανώσεώς μας, νά προβαίνουν είς άφοπλισμόν
ήμετέρων όμάδων δράσεως κ.λ.π. Παρά τ’ άνωτέρω δμως
312
οί κάτοικοι τών χωρίων ούδ’ έπί στιγμήν έπαυσαν νά
προσβλέπουν μετ’ έμπιστοσύνης πρός τά τμήματά μας,
νά τά συνδράμουν είς τό έργον των, πρός δέ α ί δυνάμεις
τών έν κινήσει καί έφεδρείςι τμημάτων ν’ αύξάνουν συνε
χώς, άνελθοϋσαι έν συνόλφ είς 250 περίπου άνδρας, πρά
γμα δ άνησύχει τούς κομμουνιστάς καί τήν Ό ργάνω σιν
των Ε.Α.Μ. - Ε.Λ.Α.Σ., δι’ δ καί έθεσαν θέμα διαλύσεώς
μας.
Ούτω τήν 23-3-43 καί ώραν 9ην π.μ., ένφ τά τμήματά
μας είχον άναχωρήσει έκ τοϋ χωρίου Ρυάκια καί έβάδιζον έπί τής όδοϋ πρός τό χω ρίον Καστανιά, είς σημεΐον
περί τά 3-4 χιλιόμετρα έκ τοϋ χωρίου εύρέθησαν αίφνιδίως ένώπιον τμημάτων τοϋ Ε.Λ.Α.Σ., άτινα είχον άποκλείσει τήν όδόν καί είχον καταλάβει τά πέριξ ύψώματα.
Κατά τήν στάσιν τών τμημάτων μας έπεδιώχθη κατ’ άρ
χάς, διά προσεγγίσεως τών όπλαρχηγών μας παρά γνω
στών των άξιωματικών καί άνταρτών τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. καί
τής κατ’ ίδίαν δήθεν συζητήσεως, νά τούς παρασύρωσι
πρός τάς γραμμάς των καί νά τούς συλλάβωσι.
Γενομένου δμως άντιληπτοϋ τοϋ τεχνάσματός των τού
του, προσήλθον ένώπιόν μας άξιωματικοί τινες καί ό
πολιτικός των έπίτροπος μέ τό ψευδώνυμον Κοσμάς ( Α
θανάσιος Γκέλος έκ Ν ιγρίτης), δστις ύπήρξεν ό κυρίως
σφαγεύς τών Πιερίων, καθ’ δσον δλαι αί έκτελέσεις τών
έθνικοφρόνων κατοίκων (άνθρώπων τής Όργανώσεώς
μας), αϊτινες έλαβον χώραν τότε έπί τών Πιερίων, παρ’
αύτοϋ διετάχθησαν, δστις στραφείς πρός ή μάς είς θρασύ
καί προκλητικόν ύφος είπε: « Ή Ό ργάνω σίς μας δέν
άνέχεται άλλος Ό ργανώ σεις καί δχομεν έντολήν νά σάς
καλέσωμεν νά προσχωρήσητε είς ήμάς. Είς τό Ά ρ χη γεΐον
πού θά πάμε θά σάς άπονεμηθοϋν κάθε διάκρισις καί τι
μή. Ά ν δέν μάς άκολουθήσετε θά σάς κτυπήσωμεν».
Ά παντών είς αύτόν ό άρχηγός μας είπ ε:
«Μία τέτοια πρότασις άπορρίπτεται ώς άπαράδεκτος.
Ή μ εΐς έντολάς λαμβάνομεν μόνον άπό τήν Ό ργάνω σίν
μας. Σας καλοϋμεν έν πνεύματι άγάπης καί όμονοίας νά
συνεργασθοϋμε, ϊνα φέρωμέν είς πέρας τόν κοινόν ίερόν
σκοπόν, τούτέστιν τήν άπελευθέρωσιν τής Πατρίδος μας.
Ή μ εΐς δέν θά εΐμεθα οί πρώτοι πού θά ρίξουμε βόλι
έναντίον Ελλήνω ν, σείς άν θέλετε κτυπήσατέ μας». Καί
ταϋτα είπών έδωκεν είς στεντορείαν φωνήν τό σύνθημα
τής έκκινήσεως τών τμημάτων μας πρός τά έμπρός. Πρό
τής γενναίας στάσεως τοϋ άρχηγοϋ μας καί τής άποφασιστικής έκκινήσεως τών άνδρών, οί έπικεφαλής τών τμη
μάτων τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. έδωκαν έντολήν είς τά άποκλείοντα
τήν όδόν τμήματά των ν’ άποσυρθώσι ταχέως, χω ρίς νά
τολμήσωσι νά μάς ένοχλήσωσι. Καί τοϋτο διότι τήν ήμέραν έκείνην αί δυνάμεις τών τμημάτων μας άνήρχοντο
είς 140 άνδρας, ένφ αί δυνάμεις τούτων δέν ύπερέβαινον
τούς 80, πρός δέ οί άνδρες μας διέθετον άσυγκρίτως
καλλίτερον όπλισμόν καί πυρομαχικά. Καί παρ’ δτι μετά
τό ώς άνω έπεισόδιον αί έχθρικαί ένέργειαι καί πράξεις
τούτων συνεχίσθησαν είς βάρος μας, ούδέποτε έπιστεύαμεν δτι θά έξώθουν οδτοι τά πράγματα μέχρις ένόπλου
ρήξεως καί αιματοχυσίας.
Τοϋτο δμως τό όποιον ήμεΐς δέν ήδυνά'μεθα νά φαντα-
σθώμεν, αύτό και συνέβη μετά τινας ήμέρας. Μετά τήν
άνωτέρω συνάντησιν τά τμήματά μας, συνεχίσαντα τήν
έφαρμογήν τοϋ προγράμματος δράσεώς των, ήχθησαν τήν
27-3-43 έίς τήν ώς άνω μονή ν τών ' Αγίων Πάντων πρός
άνάπαυσιν, Ενθα παρέμειναν μέχρι τής 4-4-43.
Κατά τό διάστημα τοΰτο μδς έπεσκέφθησαν πολλοί
κάτοικοι τών πέριξ χωρίων τής πεδιάδος Βεροίας, πρός
δέ διήλθεν έκεΐθεν ή έξ 8 άνδρών έθνική άνταρτική όμάς.
μέ άρχηγόν τόν Θεόφιλον Βαήν έκ Κατερίνης, ήτις έδρα
ώς άνεξάρτητος είς τήν πεδινήν περιοχήν Βεροίας καί
ήτις έδήλωσε συνεργασίαν μετά τών τμημάτων μας.
Ωσαύτως, κατά τό ώς άνω χρονικόν διάστημα, είς τόν
άνθυπολοχαγόν Τσαμασιώτην Σπυρίδωνα συνέβη άτύχημα, έτραυματίσθη δέ είς τήν χεϊρά του έκ τυχαίας έκπυρσοκροτήσεως τοϋ πιστολιού του, οδ Ενεκεν παρέστη
άνάγκη μεταφοράς του είς Βέροιαν πρός θεραπείαν. Και
ένφ τήν 4ην Α πριλίου έπρόκειτο νά λάβη χώραν εϊς τήν
μονήν λειτουργία έκ μέρους τοϋ ίερέως Συκιάς Παπανέστορος, ήν θά παρηκολούθουν καί οί άνδρες τοϋ σώματός
μας, περί ώραν 5.30' π.μ. τής ήμέρας ταύτης (4-4-43)
προσήλθεν άγγελιαφόρος τοϋ Ε.Λ.Α.Σ., δστις ένεχείρισε
είς τόν άρχηγόν Γουλγουτζήν σημείωμα άναγράφον τά
έξής: «Πρός τόν άρχηγόν τών τμημάτωνΈ.Σ. Γουλγούτζήν, όπλαρχηγούς Τσακάραν, ’Ασλανίδην κ.λ.π. ΕΙσθε
κυκλωμένοι άπό 500 άντάρτες τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. Σάς δίνουμε
τόν λόγον τής έπαναστατικής μας τιμής, δτι άν παραδοθήτε δέν Εχετε νά πάθετε τίποτε. Πάσα άντίστασις θά
πνιγή είς τό αίμα».
Κ ικ ίτ σ α ς - Β ό ϋ ρ ο ς
Εύθύς ώς ό άρχηγός άνέγνωσε τοϋτο, Εδωσεν έντολή ν
ταχείας έξόδου τών έν τή μονή εύρισκομένων άνδρών
πρός κατάληψιν τών προκαθωρισμένων θέσεων καί άντίστασιν. Είρήσθω ένταΰθα, δτι έκ Βεροίας μδς εΐχε δοθή
πληροφορία περί κινήσεως τμημάτων Γερμανών πρός
Πιέρια, δι’ ένέργειαν έκκαθαριστικών έπιχειρήσεων έ
ναντίον τών άνταρτών, πράγμα δ μδς ύπεχρέωσε είς τήν
λήψιν ηύξημένων μέτρων άσφαλείας καί έπαγρυπνήσεως,
ού Ενεκεν είς τέσσαρα σημεία περιμετρικώς τής μονής
είχον έγκατασταθή άπό τής έκεΐ άφίξεώς μας φυλάκια μέ
ίκανόν άριθμόν άνδρών.
Είς έκτέλεσιν τής διαταγής τοϋ άρχηγοϋ άπαντες οί
έπί κεφαλής τμημάτων έκινήθησαν άμέσως, έγώ δέ συγκεντρώσας ταχέως τούς έντός τής μονής εύρισκομένους
15 άνδρας, καθ’ δσον οί ύπόλοιποι ήσαν είς τά φυλάκια,
Εσπευσα πρός τήν Εξοδον τοϋ μανδροτοίχου τής μονής.
Καθ’ ήν δέ στιγμήν έξερχόμην, ήρχισαν νά ρίπτωνται
βλήματα δλμων πρός τήν μονήν καί νά άκούωνται πυκνοί
πυροβολισμοί. Έπηκολούθησε μάχη, ήτις διήρκεσε μέ
χρι τών άπογευματινών ώρών, όπότε, δοθείσης διαταγής,
οί άνδρες τοϋ σώματος διέρρευσαν πρός διαφόρους κα
τευθύνσεις. Κατά τήν μάχην ύπέστημεν βαρύ πλήγμα.
Τριάκοντα καί πλέον άνδρες ώς καί ό άνθυπολοχαγός
Παπαθανασίου Αθανάσιος, μή προλαβόντες νά έξέλθωσι τής μονής καί νά καταλάβωσι τάς θέσεις των, λόγφ
αίφνιδιασμοϋ καί μή προβολής άντιστάσεως τοϋ ύπό
τόν Εφεδρον άνθυπολοχαγόν Σμύρνήν φυλακίου, ήχμα-
λωτίσθησαν. Έγώ δέ καί τινες τών άνδρών μου είς τήν
κατά τάς άπογευματινάς ώρας προσπάθειαν διασπάσεως
τής γραμμής τών έλασιτών, έμπεσόντες είς πυκνά πυρά
αύτομάτων δπλων, καθ’ ήν στιγμήν καί έτραυματΐσθήν
διά ριπής αύτομάτου είς τήν κνήμην τοϋ άριστεροϋ ποδός, ώς έκ θαύματος διεσώθημεν. Μετά τόν τραυματισμόν
καί τήν πρόχειρον έπίδεσιν τοϋ τραύματος, δι’ δλονυκτίου πορείας ήχθημεν τάς πρωινάς ώρας τής 5-4-43
Εξωθι τοϋ χωρίου Βεργίνα.
Έ κεΐ μή δυνάμενος νά συνεχίσω τήν πορείαν, λόγφ
φλεγμονής καί έρεθισμοϋ τοϋ τραύματος, έπεβιβάσθην
ΐππόυ, δστις παρελήφθη έκ τής μονής Βουλτσίστης καί
μετεφέρθην έκεΐ ύπό τοϋ άντάρτου Μανίκα Θεοφάνους.
Συνεχίσαντες τήν πορείαν έφθάσαμεν είς τήν έκκλησίαν
Μεγάλη Παναγία, κειμένην είς τήν περιοχήν Βουλτσί
στης, Ενθα συναντήσαμε καί τούς ύπολοίπους άνδρας τοϋ
τμήματός μου, άπουσιάζοντος μόνον τοϋ άντάρτου (χωροφύλακος) Κωνσταντινίδου Ίωάννου, δστις εϊχεν αίχμαλωτισθή παρά τών έλασιτών, ώς καί τινων άλλων
έτέρων τμημάτων. Ακολούθως, άναχωρήσαντες έκεΐθεν
τάς έσπερινάς ώρας (5-4-43), διήλθομεν Εξωθι τής κωμοπόλέως Κολινδροϋ, Ενθα μδς συνήντησεν ό άνωτέρω
ύπολοχαγός Λιακόπουλος Γεώργιος καί ό Ιατρός Κολινδροϋ, δστις καί μοϋ παρέσχε Ιατρική ν περίθαλψιν.
Έ ν συνεχείςι δι’ όλονυκτίου πορείας καί διά τών περιο
χών τών χωρίων Καταχδ, Παλαιοϋ Έλευθεροχωρίου,
Σφενδάμης, έφθάσαμε τάς πρωινάς ώρας τής 6-4-43 είς
τό χωρίον Κοϋκος, Ενθα είχον συγκεντρωθή καί οί άν
δρες δλων τών άλλών τμημάτων, άτινα έπέτυχον νά διαφύγωσιν έκ τής μονής. Είς Κοϋκον παρεμείναμεν έπί
πέντε ήμέρας περίπου, καθ’ δ διάστημα έγώ ένοσηλευόμην είς τήν οΙκίαν τοϋ δπλαρχηγοϋ Παύλου ’Ασλανίδου.
Κατά τόν χρόνον τοϋτον οί οπλαρχηγοί Κυριάκος Παπαδόπουλος, ’Ασλανίδης, Μανασσής, Σαχινίδης, έλθόντες
είς συνεννόησιν καί συνάντησιν μέ τούς άρχηγούς τών
τμημάτων τοϋ Ε.Λ.Α.Σ., άτινα μδς είχον προσβάλει είς
τήν μονήν τών Α γίων Πάντων, έπέτυχον τήν άπελευθέρωσιν τών άνταρτών οίτινες κατή γοντο έκ τοϋ χωρίου Κοϋ
κος, Σεβαστή κ.λ.π. καί είχον αίχμαλωτισθή κατά τήν
άνωτέρω μάχην καί ών ό άριθμός άνήρχετο είς δώδεκα
περίπου. Έ κ τών ύπολοίπων δέ 20, οίτινες έκρατήθησαν,
ό άνθυπολοχαγός Παπαθανασίου Αθανάσιος έκ Σφενδά
μης, ό έπιλοχίας Σπυρίδης Κων. έκ Κατερίνης, δύο Ετε
ροι λοχίαι έκ Σφενδάμης, συγγενείς τοϋ άνωτέρω άνθυπολοχαγοϋ ώς καί τοϋ τοιούτου Τσαμασιώτου, ώς καί
4-5 άντάρται έξ άλλων χωρίων καί ών τά όνόματα μοϋ
διαφεύγουν, μετά τινας ήμέρας έξετελέσθησαν. Έ ν τφ
μεταξύ καί καθ’ δν χρόνον ό άρχηγός Γουλγουτζής άπου.σίαζεν είς Θεσσαλονίκην, Ενθα είχε μεταβή ΐνα άναφέρη
τά διατρέξαντα, άφίχθησαν είς Κοϋκον καί άνέλαβον τήν
διοίκησιν τών τμημάτων οί μόνιμοι άξιωματικοί τότε
ύπολοχαγοί Βογιατζόγλου Απόστολος, Κοττέας Έλπιδοφόρος καί άνθυπολοχαγός Παπαγεωργίου Κωνσταν
τίνος.
Τήν ΙΟην Απριλίου 1943 τά τμήματά μας, ών ή δύναμις
άνήρχετο είς 60 άνδρας περίπου, ύπό τήν ήγεσίαν τών
άνωτέρω άξιωματικών, τών όπλαρχηγών Παπαδοπούλου,
313
Άσλανίδου κ.λ.π., μετά τών άνδρών των παραμεινάντων
εϊς Κοϋκον καί πέριξ χωρία, άνεχώρησαν έκεΐθεν καί
δι’ δλονυκτίου πορείας διά τών χωρίων Σφενδάμη, ΠαλαιοΟ Έλευθεροχωρίου, Καταχδ, άφίχθησαν τάς πρωινάς
ώρας τής 11-4-43 είς περιοχήν Κολινδροϋ, ένθα έγώ,
δστις ήκολούθουν ταϋτα έπιβαίνων ίππου, άπεχωρίσθην
καί συνοδείςι τοϋ άνθυπολοχαγοϋ Παπαγεωργίου καί τοϋ
άντάρτου (ύπενωμοτάρχου) Χριστοφιλοπούλου Γεωργίου
μετέβην είς τήν οΙκίαν τοϋ δασονόμου Κωνσταντίνου
Χασιώτου, ήτις εύρίσκετο είς τήν παρυφήν τής κωμοπό
λεως. Έκεΐ μέ τόν άνωτέρω άντάρτην Χριστοφιλόπουλον,
τοϋ ώς εΐρηται άξιωματικοϋ Παπαγεωργίου έπανελθόντος
είς τά τμήματα, παρεμείναμεν δλην τήν ήμέραν καί τήν
νύκτα τής 11-4-43 διά τετρατρόχου όχήματος (κάρρου)
έξευρεθέντος παρά τοϋ άνωτέρω δασονόμου, μέ όδηγόν
τόν Κωνσταντίνον Κοιλιάν έκ Κολινδροϋ (φονευθέντα
τό 1946 ύπό τών κομμουνιστών), μετεφέρθημεν είς Α λ ε
ξάνδρειαν (Γιδδ), ένθα φροντίδι τοϋ κτηνιάτρου 'Ιερεσιώτου καί τοϋ ίατροϋ Βελτσίδου, μελών τής Όργανώ
σεώς μας, κατελύσαμεν είς τήν οΙκίαν τοϋ Κ. Τσόπελου.
Τήν έπομένην, 12ην ίδίου μηνός, δι’ άποσταλέντος παρά
τής Όργανώσεως Θεσσαλονίκης έπιβατικοϋ αύτοκινήτου μετεφέρθην έκεΐ, ένθα μερίμνη τοϋ τότε λοχαγοϋ
Καραφυλλίδου είσήχθην είς τήν κλινικήν Χριστοπούλου, ήτις έκειτο πλησίον τοϋ Ί. Ναοϋ Α γίας Σοφίας.
Είς ταύτην ένοσηλεύθην έπί 15θήμερον, όπότε, λόγφ
πληροφοριών δτι έπέκειτο έλεγχος τών νοσοκομείων καί
κλινικών έκ μέρους τών Γερμανών, έξήλθον καί συνέ
χισα τήν θεραπείαν, παραμένων είς τήν οΙκίαν τοϋ τότε
ύπολοχαγοϋ Δασκαλάκη Παναγ. (φονευθέντος τό 1944
ύπό τών κομμουνιστών), ώς καί έπί τινας ή μέρας είς τάς
οίκίας τών Κυριακοπούλου Αναστασίου άνθυπασπιστοϋ
Χωροφυλακής καί Νικ. Άγαλιανοϋ μελών τής Όργανώ
σεως. Κατά τό διάστημα τοϋτο μέ έπεσκέφθη είς τήν
οίκίαν τοϋ Δασκαλάκη δίς ό άείμνηστος συνταγματάρχης
Άβδελδς, μέλος τής διοικούσης έπιτροπής τής Όργανώ
σεως, τήν δέ θεραπείαν τοϋ τραύματος ένήργει ό τότε
άρχίατρος Καραγεωργίου.
Κατά τό τέλος Ιουνίου 1943, θεραπευθείς έπανήλθον
καί πάλιν είς τό τμήμά μου, δ συνήντησα είς τήν περιοχήν
τοϋ χωρίου Ά γκαθιά- Βεροίας. Τήν περίοδον έκείνην έπί
τών Πιερίων εΐχον διεξαχθή παρά τών Γερμανών εύρεΐαι
εκκαθαριστικοί έπιχειρήσεις, αΐτινες ήνάγκασαν τά τμή
ματά μας νά συμπτυχθώσι πρός τά βόρεια κράσπεδα αύ
τών (Πιερίων) καί είς τήν κοιλάδα τοϋ ιΑλιάκμονος.
Τό ήθικόν τών άνδρών ήτο είς καλόν σημεϊον, ή δέ
άνέντιμος καί συκοφαντική προπαγάνδα τών έαμιτώνέλασιτών είς βάρος των, ώς καί ή λαβοϋσα χώραν παρ’
αύτών άπρόκλητος αιφνιδιαστική έπίθεσις είς τήν μονήν
τών Α γίω ν Πάντων (4-4-43) καί αί έπακολουθήσασαι
έκτελέσεις συμπολεμιστών μας, οΐτινες εΐχον συλληφθή
αιχμάλωτοι είς τήν μάχην ταύτην, ού μόνον δέν τούς
έπτόησαν άλλά καί έχαλύβδωσαν έτι περισσότερον τήν
ψυχήν καί τήν πίστιν των είς τόν άγώνα, διότι εβλεπον
τώρα καθαρά δτι οί μόνοι οΐτινες έμάχοντο πραγματικά
διά τήν Πατρίδα ήσαν αύτοί, ένώ οί άνθρωποι τοϋ Ε.Α.Μ. Ε.Λ.Α.Σ. παρ’ δτι διεκήρυσσον δτι ήγωνίζοντο διά τήν
314
άπελευθέρωσιν τής Πατρίδος, ώς είχε καταστή πλέον
φανερόν, είς ούδέν άλλο άπέβλεπον είμή είς τήν κατάληψιν τής έξουσίας καί είς τήν ύποδούλωσιν τής Πατρίδος
είς τόν κομμουνισμόν-σλαβισμόν.
Διά τούς ίδιους ώς άνω λόγους εϊχεν έξεγερθή έναντίον
των καί ή έθνική συνείδησις τών κατοίκων τών Πιερίων
καί τών περιφερειών Κατερίνης καί Βεροίας, οΐτινες μέ
μεγαλύτερον πείσμα καί προθυμίαν έσπευδον νά μάς έξυπηρετήσωσιν είς τάς άνάγκας.
Πολλοί δέ κάτοικοι τών χωρίων Βεροίας, ήτοι Νησελλίου, ’Αγκαθιδς, Μελίκης, Νεοκάστρου, Βεργίνας, Παλατιτσίων κ.λ.π. κατετάγησαν είς τά τμήματά μας ώς
άντάρται* έπίσης προσήλθον καί ένετάγησαν οί έφεδροι
άξιωματικοί Άναγνωστόπουλος Δημήτριος, δημοδιδά
σκαλος είς Έλευθεροχώριον Πιερίας, Γεωργίου Ιωάν
νης, κτηνίατρος έκ Βεροίας κ.λ.π. Τούτου Ινεκεν παρέστη
άνάγκη έκπαιδεύσεως τών άνδρών τών τμημάτων, ήν έκπαίδευσιν ένήργουν οί ύπολοχαγοί Κοττέας Έλπιδοφόρος, Βογιατζόγλου Απόστολος καί άνθυπολοχαγός Πα
παγεωργίου Κωνσταντίνος.
Καθ’ έκάστην δέ άπεστέλλοντο μικραί όμάδες είς τά
διάφορα χωρία τών Πιερίων καί τής πεδινής περιοχής
Βεροίας πρός έπαφήν μετά τών κατοίκων, άναζήτησιν
όπλων, πυρομαχικών, έφοδίων κ.λ.π.
Περί τά τέλη Ιουλίου 1943 εύρισκόμεθα είς τήν περιο
χήν Βουλτσίστης-Πιερίων. Τότε άφίχθη κατ’ άρχάς ό
λοχαγός Μυτιληνάκης Λάμπρος καί μετά τινας ήμέρας
ό τοιοϋτος Σαρρής Δημήτριος.
Ούτοι, έξελθόντες έπικεφαλής έκαστος ίδίων τμημάτων
είς Βέρμιον, ήπειλήθησαν διά προσβολής ύπό τμημάτων
τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. ύπερτέρων δυνάμεων καί πρό τής καταστάσεως ταύτης διετάχθησαν παρά τοϋ άρχηγοϋ τοϋ Κέντρου
τής Π.Α.Ο. Βεροίας ταγματάρχου Χονδροπούλου Κων
σταντίνου δπως συμπτυχθώσιν είς Πιέρια καί ένωθώσι
μεθ’ ήμών. Είς τά ύπ’ αύτούς τμήματα, ώς ένθυμοϋμαι,
ύπηρέτουν πολλοί μόνιμοι άξιωματικοί, έν οϊς οί τότε
λοχαγοί Γοργίας Εύάγγελος, Θεοφιλογιαννάκος Εύστράτιος, Κασιός Νικόλαος, ό άνθυπολοχαγός Καραμπέρης
Στέφανος, οί έφεδροι άξιωματικοί Παπαναστασίου Δημήτριος καί ό άδελφός του, Θωμαΐδης Ιωάννης κ.λ.π. Ού
τως ή συνολική δύναμις τών τμημάτων, άτινα άπετέλεσαν
δύο σώματα, τοϋ ένός ύπό τήν ήγεσίαν τοϋ λοχαγοϋ Μυτιληνάκη καί τοϋ έτέρου ύπό τήν τοιαύτην τοϋ λοχαγοϋ
Σαρρή Δημητρίου, τοϋ δευτέρου τούτου έχοντος τήν γενικήν άρχηγίαν τών σωμάτων, άνήρχετο είς 120 άνδρας
περίπου.
Ό όπλισμός τών άνδρών άπετελεΐτο άπό άτομικά τυφέ
κια Μάνλιχερ ώς έπί τό πλεΐστον, άπό 6-8 αύτόματα Τόμσον καί Στέν καί άπό τρία όπλοπολυβόλα Σαίντ -Έ τιέν καί
άπό άνάλογον άριθμόν φυσιγγίων. Ά πό πλευράς ίματισμοϋ οί πλεΐστοι τών άνδρών έφερον πολιτικήν ένδυμασίαν καί έλάχιστοι έφερον χακί στολήν, άπαντες δέ έ
φερον δίκοχα μέ τά γράμματα Ε.Σ. (Ελληνικός Στρατός)
καί γαλανόλευκον ταινίαν. Μετά τήν ώς άνω συγκρότησιν, τά σώματα περί τάς άρχάς Αύγούστου 1943 έκινήθησαν έκ Βουλτσίστης πρός τό χωρίον Καστανιά καί έν
συνεχείς πότε όμοϋ καί πότε κεχωρισμένως, διήλθον έκ
τών χωρίων Παληοστάνη, Μικρή Μηλιά, Σφενδάμη,
ΚοΟκος, Σεβαστή, Χράνη, Ρυάκια, Παληονέλληνη (Τρίκορφον) κ.λ.π.
Οί κάτοικοι τούτων, πληροφορούμενοι τήν εις τά χωρία
των άφιξιν τών σωμάτων, σπεύδουν παρά τήν συνεχιζομένην ύπό τών κομμουνιστών συκοφαντικήν προπαγάνδαν
καί τρομοκρατίαν νά ύποδεχθοϋν τούς άνδρας μας, νά
έκδηλώσουν τήν χαράν των και τόν ένθουσιασμόν των
και νά παράσχουν πάσαν έξυπηρέτησιν.
Ύ πήρξαν δμως καί περιπτώσεις καθ’ άς οί κάτοικοι
ένίων χωρίων, έπηρεαζόμενοι άπό τήν προπαγάνδαν, άμα
τη έμφανίσει τών σωμάτων μας άπεμακρύνοντο τών οίκιών και τών χωρίων των, έπανερχόμενοι δταν έπληροφοροϋντο δτι οί άνδρες μας ούδεμίαν σχέσιν μέ τούς Γερμα
νούς είχον, άλλά ήσαν άγνοί Έ λληνες πατριώται μέ
έπικεφαλής γνωστούς είς τούς περισσοτέρους έξ αύτών
μονίμους άξιωματικούς τοϋ Στρατοϋ. Έ κεΐ δέ πού αΰθις
έσημειώθη εθνικός συναγερμός μέ έκδηλώσεις πατριωτι
κός, άκρως συγκινητικός, ήσαν τά χωρία Κοϋκος, Σεβα
στή, 'Αγιάννηδες κλπ. ών οί κάτοικοι είναι τουρκόφωνοι.
Οί όπλαρχηγοί τών χωρίων τούτων, Κυριάκος Παπαδόπουλος (Κισα-Μπατζάκ), Παϋλος ’Ασλανίδης, Θεόφιλος
Λεοντιάδης, Ματθαίος Άσλανίδης, Μανασσής, Άνέστης
Σαχινίδης, Κωνσταντίνος Τσαούς κ.λ.π., οΐτινες μετά τήν
μάχην τών Α γίων Πάντων είχον διαλύσει τά τμήματά
των και παρέμειναν εϊς τά χωρία των, είς πατριωτικήν
εκκλησιν τών άρχηγών τών σωμάτων Σαρρή καί Μυτιληνάκη έσπευσαν νά άνασυγκροτήσουν ταϋτα καί νά
ένωθώσι μεθ’ ήμών.
Κατά τό αύτό χρονικόν διάστημα (α' ΙΟήμερον τοϋ μηνός Αύγούστου), προσεχώρησεν είς τά σώματά μας όμάς
έκ 10 ένόπλων ύπό τόν καπετάν Δίπλαν (Αθανάσιον Τά
κον) έκ Μοσχοποτάμου, προερχομένη έκ τοϋ Ε.Λ.Α.Σ.,
καί ένετάχθη έτέρα όμάς έκ 4 ένόπλων ύπό τόν έφεδρον
άνθυπολοχαγόν Βαρμάζην Νικόλαον, δημοδιδάσκαλον έκ
Μοσχοποτάμου.
Επίσης, κατά τόν αύτόν χρόνον άφίχθη έπί σκοπφ
συνδέσεως έκ τοϋ σώματος τής Π.Α.Ο. Κοζάνης ΙΟμελής
ένοπλος όμάς ύπό τούς άνθυπολοχαγόν Έλευθεριάδην
καί καπετάν Φραγκίσκον Κολλάραν έκ Κορησοϋ - Καστο
ριάς, παραμείνασα είς τά τμήματά μας μέχρι τής 15.8.43.
Οϋτω, συνεχιζόμενων τών κινήσεων τών σωμάτων, αί
δυνάμεις αύτών, ώς καί τών είς τά χωρία έφεδρικών τμη
μάτων, ηύξανον καθημερινώς, άνελθοϋσαι, περί τά μέσα
Αύγούστου, είς 400 άνδρας καί πλέον, πράγμα πού άνησύχησε σοβαρώς τήν ήγεσίαν τοϋ Ε.Α.Μ.-Ε.Λ.Α.Σ., ήτις
καί ένέτεινε τήν είς βάρος μας προπαγάνδαν καί τάς πρά
ξεις βίας καί τρομοκρατίας. Τό τοιοϋτον, ώς ήτο φυσικόν,
έδιδεν άφορμήν δπως οί άρχηγοί καί οί άξιωματικοί τών
σωμάτων είς τάς διαφόρους όμιλίας των είς τά χωρία,
στιγματίζωσι καί καυτή ριάζωσι τάς πράξεις καί ένεργείας ταύτας τών κομμουνιστών, ώς άντεθνικάς καί
προδοτικός. Καί ένθυμοϋμαι τόν άρχηγόν Σαρρήν είς
ομιλίαν του, τήν 13-8-43, πρός τούς κατοίκους τής Παληονέλληνης (Τρικόρφου), νά λέγη τά έξής περίπου:
«Ή Πατρίς μας, μέ τάς προσπαθείας δλων μας, άργά
ή γρήγορα θά έλευθερωθή. Μετά τήν άπελευθέρωσιν θά
ύπάρχουν δύο κατηγορίαι άνθρώπων, αύτοι πού θά έχουν
σηκωμένο ύψηλά τό κεφάλι καί θά είναι ύπερήφανοι, διότι
έξετέλεσαν τό καθήκον των πρός τήν Πατρίδα, καί έκεΐνοι πού θά έχουν σκυμμένο τό κεφάλι καί θά ντρέπονται,
δχι μόνον διότι δέν έξετέλεσαν τόν καθήκον των πρός
τήν Πατρίδα, άλλά διότι καί τήν έπρόδωσαν. Είς τήν δευτέραν αύτήν κατηγορίαν, άγαπητοί συμπατριώται, νά
είσθε βέβαιοι δτι δέν θά εΐμεθα ήμεΐς πού σας όμιλοϋμε,
άλλά αύτοι πού μάς κατηγορούν έπί συνεργασίςι δήθεν
μετά τών Γερμανών. Έ ν όνόματι τής Πατρίδος καί. τοϋ
κοινοϋ ίεροϋ άγώνος, τούς καλοϋμε είς συνεργασίαν κατά
τών κατακτητών, κ.λ.π.».
Ένδεικτικόν δέ τών άνησυχιών καί έχθρικών διαθέσεών των έναντι μας ήτο καί τό περιεχόμενον σημειώμα
τος, τό όποιον άνευρέθη τήν 13-8-43 έπί συνδέσμου των
έκ τοϋ χωρίου Γανόχωρα- Κατερίνης, καί τό όποιον μετέφερεν ούτος έκ Κατερίνης είς τά τμήτατα τοϋ Ε.Λ.Α.Σ.
Πιερίων, είς δ μεταξύ άλλων άνεγράφοντο:
«Ή Όργάνωσίς Π.Α.Ο. πήρε φτερά. . . . οί άντάρται
της είναι πάνω άπό 400. Πρέπει νά κτυπηθή. Νά ένταθή
ή προπαγάνδα είς τά χωρία, δτι πρόκειται περί Γερμα
νών κ.λ.π.».
Τήν 14-8-43 ένφ τά σώματα εύρίσκοντο είς τό χωρίον
Καλύβια Χαράδρας καί ήτοιμάζοντο νά κινηθώσι πρός
τά χωρία Μοσχοπόταμος, Έλατοχώρι, Ρητίνα, Ριζώματα,
Συκιά, Πολυδένδρι κ.λ.π., δπου κατά θετικάς πληροφορίας
πολλοί κάτοικοι μδς άνέμενον νά ένταχθώσιν ώς άντάρται,
άφίχθησαν έκεΐ έφιπποι ό άνθυπολοχαγός Τσαμασιώτης
Σπυρίδων καί ό Ιδιώτης Βασίλειος Κομπατσιάρης έκ Κολινδροϋ, κομίζοντες διαταγήν τοϋ Κέντρου τής Π.Α.Ο.
Θεσσαλονίκης. Διά ταύτης τό Κέντρον έγνωστοποίει δτι
Γερμανοί έκ Κατερίνης έπρόκειτο νά κινηθώσιν έναντίον
μας, έπίσης καί ό Ε.Λ.Α.Σ. συνεκέντρωνε δυνάμεις διά
νά μδς κτυπήση. Καί έδίδετο έντολή νά ληφθώσι μέτρα
άσφαλείας έναντι τών Γερμανών καί νά άποφευχθή πάση
θυσία σύγκρουσις με τούς έλασίτας πρός τό συμφέρον
τόϋ κοινοϋ άγώνος. Κατόπιν τούτου τά σώματά μας δέν
έκινήθησαν πρός Μοσχοπόταμον, άλλά πρός τό χωρίον
Ρυάκια καί έν συνεχεία δι’ όλονυκτίου πορείας έφθασαν
τάς πρωινάς ώρας τής 15-8-43 είς τήν περιοχήν τοϋ χω
ρίου Συκιά.
Έ νφ εύρίσκοντο έκεΐ προσήλθε τάς μεσημβρινός ώρας
τής άνωτέρω ήμέρας άγγελιαφόρος τοϋ Ε.Λ.Α.Σ., δστις
ένεχείρισεν είς τόν άρχηγόν Σαρρήν σημείωμα, δι’ ού τό
Ά ρχηγεΐον τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. Πιερίων (έδρα χωρίον Ε λα
φίνα) ειδοποίει δτι θά προσέβαλλε τά τμήματά μας, έν
ή περιπτώσει δέν άπεμακρύνοντο ταϋτα άμέσως τής πε
ριοχής έκείνης. Τάς άπογευματινάς ώρας τής ίδίας ήμέ
ρας, δι’ έτέρου άγγελιαφόρου, ό άρχηγός τοϋ Ε.Λ.Α.Σ.
Κικίτσας (Σαράντης Πρωτόπαπας, ύπάλληλος τοϋ ύποκαταστήματος τής Α γροτικής Τραπέζης Κατερίνης πρό
τής έξόδου του είς τά άνταρτικά) ειδοποίησε τόν άρχηγόν
μας δπως άποστείλη είς Ελαφίναν άξιωματικόν πρός
συνεννόησιν.
Πρός τοϋτο άπεστάλη ό έφεδρος άνθυπολοχαγός Θωμαΐδης Ιωάννης (καπετάν Κεραυνός), δστις έπιστρέψας
τήν νύκτα 15ης-16ης.8.43 άνέφερεν δτι είς Ελαφίναν
315
συνηντήθη μέ τόν Κ ικίτσαν κ.λ.π., ώς και με τόν Ά γ γλ ο ν
σύνδεσμον λοχαγόν Ίντερ, και δτι μετά γενομένην συζήτησιν τελική άπόφασις τοϋ Κικίτσα και λοιπών άρχηγών
τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. ήτο, δτι τά τμήματά μας έδει νά άπομακρυνθώσιν έκ τής περιοχής Συκιάς, ήτις εύρίσκεται έγγύς
τής τοιαύτης Ε λαφίνας, καί δτι έν περιπτώσει μή συμμορφώσεως ό Ε.Λ.Α.Σ. θά έκτύπα τά τμήματά μας. Είς τήν
άπόφασιν ταύτην άντετάχθη ό Ά γ γ λ ο ς σύνδεσμος, άλλά
ή γνώμη του δέν έλήφθη ύπ’ δψιν.
Κατόπιν τών άνωτέρω καί προκειμένου ν’ άποφευχθή
σύγκρουσις τών τμημάτων μας μετά τοϋ Ε.Λ.Α.Σ., ήν δεν
έπεθύμει ή Ό ργάνω σίς μας, διετάχθη παρά τοϋ άρχηγοϋ
τοϋ κλιμακίου τής Ό ργανώσεώς μας Βεροίας ταγματάρ
χου Χονδροπούλου Κωνσταντίνου μετακίνησις τών σω
μάτων είς Βέρμιο ν. Μ δς έδηλώθη μάλιστα κατά τήν άναχώρησιν έκ μέρους τών άρχηγών δ τι έκεΐ (Βέρμιον) έπρόκειτο νά μδς ριφθώσι δι’ άεροπλάνων παρά τών Συμμάχων
δπλα και άλλα έφόδια.
Ή έκκίνησις τών σωμάτων διά τό Βέρμιον έγινε τάς
άπογευματινάς ώρας τής 16-8-43. Τό σώμα Σαρρή, είς
δ άνήκε τό τμήμά μου, ήκολούθησε τό δρομολόγιον Συ
κιά - Παλατίτσια - εξωθι Βεργίνας - Άσώματα - Ράχη - Α
γία Βαρβάρα - Κομνήνιον. Έ κ εΐ έλαβε χώραν συνάντησις
τοϋ σώματός μας μετά τοϋ τοιούτου Μ υτιληνάκη καί
άκολούθως ήχθημεν έξωθι χωρίου Κωστοχώριον, ένθα
έγκατεστάθη μεν.
Ο ί κάτοικοι τοϋ χωρίου τούτου, πληροφορηθέντες τήν
έκεΐ άφιξίν μας, εσπευσαν νά μάς χαιρετίσωσι, νά μδς
φέρουν τρόφιμα, υδωρ κ.λ.π. Έ ν συνεχεία τάς έσπερινάς
ώρας τής 19-8-43 έφθάσαμεν είς τό χωρίον Φυτιά. Έδώ
οί κάτοικοι, μέ έπικεφαλής τόν έν τιμητική διαθεσιμότητι τότε έφεδρον ύπολοχαγόν Σκουλαριώτην, έπεφύλαξαν εις τούς άνδρας τών σωμάτων θερμή ν ύποδοχήν.
Άκολούθως τήν 20-8-43 έκινήθημεν πρός Κάτω και
Ά ν ω Βέρμιον. Τ ήν 22-8-43 τμήματα τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. έπιχειρήσαντα είς τά χωρία Ά γ ιο ς Παϋλος καί Μεταμόρφωσις νά διακόψουν τόν έφοδιασμόν τών σωμάτων μας,
συνεπλάκησαν με προκεχωρημένα τμήματά μας. Τοϋτο
ήνάγκασε τούς άρχηγούς τών σωμάτων νά διατάξωσιν
ένέργειαν έπιθετικής δράσεως πρός δλας τάς κατευθύν
σεις, μέ άποτέλεσμα τά τμήματά μας νά έπιτύχωσι τήν
πλήρη διάλυσιν τών τμημάτων τοϋ Ε.Λ.Α.Σ., τόν φόνον
τριών καί τήν σύλληψιν πέντε έλασιτών, μεταξύ τών όποι
ων ήτο καί ή μνηστή τοϋ καπετάν Μαύρου, ήτις καί άφέθη έλευθέρα.
Τήν 25-8-43 άφιχθέντες τάς πρωινάς ώρας δύο άξιωματικοί άντιπρόσωποι τής Π.Α.Ο. καί έτεροι δύο άντιπρόσωποι τοϋ Ε.Α .Μ .-Ε.Λ.Α .Σ. προσεκόμισαν τό ύπογραφέν έν Έλαφίνςι πρωτόκολλον συνεργασίας μεταξύ τοϋ
Ά γγλου συνδέσμου άντισυνταγματάρχου Έ γ κ ς, τοϋ συν
ταγματάρχου Μουστεράκη, άντιπροσώπου τής Ό ργανώ
σεως Π.Α.Ο., καί τοϋ Κικίτσα (Πρωτόπαπα Σαράντη),
ώς άντιπροσώπου τής Όργανώσεως Ε.Α.Μ .-Ε.Λ.Α.Σ.,
δι’ ού πρωτοκόλλου ή Ό ργάνω σίς Π.Α.Ο. καί αί άνταρτικαί όμάδες Ε.Σ. (Ε λλη νικός Στρατός) άνεγνωρίζοντο ώς
Ε θνική Ό ργάνω σίς, εχουσα άποστολήν νά δράση έναν
τίον τών κατακτητών καί ύπέρ τών Συμμάχων κ.λ.π. Ε
316
πίσης καθωρίζετο ό τρόπος συνεργασίας άνταρτικών όμά
δων Ε.Σ. καί τοιούτων Ε.Λ.Α.Σ. είς περίπτωσιν συγκρούσεως μετά Γερμανών, Βουλγάρων κ.λ.π. καί ώρίζετο ή
ζώνη δράσεως τών τμημάτων τής Π.Α.Ο. κ.λ.π. Τά ανωτέ
ρω, γνωσθέντα, ένεποίησαν είς τούς άνδρας χαράν, διότι
οϋτω θά έτίθετο τέρμα είς τάς μεταξύ έλληνικών άνταρτι
κών τμημάτων προστριβάς καί συγκρούσεις έπ’ ώφελεία
του δλου άγώνος.
Ά μέσω ς δέ καί σύμφωνα μέ σχετικήν παράγραφον τοϋ
πρωτοκόλλου παρεδόθησαν είς τούς άντιπροσώπους τοϋ
Ε.Α.Μ. - Ε.Λ.Α.Σ. οί πέντε ώς άνω έλασΐται, οΐτινες έκρατοϋντο ώς αιχμάλωτοι, καί συνεφωνήθη δπως οί παρά
τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. κρατούμενοι ώς τοιοϋτοι 25 περίπου άντάρται τής Όργανώσεώς μας παραδοθώσιν έντός τής έπομένης ήμέρας, ήτις συμφωνία δμως δέν έτηρήθη παρ’ αύτών.
Τήν 27-8-43 τό σώμα Σαρρή, κατόπιν διαταγής τοϋ
Κέντρου τής Π.Α.Ο. Βεροίας, μετέβη είς τό χωρίον Κο
μνήνιον, ένθα ό άρχηγός συνηντήθη μετ’ άξιωματικοϋ
τής Όργανώσεώς" μας.
Έ ν τφ μεταξύ τό σώμα Μ υτιληνάκη, τάς ήμέρας έκείνας κινούμενον είς τήν περιοχήν τών χωρίων Φυτιδς
Κωστοχωρίου, συνεπλάκη έπανειλημμένως μέ τμήματα
τοϋ Ε.Λ.Α.Σ., άτινα έτέλουν ύπό τήν ήγεσίαν τοϋ καπετάν
Νότη καί είχον άφιχθή έξ άλλης περιφερείας, καί τά όποια
πρώτα έπετέθησαν κατά τοϋ σώματός μας.
Είς έπακολουθήσασαν δέ συμφωνίαν μεταξύ αύτών
άντηλλάγησαν άντιπρόσωποι άξιωματικοί ώς σύνδεσμοι
καί είς μέν τό σώμα Μυτιληνάκη έτοποθετήθη ό έφεδρος
άξιωματικός τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. μέ ψευδώνυμον Φαρμάκης (Ε6στρατιάδης έκ Κατερίνης), είς δέ τό τοιοϋτον Νότη έτο
ποθετήθη ό μόνιμος άνθυπολοχαγός Καραμπέρης Στέ
φανος. Ά λ λ ά καί ή συμφωνία αύτη παρεβιάσθη κατόπιν
αιφνιδιαστικής έπιθέσεώς τοϋ τμήματος Νότη, οί δέ δύο
ώς άνω σύνδεσμοι έπανήλθον είς τά τμήματά των.
Έ ν τφ μεταξύ, διαταχθείσης τής έκ νέου έπανόδου τών
σωμάτων είς Πιέρια, έπραγματοποιήθη αΰτη τήν 29ην
καί 30-8-43, όπότε τάς άπογευματινάς ώρας τής δευτέρας
ταύτης ήμέρας έγκατεστάθησαν ταϋτα είς τά βορείως τής
μονής Α γ ίω ν Πάντων κείμενα ύψώματα.
Έ κ εΐ εύρισκόμεθα τήν πρωίαν τής 2-9-43 δτε έξεδηλώθη έναντίον μας μεγάλη έπίθεσις τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. Κατά
τάς λαβούσας χώραν μάχας, αΐτινες ύπήρξαν σκληραί,
οί άνδρες τοϋ τμήματός μου, ώς καί δλοι οί άνδρες τών
σωμάτων, έπολέμησαν γενναίως καί παρά τήν άριθμητικήν ύπεροχήν καί τήν μεγάλην ίσχύν πυρός τών έλασιτών (διέθετον παντός είδους αύτόματα δπλα, διότι άπό
τής 15-8-43 είχον άρχίσει νά έφοδιάζωνται διά ρίψεων
παρ’ άεροπλάνων έκ μέρους τών Συμμάχων) ήμύνθησαν
τών θέσεών των έπί δύο ήμέρας, όπότε τάς άπογευματινάς ώρας τής 3-9-43 διετάχθη ή σύμπτυξις τών τμημάτων
πρός τά χωρία Βούλτσισταν - Ά γκαθιάν.
Κατά τάς μάχας ταύτας έφονεύθησαν πολλοί τών άν
δρών μας, μεταξύ τών όποίων καί ό έφεδρος ύπολοχαγός
Άναγνωστόπουλος Δημήτριος, ό όπλαρχηγός Δίπλας
(Τάκος Α θανάσιος) κ.λ.π.
Έ ξ Ά γκα θιδς έκινήθημεν πρός τά χωρία Παληοστάνη - Κοϋκος. Ά λ λ ά καί έκεΐ, καταστάσης μετά τινας ήμέ-
ρας έπισφαλοϋς τής θέσεώς μας, ήναγκάσθημεν νά έπανέλθωμεν εις Άγκαθιάν και νά κατέλθωμεν είς τήν κοι
λάδα τοϋ Άλιάκμονος, Ενθα κατατμηθέντες είς μικρά τμή
ματα έγκατεστάθημεν είς τά χωρία Σταυρός-Επισκοπή Λουτρόν-Νησέλλι- Κορυφή, κρυπτόμενοι καί κινούμενοι
ύπό τήν κάλυψιν τών φυτειών άραβοσίτου. Είς τά χωρία
Κοϋκος, Σεβαστή κ.λ.π. παρέμειναν τά τμήματα, άτινα
είχον σχηματισθή άπό κατοίκους καί όπλαρχηγούς τών
χωρίων τούτων.
Τήν 29-9-43 είς τά ώς άνω χωρία Λουτρόν-Νησέλλι
έδέχθημεν νέας σφοδράς Επιθέσεις τών τμημάτων τοϋ
Ε.Λ.Α.Σ., κατά δέ τάς έπακολουθησάσας μάχας ύπέστημεν
νέας σοβαράς άπωλείας είς άνδρας.
Έ κ τοϋ τμήματός μου έφονεύθη ό άντάρτης (χωροφύ
λαξ) Ρώττας Νέστωρ. Εϊχομεν πλέον άντιληφθή δτι ό
άγών είς τά Πιέρια εϊχεν άπολεσθή καί δτι ό Ά γγλος
άντισυνταγματάρχης Έ γκς, δστις ήτο είς τό Ά ρχηγεΐον
τοϋ Ε.Λ.Α.Σ., ήτο δέσμιος τών έλασιτών καί ούδέν πρός
κατάπαυσιν τών Εχθροπραξιών ήδύνατο νά πράξη.
Πρός δέ, λόγφ τών άλλεπαλλήλων Επιθέσεων τών έλασιτών, ήρχισε νά παρατηρήται διαρροή μεταξύ τών άν
δρών τών τμημάτων μας. Τούτου Ενεκεν διετάχθη νά έγκαταλείψωμεν τά Πιέρια, ενθα μετά τήν άναχώρησίν μας
έκεΐθεν άγρία τρομοκρατική καί Εγκληματική δράσις τοϋ
Ε.Α.Μ. - Ε.Λ.Α.Σ. έξαπελύθη. Πολλοί τών άνθρώπων μας,
ώς οί Βασίλειος Κομπατσιάρης έκ Κολινδροϋ, ένωμο
τάρχης Βασιλειάδης Αντώνιος, Πέτρος Μηλιόπουλος
έκ Μηλιάς, ώς καί οί άντάρται τοϋ τμήματός μου (χωρο
φύλακες) Παναγιώτου Σταύρος, Καρφής Στέφανος, .Λάζαρης Μάρκος κ.λ.π., έφόνεύθησαν. Ά λ λ ο ι δέ διωκόμε
νοι ήναγκάσθησαν νά έγκαταλείψωσι τάς έστίας των. Τά
θύματα τοϋ χωρίου Κούκος καί λοιπών πέριξ τοιούτων
άνήλθον είς έκατοντάδας.
Μετά τήν μάχην Νησελλίου, τά τμήματά μας συνεπτύχθησαν καί έξηκολούθησαν νά παραμένουν είς τά έκεΐ
πλησίον χωρία Κορυφή, Τρίκαλα κ.λ.π.
Έ ν τφ μεταξύ, κατόπιν έντολής της Όργανώσεώς μας,
μετά τοϋ άρχηγοϋ Σαρρή κατήλθον είς Θεσσαλονίκην,
Ενθα έσπέραν τινά μετέσχον συσκέψεως μελών τής διοικούσης έπιτροπής τής Όργανώσεως, καθ’ ήν, άφοϋ έξητάσθη ή διαμορφωθεΐσα είς Πιέρια καί Βέρμιον κατάστασις καί διεπιστώθη τό άδύνατον τής έπανόδου έκεΐ
τών τμημάτων μας, άπεφασίσθη κατόπιν είσηγήσεως τοϋ
τότε ταγματάρχου Παπαθανασίου Ίωάννου ή είς Χαλκιδικήν μετακίνησις αύτών, ενθα κατά τάς διαβεβαιώσεις
του δέν είχε σημειωθή άνταρτική κίνησις τοϋ Ε.Α.Μ. Ε.Λ.Α.Σ. καί Εδρα μόνον τμήμα τής Όργανώσεώς μας
έκ 30 άνδρών ύπό τόν τότε λοχαγόν Σκόρδαν Αθανάσιον.
Κατόπιν τής άποφάσεως ταύτης καί προκειμένου ό
άρχηγός Σαρρής νά συγκεντρώση ώρισμένας πληροφο
ρίας κατήλθον μετ’ αύτοΰ τή έντολή του είς Πολύγυρον
Χαλκιδικής. Έ κεΐ παρέστην είς συνάντησιν, ήν είχεν
οδτος μετά τών άξιωματικών τότε ύπιλάρχου Στεφανίδου
καί ύπολοχαγοϋ Άσλανίδου Κωνσταντίνου, (νϋν Γενικοϋ
Γραμματέως Αθλητισμού), οί όποιοι είχον άφιχθή έκ
Μέσης Α νατολής καί έξετέλουν μυστική ν άποστολήν
τοϋ Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, χρησιμοποιοϋντες
άμα καί άσυρμάτους. Έ πίσης έγένοντο συναντήσεις καί
μέ ετερα έκεΐ πρόσωπα τής Όργανώσεώς μάς. Μετά
ταϋτα ό μέν άνωτέρω άρχηγός έπέστρεψεν εις Θεσσαλο
νίκην, ΐνα δώση έντολήν μετακινήσεως τών τμημάτων
είς Χαλκιδική ν* έγώ δέ μετά τοϋ άντάρτου (Υπενωμοτάρ
χου) Χριστοφιλοπούλου Γεωργίου μετέβην εις τό χωρίον
Βραστά, Ενθα ήλθον είς επαφήν μετά τοϋ έκεΐ διαμένοντος άξιωματικοϋ τής Όργανώσεώς μας Κυπαρίσση Βα
σιλείου, μεθ’ δ δέ έρρυθμίσθη τό θέμα ύποδοχής, τροφο
δοσίας τών τμημάτων, κ.λ.π. Μετά παραμονήν έκεΐ 5-6
ημερών καί άφιχθέντων έκεΐ έκ Πιερίων τών τμημάτων,
ών ή δύναμις άνήρχετο είς 70 περίπου άνδρας μέ Επικε
φαλής τούς ώς άνω λοχαγούς Σαρρή ν καί Γουλγουτζήν,
άνέλαβον καί πάλιν τήν διοίκησιν τοϋ τμήματός μου.
Κατά τόν χρόνον τοϋτον, καθ’ δν άφίχθησαν τά τμήματα,
τόσον είς τήν περιοχήν Βραστών δσον καί είς δλην τήν
περιφέρειαν Χαλκιδικής, δέν εϊχον έμφανισθή τμήματα
του Ε.Λ.Α.Σ. Έκινεΐτο καί Εδρα μόνον τό ώς άνωτέρω
λεχθέν τμήμα ύπό τόν λοχαγόν Σκόρδαν, δστις μέ τήν
άφιξιν τών τμημάτων ήρχισε νά κινήται έν συντονισμώ
μέ αύτά.
Τό ήθικόν τών άνδρών, παρά τάς ταλαιπωρίας καί τάς
μάχας άς εύρέθησαν είς τήν άνάγκην νά δώσωσιν κατό
πιν τών άπροκλήτων Επιθέσεων τοϋ Ε.Λ.Α.Σ., έξηκολούθει νά εύρίσκεται είς καλόν σημείο ν. Έτονώθη δέ
Ετι περισσότερον, δταν έκ μέρους τοϋ άρχηγοϋ Σαρρή
άνεκοινώθη δτι έπί ύποβληθείσης σημαντικής άναφοράς,
διαβιβασθείσης διά τών άσυρμάτων τών ώς άνώ άξιωματι
κών Στεφανίδου, Άσλανίδου πρός τήν Έλληνικήν Κυβέρνησιν τοϋ Καΐρου, είχε δοθή άπάντησις δτι έντός
ολίγων ή μερών θ’ άπεστέλλοντο ήμΐν δπλα, πυρομαχικά
καί άλλα εφόδια ώς καί Ά γγλος άξιωματικός ώς σύνδε
σμος.
Έ νφ δμως αί ήμέραι παρήρχοντο, χωρίς τά ύποσχεθέντα
δπλα κ.λ.π. νά άποστέλλωνται, ήρχισαν νά περιέρχωνται
ήμΐν πληροφορίαι δτι ίσχυραί δυνάμεις τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. έκ
Πιερίων καί έξ άλλων περιοχών είχον είσέλθει είς Χαλκι
δική ν καί δτι σκοπός τής έκεΐ άφίξεώς των ήτο ή προσβο
λή μας πρός διάλυσίν.
Ούτω τήν πρωίαν τής 3ης Νοεμβρίου 1943, ένώ εΐμεθά
Εγκατεστημένοι είς υψώματα κείμενα Β Δ τοϋ χωρίου
Βραστών, έδέχθημεν έπίθεσίν τμημάτων τοϋ Ε.Λ.Α.Σ.,
άτινα κατ’ άρχάς προσέβαλον τό τμήμα Σκόρδα καί έν
συνεχεία τά ήμέτερα τοιαϋτα.
Κατά τάς έπακολουθησάσας μάχας, καθ’ άς είς τινα
ύψώματα αί άπώλειαι τών έλασιτών ήσαν σοβαραί, έκ
τών άνδρών μας έτραυματίσθη ό άντάρτης Βασίλειος Κυπαρισσόπουλος έκ Μοσχοποτάμου καί έφονεύθη ό τοιοϋτος Ευάγγελος Ντόβανος έκ Πολυδένδρου - Βεροίας.
Έπίσης νεκρούς καί τραυματίας είχε καί τό τμήμα τοϋ
λοχαγοϋ Σκόρδα. Μετά τήν μάχην ταύτην τά τμήματα
μετεκινήθησαν πρός τήν περιοχήν Μεταγγιτσίου, Ενθα
παρεμείναμεν έπί τινας ήμέρας, κινούμενοι άπό τοποθε
σίας εις τοποθεσίαν.
Επειδή τά πυρομαχικά μας εϊχον έξαντληθή καί πάσα
έλπίς ένισχύσεώς μας εϊχεν εκλείψει, πρός δέ, ώς εϊχον
τά πράγματα, ή συνέχισις τοϋ άγώνος άπέβαινεν είς βά317
ρός τών άνθρώπων, οί όποιοι μδς συνέδραμον, άπεφασίσθη ή διακοπή τούτου.
Τήν 7ην Νοεμβρίου 1943, άφιχθέντων είς "Αγιον Νικό
λαον Χαλκιδικής δύο πλοιαρίων έκ Σμύρνης κατόπιν είδοποιήσεως διά τών άσυρμάτων, έπεβιβάσθημεν αύτών
καί άνεχωρήσαμε διά Τουρκίαν, Ενθα άπεβιβάσθημεν είς
Τσεσμέ. Έ ν συνεχείς μετεφέρθημεν, μερίμνη τών τουρκι
κών άρχών, είς Σμύρνην καί άκολούθως σιδηροδρομικώς
κατήλθομεν είς Αίγυπτον, άφοϋ προηγουμένως έπί 15θήμερον περίπου παρεμείναμεν είς Χαλέπιον-Συρίας, Ενθα
ύπεβλήθημεν είς άνάκρισιν παρά τών έκεΐ έδρευουσών
ύπηρεσιών πληροφοριών τών Συμμάχων.
Μεθ’ ήμών ήσαν καί οί τότε συνταγματάρχης Γούλας
Παναγιώτης καί σμήναρχος Θεμελής Γεώργιος, οΐτινες
κατήλθον είς Αίγυπτον ώς άντιπρόσωποι τής Όργανώ
σεώς μας κατόπιν έντολής τής Κυβερνήσεως τοϋ Καΐρου.
Έπιστεύαμεν δτι, άφικνούμενοι είς Αίγυπτον καί καθιστώντες γνωστά τά φσα συνέβαινον είς τήν Ελλάδα, θά
προσεφέραμεν πολύτιμον ύπηρεσίαν πρός σωτηρίαν τής
δοκιμαζόμενης καί κινδυνευούσης έκ τοϋ κομμουνισμού
Πατρίδος μας. Ά λλά άτυχώς έπλανήθημεν, διότι καί έκεΐ
τά πάντα είχε διαβρώσει, παραλύσει ·*καί κατηύθυνεν ό
κομμουνισμός.
Ούτως, ού μόνον δέν έλήφθησαν ύπ’ δψιν τά δσα κατηγγείλαμεν, άλλά καί τινες έξ ήμών, κατηγορήθέντες
έντέχνως καί ύπούλως ώς άνθρωποι δήθεν φασιστικών
άντιλήψεων, έξωρίσθημεν (έγώ δέ άπεστάλην είς Σουέζ)
καί έδέχθημεν έν τή έξορίςι τήν σκληροτέραν τών δοκι
μασιών.
Ούτως Εκλεισεν ό έπίλογος μιδς καλής μας διά τήν
Πατρίδα προσπαθείας.
Ά ν ή Όργάνωσις καί τά τμήματά μας εις Πιέρια,
Βέρμιον, καί Χαλκιδική ν δέν ήδυνήθησαν νά φέρωσιν
είς πέρας τήν άποστολήν των καί νά διεξάγωσι πολεμιΚάς
έπιχειρήσεις κατά τών κατακτητών Γερμανών κ.λ.π., τοϋ
το όφείλεται είς τό δτι εύρέθησαν άντιμέτωπα τής Ό ρ
γανώσεως Ε.Α.Μ. - Ε.Λ.Α.Σ., ήτις άπό τής πρώτης στι
γμής Εθεσεν ώς σκοπόν τήν διάλυσίν των. Πάντως διά
τών κηρυγμάτων των έπέτυχον νά άποκαλύψωσιν έγκαίρως τούς άπωτέρους σκοπούς τών άνθρώπων τής ξενοδούλου ταύτης Όργανώσεως, (οί όποιοι διεκήρυττον, πρός
παραπλάνησιν τοϋ λαοϋ, δτι έμάχοντο διά τήν άπελευθέρωσιν τής Πατρίδος μας), νά τούς καταγγείλωσιν είς τήν
κοινή ν γνώμην ώς δρώντας άντεθνικώς καί έγκληματικώς, νά συγκρατήσωσι χιλιάδας άτόμων, άπό τοϋ νά έμπλακώσιν είς τά δίκτυά των καί νά δημιουργήσώσι κατ’
αύτών έκατοντάδας σκληρών μαχητών, έπ’ ωφελεία τοϋ
βραδύτερον (1946-49) διεξαχθέντος άντισυμμοριακοϋ ά
γώνος.
318
Κατωτέρω παραθέτω όνομαστικόν πίνακα τών άνδρών
τής Ύποδιοικήσεως Χωροφυλακής Κολινδροϋ κ.λ.π., οί
όποιοι, έξ άγάπης καί μόνον πρός τήν Πατρίδα κινούμε
νος ήρνήθησαν νά συμμορφωθώσι μέ διαταγήν τών άρ
χών κατοχής (Γερμανών) περί άφοπλισμοϋ των καί παραδόσεως τών δπλων των καί ήκολούθησαν τόν ύπογεγραμμένον είς τά δρη πρός διεξαγωγήν άνταρτικοϋ άγώνος
κατά τών κατακτητών, άπετέλεσαν τούς πρώτους πυρήνας
συγκροτήσεως τών τμημάτων Πιερίων καί έπί 9μηνον
ύπέμειναν άγογγύστως τάς στερήσεις, κακουχίας καί τα
λαιπωρίας τοϋ σκληροϋ τούτου άγώνος καί άντιμετώπισαν τούς έχθρούς τής Πατρίδος είς τάς μετ’ αύτών μάχας
μετά γενναιότητος, αύτοθυσίας καί άποφασιστικότητρς,
μέχρι τοιούτου βαθμοϋ ώστε τινές τών συναδέλφων των
νά πέσωσιν ύπέρ τής Πατρίδος.
1. Ά ν θ υ π α σ π ισ τ ή ς : Παπαϊωάννου Άντ. τοϋ Δημητρίου, έφονεύθη ύπό τών κομμουνιστών. 2. Έ ν ω μ ο τά ρ
χ α ι: Καλαθδς Γεώργιος τοϋ Δημητρίου, άπεστρατεύθη
ώς άντισυνταγματάρχης, 3. Κυριακόπουλος Άναστ. τοϋ
Χριστ., άπεστρατεύθη ώς άνθυπομοίραρχος. 4. ΎπενωΓ
μ ο τ ά ρ χ α ι: Φαρασλής Απόστολος τοϋ Κωνστ., 5. Χριστοδουλόπόυλος Δημ. τοϋ Χρήσ., 6. Χριστοδουλόπουλος Γεώρ. τοϋ Περ., 7. Ά λεξιδς Γεώρ. τοϋ Ά ρ., οΐτινες
άπεστρατεύθησαν ώς ένωμοτάρχαι. 8. Χ ω ρ ο φ ύ λ α κ ες:
Σιούτης Αντώνιος τοϋ Φιλίππου, 9. Μανίκας Θεοφάνης
τοϋ Βαΐου, 10. Βαλοτάσιος Γεώργιος τοϋ Στεργίου, 11.
Υφαντής Παναγιώτης τοϋ Φωτίου, 12. Υφαντής Ε πα
μεινώνδας τοϋ Βαΐου, 13. Γκουλιώνης Χρήστος τοϋ Νικο:
λάου, 14. Φραγκάκος Νικόλαος τοϋ Ζαχαρίου, 15. Κομνηνάκος Γεώργιος τοϋ Μιχαήλ, 16. Σιδηρόπουλος Ιω
άννης τοϋ Νικολάου, 17. Γκόνης Εύάγγελος τοϋ Ίωάννόυ,
18. Κολώνιας Ή λίας τοϋ Δημητρίου, 19. Βουλγαράκης
Ιωάννης τοϋ Θωμδ, άποστρατευθέντες. 20. Χ ω ροφ ύλα
κ ες: Καρφής Στέφανος τοϋ Κωνσταντίνου, 21. Μπούμ*
πας Σωτήριος τοϋ Δημητρίου, 22. Παναγιώτου Σταϋρος
τοϋ Δημητρίου, φονευθέντες είς μάχην, 23. Χωροφύλαξ
Άναγνωστόπουλος Κων. τοϋ Γεωργίου, άποστρατευθείς,
24. Χωροφύλαξ Λάζαρης Μάρκος τοϋ Σπυρίδωνος, έφο
νεύθη ύπό τών έλασιτών, 25. Χωροφύλαξ Λακασδς Δημή*
τριος τοϋ Δημητρίου, άπεστρατεύθη, 26. Χωροφύλαξ
Ρώττας Νέστωρ τοϋ Παντελή, έφονεύθη είς μάχην, 27.
Χωροφύλαξ Κωνσταντινίδης Ιωάννης τοϋ Βασιλείου,
άπεστρατεύθη, 28. Άνθυπασπιστής Σγουρός Ιωάννης τοϋ
Κωνσταντίνου, άπεστρατεύθη ώς ταγματάρχης, 29. Ένω
μοτάρχης Ζαχαρόπουλος Παναγιώτης τοϋ Βασιλ., άπε
στρατεύθη ώς ύπομοίραρχος, 30. Χωροφύλαξ Σταφυλόπουλος Γεώργιος τοϋ Άνδρ., άπεστρατεύθη, 31. Καί τινες
άλλοι, ών τά όνόματα δέν ένθυμοϋμαι»
14. Η Ε Κ Θ Ε Σ ΙΣ Τ Ζ Α Μ Α Λ Ο Υ Κ Α
Έκθεσις ταγματάρχου έ.ά. Τζαμαλούκα Αϊαντος
Άρχηγοϋ Ε.Α.Ο. τής Π.Α.Ο.
Τά παρεχόμενα κατωτέρω στοιχεία είναι ακριβή καί έκτίθενται ώς τά έζησα προσωπικώς, ώς άρχηγός Ε.Α.Ο. τής
Π.Α.Ο. είς τά Ανατολικά Κρούσια- Κλέπε-Σύβρι.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ
Π ερ ίο δ ο ς 1941 έως Ιο υ λ ίο υ 1943.
Κατά τήν έν δψει χρονικήν περίοδον έξετέλουν καθή
κοντα διοικητοϋ Άστυνομικοϋ Τμήματος Κιλκίς.
Περί τά μέσα τοϋ 1941 έμυήθην είς τήν Υ.Β.Ε. μετονομασθεΐσαν έν συνεχείς είς Π.Α.Ο.
Συνεδέθην μέ άξιωματικούς καί ύπαξιωματικούς τοϋ
Στρατοϋ καί τής Χωροφυλακής καί έμύησα είς τήν Όργάνωσιν πολλούς πολίτας έπιλέκτους, οί όποιοι μέ τήν
σειράν των έμύησαν άλλους, τόσον έντός τής πόλεως
Κιλκίς, δσον καί έκτός αύτής.
Έ ν άρχή μέ άπησχόλησεν ή καταπολέμησις τών αν
τεθνικών προπαγανδών καί Ιδίςι τής βουλγαρικής, ή ό
ποια έντόνως έξεδηλώθη είς τήν περιοχήν μου.
Έν τή έκπληρώσει τής άποστολής μου αύτής έχρησιμοποίουν ένίοτε καί άναγκαστικά μέσα διά μυστικών
συνεργατών μου, άφανώς δρώντων.
Οί ίκανοί, καί γενικώς οί δυνάμενοι έκ τών παραγόν
των Κιλκίς, δέν έμειναν άδρανεΐς είς τόν τομέα καταπολεμήσεως τών ξένων προπαγανδών καί είς τήν προσπά
θειαν διατηρήσεως τοϋ έθνικοϋ φρονήματος είς ύψηλόν
έπίπεδον.
Άπό τών μέσων τοϋ 1942 έξεδηλώθη είς Κιλκίς κατά
έντονον τρόπον καί ή έαμοκομμουνιστική προπαγάνδα.
Καί τήν κομμουνιστικήν προπαγάνδαν, είς τά πλαίσια
τής Π.Α.Ο., κατεπολέμησα μέ κάθε δυνατόν τρόπον. Ά ν
κρίνωμεν άπό τό γεγονός δτι ή πόλις τοϋ Κιλκίς είχεν
έκλέξει προπολεμικώς καί δήμαρχον κομμουνιστήν, δυνάμεθα νά ύποστηρίξωμεν δτι ή άντιεαμική προπαγάνδα
τής Π.Α.Ο. είς Κιλκίς όπήρξεν έπιτυχής. Επιτυχής,
διότι τό Κιλκίς, τηρούμενων τών άναλογιών, άπέδωσεν
έλαχίστους άνδρας είς τόν Ε.Λ.Α.Σ., καίτοι άνεμένετο
ύπό τοϋ Κ.Κ.Ε. νά άποδώση άσυγκρίτως περισσοτέρους
τών τοιούτων τής Π.Α.Ο.
Έ ν τή άσκήσει τών άνωτέρω καθηκόντων μου είς τήν
Π.Α.Ο. συνεδέθην μέ τόν τότε δικηγόρον καί διερμηνέα
τών Γερμανών καί ήδη καθηγητήν τής Νομικής Σχολής
τοϋ Άριστοτελείου Πανεπιστημίου Φιλιππίδην Τηλέ
μαχον. Μέ προδοσίας κομμουνιστών, ή άλλων άλητών
πρακτόρων τών κατακτητών, οί Γερμανοί πολλάκις έπέτυχον νά έπισημάνωσι παρανόμως δρώντας άνθρώπους
τής Όργανώσεως. Ό είρημενος Φιλιππίδης, πληροφο
ρούμενος τάς προδοσίας ώς έκ τής παρά τοΐς Γερμανοΐς
ύπηρεσίας του, μέ είδοποίει έγκαίρως καί τοιουτοτρόπως
έματαιώθησαν πολλάκις δεινά Ελλήνων πατριωτών διά
τής έγκαιρου λήψεως μέτρων.
Έπροστατεύθησαν έπίσης καί πολλοί στρατιωτικοί
τοϋ Άγγλικοϋ Στρατοϋ, άποκοπέντες έν Έλλάδι μετά
τήν κατάρρευσιν τοϋ μετώπου.
Διά καταλλήλων ένεργειών παρά τοϊς Γερμανοΐς έξουδετερώθησαν καί πολλοί πράκτορες τών Βουλγάρων ώς
καί ήμεδαποί έκβιασταί, χρησιμοποιούμενοι ύπό τής
Βουλγαρικής Λέσχης Θεσσαλονίκης.
Όμοίως ύπό τήν κάλυψιν τής άστυνομικής μου ίδιότητος ήσχολήθην καί μέ τήν περισυλλογήν πολεμίκρϋ
ύλικοϋ, δι’ ένοπλον άγώνα κατά τών κατακτητών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
1. Σ υ γκ ρ ό τη σ ις.
Μέ τήν είσοδον τών βουλγαρικών στρατευμάτων καί
έντεϋθεν τής βουλγαροκρατουμένης ζώνης μέχρι τοϋ Α
ξιού* έγκατέλειψα τάς τάξεις μου έν τή Χωροφυλακή καί
μετά τών καταλλήλων δι’ άνταρτικόν άγώνα έκ τών ύπ’
έμέ άνδρών κατηυθύνθην είς τά Κρούσια.
Είδοποιηθέντες, μέ ήκολούθησαν καί πολλοί ίδιώται
ένοπλοι. Συνεδέθην καί μέ τό άρχηγεΐον τοϋ ύπομοιράρχου Μήτσου καί συνεκρότησα όμάδας έπιλέκτων άν
δρών, έχων ώς ύπαρχηγόν μου καί τόν άνθυπασπιστήν
Χωροφυλακής Σαμπατάκον Παναγιώτην. Ή δύναμις τοϋ
Σώματος άπετελεΐτο κατά τό πλεΐστον έκ Ποντίων τών
Νομών Κιλκίς καί Σερρών μέ τούς κάτωθι όπλαρχηγούς:.
1. Σαμπατάκος Παναγιώτης, άνθυπασπιστής Χωροφυλα
κής, ύπαρχηγός. 2. Άβραμίδης Λάζαρος (Λαζίκ), 3. Δημητριάδης Αγάπιος, άμφότεροι έκ τοϋ χωρίου Σπουργί
της-Κιλκίς. 4. Κεπελέκης Γεώργιος έκ τοϋ χωρίου Κάτω
Θεοδωράκι - Κιλκίς. 5. Άρουτζίδης Κυριάκος έκ τοϋ άνω
τέρω χωρίου. 6. Παυλίδης Παϋλος ή Ντελή Παϋλος, έκ
χωρίου Κάτω Θεοδωράκι - Κιλκίς. 7. Καρασαρίδης Γεώρ
γιος, έκ χωρίου Άναβρυτός-Κιλκίς. 8. Παρασκευαΐδης
Εύστάθιος, έκ χωρίου Παρόχθιον-Κιλκίς. 9. Καββατζίδης Ιωάννης, έκ χωρίου Ά γιος Αντώνιος - Κιλκίς. 10.
Λεοντίδης Αβραάμ, έκ χωρίου Στεφάνια- Κιλκίς. 11.
Δεληγιαννίδης Θεοχάρης, έκ χωρίου Δίβουνον-Κιλκίς.
12. Μπουτουβάκης Γεώργιος, έκ χωρίου Άσυρος-Θεσ
σαλονίκης. 13. Χαϊτίδης Αθανάσιος, έκ χωρίου Λιθότοπος-Σερρών. 14. Γιαχιδς Κιρκάσιος, έκ χωρίου Ά μπε
λοι-Σερρών. 15. Σιδηρόπουλος Κυριάκος, έκ χωρίου Δίλοφος-Σερρών. 16. Κυριάκου Απόστολος, άξιωματικός
Πεζικοϋ έκ Θεσσαλονίκης.
Έκ τών άνωτέρω άλλοι μέν κάκιστα ένεγράφησαν είς
άλλα Αρχηγεία, άλλοι δέ ούδόλως φέρονται είς τό Σώμά μου έγγεγραμμένοι, διότι δέν ύπεβλήθησαν έκ μέρους
μου καταστάσεις.
Κατά τό πλεΐστον τό Άρχηγεΐόν μου εύρίσκετο είς
319
ύψωμα τών Ανατολικών Κρουσίων, μετονομασθέν άκολούθως εις ύψωμα Τζαμαλούκα.
2. Δ ρ δ σ ις το ϋ Α ρ χ η γ ε ίο υ μου.
α. Τό Σώμά μου συνέπραξε μετά τοϋ τοιούτου τοϋ ύπομοιράρχου Μήτσου μέ αποτέλεσμα νά έξουδετερωθώσι
δυνάμεις βουλγαρικών φυλακίων εις τήν κορυφογραμμήν
τοϋ Μπέλες περί τό τέλος Ιουλίου 1943.
β. Κατά μήνα Αύγουστον 1943 έπι άνωνύμου υψώματος
τών Κρουσίων έδέχθην έπίθεσιν τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. Κρουσίων,
ήν και άπέκρουσα, άνευ απωλειών.
γ. Τόν μήνα Σεπτέμβριον 1943 τό Σώμά μου άπέκρουσε
βουλγαρικόν τμήμα, συνεπικουρούμενον ύπό έλασιτών,
ϋπερθεν τών ύψωμάτων Μεσολόφου.
δ. Τόν Όκτώβριον τοϋ 1943, δυνάμεις τοϋ Ε.Λ.Α.Σ.
έπετέθησαν κατά τοϋ Σώματός μου είς ύψώματα τών χω
ρίων Διβούνου και Σπουργίτη - Κιλκίς. Άπεκρούσθησαν
μετά σκληράν μάχην, καθ’ ήν έφονεύθη ό όπλαρχηγός
Δεληγιαννίδής Θεοχάρης και έτραυματίσθη ό ύπαρχηγός
τοϋ Σώματος Σαμπατάκος Παναγιώτης.
ε. Κατά τόν ίδιον μήνα τό Σώμά μου άπέκρουσε δυνά
μεις τοϋ Ε.Λ.Α.Σ., ματαιώσαν τήν προσπάθειάν των δπως
ένωθώσι μέ άλλα έλασιτικά συγκροτήματα, έπιτεθέντα
κατά τοϋ Α ρχηγείου Μήτσου είς Πηγαδούλια.
στ. Τόν μήνα Νοέμβριον όμάς μου, παρά τήν ΦύσκανΚιλκίς, συνεπλάκη μέ άναγνωριστικήν γερμανική ν περί
πολον, άνευ άπωλειών.
ζ. Ά πό 20 Νοεμβρίου 1943 τό Σώμά μου συνηνώθη μέ
τό τοιοϋτον τοϋ ύπομοιράρχου Μήτσου παρά τά Στεφά
320
νια - Κιλκίς και δκτοτε εχομεν κοινήν δρδσιν κατά Γερμανών εϊς Λίμνην Α γίου Βασιλείου τόν Δεκέμβριον 1943,
κατά Βουλγάρων εις ύψώματα Κριθιας-Στεφανίων τόν ί
διον μήνα, τήν έπομένην είς ύψώματα Άσύρου - Ξυλουπόλεως καί μετ’ όλίγας ή μέρας είς Λευκοχώριον. Κατά
τήν μάχην τοϋ Λευκοχωρίου έτέθημεν μεταξύ δύο πυρών,
διότι έδεχθημεν ταυτοχρόνως μέ βουλγαρικήν έπίθεσιν
καί έπίθεσιν τοϋ Ε.Λ.Α.Σ. Κρουσίων, έπιχειρήσαντος ν’
άποκόψη τό δρομολόγιον συμπτύξεώς μας. Έ ν συνεχεία
συμμετέσχον είς πολλάς συγκρούσεις κατά τοϋ έπιτιθεμένου Ε.Λ.Α.Σ.
Τέλος τήν 9-1 -1944 αί δυνάμεις τής Π.Α.Ο. έδέχθησαν
έπί εύρέος μετώπου έπίθεσιν δύο καί πλέον χιλιάδων
έλασιτών μονίμων καί έφέδρων έΐς Τριάδα Σερρών.
Κατά τήν μάχην αύτήν αί έθνικαί όμάδες κατενίκησαν
καί ετρεψαν είς άτακτον φυγήν τούς έλασίτας, ούσιαστικώς δμως ήττήθησαν. Ήττήθησαν διότι έξηντλήθησαν
τελείως τά πυρομαχικά τών έθνικών μας όμάδων, χωρίς
ούδεμίαν δυνατότητα άνεφοδιασμοϋ των.
Προ τής καταστάσεως αύτής μετά πολυημέρους συσκέ
ψεις μέ τόν ύπομοίραρχον Μήτσου άπεφασίσαμεν νά
αύτοδιαλυθώμεν. Τήν 24-1-1944 προέβημεν είς τήν αύτοδιάλυσιν τών όμάδων μας καί εκείνος μέν μετέβη εις τάς
έν Ή πείρφ Όμάδας Ζέρβα, έγώ δέ είς τήν Θεσσαλονίκην.
Έ ν Θεσσαλονίκη ήσχολήθην μέχρι τής άπελευθερώσεως είς τόν τομέα έσωτερικής άντιστάσεως τής Π.Α.Ο.
καί τής όργανώσεως 8ΤΗΒ-ΜΠΙΛ. Ή είς τήν Όργάνωσιν ταύτην δρασίς μου, συμπυκνοϋται είς τό προσηρτιμένον φωτόαντίγραφον».
321
Άλεξιπτωτισται
άνδρες Χωροφυλακής
του Ίεροδ Λόχου
εις τό άεροδρόμιόν
Ράμα-Ντέβι, Παλαιστίνης.
Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΡΛΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Χί
...... - "»■
322
ι
.................
1
Κ)ΦΥΛΑΚΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΣΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗΝ
1. ΟΙ ΕΞ ΕΒΡΟΥ Κ Α Ι Μ Ε Σ φ ΤΟ Υ ΡΚ ΙΑ Σ ΔΙΑ Φ Υ ΓΟ Ν ΤΕΣ
ΚΑΙ Η Χ Ρ Η Σ ΙΜ Ο Π Ο ΙΗ Σ Ε Τ Ω Ν ΕΙΣ Μ Ε Σ Η Ν Α Ν Α Τ Ο Λ Η Ν
Συμφώνως πρός τήν διαταγήν τήν όποίαν έλαβον
παρά τής Ελληνικής Κυβερνήσεως, τόσον κατά τήν
έγκατάλειψιν τών Αθηνών δσον και μετά τήν άποχώρησιν έκ Κρήτης, τά όργανα τής Δημοσίας Ά σφαλείας ώφειλον νά παραμείνουν είς τάς θέσεις
των έν ύπηρεσίςι, είς άπασαν τήν ύπό τοϋ έχθροϋ
κατεχομένην χώραν. Έξαίρεσις έγένετο μόνον διά
τήν Θράκη ν, διότι, ώς ήτο βέβαιον διά τών δηλώσεων
τοϋ Μουσσολίνι, θά έγκαθίσταντο είς Θράκην και
τήν Ανατολική ν Μακεδονίαν κυρίαρχοι οί Βούλγα
ροι, ώς κάί έγένετο, πλήν τοϋ τριγώνου Ά λεξαν
δρουπόλεως, οί όποιοι δέν έπρόκειτο νά άνεχθοϋν έλληνικά όργανα διοικήσεώς καί τάξεως. Έ ξ άλλου, ή
το έκ Θράκης εύχερής ή διαφυγή τών δυνάμεων Στρα
τού καί Χωροφυλακής πρός τήν Τουρκίαν. Ούτω, καθ’
δν χρόνον οί Γερμανοί έρρίπτοντο είς κρατερόν
άγώνα πρός έκπόρθησιν τών όχυρών, δτε θά προήλαυνον πρός κατάληψιν τών έδαφών τής Θράκης,
τό Ύφυπουργεΐον Δημοσίας Άσφαλείας διά τής ύπ’
άριθ. 29/422/2 τής 6ης Α πριλίου 1941 διαταγής
έγνωστοποίει τήν άπόφασιν τής Κυβερνήσεως δπως
άπασα ή δύναμις Χωροφυλακής Έβρου, είς ήν περίπτωσιν συμπτυχθοϋν αί στρατιωτικαί δυνάμεις,
διαπεραιωθή μετά τούτων είς Τουρκίαν.
Και πράγματι, τήν 9ην Α πριλίου αί δυνάμεις
Χωροφυλακής "Εβρου, άφ’ οδ συνεπτύχθησαν όμαλώς πρός τήν Έλληνοτουρκικήν μεθόριον, έγκατέλειψαν, όμοϋ μετά τών άποκλεισθεισών στρατιω
τικών δυνάμεων, τό έλληνικόν έδαφος καί έπέρασαν
τόν ποταμόν παρά τήν θέσιν "Υψαλα. Έ κεΐ ό διοι
κητής τής ταξιαρχίας, συνταγματάρχης Ίω. Ζήσης,
ηύτοκτόνησεν έξ έθνικής εύθιξίας. Αί διαπεραιωθεϊσαι είς Τουρκίαν δυνάμεις Στρατοϋ άνήρχοντο
συνολικώς είς 4.000 άνδρας, όμοϋ μετ’ έκείνων
τής Χωροφυλακής. "Ηδη, δτε έπερατώσαμεν τήν
εκθεσιν τών άναφερομένων είς τήν Χωροφυλακήν
κατά τήν περίοδον τής κατοχής έν Έλλάδι, θά
όμιλήσωμεν διά τήν δρασιν τής μικρας αυτής δυ
νάμεως ή όποία βαθμηδόν έπολλαπλασιάσθη ένισχυθεΐσα διά συρροής άλλων άξιωματικών καί όπλιτών, διαφυγόντων έκ τής κατεχομένης Ελλάδος είς
τήν Μέσην Ανατολήν. Θά έκθέσωμεν έν συνε
χείς, τά τής έν γένει δράσεως τής Χωροφυλακής
είς τήν Μέσην Ανατολήν.
Αί πρώται πληροφορίαι περί τών διαβάντων τόν
"Εβρον δυνάμεων τής Χωροφυλακής, καθορίζουν
ταύτας είς 10 άξιωματικούς καί άνθυπασπιστάς και
160 όπλίτας. Ά λλά μεταγενεστέρα Εκθεσις, συνταχθεΐσα έν Μέση Ανατολή, άναβιβάζει ταύτας είς
250 άνδρας. Είναι πιθανόν δτι αΰτη περιλαμβάνει
323
5Αξιωματικοί τής Χωροφυλακής είς τό στρατότζεδον Νίγδη (Κόκκινη Μηλιά) Μικρός Άσίας τό 1943, άπό δποο κατηοθύνοντο
είς Μέσην Ανατολήν.
διαφυγόντας κατά μικράς ομάδας έκ φυλακίων κατά
μήκος του "Εβρου, ίσως δέ καί διαπεραιωθέντας εις
άκτάς ΐή ς Μ. Ά σ ία ς έκ γειτονικών νήσων. Έ π ί
κεφαλής τής δυνάμεως ταύτης ήσαν οί μοίραρχοι
Κ. Δημητρακόπουλος καί Κ. Σπηλιωτόπουλος καί
ό άνθυπομοίραρχος Μ ιχ. Διασίτης.
Εύθύς ώς διέβησαν εις τό τουρκικό ν έδαφος, αί Έ λληνικαί δυνάμεις Στρατού καί Χωροφυλακής, άφωπλίσθησαν καί διεπεραιώθησαν είς Πάνορμον Μ.
Ά σ ία ς, έκεΐθεν δέ έστάλησαν εις Πέργαμον, δπου
παρέμειναν έν στρατοπέδφ έπί δίμηνον. Κατόπιν,
άπό τοϋ λιμένος τής Μ ερσίνης έστάλησαν άτμοπλοϊκώς είς Χάϊφαν, τής ύπό συμμαχικών δυνάμεων
κατεχομένης Π αλαιστίνης. Μετά δεκαπενθήμερον,
ή δύναμις τής Χωροφυλακής μετεκινήθη είς Καντάραν τής περιοχής Σουέζ, δπου ύπεβλήθη είς μηνιαίαν είδικήν έκγύμνασιν.
Μετά τό πέρας τής έκγυμνάσεως αύτής άνέλαβεν
άφ’ ένός τήν συνοδείαν καί μεταφοράν αιχμαλώτων
εις τά άπομεμακρυσμένα στρατόπεδα αιχμαλώτων
Καρασίν καί Ταχάκ καί, άφ’ έτέρου, τήν φρούρησιν
τών στρατοπέδων τούτων. Έ π ίσ η ς, ώρισμένος άριθμός έκ τούτων έτοποθετήθη εις τά έλληνικά Φρου
ραρχεία Αίγύπτου, Π αλαιστίνης καί Συρίας ώς καί
είς έκεΐνα τών δύο ταξιαρχιών καί τής τελικώς
συγκροτηθείσης διά τήν έκστρατείαν τής Ιτα λία ς
(Ρίμινι). Εις τάς ταξιαρχίας αύτάς έξετέλει καί στρατονομικάς υπηρεσίας.
Κατ’ Ό κτώ βριον 1942, ώρισμένος αριθμός χωρο
φυλάκων μετετάγη υποχρεωτικώς είς τό Πεζικόν καί
ένετάχθη εις τήν II Ταξιαρχίαν. Ο ί πλεΐστοι τούτων
βραδύτερον, άρνηθέντες νά μετάσχουν είς τά έκραγέντα στασιαστικά κινήματα, έπανέκτησαν, κατ’ έπίμονον αΐτησίν των, τήν Ιδιότητα τοϋ χωροφύλακος
καί άνέλαβον στρατονομικάς ύπηρεσίας.
Ύ πό "Αγγλων άξιωματικών τής μυστικής αστυ
νομίας, κατόπιν προσωπικής έρεύνης περί τών γνώ
σεων καί τών Ικανοτήτων ένός έκάστου, έπελέγησαν ώρισμένοι άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωρο
φυλακής. Ούτοι, άφ’ ού ήσκήθησαν είδικώς, έχρη-
Λόχος Στρατηγείου τής I I Ελληνικής Ταξιαρχίας εις Βηρυττόν την 25-4-1944 και άνδρες Χωροφυλακής.
σιμοποιήθησαν διά τό εργον τή ς άντικατασκοπείας,
τής συλλήψεως κατασκόπων (ιδίως έκείνων οί ό
ποιοι έρχόμενοι ώς δήθεν φυγάδες έξ Ε λλ ά δο ς κατετάσσοντο είς τά έλληνικά στρατιωτικά σώματα) και
τής περισυλλογής πληροφοριών περί τών κινήσεων
τοϋ έχθροϋ έν Έ λλάδι, είτε άπό καταφθάνοντας είς
Μ. Α να το λή ν φυγάδας έξ Ε λλ ά δο ς είτε δι’ έπικοινωνίας μετά στελλομένων κρυφίως πρακτόρων είς
τήν κατεχομένην Ε λλάδα. Πρός τόν σκοπόν αύτόν
αρκετοί, τών εΐδικώς άσκηθέντων άξιωματικών καί
όπλιτών τή ς Χωροφυλακής, έτοποθετήθησαν είς τά
κέντρα ύποδοχής Ε λλήνω ν προσφύγων (Χαλεπίου,
Γάζης, Βηρυττοϋ κλπ.).
Είς τό έργον τοϋτο, φαίνεται, δτι άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής προσέφερον
πολλάς έθνικάς υπηρεσίας, αί όποΐαι δυστυχώς
κατά τό μέγιστον μέρος δέν έγένοντο εύρύτερον
γνωσταί, διότι λόγψ τή ς φόσεώς των παρέμειναν
είς μυστικούς φακέλους του είδικοΰ άγγλικοϋ ά-
στυνομικοΰ σώματος άσφαλείας.
Τινές έκ τούτων έξεπαιδεύθησαν είς τήν είδικήν
Α γγλική ν Σχολήν Π αλαιστίνης, ή όποία κατήρτιζεν
άσυρματιστάς, άλεξιπτωτιστάς, δολιοφθορεΐς, πρά
κτορας περισυλλογής πληροφοριών κλπ. Μ ερικοί
μετέσχον είς τοιαύτας άποστολάς είς τήν Ε λλάδα
διά βενζινοπλοίων, άλλοι ώργάνωνον καί προώθουν
τάς άποστολάς αύτάς, διδομένων καί τών όδηγιών
πρός έπαφήν καί συνεργασίαν μετά τών έν τή ήπειρωτική Έ λλά δι ή είς Δωδεκάνησα καί Κρήτην δρωσών συμμαχικών όργανώσεων κατασκοπείας καί άντικατασκοπείας, παροχής ύλικοϋ διά σαμποτάζ, διευκολύνσεως ίκανών άξιωματικών πρός άπόδρασιν είς
Μ. Α νατολήν, περισυλλογής πληροφοριών περί τών
κινήσεων τών έχθρικών στρατευμάτων, πολεμικών
έγκαταστάσεων, όχυρωματικών έργων κλπ.
Ιδιαιτέρω ς άναφέρονται μετ’ εύφήμου μνείας, ώς
δράσαντες είς τοιαύτας συμμαχικάς ύπηρεσίας, οί
τότε άνθυπασπισταί τής Χωροφυλακής Μοδ. Ρακιτζής καί Έ λ . Παπαδόπουλος. Οΰτοι τυχόντες προ
325
ηγούμενης είδικής έκπαιδεύσεως, ύπηρέτουν είς προκεχωρημένα κλιμάκια πρός περισυλλογήν πληροφο
ριών έκ τής κατεχομένης Ε λλάδος, Ιδίως μέσφ διαφευγόντων είς Μ. Α νατολήν, και περί τών έν Έλλάδι συνεργαζόμένων μετά τοϋ έχθροϋ άτόμων διά τά
όποια κατήρτιζον είδικόν εύρετήριον.
Πολλάκις διά πλοιαρίων, έκ λιμένων τής Συρίας
και τής Κύπρου, τά είς τήν συμμαχικήν είδικήν ύπηρεσίαν δργανα τής Ε λ λ η νικ ή ς Χωροφυλακής, προσήγγιζον είς τάς ύπό τών Ιταλώ ν κατεχομένας νή
σους, δπου είς έρημα παράλια άπεβίβαζον άσυρματιστάς μετά τών συσκευών των ή συνεκρότουν δί
κτυα πληροφοριοδοτών. Χάρις είς τό δίκτυον τοϋτο
πληροφοριοδοτών, συνέλαβον ύπηρετοϋντα είς έλληνικόν στρατόπεδον τής Π αλαιστίνης, λίαν έπικίνδυνον καί άπό πολλοϋ ματαίως άναζητούμενον
τών συμμαχικών ύπηρεσιών κατάσκοπον. Έ ξ αύτών
έστάλησαν ύπό τής συμμαχικής ύπηρεσίας καί είς
Ε λλ ά δα τόν Νοέμβριον 1944, δτε άπεχώρουν οί
Γερμανοί, άνακαλυφθέντες δμως καί συλληφθέντες
ύπό τών έλασιτών κατά τάς μάχας τής Κηφισιάς,
ώδηγήθησαν είς Λαμίαν όπόθεν έδραπέτευσαν, προσληφθέντες καί πάλιν είς τήν έγκατασταθεΐσαν είς
τήν Ε λλάδα συμμαχικήν ύπηρεσίαν άσφαλείας.
2. Σ Τ Ρ Α Τ ΙΩ Τ ΙΚ Η Ε Κ Π Α ΙΔ Ε Υ Σ ΙΣ Κ Α Ι Π Ο Λ Ε Μ ΙΚ Η Χ Ρ Η Σ ΙΜ Ο Π Ο ΙΗ Σ Ε
Α Ν ΔΡΩ Ν ΧΩ ΡΟΦΥΛ ΑΚΗΣ
Ό λ ίγο ν χρόνον μετά τήν γερμανοϊταλικήν κατάκτησιν, ήρχισεν ή διαφυγή Ε λλή νω ν πρός τήν Μέ
σην Α να τολή ν διά παντός μέσου, συνηθέστερον διά
μικρών Ιστιοφόρων, τά όποια άπό τών άκτών τής
Εύβοιας ή τής Α ττικ ή ς διέπλεον τό Α ίγαΐον καί,
διαφεύγοντα τή ν έπαγρύπνησιν τών γερμανικών περι
πολικών, προσήγγιζον είς τάς άκτάς τής Τουρκίας
ή τής Κύπρου, ΐνα έκεΐθεν προωθηθούν πρός τά ύπό
τών Συμμάχων κατεχόμενα έδάφη τής Σ υρ ία ς-Λ ι
βάνου καί Παλαιστίνης. Είς έκεΐ λειτουργοϋντα στρα
τόπεδα προσφύγων έπελέγοντο οί έξ αύτών μόνιμοι
ή έφεδροι άξιωματικοί καί οί στρατευσίμου ήλικίας,
πρός ένταξιν είς τάς συγκροτουμένας έλληνικάς τα
ξιαρχίας. Μεταξύ τών έξ Ε λλ ά δο ς φυγάδων, ήσαν
καί άρκετοί άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυ
λακής, οί όποιοι, προστιθέμενοι είς τό άπό Θράκης
διαφυγόν όμαδικώς τμήμα, ηύξανον συνεχώς τήν έν
Μ. Α νατολή δύναμιν Χωροφυλακής. Ουτω, κατέστη
δυνατή ή χρησιμοποίησις τής έν τή Μ έση Α να το
λή δυνάμεως Χωροφυλακής, άνελθούσης τελικώς
είς 500 περίπου άξιωματικούς καί όπλίτας, ού μόνον
δι’ ύπηρεσίας μεταφοράς καί φυλάξεως αίχμαλώτων
ή μυστικάς ύπηρεσίας άσφαλείας ή στρατονομικάς,
άλλά καί ώς μαχητικής δυνάμεως διά καθαρώς πο
λεμικούς σκοπούς.
Ή δ η άπό τοϋ Ιουνίου 1941, περί τούς 40 άνδρες
τής Χωροφυλακής, άπαρτίσαντες έν άρχή τό στρατονομικόν σώμα τής Ιης Ε λ λ η νικ ή ς Ταξιαρχίας,
έξεπαιδεύθησαν είς τήν όδήγησιν αύτοκινήτων καί
μοτοσυκλεττών, είς τήν χρήσ ιν έλαιοπυξίδων, τήν
άνάγνωσιν χαρτών, τόν χειρισμόν όπλομηχανημάτων, τάς ναρκοθετήσεις καί τάς άποναρκοθετήσεις.
Οΰτω, τό τμήμα τοΰτο τής Χωροφυλακής συνοδεϋσαν τήν Ταξιαρχίαν είς τήν κατά τό 1942 έκστρατείαν τής Λιβύης, κατά τών γερμανικών δυνάμεων
τοϋ Ρόμμελ, μετέσχεν ένεργώς είς δλας τάς σκληράς μάχας τής δυτικής έρήμου. Κατά γενικήν άνα326
γνώρισιν τών ήγετών τών Ε λληνικώ ν δυνάμεων, τό
μηχανοκίνητον αύτό άπόσπασμα Χωροφυλακής, πάν
τοτε είς τήν πρώτην γραμμήν τοϋ πυρός, χάρις είς τάς
είδικάς γνώσεις τάς όποίας εϊχεν άποκτήσει, προσέφερεν άνυπολογίστους ύπηρεσίας καθ’ δλην τήν
διάρκειαν τών πολεμικών έπιχειρήσεων άπό ’Αλαμέϊν μέχρι Βεγγάζης, ’Αλγκενταμπίας καί Έλαγκέϊλας καί ύπήρξεν ύπολογίσιμος παράγων διά τό Έ λληνικόν Στρατηγεΐον.
Έ ξ έκθέσεως τοϋ ύπηρετήσαντος είς τόν στρατόν
τής Μ. Α να τολής άντισυνταγματάρχου Πεζικοϋ Μ.
Φιλιππάκη, συνάγεται δτι προσέφερον πολυτίμους
έθνικάς ύπηρεσίας, οί ύπό τάς διαταγάς του έκεΐ
εύρεθέντες ύπομοίραρχοι Μαρκόπουλος και Σαριδάκης καί άνθυπομοίραρχοι Φασομητάκης, Τσαούσογλου, Κορνάρος καί Βοβολίνης.
Είς τό έκραγέν, άρχάς Μαρτίου 1943, στασιαστικόν κίνημα τής II Ταξιαρχίας, τόσον οί είς αύτήν
ύπηρετοϋντες διά στρατονομικήν ύπηρεσίαν άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής, δσον καί οί
ύποχρεωτικώς μεταταγέντες είς τό στράτευμα χωρο
φύλακες, ήρνήθησαν νά μετάσχουν καί έτάχθησαν
παρά τό πλευρόν τών νομιμοφρόνων άξιωματικών
τής ταξιαρχίας. "Οταν δέ οί νομιμόφρονες άξιωματικοί, άπαιτήσαντες τήν λήψιν αύστηρών μέτρων
πρός έπάνοδον τοϋ Στρατοϋ είς τήν τάξιν και πει
θαρχίαν, έχαρακτηρίσθησαν ώ ς ... φασίσται στασιασταί καί έτέθησαν ύπό τής Κυβερνήσεως Τσουδεροϋ
ύπό περιορισμόν, οί έν τή ταξιαρχίςι άξιωματικοί
καί όπλΐται τής Χωροφυλακής έδέχθησαν νά συμμερισθοϋν τάς τύχας των. Ούτω, σχεδόν πάντες οί
ύπηρετοϋντες έν τή ταξιαρχίςι άνδρες τής Χωρο
φυλακής, άλλά καί τινες άκόμη έκ τών άνηκόντων
είς άλλας στρατιωτικάς ύπηρεσίας Αίγύπτου καί Π α
λαιστίνης, ένεκλείσθησαν είς τό έν Συρίςι στρατό
πεδον Μερτζαγιούμ, δπου είχον έγκλεισθή οί νομι
μόφρονες άξιωματικοί. Έ ν συνεχεία μετεφέρθησαν
μετ’ αύτών εις τό έν Σουδάν στρατόπεδον Σαμίτ, δπου
παρέμειναν έπί §ν περίπου έτος. Μόνον δταν έξερράγη τό νέον στασιαστικόν κίνημα κατ’ Α πρίλιον
1944, είς τό όποιον έπίσης άντετάχθησαν σφοδρώς
οί είς τάς ταξιαρχίας ύπηρετοϋντες αξιωματικοί καί
όπλΐται τής Χωροφυλακής, οί είς Χαρτούμ έξόριστοι άνδρες τής Χωροφυλακής άνεκλήθησαν καί,
μετ’ άλλων άπεσπασμένων είς Υπηρεσίας τής Αίγύπτου καί τής Παλαιστίνης, ένετάχθησαν είς τήν
σχηματισθεΐσαν τότε έκ νομιμοφρόνων στοιχείων
III Έλληνικήν Ό ρεινήν Ταξιαρχίαν, ή όποία έπρόκειτο νά σταλή παρά τό πλευρόν τής είς Ιταλίαν
συμμαχικής Στρατιάς ένθα έπολέμησεν είς Ρίμινι. Ού
τως είς τήν ταξιαρχίαν αύτήν ένετάχθησαν περί τούς
120 έως 130 όπλΐται τής Χωροφυλακής, κατά τό
πλεΐστον μέ τόν βαθμόν άπό λοχίου μέχρις άνθυπασπιστοϋ.
Ά λλά καί είς τόν Τερόν Λόχον μετέσχον άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής, μετασχόντες τών έπιχειρήσεών του, τόσον είς τήν έρημον
δσον καί είς τήν Σάμον καί Δωδεκάνησον, έν συνε
χείς δέ διά τήν άπελευθέρωσιν τής Ε λλάδος άπό
τούς Γερμανούς καί τήν έκκαθάρισιν τού έλληνικοϋ
έδάφους άπό τά κυριαρχοϋντα κομμουνιστικά στοι
χεία. Αί πολεμικά! έκθέσεις έξαίρουν τήν γενναιό
τητα, έθελοθυσίαν καί άψογον συμπεριφοράν τών
μετασχόντων τοϋ Τεροϋ Λόχου άξιωματικών καί
όπλιτών τής Χωροφυλακής, οί όποιοι πάντες έπολέμησαν είς τήν πρώτη ν γραμμήν ώς άπλοι μαχηταί
τής πατρίδος, πάντες ήνδραγάθησαν καί έτιμήθησαν
διά πολεμικών παρασήμων άνδρείας καί πάντες (τινές δίς καί τρις) μετά τό πέρας τοϋ πολέμου προήχθησαν έπ’ άνδραγαθία. Κατά τάς πολεμικάς έπιχειρήσεις του Τεροϋ Λόχου έφονεύθη ό χωροφύλαξ
Άθαν. Σκρέκος καί έτραυματίσθησαν είς ύπενωμοτάρχης καί πέντε χωροφύλακες.
Είς τήν ταξιαρχίαν τοϋ Ρίμινι, όμάς έκ 4 άξιωματι
κών καί 40 όπλιτών δέν έξετέλει μόνον τήν στρατονομικήν ύπηρεσίαν, άλλά καί καθαυτό πολεμικά κα
θήκοντα. Έτέρα όμάς έξ 1 άξιωματικοϋ καί 12 όπλιτών Χωροφυλακής άνέλαβε καθήκοντα άσφαλείας.
Ά π ό τών πρώτων ήμερών τής διαφυγής των είς
Μ. Ανατολήν, οί άνδρες τής Χωροφυλακής, οί ό
ποιοι ταχέως, διά τών συνεχών διαφυγών, είχον φθάσει τούς 11 άξιωματικούς, 15 άνθυπασπιστάς καί
περίπου 600 όπλίτας, έξεδήλωσαν τήν έπιθυμίαν δ
πως συγκροτήσουν ιδιαιτέραν πολεμικήν μονάδα, ή
όποία νά σταλή είς πολεμικάς έπιχειρήσεις διά νά
μετάσχη ένεργώς είς άγώνα άπελευθερώσεως τής
Πατρίδος. Ή έπιθυμία αύτή δέν έξεπληρώθη, είμή
κατά τάς ήμέρας τής παλινοστήσεως καί πρός άντιμετώπισιν τών άναρχικών έν Έλλάδι στοιχείων. Έ ν
τούτοις, παραμένει ώς δείγμα ύψηλοϋ πατριωτισμοϋ
καί προσφοράς θυσίας τό κατωτέρω ύπόμνημα τών
άνδρών τής έν Μέση Ανατολή δυνάμεως Χωροφυ
λακής, ή όποία ήδη άπό τοϋ Μαρτίου 1942 έζήτει
παρά τοϋ Βασιλέως νά πολεμήση ώς ιδιαιτέρα πο
λεμική μονάς.
Έν Στρατοπέδφ τή 31 Μαρτίου 1942
Πρός
Τήν Α.Μ. τόν ΒΑΣΙΛΕΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΓΕΩΡΓΙΟΝ Β'
Μεγαλειότατε,
«Λαμβάνομεν τήν τιμήν νά άναφέρωμεν εύλαβώς δτι
έν τφ Βασιλικφ Έλληνικφ Στρατφ Μ. Ανατολής έχει
προσέλθει δύναμις τής Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλα
κής άποτελουμένης έξ (1) Ταγματάρχου, (5) Υπομοι
ράρχων, (5) Ανθυπομοιράρχων, (15) Άνθυπασπιστών καί
(600) περίπου Όπλιτών.
Ή δύναμις αύτη έχει διατεθή ήδη είς ύπηρεσίαν Φρου
ραρχείων, φρούρησιν αιχμαλώτων καί Στρατιωτικών Φυ
λακών, ύπηρεσίαν Προξενείων, έλαχίστη είς ύπηρεσίαν
Στρατονομίας καί διαθέσιμος τοιαύτη περί τούς πεντήκοντα (50) άνδρας είς τό ένταϋθα Γενικόν Έμπεδον.
Ή τοιαύτη χρησιμοποίησίς μας, Μεγαλειότατε, μέχρι
σήμερον συνετέλεσεν ώστε νά μή όργανωθώμεν καί έκπαιδευθώμεν ώς μάχιμον Τμήμα, παρά τό δτι ό σκοπός
τής προσελεύσεώς μας έν τφ Β.Ε.Σ.Μ.Α. (Βασιλικός Ελ
ληνικός Στρατός Μέσης Ανατολής) ήτο, καί είναι, νά
πολεμήσωμεν έναντίον τών έχθρών τής Πατρίδος πρός
άπελευθέρωσιν αύτής όποτεδήποτε ήθέλομεν διαταχθή καί
όπουδήποτε.
Αίσθανόμεθα άπαντες έαυτούς Ικανούς πρός τοϋτο.
Καί διά τοϋτο άκριβώς θεωροϋμεν έαυτούς μειωμένους,
διότι μέχρι σήμερον ούδεμία φροντίς κατεβλήθη πρός
όργάνωσίν μας είς μάχιμον Τμήμα.
Διαλογιζόμεθα δέ, μήπως δέν κρινόμεθα άντάξιοι τών
συναδέλφων μας οί όποιοι κατά καιρούς προσέφερον τό
αίμα των είς τόν βωμόν τοϋ καθήκοντος πρός τήν Πατρί
δα, έν ειρήνη καί έν πολέμφ, ώς έν Ανατολική Θράκη,
Μ. Άσίςι, Αλβανία, Όλύμπφ, Κρήτη καί είς πάσαν έν
γένει γωνίαν τής Ελληνικής γής;
Ύποβάλλομεν δθεν Μεγαλειότατε εύλαβώς τήν θερμήν
παράκλησιν δπως εύδοκήσητε καί διατάξητε τήν συγκρότησιν τών έν τή Μ. Ανατολή άνδρών τής Βασιλικής
Χωροφυλακής είς μάχιμον μονάδα Χωροφυλακής, Ινα
ούτω δοθη ή ευκαιρία, άφ’ ένός μέν νά είσφέρωμεν είς τό
άνώτατον δριον τάς ύπηρεσίας μας πρός άπελευθέρωσιν
τής Πατρίδος, άφ’ έτέρου δέ συνεχίσωμεν τήν ύπερεκατονταετή Ιστορίαν τοϋ Σώματος, είς δ άνήκομεν, εϊς τό ό
ποιον ή Ύμετέρα Μεγαλειότης ηύδόκησε ν’ άπονείμη
τόν τιμητικόν τίτλον «Ελληνική Βασιλική Χωροφυλακή».
Τών διαταγών τής Ύμετέρας Μεγαλειότητος πρόθυμος
έκτελεστής.
Δημητρακόπουλος Κωνσταντίνος - Ύπομοίραρχος
Μπράμος Κωνσταντίνος - Ανθυπομοίραρχος
Διοικητής Όμάδος Άσφαλείας
Ιης Ελληνικής Ταξιαρχίας
Διοικητής Στρατονομίας Ιης Ελληνικής Ταξιαρχίας.
Έκ μέρους τών είς τάς Έλληνικάς Στρατιωτικός Δυνά
μεις Μέσης Ανατολής Άξιωματικών Χωροφυλακής.
327
3. Η Χ Ω Ρ Ο Φ Υ Λ Α Κ Η Ε ΙΣ Τ Ο Ν ΙΕ Ρ Ο Ν Λ Ο Χ Ο Ν
Π ρός πληρεστέραν και λεπτομερεστέραν π ερι
γραφήν τή ς συμμετοχής στελεχώ ν τής Χωροφυλακής
εις τόν Ίε ρ ό ν Λ ό χο ν και τής δράσεως αυτών κατά
τάς πολεμικάς επιχειρ ήσ εις τούτου, παραθέτομε ν
κατωτέρω εκθεσιν προσφέρουσαν γενικ ή ν διαφωτιστικήν εικόνα, συνταχθεΐσαν ύπό του τότε ύπομοιράρχου Ζ αχαρία Κ όλλια, μετασχόντος είς τάς πο
λεμικάς επιχειρ ή σ εις ώς άπλου στρατιώτου - ιερο
λοχίτου.
ΕΚΘΕΣΙΣ
Δράσεως τών έν τφ 'Ιερφ Λόχω έντεταγμένων άνδρών
τής Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής άπό τής συστάσεώς του, τό 1942, μέχρι τής διαλύσεώς του κατά Σε
πτέμβριον του 1945.
I. Κατά τό 1942 συνεστήθη είς τήν Μέσην Ανατολήν
ό Ιερός Λόχος. Ούτος άπετελέσθη έξ άξιωματικών, άνθυπασπιστών και λίαν περιορισμένου άριθμοϋ όπλιτών,
του Στρατού Ξηρας, Άέρος, Θαλάσσης, τής Χωροφυλακής
και τής Αστυνομίας Πόλεων, έκ τών καταφυγόντων είς
Μέσην Ανατολήν, μετά τήν κατάκτησιν τής Ελλάδος
ύπό τών γερμανικών στρατευμάτων.
Π. Ό Ιερός Λόχος ύπήχθη είς τάς άγγλικάς δυνάμεις
τής Μέσης Ανατολής και είδικώτερον είς τάς Δυνάμεις
Καταδρομών (Κ.αϊάΐη§ Ροτοβδ) τά περίφημα Οοηιπιαικίοδ
τής Μέσης Ανατολής, παρά τών όποιων και έξεπαιδεύθη
συστηματικώς είς τά είδικά έργα τής άποστολής του.
ΙΠ. Οί άποτελουντες τούτον άνδρες τών Ενόπλων Δυνά
μεων και τής Χωροφυλακής δέν άπετέλεσαν ιδιαίτερα όργανικά τμήματα, άλλ’ ένετάχθησαν είς τά διάφορα τμή
ματα τοϋ 'Ιεροϋ Λόχου άναμίξ, ήτοι άξιωματικοι και όπλΐται τοϋ Πεζικού, Ιππικού, Πυροβολικού, Μηχανικού,
Σωμάτων και Υπηρεσιών, τής Χωροφυλακής, τής Α ερο
πορίας, του Ναυτικοΰ και οϋτω έδρων κατά τάς περιστά
σεις. Και οί άξιωματικοι κατά τό πλεΐστον έξετέλουν κα
θήκοντα άπλοΰ οπλίτου.
IV. Ή κατάστασις αύτη έξηκολούθησε μέχρι του Α
πριλίου του 1944, καθ’ ήν έξεδηλώθη τό μέγα κομμουνιστικόν κίνημα είς τάς ένοπλους δυνάμεις του Βασιλικού
Ελληνικού Στρατού Μέσης Ανατολής (Β.Ε.Σ.Μ.Α.) και
είς τό όποιον όχι μόνον δέν έλαβε μέρος ό Ιερός Λόχος,
αλλά και συνετέλεσεν άποτελεσματικώς είς τήν καταστο
λήν τούτου μετ’ άλλων νομιμοφρόνων Ελληνικών Τμη
μάτων.
V. Μετά τήν καταστολήν τής άνταρσίας ταύτης και τής
έπακολουθησάσης διαλύσεώς, άνασυγκροτήσεως και άναδιαρθρώσεως τών Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων τής
Μέσης Ανατολής, έλήφθησαν παρά τών άρμοδίων άρχών
τής Ελληνικής Κυβερνήσεως έξωτερικοϋ και έτέθησαν
είς έφαρμογήν και τά κάτωθι μέτρα:
328
α) Ό Ιερός Λόχος μετετράπη είς Σύνταγμα, ύπό τόν
τίτλον Ιερός Λόχος - 'Ιερόν Σύνταγμα (Καταδρομών)
(Κ&ΐ<ϋη§ Ροτοβδ). Κατετάγησαν πολλοί άξιωματικοι, άνθυπασπισταί και όπλΐται τών Ενόπλων Δυνάμεων και
τής Χωροφυλακής τής Μέσης Ανατολής, οίτινες και
ένετάγησαν είς τάς διαφόρους Μοίρας και Τμήματα του
'Ιεροϋ Λόχου - Συντάγματος άναμίξ, ήτοι άνδρες τών
ένοπλων έν γένει δυνάμεων (Στρατοϋ Ξηρας, Θαλάσσης,
Άέρος, Χωροφυλακής). Ύπήχθησαν οϋτω καί πάλιν
ύπό τάς Δυνάμεις Καταδρομών τοϋ Άγγλικοϋ Στρα
τηγείου Μέσης Ανατολής και έδρων έν τφ Γενικφ Σχεδίφ τών έπιχειρήσεων τοϋ Άγγλικοϋ τούτου Στρατηγείου.
β) Οί άνδρες τής Χωροφυλακής θά παρέμενον, ένισχυόμενοι και ύπό έτέρων, είς τόν 'Ιερόν Λόχον-Σύνταγμα,
ώς και οί τοιοϋτοι ύπηρετοϋντες είς τάς διαλυθείσας τα
ξιαρχίας θά παρέμενον είς τήν συσταθεΐσαν Ό ρεινήν
Ταξιαρχίαν (Ρίμινι). Οϋτω παρέμειναν είς τόν 'Ιερόν Λό
χον τριάκοντα περίπου άξιωματικοι καί όπλΐται τής Χω
ροφυλακής, ύπό τόν τότε ύπομοίραρχον Κόλλιαν Ζαχα
ρίαν και τούς άνθυπασπιστάς Χωροφυλακής Αύλωνίτην
Σπυρ., Πολυχρονόπουλον Νικήταν, μεταταγέντα βραδύ
τερον είς τήν Στρατιωτικήν Δικαιοσύνην, καί Μπάμπαλην μεταταγέντος καί τούτου είς τόν Στρατόν Ξηρας,
καί περί τούς 120 αξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυ
λακής είς τήν Ταξιαρχίαν τοϋ Ρίμινι.
γ) Οί είς Μέσην Ανατολήν καταφυγόντες ύπόλοιποι
άνδρες τής Χωροφυλακής, άξιωματικοι, άνθυπασπισταί
καί όπλΐται, θά συνεκεντροϋντο, πλήν έλαχίστων ύπηρετούντων είς είδικάς ύπηρεσίας καί θά συνεκρότουν τό
1Ιον Τάγμα Χωροφυλακής, δπερ θά έχρησιμοποιεΐτο κατά
τήν άπελευθέρωσιν τής Ελλάδος πρός έπιβολήν τής τάξεως. Τό Τάγμα τοϋτο πράγματι συνεκροτήθη, έξωπλίσθη
καταλλήλως, έξεπαιδεύθη καί άφίχθη είς Ελλάδα μετά
τήν άπελευθέρωσιν της έκ τών γερμανικών στρατευ
μάτων.
VI.
Ά παντες οί ύπηρετήσαντες είς τόν 'Ιερόν Λ όχονΣύνταγμα άξιωματικοι καί όπλΐται, τών Ενόπλων Δυνά
μεων καί τής Χωροφυλακής, ύπεβλήθησαν είς λίαν έπιμεμελημένην καί έπίπονον άτομικήν καί όμαδικήν έκπαίδευσιν παρ’ Ελλήνων καί Ά γγλω ν ειδικών έκπαιδευτών
καί είς πάσης φύσεως έδάφη (πεδινόν, ήμιορεινόν, όρεινόν, έρημον, είς τήν θάλασσαν καί τόν άέρα) καί κατέστη
σαν ίκανοί νά δρώσιν άτομικώς, κατά μικρά τμήματα καί
μεγάλα τοιαϋτα. Οϋτω καί οί συμμετέχοντες άνδρες τής
Χωροφυλακής έξεπαιδεύθη σαν μετά τών άλλων συναδέλ
φων των τών Ενόπλων Δυνάμεων είς τάς Σχολάς: 1)
Αλεξιπτωτιστών, 2) Διαβιβάσεων, 3) Καταδρομών, 4)
Όρεινοϋ άγώνος, 5) Σκί, 6) Θαλασσίου άγώνος, 7) Βα
ρέων δπλων πεζικοϋ, (δλμων, οπλοπολυβόλων, πολυβό
λων Τόμμυγκαν, άντιαρματικών τυφεκίων, έλαφρών άντιαρματικών πυροβόλων, χειροβομβίδων, ναρκών καί έξου-
δετερώσεως τούτων κλπ.), δ χι μόνον τών χρησιμοποιουμένων ύπό τών Δυτικών Συμμάχων, άλλά καί ύπό τοϋ
έχθρικοϋ συνασπισμού τοϋ ’Ά ξονος, 8) Η μιονηγώ ν, 9)
Ό δηγώ ν αύτοκινήτων, 10) Ιαπω νικής πάλης, 11) Α ρ π α
γής φυλακείων και έξουδετερώσεως σκοπών, 12) Παραλ
λαγής, 13) Διαβάσεως ποταμών και άλλων άμυντηρίων
κωλυμάτων, 14) Είς έκπαιδευτικάς πορείας μέχρι 40 - 50
χιλιομέτρων και είς πολλάς άλλας έκπαιδεύσεις ειδικής
μορφής.
VII. Ή δρασις τών έντεταγμένων είς τόν Ίερόν ΛόχονΣύνταγμα άξιωματικών, άνθυπασπιστών καί όπλιτών τοϋ
Στρατού Ξηρας, Θαλάσσης, Ά έρος, Χωροφυλακής, λόγφ
τής ίδιοτύπου μορφής τής μονάδος ταύτης, ταυτίζεται
μέ τήν έν γένει δρασιν τοϋ Ίεροϋ Λόχου-Συντάγματος,
καθ’ δσον, ώς προελέχθη, τά τμήματα ταϋτα δέν έδρασαν,
ώς αύτοτελή τοιαϋτα Στρατού, Ναυτικοΰ, Α εροπορίας,
Χωροφυλακής, άλλ’ ώς άνάμικτα τοιαϋτα, έξ δλων τών
δυνάμεων τούτων.
VIII. Ό Ιερ ός Λ όχος καί οί είς τοϋτο ν ύπηρετοϋντες
άνδρες τής Χωροφυλακής, κατά τά έτη 1942-1944, ήτοι
μέχρι τής άναπτύξεως τούτου κατ’ Α π ρ ίλ ιο ν τοϋ 1944
είς Σύνταγμα (Ιερός Λ όχος - Σύνταγμα) έλαβον μέρος :
α) Είς διαφόρους καταδρομάς είς τήν Ά να τολικ ήν Με
σόγειον καί τάς άκτάς τής Βορείου Α φ ρικής.
β) Εις τήν μάχην τοϋ ’Ελ -Ά λα μ έϊν καί τήν έκστρατείαν
τής Β. Α φ ρ ικ ής μέχρι τής Τυνησίας, όπότε καί έπέστρεψεν είς τάς έν Μέση Α να τολή βάσεις του καί συνέχισε
τάς έπιχειρήσεις καταδρομών εις Ά να τολικ ήν Μ εσόγειον,
τάς Κυκλάδας, τήν Δωδεκάνησον καί τάς νήσους τοϋ Α ι
γαίου Πελάγους, κατεχομένας παρά τών Γερμανοϊταλών.
γ) Κατά τήν συ νθη κολόγη σι ν τών Ιταλών, κατά Σε
πτέμβριον τοϋ 1943, τμήματα τοϋ 'Ιεροϋ Λόχου μετ’ Ά γ
γλων αλεξιπτωτιστών έρρίφθησαν δι’ αλεξιπτώτου καί,
έν συνεργασία μετά ναυτικών καί άλλων αγγλικών καί έλληνικών δυνάμεων, κατέλαβον τήν Σάμον, Ικ α ρ ία ν καί
Λέρον, τάς όποίας καί έξη ναγκάσθη σαν τελικώς νά έγκαταλείψωσιν μετά τήν γερμανικήν άντεπίθεσιν κατά τό
αύτό έτος (Νοέμβριος 1943) καί νά έπανέλθωσιν είς τάς
έν Μέση Α νατολή βάσεις των, όπότε καί έξηκολούθησαν
τάς έπιχειρήσεις καταδρομών είς τήν Ά να τολικ ήν Μεσό
γειον, τήν Δωδεκάνησον καί τάς Νήσους τοϋ Αιγαίου
Πελάγους καί τών Κυκλάδων, κατεχομένας ύπό γερμανι
κών στρατευμάτων.
IX. Ά π ό τόν Α π ρ ίλ ιο ν τοϋ 1944, ήτοι άπό τής άναπτύξεώς του είς Σύνταγμα, ό "Ιερός Λ όχος-Σύνταγμα καί
οί είς αυτόν έντεταγμένοι άνδρες τής Χωροφυλακής, άξιωματικοί καί όπλΐται έλαβον μ έρ ο ς:
α) Ε ίς διαφόρους καταδρομάς είς Ά να τολικ ήν Μεσό
γειον, Δωδεκάνησον, Κυκλάδας καί Ν ήσους τοϋ Αιγαίου
Πελάγους κατεχομένας ύπό τών γερμανικών στρατευμά
των.
β) Κατά Σεπτέμβριον 1944, άπασα ή δύναμις τοϋ 'Ιεροΰ
Λόχου - Συντάγματος άπετέλεσε μέρος τοϋ ’Εκστρατευτικοϋ Σώματος τοϋ Α γγλικ ού Στρατηγείου Μ έσης Α ν α
τολής διά τήν άπελευθέρωσιν τής Ε λλά δος καί μετ’ άλ
λων άγγλικών χερσαίων δυνάμεων καί τοιούτων καταδρο
μών καί άγγλικών καί έλλη νικών ναυτικών δυνάμεων
είσήλθον είς τήν Ά να τολικ ήν καί Κεντρικήν Μ εσόγειον,
τό Κρητικόν καί Α ίγαΐον Πέλαγος καί έλαβον μ έρ ο ς:
1) Είς τάς άεροναυτικάς έπιχειρήσεις διά τήν άπελευθέρωσιν τών Ν ήσων τών Κυκλάδων, τοϋ Αιγαίου Πελάγους,
τινών τών Δωδεκανήσων, τών Κυθήρων καί τής Πελοποννήσου. 2) Είς τήν άποκοπήν σημαντικών δυνάμεων
τών Γερμανών είς Κρήτην, Δωδεκάνησον καί Μ ήλον
(5.000 Γερμανών περίπου). 3) Ή Β' Μ οίρα τοϋ Ίεροϋ
Λ όχου, ύπό τόν τότε άντισυνταγματάρχην Πεζικοϋ Μεσσηνόπουλον Φώτιον, είς ήν συμμετεΐχον κάί άνδρες τής
Χωροφυλακής, ύπό τόν ύπομοίραρχον Κόλλιαν Ζαχαρίαν,
μέ Ισχυρόν τμήμα Ά γ γλ ω ν καταδρομέων καί έλληνικών
καί άγγλικών ναυτικών δυνάμεων, διά τών Κυθήρων, τών
Α νατολικώ ν παραλίων τής Πελοποννήσου, τοϋ Πόρου,
τής Α ίγίνης καί τής Σαλαμΐνος, έν συνδυασμώ μέ ίσχυρόν τμήμα Ά γ γλ ω ν άλεξιπτωτιστών ριφθέντων είς τήν
περιοχήν τών Μεγάρων καί ετέρου Έκστρατευτικοϋ Σώ
ματος ύπό τόν Τζέλλικο έρχομένου έκ τών βορείων πα“Ανδρες Χωροφυλακής τοϋ 'Ιεροΰ Λόχου είς τό μέτωπον τοϋ
“Ε λ -’Αλαμέϊν, εις μίαν διακοπήν τής μάχης τής 29-10-1942.
329
Άλεξιπτωτισται είς Ράμα-Ντέβι τής Παλαιστίνης, ζόν Ιούνιον τοδ 1942. Μεταξύ αυτών διακρίνεται δ χωροφυλαξ Μϊχος Δημήτριος δστις τό ετος 1943 ερρίφθη δι Αλεξιπτώτου εις τήν νήσον Λέρον, μαζί) μέ άλλους "Ελληνας και Συμμάχους κομμάντος
οϊτινες και κατέλαβον τήν νήσον. Κατά τήν έπιχείρησιν αύτήν ό Δημήτριος Μϊχος έτραυματίσθη και κατά τήν άνακατάληψιν τής
νήσου ΰπό τών Γερμανών συνελήφθη αιχμάλωτος.
ραλίων τής Πελοποννήσου, εισήλθον είς τόν Πειραια
τάς πρωινάς ώρας τής 14.10.1944 και έν συνεχείς είς Α θή
νας και κατέλαβον άπαντα τά στρατηγικά σημεία τής
Πρωτευούσης, ένφ τό ύπό τόν Τζέλλικο τμήμα έξηκολούθησε νά καταδιώκη τούς ύποχωρόϋντας Γερμανούς μέχρι
τής έκδιώξεως τούτων πέραν τών βορείων μας συνόρων.
4) Μετά τήν έκδίωξιν τών γερμανικών στρατευμάτων
έκ τοΟ έθνικοΰ έδάφους, άπασαι αί Μοΐραι του Ίεροϋ
Λόχου-Συντάγματος συνεκεντρώθησαν είς βάσεις έπί τών
Νήσων Σύρου, Χίου, Σύμης καί έν συνεργασίςι Μ^τ’ Ά γ
γλων καταδρομέων καί έλληνικών καί άγγλικών ναυτι
κών δυνάμεων έχρησιμοποιήθησαν ώς τμήματα έπαφής
τών άποκλεισθέντων είς Δωδεκάνησον, Κρήτην καί Μή
λον ίσχυροτάτων γερμανικών δυνάμεων, μέχρι τής συνθηκολογήσεως καί παραδόσεως τούτων, τάς άρχάς Μαΐου
1945. Καθ’ δλον τό άνωτέρω χρονικόν διάστημα, άπό
Νοεμβρίου 1944 μέχρι Μαΐου 1945, τά τμήματα τοϋ Ίεροϋ Λόχου-Συντάγματος καί οί συμμετέχοντες είς τού
τον άνδρες τής Χωροφυλακής ένήργοϋν καταδρομάς είς
τάς ύπό τών Γερμανών κατεχομένας νήσους, κατέλαβον
330
καί άπηλευθέρωσαν άρκετάς νήσους έκ τοϋ δωδεκανησιακοϋ συμπλέγματος, συνήπτον τακτικά μάχας μετά τών
Γερμανών καί έκράτουν τούτους έγκλωβισμένους έντός
τών όχυρών των £χοντες καταστήσει τήν διαβίωσιν τού
των μαρτυρική ν.
X. Κατά τό Δεκεμβριανόν κίνημα τοϋ 1944, ό Ιερός
Λόχος-Σύνταγμα άφώπλισε καί διέλυσε τάς είς .τάς ύπ’
αύτοϋ έλεγχομένας νήσους ύπαρχούσας όμάδας τοϋ ΕΛΑΣ
καί διεφύλαξε τόν πληθυσμόν άπό έγκληματικάς πράξεις
τών όρδών τούτων.
XI. Μετά τήν παράδοσιν τών είς Κρήτην, Δωδεκάνη
σον καί Μήλον Γερμανών καί τήν παράδοσιν τών αίχμαλωτισθέντων είς τάς άγγλικάς άρχάς, ό Ιερός Λόχος - Σύν
ταγμα συνεκεντρώθη είς τάς έν Καΐρφ βάσεις του, έπη
κολούθησεν ή παρέλασις τής νίκης ένώπιον τοϋ αρχιστρα
τήγου τής Μέσης Ανατολής, στρατηγοϋ Πάτζελ, έπανήλθεν είς Αθήνας καί τάς άρχάς Σεπτεμβρίου 1945 διελύθη, όπότε οί άποτελοϋντες αύτόν άξιωματικοί καί όπλΐται έπανήλθον είς τά Σώματα έξ ών προήρχοντο.
Ουτω περί τούς τριάκοντα αξιωματικοί, άνθυπασπισταί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής, μέ έπικεφαλής τόν
μοίραρχον Κάλλιαν Ζαχαρίαν, έπανήλθον κανονικώς μέ
φύλλον μεταβάσεως, τά άτομικά των έγγραφα καί λοιπά
στοιχεία, άτινα και παρέδωσαν είς τό ’Αρχηγεΐον Χωρο
φυλακής είς τόν τότε τμηματάρχην όπλιτών ταγματάρχην
Ράπτην Ήρακλήν.
XII. Ή πολεμική δράσις τών αξιωματικών, άνθυπασπιστών και όπλιτών τής Χωροφυλακής, τών ύπηρετησάντων
είς τόν 'Ιερόν Λόχον-Σύνταγμα, ύπήρξεν άρίστη καί
έξετιμήθη δεόντως παρ’ δλων τών άρμοδίων έλλη νικών
καί συμμαχικών παραγόντων.
Ούτως, άπαντες σχεδόν οί όπλΐται τής Χωροφυλακής
προήχθησαν έπ’ άνδραγαθίςι άπαξ ή δίς, τινές δέ τούτων
καί τρίς, είς τούς βαθμούς τοϋ λοχίου, έπιλοχίου καί άνθυπασπιστοϋ, δι’ ήρωικάς έπί του πεδίου τής μάχης πρά
ξεις. Αί προαγωγαί αύταί, μετά τήν έπάνοδον τών όπλιτώ ν είς τάς έν Έλλάδι ύπηρεσίας τής Χωροφυλακής,
άνεγνωρίσθησαν άπασαι καί έθεωρήθη, άναλόγως τών
περιπτώσεων, δτι προήχθησαν έπ’ άνδραγαθίςι είς τούς
βαθμούς τοϋ ύπενωμοτάρχου, ένωμοτάρχου καί άνθυπασπιστοΰ, άφ’ ής ήνδραγάθησαν κατά τήν ύπηρεσίαν των
είς τόν 'Ιερόν Λόχον - Σύνταγμα. Έπίσης οί όπλΐται τής
Χωροφυλακής έτιμήθησαν καί διά διαφόρων μεταλλίων
καί παρασήμων.
XIII. Ούδείς άξιωματικός καί άνθυπασπιστής τοϋ 'Ιεροΰ Λόχου - Συντάγματος, τών Ενόπλων Δυνάμεων καί
τής Χωροφυλακής, προήχθη έπ’ άνδραγαθίςι, διά τήν δρασίν του κατά τήν ύπηρεσίαν παρ’ αύτώ, καθ’ δσον έτέθη
ή άρχή τής μή προαγωγής τούτων έπ’ άνδραγαθίςι, ήτις
καί έτηρήθη καθ’ άπάσας τάς περιπτώσεις, κατά συνέ
πειαν καί διά τούς άξιωματικούς καί άνθυπασπιστάς τής
Χωροφυλακής, τούς ύπηρετήσαντας είς τόν Ίερόν Λό
χον-Σύνταγμα, καίτοι συνέτρεξαν όμολογουμένως πολλαί
περιπτώσεις προαγωγής έπ’ άνδραγαθίςι, διά πολλούς άξιωματικούς καί άνθυπασπιστάς τών Ενόπλων Δυνάμεων
καί τής Χωροφυλακής.
XIV. "Απαντες σχεδόν οί άξιωματικοι καί άνθυπασπισταί τής Χωροφυλακής, ώς καί οί τών λοιπών Ενόπλων
Δυνάμεων, έτιμήθησαν δι’ άριστείων άνδρείας, πολεμι
κών σταυρών, μεταλλίων έξαιρέτων πράξεων, διαφόρων
άλλων παρασήμων, έπαίνων καί άλλων τιμητικών δια
κρίσεων.
XV. Τέλος, κατά τάς έπιχειρήσεις άς ένήργησεν ό
Ιερός Λόχος - Σύνταγμα, έφονεύθη ό χωροφύλαξ Σκρέκος Αθανάσιος, είς τήν έπιχείρησιν τής νήσου Τήλου
(Επισκοπής) κατ’ Όκτώβριον 1944 καί έτραυματίσθη ό
χωροφύλαξ Μΐχος Δημήτριος κατά τήν άνακατάληψιν
τής νήσου Λέρου παρά τών Γερμανών κατά Νοέμβριον
τοϋ 1943 καί τινες άλλοι.
4. Η Δ ΡΑ Σ ΙΣ Τ Ω Ν Α Ν Δ Ρ Ω Ν Χ Ω Ρ Ο Φ Υ Λ Α Κ Η Σ Ω Σ ΙΕ Ρ Ο Λ Ο Χ ΙΤ Ω Ν
’Αλλά πληρεστάτην καί μετά παραστατικότητος
διαφωτιστικήν εικόνα τής πολεμικής δράσεως άξιωματικών καί όπλιτών τής Χωροφυλακής είς τόν 'Ιερόν Λ όχον παρέχει ή Εκθεσις του ένωμοτάρχου Ιε
ρολοχίτου και μετέπειτα μοιράρχου Σπ. Αυλωνίτη,
προαχθέντος τρις έπ’ άνδραγαθίςι και τιμηθέντος διά
πολεμικού σταυροϋ καί μεταλλίου έξαιρέτων πρά
ξεων. Τής έκθέσεως ταύτης, λό γφ τοϋ έξαιρετικοϋ
ένδιαφέροντός της διά τήν ίστορίαν τής δράσεως
τών άνδρών τής Χωροφυλακής έν τή Μ. Α να τολή,
δημοσιεύομεν κατωτέρω τά κυριώτερα μ έ ρ η :
ΕΚΘΕΣΙΣ
ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ 1941-1945
«Τόν Μάιον τοϋ 1941 ή διαλυθεΐσα Ασφάλεια τής Α.Μ.
τοϋ Βασιλέως διετέθη είς ύπηρεσίαν ύπό τής τότε Είδικής
’Ασφαλείας Αθηνών. Τήν 17ην Μαΐου ’41 άνεχώρησαν
έκ τής διαλυθείσης άνακτορικής φρουράς διά τήν Διοίκησιν Χωροφυλακής Κυκλάδων, είς ήν έτοποθετήθησαν κα
τόπιν διαταγής τοϋ Αρχηγείου Βασιλικής Χωροφυλακής,
οί ένωμοτάρχαι Αύλωνίτης Σπυρίδων, Μουχτούρης Φώ
τιος καί Κωστοϋρος Παναγιώτης καί οί χωροφύλακες
Τσώνος Βενετσάνος καί ’Ανδρέου Παναγιώτης.
"Αμα τή άφίξει των είς Έρμούπολιν, τήν 21.5.41, παρουσιάσθησαν είς τήν Διοίκησιν καί έτοποθετήθησαν είς
διαφόρους ύπηρεσίας τών Αστυνομικών Τμημάτων.
Τόν Σεπτέμβριον τοϋ 1941, δτε ένετάθησαν τά μέτρα
τών άρχών κατοχής, λόγφ τής δράσεως τοϋ ύποβρυχίου
«Παπανικολής» είς τά παράλια τών Κυκλάδων, οί ένωμο
τάρχαι Αύλωνίτης Σπυρίδων, Κράλλης Παναγιώτης, Κω
στοϋρος Παναγιώτης καί οί χωροφύλακες ’Ανδρέου Πα
ναγιώτης, Παρασκευόπουλος Απόστολος καί Τσώνος
Βενετσάνος, πληροφορηθέντες δτι έπρόκειτο νά συλληφθώσιν ύπό τών ιταλικών άρχών καί νά μεταφερθώσιν
εις τι στρατόπεδον, άπεφάσισαν έν πάση μυστικότητι
ν’ άναχωρήσωσιν διά τό έξωτερικόν, ΐνα καταταγώσιν
είς τάς περιφήμους τότε έλευθέρας έλληνικάς δυνάμεις
Μ. Ανατολής.
Τόν "Οκτώβριον τοϋ ίδίου έτους, άψηφίσαντες δχι μό
νον τά στοιχεία τής φύσεως άλλά καί αύτήν ταύτην τήν
περί πλωτών μέσων άπαγόρευσιν τών έχθρών, έπεβιβάσθησαν μηχανοκινήτου λέμβου καί κατόπιν μυρίων κιν
δύνων, κατώρθωσαν μετά 48ωρον πλοϋν, νά διαπεραιωθώσιν είς θέσιν Κόρακα τών τουρκικών άκτών. (Λόγφ
331
τής σημερινής έλληνοτουρκικής φιλίας παραλείπω τήν
περιγραφήν τής συμπεριφοράς καί τών προθέσεων τών
άρχών τής φίλης καί συμμάχου Τουρκίας).
Τάς άρχάς Νοεμβρίου 1941, τή προσωπική έπεμβάσει
τοϋ έν Σμύρνη Ά γγλου πρεσβευτου, έπεβιβάσθημεν όμοϋ
μετ’ άλλων 65 περίπου άτόμων πολεμικού, κατευθυνόμενοι
είς Κύπρον, διότι ή τουρκική Κυβέρνησις τήν έποχήν
έκείνην δέν έπέτρεπεν όχι μόνον τήν διά ξηρας διέλευσιν
Ελλήνων διά Μ. Ανατολήν, άλλ’ ούτε καί έδέχετο πλέον
Έλληνας πρόσφυγας ώς τούς ώνόμαζον καί πολλοί άφιχθέντες είς τάς τουρκικάς άκτάς ύπεχρεώθησαν νά έπιστρέψουν είς τά ίδια διά τών ιδίων πλωτών μέσων. Είς
Κύπρον έφθάσαμεν καί άπεβιβάσθημεν έν Κυρηνείςι τήν
10.11.41, μετά πλοϋν 8 όλοκλήρων ήμερονυκτίων. Ή
ύποδοχή πού μάς εκαμον οί σκλάβοι άδελφοί μας Κύ
πριοι είναι άνωτέρα πάσης περιγραφής. Ένδεικτικώς άναφέρω δτι κατά τήν διέλευσίν μας άνθρωποι πάσης ήλικίας
καί τάξεως, άδιακρίτως φύλου, έστρωνον χαλιά καί βα
ρυτίμους τάπητας καθ’ όδόν, διά νά διέλθωμεν άνωθεν
αύτών. Οί Ά γγλοι βλέποντες τήν ύπερενθουσιώδη ύποδοχήν τοϋ λαοΰ τής Κύπρου εσπευσαν νά μάς όδηγήσουν
διά φορτηγών αύτοκινήτων εις στρατόπεδον ύποδοχής,
είς δ άπηγόρευσαν τήν προσέγγισιν παντός Κυπρίου,
καίτοι οΰτοι εϊχον συγκεντρωθή είς άπόστασιν 200 πε
ρίπου μέτρων καί έπέμενον καί διεμαρτύροντο νά μάς
ϊδουν καί νά μδς προσφέρουν διάφορα είδη ρουχισμοΰ
καί τροφίμων τά όποια εΐχον φέρει μαζί των.
Μετά ΙΟήμερον περίπου, ήτοι τήν 20ήν Νοεμβρίου,
παραμονήν έν τφ άγγλικφ στρατοπέδφ έπεβιβάσθημεν
άτμοπλοίου καί μετά 15ωρον πλοϋν έφθάσαμεν είς Χάϊφαν, δπου μδς ύπεδέχθη έκ μέρους τής τότε έξορίστου
Κυβερνήσεως ό ταγματάρχης Καλλιόρης, δστις μδς ώδήγησεν είς τό έλληνικόν στρατόπεδον ύποδοχής. Τήν
24.11.41 έπεβιβάσθημεν έλληνικών φορτηγών αύτοκινήτων καί τάς έσπερινάς ώρας έφθάσαμεν καί έπαρουσιάσθημεν είς τήν Μονάδα ύποδοχής τοϋ Γ.Κ.Ε.Σ. Τήν έπο
μένην μδς διένειμον είς διάφορα δπλα, άναλόγως τής έν
τφ Στρατφ είδικότητος ένός έκάστου. Οί άνδρες τής Χω
ροφυλακής παρέμεινον εις τινα σκηνήν τής μονάδος ύπο
δοχής ώς μή προϋπηρετήσαντες έν τφ Στρατφ.
Τήν 27ην Νοεμβρίου οί ένωμοτάρχαι Αύλωνίτης Σπυ
ρίδων καί Διαβάτης Ιωάννης, οί ύπενωμοτάρχαί Κολλιός
Γεώργιος καί Ζαλμάς Βασίλειος καί οί χωροφύλακες
Άνδρέου Παναγιώτης, Τσώνος Βενετσδνος, Διαβάτης
Σπυρίδων, Λινοσπόρης Εύστάθιος, Λυμπερδτος Γεράσι
μος καί Μ ΐχος Γεώργιος διετάχθησαν νά άναχωρήσουν
πρός ένίσχυσιν τής δυνάμεως τοϋ Φρουραρχείου Καΐρου.
Είς Κάϊρον άφίχθημεν τήν 28 Νοεμβρίου καί μδς ύπεδέχθησαν έκ μέρους τοϋ Σώματος Χωροφυλακής ό ύπο
μοίραρχος Παναγιωτόπουλος Γεώργιος, ό άνθυπομοίραρχος Κατσούλης Δημήτριος ώς καί ό ένωμοτάρχης Μαρκετάκης Εμμανουήλ, οΐτινες μδς ώδήγησαν είς τό Φρουραρχεΐον καί έν συνεχείς μδς παρουσίασαν είς τόν φρού
ραρχον συνταγματάρχην.
Ούτος μδς ή ρώτησε ν’ άναφέρωμεν τάς ύπηρεσίας είς
άς ύπηρετήσαμεν έπί 4ης Αύγούστου, τήν ύπηρεσίαν έξ
ής άνεχωρήσαμεν έξ Ελλάδος καί τόν σκοπόν τής έν
332
τφ έξωτερικφ άφίξεώς μας. "Οταν έλαβε τά αίτηθέντα
στοιχεία παρετηρήσαμεν δτι έξεδήλωσεποίαν τινά δυσφο
ρίαν, διότι οί πλεΐστοι έξ ήμών προήρχοντο έκ τής ύπη
ρεσίας Είδικής Άσφαλείας. Είσήλθεν είς τό γραφεΐον
του, έκάλεσεν ώρισμένους άξιωματικούς, συνεσκέφθη
προχείρως καί άποτεινόμενος πρός τόν διοικητήν του
5ου Τάγματος Κασσασίν ταγματάρχην Λεκάκην τόν διέ
ταξε νά μδς παραλάβη διότι δήθεν δέν ήθελεν ένίσχυσιν.
Οΰτω τάς έσπερινάς ώρας τής Ιδίας ήμέρας έπέβημεν
φορτηγοϋ αύτοκινήτου καί έφθάσαμεν είς τήν έν Κασσα
σίν έδραν τοϋ τάγματος. Έ κεΐ μδς ύπεδέχθησαν οί ένω
μοτάρχαι Μιχάλης Νικόλαος, Μπίθας Παναγιώτης, Ψαρρέας Παναγιώτης καί ό ύπομοίραρχος Κατσάμπας Κων
σταντίνος, δστις έτύγχανεν ύπασπιστής τοϋ τάγματος.
Ό λίγα χιλιόμετρα έκ τής έδρας τοϋ τάγματος ήδρευεν,
είς έρημικήν περιοχήν Ταχάκ, ή Διλοχία Χωροφυλακής,
ής διοικητής έτύγχανεν ό τότε ύπομοίραρχος Σπηλιωτόπουλος Κωνσταντίνος καί ήλπίζαμεν δτι τήν έπομένην
θά έτοποθετούμεθα είς τήν δύναμίν της. Δυστυχώς δμως
ό διοικητής τοϋ τάγματος ταγματάρχης Λεκάκης μδς έ
κάλεσεν είς τό γραφεΐον του καί μδς άνεκοίνωσεν δτι δέν
θά μδς άπέστελλεν είς τήν διλοχίαν Χωροφυλακής, άλλά
θά παράμέναμεν είς τό τάγμα διά νά μδς παρακολουθή.
Ποιοι ήσαν οί λόγοι τής έπιτηρήσεώς μας δέν κατορθώ
σαμε νά πληροφορηθώμεν.
Τήν 2αν Ιανουάριου καί κατόπιν δηλώσεώς μας άνε
χωρήσαμεν άπαντες διά Παλαιστίνην τοποθετηθέντες είς
τήν δύναμιν τής ΙΙας Ελληνικής Ταξιαρχίας καί δή είς
τήν Στρατονομικήν αύτής Ύπηρεσίαν. Διοικητής τής
Στρατονομικής Ύπηρεσίας ήτο ό ύπομοίραρχος Δημητρακόπουλος- Κωνσταντίνος καί ύποδιοικητής ό άνθυπασπιστής Σεγγουνδς Χρήστος. Ά πασα ή δύναμις τής
Στρατονομικής Ύπηρεσίας έξεπαιδεύθη εις τά νέα δπλα
καί μηχανοκίνητα, φοιτήσασα είς άγγλικάς καί νεοζηλανδικάς Σχολάς.
Τόν Μάιον τοϋ 1942, ό διοικητής τής Ταξιαρχίας,
ύποστράτηγός Μαραβέας, παρέδωσε τήν διοίκησιν είς
τόν συνταγματάρχην Κατσώταν Παυσανίαν καί τόν Ιού
νιον τοϋ ίδίου έτους ή ΙΙα Ελληνική Ταξιαρχία άνεχώρησε διά Συρίαν καί έστρατοπέδευσεν είς Μπάλμπεκ. Τόν
Ιούλιον 1942, κατόπιν διαταγής τοϋ διοικητοϋ τής Τα
ξιαρχίας συνταγματάρχου Κατσώτα Παυσανίου, ή Στρατονομική Υπηρεσία άνετέθη είς στρατιωτικούς καί ή δύναμις τής Χωροφυλακής άντικατασταθεΐσα έπέστρεψεν
είς Παλαιστίνην πλήν τοϋ άνθυπασπιστοϋ Σεγγουνδ Χρή
στου, τών ένωμοταρχών Διαβάτη Ίωάννου καί Κράλλη
Παναγιώτου, τών ύπενωμοταρχών Ζαλμδ Βασιλείου καί
Κολλιοϋ Γεωργίου καί 3 ή 4 χωροφυλάκων οΐτινες παρέμειναν έν τή Ταξιαρχίςι, έλαβον μέρος είς τήν μάχην τοϋ
Έ λ -Ά λ α μ έιν καί μέχρι τής διαλύσεώς της. Οί έπιστρέψαντες έκ τής Ελληνικής Ταξιαρχίας είς Γ.Κ.Ε.Σ. άν
δρες Χωροφυλακής διεσκορπίσθησαν άλλοι μέν είς τήν
Στρατονομίαν τής συγκροτουμένης τότε Πας Ελληνικής
Ταξιαρχίας ύπό τόν διοικητήν αύτής ύπομοίραρχον Βουλέλην Παναγιώτην, άλλοι δέ είς διαφόρους άλλας στρα
τιωτικός μονάδας, ώς Μεταφορών, Πυροβολικού, Πο-
λυβόλων κλπ. £νιοι δ’ έξ αύτών ένετάχθησαν οίκειοθελώς
είς τόν συγκροτοόμενον τότε Ίερόν Λόχον.
Μεταξύ τόδν πρώτων πού κατετάγησαν οίκειοθελόδς είς
τόν 'Ιερόν Λόχον, διότι τότε μόνον άξιωματικοί έγένοντο δεκτοί, ήσαν οί ύπομοίραρχοι Μητραλέξης Γεώργιος
καί Κάβουρας Παντελής, οί όποιοι μετ’ όλιγόμηνον έκπαίδευσιν μετετέθησαν είς άλλας ύπηρεσίας. Όλίγον
άργότερον έγένοντο δεκτοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής.
Μεταξύ τών πρώτων άνδρών πού έπεζήτησαν διά δηλώσεών των νά πυκνώσουν τάς τάξεις τοϋ Ίεροϋ Λόχου
ήσαν καί οί ένωμοτάρχαι: 1) Ψαρρέας Παναγιώτης, 2) Αύλωνίτης Σπυρίδων, 3) ’Αρχανιώτης Κωνστ., 4) Πολυχρονόπουλος Νικήτας, οί ύπενωμοτάρχαι: 1) Λεοντίτσης
Κωνστ., 2) Καλλέργης Κυριάκος καί οί χωροφύλακες:
1) Μϊχος Δημήτριος, 2) Γεωργακόπουλος Νικόλαος, 3)
Χριστόπουλος Σταΰρος, 4) Χατζάκης Νικόλαος, 5) Σκάλκος Φώτιος, 6) Σοφιοΰ Νικόλαος, 7) Καραουγλάνης Νι
κόλαος, 8) Δημητρούλης Γεώργιος, 9) Ά γγελής Άνδρέας, 10) Σταθόπουλος Γ., 11) Ραρρής ’Αθαν., 13) Άβραμίδης Αριστοτέλης, 13) Κουτσουράκης ’Αρ., 14) Προνοΐτης Σπυρ., 15) Τζοβλδς Δημήτριος, 16) Καμπανάκης Ιω
άννης, 17) Άθανασιάδης ’Αθαν., 18) Ζέρβας Ναπ., 19)
Σπηλιωτόπουλος Γ., 20) Μάμαλης Εύθύμιος, 21) Τασόπουλος Εασ., 22) Σκρέκος Αθανάσιος, 23) Τριανταφύλλου Π., 24) Μαρινάκης Νικόλαος, 25) Κρεβατόπουλος
Περικλής καί 26) ΜπαντουβΟς Εμμανουήλ.
Τόν Όκτώβριον 1942 ό Ιερός Λόχος έθεωρήθη πλήρως
έκπαιδευμενος καί έλαβε μέρος, όμοΰ μετά τής άγγλικής
μονάδος 8.Α.8., είς τήν μάχην τής έρήμου έξ ής έπανήλθε μετά τήν τέλικήν καταστροφήν τών περιφήμων γερ
μανικών δυνάμεων (Άφρικα Κόρπς) τοϋ στρατηγοϋ Ρόμμελ.
Κατά τήν μάχην τής έρήμου έτραυματίσθη είς Τριπολίτιδα καί συνελήφθη προσωρινώς αιχμάλωτος ό ύπενωμοτάρχης Καλλέργης Κυριάκος, δστις μετ’ όλίγον άπηλευθερώθη ύπό τών συμμαχικών δυνάμεων καί έπανήλθεν
είς τόν Ίερόν Λόχον.
Μετά τήν έπιστροφήν τών έκστρατευτικών δυνάμεων
έκ τής άφρικανικής έρήμου (Ιανουάριος 1943), ό Ιερός
Λόχος έπανήλθεν είς Αίγυπτον καί έστρατοπέδευσεν είς
τά σύνορα Παλαιστίνης-Συρίας καί πλησίον τής έβραϊκής πόλεως Ναχαρία δι’ άνασυγκρότησιν καί συμπλήρωσιν τής έκπαιδεύσεώς του.
Κατά τήν διάρκειαν τής παραμονής τοϋ Ίεροϋ Λόχου
έν τφ άνωτέρφ Στρατοπέδω οί άνδρες τούτου έξεπαιδεύθησαν είς τάς άναρριχήσεις, όρειβασίας, λεμβοδρομίας,
άποβάσεις, είς τ’ άλεξίπτωτα κλπ. είς δς συμμετεΐχον καί
οί άνδρες τής Χωροφυλακής ώς άπλοι στρατιώται. Μετα
ξύ τών πρώτων άλεξιπτωτιστών συγκαταλέγονται καί οί
έξής άνδρες τής Χωροφυλακής : 1) ένωμοτάρχης ’Αρχα
νιώτης Κων., 2) Αύλωνίτης Σπυρ., ύπενωμοτάρχης Λε
οντίτσης Κων., χωροφύλακες Μϊχος Δημήτριος, Χριστόπουλος Σταϋρος, Σοφιοϋ Νικόλαος, Δημητρούλης Γε
ώργιος, Τζοβλδς Δημ. καί Σκρέκος Άθαν., έφεδρος ένω
μοτάρχης Πολυχρονόπουλος Νικήτας, Προνοΐτης Σπυ
ρίδων, Μάμαλης Εύθύμιος κ.ά.
Τόν Μάϊον ή Ιούνιον περίπου μήνα ή II Μοίρα τοϋ
Ίεροϋ Λόχου ύπό τήν διοίκησίν τοϋ άντισυνταγματάρχΟυ Τριανταφυλλάκου Τρύφ! άνεχώρησεν διά τάς έπιχειρήσεις έν Δωδεκανήσφ είς άντικατάστασιν τής Ιης
τοιαύτης, ήτις εύρίσκετο πλέον τοϋ 4μήνου είς τάς έπιχειρήσεις τών νήσων Λέρου-Χίου-Μυτιλήνης-Σάμου.
Έ κ τών άνδρών τής Χωροφυλακής είς τήν I Μοίραν συμμετεϊχεν ό χωροφύλαξ Μϊχος Δημήτριος. Είς δέ τήν II
ό ένωμοτάρχης Αύλωνίτης Σπυρίδων, ό ύπενωμοτάρχης
Λεοντίτσης Κωνσταντίνος καί οί χωροφύλακες Κουτσου
ράκης ’Αριστ., Δημητρούλης Γεώργ., Μάμαλης Εύθ., Χατ
ζάκης Νικόλαος, Άγγελής Άνδρέας κ.ά. Ούτω, ή Π Μοί
ρα έπεβιβάσθη πολεμικοϋ πλοίου είς Χάϊφαν καί έφθασεν
είς τό Καστελλόριζον είς δ άπεβιβάσθη καί παρέμεινεν
όλίγας ήμέρας, είτα, έπιβδσα μικρών πλωτών μέσων,
είσήλθε νύκτωρ είς τόν έναντι τής Σύμης τουρκικόν κόλ
πον, μέ σκοπόν νά έπιτεθή καί νά αιχμαλωτίση τήν φρου
ράν τής νήσου Σύμης, ήτις άνήρχετο είς 400 περίπου
άνδρας. Είς τόν κόλπον τοϋτον παρέμειναν έπί ΙΟήμερον
περίπου μέχρις δτου μελετήσωσιν οί άνδρες τόν ρόλον,
δν έκαστος έδει νά διαδραματίση κατά τήν έπίθεσιν τής
Σύμης, ώστε ή δλη έπιχείρησις νά στεφθή ύπό πλήρους
έπιτυχίας. "Οταν πλέον τό σχέδιον ένεργείας έμελετήθη
λεπτομερώς καί κατενοήθη ύπό τών άνδρών, άπεφασίσθη ύπό τοϋ Άγγλου ταξιάρχου Τέρμπουλ ή έπίθεσις.
Συνεκεντρώθησαν 7 περίπου έλαφρά έξωπλισμένα άγγλικά
Μ - ί , έπεβιβάσθησαν αύτών οί δνδρες καί τήν 27-28 Ιουνί
ου ή Ιουλίου 1943 έπραγματοποιήθη ή έπίθεσις. Δύναμις
Ίεροϋ Λόχου 180 περίπου άνδρες. Όπλισμός: άτομικά
τυφέκια, Τόμσον, χειροβομβίδες, 3 δλμοι τών 3 ίντσών,
2 πολυβόλα Βίκερς κλπ. Δύναμις Γερμανών 400 περίπου
άνδρες, όπλισμός παντός είδους άπό τόν τότε διατιθέμενον ύπό τοϋ Γερμανικού Στρατοϋ.
Ή μάχη ήρξατο τήν 04.30' πρωινήν δι’ δλων τών μέ
σων, άλλά τά πυρά τοϋ έχθροϋ ήσαν ισχυρότερα καί μδς
καθήλωσαν είς τάς θέσεις μας έπί 4ωρον. Κατόπιν κατώρθωσαν τά ήμέτερα πεζοπόρα τμήματα νά είσχωρήσωσιν
καί νά καταλάβωσιν τό ήμισυ τής πόλεως διά νά καθηλωθώσιν έκ νέου ύπό τών έκ τοϋ φρουρίου ένισχυθέντων
φρουρών των.
Τήν Ιδίαν περίπου ώραν έπετίθεντο τά άγγλικά έλαφρά
σκάφη έναντίον 2 γερμανικών έξωπλισμένων, εύρισκομένων έν τφ λιμένι τής νήσου, έξ ών τό ένα κατελήφθη
ύπό τών άνδρών τοϋ Ίεροϋ Λόχου.
Κατά τήν 12ην περίπου ώραν καί ένφ ή μάχη έμαίνετο
διά τήν κατάληψιν τοϋ φρουρίου τής νήσου, μδς έπετέ
θησαν τέσσαρα γερμανικά άεροπλάνα, άπογειωθέντα έκ
τοϋ άεροδρομίου Ρόδου, άτινα, διά πολυβολισμών, μάς
έκαθήλωσαν είς τάς θέσεις μας. Άποσυρθέντων τών άερο
πλάνων οί Γερμανοί έζήτησαν όλιγόωρον έκεχειρίαν διά
νά συζητήσουν τούς δρους τής παραδόσεώς των. Ά πορριφθείσης τής άντιπροτάσεώς μας ήρξατο έκ νέου ή
μάχη δπου κατά τήν 16ην- 17ην ώραν οί Γερμανοί παρεδόθησαν καί συνεκεντρώθησαν είς τό όρισθέν οίκημα.
Μετά ταϋτα οί Γερμανοί παρεδόθησαν ύπό τοϋ διοικητοϋ
τοϋ Ίεροϋ Λόχου είς τόν πλοίαρχον τοϋ άντιτορπιλλικοϋ
τό όποιον είχε πλησιάσει είς τήν άποβάθραν καί μετεφέρθησαν είς στρατόπεδον αιχμαλώτων. Ούτω, ή νήσος
333
Χιονοδρόμοι του 'Ιεροϋ Λόχου (Στρατοδ και Χωροφυλακής) Ασκούμενοι εις την περιοχήν του Λιβάνου - Συρίας (1943-1944).
Σύμη άπηλευθερώθη. Κατά τήν 20ήν ώραν άπαντες οί
ίερολοχΐται έπεβιβάσθησαν Ιδίων αύτών μέσων καί άνεχώρησαν, κατόπιν διαταγής τοϋ Στρατηγείου Μ. Ανατο
λής, διά νά έπιτεθώσιν είς έτέρας νήσους καί νά ένεργήσωσιν έπιδρομάς μικροτέρας διαρκείας. Κατά τό τέλος
τοϋ μηνός Σεπτεμβρίου, ή άρχάς Όκτωβρίου, ή δύναμις
τοΟ 'Ιεροϋ Λόχου έπέστρεψεν είς τό έν Παλαιστίνη Στρατόπεδον τοϋ 'Ιεροϋ Λόχου.
Τήν Ιην Νοεμβρίου τοϋ 1943, άπασα ή δύναμις τοϋ
'Ιεροϋ Λόχου, άλλοι μέν μέ πολεμικά πλοία, άλλοι δέ μέ
άεροπλάνα ρίψεως άλεξιπτωτιστών, άνεχώρησεν έξ *Αλεξανδρείας και άπεβιβάσθη ή προσεγειώθη είς Σάμον
καί συμμετέσχεν είς τάς έπιχειρήσεις τής Λέρου. Μετά
τήν έκκένωσιν τών νήσων Λέρου-Σάμου, ό Ιερός Λό
χος έπανήλθε μέσφ Τουρκίας είς Παλαιστίνην, δπου
προήχθη είς 'Ιερόν Σύνταγμα Καταδρομών και είτα Κομμάντος καί έδέχθη είς τήν δύναμίν του καί άλλους άξιωματικούς καί όπλίτας. Μεταξύ τών άλλων προσήλθον είς
τόν Τερόν Λόχον καί οί ύπομοίραρχοι Χριστοδούλου
Ιωάννης και Κόλλιας Ζαχαρίας. Ούτως, ή άνωτέρω δύναμις τών όπλιτών τής Χωροφυλακής έπλαισιώθη μέ τούς
334
άξιωματικούς της. Έ νιοι τούτων έξεπαιδεύθησαν είς τόν
Λίβανον ώς χιονοδρόμοι (σκιέρ) καί έλαβον μέρος είς
δλας τάς έπιχειρήσεις τοϋ 'Ιεροϋ Λόχου καί τών άγγλικών
Καί(ϋη§ Ρ ογο68 (κομμάντος) είς τήν Δωδεκάνησον, Κρή
την -Ν . Αίγαϊον καί είς τήν ήπειρωτικήν Ελλάδα. Έ
δρασαν ώς άλεξιπτωτισταί, χιονοδρόμοι, άνιχνευταί, σαμποτέρ, (άποσπάσματα καταστροφών)* όλμισταί, πολυβοληταί κλπ. Ά πασαι αί νήσοι τής έλληνικής Δωδεκανήσου, ή Κρήτη, ή Σάμος, ή Χίος, ή Μυτιλήνη, ή Λήμνος,
ή Μύκονος, ή Νάξος καί άλλαι νήσοι τοϋ Αίγαίου έγνώρισαν τήν άνδρείαν, τήν τόλμην καί τήν άποφασιστικότητα τών Ιερολοχιτών άνδρών τής ένδόξου Βασιλικής
Χωροφυλακής. Καμμία άποστολή, άπό δσας τούς άνετίθεντο, δέν άπετύγχανεν καί αί ήμερήσιαι διαταγαί τοϋ
'Ιεροϋ Λόχου όμιλοϋν μεθ’ έκάστην έπιχείρησιν διά τάς
άνδραγαθίας τών άνδρών τής Χωροφυλακής.
Κατά τήν άνασυγκρότησιν τής Χωροφυλακής έν έτει
1944, (δεδομένου δτι τό Σώμα τής Χωροφυλακής μετετάγη τό έτος 1942 είς τό Πεζικόν, (όνομασθέντες Δεκανείς Λοχίαι -Έπιλοχίαι), δέν ένέκρινε τήν άπομάκρυνσιν τών
άνδρών τής Χωροφυλακής έκ τοϋ 'Ιεροϋ Λόχου ό διοικη
τής και ύποδιοικητής τότε συνταγματάρχαι Τζιγάντες Χρι
στόδουλος καί Κετσέάς Θεμιστοκλής καί, ούτω, παρέμειναν συνεχίσαντες τήν ίστορίαν τοϋ Σώματος τής Χω
ροφυλακής έν τφ 'Ιερφ Λόχφ μέχρι τής τελικής συντρι
βής τοϋ άξονος Βερολίνου-Ρώμης καί άπέσπασαν διά
τήν πρωτοβουλίαν των έπί τοϋ πεδίου τής μάχης τόν θαυ
μασμόν καί τήν έμπιστοσύνην Απάντων τών Ελλήνων
καί συμμάχων άξιωματικών.
Δέον νά προστεθή ένταΰθα δτι τό άποτέλεσμα τής λαμπρδς αύτής δράσεώς των ύπήρξεν ή προαγωγή δλων. Έπληρώθη δμως μέ αίμα καί θυσίας τών άνδρών τής Χωρο
φυλακής, δπως ό κατωτέρω άπολογισμός.
Φ ο ν ευ θ έν τ ες: χωροφύλαξ Σκρέκος Αθανάσιος &πεσεν ήρωικώς μαχόμενος τήν 28.11.44 κατά τάς έπιχειρήσεις τής νήσου Τήλου (Επισκοπής).
Τ ρ α υ μ α τ ία ι: είς Τριπολίτιδα, ύπενωμοτάρχης Καλλέργης Κυριάκος. Είς Λέρον, χωροφύλαξ Μΐχος Δημήτριος. Είς Καστελλόριζον, χωροφύλαξ Κουτσουράκης
Αριστείδης. Είς Τήλον (Επισκοπή), άνθυπασπιστής Αύ
λωνίτης Σπυρίδων καί χωροφύλαξ Δημητρούλης Γεώρ
γιος. Είς Σειρήνα - Καρπάθου, χωροφύλαξ Προνοΐτης Σπυ
ρίδων.
Ή άνεπίληπτος διαγωγή τήν όποίαν έπέδειξαν οί άν
δρες τής Χωροφυλακής είς άπάσας τάς περιστάσεις, τό
χρηστόν ήθος, ή εύσυνειδησία των καί ή μή συμμετοχή
τούτων είς τά διαλυτικά κινήματα τοϋ Στρατοϋ τής Μ.
Ανατολής, τούς έπέβαλλον τήν έκτίμησιν καί άγάπην,
ήμετέρων καί ξένων, καί τούς άνέδειξαν ώς τά έξαιρετικώτερά στοιχεία τών έν Μ. Ανατολή συγκροτηθέντων
τμημάτων Έλληνικοϋ Στρατοϋ».
Ε ίς εκθεσιν τή ς Διοικήσεω ς τοϋ 'Ιεροϋ Λόχου,
κατά τή ν τελευταίαν πολεμικήν περίοδον, έξαίρεται ή δρασις τοϋ ένωμοτάρχου Κωνσταντίνου Λεοντίτση. Ούτος, ύπηρετών είς τή ν έν Κ αΐρφ Έ λληνικήν Στρατιω τικήν Δ ιοίκησιν, κατά Σεπτέμβριον
1943, μετεφέρθη είς τόν Τερόν Λ όχον τοποθετηθείς
είς τό Τμήμα "Ολμων καί ύποστάς διαδοχικώ ς είδικήν έκπαίδευσιν άλεξιπτωτιστοϋ, άμφιβίων Επι
χειρήσεω ν, χιονοδρομίας καί άναρριχήσεω ς μετά
ή άνευ όπλισμοϋ, ελαβε μέρος είς τάς έπιχειρήσ εις
Σύμης - Δωδέκανήσου συντελέσας είς τή ν αιχμαλω
σίαν τής φρουράς, δι’ δ καί έτιμήθη μέ τόν πολέμικόν σταυρόν Γ' τάξεως. Μ ετέσχε τής άπό άέρος
Επιστροφή κομμάντος άνδρών Χωροφυλακής άπό τάς επιχειρήσεις τής Λήμνου τήν 12-10-1944. ( Ή όμάς όλμιστών Χωρο
φυλακής υπό τόν συνταγματάρχην Κετσέαν).
335
Άπό τάς επιχειρήσεις τής νήσου Τήλου- Δωδεκανήσου τό 1944.5Άνδρες τής Χωροφυλακής και του Ίεροϋ Λόχου μετακινούμενοι.
336
καταλήψεως τής νήσου Σάμου, ώς και μιας παρατόλμου επιδρομής κατά τής Ε πισκοπής-Τήλου, δτε
οί όλίγοι ιερολοχΐται ήχμαλώτισαν τήν έκ 250 Ίταλογερμανών φρουράν. Κατά τήν έπιχείρησιν αύτήν
έφονεύθη ό χωροφύλαξ Ά θ. Σκρέκος καί ήχμαλωτίσθη ό χωροφύλαξ Νικ. Σοφιός. Ό ένωμοτάρχης
Λεοντίτσης, προαχθείς είς άνθυπασπιστήν έπ’ άνδραγαθίς διά τήν λαμπράν αύτήν δρδσίν του, ελαβεν έν συνεχεία μέρος είς πλήθος άλλων πολεμικών
έπιχειρήσεων τοϋ Ίεροϋ Λόχου, μεταξύ τών οποίων
καί εις τήν κατάληψιν τής νήσου Λήμνου, δτε ήχμαλωτίσθη καί ή έξ 150 Γερμανών φρουρά, ώς καί
είς τήν 2αν έπιδρομήν κατά τής Τήλου, δτε κατόπιν
σφοδρας μάχης κατελήφθη όριστικώς ή νήσος καί
ήχμαλωτίσθη ή έκ 250 Γερμανών φρουρά. Ύ πό τοϋ
Α ρχηγείου τοϋ Τεροϋ Λόχου έχρησιμοποιεΐτο κατά
προτίμησιν δι’ έπικινδύνους άποστολάς μυστικών έπαφών μετά τών διεσπαρμένων άνά τάς νήσους πρα
κτόρων καί διά τήν περισυλλογήν πληροφοριών.
Βραδύτερον, προήχθησαν είς τόν βαθμόν τοϋ ύπενωμοτάρχου οι κάτωθι ήρωικώς πολεμήσαντες ώς
ίερόλοχΐται χωροφύλακες: Στ. Χριστόπουλος, Νικ.
Σοφιός, Ά θ. Χατζάκης, Γ. Δημητρούλης, Ά ρ.
Κουτσουράκης, Ά νδρ. Ά γγελής, Αημ. Τζοβλάς, Ίω.
Καμπανάκης, Ά θ. Άθανασιάδης, Δημ. Σταθόπουλος, Ν. Καραουγλάνης, Ν. Μαρινάκης, Έμ. Μπαντουβας, Περ. Κρεβατόπουλος, Άριστ. Άβραμίδης,
Ά θ. Ραρρής, Φ. Σκάλκος, Ν. Γεωργακόπουλος καί
Γ. Ζέρβας. Έ κ τούτων τινές, δικαιούμενοι όπωσδήποτε προαγωγής είς ύπενωμοτάρχας, προήχθησαν
άναδρομικώς έπ’ άνδραγαθίς είς ένωμοτάρχας, καί
τινες έξ αύτών εφθασαν έν συνεχείς είς άνωτέρους
βαθμούς αξιωματικών.
Κατά τάς μάχας τοϋ Ίεροϋ Λόχου έφονεύθησαν
οί χωροφύλακες Σκρέκος καί Τζωρτζόπουλος.
5.
Η Χ Ω ΡΟ Φ Υ Λ Α Κ Η ΕΙΣ ΤΟ ΡΙΜ ΙΝ Ι
Κ Α Ι ΕΙΣ Α ΛΛΑΣ Π Ο Λ ΕΜ ΙΚ Α Σ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Τόν Ιούλιον του 1942, άξιωματικοί καί όπλΐται
τής Χωροφυλακής συνεκρότησαν ίδιον λόχον άξιόμαχον έξ 150 άνδρών, έκπαιδευθέντα καί έτοιμον
πρός συμμετοχήν είς σχεδιαζομένας κατά τήν έποχήν αύτήν πολεμικάς έπιχειρήσεις πρός άπελευθέρωσιν τής Ελλάδος. Ά λ λ ’ ή ματαίωσις τών έπιχει
ρήσεων αύτών καί τά έπακολουθήσαντα δυσάρεστα
γεγονότα τής διαμάχης ώδήγησαν τελικώς είς τήν
διάλυσιν τοϋ λόχου τούτου.
Πάντως, είς δλας τάς διαμάχας καί άναταραχάς
τών έλληνικών στρατιωτικών δυνάμεων τής Μέσης
Α νατολής δέν έσημειώθη συμμετοχή άξιωματικών
καί όπλιτών τής Χωροφυλακής, οί όποιοι συνέβαλλον μόνον είς τήν άποκατάστασιν τής τάξεως καί
τής πειθαρχίας.
Καί άύτοί άκόμη οί, κατά τό πλεΐστον έκ Κρήτης,
έχοντες άπομακρυνθή έκ τής ένεργοϋ ύπηρεσίας
κατά τά προπολεμικά έτη λόγφ πολιτικής ιδεολο
γίας καί δράσεως καί έχοντες άνακληθή κατά τήν
τελευταίαν πολεμικήν περίοδον ή άνακληθέντες εύθύς ώς έφθασαν είς τήν Μέσην Α νατολήν, έπέδειξαν νομιμόφρονα διαγωγήν, ήρνήθησαν νά μετάσχουν είς στασιαστικάς έκδηλώσεις καί συνειργάσθησαν είλικρινώς μετά τών άλλων είς τήν διατήρησιν τής έθνικής ένότητος. Τοϋτο δέ, καθ’ δν
χρόνον οί έχοντες άποταχθή, λόγφ συμμετοχής είς
στασιαστικά κινήματα άξιωματικοί τοϋ στρατεύμα
τος, μεταβάντες είς Μέσην Α νατολήν καί έπανελθόντες έν ένεργεία, κατέστησαν πρωτούργοί πολι
τικής διαιρέσεως καί πρωτεργάται τών στασιαστι
κών κινημάτων, τά όποια ώδήγησαν είς πλήρη άποσύνθεσιν τοϋ έκεΐ Έλληνικοϋ Στρατοϋ.
Τέλος, κατά τήν μεγάλην άνταρσίαν τών στρατιω
τικών καί ναυτικών έλληνικών δυνάμεων τής Μέ
σης Ανατολής κατά Μάρτιον 1944, άξιωματικοί καί
όπλΐται τής Χωροφυλακής εύρέθησαν έν τφ μέσφ
τών νομιμοφρόνων στοιχείων πρός έπαναφοράν τής
τάξεως καί έθνικής γαλήνης. Έξαίρεσιν άπετέλεσαν μόλις έξ έως έπτά άξιωματικοί τής Χωροφυλα
κής άναμειχθέντες είς τάς πολιτικάς άνωμαλίας τής
Μ. Α νατολής φατριαστικώς, καί ώς έκ τούτου άπομάκρυνθέντες έκ τοϋ Σώματος εύθύς μετά τήν άπελεύθέρωσιν. Ά λλω ς τε έκ τούτων τέσσαρες άνθυπομοίραρχοι δέν έδικαιόϋντο καν νά φέρ>ουν τόν
βαθμόν αύτόν, διότι εΐχον άποταχθή όχι λόγφ τοϋ
κινήματος τοϋ 1935, ώς ψευδώς έδήλωσαν, άλλά δι’
άλλας λίαν δυσμενείς δι’ αύτούς αιτίας.
Τόν Δεκέμβριον τοϋ 1943, διά τοϋ Α.Ν. 3228 συνεστήθη είς τό έν Καΐρφ Ύπουργεΐον Στρατιωτικών
Διεύθυνσις Σωμάτων Άσφαλείας, ή όποία άνετέθη
είς τόν έξ άποτάξεως έπανελθόντα συνταγματάρχην
Στ. Μπριλλάκην, λαβόντα συγχρόνως δικαιοδοσίας
Α ρχηγώ ν Χωροφυλακής καί Αστυνομίας Πόλεων.
Τόν Ιανουάριον 1944, ή Διεύθυνσις Χωροφυλακής
μετωνομάσθη είς Διεύθυνσιν Σωμάτων Άσφαλείας,
έσχημάτισε δέ αύτή ιδιαίτερον άρχεΐον προσωπικών
φακέλων κλπ. τών έν Μέση Ανατολή ύπηρετούντων ή όπωσδήποτε προσελθόντων άνδρών Χωροφυ
λακής καί Αστυνομίας Πόλεων.
Μολονότι ή άνάθεσις τής Διευθύνσεως είς έξ άπο
τάξεως διά πολιτικούς λόγους άνακληθέντα άξιω337
ματικόν ώδήγησεν είς δύσκολον θέσιν μόνιμα και
ικανά νομιμόφρονα στοιχεία, τών όποιων αί άντιθέσεις ήσαν πολύ πρόσφατοι, ή ΐδρυσις τοϋ θεσμοΰ
τούτου ήτο έπιβεβλημένη και άπεδείχθη εύεργετική, άν ληφθή ύπ’ δψιν ή έως τότε έπικρατοϋσα πλή
ρης Ακαταστασία, λόγφ έλλείψεως είδικής ύπηρε
σίας διά τούς πολυαρίθμους πλέον άνδρας τής Χω
ροφυλακής. Διότι κατά τάς άρχάς τοϋ 1944 οί άξιωματικοί καί όπλΐται Χωροφυλακής, οί διά διαφό
ρων μέσων συρρεύσαντες εις Μέσην Ανατολήν, εϊχον φθάσει τόν άριθμόν τών 900, ήσαν δέ διεσκορπισμένοι είς διαφόρους έλλη νικάς καί συμμαχικάς
ύπηρεσίας ή πολεμικάς μονάδας ή παρέμενον έν
άδρανείςι, χωρίς καμμίαν συνοχήν, μή γνωρίζοντες
ποϋ νά άπευθυνθοϋν πρός ίκανοποίησίν τών αΐτημάτων των καί ύποκείμενοι είς δλας τάς ίδιοτροπίας τών πολιτικών μεταπτώσεων, παρά τάς μεγάλας
έθνικάς ύπηρεσίας τάς όποίας προσέφερον.
Έπεκράτει δέ πλήρης άναρχία καί ώς πρός τήν
ιεραρχίαν, διότι, μή ύπαρχόντων κατά τό πλεΐστον
προσωπικών φακέλων, άρκετοί, Ιδίως έκ τών άπομακρυνθέντων διά πολιτικούς λόγους, έζήτουν άποκατάστασιν κατά συσσώρευσιν βαθμών. Πάντως, άπό
τής έποχής αύτής, οί ύπηρετοϋντες είς Μέσην Α να
τολήν άξιωματικοι καί όπλΐται τής Χωροφυλακής
ύπολόγίζονται ώς μία σοβαρά δύναμις τής έκεΐ έλευθέρας Ελλάδος, τόσον δέ αί συμμαχικοί καί έλληνικαί ύπηρεσίαι όσον καί αί συγκροτούμενοι πο
λεμικοί μονάδες, άρνοϋνται νά παραδώσουν τούς
είς αύτάς ύπηρετοΰντας άνδρας τής Χωροφυλακής
πρός χρησιμοποίησιν είς άλλας ύπηρεσίας καί διαρκώς έπεδίωκον τήν πρόσληψιν νέων.
Είς τήν συγκροτηθεΐσαν ΙΠ Όρεινήν Ταξιαρχίαν,
ή όποία προωρίζετο διά τόν πόλεμον τής Ιταλίας,
συμφώνως πρός έκθεσιν του Απριλίου 1945 ύποβληθεΐσαν είς τό ’Αρχηγεΐον Χωροφυλακής, ύπη
ρέτουν 140 άνδρες λαβόντες στρατιωτικούς βαθμούς.
Ό διοικητής τής Ταξιαρχίας, τότε συνταγματάρ
χης Τσακαλώτος, έτρεφε βαθεΐαν έκτίμησιν είς τάς
άρετάς καί τάς ίκανότητας τών ύπ’ αύτόν άνδρών
τής Χωροφυλακής, τούς όποιους έχρησιμοποίησεν
είς τάς πλέον έπικαίρους καί έμπιστευτικάς θέσεις.
Όμαδάρχαι, έπιλοχίαι λόχων, κρυπτογράφοι, όδηγοί κάρριερς, αύτοκινήτων, βυτιοφόρων, διευθυνταί ή ύποδιευθυνταί καί ύπηρετοϋντες είς γραφεία
πληροφοριών τών ταγμάτων τής Ταξιαρχίας, ήσαν
κατά μέγα μέρος άνδρες τής Χωροφυλακής. Έπίσης,
12 όπλΐται τής Χωροφυλακής ύπό τόν άνθυπασπιστήν Ίω. Διαβάτην άπετέλεσαν τήν στρατονομίαν
τής Ταξιαρχίας, δεχθέντες τήν ύπηρεσίαν ταύτην
ύπό τόν δρον δτι κατά τάς ώρας τών έπιχειρήσεων
θά έμάχοντο καί αύτοί ώς πάντες οί λοιποί. "Οταν
τόν Ιούνιον τοϋ 1944, συγκροτουμένης ειδικής μονάδος άμιγώς έξ άνδρών Χωροφυλακής, διετάχθησαν
αί διάφοροι στρατιωτικοί ύπηρεσίαι δπως χορηγή
σουν άμέσως φύλλα πορείας είς τούς είς αύτάς ύπηρετοϋντας έκ τοϋ Σώματος Χωροφυλακής, ό συντα
338
γματάρχης Τσακαλώτος έπέστησε τούς σοβαρούς
κινδύνους διά τήν καλήν συγκρότησιν τής Ταξιαρ
χίας του έκ τυχόν έκτελέσεως τής διαταγής ταύτης
καί έπέτυχε τήν μή έφαρμογήν της διά τήν μονάδα
του.
Μετά τήν ήρωικήν δρασιν τών άνδρών τής Χωρο
φυλακής, οί όποιοι μετέσχον είς τάς πολεμικάς έπιχειρήσεις τής Ιταλίας, ό διοικητής τής Ταξιαρχίας,
συνταγματάρχης Τσακαλώτος, διά σειράς άναφορών του έζήτησε καί τελικώς έπέτυχε τήν προαγω
γήν είς τόν άμέσως άνώτερον βαθμόν πάντων τών
ύπηρετούντων ύπό τάς διαταγάς του, μετασχόντων
τών έπιχειρήσεων, άνδρών τής Χωροφυλακής. Κατεβλήθησαν είδικαί καί έπίμονοι ένέργειαι δπως περιληφθοϋν καί οί όπλΐται τοϋ Στρατονομικοϋ Ά ποσπάσματος, οί όποιοι έθεωροϋντο ώς έξακολουθοϋντες νά άνήκουν είς τό Σώμα τής Χωροφυλακής ένφ
οί λοιποί εϊχον ένταχθή είς τό Στράτευμα.
Σημειωτέον δτι οί άνδρες αύτοί τοϋ Στρατονομικοϋ Άποσπάσματος εϊχον προσφέρει άνεκτιμήτους
ύπηρεσίας κατά τήν διάρκειαν τής έκστρατείας πρός
άσφάλειαν καί καθοδήγησιν τοϋ κυρίου δγκου τοϋ
Στρατεύματος, περισυλλογήν, περίθαλψιν καί έπίβλεψιν περιπλανωμένων ή καθυστερούντων, άσφάλειαν μετακινήσεων, ΰδρευσιν, έξασφάλισιν καυσί
μων καί τροφίμων, έξεύρεσιν καταλυμάτων, μετα
φοράν αιχμαλώτων καί έξουδετέρωσιν τής έχθρικής κατασκοπείας.
Αί προαγωγαί αύταί, κατ’ άπόφασιν τοϋ Υπουρ
γείου Στρατιωτικών, εϊχον Ισχύν μόνον καθ’ δν χρό
νον θά ύπηρέτουν οί προαγόμενοι έίς τό Στράτευμα,
θά έπανήρχοντο δέ βραδύτερον είς τό Σώμα τής
Χωροφυλακής μόνον μέ τούς βαθμούς τούς όποιους
εϊχον άποκτήσει βάσει τοϋ διέποντος τό Σώμα Χωρο
φυλακής Όργανισμοϋ. ’Αλλά καί τήν καταφανή αύτήν άδικίαν, έναντι ήρωικώς δρασάντων είς τόν άγώνα ύπέρ τής πατρίδος άνδρών, έσπευσε νά έπανορθώση ό διοικητής τής Ταξιαρχίας, έπιτυχών δ
πως διά τούς προαχθέντας έπ’ άνδραγαθίςι ύποβλη
θούν μετ’ άντιγράφου φύλλου μητρώου έκθέσεις καί
προτάσεις είς τήν παρά τφ Ύπουργείφ Διεύθυνσιν
Χωροφυλακής πρός προαγωγήν των καί είς τό Σώ
μα Χωροφυλακής. Οϋτω βραδύτερον, βάσει τών έκθέσεων τοϋ διοικητοϋ τής Ταξιαρχίας, προήχθησαν
111 χωροφύλακες, ύπηρετοϋντες είς τήν ΙΠ Ό ρεινήν
Ταξιαρχίαν καί πολεμήσαντες είς Ιταλίαν, είς ύπενωμοτάρχας «διότι έξετέλεσαν ήρωικάς πράξεις κατά
τάς έν Ίταλίςι μάχας, αΐτινες ύπερβαίνουσι κατά
πολύ τήν έκτέλεσιν τοϋ καλώς έννοουμένου καί έπιβεβλημένου αύτοΐς καθήκοντος, έπισύραντες άνεπιφυλάκτως τόν θαυμασμόν καί τήν έκτίμησιν τής
γενικής γνώμης, ώστε νά άποτελέσωσιν άνδραγαθήματα». Πολλοί έκ τούτων, έπειδή έδικαιοϋντο προ
αγωγής καί θά εϊχον όπωσδήποτε προαχθή είς ύπενωμοτάρχας, προήχθησαν άναδρομικώς έπ’ άνδραγαθίςι, άπό Όκτωβρίου 1944, είς ένωμοτάρχας.
Κατά τάς έπιχειρήσεις τής III Όρεινής Ταξιαρ
Διμοιρία Χωροφυλακής Λόχου Στρατηγείου τής /// 3Ορεινής Ταξιαρχίας εις τόν Τάραντα τής Ιταλίας τόν Αύγουστον του 1944.
χίας έν Ίταλίςι έφονεύθησαν πέντε χωροφύλακες (Β.
Τσίγκάς, Σπ. Μπουφάλας, Εότ. Ζωνουδάκης, Μιχ.
Τζιράκης και Έμμ. Τριτάκης) και έτραυματίσθησαν
έπτά. Οί φονευθέντες έτάφησαν είς έγγύς τοϋ Ρίμινι
παρά τό χωρίον Κατόλικα νεκροταφεΐον τόδν νεκρόδν
τής ΙΠ Ελληνικής Ταξιαρχίας, δπου έπί μεγάλου
μαρμαρίνου σταυροϋ έχουν χαραχθή οί στίχοι τόδν
Θερμοπυλομάχων:
«ΎΩ ξεΐν’, άγγέλειν "Ελλησι
δτι τήδε κείμεθα
τοΐς κείνων ρήμασι πειθόμενοι».
Οί τάφοι τόδν πέντε έκεΐ κειμένων άνδρών τής
Ελληνικής Χωροφυλακής, έπί έκάστου τών όποι
ων δπάρχει καί είς μαρμάρινος σταυρός φέρων τό
δνομά του, δέχονται πολλάκις άνθη εύλαβών προσ
κυνητών, κατετέθησαν δέ καί στέφανοι ύπό άποσταλλέντων ώς έπιτροπή προσκυνήματος άξιωματι
κών Χωροφυλακής.
"Οταν ή ΙΠ Όρεινή Ταξιαρχία, τήν 8ην Νοεμβρίου
1944, άπεβιβάσθη είς τόν Πειραιά καί παρήλασε
θριαμβευτικώς διά τής όδοϋ Σταδίου, τής δλης φάλαγγος προηγείτο τό Στρατονομικόν Άπόσπασμα
Χωροφυλακής χαιρετισθέν μετ’ ένθουσιασμοΰ ύπό
του άθηναϊκοϋ λαοϋ. Μετέσχεν έπίσης είς τάς πρός
καταστολήν τής Δεκεμβριανής άνταρσίας έπιχειρήσεις τής Ταξιαρχίας, τήν όποίαν έγκατέλειψε κατ’
Ιούλιον τοϋ 1945.
339
6.
Η ΕΝ Μ ΕΣΗ ΑΝΑ ΤΟ Λ Η
Π Ο Λ ΕΜ ΙΚ Η ΣΥ ΓΚ ΡΟ ΤΗ ΣΙΣ Τ Η Σ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τόν Ιούνιον 1944, δτε εϊχεν άποκατασταθή ή ένότης τών Ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων τής Μ.
Ανατολής δι’ έκκαθαρίσεως τών κατ’ Α πρίλιον στασιασάντων κομμουνιστικών και φατριαστικών στοι
χείων, εϊχε δέ, ώς έγράφη άνωτέρω, ίδρυθή παρά τφ
Ύπουργείφ Στρατιωτικών ειδική Διεύθυνσις Σωμά
των Άσφαλείας μετά δικαιοδοσιών Αρχηγείου, άπεφασίσθη έπι τέλους δπως πραγματοποιηθή ό άπό
πολλοΟ έκδηλούμενος πόθος τών έκεΐ άνδρών Χωρο
φυλακής, ήτοι ή ΐδρυσις ειδικής πολεμικής μονάδος
άποκλειστικώς έκ τοϋ Σώματος. Ή έκτέλεσις τής
άποφάσεως καθυστέρησεν έπι δύο είσέτι μήνας
προσκρούσασα είς πλεΐστα δσα έμπόδια, έκ τών ό
ποιων τό σοβαρώτερον ήτο ή απροθυμία καί ένίοτε
ή άντίδρασις τών διαφόρων έλληνικών καί συμμα
χικών μονάδων καί ύπηρεσιών νά στερηθοϋν τών είς
αύτάς ύπηρετούντων άξιωματικών καί όπλιτών τής
Χωροφυλακής, ιδίως τών είς ώρισμένας ύπηρεσίας
ειδικευμένων, τών όποιων ή άντικατάστασις δέν ήτο
εύκολος. Φαίνεται έπίσης δτι είς τά παρασκήνια
εΐχον άνακύψει διαφωνίαι ώς πρός τήν έπιλογήν
τών ήγετικών στελεχών. Ά λ λ ’ ήτο πλέον προφανές
δτι έπέκειτο ή άπελευθέρωσις καί ή άποστολή στρα
τιωτικών δυνάμεων είς τήν Ελλάδα, βαθμηδόν δέ
διηυθετήθησαν τά άνακύψαντα θέματα. Τό σχέδιον
συγκροτήσεως είδικοϋ Τάγματος Χωροφυλακής έτέθη είς ένέργειαν άπό τών άρχών τοϋ Ιουλίου, όπότε
ήρχισαν νά συγκεντροϋνται εις Φαγίντ τής Αίγύπτου οί άνδρες τής Χωροφυλακής, οί όποιοι θά
συνεκρότουν τό Τάγμα. Ά λ λ ’ ή όριστική συγκρότησις αύτοϋ έγένετο τήν 17ην Αύγοόστου 1944, δτε
έλαβε τήν όνομασίαν « Ιΐον Έλληνικόν Τάγμα»,
καθωρίσθησαν δέ τά τής όργανώσεώς του διά τής
άκολούθου διαταγής τοϋ Έλληνικοϋ Επιτελείου.
ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ ΣΤΡΑΤΟΥ
Αριθμός 4991/1270
Κάϊρον 17.8.1944
ΔΙΑΤΑΓΗ
I. Κατόπιν τής ύπ’ άριθ. 36588/ΑΙ (α) τής 7.8.44 έγκριτικής διαταγής Γ.Σ.Μ.Α.
Συγκροτοϋμεν
Π. Τό 11ον Έλληνικόν Τάγμα μέ έδραν τό Φαγίντ.
Τήν συγκρότησιν βάσει τής συνημμένης πολεμικής συνθέσεως και τήν διεύθυνσιν τοϋ Τάγματος άνατίθημι είς
τόν ταγματάρχην Χωροφυλακής Κινινήν Κωνστ.
III. Τό 1Ιον Τάγμα θά άποτελεσθή έκ τών, είς έκτέλεσίν
τής ύπ’ άριθμ. 20430/832/22.6.44 διαταγής ήμών, συγκεντρωθέντων είς Ε.Κ.Ε.Σ. (Γ.Κ.Ε.Σ.) άξιωματικών και
340
όπλιτών Χωροφυλακής, άποτελούντων νϋν τήν μονάδα
Χωροφυλακής ύπαγομένην είς Ε.Κ.Ε.Σ. (Γ.Κ.Ε.Σ.).
IV. Τό 1Ιον Τάγμα, συμφώνως τή συνημμένη έξαιρετική διαταγή τοϋ Γ.Ε.Σ.Μ.Α. θά όργανώση τά κάτωθι, κατ’
άρχήν, τμήματα άπό λήψεως παρούσης: 1) έπιτελεϊον
καί 2) 4 λόχους τυφεκιοφόρων.
V. Τό 1Ιον Τάγμα θά λειτουργήση ώς μονάς οίκονομικώς
καί διοικητικώς άνεξάρτητος άπό λήψεως παρούσης ύπό
τόν τίτλον «Ιΐον Έλληνικόν Τάγμα», έπι τοϋ παρόντος
άνευ παγίας προκαταβολής, μέ έξυπηρέτησιν τών χρημα
τικών άναγκών ύπό τής Γενικής άποθήκης Γ.Ε.Σ.Μ.Α.
VI. Τό καθ’ ήμδς Π Γραφεΐον θά προκαλέση τάς διαταγάς μου διά τήν διάθεσιν είς τό Τάγμα τών—βάσει τής
συνθέσεως—άπαιτουμένων όχημάτων.
VII. Τό 11ον Τάγμα νά ζητήση τά διά τής συνθέσεως
προβλεπόμενα ύλικά έκ τής άρμοδίας άγγλικής ύπηρεσίας
έφορείας περιοχής του.
νΠΙ. Μέχρι τής 20.8.44 νά ύποβληθή ήμΐν όνομαστική
κατάστασις τών άξιωματικών καί όπλιτών κατά τμήματα,
έμφαίνουσα καί τήν ύπηρεσίαν ήν έκτελεϊ έκαστος.
Γ. ΒΕΝΤΗΡΗΣ
Υποστράτηγος
Έ ν άρχή ή δύναμις τοϋ Τάγματος δέν ύπερέ βαίνε
τούς 318 άνδρας, άλλά ταχέως ηϋξανε διά προσελεύσεως νέων. Έξηρέθησαν μόνον οί καταταχθέντες
είς τήν ΠΙ Ό ρεινήν Ταξιαρχίαν καί τόν Ίερόν Λό
χον, ώς καί οί κατόπιν ειδικής έκπαιδεύσεως ύπηρε
τοϋντες είς ώρισμένας είδικάς συμμαχικάς ή έλληνικάς ύπηρεσίας, ιδίως περισυλλογής πληροφοριών
καί άντικατασκοπείας. Τελικώς ή τεθεΐσα ύπό τόν
ταγματάρχην Κ. Κινινήν δύναμις του Τάγματος έφθασε τούς 591 άνδρας, έκ τών όποιων ήσαν 3 ταγματάρχαι, 1 μοίραρχος, 39 ύπομοίραρχοι, 15 άνθυπομοίραρχοι, 63 άνθυπασπισταί, 55 ύπαξιωματικοί
καί 415 χωροφύλακες.
Τό Τάγμα έφωδιάσθη ύπό τών Ά γγλω ν δι’ δλων
τών συγχρόνων πολεμικών μέσων, ώς άντιασφυξιογόνοι προσωπίδες, άντιπυριτικαί κάππαι, δλμοι, όπλοπολυβόλα, αύτόματα δπλα, μοτοσυκλέτται, αύτοκίνητα, κάρριερς κλπ. Πρός χειρισμόν τών τεθω
ρακισμένων, τών δλμων καί τών πολυβόλων έξεπαιδεύθησαν είδικώς ύπό τών Ά γγλων 14 άξιωματικοί καί 15 όπλΐται. Ά λλά καί τό σύνολον τής δυνά
μεως τοϋ Τάγματος υπεβλήθη είς έντατικήν έκπαίδευσιν έπί δλων τών μέσων καί μεθόδων τοϋ συγ
χρόνου πολέμου, είς τρόπον ώστε νά καταστή έντός
βραχυτάτου χρόνου άρτιον πολεμικόν σώμα. Ιδ ι
αιτέρως ήσκήθη είς έπιχειρήσεις «Κομμάντος» (κα
ταδρομών), ώς ή έπιδρομή είς έδαφος κατεχόμενον
Ά ντισυνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κινινής, διοικητής τοδ
οτυγκροτηθέντος έν Μέσ$ Ανατολή Που Τάγματος Χωρο
φυλακής τήν 7-8-1944.
ύπό έχθροϋ, ό Αφοπλισμός καί ή σύλληψις Αντιπά
λων, ή τοποθέτησις ναρκών, αί όδομαχίαι κλπ. Τήν
τεθωρακισμένην ίλην άπετέλεσαν 130 άνδρες.
Προφανής σκοπός τής συστάσεως τοϋ Τάγματος
τούτου ήτο ή έκ τών πρώτων Αποστολή του είς τήν
Ελλάδα πρός έγκαθίδρυσιν τής Ελληνικής κυριαρ
χίας έπί τών Απελευθερουμένων, δι’ Αποχωρήσεως ή
έκδιώξεως τών Γερμανών, έδαφών καί ή Αποκατάστασις τής τάξεως. Ά λλ’ Ακριβώς τούτο δέν έπεθύμουν οί μετέχοντες τής Κυβερνήσεως Παπανδρέου
έπτά έαμίται ύπουργοί, οί όποιοι έγνώριζον καλώς
δτι οί έαμοελασΐται, έφωδιασμένοι καί διά του έγκαταλειφθέντος ύπό τών Γερμανών πολεμικοί) ύλικοΟ καί παρακολουθοϋντες βήμα πρός βήμα τήν
άποχώρησιν τών γερμανικών στρατευμάτων, θά έγκαθίδρυον εύχερώς έαμοκομμουνιστικάς άρχάς, αν
δέν κατέφθανον έγκαίρως έκ Μ. Ανατολής έλληνικαί δυνάμεις.
Πράγματι, τήν 22 Νοεμβρίου 1944, τό Πον Τάγμα
Χωροφυλακής έφθασε διά πλοίου είς τόν λιμένα Πει
ραιώς. Ά λλ’ Αντί νΑ Αποβιβασθή καί νά χρησιμο
ποιηθώ πρός άπαλλαγήν τών Αθηνών έκ τών έλασιτικών δυνάμεων καί έκκαθάρισιν τής περιοχής
τής Αττικής, διετάχθη νά στραφή πρός Πρέβεζαν,
δπου αί όμάδες τοϋ Ζέρβα περικυκλωμέναι ύπό έλασιτικών δυνάμεων έκινδύνευον νά έξοντωθοϋν. Ά φ’
ού έπέτυχε τήν άπαγκίστρωσιν τών όμάδων Ε.Δ.Ε.Σ.
τοϋ Ζέρβα, μετά ένα μήνα έστάλη είς Κέρκυραν καί
έκεΐθεν, τήν 31 Δεκεμβρίου 1944, Αντί καί πάλιν νά
κληθή έσπευσμένως διά νά συμβάλτ) είς τήν άποκατάστασιν τής τάξεως είς Αθήνας, έστάλη είς Τάραντα τής Ιταλίας. Τήν 7ην Ίανουαρίου 1945 άνεχώρησε διΑ Πόρον, πλήν τής τεθωρακισμένης ίλης,
ή όποία παραδόξως διετάχθη νά παραμείνη είς Ι
ταλίαν, ένφ αύτή ήτο ή πλέον άπαραίτητος διά τήν
καταστολήν τής στάσεως είς τήν πρωτεύουσαν. Έκ
Πόρου, ή μεγαλυτέρα δύναμις κατηυθύνθη πρός Κό
ρινθον πρός άποκατάστασιν τής τάξεως είς τήν πε
ριοχήν αύτήν, ένφ δύο διμοιρίαι, κατόπιν διαταγής
τοϋ άρχιστρατήγου τών έν Έλλάδι Αγγλικών δυνά
μεων Σκόμπυ, ύπό τόν ύπομοίραρχον Σπηλιωτόπουλον καί διμοιρίτας τούς ύπομοιράρχους Δ. Καρακασίλην καί Γ. Σιαρρέν, έστάλησαν είς Ναύπλιον πρός
έκκαθάρισιν τής περιοχής τοϋ Ναυπλίου άπό τάς
δυνάμεις τοΟ ΕΛΑΣ καί σύλληψιν λυμαινομένων τά
άργολικά παράλια πλοιαρίων τοϋ ΕΛΑΝ. Αί άποτελέσασαι λόχον διμοιρίαι αύταί είχον ήδη έν μέρει
έκτελέσει γενναίως καί έπιτυχώς τήν Αποστολήν
των, δταν έκινητοποιήθησαν έναντίον των μεγάλαι
έλασιτικαί δυνάμεις τής Πελοποννήσου. Περικυκλωθείσαι πανταχόθεν, Απολέσασαι πάσαν έπικοινωνίαν μετΑ τών Αθηνών καί είς μάτην έπικαλεσθείσαι έπείγουσαν άποστολήν βοήθειας, αί μικραί αύ
ταί δυνάμεις τής Χωροφυλακής, άφοϋ ήγωνίσθησαν
γενναίως καί έφονεύθησαν ό άνθυπασπιστής Ψαρρέας’ καί ό ένωμοτάρχης Μανουκαράκης, είχε δέ
τραυματισθή καί ό συνοδεύων αύτάς ώς σύνδεσμος
Άγγλος λοχαγός Μόρτιμερ, τελικώς ήχμαλωτίσθησαν. Μετεφέρθησαν είς Τρίπολιν, δπου περέμειναν
μέχρι τών μέσων Φεβρουάριου 1945, δτε Απηλευθερώθησαν βάσει τής συμφωνίας τής Βάρκιζας.
Ή τεθωρακισμένη ίλη τοϋ Τάγματος. Χωροφυλα
κής έπιστρέψασα βραδύτερον έγκατεστάθη εις Άσπρόπυργον, ένσωματωθείσα είς τήν άφιχθείσαν έξ
Ιταλίας Ταξιαρχίαν τοϋ Ρίμινι, έλαβε δέ μέρος εις τάς
έπιχειρήσεις της διά τήν έκκαθάρισιν τής περιοχής
Αθηνών άπό τά ύπολείμματα τών έλασιτικών δυνά
μεων. Τό Τάγμα διελύθη τήν 26ην Ιουνίου 1945.
Θά είχε προσφέρει πολλάς και σημαντικάς ύπηρεσίας, δν έχρησιμοποιείτο δεόντως, δηλαδή είς τούς
σκοπούς διά τούς όποιους συνεστήθη καί προωρίζετο. Ιδιαιτέρως δύναται νά λεχθή δτι, άν ή Κυβέρνησις Παπανδρέου δέν έτρομοκρατεϊτο έκ τής. α
πειλής τών έαμιτών ύπουργών δτι θά άπεχώρουν έκ
τής Κυβερνήσεως καί θά έκάλουν τόν λαόν είς άποστασίαν (καί άπεχώρησαν καί έστασίασαν μετ’ όλίγας ήμέρας) διά νά παρεμποδίσουν τήν άποβίβασιν
είς Πειραιά, ή έαμοελασιτική στάσις θά κατεστέλλετο ταχύτερον, πολλά δραματικά γεγονότα θά άπεσοβοϋντο καί δέν θά έκινδύνευεν ή πρωτεύουσα νά
περιέλθη είς χείρας τών κομμουνιστών. Πάντως καί
ώς άτελώς καί καθυστερημένος έχρησιμοποιήθη τό
1Ιον Τάγμα Χωροφυλακής,προσέφερε πολλάς υπηρε
σίας, ιδίως διά τήν έκ τών Αναρχικών στοιχείων έκκαθάρισιν τής Πελοποννήσου. Ό διοικητής τής έν
341
Πελοποννήσω 8ης Ταξιαρχίας, ταξίαρχος Θ. Πεντζόπουλος, κατά τό πέρας τών έπιχειρήσεων δι’ ήμερησίας διαταγής, τής 21 Α πριλίου 1945, έξήρε τόν
πατριωτισμόν, τήν πειθαρχίαν, τήν άφοσίωσιν εις
τό καθήκον και τήν συμβολήν είς τήν άποκατάστασιν τής τάξεως τών άνδρών τοϋ 11 Τάγματος Χωρο
φυλακής.
Είς τά άρχεΐα τοϋ Αρχηγείου Χωροφυλακής δια
τηρούνται πολλά φύλλα μητρώου καί άτομικά βι
βλιάρια άξιωματικών καί όπλιτών τής Χωροφυλακής,
μετασχόντων είς τόν 'Ιερόν Λόχον ή είς άλλας πο
λεμικάς έπιχειρήσεις τής Μ. Ανατολής καί κατά
τήν άπελευθέρωσιν. Έ κ τούτων συνάγεται κατά τρό
πον άνεπίδεκτον αμφιβολίας, δτι οί οπουδήποτε ύπηρετήσαντες είς τήν Μ. Ανατολήν άξιωματικοι καί
όπλΐται τής Χωροφυλακής, είτε είς τά πεδία τών μα
χών, είτε είς συμμαχικάς ύπηρεσίας άντιμετωπίσεως τού έχθροϋ καί άπελευθερώσεως τής Ελλάδος ή
είς οίασδήποτε άλλας ύπηρεσίας έτάχθησαν, έπέδειξαν ζήλον, άφοσίωσιν είς τό καθήκον, αύταπάρνησιν, άκραιφνή πατριωτισμόν καί αύτοθυσίαν,
προσενεγκόντες μεγάλας ύπηρεσίας κατά τάς δραματικάς έκείνας ήμέρας τής Ιστορίας τού Ελληνικού
“Έθνους, καθ’ δν χρόνον έπάλαιον πρός συντριπτικώς άντιξόους περιστάσεις.
Ιδού τό άπόσπασμα έκθέσεως τού τότε Ά ρχηγοϋ
Σωμάτων Άσφαλείας Μ. Ανατολής καί έν συνεχείςι
ύποστρατήγου Στ. Μπριλλάκη, περί τοϋ τότε τα
γματάρχου Χωροφυλακής Κωνστ. Κινινή, ώς διοικητοΰ τού 11ου Τάγματος Χωροφυλακής Μ. Α να
τολής.
ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΙΣΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 1944
«Περί τά μέσα τοϋ έτους 1944 τφ άνετέθη έν Μ. Ανατο
λή ή όργάνωσις έξ άνδρών τής Χωροφυλακής τοϋ 11ου
Έλληνικοϋ Τάγματος ούτινος διοικητής ύπήρξε μέχρι
τής διαλύσεώς του, μετά τήν άπελευθέρωσιν κατά τό έ
τος 1945. ΕΙργάσθη μετά ζήλου καί δέν έφείσθη κόπων
καί μόχθων, έφερε δέ είς πέρας κατά τρόπον θαυμαστόν
τήν άνατεθεΐσαν αύτφ έντολήν, έπιδείξας ώς έκ τούτου
προσόντα καλοϋ ήγήτορος. Τό όργανωθέν ύπ’ αύτοϋ Τά
γμα ύπήρξεν άξιόλογος Μονάς τοϋ Στρατοϋ μας έν Μ.
Ανατολή, έπ’ αύτοϋ δέ έστηρίχθησαν πλείσται έλπίδες.
Έπεβλήθη είς τήν συνείδησιν δλων τών στρατιωτικών
τής Μ. Ανατολής καί έξύψωσε τό γόητρον όλοκλήρου
τοϋ Σώματος τής Χωροφυλακής.
Πρό τής διαφυγής του είς Μ. Ανατολήν ό ταγματάρχης
Κινινής είργάσθη είς τήν δούλην Πατρίδα έναντίον τών
κατακτητών παρ’ ών καί έτραυματίσθη διωκόμενος».
7. Η ΕΝ ΓΕΝ ΕΙ ΔΡΑΣΙΣ ΤΗ Σ ΧΩΡΟΦ ΥΛ ΑΚ ΗΣ
ΕΙΣ Μ ΕΣΗ Ν Α Ν Α ΤΟ Λ Η Ν
Έ ν τέλει, πρός άρτιωτέραν προβολήν τής συμμε
τοχής τής Ελληνικής Χωροφυλακής είς τόν έν Μέ
ση Ανατολή Αγώνα τής Έλευθέρας Ελλάδος, κρί
νομεν σκόπιμον δπως παραθέσωμεν κατωτέρω έκθεσιν τοϋ άπ’ άρχής μέχρι τής άπελευθερώσεως μετασχόντος είς τήν άληθώς δραματικήν αύτήν έθνι
κήν περιπέτειαν, άντισυνταγματάρχου Χωροφυλα
κής Χρ. Σεγκουνδ:
ΕΚΘΕΣΙΣ
«Τοϋ έ.ά. άντισυνταγματάρχου Χωροφυλακής Σεγκουνδ Χρίστου περί τής δράσεως τής Χωροφυλακής έν Μέ
ση Ανατολή κατά τόν Π Παγκόσμιον Πόλεμον, συνταχθεΐσα βάσει στοιχείων άρυσθέντων άπό τό ήμερολόγιόν του».
«Τό πρώτον ΙΟήμερον τοϋ μηνός Απριλίου τοϋ έτους
1941, δτε έδέχθημεν τήν γερμανικήν έπίθεσίν, ή Χωρο
φυλακή Ροδόπης έξ 100 περίπου χωροφυλάκων συντε
ταγμένη, ύπό τούς ύπομοίραρχον Παναγιωτόπουλον Γε
ώργιον, Κατσάμπαν Κωνσταντίνον καί Σπηλιωτόπουλον
Κωνσταντίνον καί ή Χωροφυλακή "Εβρου έκ 50 περίπου
άνδρών ύπό τόν ύπομοίραρχον Δημητρακόπουλον Κων
σταντίνον, έκτελοϋσαι διαταγήν τοϋ Υπουργείου Δημο
σίας Άσφαλείας διέρχονται τόν ποταμόν Έβρον, διαπεραιοϋνται είς Άν. Θράκην καί συναντώνται άμφότερα τά
342
τμήματα είς Ραιδεστόν, άπό δπου μέσω Πανόρμου-Μπαλοϋ-Κεσέρ έφθάσαμεν είς Πέργαμον τήν 20ήν Απριλίου
1941.
Τήν 1Ιην Ιουνίου, ταΐς ένεργείαις τοϋ έν Άγκύρςι στρα
τιωτικού άκολούθου παρά τή Ελληνική Πρεσβείςι συν
ταγματάρχου Άποκορίτη, ή έκ 200 χωροφυλάκων συγκεντρωθεΐσα έως τότε δύναμις άνεχώρησε διά Μέσην Α
νατολήν δι’ άτομικών διαβατηρίων άκολουθήσασα τό έξής δρομολόγιον: Μπαλοϋ - Κεσέρ, Κιουτάχειαν, Ίκόνιον, τήν όροσειράν Ταύρου μέ 42 τοϋννελ, έξ ών τό §ν
μήκους 10-12 χιλιομέτρων, έφθασεν είς Μερσίναν δπου
παρέμεινε μέχρι 26ης Ιουνίου 1941. Τήν ήμερομηνίαν
ταύτην άνεχώρησε διά τοϋ άτμοπλοίου «Βαρσοβία», έβομβαρδίσθη δέ έν μέσφ πελάγει ύπό ιταλικών άεροπλάνων άνευ ζημίας τινός καί τήν 29ην άπεβιβάσθη είς
Χάϊφαν. Έκεΐθεν δέ προωθήθη είς τήν αμμώδη έρημον
τής περιοχής Ίσμαηλίας. Είς τό στρατόπεδον τοϋτο κατέφευγον οί έξ Ελλάδος διαφεύγουσαι κατά καιρούς με
μονωμένοι όμάδες άνδρών Χωροφυλακής, ή δέ δλη έν
Μέση Ανατολή δύναμις τής Χωροφυλακής είς άξιωματικούς καί όπλίτας άνήλθεν είς 700 άνδρας, έξ ών τινές άνέ
λαβον προσωρινώς τήν φρούρησιν αΙχμαλώτων, οί δέ
ύπόλοιποι παρέμειναν ώς δύναμις τοϋ Έμπέδου άπό τό
όποιον έτροφοδοτήθησαν είς άνδρας ή I Ελληνική Τα
ξιαρχία, ό Ιερός Λόχος καί ή II Ελληνική Ταξιαρχία.
Αξιω ματικοί Χωροφυλακής είς τάς Πυραμίδας τής Αίγυπτου τόν Αύγουστον τοΰ 1944. Είκονίζονται οί τα™
τράκος, Παταρι&ς, Οίκονομόπουλος Χρ. καί Δεμέστιχας.
Είκοσι περίπου όπαξιωματικοί καί χωροφύλακες, ύπό
τόν ύποφαινόμενον, ένετάγησαν εις τήν I Ταξιαρχίαν καί
άπετέλεσαν τήν όμάδα τής Στρατονομίας, τής όποίας τά
κύρια καθήκοντα συνίσταντο είς τήν στοίχισιν δρομολο
γίων διά τής τοποθετήσεως σημάτων (κεφαλή Άθην&ς
έμβλημα τής Ταξιαρχίας μας), εις ναρκοθετήσεις καί άποναρκοθετήσεις, δ,που παρίστατο άνάγκη. Ούτως, ή όμάς
αΰτη τής Χωροφυλακής έξαγαγοϋσα άπό τούς τοπογραφικΟύς χάρτας, τή βοηθείςι πυξίδος, τό άζιμούθιον πορείας;
ώδήγησε τήν Ταξιαρχίαν τήν έποχήν τής προελάσεως
του Ρόμμελ έντεΰθεν τοΰ Τομπρούκ, άπό τό Ράς - Μπάμπεκ
μέχρι τοΰ Ε1 Αίαπιεΐη, δπου τά συμμαχικά στρατεύματα
ήσαν παρατεταγμένα έναντι τών έχθρικών.
Οί χωροφύλακες εϊργάσθησαν άκαταπόνητα, προκινδυνεύοντες ένώπιον τών βλημάτων τών όβίδων, άπέσπασαν δέ τήν έκτίμησιν τών άξιωματικών τοΰ Στρατοΰ καί
τοΰ ταξιάρχου Κατσώτα είπόντος εις συγκέντρωσιν άξιω
ματικών : «οί χωροφύλακες μου δούλεψαν και μοΰ δου
Ρ°·ΡΧ
π*
λεύουν μέ αύταπάρνησιν δσον κανείς άλλος». Έπίσης,
άπέσπασαν τόν θαυμασμόν τοΰ *Αγγλου ταγματάρχου
Τσαμπαιρλεν, υιου του πρωθυπουργοΰ τής 5Αγγλίας, είπόντος: «ή καθ’ δλα υπεροχή τών χωροφυλάκων είναι
έξοχος». Τήν 18ην Αύγούστου 1942, ώδήγησα τήν όμάδα
χωροφυλάκων είς τάς ναυτικάς φυλακάς Αλεξάνδρειάς
καί κατεστείλαμεν βίς κίνημα 100 φυλακισμένων ναυτι
κών ύποταχθέντων άμέσως μετά τήν παραβίασιν τής θύρας
τών φυλακών. Έκεΐθεν έπανερχόμεθα είς Άμρίαν, προωθούμεθα είς Μελάχαν καί έκεΐθεν είς τήν πρώτην γραμμήν
τού πυρός δπου, μέχρι τής 23ης Όκτωβρίου 1942, βομβαρδιζόμεθα καθημερινώς διά πυροβόλων καί άεροπλάνων
τοΰ έχθροϋ άποδίδοντες τά ίδια πυρά εις τό ύπερδιπλάσιον
λόγφ ύπεροχής είς πυροβόλα καί άεροπλάνα.
Τήν 23 Όκτωβρίου 1942, τά συμμαχικά στρατεύματα
άναλαμβάνουν τήν ίστορικήν έπίθεσιν ήτις, χάρις είς τό
πείσμα καί τόν ηρωισμόν τών συμμαχικών δυνάμεων ύπερτερούντων εις όπλισμόν (3.000 βαρέα πυροβόλα τών 210
343
χιλιοστών, 300 βαρέα άρματα μάχης, 5.000 άεροπλάνα),
συνέτριψε κυριολεκτικώς τήν γερμανικήν άντίστασιν
καί ήνάγκασε τούς πολεμίους είς ύποχώρησιν 11 ήμέ
ρας μετά τήν συμπλοκήν, ήτοι τήν 4ην Νοεμβρίου.
Τήν ΙΟην Νοεμβρίου, έπεστρέψαμεν καί έστρατοπεδεύσαμεν εξωθι τής Αλεξάνδρειάς διά νά ξεκουρασθώμεν
επειτα άπό συνεχείς ταλαιπωρίας 2-3 μηνών, ένώ τά συμ
μαχικά τμήματα άνά 20ήμερον άπεσύροντο, έξεκουράζοντο καί έπανήρχοντο.
Τήν 29ην Νοεμβρίου 1942 άναχωρεΐ ή Ταξιαρχία πρός
συνάντησιν τοϋ έχθροϋ είς τά βάθη τής άμμώδους έρήμου
όδηγουμένη ύπό τής Στρατονομίας, διανυσάσης μέχρις
Ε1 - Αίαπιεΐη 100 χιλιόμετρα δρομολόγιο ν.
Τήν Ιην Δεκεμβρίου, άναχωροϋμεν διά Μάσα-Ματρούχ
διανύσαντες 250 χιλιόμετρα. Έκεΐθεν μετά πορείαν 600
χιλιομέτρων έν τή άμμώδη έρήμφ έν ή τό δρομολόγιον
στοιχίζεται διά ήλιοπυξίδός, χιλιομετρητοΰ αύτοκινήτου καί τοπογραφικών χαρτών, φθάνουμε είς Καποΰτσο
πλησίον τής Μπαρντίας καί διανυκτερεύουμε τήν 5ην
καί 6ην Δεκεμβρίου. Τήν 7ην καί 8ην Δεκεμβρίου διανυκτερεύουμε πλησίον τοϋ Ε1 - ΑΙαπιβΐη, τήν 9ην είς Μπίρ Χακίμ, τήν ΙΟην είς Μσούς, τήν 1Ιην είς "Αντελατ, διελθόντες δ’ έκεΐθεν τήν Άλγκεντάμπιαν φθάνουμε τήν 12ην
είς Ε1 - Αίαπιεΐη. Τήν 13ην Δεκεμβρίου άφυπνισθέντες
άντελήφθημεν δτι ό έχθρός εϊχεν ύποχωρήσει νύκτωρ είς
μακρινήν άπόστασι ν, κάτευθυνόμεθα δέ πρός Τ ρίπολιν Τ ριπολίτιδος. Μετά 6ήμερον παραμονήν μας έπανεκάμψαμεν
διά τής παραλιακής όδοΰ διελθόντες τάς πόλεις Μαγκρούμ, Βεγγάζη ν, Πάρτσε, Ντέρνα, Τομπρούκ καί τήν
29ην Δεκεμβρίου φθάνουμε είς Στρατόπεδον Άμρίας δπου
έλάβαμε όλιγοήμερον άδειαν πρός άνάπαυσιν. Έπανελθόντες έκ τής άδειας τήν 23ην Ίανουαρίου 1943 μετακινούμεθα είς Καμπρίτ.
Τήν πρωίαν τής 18 Φεβρουάριου άπερχόμεθα είς Τρίπολιν Συρίας καί στρατοπεδεύουμε έξωθι τής πόλεως.
Έκεΐ, τήν 3ην Μαρτίου 1943, έξερράγη στρατιωτικόν κίνη
μα άριστερόν όχλοκρατικόν. Περί τών αίτιων καί τής
άθλιότητος τούτου διακόπτω τήν περαιτέρω άφήγησιν άτε
ούτε τής ώρας ή άναμόχλευσις άμαρτωλοϋ παρελθόντος.
Συνεπείςι τοϋ κινήματος διελύθησαν αί I καί II Ταξιαρχίαι
άπό τάς όποίας άπεπέμφθησαν ώς άνεπιθύμητοι είς τούς
έπαναστάτας 150 άξιωματικοι τοϋ Στρατοϋ καί 150 χωρο
344
φύλακες άποσταλέντες έξορίαν είς Σάμμιτ Σουδάν. Μετά
13 μήνας, ήτοι τόν Απρίλιον 1944, έκρήγνυται δεύτερον
κίνημα άπό τά ίδια έπαναστατικά στοιχεία, όπότε διαλύ
ονται διά δευτέραν φοράν αί μονάδες καί τότε άνακαλούμεθα είς τήν ένεργόν ύπηρεσίαν 300 έξόριστοι, οί όποιοι
πλαισιώνουν τήν III Όρεινήν Ταξιαρχίαν, είς ήν συμπεριελήφθησαν 200 χωροφύλακες, οί όποιοι έν Ιταλία
κατά τήν μάχην ήνδραγάθησαν έξόχως καί περί τούς
80 έφόνεύθησαν ή έτραυματίσθησαν.
Παραλλήλως πρός τήν σύστασιν τής ΙΠ Όρεινής Τα
ξιαρχίας ώργανώθη είς Αίγυπτον τό 1Ιον Τάγμα Χωροφυ
λακής ύπό τόν ταγματάρχην Κινινήν Κωνσταντίνον μέ
δύναμιν 500 άνδρών, άξιωματικών καί όπλιτών, έξοπλισθέντων με μυδράλλια, όπλοπολυβόλα, έλαφρά άρματα
μάχης (Μάρμο, Τίγγερ) ώπλισμένα διά βαρέος όπλισμοϋ.
Ή κυρία έκπαίδευσις τοϋ Τάγματος συνίστατο εις έκκαθάρισιν κατφκημένων τόπων, διότι ώς φαίνεται οί άσπον
δοι φίλοι μας σύμμαχοι είχον προμαντεύσει καί έγνώριζον
καλώς τί θά συνέβαινε είς Αθήνας μετά τήν άποχώρησιν
τών γερμανικών στρατευμάτων. Μετά άρτίαν έκπαίδευσίν
μας άνεχωρήσαμεν έξ Αλεξάνδρειάς τήν 18ην Νοεμβρίου
καί φθάσαντες είς Πειραιά έμείναμεν έλιμενισμένοι έπί
48 ώρας, διότι ήμποδίσθη νά άποβιβασθή τό Τάγμα άπό
πιέσεις καί άπειλάς τοϋ ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, άποσκοπούσας είς
τήν άκώλυτον δρδσιν τοϋ έπακολουθήσαντος Δεκεμβρια
νού Κινήματος. Έκ Πειραιώς άπεπλεύσαμεν είς Πρέβε
ζαν ένθα παρεμείναμεν μέχρι τής 20ής Δεκεμβρίου. Άφοϋ
ύπεστηρίξαμεν τά νώτα τοϋ Ζέρβα κατά τήν ύποχώρησιν
του είς Κέρκυραν, μετέβημεν καί ήμεΐς είς Κέρκυραν
όπόθεν τήν 31.12.1944 άπεπλεύσαμεν καί τήν Ιην Ίανου
αρίου φθάνουμε είς Τάραντα Ιταλίας. Μετά 2ήμερον παρα
μονήν μας είς ’Αλεξάντερ κάμπ τοϋ Τάραντος άνεχωρή
σαμεν καί κατεπλεύσαμεν είς Πόρον Τροιζηνίας. Έκ
Πόρου, μικρό ν τμήμα τοϋ Τάγματος έκ 50 άνδρών έπλευσεν
είς Ναύπλιον πρός κατάληψίν του, άλλά κυκλωθέν ύπό
ύπερτέρων δυνάμεων τοϋ έχθροϋ, αί όποΐαι κατέφθασαν έκ
Μύλων ’Αργολίδος, κατεβλήθη συλληφθέντων αιχμαλώ
των τών άνδρών του καί μεταφερθέντων είς Τρίπολιν μέ
άπωλείας 2 νεκρούς (Ψαρρέαν Παναγιώτην - Μανουκαράκην Ν.) καί 7 τραυματίας. Άργότερον τό Τάγμα έκινήθη
πρός Κόρινθον, Αρκαδίαν, Μεσσηνίαν καί διενήργησεν
έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις».
345
Τό κτίριον του Αρχηγείου Χωροφυλακής
έπί τής όδοδ Ίουλιανου 36
τό όποιον έδέχθη
τήν έπίθεσιν τών έλασιτών
κατά τόν Δεκέμβριον του 1944.
(Φωτογραφία τής εποχής).
|
ΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ: ΕΑΜΙΚΗ ΕΠΙΒΟΥΛΗ Κ
346
ΙΡΩΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
1. ΑΙ Α Π Ο Μ ΕΙΝ Α ΣΑ Ι Κ Α ΤΑ Τ Η Ν Α Π ΕΛ ΕΥ ΘΕΡΩ ΣΙΝ
ΔΥΝΑΜ ΕΙΣ Χ Ω ΡΟΦ ΥΛ ΑΚ ΗΣ
Κατά τάς παραμονάς της άπελευθερώσεως, μέγα
μέρος τής Ελλάδος, σχεδόν όλόκληρος ή ύπαιθρος
χώρα, πλήν τών πόλεων καί τινων κωμοπόλεων εις
τάς όποίας ήμύνοντο σθεναρώς αί δυνάμεις τής Χωρο
φυλακής και τόδν Ταγμάτων ’Ασφαλείας, είχε περιπέσει είς χεΐρας τών έλασιτών, οί όποιοι παρεσκεύαζον δραστηρίως τήν όλοκληρωτικήν των κυριαρχίαν.
Οί Γερμανοί, άρχάς ’Οκτωβρίου 1944, άπέσυρον
βαθμηδόν τάς δυνάμεις των άπό τάς έπαρχίας και
συντεταγμένοι Ισχυρώς έλάμβανον τάς όδούς άποχωρήσεως έκ τής Ελλάδος.
Οί έαμοελασΐται, μολονότι θά ήδύναντο, ίδίως αν
συνειργάζοντο είλικρινώς μετά τών εθνικών αντάρτι
κών δυνάμεων, νά καταφέρουν δεινά πλήγματα κατά
τοϋ άποχωροΰντος έχθροϋ, ένδιεφέροντο μόνον νά
λάβουν είς χεΐράς των τό έγκαταλειπόμενον πολεμι
κόν ύλικόν και νά διαδεχθοΰν αύτοι τούς κατακτητάς
είς τήν κυριαρχίαν τών έγκαταλειπομένων πόλεων.
Εις τινας περιπτώσεις δέν έδίστασαν νά φθάσουν και
είς σιωπή ράς συμφωνίας μετά τών Γερμανών διά νά
τούς άφήσουν άνενοχλήτους πρός άποχώρησιν, ύπό
τόν δρον τής εις αύτούς έγκαταλείψεως πολεμικοΰ ύλικοϋ και .τής άμέσου διαδοχής εις έκκενουμένας
πόλεις.
Χαρακτηριστικόν είναι, δτι ή Χωροφυλακή, ή
όποία έν τούτοις κατηγορεΐτο όχι μόνον άπό τό
ΕΑΜ άλλά και άπό τήν μεικτήν μετά συμμετοχής
κομμουνιστών Έλληνικήν Κυβέρνησιν τοϋ Καΐρου
έπί συνεργασία μετά τοϋ έχθροϋ, μέχρι τελευταίας
στιγμής δέν ένέπνευσε τήν εμπιστοσύνην τών κατα
κτητών. Έ ν φ τά δπλα και τά πυρομαχικά έγκατελείποντο προθύμως είς τούς έλασίτας, είς Αντάλ
λαγμα μή παρενοχλήσεώς των, ίσως και μέ τήν κακόβουλον σκέψιν νά ριφθή ή άπελευθερουμένη Ε λ
λάς εις τόν όλεθρον καί τήν άναρχίαν, τήν Χωρο
φυλακήν άφησαν άοπλον ή σχεδόν άοπλον, ούδέ
τής ελάχιστης ποσότητος πολεμικοΰ ύλικοϋ έγκαταλείψαντες είς αύτήν. Ούτως, ή Χωροφυλακή, ι
δίως τών επαρχιών καί τής ύπαίθρου, εύρέθη, άμα
τή έκκενώσει τών Ελληνικών έδαφών άπό τούς Γερ
μανούς, είς τούς όνυχας τών χειροτέρων έχθρών της,
τών έλασιτών, άνυπεράσπιστος.
Είς δ,τι άφορα τήν Κυβέρνησιν τής έλευθέρας Ε λ
λάδος, ή όποία άπό τής Αίγύπτου καί τής Ιταλίας
παρεσκεύαζε τήν έγκαθίδρυσίν της είς τά άπελευθερούμενα Ελληνικά έδάφη καί ήδη άπέστελλε μέλη
της ώς πρωτοπορείαν, αϋτη όχι μόνον δέν έσκέφθη
νά προστατεύση τήν Χωροφυλακήν, ή τούλάχιστον
νά τήν έφοδιάση μέ μέσα άμύνης, άλλά, τούναντίόν,
τήν κατεσπίλωσεν είς τά μάτια τοϋ Έλληνικοϋ λαοϋ
347
ώς δήθεν δργανον τής ξένης καταδυναστεύσεως και
διά διακηρύξεων τήν παρώτρυνε
παραδώση τά
όλίγα δπλα της είς τόν «άπελευθερωτικόν στρατόν».
Οί μετέχοντες τής Κυβερνήσεως Παπανδρέου κομμουνισταί άπήτουν τόν άφοπλισμόν καί άπομάκρυνσιν άπό πάσης ύπηρεσίας τών όργάνων τής Χωρο
φυλακής «λόγφ τής προδοτικής ύπέρ τών κατακτητών και είς βάρος τοϋ Ελληνικού λαοϋ διαγωγής
της». Ό δέ πρωθυπουργός τής Ελλάδος καί τά έθνικόφρονα μέλη τής Κυβερνήσεώς του δέν ήδυνήθησαν
νά άντιληφθοϋν δτι δλη αύτή ή μήνις τών κομμου
νιστών είς βάρος τής Χωροφυλακής δέν άπέβλεπεν
είμή είς τήν έκμηδένισιν πάσης έξούσίας ίκανής νά
άντιταχθή είς τά σχέδιά των όριστικής κυριαρχίας
τοϋ κομμουνισμού είς τήν Ελλάδα.
"Οπως έγράψαμεν είς τά προηγούμενα κεφάλαια,
οί άνά τήν ύπαιθρον καί τά προάστια τών πόλεων
Σταθμοί Χωροφυλακής εϊχον άπό τών άρχών τοϋ
1944 άρχίσει νά έγκαταλείπωνται, τών είς αυτούς
δυνάμεων άλλων έξοντουμένων ύπό τών έλασιτών
καί άλλων συμπτυσσομένων είς τάς πόλεις. Βαθμη
δόν τό ΕΑΜ έκυριάρχησε καί εις πολλάς μικράς
έπαρχιακάς πόλεις, ούτως ώστε, κατά τάς άρχάς Ό
κτωβρίου, δτε άπεχώρουν οί Γερμανοί, ή Χωροφυ
λακή εύρίσκετο συνεπτυγμένη είς τά μεγάλα άστικά
κέντρα ώς αί ’Αθήναι, ό Πειραιεύς, αί Πάτραι, ή
Τρίπολις, ή Καλαμάτα, ή Λάρισα καί τινες άλλαι
άκόμη. ’Αλλά καί αύταί, ή μία μετά τήν άλλην, ύφίσταντο σφοδράς καί συγκεντρωτικάς έπιθέσεις
τών έλασιτών, οί όποιοι, κατά τήν άκολουθουμένην
ύπ’ αύτών μέθοδον, συνεκέντρωνον δλας τάς δυνά
μεις καί δλα τά πολεμικά των μέσα μιας περιοχής
καί τών γειτονικών πρός ένα στόχον, μετά τήν έπιτυχίαν τοϋ όποίου έστρέφοντο πρός άλλον, είς τρό
πον ώστε τά τελευταία κέντρα άντιστάσεως τοϋ έθνικόφρονος κόσμου &πιπτον είς χεΐράς των τό §ν
μετά τό άλλο.
Α κριβής άριθμός τών δυνάμεων τής Χωροφυ
λακής κατά τάς ήμέρας τής άπελευθερώσεως δέν
ύπάρχει, διότι έπεκράτει κατά τάς ήμέρας έκείνας
πλήρης σύγχυσις, άπό ώρας δέ είς ώραν έσημειοϋντο
τρομακτικαί άπώλειαι. Είς τάς καταλαμβανομένας
ύπό τών έλασιτών περιοχάς, έκ τών άνευρισκομένων
άξιωματικών καί όπλιτών τής Χωροφυλακής, άλλοι
έξετελοϋντο καί άλλοι έσύροντο είς τά βουνά ή
έκλείοντο είς στρατόπεδα συγκεντρώσεως, δπου άπέθνησκον έκ τών ταλαιπωριών καί τών στερήσεων,
οί δέ έπιζήσαντες άπηλευθερώθησαν βραδύτερον
είτε δι’ έπεμβάσεως τών Άγγλων, είτε μετά τήν συμ
φωνίαν τής Βάρκιζας.’Αλλά καί έκ τών διαφευγόντων, άρκετοί όπλΐται, εϊτε έν άδυναμία άσφαλοϋς
συμπτύξεως πρός τάς Αθήνας, είτε έξηντλημένοι
έκ τών κακουχιών καί τής νυχθημεροϋς πάλης, διέρρεον πρός τούς τόπους καταγωγής των. Κατά τάς
άσφαλεστέρας στατιστικάς τής έποχής έκείνης, αί
άπομείνασαι δυνάμεις τής Χωροφυλακής ύπελογίζοντο συνολικώς είς δύο καί ήμισυ §ως τρεις χιλιά
δας άξιωματικούς καί όπλίτας.
Τό ήθικόν τών άνδρών τής έναπομεινάσής αύτής
δυνάμεως ήτο άριστον. Πάντες ήσαν προσηλωμέ
νοι είς τό καθήκον καί άποφασισμένοι νά ύποστοϋν
πάσαν άκόμη θυσίαν διά τήν ύπεράσπισιν τής πα
τρίδος άπό τά άναρχικά στοιχεία καί μέχρις έμπεδώσεως άπολύτου τάξεως ύπό τής έγκαθιδρυομένης
έλευθέρας Ελληνικής Κυβερνήσεως τής Μ. Α να
τολής, τήν όποίαν εϊχον ήδη άναγνωρίσει καί άνέμενον διαταγάς της άπό τής πρώτης στιγμής τής άποχωρήσεως τών Γερμανών.
5Αλλά καί ή μικρά σχετικώς καί κατατετμημένη
αύτή δύναμις τής Χωροφυλακής, χάρις εις τό λαμπρόν ήθικόν της καί τό μαχητικόν μένος της κατά τοϋ
έσωτερικοϋ έχθροϋ, θά ήδύνατο νά έπιτελέση πολ
λά, αν δέν εϊχεν έγκαταλειφθή είς τήν τύχην της.
Οί πλεΐστοι τών άξιωματικών καί όπλιτών ήσαν
άοπλοι ή σχεδόν άοπλοι, διότι άλλα μέν τμήματα
εϊχον άφοπλισθή ύπό τών άρχών κατοχής καί άλλα
εϊχον άνεπαρκή καί άνομοιόμορφον όπλισμόν. Τά
είς τήν διάθεσιν τής Χωροφυλακής δπλα μόλις
έπήρκουν διά τό ήμισυ τών όπλιτών, καί ταΰτα δέ
ήσαν διαφόρων τύπων καί τά δι’ έκαστον δπλον φυ
σίγγια δέν ύπερέβαινον τόν άριθμόν τών δέκα. Αύτομάτων δπλων καί γενικώς βαρέος όπλισμοϋ έστεροϋντο παντελώς. Ταϋτα δέ, καθ’ δν χρόνον αί άσυγκρίτως ύπέρτεραι έλασιτικαί δυνάμεις διέθετον καί
δλμους καί αύτόματα δπλα μετ’ άφθόνων πυρομα
χικών.
2. Η Κ Α ΤΗ ΓΟ ΡΙΑ Τ Η Σ «Η Θ ΙΚ Η Σ ΚΡΙΣΕΩΣ»
’Αλλά τό χείριστον πάντων ήτο δτι, ώς έλέχθη
άνωτέρω, έναντίον τής Χωροφυλακής έστρέφετο αύ
τό τό, ύπό τής άπό τής Μ. Ανατολής έγκαθιδρυθείσης Κυβερνήσεως, έλεύθερον Έλληνικόν κράτος.
Ή δη προ τής άπελευθερώσεως ή μεικτή (μετά συμμετοχής εξ κομμουνιστών) Κυβέρνησις Παπανδρέου
348
είχε διατάξει τόν άφοπλισμόν τής Χωροφυλακής
καί τήν παράδοσιν τών έπαρχιακών πόλεων είς τήν
«Πολιτοφυλακήν», ή όποία άπηρτίζετο δήθεν έξ άγωνιστικών άπελευθερωτικών στοιχείων, πράγματι δέ
έκ θηριωδών καί φανατισμένων έλασιτικών συμμο
ριών. Οϋτω, συμφώνως πρός τήν έπιταγήν αύτήν τής
Κυβερνήσεως, πολλαί πόλεις παρεδόθησαν άνευ
άντιστάσεως ή μετά βραχεΐαν άντίστασιν, κατόπιν
συνθήκης, είς έλασιτικά σώματα, τά όποια δμως κατά
κανόνα δέν έτήρουν τάς συμφωνίας και κατέσφαζον
ή άφώπλιζον και εκλειον είς στρατόπεδα τούς άν
δρας τής Χωροφυλακής.
Βαθμηδόν τό μέγιστον μέρος τής δυνάμεως τής
Χωροφυλακής συνεκεντρώθη είς τάς Αθήνας, δπου
ήχρηστεύθη, άνατεθέντων τών δήθεν «άστυνομικών
καθηκόντων» είς τήν κομμουνιστικήν όργάνωσίν
τής Πολιτοφυλακής. Ά λλά και πάλιν, έγκλεισμέναι
είς διάφορα κτίρια τής πρωτευούσης, δπου έστρατωνίζοντο, και ούσιαστικώς άχρηστευμέναι, αί μικραί αύταί δυνάμεις τής Χωροφυλακής άπετέλουν
κάρφος όφθαλμών διά τούς μετέχοντας τής Κυβερνή
σεως κομμουνιστάς, οί όποιοι άπήτουν καί εθετον
ώς δρον συμμετοχής των είς τήν Κυβέρνησιν, τήν
πλήρη και όριστικήν διάλυσιν τοϋ Σώματος τής Χω
ροφυλακής, μετ’ αίτιολογίας στιγματιζούσης τούτο
ώς δοσιλόγου καί βεβαρημένης μέ προδοτικάς καί
άντιλαϊκάς πράξεις. Είς τό φύλλον τής 14ης Νοεμ
βρίου 1944 ή έπίσημος κομμουνιστική έφημερίς
«Απελευθερωτής» άνήγγειλεν είς πανηγυρικό ν άρ
θρο ν και μέ τόν τίτλον «Τελεσίδικος ή καταδίκη
τής Χωροφυλακής» τά κάτωθι:
«Στο χθεσινό ύπουργικό συμβούλιο έγινε μεγάλη
συζήτηση γιά τό στρατιωτικό. 'Η άπόφαση πού έλήφθηκε είνα ι: δλοι οί αξιωματικοί, όπουδήποτε καί
αν ύπηρετοϋν αυτή τή στιγμή, δηλ. Όρεινή Ταξι
αρχία, Ιερός Λόχος, ΕΛΑΣ, Ζέρβας, ή έμειναν άδρανεΐς έδώ, θά έκκαθαρισθοϋν άπό στρατιωτικό
συμβούλιο πού ή σύνθεσή του δέν καθωρίσθηκε
άκόμη. Έ γινε είδική συζήτηση γιά τή Χωροφυλακή
καί άπό σύσσωμο τό ύπουργικό συμβούλιο κατεδικάσθη τό Σώμα αυτό, τό όποιο καί διαλύεται. Στην
εκκαθάριση θά ύπαχθή καί ή δύναμη Χωροφυλακής,
πού έχει όργανωθή στην Αίγυπτο, άναγνωρίσθηκε
δέ δτι πολλά άπό τά στελέχη της είναι δοσίλογα καί
βαρύνονται μέ άντιλαϊκές πράξεις στο παρελθόν».
Ά ν εΐχον τεθή είς έφαρμογήν τά έξαγγελθέντα,
θά έπρόκειτο περί πλήρους κυριαρχίας τοϋ ΕΑΜ καί
οριστικής κομμούνιστικοποιήσεως τής Ελλάδος.
Διότι ή μέν Χωροφυλακή διελύετο, τών στελεχών
της τιθεμένων ύπό βαρυτάτας κατηγορίας, τά δε
άπομένοντα έθνικά στρατιωτικά σώματα (Όρεινή
Ταξιαρχία, 'Ιερός Λόχος, ΕΔΕΣ) έξηρθροΰντο τιθεμένων τών στελεχών των ύπό κατηγορίαν καί παραπεμπομένων πρός έκκαθάρισιν είς κρίσιν ύπηρεσιακών συμβουλίων, εις τά όποια, άνευ άμφιβολίας, θά
μετεΐχον καί οί στρατιωτικοί άρχηγοί τών έλασιτών.
Ευτυχώς παρόμοιον Διάταγμα δέν έξεδόθη. Άναμφισβητήτως έγένετο τοιαύτη συζήτησις είς τό Ύπουργικόν Συμβούλιον καί κατ’ άρχήν είχε ληφθή
παρεμφερής άπόφασις, χωρίς άκόμη νά υπογραφή
πρδξις. Πάντως, φαίνεται δτι ό πρωθυπουργός Γ.
Παπανδρέου, έν τή άπεγνωσμένη προσπαθεία του
δπως διατηρήση τήν συνοχήν τοΰ έτερογενοΰς καί
άλλοπροσάλλου κυβερνητικοϋ έκείνου συγκροτή
ματος, προέβαινε βαθμιαίως είς υποχωρήσεις άποδεχόμενος τάς άξιώσεις τών κομμουνιστών συνερ
γατών του. Οϋτω, συμφώνως πρός δσα γράφονται
είς τήν ύπό τών κομμουνιστών, άρχάς τοΰ 1945, έκδοθεΐσαν «Λευκήν Βίβλον» (άρ. κειμένων 31 και 33
έπιβεβαιουμένων καί είς τό βιβλίον τοϋ Γ. Παπαν
δρέου «Ή άπελευθέρωσις τής Ελλάδος», σ. 209) τήν
27ην Νοεμβρίου 1944 ύπεγράφη ή άκόλουθος συμ
φωνία :
«Τήν ΙΟην Δεκεμβρίου 1944 θά άποστρατευθοϋν
αί δυνάμεις Έθνικής Αντιστάσεως ΕΛΑΣ καί ΕΔΕΣ
καθώς καί οί στρατιωτικοί σχηματισμοί οί εύρισκόμενοι είς τήν Μέσην Α νατολήν...».
Ά λ λ ’ ολίγον έπειτα ύπανεχώρησαν οί κομμουνισταί ύπουργοί, προφανώς διότι δέν ήτο ίκανοποιημένον τό κομμουνιστικόν κόμμα έκ τής άποφάσεως
αύτής καί άπήτησαν νά τροποποιηθή τό άνωτέρω
κείμενον ώς άκολούθως:
«Τήν ΙΟην Δεκεμβρίου θ’ άποστρατευθοϋν αί δυ
νάμεις τής Έθνικής Αντιστάσεως ΕΛΑΣ, ΕΛΑΝ,
ΕΔΕΣ, Όρεινή Ταξιαρχία, Ιερός Λόχος καθώς καί
οί στρατιωτικοί σχηματισμοί οί εύρισκόμενοι είς
Μέσην Ανατολήν, συμπεριλαμβανομένων καί τών
τμημάτων Χωροφυλακής Μ. Ανατολής».
Ούτω, δέν έπρόκειτο πλέον περί έκκαθαρίσεως,
άλλά περί άποστρατεύσεως, δηλαδή πλήρους διαλύσεως τών στρατιωτικών δυνάμεων συμπεριλαμβα
νομένων καί τών τμημάτων Χωροφυλακής, ύπονοουμένου προφανώς τοϋ 11ου Τάγματος τό όποιον εϊχεν
άφιχθή καί έδρα είς τήν Ελλάδα. Τό δτι συμπεριελαμβάνετο καί ό ΕΛΑΣ, άπετέλει «στάκτην είς τά
μάτια» τών έθνικοφρόνων ύπουργών καί κατάπνιξιν
πάσης άντιδράσεως ή διαμαρτυρίας έκ μέρους τοϋ
παραδιδομένου είς τούς δνυχας τοϋ έλασιτισμοϋ
έθνικόφρονος Ελληνικού λαοϋ. Διότι αί μέν έλασιτικαί συμμορίαι θά ύφίσταντο άνεξελέγκτως είς τά
βουνά καί τήν ύπαιθρον, ετοιμαι νά είσορμήσουν
είς τάς πόλεις, ή δέ συγκροτηθεΐσα είς τήν πρωτεύου
σαν καί άλλας πόλεις πολιτοφυλακή άπηρτίζετο
άποκλειστικώς έξ έαμικών στοιχείων. 'Ως πρός τήν
όριστικήν διάλυσιν τοϋ Σώματος τής Χωροφυλακής,
δέν έγίνετο λόγος, προφανώς διότι τοϋτο έθεωρεΐτο
ήδη ύπό διάλυσιν, ή όποία θά έπήρχετο αύτομάτως
μετά τήν διατήρησιν μόνης τής πολιτοφυλακής. Μό
νον τά άκολουθήσαντα γεγονότα τής κομμουνιστι
κής άνταρσίας, άπεσόβησαν τήν έκτέλεσίν παρο
μοίων συμφωνιών.
Τήν Ι8ην Όκτωβρίου 1944, εις τόν δημόσιον
«Λόγον τής άπελευθερώσεως» τόν όποιον έξεφώνησεν άπό έξώστου τής πλατείας Συντάγματος ό πρω
θυπουργός Γ. Παπανδρέου, προφανώς πρός ίκανοποίησιν τών συνεργατών του άριστερών καί κομμου
νιστών, έξετόξευσε βαρυτάτας κατηγορίας κατά τών
Σωμάτων Δημοσίας Άσφαλείας καί ίδιαιτέρως τής
Χωροφυλακής. Ιδού τό σχετικόν κείμενον ώς περι
λαμβάνεται είς τό προμνημονευθέν βιβλίον του:
349
« ... Θά έπιδιωχθή έπίσης ή άνασύνταξις τών Σω
μάτων Άσφαλείας. Κατά τάς δύο περιόδους τής δου
λείας τοϋ "Εθνους, τής έσωτερικής (εννοεί τήν διεξαγαγοϋσαν τόν νικηφόρον πόλεμον δικτατορίαν
Μεταξδ!) και τής έξωτερικής, είς τά Σώματα τής
Δημοσίας Άσφαλείας καί ίδίως είς τήν Χωροφυλα
κήν, παρουσιάσθησαν συμπτώματα ήθικής κρίσεως.
Δέν έχομεν τό δικαίωμα νά τά καταδικάσωμεν έν
τφ συνόλφ των, διότι ύπήρξαν πολλοί και άξιωματικοί καί άνδρες, οί όποιοι έν μέσ<ρ δυσχερεστάτων
καταστάσεων, έπετέλεσαν μ’ όλα ταϋτα τό έθνικόν
των καθήκον. Θά είναι δμως αύστηροτάτη ή έκκαθάρισις καί ή άνασύνταξις, ώστε νά έμπνεύσουν διά
τό μέλλον πλήρη έμπιστοσύνην, δτι δέν θά είναι
δργανα τυράννων πρός δίωξιν τών Ελλήνων, άλλά
φρουροί τής τάξεως καί τής άσφαλείας τών πολι
τών ...»
Είς τό άπφσπασμα τοϋτο τοϋ λόγου, τό όποιον
σημειωτέον έχειροκροτήθη μόνον ύπό τών παρισταμένων συντεταγμένων έαμικών όμάδων, ό Παπαν
δρέου μετά τίνος πολιτικότητος φροντίζει νά διαχωρίζη εύθύνας, μή άποδίδων, είς τήν όλότητα τά δσα
καταλογίζεν. Έ ν τούτοις, αί κατηγορίαι τάς όποίας
έκτοξεύει περί ήθικής κρίσεως, οργάνων τυραννίας
κλπ. ήσαν βαρύταται, έπιτρέπουσαι έκκαθαρίσεις
μέχρι πλήρους άποσυνθέσεως του Σώματος, ώστε νά
ικανοποιούνται οί κομμουνισταί συνεργάται χωρίς
νά παρίσταται άνάγκη δημοσιεύσεως Διατάγματος
διαλύσεως. Έ πί πλέον, είς τό άπόσπασμα αύτό τοϋ
λόγου τοϋ πρωθυπουργού Παπανδρέου διαφαίνεται
καί προσωπική μνησίκακος προδιάθεσις κατά τοϋ
Σώματος Χωροφυλακής, διότι τοϋτο είχεν είλικρινώς καί έν τώ συμφέροντι τής πατρίδος ένταχθή
είς τό καθεστώς τής διακυβερνήσεως Μεταξα, έξ
αιτίας τής όποίας είχεν άπομακρυνθή έκ τής ένεργοϋ
πολιτικής καί τήν όποίαν μετά τόσον προχειρολόγου
άμετροεπείας, άποκαλεΐ «έσωτερικήν δουλείαν».
3. ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΣ ΤΗ Σ Χ Ω ΡΟΦΥΛ ΑΚ ΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
Ό πρωθυπουργός Παπανδρέου εύρέθη είς δυσχε
ρή θέσιν δταν, δύο έβδομάδας βραδύτερο ν, μετά τήν
έγκατάλειψίν του ύπό τών άριστερών καί κομμουνι
στών ύπουργών καί τήν άπροκάλυπτον κήρυξιν στα
σιαστικού κινήματος πρός βιαίαν άνατροπήν καί
έπιβολήν τοϋ κομμουνισμού, ήναγκάσθη νά προσφύγη είς τήν Χωροφυλακήν ώς πρός σανίδα σωτηρίας.
Τήν έσπέραν τής 3ης Δεκεμβρίου 1944, έν φ ή πρω
τεύουσα έβάλλετο πανταχόθεν ύπό τών συντεταγμέ
νων έλασιτικών δυνάμεων, αί όβίδες τών δλμων 'έπιπτον είς τά κέντρα τής πρωτευούσης καί ή έθνικόφρων Ε λλάς είχε περιορισθή εις τούς περί τάς
πλατείας Όμονοίας καί Συντάγματος χώρους, ό
παραμένων είσέτι πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου,
κλεισμένος, μετά τών συνεργατών του εις τό ξενοδοχεΐον «Μ. Βρεττανία», έκάλεσεν έπειγόντως τόν πρό
τίνος διορισθέντα καί παραμένοντα άνευ ούσιαστικής έξουσίας Ά ρχηγόν Χωροφυλακής συνταγματάρ
χην Παπαργύρην. Παρουσίςι τών ύπουργών Εσωτε
ρικών καί Στρατιωτικών καί τού στρατιωτικού διοικητοϋ, έζήτησε παρ’ αύτοϋ δπως αί δυνάμεις τής Χωρο
φυλακής άναλάβουν άπό τής έπομένης τά καθήκοντα
καί τήν εύθύνην τη ρήσεως τής τάξεως δι’ άντιμετωπίσεως τών στασιαστικών στοιχείων. Ό Παπαργύρης άπήντησεν δτι «ή Χωροφυλακή θά έκτελέση
τό πρός τήν πατρίδα καθήκον». Ύπαινισσόμενος
δμως τούς είς τόν πρωθυπουργικόν λόγον βαρυτάτους χαρακτηρισμούς «περί ήθικής κρίσεως» παρετήρησεν δτι, «πρός μέχρις αύτοθυσίας έπιτέλεσιν τών
καθηκόντων της, είναι άνάγκη νά άποκατασταθή
αύτη προηγουμένως ήθικώς δι* ήμερησίας διαταγής
350
τού κ. πρωθυπουργού». Ό Παπανδρέου έδέχθη νά
πράξη τούτο, δχι δμως εύθύς άμέσως, διότι «πιθανόν
νά έχαρακτηρίζετο ώς έκβιασθέν ύπό τό κράτος τών
κρίσιμων περιστάσεων καί δέν θά είχε τήν ήθικήν
άξίαν τήν όποίαν ώφειλε νά £χΐ]». 'Υπεσχέθη δμως
νά έκδώση τοιαύτη ν ήμερησίαν διαταγήν πλήρους
άποκαταστάσεως τοϋ Σώματος Χωροφυλακής, εύ
θύς ώς θά έτίθετο τέρμα είς τήν έαμικήν άνταρσίαν
καί άποκαθίστατο ή τάξις χάρις είς τήν ένεργόν
συμβολήν ταύτης.
Καί πράγματι, τήν 24ην Δεκεμβρίου 1944 δταν διά
τής ήρωικής δράσεως τής Χωροφυλακής καί τών
δραματικών θυσιών της είχεν άποσοβηθή ή κυριαρ
χία τού κομμουνισμού καί άρχίσει νά άποκαθίσταται
ή τάξις, ό πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου έξέδωσεν
είδικήν ήμερησίαν διαταγήν πρός άποκατάστασιν
τού Σώματος τής Χωροφυλακής. Είς ταύτην δέν
άπεκήρυσσε μέν ρητώς δσα είχεν εΐπει είς τόν λό
γον του περί «ήθικής κρίσεως» τά περιώριζεν δμως
εις τι να στοιχεία, τά όποια είχον ήδη άπομακρυνθή,
καί έπομένως ώς ήδη έλειτούργει τό Σώμα τής Χωρο
φυλακής ήτο άδιάβλητον καί ξένον πρός παρομοί
ους χαρακτηρισμούς. Υπογραμμίζει Ιδιαιτέρως δσα
είχεν εΐπει περί έξαιρέτων στοιχείων τά όποια περι
κλείει τό Σώμα Χωροφυλακής. Τελικώς άναγνωρίζει
τάς μεγάλας ύπηρεσίας τάς όποίας «προσέφερε καί
πάλιν» τό Σώμα Χωροφυλακής είς τήν πατρίδα μέ
αύτοθυσίαν, διά τήν άποκατάστασιν τής τάξεως καί
τοϋ νόμου.
Τδού τό κείμενον τής ήμερησίας αύτής διαταγής
τού τότε Πρωθυπουργού:
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ
Προέδρου Κυβερνήσεως και
Ύπουργοϋ Στρατιωτικών
ΠΡΟΣ
Τό Σώμα τής Χωροφυλακής
«Είς τόν προγραμματικόν λόγον τής Κυβερνήσεως
τής 18ης Όκτωβρίου διεκηρύξαμεν δτι θά επρεπε νά
γίνη έκκαθάρισις εϊς τό Σώμα τής Χωροφυλακής
διά ν’ απαλλαγή άπό τά στοιχεία τά όποια κατά τό
παρελθόν άπεδείχθησαν άνάξια τοϋ Σώματος, ,καί
δντως διά μεταγενεστέρων άποφάσεων έτέθησαν
ταϋτα εκτός τοϋ Σώματος. Προσεθέσαμεν δμως, και
κατόπιν είς πδσαν περίπτωσιν έπανελάβομεν, δτι
τό Σώμα τής Χωροφυλακής περικλείει στοιχεία έξαίρετα, τά όποια έν μέσφ δυσχερεστάτων περιστάσεων
προσέφερον άξιολόγους ύπηρεσίας είς τήν Πατρίδα.
Ή μεγάλη δοκιμασία είς τήν όποίαν είσήλθεν ή
Χώρα, έξ αίτιας τής άντεθνικής καί άντιλαϊκής στά
σεως τών έγκληματικών τής άκρας άριστερδς στοι
χείων, έδωκε και πάλιν τήν ευκαιρίαν είς τό Σώμα
τής Χωροφυλακής νά προσφέρη μέ άφοσίωσιν πρός
τήν Πατρίδα και πλήρη αύτοθυσίαν νέας μεγάλας
ύπηρεσίας διά τήν άποκατάστασιν τής έλευθερίας
και του νόμου.
Εκφράζω διά τοϋτο πρός τό Σώμα τής Χωροφυλα
κής τήν πλήρη εύαρέσκειαν τής Κυβερνήσεως».
Άθήναι 24 Δεκεμβρίου 1944
Ό Πρόεδρος τής Κυβερνήσεως
και Υπουργός τών Στρατιωτικών
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Σημειωτέον δτι ό συνταγματάρχης ’Αργ. Παπαργύρης, άμα τή άναλήψει τών καθηκόντων τοϋ ’Αρχηγοϋ τής Χωροφυλακής, άπηύθυνε πρός τόν πρωθυ
πουργόν Παπανδρέου ύπόμνημα, έκθέτον λεπτομε
ρώς τήν έθνικήν δρασιν τής Χωροφυλακής κατά τήν
διάρκειαν τής κατοχής και άναιροϋν τάς κατ’ αύτής
έκτοξευθείσας κατηγορίας άπό τήν μετέχουσαν τής
Κυβερνήσεως κομμουνιστικήν παράταξιν. Λόγφ τοϋ
ένδιαφέροντος τό όποιον παρουσιάζει, παραθέτομεν
όλόκληρον τό κείμενον τοϋτο.
ΥΠΟΜΝΗΜΑ
Περί τής θέσεως τής Χωροφυλακής
«Ή Χωροφυλακή κατά τόν Έλληνοϊταλικόν πόλεμον
έλαβεν ένεργόν μέρος έν τή ζώνη τών πρόσω, ένθα τμή
ματα αύτής έπολέμησαν είς τήν πρώτην γραμμήν, έν
Κρήτη δέ έπολέμησεν ώς τακτικός στρατός. Προσέφερε
τάς Ύπηρεσίας της είς τά μετόπισθεν και διηύθυνε τήν
Παθητικήν Αεράμυναν καθ’ άπασαν τήν Χώραν, οί στρα
τιωτικοί δέ ήγέται δι’ έκθέσεών των κατ’ έπανάληψιν έπήνεσαν τήν άρίστην συμβολήν αύτής είς τόν ένδοξον ε
κείνον αγώνα.
Μετά τήν ξενικήν κατοχήν καί δταν δλοι έτρέποντο
τήδε κακεΐσε διά νά άνεύρωσι τήν ήσυχίαν των καί τάς
άνέσεις των και ν’ άποφύγωσι τάς εύθύνας, μόνον ή
Χωροφυλακή παρέμεινεν είς τήν θέσιν της κατ’ εντολήν
τής τότε Κυβερνήσεως και συμφώνως πρός τά κρατούντα
διεθνή νόμιμα.
Έμεινε διά νά διατηρήση τήν δημοσίαν άσφάλειαν
και τάξιν, δσον ήδύνατο και δσον τής επετρέπέτο ύπό τών
Άρχών Κατοχής.
Έμεινεν ΐνα είναι ό παρηγορητής καί ό ένθαρρυντικός
παραστάτης τοϋ δεινοπαθοϋντος Έλληνικοϋ λαοϋ.
Έμεινεν ΐνα, αύτοθυσιαζομένη αύτή, χρησιμεύση ώς
μεσάζων είς τάς Άρχάς Κατοχής και κατορθώση ν’ άπαλύνη τήν τραχύτητα τών σχέσεων τών κατακτητών καί
τών Ελλήνων πολιτών.
Και έδέχθη δλον τό βάρος τής δουλείας καί τών κατα
πιέσεων τοϋ στρατοϋ Κατοχής.
Αί Άρχαί Κατοχής, Ιδίως αί Ιταλικαί, μή δυνηθεΐσαι
νά τήν καταστήσωσιν ύποχείριον καί δργανον τών έπιδιώξεών των, έχρησιμοποίησαν άπαντα τά μέσα διά νά
μειώσωσι τό ήθικόν καί νά καταρρίψωσι τό φρόνημα
τών άνδρών τής Χωροφυλακής καί νά περιαγάγωσιν αύ
τούς είς έξαθλίωσιν.
Ούτως, είς έννέα διαμερίσματα τής Χώρας άφώπλισαν
τήν Χωροφυλακήν, είς άπασαν δέ τήν Επικράτειαν περιώρισαν τόν άριθμόν τών φυσιγγίων άτινα ήδύνατο νά φέρη
έκαστος όπλίτης είς πέντε έως δέκα.
Τήν συνέπτυξαν είς τάς έδρας τών Διοικήσεων Χωρο
φυλακής καί τήν ύπέβαλον είς τούς περιορισμούς τής
κυκλοφορίας.
Πλεΐστοι άξιωματικοί καί όπλΐται συνελήφθησαν, έκακοποιήθησαν καί ένεκλείσθησαν είς τάς φυλακάς ή στρα
τόπεδα συγκεντρώσεως. Είκοσι περίπου άξιωματικοί ώδηγήθησαν καί κρατούνται είς Ιταλίαν. Ύπερπεντήκοντά
άπετάχθησαν ή έξηναγκάσθησαν είς παραίτησιν απαιτή
σει τών Άρχών Κατοχής. Ύπερογδοήκοντα έξετελέσθη
σαν ύπό κακοποιών ή έξηφανίσθησαν, περί τούς δέκα δέ
έξετελέσθησαν ύπό τών γερμανικών Άρχών κατηγορού
μενοι έπί κατασκοπείςι. Ανάλογος είναι καί ό άριθμός
τών όπλιτών οΐτινες έξετελέσθησαν, έξηφανίσθησαν ή
έδολοφονήθησαν.
Όύδεμία άλλη Άρχή ή Υπηρεσία έταλαιπωρήθη πε
ρισσότερον καί ούδεμία ήσθάνθη τραχύτερον τόν ξενικόν
ζυγόν άπό τήν Χωροφυλακήν.
Παρά ταϋτα ή Χωροφυλακή δέν έκάμφθη ούδέ άπετράπη
άπό τήν έκπλήρωσιν τοϋ προορισμοϋ της, άλλά άφωσιωμένη είς τό καθήκον της καί πιστή είς τάς έθνικάς μας
παραδόσεις έξηκολούθησε τάς ύπηρεσίας της μέχρι τής
τελευταίας στιγμής.
Μετά τήν έμφάνισιν τών άνταρτών είς τήν ύπαιθρον
καί μετά τήν έπέκτασιν αύτών, ή κατάστασις τής Χωρο
φυλακής άντί νά βελτιωθή διότι άπέκτησε συνεπικούρους
είς τό έργον της, δυστυχώς έπεδεινώθη διότι παραδόξως
οί άντάρται είς πλείστας περιφερείας έστράφησαν κατά
τής Χωροφυλακής, πρδγμα δπερ έδωκε λαβήν είς τούς
κακοποιούς νά έπιτεθώσι κατ’ αύτής.
Κατόπιν -τούτου ή Χωροφυλακή συνεπτύχθη έτι περισ
σότερον εϊς τινα άστικά κέντρα, ύποστδσα σοβαράν διαρ
ροήν τής όπλιτικής της δυνάμεως.
351
Παρά ταϋτα, καί παρά τάς σοβαράς άπωλείας της (νε
κροί-τραυματίαι, έξαφανισθέντες κλπ. κατά τούς δυνα
τούς ύπολογισμούς ύπερέβησαν κατά τήν περίοδον τής
κατοχής τούς χιλΐους άνδρας) ή Χωροφυλακή παρέμεινεν είς τήν θέσιν της ύπό τάς δυσμενείς καί άντιξόους
συνθήκας, πεπεισμένη δτι πράττουσα οΰτω προσφέρει
σοβαράν πρός τόν Έλληνικόν λαόν καί τήν Πατρίδα ύπη
ρεσίαν δι’ ήν μίαν ή μέραν θά δικαιωθή.
Κατελογίσθη είς βάρος τής Χωροφυλακής ή δράσις
τής Διευθύνσεως Είδικής Άσφαλείας. Ή Διεύθυνσις αύτη
ίδρύθη διά τού άπό 18 Φεβρουάριου 1929 Δ. «Περί συστάσεως Είδικής Άσφαλείας» είς δέ τόν άπό 7 Ιουνίου 1935
Α.Ν. «Περί όργανισμοϋ τής Χωροφυλακής» ή Διεύθυνσις
αύτη περιελήφθη μεταξύ τών Υπηρεσιών καί Καταστη
μάτων τών συγκροτούντων τήν Χωροφυλακήν. Πρόκειται
δηλαδή περί όργανικής ύπηρεσίας, ύφισταμένης άπό μακροϋ— δηλαδή είς έποχήν καθ’ ήν τό Κράτος έλειτούργει
κανονικώς καί μή συσταθείσης ήδη, ήτοι διαρκούσης τής
Κατοχής. Ή Διεύθυνσις Είδικής Άσφαλείας, κατά τά
πρώτα έτη τής κατοχής, συνέβαλεν είς τήν τήρησιν τής
δημοσίας τάξεως καί έπιμελώς άπέσχε νά προβή είς πρά
ξεις δυναμένας νά χαρακτηρισθώσιν ώς άντιπατριωτικαί
ή ώς άντιλαϊκαί. Άπαντες οί άξιωματικοι τοϋ Σώματος
είς έπανειλημμένας συγκεντρώσεις, γενομένας κατόπιν
διαταγής τής Κυβερνήσεως ή έπιταγής τών Ά ρχών Κατοχής, έδήλωσαν δτι άρνοϋνται νά άναλάβωσι τήν δίωξιν
τών άνταρτών, δπερ διεκήρυξαν μάλιστα μετά παρρησίας
είς τούς έκπροσώπους τής Κυβερνήσεως ή τών Κατακτητών. Είδικώτερον δέ ή Διεύθυνσις Ειδικής Άσφαλείας
άπέφυγε νά προβή είς συλλήψεις κομμουνιστών, έφ’ δσον
ύπήρχε κίνδυνος νά περιέλθωσιν οδτοι είς χεΐρας τών
κατακτητών, τά δέ όργανα αύτής παρευρεθέντα είς. τάς
δημοσίας συναθροίσεις διά τήν τήρησιν τής δημοσίας
τάξεως παρά τάς άς είχον ρητάς διαταγάς τής Κυβερνή
σεως, πάντοτε ήρνήθησαν νά βάλουν κατά τών συναθροισθέντων, πρός διάλυσίν αύτών, καίτοι ύπέστησαν
έπανειλημμένως καί δι’ δπλων πολλάκις έπιθέσεις, έξ ών
τι να καί έτραυματίσθησαν. Μεταβολή είς τήν άκολουθηθεΐσαν τακτικήν έσημειώθη δταν ή Διεύθυνσις τής Ύ πη
ρεσίας ταύτης άνετέθη είς έπανάφερθέντας έκ τής άποστρατείας καί άποτάξεως άξιωματικούς έπί ύπουργείας Ταβουλάρη. Αί κατά τήν περίοδον ταύτην ύπερβασίαι καί
έκνομοι πράξεις δέν είναι δυνατόν είμή νά έπιβαρύνωσιν
έκείνους οίτινες διέπραξαν αύτάς. Ή Διεύθυνσις Είδικής
Άσφαλείας μετά τήν ραδιοφωνικώς δοθεΐσαν έντολήν
τής Εθνικής Κυβερνήσεως, παρά τάς άντιρρήσεις καί
τήν άντίδρασιν τών γερμανικών Άρχών, διελύθη, τών
μονίμων όπλιτών της συγκροτησάντων λόχους, ύπαχθέντας είς τό Σύνταγμα Χωροφυλακής. Κατόπιν δμως έδόθη
διαταγή τής Στρατιωτικής Διοικήσεως δπως άπασα ή δύναμις αύτής τεθή ύπό κράτησιν είς τήν Σχολήν Χωροφυ
λακής, άφοπλιζομένη, ήτις διαταγή καί έξετελέσθη.
Ή δη κρατούνται περί τούς 145 άξιωματικοι καί ύπερτετρακόσιοι όπλΐται ύπηρετήσαντες είς τήν Διεύθυνσιν
Είδικής Άσφαλείας, δτε διηυθύνετο αύτη ύπό τοϋ ύποστρατήγου Λάμπου Αλεξάνδρου. Έ κ τούτων οί βεβαρη
μένοι δι5έκνόμων πράξεων ή ύπερβασιών ύπολογίζεται
352
δτι δέν ύπερβαίνουσι τούς 15-20 άξιωματικούς καί άριθμόν τινα όπλιτών. Οί λοιποί οίτινες είναι έκ τών άριστων
καί ήθικών μονίμων άξιωματικών καί οίτινες έτοποθε
τήθησαν είς τήν Είδικήν Ασφάλειαν παρά τήν έπιθυμίαν των, έξετέλεσαν εύόρκως τό καθήκον των καί συνε
πώς άποβαίνει έργον δικαιοσύνης ή σύντομος άποκατάστασις αύτών.
Ή Χωροφυλακή πιστή είς τάς έπαγγελίας τής Εθνικής
Κυβερνήσεως δπως τά άστυνομικά σώματα παραμείνωσιν είς τάς θέσεις των πρός τήρησιν τής τάξεως, καί ύπείκουσα είς τάς έπιταγάς τής Κοινωνίας, παρέμεινεν είς
τήν θέσιν της μέχρι τής τελευταίας στιγμής, προσπαθού
σα δσον ήδύνατο καί δσον τής ήτο έπιτετραμμένον ύπό
τών Άρχών Κατοχής νά διατηρήση τήν άσφάλειαν καί
τάξιν. Παρά ταϋτα, σήμερον ή Χωροφυλακή είς Πελο
πόννησον άφωπλίσθη καί περιωρίσθη καί τελεί ώς έν
αιχμαλωσία, έδολοφονήθη ό διοικητής Χωροφυλακής
Καλαμών καί άγνωστον τι άλλο έχει είς βάρος της έπακολουθήσει, τήν δέ δημοσίαν ασφάλειαν καί τάξιν καθ’ άπασαν τήν Πελοπόννησον έχει άναλάβει ό γνωστός είς
τό Σώμα τής Χωροφυλακής διά τό παρελθόν του άπόστρατος συνταγματάρχης Άνδροβιτσανέας, ώς διοικητής τής
Πολιτοφυλακής.
Ά μ α τφ διορισμφ τοϋ στρατιωτικοΰ διοικητού Α ττι
κής ή Χωροφυλακή έτάχθη άνεπιφυλάκτως ύπό τάς διαταγάς αύτοΟ καί παρά τήν γερμανικήν κατοχήν έξετέλεσε πολλάς τόλμη ράς δσον καί λεπτάς έντολάς αύτοϋ μέ
αύτοθυσίαν καί αύταπάρνησιν. Διέθεσεν άπασαν τήν έκ
3.000 άνδρών δύναμίν της είς φρουράς καταστημάτων,
οικημάτων καί έπικαίρων θέσεων καί συνέβαλεν ούτως
σπουδαίος είς τήν τήρησιν τής τάξεως κατά τήν μεταβατικήν άπό τής δουλείας είς τήν έλευθερίαν περίοδον.
Ή Χωροφυλακή, πλήν έξαιρέσεων τινών, δι* άς δέν
είναι δυνατόν νά εύθύνηται τό σύνολον τών άνδρών τοϋ
Σώματος, έξετέλεσεν εύόρκως τό καθήκον της, συμφώνως πρός κειμένους νόμους, καί έτήρησε στάσιν καί δια
γωγήν άπολύτως Έθνικήν καί σύμφωνον μέ τήν μακράν
'Ιστορίαν της καί τάς Έθνικάς παραδόσεις της, όργανα δέ
αύτής μέ κίνδυνον τής ζωής των έξετέλεσαν καί κατασκο
πείαν είς βάρος τών Γερμανών ώς καί σαμποτάζ είς άεροδρόμια, λιμένας καί διαφόρους άρτηρίας συγκοινωνιών.
'Ως έκ τούτου τό άποδιδόμενον ύπό τινων κατά τής
Χωροφυλακής στίγμα περί προδοσίας τοϋ λαοϋ καί τής
Πατρίδος είναι ού μόνον βαρύ καί άδικον άλλά καί έξαιρετικά συκοφαντικός χαρακτηρισμός, ριφθείς έπίτηδες
κατ’ αύτής διά νά συσκότιση τήν άλήθειαν, νά παραπλα
νή ση τούς άφελεΐς καί μή είδότας καί νά άμαυρώση τήν
λαμπράν Έθνικήν δρδσιν τοϋ Σώματος κατά τήν ύπερεκατονταετή σταδιοδρομίαν του.
Ή συκοφαντηθεΐσα Χωροφυλακή δέν ζητεί άφεσιν άμαρτιών, άλλά τούναντίον παρακαλεΐ νά γίνη μία αύστηρά άλλά δικαία καί άμερόληπτος έξέτασις τής δράσεως
αύτής, έπί τφ τέλει δπως τά μέν όργανα έκεΐνα άτινα έλησμόνησαν καί ήσέβησαν πρός τάς υποχρεώσεις των ώς
δργανα άσφαλείας καί τάξεως κατά τήν περίοδον τής κα
τοχής τιμωρηθώσιν παραδειγματικώς, τά δέ μή πταίσαν- ;
τα καί άδίκως κρατούμενα, διά τήν κράτησιν τών όποίων ]
θλίβεται όλόκληρον τό Σώμα τής Χωροφυλακής, άφεθώσιν έλεύθερα και άποδοθώσιν κατά τάς ήμέρας αύτάς
τής γενικής χαράς εις τάς οϊκογενείας των και τούς συνα
δέλφους των και άπολαύσωσιν και ούτοι τά δώρα τής
Ελευθερίας.
Ζητεί ν* άναστηλωθή τό κύρος αύτής και έξυψωθή τού
το είς τήν προσήκουσαν περιωπήν καί άποκατασταθή εις
τήν συνείδησην τοϋ κοινοϋ.
Ή Χωροφυλακή ζητεί δπως τής χορηγηθώσι τά άπαιτούμενα μέσα, τό άπαιτούμενον έμψυχον και άψυχον ύ
λικόν ΐνα δυνηθή και άνασυγκροτηθή και συνέχιση τήν
ένδοξον και λαμπράν ύπερεκατονταετή δρασίν της έν τφ
πλαισίφ τής Έθνικής άνασυγκροτήσεως τής Μεγάλης
Ελλάδος».
Ό Α ρ χη γό ς
ΑΡΓ. ΠΑΠΑΡΓΥΡΗΣ
Συνταγματάρχης
4.
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Κατά τήν ιδίαν περίπου έποχήν οί έν ’Αθήναις
αξιωματικοί τής Χωροφυλακής ύπέβαλον ίεραρχικώς διά τοϋ Αρχηγείου τό κατωτέρω ύπόμνημα πρός
τήν Κυβέρνησιν έν ειδει διαμαρτυρίας διά τάς κατά
τοϋ Σώματος τής Χωροφυλακής άδικους καί συκο
φα ντικάς κατηγορίας. Τό ύπόμνημα· τοϋτο δέν άποτελεΐ άπολογίαν, άλλ’ έκθεσιν πεπραγμένων πρός
άνασκευήν τών κατηγοριών, παρουσιάζει δέ έξαιρετικόν ένδιαφέρον, Ιδίως διότι έκθέτει έν λεπτομε
ρείς τά τής δράσεως τής Χωροφυλακής κατά τήν
διάρκειαν τής κατοχής.
Έν ’Αθήναις τή 28η Όκτωβρίου 1944
ΥΠΟΜΝΗΜΑ
Αξιωματικών τής Χωροφυλακής
Πρός
Τήν Α.Ε. τόν κ. Πρόεδρον τής Έθνικής Κυβερνήσεως
Τήν Α.Ε. τόν κ. Υπουργόν τών Στρατιωτικών
Ένταϋθα
«Τό Σώμα τής Χωροφυλακής, έκπροσωπούμενον έν τφ
παρόντι ύπό τοϋ συνόλου σχεδόν τών βαθμοφόρων του,
αίσθανόμενον τήν άνάγκην νά διαμαρτυρηθή έντόνως διά
τήν, κατά τρόπον άδικον, έξυφανθεϊσαν έναντίον του κα
τηγορίαν, δτι δήθεν παρουσίασεν ήθικήν κρίσιν, τόσον
κατά τήν διάρκειαν τής Κατοχής, δσον καί κατά τήν προηγηθεΐσαν ταύτης Δικτατορίαν, πρός δέ, άποβλέπον είς
τήν άποκατάστασιν τής άληθείας παρά τή Κοινή Γνώμη
ώς καί είς τήν ήθικήν καί έθνικήν τούτου δικαίωσιν, λαμ
βάνει τήν τιμήν ν’ άναφέρη Ύμϊν τά άκόλουθα:
Αον. Πριν ή έκραγή ό πόλεμος, τούτέστιν κατά τήν
διάρκειαν τής Δικτατορίας, χάρις εις τήν Χωροφυλακήν
έπεκράτει καθ’ άπασαν τήν Επικράτειαν, ώς είναι γνωστόν, άπόλυτος τάξις καί άσφάλεια. Ή ζωή, ή τιμή καί ή
περιουσία τοϋ πολίτου έπροστατεύοντο τόσον δσον είς
ούδεμίαν άλλην περίοδον τοϋ έθνικοϋ ήμών βίου. Δέν
ύπήρχεν ούδέν ίχνος ληστοϋ ή άπλώς κακοποιού είς τήν
ύπαιθρον, πράγμα τό όποιον δέν είχε συμβή σχεδόν ποτέ
είς τό παρελθόν. Τό λαθρεμπόριον είχεν έξαφανισθή.
Ώργανώθη άπό άπόψεως έσωτερικής άσφαλείας ό πόλε
μος καί κατεδιώχθησαν ή συνελήφθησαν οί διάφοροι
κατάσκοποι ή πράκτορες τοϋ έχθροϋ. Κατά τήν έκρηξιν
δέ καί μετ’ αύτήν τοϋ πολέμου, ή Χωροφυλακή προέβη
είς τήν σύλληψιν καί έγκλεισμόν είς τά στρατόπεδα τών
έχθρών ύπηκόων, διαμενόντων έν Έλλάδι, καί εύρέθη
σύσσωμος είς τό πλευρόν τού Στρατοϋ καί τού Έθνους.
Έβοήθησεν είς τήν έπιστράτευσιν, έφοδιασμόν καί κινητοποίησιν τού "Εθνους, τού όποιου ύπήρξεν ό κυριώτερος μοχλός άμύνης καί όργανώσεως τών μετόπισθεν
(άεράμυνα, έπιτάξεις κτηνών, τροφίμων, ύλικοϋ, καταδίωξις λιποτακτών, φυγοστράτων κλπ.). Ακολούθως μετέσχεν είς τήν ’Αλβανικήν έκστρατείαν είς τήν πρώτην
γραμμήν τού Μετώπου καί προσέφερεν ύψίστας Υπηρε
σίας, δι’ δς έπηνέθη έπανειλημμένως ύπό τών στρατιωτι
κών ήγητόρων. Έπί πλέον είς τήν μάχην τής Κρήτης, μαχομένη έπί δεκαήμερον ώς τακτικός στρατός, άντιμετώπισε μόνη, όλόκληρον τό βάρος τής έχθρικής έπιθέσεώς,
έκάλυψε τήν ύποχώρησιν τών συμμαχικών στρατευμάτων
καί έξώντωσε περί τάς πέντε χιλιάδας Γερμανών άλεξιπτωτιστών.
Τοιαύτη ύπήρξεν ή δρασίς της αϋτη, ώστε ό Ραδιοφωνι
κός Σταθμός τοϋ Λονδίνου, δέν ήδυνήθη παρά, τήν 22-23
Μαΐου 1941, νά έκφράση τήν κατάπληξίν του καί συγχρό
νως τόν θαυμασμόν του διά τόν ήρωισμόν αύτόν καί τήν
αύτοθυσίαν τής Χωροφυλακής, τής όποίας αί άπώλειαι
ύπήρξαν έξαιρετικώς σοβαραί (1.500 περίπου άπώλειαι,
έξ ών 500 νεκροί καί τραυματίαι). Οί ύπόλοιποι συνελή
φθησαν αιχμάλωτοι καί άπεστάλησαν άλλοι μέν εις τήν
Ιταλίαν καί άλλοι είς στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου
τοϋ έσωτερικοϋ.
Κατά ταΰτα μδς προξενεί τό όλιγώτερον άπορίαν τό
γεγονός, καθ’ δ καταλογίζεται είς τήν Χωροφυλακήν ήθική κρίσις κατά τήν περίοδον τής Δικτατορίας.
Μήπως ήδύνατο καί, έάν άκόμη ήθελε, ν’ άνατρέψη
ταύτην;
Μήπως αύτή τήν έστήριξε ή αύτή τήν έδημιούργησε;
Φρονούμεν, δτι ταύτην τήν έδημιούργησαν καί τήν έστήριζον άλλοι δυναμικοί παράγοντες πλήν τής Χωροφυλα
κής, ή όποία, ώς πάντοτε Επραττε είς δλα τά Καθεστώτα,
περιωρίζετο είς τά καθαρώς έπαγγελματικά της έργα.
353
Βον. "Οταν κατεκτήθη ή Ε λλάς ύπό τών Γερμανοϊταλών, τά σύνορα ώς γνωστόν έμειναν άφροόρητα, διότι ό
Ελληνικός Στρατός διελύθη. "Ενα σημαντικόν τμήμα
κατοίκων της Κεντρικής καί Δυτικής Μακεδονίας έξεδηλώθη ώς βουλγαρόφρον καί εϊχεν έπαναστατήσει έ
νοπλος κατά τοϋ Ελληνικού Κράτους.
Οί Ρουμανόβλαχοι τής Θεσσαλίας καί τής Πίνδου εΐ
χον έπαναστατήσει καί αύτοί καί συνεκρότουν τό Πριγκιπδτον τών Γρεβενών.
Οί Τουρκαλβανοί, έξ άλλου, τής Τσαμουριδς και τής
Βορείου Ηπείρου έπανεστάτουν ώσαύτος.
Ό λ ο ι αύτοί κατακρεουργούσαν τούς "Ελληνας, έκαιον
τάς περιουσίας τον, κατέλυον τάς Ελληνικός Άρχάς,
έγκαθίστον κομιτατζηδικάς ή άλβανικάς τοιαύτας καί,
γενικώς, άπέβλεπον είς τήν έξαφάνισιν τοϋ ελληνικού
στοιχείου τών περιφερειών αύτών. Οί κατακτηταί ηύνόουν τάς έπαναστάσεις αύτάς καί τάς ένίσχυον ήθικώς καί
ύλικώς, δι* εύνοήτους λόγους, ίσχυριζόμενοι δτι οί Βούλ
γαροι, οί Ρουμάνοι καί οί Αλβανοί, οί όποιοι άπέβλεπον
είς τάς άποσπάσεις τών περιφερειών αύτών άπό τήν Ε λ
λάδα, ήσαν σύμμαχοί τον. Είς χιλίους (1.000) περίπου
άνήλθον οί «λεγεονάριοι» Ρουμανόβλαχοι, οί όποιοι κατετάγησαν είς τήν ίταλικήν Καραμπινερίαν καί έλεηλάτουν τήν περιφέρειαν. Είς 2.500 άνήλθον οί όπλισθέντες
ύπό τών κατακτητών κομιτατζήδες. Είς έκατοντάδος άριθμοΰνται οί ένοπλοι Αλβανοί - Γκέκηδες.
Εναντίον δλον αύτών έκλήθη νά δράση άποτελεσματικώς μόνον ή Ελληνική Χοροφυλακή. Αύτή έκλεισε καί
έφρούρει τά σύνορα άπό Στρυμόνος μέχρι Θεσπρωτίας.
Αύτή έδιδε καθημερινώς μάχας μέ τούς κομιτατζήδες καί
τούς Τουρκαλβανούς διά τήν προστασίαν τών έλληνικών
πληθυσμών καί τών Έθνικών συμφερόντων. Αύτή συνεκράτησε καί άνεπτέρωσε τό Έθνικόν φρόνημα τών κα
τοίκων, αύτή έγκατέστησε τάς Έλληνικάς άρχάς καί χά
ρις είς αύτήν καί μόνον έλειτούργησε τό Έλληνικόν
Κράτος είς τάς έν λόγφ περιοχάς. Αύτή παρέμεινεν ώς
Ελληνική έξουσία είς τήν ύπό τών βουλγαρικών στρα
τευμάτων καταληφθείσαν περιοχήν τής Κεντρικής Μακε
δονίας (Χαλκιδική μέχρι γραμμής Άξιοϋ καί έξωθι Θεσ
σαλονίκης), ένθα ύπέστη πλείστας καταδιώξεις έκ μέρους
τοϋ βουλγαρικού στρατοϋ κατοχής. Ή Ελληνική Χωρο
φυλακή ένεργοϋσα τάς άνωτέρω ύπηρεσίας είς τόν νέον
αύτόν Μακεδονικόν καί Β / Ήπειρωτικόν άγώνα, έσχε
πλεϊστα θύματα. "Οταν γνοσθοϋν κάποτε αί λεπτομέρειαι
τής δράσεος αύτής, εΐμεθα βέβαιοι δτι ασφαλώς τό "Εθνος
θά αίσθανθή πλήρη ύπερηφάνειαν διά τήν Χοροφυλακήν
καί τήν δρασίν της.
Γον. Οί πρώτοι ένοπλοι άντάρται έδημιουργήθησαν έξ
όργάνον τής Χοροφυλακής καί δή τής φρουράς τών φυ
λακών Καστοριάς κατ’ Α πρίλιον 1942, οΐτινες, άνοίξαντες τάς ίταλικάς φυλακάς Καστοριάς καί παραλαβόντες
διάφορα έν αύταΐς ίταλοκρατούμενα άτομα, έτράπησαν
είς τά όρη ένοπλοι.
Έξ άλλου τά πρώτα θύματα τών Κατακτητών ύπήρξαν
όργανα τής Χοροφυλακής. Οϋτο, κατά τούς πρώτους μή
νας τής κατοχής τοΰ έτους 1941, έποχήν, καθ’ ήν δέν ύ-
354
πήρχαν ούτε τό Ε.Α.Μ. ούτε ό Ε.Λ.Α.Σ., ούτε άλλη τις
Έθνικοαπελευθεροτική Όργάνοσις, έτυφεκίζοντο οί άνθυπομοίραρχος Βαμβέτσος Ε. καί ένομοτάρχης Κυριακόπουλος έν Θεσσαλονίκη, διότι έξέδοσαν ψευδείς ταυ
τότητας καί διηυκόλυνον τήν άπόδρασιν Ά γγλον στρα
τιω τικώ ν διά τήν Αίγυπτον. Τήν ίδίαν έποχήν αύτοκτονεΐ
ό ύπομοίραρχος Παναγιοτόπουλος Ίοάν.,διά ν’άποφύγη
Καί νά μή χορηγήση είς τούς Ιταλούς κατάστασιν τών
ύποπτον, άπό Έθνικής άπόψεος, στοιχείον τής περιφερείας του. Τήν ίδίαν έποχήν, έπίσης, ζητείται έκ μέρους
τών Ιταλών ή άποστρατεία δέκα πέντε (15) άξιοματικών
με τήν κατηγορίαν δτι δέν συνελάμβανον τούς παραμείναντας έν Έλλάδι Άγγλους στρατιωτικούς, τούς «Αιχμα
λώτους», ή διότι δέν συνειργάζοντο μέ αύτούς καλώς. Καί
έγένοντο αί άποστρατεΐαι αύταί, ώς καί τών άρνηθέντων
τήν ύπογραφήν τής δηλώσεως ειλικρινούς συνεργασίας
μετά τών άρχών Κατοχής, χωρίς νά τοΐς χορηγήται μι
σθός ή τρόφιμα. Δηλαδή θάνατος έκ πείνης σχεδόν, διότι
τήν έποχήν έκείνην ό λιμός εύρίσκετο είς τό όξύτερον
σημείο ν. Τήν ίδίαν έποχήν κατεδικάζετο είς θάνατον ό
ύπομοίραρχος Νικολόπουλος Γ., διότι εϊχεν άποκρύψει
δπλα, είς έπταετή δέ ειρκτήν είς ίταλικάς φυλακάς ό αν
θυπομοίραρχος Μπούμης, διά τήν ιδίαν αιτίαν. Τήν ι
δίαν έποχήν έφυλακίζετο δι’ άπόκρυψιν όπλων ό άνθυπομοίραρχος Χλεμπογιάννης καί έτυφεκίζετο έν Κρήτη δι’
έθνικάς πράξεις. Τήν ίδίαν έποχήν ό ένωμοτάρχης Κατσουλάκος κατεδικάζετο είς θάνατον ύπό τών Γερμανών
δι’ άπόκρυψιν “Άγγλων, ένώ οί ένωμοτάρχαι Ρεργανελάκης καί Γιαννιτζάκης άνεσκολοπίζοντο ύπό τών Γερμα
νών καί έθνησκον κάτω άπό φρικτά βασανιστήρια, διότι
δέν έμαρτύρησαν τούς Κρήτας έλευθέρους σκοπευτάς
έναντίον τών Γερμανών άλεξιπτωτιστών. Τήν ιδίαν έπο
χήν ό άντισυνταγματάρχης Κινινής έπυροβολεΐτο καί
έτραυματίζετο θανασίμος ύπό τών Γερμανών έν Θεσσα
λονίκη, διότι έπροστάτευσεν Ά γγλους ύπηκόους, ένώ ό
μοίραρχος Καπετανάκης καί οί άνθυπομοίραρχοι Κονσταντακόπουλος Σ. καί Μάζης Σ. έτυφεκίζοντο έν Κρή
τη ύπό τών Γερμανών διότι διηυκόλυνον τήν φυγήν Ά γ
γλον στρατιοτικών διά τό Κάϊρον. Τήν ίδίαν έποχήν
κατεδικάζετο είς θάνατον ό μοίραρχος Ζαμπέτας, διότι
ένήργει κατασκοπείαν.
Βραδύτερον άπεστρατεύοντο έτεροι είκοσι πέντε άξιοματικοί διά μή καλήν συνεργασίαν, έτυφεκίζετο ύπό τών
Γερμανών ό άνθυπομοίραρχος Γαντές διά κατασκοπείαν,
ένώ σύγχρονος ό ύπομοίραρχος Τσιώκος, συλληφθείς
διότι έφυγάδευεν "Αγγλους καί "Ελληνας άξιοματικούς είς
τό έξωτερικόν καί μεταφερόμενος είς Ιταλίαν έκαίετο
ζωντανός έν τή άμαξοστοιχίςι, παρά τήν Λαμίαν. Έπίσης
συνελαμβάνοντο οί μοίραρχος Άλεξανδρής καί άνθυπο
μοίραρχος Λίτσας, οΐτινες μεταφερόμενοι καί ούτοι είς
Ιταλίαν έπνίγησαν, κατόπιν τορπιλλισμοϋ τοϋ πλοίου έφ’
ού έπέβαινον μέ δεδεμένας τάς χεΐρας, ένφ οί ταγματάρχης
Δρεμπέλας καί ύπομοίραρχος Κατσαρέας έτυφεκίζοντο
ύπό τών Βουλγάρων είς τόν "Εβρον, δι’ έθνικάς πράξεις.
Έ ξ άλλου περί τούς έτέρους εΐκοσιν άξιωματικοί συνε
λαμβάνοντο διά μή καλήν συνεργασίαν καί άπεστέλλοντο είς τά στρατόπεδα είς Ιταλίαν καί Γερμανίαν, ένφ ό
ύπομοίραρχος Μπακάλης κατεδικάζετο είς θάνατον δι’
άπόκρυψιν δπλων, 6 δέ μοίραρχος Μπάμπαλης άπήγετο
καί έκτοτε Αγνοείται ή τύχη του, διότι έξύβρισεν έγγράφως τούς Ιταλούς, διά τάς σφαγάς τάς όποίας ένήργησαν
ούτοι είς τήν περιφέρειαν Έλασόνος. Έπίσης περί τούς
75 Αξιωματικοί άνεχώρησαν μέ χιλίους κινδύνους διά τό
Κάϊρον, ένώ έτεροι, περί τούς έξήντα, έλιποτάκτουν μή
ύπακούοντες είς τάς διαταγάς τών κατακτητών καί τής
ήγεσίας των καί κρυπτόμενοι έζήτουν έλεημοσύνην άπό
τόν ένα καί τόν άλλον, διά νά ζήσουν έαυτούς καί τάς
οίκογενείας των.
Ό αριθμός τών όπλιτών, δστις άπεστρατεύθη, κατεδιώχθη, έτυφεκίσθη, έλιποτάκτησεν ή άνεχώρησε διά
τό έξωτερικόν ανέρχεται είς χιλιάδας. Μόνον οί άναχωρήσαντες είς τό έξωτερικόν ανέρχονται εις 800 περίπου,
καταταγέντες εις τόν Ίερόν Λόχον, είς τάς Ταξιαρχίας
καί εις τά Τάγματα, ένθα παρουσίασαν όλως έξοχο ν Έθνι
κήν δρδσιν.
Παραλλήλως μέ τήν άνάπτυξιν του Αντάρτικου κινή
ματος, ή Χωροφυλακή χωρεΐ είς αύτό έκ τών πρώτων.
Όλόκληροι Σταθμοί, Φυλάκια, Υποδιοικήσεις καί Διοι
κήσεις άκόμη προσχωρούν. Οΰτω, τά πρώτα δπλα Από τήν
Χωροφυλακήν έξοικονομοΟνται. Αύτή είναι ή τροφοδο
τική πηγή είς πυρομαχικά, εις δπλα καί εις ανδρας. Αύτή
κατασκοπεύει τόν εχθρόν, παρέχει πληροφορίας καί
προστατεύει τούς Αντάρτας. Ή Διοίκησις Άρτης μέ έπί
κεφαλής τόν ταγματάρχην Πετρούλιαν καί τούς λοιπούς
Αξιωματικούς της, ή 'Υποδιοίκησις Σοφάδων μέ έπί κε
φαλής τόν ύπομοίραρχον Βιλαέτην, ή 'Υποδιοίκησις Χω
ροφυλακής Καρπενησίου μέ έπί κεφαλής τόν μοίραρχον
Παπαναστασίου, ή 'Υποδιοίκησις Σιατίστης μέ έπί κε
φαλής τόν ύπομοίραρχον Βενετσανόπουλον, ή τοιαύτη
Πλατάνου ύπό τόν ύπομοίραρχον Καλιακμάνην Γ., ή
'Υποδιοίκησις Βάλτου ύπό τόν μοίραρχον Βορδώνην, ή
'Υποδιοίκησις Κατερίνης ύπό τόν μοίραρχον Τσακάραν,
καί γενικώς τό πλεΐστον τής δυνάμεως τών Διοικήσεων
Αιτωλίας, Ακαρνανίας, Άρτης, Πρεβέζης, Ίωαννίνων,
Παραμυθιδς, Φθιώτιδος, Φωκίδος, Θεσσαλίας καί Δυτικής
Μακεδονίας, άνεβαίνει είς τά βουνά μέ έπί κεφαλής άξιωματικούς τοϋ Σώματος, ώς οί μοίραρχοι Τομαρδς, Μίκροβας, Κόλλιας, Ζερβός καί άνθυπομοίραρχοι Τζαμαλούκας καί Μήτσου, ύπομοίραρχοι Παπατριανταφύλλου,
Φούντζιλας κλπ.
Κατά έκατοντάδας, δηλαδή, συρρέουν εις τά βουνά οί
βαθμοφόροι καί οί όπλΐται τού Σώματος είς όλόκληρον
τήν Ελλάδα, ένφ οί διατασσόμενοι νά κτυπήσουν τούς
άντάρτας άρνοϋνται. Ούτως, 25 άνδρες τοϋ Τάγματος
Αθηνών, διαταχθέντες νά καταδιώξουν τούς άντάρτας,
ήρνήθησαν δι* δ καί συνελήφθησαν ύπό τών Ιταλών,
οίτινες βραδύτερον τούς έτυφέκισαν. Όμοίως 14 Αξιω
ματικοί διαταχθέντες νά καταδιώξουν τούς άντάρτας ήρνή
θησαν νά πράξουν τοϋτο, έκπροσωποϋντες οϋτω τό σύνολον τών διαθέσεων τοϋ Σώματος. Παραλλήλως, δταν άναπτύσσεται τό άνταρτικόν κίνημα είς τήν Πελοπόννησον,
τούτου ήγεΐται Αξιωματικός τής Χωροφυλακής. Ό Ανθυ
πομοίραρχος Βασιλόπουλος Γεώργιος, πρώτος μέ άν
δρας τής Χωροφυλακής Ανάπτει τόν δαυλόν τοϋ Απελευ
θερωτικού Αγώνος, σύμπασα δέ ή Χωροφυλακή Πελοποννήσου Αρνεΐται νά τόν καταδιώξη. Τό τοιοϋτον έδηλώθη ύπό δλων τών διοικητών άξιωματικών Χωροφυλα
κής Πελοποννήσου είς τόν Ιταλόν στρατηγόν διοικητήν
Πελοποννήσου είς Ξυλόκαστρον, είς γενομένην έκεΐσε
σύσκεψιν, πρός καταστολήν τοϋ κινήματος. Άποτέλεσμα
τής δηλώσεως ταύτης ήτο νά διαταχθή ή σύμπτυξις τής
Χωροφυλακής είς τάς πόλεις καί ό Αφοπλισμός ταύτης.
Πρός δέ ή άμεσος Απομάκρυνσις έκ Πελοποννήσου τών
Ανωτέρων διοικητών Χωροφυλακής, βραδύτερον δέ καί
τών διοικητών Αξιωματικών αύτής.
Ή Χωροφυλακή δμως δέν πειθαρχεί είς τήν διαταγήν
αύτήν τοϋ κατακτητοϋ. Ανεβαίνει καί έκεΐ είς τΑ βουνΑ
ύπό τήν ήγεσίαν τοϋ μοιράρχου Νιαρχάκου Π., ύπομοιράρχου Τσαρούχη I., καί άνθυπασπιστοϋ Γερμανάκου Π.
Παραλλήλως ό συνταγματάρχης Χωροφυλακής Άνδροβιτσανέας άναχωρεΐ έξ Αθηνών διά τήν Πελοπόννησον
καί άναλαμβάνει τήν ήγεσίαν τής άνταρτικής Χωροφυ
λακής, ένφ ό μοίραρχος Πασχάλης Ν. παραιτεΐται έκ τών
τάξεων τής ένεργοϋ ύπηρεσίας είς τά Μέγαρα καί Ανα
χωρεί δια τήν Κεφαλληνίαν, ένθα εις τΑ έκεΐ βουνΑ δη
μιουργεί Ανταρτικήν κίνησιν.
Ή Χωροφυλακή δέν καταδιώκει τούς Αντάρτας. Α πε
ναντίας τούς ένισχύει διότι πιστεύει είς τόν έθνικοαπελευθερωτικόν των Αγώνα καί διότι νομίζει δτι εκείνοι,
οίτινες τόν διεξάγουν, έμφοροϋνται ύπό τών ιδίων μέ αύτήν
ιδεών. Πόσον δμως αύτη ήπατήθη !!!
Πάντως ύπήρξεν έποχή, καθ’ ήν είς τά Αντάρτικά Σώ
ματα κατανεμημένα είς όλόκληρον τήν Ελλάδα, εύρίσκοντο περί τάς τρεις χιλιάδας (3.000) χωροφύλακες καί
περί τούς 300 βαθμοφόρους τοϋ Σώματος. Τοιουτοτρόπως
έπί τοϋ συνόλου τής δυνάμεως- του Σώματος, ήτοι έπί
10.000 χωροφυλάκων, 2.000 ύπαξιωματικών καί 7Θ0 άξιω
ματικών (Έπετηρίς 1941), τό ήμισυ τών όπλιτών, τά 2/3
τών ύπαξιωματικών καί τά 2/3 καί πλέον έκ τών Αξιωμα
τικών Αντέδρασαν ένεργητικώς κατά τοϋ Κατακτητοϋ καί
κατεδιώχθησαν ύπ’ αύτοϋ. Ή ύπόλοιπος δύναμις τοϋ Σώ
ματος δέν παρέμεινεν άδρανής. Ά λλοι άνήκον είς δια
φόρους Έθνικοαπελευθερωτικάς Όργανώσεις καί έδρων
έν αύταΐς, άλλοι άνήκον είς Ύπηρεσίας πληροφοριών,
ένφ άλλοι κατέφευγον, όσάκις δέν ή δύναντο νά πράξουν
άλλο τι, είς τούς ιατρούς καί είς τά νοσοκομεία, διά νά
άπέχουν τής Ύπηρεσίας. Άπό τά νοσοκομεία σχεδόν
διήλθον δλοι οί άξιωματικοι τοϋ Σώματος, προφασιζόμενοι άσθένειαν, είς 300 καί πλέον άνέρχονται οί άξιωματικοί έκεΐνοι οίτινες έτυχον μακρών άναρρωτικών άδειών καί έτησίων Αποχών έκ τής Ύπηρεσίας, έπειδή
δέν ήδύναντο κατ’ άλλον τρόπον ν’ Αντιδράσουν έναντίον
τών διαταγών τών Κατακτητών. Τό τοιοϋτον παρετηρήθη
καί είς τούς όπλίτας. Συνεπώς καί έκείνη ή δύναμις ήτις
δέν έδρασεν ένεργητικώς, έκαμεν δ,τι ήδύνατο, διά νά
Αντίδραση παθητικώς κατά τών Κατακτητών, έν τώ μέσφ
άλλως τε τόσης πολεμικής θυέλλης, οικονομικής Αθλιότητος καί τόσης τρομοκρατίας τούτων.
Δον. Θά μδς παρατηρηθή ένταΰθα, δτι παρ’ δλα ταϋτα,
τό Σώμα τής Χωροφυλακής μετέσχεν όμοϋ μέ τά Τάγματα
355
Άσφαλείας καί τούς Γερμανούς είς τά διάφορα «πλόκα»,
δτι συνειργάζετο στενώς μέ τά 8.8. και τήν Γκεστάπο,
δτι είχε καταντήσει νά έκτελή έργα έπιβοηθητικά τών
Άρχών Κατοχής καί έντεΟθεν νά ένεργή κατά τρόπον
προδοτικόν τοΟ Έθνικόϋ Άγώνος κλπ. 'Επ' αύτών άπαντώμεν:
1.
Μέ τόν Κατακτητήν και τά Τάγματα συνειργάσθη
κυρίως ή Είδική Ασφάλεια καί δχι τό Σώμα τής Χωρο
φυλακής. 2. Οί ήγέται τής ΕΙδικής Άσφαλείας, κατά τό
πλεΐστον δέν ήσαν μόνιμα στελέχη τοΟ Σώματος, άλλά
έφεδροι άξιωματικοί άνακληθέντες είς τήν ένέργειαν άποκλειστικώς καί μόνον διά νά δώσουν είς τήν Ασφάλειαν
νέον ρυθμόν συνεργασίας μέ τόν Κατακτητήν, πράγμα
τό όποιον δέν είχον κάμει προηγουμένως τά μόνιμα στε
λέχη της. Επίσης, κατά τήν έν λόγψ έποχήν, καί ή λοιπή
ήγεσία τοϋ Σώματος άπετελεΐτο κυρίως έξ έφέδρων (στρα
τηγοί Γιαννουκάκος, Κατσιμπίρης, Παπαγρηγοράκης,
Λάμπου, Γκίνος κλπ.) οί όποιοι είχον άπομακρυνθή έκ
τής Χωροφυλακής πρό πολλών έτών καί μέ βαθμούς κα
τωτέρους. 3. Τά όργανα τής Άσφαλείας δέν ήσαν χωρο
φύλακες μόνιμοι, κατά τό πλεΐστον. Ή ώς άνω ήγεσία
έκάλεσε καί κατέταξεν, ώς άνευ θητείας χωροφύλακας, δ,τι
στοιχεΐον είχε άπομείνει είς τήν Πρωτεύουσαν. Επίσης αί
διάφοροι Όργανώσεις τής Γκεστάπο, Ε.ΣΣ., Ο.Ε.Δ.Ε.Σ.,
ΕΣΠΟ κλπ., έφωδίασαν τά μέλη των δχι μόνον μέ μίαν
ταυτότητα ΕΙδικής Άσφαλείας καί μέ ένα πιστόλι είς
τό χέρι, άλλά καί μέ στολήν Χωροφυλακής. Οδτοι δ’
έπραττον τό παν, παρουσιαζόμενοι παντοϋ ώς δργανα
τής ΕΙδικής Άσφαλείας. Παρομοίως έφωδιάσθησαν μέ
ταυτότητα ΕΙδικής Άσφαλείας καί μέ στολήν Χωροφυ
λακής διάφοροι άλήται—μπράβοι τών ψευδών Κυβερ
νήσεων. ΈντεΟθεν, δ,τι έγκλήματα ή έκβιασμούς διέπραττον οδτοι, κατελογίζοντο άμέσως είς βάρος τής Είδικής Άσφαλείας, δηλαδή είς βάρος τοϋ Σώματος τής
Χωροφυλακής καί τών μονίμων στελεχών καί τών όργάνων της.
Εον. Μετά τήν κατάκτησιν τής Ελλάδος, ούτε ή Κυβέρνησις τοϋ Καΐρου, ούτε ό πολιτικός κόσμος τής χώ
ρας έδωσαν όδηγίας καί κατευθύνσεις είς τήν Χωροφυ
λακήν τί νά πράξη είς κάθε παρουσιαζομένην περίπτωσιν.
"Ο,τι εκαμεν αΰτη, τό έκαμεν έξ Ιδίας πάντοτε πρωτοβου
λίας τών όργάνων της. Όθεν, δυνάμει τίνος δικαίου καί
ποίας ήθικής άρχής θά έδικαιολογεΐτο, κατόπιν τών άνω
τέρω έργων τής Χωροφυλακής, ή κατηγορία, δτι αΰτη
ύπέστη ήθικήν κρίσιν καί δτι δέν έπραξε τό Έθνικόν της
καθήκον;... Καθώρισε μήπως ή Κυβέρνησις τοϋ Καΐ
ρου κατά τά 3,5 χρόνια τής δουλείας τό *Εθνικόν αύτό κα
θήκον καί δέν τό έξετέλεσεν ή Χωροφυλακή ;...
Διέταξε μήπως ή Κυβέρνησις του έξωτερικοϋ τί καί
δέν τό έξετέλεσεν ή Χωροφυλακή; Άντέδρασε μήπως
ή Χωροφυλακή είς τάς διαταγάς τής Κυβερνήσεως τοϋ
έξωτερικοϋ;... Πόθεν άληθώς ή Κυβέρνησις ήρύσθη τάς
πληροφορίας της, είς τρόπον ώστε νά μορφώση γνώμην
διάφορον τής πραγματικής διά τήν Έθνικήν δρδσιν τής
Χωροφυλακής καί νά θέση ούτω ύπόδικον όλόκληρον
τό Σώμα ένώπιον τής Κοινής Γνώμης καί τής Ιστορίας
356
τοϋ Έ θνους;... Μήπως ήρύσθη ταύτας έξ άριστερών ή
άριστεριζόντων στοιχείων ;...
ΣΤον. Τά άριστερά έντυπα καί αί άριστεραί πολιτικαί
παρατάξεις, είναι γεγονός, δτι άποκαλοϋν τήν Χωροφυ
λακήν «Λαομίσητον Σώμα» καί ζητοϋν τήν κατάργησίν
της. Συκοφαντοϋντες, διαδίδουν δ,τι θέλουν είς βάρος της
καί προσπαθούν νά δημιουργήσουν δυσμενείς έντυπώσεις είς τήν Κοινήν Γνώμην. Άπό τήν παράταξιν αύτήν
τό Σώμα τής Χωροφυλακής άνέμενε τήν συκοφαντικήν
αύτήν δυσφήμησιν καί τοϋτο διότι ή Χωροφυλακή άντέ
δρασε έναντίον τών έπιδιώξεών των, αΐτινες συνίσταντο
είς τήν διά βιαίων μέσων άνατροπήν τοϋ Κοινωνικού
Καθεστώτος, δηλαδή είς τήν άνατροπήν τής ίθυνούσης
τάξεως καί τής έγκαθιδρύσεως τής δικτατορίας τοϋ Προ
λεταριάτου.
Άλλως τε είς τό παρελθόν ή πλειοψηφία τοϋ Ελληνι
κού Λαοϋ ήτο Εθνικιστική, δι’ δ καί αί Κυβερνήσεις του
ήσαν Έθνικαί καί συνεπώς άντικομμουνιστικαί. Αί Είσαγγελικαί Άρχαί τοϋ Κράτους, ή Αστυνομία Πόλεων καί
ή Χωροφυλακή ώς καί ή Είδική καί ή Γενική Ασφάλεια,
ώς έκτελεστικαί Άρχαί τών Νόμων, είχον άναλάβει τήν
δίωξιν τοϋ Κομμουνισμού. Μάλιστα ό Νόμος περί Ιδιω
νύμου (4229, Νόμος Ελληνικής Δημοκρατίας 1929 περί
διώξεως τού Κομμουνισμού) προέβλεπε καί τήν σύστασιν Επιτροπών Άσφαλείας, είς δς συμμετεΐχον Διοικη
τικά! καί Δικαστικαί Άρχαί. Κατά ταϋτα ή δίωξις τοϋ
Κομμουνισμοϋ έκ μέρους τής Χωροφυλακής ήτο πρδξις
Νόμιμος καί σύμφωνος πρός τήν θέλησιν τής πλειοψηφίας τοϋ Έλληνικοϋ Λαοϋ.
"Οταν ήρχισεν ό άνταρτικός άγών, ώς είναι γνωστόν,
είχε χαρακτήρα καθαρώς Έθνικόν, δι’ δ καί ένισχύθη
ώς τοιοϋτος καί δέν κατεδιώχθη ύπό τής Χωροφυλακής.
Πολύ ταχέως δμως άπό έθνικός μετετράπη είς πολιτικοταξικόν τοιοϋτον. Οί άριστεροί ένόμισαν δτι ήτο εύκαιρία δι’ αύτούς νά έκμεταλλευθοϋν τήν κατάστασιν, ΐνα
έπιτύχουν δυναμικώς τήν κατάληψιν τής έξουσίας. Ύπό
τών άντιλήψεων αύτών όρμώμενοι έστράφησαν έναντίον
παντός, ό όποιος θά ήτο ή θά ύπετίθετο δτι θά ήτο έμπόδιον είς τά σχέδιά των. Τοιουτοτρόπως έφόνευσαν έν
Καλάμαις τούς δημιουργήσαντας καί όπλίσαντας τάς
άνταρτικάς όμάδας Μεσσηνίας, ταγματάρχας τής Χωρο
φυλακής Ζερβόπουλον 1 καί Κατήν Σ. Επίσης έφόνευ
σαν τόν ύπομοίραρχον Βιλαέτην, πρώτον άντάρτην άξιωματικόν τοϋ Σώματος, άφώπλισαν κατόπιν, τόν τότε άντίπαλόν των, συνταγματάρχην Σαράφην, ταγματάρχην Κωστόπουλον κλπ.,τούς όποιους καί έξηνάγκασαν νά ταχθοϋν
μέ τό μέρος των, έφόνευσαν τούς λοχαγούς Καραχάλιον,
Θεοχαρόπουλον, Βρεττάκον, διέλυσαν κάθε άντίθετον
όμάδα, έκτύπησαν καί έφόνευσαν τόν Ψαρρόν καί διέ
λυσαν τάς όμάδας του, έκτύπησαν τόν Ζέρβα καί τελικώς
έφθαΟαν είς τό σημεϊον νά φονεύσουν τούς Νεοζηλανδούς
άξιωματικούς άκόμη. Ή έννοια τοϋ «προδότου» έχασε
δι’ αύτούς τήν σημασίαν της. Πας άντίθετός των πολιτικώς έθεωρεΐτο καί προδότης.
Οί πολιτικοί αύτοι σκοποί τών άριστερών έξεδηλώθησαν πρός άπάσας τάς κατευθύνσεις, άκόμη καί είς τό Έ-
παναστατικόν Κίνημα τής Μέσης Ανατολής, δπερ έπέφερε τάς γνωστάς του συνεπείας διά τό "Εθνος.
Αί άνωτέρω άντιλήψεις μας δέν είναι καινοφανείς. Προηγήθησαν ήμών, ώς πρός τόν καθορισμόν των, οί κ.κ.
Ροΰζβελτ, Τσώρτσιλ καί Ήντεν καθώς έπίσης καί οί
πλεΐστοι ρήτορες τοϋ Λιβάνου, έν οϊς καί ό κ. Πρωθυ
πουργός.
Κατά ταϋτα τό Σώμα τής Χωροφυλακής, τό έβλεπον
οί άριστερίζοντες ώς έν έμπόδιον είς τόν δρόμον των, ώς
τοΐς ήτο έμπόδιον ό Στρατός τής Μέσης Ανατολής, ό
Ψαρρός καί ό Ζέρβας. Έπρεπε πάση θυσίςι νά διαλυθή
τοϋτο, νά συκοφαντηθή καί νά τρομοκρατηθή. Ήρχισαν
όθεν τήν έξ δλων τών πλευρών έπίθεσιν έναντίον του.
Έσφαξαν, έτυφέκισαν, έπυρπόλησαν καί έκρεοόργησαν
πτωχά όργανα, τά όποια έξυπηρέτουν νυχθημερόν τόν
Έλληνικόν Λαόν άπό τόν όποϊον προήρχοντο. Καί δλα
αύτά έγένοντο μέ τήν κατηγορίαν, δτι συνειργάζοντο μέ
τόν Κατακτητήν.
Άλλά έρωτώμεν: Οί σιδηροδρομικοί ύπάλληλοι δέν
συνειργάζοντο μέ τούς Κατακτητάς εις τάς μεταφοράς
τούτων;...Πόσους έξ αύτών έφόνευσαν;...Μήπως έζήτησαν ποτέ τόν λόγον άπό τούς ύπαλλήλους Τ.Τ.Τ. οί όποιοι
έξ ϊσου καί κατά θετικόν τρόπον συνειργάζοντο;... Μή
πως έζήτησαν άπό τούς έκπαιδευτικούς οΐτινες έδίδασκον
όποχρεωτικώς τήν ίταλικήν καί τήν γερμανικήν γλώσσαν
είς τά σχολεία; Μήπως έζήτησαν άπό τούς έργάτας, τούς
μηχανικούς κατασκευής άεροδρομίων καί όχυρωματικών
έργων, άπό τούς τεχνίτας, τούς ναυπηγούς, τούς έργοστασιάρχας, τούς έργαζομένους διά λογαριασμόν τών
Γερμανών, τούς πλοηγούς καί πλοιάρχους τών έμπορικών πλοίων κλπ., κλπ., οΐτινες καί προσέφερον θετική ν
ύπηρεσίαν είς τόν Κατακτητήν άποκλειστικώς καί όχι
είς τόν Έλληνικόν Λαόν ώς έγένετο εις τήν Χωροφυ
λακήν;... Δέν έζήτησαν τόν λόγον καί δέν έφόνευσαν
κανέναν άπό αύτούς, διότι δλους αύτούς δέν τούς έφοβοϋντο, ούτε θά τούς εΰρισκον έμπόδιον. Έφοβοϋντο μό
νον τήν Χωροφυλακήν καί έπρεπε πάση θυσίςι νά τήν
έξοντώσουν. Καί όμολογοΰμεν τήν φοβούνται άκόμη καί
σήμερον, δι’ δ καί ζητοϋν νά τήν διαλύσουν, καθ’ δσον
γνωρίζουν δτι ή Χωροφυλακή είναι τό ύφάδι καί ή έθνική
συμπύκνωσις τών ιδανικών τής φυλής, καί ώς τοιαύτη θά
εύρίσκεται πάντοτε αντιμέτωπος των, έφ’ δσον δέν θ’ άντιπροσωπεύουν τήν πλειοψηφίαν τοϋ Έλληνικοϋ Λαοϋ καί
έφ’ δσον θά ζητοϋν νά καταλάβουν τήν έξουσίαν δυναμικώς καί έναντίον τής θελήσεως τής πλειοψηφίας τούτου.
Διά τούς λόγους τούτους έφόνευσαν πολλάς έκατοντάδας
άξιωματικών καί όπλιτών τοϋ Σώματος μέ τήν κατηγορίαν
τοϋ προδότου. Πράγματι, ήσαν όλοι αύτοί προδόται,
δπως ήσαν προδόται οί φονευθέντες άπό τούς κινηματίας
Έλληνες στρατιωτικοί είς τό Κάϊρον καί οί δυστυχείς
Νεοζηλανδοί άξιωματικοί εϊς τά έλληνικά βουνά, διά νά
μή μνη μονεύσωμεν τόν Ψαρρόν καί τόν Ζέρβαν!
Εύλογος δθεν ή άξίωσίς των περί διαλύσεως τοϋ Σώ
ματος. Άλλά ή πλειοψηφούσα ύγιής μερίς τού Ελληνι
κού Λαού δέν συμφωνεί μέ τάς άντιλήψεις των αύτάς.
Ή ύγιής αύτή μερίς τής Κοινωνίας εϊναι ύπερήφανος
διά τήν έπιδειχθεΐσαν στάσιν τής Χωροφυλακής καί τήν
συγχαίρει διά τήν Έθνικήν της δρδσιν.
Κατόπιν τών άνωτέρω θά ήθέλομεν έρώτήσει: Ποϊον
έτερον Σώμα, Όργανισμός ή Υπηρεσία παρουσίασε τήν
Έθνικήν δρδσιν καί έσχε τόσα θύματα δσα ή Χωροφυ
λακή ; Πόσοι τιτλούχοι τοΰ Κράτους, Δημοσίων ή Ιδιω
τικών Όργανισμών, ήρνήθησαν νά ύπογράψουν τήν δήλωσιν είλικρινοΰς συνεργασίας μέ τούς Κατακτητάς, πό
σοι παρητήθησαν, διά νά μή προσφέρουν τάς Ύπηρεσίας
των εις τούς Κατακτητάς καί είς τάς κατοχικάς Κυβερ
νήσεις ;
Ποιον Σώμα εύρέθη μεταξύ συμπληγάδων πετρών καί
είς τίνος τήν ψυχήν έδημιουργεΐτο έκάστοτε δραματική
πάλη μεταξύ διαταγής τοΰ Κυριάρχου καί τοΰ Εθνικού
καθήκοντος; Μόνον είς τήν Χωροφυλακήν. Μόνον εϊς
αύτήν έλαχεν ύπό τής Ιστορίας ό Εθνικός κλήρος νά
άρη τόν Σταυρόν τού Μαρτυρίου καί μόνη αύτή, οΰσα
κακώς έξ δλων ύπόδικος είς τήν Κοινήν Γνώμην σήμερον,
δέν έχει τό δικαίωμα νά έορτάση τήν Ελευθερίαν και
τήν άνάστασιν τοΰ Έθνους!
Έν πάση περιπτώσει, έν Σώμα τό όποιον έδρασε τοσοΰτον. ένεργώς κατά τόν Πόλεμον καί κατά τήν Κατο
χήν, παρά τήν κακήν του Ηγεσίαν καί τήν έλλειψιν
κατευθύνσεων, §ν Σώμα, τό όποιον συμμετέσχε τοσοΰτον
εϊς τόν Έθνικόν Άγώνα, §ν Σώμα τό όποϊον έχει μίαν
ύπέρ έκατονταετή Ιστορίαν καί έθνικήν δρδσιν, δέν εϊναι
άξιον τής μεταχειρίσεως, ήτις τοϋ έγένετο. Επάνω άπό
τούς τάφους τών σφαγιασθέντων όργάνων του προβάλλει
μία έπιτακτική άξίωσις τών νεκρών του, ν* άποδοθή ή
έπιβεβλημένη Ηθική καί Έθνική δικαιοσύνη καί νά
άναγνωρισθώσιν έπίσης καί Δημοσίως αί προσφερθεΐσαι
Ύπηρεσίαι του.
Έ ν Σώμα τό όποιον έπέδειξεν έν τφ μέσφ δυσχερεστάτων περιστάσεων τοιούτους ήρωας, δικαιούται τιμής
καί Έθνικής εύγνωμοσύνης.
Ή Χωροφυλακή εϊναι ύπερήφανος διά τό έργον αύτό
τών όργάνων της καί πιστεύει δτι, δταν μίαν ήμέραν
άποφλοιωθοΰν τά γεγονότα τοΰ Έθνικοαπελευθερωτικοΰ
Άγώνος άπό τάς πολιτικάς καί πολεμικάς σκοπιμότητας,
αί όποΐαι τόν καλύπτουν κατά τρόπον μοιραϊον σήμερον,
δταν εϊς τό γενικόν προσκλητήριον τών άπόντων θά
διαπιστωθή ό άκριβής άριθμός τών νεκρών της, διά τούς
όποίους ή μέν Εκκλησία θά άπευθύνη τάς Ικεσίας της
πρός τόν Θεόν, ή δέ Πατρίς ίσταμένη εις στάσιν προσο
χής θά ρίπτη δάφνας, δταν αί πενθηφοροΰσαι Μανάδες,
Χήρες καί όρφανά τών άνδρών τοΰ Σώματος, θά έχουν
παύσει νά διατηρούν ύγρά τά μάτια των, τά όποια θά τά
πλημμυρίζη ή ύπερηφάνεια, δταν τέλος οί μουσικοί φθόγ
γοι τοΰ Εθνικού μας Ύμνου θά άποστέλλουν εϊς τούς
ούρανούς τό μήνυμα δτι ή «ΛΕΥΤΕΡΙΑ» έβγήκε άπό
τά ίερά τών Ελλήνων κόκκαλα, τότε θά καταδειχθή, δτι
εϊς τά κόκκαλα ταΰτα έχει ένα μεγάλο μερίδιον καί ή
Ελληνική Χωροφυλακή, ή όποία οΰτω θά πληροφορήση
πάντας δτι, όχι μόνον δέν παρουσίασε συμπτώματα ήθικής κρίσεως, ώς κατηγορήθη, άλλ’ άντιθέτως παρουσίασεν
357
ένα άκαταδάμαστον καί εύκλεές Έθνικόν και Ψυχικόν
μεγαλεΐον!
Άναμένομεν δθεν, κατόπιν τών άνωτέρω έκτεθέντων,
τήν μή πραγματοποίησιν τής μελετωμενης διαλύσεώς
τοϋ Σώματος, άλλα τήν άναδιοργάνωσιν τούτου και τήν
λόγφ δημιουργηθεισών συνθηκών είς τήν ύπαιθρον προσωρινήν συγκρότησίν της, χωρίς νά άπολέση τήν Άστυνομικήν της ιδιότητα, είς Τάγματα, ίδρυθησόμενα έν
Άθήναις καί Έπαρχίαις κατά τό πρότυπον τοϋ έν Καΐρφ ύφισταμένου τοιούτου τής Ελληνικής Χωροφυλα
κής, μέ διοίκησιν, σύνθεσιν, στολήν, έξοπλισμόν καί
έκπαίδευσιν καθοριζομένην καί πλαισιουμένην ύπό τής
Αγγλικής Στρατιωτικής Διοικήσεως, δι* έμπόλεμον ένέργειαν κατά τοϋ έχθροϋ καί διά χρησιμοποίησίν του, άναλόγως τών άναγκών τής Πατρίδος, ώς παράγοντος Τάξεως
καί Άσφαλείας έν τή χώρςι».
5. ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΜΨΥΧΩΣΕΩΣ
Ε πειδή συνεπεία τών συνεχιζομένων έπιθέσεων
καί κατηγοριών έπί έθνική άναξιότητι κατά τής
Χωροφυλακής, ιδίως έκ μέρους τών κομμουνιστών
υπουργών τής Κυβερνήσεως Παπανδρέου καί τοϋ
άριστεροϋ τύπου, εϊχεν άναπτυχθή αίσθημα άπογοητεύσεως καί δυσαρεσκείας έντός τών κόλπων τοϋ
Σώματος, ό Ά ρ χη γό ς Παπαργύρης έθεώρησε σκόπιμον δπως απευθύνη έμπιστευτικήν ήμερησίαν δια
ταγήν, διά τής όποίας έπιχειρεΐ νά ένθαρρύνη καί
νά έμψυχώση τούς άξιωματικούς καί όπλίτας τής
Χωροφυλακής πρός έκπλήρωσιν τών καθηκόντων
των. Ή ένέργεια αύτη έφαίνετο τοσοϋτο μάλλον
ένδεδειγμένη, καθόσον ήδη διεφαίνοντο αϊ έπερχόμεναι θύελλαι κομμουνιστικής ανταρσίας, τήν όποί
αν έπρόκειτο νά άντιμετωπίση ήνωμένη καί πειθαρχημένη ή δύναμις τής Χωροφυλακής.
ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα II. Γραφ. Προσ. Β'
Άριθμ. Πρωτ. 1/66/33
’Ε μ πιστευτική
Πρός
Άπάσας τάς Υπηρεσίας τής Χωροφυλακής
τών Διευθύνσεων Χωροφυλακής συμπεριλαμβανομένων.
«Είναι γνωστόν δτι τό Σώμα τής Χωροφυλακής καί
έργον λίαν έπίπονον, τραχύ καί άχαρι έκτελεΐ καί αύστηρότερον παντός άλλου δημοσίου ύπαλληλικοϋ κλάδου
κρίνεται.
Κατά τήν διάρκειαν τής δουλείας καθ’ ήν ήτο ύποχρεωμένον, κατά τά διεθνή νόμιμα, νά συνέχιση τήν ύπηρε
σίαν του, προσέφερεν είς τόν βωμόν τής Πατρίδος δεκά
δας θυμάτων, έκτελεσθέντων ύπό τών καταλυτών τής ελευ
θερίας μας, δλως δέ, σεβαστού άριθμοϋ, έστερήθη τής
συνεργασίας λόγφ άξιώσεως αποστρατείας αύτών είς τήν
ξένην, ώς άντιδρώντων εις τό έργον τοϋ Άξονος.
Εκείνο τό όποιον λυπεί τό Σώμα είναι ή προσπάθεια
ένίων νά πείσουν τούς πολλούς δτι τό εργον τής Χωρο
φυλακής δέν ήτο πατριωτικόν. Βεβαίως θά §λθη ή ή μέρα,
δέν είναι μακράν δέ αύτη, καθ’ ήν τά πράγματα θ’ άποδείξωσι τί έπετέλεσε τό Σώμα καί πόσας μέ θυσίας εις αίμα
άνεκτιμήτους ύπηρεσίας προσέφερεν είς τόν άγώνα
358
κατά τών κατακτητών καί πρός διάσωσιν τόσων συνανθρωπίνων ύπάρξεων έκ τών όνύχων τών έπιδρομέων.
Σήμερον, δτε τά πνεύματα είναι έξημμένα καί τά πάθη άχαλίνωτα, άκούονται φωναί έκδικήσεως καί διαλύσεώς τοϋ
Σώματος.
Ή κατάστασις αύτη προεκάλεσεν έξαιρετικήν άγανάκτησιν καί άπογοήτευσιν ετι, ιδία κατωτέρων άξιωματι
κών, οίτινες είς κατ’ ιδίαν συνομιλίας άφήκαν νά νοηθή
δτι ούδεμία προσπάθεια καταβάλλεται πρός άποκατάστασιν τοϋ δικαίου.
Ώ ς ήγέτης τοϋ Σώματος δέν δύναμαι ν’ άποκρύψω δτι
ή Χωροφυλακή διέρχεται σήμερον τήν μεγαλυτέραν τοϋ
ύπερεκατονταετοϋς βίου της δοκιμασίαν καί τήν δυσκολωτέραν καμπήν.
Εκείνο δμως τό όποιον δέν δύναμαι νά συγχωρήσω
είναι ή άπογοήτευσις ήτις κατέλαβε μερικούς.
Καθιστώ γνωστόν δτι καταβάλλω πάσαν προσπάθειαν
καί θά καταβάλλω καί είς τό μέλλον, είς οίανδήποτε σκο
πιάν καί άν εύρεθώ, πρός διάλυσίν τής άχλύος μέ τήν
όποίαν έσκεμμένως έκάλυψαν τό Σώμα.
Είς τό έργον μέ συντρέχουσιν οί άνώτεροι άξιωματικοι
μου, όλόκληρον δέ τό Σώμα μοϋ παρέχει τήν δύναμιν
νά έργασθώ πρός τόν σκοπόν τοϋτον, διότι κοινή είναι
ή δοκιμασία ήν αδίκως ύφιστάμεθα ώς καί ή ύποχρέωσις
άμύνης έφ’ δσον ήμεΐς άποτελοϋμεν τό Σώμα.
Δύναμαι νά βεβαιώσω ύμδς δτι οί έπαινετικοί ψίθυροι
οί όποιοι άκούονται άπό τούς άγαπώντας τήν τάξιν καί
ήσυχίαν, ύπερβαίνουσι κατά πολύ τάς είς βάρος τοϋ Σώ
ματος φωνασκίας καί δτι τών φιλησύχων πολιτών ό ψί
θυρος θ’ άκουσθή είς μεγαλύτερον τόνον δταν πρόκειται
νά διαπραχθή άδικία.
Όμολογοϋμεν δτι όργανά τι να, ίδιαίτερα έκ τών καταταγέντων είς τό Σώμα κατά τήν διάρκειαν τής δουλείας,
παρεξετράπησαν καί δτι τά όργανα αύτά είναι οί δημιουρ
γοί τής καθ’ ολοκλήρου τοϋ Σώματος κατακραυγής. Δι’
ύπομνήματός μου, σύν ταΐς άλλαις ύποδείξεσιν, άνέφερον τό άδικον τής κατασυκοφαντήσεως ολοκλήρου τοϋ
Σώματος έξ αιτίας εύαρίθμων όργάνων αύτοϋ, ήτησάμην
δέ δπως άπαλλασσόμενον τούτων καί έκκαθαριζόμενον
άποκατασταθή έν τή συνειδήσει τών πολιτών διά κυβερ
νητικής ένεργείας, ήτις έβεβαιώθη δτι θά πραγματοποιηθή.
Έστέ προσηλωμένοι είς τό καθήκον, ήνωμένοι, πει
θαρχικοί, ψύχραιμοι, εχοντες ώς γνώμονα τόν στρατιω
τικό ν σας βίον, τήν έξυπηρέτησιν τών πολιτών ανευ ούδεμιδς διακρίσεως, άπέχοντες τών κομματικών διενέξεων,
δντες βέβαιοι δτι οόδέποτε τελικώς θ’ άδικηθήτε. Τής
παρούσης νά λάβωσι γνώσιν άπαντες, άξιωματικοί, άνθυπασπισταί καί όπλΐται».
Έ ν Άθήναις τή 20 Νοεμβρίου 1944
Ό Α ρχηγός
ΑΡΓΥΡ. ΠΑΠΑΡΓΥΡΗΣ
Συνταγματάρχης Χωροφυλακής
6. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΙ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΚΑΙ ΕΝΑΡΞΙΣ ΤΗΣ ΕΑΜΙΚΗΣ ΣΤΑΣΕΩΣ
Τήν 3ην Δεκεμβρίου, δτε ήρχισαν νά συγκεντρουνται αί έλασιτικαί δυνάμεις είς τά άκρα τών Αθηνών
καί μετά τήν παραίτησιν τών κομμουνιστών ύπουρ
γών, ήτο πλέον φανερά ή πρόθεσις τών κομμουνιστών
πρός πλήρη κατάληψιν τής πρωτευούσης. Αί δυ
νάμεις τής Χωροφυλακής τότε έστρατωνίζοντο είς
τά κάτωθι ύπό τών Υπηρεσιών της κατεχόμενα κτί
ρια τών Αθηνών.
1) Τοϋ Αρχηγείου Χωροφυλακής έπί τής όδοϋ
Ίουλιανοΰ άρ. 36, 2) τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής
Μακρυγιάννη παρά τήν όδόν Μακρυγιάννη, έναντι
τής Άκροπόλεως, 3) τής Σχολής Χωροφυλακής παρά
τό Γουδί, 4) τής Άνωτέρας Διοικήσεως Χωροφυ
λακής Στερεδς Ελλάδος (Α.Δ.Χ.Σ.Ε.), έπι τής όδοϋ
Άνδρου άρ. 16 και τής πλησίον ταύτης Διοικήσεως
Χωροφυλακής Αθηνών, 5) τοϋ Τμήματος Μεταγω
γών Χωροφυλακής Αθηνών, έπί τής όδοϋ Νικο
δήμου άρ. 56, 6) είς τό κτίριον τοϋ Όρφανοτροφείου
Χατζηκώστα, 7) είς τά κτίρια έπι τών όδών Μαυρογένους 8 και Έλπίδος 5, 8) είς τό Μέγαρον τών
Παλαιών Ανακτόρων, 9) είς τό οίκημα έπι τής όδοϋ
Φιλελλήνων 15, και 10) είς τό πρό τής πλατείας
Μητροπόλεως οίκημα τής Διευθύνσεως Έγκληματολογικών Υπηρεσιών.
Ή Χωροφυλακή διετή ρει έπίσης φρουράς είς τά
έν Άθήναις Ανάκτορα τοϋ Βασιλέως και είς τάς
φυλακάς Άβέρωφ (λεωφόρου Αλεξάνδρας), Συγγροϋ (παρά τόν Ά γιον Σώστην) καί Βουλιαγμένης
(έπι τοϋ δεξιά τφ κατερχομένφ έξ Αθηνών τήν λεω
φόρον Βουλιαγμένης μικροϋ πευκοφύτου τότε ύψώματος). Τέλος, είχον διατηρηθή μικραί τινες δυνά
μεις Χωροφυλακής είς προάστια τών Αθηνών, χω
ρίς νά έκτελοϋ ν ύπηρεσίαν τινά και έν άναμονή διατα
γών. Αί δυνάμεις αύταί τήν 4ην Δεκεμβρίου ελαβον
διαταγήν νά συμπτυχθοϋν είς Αθήνας. Κατά τό πλεΐ
στον έπέτυχον κατόπιν άγώνος νά φθάσουν είς κτί
ρια κατεχόμενα ύπό τής Χωροφυλακής έντός τών
Αθηνών. Άλλά τινες έξ αύτών, ύποστασαι αίφνιδιαστικήν έπίθεσιν, ύπέκυψαν λόγφ τοϋ όλιγαρίθμου
τών άνδρών των, έκ τών όποιων άλλοι έξωντώθησαν
καί άλλοι άπήχθησαν αίχμάλωτοι. Ούτω, τήν 3ην
Δεκεμβρίου, ή έξ 80 άνδρών δύναμις τής Ύποδιοικήσεως Χωροφυλακής Σκαραμαγκδ, διεσκορπισμένη
είς τό έκεΐ τηλεφωνικόν κέντρον, είς φυλάκια καί είς
τό κτίριον τής Ύποδιοικήσεως, περισφιγχθεΐσα πανταχόθεν ύπό μεγάλων έλασιτικών δυνάμεων παρεδόθη άφοπλισθεΐσα, ύπό τόν δρον νά άφεθή έλευθέρα. Εντούτοις, έξετελέσθη ό ύπενωμοτάρχης Κων.
Κυριακής, εχων έπισημανθή διά τήν καταδίωξιν
τών κομμουνιστών. Έπίσης, τήν 4ην Δεκεμβρίου,
οί άνδρες τής Ύποδιοικήσεως Νέας Ιωνίας και τοϋ
Άστυνομικοϋ Τμήματος Νέας Φιλαδελφείας, προσβληθέντες αίφνιδιαστικώς ύπό Ισχυρών έλασιτικών
δυνάμεων, ήχμαλωτίσθησαν. Άντιθέτως, οί άνδρες
τοϋ Σταθμοϋ Χαλανδρίου προσβληθέντες ύπό ·700
κομμουνιστών έκράτησαν τήν άμυναν έπι εικοσι
τετράωρον καί τήν νύκτα τής 6ης Δεκεμβρίου, διασπάσαντες τάς γραμμάς τών πολιορκητών των, ήδυνήθησαν νά φθάσουν είς Αθήνας καί ένετάχθησαν
είς τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη.
Ή δη άπό τών άρχών Δεκεμβρίου ήρχισαν αί
δοκιμαστικαι κρούσεις διά βολών έναντίον κτιρίων
είς τά όποια έστεγάζοντο δυνάμεις τής Χωροφυλα
κής. Αξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής,
όπουδήποτε άνευρίσκοντο, είς τούς δρόμους, τά
κέντρα ή τάς κατοικίας των, συνελαμβάνοντο άπό
έλασιτικάς περιπόλους καί άπήγοντο πρός άγνωστον
κατεύθυνσιν. Μεταξύ άλλων συνελήφθησαν είς τάς
κατοικίας των και άπήχθησαν ό άντιστράτηγος Χω
ροφυλακής Μαυρ. Γιαννουκάκος καί ό συνταγμα
τάρχης Χωροφυλακής Ήλ. Μπρίλης. Μίαν φωτει
νή ν, άλλά και παραστατική ν είκόνα τής έπικρατούσης κατά τάς παραμονάςκαί τήν ή μέραν τής έκρήξεως τοϋ έλασιτικοϋ κινήματος είς τάς Αθήνας,
δίδει ή άκόλουθος εκθεσις τοϋ Αρχηγείου Χωρο
φυλακής.
«Άπό τής άπελευθερώσεως τών Αθηνών (12 Όκτωβρίου 1944), ό κομμουνιστικός στρατός τοϋ ΕΛΑΣ, ό
όποιος κατείχε όλόκληρον τήν χώραν, κατέλαβε σχεδόν
έξ όλοκλήρου καί τήν πόλιν τών Αθηνών καί ένοπλοι
έλασΐται περιεφέροντο είς τάς όδούς αύτής. Τό Κ.Κ.Ε.
μετέχει τής Κυβερνήσεως, οί δέ κομμουνισταί οργανώ
νουν θορυβώδη συλλαλητήρια και περιφέρονται μαινόμενοι είς τάς όδούς με πινακίδας ΕΑΜ, ΚΚΕ, ΕΛΑΣ,
ΕΠΟΝ καί άλλα κομμουνιστικά συνθήματα, μέ σοβιετι
κός σημαίας, αί όποΐαι άντικατέστησαν τήν κυανόλευκον καί με σφυροδρέπανα, ψάλλοντες κομμουνιστικά ά
359
σματα και έκβιάζοντες τόν λαόν νά συμμετάσχη είς τήν
ύπ’ αύτών παρασκευαζομένην τελικήν έξέγερσιν διά τόν
έξαφανισμόν τής Ελλάδος.
Αξιωματικοί τών διαλελυμένων Ένόπλων Δυνάμεων,
όργανα άσφαλείας καί άθώοι έθνικόφρονες πολΐται συλλαμβάνονται ή μέραν καί νύκτα καί έκτελοΰνται άνευ δια
δικασίας ύπό τών κομμουνιστών. Ούσιαστικώς Κυβέρνησις δέν ύπάρχει καί τό Κράτος έχει καταργηθή καί διαλυθή άπό τούς κομμουνιστάς, οί όποιοι έχουσιν γίνει σχε
δόν κύριοι τής καταστάσεως. 'Ομάδες κομμουνιστών έ
νόπλων καί μή, περιφερόμενοι είς τάς όδούς μέ τηλεβόας
(χωνιά) κατηγορούν τά έθνικόφρονα μέλη τής Κυβερνή
σεως διά προδοσίας καί έθνικάς δήθεν άναξιότητας καί
καλούν τόν λαόν νά άκολουθήση τό ΚΚΕ καί τήν έπιδιωκομένην ύπ’ αύτών «άλλαγήν» τής καταστάσεως.
Ό λαός εύρίσκεται είς τήν θανάσιμον άπειλήν τών
κομμουνιστών καί ύπό πνίγη ράν άτμόσφαιραν άγωνίας
καί τρόμου.
Είναι αί τελευταίοι ήμέραι τού Νοεμβρίου 1944 καί ή
προκλητικότης τών κομμουνιστών έχει ύπερβή κάθε δριον άνθρωπίνης ύπομονής καί άνεκτικότητος. Συνεχή
καί θορυβώδη συλλαλητήρια μέ τρομοκρατικά συνθήματα
καί άπειλάς, πυροβολισμοί καί έπιθέσεις είς τάς όδούς
έναντίον παντός έθνικόφρονος πολίτου, αισχρότητες καί
βαρβαρότητες εις βάρος άνδρών καί γυναικών δημοσίς
καί, τέλος, πάσης μορφής καί έπινοήσεως κακουργίαι.,
χαρακτηρίζουσι τήν άκραν κρισιμότητα τής καταστά
σεως. Ελάχιστα έθνικά προπύργια έχουν άπομείνει άκό
μη έντός τών Αθηνών.
Ήσαν αί δυνάμεις Χωροφυλακής είς διάφορα σημεία
τής πόλεως, ή III Όρεινή Ταξιαρχία είς τό Γουδί καί
έλάχιστα Τμήματα Αστυνομίας Πόλεων είς τό Κέντρον
τών Αθηνών.
Αλλεπάλληλοι διασταυρούμενοι καί έπιβεβαιούμεναι
πληροφορίαι φέρουν δτι οί κομμουνισταί συγκεντρώ
νουν πέριξ τής πόλεως ίσχυράς δυνάμεις τού ΕΛΑΣ,
συμπληρώνουν τόν έξοπλισμόν τών πέριξ καί έντός τών
“Αθηνών έφεδρικών τμημάτων (έφεδρικού ΕΛΑΣ), κατα
λαμβάνουν έπικαίρους θέσεις έκτός τών Αθηνών καί
δεσπόζοντα σημεία έντός αύτών, μεταφέρουν έκ τής
ύπαίθρου πυροβόλα, δπλα καί πυρομαχικά παντός είδους
καί πάσης φύσεως καί, γενικώς, προπαρασκευάζονται
πυρετωδώς διά τήν έπικειμένην τελικήν'κατά τής Ελλά
δος έξόρμησίν των.
Καθίστατο πλέον φανερόν καί άναμφισβήτητον δτι οί
κομμουνισταί εύρίσκονται είς τό τέλος τών προπαρασκευών των καί άναμένουν τήν άφορμήν καί τό σύνθημα τής
έπιθέσεως κατά τών έλαχίστων καί άνεπαρκώς έξωπλισμένων Έθνικών Δυνάμεων διά τήν όλοκλήρωσιν τής
καταλήψεως τών Αθηνών καί έγκαθίδρυσιν όριστικώς
πλέον τοΰ Κομμουνισμού έν Έλλάδι.
Συνεπείς τής άνωτέρω περιγραφείσης άκρως κρίσιμου
καταστάσεως, αί δυνάμεις Χωροφυλακής τής Διοικήσεώς
Πρωτευούσης έτέθησαν άπό 1ης Δεκεμβρίου 1944 είς
αύστηράν έπιφυλακήν καί, έν άναμονή έκδηλώσεως τοΰ
προπαρασκευαζομένου τόσον έπιμελώς ύπό τών κομμου
νιστών δράματος τής Ελλάδος, έπεδόθησαν είς άνάλο360
γον προπαρασκευήν άνασυγκροτηθεΐσαι, δσον αί περι
στάσεις καί τά μέσα έπέτρεπον.
’Ανέτειλεν ή ήμέρα τής 3ης Δεκεμβρίου 1944 καί άσυνήθης κίνησις ένόπλων καί άόπλων κομμουνιστών μέ
τηλεβόας (χωνιά) παρετηρήθη καθ’ άπασαν τήν πόλιν,
οί όποιοι μέ θορυβώδεις φωνασκίας προέτρεπον «τόν
λαόν» νά κατέλθη είς «μαχητικάς έκδηλώσεις» είς τήν
πλατείαν Συντάγματος διά νά έπιβάλη τάς θελήσεις του
είς τήν Κυβέρνησιν.
Ταυτοχρόνως, ένοπλοι έλασΐται περιέτρεχον τάς οικί
ας καί καταστήματα καί ύπό τήν άπειλήν τών δπλων
ήνάγκαζον τούς κατοίκους, άνδρας, γυναίκας καί παιδιά,
πάσης τάξεως καί ήλικίας, νά έξέρχωνται είς τάς όδούς
καί νά έντάσσωνται είς τάς σχηματιζομένας διαδηλώσεις,
αί όποιοι ύπό τήν τρομοκρατίαν καί τήν πίεσιν τών κομ
μουνιστών κατηυθύνοντο πρός τήν πλατείαν Συντάγμα
τος, ένθα είς οίκήματα πέριξ αύτής εύρίσκετο ή Κυβέρ
νησις.
Περί ώραν ΙΟην τής αύτής, τεραστία διαδήλωσις πο
λυθόρυβος καί μαχητική, μέ έρυθράς σημαίας καί σφυρο
δρέπανα, ένεφανίσθη είς τόν χώρον παρά τούς Στύλους
Όλυμπίου Διός, κατευθυνομένη μέ κραυγάς καί άπειλάς
κατά τής Κυβερνήσεως καί τών έθνικοφρόνων πολιτών,
πρός τήν πλατείαν Συντάγματος διά τής λεωφόρου Βασιλίσσης Αμαλίας.
Ή Κυβέρνησις έκ τών πληροφοριών τάς όποίας εϊχεν
καί έκ τών έμφανών πλέον προθέσεων τών κομμουνιστών,
διέταξε τήν άναχαίτισιν τών μαινομένων κομμουνιστών
καί τήν συγκράτησίν των δσον ήτο δυνατόν μακρύτερον
τών κυβερνητικών κτιρίων. Οΰτω, μικρά ένοπλος δύναμις
τής Αστυνομίας Πόλεων προωθήθη έπί τής λεωφόρου
Βασιλίσσης Αμαλίας καί πρό τής δυτικής εΙσόδου τού
Εθνικού Κήπου ήλθεν είς έπαφήν μέ τόν δγκον τών
διαδηλωτών.
Είς τάς συστάσεις τών έπικεφαλής τής δυνάμεως άξιω
ματικών δπως μή προχωρήσωσι πρός τό κέντρον τής πόλεώς, οί κομμουνισταί άπήντησαν διά λιθοβολισμών άπειλών καί ύβρεων καί άπώθησαν ταύτην βιαίως.
Ούτως άπωθουμένη ή δύναμις αΰτη έφθασεν όπισθοχωροΰσα πρό τοΰ Μνημείου τοΰ Αγνώστου Στρατιώτου καί
όλίγα μέτρα πρό τής διασταυρώσεως τών λεωφόρων Βα
σιλίσσης !Αμαλίας, Βασιλίσσης Σοφίας καί Πανεπιστη
μίου.
Είς τό σημεΐον τοΰτο οί άνδρες τής Αστυνομίας έτάχθησαν καθέτως τοΰ άξονος τής λεωφόρου, άπό τοΰ ένός
άκρου αύτής μέχρι τοΰ έτέρου, μέ πρόθεσιν νά μή έπιτραπή περαιτέρω προώθησις τών «διαδηλωτών, τών όποίων
αί έκδηλοι πλέον έπιθετικαί διαθέσεις άπετέλουν άμεσον
κίνδυνον καταλήψεως ύπ’ αύτών τοΰ όλίγον έκεΐθεν (γω
νία Βασιλίσσης Σοφίας καί Πανεπιστημίου) εύρισκομένου κτιρίου τής Διευθύνσεως Αστυνομίας Αθηνών, κα
θώς καί τών παρακειμένων κτιρίων είς τά όποια εύρίσκοντσ ή Κυβέρνησις, ή Στρατιωτική Διοίκησις Αθηνών καί
άλλαι τινές στρατιωτικοί Ύπηρεσίαι.
Ένφ οί άνδρες οδτοι ήγωνίζοντο άνευ χρήσεως τών
δπλων, νά άνακόψωσι τήν προώθησιν τών κομμουνιστών,
έδέχθησαν αίφνιδίως κατόπιν συνθήματος, άθρόας χει-
ροβομβίδας και βολάς περιστρόφων καί αύτομάτων δπλων,
τραυματισθέντων τινών. Οί άνδρες τής Αστυνομίας άπήντησαν διά πυροβολισμών κατά τών έπιτεθέντων κομμου
νιστών καί μετά όλιγόλεπτον άνταλλαγήν πυρών οί διαδηλωταί διελύθησαν πρός διαφόρους κατευθύνσεις, φονευθέντων τριών έξ αύτών καί τραυματισθέντων 4-5.
Τό έπεισόδιον τοϋτο άπετέλεσε τήν άφορμήν τής ένάρξεως τής έπιθέσεώς τών κομμουνιστικών δυνάμεων
έναντίον τών έθνικών τοιούτων καί οί πυροβολισμοί ούτοι ήσαν αί πρώται βολαί τοϋ έπαναστατικοβ κομμουνι
στικού κινήματος τοϋ Δεκεμβρίου 1944.
Τήν έπομένην ήμέραν, 4ην Δεκεμβρίου 1944, αί κομμου
νιστικοί δυνάμεις άφ’ οδ έξουδετέρωσαν μεμονωμένος τινάς όλιγαρίθμους δυνάμεις Χωροφυλακής είς τά προάστια
καί τόν Πειραιά, περιέσφιγξαν δι’ Ισχυρών δυνάμεων τοϋ
ΕΛΑΣ έξ δλων τών σημείων τήν πόλιν τών Αθηνών καί
προώθησαν είς τάς παρυφάς ταύτης, καθώς καί είς έπικαίρους θέσεις έντός αύτής, ίκανόν άριθμόν πυροβόλων
καί άλλων βαρέων δπλων.
Παραλλήλως, αί έντός τής πόλεως έφεδρικαί δυνάμεις
τοϋ ΕΛΑΣ κατέλαβον έπίκαιρα σημεία, ένφ ίκαναί δυνά
μεις τοϋ ένεργοΰ ΕΛΑΣ είσέδυσαν έντός τής πόλεως
ένισχύσασαι τά έφεδρικά τμήματα, κατέλαβον θέσεις έ
ναντίον τών Υπηρεσιών Χωροφυλακής καί εις τι να μά
λιστα σημεία έξεδηλώθησαν καί περιορισμέναι έπιθέσεις.
Κατά τάς προμεσημβρινός ώρας τής 5ης Δεκεμβρίου
1944 έξεδηλώθησαν αί πρώται ώργανωμέναι έπιθέσεις
τών κομμουνιστών έναντίον Υπηρεσιών Χωροφυλακής
έντός τών Αθηνών καί, ούτως, άπό τής ήμέρας ταύτης
ήρχισεν ή έπίθεσις τών κομμουνιστικών δυνάμεων πρός
κατάληψιν τής πόλεως τών Αθηνών καί όλοκληρωτικήν
ύποδούλωσιν τής Ελλάδος είς τόν κομμουνισμόν.
Βέβαιον είναι δτι ή πόλις τών Αθηνών είχεν ούσιαστικώς καταληφθή ύπό τών έλασιτών άπό τών πρώτων ήμερών τής άπελευθερώσεως.
’Εναπέμενον δμως αί έλάχισται έστίαι άντιστάσεως
τών όλιγαρίθμων Έθνικών δυνάμεων τών έγκατεστημένων είς τόν χώρον λεωφόρου Αλεξάνδρας - Πλατεία Κυ
ριάκού -’Αχαρνών - Πλατεία Βάθης -Άγιος Κωνσταντί
νος - όδός Πειραιώς - Θησεΐον - περιοχή Μακρυγιάννη Ζάππειον - Πλατεία Ρηγίλλης - λεωφόρος Βασιλίσσης Σο
φίας - Μεσογείων - Γουδί - Σχολή Χωροφυλακής - Ερυ
θρός Σταυρός - λεωφόρος Κηφισίας - λεωφόρος Αλεξάν
δρας, αί όποΐαι έπειδή άποτελοϋσαν τά τελευταία καί μο
ναδικά έμπόδια τής όλοκληρώσεως τών κομμουνιστικών
έπιδιώξεων έπρεπε πάση θυσίςι νά έξουδετερωθοϋν. Μό
νον ό χώρος αύτός ήτο ή έλευθέρα Ελλάς.
Ή ύπόλοιπος πόλις τών Αθηνών καθώς καί όλόκληρος
ή λοιπή Ελλάς κατείχετο ύπό τών κομμουνιστών.
Άπό τών πρωινών ώρών τής 6ης Δεκεμβρίου 1944 έξε
δηλώθη γενική έπίθεσις τών έλασιτών κατά τών έν τώ
έλευθέρφ χώρψ έγκατεστημένων δυνάμεων καί, ούτως,
έγενικεύθη ή θανάσιμος πάλη μεταξύ τών μυριάδων τοϋ
ΕΛΑΣ καί τών όλιγαρίθμων ήρώων τών Έθνικών Δυνά
μεων, οϊτινες κατά τήν κρισιμωτάτην έκείνην καμπήν
τής Ιστορίας τοϋ Έθνους μας προσέφερον έαυτούς όλοκαύτωμα καί διέσωσαν τήν Ελευθερίαν τής Ελλάδος».
Εύθύς ώς έλαβε παρά τής Κυβερνήσεως τήν δια
ταγήν δπως ή Χωροφυλακή άναλάβη ένεργόν άγώ
να πρός διαφύλαξιν τής τάξεως καί άποσόβησιν
τής όλοκληρωτικής καταλήψεως τών Αθηνών ύπό
τών κομμουνιστών, ό Α ρχηγός Παπαργύρης εθεσέν άπάσας τάς δυνάμεις αύτής έν πολεμικφ συναγερμώ καί έν έπιφυλακή άμύνης. Τήν πρωίαν τής
4ης Δεκεμβρίου, κατόπιν τών αίματηρών γεγονότων
τής λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας καί τών άλλων
έλασιτικών έπιθέσεων, ήτο προφανές δτι είχεν έπέλθει ή πλήρης ρήξις και άνεμένετο άπό στιγμής είς
στιγμήν ή γενική διά τών δπλων άναμέτρησις. ’Επεσκέφθη διάφορα κτίρια είς τά όποία ήσαν έστεγασμέναι δυνάμεις Χωροφυλακής, ιδιαιτέρως δέ τό
Σύνταγμα Μακρυγιάννη, δπου μέ προσλαλιάς ένεψύχωσε τούς άξιωματικούς καί όπλίτας, άναπτύξας
τήν σημασίαν τοϋ Άγώνος καί παρορμήσας πρός
π&σαν θυσίαν διά τήν σωτηρίαν τής Πατρίδος. Συγ
χρόνως ήσχολήθη διά τόν έξοπλισμόν τοϋ 4ου Τά
γματος τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής, τό όποιον
είχε καταρτισθή έκ τών άνδρών τών συμπτυχθεισών Υπηρεσιών Πελοποννήσου καί Θεσσαλονίκης,
αί όποΐαι είχον μεταφερθή είς Αθήνας δι’ άγγλικών
αύτοκινήτων καί έστρατωνίζοντο εις τό κατάστημα
τής προηγουμένως Διευθύνσεως Είδικής Άσφαλείας
(Γ' Σεπτεμβρίου 105) καί είς τό Σχολεΐον τής όδοϋ
Μαυρογένους. Έπίσης, μεταβάς είς τήν Στρατιωτικήν Διοίκησίν καί είς τήν είς τά Παραπήγματα
έδραν τοϋ Ά γγλου ταξιάρχου έζήτησεν έπειγόντως
1.000 δπλα, 100 αύτόματα καί 200 χειροβομβίδας, ώς
τό έλάχιστον τών απαραιτήτων έφοδίων διά τήν
άμυναν τών έπικειμένων έπιθέσεων. Έδόθη ή ύπόσχεσις δτι θά σταλοϋν άμέσως, άλλα δέν έστάλη σαν
μέχρι τής ένάρξείος τών έπιχειρήσεων.
Περί τήν Ιίη ν πρωινήν τής 4ης Δεκεμβρίου ό
Α ρχηγός Χωροφυλακής συνταγματάρχης Άργ. Πα
παργύρης, έχων παρά τό πλευράν του τόν έπιτελάρχην τοϋ Αρχηγείου συνταγματάρχην Γ. Πολυκρά
τη ν, έτέθη έπί κεφαλής φάλαγγος πλήρους συνθέσεως, άξιωματικών καί όπλιτών τής Χωροφυλακής,
ή όποία μετά πλήρους πολεμικής έξαρτύσεως παρήλασεν άπό τοϋ Αρχηγείου μέχρι τοϋ Συντάγματος
Μακρυγιάννη καί τάνάπαλιν. Ή ούτω δίς γενομένη
παρέλασις τών τμημάτων Χωροφυλακής άπό τής όδοϋ Ίουλιανοϋ μέχρι τοϋ Μακρυγιάννη, διά μέσου
τών κεντρικών άθηναϊκών όδών καί τών πλατειών
Όμονοίας καί Συντάγματος καί μάλιστα μέ έπί κε
φαλής αύτόν τόν Άρχηγόν, περιστοιχιζόμενον άπό
άνωτέρους άξιωματικούς τοϋ Σώματος, ένεποίησε
μεγάλη ν έντύπωσιν καί ένεθάρρυνε σημαντικώς τάς
λαϊκάς μάζας. Ούδενός διέφευγε τήν σημασίαν ή
θεαματική αύτή έπίδειξις δυνάμεως τής Χωροφυλα
κής κατά τάς δραματικάς έκείνας ώρας, κατά τάς
όποίας ή έλευθέρα Ελλάς περιωρίζετο είς τό κέντρον τής Πρωτευούσης (μόλις φθάνουσα τό χιλιόμετρον καί εϊς τι να σημεία έκατοντάδα μέτρων άπό
361
τής γραμμής αύτής παρελάσεως), περισφιγγομένη
πανταχόθεν ύπό τών έαμοελασιτικών στιφών, έτοι
μων πρός έξόρμησιν. Ό έλεύθερος άθηναϊκός λαός
παρηκολούθησε μέ άνακούφισιν τήν παρέλασιν αύ
τήν, έπευφήμει δέ και έχειροκρότει καθ’ όδόν έκείνους τούς όποιους ήδη £βλεπεν ώς μόνην ελπίδα δια
φυγής του άπό τούς όνυχας τών άναρχικών στοι
χείων.
7.
ΕΛ Α ΣΙΉ Κ Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ
Κ Α ΤΑ ΤΩ Ν ΦΥΛ ΑΚΩΝ ΒΟΥΛ ΙΑΓΜ ΕΝΗ Σ
Ά πό του Απογεύματος τής 4ης Δεκεμβρίου, αί
έπιθέσεις ήσαν συχνότεραι κατά τοϋ Αρχηγείου
Χωροφυλακής, τό όποιον άντί πάσης θυσίας ήθελον
νά καταλάβουν οί έλασΐται, αίχμαλωτίζοντες τά ήγετικά στελέχη τοϋ Σώματος. Έπίσης έστράφησαν
έναντίον τών άπομεμακρυσμένων και άπομεμονωμένων κτιρίων, είς τά όποια έστεγάζοντο δυνάμεις Χω
ροφυλακής, καί τά όποια έθεώρουν ώς μάλλον εύάλωτα. Τήν 4ην άπογευματινήν ώραν, άφοϋ έπί δίωρον έκαλοϋντο οί άνδρες διά τηλεβόα νά παραδοθοϋν, ήρχισαν γενικήν καί σφοδράν έπίθεσίν κατά
τοϋ κτιρίου τών φυλακών Βουλιαγμένης, αί όποΐαι
έφρουροϋντο ύπό δυνάμεως Χωροφυλακής έξ 8 ά
ξιωματικών καί 51 όπλιτών. Ή δη άπό τής μεσημβρίας
παρετηρήθη πέριξ τών φυλακών άσυνήθης κίνησις
έλασιτών, Ισχυρά τμήματα τών όποιων κατελάμβανον έπικαίρους θέσεις και έτοποθέτουν είς τάς γω
νίας τών γύρωθεν δρόμων καί τούς έξώστας τών ύπό
τήν έξουσίαν των κατοικιών αύτόματα δπλα. Ή
φρουρά κατέλαβεν άμέσως έπικαίρους θέσεις άμύνης, πλήν δέν διέθετεν έπαρκή όπλισμόν, ό όποιος
άπετελεΐτο άπό άτομικά τυφέκια τών άνδρών και δύο
ιταλικοΰ τύπου όπλοπολυβόλα μέ έλάχιστα πυρομα
χικά. Άνήγγειλεν άμέσως είς τό Α ρχηγείο ν και
τήν Στρατιωτικήν Διοίκησιν τήν έπικειμένην έπίθεσιν και έζήτησε νά σταλοϋν πάραυτα πολεμεφόδια, Ιδίως αύτόματα και χειροβομβίδες, τά όποια
δμως δέν ύπήρχον άμέσως διαθέσιμα πρός άποστο
λήν, δεδομένου δτι και άλλα κέντρα Χωροφυλακής
ήδη περισφιγγόμενα, έζήτουν βοήθειας.
Ό Ά ρχηγός τής Χωροφυλακής, κατά τάς έσπερινάς ώρας, είδοποιηθείς δτι τό κτίριον τών φυλακών
Βουλιαγμένης κινδυνεύει νά πέση άπό στιγμής εϊς
στιγμήν λόγφ πολύ ύπερτέρων έλασιτικών δυνάμε
ων, αί όποΐαι έβαλλον δι* αύτομάτων και δλμων, διέ
ταξε τήν ένίσχυσιν τής φρουράς δι* ένός λόχου τοϋ
Συντάγματος Μακρυγιάννη. Ά λλά λόγφ τοϋ έπελθόντος σκότους και τής ύπό τών έλασιτών κατοχής
όλοκλήρου τής περιφερείας, ό λόχος δέν ήδυνήθη
νά φθάση έγκαίρως είς τόν προορισμόν του.
Ή φρουρά συνέχιζε τάς άπεγνωσμένας έκκλήσεις άποστολής βοήθειας, άλλ’ έξηκολούθει νά άμύνεται κρατερώς. Οί έλασΐται κατά διαστήματα διά
τηλεβόα (χωνί) έκάλουν τούς όπλίτας νά φονεύσουν
τούς άξιωματικούς των καί νά παραδοθοϋν, μέ τήν
362
διαβεβαίωσιν δτι θά άφήνοντο άνενόχλητοι. Οί
φρουροί άπήντων δι* όμαδικοϋ πυρός. Ά λ λ ’ ήδη τά
δύο όπλοπολυβόλα των καί άρκετά άτομικά δπλα
εϊχον άχρηστευθή λόγφ έμπλοκής των έκ τής συνεχοϋς βολής, παρέμενον δέ έλάχιστα πυρομαχικά.
Περί τό μεσονύκτιον έλασΐται, έρποντες καί άθέατοι, λόγφ τοϋ βαθυτάτου σκότους, ήδυνήθησαν νά
πλησιάσουν τό έξωτερικόν τείχος τών φυλακών καί
έκεΐθεν νά είσπηδήσουν είς τόν έσωτερικόν περίβο
λον. Οί φρουροί άφοϋ Ερριψαν καί τότελευταΐον
φυσίγγιο ν, παλαίοντες μέ τήν ξιφολόγχην, έπεχείρησαν Απεγνωσμένη ν έξοδον. Μόνον 5 άξιωματικοι,
μεταξύ τών όποιων ό διοικητής τής φρουράς άντισυνταγματάρχης Έ λ. Σερέπετζης καί 15 όπλΐται, έκ
τών όποιων 3 τραυματίαι, κατώρθωσαν νά διαφύγουν.
Οί λοιποί, τρεις άξιωματικοι, μεταξύ τών όποιων καί
ό μοίραρχος Στεφανάκης, καί 36 όπλΐται, συνελή
φθησαν αιχμάλωτοι. Κατ’ άρχάς μετεφέρθησαν εϊς
Κατσιπόδι, δπου άφοϋ άπεγυμνώθησαν, έβασανίσθησαν κατά τρόπον φρικωδώς άπάνθρωπον. Κατόπιν
ώδηγήθησαν είς Καισαριανήν, ένθα, ριφθέντες είς
μίαν χαράδραν, έξετελέσθησαν όμαδικώς.
Τό πρώτον αύτό άτύχημα, συμβάν άμα τή ένάρξει
τών έπιχειρήσεων, διαδοθέν είς τάς τάξεις τών άν
δρών τής Χωροφυλακής είχε δυσμενή άπήχησιν, άλ
λά συγχρόνως ένίσχυσε τό μισός των καί τήν άπόφασίν των διά πασαν θυσίαν πρός τιμωρίαν τοϋ θη
ριώδους άντιπάλου. Ανώτεροι άξιωματικοι τής Χω
ροφυλακής, περιηγηθέντες τά κτίρια-όχυρά τής Χω
ροφυλακής έντός τής πόλεως, έτόνωσαν τό ήθικόν
τών άνδρών, έξαίροντες τήν σημασίαν τοϋ νέου
έθνικοϋ άγώνος καί έκφράζοντες τήν βεβαιότητα
τής τελικής νίκης.
Ό διοικητής τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη Σα
μουήλ, είς τήν δύναμιν τοϋ όποίου ύπήγετο ή φρου
ρά τών φυλακών Βουλιαγμένης, άπηύθυνε τότε τήν
κατωτέρω έκθεσιν περί τών διατρεξάντων δραματι
κών γεγονότων:
«Λαμβάνω τήν τιμήν νά άναφέρω δτι χθές περί ώραν
16ην έγένετο έπίθεσις άνταρτών τοϋ ΕΛΑΣ κατά τής
φρουράς φυλακών όδοϋ Βουλιαγμένης ώς άκολούθως:
Τήν 14ην ώραν μετέβη είς τήν φρουράν γυνή τις άγνώ
στου όνοματεπωνυμου, τρομοκρατημένη καί είδοποίη-
Τό οίκημα τών Φυλακών Βουλιαγμένης, δπως έχει σήμερον.
Έναντίον τών Φυλακών Βουλιαγμένης, τάς οποίος ΰπερήσπιζον άνδρες τής Χωροφυλακής, έπετέθη μέγας αριθμός
έλασιτών τήν εσπέραν τής 3-4 Δεκεμβρίου 1944. Οι άνδρες
τής Χωροφυλακής άφοϋ έπι μακρόν άντέστησαν εις τους λίαν
ύπερτέρους επιδρομείς, μέ πενιχρά μέσα και άνευ οΰδεμιδς
ένισχ ύσεως, τελικώ ς έκάμφθησαν καί τό πλείστον τής Φρου
ράς έφονεύθη κατά τήν διάρκειαν τής πολοώρου μάχης ή
συλληφθέν κατεκρεουργήθη.
■ιιιππνϊπιι
{ { Η Η ΙΗ Κ ίϋ I
ρ ίΜ ή ή ΐΗ
ίΜ ΙΙΙΒ Ι^
& ΐΗ φ » Μ »
Μοίραρχος Κωνσταντίνος Στεφανάκης. ’Εδολοφονήθη ύπό
τών κομμουνιστών την 5-12-44, μετά τήν κατάληψιν τών
φυλακών Βουλιαγμένης, είς τήν φρουράν τών οποίων άνήκεν.
σεν δτι έπρόκειτο νά λάβη χώραν έπίθεσις έναντίον τής
φρουράς έκ μέρους άνταρτών τοϋ ΕΛΑΣ.
Ή φρουρά έλαβεν άμέσως τάς έκ τών προτέρων καθορισθείσας θέσεις.
Ωσαύτως, άπό τής αύτής ώρας έλαμβάνοντο θέσεις
καί έκ μέρους τών άνταρτών εϊς τάς πέριξ τών φυλακών
τοποθεσίας (νεκροταφεΐον, ταράτσας οίκιών κλπ.), είς ας
έτοποθέτουν αύτόματα δπλα, μυδράλλια καί δλμους.
Άπό τής 14ης ώρας μέχρι τής 16ης δι* άλλεπαλλήλων
προσκλητηρίων διά τηλεβοών έκάλουν τήν φρουράν δ
πως παραδοθή.
Τήν 16ην άκριβώς ώραν διά συνθήματος πυροβολι
σμών ήρχισαν σφοδρόν πϋρ έξ δλων τών πλευρών και
κατευθύνσεων, χρησιμοποιοϋντες άπαντα τ’ άνωτέρω μέ
σα έναντίον τών έκ τών προτέρων έπισημανθεισών θέσεων.
Τό πϋρ διήρκεσεν έξακολουθητικώς καί άνευ τής έλαχίστης διακοπής έπί 2.30' ώρας, ένισχυθέν καί δι* άλλων
δπλων, λόγφ τής σθεναράς άντιστάσεως ήν άντέτασσεν
ή φρουρά.
Κατά τό διάστημα τοϋτο έτραυματίσθησαν 5-6 όπλΐται κατά τό μάλλον καί ήττον σοβαρώς.
Κατόπιν έλαβον χώραν άλλεπάλληλοι έπιθέσεις ύποστηριζόμεναι ύπό καταιγιστικού πυρός όλμων καί χειρο
βομβίδων πρός κατάληψιν τών θέσεων τής φρουράς, δλαι δμως άπέτυχον χάρις είς τήν αύτοθυσίαν καί τήν αύταπάρνησιν τών άνδρών.
Έπελθόντος τοϋ σκότους έγένετο έκ μέρους τούτων ή
σφοδροτέρα έπίθεσις έκδηλωθεΐσα έξ δλων τών πλευρών
με άντικειμενικόν σκοπόν τήν έξουδετέρωσιν τής φρουράς.
364
Άποτυχούσης καί ταύτης ήρχισαν νά βάλλουν συνεχώς
διά βαρέων δλμων καί συγκεντρωτικοΰ πυρός αύτομάτων
δπλων.
Κατά τό διάστημα τοϋτο, παρά τήν ύπό τών άξιωματι
κών τής φρουράς σύστασιν πρός τούς όπλίτας δπως μετά
φειδοϋς χρησιμοποιώσι τά πυρομαχικά των, ταϋτα λόγφ
τοϋ πολυώρου τής συμπλοκής έξηντλήθησαν δλα.
Τά ύπό τής φρουράς διατιθέμενα δύο όπλοπολυβόλα
ήχρηστεύθησαν λόγφ έμπλοκής άπό τής πρώτης στιγμής.
Ούτως ή φρουρά παρέμεινεν άνευ πυρομαχικών, διατηροϋσα δμως τάς θέσεις της καί άναμένουσα άποτελεσματικήν ένίσχυσιν ήν καί έζητήσαμεν άπό τής πρώτης στιγμής
δι* άξιωματικοϋ μας άπό τήν Στρατιωτικήν Διοίκησιν καί
ήτις δμως δέν άπεστάλη.
Τό Σύνταγμα διέταξε τήν μετάβασιν ένός λόχου έξ
άξιωματικών καί όπλιτών διά τήν παροχήν βοηθείας, πλήν
δυστυχώς λόγφ τοϋ πενιχροϋ όπλισμοϋ μας, (διεθέτομεν μόνον δπλα Ιταλικά, οί δέ άντίπαλοι διέθετον βαρύν όπλισμόν), ό λόχος δέν ήδυνήθη νά προωθηθή είμή
μόνον περί τούς 6 άνδρες του ύπό άνθυπομοίραρχον.
Μετ’ όλίγον είχε φθάσει τά κιγκλιδώματα τής έξωτερικής θύρας τών φυλακών μεγάλη όμάς γενειοφόρων καί
άλλων, δίδοντες σήμα διά φλογός είς τούς ύπολοίπους
περί διεισδύσεώς των, φωνάζοντες «εδώ ΕΛΑΣ», έκ μέ
ρους δέ τών φυλάκων τών φυλακών: «έδώ έχουμε ένα
άνθυπομοίραρχον αιχμάλωτον».
Άπό τής στιγμής έκείνης άπωλέσθη πάσα έπαφή με
ταξύ τών διαφόρων όμάδων τών διοικουμένων παρ’ άξιω
ματικών καί τοϋ διοικητοϋ τής φρουράς.
Έκ τής ύπαρχούσης δυνάμεως τής φρουράς, ένός άντισυνταγματάρχου, ένός μοιράρχου, §ξ άνθυπομοιράρχων
καί 51 όπλιτών, κατώρθωσαν άμα τή έξαντλήσει καί τοϋ
τελευταίου των φυσιγγίου, καί διαλαθόντες τής προσοχής
τών έπιδραμόντων, λόγφ τοϋ έπελθόντος σκότους, νά
διαφύγουν οί άνθυπομοίραρχοι Γ. Τσιτούρης, Σακκάς
Βλ. καί Παγιάτης Μ. καί νά παρουσιασθώσιν είς τό
Σύνταγμα.
Ωσαύτως καί τραυματίαι κατώρθωσαν νά διαφύγουν
καί άφίχθησαν μέχρι τοϋ Συντάγματος ήμών οί χωροφύ
λακες Πανόπουλος Θεόδωρος, Κοσσέρης Γεώργιος καί
Σπανός Παναγιώτης, φέροντες ό μέν πρώτος σοβαρόν
τυφλόν τραϋμα είς τόν άριστερόν βραχίονα, ό δεύτερος
τραϋμα διαμπερές όσφύος καί ό τρίτος τραϋμα τυφλόν
δεξιοϋ ώμου, οίτινες καί είσήχθησαν έκτάκτως είς τό Α'
Στρατιωτικόν Νοσοκομείον πρός νοσηλείαν.
Τά άνωτέρω άνεφέρθησαν ήμΐν ύπό τών διασωθέντων
ώς άνω άνθυπομοιράρχων καί τοϋ διοικητοϋ τής φρου
ράς άντισυνταγματάρχου Σερέπετζη Ελευθερίου, κατορθώσαντος καί τούτου νά διασωθή καί νά παρουσιασθή
σήμερον ένώπιόν μου.
Ήδη άγνοεΐται ή τύχη τοϋ μοιράρχου Στεφανάκη
Κωνστ., δστις καί ούτος έτραυματίσθη καί παρέμεινεν
είς τήν φρουράν, τοϋ άνθυπομοιράρχου Μίκου Παναγιώτου, τόν όποιον, ώς λέγεται, συνέλαβον αΙχμάλωτον
οί φύλακες τών φυλακών καί τόν παρέδωσαν είς τούς
άντάρτας τοϋ ΕΛΑΣ, ώς καί τών ύπολοίπων όπλιτών τής
φρουράς».
8.
Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ
ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΦΥΑΑΚΩΝ ΣΥΓΓΡΟΥ
Σχεδόν συγχρόνως πρός τήν έπίθεσιν κατά τόδν
φυλακών Βουλιαγμένης, έσημειώθη σφοδρά έπίθεσις μεγάλων έλασιτικών δυνάμεων κατά τόν παρά
τόν "Αγιον Σώστην φυλακών Συγγροϋ, δπου έκρατοϋντο δοσίλογοι και πολλοί κατάδικοι κοινοϋ ποι
νικού δικαίου. Οί έλασΐται, άποβλέποντες κυρίως
νά θέσουν είς χεΐράς των τούς κατηγορουμένους ώς
δοσιλόγους, τούς όποιους θά έξετέλουν θεαματικώς,
και τούς κοινούς έγκληματίας, οί όποιοι θά προσετίθεντο είς τάς τάξεις των, έκάλεσαν ματαίως διά
τηλεβόα τήν φρουράν νά άποσυρθή άνενόχλητος. Ή
δύναμις τής φρουράς άπετελεΐτο έξ 8 άξιωματικών
καί 62 όπλιτών. Ή έπίθεσις ήρχισε τήν 2αν απογευ
ματινήν τής 4ης Δεκεμβρίου καί συνεχίσθη μετά
σφοδρότητος άδιάκοπος μέχρι τής έπομένης. Οί
έλασΐται έπετίθεντο συνεχώς μέ αύτόματα δπλα,
δλμους καί χειροβομβίδας, άλλ’ οί φρουροί 4άπέκρουον μέ ήρωισμόν τάς λυσσώδεις έπιθέσεις των.
Κατά τήν διάρκειαν τής νυκτός κατώρθωσαν χάρις
είς τό βαθύ σκότος νά πλησιάσουν τό έξωτερικόν
τείχος τών φυλακών καί διά δυναμίτιδος άνετίναξαν τμήμα τούτου, προξενήσαντες ρήγμα 15 μέτρων
καί καταστροφήν τής βορινής θύρας. Κατόπιν έπεχείρησαν διά λυσσώδους έξορμήσεως νά εισβάλουν
μέσφ τών ρηγμάτων εις τό έσωτερικόν. ’Αλλ’ οί
φρουροί, καλύτερον έφωδιασμένοι, άπέκρουσαν τάς
λυσσώδεις έπιθέσεις του έχθροϋ δι’ όμαδικοΰ πυρός
καί χειροβομβίδων.
Ή μάχη συνεχίζετο μέ τήν αύτήν σφοδρότητα
μέχρι τής 1ης άπογευματινής ώρας τής 5ης Δεκεμ
βρίου, δτε κατέφθασεν ένίσχυσις έκ 200 Ά γγλ ω ν
στρατιωτών καί δύο τάνκς. Τεθέντες μεταξύ δύο
πυρών καί πτοηθέντες άπό τάς μεγάλας άπωλείας
των (είχον ήδη 137 νεκρούς καί τραυματίας) διέκο
ψαν τόν άγώνα καί άπεσύρθησαν. Ή φρουρά είχε
μόνον τραυματίας 3 άξιωματικούς καί 9 όπλίτας,
τρεις δέ άκόμη όπλΐται έξηφανίσθησαν, πιθανώς
αίχμαλωτισθέντες κατά τήν μάχην. Έ πίσ η ς έτραυματίσθησαν 8 Ά γ γ λ ο ι στρατιώται. Τήν 9ην Δεκεμ
βρίου ή φρουρά έγκατέλειψε τό κτίριον τών φυλα
κών, συνοδεύσασα τούς είς Αίγιναν ,μεταφερθέντας
κρατουμένους.
Τά διατρέξαντα κατά τήν έπίθεσιν πρός κατάληψιν τών φυλακών Συγγροΰ γεγονότα άφηγεΐται κα
τωτέρω έκθεσις τοϋ διοικητοΰ τής φρουράς ταγμα
τάρχου Γ. Μαρινάτου, σταλεΐσα έξ Αίγίνης τήν
20ήν Δεκεμβρίου:
«Περί τήν 2αν Απογευματινήν ώραν τής 4ης Δεκεμβρίου
έ.έ. ένοπλοι όμάδες τών άνταρτών τοϋ ΕΛΑΣ κυκλώσασαι αίφνιδίως τάς φυλακάς Συγγροϋ ήξίωσαν τήν παρά-
δοσιν τής φρουράς καί τήν παραλαβήν τών κρατουμένων
δοσιλόγων ώς καί τήν έλευθέρωσιν τών ποινικών καταδί
κων. Έπί τή άρνήσει ήμών ήρξαντο γενικήν έπίθεσιν έξ
δλων τών πλευρών πρός βιαίαν κατάληψιν τών φυλακών*
Ή φρουρά, ήτις είχε λάβει άπαντα τά κατάλληλα μέτρα,
διότι έκ τινων άκριτομυθιών είχε περιέλθει είς γνώσιν
μας ή σκοπουμένη έπίθεσις κατά τών φυλακών, άπήντησεν
άμέσως δι’ δλων τών μέσων άτινα διέθετεν. Ή μάχη μετ’
όλίγον έγενικεύθη καί ώς έξηκριβώθη βραδύτερον, περί
τάς δύο χιλιάδας άνταρτών έλαβον μέρος είς τήν έναντίον
μας έπίθεσιν. Άφοϋ ή έναντίον νας προσβολή διά τών
συνήθων δπλων άπέτυχεν, έγένετο. είς ή μας πρότασις
παραδόσεως, διότι άλλως θά έπήρχοντο έναντίον μας δι’
δλμων, χειροβομβίδων καί έμπρηστικών . μέσων διά νά
μδς άνατινάξουν είς τόν άέρα. Είς άρνητικήν μας καί πάλιν
άπάντησιν έπανήρχισαν τήν έναντίον μας έπίθεσιν πολυαριθμότεροι, μέ δλμους, χειροβομβίδας, άντιαρματικά
δπλα καί έμπρηστικάς καί καπνογόνους βόμβας. Ή μάχη
έμαίνετο έπί όΚτώ όλοκλήρους ώρας, κατά τάς όποίας
έρρίφθησαν έναντίον μας πολλαί έκατοντάδες δλμων καί
χειροβομβίδων, πολλαί έκ τών όποιων είσήλθον έντός
τών διαμερισμάτων τής φυλακής έκ τών παραθύρων καί
τής στέγης, ήτις εις τινα σημεία είχε διατρηθή. Ή φρουρά
έπεδείξατο πρωτοφανή άνδρείαν καί, μολονότι δώδεκα
έξ αότών είχον τραυματισθή, ούδείς έκ τούτων άπεσύρθη,
άλλά πάντες παρέμειναν μαχόμενοι είς τά σημεία είς &
είχον ταχθή. Είς τό σημείον αύτό οί έπιτιθέμενοι μάς
άπέστειλαν τόν ίερέα τοϋ Ναοϋ Αγίας Σοφίας διά νά
παραδοθώμεν, άλλ’ άντί άπαντήσεως προέβημεν είς τήν
σύλληψιν καί κράτη σιν τοϋ ίερέως, διότι άντελήφθημεν
δτι έζήτει νά άσκήση ψυχολογική ν βίαν πρός έπίτευξιν
τής άλώσεως τών φυλακών.
Ή έπίθεσις έξηκολούθησε καθ’ δλην τήν νύκτα, καίτοι περί τό μεσονύκτιον άφίχθησαν δέκα Άγγλοι στρατιώται πρός κατάπαυσιν τοϋ πυρός. Οδτοι μετέβησαν είς
τό Φρουραρχεϊον τοϋ ΕΛΑΣ καί τούς ειδοποίησαν περί
τής άφίξεώς των, έλαβον δμως τήν άπάντησιν δτι πρέπει
νά άναχωρήσουν άμέσως τών φυλακών, διότι άλλως θά
βάλουν καί έναντίον των. Οί δύο έκ τών στρατιωτικών
τούτων άνεχώρησαν διά νά ένημερώσουν τήν ύπηρεσίαν
-των είς Νέον Φάληρο ν, οί δέ λοιποί παρέμειναν μεθ’ ή
μών ένταΐς φυλακαΐς. Ή μάχη έξηκολούθησε καί τήν επο
μένη ν, όπότε οί άντάρται ύπονομεύσαντες κατά τό διά
στημα τής νυκτός τό έξωτερικόν τείχος τής φυλακής,
έτοποθέτησαν μεγάλην ποσότητα δυναμίτιδος καί τήν
πρωίαν τής έπομένης, 5ης Δεκεμβρίου, άνετίναξαν εν
τμήμα τούτου σχηματίσαντες κενόν 15 περίπου τετραγω
νικών μέτρων. Τό κενόν τοϋτο έφράχθη μέ τά πυρά όπλοπολυβόλου καί παρά τάς έπανειλημμένας προσπαθείας
τής εισόδου τών άνταρτών διά τοϋ ρήγματος δέν τό έπέτυχον, παρά τάς θυσίας άς εϊχον. Έπεχείρησαν κατόπιν
365
νά παραβιάσουν τήν έτέραν πρός βορραν θύραν τών φυλα
κών, άνατινάξαντες μέρος ταύτης καί μεταχειρισθέντες
καί καπνογόνα μέσα, παρά ταΟτα δμως ή θύρα αύτη έπισημασμένη έκ τών προτέρων έβάλλετο παρ’ ήμών έκ τοϋ
βάθους τής φυλακής μέ πυρά όπλοπολυβόλου καί δέν
κατώρθωσαν νά είσέλθουν καί έκεΐθεν είς τήν φυλακήν
παρά τάς πολλάς θυσίας τάς όποίας είχον, αΐτινες κατά
τάς πληροφορίας άς εΐχομεν βραδύτερον ήσαν 137 νε
κροί καί τραυματίαι. Καθ’ δλον τό διάστημα τής νυκτός
κήρυκες τών άνταρτών μέ τηλεβόας προσεπάθουν νά ένσπείρουν τρομοκρατίαν, καλοϋντες τούς χωροφύλακας
νά κτυπήσουν τούς άξιωματικούς των καί νά πετάξουν τά
δπλα, ώς καί τούς κρατουμένους νά διαρρήξουν τάς πύλας
τών φυλακών, έξωθεν τών όποιων τούς αναμένει τό ήρωικόν ΕΛΑΣ νά τούς προστατεύση. Δι’ έμέ προσωπικώς
άπηύθυναν χυδαίας ύβρεις καί άπειλάς δτι δέν θά μέ σφά
ξουν, άλλά θά μέ γδάρουν ζώντα. Παρ’ δλα ταϋτα τίποτε
δέν έπέτυχον, διότι ή φρουρά έπεδείξατο πλήν τινών εξαι
ρέσεων άνδρείαν καί πειθαρχίαν καί τό έσωτερικόν τής
φυλακής παρέμεινεν είς χεΐράς μας, λόγφ τών έκτάκτων
μέτρων άτινα έλήφθησαν, είς τά όποια συνέβαλον πολύ
ό διευθυντής τής φυλακής Μπελεγρής καί Ιδιαιτέρως ό
άρχιφύλαξ Ποϋλος.
Περί τήν Ιην Απογευματινήν ώραν τής έπομένης, 5ης
Δεκεμβρίου, άφίχθη είς τάς φυλακάς Συγγροϋ δύναμις
200 περίπου Άγγλων στρατιωτών μέ βαρύ όπλισμόν καί
δύο τάνκς, οΐτινες άνέλαβον τήν ύποστήριξίν μας καί οίτινες έβλήθησαν καί ούτοι ύπό τών άνταρτών τοϋ ΕΛΑΣ,
σχόντες 8 τραυματίας. Κατά τάς άπογευματινάς ώρας οί
άντάρται έτράπησαν είς φυγήν ληξάσης τής έπιθέσεώς.
Μετά 4 ήμέρας, ήτοι τήν 9 Δεκεμβρίου, έλήφθη ή ύπ’
άριθ. 34/3804/29/9.12.44 διαταγή τοϋ ύπουργοϋ τών Ε
σωτερικών διά τής όποίας διετάσσετο δπως ό διοικητής
τής φρουράς μετά τών άξιωματικών καί τών όπλιτών
μεταφέρουν είς Αίγιναν τούς ποινικούς καταδίκους τών
φυλακών. Μολονότι τό έγχείρημα ήτο δυσκολώτατον,
διότι οί έκκαθαρισθέντες δι’ Αίγιναν κατάδικοι ήσαν 177
(οί ύπόλοιποι 200 δοσίλογοι μετεφέρθησαν είς τάς φυ
λακάς Άβέρωφ), ή δέ δύναμις τών όπλιτών ήτο 47 χωροφύ
λακες καί 12 ύπαξιωματικοί, έν τούτοις, μέ πολλάς ταλαι
πωρίας καί δυσκολίας καί μετά τετραήμερον παραμονήν
είς τό ύπαιθρον καί παρά τάς άκτάς τοϋ Έλληνικοϋ, λόγφ άναμονής έξευρέσεως μέσου συγκοινωνίας, κατωρθώθη νά μεταφερθοϋν καί παραδοθοϋν απαντες είς τάς φύλακάς Αίγίνης, καίτοι πολλοί τούτων ήσαν βαρυποινΐται
καί τινες καταδικασμένοι είς ίσόβια δεσμά. Έπί τίνος
τών καταδίκων τούτων άνευρέθη σημείωμα, δπερ παρελήφθή ύπό τοϋ Άγγλου λοχαγοϋ διοικητοϋ τών μεταφο
ρικών μέσων τής συνοδείας, διά τοϋ όποίου έδίδοντο έντολαί είς τούς φυλακισμένους, έκ μέρους τοϋ ΕΛΑΣ προ
φανώς, νά κτυπήσουν άλύπητα τήν φρουράν τών φυλακών
καί μετά τήν έλευθέρωσίν των νά μεταβοϋν είς τήν ύπ’
άριθ. 3 άποθήκην, δπου ύπό μιδς όνόματι Σούλας θά
ώπλίζοντο καί θά εϊχον ώς στόχον τήν έπομένην τήν συνοι
κίαν Κολωνάκι καί δτι τήν 6ην Δεκεμβρίου θά έσφάζοντο
20.000 τσιμπούρια είς Αθήνας.
Πάντες οί τραυματίαι, πλήν τοϋ άνθυπομοιράρχου Παύ
λου Σπυρίδωνος, δστις ήτο σοβαρώς τραυματισμένος καί
μετεφέρθη ύπό τών Άγγλων στρατιωτικών είς τό νοσοκομεΐον, οί λοιποί, πρός τιμήν των, μετά τήν έπίδεσιν
τών τραυμάτων των παρέμειναν είς τόν άγώνα μέχρι τέ
λους καί μάς ήκολούθησαν είς τήν Αίγιναν».
9. ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΙ ΗΡΩ Ι ΚΗ ΑΜΥΝΑ
ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τό μένος τών στασιαστών έστράφη άπό τής πρώ
της ήμέρας κατά τοϋ Α ρχηγείου Χωροφυλακής,
τοϋ όποίου ή κατάκτησις είχε και ήθικήν σημασίαν,
δεδομένου δτι οί έντός αύτοϋ εύρισκόμενοι έπί κεφα
λής τοϋ Σώματος, έάν ήχμαλωτίζοντο θά έξετελοϋντο θεαματικώς, άλλά καί πρακτικήν διότι τό κτίριον
άπετέλει ίσχυρόν όχυρόν έντός τής πόλεως. Συμφώνως πρός τήν έκθεσιν τοϋ Ά ρχη γοϋ τής Χωροφυ
λακής, διά τήν άμυναν τοϋ Καταστήματος τοϋ Α ρ
χηγείου είχεν όρισθή φρούραρχος ό άντισυνταγματάρχης Γ. Θεοχάρης. Ή συνολική δύναμις άνήρχετο είς 32 άξιωματικούς καί 92 όπλίτας. Α ρκετοί
δμως τών άξιωματικών καί όπλιτών εύρέθησαν τυχαίως έντός τοϋ Α ρχηγείου καί ήσαν έντελώς άο
πλοι ή άνήκον είς τάς έντός τοϋ αύτοϋ κτιρίου στεγαζομένας Υ πηρεσίας Επιμελητείας καί Έκκαθαρίσεως Δαπανών, έντελώς άπαράσκευοι πρός συμ
μετοχήν είς πολεμικάς έπιχειρήσεις. Τελικώς έπελέ366
γησαν 25 όπλΐται μετ’ άναλόγων άξιωματικών διά
τήν διεξαγωγήν τής μάχης καί έτεροι 35 μετ’ άριθμοϋ τινός άξιωματικών ώς έφεδρεία. Ή δύναμις
τής άμύνης διέθετε μόνον τυφέκια ίταλικοϋ καί έλληνικοϋ τύπου μέ άριθμόν 100 εως 150 φυσιγγίων
δι’ έκαστον, δύο αύτόματα Στέν, §ν όπλοπολυβόλον
μέ περιωρισμένον άριθμόν φυσιγγίων καί 25 - 30 χει
ροβομβίδας. Ζητηθέντα έπειγόντως αύτόματα καί
πυρομαχικά δέν έστάλησαν. Τό Ά ρ χη γεΐον κατεί
χε τό έπί τής όδοϋ Ίουλιανοϋ άρ. 36 μέγαρον, συνε
χόμενα δέ ήσαν τά κτίρια είς τά όποια έστεγάζοντο
τά Ταμεία Χωροφυλακής καί αί Διαχειρίσεις τοϋ
Υ πουργείου Εσωτερικών. Ούχί μακράν (όδός Έ λπίδος καί Γ ' Σεπτεμβρίου) εύρίσκοντο τά κτίρια είς
τά όποια έστρατωνίζετο ή δύναμις τοϋ 4ου Τάγμα
τος Μετεκπαιδεύσεως, ταυτόχρονος στόχος καί ταϋ
τα τής έπιθέσεώς τών έλασιτών.
Ά π ό τής 3ης Δεκεμβρίου, έν άναμονή τής έπιθέ-
Τό έπι τής όδοΰ Ίόυλιανοΰ 36 οίκημα τον Αρχηγείου Χωροφυλακής. *Εναντίον του Αρχηγείου Χωροφυλακής οί κομμουνισταί
εξαπέλυσαν αλλεπαλλήλους λυσσώδεις έπιθέσεις κατά τό Δεκεμβριανόν κίνημα του 1944.
367
σεως τών κομμουνιστών, κατηρτίσθη σχέδιο ν άμύνης. Συμφώνως πρός τοϋτο κατελήφθησαν ύπό όμά
δων Χωροφυλακής τέσσαρες, πέριξ τοϋ κτιρίου, πο
λυκατοικίας μία βορείως τούτου, έτέρα δυτικώς καί
έτεραι δύο νοτίως έπί τής όδοΰ Άλίτσης. Κατελή
φθησαν έπίσης διά περιπόλου αί διασταυρώσεις τών
όδών Γ' Σεπτεμβρίου - Ίουλιανοϋ καί Άριστοτέλους - Ίουλιανοϋ. Όμοίως κατελήφθησαν δλαι αί
έπί τής προσόψεως τοϋ μεγάρου τής όδοϋ Ίουλιανοϋ
ταράτσαι τών τελευταίων όρόφων και πρός συμπλήρωσιν τής άμυντικής διατάξεως ήνοίχθησαν πολεμίστραι έπί τών τοίχων τής προσόψεως τοϋ κτι
ρίου καί είς τάς άνατολικάς καί δυτικάς πλευράς
αύτοϋ.
Ή δη άπό τής έσπέρας τής 4ης Δεκεμβρίου έρρίπτοντο ένοχλητικά πυρά συνεχισθέντα τήν έπομένην. Οί άμυνόμενοι άπήντων κατ’ άραιά διαστήματα
καί πρός όρατούς στόχους, λόγφ φειδοΰς τών έφοδίων των. Άπό τών πρώτων νυκτερινών ώρών τής
5 Δεκεμβρίου παρετηρήθη συρροή είς τάς πέριξ
διασταυρώσεις τών όδών Ισχυρών έλασιτικών όμά
δων μέ αύτόματα καί χειροβομβίδας. Περί τό μεσο
νύκτιον έξεδηλώθη σφοδροτάτη έπίθεσις, τόσον
κατά τοϋ Αρχηγείου δσον καί κατά τών έπί τών ό
δών Γ' Σεπτεμβρίου-Έλπίδος οίκημάτων τής Είδικής Άσφαλείας, δπου έμάχετο τό 4ον Τάγμα Μετεκπαιδεύσεως. Ή δύναμις τοϋ Τάγματος τούτου,
τοϋ όποιου τό τμήμα τής όδοϋ Μαυρογένους εϊχεν
ύποκύψει άπό τών έσπερινών ώρών, έκράτησε μέχρι
τής πρωίας τής 6ης Δεκεμβρίου δτε, έλλείψει φυσιγ
γίων, διέκοψε τόν άγώνα καί κατά τό πλεΐστον μέρος
διέφυγε πρός τό πλησίον 4ον Άστυνομικόν Τμήμα.
Τότε, δλαι αί δυνάμεις τών έλασιτών έστράφησαν
κατά τοϋ Αρχηγείου. Ά πό τής μεσημβρίας τής 6ης
Δεκεμβρίου έπετίθεντο λυσσωδώς, βάλλοντες δι* δ
λων τών μέσων, άκόμη καί διά προσκομισθέντων
δλμων.Ό άρχηγός τής άμύνης ήναγκάσθη νά άποσύρη είς τό έσωτερικόν τοϋ κτιρίου τούς είς τήν τα
ράτσαν τούτου μαχομένους, ώς καί τούς είς τάς γω
νίας τών όδών Ίουλιανοϋ - Γ' Σεπτεμβρίου - Άριστοτέλους-Τρίκορφων. Ά πό τών άπογευματινών ώρών
τής 6ης Δεκεμβρίου κατελήφθησαν ύπό τών κομ
μουνιστών καί αί ταράτσαι τών γύρωθεν κατοικιών,
τών είς αύτάς τοποθετημένων άνδρών άλλων φονευθέντων καί άλλων δυνηθέντων νά διαφύγουν. Ούτως
οί καταλαβόντες τάς γειτονικάς αύτάς ταράτσας εβαλλον άκαταπαύστως έξ έγγυτάτης άποστάσεως,
έκτοξεύοντες κατά τοϋ κτιρίου τοϋ Αρχηγείου χει
ροβομβίδας καί δέσμας δυναμίτιδος. *
Ά πό τής στιγμής έκείνης ή κατάστασις κατέστη
κρίσιμος. Ή δη κατά τάς πρωινάς ώρας τής 6ης Δε
κεμβρίου, έμφανισθέντα δύο άγγλικά τάνκς έσπει
ραν έλπίδας νίκης ή τούλάχιστον διασώσεως. Ά λλ’
ένφ οί κομμουνισταί έπί τή θέςι των είχον πανικό
βλητοι άποσυρθή, τά άγγλικά τάνκς έγκατέλειψαν
τό πεδίον τής μάχης, χωρίς νά άφήσουν βοήθειάν
τινα, ούδέ νά δώσουν προσοχήν είς τάς έκκλήσεις
368
τών άμυνομένων δπως τούς εφοδιάσουν μέ πυρομα
χικά. Οί κομμουνισταί, άναθαρρήσαντες, έπανέλαβον μετά λυσσώδους όρμής τάς έπιθέσεις. Κατά
τάς άπογευματινάς ώρας οί ήρωικοί άγωνισταί έφαίνοντο καμπτόμενοι, Ιδίως λόγφ έγγιζούσης έξαντλήσεως τών πυρομαχικών.
Έπίσης, πολλά δπλα είχον άχρηστευθή λόγφ τής
συνεχσϋς χρήσεως. Αξιωματικοί τινες καί όπλΐται
έσκέπτοντο &ν δέν θά έπρεπε νά χρησιμοποιηθούν
τά τελευταία έφόδια πρός όρμητικήν έξοδον ώς μό
νον άπομένον μέσον διασώσεως. Ή δη άξιωματικοι
τινες,εύρεθέντες έντός τοϋ Αρχηγείου άνευ ύπηρε
σίας καί φέροντες πολιτική ν ένδυμασίαν, ήδυνήθησαν ύπό τό σκότος τής νυκτός νά διαφύγουν διά τών
πλαγίων θυρών. Ά λλ’ οί διευθύνοντες τήν άμυναν
άνώτεροι άξιωματικοί διεκήρυξαν δτι ή τιμή τοϋ Σώ
ματος έπιβάλλει νά παραμείνουν μαχόμενοι μέχρι
καί τοϋ τελευταίου φυσιγγίου διά τήν ύπεράσπισιν
τής Πατρίδος. Έ ν φ δέ οί έπιτιθέμενοι έλασΐται,
ίσως άντιληφθέντες κάμψιν τής μαχητικότητος, μέ
τηλεβόας τούς παρώτρυνον νά παραδοθοϋν, άξιωματικοί καί όπλΐται, καταλαβόντες θέσεις είς τόν α'
καί β' δροφον άπήντων δι* όμοβροντιών. Είς τόν α'
δροφον διηύθυνε τήν άμυναν ό άντισυνταγματάρχης
Παππάς, είς τόν β' ό άντισυνταγματάρχης Παπακώστας καί είς τόν γ' ό άντισυνταγματάρχης Θεοχάρης.
Κατά τήν έκθεσιν τοϋ μετέχοντος τής μάχης Ά ρ
χηγοϋ ό άγών διεξήγετο έκατέρωθεν μετά λύσσης.
«Οί άνδρες χωρίς άνάπαυσιν έμάχοντο άπό τοϋ με
σονυκτίου, άδιαφοροϋντες διά τούς ριπτομένους
δλμους, τάς χειροβομβίδας, τάς δυναμίτιδας καί τά
καταρρέοντα έπ’ αύτών τμήματα τής οίκοδομής. Ό
κονιορτός τών άσβεστωμάτων καί τά καπνογόνα τούς
έπνιγον, τά πυρακτωμένα δπλα των τούς κατέκαιον
τάς χεΐρας, άλλ’ έπ’ ούδενί λόγφ έγκατέλειπον τόν
άγώνα».
Τά φυσίγγια ήλαττώνοντο έπικινδύνως καί μάλι
στα κατά τήν κρισιμωτέραν φάσιν τών άπογευματινών ώρών. Δέν έμενε πλέον άλλη έλπίς σωτηρίας ή
ή άπεγνωσμένη έξοδος, άλλ’ ήτο άνάγκη νά συνεχισθή όπωσδήποτε ό άγών μέχρι τής έπελεύσεως τοϋ
σκότους, όπότε μόνον ήτο δυνατή ή έγκατάλειψις
τοϋ κτιρίου.
Δεδομένου δτι έξόρμησις έκ τής κυρίας έξόδου τοϋ
Καταστήματος τοϋ *Αρχηγείου θά έπέφερε μεγάλας
άπωλείας, άπεφασίσθη δπως μέ τήν βοήθειαν τοϋ
έγκλεισμένου έπίσης άποστράτου συνταγματάρχου
τοϋ πυροβολικού Άπ. Παπαγεωργίου διανοιχθή είς
τήν όπισθίαν, άνατολικήν πλευράν διά διατρήσεως
τοϋ τοίχου όπή δίδουσα έξοδον πρός συνεχόμενον
γκαράζ τής όδοϋ Γ' Σεπτεμβρίου. Ά λλ’ άπεδείχθη
άδύνατος ή διάτρησις τοϋ έκ σιδηροκονιάματος τοί
χου. Έπί τέλους κατωρθώθη νά διανοιχθή άπό όπισθίας ταράτσας τοϋ Αρχηγείου καταπακτή, μέσφ
τής όποίας διά πηδήματος άρκετοϋ ύψους ήτο δυνα
τή ή κάθοδος είς τό γκαράζ.
"Οταν ήρχισε νά νυκτώνη, ό Άρχηγός συνταγμα
τάρχης Παπαργύρης έκρινε σκόπιμον νά κατέλθη
πρώτος, συνοδευόμενος ύπό τοΰ ύπομοιράρχου Γιαννοπούλου, διά τής καταπακτής είς τό γκαράζ, διότι
ήκούσθη είς τήν όδόν Γ' Σεπτεμβρίου άγγλικόν
άρμα και ήθελε νά συνεννοηθή δπως σταθμεύση τοϋ
το είς κατάλληλον θέσιν καί διά βολών προστατεύση τήν έκεΐθεν άποχώρησιν. Ά λλ’ ένφ κατήρχετο
τήν καταπακτήν, λόγω τοϋ σκότους κατέπεσεν είς
τό κενόν τραυματισθείς είς τήν δεξιάν χεΐρα και τήν
κεφαλήν, έκ τούβλου καταρρεύσαντος μεσοτοίχου
έπι τοϋ όποίου έστηρίχθη. Ό συνοδεύων ύπομοί
ραρχος τόν έξήγαγεν αίμόφυρτον έκ τών συντριμ
μάτων τοϋ τοίχου καί τόν ώδήγησε πρός τήν έξο
δον τοϋ γκαράζ. Ά λλ’ ένφ ό ύπομοίραρχος ετρεξε
πρός τήν κατεύθυνσιν τής όδοϋ Ίουλιανοϋ διά νά
προλάβη τό περιφερόμενον άγγλικόν τάνκ, ό Α ρ
χηγός Παπαργύρης λόγφ τοϋ σκότους καί τής ζά
λης έλαβεν άντίθετον κατεύθυνσιν καί εύρέθη, άπομεμονωμένος καί είς μάτην άναζητούμενος, είς τήν
όδόν Φερρών, δπου κατέπεσεν έκ σκοτοδίνης. Συνελθών μετά τινα ώραν καί μή γνωρίζων ποϋ εύρίσκεται, κινδυνεύων δέ νά συλληφθή άπό στιγμής είς
στιγμήν ύπό έλασιτών, έκτύπησε τήν πρώτην τυχοϋσαν θύραν.
Κατ’ εύτυχή σύμπτωσιν εύρέθη έν τφ μέσφ έθνικόφρονος οίκογενείας, ή όποία έπεριποιήθη τά
τραύματά του καί τόν ένοσήλευσεν, έπί διήμερον,
κληθέντος καί ίατροϋ. Κατόπιν τόν έφωδίασε μέ
πολιτικήν ένδυμασίαν καί ούτως ήδυνήθη άγνώριστος νά φθάση είς τά Παλαιά Ανάκτορα.
Άνέλαβε καί πάλιν τήν Αρχηγίαν τοϋ Σώματος,
άφ’ ού προσωρινώς έξετέλεσε τά καθήκοντα Ά ρχη
γοϋ ό συνταγματάρχης Χωροφυλακής Στ. Μπριλλάκης.
Οί λοιποί πολιορκούμενοι έντός τοϋ Αρχηγείου
άξιωματικοί καί όπλΐται, άφοϋ έκράτησαν τήν ήρωικήν άμυναν μέχρι τών μεταμεσονυκτίων ώρών τής
6ης πρός 7ην Δεκεμβρίου, κατήλθον διά τής κατα
πακτής είς τό γκαράζ καί ύπό τήν προστασίαν τοϋ
πυρός τοϋ άγγλικοϋ άρματος μάχης μετεφέρθησαν
είς τά Παλαιά Ανάκτορα. Κατά τόν διήμερον αύτόν
ήρωικόν άγώνα έφονεύθησαν δύο άξιωματικοί καί
τρεις όπλΐται καί έτραυματίσθησαν 3 άξιωματικοί
καί 4 όπλΐται.
Συνταγματάρχης Άργύριος Παπαργύρης. Αρχηγός Χωροφυ
λακής κατά τό Δεκεμβριανόν κίνημα του 1944. Κατά τήν
έπίθεσιν τών κομμουνιστών έναντίον του Αρχηγείου Χωρο
φυλακής, Ιουλιανοϋ 36, εύρίσκετο έντός τοΰ οικήματος και
κατηύθυνε τήν άμυναν.
Ή το τόση ή λύσσα τών έλασιτικών στιφών διά
τήν μακράν άντίστασιν τών όλιγαρίθμων αύτών άν
δρών τής Χωροφυλακής, οί όποιοι διέφυγον τών όνύχων των καί άφοϋ έπροξένησαν εις αύτούς σο βα
ράς άπωλείας, ώστε δταν είσήλασαν εις τό κενόν
μέγαρον τοϋ Αρχηγείου δέν άφησαν λίθον έπί λί
θου. Διήρπασαν ή κατέστρεψαν τά πάντα, έξήλωσαν
άκόμη καί τά δάπεδα τών πατωμάτων. Βραδύτερον
άνευρέθη ξυλεία τών δαπέδων καί τραπεζών τοΰ Α ρ
χηγείου είς φερετροποιεΐον, χρησιμοποιουμένη πρός
κατασκευήν φερέτρων!
10. ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΜ ΥΝΑΝ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ
Παραθέτομεν κατωτέρω έκθεσιν τοΰ τότε Άρχηγοΰ τής Χωροφυλακής συνταγματάρχου Άργ. Παπαργύρη, μετασχόντος προσωπικώς είς τόν άγώνα
τοΰ Αρχηγείου, τοΰ όποίου τάς δραματικάς φάσεις
μέχρι καί τής έπικινδύνου περιπετείας του μάς περι
γράφει λίαν έναργώς. Έ ν συνεχείς παραθέτομεν τό
συνταχθέν κατά τήν αύτήν ήμέραν, τής 12 Δεκεμ-
βρίου, «Δελτίον Συμβάντων», άφηγούμενον τά τής
έπιθέσεώς κατά τοϋ Αρχηγείου,
ΕΚΘΕΣΙΣ
Τοϋ Άρχηγοϋ τής Χωροφυλακής συνταγματάρχου Παπαργύρη Αργυρίου περί τών ένεργειών κατά τήν διάρ369
κειαν τοϋ στασιαστικού κινήματος τοϋ Δεκεμβρίου 1944.
«Μετά τήν ρί|ξιν ήτις έπήλθε μεταξύ τής Κυβερνήσεως
Παπανδρέου καί τών έαμικών ύπουργών, έκλήθην τήν
έσπέραν τής 3ης Δεκεμβρίου π.ε. ύπό τοϋ τότε Προέδρου
τής Κυβερνήσεως κ. Παπανδρέου είς τό ξενοδοχεΐον τής
Μ. Βρεττανίας καί έπί παρουσία τών ύπουργών τών Εσω
τερικών, Στρατιωτικών καί τοϋ Στρατιωτικού Διοικητοϋ
διετάχθην, δπως αί δυνάμεις τής Χωροφυλακής άπό τής
έπομένης έκτελέσωσι τά καθήκοντά των πρός τήρησιν
τής τάξεως. Επειδή δμως είς τήν Χωροφυλακήν διά τοϋ
προγραμματικού λόγου τοϋ τέως Πρωθυπουργοϋ εϊχεν
άποδοθή μομφή δτι εϊχεν ύποστή ήθικήν κρίσιν, έν πολλοΐς δέ αύτη είχε τεθή έκτος ύπηρεσίας, άνέφερον δτι ή
Χωροφυλακή θά έκτελέση δπως πάντοτε τό πρός τήν Πα
τρίδα καθήκον, πλήν δμως εϊναι άνάγκη ν’ άποκατασταθή αύτη προηγουμένως ήθικώς δι* Ημερήσιας Διαταγής
τού κ. Πρωθυπουργού, πράγμα δπερ οϋτος ύπεσχέθη καί
δπερ έπραξεν άργότερον.
Τήν έπομένην (4ην Δεκεμβρίου) ήσχολήθην διά τόν
έξοπλισμόν τών άνδρών τού 4ου Τάγματος τοϋ Συντάγμα
τος Χωροφυλακής, δπερ είχε καταρτισθή έκ τών άνδρών
τών συμπτυχθεισών Υπηρεσιών Πελοποννήσου και Θεσ
σαλίας, οίτινες μετεφέρθησαν ένταΰθα δι* άγγλικών αύτοκινήτων κατόπιν ένεργειών μου, καί οίτινες έστρατωνίζοντο είς τό Κατάστημα τής τέως Διευθύνσεως Είδικής
Άσφαλείας (ΡΣεπτεμβρίου 105) καί είς τό Σχολεΐον τής
όδοΰ Μαυρογένους.
Τήν 16ην ώραν τής Ιδίας ήμέρας εύρισκόμενος μετά τοΰ
έπιτελάρχου μου συνταγματάρχου Πολυκράτη Γεωργίου
είς τό Σύνταγμα Χωροφυλακής, έλαβον γνώσιν δτι αί
φυλακαί Βουλιαγμένης είχον ύποστή έπίθεσίν τών έλασιτών καί έκινδύνευον άπό στιγμής είς στιγμήν. Διέταξα
τήν ένίσχυσιν τής φρουράς τούτων δι* ένός λόχου δστις
δμως, ώς μοί άνέφερον τήν έπομένην, λόγφ τού έπελθόν
τος σκότους καί τής έπεκτάσεως τής έπιθέσεως τών στα
σιαστών καθ’ άπασαν τήν περιφέρειαν, δέν κατώρθωσε
νά φθάση είς τόν προορισμόν του καί ή φρουρά μετά σκληρόν άγώνα εύρεθεΐσα πρό ύπερτέρων δυνάμεων και πολύ
μεγαλυτέρας δυνάμεως πυρός ήναγκάσθη νά ύποκύψη.
Ή πτώσις τής άνωτέρω φρουράς καί ή έν γένει κατάστασις έπέδρασε πολύ ψυχολογικώς είς τούς άνδρας τοϋ Συν
τάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη. Δι* δ, ήναγκάσθην
τήν πρωίαν τής έπομένης νά μεταβώ μετά τοϋ έπιτελάρ
χου μου καί άντισυνταγματάρχου Θεοχάρη περί ώραν
9ην είς τό Σύνταγμα, δπου διέταξα συγκέντρωσιν άξιωμα
τικών καί άκολούθως συγκέντρωσιν όπλιτών, είς οΰς ώμίλησα περί τών καθηκόντων καί τών Ιστορικών ύποχρεώσεων τής Χωροφυλακής έναντι τής Μεγάλης Ελλάδος.
Έκεΐθεν, μετέβην είς τήν Στρατιωτικήν Διοίκησιν καί
άκολούθως είς τόν Άγγλον ταξίαρχον είς Παραπήγματα
καί έζήτησα 1.000 δπλα, 100 αύτόματα καί 200 χειροβομ
βίδας, άτινα παρά τήν ύπόσχεσιν δέν μοί έχορηγήθησαν,
μέχρις δτου μάς έπρόλαβον τά γεγονότα. "Οταν έπανήλθον είς τό Αρχηγείο ν περί ώραν 1Ιην παρετήρησα δτι
εϊχον άρχίσει άραιά παρενοχλητικά πυρά κατά τοΰ Κατα
στήματος τοΰ Αρχηγείου, άτινα έξηκολούθησαν μέχρι
370
τής 20ής σχεδόν ώρας καί άτινα μετά διακοπήν όλίγων
ώρών έπανήρχισαν περί ώραν 23.50 τής ίδίας ήμέρας
έντονώτερα καί έξηκολούθησαν καθ’ δλη ν τήν ή μέραν
τής έπομένης 6ης Δεκεμβρίου π.έ.
Διά τήν άμυναν τοϋ Καταστήματος τοΰ Αρχηγείου είχεν όρισθή φρούραρχος ό άντισυνταγματάρχης Θεοχά
ρης Γεώργιος καί δύναμις 25 όπλιτών μετ’ άναλόγων ά
ξιωματικών, ύφίστατο δέ καί έτέρα έκ 35 άνδρών δύναμις
μετά άριθμού τίνος άξιωματικών ώς έφεδρεία. Ή δύναμις
αΰτη διετίθετο τόσον παρά τοΰ Αρχηγείου δσον καί δ
λων τών έν τφ μεγάρω τοΰ Αρχηγείου στεγαζομένων
Υπηρεσιών Χωροφυλακής, ήτοι τής Επιμελητείας καί
τής Διευθύνσεως Έκκαθαρίσεως Δαπανών. Πρός άπόκρουσιν τής έπιθέσεως κατά τοΰ Αρχηγείου είχον καταληφθή
αί γωνίαι τών διασταυρουμένων όδών Ίουλιανοϋ καί Γ'
Σεπτεμβρίου καί Ίουλιανοϋ καί Άριστοτέλους, ή όδός
Άλίτσης ώς καί κατ’άρχάς μέν τρεις, άκολούθως δέ καί
άλλαι δύο ταράτσαι τών δεσποζόντων τοΰ Αρχηγείου οίκημάτων διά δυνάμεως μέ έπί κεφαλής άξιωματικούς.
Ή δύναμις τού Αρχηγείου διέθετε μόνον τυφέκια Ιτα
λικού καί έλληνικοΰ τύπου με άριθμόν 100-150 φυσιγγίων
δι* έκαστον, δύο αύτόματα Στέν, εν οπλοπολυβόλο ν τοΰ
ύπομοιράρχου Ματαράγκα μέ περιωρισμένον άριθμόν
φυσιγγίων καί 25-30 χειροβομβίδας.
Ή 5η Δεκεμβρίου διέρρευσε μέ τήν άνταλλαγήν έκατέρωθεν άραιών πυρών. Άπό τοΰ μεσονυκτίου δμως τής
5-6 Δεκεμβρίου π.ε., ή έπίθεσις τών κομμουνιστών έπανελήφθη έντονωτάτη τόσον κατά τοΰ Αρχηγείου, δσον
καί κατά τής στρατωνιζομένης είς τά οΙκήματα τής τέως
Διοικήσεως Είδικής Άσφαλείας (όδός Έλπίδος καί Γ'
Σεπτεμβρίου) δυνάμεως Μετεκπαιδεύσεως. Ή δύναμις
τοΰ Τάγματος, τής όποίας άφ’ έσπέρας τό τμήμα τής όδοΰ
Μαυρογένους είχε παραδοθή, ύπέκυψε καί αΰτη διαλυθεΐσα τήν πρωίαν τής 6ης Δεκεμβρίου, όπότε τό βάρος
τής έπιθέσεως τών κομμουνιστών έπεσεν έπί τοΰ Α ρχη
γείου Χωροφυλακής. Οί κομμουνισταί έχρησιμοποίουν
δλα τά είδη τών δπλων, άπό τής μεσημβρίας δέ τής 6ης
Δεκεμβρίου ήρξατο έντονος χρήσις δλμων, πράγμα δπερ
μδς ήνάγκασε ν* άποσύρωμεν είς τό έσωτερικόν τοΰ κατα
στήματος καί τούς είς τήν ταράτσαν τοΰ Αρχηγείου
άμυνομένους άνδρας καί τούς είς τάς γωνίας τών όδών
Ίουλιανοϋ— Γ' Σεπτεμβρίου, Άριστοτέλους—Τρικόρφων. Οί κομμουνισταί όλίγον κατ’ όλίγον κατώρθωσαν
νά έξουδετερώσωσι καί δλας τάς έστίας άμύνης, ας εϊχομεν έγκαταστήσει είς τάς γειτονικάς ταράτσας είτε φονεύοντες τούς άνδρας μας είτε άναγκάζοντες αύτούς ν’
άπομακρυνθώσιν έκεΐθεν έλλείψει πυρομαχικών. Καί οΰτω κατώρθωσαν, κατά τάς άπογευματινάς ώρας τής 6ης
Δεκεμβρίου, νά καταλάβωσι τάς γειτνιαζούσας πρός τό
Άρχηγεΐον ταράτσας καί νά μδς βάλωσιν έξ έγγυτάτης
άποστάσεως διά χειροβομβίδων καί δεσμών δυναμίτιδος.
Άπό τής στιγμής έκείνης ή κατάστασις τών έν τφ
Άρχηγείφ κατέστη κρίσιμος. Τότε μοί άνηγγέλθη ύπό
τοΰ άντισυνταγματάρχου Θεοχάρη δτι άξιωματικοι καί
όπλΐται εύρίσκοντο είς τά ύπόγεια διαμερίσματα καί
περιβληθέντες πολιτικήν άμφίεσιν ήτοιμάζοντο πρός άναχώρησιν. Κατελθών είς τά διαμερίσματα τοΰ α' όρόφου
καί τό ύπόγειον, εύρον πράγματι έκεΐ πολλούς άξιωματικούς καί όπλίτας συνεπτυγμένους καί συνωθουμένους,
οϋς ύπό τήν άπειλήν του περιστρόφου μου ήνάγκασα νά
καταλάβωσι θέσεις, άλλοι μέν είς τόν α' όροφον άλλοι
δέ είς τόν β' καί γ' τοιουτον, δπου εύρίσκοντο οί άντισυνταγματάρχαι Παπακώστας καί Θεοχάρης.
Ά πό τής πρώτης στιγμής τής έπιθέσεως έτόνισα είς
[ όλους δτι είναι ανάγκη, χάριν τής Ιστορίας τής Χωρο
φυλακής, τό Άρχηγεΐον νά μή παραδοθή έπ’ ούδενί λόγφ
είς τούς κομμουνιστάς, άλλά νά πολεμήσωμεν μέχρις
έξαντλήσεως τοΰ τελευταίου φυσιγγίου καί νά πέσωμεν
μέχρις ένός πρός παραδειγματισμόν τών έπερχομένων.
Μετά τών άνωτέρω άξιωματικών τοΰ Επιτελείου μου
κινούμενος πανταχοΰ κατέβαλον έξαιρετικήν προσπά
θειαν διά τήν πειθαρχίαν τοϋ πυρός, διότι παρετήρησα
δτι τά φυσίγγια ήλαττώνοντο έπικινδύνως καί, ίδία τάς
άπογευματινάς ώρας τής 6ης Δεκεμβρίου, όπότε ήτο ό
άγων είς τήν κρισιμωτέραν του φάσιν καί ήτο ανάγκη
δπως διαρκέση όπωσδήποτε μέχρι τής έπελεύσεως τοϋ
σκότους, όπότε έσχεδιάζετο έξοδος πρός λύσιν τής πο
λιορκίας καί άπαγκίστρωσιν τής δυνάμεως.
Ό άγών διεξήγετο έκατέρωθεν μετά λύσσης. Οί άνδρες
χωρίς άνάπαυσιν έμάχοντο άπό τοΰ μεσονυκτίου, άδιαφοροΰντες διά τούς ριπτομένους δλμους, τάς χειροβομ
βίδας, τάς δυναμίτιδας καί τά καταρρέοντα έπ’ αύτών
τμήματα τής οικοδομής. Είς τάς προσκλήσεις τών κομ
μουνιστών διά τοΰ τηλεβόα δπως παραδοθώμεν άπήντων
δι’ όμοβροντιών* ό κονιορτός τών άσβεστωμάτων καί τά
καπνογόνα τούς έπνιγον τά πεπυρακτωμένα δπλα των
τούς κατέκαιον τάς χεΐρας, άλλ’ έπ’ ούδενί λόγψ έγκατέλειπον τόν άγώνα. Κατά τόν διεξαχθέντα άγώνα περισ
σότερον διεκρίθησαν ό ανθυπομοίραρχος Μοϋρτος, δστις
έμάχετο έπί ώρας είς τόν β' καί γ' δροφον, άπό παραθύ
ρου είς παράθυρον, άψη,φών πάντα κίνδυνον καί άδιαφορών διά τά καταρρέοντα έπ’ αύτοΰ τμήματα τής οίκοδο
μής καί τόν κονιορτόν δστις τόν άπέπνιγε καί τόν έτύφλωνεν. Οί ύπομοίραρχος Γιαννόπουλος Γ. καί άνθυπομοίραρχος Ταβουλάρης Ν., οΐτινες διά τής έξαιρετικής
σκοπευτικής ίκανότητός των κατώρθωσαν νά έξοντώσωσι
πλείστους έκ τών έπιτιθεμένων καί καλώς ώχυρωμένων
είς τάς γύρω πολυκατοικίας κομμουνιστών. Ό ύπομοί
ραρχος μάλιστα Γιαννόπουλος δι’ έπιτυχοΰς ρίψεως χειροβομβίδος κατά τάς άπογευματινάς ώρας τής 6ης Δε
κεμβρίου κατώρθωσε νά έξοντώση όλόκληρον όμάδα κομ
μουνιστών ήτις, έξοντώσασα τήν έπί τής πρός τήν όδόν
Άριστοτέλους ταράτσας δύναμιν Χωροφυλακής, άνερριχήθη έπί τοΰ τοίχου τοΰ έσωτερικοϋ προαυλίου τοΰ
Αρχηγείου, ΐνα είσπηδήση είς αύτήν καί θέση πΰρ είς
τό Άρχηγεΐον. Ά λλά καί οί ταγματάρχης Σκαρόπουλος,
μοίραρχος Κωστόπουλος, μοίραρχος Κούτσιας, ύπομοί
ραρχος Ματαράγκας, ταγματάρχης Ζιούβας, ταγματάρχης
Μεσημέρης, οί ύπομοίραρχος Τζαμαλούκας, άνθυπομοίράρχος Παπαβλασσόπουλος καί άνθυπασπιστής Γραμμουτσιάνος οΐτινες καί έτραυματίσθη σαν, άνθυπασπιστής
Τριβιζδς, ύπό τήν καθοδήγησιν καί παρότρυνσιν τών
άντισυνταγματαρχών Θεοχάρη καί Παπακώστα έπολέμησαν έπίσης καλώς. Μεταξύ τών οπλιτών διεκρίθησαν οί
ένωμοτάρχης Πορικός Ν., δστις καί έτραυματίσθη, ό
ένωμοτάρχης Τριανταφύλλου, ό ένωμοτάρχης Κιούσης,
οί ύπενωμοτάρχαι Λιακόπουλος Φ., δστις καί έτραυμα
τίσθη, Γούλας δστις καί έτραυματίσθη, οί χωροφύλακες
Φούντζιλας, Κουρής, Άναγνωστόπουλος, οί όπλΐται τής
Διοικήσεώς Επιμελητείας Καπούλας, Παπαδάκος, Άγαθάκος καί πολλοί άλλοι τών όποιων δέν ένθυμοΰμαι τά
όνόματα.
Τό μεγαλύτερον βάρος τοΰ διεξαχθέντος διημέρου άγώ
νος τό έσυραν οί άξιωματικοί καί όπλΐται τοΰ Ε πιτε
λείου τοΰ Αρχηγείου.
Τήν 10.30' ώραν τής 6ης Δεκεμβρίου κατέφθασαν εξωθι
τοΰ καταστήματος τοΰ Αρχηγείου δύο άγγλικά άρματα
μάχης, τά όποια έβαλον καί διεσκόρπισαν ώρισμένας
φωλεάς έλασιτών. Είς εν έκ τών άρμάτων έπέβαινεν ό
άντισυνταγματάρχης Τσιτούρας Νικόλαος, διοικητής τής
Διοικήσεώς Χωροφυλακής Αθηνών καί είς τόν όποιον
ένεχείρισα έπεΐγον ύπηρεσιακόν σημείωμα, πρός τήν
Στρατιωτική ν Διοίκησιν, ΐνα μάς άποσταλοΰν αύτόματα
καί όπλοπολυβόλα πρός πλήρη άμυναν, διότι οί έλασΐται
έμάχοντο μέ αύτόματα, δλμους, χειροβομβίδας καί μέ
δέσμας δυναμίτιδος. Ώ ς μοί άνεφέρθη άργότερον, τό
σημείωμα δέν έφθασε μέχρι τής Στρατιωτικής Διοικήσεως, κατόπιν άρνήσεως τών Άγγλων νά μεταβώσιν
έκεΐ.
Μετά τήν άναχώρησιν τών άνω άρμάτων, ή πίεσις κατά
τοϋ Αρχηγείου ήρχισε μέ λύσσαν καί μέ δραστικώτερα
πολεμικά μέσα καί, Ιδίως, έκ τής προσόψεως τοϋ Κατα
στήματος τοϋ Αρχηγείου τής όδοϋ Ίουλιανοΰ. Ή προσ
πάθεια τόσον έμοΰ δσον καί τοΰ έπιτελάρχου συντα
γματάρχου Πολυκράτη, άντισυνταγματαρχών Παπακώ
στα, Παππά καί Θεοχάρη, ήτο νά τονώνωμεν τό ήθικόν
τών μαχομένων άνδρών καί ίδία τών εύρισκομένων
είς τόν δεύτερον δροφον, τούς όποιους διαρκώς έπέβλεπον καί ένεψύχωνον οί έκ τών άνωτέρω Παπακώστας καί
Θεοχάρης. Επειδή άπεβάλαμεν κάθε έλπίδα ένισχύσεως,
έδωσα διαταγήν νά μελετηθή σχέδιον άποχωρήσεως τής
δυνάμεως άμα τή έπελεύσει τοΰ σκότους. Επειδή εΐχον
ύπ’ δψει μου, δτι ένδεχομένη έξόρμησις έκ τής κυρίας
έξόδου τοΰ Καταστήματος τοΰ Αρχηγείου θά έπέφερε
πολλάς άπωλείας είς τήν δύναμιν, τή είσηγήσει τοΰ
άποκλεισθέντος έκεΐ άπό τής 3ης Δεκεμβρίου άποστράτόυ αξιωματικού Πυροβολικοΰ Παπαγεωργίου Αποστό
λου, έσκέφθην δτι έπρεπε νά γίνη έξ άλλου μέρους ή
άποχώρησις πρός άποφυγήν περισσοτέρων θυμάτων. Πρός
τούτοις, διέταξα τόν άντισυνταγματάρχην Παππδν καί
τόν ύπομοίραρχον Γιαννόπουλον δπως άπό τήν άνατολι
κήν πλευράν τοΰ Καταστήματος ένεργήσωσιν άναγνώρισιν, είς τρόπον ώστε έάν παρίστατο άνάγκη άποχωρή
σεως τής δυνάμεως, νά γίνη αύτη έκ τής πλευράς έκείνης.
Μετά παρέλευσιν ώρας μοί άνέφερον δτι ήδύνατο νά
γίνη διάτρησις τοίχου πρός γειτονικόν γκαράζ, ή έξοδος
τοϋ όποιου ήτο πρός τήν όδόν Γ' Σεπτεμβρίου. Τήν πρότασιν ταύτην ένέκρινα καί διέταξα νά άρχίση ή πρός
τοϋτο έργασία, άλλά έπειδή ό τοίχος ήτο στερεός καί
ήτο δύσκολος ή διάτρησις τούτου, μοί άνέφερον δτι ήτο
αδύνατος ή περαιτέρω ενέργεια, όπότε διέταξα τόν ύπο371
μοίραρχον Γιαννόπουλον νά ένεργήση πρός άνεύρεσιν
έτέρου μέρους καί νά κάμη σχετικήν άναγνώρισιν καί
ν’ άναφέρη. Όντως, έπανελθών ό έν λόγφ ύπομοίραρχος
μοί άνέφερεν δτι εύρε κατάλληλον |ΐέρος διά τήν περίπτωσιν τής άποχωρήσεως καί τελείως έξησφαλισμένον
άπό τά βλήματα των έλασιτών. Τούτο μοί άνεφέρθη έπί
παρουσία τοΰ άντισυνταγματάρχου Παππδ, είς τόν όποιον
έδωσα έντολήν νά γνωρίση είς τούς μαχομένους δτι, έν
περιπτώσει άποχωρήσεως τής δυνάμεως, θά είδοποιηθοϋν, ΐνα άποχωρήσωσιν έκ τοΟ ώς άνω εύρεθέντος καταλ
λήλου μέρους. Περί τήν 18ην Εως 18 καί 30' ώραν περίπου
τής 6ης Δεκεμβρίου, διήλθε διά τής όδοϋ Ίουλιανοΰ καί
έμπροσθεν τοΰ Αρχηγείου άγγλικόν άρμα, τό όποιον δέν
έστάθη, άλλά άκολουθήσαν τήν όδόν ταύτην έκαμψεν
είς τήν όδόν Άριστοτέλους καί τό όποιον δέν έπρόφθασα
έξελθών τοΰ Καταστήματος. Κατόπιν τούτου καλέσας τόν
ύπομοίραρχον Γιαννόπουλον μετέβην μετ’ αύτοϋ και τοϋ
έπιτελάρχου, άκολουθούμενος καί ύπό τοϋ άντισυνταγματάρχου Παππά, είς τήν άνατολικήν πλευράν πρός άναγνώρισιν τής προαναφερθείσης έξόδου. Προηγείτο ώς
όδηγός ό ύπομοίραρχος Γιαννόπουλος καί ήκολούθουν
έγώ, άνήλθομεν είς μικράν ταράτσαν τοΰ Αρχηγείου
καί έν συνεχείς ό ύπομοίραρχος κατήλθεν είς τό συνε
χόμενον γκαράζ διά τής διανοιχθείσης καταπακτής. "Ε
πειτα έκλήθην ύπ’ αύτοϋ να κατέλθω, πλήν δμως λόγφ
τοϋ ύφισταμένου σκότους, μόλις έπεχείρησα νά κατέλθω
στηριχθείς είς τοίχον άσθενή, κατέπεσα έντός τοΰ κενοΰ
καί μετ’ έμοϋ όλόκληρος μεσότοιχος έκ τούβλων έπ’ εμέ.
Αποτέλεσμα τής πτώσεως ταύτης ύπήρξεν ό τραυματι
σμός μου είς τήν δεξιάν χεΐρα και είς τήν κεφαλήν, ύποστάς κάταγμα τής χειρός. Ό έν λόγφ ύπομοίραρχος φο
βηθείς μήπως έτραυματίσθην θανασίμως έσπευσε και μέ
άνέσυρεν έκ τών λίθων καί, βοηθήσας με, μέ ώδήγησε
πρός τήν έξοδον τοΰ γκαράζ είς τήν όδόν Γ' Σεπτεμβρίου,
επειδή δέν ήτο δυνατή ή επάνοδός μου λόγφ τής καταστάσεώς μου είς τό Άρχηγεΐον. Ούτος έκεΐθεν έπροχώρησεν
είς τό άπέναντι πεζοδρόμιον καί πρός τήν κατεύθυνσιν τής
όδοϋ Ίουλιανοΰ, ΐνα άνιχνεύση τήν όδόν και συναντήση
τό περιφερόμενον άγγλικόν τάνκ, έγώ δέ λόγφ τοΰ δτι
έθραύσθησαν τά δμματογυάλια μου καί τοΰ σκότους, ώς
προεΐπον, διήλθον είς τό έναντι πεζοδρόμιον τής Γ'
Σεπτεμβρίου καί άσυναισθήτως, λόγφ τής ζάλης, ήκολούθησα άντίθετον κατεύθυνσιν πρός τήν όδόν Φερρών, ένθα
έπεσα κατά γής λόγφ σκοτοδίνης. 'Ως έπληροφορήθην
έκ τών ύστέρων ό ύπομοίραρχος Γιαννόπουλος έπέστρεψεν είς τήν έξοδον τοΰ γκαράζ πρός συνάντησίν μου,
άλλά δέν με άνεΰρε. Έκτοτε έχασα κάθε έπαφήν μέ τό
Άρχηγεΐον. Συνελθών μετ’ όλίγα λεπτά καί ύπό τό βαθύ
σκότος τής νυκτός έκείνης έβάδισα πρός τό έναντι πεζο
δρόμιον τής όδοϋ Φερρών καί έκτύπησα τήν πρώτην
τυχοΰσαν θύραν, ύπ’ άρ. 6. Έξήλθεν είς τόν έξώστην
τής οικίας νεαρός τις καί άφοΰ τώ έδήλωσα δτι είμαι
αξιωματικός κατήλθε καί άνοίξας τήν θύραν μέ ώδήγησεν
είς έν δωμάτιον τοΰ πρώτου ορόφου. Έκεΐ διέμενον τρεις
αδελφοί, Γιαλελή όνόματι, έκ τίνος χωρίου τής Σπάρτης,
έθνικόφρονες διά τήν τύχην μου καί διωκόμενοι ύπό τών
έλασιτών. Ό μεγαλύτερος έξ αύτών, Σωτήριος όνόματι,
372
μοί παρέσχε τάς πρώτας βοήθειας, ήτοι μοι έκαθάρισε τό
τραΰμα τής κεφαλής δι’ οινοπνεύματος καί έπέδεσε τοΰτο,
τό δέ τής χειρός έκαμε μίαν έπάλειψιν. Τήν πρωίαν τής
έπομένης 7ης Δεκεμβρίου έκάλεσεν, ό άνωτέρω Σωτήριος
Γιαλελής, έκ τής έναντι οίκίας έθνικόφρονα ιατρόν όνόματι Διαμαντή ν, δστις καίτοι μαιευτήρ έπέδεσε προχείρως τό κάταγμα τής χειρός μου. Τήν ημέραν ταύτην
διήλθον άνευ ούδεμιας ένεργείας. Τήν έπομένην 8ην
Δεκεμβρίου, άνησυχών τόσον διά τούς οικείους μου δσον
καί διά τά άποτελέσματα τοΰ Αρχηγείου, παρεκάλεσα
τόν Σωτήριον Γιαλελήν δπως έπικοινωνήση μέ τούς οίκείους τοΰ άδελφοΰ μου, κατοικοΰντος είς τήν όδόν Κέας
15 (Πλατεία Κολιάτσου). Πράγματι, ό άνωτέρω μετέβη
έκεΐ καί έκαμεν άναγνώρισιν διά συνθημάτων, άτινα τφ
είχον δώσει, καί περί τήν μεσημβρίαν ήλθεν είς τήν οι
κίαν του μετά τής άνεψιάς μου. Τότε τόν παρεκάλεσα
δπως μεταβή είς τό Ύπουργεΐον μετά τής άνεψιάς μου
ϊν’ άναγγείλη δτι εύρίσκομαι εις τήν οικίαν του, ύπό τάς
γνωστάς συνθήκας, νά εΐπη δέ εις τόν γενικόν διευθυντήν
τοΰ Υπουργείου Εσωτερικών συνταγματάρχην Παγώνην, δτι είναι άνάγκη νά μεταφερθώ διά τόν κίνδυνον
τόν όποιον διέτρεχον, έγώ καί οί φιλοξενοΰντες με. Περί
τήν 13ην ώραν, ούτος παραλαβών τήν ανεψιάν μου μετέβη
είς τό Ύπουργεΐον, έπεκοινώνησε μετά τοΰ κ. Παγώνη
καί τοΰ έπιτελάρχου κ. Πολυκράτη καί έπιστρέψας είς
τήν οικίαν του, είπεν δτι τό ένδιαφέρον τών συναδέλφων
μου ύπήρξεν άμέριστον καί δτι έγένοντο ένέργειαι καί
τήν 20ήν έως 21ην ώραν τής αύτής ήμέρας θά ήρχετο
πρός παραλαβήν μου άγγλικόν αύτοκίνητον. Καίτοι
παρήλθεν ή άνωτέρω ώρα ούδέν αύτοκίνητον άνεφάνη
καί ούτω διήλθον τήν νύκτα εκείνην μετά μεγάλης αγω
νίας. Τήν πρωίαν τής έπομένης, 9ης τρέχοντος, έλαβον
τήν άπόφασιν ν’ άναχωρήσω έκ τής ώς άνω οικίας καί
περιβληθείς πολιτικήν ένδυμασίαν, ήν μοί παρεχώρησεν
ό άνωτέρω Σωτήριος Γιαλελής, μετά προηγουμένην έξερεύνησιν τών πέριξ, έξήλθον τής οίκίας άκολουθούμενος
ύπό τοΰ ώς άνω Γιαλελή. Διήλθον τήν όδόν Πατησίων,
ήκολούθησα τό δεξιόν τφ άνερχομένω πεζοδρόμιον τής
λεωφόρου Αλεξάνδρας, έκαμψα δεξιά καί προχωρών
έφθασα τήν όδόν Ζαΐμη καί έκεΐθεν, διά τής όδοΰ Θεμι
στοκλέους, είσήλθον είς τήν όδόν Πανεπιστημίου καί
δι’ αύτής έφθασα είς Παλαιά Ανάκτορα άκολουθούμενος
πάντοτε ύπό τοΰ άνωτέρω Γιαλελή. Τήν δευτέραν ήμέραν
τής παρουσιάσεώς μου άνέλαβον καί πάλιν τήν Άρχηγείαν τοΰ Σώματος, καίτοι εύρισκόμην είς τήν γνωστή ν
κατάστασιν τοΰ τραυματίου, μέ τήν έπιθυμίαν δπως προσ
φέρω τάς ύπηρεσίας μου λόγφ τοΰ συνεχιζομένου άγώνος
καί τοΰ κρίσιμου τής καταστάσεως. Όφείλω νά όμολογήσω δτι έν τφ συνόλφ οί άξιωματικοί καί όπλΐται τοΰ
Αρχηγείου Χωροφυλακής, έπί διήμερον άγρυπνοι καί
νήστεις, έπέδειξαν άρίστην διαγωγήν, αύτοθυσίαν καί αύταπάρνησιν, φονευθέντες καί τραυματισθέντες καί χάρις
είς τήν καρτερικότητα καί γενναιοψυχίαν τούτων δέν ύπέκυψε τό Άρχηγεΐον, έναντίον τοΰ όποίου οί στασιασταί
διέθεσαν έπιλέκτους μαχητάς καί άφθονα καί δυνατά
μέσα πυρός.
Εκτός τών άξιωματικών τοΰ Επιτελείου τοΰ Άρχη-
γείου, τών Διευθύνσεων Επιμελητείας και Έκκαθαρίσεως
Δαπανών, είς τό Κατάστημα τοΰ Αρχηγείου ήσαν καί
οί κάτωθι άξιωματικοι: 1) Υποστράτηγος 'Ιερωνυμάκης
Άνδρέας, δστις παρέμεινε καθ’ δλην τήν διάρκειαν τοϋ
άγώνος, 2) Συνταγματάρχης Φούντας Άν., δστις παρέμεινε μέχρι πέρατος τοϋ άγώνος, 3) Συνταγματάρχης Γαλάνος Παναγ., τελών είς τήν διάθεσιν τοΰ Αρχηγείου,
δστις παρέμεινε μέχρι πέρατος τοΰ άγώνος. Εκτός τών
άνωτέρω εύρέθησαν έν τφ Άρχηγείω κατά τήν πρώτην
ήμέραν ο ί: 1) Συνταγματάρχης Μαρκόπουλος Άριστ., 2)
Συνταγματάρχης Φραγκιαδάκης, 3) Κατριβανος Παναγ.,
4) Φράγκου Ίω., 5) Ήρακλόπουλος Νικ., 6) Συνταγμα
τάρχης Κατσαμπής Κων., 7) Τσίπας Μιχ. καί 8) Συν
ταγματάρχης Γραφανάκης Δημ., οικονομικός έπιθεωρητής. Έκ τών συνταγματαρχών ποιοΰμαι ιδιαιτέραν μνείαν
τοΰ συνταγματάρχου Άναστασοπούλου Παναγ. δστις, τε
λών είς τήν διάθεσιν τοΰ Αρχηγείου, ού μόνον παρέμεινε
μέχρι τέλους τοΰ άγώνος είς τήν θέσιν του, άλλά καί έπανειλημμένας έξορμήσεις ένήργησεν έκ τοΰ Αρχηγείου
μετά δυνάμεως, ίνα άσκήση έπίβλεψιν έπί τών περιπόλων,
άποκρούση τούς έπιτιθεμένους καί έλαφρύνη τήν έπί τοΰ
Αρχηγείου πίεσιν τών έπιτιθεμένων.
Ωσαύτως, τών άντισυνταγματαρχών Παπακώστα καί
Θεοχάρη, οίτινες παρέμειναν μέχρι πέρατος τοΰ άγώνος
είς τούς β' καί γ' όρόφους, παρά τό πλευρόν τών μαχομένων άνδρών, οϋς διαρκώς ένεψύχωνον καί καθωδήγουν
πρός άπόκρουσιν τών έπιτιθεμένων.
Όμοίως, τοΰ άντισυνταγματάρχου Παππδ Γ. δστις,
εύρισκόμενος είς τόν α' δροφον, έκινεϊτο διαρκώς πρός
έμψύχωσιν τών άνδρών, κατερχόμενος καί είς τά ύπόγεια τοΰ Καταστήματος πρός τόν σκοπόν τοΰτον.
Επειδή αί έπιχειρήσεις τών στασιαστών συνεχίζοντο
κατά τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, τήν
Ιίην Δεκεμβρίου περί ώραν 1Ιην, μετέβην μετά τοϋ έπιτελάρχου μου είς τό Σύνταγμα πρός τόνωσιν τοϋ φρονή
ματος τών άνδρών, ένθα ύπό τά πυρά δλμων καί πυροβολικοΰ, ριπτομένων έκ τών έναντι θέσεων τών έλασιτών,
ένήργησα έπιθεώρησιν τοϋ Καταστήματος, παρηκολούθησα τά μέτρα άμύνης, άτινα είχον ληφθή, καί συνεχάρην
τούς άξιωματικούς καί όπλίτας διά τήν ήρωικήν στά
σιν των.
Τό αύτό έπραξα τήν έπομένην καί διά τήν Σχολήν
Χωροφυλακής».
Ό Άρχηγός Χωροφυλακής
ΑΡΓΥΡΙΟΣ ΠΑΠΑΡΓΥΡΗΣ
Συνταγματάρχης
11.
Ο ,Ή Α Ν ΕΓΡΑ Ψ Ε
ΤΟ «ΔΕΛΤΙΟΝ ΣΥΜ ΒΑΝΤΩΝ» ΤΗΣ Η Μ ΕΡΑ Σ
ΔΕΛΤΙΟΝ
Αδικημάτων καί συμβάντων τής 12ης Δεκεμβρίου 1944
«Τήν 5ην Δεκεμβρίου έ.έ. καί ώραν 1Ιην περίπου, έξεδηλώθη προσβολή τοΰ κτιρίου τοΰ Αρχηγείου Χωροφυ
λακής (Ίουλιανοϋ 36) ύπό τοΰ ΕΛΑΣ διά πυρών έκ πολε
μίστρας άνοιχθείσης είς τόν τελευταΐον δροφον καί έπί
τής δυτικής πλευράς τής έπί τής διασταυρώσεως τών
όδών Πατησίων—Ίουλιανοϋ πολυκατοικίας Ήσαΐα καί
έκ τής όδοΰ Φυλής. Προηγουμένως, έν δψει τής άναμενομένης έπιθέσεως, είχον καταληφθή ύπό ήμετέρων δυνά
μεων αί ταράτσαι τριών πολυκατοικιών πρός προάσπισιν
τοΰ κτιρίου, τής μιας βορείως αύτοΰ, τής άλλης δυτικώς
καί τής τρίτης νοτίως έπί τής όδοΰ Άλίτσης, έφ’ ής καί,
έναντι ταύτης, βραδύτερον κατελήφθη καί τετάρτη πο
λυκατοικία. Έπίσης, κατελήφθησαν διά περιπόλων έκτός
τής κεντρικής πύλης τοΰ κτιρίου καί αί διασταυρώσεις
τών όδών Γ' Σεπτεμβρίου—Ίουλιανοϋ καί Άριστοτέ
λους —Ίουλιανοϋ. Έπίσης, οί έξώσται τοΰ κτιρίου έπί
τής όδοΰ Ίουλιανοϋ, αί βορείως μικραί ταράτσαι αύτοΰ
καί ή μεγάλη ταράτσα είς τό άνώγειον τοΰ κτιρίου. Βρα
δύτερον ήνεώχθησαν καί πολεμίστραι έπί τής προσόψεως
καί τής άνατολικής καί δυτικής πλευράς τοΰ κτιρίου.
Τό παρενοχλητικόν πΰρ τοΰ άντιπάλου διήρκεσε καθ’
δλην τήν ήμέραν, μέχρι τής 6ης έσπερινής, δτε διεκόπη.
Κατ’ αύτήν έκ τών ήμετέρων ούδείς τών άνδρών έπαθεν,
ούτε τό κτίριον ύπέστη φθοράς. Ό άντίπαλος ύπέστη
φθοράς είς νεκρούς καί τραυματίας, άγνώστου άριθμοΰ.
Διαρκούσης τής νυκτός, λόγφ τής καταπονήσεως τής
όπλιτικής δυνάμεως, τά άποσπάσματα άσφαλείας τοΰ
κτιρίου άπετελέσθησαν έξ όλοκλήρου ύπό άξιωματικών
έξοπλισθέντων διά τυφεκίων. Ή προσβολή έπανελήφθη
τήν 24.15' τής νυκτός, μή διακοπεΐσα έκτοτε. Άπό τής
πρωίας μέχρι τής 11ης ώρας τής 6ης τρέχοντος ή παρε
νοχλητική τοΰ άντιπάλου βολή κατέστη έντονωτέρα,
παρακωλύσασα τήν έπί τής όδοΰ Ίουλιανοϋ κίνησιν, άπό
τής μεσημβρίας δέ καί κατόπιν, κατάληφθέντος τοΰ κτι
ρίου τής Είδικής Άσφαλείας, ό άντίπαλος ήρξατο έπίθεσίν
κατά τοΰ Αρχηγείου. Κατέλαβε δεσποζούσας πολυκατοι
κίας καί έκύκλωσε πανταχόθεν αύτό. Ήρξατο δέ, κατόπιν
σφοδροτάτου πυρός διά τυφεκίων, όπλοπολυβόλων, πολυ
βόλων, δλμων, βραδύτερον δέ καί δεσμών δυναμίτιδος.
Ή δυτική πλευρά τοΰ κτιρίου, τών δύο τελευταίων όρόφων, κατέρρευσε, βλήματα δέ παντός είδους έκ τών κύκλφ παραθύρων τοΰ κτιρίου καί τής άνοιχθείσης κατά
τά άνωτέρω δι’ δλμων δυτικής πλευράς αύτοΰ, κατέκλυσαν
τό έσωτερικόν τοΰ κτιρίου.
373
Ά π ό τής πρωίας παρετηρήθη σοβαρά μείωσις πυρο
μαχικών, ήτις τήν μεσημβρίαν ένετάθη. Ό άνεφοδιασμός
έξωθι τής δυνάμεως δέν κατέστη δυνατός, δι’ δ έπεβλήθη
κατ’ άνάγκην είς τούς άνδρας αύστηρός περιορισμός
καταναλώσεως πυρομαχικών, δστις έπέδρασεν έπι τοϋ
ήθικοϋ των. Παρά ταϋτα ή άμυνα έτηρήθη κραταιώς.
Άπόσπασμα πλησιάσαν έπί τής δυτικής πλευράς τοϋ
κτιρίου, ΐνα άναρριχηθή έπί τοΰ τοίχου τοΰ γκαράζ τοΰ
Αρχηγείου καί εισδύστ) έντός αύτοϋ, έξωντώθη έξ όλοκλήρου διά χειροβομβίδων. Τό βαρύ ιταλικόν όπλοπολυβόλον, δπερ διέθετε τό Άρχηγεΐον, τρις έβλάβη ένσφηνωθέντων βλημάτων έντός αύτοϋ καί τέλος ήχρηστεύθη έντελώς. Πλεΐστα τυφέκια ίταλικοϋ τύπου λόγφ
τής συνεχούς βολής ήχρηστεύθησαν έντελώς. Έπίσης,
ήχρηστεύθησαν τά τυφέκια Μάνλιχερ-Σενάουερ, διότι τά
φυσίγγια ύφίσταντο άφλογιστίαν λόγφ άλλοιώσεως τής
γομώσεως αύτών ώς έκ τής παλαιότητος αύτών. Παρά
ταΰτα, χάρις είς τόν πραγματικό ν ήρωισμόν καί τό άκαταπόνητον ώρισμένων άξιωματικών καί όπλιτών καί τήν
προσήλωσιν είς τό καθήκον των τών λοιπών άνδρών,
ή άμυνα τοΰ κτιρίου παρετάθη μέχρι τής νυκτός, δτε
μετεφέρθη είς τά Παλαιά Ανάκτορα.
Διά τήν άμυναν τοΰ κτιρίου διετέθησαν άξιωματικοί
καί άνθυπασπισταί 18 καί όπλΐται 75. Οί όπλΐται ήσαν
ώπλισμένοι ώς έπί τό πλεΐστον διά τυφεκίων ίταλικοϋ
τύπου μέ 100 φυσίγγια έκαστος καί τινες μέ 150, οί ύπόλοιποι μέ Μάνλιχερ-Σενάουερ, Μάουζερ καί Λεμπέλ,
με λίαν περιωρισμένον άριθμόν φυσιγγίων. Τό Άρχη
γεΐον διέθετε διά τήν άμυναν έν βαρύ όπλοπολυβόλον
ίταλικοϋ τύπου, δύο οπλοπολυβόλα Στέν καί 26 χειρο
βομβίδας.
Κατά τάς μάχας έφονεύθη μαχόμενος ό ύπενωμοτάρχης Άλιφέρης Μάρκος, έτραυματίσθησαν δέ μαχόμενοι
οί ύπομοίραρχος Τζαμαλούκας Αίας, άνθυπομοίραρχος
Παπαβλασσόπουλος Γρηγόριος, άνθυπασπιστής Γραμμουτσιάνος Άργύριος καί ό άνθυπασπιστής Παπαδάκος Ιω
άννης. Έτραυματίσθησαν έπίσης μαχόμενοι οί ύπενωμοτάρχης Γούλας Βασίλειος, ένωμοτάρχης Πορικός Νικό
λαος, ύπενωμοτάρχης Λιακόπουλος Φώτιος καί ό χω
ροφύλαξ Μπατιστάκης Αντώνιος. Ό έπί κεφαλής τής
φρουράς τής δυτικής ταράτσας άνθυπασπιστής Κατσαφάδος Κυριάκος έτραυματίσθη έπίσης καί αίχμαλωτισθείς έβασανίσθη μετά τοΰ ύπενωμοτάρχου τής αύτής
φρουράς Σκαντζοΰ Ίωάννου, άμφοτέρων έκτελεσθέντων
κατόπιν βασανισμών.
Τό κτίριον τών Ταμείων Χωροφυλακής καί Διαχειρΐσεως τοϋ Υπουργείου Εσωτερικών (Ίουλιανοΰ 28), τήν
5ην τρέχοντος μηνός, ύπέστη έπίθεσιν έκ μέρους τοΰ
ΕΛΑΣ, έκ διαφόρων σημείων, διαρκέσασαν έπί 6 ώρας,
ήτοι άπό τής 12ης μεσημβρινής μέχρι τής 6ης άπογευματινής ώρας, περίπου. Κατά τήν συμπλοκήν ταύτην, καθ’
ήν όλόκληρος ή δύναμις ήγωνίσθη πολύ καλώς, έφονεύθη
ό χωροφύλαξ Κώνστας Γεώργιος. Κατά τό διάστημα τής
νυκτός ούδεμίαν άλλην έπίθεσιν ύπέστη, είμή κατά τάς
πρώτος πρωινάς ώρας τής 6ης Ιδίου μηνός δτε έδέχθη
άραιούς πυροβολισμούς. Έκτοτε, καί καθ’ δλην τήν διάρ
κειαν τής ή μέρας, έφ’ δσον ή δύναμίς του δέν έβάλλετο
καί έπομένως ούδείς στόχος τοΰ άντιπάλου διεκρίνετο,
αϋτη διετέλει έν έπιφυλακή, ΐνα άκολουθήση τήν τοΰ
Αρχηγείου Χωροφυλακής τύχην, πράγμα δπερ καί συνέβη
τελικώς. Κατά τήν άποχώρησιν έκ τοΰ ώς άνω Καταστή
ματος διεσώθη δλον τό χρηματικό ν ποσόν τής Διαχειρίσεως καί δλα έν γένει τά άπαραίτητα δικαιολογητικά.
Διετέθησαν διά τήν άμυνάν του άξιωματικοί καί άνθυπασπισταί 14 καί όπλΐται 17, ώπλισμένοι μέ τυφέκια ώς
έπί τό πλεΐστον ιταλικά μέ 100 φυσίγγια έκαστος, ώς καί
με Μάνλιχερ-Σενάουερ *μέ περιωρισμένον άριθμόν φυ
σιγγίων.
Κατά πληροφορίας, ή δύναμις τής Άνωτέρας Διοικήσεως Χωροφυλακής Στερεάς Ελλάδος, ύποστάσα έπίθεσιν άπό τής πρωίας τής 6ης Δεκεμβρίου έ.έ. μετά πολύωρον μάχην ύπέκυψεν, έξαντληθέντων τών πυρομαχι
κών της.
Άπαντες οί άνδρες της ήχμαλωτίσθησαν καί έκτοτε
άγνοεΐται ή τύχη των.
Ό Α ρχηγός
ΑΡΓΥΡΙΟΣ ΠΑΠΑΡΓΥΡΗΣ
Συνταγματάρχης
12. Ε Κ Θ Ε ΣΙΣ Μ Ε Τ Α Σ Χ Ο Ν Τ Ο Σ ΕΙΣ Τ Η Ν Μ Α Χ Η Ν ΤΟ Υ Α Ρ Χ Η Γ Ε ΙΟ Υ
Πρός πληρεστέραν διαφώτισιν έπί τοϋ ήρωικοϋ
δσον καί δραματικοϋ αύτοϋ έπεισοδίου, τής άμύνης
τοΰ Α ρχηγείου Χωροφυλακής, κατά τήν έλασιτικήν
έπίθεσιν τών Δεκεμβριανών, παραθέτομεν έπίσης
άποσπασματικόν κείμενον έκθέσεως συντεταγμένης
όπό άνωτέρου άξιωματικοΰ μετασχόντος τής μάχης,
τήν όποίαν άνεύρομεν είς τά Α ρ χεία τής Χωροφυ
λακής :
«Ή έπίθεσις κατά τοϋ Αρχηγείου ήρξατο περί ώραν
11.30' τής 5ης Δεκεμβρίου. Διά τήν κατάληψιν αύτοϋ
374
διετίθετο ύπό τών στασιαστών έν πλήρες τάγμα μέ άρτιώτατον όπλισμόν καί δπερ εϊχεν έντολήν νά καταλάβη
τό Άρχηγεΐον μέχρι τής 5ης μ.μ. ώρας τής Ιδίας ήμέρας.
Τό ίδιον τάγμα εϊχεν έντολήν νά έξουδετερώση καί τήν
είς τά οΙκήματα τής τέως Διευθύνσεως Ειδικής Άσφα
λείας τής όδοΰ Έλπίδος καί Γ' Σεπτεμβρίου στρατωνιζομένην δύναμιν Χωροφυλακής, κατά τής όποίας έπετίθετο ταυτοχρόνως.
Καθ’ δλην τήν 5ην Δεκεμβρίου τό Άρχηγεΐον ύφίστατο
παρενοχλητικά πυρά έκ πολλών σημείων, ΐνα άπασχολεΐται ή δύναμίς του καί μή δύναται νά διατεθή πρός
ένίσχυσιν τής δεινώς πιεζομένης δυνάμεως τών οίκημάτων τής τέως Διευθύνσεως ΕΙδικής Άσφαλείας.
Διά τήν άμυνάν του τό Ά ρχηγεΐον είχε διαθέσει δύναμιν είκοσι περίπου άνδρών ί>πό άξιωματικούς, διά τήν
κατάληψιν πέντε ταρατσών δεσποζούσων τοϋ Αρχηγείου
καί έτέραν δύναμιν δέκα περίπου άνδρών διά τήν κατά
ληψιν τών γωνιών τών όδών Ίουλιανοΰ καί Γ Σεπτεμ
βρίου, Ίουλιανοΰ καί Άριστοτέλους καί Ά λίτσης-Τρικόρφων. Ή λοιπή δύναμις έκ τριάκοντα (30) άνδρών διε-.
τίθετο είς τήν ταράτσαν καί τά παράθυρα τοΰ οίκήματος.
Όμω ς άπό τής 5ης Δεκεμβρίου, οί έλασΐται έγκατέστησαν πολυβόλα άνοίξαντες τυφεκίστρας είς τάς πολυκα
τοικίας Ή σαΐα, είς τήν γωνίαν Πατησίων-Ίουλιανοΰ καί
Γουλανδρή, είς τήν διασταύρωσιν τών όδών Ά λίτσης Ηπείρου καί ήχρήστευσαν άπασαν τήν δύναμιν ήμών
ήτις διετίθετο έπί τών άνω όδών, ήν ήνάγκασαν νά περιορισθή έντός τοΰ Μεγάρου τοΰ Αρχηγείου, διά δέ τοϋ
έπί τής όδοΰ Φυλής-Άχαρνών πολυβολείου των ένέκρωσαν πάσαν κίνησιν ήμών έπί τής όδοϋ Ίουλιανοΰ.
Περί ώραν 8ην μ.μ. τής 5ης Δεκεμβρίου, τά πυρά τών
έλασιτών κατά τοΰ Αρχηγείου έπαυσαν, διά νά έπαναληφθώσι περί τό μεσονύκτιον είς δλην αύτών τήν έντασιν.
Κατά τό διάστημα τής νυκτός τής 5-6 Δεκεμβρίου, άντί
όπλιτών διετέθησαν είς τάς σκοπιάς άξιωματικοί μέ έπόπτας άνωτέρους άξιωματικούς, άφ’ ένός μέν ΐνα δώσωσι
καιρόν είς τούς όπλίτας νά άναπαυθώσιν, άφ’ έτέρου δέ
ΐνα άσκώσιν έπιμελεστέραν έπαγρύπνησιν, λόγφ τής άναμενομένης έντατικωτέρας έπιθέσεώς τών έλασιτών.
Περί ώραν 22.45', τής 5ης Δεκεμβρίου, ή φωνή «είς τά
δπλα» τοϋ έπί κεφαλής τής φρουράς άνωτέρου άξιωματικοΰ είδοποίει τούς έν τφ Μεγάρφ εύρισκομένους, περί
τής έπαναλήψεως τής έπιθέσεώς τών έλασιτών. Αξιωμα
τικοί καί όπλΐται εύρέθησαν άπαντες είς τάς θέσεις των
μέ έπί κεφαλής τόν ίδιον τόν Ά ρχηγόν Χωροφυλακής,
ό όποιος κινούμενος παντοΰ ένεψύχωνε τούς άνδρας, έδιδεν έντολήν δπως άντισταθώσι παντί σθένει μέχρις έξαντλήσεως καί τοϋ τελευταίου φυσιγγίου.
Ή έπίθεσις ήτο έντονωτάτη, οί στασιασταί έχρησιμοποίουν πάσης φύσεως δπλα, ίδίως δέ πολυβόλα. Ή μικρά
δύναμις τοΰ Αρχηγείου άνθίστατο κρατερώς. Όμοίως
άνθίστατο καί ή δύναμις τής Χωροφυλακής τών οικημά
των τής Διευθύνσεως Είδικής Άσφαλείας, ήτις δμως τήν
πρωίαν τής 6ης Δεκεμβρίου ύπέκυψε, μή δυνηθεΐσα νά
συνέχιση τόν άγώνα έλλείψει φυσιγγίων καί κατέφυγεν
είς τό Δ' Άστυνομικόν Τμήμα.
Μετά τήν έξουδετέρωσιν καί τής δυνάμεως ταύτης,
δλον τό βάρος τής έπιθέσεώς επεσεν έπί τοΰ Αρχηγείου
τής Χωροφυλακής, τό όποιον προέβαλλε μίαν άνέλπιστον διά τούς στασιαστάς άντίστασιν, παρά τό όλιγάριθμον τής δυνάμεώς του καί ή όποία δσον παρετείνετο
τόσον ηΰξανε τήν λύσσαν τών έπιτιθεμένων.
Τό Άρχηγεΐον Χωροφυλακής κυκλωμένον πανταχόθεν καί μή δυνάμενον νά έπικοινωνήση μέ κανένα, ήρχισεν άπό τής μεσημβρίας τής 5ης Δεκεμβρίου νά χάνη
κάθε έλπίδα περί ένισχύσεώς του έξωθεν καί λύσεως τής
πολιορκίας του.
Ή θέσις τών πολιορκουμένων άπό ώρας είς ώραν έγέ-
νετο δεινοτέρα, έπειδή καί οί άνδρες ήρχισαν ν’ άποκάμνωσιν, διότι έμάχοντο άδιακόπως άπό 24 καί πλέον ώρών
άυπνοι καί νήστεις καί έπειδή τά όλίγα φυσίγγια αύτών
έξηντλοϋντο έπικινδύνως καί διέτρεχον τόν κίνδυνον νά
συλληφθώσι ζώντες ύπό τών στασιαστών. Ή πολιορκία
έγένετο όλίγον κατ’ όλίγον στενωτέρα καί τό πΰρ τών
στασιαστών περισσότερον καταιγιστικόν. Ή χρησιμοποίησις ύπ* αύτών δλμων μδς ήνάγκασε νά άποσύρωμε
τήν δύναμίν μας έκ τής ταράτσας τοϋ Μεγάρου καί νά
περιορίσωμε τήν άμυναν έντός τοΰ οίκήματος. Τότε ήνοίξαμεν τυφεκίστρας είς τούς τοίχους τοΰ οίκήματος καί,
δι’ άξιωματικών έξαιρετικής σκοπευτικής ίκανότητος,
κατωρθώσαμεν έπανειλημμένως νά έξοντώσωμεν τούς πολυβολητάς τών πολυκατοικιών Ή σαΐα καί Γουλανδρή
διά-μέσου τών ιδίων των τυφεκιστρών. Οί έπιτιθέμενοι
ύπέστησαν μεγίστην φθοράν. Μόνον είς τό πολυβολεΐον
τής όδοΰ Φυλής έφονεύθησαν ύπό τών σκοπευτών άξιω
ματικών μας δώδεκα πολυβοληταί έλασΐται, κατά τάς
άφηγήσεις τών περιοίκων.
Ά λλά ό άριθμός αύτών ήτο άνεξάντλητος, ώς καί τά
ύπ’ αύτών χρησιμοποιούμενα πολεμικά μέσα.
Κατά τάς άπογευματινάς ώρας τής 5ης Δεκεμβρίου, οί
στασιασταί κατώρθωσαν νά έξουδετερώσωσι δλας τάς
έστίας άμύνης τάς όποίας εΐχομεν έγκαταστήσει είς τάς
γειτονικός ταράτσας, άλλους μέν έκ τών άνδρών μας
φονεύσαντες, άλλους δέ άναγκάσαντες νά έγκαταλείψωσι
τόν άγώνα καί φύγωσιν έλλείψει πυρομαχικών.
Μίαν, τήν πλησιεστέραν πρός τό οίκημα τοΰ Α ρχη
γείου, ταράτσαν, πρός τήν όδόν Άριστοτέλους, οί στασιασταί κατέλαβον, άφοϋ έφόνευσαν διά σκαπάνης τούς
αίχμαλωτισθέντας άνδρας τής Χωροφυλακής, οΐτινες εϊχον έξαντλήσει δλα τά φυσίγγιά των καί τοΐς ήτο άδύνατον νά άπομακρυνθώσιν έκεΐθεν καί άφοΰ ύπεχρέωσαν
ενα ύπενωμοτάρχην, διά τηλεβόα, νά συνιστφ είς τούς
άμυνομένους άνδρας νά παραδοθώσι.
Καί ούτω, κατώρθωσαν νά καταλάβωσιν δλας τάς περί
τό Άρχηγεΐον ταράτσας καί νά μάς βάλλωσιν έξ έγγυτάτης άποστάσεως, διά χειροβομβίδων καί δεσμών φυσιγ
γίων δυναμίτιδος.
Ή κατάστασις ήτο έκτάκτως κρίσιμος. Καί τότε έδόθη
τό σύνθημα είς τούς άνδρας: «Εμπρός παιδιά δσον κρα
τήσουμε». «Τό Άρχηγεΐον τής Χωροφυλακής δέν πρέπει
νά παραδοθί) έπ’ ούδενί λόγφ είς τούς κομμουνιστάς χάριν τής Ιστορίας τής Χωροφυλακής».
Καί ό άγών έσυνεχίσθη μέ άμείωτον σφοδρότητα. Οί
άνδρες έμάχοντο άδιαφοροΰντες διά τούς ριπτομένους
δλμους, τάς χειροβομβίδας, τάς δυναμίτιδος, τά καταρρέοντα έπ* αύτούς τμήματα τής οίκοδομής, καί τάς πυρκαΐάς πού, άνά πάσαν στιγμήν, ήναπτον είς τά έπιπλα
καί τά άρχεΐα άπό τούς δλμους καί τήν δυναμίτιδα τών
έλασιτών.
Είς τάς προσκλήσεις τών κομμουνιστών δπως παραδοθώμεν, διότι θά τούς σφάξουν, ούτοι άπήντων δι’ όμοβροντιών.
Ό κονιορτός τών πιπτόντων άσβεστωμάτων καί τά
καπνογόνα τούς έπνιγον, τά πεπυρακτωμένα έκ τής πολυώρου βολής τυφέκιά των τούς κατέκαιον τάς χεΐρας,
375
άλλ’ έπ’ ούδενί λόγφ έγκατέλειπον τόν άγώνα.
’Αλλά οί όλιγάριθμοι ούτοι άνδρες δέν ήρκοϋντο μό
νον είς τήν άπλήν άμυναν, άλλά ένήργουν, Ιστιν δτε και
έξόδους, πρός έκκαθάρισιν τών γειτονικών όδών. Είς μίαν
τών έξόδων των συνέλαβον ενα λοχίαν μέ δύο όπλοφόρους έλασίτας, ούς μετά βραχεΐαν άνάκρισιν άπέστειλαν
πρός κράτησιν είς τό οίκημα τών Διαχειρίσεων Χωρο
φυλακής τοϋ Υπουργείου Εσωτερικών, είς τήν γωνίαν
τών όδών Ίουλιανοϋ καί Γ' Σεπτεμβρίου.
Είς έτέραν έξοδον συνελήφθησαν δύο έλασΐται τραυ
ματιοφορείς, οίτινες ώδηγήθησαν ένώπιον τοϋ Άρχηγοϋ
Χωροφυλακής, τόν όποιον έξελιπάρουν νά φεισθή τής
ζωής των διότι είχον στρατολογηθή άναγκαστικώς. Δέν
ήδυνήθησαν δμως νά δικαιολογήσωσιν τί έζητοϋσαν αί
είς τά θυλάκιά των εύρεθεΐσαι όκτώ χειροβομβίδες. Οί
συλληφθέντες ήσαν δύο καλοκαμωμένοι καί έγγράμματοι
νέοι 16 καί 19 έτών. Ό εϊς έξ Αθηνών καί ό έτερος έξ
Ηπείρου. Ό Άρχηγός Χωροφυλακής, άφοϋ τούς ώμίλησε διά τόν άδικον άγώνα τόν όποιον διεξάγουν, τούς
εΐπεν δτι τούς άφήνει έλευθέρους διά νά τούς δείξη τήν
διαφοράν τών αισθημάτων τών άνδρών Χωροφυλακής καί
τών έλασιτών. Καί ού μόνον τούς άφήκεν έλευθέρους
άλλά καί τούς έπέστρεψε καί τό καταιματωμένον φορεΐον
των καί τά έλασιτικά κράνη των. Ό ταν δμως οί νεαροί
τραυματιοφορείς άφέθησαν έλεύθεροι, άνήλθον είς γει
τονική ν ταράτσαν δπου ύπήρχον άλλοι όμόφρονές των
καί άπό έκεΐ ήρχισαν νά φωνάζουν «"Εδώ ΕΛΑΣ» καί νά
άπειλοϋν τούς άγωνιζομένους άνδρας τής Χωροφυλακής.
Τότε, μία έπιτυχής όμοβροντία τών χωροφυλάκων τούς
άπέστειλε πρός μετάνοιαν είς τό βασίλειον τοϋ Πλούτωνος, δπου οί ίδιοι διά τοϋ αιματοβαμμένου φορείου των
είχον μεταφέρει καί άλλους όμοϊδεάτας των έκ τών έπιτιθεμένων κατά τοϋ Αρχηγείου.
Ό Άρχηγός τής Χωροφυλακής καί οί Ανώτεροι Αξιω
ματικοί τοϋ Επιτελείου του, περιερχόμενοι παντοϋ ένε
ψύχωνον τούς άνδρας καί έδιδον τάς άναγκαίας διαταγάς
πρός τούς καταβάλλοντας έξαιρετικήν προσπάθειαν, διά
τήν τήρησιν τής πειθαρχίας τοϋ πυρός, πρός οικονομίαν
φυσιγγίων, ΐνα κρατηθή ό άγών μέχρι τής νυκτός, όπότε
ύπό τήν προστασίαν τοϋ σκότους έμελετάτο ή ένέργεια
έξόδου πρός διάσωσιν τής δυνάμεως καί άποφυγήν περισ
σοτέρων άπωλειών.
Ό σον παρήρχετο ή ώρα, τόσον ή έπίθεσις έγίνετο
έντατικωτέρα. Όλίγον κατ’ όλίγον ή άμυνα είς τόν γ'
δροφον κατέστη άδύνατος, λόγφ τοϋ έξ έγγυτάτης άποστάσεως έκ τών γειτονικών ταρατσών πυρός τών έλασιτών. Καί τότε, ή δύναμις περιωρίσθη είς τόν β' καί α'
δροφον, δπου τά Γραφεία τής Διευθύνσεως Έκκαθαρίσεως Δαπανών τοϋ Υπουργείου Εσωτερικών καί είς τό
ύπόγειον. Τό μοναδικόν όπλοπολυβόλον μας ύπέστη έμπλοκήν καί ήχρηστεύθη, τά δέ αύτόματά μας έσίγησαν
έξαντλήσαντα τά εύάριθμα φυσίγγιά των. Καί ή άμυνα
έξηκολούθει μόνον μέ όλίγα Ιταλικά δπλα, διότι τά πε
ρισσότερα είχον άχρηστευθή, λόγφ τής πολυώρου βο
λής των.
Οί στασιασταί, βέβαιοι δντες δτι οί άνδρες άπέκαμον
καί έξήντλησαν τά φυσίγγιά των καί θά παρεδίδοντο,
376
ήρχισαν νά συγκεντρώνωσιν είς τάς γωνίας τών όδών
Ηπείρου καί Γ' Σεπτεμβρίου γυναικόπαιδα, διά νά άποτελέσωσι κατά τήν συνήθειάν των τό λαϊκόν δικαστήριον, νά δικάσωσι τούς μέλλοντας νά παραδοθώσιν άξιωματικούς καί όπλίτας τοΰ Αρχηγείου. Καί ένφ τό πλή
θος αύτών τών γυναικοπαιδών ήρχισε νά φωνάζη νά παρα
δοθώσιν, οί άνδρες τούς άπήντησαν διά όμοβροντιών,
πράγμα δπερ τούς ήνάγκασε νά πεισθώσιν δτι ή άναμενομένη λεία των δέν ήτο τόσον εύκολος δσον έφαντάζοντο,
καί νά διαλυθώσιν.
Οί ριπτόμενοι δλμοι καί αί δέσμαι φυσιγγίων δυναμίτιδος τών έλασιτών, μαζύ με τόν κρότον τών καταρρεόντων τμημάτων τής οίκοδομής καί τόν άντίλαλον τών έκπυρσοκροτούντων δπλων τών άνδρών, έδημιούργουν άληθινήν κόλασιν. Άλλά τό φρόνημα τών άνδρών έξηκολούθει νά είναι άκμάιότατον. Μέ τάς όλίγας χειροβομβί
δας άνά χεΐρας άνέμενον δπισθεν τών άνοικτών παραθύ
ρων τοϋ α' όρόφου, διά νά άποκρούσωσι πάσαν ένδεχομένην άπόπειραν τών έλασιτών, πρός κατάληψιν τοϋ Α ρ
χηγείου. Μία άπόπειρα αύτών, δπως άναρριχηθώσι διά
τής συνεχομένης πρός τήν όπισθίαν πλευράν τοϋ Μεγά
ρου τοϋ Αρχηγείου μάνδρας, άπεκρούσθη διά τής ρί
ψεως χειροβομβίδων με άποτέλεσμα τόν φόνον τριάδος
έλασιτών.
Καί δταν εϊχεν έπέλθει ή νύξ καί ή δύναμις τοϋ Αρχηγεί
ου έξαντλήσασα τά φυσίγγιά της καί άποβαλοϋσα κάθε
έλπίδα ένισχύσεως, ήτοιμάζετο ν’ άναχωρήση διά, διανοιχθείσης είς τό συνεχόμενον πρός τήν όδόν Γ' Σεπτεμ
βρίου γκαράζ, διόδου, Μφθασαν έπί τόπου δύο άγγλικά
τάνκς μετά αύτοκινήτων τής Πυροσβεστικής Ύπηρεσίας
πρός παραλαβήν τής δυνάμεως.
Καί ή δύναμις ψύχραιμος καί ύπερήφανος, διά τήν έπί
32 ώρας γενναίαν άμυνάν της, έπεβιβάσθη τών αύτοκινήτων καί άνεχώρησε διά τά Παλαιά Ανάκτορα, άφοϋ συμπαρέλαβε τούς νεκρούς καί τραυματίας καί, τό σπουδαιότερον, τό άρχεΐον τοϋ Αρχηγείου καί τών λοιπών Υπηρε
σιών Χωροφυλακής καί άφοϋ ύπέστειλε τήν σημαίαν τοΰ
Καταστήματος.
Καί δταν άνεχώρησεν ή δύναμις, είσήλασαν είς τό οί
κημα τά στίφη τών έλασιτών, άτινα, λυσσώντα διά τήν
πολύωρον άντίστασιν τών άνδρών Χωροφυλακής καί τάς
άπωλείας άς είχον ύποστή, προέβησαν είς άγρίαν διαρπαγήν τών έν τφ οίκήματι έπίπλων καί άλλων σκευών,
καθώς καί είς τήν καταστροφήν τοΰ οικήματος, μή άφήσαντες ού μόνον παράθυρα, άλλ’ ούδ’ αύτό τό σανίδωμα
τοΰ δαπέδου, δπερ έξήλωσαν καί συναπεκόμισαν.
Οΰτω, έληξεν ή άμυνα τοΰ Αρχηγείου Χωροφυλακής,
ήτις ού μόνον προύκάλεσε τόν θαυμασμόν τών παρακολουθησάντων αύτήν, πλεΐστοι τών όποιων κατασυγκεκινημένοι έσπευσαν κατά τήν άναχώρησιν τής δυνάμεως
νά τήν συγχαρώσιν διά τήν ήρωικήν άντίστασίν της;
άλλά καί έτόνωσε τό ήθικόν τών άγωνιζομένων άνδρών
τών λοιπών Υπηρεσιών Χωροφυλακής οϋτως, ώστε νά
ίδώμεν συνεχιζομένην έπί δώδεκα ήμέρας τήν άμυναν τών
άνδρών τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη,
ήτις Ισωσε τήν πόλίν τών Αθηνών καί τήν Ελλάδα άπό
τήν τυραννίαν τών έλασιτών. Κατά τήν άμυναν τοΰ Άρ-
χηγείου έφονεύθησαν οί άνθυπασπισταί Κατσαφάδος Κυ
ριάκος και Γραμμουτσιανος Άργύριος, ό ένωμοτάρχης
Τριανταφύλλόυ Κωνσταντίνος, οί ύπενωμοτάρχαι Ά λιφέρης Μάρκος καί Σκαντζός Ιωάννης καί έτραυματί
σθησαν οί ύπομοίραρχος Τζαμαλούκας Αίας, ανθυπομοί
ραρχος Παπαβλασσόπουλος Γρηγόριος καί άνθυπασπιστής Παπαδάκος Ιωάννης. Έ πίσης έτραυματίσθησαν οί
ένωμοτάρχης Πορικός Νικόλαος, ύπενωμοτάρχης Γούλας
Βασ., ύπενωμοτάρχης Λιακόπουλος Φώτιος καί ό χωρο
φύλαξ Μπατιστάκης Αντώνιος».
13. Η ΔΡΑ Μ Α ΤΙΚ Η ΠΑΛ Η ΤΟ Υ ΤΑΓΜ Α ΤΟ Σ Μ ΕΤΕΚΠ ΑΙΔΕΥΣΕΩΣ
Ώ ς έγράφη άνωτέρω, ούχί πολύ μακράν του Α ρ
χηγείου Χωροφυλακής εύρίσκετο τό «Σύνταγμα
Μετεκπαιδεύσεως», γνωστότερον ώς «4ο ν Τάγμα Μετεκπαιδεύσεως», συγκροτηθέν έξ άνδρών τών διαλυθεισών ύπηρεσιών τής ύπαίθρου συμπτυχθέντων εις
Αθήνας καί τεθέν ύπό τήν Διοίκησιν του άντισυνταγματάρχου Ίω. Λιναρδάκη. Ή το έστρατωνισμένον είς τρία οικήματα. Εις τό έπί τής όδοϋ Γ' Σε
πτεμβρίου 105, παρά τήν πλατείαν Κυριάκου (Βικτω
ρίας), οίκημα είχε στεγασθή δύναμις διλοχίας, ύπό
τόν ταγματάρχην Ή ρ. Ράπτην καί μέ διοικητάς λό
χων τούς μοιράρχους Γ. Μπεθάνην καί Άνδρ. Ά νδρικόπουλον, εκτός μιας διμοιρίας, έγκατασταθείσης εις τό έπί τής όδοϋ Έλπίδος 5 οίκημα, ύπό τήν
έπίβλεψιν τοϋ ταγματάρχου Σπ. Πολίτου. Έτέρα
διλοχία έστεγάσθη εις τό έπί τής όδοϋ Μαυρογένους
8 οίκημα, ύπό τήν διοίκησιν τοϋ ταγματάρχου Παν.
Μανούσου καί μέ διοικητάς λόχων τούς μοιράρχους
Πολ. Κετσέαν καί Δημ. Σοϊμοίρην. Τέλος, ό 5ος
Λόχος τοΰ Τάγματος είχε στεγασθή εις τό έπί τής
όδοϋ Πειραιώς οίκημα τοΰ Όρφανοτροφείου Χα
τζηκώστα.
Κατά τάς πρωινάς ώρας τής 5ης Δεκεμβρίου, τμή
ματα τής δυνάμεως του κεντρικοΰ οικήματος, ύπό
τούς μοιράρχους Γ. Μπεθάνην καί Άνδρ. Άνδρικόπουλον, διετάχθησαν νά μεταβοϋν πρός ένίσχυσιν
τής είς τό Όρφανοτροφεΐον Χατζηκώστα έστρατωνισμένης δυνάμεως, ήτις εϊχεν ύποστή έπίθεσιν τών
έλασιτών. Ή δύναμις αύτή, δτε εφθασεν εις τήν πλα
τείαν Αττικής, ένεπλάκη εις άγώνα έναντίον ένεδρευόντων έλασιτών, πολλοί τών όποιων εΐχον άνέλθει εις έξώστας καί ταράτσας τών γύρω πολυκατοι
κιών, όπόθεν £βαλλον έκ τοϋ άσφαλοϋς. Καί ό μέν
μοίραρχος Μπεθάνης, πολεμών άδιακόπως, ήδυνήθη νά φθάση μετά τής δυνάμεώς του εις τό οίκημα
Χατζηκώστα, ό δέ μοίραρχος Άνδρικόπουλος, κα
θηλωθείς είς τήν πλατείαν Αττικής, ήναγκάσθη τήν
έσπέραν νά έπιστρέψη μετά τής δυνάμεώς του άνεπάφου (έτραυματίσθη μόνον ό άνθυπομοίραρχος Ίω.
Σπαής) εις τήν θέσιν του.
Επειδή ή εις τό Όρφανοτροφεΐον Χατζηκώστα
δύναμις Χωροφυλακής έξηκολούθει νά μάχεται κρατερώς, πρός άπόκρουσιν τών έλασιτικών έπιθέσεων,
ή δέ φθάσασα δύναμις μόνον ένός λόχου πρός ένί-
σχυσιν δέν έφαίνετο έπαρκής, τό Ά ρχηγεΐον διέ
ταξε νά γίνη προσπάθεια άποστολής καί δευτέρου
λόχου. Κατόπιν τούτου, ύπό τοϋ διοικητοϋ Λιναρδάκη άπεστάλη έτερος λόχος, ύπό τόν μοίραρχον Πολ.
Κετσέαν έκ τής διλοχίας τής όδοϋ Μαυρογένους.
Ά λ λ ’ όταν ό λόχος ούτος Εφθασεν είς τήν όδόν Ά χαρνών, πλησίον τοΰ Ναοϋ Α γίου Παντελεήμονος,
ύπέστη αίφνιδιαστικήν έπίθεσιν Ισχυρών έλασιτικών δυνάμεων, αί όποΐαι, βάλλουσαι άπό πολλών
σημείων, ώς καί άπό ταρατσών τών πολυκατοικιών,
έκύκλωσαν αύτόν άποφράξαντες τάς όδούς τόσον
τής προελάσεως όσον καί τής ύποχωρήσεως. Οί άν
δρες τοΰ λόχου ήμύνθησαν κρατερώς έπί πολλάς
ώρας, πίπτοντες ό εϊς μετά τόν άλλον, άλλ’ όταν
έξήντλησαν τά ολίγα πυρομαχικά των άνεζήτησαν
διαφυγήν πρός οιανδήποτε κατεύθυνσιν. Ούτως, άρκετοί ήδυνήθησαν νά διαφύγουν, άλλά πολλοί ήχμαλωτίσθησαν, μεταξύ δέ τούτων καί ό μοίραρχος Κετσέας, δστις όδηγηθείς είς Περιστέρι κατεκρεουργήθη άνάνδρως.
Συγχρόνως προσεβλήθη ύπό τών κομμουνιστών
ή εις τό οίκημα Μαυρογένους 8 ύπόλοιπος δύναμις
τής διλοχίας, ή όποία, άντιμετωπίζουσα πολύ ύπερτέρας δυνάμεις καί άνευ καταλλήλου προπαρασκευα
στικής άμύνης, έγκατέλειψε τό οίκημα τοϋτο, μεταφερθεΐσα είς τό έναντι κτίριον, δπου έστεγάζετο τό
Η' Άστυ νομικό ν Τμήμα. Ά λλά καί τό οίκημα
αύτό, κατόπιν σφοδροϋ πυρός, περιεσφίχθη στενώς,
βαλλόμενον έκ τοϋ σύνεγγυς διά χειροβομβίδων καί
δεσμών δυναμίτιδος. Τελικώς, όί εις αυτό έγκλεισθέντες άνδρες τής Χωροφυλακής καί τής Αστυνο
μίας περί τό μεσονύκτιον ύπεχρεώθησαν εις παράδοσιν. Ό διοικητής τοϋ Τάγματος άντισυνταγματάρχης Λιναρδάκης ήχμαλωτίσθη καί τήν διοίκησιν άνέλαβεν ό άρχαιότερος τών ταγματαρχών Ή ρ.
Ράπτης.
Περί τήν μεσημβρίαν τής 5ης Δεκεμβρίου, έξεδηλώθη Ισχυρά έπίθεσις τών έλασιτών καί κατά τών
δύο άλλων οικημάτων εις τά όποια ήσαν έστρατωνισμέναι δυνάμεις τοϋ Συντάγματος Μετεκπαιδεύσεως
τής όδοϋ Γ' Σεπτεμβρίου καί τής όδοϋ Έλπίδος.
Αξιωματικοί καί όπλΐται ήμύνοντο σθεναρώς, άποκρούοντες τάς σφοδράς έπιθέσεις τών έλασιτών, δτε
περί τήν 6ην άπογευματινήν κατέφθασεν άνελπίστως
377
ή έξ 160 άνδρών δύναμις τοϋ λόχου Μπεθάνη,ή ό
ποία είχε μεταβή πρός ένίσχυσιν τών μαχομένων
εις τό έπί τής όδοϋ Πειραιώς Όρφανοτροφεΐον Χα
τζηκώστα, δπου ό άγών είχε λήξει αισίως, τών άν
δρών τούτων μεταφερθέντων μέ τήν βοήθειαν άγγλικών τάνκς είς τά Παραπήγματα. Ή σοβαρά αύτή
ένίσχυσις διά τής έπιστροφής τοϋ λόχου τοϋ μοι
ράρχου Μπεθάνη μετέβαλε τήν κατάστασιν είς βά
ρος τών στασιαστών, οί όποιοι, βαλλόμενοι διά πυκνοτέρου πυρός καί ύπό άνδρών έξελθόντων εις τάς
γωνίας τών γύρωθεν παρόδων, ήναγκάσθησαν προσκαίρως νά άπομακρυνθοϋν έν άναμονή ένισχύσεων.
Ή άνάπαυλα αύτή τών πρώτων νυκτερινών ωρών
έπέτρεψεν είς τούς 120 πολιορκουμένους νά άνασυντάξουν τάς δυνάμεις των, ένισχυθείσας καί διά
τών 80 άνδρών τοϋ οίκήματος τής όδοΰ Έλπίδος 5,
μεταφερθέντων είς τό οίκημα τής όδοϋ Γ' Σεπτεμ
βρίου.
Ά λλά κατά τάς ώρας αύτάς οί κομμουνισταί πατ
ρεσκευάζοντο δράστηρίως μεταφέροντες έκεΐ δυνά
μεις καί πολεμεφόδια. Περί τό μεσονύκτιον τής 5
πρός 6 Δεκεμβρίου έξεδηλώθη σφοδροτάτη έπίθεσις. Οί κομμουνισταί έξώρμησαν μετά λύσσης βάλλοντες μέ τυφέκια, όπλοπολυβόλα, δλμους, δυναμίτιδας καί χειροβομβίδας. Τό οίκημα τής όδοϋ Γ'
Σεπτεμβρίου, βαλλόμενον πανταχόθεν δι’ δλων τών
δπλων, μετεβλήθη είς κόλασιν πυρός. Διά βολών
δλμων, χειροβομβίδων καί δεσμών δυναμίτιδος είχε
καταστραφή, κατά τήν διάρκειαν τής νυκτός, τό βό
ρειον τμήμα τοϋ τοίχου τοϋ οίκήματος καί άπεκόπη
ή κλΐμαξ τών ορόφων, οί δέ είς αύτούς άνδρες άπώλεσαν τόν μεταξύ των σύνδεσμον καί ό έφοδιασμός
των έγίνετο διά κλινοστρωμάτων καί σχοινιών. Παρά
τήν δραματικήν αύτήν κατάστασιν, ό άπελπις άγών
συνεχίζετο μέχρι τών πρωινών ώρών τής 6ης Δεκεμ
βρίου. Οί μαχόμενοι άνδρες είχον λάβει τήν άπόφασιν νά πέσουν πάντες μέχρις ένός, παρά νά παραδοθοϋν.
Περί τήν ΙΟην πρωινήν ώραν τής 6ης Δεκεμβρίου*
δτε έφαίνετο νά έχη άπωλεσθή πασα έλπίς σωτηρίας,
διότι ό άγών δέν ήδύνατο νά συνεχισθή έλλείψει
πυρομαχικών, κατέφθασαν τρία άγγλικά τάνκς, τά
όποια, διά καταιγιστικοϋ πυρός, άπεμάκρυνον τούς
ήδη πλησίον τών τοίχων τοϋ σχεδόν κατεστραμμέ
νου κτιρίου έλασίτας. Τότε, οί πολιορκούμενοι, έπεχείρησαν γενικήν έξοδον καί ύπό τήν προστασίαν
τών τριών άγγλικών τάνκς ήδυνήθησαν νά καταφύ
γουν είς τήν παρά τόν Σταθμόν Λαυρίου Γενικήν
Ασφάλειαν καί τό Δ' Άστυνομικόν Τμήμα, δπου
συνέχισαν τόν άγώνα έπι τριήμερον. Τινές, όδεύοντες πεζή μέ έπί κεφαλής τόν διοικητήν ταγματάρχην
Ράπτην, έφθασαν είς τό έπί τής γωνίας Γ' Σεπτεμβρίου
καί Ίουλιανοΰ κτίριον Διαχειρίσεως τοϋ Υ πουρ
γείου Εσωτερικών, συνεχόμενον τοϋ Αρχηγείου.
Κατά τούς άγώνας τούτους τοϋ Συντάγματος Μετεκπαιδεύσεως έφονεύθησαν 6 άξιωματικοί και 2
όπλΐται, έτραυματίσθησαν δέ 2 άξιωματικοί καί 14
όπλΐται. Τραγική δμως ύπήρξεν ή τύχη τών κατά
τούς άγώνας αύτούς αίχμαλωτισθέντων άξιωματικών
καί όπλιτών. Ούτοι ύπό τάς ύβρεις, τούς έμπτυσμούς
καί πάσης άλλης φύσεως έξευτελισμούς τών έλασιτών καί τοϋ, έπί τοϋτο, συναχθέντος χυδαίου κομ
μουνιστικού δχλου, μετεφέρθησαν, άνάνδρως τυπτό
μενοι και φρικωδώς βασανιζόμενοι καθ’ όδόν, είς
Περιστέρι. Έ κεΐ οί πλεΐστοι έξ αύτών έξετελέσθησαν
διά κτυπημάτων, μέ σφυριά καί σκεπάρνας έπί τών
κεφαλών, όλίγοι δέ έκρατήθησαν ώς δμηροι, υπο
βαλλόμενοι είς φρικώδη βασανιστήρια.
14. Η ΕΚΘΕΣΙΣ Ρ Α Π Τ Η ΕΠΙ ΤΩ Ν ΓΕΓΟ Ν Ο ΤΩ Ν ΤΟΥ ΤΑΓΜ ΑΤΟ Σ
Παραθέτομεν κατωτέρω διαφωτιστικήν έκθεσιν
τοΰ έκ τών πρωταγωνιστών τής άντιστάσεως τοϋ 4ου
Τάγματος Μετεκπαιδεύσεως, ταγματάρχου Χωροφυ
λακής Ή ρ. Ράπτη, συνταχθεΐσαν δέ όλίγον χρόνον
(15 Ιανουάριου 1945) μετά τά διαδραματισθέντα γε
γονότα.
«Τήν 22αν Νοεμβρίου 1944 διά βρεττανικών αύτοκινήτων άφίχθην ένταϋθα, μεθ’ όλοκλήρου τής δυνάμεως
Διοικήσεως Χωροφυλακής Κορινθίας, έξ έβδομήκοντα
άξιωματικών καί όπλιτών περίπου καί, κατόπιν διαταγής
σας, έτοποθετήθημεν δλοι είς τό 4ον Τάγμα Μετεκπαιδεύσεως, στεγαζόμενον έπί τής όδοϋ Γ' Σεπτεμβρίου 105,
μέ διοικητήν τοϋ Τάγματος τόν άντισυνταγματάρχην
Χωροφυλακής Λιναρδάκην Ιωάννη ν. Μέχρι τής 3ης Δε
378
κεμβρίου π.έ., έτοποθετήθησαν είς τό Τάγμα άξιωματικοί
καί όπλΐται προερχόμενοι έξ άλλων Υπηρεσιών Πελο
ποννήσου καί Θεσσαλίας και ούτω κατηρτίσθησαν πέν
τε (5) λόχοι, έκ τών όποιων ό μέν πρώτος ύπό τόν μοί
ραρχον Μπεθάνην Γεώργιον καί ό δεύτερος λόχος ύπό
τόν μοίραρχον Άνδρικόπουλον Ά νδρέαν έστεγάσθησαν
είς τό έπί τής όδοϋ Γ' Σεπτεμβρίου 105 οίκημα, έκτός μιάς
διμοιρίας τοΰ δευτέρου λόχου, ήτις έστεγάσθη είς τό οί
κημα έπί τής όδοϋ Έ λπίδος άριθ. 5. Ό τρίτος λόχος
ύπό τόν μοίραρχον Κετσέαν Πολύβιον καί ό τέταρτος
λόχος ύπό τόν μοίραρχον Σοϊμοίρην Δημήτριον, άποτελέσαντες διλοχίαν, ύπό τόν ταγματάρχην τής Χωροφυλα
κής Μανοΰσον Παναγιώτην, έγκατεστάθησαν είς τό έπι
τής όδοϋ Μαυρογένους 8 οίκημα, έναντι τοϋ Η' Α στυ
νομικού Τμήματος. Καί τέλος, ό πέμπτος λόχος, ύπό τόν
μοίραρχον Παπακώσταν Αθανάσιον, έστεγάσθη είς τό
έπί τής όδοϋ Πειραιώς οίκημα Χατζηκώστα. Είς τό οί
κημα τοϋτο, έστεγάζετο ή άφιχθεΐσα έκ Τριπόλεως δύναμις καί μέρος τής έκ Πατρών άφιχθείσης τοιαύτης καί
ώς έκ τούτου είς τό οίκημα τοϋτο, λόγφ τής έπιφυλακής,
έπρεπε κατά τά έπακολουθήσαντα γεγονότα νά εύρίσκωνται οί ταγματάρχαι Χωροφυλακής Χαρακτηνιώτης Αθα
νάσιος, Θέμελης Εύάγγελος, μοίραρχοι Τυράσκης Αθα
νάσιος καί άλλοι κατώτεροι αξιωματικοί, τών όποιων τά
όνόματα δέν ένθυμοϋμαι. Ό ύποφαινόμενος, ώς ύποδιοικητής τοϋ Τάγματος, άφ’ ότου διετάχθη ή έπιφυλακή,
παρέμεινε είς τό έπί τής όδοΰ Γ' Σεπτεμβρίου 105 οίκημα,
οί δέ ταγματάρχης Πολίτης Σπϋρος καί Φωτόπουλος Φώ
τιος παρέμεινον είς τό έπί τής όδοΰ Έλπίδος 5 οίκημα,
πρός καθοδήγησιν τής έκεΐ δυνάμεως. Τήν μεσημβρίαν
τής 5.12.1944 δύναμις, ύπό τούς μοιράρχους Μπεθάνην
Γεώργιον καί Άνδρικόπουλον Άνδρέαν έκ τοϋ Κεντρι
κού Καταστήματος Γ' Σεπτεμβρίου 105, έξήλθε πρός
ένίσχυσιν τής δυνάμεως τοΰ οικήματος Χατζηκώστα, έτέρα δέ δύναμις έκ τής διλοχίας Μαυρογένους 8, ύπό
τόν μοίραρχον Κετσέαν Πολύβιον, έξήλθε πρός τόν αύτόν σκοπόν. Έκ τών άνωτέρω δυνάμεων, ή ύπό τούς μοι
ράρχους Μπεθάνην Γεώργιον καί Άνδρικόπουλον Ά ν
δρέαν ήτο ύπό τήν έποπτείαν τοϋ συνταγματάρχου Χωρο
φυλακής Άναστασοπούλου Παναγιώτου καί, άφοϋ παρά
τήν πλατείαν Αττικής ένεπλάκη είς άγώνα, ή μέν δύναμις ύπό τόν Άνδρικόπουλον καθηλώθη έκεΐ μέχρι τής
18ης ώρας, όπότε έπανήλθεν είς τήν θέσιν της άνευ άπωλειών, ή δέ ύπό τόν μοίραρχον Μπεθάνην Γεώργιον έφθασεν είς τόν οίκημα Χατζηκώστα, παρέσχε τήν έπιβαλλομένην συνδρομήν καί έπανήλθεν είς τήν θέσιν της τήν
18ην καί ήμίσειαν ώραν, μέ τραυματίαν τόν άνθυπομοί
ραρχον Σπάήν Ίωάννην. Ποίαν στάσιν έπέδειξαν οί είς
τό οίκημα τοϋ Χατζηκώστα εύρισκόμενοι άνδρες, κατά
τήν έπίθεσίν ήν έδέχθησαν ύπό έλασιτών μέχρι τών άπογευματινών ώρών τής Ιδίας ήμέρας (5.12.1944), όπότε καί
άπηλευθερώθησαν παρ’ άγγλικής δυνάμεως, δέν γνωρί
ζω, καθ’ δσον λόγφ τών έπακολουθησάντων γεγονότων
δέν ήδυνήθην νά λάβφ σχετικάς πληροφορίας, πάντως
δμως έχω νά προσθέσφ δτι άπουσίαζον έκ τοϋ Καταστή
ματος άδικαιολογήτως οί ταγματάρχαι Χαρακτηνιώτης
Αθανάσιος, Θέμελης Εύάγγελος καί ό μοίραρχος Τυ
ράσκης Αθανάσιος.
Ή έκ τής όδοΰ Μαυρογένους 8 έξελθοΰσα δύναμις,
ύπό τόν μοίραρχον Κετσέαν Πολύβιον, παρά τόν Άγιον
Παντελεήμονα ένεπλάκη είς άγώνα, δεχθεΐσα έπίθεσίν
ύπό τών έλασιτών καί μετά τήν έξάντλησιν τών πυρομαχι
κών της διελύθη καί άλλοι μέν διέφυγον τήν αιχμαλωσίαν
είτε κρυβέντες είτε παρουσιασθέντες είς τό Κεντρικόν
Κατάστημα τής όδοΰ Γ' Σεπτεμβρίου 105, ώς ό άνθυπασπιστής Άθανασόπουλος Στυλιανός μετ’ έλαχίστης δυνά
μεως όπλιτών, άλλοι δέ έτραυματίσθησαν ή έφόνεύθησαν,
ώς ό άνθυπομοίραρχος Καρακώστας Κωνσταντίνος καί
Γεωργοπαπαδάκος Ήλίας καί άλλοι ή χμαλωτίσθησαν, ή
δέ τύχη τούτων άγνοεΐται, μεταξύ δέ τών τελευταίων τού
των πρέπει νά συγκαταλεχθή καί ό μοίραρχος Κετσέας
Πολύβιος.
Τήν ήμέραν έκείνην, ήτοι τήν 5.12.44, ό διοικητής τοΰ
Τάγματος άντισυνταγματάρχης Λιναρδάκης Ιωάννης άνε
χώρησε τοϋ Τάγματος δι’ Άρχηγεΐον, πρός τακτοποίησιν ύπηρεσιακών ζητημάτων καί έπανήλθε τήν μεσημ
βρίαν, άναχωρήσας άμέσως διά τήν έπί τής όδοΰ Μαυρο
γένους 8 διλοχίαν, ίνα διατάξη τήν έξελθοΰσαν ύπό τόν
μοίραρχον Κετσέαν Πολύβιον δύναμιν καί μεταβή πρός
ένίσχυσιν τής βαλλομένης ύπό στασιαστών δυνάμεως τοΰ
οικήματος Χατζηκώστα. Δέν ήδυνήθη δμως νά έπανέλθη
είς τήν θέσιν του, διότι ήρξατο ή έπίθεσις ύπό τών έλασιτών κατά τής διλοχίας, ή όποία, άφοϋ έξήντλησε τά πυρο
μαχικά της ή χμαλωτίσθη παρά τών έλασιτών, μεταξύ δέ
τών αίχμαλωτισθέντων συγκαταλέγεται όλόκληρος ή δύναμις τής Διοικήσεως Χωροφυλακής Λαρίσης, μέρος τής
δυνάμεως τής Διοικήσεως Χωροφυλακής Άχαΐας, 0 μοί
ραρχος Σοϊμοίρης, ό ταγματάρχης Μανοΰσος καί ό άντισυνταγματάρχης Λιναρδάκης Ιωάννης καί πολλοί άλλοι
άξιωματικοι, τά όνόματα τών όποιων δέν γνωρίζω, διότι
άφ’ ένός μέν προ όλίγων ήμερών έτοποθετήθησαν είς τήν
δύναμιν τοΰ Τάγματος, άφ’ έτέρου δέ διότι ούδέν έκ τών
τηρουμένων βιβλίων τοΰ Τάγματος διεσώθη. Τήν 13ην
ή 14ην ώραν τής 5.12.1944, τόσον ή έναπομείνασα δύναμις έξ έξή κοντά άνδρών είς τό έπί τής όδοΰ Γ' Σεπτεμβρίου
105 οίκημα, δσον καί ή έκ τριάκοντα άνδρών τοιαύτη
τοΰ οίκήματος τής έπί τής όδοΰ Έλπίδος 5, έδέχθη έπίθεσιν έκ μέρους τών έλασιτών, ή όποία διήρκεσε μέχρι
τής 18ης ώρας τής ιδίας ήμέρας, άπαντες δέ οί άξιωματικοι
καί όπλΐται εύρέθησαν είς τάς θέσεις των καί ήμύνθησαν
κατά τής έξαπολυθείσης ώς άνωτέρω έπιθέσεως. Μέχρι
τής 18.30' ώρας τής ήμέρας έκείνης, έπανήλθε καί ή πρός
ένίσχυσιν τής δυνάμεως τοΰ οίκήματος Χατζηκώστα έξελθοϋσα δύναμις ύπό τούς μοιράρχους Άνδρικόπουλον καί
Μπεθάνην καί έμεριμνήσαμεν διά τήν τόνωσιν τοΰ ήθικοϋ τών άνδρών, καθ’ δσον έπληροφορήθημεν τήν αιχμα
λωσίαν τής διλοχίας Μαυρογένους, καί τόν άνεφοδιασμόν των διά πυρομαχικών, λαβόντες έν ταυτφ μέτρα
άμύνης τοΰ Καταστήματος, διότι είς έμέ πλέον έναπέμεινε τό βάρος τής δυνάμεως έκείνης καί τής τοιαύτης τής
όδοΰ Έλπίδος 5, άφοΰ ό διοικητής τοΰ Τάγματος άντισυνταγματάρχης Λιναρδάκης είχε τήν άτυχίαν νά αίχμαλωτισθή.
Επειδή έκ τής άπογευματινής έπιθέσεως τής ήμέρας
έκείνης άντελήφθην δτι οί στασιασταί έχρησιμοποίουν
όπλισμόν βαρύτερον τοΰ ίδικοΰ μας, ένώ ή δύναμις τοϋ
Τάγματος δέν εϊχεν άλλον όπλισμόν εί μή μόνον Ιταλικά
δπλα καί έπειδή τό οίκημα δέν παρείχε τήν άπαιτουμένην
άσφάλειαν, τήν 20ήν ώράν, συνοδευόμενος καί ύπό τοϋ
μοιράρχου Άνδρικοπούλου καί δύο χωροφυλάκων, μετέβην είς τό Άρχηγεΐον Χωροφυλακής, ίνα ζητήσω τήν
ένίσχυσιν δι’ όπλισμοϋ ή, έν άδυναμίςι, τήν σύμπτυξίν μας
είς άλλην Ύπηρεσίαν. Επειδή δμως δέν ήδύνατο νά γίνη άλλως τήν ώραν έκείνην, ούδέ ήτο δυνατόν νά ένισχυθώμεν δι’ όπλισμοϋ, άνεχώρησα έκ τοϋ Αρχηγείου μέ
τήν έντολήν δπως, έν περιπτώσει έπιθέσεως, άντιστώμεν
πάση θυσία, διότι έκ τής άντιστάσεώς μας θά έξηρτατο
έν μέρει καί ή τύχη τών άνδρών τής Χρηματικής Διαχειρίσεως, στεγαζομένης είς τό οίκημα έπί τής όδοϋ Τουλια379
νοϋ και Γ' Σεπτεμβρίου, τοϋ Αρχηγείου Χωροφυλακής καί
τών άλλων Ύπηρεσιών Χωροφυλακής και Αστυνομίας.
Απερχόμενος έκ τοϋ Αρχηγείου συνήντησα τόν ταγμα
τάρχην Χαρακτηνιώτη ν Αθανάσιον είς τά Γ ραφεία τής Διευθύνσεως Επιμελητείας, ένω ή θέσις του είς τάς έξαιρετικάς έκείνας περιστάσεις ήτο πλησίον τών άνδρών του, στεγαζομένων είς τό οίκημα Χατζηκώστα. Έπιστρέψας είς
τήν έδραν τοϋ Τάγματός μου, διέταξα νυκτερινός περιπο
λίας και έτοποθέτησα, πρός ύποστήριξιν τοΰ οϊκήματος,
δύναμιν έκ 15 άνδρών είς τήν άπέναντι τοΰ οΙκήματος
τοϋ Τάγματος πολυκατοικίαν, τήν διοίκησιν τής δποίας
άνέλαβεν οίκειοθελώς δι’ δλην τήν νύκτα ό μοίραρχος
Παπανικολάου.
Τήν 21 ην ώραν ήλθεν είς τό Κεντρικόν Κατάστημα ό
ταγματάρχης Πολίτης Σπΰρος καί μοί άνέφερε τά τών
έπιχειρήσεων κατά τάς άπογευματινάς ώρας, πρός ένίσχυσίν του δέ διέταξα τόν διαχειριστήν τοΰ Ύλικοΰ μοί
ραρχον Δήμαν Αναστάσιον καί μετέφερεν είς τό γρα
φεΐον τοΰ διοικητοΰ τοΰ Τάγματος έν κιβώτιον πλήρες
φυσιγγίων, τό όποιον παρέδωσα είς τόν ώς εΐρηται ταγματάρχην, ΐνα τό μεταφέρη δι’ όπλιτών είς τό έπί τής όδοΰ
Έλπίδος 5 οίκημα καί άνεφοδιάση τούς άνδρας του, τούς
όποίους έπρεπε νά κατευθύνη, συμφώνως πρός τάς δοθείσας διαταγάς μου, έν ή περιπτώσει θά έδέχοντο νυκτερινήν έπίθεσιν. Δυστυχώς, δμως, δέν παρελήφθη τό κι
βώτιον μέ τά φυσίγγια καί οΰτω ή δύναμις αΰτη δέν ήδυνήθη νά άμυνθή μέχρι τών πρωινών ώρών, έλλείψει φυ
σιγγίων, άναγκασθεΐσα τήν 4ην πρωινήν ώραν, άφοΰ
έξήντλησε τά φυσίγγιά της, νά έπιχειρήση έξοδον κατά
τήν όποίαν έφονεύθησαν^ έτραυματίσθησαν καί ήχμαλωτίσθησαν πολλοί έκ τών άνδρών της.
Τό μεσονύκτιον τής 5ης πρός 6ην Δεκεμβρίου 1944,
ήρξατο ή έπίθεσις τών άναρχικών στοιχείων κατά τών
οίκημάτων τής όδοΰ Γ Σεπτεμβρίου 105 καί Έλπίδος 5,
διά παντός είδους όπλισμοϋ. Οί έπιτεθέντες άπό τής πρώ
της ώρας έχρησιμοποίησαν δλμους, χειροβομβίδας, αύτό
ματα δπλα, δέσμας δυναμίτιδος καί, τοιαύτη ήτο ή έπίθεσίς των ώστε, έντός τής πρώτης ήμισείας ώρας, κατεστράφη διά χειροβομβίδων, ριπτομένων έκ τής έπί τής όδοΰ
Δεριγνύ 28 οίκίας, είς τήν όποίαν διέμενε ώς έλέγετο ή
ήθοποιός Μιράντα—γνωστή διά τά έαμικά της φρονή
ματα—όλόκληρον τό βόρειον μέρος τοΰ οικήματος καί
ή κλΐμαξ ή έπικοινωνοΰσα μέ τόν άνω δροφον, κατά τρό
πον ώστε ό άνεφοδιασμός τών άμυνομένων έκ τοΰ όρόφου
έκείνου έγένετο διά προσδεθέντων κλινοσκεπασμάτων έκ
τοΰ έξώστου τοΰ οικήματος τοΰ εύρισκομένου είς τό προαύλιον τοΰ οικήματος τούτου. Είς τήν σφοδράν ταύτην
έπίθεσιν ήμύνθημεν μόνον διά Ιταλικών δπλων καί δέκα
χειροβομβίδων, πολλοί δέ τών όπλιτών έπέδειξαν αύτοθυσίαν, έκθέσαντες είς άμεσον καί προφανή κίνδυνον τήν
ζωήν των, πλήν έλαχίστων οί όποιοι έξηκολούθουν νά εύρίσκωνται είς τάς κλίνας των καί τών όποίων τά όνόματα
δέν γνωρίζω, λόγφ τοΰ δτι μόλις πρό ήμερών εΐχον τοποθετηθή είς τό Τάγμα. Έκ τών άξιωματικών, κατά τήν
νύκτα έκείνην, έξετέλεσαν πλήρως τό καθήκον των, μή
δειλιάσαντες παντάπασι καί παραμείναντες είς τάς θέ
σεις των καθ’ δλην τήν διάρκειαν τής νυκτερινής έπιθέ380
σεως, οί μοίραρχοι Μπεθάνης Γεώργιος, Άνδρικόπουλος
Άνδρέας, Ζήγρας Ιωάννης, Τζαβέλλας Σπυρίδων, οί ύπομοίραρχοι Άντωνόπουλος Γεώργιος, Παπαδημητρίου Θε
όδωρος, άνθυπομοίραρχοι Γιαννοΰτσος Εύάγγελος, Μαλικούρτης καί οί άνθυπασπισταί Μηλέας Γεώργιος, Γρανίτσας Δημήτριος καί Άθανασόπουλος Στυλιανός.
Ό ύποφαινόμενος παρ’ δλας τάς δυσχερείας περιέτρεχα άπαντα τά διαμερίσματα, όρόφους καί ύπόγειον, δπου
άνθίσταντο οί άνδρες, ΐνα τούς Εμψυχώνω καί άπό τής
4ης πρωινής ώρας, δτε ένετάθη ή έπίθεσις, παρέμεινα
πλησίον τής κυρίας είσόδου τοϋ Καταστήματος συμπολεμών καί ένθαρρύνων τούς έκεΐ μαχομένους, διότι άλ
λως, ή δύναμις ή έκεΐ παρευρισκομένη, λόγφ τής σφοδράς πιέσεως θά έκάμπτετο καί θά ήχμαλωτιζόμεθα δλοι.
Έκ τών όπλιτών οί έπιδείξαντες άπαράμιλλον αύτοθυσίαν
άναφέρονται είς τάς προσηρτημένας ύποβαλλομένας κα
ταστάσεις. Ήδυνήθημεν πάντες οί ώς άνωτέρω άναφερόμενοι νά έμψυχώσωμεν τούς όπλίτας, ώστε παρά τάς
σφοδράς έπιθέσεις τών έπιτιθεμένων, κατά τάς όποίας αί
δέσμαι δυναμίτιδος έξερρηγνύοντο πρό τών ποδών μας καί
τοΰ προσώπου μας, παρά τάς προσκλήσεις των δπως
παραδοθώμεν άνευ κινδύνου τής ζωής μας, παρά τάς άπειλάς των δτι θά μάς έκαιον διά βενζίνης ή θά μάς άνετίναζον μέ όλόκληρον τό οίκημα, παρά τά καπνογόνα
άέρια πού έχρησιμοποίησαν, νά κρατήσωμεν άμυναν μέ
χρι τής 6ης πρωινής ώρας, όπότε ένεφανίσθησαν έρχόμενα
πρός βοήθειάν μας έκ τής όδοϋ Γ' Σεπτεμβρίου τρία άγγλικά τάνκς. Ό τε τά τάνκς ταϋτα έσταμάτησαν πρό τοΰ
οίκήματός μας, τά πυρά τών στασιαστών έπαυσαν...
Μετά τήν άναχώρησιν τών τάνκς, μελετήσας τήν κατάστασιν καί άντιληφθείς δτι τά έναπομείναντα πυρομαχικά
ήσαν έλάχιστα, δτι τό οίκημα είχε σχεδόν καταστραφή
καί ούδεμίαν άσφάλειαν παρείχε, δτι τό ήθικόν τών άν
δρών είχε κλονισθή, διότι εΐχον πρό τών όφθαλμών των
δύο νεκρούς καί δέκα πέντε τραυματίας, δτι ούδαμόθεν
άνεμένετο ένίσχυσις, δεδομένου μάλιστα δτι ή πλησίον
μας καί έπί τής όδοΰ Έλπίδος 5 εύρισκομένη δύναμίς
μας εϊχεν έγκαταλείψει τό κτίριον έξορμήσασα, ώστε τά
νώτά μας νά είναι άκάλυπτα τήν ΙΟην περίπου πρωινήν,
έπειδή ούδεμίαν άπάντησιν εΐχον λάβει είς σημείωμά μου,
πρός τό Άρχηγεΐον Χωροφυλακής, έν τφ όποίφ έξέθετα
τήν κατάστασιν καί τό όποιον, ώς άργότερον έπληροφόρήθην, δέν είχε φθάσει είσέτι είς τό Άρχηγεΐον Χωροφυ
λακής άλλ’ είς τόν άντισυνταγματάρχην Τσιτούραν Ν.,
διά διελθόντός έκ τοΰ τάγματος τάνκ, αν καί τό μέ
χρι τοΰ Αρχηγείου διάστημα τής όδοΰ Γ' Σεπτεμβρίου
ήτο κατειλημμένον άπό έλασίτας, έπέβην ένός τάνκ καί
μετέβην είς τό Άρχηγεΐον Χωροφυλακής ΐνα ζητήσω
τήν έγκρισιν τής συμπτύξεώς μας. Επειδή δμως τό τοιοΰτον δέν ήτο εΰκολον νά γίνη, άφοΰ μάλιστα άνεμένοντο
ένισχύσεις τών Άγγλων, ώς είχε πληροφορίας τό Ά ρχη
γεΐον, έπέστρεψα είς τήν θέσιν μου, μέ τήν έντολήν τοΰ
Άρχηγοΰ τής Χωροφυλακής δπως κρατήσωμεν άμυναν
έπί τοΰ αύτοϋ οίκήματος μέχρι τών έσπερινών ώρών τής
ιδίας ή μέρας, όπότε είς κατάλληλον εύκαιρίαν, βοηθοϋντος καί τοΰ σκότους, έάν δέν ήρχοντο ένισχύσεις, νά συμπτυσσόμεθα είς τό έπί τής όδοΰ Γ' Σεπτεμβρίου καί Ίου-
λιανού οίκημα τής Χρηματικής Διαχειρίσεως.
Κατά τήν έπιστροφήν μου δμως είς τό Τάγμα, άφοϋ προ
ηγουμένως διήλθον άπό τό Νοσοκομεΐον τών Α' Βοηθειών
και παρεκάλεσα ΐνα διαθέσουν αύτοκίνητον πρός παραλα
βήν τών φονευθέντων και τραυματιών, ΐνα έκ τούτου έμψυχωθή ή ύπόλοιπος δύναμις, εύρέθην πρό καταστάσεως ήτις
είχε προκαλέσει τήν τελείαν άποθάρρυνσιν τών ήρωικών
μαχητών τής νυκτός έκείνης όπλιτών μου. Τοϋτο ώφείλετο
είς τό δτι οί στασιασταί, κατά τήν άπουσίαν μου, άφοϋ κα
τέλαβον τό δπισθεν τοΰ Τάγματος ξενοδοχεΐον «Κρυστάλ»,
έρριψαν διά τοΰ παραθύρου τοϋ βλέποντος πρός τήν αύλήν
τοΰ κτιρίου περί τάς δέκα πέντε χειροβομβίδας, άνευ δ
μως θυμάτων, αν καί οί όπλΐται ήσαν σχεδόν συγκεντρω
μένοι είς αύτό, ώς μοί άνεφέρθη, άναμένοντες τήν έπάνοδόν μου, διότι αί πρώται ριφθεΐσαι χειροβομβίδες ύπέστησαν άφλογιστίαν καί ούτω έδόθη καιρός είς μέν τούς
όπλίτας νά κατέλθωσιν είς τό ύπόγειον είς δέ τούς άξιωματικούς νά συγκεντρωθώσιν είς τό Γραφεΐον τοΰ Διοικητοΰ
Τάγματος. Ή άποθάρρυνσις τών όπλιτών ώφείλετο είς
τό δτι οί άναπληροΰντές με ανώτεροι άξιωματικοί δέν
έπρονόησαν νά παρευρεθοϋν μέ τούς άνδρας είς τό ύπόγειον, νά τούς ένθαρρύνουν καί νά λάβουν μέτρα άνάλογα
τής παρουσιασθείσης καταστάσεως. Κατά τήν συγκέντρωσιν τών άξιωματικών, άνεκοίνωσα είς τούτους τάς
διαταγάς τοΰ Αρχηγείου, τής άμύνης μας δηλαδή μέχρι
τών έσπερινών ώρών καί έπέμεινα είς τήν άνάγκην τής τηρήσεως τοΰ μέτρου τούτου, πλήν δμως δλοι οί άξιωματικοί, έν κοινή βοή πρωτοστατοΰντος τοϋ άνθυπασπιστοΰ
Τρουλλινοΰ Επαμεινώνδα, δστις διά φωνασκιών διεμαρτύρετο διά τό μέτρον τοϋτο, ή δε στάσις του αΰτη έπέδρασε
έπί τών συναδέλφων του καί τών όπλιτών, τινές τών όποι
ων εύρισκόμενοι εξωθι τοΰ Γραφείου μου ήκουσαν τήν
διαφωνίαν μας καί τήν μετέδωσαν άμέσως είς τούς όπλί
τας, ήξίωσαν τήν άμεσον έγκατάλειψιν τοΰ κτιρίου.
"ΐνα διασκεδάσω τήν τοιαύτην ταραχήν των, έπρότεινα
νά άναμείνωμεν τήν άφιξιν τών αυτοκινήτων τοΰ Στάθμου
Α' Βοηθειών πρός παραλαβήν τών πτωμάτων καί τών τραυματισθέντων, πρός οϋς εΐχομεν ίεράν ύποχρέωσιν καί,
μετά ταΰτα, τιθέμενοι εις παράταξιν μάχης, ένθεν καί
ένθεν τοΰ πεζοδρομίου, προστατευόμενοι καί ύπό τών
τάνκς, συμπτυχθώμεν είς τό ύποδειχθέν οίκημα. Πλήν
δμως, οί χωροφύλακες, πληροφορηθέντες τήν διχογνω
μίαν τών άξιωματικών καί εύρισκόμενοι πρό τής άναφερθείσης ψυχολογικής καταστάσεως, άφοϋ ούδείς τούς είχεν
ένθαρρύνει ώς προαναφέρω, ένφ διέτασσον τόν διαχει
ριστήν νά διανείμη είς τούς άνδρας τά ύπάρχοντα φυσίγ
για καί νά συγκεντρώση έκ τοΰ ύλικοϋ δ,τι ήτο δυνατόν
νά παραλάβωμεν μαζί μας, έξώρμησαν έκ τοϋ υπογείου
καί συναποκομίζοντες δ,τι ήδύναντο έπεβιβάσθησαν άτάκτως έπί τών δύο τάνκς, πρωτοστατούντων τών περισ
σοτέρων άξιωματικών καί άνεχώρησαν άκολουθοϋντες
τήν όδόν Γ' Σεπτεμβρίου πρός Όμόνοιαν, άφοϋ έπεβιβάσθησαν έπ’ αύτών καί οί περισσότεροι τραυματίαι. Κα
τόπιν τούτου καί έπειδή δέν ήτο δυνατόν πλέον νά γίνη
άντίστασις έκ τοΰ οίκήματος έκείνού, έγκατέλειψα τό οί
κημα, άκολουθούμενος καί ύπό τών μοιράρχου Άνδρι-
κοπούλου Άνδρ., ταγματάρχου Χατζή Εύαγγέλου, ταγμα
τάρχου Ρηγάκη Γεωργίου, διότι ό ταγματάρχης Πολίτης
Σπυρίδων έπεβιβάσθη έκ τών πρώτων έπί ένός τάνκ, μοι
ράρχου Τάγαρη Γεωργίου, Λαζαράτου Αθανασίου, άνθυπασπιστοϋ Ήλιάδη Ιωσήφ καί άλλων, καί έπροχώρησα
πρός τήν όδόν Γ Σεπτεμβρίου πεζή, ΐνα μεριμνήσω δπως
ή προπορευομένη μέ τά τάνκς δύναμις άποβιβασθή τούλάχιστον είς τό οίκημα τής Χρηματικής Διαχειρίσεως,
καί ούτω έκτελεσθή μερικώς ή διαταγή τοϋ Άρχηγοϋ
περί τής συμπτύξεώς μας έκεΐ, ύπολογίζοντος ένίσχυσιν
διά τής δυνάμεώς μου πρός άνακούφισιν τών έν τφ οίκήματι τοΰ Αρχηγείου βαλλομένων άνδρών. Πλήν δμως,
δέν τό κατώρθωσα, διότι τά μηχανοκίνητα άναπτύξαντα
ταχύτητα έφθασαν είς τήν πλατείαν Λαυρίου, δπου καί
άπεβίβασάν τήν δύναμιν έξ όγδοήκοντα (80) άνδρών ή
όποία καί κατέφυγεν εις τό Α' Άστυνομικόν Τμήμα καί
τήν Τροχαίαν Κίνησιν, έγώ δέ μέ τούς άκολουθοΰντάς με
άξιωματικούς καί τινας όπλίτας παρέμεινα είς τήν Χρηματικήν Διαχείρισιν.
Ή άναφερομένη δύναμις τών 80 όπλιτών ελαβε μέρος
έν συνεχείς είς έπιχειρήσεις έπί διήμερον καί, εϊτα, κατό
πιν διαταγής τών Άγγλων, συνεπτύχθη είς Παλαιά Ανά
κτορα. Κατά τήν άναχώρησίν μου έκ τοΰ Καταστήματος
τής όδοΰ Γ' Σεπτεμβρίου 105, άφήκα έξωθι τούτου ένα
τάνκ καί τόν μοίραρχον Μπεθάνην Γεώργιον, ώς καί
τινας άξιωματικούς, ΐνα μεριμνήσωσι διά τήν μεταφοράν
έκεΐθεν τών έναπομεινάντων άνδρών, δεδομένου μάλιστα
δτι έκ τής έπιστροφής μου έκ τοΰ Αρχηγείου μέχρι τής
άναχωρήσεώς μας, ώς άνωτέρω έκτίθημι, ούδεμία έπίθεσις έγένετο κατά τοΰ οίκήματος ύπό τών άναρχικών
διότι τοϋτο έπροστατεύετο ύπό τών παραμενόντων έκεΐ
τριών τάνκς.
Μετά τήν άφιξίν μου είς τήν Χρηματικήν Διαχείρισιν
άντιληφθείς δτι είς έκεΐ πλησίον γκαράζ ήτο άγγλική μονάς διαθέτουσα αύτοκίνητα, έσπευσα άμέσως έκεΐ, παρά
τήν διασταύρωσιν τών πυρών έκ τής έπιθέσεώς τοΰ έκεΐ
πλησίον Αρχηγείου Χωροφυλακής καί, διά τίνος ύπαξιωματικοΰ τής Χρηματικής Διαχειρίσεως γνωρίζοντος
τήν άγγλικήν, έζήτησα νά θέσουν είς τήν διάθεσίν μου
δύο αύτοκίνητα διά τήν μεταφοράν τών έναπομεινάντων
άξιωματικών καί όπλιτών έκ τοΰ οικήματος τοϋ Τάγματος,
πλήν όμως ή παράκλησίς μου, δέν είσηκούσθη. Μετά πά
ροδον δμως όλίγων λεπτών έπέστρεψαν τά δύο τάνκς είς
τό Τάγμα καί έπίστευσα πλέον δτι ταΰτα θά παρελάμβανον
καί τήν ύπόλοιπον δύναμιν, ώς καί τήν παρέλαβον καί τήν
μετέφερον είς τήν Σχολήν Εύελπίδων καί έκεΐθεν είς τήν
Σχολήν Χωροφυλακής. Έκ τής Χρηματικής Διαχειρίσεως
διέρρευσαν όλίγον κατ’ όλίγον δλοι οί έκεΐ καταφυγόντες άξιωματικοί καί όπλΐται, παραμείνας τέλος μόνος,
άκολουθούμενος ύπό τών μοιράρχων Άνδρικοπούλου Άνδρέου, Λαζαράτου Αθανασίου, Παπακώστα Αθανασίου
και Χωμενίδη. Τήν 7ην μ.μ. τής ιδίας ήμέρας (6.12.1944),
κατέφθασαν πρός βοήθειαν τοϋ Αρχηγείου άγγλικά τάνκς
και συνεπτύχθη μεν μετά τής δυνάμεως τοϋ Αρχηγείου
τών άκολουθούντων με άξιωματικών καί τών άξιωματικών
τής Χρηματικής Διεχειρίσεως είς τά Παλαιά Ανάκτορα».
381
15. Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ Κ Α ΤΑ ΤΟΥ ΤΜ Η Μ Α ΤΟ Σ Μ ΕΤΑΓΩ ΓΩ Ν
Είς τήν συνοικίαν τής Πλάκας, έπί τής όδοΰ Νι
κοδήμου άρ. 20, εύρίσκετο τότε τό κτίριον του Τμή
ματος Μεταγωγών Αθηνών, φρουρούμενον ύπό 110
άξιωματικών καί όπλιτών Χωροφυλακής. Μολονότι
τό κτίριον παρείχε δυνατότητας άμύνης, αΰτη έφαίνετο λίαν έπισφαλής είς περίπτωσιν όμαδικής καί
μακρας διαρκείας έπιθέσεως, λόγφ τοΰ άνεπαρκεστάτου όπλισμοϋ τών άνδρών. Ύπήρχον 70 τυφέκια
ΙταλικοΟ τύπου με 50-100 φυσίγγια δι* Εκαστον, £ν
αύτόματον Στέν μέ 800 φυσίγγια καί έλάχισται χει
ροβομβίδες. ’Αλλά τό ήθικόν τών άνδρών τοΰ Τμήμα
τος ήτο άριστον.
"Ηδη άπό τής 4ης Δεκεμβρίου ήρχισαν νά συγκεντροΰνται κομμουνιστικά! όμάδες εις γωνίας τών πέ
ριξ δρόμων καί ύπό διάφορα προσχήματα έπεχειρεΐτο ή έγκατάστασις έλασιτών εϊς γύρωθεν κτίρια,
έρρίπτοντο δέ και άδέσποτοι πυροβολισμοί πρός
πρόκλησιν συγχύσεως. Επειδή είχε καταστή προ
φανές ότι έπίκειται έπίθεσις, έλήφθησαν διάφορα
μέτρα, βάσει συνταχθέντος σχεδίου άμύνης, ώς ή
κατάληψις έπικαίρων θέσεων πέριξ τοϋ Τμήματος
έπί τών όδών καί έπί τών στενών, τών παρακειμένων
οίκιών, ώχυρώθησαν δέ καταλλήλως αί θύραι καί τά
παράθυρα τοΰ κτιρίου.
Τήν νύκτα τής 5ης πρός 6ην Δεκεμβρίου ίσχυραί
ένοπλοι έλασιτικαί όμάδες, βοηθούμεναι άπό έφεδρικά έαμικά τμήματα τής Πλάκας, έλάμβανον θέσεις
εϊς γύρωθεν σημεία, άπό τών όποιων ήτο δυνατόν
νά βληθή τό κτίριον, συνεκεντροΰτο δέ έσπευσμένως ύλικόν καί έτοποθετοΰντο προστατευτικοί σάκκοι πλήρεις άμμου, έν εΐδει προχωμάτων. Δέν ύπήρ
χε πλέον άμφιβολία δτι έπίκειται άπό στιγμής είς
στιγμήν ή έπίθεσις καί ή φρουρά παρέμενεν έν έπιφυλακή. Περί τήν 5.30' πρωινή ν τής 6ης Δεκεμβρί
ου, αί έλασιτικαί όμάδες καί οί σπεύσαντες πρός βοήθειάν των έαμΐται τής περιοχής έξώρμησαν ταυτοχρόνως άπό πολλών σημείων κατά τοΰ κτιρίου τοΰ
Τμήματος Μεταγωγών, βάλλοντες τοΰτο άπό δλων
τών πλευρών διά τυφεκίων, αύτομάτων δπλων καί
χειροβομβίδων. Οί άνδρες τής Χωροφυλακής ήμύνοντο κρατερώς άποκρούοντες τάς έπιθέσεις, οί δέ
τοποθετημένοι είς έπικαίρους θέσεις καί παρακειμένας οικίας, διά καταιγιστικού καί εύστόχου πυρός
έπροξένουν είς τούς έπιτιθεμένους σοβαράς άπωλείας
καί παρημπόδιζον τήν προσέγγισίν των.
Ό άγών συνεχίσθη έπί έξάωρον με τήν ίδίαν έντασιν καί αί λυσσώδεις έπιθέσεις τών κομμουνιστών
άπεκρούοντο μέ τήν ίδιαν όρμητικήν μαχητικότητα.
’Αλλ’ όλίγον προ τής μεσημβρίας, οί είς τήν διασταύρωσιν τών όδών Νικοδήμου καί ’Αδριανοΰ ώς
καί είς παρακειμένας οίκίας άνδρες, περισφιγγόμενοι πανταχόθεν, έξαντλήσαντες τά πυρομαχικά των
382
καί κινδυνεύοντες νά αίχμαλωτισθοΰν, ήναγκάσθησαν νά έγκαταλείψουν τάς θέσεις αύτάς καί νά συμπτυχθοΰν έντός τοΰ Τμήματος. Ουτω τό κτίριον τοΰ
Τμήματος Μεταγωγών έκυκλώθη στενώς πανταχό
θεν καί ή θέσις, τών τελείως άπομονωθέντων έντός
τοΰ κτιρίου άμυνομένων, κατέστη πολύ κρίσιμος.
Περί ώραν 12.15' τής μεσημβρίας, οί έλασΐται
άντιληφθέντες κάποιαν κάμψιν τής μαχητικότητος
τών έγκλειστων, ιδίως δι’ έλαττώσεως τοΰ πυρός των
(πρός έξοικονόμησιν τών εξαντλούμενων πυρομαχι
κών των), κατέπαυσαν πρός στιγμήν τό πΰρ καί διά
τηλεβόα έκάλεσαν τούς πολιορκουμένους νά παραδοθοΰν, δίδοντες, ώς συνήθως, τήν υπόσχεσιν (τήν
όποίαν ούδέποτε έτήρησαν), δτι άφοΰ παρέδιδον τόν
όπλισμόν των, θά έγκατελείποντο έλεύθεροι. Εις πλησιάσαντα έλασίτην άρχηγόν, έδόθη ή ύπερήφανος
άπάντησις δτι καλά θά εκαμνον νά άποχωρήσουν
άμέσως, διότι οί άνδρες τής Χωροφυλακής δέν παραδίδονται.
Τότε ό άγών συνεχίσθη μέ μεγαλυτέραν σφοδρότητα. Έ πί πολλάς ώρας οί έλασΐται έβαλλον μέ αύ
τόματα καί χειροβομβίδας, άλλ’ άπεκρούοντο, βαλ
λόμενοι άπό τά καταλλήλως όχυρωθέντα παράθυρα
καί τάς διανοιχθείσας είς τούς τοίχους όπάς.
Ό σ ο ν δμως παρήρχετο ή ώρα, ή θέσις τών πολιορκουμένων καθίστατο, περισσότερον κρίσιμος καί βα
θμηδόν κατήντα άπελπιστική. Τά πυρομαχικά των
έπλησίαζον νά έξαντληθοΰν καθ’ όλοκληρίαν. Περί
τήν 5ην άπογευματινήν, τό μοναδικόν πολυβόλον,
τό όποιον διέθετον, έπαυσε νά λειτουργή, ύποστάν
έμπλοκήν λόγφ τής άδιακόπτου πολυώρου χρήσεως.
Ή μαχητικότης τών πολιορκουμένων άνδρών ήρχισε
νά κάμπτεται, έν φ άντιθέτως οί έλασΐται, κατεχόμενοι ύπό όρμητικής λύσσης, παρεσκευάζοντο, δ
πως, έπωφελούμενοι τοΰ έπερχομένου νυκτερινοΰ
σκότους, προσεγγίσουν άθέατοι είς τό κτίριον, πρός
δημιουργίαν ρηγμάτων διά δυναμίτιδος, μέσφ τών
όποίων θά ήδύναντο νά έφορμήσουν είς τό έσωτερικόν.
Οί έπί κεφαλής τής άμύνης άξιωματικοι άντελήφθησαν δτι έπρεπεν έγκαίρως νά ληφθή μία γενναία
άπόφασις, άλλως έπήρχετο ή καταστροφή. Πολύ
πλησίον, είς κτίριον τής όδοΰ Φιλελλήνων, ήτο έγκατεστημένη ή Διεύθυνσις Χωροφυλακής τοΰ Υ
πουργείου Εσωτερικών, ή όποία, λόγφ τής θέσεώς
της, δέν είχε προσβληθή, διέθετε δέ έπαρκή δύναμιν
φρουράς καί εϊχεν εϊς τήν διάθεσιν της ίκανάς πο
σότητας πυρομαχικών (θέλει μάς άπασχολήσει αΰτη
έν συνεχείςι). Διά λειτουργοΰντος μυστικοΰ τηλεφώ
νου έγένετο συνεννόησις δπως, οί άνδρες τοΰ Τμή
ματος Μεταγωγών έξορμώντες κεραυνοβόλως, φθάσουν εις τό πλησίον κτίριον τής όδοΰ Φιλελλήνων,
εις τήν έξοδον τοϋ όποίου θά άνέμενον αύτούς πο
σότητες πυρομαχικών και άνδρες, ώστε νά έπιστρέψουν είς τάς θέσεις των έφωδιασμένοι καί ένισχυμένοι. Ή έπιχείρησις έξετελέσθη μέ τάξιν καί ταχύ
τητα, σημειώσασα άπόλυτον έπιτυχίαν. ’Ολίγον μετά
τήν 5ην άπογευματινήν, άνδρες τής Διευθύνσεως Χω
ροφυλακής τής όδοϋ Φιλελλήνων, πλησιάσαντες είς
τάς γωνίας τών παρόδων, ήρχισαν νά πυροβολοϋν
τάς πολιορκητικάς όμάδας. Οί έλασΐται, φαντασθέντες δτι καταφθάνουν ίσχυραί ένισχύσεις ύπέστησαν
σύγχυσιν καί έλαβον άλλας θέσεις άντιστάσεως.
Τότε οί πολιορκούμενοι έξώρμησαν έκ τοΰ Τμήματος
Μεταγωγών καί διά κεραυνοβόλου έφόδου έφθασαν
σχεδόν άνενόχλητοι μέχρι τοΰ κτιρίου τής όδοϋ Φιλ
ελλήνων. Έκεΐ άνεφωδιάσθησαν, ένισχυθέντες δέ
διά μικροΰ άριθμοϋ έξ άξιωματικών καί όπλιτών,
έπανήλθον είς τάς θέσεις των. Ύπό δυνάμεως τής Διευθύνσεως Χωροφυλακής, έξωντώθησαν δύο έστίαι
έπί τών όδών Νικοδήμου-Άδριανοϋ καί Ύπερείδου, άποκατασταθείσης οΰτως έλευθέρας έπικοινωνίας μετά τοϋ Τμήματος Μεταγωγών.
Τήν νύκτα, ή δύναμις αϋτη, έπανέρχεται πρός δια-
νυκτέρευσιν είς τό κτίριον τής όδοϋ Φιλελλήνων,
άλλ’ άπό τής πρωίας τής 7ης Δεκεμβρίου, ένισχυθεΐσα καί έφοδιασθεΐσα έκ νέου, έπανεγκαθίσταται
σταθερώς είς τό Τμήμα Μεταγωγών. Οί έλασΐται
ύποστάντες σύγχυσιν έκ τών άλληλοδιαδόχων γεγο
νότων έκ τών όποιων εΐχον αίφνιδιασθή, έγκατέλειψαν τήν όδόν Νικοδήμου καί τούς γύρωθεν χώρους,
άφοϋ προέβησαν είς τάς συνήθεις λεηλασίας. Οί
άνδρες τής Χωροφυλακής άνακαταλαβόντες τό κτί
ριον τών Μεταγωγών, ώχυρώθησαν, καλώς έφωδιασμένοι πλέον καί μέ άναπτερωμένον τό ήθικόν χά
ρις είς τάς λαμπράς έπιτυχίας των. Οί έλασΐται συ
νέχισαν έπί τινας άκόμη ώρας τόν άγώνα μέ άσθενέστερον πϋρ, άλλά κατά τήν διάρκειαν τής νυκτός
άντιληφθέντες τό μάταιον τής προσπαθείας άπεσύρθησαν έντελώς. Αί άπώλειαί των ήσαν σημαντικαί.
Ή Χωροφυλακή έπετέλεσε τά έκπληκτικά καί ύπό
τόσης έπιτυχίας στεφθέντα αύτά έγχειρήματα, με
σχετικώς μικράς άπωλείας. Έφονεύθησαν τρεις δπλΐται καί έτραυματίσθησαν εϊς άξιωματικός καί 16
όπλΐται.
16.
Η ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ
ΤΗΣ ΑΝΩΤΕΡΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Μία τών φρικωδεστέρων τραγωδιών τοϋ στασιαστικοϋ κινήματος τών κομμουνιστών κατά Δεκέμ
βριον 1944, ύπήρξεν ή πολιορκία, ή κατόπιν συμφω
νίας παράδοσις καί ή διά παρασπονδίας, μετά βασά
νων, έκτέλεσις τών άξιωματικών καί όπλιτών τής
’Ανωτέρας Διοικήσεώς Χωροφυλακής Στερεδς Ε λ
λάδος. Τό κτίριον είς τό όποιον έστεγάζετο, κατά
τήν έποχήν έκείνην, ή ’Ανωτέρα Διοίκησις εύρί
σκετο είς τήν όδόν Άνδρου άρ. 16. Πολύ πλησίον,
είς τήν όδόν Κοδριγκτώνος άρ. 2, εύρίσκετο ή Διοίκησις Χωροφυλακής Αθηνών.
’Από τών πρωινών ώρών τής 5ης Δεκεμβρίου, έλασιτικά σώματα έλάμβανον θέσεις είς τάς όδούς πέριξ
τών κτιρίων τής Άνωτέρας Διοικήσεώς Χωροφυλα
κής Στερεδς Ελλάδος καί τής Διοικήσεώς Χωροφυ
λακής Αθηνών, τά όποια ουτω περί τήν μεσημβρίαν
εύρέθησαν στενώς πολιορκημένα. Οί είς τό κτίριον
Διοικήσεώς Χωροφυλακής Αθηνών έγκλεισθέντες
ήσαν έλάχιστοι καί τά δπλα καί πυρομαχικά τά όποια
διέθετον ήσαν άνεπαρκέστατα. Κανονικώς θά έπρε
πε νά έγκαταλείψουν έγκαίρως τό κτίριον, διότι δέν
υπήρχε δυνατότης άντιστάσεως. -Έν τούτοις, έθεώρησαν ώς παράβασιν καθήκοντος τήν έγκατάλειψιν τής έδρας των άνευ άντιστάσεως. Είς τό κτίριον
τής ’Ανωτέρας Διοικήσεώς Χωροφυλακής Στερεδς
Ελλάδος, εύρέθησαν κατά τήν ώραν ένάρξεως τής
έπιθέσεως 16 άξιωματικοί καί 50 όπλΐται, διαθέ-
τοντες μόνον άτομικά δπλα καί χειροβομβίδας.
Ή έπίθεσις έξεδηλώθη όλίγον μετά τήν 2αν άπογευματινήν ώραν διά σφοδροϋ πυρός έναντίον καί τών
δύο κτιρίων. Οί έλάχιστοι άνδρες τής Διοικήσεώς
Χωροφυλακής Αθηνών, άφ’ ού άντεστάθησαν γενναίως έπί άρκετήν ώραν καί είς μάτην έζήτησαν νά
τούς σταλοϋν βοήθειαι, προέβησαν είς άπεγνωσμένην έξοδον, ή όποία δμως έσημείωσεν έπιτυχίαν.
Επειδή δέν συνεφώνουν πρός ποίαν κατεύθυνσιν νά
στραφοϋν, άλλοι κατέφυγον είς τό έγγύτατα εύρισκόμενον κτίριον τής ’Ανωτέρας Διοικήσεώς καί
άλλοι διέφυγον πρός Ύπηρεσίας τοϋ κέντρου.
Οί έγκλεισθέντες είς τό έπί τής όδοϋ "Ανδρου
κτίριον τής Άνωτέρας Διοικήσεώς Στερεδς Ελλά
δος, άξιωματικοί καί όπλΐται, άπέκρουσαν μετά σθέ
νους δλας τάς λυσσώδεις έπιθέσεις τών έλασιτών καί
έκράτουν σταθερώς τάς θέσεις των μέχρι τής νυκτός.
Δυστυχώς, ή τοποθεσία τοϋ κτιρίου ούδέν προσέφερε πλεονέκτημα άμύνης, διότι εύρίσκετο έν τφ μέσω
πολυκατοικιών, αί όποΐαι παρέμειναν είς τούς έλασίτας πρός έκεΐθεν έκτόξευσιν βλημάτων, διότι δέν
εϊχεν έπαρκεΐς δυνάμεις πρός έκεΐ έγκατάστασιν φυ
λακίων. Πρός τόν σκοπόν αύτόν είς μάτην έζητήθησαν ένισχύσεις άπό τό κέντρον. Τήν άμυναν διηύθυνε προσωπικώς ό άνώτερος διοικητής συνταγμα
τάρχης Σωτ. Οίκονομόπουλος, βοηθούμενος ύπό τών
ταγματαρχών Νικ. Τζάννε καί Δη μ. Τσοτάκου. Οί
383
Συνταγματάρχης Σωτήριος Οίκονομόπουλος. Ανώτερος δι
οικητής Χωροφυλακής Στερεός 'Ελλάδος. Έξετελεσθη άπανθρώπ(ος εις Αθήνας ύπό τών έλασιτών τόν Δεκέμβριον
τοΰ 1944.
μοίραρχοι Ν. Γκουμογιαννόπουλος, Π. Μασουρίδης, Νικ. Κωσταβάρας, Δ. Λαφογιάννης, ό ύπο
μοίραρχος Ν. Γιαννΐκος, οί Ανθυπομοίραρχοι Κ.
Κουρής, Ίω. Παπασταμάτης, Εύ. Λουκάς καί οί
άνθυπασπισταί Δημ. Μπουρίκας, Σωτ. Κυριαζής,
Εύ. Κυπραΐος, Σωτ. Ζαζας καί Νικ. Παπαγεωργίου
είχον λάβει θέσεις μαχητών είς τήν πρώτη ν γραμμήν
άμύνης. Χαρακτηριστικόν είναι δτι, λόγφ τής είδικής έν τή 'Ανωτέρφ, Διοικήσει όπηρεσίας, έκ τών
50 όπλιτών οί 27 ήσαν ύπαξιωματικοί.
Κατά τήν διάρκειαν τής νυκτός τό πΟρ τών έλασιτών έγένετο σφοδρότερον καί τό οίκημα περιεσφίγγετο όλονέν περισσότερον, διότι οί έλασΐται
είχον άνέλθει είς τάς ταράτσας τών πλησίον κατοι
κιών, όπόθεν έβαλλον δι’ αύτομάτων καί χειροβομ
βίδων. Έπίσης, διά δυναμίτιδος έπεχείρουν νά έπιφέρουν ρήγματα είς τούς τοίχους τών οίκιών, ώστε
άπό όπής είς όπήν νά φθάσουν μέχρι τοϋ πολιορκουμένου κτιρίου, όπότε θά τό κατεκρήμνιζον διά δυναμί
τιδος ώστε νά είσορμήσουν είς τό έσωτερικόν. Οί
κάτοικοι καί ίδίως τά γυναικόπαιδα τών πέριξ κατοι
κιών έξελιπάρουν τούς είσορμώντας έλασίτας με τάς
δέσμας δυναμίτιδος είς χεΐρας νά σεβασθοΰν τάς
καταστρεφομένας κατοικίας των καί τά κινδυνεύοντα παιδιά των. Οί τρομακτικοί κρότοι τών έκρηγνυο384
μένων χειροβομβίδων καί βομβών τών δλμων καί
τής δυναμίτιδος, ό κονιορτός τών καταπιπτόντων
τοιχωμάτων καί αί οίμωγαί τών γυναικοπαιδών έδημιοόργουν συνταρακτικήν άτμόσφαιραν φρίκης.
Οί άρχηγοί τών έλασιτών, έπωφελούμενοι τής
δραματικής αύτής καταστάσεως καί τοϋ τρόμου καί
τής άπογνώσεως είς τήν όποίαν είχον περιέλθει οί
κάτοικοι, διεβεβαίωναν αύτούς δτι μόνοι όπεύθυνοι
τών δυστυχημάτων ήσαν οί χωροφύλακες καί οί
άξιωματικοί των καί δτι αύτοί ώφειλον νά τούς πείσουν νά άποχωρήσουν άνενόχλητοι, όπότε θά έπαυον άμέσως τά δεινά των. Οϋτως είς τήν μάζαν τοϋ
πληθυσμοϋ έκαλλιεργήθη κλίμα πιέσεως πρός άποχώρησιν τών έγκλείστων.
Κατά τάς τελευταίας ώρας τής νυκτός ό άρχιμανδρίτης Πορφύριος Κυριακίδης, έφημέριος τοΰ γειτονικοΰ ναοϋ *Αγίου Γεωργίου Κυψέλης, έπείσθη
ύπό τών έλασιτών δπως, συνοδευόμενος καί ύπό τινων
πολιτών, μεταβή είς τό πολιορκούμενον κτίριον τής
Άνωτέρας Διοικήσεως διά νά μεταφέρη δρους παραδόσεως, κατά τούς όποιους πάντες θά άφήνοντο
έλεύθεροι νά μεταβοϋν δπου έπεθύμουν, άλλως θά
άνετινάσσοντο δλαι αί γύρωθεν οίκίαι καί θά έξολοθρεύοντο καί αύτοί πάντες. Τηλεβόας άνήγγειλε
τήν μετάβασιν τής ύπό τόν άρχιμανδρίτην έπιτροπής καί, συγχρόνως, διετάχθη νά καταπαύση τό πϋρ.
Ά λ λ ’ ό συνταγματάρχης Οίκονομόπουλος, ήλπιζεν
δτι άπό στιγμής είς στιγμήν θά έλάμβανεν ένισχύσεις, ίσως καί έφοβεΐτο δτι είσδοχή έπιτροπής ύπό
κληρικόν, πρός συζήτησιν δρων άποχωρήσεως, θά
έμείωνε τήν μαχητικότητα τών άνδρών. Ήρνήθη
οίανδήποτε διαπραγμάτευσιν καί, δταν ή έπιτροπή
έπλησίαζε, διέταξε νά ριφθοϋν πυροβολισμοί είς
τόν άέρα διά νά τήν έξαναγκάση πρός άπομάκρυνσιν.
Μετά τήν άποτυχίαν είσόδου τής έπιτροπής,
πρός διαπραγματεύσεις, ή έπίθεσις τών έλασιτών
διά παντός μέσου έγένετο σφοδροτέρα. Οί έλασΐται
προσεκόμιζον κιβώτια δυναμίτιδος διά νά άνατινάξουν δλας τάς γύρωθεν οίκίας, πράγμα τό όποιον
είχε φέρει τούς κατοίκους είς άπόγνώσιν. Ό συν
ταγματάρχης Οίκονομόπουλος ήμύνετο κρατερώς,
άλλ’ δταν ήλθεν ή πρωία έλάχιστα πλέον είχε πυρο
μαχικά, αί δέ καθ’ δλην τήν νύκτα άναμενόμεναι
έναγωνίως βοήθειαι δέν κατέφθανον. Οί έλασΐται
έπεισαν καί πάλιν, κατόπιν ίκεσιών τών φοβουμένων
τήν άνατίναξιν τών κατοικιών των κατοίκων, τόν
άρχιμανδρίτην Πορφύριον, δπως, όμοϋ μετά τοϋ κατοικουντος είς γειτονικήν οΙκίαν άποστράτου τα
γματάρχου τοΰ Μηχανικοΰ Καλλινίκου, μεταβοϋν
είς τό οϊκημα Χωροφυλακής διά νά άνακοινώσουν
δτι οί πολιορκούμενοι, έγκαταλείποντες τόν όπλισμόν των, θά ήσαν έλεύθεροι νά μεταβοϋν όπουδήποτε έπεθύμουν. Είς τήν διμελή αύτήν έπιτροπήν
προσετέθη κατόπιν καί ό Ιατρός Σουμάχερ, δστις
τήν τελευταίαν στιγμήν έπετράπη νά μεταβή είς τό
πολιορκούμενον κτίριον, διά νά έπιδέση τάς πληγάς τραυματισθέντος ένωμοτάρχου.
Τό πϋρ και πάλιν κατέπαυσε και ό τηλεβόας ανήγ
γειλε τήν μετάβασιν τής ύπό τόν αρχιμανδρίτην
έπιτροπής, πρός αναγγελίαν τής έλευθέρας άποχωρήσεως τών πολιορκουμένων. Τήν φοράν αύτήν ό
συνταγματάρχης Οικονομόπουλος, κατόπιν συσκέψεως μετά τών άξιωματικών, και βλέπων άλλως τε
δτι τά πυρομαχικά είχον σχεδόν έξαντληθή, έδέχθη
νά εισέλθη ή έπιτροπή. Ώρισμένοι αξιωματικοί,
ίσως διότι έγνώριζον τήν δολίαν συμπεριφοράν τών
έλασιτών οί όποιοι θά παρεβίαζον τάς άνειλημμένας ύποχρεώσεις των, έπέμενον δπως, αντί συνθηκολογήσεως, γίνη έξόρμησις πρός διαφυγήν, όπότε
πιθανόν μέγα μέρος τής δυνάμεως θά διεσώζετο.
Ά λ λ ’ ή διαβεβαίωσις του έγγυωμένου τήν τήρησιν
τών δρων αρχιμανδρίτου, ίσως και ό κάματος τής
όλονυκτίου πάλης, εϊχον επηρεάσει τούς περισσο
τέρους πρός αποδοχήν τών δρων.
Ή έπιτροπή μετά λευκής σημαίας, δίς έπεσκέφθη
τό οίκημα πρός διεξαγωγήν διαπραγματεύσεων, τήν
δευτέραν δέ φοράν συνωδεύετο ύπό ένός ύπολοχαγοϋ έλασίτου. Συμφώνως πρός τήν ένορκον προανάκρισιν του μετέχοντος τής Έπιτροπής Καλλινί
κου, ό συνταγματάρχης Οικονομόπουλος έξηκολούθεινά προβάλλη αντιρρήσεις. Έ ν αρχή έτόνισεν
δτι εϊς στρατιωτικός ώφειλε νά λάβη διαταγάς παρά
τής προϊστάμενης του Α ρχή ς και έζήτει δπως του
παρασχεθή εύκολία νά ελθη είς έπαφήν μετά τοϋ
Υπουργείου, έπαναλαμβάνων «Μόνον μέ διαταγήν
τοϋ Υπουργείου θά μπορούσα νά έγκαταλείψω τό
οίκημα». Επειδή ό έλασίτης άξιωματικός παρετήρει, παραπλανητικώς άλλως τε, δτι δλα τά Αστυνο
μικά Τμήματα είχον ήδη παραδοθή, ό Οίκονομόπουλος άπήντα «Έμεΐς δέν είμαστε άστυφύλακες.
Έμεΐς ύπαγόμεθα είς τούς στρατιωτικούς κανονι
σμούς και γι’ αύτό πρέπει έκεΐνο πού θά κάνουμε
νά εΐναι κανονικό». Είναι πιθανόν δτι διά τής έπιμονής του δπως τοϋ παρασχεθή εύκολία, ίσως άφιεμένου ένός άξιωματικοϋ έλευθέρου νά μεταβή είς
τό Υπουργείο ν διά νά ελθη εις συνεννοήσεις και
νά λάβη διαταγάς, πλήν τής μεταβιβάσεως τής εύθύνης είς τήν προϊσταμένην Αρχήν, θά άπέβλεπεν δ
πως δυνηθή νά έκθέση εις τό 'Υπουργεΐον τήν δραματικήν κατάστασιν, εις τήν όποίαν είχε περιέλθει,
διά νά σταλοϋν έγκαίρως ένισχύσεις. Ά λ λ ’ ό έλα
σίτης άξιωματικός, άντιληφθείς έκ τής συζητήσεως
δτι οί έγκλειστοι, άποκεκομμένοι άπό τής προτε
ραίας άπό πάσης εξωθεν έπικοινωνίας, διετέλουν έν
πλήρει άγνοια τών συμβαινόντων, συνέχισε τάς πα
ραπλανητικός του πληροφορίας, βεβαιών δτι τά
πάντα είχον περιέλθει είς τόν ΕΛΑΣ. Έ ξ άλλου,
έν φ κατά τήν πρώτην, μέσφ τής έπιτροπής, συνεννόησιν, τόσον ό ύπολοχαγός αύτός, δσον καί ό άνώτερός του έλασίτης τής περιοχής, είχον δώσει «έπί
λόγφ τιμής» τήν διαβεβαίωσιν δτι θά άφηνον άπολύτως έλευθέρους τούς άνδρας τοϋ συνθηκολογοϋντος αύτοϋ τμήματος τής Χωροφυλακής, νά μεταβοϋν
όπουδήποτε ήθελον, ήδη έδήλωσαν δτι θά σταλοϋν
Ταγματάρχης Δημήτριος Τσοτάκος τοΰ Παν. Συλληφθεις τήν
5-12-44, μετά τής υπολοίπου φρουράς τής Α.Δ.Χ. Στερεός
Ελλάδος, κατεκρεουργηθη υπό των έλασιτών εις τήν περιο
χήν Κυψέλης.
είς Νέαν Ιωνίαν, δπου, ώς ψευδώς διεβεβαίουν, πάντες οί έν Άθήναις άνδρες τής Χωροφυλακής καί
τής Αστυνομίας συνεκεντροϋντο ύπό τών Ά γγλων,
άνευ άναμίξεως τοΰ ΕΛΑΣ.
Έκ τής ύπαναχωρήσεως αύτής ό συνταγματάρχης
Οικονομόπουλος είχε δυσφορήσει, έπιμένων δπως
πάντες οί ύπ’ αύτόν άξιωματικοι καί όπλΐται μεταβοϋν έλευθέρως, ύπό έγγύησιν άσφαλείας, είς τό
ούχί πολύ μακράν κτίριον τής Σχολής Εύελπίδων.
Ά λ λ ’ ό έλασίτης άξιωματικός, συνεχίζων τά παρα
πλανητικά ψεύδη του, διεβεβαίωσεν δτι πρό τίνος
ώρας ή Σχολή Εύελπίδων είχε καταληφθή άπό τό
τάγμα Καισαριανής καί δτι αύτός, ώς ύπεύθυνος
διά τήν ζωήν των, δέν είχε δυνατότητα νά τούς όδηγήση άσφαλώς, είμή μόνον είς Νέαν Ιωνίαν, δπου
καί αύτοί, ώς καί οί λοιποί χωροφύλακες καί άστυνομικοί, εύρίσκοντο ύπό τήν προστασίαν τών Ά γ
γλων.
Ή ώρα παρήρχετο καί ήδη ή παράτασις τής καταστάσεως άπέβαινεν είς βάρος τών έγκλειστων, διότι
έν φ αύτοί ούδεμίαν πλέον £τρεφον έλπίδα λήψεως
ενισχύσεων ή έπαφής μετά τοϋ κέντρου, οί έλασΐται
περιέσφιγγον άνενοχλήτως καί όλονέν περισσότε
ρον τό οίκημα, προσκομίζοντες καί κιβώτια δυναμίτιδος, έν φ οί περίοικοι έμφανιζόμενοι είς τούς έ385
ξώστας και τά πεζοδρόμια έβόων υπέρ ταχείας άποχωρήσεως τών άνδρών τής Χωροφυλακής πρός διάσωσιν τών κατοικιών των. Περί ώραν ΙΟην πρωινήν,
τής 6ης Δεκεμβρίου, άπεφασίσθη νά παραδοθή τό
οίκημα καί έγκαταλειφθή έντός αύτοϋ ό όπλισμός.
Πάντως οί άνδρες, θά έλάμβανον τά άτομικά των
είδη καί θά έξήρχοντο, συνοδευόμενοι υπό τών με
λών τής έπιτροπής καί τοϋ άξιωματικοϋ τοϋ ΕΛΑΣ,
έως δτου θά έφθανον έκτος τής ζώνης κινδύνου.
Αξιωματικοί καί όπλΐται έξήλθον τότε τοϋ οίκήματος, όπότε εύρέθησαν έν τφ μέσω δυνάμεως έλασιτών, ύπό τήν διοίκησιν ένός λοχαγοϋ των. Τοποθετηθέντες έντός δύο ζυγών, διετάχθησαν νά βαδί
σουν έν τω μέσω τούτων πρός τήν όδόν Έπτανήσου.
"Οταν, ύπό τούς έμπαιγμούς συναθροισθέντος έλασιτικοϋ δχλου έφθανον είς τήν διασταύρωσιν τών
όδών Σπετσών καί Σκοπέλου, διετάχθησαν νά είσέλθουν εις εν έκεΐ περιμανδρωμένον οικόπεδο ν. Εϊς
τά μέχρι τής στιγμής έκείνης συνοδεύαντα μέλη τής
έπιτροπής (άρχιμανδρίτης καί άπόστρατος ταγμα
τάρχης) έδηλώθη δτι εληξεν ή αποστολή των καί
έπρεπε νά απομακρυνθούν. Εϊς τήν εκθεσίν του κατά
τήν ένορκον προανάκρισιν, ό έξ αύτών ιδιώτης Ισχυ
ρίζεται δτι διεμαρτυρήθη διότι δέν έτηρήθη ή συμ
φωνία καί δέν ώδηγήθησαν ασφαλώς οί συνθηκολογήσαντες εις Νέαν Ιωνίαν. ’Αλλ’ ό έλασίτης άξιωματικός άπήντησε ξηρώς δτι ώς στρατιωτικός, θά
παραδώση τούτους εις τούς άνωτέρους του, μόνους
άρμοδίους νά άποφασίσουν περί τής τύχης· των. Κα
τόπιν τούτου οί δύο συνοδοί τής έπιτροπής άπεμακρύνθησαν άνευ περαιτέρω διαμαρτυρίας.
Συμφώνως πρός άφήγησιν διασωθέντος χωροφύλακος, άξιωματικοί καί όπλΐται ήρευνήθησαν έπιμελώς καί άφηρέθησαν δλα έν γένει τά είδη τά ό
ποια έφερον μεθ’ έαυτών. Είς διαμαρτυρίαν τοϋ διοικητοϋ καί άξιωματικοϋ δτι έπρόκειτο περί παρασπονδήσεως, είς άξιωματικός τοϋ ΕΛΑΣ τούς έδήλωσεν δτι ήσαν όργανα τοϋ φασισμοϋ καί δτι τά
έγκλήματά των εις βάρος τοϋ λαοϋ εϊναι βαρύτατα,
διά τοϋτο θά παραπεμφθοϋν είς λαϊκόν δικαστή ριον,
τό όποιον θά άποφασίση περί τής τύχης των. Άλλά,
προφανώς, καί ή διατύπωσις αύτή έκρίθη τελικώς
περιττή !
Οί άξιωματικοί ώδηγήθησαν εϊς τήν περιοχήν
Κυψέλης, δπισθεν δεξαμενής, παρά τήν συνοικίαν
«Καραγιαννέϊκα». Έ κεΐ περί τήν 6.30' απογευματι
νήν τής αύτής ή μέρας έξετελέσθησαν πάντες διά
μαχαιρών, άφ’ ου έπί πολλήν ώραν έβασανίζοντο
φρικωδώς, άπογυμνωθέντες, κτυπούμενοι εις τήν κε
φαλήν καί τά όστα δι’ ύποκοπάνων τών δπλων καί πιστολίων, διατρυπούμενοι εις τό σώμα διά μαχαιρι
δίων ή σουβλιών καί προκών, έκδερόμενοι δι’ αιχμη
ρών τεμαχίων τενεκέδων κονσερβών.
Μόνον ό μοίραρχος Ν. Κώσταβάρας είχε δυνηθή νά διαφύγη πρό τής παραδόσεως. Έ κ τών όπλιτών, όκτώ χωροφύλακες κατά τήν νύκτα τής 5ης
πρός 6ην Δεκεμβρίου ήδυνήθησαν νά διαφύγουν πη386
δήσαντες άπό τής στέγης είς παραπλεύρως κατοι
κίαν τοΰ Ιατροϋ Ντινιώτη, ό όποιος, κατά τήν κατάθεσίν του τούς άπέκρυψε καί κατόπιν τούς διηυκόλυνε πρός φυγάδευσιν. Οί λοιποί συλληφθέντες,
πλήν έπτά άφεθέντων έλευθέρων, ώδηγήθησαν εϊς
Καλογρέζαν δπου έκρατήθησαν έπι διήμερον. Κα
τόπιν μετεφέρθησαν εϊς τά Διυλιστήρια Ούλεν, τοΰ
συνοικισμού Γαλατσίου, δπου έσφάγησαν διά μα
χαιρών πλήν ένός χωροφύλακος, τόν όποιον ό παρα
λαβών αύτόν πρός έκτέλεσίν δήμιος άνεγνώρισεν
ώς έχοντα παράσχει διευκολύνσεις είς τήν μητέρα
του, δτε αΰτη τόν έπεσκέπτετο έγκλειστον ύπό τών
Γερμανών είς τό Νοσοκομεΐον Συγγροϋ, δπου ούτος
ύπηρέτει ώς φρουρός. Τά τής .έκτελέσεως τών αίχμαλωτισθέντων διηύθυνεν εϊς γραμματεύς τής Ε ι
σαγγελίας Αθηνών καλούμενος Δ. Παπαγεωργίου.
Τελικώς έξετελέσθησαν 15 άξιωματικοί, ήτοι, εις
συνταγματάρχης, 2 ταγματάρχαι, 3 μοίραρχοι (εϊς
άκόμη διέφυγε), εϊς ύπομοίραρχος, 3 άνθυπομοίραρχοι και 5 άνθυπασπισταί. Ό πλΐται έξετελέσθησαν
7 ένωμοτάρχαι, 15 ύπενωμοτάρχαι καί 20 χωροφύ
λακες, άφέθησαν δέ έλεύθεροι (έκτός τών διαφυγόντων) τρεις ένωμοτάρχαι, δύο ύπενωμοτάρχαι καί
τρεις χωροφύλακες. Ό συνολικός άριθμός έκτελεσθέντων, διαφυγόντων καί άφεθέντων έλευθέρων φαί
νεται μεγαλύτερος τοΰ προαναφερθέντος τών εύρεθέντων έντός τοϋ οικήματος κατά τήν ώραν τής έπιθέσεως, διότι προσετέθησαν όπλΐται τινές έκ τών
διαφυγόντων έκ τοϋ οικήματος Διοικήσεώς Χωρο
φυλακής Αθηνών, οΐτινες εΐχον καταφύγει έκεΐ.
Οΰτω συνετελέσθη τό βδελυρόν αύτό άνοσιούργημα, βασανισμοϋ καί άνατριχιαστικής έκτελέσεως
τόσων γενναίων άνδρών, έκτελεστών τοϋ καθήκον
τος πρός τήν πατρίδα, μή συλληφθέντων δέ έν ώρςι
μάχης, άλλά συνθηκολογησάντων έπί τφ λόγφ τής
τιμής τών άντιπάλων δτι θά άφήνοντο έλεύθεροι
ύπό τήν Ιδικήν των έγγύησιν άσφαλείας. Ή παρα
σπονδία αύτή πρός κατακρεούργησιν άνθρώπων παραδοθέντων διά συνθήκης έπί λόγφ τιμής δτι θά
έγκατελείποντο έλεύθεροι, άποτελεΐ άχαρακτήριστον
πρδξιν άνανδρίας καί είς τήν ίστορίαν τοΰ Κομμου
νισμού εϊς τήν Ελλάδα θά προσδίδη άνεξάλειπτον
στίγμα άτιμίας. Ά λλά καί οί άναλαβόντες ώς έπιτροπή τήν διαπραγμάτευσιν τής παραδόσεα>ς καί λαβόντες τήν έγγύησιν τής άσφαλοϋς άποχωρήσεως,
δσον καί &ν ληφθοΰν ύπ’ δψιν τά έλαφρυντικά τής
γενικής συγχύσεως έκ τής δραματικής καταστάσεως,
(ιδίως ό τρόμος τών περίοικων έκ τής άπειλουμένης
καταστροφής τών κατοικιών των), δέν δύναται νά
λεχθή δτι άπετέλεσαν πλήρως τό καθήκον των, είς
τήν σοβαράν αύτήν άποστολήν τήν όποίαν περιεβλήθησαν καί άπετέλεσαν τόν κύριον λόγον διά
τής έγγυήσεώς των νά παραδοθοϋν οί άνδρες τής
Χωροφυλακής. Ό άρχιμανδρίτης ώφειλε νά λάβη
άκόμη περισσοτέρας έγγυήσεις τη ρήσεως τής συμ
φωνίας καί δταν διεπίστωσεν δτι ή συμφωνία δέν
τηρείται, ώφειλεν δχι νά άποσυρθή ήσύχως είς τήν
κατοικίαν του, άλλά νά παραμείνη εις τήν θέσιν του,
νά διαμαρτυρηθη έν όνόματι τοϋ Χριστόϋ διά τήν
άθέτησιν τόδν σύμφωνη θέντων καί, έστω και μέ κίν
δυνον τής ζωής του, νά άπαιτήση τήν τήρησιν τής
συμφωνίας, άρνούμενος νά άποχωρήση έως δτου οί
παραδοθέντες συνοδευθοϋν είς άσφαλή, μακράν τοϋ
έλασιτισμοϋ, θέσιν. Αύτή ήτο και ή ύποχρέωσίς του
ώς άρχηγοϋ τής έπιτροπής συμβιβασμού και παραδόσεως, άλλ’ αυτό ήτο και τό καθήκον του ώς λειτουργοϋ τής χριστιανικής πίστεως.
Ά λλά και τό έτερον μέλος τής έπιτροπής, ό Ιδιώ
της άπόστρατος άξιωματικός, παρ’ δλα δσα γράφει
εις τήν παρατιθεμένην κατωτέρω έκθεσίν του, περί
τών προσπαθειών του διασώσεως τών παραδοθέντων
διά συμφωνίας ύπ’ αύτοϋ διαπραγματευθείσης, δέν
δύναται νά λεχθή ώς άπολύτως βέβαιον δτι έξεπλήρωσε πλήρως τό καθήκον του. Βεβαίως, ώς εΐπομεν,
λαμβάνεται ύπ’ όψιν ή γενική σύγχυσις και άναταραχή και ή άπώλεια τής ψυχραιμίας τών στιγμών
έκείνων, ώς και ή άνθρωπίνη ψυχολογική του κατάστασις έκ τής έπικειμένης άνατινάξεως τής γειτο-
νευούσης κατοικίας του και τών κινδύνων τής οικογενείας του, αν δέν έπετυγχάνετο ή έκκένωσις και
παράδοσις. Ά λ λ ’ άφοϋ άνέλαβεν αύτοκλήτως τόν
ρόλον τοϋ μεσάζοντος πρός διαπραγμάτευσιν τής
συμφωνίας, και αύτός ήτο ό λαβών τήν έπι λόγφ
τιμής διαβεβαίωσιν τοϋ έλασίτου άξιωματικοϋ δτι
δέν θά ήνωχλοϋντο οί συνθηκολογοϋντες και παραδιδόμενοι, τοϋτο, πρό παντός άλλου, έπρεπε και ώς
άνθρώπου και ώς πρώην Έ λληνος άξιωματικοϋ νά
δεσπόζη είς τήν σκέψιν του και νά κατευθύνη τάς
ένεργείας του. Άφοϋ δέ (όλίγον περιέργως οί έλασΐται κατ’ έξαίρεσιν, έν σχέσει πρός τούς λοιπούς
περίοικους, συμπεριεφέροντο πρός αύτόν μετά καλωσύνης και εύγενείας, ώς άφήνει νά έννοηθή είς
τήν έκθεσίν του, συνεζήτουν μαζί του λογικοφανώς
και αύτόν είχον έπιλέξει νά πείση τούς πολιορκουμένους νά παραδοθοϋν κατόπιν έπι λόγφ τιμής συμ
φωνίας έλευθέρας άποχωρήσεως), αύτός ήτο καί ό
περισσότερον παντός άλλου άρμόδιος, άντί έσπευσμένης άποχωρήσεως, ώφειλε νά έπιμείνη είς τήν
τήρησιν τής συμφωνίας.
17. Η ΕΝΟ ΡΚ Ο Σ ΑΝΑΚΡΙΣΙΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝ ΙΣΤΏΥ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ
Έ ν εΐδει έπιλόγου τής πρωτοφανούς αύτής είς
τήν ιστορίαν τής νεωτέρας Ελλάδος τραγωδίας καί
τοϋ διαπραχθέντος άνοσιουργήματος, φρικώδους κατακρεουργήσεως άνθρώπων παραδοθέντων διά συν
θήκης έλευθέρας άποχωρήσεως, παραθέτομεν τά κεί
μενα: 1. Ενόρκου άνακρίσεως τοϋ χρησιμεύσαντος
ώς μεσάζοντος κατά τάς διαπραγματεύσεις παραδόσεως άποστράτου ταγματάρχου Έ κτ. Καλλινίκου,
2. Έξετάσεως τοΰ μάρτυρος τής τραγωδίας ίατροΰ
Διον. Ντινιώτη, 3. Αναφοράς τοΰ διασωθέντος χωροφύλακος Γ. Άθανασοπούλου, 4. Τής βάσει τών
μαρτυρικών καταθέσεων συνταχθείσης δικαστικής
έκθέσεως, 5. Κατάλογον τών εύρεθέντων είς τά γρα
φεία τής Άνωτέρας Διοικήσεως κατά τήν έπίθεσιν
άξιωματικών καί όπλιτών.
Άθήναι 16 Ίανουαρίου 1945
Έξέτασις Έκτορος Καλλινίκου τοΰ Παναγιώτου
άποστράτου ταγματάρχου τοΰ Μηχανικοΰ
έτών 49 κατοίκου Αθηνών, Επτάνησου 13
Έ ρ ώ τη σ ίς: Γνωρίζεις δν κλπ. (ήρωτήθη δεόντως).
Ά π ό κ ρ ισ ις : Άπό τής μεσημβρίας τής 5ης Δεκεμβρίου
ήρχισε σφοδρά έπίθεσις όμάδων ένόπλων κατά τής Άνω
τέρας Διοικήσεως Χωροφυλακής Στερεας Ελλάδος. Ή
οίκία μου κεΐται άκριβώς είς τήν γωνίαν τής όδοΰ Επτά
νησου καί πλατείας Άγ. Γεωργίου, είς θέσιν δπου ήτο
δυνατόν ν’ άντιλαμβάνωμαι πλήρως τάς ένεργείας τών
ένόπλων, άλλά άφ’ έτέρου μοΰ ήτο άδύνατος καί ή έξοδος
έκ τής οίκίας μου λόγφ τών διασταυρουμένων πυρών. Τά
πυρά ένετάθησαν κατά τό άπόγευμα τής ήμέρας έκείνης,
κατά τήν νύκτα δε έγένοντο κατά πολύ έντονώτερα χρησιμοποιουμένων και δλμων, οΐτινες έξετοξεύοντο άπό τήν
πλατείαν. Ή μεσολάβησις ή ίδική μου μετά τοΰ Αρχιμαν
δρίτου Πορφυρίου έγένετο τήν 7.30' τής έπομένης πρωίας.
Χαρακτηριστικά σημεία τής νυκτερινής έπιθέσεώς τών
ένόπλων ήσαν: 1. Ό τι διά τών χωνιών διαρκώς έκαλοΰσαν τούς πολιορκουμένους νά παραδοθοϋν ύποσχόμενοι
δτι δέν θά τούς κάμουν τίποτε, 2. Ό τι έπληγώθη κάποιος
τών έπιτιθεμένων, είς τήν ταράτσαν τής άπέναντι τής Χω
ροφυλακής πολυκατοικίας, καί δτι προσεπάθησαν νά τόν
κατεβάσουν και δέν μπόρεσαν καί ήπείλησαν τότε διά
τοΰ χωνιοΰ τούς κατοίκους τοΰ γ' καί δ' όρόφου τής πο
λυκατοικίας, δτι έάν πάθη τίποτε ό άνθρωπός τους θά
σφάξουν δλους τούς ένοίκους καί, 3. Ό τι περί ώραν
23.30' περίπου, έγένετο μία μεγάλη έκρηξις τής όποίας
έπηκολούθησαν πολλοί θόρυβοι καταστρεφομένων πρα
γμάτων, φωνές άνθρώπων καί άθρόα θραΰσις τζαμιών.
Τό πρωί, μόλις έξημέρωσεν, έσκέφθηκα δτι έπρεπε όπωσδήποτε νά φύγω άπό τό σπίτι μου μαζί μέ τήν οίκογένειάν
μου.
Τό σπίτι μου ήτο ήδη άνοικτό, διότι ή έκρηξις ή βραδυνή δέν άφησε ούτε πόρτα κλειστή οΰτε παράθυρο, οΰτε
τζάμι γερό, είχα δέ συγκεντρώσει τούς δικούς μου κάτω
άπό μιά σκάλα, δπου περάσαμε δλη τήν νύκτα. Μόλις
387
έξημέρωσε λοιπόν, έπλησίασα Ινα παράθυρο καί ή ρώ
τησα τούς άντίκρυ μου είς τήν γωνίαν εύρισκομένους
έλασίτας άν μπορούμε νά φύγουμε. Τότε κάποιος μοϋ
άπήντησεν δτι αύτοί δέν πρόκειται νά μδς ρίξουν, άλλά
δτι ύπί|ρχε φόβος νά δεχθούμε καμμιά σφαίρα άπό τήν
Χωροφυλακή. Πράγματι κατέβασα τούς δικούς μου και
περάσαμε τροχάδην τήν έπικίνδυνον διαδρομήν (περί
που 8 μέτρα). Τελευταίος έπέρασα έγώ άφοϋ έκλεισα τό
σπίτι μου. Ακριβώς είς τήν καμπήν τής όδοΰ έπεσα έπάνω σέ ένα ψηλό ύπολοχαγό άγνωστόν μου, ό όποιος μοϋ
είπε «σέ πέντε λεπτά δέν θά μπορεΐς πιά νά φύγης, γιατί
θά άνατινάξουμε δλο τό τετράγωνο». «Μά χριστιανέ μου,
τοΰ άπάντησα, τι είναι αύτά πού κάνετε, "Ελληνες μέ "Ελ
ληνες βγάζομε τά μάτια μ α ς;» Καί είς τόν τόνον αύτόν
έπηκολούθησε μία μικρή στιχομυθία κατά τήν όποίαν
μοΰ είπε δτι «νά δέν δέχονται καμμιά συνεννόησι. Χθές
θέλησε νά πάη ό παπάς νά τούς δή, άλλά τόν έπυροβόλησαν καί δέν τόν άφησαν νά τούς πλησιάση». Πράγματι
είχα άκούσει, διαρκούσης τής νυκτός, τό χωνί νά λέει
δτι θά πήγαινε ό άρχιμανδρίτης Πορφύριος μέ μερικούς
κατοίκους τής περιοχής, άλλά δέν ήξευρα τί έκαμαν.
Τότε λέγω είς τόν ύπολοχαγό ν αύτόν «νά πάω νά δώ καί
έγώ τόν παπδ μήπως καί ύπάρξη περίπτωσις νά έπαναλάβουμε τό διάβημα». «Πήγαινε μοΰ λέει άλλά δέν θά
κάμης τίποτε». Πράγματι άφοΰ ώδήγησα τήν οίκογένειάν μου όπίσω άπό τήν έκκλησίαν, είς μέρος άπρόσβλητον,
έπέστρεψα μόνος μου όπίσω καί έπηγα στο κελλί τοΰ
άρχιμανδρίτου δπου τόν ή ρώτησα άφοΰ τόν έχαιρέτησα,
τί έγίνηκε τή νύχτα. Ό άρχιμανδρίτης μοΰ είπεν δτι έπεχείρησαν μαζί μέ μερικούς άλλους νά σταματήση αύτό
τό κακό, άλλά δέν τό κατώρθωσε, δέν έφάνη δέ άμέσως
διατεθειμένος νά μέ ένισχύση, είς έκδηλωθεΐσαν προσπάθειάν μου, νά συνεχίσωμεν μαζύ νέαν ένέργειαν πρός παΰσιν τής αίματοχυσίας. Έπέμεινα είς τήν προσπάθειάν μου
καί τέλος ό άρχιμανδρίτης έπείσθη νά πδμε μαζύ είς τήν
Χωροφυλακήν. Πρέπει νά τονισθή δτι κατόπιν τών δσων
παρέστημεν μάρτυρες διαρκούσης τής νυκτός, τοΰ φοβεροΰ πυρός καί τών άλλων μέσων πού έχρησιμοποίουν
οί στασιασταί, άνησυχούσαμε πολύ μαζί μέ τόν Αρχι
μανδρίτη γιά τήν κατάστασι είς τήν όποίαν θά εύρίσκοντο
οί άνθρωποι αύτοί πού ήσαν άποκεκλεισμένοι 20 όλόκληρες ώρες, ύπό τόσον δραματικάς συνθήκας, έγώ δέ Ιδιαι
τέρως έθεώρησα δχι ώς άνθρωπιστικόν καθήκον άλλά
ώς ύποχρέωσιν άπορρέουσαν έξ αύτής τής στρατιωτικής
μου ύποστάσεως, νά παρέμβω καί νά σταματήσω τό με
γάλο αύτό κακόν.
"Οταν ό άρχιμανδρίτης μοΰ έδήλωσε τελικώς δτι δέ
χεται, τότε βγήκα άπό τό κελλί καί έφώναξα νά πλησιάση
ό ύπολοχαγός μέ τόν όποιον ώμίλησα. Πράγματι, ήλθεν
ό ύπολοχαγός αύτός καί έμπήκε στο κελλί. Έκεΐ ώμίλη
σα έγώ πρώτος καί τοΰ είπ α : «Εΐμεθα σύμφωνοι μέ τόν
παπδ νά πδμε νά δοΰμε πώς μπορεΐ νά τελειώση ή άδελφική αύτή σφαγή καί σοΰ προτείνω νά τούς άφήσετε νά
φύγουν μέ τά δπλα τους καί σείς νά γίνετε κύριοι τοΰ
κτιρίου». «Τί λές, μοΰ άπαντά, έμεΐς άκριβώς τά δπλα
τους θέλουμε καί έπειτα αύτοί ώς άτομα δέν μδς ένδιαφέρουν καθόλου». «"Ωστε τοΰ άπαντώ αν σδς παραδώσουν
388
τόν όπλισμό τους είναι έλεύθεροι; Μοΰ τό βεβαιώνεις
μέ τό λόγο τής τιμής σου;». «Στο βεβαιώνω μοΰ λέει».
«Τότε, τοΰ λέω, δώσέ μου τό χέρι σου». Μοΰ τό έδωσε
καί μοΰ έπανέλαβε δτι έπί τφ λόγφ τής τιμής του ούδείς
θά θιγή άπό τούς έν τφ οίκήματι τής Χωροφυλακής.
Κατόπιν τής βεβαιώσεως αύτής τόσον κατηγορηματικώς
καί έπισήμως γενομένης, έδέχθημεν νά πδμε νά συναντή
σουμε τούς έν τή Χωροφυλακή καί δπως έλεγε καί ό άρχιμανδρίτης «νά δοΰμε καί τί κάνουν καί αύτοί οί άνθρω
ποι». Μέ τό χωνί εδωσεν έντολή ό ίδιος ύπολοχαγός:
«Τό ΕΛΑΣ νά παύση πΰρ» καί άφοΰ έπειτα άπό άρκετή
ώρα έπαυσαν οί πυροβολισμοί είπ ε: «Έπιτροπή άπό τόν
κ. Καλλίνικο καί τόν άρχιμανδρίτη Πορφύριο έρχον
ται νά σδς δοΰν μήπως ύπάρχει κανένας τρόπος συνεννοήσεως». Πράγματι, ύψώσάντες μίαν πρόχειρον ση
μαίαν λευκήν έφθάσαμεν είς τήν Χωροφυλακή. Χαρακτηριστικόν είναι δτι, κατά τό διάστημα τής διαδρομής μας,
δλοι οί κάτοικοι οί εύρισκόμενοι έντός τών έρειπωμένων
οίκιών βγήκαν στά παράθυρα καί μέ έπικλήσεις μδς
παρακαλοΰσαν «κάτι νά κάνουμε» γιά νά σταματήση τό
κακό. Είς τήν Χωροφυλακήν πού έπήγαμε, συναντήσαμε
κάτω μερικούς χωροφύλακας πρός τούς όποιους είπαμε,
καί ό άρχιμανδρίτης καί έγώ, μερικά λόγια νά τούς ένθαρρύνουμε* «μπράβο παιδιά» έλέγαμε συνεχώς. Είδοποιήθηκε ό συνταγματάρχης καί μάς έκάλεσε σέ ένα
γραφείο, στόν δεύτερο δροφο, δπου μάς ή ρώτησε, έπί παρουσίςι καί δύο ή τριών άλλων άξιωματικών, γιά τόν σκο
πό τής έπισκέψεώς μας. Τοΰ άπήντησα έγώ δτι τοΰ φέρ
νουμε προτάσεις τών ένοπλων, νά παραδώσουν τόν όπλισμό τους καί δ,τι άλλο στρατιωτικό είδος έχουν καί νά
φύγουν.
Τότε ό συνταγματάρχης Οικονομόπουλος (αύτός ήτο
πού μδς έδέχθη) μδς εϊπεν δτι αύτός καθ’ δ στρατιωτικός
δέν μπορεΐ νά κάμη τίποτε χωρίς τή διαταγή τοΰ Υπουρ
γείου είς δ ύπάγεται. Τοΰ άπήντησα δτι αύτός είναι άρμόδιος ν’ άποφασίση διότι αύτός έχει καί τήν εύθύνην. Έ ν
συνεχείςι, άπεφασίσθη νά έπιστρέψουμε καί νά ζητήσουμε
μισή ώρα προθεσμία, γιά νά συσκεφθοΰν οί έν τή Χωρο
φυλακή καί άποφασίσουν, μδς παρεκάλεσεν δμως νά
φροντίσουμε νά ρθή κανένας γιατρός μέ φαρμακευτικά
ύλικά γιά νά κυττάξη έναν βαρέως τραυματισθέντα καί ό
όποιος ύπήρχε φόβος νά πεθάνη, διότι καθώς μδς είπε
δέν είχαν οΰτε μπαμπάκι, οΰτε Ιώδιο.
Πράγματι έπιστρέψαμε πρός τούς έλασίτας καί μπήκα
με μέσ’ τό κελλί τοΰ άρχιμανδρίτου, δπου άντί τοΰ ύπολοχαγοΰ μπήκε ένας λοχαγός, ό όποιος έφάνη δτι ήτο έν
γνώσει τών ένεργειών. Έκεΐ τοΰ είπαμε δτι οί άνθρωποι
ζητοΰν μισή ώρα νά σκεφθοΰν καί δτι γυρεύουν ένα για
τρό. Μδς άπήντησεν δτι εύχαρίστως δέχεται νά έπιτρέψη σέ ένα γιατρό τής συνοικίας νά έπισκεφθή τή Χωρο
φυλακή καί μδς έπανέλαβεν δτι καί αύτός είναι σύμφωνος
μέ τά δσα ό ύπολοχαγός είπε καί δτι αύτοί ένδιαφέρονται μόνον διά τά δπλα καί τό πολεμικόν ύλικόν, πού εύρίσκονται στήν Χωροφυλακή καί δτι οί άνδρες είναι έλεύθεροι* προσέθεσε, μάλιστα, δτι μποροΰν νά πάρουν
καί τόν άτομικό τους όπλισμό μαζύ των (τά πιστόλια των).
Ζητήσαμε τόν γιατρό καθ’ ύπόδειξιν τοΰ άρχιμανδρίτου,
τόν άρχίατρο Σουμάχερ, τόν όποιον έσυνωδεύσαμεν είς
τήν Χωροφυλακήν, δπου ώδηγήθη πλησίον τοϋ τραυματίου, έμεΐς δέ έμείναμε είς τό οίκημα τής Χωροφυλακής
άναμένοντες τήν άπάντησιν τοϋ συνταγματάρχου Οίκονομοπούλου. Πράγματι, ό συνταγματάρχης Οίκονομόπουλος, συνεσκέπτετο καθ’ δλον αύτό τό διάστημα μέ
τούς άξιωματικούς του είς ιδιαίτερον γραφεΐον.
Τί διημείφθη καί πώς κατέληξαν νά δεχθοϋν τούς δρους
τών έλασιτών δέν γνωρίζω. Είς έμέ, παρουσίςι καί τοΰ
άρχιμανδρίτου, έδηλώθη δτι είναι διατεθειμένοι νά παρα
δώσουν τόν όπλισμό τους καί τά λοιπά στρατιωτικά είδη,
πλήν 4 κουβερτών καί δ,τι άλλο άτομικό είδος έχει ό
κάθε χωροφυλοιξ καί νά όδηγηθοϋν είς τήν Σχολήν τών
Εύελπίδων.
Αύτήν τήν άπάντησιν μετεβίβασα προσωπικώς, έπί πα
ρουσίςι τοΰ άρχιμανδρίτου καί τοϋ άρχιάτρου, ό όποιος
μοιραίως άπετέλεσε πλέον τό τρίτον μέλος τής άποστολής, πρός τόν άναμένοντα λοχαγόν, έντός τοΰ κελλίου
τοΰ άρχιμανδρίτου. Τότε ό λοχαγός ήρχισε νά ύπαναχωρή καί μάς έδήλωσεν δτι δέν είναι δυνατόν οί χωροφύλα
κες νά πάνε στή Σχολή, άλλά δτι θά τούς ώδήγει αύτός
άσφαλώς είς τήν Νέαν Ιωνίαν δπου οί Ά γγλοι συγκεν
τρώνουν δλους τούς άστυνομικούς καί χωροφύλακας. Βλέπων δτι έφεύγαμε τελείως άπό τή βάσι πού άρχικώς έθέσαμε καί, μή έπιθυμών νά έξακολουθήσω τάς συζητήσεις,
έδήλωσα δτι δέν μπορώ νά έξακολουθήσω, έκτός έάν μεί
νουμε στή βάση τής πρώτης συμφωνίας.
Έ κεΐ άκριβώς, έπενέβησαν καί ό άρχιμανδρίτης καί
ό άρχίατρος, οί όποιοι συνίστων είς τόν λοχαγόν νά μή
έπιμείνη είς κάτι πού άρχικώς δέν συνεζητήθη. Αύτός
έπέμενε μέ τήν δικαιολογίαν δτι, είς ούδέν μέρος τών Α θη
νών ήδύναντο νά σταθοΰν λόγφ τής δράσεως τών έλασιτών καί δτι ένδιαφερόμενος άκριβώς γιά τήν ζωή τών
άνθρώπων αύτών, διά τούς όποίους είναι ύπεύθυνος, δέν
ήδύνατο νά δεχθή άλλην λύσιν παρά νά τούς όδηγήση
αύτός ύπευθύνως είς Νέαν Ιωνίαν. Βλέπων τήν έπιμονήν
του τοϋ έδήλωσα, δτι δέν μπορώ νά μεταβιβάσω τάς προ
τάσεις αύτάς καί δτι τό μόνον πού θά έδεχόμην θά ήτο
νά ρθή μαζύ μας ένας αξιωματικός δικός του νά συνεννοηθή άπ’ εύθείας μέ τούς χωροφύλακας.
Αύτό άκριβώς καί έγένετο. Πήραμε μαζύ μας καί τόν
ύπολοχαγό, έκεΐνον άκριβώς πού ήρχισε τάς διαπραγμα
τεύσεις, καί πήγαμε στήν Χωροφυλακή. Έ κεΐ μάς έδέχθη
ό συνταγματάρχης Οίκονομόπουλος καί έπί παρουσία μας
διεξήχθη μία συζήτησις είς τήν όποίαν ούδέν μέλος τής
έπιτροπής μας έλαβε μέρος. Κατ’ άρχήν ό συνταγματάρ
χης έπανέλαβεν δτι ένεργεί κατά τρόπον πού μιά μέρα
θά τόν όδηγήση στό στρατοδικείο, διότι μόνον μέ δια
ταγή τοΰ Υπουργείου θά μποροΰσε νά άφήση τό οίκημα.
Δέν είμαστε άστυφύλακες. Έμεΐς ύπαγόμεθα είς τούς
στρατιωτικούς κανονισμούς καί γι’ αύτό πρέπει έκεΐνο
πού θά κάνουμε νά είναι κανονικό. Τοΰ άπήντησε τότε ό
ύπολοχαγός δτι δέν πρέπει νά φοβάται τό στρατοδικείο,
διότι τά πράγματα θά έξελιχθοΰν έτσι πού δέν θά λει
τουργήσει στρατοδικείο. Μαζύ συνεζήτησαν καί έμειναν
καθ’ δλα σύμφωνοι, δηλαδή είς τό ζήτημα τής παραδό-
σεως τών δπλων, τών στρατιωτικών είδών καί τό τί θά
πάρη ό κάθε χωροφύλαξ μαζύ του καί είς τό ζήτημα τοΰ
άτομικοΰ των όπλισμοϋ τόν όποιον, έγένετο δεκτόν, νά
συμπαραλάβουν.
"Οταν έφθασαν είς τό ζήτημα τοΰ ποΰ θά κατευθυνθοΰν
οί άνδρες μετά τών άξιωματικών των, ό ύπολοχαγός είπεν δτι θά σάς όδηγήσωμεν είς τήν Νέαν Ιωνίαν, δπου
είναι οί Ά γγλοι έκεΐ καί έκεΐ συγκεντρώνουν δλους τούς
άστυνομικούς. Τότε ό συνταγματάρχης εΐπεν δτι, έμεΐς
θέλουμε νά πάμε στήν Σχολή τών Εύελπίδων. Μά έκεΐ
άπήντησεν ό ύπολοχαγός είναι δικοί μας, κατελήφθη ή
Σχολή άπό τό τάγμα Καισαριανής καί 64 Αστυνομικά
Τμήματα Αθηνών - Πειραιώς είναι δικά μας. Μετά μικράν άκόμη συζήτησιν συνεφώνησαν καί κατήλθομεν
δλοι άπό τό γραφεΐον. Οί χωροφύλακες ούσιαστικώς είχαν
άφήσει τά δπλα τους καί κατεγίνοντο νά μαζεύουν τ’ άτομικά τους είδη· πρό τής είσόδου δέ τής Χωροφυλακής
έφθασεν ό λοχαγός μέ δύναμιν έλασιτών καί έτοποθέτησαν δλους τούς έντός τής Χωροφυλακής έντός δύο ζυγών
καί έκινήθημεν δλοι μαζί πρός τήν όδόν Έπτανήσου.
Χαρακτηριστικό ν είναι δτι, έκεΐ άκριβώς, ένας έλασίτης
ήθέλησε νά πάρη τό πιστόλι ένός χωροφύλακος καί 6
λοχαγός μέ αύστηρόν τόνον τό έπήρε καί τό έπέστρεψεν
είς τόν χωροφύλακα. Έπίσης καθ’ όδόν καί άκριβώς είς
τήν πλατείαν Αγίου Γεωργίου, κάποιο παιδί έπετέθη μέ
περίστροφον κατά τοΰ συνταγματάρχου καί τοΰ έζήτει
νά ξηλώση τό στέμμα. Ό λοχαγός τό έπιασε καί τό έσπασε
κυριολεκτικώς στό ξύλο, τότε δέ γυρίζει καί λέγει σε
μένα: «Βλέπεις κύριε τί θά πάθαιναν άν τούς άφηνα έλευθέρους, δπως ήθελαν;»
Έ τσι φθάσαμε στή διασταύρωσι Σπετσών καί Σκοπέ
λου, δπου ό λοχαγός διέταξε νά μποΰν οί χωροφύλακες
μέσα σέ ένα περιμανδρωμένο οίκόπεδο. Τότε έπλησίασα
τόν λοχαγό καί τοΰ είπα: «Γιατί δέν άφήνεις έλεύθερους
τούς άνθρώπους καί γιατί δέν τούς όδηγεΐς πρός τήν Νέαν
Ιωνίαν πού ύπεσχέθης;» Μοΰ άπήντησεν δτι είναι στρα
τιωτικός καί αύτός θά τούς παραδώση στούς άνωτέρους
του, οί όποιοι πλέον θά διατάξουν τί πρέπει νά γίνη. Τότε
πλέον έπείσθην δτι ή συμφωνία καταστρατηγείται έσκεμμένως καί διέφυγα άπό τήν φάλαγγα καί διά τής όδοΰ
Σπετσών έφυγα, άφήσας τόν άρχιμανδρίτην Πορφύριον
έκεΐ. Τί έγινε παραπέρα δέν γνωρίζω. Έγώ μέ πραγματικό
κίνδυνο τής ζωής μου κατηυθύνθην πρός τήν Στρατιωτικήν Διεύθυνσιν Αθηνών ν’ άναφέρω τά γεγονότα.
Πράγματι έφθασα μέχρι τοΰ Υπουργείου Έπισιτισμοΰ
δπου κατώρθωσα νά δώ, έπί παρουσίςι δεκάδος άστυνομικών, τόν έπιτελάρχην τής Στρατιωτικής Διευθύνσεως συν
ταγματάρχην Άντωνόπουλον Μιχ., είς τόν όποιον άνέφερα δλα τά διατρέξαντα καί τοΰ συνέστησα καί τήν προσ
οχήν, έπί τοΰ κινδύνου πού διατρέχουν οί άνθρωποι αύ
τοί. Αύτό έγινε κατά τάς 11 τό πρωί τής 6ης Δεκεμβρίου.
Ό συνταγματάρχης Άντωνόπουλος μοί είπεν δτι θά έφρόντιζεν άμέσως. Έκτοτε δέν γνωρίζω τί άπέγινε».
Άθήναι 16 Ίανουαρίου 1945
Έκτωρ Καλλίνικος
389
18. ΑΙ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΔΥΟ ΑΥΤΟΠΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
Άθήναι τή 20 Δεκεμβρίου 1944
«Έξέτασις τοΰ μάρτυρος Ντινιώτη Διονυσίου
του Αθανασίου, έτών 29 ίατροΰ τών Φιλιατρών»
«Τήν 5ην Δεκεμβρίου ήμέραν Τρίτην κατά τό βράδυ, ήρχισαν οί έαμΐται τήν έπίθεσιν έναντίον τής Άνωτέρας
Διοικήσεως Στερεδς άπό τήν πλατείαν Α γίου Γεωργίου
καί τών γύρω παρόδων. Τό μεσονύκτιον τής 5-6 Δεκεμ
βρίου, τούς έκάλεσαν μέ χωνί νά παραδοθοϋν, άλλά οί
άνδρες δέν ύπήκουσαν. Στή διπλανή στέγη τοΰ σπιτιοΰ
μου, πού έπικοινωνεΐ μέ μικρή μάνδρα μέ τό σπίτι μου
και μέ τήν Άνωτέραν Διοίκησίν, άνεβάσαμε όκτώ χωρο
φύλακας, οΰς κατόπιν και έφυγαδεύσαμεν, δταν παρεδόθη
ή δύναμις. Έξακολουθούσης τής άντιστάσεως, ήλθεν ό
ίερεύς Πορφύριος μέ έγγραφον τοΰ καπετάνιου τοΰ ΕΛΑΣ,
δτι δέν πρόκειται νά πάθουν τίποτε τά παιδιά των και νά
έγκαταλείψουν τό κτίριον και νά φύγουν. Ή Φρουρά
έλλείψει πυρομαχικών έδέχθη τήν συνθηκολόγησιν και
έβγήκαν τήν 7ην ώραν τής 6ης είς τόν δρόμον (προαύλιον τοΰ Καταστήματος). Έ κεΐ άμέσως οί έαμΐται, 150
περίπου, τούς άπεγύμνωσαν καί έν φάλαγγι τούς ώδήγησαν χλευάζοντάς τους πρός Κυψέλην. Τό άπόγευμα τής
Ιδίας ήμέρας έπέρασαν άπό έκεΐ καί πληροφορηθέντες,
δτι είμαι ιατρός μέ έπεστράτευσαν, δπως τοΰτο έπραξαν
καί δι’ άλλους, διά νά προσφέρω τάς ύπηρεσίας μου. Μέ
ώδήγησαν μέ 11 νοσηλευομένους ίδικούς των είς τά
Τουρκοβούνια, έπάνω πρός τήν Κυψέλην καί είς ένα πρό
χειρον νοσοκομεΐον σέ κάποιο σπίτι καί μοΰ συνέστησαν
νά μή έπιχειρήσω νά φύγω, διότι θά ύποστώ τήν τύχην ήν
υπέστησαν οί άνδρες τής Άνωτέρας Διοικήσεως, προσθέτοντες, δτι αύτούς τούς έξετέλεσαν ώς προδότας. Έκεΐ,
είς τό προσωρινόν ίατρεΐον, έφθασα περί τήν 5ην άπογευματινήν ώραν. Κατά τάς 6.30' μ.μ. τής Ιδίας ήμέρας ήκουσα δυνατούς θρήνους, προερχομένους άπό μία σπηλιά,
άπεχούσης άπό τό ίατρεΐον περί τά 50 μέτρα. Έζήτησα
πληροφορίας καί τότε μοί άνεκοινώθη, δτι σκοτώνουν
τούς προδότας τής Άνωτέρας Διοικήσεως. Μέ τά μάτια
μου δέν είδα ούτε άνθρώπους, ούτε πτώματα. Οί θρήνοι
ήσαν πολλών άνθρώπων: «Μάνα μου», «Παναγία μου»
καί άλλα συγκεχυμένα περί έκτελέσεων, γενομένων ούχί
διά πυροβόλου δπλου, άλλά δι’ άλλων μέσων. Έ κεΐ είς
τό ίατρεΐον μοΰ έφεραν τραυματίας περί τούς 23. Ή σαν
βαρέως τραυματισμένοι καί έγώ έκανα μίαν πρόχειρον
έπέμβασιν καί εϊτα τούς διεκόμιζον είς νοσοκομεΐον.
Ποΰ δμως ήτο τοΰτο δέν έμαθα. Είς έμέ τροφήν δέν έδιδον παρά μόνον δύο φοράς σοΰπα. Τήν τροφήν τών πλη
γωμένων τήν έφερον οί ίδιοι καί κατόπιν έφευγον. Είς
τά παράπονά μου, δτι πεινώ, μοί άπήντησαν, «έσύ έτρω
γες, έχεις λίπη καί άντέχεις». Μίαν ήμέραν ήλθε μία
άδελφή όνόματι Σοφία. Τό έπώνυμόν της δέν μοΰ τό εϊπεν, άν τήν Ιδώ τήν γνωρίζω. Προχθές βράδυ τό μεσο
390
νύκτιον άπεφάσισα νά φύγω έρποντας, έπροχώρησα μέ
χρι Πολυγώνου καί άπό έκεΐ μπήκα στήν έλευθέραν πόλιν. Δέν ήσκουν έπίβλεψιν κατά τήν νύκταν, άλλά δέν
μποροΰσα νά φύγω, διότι δέν έπεκράτει ήσυχία. Προχθές
τό βράδυ έπεκράτησεν ήσυχία καί έφυγα. Περί τής τρο
φοδοσίας τών έπαναστατών δέν γνωρίζω τίποτε. Τό ήθικόν των είναι κατερρακωμένον καί τραυματίαι τινές μοΰ
έζήτησαν νά τούς κρατήσω είς τό νοσοκομεΐον, διά νά
μή πολεμήσουν. Τίποτε άλλο γεγονός δέν γνωρίζω σχετικώς μέ τούς έπαναστάτας, είμή δτι οί 8 χωροφύλακες,
πού ήσαν είς τήν στέγην τοΰ διπλανοΰ μέ τό δικό μου
σπίτι καί είς τούς όποιους έπρομήθευα πυρομαχικά άπό
τής άποθήκης τής Άνωτέρας Διοικήσεως έφόνευσαν (16)
δέκα έξ έαμίτας, ώς μοί ώμολόγησαν οί ίδιοι οί έαμΐται,
έκεΐ πού πήγαμε στό ίατρεΐον».
Άθήναι 1η Ίανουαρίου 1945
Μόνιμος χωροφύλαξ
Άθανασόπουλος Γεώργιος τοΰ Ίωάννου
Πρός
τό Άρχηγεΐον Βασιλικής Χωροφυλακής
«Λαμβάνω τήν τιμήν ν’ άναφέρω τά έξής, σχετικώς μέ
τήν έπίθεσιν ήν ύπέστη ή δύναμις τοΰ Επιτελείου τής
Α.Δ.Χ. Στερεάς Ελλάδος, είς ήν ύπηρέτουν καί έγώ, ύπό
κομμουνιστών.
Τήν 6ην Δεκεμβρίου ήμέραν Τετάρτην καί ώραν Μην
περίπου, έδέχθημεν έπίθεσιν ύπό τών κομμουνιστών. Ό
άνώτερος διοικητής, συνταγματάρχης κ. Οίκονομόπουλος
Σωτήριος, είχε λάβει δλα τά ένδεικνυόμενα μέτρα καί όλόκληρος σχεδόν ή δύναμις τής Άνωτέρας Διοικήσεως εύρίσκετο είς τό Κατάστημα, πλήν τοΰ άνθυπασπιστοΰ Α
γραφιώτου Κωνσταντίνου, δστις εύρίσκετο είς τό νοσοκο
μεΐον καί τοΰ ύπενωμοτάρχου Βέικου Χρήστου, δστις δέν
γνωρίζω ποΰ ήτο. Ή ρχισεν, ώς προαναφέρω, ή μάχη
στάς 2 μ.μ. περίπου καί διήρκεσε μέχρι τής 6ης πρωινής
τής έπομένης ήμέρας, δηλαδή τής 7ης ίδίου μηνός όπότε,
κάποιος παπας, μαζί μέ ένα πολίτην, έχοντες άνηρτημένον έπί ξύλου μανδήλιον ήρχοντο πρός τό Κατάστημα
τής Άνωτέρας Διοικήσεως φωνάζοντες στεντορίως «παι
διά μή ρίχνετε, έρχόμεθα γιά συνθηκολόγησι». Πράγματι
ό κ. Άνώτερος διέταξε καί τό ,πΰρ σταμάτησε καί είσήλθον έντός τοΰ Καταστήματος ό παπάς μέ τόν πολίτην,
οΐτινες άνέφερον είς τόν κ. συνταγματάρχην δτι οί κομμουνισταί ζητοΰν τήν παράδοσιν τών δπλων σας καί δτι
όλόκληρος ή δύναμις θ’ άφεθή έλευθέρα. Τήν πρότασιν
αύτήν άπέκρουσαν άπό τούς άξιωματικούς οί άνθυπομοίραρχος Κουρής Κωνσταντίνος, Λαφογιάννης Δημήτρ.,
Γιαννΐκος, Παπασταμάτης καί άπό τούς ύπαξιωματικούς
ό ύπενωμοτάρχης Γεωργακόπουλος Λυκοΰργος, ένωμο-
τάρχης Τασιόπουλος Θ., και άπό τούς χωροφύλακας ό
ύποφαινόμενος, μέ πολλούς άλλους συναδέλφους μου, είπόντες έπί λέξιν είς τόν παπδν δτι, να πας νά τούς πής
δτι ή Χωροφυλακή δέν γνωρίζει τί θά πή παράδοσις δ
πλων.
Ταΰτα ένφ διημείβοντο, μεταξύ τών άξιωματικών και
παπδ, διετάχθημεν παρά τοϋ κ. συνταγματάρχου νά πάρωμε τά πράγματά μας, δ,τι καθένας μπορούσε, καί νά κατέβωμεν νά φύγω με, λέγοντάς μας δτι οί κομμουνισταί
δέν θά μάς πειράξουν.
Πράγματι, πήραμε δ,τι πράγματα μπορούσαμε καί έξήλθομεν είς τό προαύλιον τής Ά νω τέρας Διοικήσεως, δ
που έφθασαν καί οί κομμουνισταί οί όποιοι, άντί νά μάς
άφήσουν έλευθέρους, ώς μάς είπεν ό παπάς μέ τόν πολί
την, μάς ώδήγησαν είς Κυψέλην (Περδικάρι), δπου έμπροσθέν μας, άφοϋ άφήρεσαν άπό τούς κ. άξιωματικούς
δλα τους τά είδη, δηλαδή γκαμπαρντίνες, ώρολόγια, δακτυ
λίδια, χρήματα κλπ. τούς ώδήγησαν είς μίαν χαράδραν
καί τούς έσφαξαν, ώς έκ τών ύστέρων έμαθον. Έ μ δς τούς
όπλίτας δλους, άφοϋ μάς πήραν τά είδη τά όποια εΐχαμεν
πάρει κατά τήν διαταγήν τοΰ κ. συνταγματάρχου, μάς
ώδήγησαν είς τόν συνοικισμόν Περισσοϋ καί μάς ένέκλεισαν εις τό Σχολεΐον τήν Ιδίαν ήμέραν. Έ κ εΐ διανυκτερεύσαμεν δύο ήμερονύκτια καί άπό τό μέρος έκεΐνο
άφέθησαν ελεύθεροι: 1. Ό ένωμοτάρχης Καρτερολιώτης
άγνωστον πώς, 2. Ό ένωμοτάρχης Διακογιάννης άγνω
στον πώς, 3. Ό ένωμοτάρχης Κορωνάκης Μ ιχαήλ, τόν
όποιον πήρε ή γυναίκα του, 4. Ό χωροφύλαξ Δημητρακόπουλος Προκόπιος, τόν όποιον πήρε κάποιος πολίτης
τό ν όποιον δέν έγνώριζα, 5. Ό ύπενωμοτάρχης Δημόπουλος Δη μ. άγνωστον πώς, 6. Ό ύπενωμοτάρχης Δαλιάνης Ά να σ τ., τόν όποιον πήρε ή γυναΐκά του καί 7. Ό χω
ροφύλαξ Μ πισμπίκης άγνωστον πώς. Έ μεΐς οί λοιποί,
ώδηγήθημεν είς τήν Καλογρέζαν καί μάς ένέκλεισαν εις
τό κρατητήριον τοΰ πρώην Ά στυνομικοΰ Σταθμοϋ Χωρο
φυλακής, μέ προφανή σκοπόν νά μάς σφάξουν, διότι μόλις
μάς ένέκλεισαν είς τό κρατητήριον, έπήραν πέντε άπό
έμδς διά νά μάς σφάξουν, άλλά έκεΐ δέν γνωρίζω τί συνέ
βη καί άμέσως μάς έφεραν πάλιν μέσα είς τό κρατητή
ριον. Έ κ εΐ μάς έκράτησαν περίπου δύο ήμέρας άπό δπου
μάς ώδήγησαν εϊς τά Διυλιστήρια τής Ούλεν, παρά τήν
Κυψέλην καί είς τόν συνοικισμόν Γαλατσίου, δπου μδς
έκλεισαν είς ένα δωμάτιο ν. Έ κ εΐ ήρχισαν νά φωνάζουν
έναν ένα, λέγοντάς μας δτι θά μδς άνακρίνουν καί πρώτα
πήραν τόν ταγματάρχην Χωροφυλακής Κασόλαν καί άρχισεν ή σφαγή. Ά φ οΰ είχαν σφάξει πολλούς, κάποιος
δήμιος φαίνεται δτι έκουράστηκε καί μπήκε μέσα είς τό
δωμάτιον πού μάς είχαν κλείσει καί έβγήκε κάποιος άλλος
δήμιος νά άρχίση νά σφάζη.
Αύτός, μόλις είσήλθε μέσα, μέ είδε καί μοΰ λέγει έπί
λέξει. Είσαι καί έσύ έδώ Ά θανασόπουλε. Έ γώ έστριψα
τό κεφάλι μου καί τοΰ είπα ναί. Π οιος ήτο δέν τόν γνώρισα.
Ε κ είνος άμέσως χω ρίς νά μοΰ πή τίποτε έξήλθεν έκ τοΰ
δωματίου καί σέ λίγο βλέπω νά μπαίνουν στό δωμάτιο
καί νά λ έ ν ε : «Π οιος είναι ό Ά θα νασ όπουλος;» «Έγώ»
τούς είπα— «νά πάρης τά πράγματά σου καί νά βγής έξω»,
πράγμα δπερ καί έκανα. Ό δήμιος αύτός όνομάζεται
Κωνσταντίνος Δημητρακόπουλος, κάτοικος Γαλατσίου,
τόν όποιον οί Γ ερμανοί κατά τό έτος 1943 εϊχον συλλάβει
καί κλείσει εις τάς φυλακάς Συγγροϋ καί άπό έκεΐ διεκομίσθη είς τό Νοσοκομεΐον Συγγροϋ πρός θεραπείαν, διότι
ήτο συφιλιδικός. Έ γώ τότε ύπηρετοϋσα εις τό Τάγμα
Χωροφυλακής καί εϊχον άποσπασθή εις τό Νοσοκομεΐον
Συγγροϋ, μαζύ μέ πολλούς συναδέλφους μου καί τούς
φρουροϋσα μαζί μέ άλλους καταδίκους. Έ κ εΐ διευκόλυνα
τήν μητέρα του δταν τόν έπεσκέπτετο, χω ρίς νά γνωρίζω
διά ποίαν αιτίαν έκρατεΐτο ό υίός της. Ε μ ένα μέ ώδήγη
σαν είς διπλανόν δωμάτιον καί μοΰ λ έ ν ε: «γλύτωσες τήν
ζωή σου, τούς άλλους θά τούς σφάξουμε δλους». Τό δτι
τούς έσφαξαν δέν μοΰ γεννάται καμμία άμφιβολία, καθό
σον τήν άλλην ήμέραν δλοι φοροϋσαν τά ροΰχα τους.
Έ γώ έμεινα περιωρισμένος είς ένα δωμάτιον πού έμε
ναν καί αύτοί, όπότε ούτοι είδοποιήθησαν δτι Ά γγλοελληνικά Στρατεύματα τούς έκύκλωσαν καί διετάχθησαν
νά φύγουν. Ά μέσω ς έγώ, έπωφεληθείς τής περιστάσεως
καί τής ώρας, ή όποία ήτο ή 6η άπογευματινή, έδραπέτευσα καί είσήλθον είς μίαν οίκίαν».
Ό άναφέρων
Ά θανασόπουλος
19. Η Δ ΙΚ Α Σ Τ ΙΚ Η Ε Κ Θ Ε ΣΙΣ ΕΠ Ι Τ Ω Ν Τ Ρ Α Γ ΙΚ Ω Ν Γ Ε Γ Ο Ν Ο Τ Ω Ν
Έ ν Ά θή να ις τή 13 Μ αρτίου 1945
Πρός
Τόν Κον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών
Έ νταΰθα
«Έ χομ εν τήν τιμήν νά γνωρίσωμεν ύμΐν δτι, τήν 15ην
ώραν τής 5ης Δεκεμβρίου 1944, δύναμις στασιαστών, ών
ή ταυτότης τυγχάνει ήμΐν άγνωστος, προσέβαλε τό έπί
τής όδοΰ Ά νδρ ου άριθ. 16 Κατάστημα τής Ά νωτέρας
Διοικήσεως Χωροφυλακής Στερεδς Ε λλάδος, βάλλουσα
κατ’ αύτοΰ διά πυροβόλων καί αύτομάτων δπλων μέ άντικειμενικόν σκοπόν τήν κατάληψίν του.
Ή έν τφ Καταστήματι τούτφ εύρισκομένη κατ’ έκεί
νην τήν ώραν δύναμις, έκ δέκα έξ άξιωματικών Χωροφυ
λακής καί πεντήκοντα όπλιτών, ώς ή προσηρτημένη όνομαστική κατάστασις, άντέστη ένόπλως κατά τής τοιαύτης
προσβολής, συνεχίσασα τήν άντίστασίν της μέχρι τής
πρωίας τής έπομένης 6ης Δεκεμβρίου 1944, όπότε ήναγκάσθη, έν δψει τής έξαντλήσεως τών πυρομαχικών της,
νά συνθηκολογήση μετά τών στασιαστών, ύπό τόν δρον
391
δτι θά άφίετο ελεύθερα. Οί στασιασταί δμως παραβιάσαντες τόν δρον τοϋτον, ήχμαλώτισαν καί άπήγαγον άπασαν τήν δύναμιν τής Άνωτέρας Διοικήσεώς, πλήν τοϋ έν
τή όνομαστική καταστάσει άναγραφομένου μοιράρχου
Κωσταβάρα Νικολάου, δστις κατ’ έκείνην τήν ώραν άπουσίαζε τοϋ Καταστήματος.
Κατά τάς γενομένας, μετά τήν καταστολήν τοϋ στασια
στικού κινήματος, έρεύνας παρ’ έπιτροπής έξ άξιωματι
κών Χωροφυλακής, άνευρέθησαν τήν 9.1.1945 είς τήν
περιοχήν Κυψέλης, δπισθεν δεξαμενής είς συνοικίαν Καραγιαννέικα τά πτώματα τών συλληφθέντων ώς αιχμαλώ
των ταγματαρχών: 1. Τσοτάκου Δημητρίου, 2. Τζάννε Νι
κολάου, μοιράρχων: 3. Μασουρίδου Παναγιώτου, 4. Λαφογιάννη Δημητρίου, 5. Γκουμογιαννοπούλου Νικολάου,
ύπομοιράρχου: 6. Γιαννίκου Νικολάου, άνθυπομοιράρχ ω ν : 7. Λουκά Εύαγγέλου, 8. Παπασταμάτη Ίωάννου, 9,
Κουρή Κωνσταντίνου, άνθυπασπιστών: 10. Παπαγεωργίου
Αθανασίου, 11. Κυπραίου Άνδρέα, 12. Κυριαζή Σωτη
ρίου, 13. Μπουρίκα Δημητρίου καί 14. Ζαζά Σωτηρίου.
Τά πτώματα ταϋτα έφερον τραύματα διά μαχαίρας, κατά
γματα όστών καί κακώσεις έκδαρμοϋ, έπενεχθέντα πρό
τοϋ θανάτου των, ώς καί τραύματα έξ έπαφής είς τήν κε
φαλήν διά πυροβόλου δπλου.
Όμοίως, τήν 20.1.45, είς τά Διυλιστήρια Ούλεν παρά
τήν Νέάν Ιωνίαν, μεταξύ άνασυρθέντων έκ διαφόρων όρυγμάτων 127 πτωμάτων, τά 42 άνήκον είς άνδρας τής Χω
ροφυλακής καί άνεγνωρίσθησαν τά τοιαϋτα τών αίχμαλωτισθέντων όπλιτών τής Άνωτέρας Διοικήσεώς ένωμοταρχών: 1. Δημοπούλου Γεωργίου, 2. Τασιοπούλου Αθανα
σίου, 3. Θωμάκου Ίωάννου, ύπενωμοταρχών: 4. Καλφακάκου Παναγιώτου, 5. Παπαδοπούλου Ίωάννου, 6. Καλέντζου
Ίωάννου, 7. Γεωργακοπούλου Λυκούργου, 8. Αύλωνίτου
Πολυμέρου, χωροφυλάκων: 9. Μιχάλου Αντωνίου, 10.
Πλάκα Νικολάου, 11. Γιαλαμά Δημητρίου.
Άπαντες οί όπλΐται οδτοι είχον έκτελεσθή διά σφαγής
καί δφερον τραύματα διά μαχαίρας είς τήν καρδιακή ν
χώραν, τά δέ πτώματά τών ήσαν ήμίγυμνα.
Ύπό τών στασιαστών άφέθησαν έλεύθεροι μετά όλιγοήμερον κράτησιν, οί έκ τών αίχμαλωτισθέντων όπλιτών ένωμοτάρχαι: 1. Κορωνάκης Μιχαήλ, 2, Καρτερολιώτης Ιωάννης, 3. Διακογιάννης Παντελής, ύπενωμοτάρ
χαι : 4. Δαλιάνης Αναστάσιος, 5. Δημόπουλος Δημήτριος,
χωροφύλακες: 6. Μπισμπίκης Δημήτριος, 7. Δημητρακόπουλος Προκόπιος, ,κατώρθωσε δέ νά δραπετεύση καί ό
χωροφύλαξ Άθανασόπουλος Γεώργιος.
Τών ύπολοίπων άνδρών άγνοεΐται ή τύχη, ή δέ πιθανωτέρα έκδοχή είναι δτι καί ούτοι έξετελέσθησαν».
ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
Όνομαστική τών άξιωματικών και όπλιτών
τοΰ Επιτελείου τής Άνωτέρας Διοικήσεώς Χωροφυλακής Στερεός Ελλάδος
τών εύρεθέντων έν τω Καταστήματι αύτής,
κατά τήν γενομένην έναντίον του έπίθεσιν ύπό τών στασιαστών
Α.' Αξιωματικοί
Σ υ ν τ α γ μ α τ ά ρ χ η ς : Οίκονομόπουλος Σωτήριος, Τ α γ μα
τ ά ρ χ α ι: Τζάννες Νικόλαος, Τσοτάκος Δημήτριος. Μ οί
ρ α ρ χ ο ι: Γκουμογιαννόπουλος Νικόλαος, Κωσταβάρας
Νικόλαος, Λαφογιάννης Δημήτριος, Μασουρίδης Πανα
γιώτης. Ύ π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ς : Γιαννΐκος Νικόλαος. Α ν θ υ
π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ι: Κουρής Κωνσταντίνος, Λουκάς Εύάγγελος, Παπασταμάτης Ιωάννης. Ά ν θ υ π α σ π ισ τ α ί: Ζαζάς Σωτήριος, Κυπραΐος Εύάγγελος, Κυριαζής Σωτήριος,
Μπουρίκας Δημήτριος, Παπαγεωργίου Αθανάσιος.
Β.' Όπλΐται
Έ ν ω μ ο τ ά ρ χ α ι: Άθανασόπουλος Φώτιος, Βαθιάς Δημήτριος, Δημόπουλος Γεώργιος, Διακογιάννης Παντελής,
Εύσταθόπουλος Γεώργιος, Θωμάκος Ιωάννης, Καρτερολιώτης Ιωάννης, Κορωνάκης Μιχαήλ, Τασιόπουλος Α
θανάσιος, Τσούλιας Απόστολος. Ύ π ε ν ω μ ο τά ρ χ α ι:
392
Άγγελόπουλος Νικόλαος, Άδαμόπουλος Παναγιώτης,
Αύλωνίτης Πολύμερος, Βασιλομανωλάκης Κωνσταντίνος,
Βέϊκος Χρίστος, Γαβριλιάδης Ιωάννης, Γεωργακόπουλος
Λυκοϋργος, Δαλιάνης Αναστάσιος, Δημόπουλος Δημήτριος, Καλέντζος Ιωάννης, Καλφακάκος Παναγιώτης,
Κασίδης Γεώργιος, Κοσμόπουλος Ιωάννης, Κούρκουλας
Νικόλαος, Παπαδόπουλος Ιωάννης, Σταμέλλος Γεώργιος,
Φαβατάς Ήλίας. Χ ω ρ ο φ ύ λ α κ ες: Άθανασόπουλος Γε
ώργιος, Αντωνίου Κωνσταντίνος, Γιαλαμάς Δημήτριος,
Γιαννουσάς Λάμπρος, Δημητρακόπουλος Προκόπιος,
Δρακόπουλος Ήλίας, Καραμούζης Εμμανουήλ, Κουτσούρης Χρίστος, Κρέμος Εύστάθιος, Λιάσκος Σπυρί
δων, Λόντος Βασίλειος, Λουκόπουλος Ελευθέριος, Μίχαλος Αντώνιος, Μπάμπαλης Βασίλειος, Μπισμπίκης
Δημήτριος, Πατσέλης Εύάγγελος, Πίττας Γεράσιμος,
Πλάκας Νικόλαος, Σουλιώτης Αντώνιος, Σπαθάς Ήλίας,
Σταθακόπουλος Χρίστος, Τριανταφυλλιάς Μενέλαος,
Τσάκαλης Παναγιώτης.
393
Ή κεντρική είσοδος
τής Σχολής Χωροφυλακής Αθηνών.
'Η Σχολή Χωροφυλακής
κατά τόν Δεκέμβριον τοΰ 1944
άντέστη ήρωικώς
εις τάς έπιθέσεις τών έλασιτών.
ΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ: Η ΗΡΩΙΚΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΙΣ
ΣΧΟΛΗ .Χ3Ρ0ΦΥΛΑΚΗΣ ΑΘΗΝδΝ
Λ Ρ χ ή ϊίΛ ! ΜΑΒϊ;ϊ'ί: ΛΡΧΕΙΜ ΈΠ ίίΐΙΐνεί
ΤΩΝ Α ΘΗΝ Ω Ν ΥΠΟ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
1. Π Α ΡΑ ΣΚ ΕΥ Η Τ Η Σ Α Μ Υ Ν Η Σ ΤΗ Σ ΣΧΟΛ ΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Ή άμυνα τής έναπομενούσης έλευθέρας περιοχής
τόδν Αθηνών έστηρίζετο κυρίως είς δύο όχυρά συγ
κροτήματα, εύρισκόμενα είς τά άκρα ταύτης καί
υπερασπιζόμενα ύπό δυνάμεων τής Χωροφυλακής:
Τήν Σχολήν Χωροφυλακής καί τό κτιριακόν συγ
κρότημα τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη. Έάν ταΰτα
έπιπτον είς χεΐρας τόδν έλασιτόδν, οίαδήποτε άλλη
δύναμις δέν θά ήτο ίκανή νά συγκρατήση τούτους
νά είσορμήσουν καί άπό τόδν δύο πλευρόδν (Λεωφό
ρος Βασιλίσσης Σοφίας καί Λεωφόρος Συγγροϋ),
πρός τό κέντρον τής πόλεως. Ή όλοκλήρωσις τής
κατακτήσεως τής πρωτευούσης άπό τούς έλασίτας
θά ήτο ζήτημα όλίγων ήμερόδν, άν μή ώρόδν. Είναι
άληθώς περίεργον, πόδς τό στρατηγεΐον τόδν κομμουνιστόδν δέν άντελήφθη τήν στρατηγικήν αύτήν πρα
γματικότητα και άντί νά στρέψη άπάσας τάς δυνά
μεις του, άπό τής πρώτης στιγμής, πρός κατάκτησιν
τόδν δύο όχυρόδν κτιριακών συγκροτημάτων Σχολής
καί Μακρυγιάννη, κατέτριψε πολλάς έξ αύτών πρός
κατάληψιν διαφόρων άνά τήν πόλιν, κατά τό πλεΐ
στον ύπερασπιζομένων ύπό μικρόδν δυνάμεων τής
Χωροφυλακής, κτιρίων.
Πάντα ταϋτα δέν θά ήδύναντο νά άνθέξουν, ή μάλ
λον θά παρεδίδοντο ταχέως, άν, μετά τήν άλωσιν
τών δύο άχυρών συγκροτημάτων τών δύο άκρων,
έπιπτεν είς χεΐρας τών έλασιτών τό κέντρον τής πό
λεως, ένθα εύρίσκοντο ή κυβέρνησις καί αί άρχαί.
Τό στρατηγικόν αύτό σφάλμα έδικαιολογήθη μετά
τήν άποτυχίαν τοϋ Δεκεμβριανοΰ κινήματος ύπό τών
άρχηγών τών έλασιτών, έκ τοϋ λόγου δτι ή εύκολος
(ώς έφαντάζοντο) κατάληψις τών άνά τάς συνοικίας
καί τά περίχωρα φρουρουμένων ύπό τής Χωροφυλα
κής κτιρίων, περισσότερον άλλως τε ώς έπιχείρησις
σύμφωνος πρός τάς συμμοριτικάς μεθόδους, θά άνεπτέρωνε τό ήθικόν τών κομμουνιστικών μαζών καί θά
ηϋξανε τό πολεμικόν των μένος, διά τήν έκπόρθησιν
τών δύο άχυρών.
Τό κτιριακόν συγκρότημα τής Σχολής Χωροφυλα
κής είς τήν όδόν Μεσογείων, μετά τής περιφράκτου
δασώδους έκτάσεως τοϋ περιβόλου του, είχε θεμε
λιώδη σημασίαν διά τήν άμυναν τοϋ έλευθέρου τμή
ματος τών Αθηνών, διότι ό κάτοχος τούτου έν τφ
μέσφ τοΰ Γουδί καί τών Αμπελοκήπων, έξώρμα τα
χύτατα καί άνευ άλλων σοβαρών πυρήνων άντιστάσεως πρός τά Ανάκτορα καί τήν πλατείαν Συντά
γματος. Προσέφερε δέ τό κτίριον τοΰτο καί σημαντι
κός δυνατότητας άμύνης, διότι καί ίσχυράς δυνάμεις
μετά παντός πολεμικοΰ μέσου ήδύνατο νά στεγάση
καί εύρίσκετο έν άμέσφ έπαφή μετά τοΰ άνοικτοΰ
χώρου τοϋ Γουδί, κατεχομένου ύπό στρατιωτικών
δυνάμεων.
395
ΣΧΟΛΗ .ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΑΘΗΝ2Ν
-Α ΕΧ 00 Α ]: ΗΑΒβΝ ΑΡχείΝ' έΠίΣΤ«£εί:
•ΜΤΜ
Ή κεντρική είσοδος τής Σχολής Χωροφυλακής ’Αθηνών. Ή Σχολή Χωροφυλακής, έκτος τής κυρίας της άποστολης, τουτέστιν
τής έκπαιδεύσεως και μορφώσεως τών άνδρών και στελεχών τής Χωροφυλακής, κατά τόν Δεκέμβριον τοΰ 1944, άπετέλει «άμυντικόν Συγκρότημα», τό όποιον άντέστη ήρωικώς κατά τών όρδών τοΰ ΕΛΑΣ και μετά τών άλλων *Υπηρεσιών Χωροφυλακής
Αθηνών συνετέλεσεν εις τήν άπόκρουσιν τών κομμουνιστών και διάσωσιν τής Ελληνικής Πρωτευούσης άπό τήν μανίαν τών
έρυθρών σφαγέων.
396
Διά τήν άμυναν τής Σχολής Χωροφυλακής εϊχον
ήδη ληφθή μέτρα άμύνης, δσα έπέτρεπον αί δυσμε
νείς συνθήκαι τής έπικρατούσης καταστάσεως. Είχε
συνταχθή σχέδιον άμύνης τοϋ κτιριακοϋ συγκροτή
ματος, έν συνδυασμφ πρός τό σχέδιον άμύνης όλοκλήρου τής περιοχής.
Τά κατέχοντα τήν συνεχομένην έκτασιν τοϋ Γουδί
στρατιωτικά τμήματα ήσαν τά άκόλουθα: 1) Είς τούς
στρατώνας Πεζικοϋ ή Ταξιαρχία Ρίμινι καί όλίγα
άγγλικά τάνκς. 2) Είς τούς στρατώνας Όρειβατικοΰ
Πυροβολικού, 600 περίπου εύζωνοι τών Ταγμάτων
Άσφαλείας άφωπλισμένοι καί ύπό περιορισμόν κατά
διαταγήν τοΰ πρωθυπουργού Παπανδρέου, κατ’ άπαίτησιν τών κομμουνιστών ύπουργών καί ύπό τήν
«προστατευτικήν» φρούρησιν ένός ούλαμοϋ Χωρο
φυλακής καί 20 “Άγγλων άλεξιπτωτιστών. Οΰτοι, εύθύς ώς παρητήθησαν οί κομμουνισταί ύπουργοί καί
ήρχισε νά έκδηλοΰται ή έπίθεσις τών έλασιτών, έλάμβανον οίαδήποτε δπλα εύρίσκοντο διαθέσιμα
πρός συμμετοχήν είς τήν άμυναν. 3) Είς τούς στρα
τώνας Πεδινού Πυροβολικού εν τάγμα Πεζικού, έλθόνέκ Μέσης Ανατολής. 4) Είς τούς στρατώνας Ιπ π ι
κού εν τάγμα Χωροφυλακής, άποτελούμενον έξ άξιω
ματικών καί όπλιτών, τής έπίσης κατ’ άπαίτησιν τών
κομμουνιστών ύπουργών διαλυθείσης Διευθύνσεως
Είδικής Άσφαλείας τοΰ Κράτους.
Έντός τής Σχολής ήτο έστρατωνισμένον τό Ιον
Τάγμα Χωροφυλακής, δυνάμεως περίπου 400 άν
δρών. Τό Τάγμα τούτο ένισχύθη καί άπό 120 περίπου
άνδρας τής Χωροφυλακής, οί όποιοι έστάλησαν έκεΐ
εύθύς ώς έξεδηλώθη ή έπίθεσις, έκ διαφόρων κατά τό
πλεΐστον διαλυθεισών Υπηρεσιών έαμοκρατουμένων
περιοχών έντός ή πέριξ τής πρωτευούσης. Κατά τήν
διάρκειαν τοϋ άγώνος, προσήλθον αύθορμήτως είς
τήν Σχολήν,πρός ένίσχυσιν τών ύπερασπιστών αύτής, εχοντες καταφύγει εις τάς Αθήνας, περί τούς
50 άνδρες τής Εθνικής Όργανώσεως ΕΔΕΣ, πεπει
ραμένοι καί γενναίοι πολεμισταί τών έλλη νικών βου
νών, τεθέντες είς τήν πρώτην γραμμήν τής μάχης.
Ούτως, ή συνολική δύναμις τών ύπερασπιστών τής
Σχολής άνήρχετο είς 65 άξιωματικούς τής Χωροφυ
λακής καί εις όπλίτας, τών όποιων ό άριθμός έκυμαίνετο άπό 520 μέχρι 550.
Σημαντικήν δμως ένίσχυσιν τής δυνάμεως άμύνης
άπετέλεσαν 370 άξιωματικοι τοΰ Στρατού καί τής
Χωροφυλακής, οί όποιοι, πάντοτε κατ’ άπαίτησιν τών
κομμουνιστικών μελών τής Κυβερνήσεως, εϊχον τεθή ύπό περιορισμόν. Έπρόκειτο περί έντιμων, γεν
ναίων καί πατριωτών άξιωματικών, τών όποιων τό
μόνον λάθος ήτο δτι εϊχον διεξαγάγει σφοδρόν άντικομμουνιστικόν άγώνα κατά τήν διάρκειαν τής κατοχής. Ά λ λ ’ ό πρωθυπουργός Παπανδρέου, ύποκύπτων εις τάς άξιώσεις τών έαμιτών συνεργατών
του, εϊχε χαρακτηρίσει αύτούς ώς «δοσιλόγους» καί
«συνεργάτας τοΰ έχθροΰ». Ιδιαιτέρως εϊχε στραφή
κατά τών έξ αύτών άξιωματικών τής Χωροφυλακής,
άποβλέπων οϋτω νά δικαιολογήση τήν τόσον άδικον
καί προχειρολόγον κατηγορίαν, τήν όποίαν εϊχεν
έκστομίσει είς τόν δημόσιον λόγον του περί «ήθικής κρίσεως» τοΰ Σώματος.
Αύτοί λοιπόν οί 370 άξιωματικοι τοϋ Στρατού καί
τής Χωροφυλακής εϊχον τεθή ύπό «προστατευτικήν
κράτησιν» είς τό οίκημα τής Σχολής Χωροφυλακής,
διότι δήθεν έκινδύνευεν ή ζωή των έκ μέρους τοΰ
έξωργισμένου λαού. Έ ν φ, άπλώς, έπρόκειτο περί
ίκανοποιήσεως τών κομμουνιστών ύπουργών, τών ό
ποιων ή άξίωσις, έάν δέν διεκόπτετο ή συνεργασία
των, θά ήτο—ώς άνήγγελλον ήδη αί έαμικαί έφημερί
δες τών Αθηνών -^νά παραδοθοϋν πρός δίκην άπό
λαϊκά δικαστήρια, όπότε ούδείς θά ήδύνατο νά άμφιβάλη περί τής τύχης των. Ά λ λ ’ έκ τών ύστέρων δύναται νά χαρακτηρισθή ώς δώρον τοΰ Θεοϋ, τό γε
γονός δτι εύρέθησαν κρατούμενοι έντός τής Σχολής
Χωροφυλακής οί άξιωματικοι αύτοί. Μερικοί έξ
αύτών, άνώτεροι άξιωματικοι, εϊχον μεγάλην έπιτελικήν πείραν καί οί πλεΐστοι εϊχον μετάσχει ήρωικώς δχι μόνον εις τόν πόλεμον 1940-41, άλλά καί είς
τάς μετέπειτα μάχας κατά τών κατακτητών, ώς άρχηγοί άνταρτικών όμάδων καί κατά τών συμμοριών
τοΰ ΕΛΑΣ, έθεσαν δέ τά έπιτελικά καί προσωπικά
προσόντα των καί τό μαχητικόν άντικομμουνιστικόν μένος των εις τήν διάθεσιν τής άμύνης τής Σχο
λής. Μολονότι ό διοικητής τής Σχολής εϊχε λάβει
παρά τής Κυβερνήσεως διαταγήν νά μή παραδώση
δπλα καί νά μή χρησιμοποίηση τούτους, έδέχθη προθύμως τήν προσφοράν των καί ή συμβολή των ήτο
σημαντική. Έκτος ώρισμένων άνωτέρων άξιωματι
κών, οί όποιοι έχρησιμοποιήθησαν είς τήν στρατη
γικήν διεξαγωγήν τών μαχών, οί λοιποί διαιρεθέντες εις λόχους έπολέμησαν μετά γενναιότητος ώς
άπλοι μαχηταί.
Διά τήν διεξαγωγήν τοϋ άγώνος, ώς πολεμικά έφόδια ύπήρχον 581 τυφέκια, 10 όπλοπολυβόλα, 7 αύτό
ματα Στέν καί 3 όλμίσκοι. Λόγφ δμως τής άμεσου
γειτνιάσεως μετά τών είς Γουδί στρατιωτικών δυνά
μεων, ή μετά τών όποιων έπαφή διετήρήθη μέχρι
τέλους, ό έφοδιασμός ήτο εύχερής καί δέν έσημειώθη
έλλειψις πυρομαχικών.
Ό έχθρός έγνώριζεν δτι δέν θά ήδύνατο νά προχωρήση πρός τό κέντρον τής πόλεως, αν δέν έξησφάλιζε
τά νώτά του διά τής έξουδετερώσεως τοΰ όχυροΰ
τής Σχολής Χωροφυλακής. Πρός τοΰτό διέθεσε τεραστίας καί καλώς ώργανωμένας δυνάμεις, όλόκλη
ρον τήν ύπό τόν Ρήγον καί τόν Όρέστην II έλασιτικήν Μεραρχίαν, τής όποίας τό στρατηγεΐον εύρίσκετο είς Α γίαν Παρασκευήν. Έ ξ αύτής έν σύν
ταγμα θά έπετίθετο άπό Χολαργοΰ, δεύτερον άπό
Ψυχικού καί τρίτον άπό τό Γηροκομεΐον καί τά
Τουρκοβούνια. Διέθετεν έπίσης πρός έπίθεσίν έν
σύνταγμα τής Μεραρχίας Ρούμελης, στρατοπεδευμένον είς Χολαργόν, £ν Τάγμα τής Π Ταξιαρχίας Α θη
νών είς Τουρκοβούνια καί έν τάγμα τοΰ 6ου Συντά
γματος Κορίνθου. Τέλος, ύπήρχον διαθέσιμα καί τά
397
έφεδρικά σώματα τοΰ ΕΛΑΣ τής περιοχής. Ούτω,
δύναται νά λεχθή δτι αί δυνάμεις τών έλασιτών, αί
όποΐαι διετέθησαν πρός κατάληψιν τής Σχολής Χω
ροφυλακής, ήσαν άσυγκρίτως πολλαπλάσιοι έκείνων τάς όποίας διέθετεν ή άμυνα, ήσαν δέ πλήρως
έφωδιασμέναι μέ πυροβόλα, μυδραλλιοβόλα, αύτό
ματα και δλμους.
Δέν παραθέτομεν ένταϋθα τά όνόματα τών διοικη
τών μονάδων και έν γένει τών άξιωματικών τής Χωρο
φυλακής, οΐτινες ήγοϋντο τοϋ άγώνος, και τών φονευθέντων κατά τήν διάρκειαν τούτου, πρός άποφυγήν έπαναλήψεων, δεδομένου δτι ταϋτα άναγράφονται είς τήν έν συνεχείςι δημοσιευομένην έκθεσίν
περί τών πολεμικών έπιχειρήσεων.
2. Η ΗΡΩΙΚΗ ΑΜΥΝΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τήν πρωίαν τής 4ης Δεκεμβρίου, τό έφεδρικόν
ΕΛΑΣ ήρχισε νά βάλλη παρενοχλητικώς κατά τής
Σχολής και τών Στρατώνων Ίππικοϋ, διά πολυβόλων
και αύτομάτων, μετά κυκλωτικής καμπυλοειδούς παρατάξεως από Θών—συνοικίας Αγίου Δημητρίου,
Νοσοκομείου Έρυθροϋ Σταυροϋ, Συνοικισμού Έλληνορρώσων—Διαβολορέμματος και Σωτηρίας. Αύ
τόματα και μυδραλλιοβόλα έβαλλον καταιγιστικώς
καί άδιακόπως έπί τρία ήμερονύκτια (4,5 καί 6η Δε
κεμβρίου), προφανώς πρός καταπόνησιν καί καταπτόησιν τών ύπερασπιστών πρό τής μεγάλης έπιθέσεως. Αί δυνάμεις τής Σχολής ήρκοΰντο είς έπαγρύπνησιν καί άραιόν πϋρ αύτομάτων. Κατά τάς τρεις
αύτάς πρώτας ήμέρας, έφονεύθησαν είς οπλίτης καί
έτραυματίσθησαν εις άξιωματικός καί τρεις όπλΐται.
Έν τφ μεταξύ ή Σχολή άπεμονώθη άπό πάσης έπαφής
μετά τής πόλεως, άπεκόπη δέ καί τό νερό. Ά λλ’ έπί
τή προβλέψει τούτου, είχεν άνορυχθή φρέαρ είς τόν
κήπον τής Σχολής καί είχον έναποθηκευθή μεγάλαι
ποσότητες τροφίμων, ίδίως έφρυγμένου άρτου καί
κονσερβών.
Τήν 5ην πρωινήν τής 7ης Δεκεμβρίου, κατόπιν
καταιγιστικού πυρός μυδραλλιοβόλων, έν σύνταγμα
τοϋ ΕΛΑΣ έπετέθη μετά κεραυνοβόλου όρμής άπό
τοϋ Έρυθροϋ Σταυροϋ. Κατόπιν σκληροϋ άγώνος,
τά προκεχωρημένα τμήματά του έφθασαν μέχρι τών
είς τήν όδόν Μεσογείων, τής κεντρικής εΙσόδου,
πυροβολείων έξωτερικής άμύνης. Μετά σκληράν δ
μως έκ τοϋ σύνεγγυς πάλην, καθ’ δλην τήν ήμέραν,
περί τήν έσπέραν άπεδιώχθησαν μέ βαρείας άπωλεί
ας. Τό πϋρ συνεχίσθη καθ’ δλην τήν νύκτα. Τήν
πρωίαν τής 8ης Δεκεμβρίου τό ίδιον έλασιτικόν σύν
ταγμα έπεχείρησε νέαν έφοδον πρός κατάληψιν τών
έξωτερικών πυροβολείων, άλλά άπεκρούσθη.
Ή κατοχή τοϋ άπό τής άλλης πλευράς τής όδοϋ Με
σογείων Νοσοκομείου τοΰ Έρυθροϋ Σταυροϋ ύπό
τών έλασιτών, άπετέλει σοβαρόν κίνδυνον, ό όποιος
έπρεπε νά έξουδετερωθή τό ταχύτερον. Περί τήν
3.30' άπογευματινήν τής 8ης Δεκεμβρίου, τμήματα
τής Ταξιαρχίας τοϋ Ρίμινι, είς τήν όποίαν είχεν ύπαχθή καί ή δύναμις Χωροφυλακής άμύνης τής Σχο
λής, πλαισιούμενα ύπό τριών άγγλικών τάνκς, έξώρ398
μησαν έκ τών Στρατώνων Πεζικοϋ καί κατόπιν κα
ταιγιστικού πυρός κατά τοϋ είς τό Νοσοκομεΐον Έ
ρυθροϋ Σταυροϋ ώχυρωμένου συντάγματος τοϋ Ε
ΛΑΣ, έλαβον θέσεις κατά μήκος τής μεταξύ Νοσοκο
μείου καί Σχολής όδοϋ Μεσογείων. Έ ν φ δέ τά τμή
ματα τής Ταξιαρχίας προήλαυνον είς τά πλάγια πρός
πλευροκόπησιν τοϋ έχθροϋ, δύναμις Χωροφυλακής
έκ 15 άξιωματικών καί 60 όπλιτών ύπό τόν μοίραρ
χον Γ. Ρέτσον, έξορμήσασα έκ τοΰ περιβόλου τής
Σχολής, διά κατά μέτωπον έπιθέσεώς έφθασε μέχρι
τοΰ Νοσοκομείου.
Οί έλασΐται ήμύνθησαν μετά πείσματος, έννοοΰντες άντί πάσης θυσίας νά διατηρήσουν τό Νοσοκομεΐον, άπό τοϋ όποίου ή κατά τής Σχολής έφοδος
ήτο ή μάλλον έπικίνδυνος, τά δέ πολυβόλα καί οί
δλμοι των έβαλλον άσφαλώς έξ έγγυτάτης άπο στά
σεως. Άλλά κατόπιν πολυώρου σκληροϋ άγώνος,
έξηναγκάσθησαν νά τραποΰν πρός τά ύψώματα έκεΐ
θεν τής λεωφόρου Κηφισίας, άφήσαντες έπί τόπου
8 νεκρούς καί 15 τραυματίας. Έκ τών δυνάμεων τής
Σχολής έφονεύθησαν τρεις όπλΐται καί έτραυματί
σθησαν 12. Τό Νοσοκομεΐον τοϋ Έρυθροϋ Σταυροϋ
κατελήφθη ύπό τής καλώς έφοδιασθείσης δυνάμεως
αύτής τής Χωροφυλακής καί έκρατήθη μέχρι πέρατος τοΰ άγώνος, άποτελέσαν σπουδαΐον έρεισμα
άμύνης, διότι έθετεν έν τφ μέσ<ρ δύο πυρών, τάς άπό
τής πλευράς τής όδοΰ Μεσογείων άποπειρωμένας
έπίθεσιν έλασιτικάς δυνάμεις. Ση μειωτέον δτι έπί
τών κλινών τοϋ Νοσοκομείου άνευρέθησαν περί τούς
200 κομμουνισταί προσποιούμενοι τούς άσθενεΐς.
Καθ’ δν χρόνον διεξήγετο ή έπίθεσις κατά τοΰ
Έρυθροϋ Σταυροϋ, δυνάμεις τοϋ 34ου έλασιτικοϋ
Συντάγματος έπετέθησαν κατά τοΰ Σανατορίου «Σω
τηρία», τό όποιον καί κατέλαβον, τής μικράς έκεΐ
έκ Χωροφυλακής φρουράς δυνηθείσης νά συμπτυχθή είς τήν Σχολήν. Τμήμα τής Ταξιαρχίας Ρίμινι
μεθ’ ένός ούλαμοΰ χωροφυλάκων ένήργησεν άντεπίθεσιν, κατά τήν όποίαν έφονεύθησαν δύο χωρο
φύλακες.
Έτέρα διλοχία ύπό τόν άντισυνταγματάρχην Χω
ροφυλακής Ήλ. Παπαηλιοϋ, τεθεΐσα ύπό τάς διαταγάς τμήματος τής Ταξιαρχίας Ρίμινι, ύπό τόν συντα-
'Ο ιερός Ναός τών Ταξιαρχών τής Σχολής Χωροφυλακής, ό όποιος άνηγέρθη προ τοϋ Δεκεμβρίου τοΰ 1944. Βορειότερον τοϋ
σημερινοΰ Ναοΰ εόρίσκεται τό παρεκκλήσιον τής Παναγίας, είς τό όποιον έκκλησιάζοντο και προσηύχοντο, κατά τήν μεγάλην
δοκιμασίαν τοΰ Δεκεμβρίου 1944, οί υπερασπιζόμενοι τό «άμυντικόν συγκρότημα τής Σχολής» άνδρες τής Χωροφυλακής.
γματάρχην Παπαδόπουλον (ΠαποΟν), έξώρμησεπρός
Κουπόνια καί κατεδίωξε τούς συμμορίτας μέχρι Καισαριανής, μέ άπωλείας δύο ύπενωμοτάρχας καί τέσσαρας χωροφύλακας.
Οί έλασΐται εφερον βαρέως τήν άπώλειαν τού ά
χυρού τοΰ Ερυθρού Σταυρού. Τήν νύκτα τής 8ης
πρός 9ην Δεκεμβρίου, έγένετο πολεμικόν συμβούλιον είς τήν έν Α γία Παρασκευή έδραν τής ΙΙας
έλασιτικής Μεραρχίας. Άπεφασίσθη ή διάθεσις δ
λων τών έλασιτικών δυνάμεων, πρός άντί πάσης θυ
σίας κατάληψιν τής Σχολής Χωροφυλακής. Άπό
τής χαραυγής τής 9ης Δεκεμβρίου ήρχισε σφοδρότατον προπαρασκευαστικόν πΰρ κατά τοΰ Έρυθροΰ
Σταυρού καί τής Σχολής διά πυροβόλων, δλμων καί
αύτομάτων. Όλίγον μετά τήν 7ην πρωινήν έξεδηλώθη ή γενική έπίθεσις. Τό 7ον Σύνταγμα τοΰ ΕΛΑΣ
399
έξώρμησεν άπό Καρανίκα και Γηροκομείου καί τά
Συντάγματα Διαμαντή καί Μπεγνή άπό Σωτηρίας
καί Διαβολορέμματος. Εφεδρικά τμήματα καί σώ
ματα άτακτων ύπό τόν Θεοχάρην, τόν Λαοκράτην
καί τόν Αποστολήν, έξώρμησαν άπό τής πλευράς
τής Σωτηρίας. Ή περιβόητος καπετάνισσα ’Ασήμω,
σύζυγος τοϋ Θεοχάρη, ήτο έπί κεφαλής άποθηριωμένων έλασιτισσών, αί όποΐαι έκράτουν είς χεΐρας
αύτόματον καί είς τό στόμα μάχαιραν, έπιφυλασσομένης είς αύτάς τής τιμής τοΰ σφαγιασμοϋ δλων
τών άνδρών τής Χωροφυλακής, πού θά εύρίσκοντο
έντός τοΰ καταλαμβανόμενου κτιρίου τής Σχολής.
Ό άγων ύπήρξε σκληρός καί αιματηρός. Ό λ α ι
αί πάροδοι εΐχον καλυφθή άπό πτώματα τών έλασιτών, τούς όποιους έθέριζε τό καταιγιστικόν πΰρ τών
άξιωματικών καί όπλιτών, άσαλεύτων είς τά τεταγμένα σημεία άμύνης. Αί δυνάμεις τής Χωροφυλακής
ήμύνθησαν κρατερώς καί μετά δίωρο ν άγώνα έξηνάγκασαν τούς κομμουνιστάς νά ύποχωρήσουν πρός
άνασύνταξιν είς τά σημεία τής έξορμήσεώς των,
άφοϋ ύπέστησαν βαρείας άπωλείας.
Τήν 2αν άπογευματινήν ώραν τής αύτής ήμέρας,
αί άνασυνταχθεΐσαι καί ένισχυθεΐσαι δυνάμεις, έξορμοϋν πρός νέαν σφοδροτέραν καί λυσσωδεστέραν
έπίθεσιν, παρασκευασθεΐσαν καί διά πυρών βαρέων
δπλων. Οί έλασΐται άρχηγοί έχουν καταληφθή ύπό
λύσσης διά τήν άποτυχίαν τής πρωίας καί διέταξαν
τήν άντί οίασδήποτε θυσίας κατάληψιν τοΰ Έρυθροΰ
Σταυροϋ καί τής Σχολής μέχρι τής έσπέρας.
Αί άπώλειαί των είναι βαρύταται, άλλά παρά ταϋ
τα έπιτίθενται μετ’ άφαντάστου σφοδρότητος είς άλλεπάλληλα κύματα. Δύο διμοιρίαι τοϋ Συντάγματος
Μπεγνή εφθασαν μέχρι τής όδοϋ Μεσογείων, πλησιέστατα τής πλευράς τών μαγειρείων τοϋ κτιρίου
τής Σχολής, έν φ τό 7ον έλασιτικόν Σύνταγμα
προσήγγισε τόν περιβάλλοντα τόν Έρυθρόν Σταυρόν
μανδρότοιχον καί ήδη, έλασΐται προσεπάθουν νά
άναρριχηθοϋν διά νά πηδήσουν πρός τόν περίβολον.
Διά τινα ώραν ή κατάστασις εΐχεν άποβή πολύ κρί
σιμος. Αξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής
έμάχοντο ώς λέοντες, οί όλίγοι έδεσΐται έρρίπτοντο
παρά τό πλευρόν των είς τήν πρώτην γραμμήν, έν φ
οί δήθεν έχθροί τοϋ λαοΰ καί ύπό «προστατευτικήν
κράτη σιν» άξιωματικοί δλων τών Σωμάτων, μέ τά
αύτόματα καί τά μυδραλλιοβόλα,μετεκινοϋντο πρός
τά πλέον έπικίνδυνα σημεία τής άμύνης. Ή Ταξιαρ
χία Ρίμινι, είδοποιηθεΐσα περί τής κρισιμότητος τής
καταστάσεως, ερριψεν είς τόν άγώνα τμήματα πρός
ένίσχυσιν τής άμύνης, μέ άνασχετικά πυρά κατά τών
έπιτιθεμένων.
Έ ν φ ό άγων συνεχίζετο μετά τής αύτής σφοδρό
τητος καί οί έλασΐται έξαπέλυον τά εκλεκτότερα
τμήματά των κατ’ άλλεπάλληλα κύματα, προσπαθοϋντες νά καταλάβουν άντί πάσης θυσίας τά εξω
τερικά έρείσματα άμύνης, ή Σχολή Χωροφυλακής,
συγκεντρώσαντα έφεδρικήν δύναμιν, ένήργησε σφοδράν άντεπίθεσιν. Οί έλασΐται, έν φ έφαντάζοντο
δτι διά τών άλλεπαλλήλων έπιθέσεών των είχε καμφθή τό μαχητικόν μένος τών άμυνομένων καί άπό
στιγμής είς στιγμήν θά άπεχώρουν ή θά παρεδίδοντο, αιφνιδίως άντιμετώπισαν σφοδροτάτην άντεπίθεσίν των, εύρεθέντες εις θέσιν άμυνομένων. Τοϋτο
προφανώς τούς κατεπτόησε καί έπηρέασε τό ήθικόν
των. Ό άγων συνεχίσθη έπί τινα ώραν έκ τοϋ συστάδην, άλλά τελικώς δέν ήδυνήθησαν νά άνθέξουν είς
τήν όρμητικότητα τών έπιτιθεμένων μαχητών τής
Χωροφυλακής καί έξηναγκάσθησαν πρός ύποχώρησιν, άφ’ ού ύπέστησαν βαρυτάτας άπωλείας. Έ κ τών
ύπερασπιστών τής Σχολής έφονεύθησαν δύο άνθυπομοίραρχοι καί εις άνθυπολοχαγός τοΰ ΕΔΕΣ καί
έτραυματίσθησαν εϊς άνθυπομοίραρχος, τέσσαρες άνθυπασπισταί καί 8 όπλΐται.
Τήν 12ην καί 13ην Δεκεμβρίου οί έλασΐται μεταβάλλοντες πολεμικόν σχέδιον, έπετέθησαν σφοδρώς
μέ ίσχυράς δυνάμεις άπό τοΰ φθισιατρείου τής Σωτη
ρίας καί τοϋ Διαβολορέμματος μέ στόχον τήν κατά
ληψιν τής πλευράς Σχολής Γυμναστικής. Πιθανώς
έφαντάζοντο δτι τό βάρος τής άμύνης είχε ριφθή
πρός τήν όδόν Μεσογείων καί τό Νοσοκομεΐον Έρυθροϋ Σταυροϋ, λόγφ τών προηγηθεισών έκεΐ μα
χών καί δτι ή πλευρά τοΰ κτιρίου τής Σχολής Γυμνα
στικής δέν ήτο πλαισιωμένη δι’ ισχυρών δυνάμεων,
ώς άλλως τε ήτο έν μέρει άκριβές. ’Αλλ’ ό μοίραρχος
Δήμας έπί κεφαλής μικράς δυνάμεως έξ άξιωματικών
καί οπλιτών τής Χωροφυλακής άντεστάθη γενναί
ος καί καθήλωσε τούς έπιτιθεμένους, έως δτου κατέφθασαν ένισχύσεις. Διήμερος λυσσώδης άγών έλασιτικών σωμάτων άπέβη καί άπό τής πλευράς αύτής
άνευ άποτελέσματος.
3. Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΘΡΙΑΜ ΒΟΣ Α Μ Υ Ν Η Σ
ΤΗ Σ ΣΧΟΛ ΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛ ΑΚ ΗΣ
Τό στρατηγεΐον τών έλασιτών εϊχεν άπογοητευθή έκ τής οικτράς αποτυχίας πολυημέρων λυσσωδών
έπιθέσεών, αί όποΐαι εΐχον στοιχίσει είς αύτούς βα
ρυτάτας άπωλείας. Τόσον τά συντεταγμένα στρα400
τιωτικώς τάγματα, δσον καί αί άμορφοι μάζαι τής
έφεδρείας τοΰ κομμούνιστικοΰ δχλου, παρά τόν ά
γριον φανατισμόν τόν όποιον εΐχον ένσταλάξει είς
τήν ψυχήν των οί προπαγανδισταί καί διαφωτισταί,
ήρχισαν νά άμφιβάλλουν περί τοϋ δυνατοϋ τής έκπορθήσεως τής Σχολής Χωροφυλακής δι’ έπιθέσεων.
Έ ξ άλλου, ό άγών πρός κατάληψιν τοΰ κτιριακοϋ
συγκροτήματος Μακρυγιάννη είχεν είσέλθει είς δραματικήν φάσιν, ό δγκος τών έλασιτικών δυνάμεων
είχε στραφή πρός, άντί πάσης θυσίας, κατάκτησιν
τοΰ όχυροΰ τούτου, όπότε ή κατάληψις τοΰ κέντρου
τών Αθηνών θά καθίστατο εύκολος έπιχείρησις, ή
δέ Σχολή Χωροφυλακής Απομονωμένη πανταχόθεν
δέν θά ήδύνατο νά άνθέξη. Διά τοϋτο καί ή στρατη
γική τών έλασιτών μετεβλήθη. Ά πό τής 14ης Δε
κεμβρίου δέν γίνονται έπιθέσεις, άλλ’ ό πολιορκη
τικός κλοιός περισφίγγεται διά σφοδροϋ και άκαταπαύστου πυρός. "Ολμοι, άντιαρματικά, άκόμη καί
πυροβόλα τών 7,5" βάλλουν κατά τών κτιρίων τής
Σχολής νύκτα καί ήμέραν. Ή στέγη τής Σχολής
έχει καταρρεύσει, τοίχοι δέ καί παράθυρα, δλων τών
κτιρίων, άκόμη καί τοΰ Ναοϋ, είναι διάτρητα έκ τών
βλημάτων. Έφονεύθησαν έκ βλημάτων εις άνθυπομοίραρχος καί δύο όπλΐται καί έτραυματίσθησαν δύο
άξιωματικοί καί 16 όπλΐται.
Ή τακτική αύτή τοΰ έχθροϋ συνεχιζομένη μετά
τής αύτής έντάσεως έπί έξαήμερον, είχε φέρει είς
πολύ δυσχερή θέσιν τάς δυνάμεις άμύνης. Έ κ τών
βροχηδόν πιπτόντων, νύκτα καί ήμέραν, βλημάτων
καί τοΰ προκαλουμένου δαιμονιώδους θορύβου, κα
θίστατο άδύνατος ή άνάπαυσις τών άνδρών, παρημποδίζοντο δέ αί κινήσεις των καί ηΰξανον αί άπώλειαι. Έ άν συνεχίζετο ή κατάστασις αύτή, ύπήρχε
κίνδυνος νά μειωθή τό μαχητικόν μένος τών ύπερασπιστών. Ά λ λ ’ ό σοβαρώτερος κίνδυνος προήρχετο
έκ τοΰ γεγονότος δτι οί έλασΐται, έπωφελούμενοι
τοΰ άδιακόπου καταιγιστικού πυροβολισμού, έν εΐδει άδιαπεράστου παραπετάσματος, έβελτίωνον τάς
θέσεις των καί περιέσφιγγον στενώτερον τήν Σχο
λήν. Ούτως, άπό ώρας είς ώραν, ό πολιορκητικός
κλοιός καθίστατο περισσότερον άσφυκτικός. Κατέ
στη έπιβεβλημένη μία άντεπιθετική έπιχείρησις,
πρός διεύρυνσιν τών θέσεων άμύνης καί άπαλλαγήν
έκ τής άποπνικτικής αύτής περισφίγξεως.
Τήν πρωίαν τής 21ης Δεκεμβρίου, τμήματα τής
Ταξιαρχίας τού Ρίμινι μετά τινων τάνκς, συνοδεύοντα δύναμιν Χωροφυλακής έκ 30 άξιωματικών καί
100 όπλιτών, έξώρμησαν άπό τής πλευράς τής όδοϋ
Μεσογείων πρός τήν λεωφόρον Κηφισίας. Οί έλασΐται αίφνιδιάσθησαν καί ή άντίστασίς των ύπήρ
ξε μάλλον μετρία. Έντός όλίγου σχετικώς χρόνου
κατελήφθη όλόκληρος ή περιοχή, έκεΐθεν τή ς όδοϋ
Μεσογείων, άπό τοΰ Θών (άρχή λεωφόρου Αλεξάν
δρας) μέχρις Ερυθρού Σταυρού. Ή έκκαθαριστική
έπιχείρησις έπέτυχε πλήρως, ό κλοιός διεσπάσθη καί
οί έλασΐται άπωθήθησαν έκεΐθεν τής λεωφόρου Κ η
φισίας. Κατά τήν έπιχείρησιν αύτήν έφονεύθησαν
ό μοίραρχος Π. Νιαρχάκος, ό άνθυπασπιστής τής
χωροφυλακής Κ. Δάλλας, είς ύπολοχαγός τοϋ ΕΔΕΣ
καί δύο όπλΐται, έτραυματίσθησαν δέ είς άξιωματικός καί 7 όπλΐται.
Κατά τάς μετέπειτα ήμέρας, άπό 22-28 Δεκεμ
βρίου, οί έλασΐται συνέχισαν τήν τακτικήν τής φθο
ράς τοϋ άντιπάλου, διά καταιγιστικού πυρός καί ά
διακόπου έκτοξεύσεως βλημάτων. Ά λ λ ’ οί πολιορκούμενοι άνδρες τής Χωροφυλακής, έχοντες ήδη
άπομακρύνει τόν έχθρόν είς άρκετήν άπόστασιν, ήμύνοντο μέ άνεσιν, ένήργουν μάλιστα κατά διαστή
ματα καί τοπικάς έπιθέσεις, κατά τάς όποίας έφονεύθη είς ύπενωμοτάρχης. Τήν 28ην Δεκεμβρίου,
έγένοντο άντιληπταί εύρείας κλίμακος μετακινή
σεις πρός συνοικισμόν Έλληνορρώσων, Διαβολόρεμμα καί Γηροκομεΐον. Τοΰτο, έπέτρεψε νά διαπιστωθή δτι έπίκειται έπίθεσις καί έγένοντο παρασκευαί άμύνης. Πράγματι, οί έλασΐται, άποτυχούσης
ήδη τής έπιχειρήσεως κατά τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη, καί μεταβάλλοντες πάλιν τακτικήν, έ
στρεψαν τήν ύστάτην προσπάθειάν των πρός κατά
ληψιν τής Σχολής.
Ά πό τής πρωίας τής 29ης Δεκεμβρίου, νέαι δυνά
μεις, δύο περίπου χιλιάδων έλασιτών, έκινοϋντο άπό
Α γίας Παρασκευής πρός ένίσχυσιν τών δυνάμεών
των, αί όποΐαι ήσαν παρατεταγμέναι είς τήν γραμμήν
άπό Χολαργού—Σωτηρίας μέχρι Γηροκομείου—
Τουρκοβουνίων. Παρετηρήθη έπίσης κίνησις πρός
τήν γραμμήν αύτήν πυροβόλων, δλμων καί άλλων
βαρέων δπλων καί είχε καταστή προφανές δτι άπό
τής πλευράς έκείνης έπρόκειτο νά έκδηλωθή μεγά
λη έπίθεσις. Τήν δεκάτην καί ήμίσειαν νυκτερινήν
ώραν ήρχισεν ή σφοδρά έπίθεσις κατά τοΰ Νοσοκο
μείου Έρυθροϋ Σταυρού καί τής Σχολής, βαλλομένης άπό δλων τών κατευθύνσεων. Συνήφθη τότε
κρατερός άγών αί έλασιτικαί δυνάμεις είχον ρίψει
δλον τό βάρος τών είς τήν περιοχήν δυνάμεών των
καί έχρησιμοποίουν δλα τά εις τήν διάθεσίν των
βαρέα καί έλαφρά δπλα. Αί άλλεπάλληλοι έφοδοί
των ήσαν λυσσώδους όρμής, άλλ’ δλαι άπεκρούσθησαν, οί δέ μανιωδώς έπιτιθέμενοι έλασΐται έξηναγκάζοντο πρός ύποχώρησιν, πριν φθάσουν τούς τοί
χους καί τά συρματοπλέγματα τοΰ Έρυθροϋ Σταυ
ρού Καί τής Σχολής. Οί άνδρες τής Χωροφυλακής,
οί μετ’ αύτών συμπολεμοΰντες έδεσΐται καί οί έγ
κλειστοι άξιωματικοί, έπολέμησαν κατά τήν δραμα
τική ν έκείνην νύκτα μέ άφάνταστον ήρωισμόν. Ά λ λ ’
δταν έφώτισεν ή πρωία τής έπομένης, 30 Δεκεμβρί
ου, αύτοί ήσαν οί κύριοι τοΰ πεδίου τής μάχης, έν φ
αί έχθρικαί δυνάμεις ύπεχώρουν πρός τάς θέσεις
έξορμήσεώς των.
Αύτή ήτο ή τελευταία έπιχείρησις τών έλασιτικών
στρατευμάτων πρός κατάληψιν τής Σχολής Χωρο
φυλακής. Έ πί πενθήμερον άκόμη συνέχισαν τό πϋρ
διά πυροβόλων καί δλμων άπό τών θέσεών των, έρριψαν δέ τάς τελευταίας βολάς των τήν 4ην Ίανουαρίου 1945, μέ άποτέλεσμα νά φονευθούν δύο όπλΐται
καί νά τραυματισθή είς. Ά λλά περί τήν μεσημβρίαν
τής ήμέρας αύτής έπεσημάνθη έναρξις άποχωρή
σεως τών δυνάμεών των. Τότε, δλαι αί διαθέσιμοι
δυνάμεις Χωροφυλακής καί οί μετ’ αύτών συμπολε401
μουντές, άφοϋ ένισχύθησαν και ύπό Στρατιωτικών
δυνάμεων, έξώρμησαν πρός δίωξιν τοϋ ύποχωροΰντος έχθροϋ, τόν όποιον κατεδίωξαν εις μέγα βάθος,
έκκαθαρισθείσης όλοκλήρου τής περιοχής. Κ αι ήτο
τόση ή όρμή τών έπιτιθεμένων νικητών, ώστε μία
διμοιρία χωροφυλάκων, καταδιώκουσα τούς συμμορίτας έφθασε μέχρι Π εντέλης, δπου έφόνεύθησαν
εις ύπενωμοτάρχης καί εϊς χωροφύλαξ.
Ό άγών τής Σ χολής Χωροφυλακής, διαρκέσας
άκριβώς ένα μήνα, είχε λήξει μέ πλήρη θρίαμβον
τών ολίγων έκείνων γενναίων άνδρών οί όποιοι,
παλαίοντες άπεγνωσμένως νύκτα και ήμέραν έναν
τίον πολλαπλασίου άντιπάλου, ήδυνήθησαν νά παρα
μείνουν άκλόνητοι είς τάς θέσεις των, υφιστάμενοι
τρομεράς ταλαιπωρίας καί χύνοντες τό αϊμά των
διά τήν ύπεράσπισιν τής Πατρίδος. Α ί συνολικαί
άπώλειαι τής Σχολής ήσαν νεκροί άξιωματικοι 6
καί όπλΐται 16 καί τραυματίαι άξιωματικοι 13 καί
όπλΐται 51. Έ φόνεύθησαν έπίσης ή έτραυματίσθησαν
καί πολλοί έδεσΐται καί συμπολεμήσαντες αξιωματι
κοί Χωροφυλακής καί τών άλλων Σωμάτων, έκ τών
εύρεθέντων ύπό περιορισμόν έντός τής Σχολής. Έ φονεύθησαν δέ άρκετοί έκ τών έγκλειστων εις τούς
γειτονικούς Στρατώνας Ίππικοϋ, δπου συνεπολέμησαν μέ ήρωισμόν. Μεταξύ τών έκεΐ φονευθέντων
ήτο καί ό συνταγματάρχης Π εξικοΰ Διον. Παπαδόγκωνας, ό όποιος εϊχεν είς τάς πλαγιάς τοϋ Πάρνωνος
άντιμετωπίσει γενναίως τάς έλασιτικάς συμμορίας
καί εϊχε διασώσει τόν πληθυσμόν τής Α ρκαδίας,
ήδη δέ έπεσε μαχόμενος είς τήν πρώτην γραμμήν
ένισχύων τήν άμυναν τής Σ χολής Χωροφυλακής.
Ή έπί ένα μήνα διαρκέσασα άποτελεσματική άμυνα
τής Σ χολής Χωροφυλακής, συνέβαλε σπουδαίως είς
τήν συντριβήν τοΰ έλασιτισμοΰ κατά τά Δεκεμβρια
νά, δύναται δέ νά λεχθή δτι άπετέλεσε ση μαντικό ν
παράγοντα σω τηρίας τών Α θη νώ ν άπό τούς δνυχας
τοΰ κομμουνισμοϋ.
4. Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΫ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ
Διά τήν πλήρη καί λεπτομερειακήν ένημέρωσιν
περί τοϋ διεξαχθέντος είς τήν Σχολήν Χωροφυλα
κής έπικοϋ άγώνος, παραθέτομεν τό κείμενον τής
έκθέσεως τοΰ διοικητοϋ τής Σ χολής, κατά τήν διάρ
κειαν τών έπιχειρήσεων, συνταγματάρχου Δ. Δουκάκη, ώς καί τμήμα όμιλίας τοϋ ύποδιοικητοϋ αύτής
κατά τή ν Ιδίαν περίοδον συνταγματάρχου Δ. Γιαννικοπούλου.
ΕΚΘΕΣΙΣ
Πεπραγμένων έπιχειρήσεων άμύνης
συγκροτήματος Σχολής Χωροφυλακής
άπό τής 6ης μέχρι τής 17ης Δεκεμβρίου 1944
«Επειδή άπό τής άπελευθερώσεως καί έντεΰθεν ή κατάστασις παρουσιάζετο όλονέν καί χειροτέρα, λόγφ τών
παραλόγων άξιώσεων τών κομμουνιστών καί τών έτέρων
άναρχικών Όργανώσεων, ή Διοίκησις τής Σχολής, Χωρο
φυλακής, ύπείκουσα είς τήν άνάγκην τελεσφόρου ένεργείας πρός άντιμετώπισιν τών άναρχικών κατά τοΰ Κατα
στήματος τής Σχολής, έγκαίρως έξεπόνησε Σχέδιον Άμύ
νης τής Σχολής, δπερ θά έθετεν είς έφαρμογήν έν δεδομέ
νη στιγμή.
Διά τοΰ σχεδίου τούτου προεβλέπετο ή διάθεσις τών
ύπό τής Σχολής διατιθεμένων μέσων τυφεκίων καί λοι
πών μηχανημάτων πυρός είς αξιωματικούς καί όπλίτας. Τά
μέσα ταΰτα ή Διοίκησις τής Σχολής έτήρει έν αύστηρςί έπιφυλακή, κατόπιν τής ύπό τών άναρχικών κηρυχθείσης
έπαναστάσεως άπό τής 4ης Δεκεμβρίου καί τής ένεργείας τούτων καθ’ έτέρων κυβερνητικών τμημάτων.
402
Κατά τήν ήμέραν ταύτην ή Διοίκησις διέθετε τά έξής
μέσα: Αξιωματικοί 66, όπλΐται 515, τυφέκια 581, όπλο
πολυβόλα 10, αύτόματα Στέν 7, όλμίσκοι 3.
Κατά τήν ήμέραν ταύτην ή Διοίκησις τής Σχολής,
εχουσα σαφείς πληροφορίας περί έπιθετικής ένεργείας
τών άναρχικών έντός τής ήμέρας, έθεσεν είς έφαρμογήν
τό Σχέδιον Άμύνης της.
Έ πί τή βάσει τούτου, ό χώρος τής Σχολής διεκρίνετο
εις τρεις κυρίως τομείς: Ιον. Τόν άνατολικόν περιλαμβανόμενον μεταξύ τών μονίμων πολυβολείων, τών εύρισκομένων άμέσως βορείως τής άποθήκης έπιστρατεύσεως Ίππικοΰ καί τής ΒΑ γωνίας τής βορείας πτέρυγος τοΰ κτι
ρίου. 2ον. Είς τόν τομέα τόν συμπεριλαμβάνοντα τούς θα
λάμους τής βορείας πτέρυγος, καί 3ον. Είς τόν δυτικόν
τομέα, έξικνούμενον καθ’ δλον τό μήκος τοΰ δυτικοΰ άλσυλλίου τής Σχολής.
Είς τούς άνωτέρω τομείς κατένειμεν άναλόγως τής σπουδαιότητος έκάστου, τήν ύπάρχουσαν δύναμιν άνδρών καί
τά μέσα πυρός. Έπί πλέον έτηρήθη έν έφεδρείςι ίκανή
δύναμις έξ άξιωματικών καί όπλιτών, διά τήν ένίσχυσιν
τομέων, τήν άνάληψιν ένδεχομένης άντεπιθέσεως καί τήν
άμυναν είς τό έσωτερικόν τής Σχολής.
Πράγματι, περί τήν 19.50' ώραν τής 6.12.44, οί άναρχικοί ήρξαντο βάλλοντες κατά τής Σχολής διά πυρών πο
λυβόλων, αύτομάτων δπλων καί τυφεκίων, έκ τής κατευθύνσεως τών βορείως τής Σχολής οίκιών καί, ίδίςι, έκ τοΰ
κτιρίου τοΰ Έρυθροΰ Σταυροΰ καί τοΰ τοιούτου τής Σχο
λής Γυμναστικής.
Τά πυρά έξηκολούθησαν μέ άρκετήν έντασιν μέχρι τής
18ης ώρας, όπότε διεκόπησαν, άνευ έτέρας έπιθετικής
τίνος ένεργείας έκ μέρους τών άναρχικών.
«
Τό άνεγερθέν ΒΑ τοϋ κεντρικού κτιρίου τής Σχολής Χωροφυλακής 'Ηρώον, είς μνήμην τών πεσόντων, εις τό «άμυντικόν συγ
κρότημα» τής Σχολής Χωροφυλακής, κατά τάς μάχας έναντίον τών ερυθρών επιδρομέων, τόν Δεκέμβριον του 1944.
403
8η Δ εκ εμ β ρ ίο υ 1944
Διετηρήσαμεν τάς καταληφθείσας θέσεις μέ τήν αύτήν
δύναμιν καί τά αύτά δπλα καί πυρομαχικά. Οί στασιασταί
ήνοιξαν πΰρ έναντίον μας καί άπό τής 5.30' π.μ. ώρας, δι’
αύτομάτων δπλων, όπλοπολυβόλων καί δλμων, άπό τάς
ίδίας κατευθύνσεις, Ενθα είχον σταθεροποιήσει τάς θέ
σεις των. Αί ήμέτεραι δυνάμεις άνταπήντησαν είς τά πυρά
τών στασιαστών καί κατέβαλλον πδσαν προσπάθειαν πρός
έξουδετέρωσιν μέχρι τής 18ης ώρας. Αί άπώλειαι, άνέρχονται είς εξ νεκρούς όπλίτας (συμπεριλαμβανομένων καί
τών άπωλειών τοΰ άποσπάσματος τοΰ άντισυνταγματάρχου
Παπαηλιοΰ Ή λία έκ 250 άνδρών καί άξιωματικών, άποσταλέν παρά τής Σχολής, τό όποιον ήκολούθησε τάς Επι
χειρήσεις της), είς όκτώ τραυματίας όπλίτας, είς Ενα άξιω
ματικόν νεκρόν τοΰ Στρατεύματος, είς τρεις τραυματίας
τοΰ Στρατεύματος, καθ’ δσον κατά τάς Επιχειρήσεις άπό
τάς πρώτας ήμέρας Ελαβον μέρος οίκειοθελώς καί οί
κρατούμενοι άξιωματικοί τοΰ Στρατεύματος καί τής Ει
δικής Άσφαλείας είς τήν Σχολήν καί είς τό Στρατόπεδον
κρατουμένων τέως Συντάγματος 'Ιππικοΰ, καί είς Ενα έδεσίτην τραυματίαν. Αί άπώλειαι τοΰ έχθροϋ δέν έξηκρι
βώθησαν. Αποτέλεσμα τής έπιχειρήσεως ταύτης ήτο ή
διατήρησις τών θέσεών μας καί ή άντιμετώπισις τής έπιθέσεως τών στασιαστών. Τό ήθικόν τών άνδρών άκμαιότατον.
Μοίραρχος Παναγιώτης Νιαρχάκος, δστις, άνήκων εις τήν
δύναμιν τής Σχολής Χωροφυλακής, έφονεόθη τήν 21 -12-1944,
οπό τών κομμουνιστοσυμμοριτών, κατά έκκαθαριστικάς επι
χειρήσεις εις τήν περιοχήν του Νοσοκομείου τοΰ Ελληνικού
Έρυθροϋ Σταυροϋ.
Αί κατά τήν ήμέραν ταύτην ήμέτεραι άπώλειαι άνέρχονται είς ένα τραυματίαν άξιωματικόν, είς Ενα νεκρόν
τής Όργανώσεως ΕΔΕΣ καί είς τρεις τραυματίας τής
αύτής Όργανώσεως. Άπώλειαι του έχθροϋ δέν έξηκριβώθησαν. Αποτέλεσμα τής έπιχειρήσεως ταύτης, κατά
τήν ήμέραν ταύτην, ήτο ή άπόκρουσις τής έχθρικής έπιθέσεως και ή διατήρησις τών θέσεων μας. Τό ήθικόν τών
άνδρών άκμαΐον.
7η Δ εκ εμ β ρ ίο υ 1944
Έκρατήσαμεν τάς καταληφθείσας θέσεις και είς τόν
έξωτερικόν και είς τόν έσωτερικόν χώρον τής Σχολής, μέ
τήν αύτήν δύναμιν και τά αύτά δπλα. Οί στασιασταί ήνοιξαν πϋρ άπό τής 5 μ.μ. ώρας μέ αύτόματα δπλα, όπλοπολυβόλα, δλμους καί τυφέκια, διήρκεσε δέ ή έπίθεσις μέ
τήν αύτήν σφοδρότητα μέχρι τής 18ης ώρας. Κατά τήν
ήμέραν ταύτην εσχομεν τάς έξής άπωλείας: Είς άνθυπασπιστής τραυματίας, τέσσαρες ύπαξιωματικοί τραυμα
τισμένοι καί τέσσαρες τραυματίαι τής Όργανώσεως τοϋ
ΕΔΕΣ. Άπώλειαι τοΰ έχθροϋ είς νεκρούς καί τραυματίας
δέν έξηκριβώθησαν. Αποτέλεσμα τής έπιχειρήσεως ταύ
της ήτο ή διατήρησις τών θέσεών μας καί ή άπόκρουσις
τής έχθρικής έπιθέσεώς.
404
9η Δ εκ εμ β ρ ίο υ 1944
Διετηρήσαμεν τάς θέσεις μας, μέ τήν αύτήν δύναμιν καί
μέ περισσότερα αύτόματα δπλα, άτινα παρελάβομεν έκ
τής Ταξιαρχίας. Οί στασιασταί ήνοιξαν πΰρ έναντίον μας
άπό τής 5.30' ώρας δι’ αύτομάτων δπλων, πολυβόλων, ό
πλοπολυβόλων καί δλμων. Κατά τήν ήμέραν ταύτην έξεδη
λώθη έπίθεσις τοΰ έχθροϋ μέ πολλά μηχανήματα, άποτέλεσμα τής όποίας ύπήρξε νά πλησιάσωσιν ούτοι είς τήν
Σχολήν, ίδίως έκ τής κατευθύνσεως τοΰ Σανατορίου «'Η
Σωτηρία», άπεκρούσθησαν δμως καί άπεδεκατίσθησαν, χά
ρις είς τήν μετά θάρρους καί γενναιότητος άντιμετώπισιν
τούτων ύπό τών ήμετέρων δυνάμεων. Κατά τήν ήμέραν
ταύτην έξεδηλώθη έπίθεσις έκ μέρους τής Ταξιαρχίας
πρός τήν κατεύθυνσιν τοΰ Έρυθροϋ Σταυροϋ, δν καί κατέ
λαβε. Τήν έπιχείρησιν ταύτην παρηκολούθησε καί δύναμις Χωροφυλακής, έγκατασταθεΐσα είς τόν Έρυθρόν
Σταυρόν, άφοΰ προέβη είς τήν έκκαθάρισιν καί τήν σύλληψιν τών στασιαστών καί έτέρων άτόμων ύπόπτων 200
περίπου, οδς άπέστειλα είς τήν Ταξιαρχίαν. Αί άπώλειαι
είς νεκρούς άνέρχονται, κατά τήν ήμέραν ταύτην, είς δύο
άξιωματικούς καί δύο όπλίτας, είς τραυματίας έννέα Α
ξιωματικούς καί όκτώ όπλίτας, είς Ενα νεκρόν τής Όργα
νώσεως ΕΔΕΣ. Αί άπώλειαι τοΰ έχθροϋ δέν έξηκριβώθη
σαν. Κατά τήν έπιχείρησιν ταύτην έπετεύχθη έπιτυχής
άπόκρουσις καί άποδεκατισμός τών στασιαστών παρά
τών ήμετέρων δυνάμεων. Άπαντες οί άξιωματικοί καί
όπλΐται Εδειξαν μαχητικότητα, συνοχήν καί γενναιότητα.
10η Δ εκ εμ β ρ ίο υ 1944
Διετηρήσαμεν τάς καταληφθείσας θέσεις, βελτιώσαντες
ταύτας έξωτερικώς καί έσωτερικώς διά τών αύτών δπλων
καί πυρομαχικών και της αύτής δυνάμεως. Οί στασιασταί ήνοιξαν πυρ έναντίον μας δι* αυτομάτων δπλων,
δλμων, πυροβόλων και άντιαρματικών άπό τί|ς ώρας 9
π.μ. Τά πυρά διήρκεσαν μέχρι τής 17ης ώρας. Κατά τήν
ήμέραν ταύτην δέν εσχομεν νεκρούς και τραυματίας. Αί
άπώλειαι τοϋ έχθροϋ δέν έξηκριβώθησαν. Τό ήθικόν τών
άνδρών άναπτερωμένον.
11η Δ εκεμβρίου 1944
Διετηρήσαμεν τάς θέσεις μας, μέ τήν αύτήν δύναμιν
καί τά αύτά δπλα Διεπιστώθη έπίθεσις έχθρικών τμημά
των, άκαθορίστου άριθμοϋ, δι’ αύτομάτων δπλων καί δλ
μων, έκ τών κατευθύνσεων Σανατορίου Σωτηρία - Διαβολορέμματος-Τουρκοβουνίων. Αί ήμέτεραι άπώλειαι
κατά τήν ήμέραν ταύτην ούδεμία. Αί άπώλειαι τοϋ έχθροϋ
δέν έξηκριβώθησαν.
12η Δ εκεμβρίου 1944
Έξεδηλώθη έπίθεσις στασιαστών, άκαθορίστου άρι
θμοϋ, δι* αύτομάτων δπλων, δλμων, καί άντιαρματικοϋ πυ
ροβολικού, έκ τής κατευθύνσεως «Σωτηρίας»-Διαβολορέμματος-Τουρκοβουνίων. Αί ήμέτεραι άπώλειαι είς νε
κρούς : εϊς άξιωματικός, είς τραυματίας: δύο άξιωματικοί καί δύο όπλΐται καί δύο άδελφαί νοσοκόμοι. Αι
χμάλωτοι δύο Έλληνες άντάρται. Αί άπώλειαι τών στα
σιαστών εϊς νεκρούς και τραυματίας δέν έξηκριβώθησαν.
Τό ήθικόν τών άνδρών άκμαΐον.
13η Δ εκεμβρίου 1944
Διετηρήσαμεν τάς θέσεις μας, μέ τάς αύτάς δυνάμεις
καί μέ τόν αύτόν όπλισμόν. Οί στασιασταί καθ’ δλην τήν
διάρκειαν τής ήμέρας ήνοιξαν πϋρ δι* αύτομάτων δπλων,
πολυβόλων καί δλμων. Αί ήμέτεραι άπώλειαι, κατά τήν
ήμέραν ταύτην, άνέρχονται είς δύο τραυματίας άξιωματικούς καί εις δύο όπλίτας τραυματίας. Αί άπώλειαι τοϋ
έχθροϋ δέν έξηκριβώθησαν. Άποτέλεσμα τής έπιχειρήσεως ταύτης, ή διατήρησις τών θέσεών μας καί ή άπόκρουσις τής έπιθέσεως. Τό ήθικόν τών άνδρών άκμαΐον.
14η Δ εκεμβρίου 1944
Διετηρήσαμεν τάς θέσεις μας μέ τήν αύτήν δύναμιν
καί μέ τά αύτά δπλα. Έξεδηλώθη έπίθεσις έχθρικών τμη
μάτων έκ τών κατευθύνσεων Τουρκοβουνίων-Γηροκο
μείου δι’ αύτομάτων δπλων, πολυβόλων, δλμων καί άντιαρματικοϋ πυροβολικού. Δέν έξηκριβώθη ό άριθμός τών
στασιαστών. Κατά τήν ήμέραν ταύτην δέν Εσχομεν νε
κρούς καί τραυματίας. Αί άπώλειαι τοΰ έχθροϋ δέν έξη
κριβώθησαν.
15η Δ εκεμβρίου 1944
Έκρατήσαμεν τάς θέσεις μας, μέ τήν αύτήν δύναμιν
καί μέ τά αύτά δπλα. Ούδεμία έπίθεσις έξεδηλώθη κατά
τήν ήμέραν ταύτην. Ό έχθρός έβαλε δέκα πέντε βλήματα
δλμων καί ριπών πολυβόλων κατά διαλείμματα καθ’ δλην
τήν διάρκειαν τής ήμέρας. Αί άπώλειαι τοΰ έχθροϋ δέν
έξηκριβώθησαν. Αί ήμέτεραι άπώλειαι άνέρχονται είς
ένα όπλίτην τραυματίαν.
16η Δ εκεμ βρίου 1944
Διετηρήσαμεν τάς θέσεις μας, μέ τήν αύτήν δύναμιν
καί μέ τά αύτά δπλα. Άπό τών πρωινών ώρών έβλήθημεν
δι’ αύτομάτων δπλων, πολυβόλων, δλμων καί πυροβο
λικού. Άπώλειαι ήμέτεραι δύο όπλΐται τραυματίαι, δύο
τραυματίαι τής Όργανώσεως τοΰ ΕΔΕΣ καί δύο τραυματίαι τοΰ ύπηρετικοΰ προσωπικοΰ τής Σχολής. Αί άπώλειαι
τοΰ έχθροϋ δέν έξηκριβώθησαν.
17η Δ εκεμβρίου 1944
Διετηρήσαμεν τάς θέσεις μας, μέ τήν αύτήν δύναμιν
και μέ τά αύτά δπλα. Οί στασιασταί έβαλλον κατά τών
θέσεών μας κατά διαλείμματα δι’ όπλοπολυβόλων, δλμων
καί πολυβόλων. Ήμέτεραι άπώλειαι ούδεμία Αί άπώλειαι τοΰ έχθροϋ δέν έξηκριβώθησαν. Τ ό . ήθικόν τών
άνδρών άναπτερωμένον.
Κατά τάς τρεις πρώτας ήμέρας τής έπιθέσεως, οί άνδρες
έμενον νήστεις, μέχρις δτου έτακτοποιήθη τό ζήτημα
τής τροφοδοσίας ύπό τής Διευθρνσεως Επιμελητείας
Χωροφυλακής διά τών άγγλικών άρχών. Οί άνδρες έστερήθησαν μερικώς καί τοΰ υδατος, παρ’ δλα ταΰτα δμως
δχι μόνον τό ήθικόν των δέν έμειώθη, άλλ’ είναι μέχρι
τοιούτου σημείου άκμαΐον ώστε νά σεμνύνωμαι διότι
διοικώ τοιαύτην δύναμιν.
Πάντες οί άξιωματικοι καί οί όπλΐται, έπί δέκα συνεχείς
ήμέρας παραμένουσιν μέ τό δπλον άνά χεΐρας, άυπνοι
καί κατάκοποι, προσφέροντες ύπερτάτας πρός τήν Πατρί
δα ύπηρεσίας.
Δέν παραλείπω ν’ άναφέρω δτι οί κρατούμενοι άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής καί τοΰ Στρατοϋ,
προσέφερον καί συνέβαλον μεγάλως εϊς τήν έσωτερικήν
άμυναν τής Σχολής, ώς καί οί τής Όργανώσεως τοϋ
ΕΔΕΣ, 150 τόν άριθμόν, οίτινες ήδη άνεχώρησαν της Σχο
λής, διαταχθέντες παρά τής Όργανώσεώς των.
Πίνακα τών φονευθέντων καί τραυματισθέντων κατά
τάς έπιχειρήσεις, άξιωματικών καί όπλιτών, ύπέβαλον
δι’ έτέρων μου άναφορών, έπιφυλάσσομαι δέ νά ύποβάλω προτάσεις διά τήν άπονομήν τής προσηκούσης ήθικής άμοιβής διά τούς έξόχως δράσαντας.
Άπό τής πρώτης ήμέρας τών έπιχειρήσεων, ή Σχολή
Χωροφυλακής, διά τάς έπιχειρήσεις, ύπήχθη ύπό τάς άμέσους διαταγάς τής ΠΙης Όρεινής Ταξιαρχίας, έκτελοΰσα Ικτοτε καί μέχρι σήμερον άνελλιπώς καί μετά πάσης
άκριβείας τάς έκδοθείσας διαταγάς της. Κατόπιν τούτου
ή Σχολή άπέκτησε τά έξής συγκροτήματα άμύνης πλαισιώσασα ταϋτα δι* Ιδίων δυνάμεων: 1. Τό κτίριον τής
Σχολής Χωροφυλακής, 2. Τούς Στρατώνας τέως Συντά
γματος Ίππικοΰ, 3. Τούς Στρατώνας τέως Συντάγματος
Εύζώνων, 4. Τό Στρατόπεδον Συγκεντρώσεως συλλαμβανομένων έλασιτών, 5. Τό κτίριον Έρυθροΰ Σταυροί)
καί 6. Τήν Σχολήν Γυμναστικής».
Έ ν Άθήναις τή 17η Δεκεμβρίου 1944
Ό
Δ ιο ικ η τή ς τή ς Σ χο λ ή ς
Δ. ΔΟΥΚΑΚΗΣ
Συνταγματάρχης
405
5. Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ
Ιδ ο ύ , κατωτέρω, και τό σ χετικόν μέ τάς έπιχειρήσεις τμήμα τής έκθέσεως τοΰ ύποδιοικητοΰ τή ς Σχο
λ ή ς κατά τή ν διάρκειαν αύτών συνταγματάρχου Χω
ροφυλακής Δ. Γιαννικοπούλου.
«ΕΙς τήν περιοχήν ταύτην (Γουδί) εύρίσκοντο τότε τά
κάτωθι φίλια Στρατιωτικά Τμήματα:
ΕΙς τούς Στρατώνας Πεζικού, ή Ταξιαρχία Ρίμινι καί
όλίγα άγγλικά τάνκς.
ΕΙς τούς Στρατώνας Όρειβατικοΰ Πυροβολικού, έξακόσιοι (600) περίπου εΰζωνοι τών Ταγμάτων Άσφαλείας,
κατά τό πλεΐστον άοπλοι, ύπό τήν προστατευτικήν φρούρησιν ούλαμοΰ Χωροφυλακής, ύπό τούς μοιράρχους Ρούβαλην Εμμανουήλ, Νίκαν Γρηγόριον καί Ανθυπομοιράρ
χους Κλωνάρην Νικόλαον, Τσαλαμπαμπούνην Κωνστ.
καί Σκούραν Πέτρον, ώς καί είκοσάδος Άγγλων άλεξιπτωτιστών μέ δύο κάρριερς.
ΕΙς τούς Στρατώνας Πεδινού Πυροβολικού, §ν τάγμα
Πεζικού, μόλις έλθόν έκ Μέσης Ανατολής, ύπό τόν
ταγματάρχην Μπουσμπουρέλην.
ΕΙς τούς Στρατώνας Ιππικού, τό 2ον Τάγμα τής Σχολής
Χωροφυλακής, ύπό τόν ταγματάρχην Πέτροβαν Ιωάννη ν,
μέ διοικητάς λόχων τούς μοιράρχους Νικολόπουλον Γε
ώργιον, Λουκάν Γεώργιον καί ύπομοιράρχους Πρόκον
Νικήταν καί Γεωργουλέαν Λεωνίδαν, μέ όπλίτας δέ καί
λοιπούς βαθμοφόρους έκ τής διαλυθείσης Διευθύνσεως
Ειδικής Άσφαλείας τοΰ Κράτους.
ΕΙς τήν Σχολήν ταύτην, τό Ιον Τάγμα Χωροφυλακής
ύπό τόν άείμνηστον καί γενναΐον ταγματάρχην Άντωνόπουλον Χρήστον, μέ διοικητάς λόχων τούς μοιράρχους
Ρέτσον Γεώργιον, Τσοκαλίδην Γρηγόριον, Χυτήρην Α
λέξανδρον καί μέ διοικητήν τοΰ Λόχου Διοικήσεως τόν
άείμνηστον μοίραρχον Μπαρτσούλην Γεώργιον.
Έπίσης, κατά τάς πρώτας ήμέρας τοΰ άγώνος, £φθασαν
είς τήν Σχολήν ταύτην καί περί τούς 120 άνδρες, άπό τάς
διαφόρους Υπηρεσίας τής περιοχής Πρωτευούσης, ύπό
τούς μοιράρχους Δήμαν Αναστάσιον καί Κράνην Ά νδρέαν.
Κατά τήν διάρκειαν τοΰ άγώνος κατέφυγεν είς τήν Σχο
λήν καί μικρός άριθμός άνδρών τής Όργανώσεως ΕΔΕΣ.
Τέλος, εύρέθησαν είς τήν Σχολήν καί 370 δντιμοι άξιωματικοί τοΰ Στρατοϋ καί τής Χωροφυλακής, οΐτινες έκρατοΰντο προστατευτικώς, ώς έχαρακτηρίσθη τότε, τή
άξιώσει τών έαμικών μελών τής τότε Ελληνικής Κυβερνή
σεως, διότι διεξήγαγον σφοδρόν άντικομμουνιστικόν ά
γώνα κατά τήν Κατοχήν έν Άθήναις, είς Πελοπόννησον
καί είς Εύβοιαν. Οί άξιωματικοί ούτοι, μεγάλως έβοήθησαν τόν άγώνα τής Σχολής. Ό τότε συνταγματάρχης
Γερακίνης Χρήστος καί άλλοι άνώτεροι άξιωματικοί, μέ
τήν έπιτελικήν των μόρφωσιν καί τήν τακτικήν των πεί
ραν. Έτεροι άνώτεροι καί κατώτεροι άξιωματικοί καί ώς
406
άπλοι μαχηταί άκόμη, παρά τάς περί τοΰ έναντίου διαταγάς τών ιθυνόντων τότε τάς τύχας τής Πατρίδος μας.
Ό έχθρός δέν ήδύνατο βεβαίως νά προχωρήση πρός
τήν πόλιν, άν δέν κατενίκα προηγουμένως τάς άνωτέρω
δυνάμεις, διά νά δχη τά νώτά του έξησφαλισμένα.
Πρός τοΰτο διέταξε κατά τήν έξής διάταξιν τάς δυνά
μεις του.
1) Ε ίς Α γ ία ν Π α ρ α σ κ ευή ν. Τό Στρατηγεΐον τής
Πας Μεραρχίας τοΰ ΕΛΑΣ ύπό τόν μέραρχον Ρήγον καί
καπετάνιον τόν Όρέστην.
2) Ε ίς Χ ο λ α ρ γ ό ν. Τό 34ον Σύνταγμα ύπό τόν Νταλιάνην καί καπετάνιον τόν αιμοχαρή Διαμαντήν, μέ καπεταναίους ταγμάτων τούς Κρατερόν, Κρόνον καί Θεο
χάρην.
Έπίσης, εν σύνταγμα τής Μεραρχίας τής Ρούμελης
ύπό τούς Γεωργιάδην καί Μπεγνήν.
3) Ε ίς Ψ υ χ ικ ό ν. Τό 2ον Σύνταγμα τής Μεραρχίας
ύπό τόν Νικηφόρο ν.
4) Ε ίς Γ η ρ ο κ ο μ ε ΐο ν -Τ ο υ ρ κ ο β ο ύ ν ια . Τό 7ον Σύν
ταγμα ύπό τόν Παπασταματιάδην.
Έπίσης τό 2ον Τάγμα τοΰ 6ου Συντάγματος Κορίνθου
καί §ν Τάγμα τής Πας Ταξιαρχίας Αθηνών.
Αί δυνάμεις τοΰ έχθροϋ πολλαπλάσιαι τών ήμετέρων.
Έναρξις τής μάχης τής Σχολής Χωροφυλακής
Άλλά δέν ήσαν μόνον έχθρικαί δυνάμεις αί άνωτέρω
μνημονευθεΐσαι. Ή το καί τό γνωστόν έφεδρικόν ΕΛΑΣ,
τό όποιον είχεν όργανωθή έντός τής πόλεως στρατιωτικώς άπό μακροΰ. Τοΰτο ήρχισε πρώτον, άπό τής 4ης
Δεκεμβρίου τό πΰρ κατά τής Σχολής καί τών Στρατώνων
Ίππικοΰ διά πολυβόλων καί ίδίςι γερμανικών μυδραλλίων, άπό Θών - Συνοικίαν Αγίου Δημητρίου - Έρυθρόν
Σταυρόν - Συνοικισμόν Έλληνορρώσων - Διαβολόρεμμα
καί Σωτηρίαν. Καθ’ δλην τήν περιοχήν αύτήν είχε πολ
λάς δεκάδας φωλεών αύτομάτων δπλων, τά όποια έβαλλον
καταιγιστικώς ήμέραν καί νύκτα άδιακόπως. Έκοψε τό
νερό καί άπεμόνωσε τήν Σχολήν, άπό πάσαν έπαφήν μέ
τήν πόλιν.
Άλλά πάντα ταΰτα είχον προβλεφθή. Καί τρόφιμα είχον άποθηκευθή άρκετά καί νερό άφθονον είχεν έξασφαλισθή διά τής άνορύξεως φρέατος κεκαλυμμένου, παρά
τήν είσοδον τής Σχολής.
Έ να σπουδαΐον γεγονός συνέβαλεν, ώστε ή κυρία έπίθεσις τών έλασιτικών δυνάμεων νά άναβληθή έπί τινας
ήμέρας, έπωφελώς δι’ ήμάς.
Ό τα ν τό 2ον Σύνταγμα τοΰ ΕΛΑΣ, ύπό τόν Νικηφόρον,
ήρχετο έκ κατευθύνσεως Κηφισίας, νά καταλάβη τήν 3ην
Δεκεμβρίου τήν καθωρισμένην θέσιν του είς περιοχήν
Ψυχικού, έκυκλώθη είς Ψυχικόν ύπό τεθωρακισμένης άγγλικής μονάδος καί άφοπλισθέν ώδηγεΐτο πρός Θήβας.
Ό Διαμαντής δμως μέ τό 34ον Σύνταγμά του έκινήθη έκ
Χολαργοϋ πρός άπελευθέρωσιν του, ήν και έπέτυχε. Τού
το δμως έπέφερε βραδύτητα ένάρξεως σοβαρών έπιχει
ρήσεων έπί 3-4 ήμέρας, έως δτου έπιστρέψη τό σύνταγμα
Διαμαντή, ώς καί τό έπανεξοπλισθέν σύνταγμα τοϋ Νι
κηφόρου. Όμως μέ τόν έφεδρικόν ΕΛΑΣ ό άγών διεξήγετο σφοδρός.
Τήν 6ην Δεκεμβρίου εΐχομεν τά πρώτα θύματα. Πί
πτει νεκρός ό έθελοντής δίοπος λιμενικός Νικολουδάκης
Χρήστος τοΰ Παύλου καί τραυματίζεται ό άνθυπομοίραρχος Παπατσίμπας Κωνσταντίνος τοϋ Βασιλείου, ώς καί
τρεις έδεσΐται.
ΕΙς τάς 7 Δεκεμβρίου, κατόπιν καλής προπαρασκευής,
έπιτίθεται τό 7ον Σύνταγμα τοΰ ΕΛΑΣ άπό τοΰ Έρυθροΰ
Σταυροϋ καί φθάνουν τά πρώτα τμήματά του προ τών πο
λυβολείων μας τής όδοΰ Μεσογείων. Ά λλά άποκρούονται μέ άπωλείας αύτών ένα νεκρόν καί δώδεκα τραυματίας.
Συνεχίζονται τά πυρά έκατέρωθεν καθ’ δλην τήν νύκτα.
Τήν πρωίαν τής 8ης Δεκεμβρίου τό ίδιον Σύνταγμα έπιχειρεΐ πάλιν προσέγγισιν πρός τήν Σχολήν, άποκρούεται
δμως άμέσως.
Τήν μεσημβρίαν τής 8ης Δεκεμβρίου, ή Ταξιαρχία Ρίμινι, είς ήν τακτικώς ύπήχθη ή Σχολή, διέταξε τήν κατά
ληψιν τοΰ Νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός, τό όποιον κατείχετο ύπό τοΰ Συντάγματος τοΰ ΕΛΑΣ. Πράγματι, τμή
ματα τής Ταξιαρχίας, όλίγα άγγλικά τάνκς, καί έκ τής
Σχολής ό μοίραρχος Ρέτσος Γεώργιος μέ 15 άξιωματικούς
καί 60 όπλίτας, έπετέθησαν καί περί ώραν 15.30' εϊχεν
έκδιωχθή έκεΐθεν ό έχθρός, ύποχωρήσας άτάκτως πέραν
τής όδοϋ Κηφισίας.
Ό Ερυθρός Σταυρός κατέχεται έκτοτε καί μέχρι τέ
λους τοΰ άγώνος ύπό τοΰ λόχου Ρέτσου. Έκεΐ συνελήφθη
σαν περί τά 200 ύποπτα άτομα προσποιούμενα τόν άσθενή, ένφ ήσαν κομμουνισταί. Αί άπώλειαι τοΰ έχθροϋ κατά
τήν ήμέραν ταύτην ήσαν 8 νεκροί καί 15 τραυματίαι. Αί
ήμέτεραι 3 όπλΐται νεκροί, ό ύπενωμοτάρχης Σπυρόπουλος
Ιωάννης καί οί χωροφύλακες Κουρούσης Νικόλαος καί
Φραγκόπουλος Μαρίνος, τραυματίαι 8 όπλΐται τής Χωρο
φυλακής καί 4 έδεσΐται.
Τήν αύτήν ήμέραν κατελήφθη ύπό τοϋ 34ου Συντάγμα
τος τό Σανατόριον Σωτηρία, τής μικράς έκ Χωροφυλακής
Φρουράς συμπτυχθείσης είς τήν Σχολήν. Κατά τήν 7ην
καί 9ην Δεκεμβρίου ό ούλαμός Ρούβαλη καί Νίκα, ένήργησε, μετά δυνάμεων τής Ταξιαρχίας Ρίμινι, έπίθεσίν
κατά τής κατεχομένης ύπό τοΰ έχθροϋ Σωτηρίας, μέ άπω
λείας είς νεκρούς τόν ύπενωμοτάρχην Παπαχρήστου Χρήστον καί τόν χωροφύλακα Καραβασίλην Γεώργιον.
Μάχη τής 9ης Δεκεμβρίου
Πολεμικόν Συμβούλιον εϊς τήν 2αν Μεραρχίαν έν Ά γίςι Παρασκευή, άπεφάσισε διά τήν πρωίαν τής 9ης Δε
κεμβρίου νά γίνη νέα έπίθεσις κατά τοΰ Έρυθροΰ Σταυροΰ
καί τής Σχολής μας, ύφ’ δλων τών έν τή περιοχή δυνά
μεων τοΰ ΕΛΑΣ.
Τό 7ον Σύνταγμα μέ τά λοιπά τμήματα ένισχύσεώς του,
θά ένήργει άπό Καρανίκα καί Γηροκομείου.
Τά συντάγματα Διαμαντή καί Μπεγνή άπό Σωτηρίας
καί Διαβολορέμματος. Πράγματι τρία πυροβόλα τών 7,5",
δλμοι καί πολυβόλα ήρχισαν σφοδρόν πΰρ άπό τής 6ης
ώρας κατά τής Σχολής καί τοΰ Έρυθροΰ Σταυροΰ. Τήν
7ην ώραν έγένετο έξόρμησις μέ έπικεφαλής, άπό τής κατευθύνσεως Σωτηρίας, τό τάγμα Θεοχάρη, μέ τούς λό
χους τοΰ Λαοκράτη καί τοΰ Αποστόλη. Ή καπετάνισσα
Άσήμω, γυναίκα τοΰ Θεοχάρη, προηγείται μέ τό μαχαί
ρι είς τό στόμα καί τό αύτόματο είς τό χέρι.
Ά λλά ή Χωροφυλακή έγρηγόρει. Θεριστικά πυρά ύπεδέχθησαν τούς έπιτιθεμένους. Τό μέτωπον γεμίζει πτώ
ματα. Ό λοχαγός Λαοκράτης γαζώνεται άπό ριπήν όπλοπολυβόλου καί πίπτει νεκρός. Οί έπιτιθέμενοι καθηλοΰνται καί περί τήν 9ην ώραν άναγκάζονται νά όπισθοχωρήσουν εϊς τάς θέσεις έξορμήσεώς των.
Ό Διαμαντής μαίνεται διά τήν άποτυχίαν. Ή Μεραρ
χία διατάσσει δευτέραν έπίθεσίν, μέ έπικεφαλής τό σύν
ταγμα Μπεγνή άπό Διαβολορέμματος. Μετά προπαρασκευήν διά πυρών τών βαρέων δπλων άρχίζει περί τήν
14ην ώραν νέα έπίθεσις, σφοδροτέρα τής πρώτης. Δύο
περίπου διμοιρίαι τοΰ συντάγματος Μπεγνή έφθασαν
μέχρι τής όδοΰ Μεσογείων, παρά τά μαγειρεία τής Σχο
λής. Τό 7ον Σύνταγμα έφθασε πρό τοΰ μανδροτοίχου τοΰ
Έρυθροΰ Σταυροϋ. Ή κατάστασις ήτο κρίσιμος. Ή Τα
ξιαρχία Ρίμινι, είδοποιηθεΐσα έγκαίρως, ύπεστήριξε τήν
άμυναν διά καταιγιστικών πυρών κατά τών έπιτιθεμένων.
Ό Ερυθρός Σταυρός άμύνεται έρρωμένως.
Ή Σχολή συγκεντρώσασα δύναμιν ένήργησε σφοδράν
άντεπίθεσιν καί ήνάγκασε τούς έπιτεθέντας εϊς ύποχώρησιν, μέ σοβαρωτάτας άπωλείας. Ά λλά καί αί ήμέτεραι
άπώλειαι, κατά τήν ήμέραν ταύτην, ήσαν αί μεγαλύτεροι
άπό πάσαν άλλην ήμέραν.
Έπεσαν μαχόμενοι οί άνθυπομοίραρχοι Τίγκας Πολυχρόνης, Θεοδωρόπουλος Χρήστος καί ό άνθυπολοχαγός
τοϋ ΕΔΕΣ Καραπιπέρης Γεώργιος, έτραυματίσθησαν δέ
ό άνθυπομοίραρχος ^Μπΐκος Γεώργιος, οί άνθυπασπισταί
Τσεκούρας Ιωάννης, Ξυνογαλδς Άνδρέας, Καλπογιάννης Δημήτριος, Παναγιωτόπουλος Μιχαήλ καί όκτώ όπλΐται.
Έπίθεσις κατά τής Σχολής Γυμναστικής
Τήν 12ην καί 13ην Δεκεμβρίου έγένοντο λυσσώδεις
έπιθέσεις τοϋ έχθροϋ, άπό Σωτηρίας καί Διαβολορέμμα
τος, πρός κατάληψιν τής Σχολής Γυμναστικής. Ά λλά οί
γενναίοι ύπερασπισταί ταύτης χωροφύλακες, ύπό τόν μοί
ραρχον Δήμαν Αναστάσιον καί άλλους βαθμοφόρους^
άπέκρουσαν ταύτας σθεναρώς.
Αί άποτυχίαι τοΰ έχθροϋ κατά τήν 8ην και 9ην Δεκεμ
βρίου, ώς καί τήν 12ην καί 13ην ϊδίου μηνός, έπεισαν
τοϋτον δτι ή Χωροφυλακή δέν ήτο εύκολος λεία. Πλήν
δμως συνέχισεν οΰτός τόν κλοιόν καί δέν επαυσεν ήμέ
ραν καί νύκτα νά βάλλη κατά τής Σχολής δι* δλμων καί
άντιαρματικών, ένίοτε δέ καί διά πυροβόλων τών 7,5".
Ή στέγη τής Σχολής είχε σχεδόν καταρρεύσει. Οί τοίχοι
καί τά παράθυρα αύτής, ώς καί τής έκκλησίας μας, ήσαν
διάτρητα καί κατάστικτα άπό τά βλήματα.
407
ΕΙΣ ΤΟ ΥΣ ΗΡΩΙΚΟΣ ΠΕΣΟΝΤΑΣ
ΕΝ Τ Ο ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟ Α ΤΤΙΚ Η Σ
ΑΝΔΡΑΣ Τ Η Σ Β Α Χ ΧΟΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Κ Α ΤΑ Τ Ο Υ Σ Υ Π Ε Ρ Ώ Ο Υ ΕΘΝΟΥΣ Α ΓΩ Ν Α Σ
" λ ·.·Τ ί Μ ό 'Γ
------- --
ϋ !
Τό είς τήν ΝΔ πλευράν τής Σχολής Χωροφυλακής, άνεγερθέν 'Ηρωον, εις μνήμην τών, εν τφ Λεκανοπεδίφ Α ττικ ή ς εις τούς
υπέρ Πατρίδος άγώνας, πεσόντων άνδρών τής Χωροφυλακής.
408
Ά πό τά πυρά τής τοιαύτης τακτικής τοϋ έχθροϋ, άπό
τής 10-20 Δεκεμβρίου, έφόνεύθησαν ό ανθυπομοίραρχος
Κατσίρης Εύστράτιος, ό ύπενωμοτάρχης Δημητρόπουλος
Μιλτιάδης και οί χωροφύλακες Τσαμπουναράκης Ε μ
μανουήλ καί Χατζηθδνος Γεώργιος καί έτραυματίσθησαν
οί άνθυπασπισταί Χωροφυλακής Νικολόπουλος Νικό
λαος, Κέτσης Βλάσιος καί δέκα έξ όπλΐται.
Εκκαθαριστική έπιχείρησις τής 21ης Δεκεμβρίου 1944
Ή περίσφιγξις τής Σχολής κατέστη άποπνικτική. Διά
, τοϋτο άπεφασίσθη καί έξετέλέσθη άπό πρωίας τής 21ης
Δεκεμβρίου έκκαθαριστική ένέργεια, εις περιοχήν μεταξύ
τής όδοϋ Μεσογείων καί τής λεωφόρου Κηφισίας καί άπό
Θών μέχρι Νοσοκομείου Έρυθροΰ Σταυροϋ, διά δυνά
μεως τής Ταξιαρχίας Ρίμινι, όλίγων τάνκς καί 30 άξιωματι
κών τής Χωροφυλακής μετά έκατόν όπλιτών αύτής.
Ή έπιχείρησις έπέτυχεν, άλλά έθρηνήσαμεν πολλούς
άνδρας. "Επεσαν νεκροί ό μοίραρχος Νιαρχάκος Πανα
γιώτης τοϋ Κωνστ., ό άνθυπασπιστής τής Χωροφυλακής
Δάλλας Κωνστ., ό ύπολοχαγός τοϋ ΕΔΕΣ Τρυπίτσης Ιω
άννης καί οί χωροφύλακες Γιαλαμδς Χρήστος καί Κλά
δος Κυριάκος.
Άλλά καί ό έχθρός §σχεν έξακριβωθείσας άπωλείας
§ξ νεκρούς καί είκοσι τραυματίας, μόνον έκ τής δυνάμεως
τοϋ 7ου Συντάγματος.
Αί ήμέραι άπό 22-28 Δεκεμβρίου διήλθον μέ συνεχή
πυρά κατά τής Σχολής, τών Στρατώνων Ίππικοϋ καί* τοϋ
Νοσοκομείου Έρυθροΰ Σταυροϋ, διά πολυβόλων, δλμων
καί άντιαρματικών πυροβόλων, μέ τοπικάς έπιθέσεις
ήμετέρων τμημάτων καί μέ άπωλείας μας τόν ύπενωμοτάρχην Κωνσταντέλλον Παναγιώτην.
Τήν 28ην Δεκεμβρίου παρατηρούνται συνεχείς μετα
κινήσεις πρός Συνοικισμόν Έλληνορρώσων, Διαβολόρεμμα καί Γηροκομεΐον, δίδουσαι τήν έντύπωσιν προετοιμα
σίας πρός έπίθεσίν έναντίον μας.
Νέα έπίθεσις τής 29ης Δεκεμβρίου
Πράγματι άπεφάσισαν νά δοκιμάσουν διά μίαν άκόμη
φοράν τήν ίσχύν των οί έπαίσχυντοι μητραλοΐαι.
Δύο χιλιάδες συμμορΐται κινοϋνται έξ Α γίας Παρα
σκευής πρός Χολαργόν - Σωτηρίαν - Γηροκομεΐον - Τουρ
κοβούνια, πρός ένίσχυσιν τών έκεΐ δυνάμεών των, διά τήν
μεγάλην των έπίθεσίν. Πυροβόλα, δλμοι, πολυβόλα, τά
πάντα είς τήν θέσιν των.
Περί ώραν 2Ιην τής αύτής ήμέρας, έκατόν συμμορΐται
κατέλαβον τήν οικίαν Δάρμου, έναντι τής Σχολής, μετά
τριών πολυβόλων.
Τήν 22.30' ώραν ήρχισε σφοδροτάτη έπίθεσις συγχρό
νως κατά τοϋ Νοσοκομείου Έρυθροΰ Σταυροϋ καί Σχο
λής έξ δλων τών πλευρών. Τά πυρά παντός δπλου έκρό-
τουν δαιμονιωδώς άπό Θών - Αγίου Δημητρίου - Αγίας
Τριάδος - Γηροκομείου - Διαβολορέμματος καί Σωτη
ρίας. Επανειλημμένοι έφοδοι έξεδηλώθησαν. Ά λλά τά
γενναία παιδιά μας, εχοντα πλέον πείραν ένός μηνός είς
τήν μάχην, έκράτησαν τάς θέσεις των καί τελικώς άπέκρουσαν τάς μανιώδεις έπιθέσεις τής φοβεράς αύτής
νυκτός.
Τάς μετέπειτα ήμέρας, μέχρι τής 3ης Ίανουαρίου 1945,
ό έχθρός έκράτησε τάς θέσεις του παρενοχλών τάς δυνά
μεις μας διά συνεχών πυρών καί μικροεπιθέσεων.
Τήν πρωίαν τής 4ης Ίανουαρίου έρρίφθησαν αί τελευ
ταίοι βολαί κατά τής Σχολής, μέ άποτέλεσμα τόν φόνον
τοϋ ύπενωμοτάρχου Καραχάλιου Χρήστου καί τοϋ χωροφύλακος Κασέρη Γεωργίου καί τόν τραυματισμόν έτέρου.
Ή τελική έξόρμησις τής Σχολής
Ά πό τής μεσημβρίας τής 4ης Ίανουαρίου ή Σχολή,
έν συνδυασμώ πρός ένεργείας καί άλλων δυνάμεων, διά
τών διαθεσίμων δυνάμεών της ένήργησε τήν τελικήν
έξόρμησίν της πρός έκκαθάρισιν τών πέριξ είς μέγα βά
θος, μικρόν δέ τμήμα διώκον συμμορίτας εφθασε μέχρι
Πεντέλης, δπου και έπεσαν νεκροί ό ύπενωμοτάρχης
Άρμένης Δημήτριος καί ό χωροφύλαξ Παναγιωτάκος
Φιλάρετος.
Άλλά πολύ πρίν, άπό τής 7ης Δεκεμβρίου, διλοχία
Χωροφυλακής έκ τοΰ Που Τάγματος τοΰ Πέτροβα ύπό
τόν άντισυνταγματάρχην Χωροφυλακής Παπαηλιοΰ Ή λίαν, έτέθη ύπό τάς διαταγάς τοΰ συνταγματάρχου τής
Ταξιαρχίας Ρίμινι θρυλικού Παπαδοπούλου (Παποΰ) καί
ένήργησεν έξόρμησίν πρός τόν Συνοικισμόν Κουπονίων καί έν συνεχείςι πρός Καισαριανήν, μέ άπωλείας μας
τούς ύπενωμοτάρχας Καρανίκαν Νικόλαον, Περιστεράκην
Αθανάσιον, τούς χωροφύλακας Βουλγαρίδην Δημήτριον,
Χατζήνικολάου Νικόλαον, Σπάθήν Άνδρέαν καί Γεωργάραν Κωνστ.
Αί συνολικαί άπώλειαι τής Σχολής κατά τήν Δεκεμ
βριανή ν έκείνην μάχην, ήτις διήρκεσεν ένα όλόκληρον
μήνα, ήσαν νεκροί 4 άξιωματικοι, 1 άνθυπασπιστής, 8
ύπενωμοτάρχαι, 13 χωροφύλακες καί 3 έδεσΐται, σύνολον
29 νεκροί· τραυματίαι δέ 9 άξιωματικοι καί άνθυπασπισταί καί 51 όπλΐται Χωροφυλακής.
Εκτός δμως τών άπωλειών τούτων εΐχομεν καί άλλας,
μεταξύ τών προστατευτικώς κρατουμένων άξιωματικών
τοΰ Στρατοϋ. Ό συνταγματάρχης Πεζικοϋ Παπαδόγκωνας
Διονύσιος έπεσεν είς τούς Στρατώνας Ίππικοΰ. Έτραυ
ματίσθησαν είς τήν περιοχήν τής Σχολής ό άντισμήναρχος Βασιλούδης Δημήτριος, ό άντισυνταγματάρχης Πολιτάκης Γεώργιος, ό ταγματάρχης Πρόκος Δημήτριος,
οί άνθυπολοχαγοί Παναγιωτόπουλος, Λίζος Γεώργιος,
Καραχάλιος Αθανάσιος καί ό άνθυπασπιστής Άναλογίδης Σπυρίδων».
409
6. ΠΩΣ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟΝ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ
Τέλος, πρός. πλήρη διαφώτισιν έπί τοϋ Άγώνος
τής Σχολής Χωροφυλακής, παραθέτομεν τό συνοπτικόν ήμερολόγιον τών έπιχειρήσεων άπό 6ης
μέχρι 17ης Δεκεμβρίου.
ΔΕΛΤΙΟΝ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ
Τής 22ας Δεκεμβρίου 1944
«Συνοπτικόν ήμερολόγιον έπιχειρήσεων Σχολής Χωρο
φυλακής άπό 6ης μέχρι και 17ης Δεκεμβρίου 1944»
«Ή Διοίκησις τής Σχολής 8χουσα πληροφορίας, κα
τόπιν τοϋ έκδηλωθέντος στασιαστικοϋ κινήματος, δτι
έπίκειται έπίθεσις έναντίον τών κτιρίων της, κατένειμεν
άπό τής 4.12.44 τήν ύπ’ αύτής διατιθεμένην δύναμιν και
δπλα έπί τή βάσει τοϋ σχεδίου άμύνης, τό όποιον περιελάμβανε τούς κυρίως τομείς.
1. Τόν άνατολικόν, περιλαμβανόμενον μεταξύ τών μο
νίμων πολυβολείων τών εύρισκομένων βορείως τής άποθήκης έπιστρατεύσεως Ίππικοϋ και τής ΒΑ γωνίας τής
βορείας πτέρυγος τοϋ κτιρίου, 2. Τόν τομέα τόν περιλαμβάνοντα τούς θαλάμους τής βορείας πτέρυγος, και 3. Τόν
δυτικόν τομέα έξικνούμενον καθ’ δλον τό μήκος τοϋ δυτικοϋ άλσυλλίου τής Σχολής.
Πράγματι τήν 6.12.44 καί ώραν 12.50', οί έλασΐται ήρξαντο βάλλοντες κατά τής Σχολής διά πολυβόλων, αύτομάτων δπλων και τυφεκίων έκ τής κατευθύνσεως τών βο
ρείως τής Σχολής οίκιών καί ίδίςι έκ τοϋ κτιρίου τοϋ Έρυθροϋ Σταυροϋ καί τής Σχολής Γυμναστικής. Τό πϋρ
συνεχίσθη έντατικώς μέχρι τής 18ης ώρας τής Ιδίας ήμέ
ρας, όπότε κατέπαυσεν. Οί άνδρες τής Σχολής άπέκρουσαν άποτελεσματικώς τήν έπίθεσίν καί διετή ρησαν τάς
θέσεις των. Άπωλείας κατά τήν ήμέραν ταύτην εϊχεν
ένα άξιωματικόν τραυματίαν.
7η καί 8η Δ εκ εμ β ρ ίο υ 1944
Ό άντίπαλος ήρξατο καί πάλιν άπό τής 5ης πρωινής
ώρας σφοδρότατον πϋρ δι’ δπλων τοϋ αύτοϋ είδους καί
έπί πλέον δι’ δλμων, διαρκέσαν μέχρι τής 18ης ώρας.
Καί αί έπιθέσεις αύται άπεκρούσθησαν έπιτυχώς καί οί
άνδρες διετή ρησαν τάς θέσεις των.
Άπωλείας έσχε, τήν 7.12.44 τραυματίας ένα άνθυπασπιστήν καί 4 όπλίτας, τήν δέ 8.12.44 νεκροί 6 όπλΐται, είς
οδς περιλαμβάνονται καί αί άπώλειαι τοϋ άποσπάσματος
άντισυνταγματάρχου Παπαηλιοϋ συνεργασθέντος μετά
τής Ταξιαρχίας είς τάς έπιχειρήσεις Καισαριανής. Τραυματίαι 8 όπλΐται.
9η Δ εκ εμ β ρ ίο υ 1944
Ό άντίπαλος ήρξατο τήν έπίθεσίν άπό τής 5.30' ώρας
μέ μεγαλυτέραν σφοδρότητα καί μέ πολλά μηχανήματα
410
πυρός, κατορθώσας νά πλησιάση είς τήν Σχολήν, Ιδίως
έκ τής κατευθύνσεως τοϋ Σανατορίου Σωτηρία. Καί τήν
έπίθεσίν ταύτην άποκρούσαντες οί άνδρες, διετή ρησαν
σταθερώς τάς θέσεις των καί άπεδεκάτισαν τάς δυνάμεις
τοϋ άντιπάλου. Κατά τήν Ιδίαν ήμέραν, ή Ταξιαρχία ένήργησεν έπίθεσίν κατά τοϋ Έρυθροΰ Σταυροϋ, δν καί κατέ
λαβε. Είς τήν έπιχείρησιν ταύτην συμμετέσχε καί δύναμις
τής Σχολής ήτις έγκατεστάθη είς τόν Έρυθρόν Σταυρόν,
άφοΰ προέβη είς τήν έκκαθάρισιν τής περιοχής καί τήν
σύλληψιν έλασιτών καί 200 περίπου ύπόπτων, οΰς παρέδωκεν εις τήν Ταξιαρχίαν.
Άπωλείας Ισχε νεκρούς δύο άξιωματικούς καί δύο ό
πλίτας, τραυματίας έννέα άξιωματικούς καί όκτώ όπλίτας.
10η Δ εκ εμ β ρ ίο υ 1944
Ό άντίπαλος ήνοιξε πϋρ άπό τής 9ης πρωινής ώρας,
μέχρι τής 17ης διά τών αύτών δπλων καί έπί πλέον δι’
άντιαρματικών. Ή έπίθεσις άπεκρούσθη καί οί άνδρες
διετή ρησαν τάς θέσεις των άνευ άπωλειών.
11η μ έ χ ρ ι κ α ί 14η Δ εκ εμ β ρ ίο υ 1944
Έξεδηλώθησαν έπιθέσεις διά τών αύτών δπλων καί έκ
τών κατευθύνσεων Σανατορίου Σωτηρία, Διαβολορέμ
ματος, Τουρκοβουνίων καί Γηροκομείου, αΐτινες άπε
κρούσθησαν καί οί άνδρες διετή ρησαν τάς θέσεις των.
Άπωλείας έσχε μόνον τήν 12.12.44 νεκρούς ένα άξιωματι
κόν, τραυματίας δύο άξιωματικούς καί δύο όπλίτας. Συνε
λήφθησαν αιχμάλωτοι καί δύο Έλληνες άντάρται.
15η μ έ χ ρ ι καί 17η Δ εκ εμ β ρ ίο υ 1944
Έπίθεσις δέν έξεδηλώθη. Έρρίφθησαν δμως, κατά δια
λείμματα, βλήματα δλμου καί ριπαί αύτομάτων. Άπώλειαι τήν 15.12.44 εϊς όπλίτης τραυματίας καί τήν 16.12.44
δύο όπλΐται τραυματίαι.
Ή Σχολή Χωροφυλακής άπό τής πρώτης ήμέρας ύπήχθη, διά τάς έπιχειρήσεις, ύπό τάς διαταγάς τής ΠΙης
Όρεινής Ταξιαρχίας. Διά τών ώς άνω έπιχειρήσεων, ή
Σχολή άπέκτησε τά έξής συγκροτήματα άμύνης, πλαισιώσασα ταΰτα δι’ ϊδίων δυνάμεων: 1. Τό κτίριον τής Σχολής
Χωροφυλακής, 2. Τούς Στρατώνας τέως Συντάγματος Τππικοΰ, 3. Τούς Στρατώνας τέως Συντάγματος Εύζώνων,
4. Τό Στρατόπεδον συγκεντρώσεως συλλαμβανομένων έλασιτών, 5. Τό κτίριον τοϋ Νοσοκομείου Έρυθροΰ Σταυ
ροΰ καί 6. Τήν Σχολήν Γυμναστικής.
Ή δύναμις τής Σχολής, κατά τάς ήμέρας τών έπιχει
ρήσεων, άπετελεΐτο άπό 66 άξιωματικούς καί 515 όπλί
τας, εϊς οϋς δέον νά προστεθώσι καί έτεροι 8 άξιωματικοι
καί 110 όπλΐται άοπλοι, προερχόμενοι έκ συμπτυχθεισών
Υπηρεσιών τής Διευθύνσεως Χωροφυλακής Αθηνών, διέ
θετε δέ 581 τυφέκια, 10 όπλοπολυβόλα, 7 αύτόματα Στέν
καί 3 όλμίσκους.
Κατ’ άναφοράν τής Ταξιαρχίας Εθνοφυλακής Άθη-
ν<δν, τό 142 Τάγμα, κατά τάς ένεργηθείσας έκκαθαρίσεις
είς τήν περιοχήν Αμπελοκήπων τήν 13.12.44, £σχε μεταξύ
τ<5ν άλλων άπωλειών καί τάς έξής είς άνδρας Χωροφυλα-
κής: Νεκρός Α.Θ. χωροφύλαξ Ξηροκώστας Νικόλαος,
Τραυματίαι ύπενωμοτάρχαι Τσέλος Νικόλαος, Κοντούλας Βασίλειος καί χωροφύλαξ Γιαγιάκος Βασίλειος.
7. ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΙ ΑΜΥΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΒΕΡΩΦ
Είς τάς, παρά τήν λεωφόρον Αλεξάνδρας, φυλα
κάς ’Αβέρωφ εΐχον έγκλεισθή περί τά 400 άτομα,
συλληφθέντα κατά διαταγήν τής Κυβερνήσεως, με
ταξύ δέ τούτων ήσαν καί οί έπί κατοχής πρωθυπουρ
γοί Τσολάκογλου καί Ίω. Ράλλης, ώς καί διατελέσαντες κατά τήν ίδίαν περίοδον ύπουργοί, στρατη
γοί, άνώτεροι άξιωματικοί καί άλλοι "Ελληνες κα
τηγορούμενοι ώς δοσίλογοι. Ή φρουρά τών φυλα
κών άπετελεΐτο έκ 14 άξιωματικών καί 100 όπλιτών
τής Χωροφυλακής. Κατά τάς παραμονάς τοϋ Δεκεμ
βριανού κινήματος προσετέθη καί μία διμοιρία "Αγ
γλων στρατιωτών ύπό ένα ύπολοχαγόν. Έκρατοϋντο είς τάς φυλακάς 28 άξιωματικοί καί όπλΐται τής
Χωροφυλακής, μεταφερθέντες έκεΐ έκ Κοζάνης ύπό
τών Άγγλων, πρός άποσόβησιν σφαγής των ύπό
τών κομμουνιστών, παραδόξως δέ περιληφθέντες
ύπό τούτων είς τήν κατηγορίαν τοϋ δοσιλόγου. Ούτοι δμως, δταν έξεδηλώθη ή έπίθεσις κατά τών φυ
λακών άφέθησαν έλεύθεροι καί προσετέθησαν είς
τήν δύναμιν τής άμύνης.
Ή φρουρά ήτο ώπλισμένη μέ άτομικά δπλα ίταλικοϋ τύπου, πολλά τών όποιων ήσαν έλαττοματικά, μέ 50 φυσίγγια έκαστον, 4 αύτόματα Στέν, μέ
όλίγας δεσμίδας φυσιγγίων δι’ έκαστον, ώς καί 50
ίταλικάς καί 20 γερμανικάς χειροβομβίδας. Ή άγγλική διμοιρία διέθετεν, έπίσης, άτομικά τυφέκια
καί 5 όπλοπολυβόλα. Πριν άκόμη έκδηλωθή ή έπίθεσις, ό διοικητής τής φρουράς, άντισυνταγματάρχης Χωροφυλακής Κ. Δουκάκης, έπέστησε τήν προσ
οχήν τής Στρατιωτικής Διοικήσεώς Αθηνών έπί
τής δλως άνεπαρκοϋς δυνάμεως φρουρήσεως καί τοΰ
άτελεστάτου όπλισμοϋ τής φρουράς. Έζητήθη έπειγόντως ή ένίσχυσις τής φρουράς καί ή άποστολή
βαρέων δπλων, ή τοποθέτησις συρματοπλεγμάτων
γύρωθεν τών φυλακών καί ή κατασκευή μικρών προ
χωμάτων πρός τοποθέτησιν πολυβόλων είς έπισφαλή σημεία τής άνατολικής καί βορείου πλευράς,
όπόθεν ήτο προφανές δτι θά έπιχειρηθή έφοδος. Ού
δέν τούτων έγένετο, λόγφ τής άνυπαρξίας μέσων καί
τής έπικρατούσης συγχύσεως έκ τής ήδη άρξαμένης
κομμουνιστικής στάσεως. Έ ν τούτοις, ήτο πλέον
ή προφανές δτι θά έξεδηλοϋτο έπίθεσις τών έλασιτικών δυνάμεων, διότι, έκτός τής φρουράς τής Χωρο
φυλακής, είς τήν αιχμαλωσίαν τής όποίας άπέβλε
πον, οί κομμουνισταί έπεθύμουν νά θέσουν είς χεΐράς των τούς δοσιλόγους, τούς όποιους, ώς εΐχον δια
κηρύξει, θά παρέπεμπον είς λαϊκά δικαστήρια πρός
άμεσον έκτέλεσίν.
Ά πό τών πρώτων ήμερών τοϋ κομμουνιστικού κι
νήματος, έσημειώθη συγκέντρωσις έλασιτικών δυνά
μεων πέριξ τών φυλακών καί μεταφορά είς έπίκαιρα
σημεία έφόδου βαρέων δπλων καί πυρομαχικών. Οί
κομμουνισταί κατέλαβον τάς πέριξ οικίας καί τά
γύρωθεν ύψώματα, άπό τών όποιων ερριπτον πυρά
φθοράς καί έξασθενήσεως τοϋ ήθικοϋ τής φρου
ράς, ή όποία άπήντα μετά τίνος περισκέψεως, διότι
τά πυρομαχικά της ήσαν λίαν περιορισμένα. "Ηδη,
πρό τής έκδηλώσεως τής έπιθέσεως εΐχον τραυματισθή 3 όπλΐται, εϊς Ά γγλος έπιλοχίας, μία καλο
γραία τής ύπηρεσίας φυλακών καί εΐχον φονευθή
μία καλογραία καί εν παιδίον. Δραματικαί έκκλήσεις τής φρουράς πρός άποστολήν ένισχύσεων καί
πυρομαχικών, μέσ<ρ τής άγγλικής διμοιρίας διαθετούσης άσύρματον, άπέβησαν έπί ματαίφ.
Περί ώραν 2αν μεταμεσονύκτιον τής 18ης Δεκεμ
βρίου, καταιγιστικά πυρά έδωσαν τό σύνθημα τής
έπιθέσεως τών κομμουνιστών, οί όποιοι εβαλλον άπό
δλων τών πλευρών μέ τυφέκια, αύτόματα, χειροβομ
βίδας καί δυναμίτιδας. Οί άνδρες τής'φρουράς ήμύνοντο κρατερώς. Ά λλά περί τήν 5ην πρωινήν οί
κομμουνισταί, έπωφελούμενοι τοΰ βαθυτάτου σκό
τους έπλησίασαν, έρποντες, τόν μανδρότοιχον τών
φυλακών, τόν όποιον άνετίναξαν διά δυναμίτιδος.
Άνετίναξαν, έπίσης, μίαν σκοπιάν έπί τοϋ μανδρο
τοίχου, δπου έφονεύθησαν εΐς άξιωματικός καί τρεις
χωροφύλακες. Διά τών δημιουργηθέντων ρηγμάτων
οί κομμουνισταί προσεπάθουν νά είσέλθουν είς τό
προαύλιον τών φυλακών, άλλ’ οί άνδρες τής φρου
ράς άπέκρουον γενναίος τάς έπιθέσεις των, προξενοϋντες είς αύτούς βαρείας άπολείας. Έ κ τών κρατουμένον, άξιοματικοί τής Χοροφυλακής, τοϋ Στρατοϋ καί τής Αστυνομίας έσπευσαν αύθορμήτος παρά
τό πλευρόν τών μαχομένον, λαμβάνοντες δέ τά δπλα
τών φονευομένον μετεΐχον γενναίος τοΰ άγώνος ώς
άπλοι μαχηταί. Ανώτεροι τινες έκ τούτον άξιοματικοί, παλαιοί γενναίοι καί πεπειραμένοι πολεμισταί,
καθοδήγουν ή έχειρίζοντο οί ίδιοι άπό καταλλήλον
σημείον τά αύτόματα δπλα.
Περί τήν 9ην προινήν, οί κομμουνισταί, λόγφ
τοΰ άνεξαντλήτου άριθμοΰ τον καί κατόπιν βαρυτάτον άπολειών, έπέτυχον νά είσχορήσουν διά τών
ρηγμάτον τοΰ μανδροτοίχου είς τό προαύλιον τών
411
φυλακών. Οί κρατούμενοι είς τά βόρεια διαμερίσμα
τα δοσίλογοι, οί όποιοι έκινδύνευον νά πέσουν είς
χεΐρας τών είσβαλλόντων είς τόν περίβολον κομμου
νιστών, διετάχθησαν νά έξέλθουν καί νά συγκεντρω
θούν είς τό πρός τήν λεωφόρον Αλεξάνδρας τμήμα
τών φυλακών. Πάντες συνεμορφώθησαν είς τήν, χάριν σωτηρίας των, δοθεΐσαν διαταγήν αυτήν, πλήν
τοϋ στρατηγού Μπάκου, τοϋ τέως άστυνομικοΰ διευθυντοϋ Πειρουνάκη καί τινων άλλων οί όποιοι, ά
γνωστον διά ποιον λόγον, δέν έξήλθον καί, συλληφθέντες έκεΐ ύπό τών κομμουνιστών, κατά τό πλεΐστον έξετελέσθησαν.
Οί άνδρες τής φρουράς τής Χωροφυλακής, οί "Αγ
γλοι στρατιώται, οί φύλακες τών φυλακών καί οί
κρατούμενοι συνεκεντρώθησαν είς τό πρός τήν κεν
τρική ν είσοδον τών φυλακών τμήμα τών κτιρίων,
όπόθεν συνεχίζετο κρατερός ό άγών.
Ά λ λ ’ ή κατάστασις άπό στιγμής είς στιγμήν καθί
στατο περισσότερον τραγική. Τά πυρομαχικά όλονέν έξηντλοϋντο, όλονέν καί περισσότερον, δέν άπέμενον πλέον ή τά όλίγα τής άγγλικής φρουράς. ’Εγένοντο διά τοϋ άσυρμάτου σπαρακτικαί έκκλήσεις
πρός άποστολήν ένισχύσεων ή όποβοήθησιν διά
τάνκς καί Στρατοϋ τής άποχωρήσεως, άλλ’ είς μάτην. Ό συνωστισμός είς τό κτίριον τών κεντρικών
φυλακών, όπου μετεφέρθη ή άμυνα, διότι τά λοιπά,
τό £ν μετά τό άλλο, εϊχον πέσει είς χεΐρας τών κομ
μουνιστών καί ή έπικρατοϋσα σύγχυσις ήτο άπερίγραπτος. Κρατούμενοι, νεκροί, οίμώζοντες τραυματίαι, πολεμισταί έκυλίοντο ό εϊς έπί τοϋ άλλου.
Μία έπιχειρηθεΐσα, ύπό τοΰ άξιωματικοϋ τής Α
στυνομίας Μπουραντα, άπεγνωσμένη έξοδος, έπί
κεφαλής όμάδος κρατουμένων, άπέτυχε λόγφ τοϋ
καταιγιστικού πυρός, οί δέ διασωθέντες κατέφυγον
πάλιν είς τάς φυλακάς. Πολλοί τών κρατουμένων
είχον καταληφθή ύπό πανικοΰ, γνωρίζοντες δέ ποι
ος βασανιστικός θάνατος τούς άνέμενεν, άν §πιπτον
είς χεΐρας τών κομμουνιστών, παρεκάλουν τούς δια
θέτοντας περίστροφα νά ρίψουν βολήν έπί τής κε
φαλής των.
Περί τήν 2αν άπογευματινήν ώραν, έν φ τά πυρο
μαχικά εϊχον σχεδόν έξαντληθή τελείως, οί κομμουνισταί, συνεχίζοντες τάς λυσσαλέας έπιθέσεις των,
είχον προσεγγίσει τό κεντρικόν κτίριον καί έπεχείρουν νά διανοίξουν διά δυναμίτιδος όπάς είσόδου.
Ό άσύρματος τών Ά γγλω ν έξέπεμπε συνεχώς έκκλήσεις θανασίμου άγωνίας. Οί φρουροί άντί νά
παραδοθοϋν, ώς έζήτουν τινές, φθάσαντες είς τό
έσχατον σημείο ν άντοχής, εϊχον άποφασίσει νά έπιχειρήσουν εξοδον αύτοκτονίας, φονευόμενοι τούλάχιστον έν μάχη, άντί νά ύποστοϋν βασανιστικόν καί
έξευτελιστικόν θάνατον. Κατά τάς σπαρακτικάς έκείνας στιγμάς ήκούσθη ό κρότος τριών άγγλικών
τάνκς, τά όποια βάλλοντα καταιγιστικώς πρός έξουδετέρωσιν ή άπομάκρυνσιν τών άντιπάλων, έπλησίαζον τάς φυλακάς. Συγχρόνως κατέφθασαν καί δύο
διμοιρίαι τοϋ 141 Τάγματος Εθνοφρουράς, άποτελούμεναι έκ χωροφυλάκων. Τότε, κατόπιν συνεννοήσεως, διά τοϋ άσυρμάτου, διετάχθη έξοδος έκ
τών φυλακών πάντων έν γένει, φρουρών καί κρατου
μένων, οί όποιοι, ύπό τήν προστασίαν τών άγγλικών
τάνκς, έπορεύθησαν διά τοϋ συνοικισμού Κουντουριώτου πρός τόν χώρον τοΰ Α' Συντάγματος Πεζικοΰ. Ή άποχώρησις έγένετο με άπόλυτον τάξιν, παραληφθέντων καί τών τραυματιών. Ά λλά καθ’ όδόν
πολλοί τών κρατουμένων διέρρευσαν καί έκ τών 400
εϊχον παραμείνει (τινές έφόνεύθησαν κατά τήν άποτυχοΰσαν απόπειραν έξόδου) μόνον 189, οί όποιοι
παραληφθέντες ύπό άγγλικών τμημάτων μετεφέρθησαν είς Φάληρο ν, όπόθεν έστάλησαν είς Αίγυπτον.
Κατά τήν μάχην τών φυλακών Άβέρωφ διεπιστώθη έπισήμως δτι έφόνεύθησαν 4 άξιωματικοι καί 7
όπλΐται, έτραυματίσθησαν δέ εϊς άξιωματικός τής
Χωροφυλακής, ό Ά γγλος ύπολοχαγός καί 4 όπλΐται. Ά λ λ ’ εις τήν πραγματικότητα αί άπώλειαι ήσαν
πολύ μεγαλύτεραι, διότι λόγω τής έπικρατόύσης τρομεράς συγχύσεως καί τοϋ τρόπου έγκαταλείψεως τών
φυλακών, πολλαί τών άπωλειών παρέμειναν άνεξακρίβωτοι.
8. ΑΙ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΒΕΡΩΦ
Παραθέτομεν κατωτέρω τό κείμενον τής, ύπό τοΰ
διοικητοϋ τής φρουράς άντισυνταγματάρχου Δουκάκη, συνταχθείσης τήν 1Ιην Ίανουαρίου 1945, εύθύς
μετά τά γεγονότα, άναφορας πρός τό Ά ρχηγεΐον
Χωροφυλακής, έν συνεχεία δέ τοϋ ύπηρετοΰντος είς
τήν φρουράν καί μετασχόντος τοϋ άγώνος ταγματάρ
χου Νικ. Μαντούβαλου καί, τέλος, £κθεσιν τοϋ διενεργήσαντος ένορκον προανάκρισιν άντισυνταγματάρχου Εύ. Σοφρά.
412
«Λαμβάνω τήν τιμήν νά άναφέρω δτι είς τάς φυλακάς
Άβέρωφ έκρατοΰντο περί τούς 400 δοσίλογοι, μεταξύ
τών όποίων ήσαν καί οί έπί κατοχής διατελέσαντες ύπουργοί τής Ελλάδος καί άνώτεροι άξιωματικοι διαφόρων
δπλων, άπαντες ύπόδικοι είσέτι.
Μόνος έκ τών δοσιλόγων εϊχε δικασθή καί καταδικασθή
είς θάνατον παρά τοΰ Είδικοΰ Δικαστηρίου ό Γ. Γιαννόπουλος. Κομμουνισταί μεταξύ τών κρατουμένων δέν ύπήρχον, είμή μόνον εϊς Βούλγαρος κατάσκοπος, κρατού-
μένος έν άπομονώσει κατόπιν διαταγής τοΰ Γενικοΰ Ε π ι
τελείου Στρατού.
Ή ύπό τάς διαταγάς μου τελοϋσα φρουρά άπετελεΐτο έκ
14 άξιωματικών καί άνθυπασπιστών καί 95 όπλιτόδν Χω
ροφυλακής.
Είς ταύτην εΐχον προσκολληθή, 2 ήμέρας πρό τής έπι
θέσεως, καί 15 άνδρες Χωροφυλακής μετά 13 τοιούτων
τοϋ Στρατεύματος, οΐτινες εΐχον μεταφερθή έκ Κοζάνης
παρά τών Άγγλων καί έκρατοϋντο είς τάς φυλακάς, ΐνα
άποφύγωσι τάς διώξεις τών κομμουνιστών, καί οί όποιοι,
ώς κρατούμενοι είς τάς φυλακάς Άβέρωφ, άπεφυλακίσθησαν διά διαταγής τοϋ Υπουργείου Δικαιοσύνης τήν 1512-44 καί παρέμειναν ένισχύσαντες τήν φρουράν. Ουτω,
άπασα ή δύναμις άπετελέσθη έν συνόλφ άπό 137 άνδρας.
Ό οπλισμός τόν όποιον διέθετεν ή φρουρά άπετελεΐτο
άπό δπλα ιταλικά, ώς έπί τό πλεΐστον έφθαρμένα, μέ 100
φυσίγγια δι’ έκαστον, 50 ίταλικάς χειροβομβίδας καί 20
γερμανικάς τοιαύτας, καί 3 αύτόματα δπλα Στέν με 100
φυσίγγια δι’ έκαστον.
Πλήν τής έλληνικής φρουράς, ύπήρχε καί άγγλική τοιαύτη μιας διμοιρίας, ύπό λοχαγόν τελοϋσα, ήτις διέθετε,
πλήν τών άτομικών τυφεκίων, καί 5 οπλοπολυβόλα.
Οί άνδρες τής έσωτερικής ύπηρεσίας τών φυλακών ή
σαν άοπλοι.
Ή Στρατιωτική Διοίκησις Αθηνών, είς έπανειλημμένας έπιθεωρήσεις της, διεπίστωσε τό έπισφαλές τών φυλα
κών καί τό άνεπαρκές τής φρουράς. Μάλιστα έξέδωσε σχετικήν διαταγήν ΐνα ένισχυθώ διά βαρέων δπλων καί άρκετών πυρομαχικών, διατάξασα συνάμα τήν τοποθέτησιν
διπλής σειράς συρματοπλεγμάτων, είς τά έπισφαλή ση
μεία τών φυλακών, τόσον είς τό άνατολικόν μέρος δσον
καί είς τό βόρειον, δπου καί έξεδηλώθη ή έπίθεσις. Ό μοίως, είχε διατάξει καί τό κτίσιμον τών πρός βορράν
παραθύρων διά λιθοδομής. Ή διαταγή αϋτη τής Στρατιω
τικής Διοικήσεώς Αθηνών, δυστυχώς, δέν έξετελέσθη.
Ά πό τής ένάρξεως τής κομμουνιστικής στάσεως έν
Άθήναις, αί φυλακαί έδέχοντο πυρά τριβής καθ’ έκάστην
έκ τών πέριξ οίκιών καί ύψωμάτων, είς τά όποια άπήντα
καί ή φρουρά.
Έ κ τών πυρών τούτων εΐχον τραυματισθή καί 3 όπλΐται, 1 “Άγγλος έπιλοχίας, 1 καλογραία ύπάλληλος τών
φυλακών, εΐχον δέ φονευθή όμοίως 1 καλογραία καί 1
παιδίον τής Παιδικής Στέγης τών φυλακών.
Ό 15θήμερος ούτος πόλεμος έπέφερε τήν έλάττωσιν
τών πυρομαχικών τής φρουράς κατά τό 1/4 περίπου.
Επειδή δέ αί φυλακαί ήσαν άποκεκλεισμέναι καί έφαίνετο δτι ή έπίθεσις κατ’ αύτών, περισφιγγουμένων πανταχόθεν, ήτο άναπόφευκτος, εΐχον ζητήσει τήν άποστολήν
πυρομαχικών μέσω τής άγγλικής φρουράς, ήτις διέθετεν
άσύρματον τηλέφωνον, τά όποια δέν μοί άπεστάλησαν.
Ένταϋθα δέον νά σημειωθή δτι έπειδή εΐμεθα άποκεκομμένοι τηλεφωνικώς, άπό τής ένάρξεως τής έπαναστατικής έκδηλώσεως, έζήτησα μέσφ τοΰ Ά γγλου διοικητοΰ
καί ύπεμνήσθη είς τάς Έ λλη νικάς Ά ρχάς ή άνάγκη τής
διαθέσεως τών άνω μέσων.
Τήν 2αν νυκτερινήν ώραν τής 17 πρός 18-12-44 έξεδη
λώθη ή γενική έπίθεσις τών κομμουνιστών κατά τών φυ
λακών. Ό λ α ι αί πέριξ τών φυλακών οίκίαι εΐχον καταληφθή παρ’ αύτών καί αί φυλακαί έδέχοντο πυρά έξ δλων
τών πλευρών δι’ δπλων, δλμων, χειροβομβίδων καί πο
λυβόλων. Ή κυρία δμως προσπάθεια τών έπιτιθεμένων
έστράφη πρός τήν βορείαν πλευράν τών φυλακών. Συγ
κεντρωτικά πυρά αύτομάτων δπλων καί δλμων έπιπτον
έφ’ δλων τών σκοπιών τής πλευράς αύτής, είς τρόπον
ώστε οί έντός αύτών ευρισκόμενοι άνδρες ήσαν ύποχρεωμένοι νά βάλλωσιν άμυνόμενοι συνεχώς, κατά τών άπέναντι αύτών εύρισκομένων κομμουνιστών, οΐτινες, παρ’
δλην τήν άριθμητικήν καί είς όπλισμόν ύπεροχήν των,
δέν θά κατελάμβανον τήν πλευράν ταύτην τών φυλακών
έάν δέν έχρησιμοποίουν δυναμίτιδα. Βοηθοΰντος τοϋ σκό
τους καί τής έλαττωματικής κατασκευής τών σκοπιών,
κατόρθωσαν περί ώραν 5ην πρωινήν, ήτοι 3 ώρας μετά
τήν έκδήλωσιν τής έπιθέσεως, νά πλησιάσουν τό έξωτερικόν τείχος είς διάφορα σημεία καί νά θέσουν δυναμίτι
δα, άδιαφοροϋντες διά τάς φθοράς των, καί νά άνατινάξουν
αύτό. Μετ’ αύτοϋ κατέρρευσαν καί σκοπιαί τινές, 3 τόν
άριθμόν, αΐτινες κατεπλάκωσαν καί τούς έντός αύτών πολεμοΰντας άξιωματικσύς καί όπλίτας.
Ά πό τής στιγμής έκείνης ό άγών λαμβάνει μορφήν
κρίσιμον διά τούς άμυνομένους. Οί έπιτιθέμενοι, χρησιμοποιοΰντες άφθονίαν γερμανικών χειροβομβίδων περιτυλιγμένων διά δυναμίτιδος, κατώρθωσαν νά είσέλθουν
είς τά προαύλια τών φυλακών άπό Β καί Α.
Ή φρουρά μάχεται έρρωμένως, ύποστηρίζουσα τά οι
κήματα είς ά έκρατοϋντο οί φυλακισμένοι, άλλ’ οί τοί
χοι τών διαμερισμάτων άνατινάσσονται είς τόν άέρα διά
δυναμίτιδος ό εις κατόπιν τοΰ άλλου.
Αί έπανειλημμέναι έπικλήσεις τοΰ Άγγλου λοχαγοϋ,
διά τοϋ άσυρμάτου τηλεφώνου, πρός ένίσχυσιν ήμών
άπέβησαν έπί ματαίφ.
Τά άνωτέρω, μέχρι τής 9ης πρωινής πλέον ώρας, όπότε
διέταξα τήν μεταφοράν τών κρατουμένων έκ τοΰ παραρτή
ματος τών φυλακών είς τάς κεντρικάς τοιαύτας, διότι οί
κομμουνισταί εΐχον φθάσει πρό αύτοϋ καί έπρόκειτο νά
τό άνατινάξουν.
Ή άμυνα μετεφέρθη πλέον είς τό κτίριον τών κεντρι
κών φυλακών, άλλ’ ό μέγας άριθμός τών συγκεντρωθέντων είς αύτό κρατουμένων καί ό πανικός δστις έξεδηλώθη
μεταξύ αύτών, δυσχεραίνει ταύτην. Παρ’ δλα ταΰτα δ
μως οί κομμουνισταί έκρατήθησαν έκτος τοΰ κτιρίου
μέχρι τής μεσημβρίας, όπότε είσήλθον καί είς αύτό τή
βοηθείςι πάλιν τής δυναμίτιδος.
Φρουρά καί κρατούμενοι έφθάσαμεν είς τό έσχατον
σημεΐον τής άντιστάσεως είς τό οίκημα τής κυρίας είσόδου τών φυλακών, δπου τά γραφεία καί οί θάλαμοι
προσωπικοΰ. Ό ύποφαινόμενος περιτρέχων συνεχώς τά
σημεία τής άμύνης έμψυχώνει τούς άνδρας καί παροτρύ
νει αύτούς. Δέν έδίστασε νά άπειλήση διά τοΰ πιστολι
ού του τούς λιποψυχήσαντας καί νά έπαναφέρη αύτούς
είς τό καθήκον.
Οί έπιτιθέμενοι προσπαθούν νά άνατινάξουν καί τό οί
κημα τοΰτο, δπερ σείεται άπό τάς έκρήξεις τής δυναμίτι
δος καί τών δλμων αύτών.
Είς τό σημεΐον τόΰτο, ό μοίραρχος Κουρετζής διαβιβά-
413
Ανθυπομοίραρχος Γεώργιος Κοράλλης. Έφονεύθη τήν 18.
12. 1944, κατά τήν έπίθεσίν τών κομμουνιστών έναντίον τών
φυλακών Άβέρωφ.
ζει παράκλησιν τοϋ ύπομοιράρχου Μηλιαράκη, τραυματίου δντος, ύποστηριζομένην και άπό όλίγους όπλίτας
πανικοβληθέντας, περί παραδόσεως, διά τό άσκοπον τοϋ
περαιτέρω άγώνος, τήν όποίαν καί άπέρριψα κατηγανακτισμένος, άπειλήσας τούτους ένόπλως άφ’ ένός, διά τήν
περίπτωσιν έπιμονής των, και ένθαρρύνας τούτους άφ’
έτέρου δτι θά διέτασσα τήν έξοδον όμαδικώς έν έσχάτη
άνάγκη καί έφ’ δσον θά έκρινα τοϋτο σκόπιμον. Κατόπιν
τούτου έξηκολουθήσαμεν άμυνόμενοι ύπό τραγικάς πλέον
συνθήκας, καθ’ δσον νεκροί, τραυματίαι καί ύγιεΐς έκειντο ό είς έπί τοϋ άλλου, λόγφ τής στενότητος τοϋ χώ
ρου άμύνης.
Οί πλεΐστοι τών άνδρών δέν διαθέτουσι πλέον ούδέ έν
φυσίγγιον. Τό αύτό συμβαίνει καί μέ τούς Άγγλους, τών
όποίων τά όπλοπολυβόλα ήχρηστεύθησαν έλλείψει φυ
σιγγίων. Ή κατάστασις έφθασεν είς τό άπροχώρητον καί
άπό λεπτοϋ είς λεπτόν άνεμένομεν νά άνατιναχθώμεν είς
τόν άέρα, πράγμα τό όποιον δέν θά άπεφεύγώμεν, αν τήν
13ην ώραν δέν έγένετο παρ’ έμοϋ προσωπικώς άντιληπτόν καί δέν συνελαμβάνετο είς κομμουνιστής δστις
προσεπάθει νά τοποθετήση κιβώτιον δυναμίτιδος είς τήν
καπνοδόχον τοϋ οίκήματος. Ούτος κατά διαταγήν μου
έξετελέσθη άπό τόν πλησίον μου εύρισκόμενον χωρο
φύλακα.
Ένφ πλέον ούδεμία έλπίς σωτηρίας άπέμενεν καί διέ
ταξα περί ώραν 13.30' τήν έξοδον, μέ τροπήν πρός τά
δπισθεν τοϋ Παναθηναϊκού γηπέδου μέρη, δπου είχον
414
πληροφορίας δτι είχε φθάσει ή Εθνοφυλακή, ένεφανίσθησαν 2 άγγλικά τάνκς, τά όποία ήρχισαν νά βάλλουν
κατά τών κομμουνιστών.
Διέταξα άντεπίθεσιν κατά τών έπιτιθεμένων, τούς όποι
ους ή φρουρά άναθαρρήσασα άπώθησεν έκ τοϋ πρό τών
γραφείων χώρου, παραμείνασα οΰτω, είς τά σημεία άμύ
νης, όλίγον πιεζομένη.
Μετά ΙΟλεπτον δρδσιν τών τάνκς άπεφασίσθη, κοινή
συσκέψει μετά τοϋ Ά γγλου λοχαγοϋ, ή έγκατάλειψις τοϋ
κατερειπωθέντος πλέον κτιρίου παρά πάντων, ήτις καί
έπραγματοποιήθη—καίτοι έβαλλόμεθα άπό τάς πέριξ οι
κοδομάς— μέ τάξιν, παραλαβόντες καί τούς τραυματίας,
τοϋ ύποφαινομένου έπιβλέψαντος προσωπικώς διά τήν
μεταφοράν άπάντων τούτων καί άποχωρήσαντος τελευ
ταίου.
Κατά τήν μάχην έφόνεύθησαν ο ί: 1. Α ν θ υ π ο μ ο ί
ρ α ρ χ ο ς: Κοράλλης Γεώργιος, 2. Ά ν θ υ π α σ π ισ τ ή ς :
Ρογκότης Ιωάννης, 3. Χ ω ρ ο φ ύ λ α κ ες: Ζωγράφος Κωνσ.
4. Πάλλας Κωνστ., 5. Στεφανάκης, 6. Δ. Άχιλλεύς, καί έτραυματίσθησαν οί: 1. Ύ π ο λ ο χ α γ ό ς : Ά γγλος, ύποδιοικητής άγγλικής φρουράς, 2. Ύ π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ς : Μηλιαράκης Στυλ., 3. Χ ω ρ ο φ ύ λ α κ ες: Σαλπέας Ίωάν.,
4. Σαράφης, 5. Αργυρίου, 6. Τσακαλάκης, 7. Σαπουρτζής,
8. Κονάκας, 9. Έ ν ω μ ο τ ά ρ χ η ς : Κουλούρης.
Ασφαλώς ύπάρχουν καί άλλα θύματα, τά όποια θά
είναι άγνωστα, ώς έκ τών συνθηκών ύφ’ άς εύρέθημεν, καί
τά όποια έν καιρφ θά έξακριβωθοϋν καί θά άναφέρωμεν.
Μετά τήν έξοδόν μας έκ τών φυλακών κατηυθύνθημεν
άπαντες, έκτός έκείνων οί όποιοι διέρρευσαν, είτε έξελθόντες τών φυλακών ένωρίτερον κατά τήν διάρκειαν τής
μάχης, είτε Καθ’ όδόν δτε έξήλθομεν, πρός τούς Στρατώ
νας τοϋ 1ου Συντάγματος, τή ύποδείξει Ελλήνων καί Ά γ
γλων άξιωματικών.
ΈκέΙ μετρηθέντες εύρέθημεν 189 κρατούμενοι, 30 ύπάλληλοι τών φυλακών, καί 73 άξιωματικοι καί χωροφύ
λακες, έκ δέ τών Κοζανιτών 11, ήτοι σύνολον δυνάμεως 84.
Ήμεΐς άπαντες τήν αύτήν ήμέραν μετέβημεν είς Πα
λαιόν Φάληρον καί τήν έπομένην πρωίαν (19-12-44), δια
ταγή τών Άγγλων, μδς έπεβίβασαν τοϋ α /π ΕηιρίΓβ
ΡεΙγοΙ μέ κατεύθυνσιν πρός τήν Αλεξάνδρειαν.
Έ κ τών διασωθέντων άξιωματικών καί όπλιτών τής δυνάμεώς μου έκράτησαν ώς συνοδούς 50, έκ τών φυλάκων
30 καί έκ τών Κοζανιτών 11. Άπαντες οΰτοι μετά τών
189 κρατουμένων άπεβιβάσθημεν είς Αλεξάνδρειαν καί
έκεΐθεν δι* αύτοκινήτων είς τό στρατόπεδον Απιβηα, 60
χλμ. μακράν αύτής, δπου καί παρεδόθησαν οί κρατούμε
νοι, ώς αί Άγγλικαί Ά ρχαί Αλεξάνδρειάς διέταξαν.
Ήμεΐς, παραμείναντες φιλοξενούμενοι ύπό τών Ά γγλων
είς τόν αύτόν τόπον έπί 4ήμερον, έπεβιβάσθημεν τήν
26-12-44 έν Άλεξανδρείςι τοϋ α/π «Δουνκέρκη» καί άφίχθημεν είς Νέον Φάληρον τήν 28-12-44. Έκεΐθεν δι’
αύτοκινήτων, τάς βραδυνάς ώρας τής αύτής, έφθάσαμεν
είς Παλαιά Ανάκτορα, δπου καί έστρατωνίσθημεν.
Έ ν Άλεξανδρείςι παρέμειναν νοσηλευόμενοι είς τό
Νοσοκομεΐον οί ένωμοτάρχης Γεωργόπουλος Κωνστ.
καί οί χωροφύλακες Κυλισμάνης Άνδρ. καί Σαπουρτζής
Γεώργιος.
Τούς ύπολοίπους 42, κατόπιν διαταγής υμών, ένέταξα
είς τό Σύνταγμα Χωροφυλακής. Οί 4 ύπ’ έμε άξιωματικοί
είς τήν διάθεσιν τοϋ συνταγματάρχου Ήρακλοπούλου, ώς
κατώτεροι, ό ύποφαινόμενος δέ είς τήν τοιαύτην τοϋ συν
ταγματάρχου Πανίτσα, ώς άνωτέρου.
"Απαντα τά άνωτέρω έν γενικαΐς γραμμαΐς, ώς πρός τήν
δράσιν τής φρουράς».
Ό Διοικητής τής Φρουράς
Κ. ΔΟΥΚΑΚΗΣ
Άθήναι 19 Δεκεμβρίου 1944
Ό Ταγματάρχης Μαντούβαλος Νικ.
Π ρός
Τό Άρχηγεΐον Χωροφυλακής
Έ ντα ϋθα
«Περί τής λαβούσης χώραν έπιθέσεως
ύπό άναρχικών
κατά τής Φρουράς τών Φυλακών Άβέρωφ»
«Λαμβάνω τήν τιμήν ν’ άναφέρω δτι τήν 28-11-44 έτοποθετήθην έκ τής Αποθήκης Ύλικοϋ Χωροφυλακής είς
τήν φρουράν φυλακών Άβέρωφ, ής διοικητής έτύγχανεν
ό άντισυνταγματάρχης Χωροφυλακής Δουκάκης Κων.
Τήν 2αν πρωινήν τής 17-12-44 αί φυλακαί Άβέρωφ
έκυκλώθησαν άπό δυνάμεις τοϋ ΕΛΑΣ καί ήρξατο μάχη
σκληρά καί συνεχής, μέχρι τής 3 μ.μ. τής έπομένης, άναμένοντες είς μάτην, κατά τήν διαβεβαίωσιν τοϋ Άγγλου
λοχαγοϋ έπικεφαλής Άγγλων στρατιωτών, ένίσχυσιν έ
ξωθεν, βαλλόμενοι άδιακόπως δι’ αύτομάτων δπλων, όπλοπολυβόλων, πολυβόλων, χειροβομβίδων, δλμων καί
δυναμίτιδος.
Περί ώραν 5ην πρωινήν, οί άντάρται κατώρθωσαν νά
προξενήσωσι, είς τρία τουλάχιστον μέρη, ρήγματα είς
τό τείχος τών φυλακών καί όμάδες τούτων, άφοΰ άνετίνα
ξαν τρεις σκοπιάς διά δυναμίτιδος, νά είσβάλωσι είς τό
προαύλιον τών φυλακών. Ή φρουρά άποτελουμένη άπό
100 όπλίτας καί 14 άξιωματικούς, είς ο6ς προσετέθησαν
ένισχύοντες τήν φρουράν καί 28 όπλΐται καί άξιωματικοί, οΐτινες έκρατοϋντο μεταφερθέντες είς τάς φυλακάς
έκ Κοζάνης καί εΐχον τήν προτεραίαν άποφυλακισθή,
ήμύνθη καί άπέκρουσε τάς έφόδους ήρωικώτατα. Επειδή
δμως τά πυρομαχικά τής φρουράς, άτινα σημειωτέον ήσαν
τελείως άνεπαρκή, ήρχισαν νά έξαντλοϋνται καί έκινδύνευον άπό στιγμής είς στιγμήν νά συλληφθώσιν, ιδίως οί
κρατούμενοι ώς δοσίλογοι, αιχμάλωτοι, ήνοίχθησαν τά
διαμερίσματά των καί μετεφέρθησαν περί ώραν 8ην πρωινήν είς διαμερίσματα άτινα εύρίσκοντο έμπροσθεν τής
κυρίας εΙσόδου τών φυλακών, είς άς άπεσύρθη μαχομένη
καί ή έναπομείνασα δύναμις τής φρουράς καί τά όποια
διαμερίσματα, μέχρι τής στιγμής έκείνης, δέν εΐχον ύποστή μεγάλα ρήγματα καί κατακρημνίσεις άπό τούς συνε
χώς ριπτομένους δλμους καί τάς έκρηκτικάς ϋλας.
Περί ώραν 3.30' μ.μ. κατέφθασαν 2-3 άρματα μάχης,
άτινα διά πυκνοϋ πυρός ύπεστήριξαν τήν φρουράν. Ό
διοικητής τής φρουράς μετά τοϋ διοικητοϋ τών φυλακών
κατόπιν συνεννοήσεως καί μετά τοϋ έπί κεφαλής Ά γ
γλου λοχαγοϋ, διέταξαν τήν έξοδον τών κρατουμένων έκ
τών φυλακών, οί όποιοι μετά τής ύπολοίπου δυνάμεως,
ήτις παρέδωσε τόν όπλισμόν της είς τούς άνδρας τής Τα
ξιαρχίας, οί όποιοι έπροστάτευον τούς άνωτέρω, άφέθη
έλευθέρα νά μεταβή είς τάς οίκίας των, δσοι δμως έκ τού
των, δέν εΐχον πλησίον καί κατά μήκος τής όδοϋ μέχρι
τών Παραπηγμάτων, ένθα παρελήφθησαν οί κρατούμενοι
άπό Άγγλους στρατιώτας, οικίαν, ήκολούθησαν τούς
κρατουμένους. Ό ύποφαινόμενος έφθασε μετά τών κρα
τουμένων, δσοι έκ τούτων δέν έδραπέτευσαν καθ’ όδόν,
είς τά Παραπήγματα καί μετά τήν παραλαβήν των ύπό
τών Άγγλων άνεχώρησε διανυκτερεύσας είς τήν έναντι
κειμένην οικίαν τοϋ γυναικαδέλφου του.
Ή υπόλοιπος έναπομείνασα έλαχίστη δύναμις δέν ώδηγήθη είς τό Άρχηγεΐον Χωροφυλακής, διότι κατά τό
πλεΐστον, διέρρευσε, μετά τήν δοθεΐσαν διαταγήν δτι ή
σαν έλεύθεροι, άλλως τε δέν ήτο γνωστή καί ή διεύθυνσις
τοϋ Αρχηγείου καί κατ’ άκολουθίαν ή όμαδική κάθοδος,
κατά τάς βραδυνάς ώρας Ιδίως, ήτο έπικίνδυνος, δεδομένου
δτι, ώς προαναφέρω, είχε παραδώσει τόν όπλισμόν της
καί έξαντλήσει τά πυρομαχικά της. Κατά τήν συμπλοκήν
έτραυματίσθησαν άξιωματικοί: 1. Ύπομοίραρχος Μηλιαράκης, είς τούς πόδας άπό βλήματα δλμου, 2. Άνθυπασπιστής Κόλλιας, άγνοούμενος. Έφονεύθησαν, άξιωματικοί: 1. Μαντάς Γεώργιος άνθυπομοίραρχος, 2. Ανθυ
πομοίραρχος Κοράλλης, 3. Καρκαντζής άνθυπασπιστής,
4. Ρογκότης άνθυπασπιστής. Όμοίως έτραυματίσθησαν
καί νοσηλεύονται είς τό Α' Γενικόν Νοσοκομεΐον οί
όπλΐται: 1. Ένωμοτάρχης Κουλούρης, 2. Χωροφύλαξ
Σαλπέας, 3. Χωροφύλαξ Αργυρίου καί 4. Χωροφύλαξ
Ντοϋρος.
Εκτός τών άνωτέρω, πιθανώτατα νά έτραυματίσθησαν
ή έφονεύθησαν καί άλλοι όπλΐται, ών τά όνοματεπώνυμα
δέν γνωρίζω».
Ό Ταγματάρχης
ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ
9. Η ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΑΝΑΚΡΙΉΚΗ ΕΚΘΕΣΕ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΒΕΡΩΦ
«Έν Άθήναις τήν 14ην τοϋ μηνός Νοεμβρίου τοϋ 1945
έτους, ό ύπογεγραμμένος άντισυνταγματάρχης Εύάγγε-
λος Σοφράς, ύποδιοικητής τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής Αθηνών, ένεργήσας ένορκον προανάκρισιν, δυνά415
μει διαταγής τοΰ Συντάγματος, πρός έξακρίβωσιν τών
συνθηκών ΰφ’ άς έξουδετερώθη ή φρουρά τών φυλακών
Άβέρωφ, συνήγαγον τά έπόμενα, έκ τών μέχρι τοΰδε
συλλεγέντων στοιχείων:
ΕΙς τάς φυλακάς Άβέρωφ έκρατοΰντο 400 περίπου
δοσίλογοι μεταξύ τών όποιων ήσαν άνώτατοι καί άνώτεροι άξιωματικοι διαφόρων Όπλων καί Σωμάτων, καθώς
καί οί έπί κατοχής διατελέσαντες πρωθυπουργοί καί
ύπουργοί τής Ελλάδος.
Αί φυλακαί ήσαν ώργανωμέναι καί διηυθύνοντο έσωτερικώς υπό τοΰ διευθυντοΰ αύτών Μαθιουδάκη, βοηθουμένου ύπό τών άρμοδίων έσωτερικών φυλάκων.
Ή έξωτερική φρούρησις εϊχεν άνατεθή είς τήν Χωρο
φυλακήν, ής διοικητής έτύγχανεν ό τότε άντισυνταγματάρχης Δουκάκης Κωνστ.
Είς ταύτην εϊχον προστεθή 15 άνδρες τής Χωροφυφυλακής και 13 άνδρες τοΰ Στρατεύματος, οίτινες εϊχον
μεταφέρθή έκ Κοζάνης παρά τών Άγγλων καί έκρατοΰντο
είς τάς φυλακάς ίνα άποφύγωσι τάς διώξεις τών κομ
μουνιστών καί οί όποιοι άπεφυλακίσθησαν διά διαταγής
τοΰ Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Τοιουτοτρόπως άπασα ή δύναμις άπετελέσθη έν συνόλφ έξ 137 άνδρών.
Ό π λ ισ μ ό ς
Οί άνδρες έφερον Ιταλικά τυφέκια μετά 100 φυσιγ
γίων δι’ έκαστον. Χειροβομβίδας έν συνόλφ 80 ίταλικαί
καί 80 γερμανικαί. Αύτόματα δπλα, τρία Στέν μετά 100
φυσιγγίων δι* έκαστον.
*Εκτός τής έλληνικής φρουράς, ύπήρχε καί άγγλική
τοιαύτη, δυνάμεως διμοιρίας, ύπό λοχαγόν Άγγλον, ήτις
διέθετε πλήν τών άτομικών τυφεκίων καί πέντε όπλοπο
λυβόλα.
Μέ τήν άνωτέρω συγκρότησιν έφυλάσσοντο έξωτερικώς τά οίκήματα τών άνδρικών καί γυναικείων φυλακών
Άβέρωφ.
Τήν Ιην τοΰ μηνός Δεκεμβρίου 1944, κατέστη πλέον
έκδηλος ό σκοπός τοΰ λεγομένου στρατοϋ τοΰ ΕΛΑΣ
δστις προσέβαλε διαφόρους μεμονωμένος φρουράς Χω
ροφυλακής καί Αστυνομίας Πόλεων, τάς όποίας έξουδετέρωσεν, άφώπλισε καί κατέστη κύριος τών θέσεών των.
Τήν 4ην Δεκεμβρίου 1944, κατέλαβε, κατόπιν πεντα
ώρου συγκρούσεως, τάς φυλακάς τής όδοΰ Βουλιαγμέ
νης, τών όποίων τούς φρουρούς κατέσφαξε καί άφοΰ
συνεκέντρωσε τάς δυνάμεις του έπί τή βάσει τοΰ έπαναστατικοΰ του σχεδίου, κατά τήν 5ην Ιδίου· μηνός ήτοιμάσθη διά τήν τελικήν αύτοΰ έξόρμησίν πρός κατάληψιν
τής άρχής καί άνατροπήν τοΰ κρατοΰντος έν Έλλάδι
καθεστώτος.
Πράγματι, τάς πρώτος πρωινάς ώρας τής 6-12-1944,
έπετέθη δι* δλων του τών δυνάμεων, έναντίον άπάντων
τών Στρατιωτικών Καταστημάτων καί φρουρών, Αστυ
νομικών Τμημάτων καί κατά πάσης θέσεως τήν όποίαν
ύπερήσπιζον άνδρες τών Εθνικών Δυνάμεων.
Ή ύπεροχή τοΰ πυρός του, τά βαρέα του δπλα καί ή
άριθμητική του δύναμις, τόν κατέστησαν ίκανόν νά έπιβληθή σχεδόν έφ’ όλοκλήρου τής έκτάσεως τής πρωτευ416
ούσης καί μόνον άνεκόπη ή πορεία του άπό ώρισμένας
μονάδας τής Χωροφυλακής καί τοΰ Στρατοϋ, είς ας έπρυτάνευσε τό αίσθημα τής αύτοθυσίας.
Τά τμήματα ταΰτα έπολέμησαν άνευ προηγουμένου
καί άπέκρουσαν λυσσώδεις έπιθέσεις τών έπαναστατών,
μέχρι τής 16-12-1944, ήμέρας καθ’ ήν δι* άντεπιθέσεως
έξεδίωξαν τόν έπιτιθέμενον.
’Ενώ ταΰτα συνέβαινον είς τάς προλεχθείσας μονάδας,
ή φρουρά τών φυλακών Άβέρωφ δέν εϊχεν έμπλακή είς
άγώνα, έδέχετο μόνον πυρά τριβής καθ’ έκάστην έκ τών
πέριξ αύτής οίκιών καί ύψωμάτων είς τά όποια άπήντα
άμέσως. Έκ τών πυρών τούτων έτραυματίσθησαν τρεις
όπλΐται καί εϊς Άγγλος έπιλοχίας.
Ή τακτική αΰτη, ώς εϊναι έπόμενον, έπέφερε τήν μερικήν έξάντλησιν τών πυρομαχικών τής φρουράς.
Ό διοικητής αύτής άντισυνταγματάρχης Δουκάκης,
έν δψει τής καταστάσεως ταύτης, άντελήφθη δτι περιεσφίγγετο πανταχόθεν καί μέσφ τής άγγλικής φρουράς,
ήτις διέθετεν άσύρματον, έζήτησε τήν άποστολήν πυρο
μαχικών, λόγφ δμως τής καταστάσεως καί τής άπομονώσεώς του, καθότι είς άπαντα τά σημεία τής πόλεως
έμαίνετο ή έπανάστασις, δέν τφ άπεστάλησαν. Παρά
ταΰτα έλαβε τά ένδεικνυόμενα μέτρα, συμφώνως πρός τό
σχέδιον άμύνης, δπερ εϊχεν έκπονήσει καί άνέμενε τήν
έπίθεσίν.
Τήν 2αν πρωινήν ώραν τής 18ης Δεκεμβρίου 1944
έξεδηλώθη γενική έπίθεσις κατά τών φυλακών.
Κατά τήν νύκτα 17-18 Δεκεμβρίου 1944, έπωφελούμενοι τοΰ σκότους καί τής έλλείψεως φωτισμοΰ τών φυ
λακών, οί έπαναστάται συνεπλήρωσαν τήν κατάληψιν
δλων τών πέριξ τών φυλακών οίκιών καί θέσεων καί,
τήν 2αν πρωινήν, έβαλλον έναντίον τής φρουράς έξ δλων
τών πλευρών διά διαφόρων δπλων, πολυβόλων καί χειρο
βομβίδων.
Ή προσπάθεια τών έπαναστατών έστρέφετο κυρίως πρός
τήν βορείαν πλευράν. Ή φρουρά ήμύνετο κατά τών έπιτιθεμένων, πλήν δμως, λόγφ τοΰ μεγέθους τής πιέσεως
καί τών μέσων τοΰ έχθροϋ, δέν ήδυνήθη νά ματαιώση
τόν άντικειμενικόν σκοπόν τών έπαναστατών, οίτινες
καλυπτόμενοι καί ύπό τοΰ σκότους, έπλησίασαν τόν
τοίχον τοΰ προαυλίου τής βορείας πλευράς, τόν όποιον
κατώρθωσαν τήν 6ην πρωινήν ώραν ν’ άνατινάξωσι δι*
έκρηκτικών ύλών.
Οΰτω, ήνεώχθη ρήγμα είς τό έξωτερικόν τείχος τών
φυλακών, δπερ εϊχεν ώς έπακόλουθον καί τήν κατάρρευσιν τριών σκοπιών, αΐτινες καί κατεπλάκωσαν τούς έντός
αύτών πολεμοΰντας άξιωματικούς καί όπλίτας. Ά πό τής
στιγμής έκείνης ό άγών λαμβάνει μορφήν κρίσιμον διά
τούς άμυνομένους.
Ό λοχαγός τοΰ Πεζικοϋ Δεμίρης, μετά δυνάμεως άξιω
ματικών καί όπλιτών Χωροφυλακής καί Στρατοϋ, άποκρούει τήν έκ τοΰ ρήγματος άπειλήν τών έπιτιθεμένων
καί δημιουργεί Έ π ο ς διά τό τμήμά του.
Τόσον έκεΐνος, δσον καί οί ύπ* αύτόν άξιωματικοι καί
όπλΐται μάχονται ώς λέοντες τόν άνισον άγώνα καί διά
τής τόλμης καί τής αύτοθυσίας των συγκρατοΰν τούς
έφορμώντας έπαναστάτας μέχρι τής 9ης πρωινής. Τοΰτ*
αύτό, έν σμικρογραφίςι, γίνεται και είς τάς λοιπάς πλευ
ράς τών πολιορκουμένων, καίτοι οί έπιτιθέμενοι, έκτός
τών άλλων πυρών, χρησιμοποιούν γερμανικάς χειροβομ
βίδας περιτετυλιγμένας διά δυναμίτιδος.
Ή πίεσις αύξάνει. Οί έπαναστάται καθίστανται έπιθετικώτεροι καί, έν τέλει, παρ’ δλην τήν άπεγνωσμένην
άμυναν τής φρουράς, κατορθώνουν νά εισβάλουν όλοκληρωτικώς είς τά προαύλια τών φυλακών. Έπηκολούθησαν και άλλαι άνατινάξεις και ό έχθρός έπλησίαζε
τά διαμερίσματα, ένθα έκρατοΰντο οί δοσίλογοι.
Έγένετο σκληρά συμπλοκή είς τό σημεΐον τοΟτο, διά
νά έπιτευχθή ή μεταφορά τών κρατουμένων έκ τοΰ παραρ
τήματος τών φυλακών είς κεντρικά κτίρια. Αΰτη είχεν ώς
έπακόλουθον τήν σύμπτυξιν τής δυνάμεως καί τήν μβτατόπισιν τής άμύνης πρός αύτά.
Ό μέγας άριθμός τών κρατουμένων, ή αΰξησις τής
πιέσεως έκ μέρους τοΰ έχθροϋ, αί έκρήξεις, τά βλήματα
τών βαρέων δπλων, άτινα επιπτον έπί τών κτιρίων, προύκάλεσαν πανικόν μεταξύ τών φυλακισμένων, οΐτινες, έν
άπογνώσει τελοΰντες, διεμαρτύροντο καί έφώναζον έπιτείνοντες τοιουτοτρόπως τήν σύγχυσιν, ήτις ήτο φυσικόν νά έπικρατή κατά τόν άνισον άγώνα τής φρουράς.
Παρ’ δλας δμως τάς τραγικάς δοκιμασίας, τάς όποίας
ύφίστατο αΰτη, κατά τάς διαφόρους φάσεις τής άμύνης,
έκράτησε τάς θέσεις της καί έμάχετο άπεγνωσμένως,
μέχρις δτου οί κομμουνισταί κατώρθωσαν, τή βοηθείςι
πάλιν τής δυναμίτιδος, νά δημιουργήσουν ρήγματα καί
είς αύτά τά κεντρικά κτίρια.
Φρουρά καί κρατούμενοι εύρέθησαν είς τό οίκημα τής
κυρίας είσόδου, ένθα τά Γ ραφεία καί οί θάλαμοι τοΰ προ
σωπικού. Έ κεϊ διεξήχθη άγών, είς τόν όποιον έλαβον
μέρος καί οί κρατούμενοι, μεταξύ τών όποιων καί ό συν
ταγματάρχης Πεζικοΰ Πλυντζανόπουλος Ιωάννης Οί έπιτιθέμενοι προσπαθοΰν ν’ άνατινάξουν τό οίκημα, δπερ
έσείετο άπό τάς έκρήξεις τής δυναμίτιδος καί τών δλμων.
Ή θέσις τών άμυνομένων κατέστη πράγματι τραγική. Τά
φυσίγγιά των είχον σχεδόν έξαντληθή. Τοΰτ’ αύτό συνέβαινε καί είς τήν άγγλικήν δύναμιν, ήτις έμάχετο άπό
τής ένάρξεως τών έπιχειρήσεων μέχρι τής στιγμής ταύ
της μέ πραγματική ν αύτοθυσίαν καί ύπερήσπιζε τάς θέ
σεις της μετά μεγίστης γενναιότητος.
Είς τό σημεΐον τοΰτο ό μοίραρχος Κουρετζής Βασί
λειος έσχημάτισε τήν γνώμην, δτι έξέλιπε πάσα έλπίς
διασώσεως τής φρουράς έκ τής αιχμαλωσίας καί τής
σφαγής καί, τήν σκέψιν του ταύτην, άπεκρυστάλλωσεν
είς άπόφασιν, ένεκεν τών έρειπίών τά όποια ήτένιζεν καί
τήν έλλειψιν οίασδήποτε βοηθείας. Έπέδρασε μεγάλως
έπ’ αύτοΰ καί ή κατάστασις τών τραυματιών, τών όποίων
ή τύχη -ήτο άγνωστος καί, οΐτινες, δικαίως θά έζήτουν νά
προστατευθοΰν, ΐνα μή ύποστοΰν τόν γνωστόν έκ μέρους
τών έλασιτών μαρτυρικόν θάνατον.
Όντως, ό ύπομοίραρχος Μηλιαράκης, τραυματίας ών,
έζήτησεν άπό τόν Κουρετζήν νά πληροφορηθή πώς έχει
ή κατάστασις, ύπονοών διά τών φράσεών του τούτων
καί τήν τύχην του ώς τραυματίου.
Ό μοίραρχος Κουρετζής μετέβη καί συνήντησε τόν
διοικητήν τής φρουράς, δπου, ένώπιον τοΰ μοιράρχου
Ψωμακέλη, ύπέβαλεν είς αύτόν τήν πρότασιν τής συνθηκολογήσεως μετά τών έπαναστατών. Ό Ιδιος μοίραρ
χος Ψωμακέλης ύποστηρίζει, δτι τήν πρότασίν του ταύ
την ύπέβαλεν ό Κουρετζής, κατόπιν παρακλήσεως τοΰ
έπιπολαίως τραυματισθέντος ύπομοιράρχου Μηλιαράκη.
Ή πρότασις άπερρίφθη κατά τούς μάρτυρας έκ μέρους
τοΰ άντισυνταγματάρχου Δουκάκη.
Ή κατάστασις έφθασεν είς τό άπροχώρητον καί, ένεκεν τούτου, έγένοντο έξορμήσεις πρός διάσπασιν τοΰ
κλοιοΰ τών έπαναστατών τόσον έκ μέρους τών άμυνομέ
νων στρατιωτικών, δσον καί έκ τών κρατουμένων, οΐτι
νες ώπλίσθησαν διά τών δπλων τών φονευθέντων καί
τραυματισθέντων όπλιτών.
Είχον άναμειχθή κρατούμενοι καί μαχηταί, δταν κομ
μουνιστής τις, έπωφελούμενος τής συγχύσεως, προσεπάθει νά τοποθετήση κιβώτιον δυναμίτιδος είς τήν καπνο
δόχον τοΰ οίκήματος, είς δ εύρίσκοντο οί άνωτέρω, άλλ’
έγένετο άντιληπτός παρά τής όμάδος Δεμίρη καί συνε
λήφθη άμέσως παρά τίνος χωροφύλακος.
’Απεφασίσθη, ύπό τάς περιστάσεις ταύτας, περί ώραν
13.30' τής 18-12-44, ή έξοδος τής φρουράς, μέ κατεύθυνσιν πρός τά έναντι τοΰ Παναθηναϊκού γηπέδου μέρη.
Τήν στιγμήν άκριβώς έκείνην, ένεφανίσθησαν είς τόν
πρό τής φυλακής χώρον δύο άγγλικά τάνκς καί δύναμις
Εθνοφυλακής. Τά τάνκς ήρχισαν νά βάλλουν κατά τών
κομμουνιστών καί ένεκεν τής δράσεώς των έχαλαρώθη
ό κλοιός τής πολιορκίας είς τό μέτωπον τής κυρίας είσό
δου τών φυλακών, τό κείμενον πρός τήν πλευράν τής
λεωφόρου Αλεξάνδρας. ’Απεφασίσθη έκ μέρους τοΰ διοικητοΰ τής φρουράς άντισυνταγματάρχου Δουκάκη, κατό
πιν συσκέψεως μετά τοΰ "Αγγλου λοχαγοΰ, ή έγκατάλειψις τοΰ κατερειπωθέντος πλέον κτιρίου, ήτις έπραγματοποιήθη κατά τόν άκόλουθον τρόπον. Παρελήφθησαν
οί τραυματίαι, έξησφαλίσθη ή μεταφορά των είς τά Νοσο
κομεία καί μετά ταΰτα έξήλθον κρατούμενοι καί φρου
ροί, ύποστηριζόμενοι ύπό τών άρμάτων τών Ά γγλω ν καί
τής Εθνοφυλακής. Ή κατεύθυνσις τήν όποίαν ήκολούθησαν, ώδήγει πρός τόν χώρον τών παλαιών Στρατώνων
τοΰ 1ου Συντάγματος Πεζικού (Παραπήγματα).
Κατά τήν έξοδόν των ώρισμένοι άνδρες τής φρουράς,
ώς έν τή άπό 19-12-44 άναφορφ τοΰ Ταγματάρχου Μαντούβαλου διαλαμβάνηται, παρέδωσαν τόν όπλισμόν των είς
τούς άνδρας τής Ταξιαρχίας (Εθνοφυλακής) οΐτινες μετά
τών άγγλικών τάνκς ύπεστήριζον τήν έξοδον.
Κατόπιν τοΰ γεγονότος τούτου, κατά τόν ίδιον ταγμα
τάρχην άφέθησαν έλεύθεροι νά μεταβώσιν είς τάς οίκίας
των, πλήν έκείνων οΐτινες ήκολούθησαν τόν άντισυνταγματάρχην Δουκάκην μετά τών κρατουμένων είς τόν
χώρον συγκεντρώσεως (Παραπήγματα). Είς τήν θέσιν ταύ
την, δσοι τών κρατουμένων δέν διέρρευσαν καθ’ όδόν,
παρελήφθησαν ύπό τών Άγγλων, οΐτινες έκ παρεξηγήσεως άπήτησαν καί έπέτυχον τόν άφοπλισμόν τών όπλιτών τοΰ άντισυνταγματάρχου Δουκάκη είς ούς παρέδω
σαν πάλιν τά δπλα των, άφοΰ έξηκρίβωσαν δτι πρόκειται
περί άνδρών οΐτινες έπολέμησαν είς τάς φυλακάς Άβέρωφ (συμφώνως πρός συμπληρωματικήν κατάθεσιν Δου
κάκη).
417
Διά τής άναμίξεως τών Άγγλων ή διοίκησις περιέρ
χεται είς αύτούς και ό μέν ταγματάρχης Μαντούβαλος,
τυχών προφορικής έγκρίσεως ύπό τοΰ διοικητοΰ του,
άπέρχεται καί διανυκτερεύει είς συγγενικήν του οικίαν,
οί δέ λοιποί παραμένουσιν ύπό τόν άντισυνταγματάρχην
Δουκάκην μετά τών κρατουμένων.
Είς τά Παραπήγματα μετρηθέντες εύρέθησαν 189 κρα
τούμενοι (δρα προσηρτημένην κατάστασιν), 30 ύπάλληλοι τών φυλακών καί 73 άξιωματικοί καί χωροφύλα
κες, έκ δέ τών Κοζανιτών 11, ήτοι έν συνόλφ δύναμις
84 άνδρες.
Μετεφέρθησαν αύθημερόν είς Φάληρον καί μετά τών
189 κρατουμένων άπεβιβάσθησαν είς Αλεξάνδρειαν άπ’
δπου οί κρατούμενοι ώδηγήθησαν εις στρατόπεδον, οί δέ
συνοδοί Έλληνες στρατιωτικοί, μετά τετραήμερον δια
μονήν έκεϊσε, έπανήλθον ένταΰθα τήν 28-12-44, πλήν
τριών παραμεινάντων προσωρινώς έν Αλεξάνδρειά λόγφ
άσθενείας.
Κατά τόν ήδη έκτεθέντα τρόπον ήρχισε καί έληξεν ή
μάχη τών φυλακών Άβέρωφ ήτις διήρκεσεν έπί 14 περί
που ώρας. Ή έν γένει έξέλιξις αύτής παρουσίασε διαφό
ρους φάσεις κατά τάς όποίας άξιωματικοί καί όπλΐται
έξετέλεσαν έργα άφθάστου ήρωισμοϋ καί αύτοθυσίας.
Ούδεμία περίπτωσις προέκυψεν, ώστε νά περιέχη στοι
χεία πείθοντα δτι οί ύπερασπισταί τών φυλακών Άβέρωφ
δέν έξετέλεσαν τό καθήκόν των; Απεναντίας άπεδείχθη,
δτι ή έμπλοκή των είς ένα άγώνα άνισον έναντίον ίσχυρώς
ώπλισμένου καί άριθμητικώς ύπερέχοντος έχθροϋ, άνέδειξαν τούτους άρίστους μαχητάς καί άνδρας έχοντας
βαθεΐαν έπίγνωσιν τοΰ καθήκοντος, τών θέσεων τάς ό
ποίας ύπεστήριζον καί τών πρός τήν Πατρίδα ύποχρεώσεών των.
Ή φρουρά τών φυλακών Άβέρωφ δέν είχε μόνον προο
ρισμόν τήν άπόκρουσιν τής σφοδρδς έπιθέσεως ήν άντιμετώπιζεν, άλλά καί τήν φρούρησιν καί έξασφάλισιν 400
περίπου κρατουμένων, πρώην πρωθυπουργών, ύπουργών,
στρατηγών, άνωτέρων καί κατωτέρων άξιωματικών. ΤΗτο
συνεπώς ύποχρεωμένη νά μάχεται καί νά φροντίζη συγ
χρόνως διά τήν έξασφάλισιν τών φυλακισμένων. Άπησχολεΐτο συνεπώς διττώς καί δέν ήτο τελείως άπερίσπαστος είς τό πολεμικόν της έργον. Παρ’ δλα τά μειονεκτή
ματα ταΰτα, κατώρθωσε καί άνταπεκρίθη πλήρως πρός
τόν προορισμόν της καί έξετέλεσε τό καθήκόν της μέχρι
τής έξόδου της κατά τήν χαλάρωσιν τής πολιορκίας.
Διά τό έργον της τοϋτο ούδεμία άμφισβήτησις χωρεΐ.
Ήμύνθησαν άναλόγως τών πολεμικών μέσων τά όποια
διέθετον ύπερανθρώπως καί άπέδωσαν παν δ,τι έπεβάλλετο κατά τάς κρίσιμους έκείνας ήμέρας».
10. Η ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΦΟΡΕΙΑΣ ΥΛΙΚΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
Είς τήν Εφορείαν Ύ λικοϋ Πολέμου, έπί τής λεω
φόρου Βασιλίσσης Σοφίας καί παρά τήν Ριζάρειον
Σχολήν είχε τοποθετηθή μικρά φρουρά έκ τοϋ Συν
τάγματος Μακρυγιάννη ύπό τόν ένωμοτάρχην Δ.
Παυλόπουλον. Οί κομμουνισταί ένδιεφέροντο διά
τήν κατάληψιν τοϋ κτιρίου, τόσον διά νά περιέλθη
ύπό τήν κατοχήν των τό έκεΐ έναποθηκευμένον πολε
μικόν ύλικόν καί τά έργαστήρια έπιδιορθώσεων, δσον
καί διά τήν στρατηγικήν τοποθεσίαν, ή όποία έξησφάλιζε τήν πρός τήν πλατείαν Συντάγματος έξόρμησιν άπό τής λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας καί άπό
τής όδοϋ Ρηγίλλης, πρός τήν κατεύθυνσιν τής όποί
ας έκινοϋντο εύκόλως τά έλασιτικά στίφη άπό Καισαριανής, Σταδίου καί Πετραλώνων.
Επειδή αί πρός τάς όδούς πλευραί ήσαν καλώς
περιτοιχισμένοι καί ώχυρωμέναι, οί κομμουνισταί
άπαρατήρητοι είσήλθον έκ τής οπίσθιας πλευράς
είς τούς κήπους τής Ριζαρείου Σχολής καί έκεΐθεν,
κατά τάς άπογευματινάς ώρας τής 5ης Δεκεμβρίου,
είς τό προαύλιον τής Εφορείας. Οί φρουροί χωρο
φύλακες έπάλαισαν ήρωικώς στήθος πρός στήθος.
Κατά τάς πρώτας στιγμάς τοϋ αίφνιδιαστικοϋ άγώ
νος έφονεύθησαν μερικοί καί τινες ήχμαλωτίσθησαν
άπαχθέντεςέκ παραβιασθείσης όπισθίας θύρας. Ά λ λ ’
οί λοιποί έκλείσθησαν έντός τοϋ κτιρίου, όπόθεν
418
συνέχισαν νά μάχωνται κρατερώς, βοηθούμενοι καί
άπό τό τεχνικόν προσωπικόν τής Εφορείας.
Οί κομμουνισταί πρό τοϋ πυκνοΰ πυρός τών χω
ροφυλάκων έξη ναγκάζοντο είς ύποχώρησιν μετά πολ
λών άπωλειών. Ά λλά μετ’ όλίγον νέα στίφη διά τής
άνοιχθείσης όπισθίας θύρας καί άπό τών πρός τήν
Ριζάρειον τοίχων έφώρμων έντός τοϋ προαυλίου. Ό
αγών διήρκεσεν έπί τετράωρον μέ έναλλασσομένας
φάσεις, άλλοτε έξορμήσεως τών φρουρών πρός έξόντωσιν ή άποδίωξιν τών κομμουνιστών καί άλλοτε
είσορμήσεως νέων έλασιτικών στιφών. "Ηδη έττήρχετο ή νύξ καί οί έλασΐται, έτςωφελούμενοι τοϋ σκό
τους προητοίμαζον άνατίναξιν τοΰ κτιρίου διά δύναμίτιδος. Άλλά, ώς εΐπομεν, ή θέσις αύτή είχε μεγάλην στρατηγικήν σημασίαν διά τήν άσφάλειαν
τοΰ άπομένοντος έλευθέρου κεντρικοΰ τμήματος τής
πρωτευούσης, δπου είχον περιορισθή αί Ά ρ χα ί τής
έλευθέρας Ελλάδος. Διά τοϋτο, ευθύς ώς ένύκτωσε,
τρία άγγλικά άρματα μάχης πλαισιούμενα ύπό άγ
γλικών στρατιωτικών δυνάμεων, περιέζωσαν πανταχόθεν τόν περί τήν Εφορείαν Ύλικοϋ χώρον καί
διά καταιγιστικοϋ πυρός, άπεμάκρυναν τά έλασιτικά
στίφη. Είς τό κτίριον τής Εφορείας έγκατεστάθησαν άγγλικαί δυνάμεις, άναλαβοϋσαι αύταί τήν φρούρησιν, έν φ οί έπιζήσαντες όπλΐται τής Χωροφυλα
κής έστάλησαν πρός ένίσχυσιν τής φρουράς τών
Παλαιών Ανακτόρων. Κατά τήν μάχην έφόνεύθη
σαν δύο ύπενωμοτάρχαι καί εϊς χωροφύλαξ. Ήχμαλωτίσθησαν δύο ύπενωμοτάρχαι, έκτελεσθέντες, καί
εις χωροφύλαξ, ό όποιος κατώρθωσε τήν ώραν τής
έκτελέσεως νά δραπετεύση γυμνός καί άνυπόδητος,
φθάσας είς τήν κατάστασιν αύτήν είς τό Σύνταγμα
Μακρυγιάννη, δπου συνέχισε τόν άγώνα.
Είς τήν δύναμιν τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής
Μακρυγιάννη άνήκεν έπίσης ή ύπό τόν άνθυπομοί
ραρχον Δ. Δημητρακόπουλον φρουρά τής Α' Μοί
ρας αυτοκινήτων, ή όποία εϊχεν έγκατασταθή είς
τόν περιφραγμένον χώρον μεταξύ Εφορείας καί
Στρατιωτικής Λέσχης, παρά τήν πλατείαν Ρηγίλλης. Οί έλασΐται έπεθύμουν τήν αντί πάσης θυσίας
κατάληψιν τοΰ δρχου διά νά περιέλθουν ύπό τήν κα
τοχήν των τά όχήματα καί τό έκεΐ διαθέσιμον πάσης
φύσεως ύλικόν αύτοκινήτων, άλλά καί, ώς εΐπομεν,
διά τό στρατηγικόν τής θέσεως παρά τήν Εφορείαν
καί τήν πλατείαν Ρηγίλλης, τών όποιων και μόνη ή
κατάληψις θά άπέκοπτε τήν έπικοινωνίαν τοϋ κέν
τρου τής πρωτευούσης, ένθα ή Κυβέρνησις, μέ τάς
είς Γουδί έστρατοπεδευμένας έλληνικάς καί συμμαχικάς Στρατιωτικάς Δυνάμεις. Ή φρουρά άπηρτίζετο έξ ένός άνθυπομοιράρχου, ένός άνθυπασπιστοϋ,
τριών ύπενωμοταρχών καί 10 χωροφυλάκων. Συνεπολέμησαν καί οί στρατιώται της Μοίρας ύπό τόν
άνθυπασπιστήν Β. Γκρίτζαλην.
Αί έπιθέσεις πρός κατάληψιν τοΰ δρχου αύτοκινήτων ήρχισαν άπό τών πρώτων ώρών τής έκδηλώσεως
τοϋ στασιαστικοΰ κινήματος, άλλ’ ένετάθησαν κατά
τάς άπογευματινάς ώρας τής 5ης Δεκεμβρίου, συγχρονισθεΐσαι μέ έκείνας κατά τής πλησίον Εφορεί
ας Ύλικοϋ. Ή φρουρά τής Χωροφυλακής άντέταξε
σθεναράν άμυναν καί διά συνεχοΰς καταιγιστικού
πυρος άπέκρουε τάς έπιθέσεις τών έλασιτών. Έλασιτικά στίφη όρμώμενα έκ Βατραχονησίου καί Παγ
κρατίου έπετίθεντο μετά λύσσης, χρησιμοποιοϋντα
έκτος τών αύτομάτων καί έκρηκτικάς ϋλας. Οί άν
δρες τής Χωροφυλακής, βοηθούμενοι καί άπό τούς
άξιωματικούς καί στρατιώτας τής Μοίρας αύτοκινήτων, άπέκρουσαν δλας τάς έλασιτικάς έπιθέσεις,
συνεχισθείσας κατά διαστήματα αίφνιδιαστικώς μέ
χρι τής 2ας Ίανουαρίου. Κατά τάς μάχας έφονεύθη ό
άνθυπασπιστής αύτοκινήτων Β. Γκρίτζαλης καί έτραυματίσθησαν καί δύο ύπενωμοτάρχαι.
Τόσον διά τήν έπιτυχή άμυναν τής Σχολής Χωρο
φυλακής, τής Εφορείας Ύλικοϋ Πολέμου καί τής
Μοίρας αύτοκινήτων δσον καί διά τήν έπιτυχή έκβασιν τών έπιχειρήσεων πρός άπόκρουσιν τών έλασιτών άπό τής πλευράς Σταδίου -Έθνικοϋ Κήπου καί
Ζαππείου, εϊχε σημασίαν ή δράσις τών τμημάτων Χω
ροφυλακής. Τά ένταχθέντα είς τήν ΙΠ Ό ρεινήν Έλληνικήν Ταξιαρχίαν έδρασαν εις τόν τομέα Ζωγρά
φου - Καισαριανής. Περί τών έπιχειρήσεων τούτων
παραθέτομεν κατωτέρω έκθεσιν τοΰ διοικητοϋ άντι-
συνταγματάρχου Ή λ. Παπαηλιοϋ, σταλεΐσαν είς τήν
Σχολήν Χωροφυλακής.
Έ ν Ά θήναις τή 13η Ίανουαρίου 1945
«Περι τής δράσεως Τμημάτων Χωροφυλακής
κατά τάς διεξαχθείσας έπιχειρήσεις
εις τον τομέα Ζωγράφου-Καισαριανής»
«Κατά τάς προμεσημβρινός ώρας τής 6ης Δεκεμβρίου
π.ε. διετάχθην παρ’ ύμών δπως μετά δυνάμεως 270 άνδρών
τής Χωροφυλακής, διατεθέντων μοι έκ τής Ύμέτέρας
τοιαύτης, παρουσιασθώ είς τήν Διοίκησιν τής ΠΙ Ό ρεινής Ε λληνικής Ταξιαρχίας έδρευούσης είς Γουδί. Τό
τοιοϋτον συνετελέσθη μετά σπουδής μέχρι τής μεσημ
βρίας.
Ό άρχηγός Πεζικού συνταγματάρχης Παπαδόπουλος,
ύφ’ ού τάς διαταγάς έτέθην, άνεκοίνωσεν ήμΐν δτι έπίκειται μετ’ όλίγον ή έναρξις έπιχειρήσεων είς τούς το
μείς συνοικισμών Ζωγράφου-Καισαριανής πρός έκκαθάρισιν τούτων έκ τών έπαναστατικών τμημάτων τοΰ
ΕΛΑΣ καί δέον δπως κατανείμω άναλόγως τήν δύναμίν
μου, προκειμένου αΰτη ν’ άκολουθήση έκ τοΰ συστάδην
τά μέλλοντα νά έξορμήσωσι τμήματα τής Ταξιαρχίας.
Καί ένφ τά πάντα ήσαν έτοιμα περί ώραν 2.30' μ.μ. τής
αύτής, ήρχισαν αί έπιχειρήσεις τό πρώτον κατά τοΰ συνοι
κισμού Ζωγράφου καί τής περιοχής τούτου, όπότε τμή
ματα τής Ταξιαρχίας, έξορμήσαντα έκ τοΰ στρατοπέδου
ταύτης τή συμπράξει καί τμημάτων ήμών, άνεπτύχθησαν
εύρέως καί προωθήθησαν μετά πείσμονα άγώνα ώς άκο
λούθως : Τό 3ον Τάγμα τής Ταξιαρχίας άναπτυσσόμενον
πρός τό άριστερόν μέρος τοΰ συνοικισμού, τή συμπράξει
καί ένός λόχου τής ήμετέρας δυνάμεως ύπό τόν ταγματάρ
χην Βασ. Κότσιραν καί μοίραρχον Γεώργιον Νικολόπουλον, τό δεύτερον Τάγμα τής Ταξιαρχίας, τή συμπράξει
έπίσης έτέρου λόχου Χωροφυλακής ύπό τόν μοίραρχον
Γεώργιον Λουκαν πρός τό δεξιόν μέρος, μέ άντικειμενικόν σκοπόν τήν κατάληψιν τοΰ Νοσοκομείου Συγγροϋ
καί τοΰ παρακειμένου άλσυλλίου καί ό ύποφαινόμενος,
διαταγή τοΰ αρχηγού Πεζικού, μετά 50 περίπου άνδρών
διετάχθην νά προωθηθώ μεταξύ τών δύο τούτων ταγμά
των, μέ άντικειμενικόν σκοπόν τήν κατάληψιν τοΰ Σχο
λείου Ζωγράφου, δπερ ύπεστηρίζετο σθεναρώς ύπό μαχομένων έλασιτών δι’ όπλοπολυβόλων καί οδτινος ή κατάληψις συνετελέσθη κατόπιν σκληρας μάχης, έντός ήμισείας περίπου ώρας.
Είμαι ύποχρεωμένος, έξ Ιδίας πλέον άντιλήψεως, νά
τονίσω καί νά έξάρω τήν εύψυχίαν, αύταπάρνησιν καί
αδιαφορίαν πρός τόν θάνατον τόσον τών άξιωματικών
δσον καί τών όπλιτών τοΰ τμήματος τούτου. Μετά τήν
κατάληψιν τοΰ Σχολείου καί τήν έκκαθάρισιν τής πέριξ
περιοχής παρά τών έλευθέρων σκοπευτών, ειδοποιηθείς
παρά τοΰ ύποφαινομένου ό συνταγματάρχης Πεζικού
Παπαδόπουλος άφίκετο μετά δίωρον καί έγκατεστάθη
έν τφ μέσφ αύτών, μετά τοΰ έπιτελείου του.
Προ τής άφίξεως τοΰ άρχηγοϋ Πεζικού τά άνωτέρω
τάγματα, μετά τών λόχων Χωροφυλακής, εϊχον έπιτύχει
419
πλήρως του άντικειμενικοϋ των σκοποΰ κατόπιν σκλη
ρών μαχών, δεδομένου δτι τάς περιοχάς ταύτας, δη
λαδή συνοικισμούς Ζωγράφου, Κουπονίων, Άλεποβουνίων και περιοχών Νοσοκομείου Συγγροϋ, ύπερήσπιζον
έκτός τών τοπικών τμημάτων τοΰ ΕΛΑΣ καί τοιαϋτα τών
συνταγμάτων Θηβών, Λαμίας καί Χαλκίδος ύπό τόν συν
ταγματάρχην Νομικόν έδρεύοντα είς Καισαριανήν. Έπιτευχθέντων τών Αντικειμενικών σκοπών τής πρώτης περιό
δου τών έπιχειρήσεων, κύριον μέλημα τοϋ ύποφαινομένου
ήτο νά έπικοινωνήση άμέσως μέ άπαντα τά τμήματα Χω
ροφυλακής, τινά τών όποίων άπετέλουν προφυλακάς,
όπότε και αΰθις μοί έδόθη ή ευκαιρία νά θαυμάσω τόν
πατριωτισμόν και τήν Αδιαφορίαν τούτων πρός τόν θά
νατον.
Μετά τήν έγκατάστασιν τών φυλακίων κατόπιν διατα
γής τοΰ Αρχηγοϋ Πεζικοϋ, ή ύπόλοιπος δύναμις, μέ έπι
κεφαλής Αξιωματικούς, προέβη είς τήν έκκαθΑρισιν Ζω
γράφου καί Κουπονίων, Αποτέλεσμα τής όποίας ήτο ή
σύλληψις 160 Ατόμων μαχητών τοϋ ΕΛΑΣ καί ή Ανεύρεσις πολλών δπλων και πολεμεφοδίων, ώς καί έκρηκτικών ύλών, άτινα παρεδόθησαν είς τήν Διοίκησίν τής
Ταξιαρχίας.
Ή ένέργεια αΰτη, μολονότι ήτο δύσκολος, έν τούτοις
έξετελέσθη μετά τοιαύτης μεθοδικότητος καί Αξιοπρέ
πειας τών όργΑνων μας, ώστε νΑ προκαλέση τόν θαυμα
σμόν τών κατοίκων τών περιοχών έκείνων καί νΑ έκδηλωθή ούτος παντοιοτρόπως, μέ Αποτέλεσμα τήν έμφύσησιν τής έμπιστοσύνης, σεβασμού καί ΑγΑπης πρός τό
Σώμα τής Χωροφυλακής. ΤΑς άνωτέρω πρΑξεις τών όργΑ
νων μας, ήτοι ήρωισμοϋ, αύτοθυσίας καί Αψόγου συμπε
ριφοράς, μαρτυρεί ή Από 8-12-44 Ήμερησία Διαταγή
τοϋ Άρχηγοϋ Πεζικοϋ τής ΙΠ Όρεινής, διευθύνοντος τάς
έπιχειρήσεις, ής Αντίγραφον ύποβΑλλω. Είς τΑς περιοχΑς ταύτας παρεμείναμεν έπί 23 ήμέρας καθ’ άς έσημειώθησαν ΑλλεπΑλληλοι Αντεπιθέσεις, κατΑ τάς όποίας τό
Σώμα ήμών ύπέστη τάς άκολούθους Απωλείας. 1. Τήν
7-12-44 ό Ανθυπομοίραρχος Χρήστος Μαχαίρας, έπί κε
φαλής όμΑδος τυγχΑνων, ένήργει κατ’ οίκον έρεύνας καί
έτραυματίσθη έξ Αδεσπότου σφαίρας είς τήν κΑτω σια
γόνα έλαφρώς. 2. Τήν 8-12-44, τό ύπό τόν Ανθυπομοίραρ
χον Γεώργιον ΠετρογιΑννην προκεχωρημένον φυλΑκιον,
έκ 15 Ανδρών μας, ύπέστη αίφνιδιαστικήν έπίθεσιν περί
ώραν Πην νυκτερινή ν, μέ Αντικειμενικόν σκοπόν τοΰ
έχθροϋ νΑ διεισδύση καί έπιτύχη τήν πλευροκόπησιν τοΰ
3ου ΤΑγματος ΙΠ Όρεινής Ταξιαρχίας, πλήν δμως, τοΰτο
δέν κατώρθωσεν ό έχθρός, λόγφ τής σθεναράς καί Αποφα
σιστικής ΑντιστΛσεως τών Ανδρών καθ’ ήν έφονεύθησαν
ήρωικώς μαχόμενοι οί ύπενωμοτάρχης Νικ. Καρανίκας
καί χωροφύλακες Νικόλαος Χατζήνικολάου, Κων. Γεωργαράς καί Δημ. Βουλγαρίδης, έτραυματίσθησαν δέ οί
χωροφύλακες Γεώρ. Σιαβούρης καί Ιωάννης Βούλγαρης.
3. Τήν 13-12-44 καί ώραν 10.15' π.μ., είς θέσιν Νεκροταφεΐον Ζωγράφου, κείμενον έγγύς Άλεποβουνίων, £νθα
φυλάκιον, έτραυματίσθησαν οί σκοποί: α) ύπενωμοτάρ
χης Κυριακόπουλος Παναγ. και β) χωροφύλαξ Μπριτσάκης Ιωάννης. 4. Τήν 13-12-44 έφονεύθη ό ύπενωμοτάρχης Περιστεράκις Άθαν., σκοπός ών είς τήν ταρά
τσαν τοΰ Αίγινητείου Νοσοκομείου, ήτοι έν τή έκτελέσει
τών καθηκόντων του. 5. Τήν πρωίαν τής 29-12-44 ήρχισαν έπιχειρήσεις κατά τής Καισαριανής, Παγκρατίου,
Βύρωνος καί Νέας Ελβετίας, καθ’ δς οί λόχοι Χωροφυ
λακής ήκολούθησαν τήν άρχικήν των διάταξιν παρά τό
πλευρόν τών ταγμάτων τής Ταξιαρχίας, ό δέ ύποφαινόμενος είσήλθεν είς Καισαριανήν μετά τών τμημάτων του
τήν πρωίαν τής 30ής έγκατασταθείς είς τό οίκημα τής
Δημαρχίας. Τό Απόγευμα τής ίδίας ήμέρας Αφίχθη καί ό
Αρχηγός Πεζικοϋ μετΑ τοΰ Επιτελείου του έγκαταστα
θείς είς οίκημα Απέχον 100 μέτρα.
Έ ν Καισαριανή έπεδόθημεν είς τήν έκκαθΑρισιν καί
σύλληψιν, μετΑ κόπου καί πολλών κινδύνων, τριακοσίων
τριάκοντα άτόμων (330) μαχητών άναμεμειγμένων είς τό
έπαναστατικόν κίνημα. Έπίσης άνεύρομεν πλεΐστα δπλα,
πολεμεφόδια καί παντός είδους πολεμικόν ύλικόν, άτινα
παρεδόθησαν είς τήν Διοίκησίν τής Ταξιαρχίας. Κατά
τάς έπιχειρήσεις ταύτας καί δτε ή μαχομένη δύναμις
τής Χωροφυλακής είσήρχετο είς τήν Καισαριανήν, έφο
νεύθη ό χωροφύλαξ Σπάθής Άνδρέας τοΰ Παναγιώτου.
Έπί πλέον δέ, είς τήν Καισαριανήν, έπεδόθημεν είς τήν
περισυλλογήν μεγάλου άριθμοΰ πτωμάτων έλασιτών καί
τήν ταφήν των είς τό Νεκροταφεϊον.
Είμαι ύποχρεωμένος καί πάλιν νά τονίσω καί νά έξάρω
τήν άξιοπρεπή καί άψογον συμπεριφοράν τών ύπ’ έμέ
όργάνων, κατά τήν έν Καισαριανή παραμονήν μας καί
έκτέλεσιν τών σκληρών καθηκόντων των. Αί έπιχειρήσεις αύται διαρκέσασαι έπί 34 ήμέρας ούδόλως έπτόησαν
τό ήθικόν τών άνδρών μας, καίτοι έδοκίμασαν στερήσεις
καί κακουχίας τόσον άπό άπόψεως ένδύσεως, ύποδύσεως
καί διαίτης, δσον καί τών δυσμενών καιρικών συνθηκών.
Ιδιαιτέρας δέ έξάρσεως χρήζει ό ήρωισμός, ή αύταπάρνησις καί ή περιφρόνησις τούτων πρός τόν θάνατον,
βαθύτατα αίσθανομένων τό έπιτελούμενον δργον τοΰ ύπέρ
Πατρίδος Άγώνος».
11. Η ΔΡΑΣΕ ΤΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ ΟΔΟΥ ΦΙΛΕΛΛΗΝΩΝ
Πολλαί άλλαι δυνάμεις τής Χωροφυλακής ήσαν
διεσκορπισμέναι είς διάφορα σημεία τών Αθηνών,
πρός φρούρησιν Κρατικών Υπηρεσιών ή έπικαίρων
420
διά τήν προστασίαν τοΰ κέντρου τής πρωτευούσης
θέσεων. Ά ν καί σχεδόν κατά κανόνα ήσαν όλιγάριθμοι καί κακώς ώπλισμέναι αί φρουραί αύταί, ή-
μύνθησαν κρατερώς και ώς έπί τό πλεΐστον άπέκρουσαν μέχρι τέλους τάς έλασιτικάς έπιθέσεις.
Στρατηγικόν σημεΐον άμύνης τοΟ είς τό κέντρον
τής πρωτευούσης έλευθέρου τμήματος αύτής, άπετέλει ή Γενική Διεύθυνσις τοϋ Υπουργείου Εσωτε
ρικών, στεγάζομενη τότε είς τό έπι τής όδοΰ Φιλελ
λήνων 15 κτίριον. Τοϋτο και τά γειτονεύοντα τοΟ
Τμήματος Μεταγωγών τής όδοϋ Κυδαθηναίων καί
τών Έγκληματολογικών Υπηρεσιών τής Πλατείας
Μητροπόλεως έχρησίμευον ώς φράγματα εισβολής
τών έλασιτών άπό Πλάκας και Μοναστή ρακίου πρός
τήν πλατείαν Συντάγματος.
Τό κτίριον τής είς τήν όδόν Φιλελλήνων Γενικής
Διευθύνσεως τοϋ Υπουργείου Εσωτερικών διέθετε
πρός άμυναν δύναμιν 38 άξιωματικών (τεταγμένων
έν ύπηρεσίςι, διότι είς αύτήν ύπήγετο τότε ή Χωρο
φυλακή) καί 51 όπλιτών. Ό άριθμός άλλωστε τής
δυνάμεως αύτής έποίκιλλε διότι καθημερινώς άπεσπώντο έκ ταύτης δι’ άλλας ύπηρεσίας. Ή το δμως
καλώς έξωπλισμένη ή δύναμις αύτή, διαθέτουσα αύ
τόματα, πολυβόλα καί έπαρκή πυρομαχικά.
Αρχηγός τής δυνάμεως ταύτης ήτο ό γενικός δι
ευθυντής Χωροφυλακής παρά τφ Υπουργεία) Εσω
τερικών, συνταγματάρχης Βασ. Παγώνης. Μετά ταύ
της άπετέλει ένιαΐον σύνολον ή μικρά δύναμις (έκ
τριών άξιωματικών, πέντε ύπαξιωματικών καί τινων
χωροφυλάκων) ή άπεσπασμένη είς τήν Διεύθυνσιν
Χωροφυλακής τοϋ Υπουργείου Στρατιωτικών, ύπό
τόν διευθυντήν ταύτης άντισυνταγματάρχην Κ. Μα
κρύνιώτην.
Δεδομένου δτι αί φρουραί, τοϋ Τμήματος Μεταγω
γών τής όδοϋ Κυδαθηναίων καί τών Έγκληματολο
γικών Υπηρεσιών τής πλατείας Μητροπόλεως, διά
γενναίας άμύνης έκράτησαν μέχρι τέλους τάς θέ
σεις των, οί έλασΐται δέν ήδυνήθησαν νά προσβά
λουν τό κτίριον τής όδοϋ Φιλελλήνων. Ά λλ’ ή φρου
ρά τούτου, μακράν τοϋ νά παραμεί'νη άπρακτος, συνετέλεσε σπουδαίως είς τόν άγώνα τών άλλων προκεχωρημένων φυλακίων πρός άπόκρουσιν τών έλασιτικών έπιθέσεών, έκκαθάρισιν τής περιοχής καί προ
στασίαν τοϋ κέντρου τής πρωτευούσης.
Εύθύς ώς έξεδηλώθη τό στασιαστικόν κίνημα, πε
ρίπολος άξιωματικών καί όπλιτών τής Χωροφυλα
κής, έξορμώσα άπό τής όδοϋ Φιλελλήνων πρός τάς
όδούς Κυδαθηναίων, Νίκης, Άδριανοϋ, Νικοδήμου
καί τάς συνεχομένας τής Πλάκας, έξουδετέρωνε τάς
έγκατεστημένας είς διαφόρους, έπικαίρων σημείων,
οΙκίας έλασιτικάς δυνάμεις, αί όποΐαι έχρησίμευον
ώς πυρήνες συγκεντρώσεων διά τήν σχεδιαζομένην
έξόρμησιν πρός τήν πλατείαν Συντάγματος. Ούτως,
άπεμάκρυνε τόν κίνδυνον τής είσβολής είς τό έλεύθερον τμήμα τής πρωτευούσης καί ήδυνήθη νά κατάσχη έναποθηκευμένα δπλα καί πυρομαχικά τοΰ
έχθροϋ. Κατά τάς έκκαθαριστικάς αύτάς έπιχειρήσεις συνέλαβε πολλούς έλασίτας. Μεταξύ τούτων
είχε τήν εύχάριστον έκπληξιν νά πέση είς χεΐράς
της καί ό Βούλγαρος ταγματάρχης Ιωάννης Σαρ
μάντσκι, ό όποιος εϊχεν έλθει είς τήν Ελλάδα ώς
κατάσκοπος, ήδη δέ έχρησίμευεν ώς όργανωτής τών
έλασιτικών δυνάμεων καί διηύθυνε τήν άπό τής
πλευράς έκείνης είσβολήν πρός τό κέντρον.
Ή δύναμις τής όδοΰ Φιλελλήνων σπουδαίως συνετέλεσεν είς τήν άποτελεσματικήν άμυναν τής φρου
ράς τοΰ Τμήματος Μεταγωγών, τήν όποίαν άνεκούφιζε διά συνεχών έπιθέσεών κατά τών είς τάς πέριξ
οίκίας εγκατεστημένων καί σχηματιζουσών πολιορκητικόν κλοιόν έλασιτικών έστιών. 'Ως δέ έγράφη άνωτέρω, δταν οί άνδρες τοϋ Τμήματος Μεταγω
γών, έξαντλήσαντες τά πυρομαχικά των, έπεχείρησαν άπεγνωσμένην έξοδον καί έφθασαν μέχρι τής
όδοϋ Φιλελλήνων, ένισχύθησαν έκεΐ μέ άνδρας καί
έφωδιάσθησαν μέ πυρομαχικά, ώστε νά έπανέλθουν
διά νά συνεχίσου ν τήν άμυναν. Έπίσης καί τό Έγκληματολογικόν Τμήμα τής πλατείας Μητροπόλεως
έβοηθεΐτο δι’ άποστολής έφοδίων καί έπιθέσεών
άντιπερισπασμοϋ. "Οταν δέ αί έλασιτικαί όμάδες,
ύποστδσαι μεγάλας άπωλείας καί άπολέσασαι τήν
έλπίδα τής δι’ έφόδου καταλήψεως τών δύο τούτων
όχυρών, ήρχισαν νά διαρρέουν, ή δύναμις τής όδοΰ
Φιλελλήνων ένισχυθεΐσα καί άπό τάς φρουράς Με
ταγωγών καί Έγκληματολογικοΰ, έξώρμησε πρός
έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις πρός τάς περιοχάς Πλά
κας - Μητροπόλεως - Μοναστή ρακίου, τάς όποίας
καί άπήλαξεν άπό τάς κομμουνιστικάς όρδάς.
12. ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΩΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΦΡΟΥΡΩΝ
Ελλιπές ή μή άπολύτως άκριβές εις τάς λεπτομερείας, άλλ’ ίκανώς διαφωτιστικόν περί τής δράσεως
τής δυνάμεως Γενικής Διευθύνσεως Χωροφυλακής
τοϋ Υπουργείου Εσωτερικών, εϊναι τό τηρηθέν ήμερολόγιον, δπερ καί παραθέτομεν κατωτέρω, έν συνε
χείς δέ βραχεΐαν έκθεσιν τής προσηρτημένης δυνά
μεως, ύπηρετούσης είς τόΥπουργείο ν Στρατιωτικών.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Δράσεως τής δυνάμεως
τής Γενικής Διευθύνσεως Χωροφυλακής
6 Δεκεμβρίου 1944. Ημέρα Τετάρτη
Ά πό τής 8ης ώρας ρίπτονται πυρά δπλου καί αύτομάτων είς διαφόρους παρόδους τής όδοΰ Φιλελλήνων.
421
Τήν ΙΟην ώραν προσήλθεν ό έπίατρος Κρασδς Σπυ
ρίδων είς τό Κατάστημά μας καί μδς άνεκοίνωσεν δτι
τίθεται εις τάς διαταγάς μας καί συγχρόνως μδς Ανέφερεν,
δτι, ώς άντελήφθη διά τών διοπτρών του, έπί τής στέγης
τής, παρακειμένης τή κατοικίςι του, πολυκατοικίας, ύπάρχουν δύο φωλεαί αύτομάτων δπλων, έξ ών ή μία έπί τής
διασταυρώσεως τών όδών Νίκης-Κυδαθηναίων, ή δέ
έτέρα έπί τής όδοΰ Κυδαθηναίων καί έναντι άκριβώς τής
έκκλησίας τής Αγίας Σωτείρας είς τήν ταβέρναν Πορτοκάλη.
Άμέσως έτέθησαν είς τήν διάθεσιν τοϋ έπιάτρου Κρασδ
ό μοίραρχος Παναγόπουλος Νικόλαος, ό Ανθυπομοίραρ
χος Παπανικολόπουλος Δημήτριος, οί ένωμοτάρχαι Γιαν
νόπουλος Γρηγόριος, Τσούσης Σπυρίδων, Γκίκας Νικό
λαος, Παπαγεωργίου Σταΰρος, οί ύπενωμοτάρχαι Βα
βούλης Γεώργιος καί Σιτοκωνσταντίνου Βασίλειος καί
Απαντες μετέβησαν είς τήν ύποδειχθεΐσαν πολυκατοικίαν.
Μόλις έφθασαν είς τήν θύραν τής πολυκατοικίας καί
έγένοντο Αντιληπτοί παρά τών έπαναστατών τών εύρισκομένων έπί τής όδοϋ Κυδαθηναίων έδέχθησαν πυρά οί
προπορευόμενοι, έπίατρος Κρασδς καί ύπενωμοτάρχης
Σιτοκωνσταντίνου. Ό Σιτοκωνσταντίνου έπυροβόλησε
κατά τών έπαναστατών Απαξ καί είσήλθεν έντός τής πολυ
κατοικίας, συγχρόνως δέ είσήλθον καί οί λοιποί Ανευ
κινδύνου, διότι οί έπαναστάται έπαυσαν τάς βολάς καί
άνήλθον δπαντες έπί τής στέγης. Έκεΐθεν έπεσημάνθη
παρά τοϋ έπιάτρου διά τών διοπτρών του ή άκριβής θέσις
τής πρώτης φωλεδς, ό δέ μοίραρχος Παναγόπουλος διήλθε τήν ταράτσαν, έπήδησεν είς έτέραν, έπλησίασε τούς
έπαναστάτας, χωρίς νά βάλλεται καί άπό έκεΐ έξεσφενδόνισε κατ’ αύτών χειροβομβίδας, μέ Αποτέλεσμα τόν φό
νον 3 έπαναστατών καί τόν τραυματισμόν Ισως 3-4, έξ
ών ό εϊς τήν έπομένην, γενομένης έξορμήσεως, Ανευρέθη
πληγωμένος έντός ταβέρνας.
Έ ν συνεχείςι τών Ανωτέρω, ό ένωμοτάρχης Γιαννόπου
λος παρακολουθών τήν κίνησιν τής δευτέρας φωλεδς,
διά τοϋ δπλου του έπυροβόλησε κατΑ τοϋ σκοποϋ έπαναστΑτου τής φωλεδς ταύτης καί τόν έτραυμΑτισεν είς
τόν πόδα. Ό στασιαστής έγκατέλειψε τό δπλον του κατΑ
γής καί έτράπη είς φυγήν.
Ή Διεύθυνσις έπικοινωνοϋσα συνεχώς διά τηλεφώνου
μέ τόν έπίατρον Κρασδν καί τόν ένωμοτάρχην Γιαννό
πουλον, άπέστειλε τόν ένωμοτάρχην Παπαπαναγιώτου
Εύθύμιον μέ Αριθμόν χειροβομβίδων διΑ τήν περαιτέρω
δρδσιν κατΑ τών έπαναστατών. ΔιΑ τών νέων πυρομαχι
κών, χρήσιν τών όποιων έκαμεν δ Αποσταλείς ένωμοτάρ
χης Παπαπαναγιώτου, είς δν ύπεδείχθη ό χώρος τής φω
λεδς τοϋ δευτέρου αύτομάτου, έπετεύχθη κατόπιν έκσφενδονίσεως τριών χειροβομβίδων ή θανάτωσις ένός
έπαναστάτου καί ή άπομάκρυνσις τών λοιπών. Ούτω κατεσχέθησαν δύο αύτόματα Στέν μετά 4 γεμιστήρων καί
600 φυσιγγίων καί πέντε Ατομικά δπλα. Οί Ά γγλοι παρέλαβον τούς τραυματισθέντας καί φονευθέντας. Έ ν συνε
χείς συνελήφθησαν έπί τόπου ο ί: Λεουτσάκος Ήλίας,
Μαστοράκης Κων. καί Σαπρανίδου Όλγα, τραυματιοφο
ρείς τοϋ ΕΛΑΣ μετά τοΰ φορείου των.
Σήμερον παρ’ όργάνων τής Υπηρεσίας μου συνελή
422
φθησαν ο ί: 1. Μπακούρης Κων. φέρων κομμουνιστικόν
έμβλημα ΚΚΕ, 2. Μόύκας Θωμδς, διότι έστερεΐτο ταυτότητος καί διότι διέμενε σιτιζόμενος είς τό Σώμα Στρατοΰ ΕΛΑΣ έπί τής όδοΰ Σίνα, 3. Σωφρονδς Γεώργιος, διότι
ώδήγει τό ύπ’ άριθ. 29.607 αύτοκίνητον λεωφορεΐον, ώς
βοηθός αύτοϋ καθ’ όμολογίαν του, δι’ ού μετεφέρθησαν
όπλοφόροι τοΰ ΕΛΑΣ έξ Αμαρουσίου πρός συμμετοχήν
είς τόν Αγώνα, 4. Λιάρος Γεώργιος, διότι έπ’ αύτοΰ Ανευ
ρέθη καρφίς πεντάγωνος, φέρουσα τό έμβλημα καί τά
γράμματα τοΰ ΚΚΕ, 5. Μάλφας Νικόλαος, καθηγητής
Φιλολογίας έκ Λευκάδος, έφ’ ού Ανευρέθη Αλληλογρα
φία, έξ ής προκύπτει δτι ούτος ήτο γραμματεύς τής Κεν
τρικής Έπιτροπής ΛευκΑδος τοΰ ΕΑΜ.
Τή αίτήσει τοΰ Τμήματος Μεταγωγών Αποστέλλομεν,
διΑ τοΰ ταγματΑρχου Βαλσαμάκη Σταύρου, είς αύτό 800
φυσίγγια Ιταλικά.
Τό Τμήμα Μεταγωγών, ύποστάν ένοπλον έπίθεσιν τοΰ
ΕΛΑΣ καί τυχόν Απωλειών είς νεκρούς καί τραυματίας
συμπτύσσεται πρός τό ΚατΑστημα τής Γενικής Διευθύνσεως Φιλελλήνων 15. Τό σκόπιμον ή έπιβεβλημένον τής
συμπτύξεως Αποτελεΐ Αντικείμενον ιδιαιτέρας διοικητι
κής έρεύνης.
Ήμετέρα δύναμις μέ έπικεφαλής τόν Ανθυπομοίραρχον
Βασιλόπουλον Γεώργιον έπιτυγχάνει τήν έξόντωσίν δύο
έστιών, εύρισκομένων, τής μιδς έπί τοΰ τέλους τής όδοΰ
Νικοδήμου - Άδριανοΰ, τής έτέρας έπί τής όδοΰ Ύπερείδου καί ούτως έλευθεροΰται ή όδός Νικοδήμου, έπιτρέπουσα τήν έπανεγκατάστασιν τών άνδρών τοΰ Τμήματος
Μεταγωγών, ήτις καί ένεργεΐται παρά τοΰ Αξιωματικού
τούτου.
Είτα διατάσσεται ό ύπομοίραρχος Ζορμπαλδς Εύάγγελος νά μεταβή μετά δυνάμεως είς Τμήμα Μεταγωγών,
πρός ένίσχυσιν του, δπερ καί έπραξε. Παρά ταΰτα ή έπανεγκατασταθεΐσα δύναμις τοΰ Τμήματος Μεταγωγών Απέρ
χεται καί διανυκτερεύει είς τό οίκημα τοΰ Υπουργείου
Γεωργίας.
Ό μοίραρχος Μαράκας Κωνστ. έν τφ θαλάμω τοΰ Κα
ταστήματος τής Διευθύνσεως έκυψε νά σκουπίση διά σαρώθρου δτε έπεσε τό έν τφ θυλακίφ του περίστροφόν του
καί έκ τής έκπυρσοκροτήσεώς του έτραυματίσθη σοβαρώς είς τήν στηθικήν χώραν. Ό τραυματισθείς μετά πρό
χειρον περίθαλψιν μετεφέρθη δι’ άγγλικοΰ αύτοκινήτου
είς τό έν Ψυχικφ Νοσοκομεΐον, πρός νοσηλείαν.
Όμάς ύπό τόν Ανθυπομοίραρχον Βασιλόπουλον, έν
συνεργασίςι μετά άγγλικοΰ τμήματος, προβαίνει είς έκκαθάρισιν φωλεδς έπί τής όδοΰ Πέττα καί έτέρας έπί τής
όδοϋ Άστερίου. Κατά τήν έπιχείρησιν ταύτην έτραυμα
τίσθη είς Άγγλος λοχαγός.
7 Δεκεμβρίου 1944.-Ημέρα Πέμπτη
Τήν 6.30' ώραν τής σήμερον έκλήθη ό διοικητής τοΰ
Τμήματος Μεταγωγών μετά τών όπλιτών του, πρός οϋς
ώμίλησεν ό ύποφαινόμενος καί ύπεχρέωσεν αύτούς νά
έπανέλθωσιν είς τήν θέσιν των, άφοϋ τούς έφωδίασε διά
πυρομαχικών. Παρευθύς άνεχώρησεν ό διοικητής τοϋ
Τμήματος Μεταγωγών μετΑ Αξιωματικών καί τινων όπλιτών. Οί λοιποί όπλΐται συνοδεύονται βραδύτερον παρΑ
τοϋ μοιράρχου Σπάλα Ίωάννου και Ανθυπομοιράρχου Βα
σιλοπούλου Γεωργίου είς τό Κατάστημά των, άποκατασταθείσης ούτω τής δυνάμεως ταύτης πρός έκπλήρωσιν
τοϋ προορισμού της.
Ό Ανθυπομοίραρχος Βασιλόπουλος μετά τών ένωμοτάρχου Καψάλη καί χωροφύλακος Λεωτσάκου διενεργοϋν εύρεΐαν έρευναν είς τάς είς τήν περιοχήν τοϋ Τμήμα
τος Μεταγωγών οικίας καί προβαίνουν είς τήν σύλληψιν πλέον τών 20 περίοικων οΐτινες διήρπασαν τό έγκαταλειφθέν ύλικόν, δημόσιον καί ιδιωτικόν, τοϋ Καταστή
ματος τοϋ Τμήματος κατά τήν παρελθοϋσαν νύκτα. Τό
ύλικόν συνεκεντρώθη καί παρεδόθη είς τούς δικαιούχους.
Έ ν συνεχείς, ό ίδιος Αξιωματικός, προέβη είς τήν έγκατάστασιν 4 άξιωματικών μετ’ άναλόγου δυνάμεως τοϋ Τμή
ματος Μεταγωγών είς έπικαίρους θέσεις έπί πολυκατοι
κιών.
"Ωρα 9η. Ό μοίραρχος Σπάλας μετά τοϋ έπιάτρου Κρα
σά Σπυρίδωνος έλέγχουν τήν όδόν Κυδαθηναίων - Θέσπιδος καί κατάσχουν τρία πολεμικά ίταλικά δπλα είς τόν
περίβολον τοϋ Καταστήματος τοΰ Έρυθροϋ Σταυροϋ.
Τμήματα τής δυνάμεώς μου μέ έπικεφαλής τούς: Ταγματάρχην Κανταράκιαν, μοιράρχους Σπάλαν, Παναγόπουλον, Γιαννάκόν, ύπομοίραρχον Ζορμπαλαν καί άνθυπομοιράρχους Δαιμονάκον, Βασιλόπουλον, Παπανικολόπουλον, ένήργησαν έκκαθαριστικάς έρεύνας έπί πολλών
ύπόπτων οίκιών τής περιφερείας Πλάκας μέχρι πλατείας
Συντάγματος, πρός δέ, συνέλαβον πρόσωπα έπικίνδυνα
είς τήν δημοσίαν τάξιν. Συνελήφθησαν: οί Αντώνιος
Χιωτάκης, καί Διαμαντής Άγγελίδης ώς μαχηταί τοΰ
ΕΛΑΣ. Έπίσης συνελήφθησαν ο ί : Παναγιώτης Βλαντής
καί Ιωάννης Τσίτουρας, ένοπλοι μαχηταί τοΰ ΕΛΑΣ κάί
κατεσχέθησαν είς χεΐράς των, έν αυτόματον Στέν μετά
μιας γεμιστή ρος, δύο βραχύκαννα ίταλικά δπλα μέ 80
φυσίγγια καί έν βλήμα μικροΰ δλμου. Συνελήφθησαν
άκόμη ο ί : Σφακιανουδάκης Ιωάννης, Παπαμανωλάκης
Γεώργιος καί Βογιατζόγλου Νικόλαος, ώς τροφοδόται
τοΰ ΕΛΑΣ. Όμοίως ό Ιταλός ύπήκοος Κασαντρέλλι
Παΰλος τοΰ Σεγόντου καθώς καί ό Γκοβέσης Εύστράτιος,
ώς μαχητής τοΰ ΕΛΑΣ. Όμοίως, ό ύπαρχιφύλαξ τοΰ Β'
Αστυνομικού Τμήματος Βασιλάκης Κωνστ. διότι, κομ
μουνιστής ών, προέδιδε τούς συναδέλφους του είς τήν
κομμουνιστικήν Όργάνωσίν Πλάκας καί ό Ράπτης Νικ.,
ώς έπικίνδυνος κομμουνιστής.
Έζητήθη παρά τοΰ Τμήματος Μεταγωγών ή σύλληψις
τοΰ Βαρσάκη Κωνστ., κουρέως, έπί τής όδοΰ Απόλλωνος,
έναντι ταβέρνας Διογένους Παπαδοπούλου καί τής έρωμένης του Βαρβάρας, διότι ούτος έξετέλεσε τόν Βρασίδαν
Κουζούναν εις τήν γωνίαν τών όδών Πετράκη - Απόλ
λωνος.
Αιτήσει τής Α γγλικής Στρατιωτικής 5Αρχής άποστέλλεται τμήμα 5 όπλιτών μέ έπικεφαλής τόν ένωμοτάρχην
Γκίκαν Νικόλαον διά κοινή ν κατοχήν τοΰ έγκαταλειφθέντος Β' ’Αστυνομικοΰ Τμήματος.
Κατεσχέθη σήμερον παρά τοΰ άνθυπομοιράρχου Βασι
λοπούλου Γεωργίου, ένεργοΰντος μετά τοΰ μοιράρχου
Παναγοπούλου Νικολάου καί άλλων όργάνων, είς τήν οι
κίαν Χατζημιχάλη, κείμενη ν έπί τής πλατείας Αγγέλου
Γέροντα τής Πλάκας, τό ’Αρχεΐον Λαϊκής Έπιτροπής τοΰ
Κομμουνιστικοΰ Κόμματος Πλάκας, μέ περιεχόμενον τά
έξής έγγραφα: Διά,γραμμα όρίων 1ου τομέως. Διάγραμμα
όρίων 3ου τομέως - Κατάστασιν άπορων - Πρόχειρα χει
ρόγραφα έπτά άντίτυπα - Διάγραμμα όρίων τομέως - Δύο
πίνακες οικογενειακής καί οίκιακής καταστάσεως Ατό
μων περιοχής Πλάκας - Σημείωμα ύπομνήσεως αιτήσεων
Μαρ. Σταρακάτου - Ψήφισμα Λαϊκής Έπιτροπής Πλάκας
τής 24.10.1944 - Ό μοιον τής 21.10.1944 - Σχέδιον έπιστολής πρός εύπόρους - Χειρόγραφος κατάλογος εύπορων Φάκελος Υγειονομικού Τμήματος Λαϊκής Έπιτροπής Καταστάσεις δικαιουμένων ύποδημάτων καί ένδυμάτων Βιβλίον πρακτικών συνεδριάσεων Λαϊκής Έπιτροπής
Πλάκας - Φάκελος Οίκονομικοΰ Τμήματος - Φάκελος
τεχνικοΰ Τμήματος - Φάκελος έπισιτισμοΰ, φάκελος προεδρείας, Αρχείου Ατομικών έξυπηρετήσεων, έξακριβώσεως
Απόρων οίκογενειών, διαφωτίσεως - Βιβλίον παρασκευής
συσσιτίου, σιτιζομένων παιδίων καί Απόρων Ανηλίκων.
Τέλος τό Από 5.10.44 έγγραφον περί διορισμοϋ ώς έπιτίμου προέδρου τοΰ Διοικητικοΰ τοΰ Β' Άστυνομικοΰ Τμή
ματος.
8 Δεκεμβρίου 1944: Ημέρα Παρασκευή
Ήμετέρα δύναμις μέ έπικεφαλής τούς μοίραρχον Παναγόπουλον καί Ανθυπομοίραρχον Βασιλόπουλον έρευνς
τήν οϊκίαν τοΰ ίατροΰ Νικολακοπούλου καί προβαίνει
είς τήν κατάσχεσιν ρουχισμού, ίματισμοΰ, πυρομαχικών
και κομμουνιστικοΰ άρχείου.
Τό ύπό τόν ένωμοτάρχην Γκίκαν καί είς τό Β' Αστυνο
μικό ν Τμήμα άποσταλέν άπόσπασμα έπιστρέφει σήμερον,
ώραν 16ην, έπιτελέσαν τήν άποστολήν του. Συνεχίζον
ται αί έπί προσώπων καί οίκιών έρευναι. Μετά Αγγλικού
Τμήματος ένεργοϋνται κατά τήν διάρκειαν τής νυκτός
διάφοροι οίκιακαί έρευναι.
Λαμβάνονται διάφορα μέτρα άσφαλείας, έξασφαλίσεως
τής τάξεως έν τή περιφερείς μας, έν συνεργασία μέ τάς
δυνάμεις τοΰ Τμήματος Μεταγωγών καί Διευθύνσεων Έγκληματολογικών Υπηρεσιών, πρός Ας έδόθησαν προη
γουμένως αί δέουσαι διαταγαί διά τήν κοινήν ένέργειαν,
πρός έξασφάλισιν τής Τάξεως είς τόν τομέα τής περιοχής
τών Υπηρεσιών τούτων.
9 Δεκεμβρίου 1944: Ημέρα Σάββατον
Συνεχίζονται αί έκκαθαριστικαί έρευναι έπί προσώπων
καί οίκιών παρά τών ήμετέρων όργάνων, έπιδειξαμένων
ζήλον καί αύταπάρνησιν είς τήν έκπλήρωσιν τών καθη
κόντων των.
Κατά γενομένην έρευναν έν τή έπί τής όδοΰ Δαιδάλου
άρ. 26 οίκίς, παρ’ όμάδος μέ έπικεφαλής τούς ταγματάρχην
Κοκκίνην Μιχαήλ καί μοίραρχον Παναγόπουλον Νικό
λαον, συλλαμβάνεται ό Σαρμάντσκι Ιωάννης, Βούλγαρος
ταγματάρχης μέ διαφόρους ταυτότητας, πράκτωρ τών
Γερμανών καί Βουλγάρων, παρουσιαζόμενος ώς Λευκορρώσος. ’Απεστάλη συνοδείς είς τήν Αγγλική ν Αστυνο
μίαν, παρ’ ής έξακριβώθη καί ή ταυτότης του. Ό χωροφύ
λαξ τής δυνάμεώς μου Παπαπολύζος Παναγιώτης συνέ
λαβε τόν Ιταλόν ύπήκοον Φασάνο Ίωάννην. Ό χωροφύ423
λαξ τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής Μπρέσακας Η ρ α
κλής συνέλαβε τήν Αικατερίνην σύζυγον Δημητρίου
Κυράνη, διότι έφερεν ύπόπτως κεκρυμμένην άδειαν κυ
κλοφορίας τοϋ ΕΛΑΣ, έξ ής τεκμαίρεται δτι αΰτη είναι
ώργανωμένη εις τόν ΕΛΑΣ και χρησιμοποιείται ώς σύν
δεσμος μεταξύ τών τμημάτων του. Ύ πό τοΰ Ιδίου χωροφύλακος συνελήφθη ό Παπαθεοδώρου Γεώργιος τοΰ Άνδρέου, όδός Φαναριωτών Β', διότι έπ’ αύτοΰ άνευρέθησαν
έντυπα κομμουνιστικών ύμνων και διότι είναι μέλος τής
ΕΠΟΝ.
Συνελήφθη παρά τοΰ χωροφύλακος Γεωργοπούλου
Παναγιώτου ό Τόγκας Κωνστ. τοΰ Ίωάννου έκ Μεγαλοπόλεως, διότι μετέσχε τών κομμουνιστικών διαδηλώ
σεων και διότι, καθ’ όμολογίαν του, ήτο άντάρτης τοΰ
ΕΛΑΣ έν Μεγαλοπόλει μέχρι τοΰ Σεπτεμβρίου 1943.
Συνελήφθη, παρά τοΰ ένωμοτάρχου Παπαηλία Φω
τίου, ό Μπουρλας Μωυσής, Βούρβελη 34, διότι άνευρέθη
έπ’ αύτοΰ έντυπον άποφάσεως τής ΚΕ τοΰ ΕΑΜ. Ύπό
τοΰ Ιδίου συνελήφθη ό Κούγκουλος Κωνστ., Δωδώνης
80, διότι έπ’ αύτοΰ άνευρέθησαν πέντε κομμουνιστικοί
προκηρύξεις. Ύ πό τοΰ Ιδίου συνελήφθη ό κομμουνιστής
Δημητριάδης Κωνστ., Αμαζόνων 15, Καλλιθέα.
Συνελήφθη, ύπό τών χωροφυλάκων Γκοβέλη, Παπαθα
νασίου καί Λάμπρου, ό Μεγαλοοικονόμου Γεώργιος,
Ακαδημίας 45, διότι, άνήκει είς τόν ΕΛΑΣ. Είς τήν οι
κίαν τούτου κατεσχέθη στολή άξιωματικοΰ τοΰ ΕΛΑΣ,
ώς καί §ν περίστροφον.
Συνελήφθη ύπό τοΰ ύπενωμοτάρχου Ρούσσου Εύαγγέλου ή Γκιούλια Ρενέ, Τουρκίς ύπήκοος, Άρμενίς τήν
καταγωγήν, ώς συνεργαζομένη κατά τήν διάρκειαν τής
κατοχής μέ τούς Γερμανούς.
Παρά τοΰ μοιράρχου Παναγοπούλου Νικολάου συνε
λήφθη ή κομμουνίστρια Σταυρούλα, σύζυγος Θεοδώρου
Ροΰπα ή Τσούχλου, Πέττα 5, διότι αΰτη παρέσχε τήν κα
τοικίαν της ώς όχυρόν είς τούς έλασίτας.
Ύπό τοΰ μοιράρχου Σπάλα Ίωάννου κατεσχέθη άρχεΐον τής ΕΠΟΝ Πλάκας, είς δ έμφαίνονται οί έγγεγραμμένοι έν αύτή, ώς καί οί άνήκοντες είς τήν κομματικήν
παράταξιν τοΰ ΚΚΕ.
10 Δεκεμβρίου 1944: Ημέρα Κυριακή
Συνεχίζονται έκκαθαριστικαί προσπάθειαι δι* έρευνών
είς οίκίας καί έπί προσώπων. Συνελήφθη ό Φωτεινός Α
ναστάσιος, Σουλίου 12, ύπό τοϋ χωροφύλακος Ηγουμέ
νου Δημητρίου, τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής, ώς σημαίνων κομμουνιστής.
Άπόσπασμα μέ τούς ταγματάρχην Κοκκίνην, μοίραρ
χον Γιαννάκον, μοίραρχον Παπαγεωργίου καί όπλίτας,
ένεργεΐ έρεύνας είς κατοικίας τών όδών Νίκης, Βουλής,
Νικοδήμου καί Ύπερείδου.
11 Δεκεμβρίου 1944: Ημέρα Δευτέρα
Συνελήφθη παρ’ όργάνων τής δυνάμεώς μου ό Λυκούσης Παναγιώτης τοϋ Γερασίμου, Κιλικίας 10, ώς ύποπτος
σύνδεσμος πληροφοριών τοΰ ΕΛΑΣ Κατσιποδίου. 'Ομοίως, συνελήφθη ό Γεωργίκης Θεόδωρος τοΰ Γεωργίου,
έξ Αρκαδίας, κάτοικος Αθηνών, Πύλη Άδριανοΰ, ύπάλ424
ληλος ΣΠΑΠ, διότι έχρησιμοποιεΐτο ώς σύνδεσμος τών
μαχητών τοΰ ΕΛΑΣ.
Μδς παρεδόθη παρά τοΰ Αρχηγείου τής *Εθνοφυλακής
ό Ιταλός στρατιώτης Φρούντα Νικόλαος, δστις συνελή
φθη παρά τοΰ δεκανέως Άντωνοπούλου Ίωάννου. Ούτος
έγκατέλειψε τάς τάξεις του κατά μήνα Αύγουστον έ.8. καί
έκρύπτετο είς τήν οΙκίαν τής Λούλας Παπαηλιοΰ, μεθ’
ής είχε μνηστευθή.
Ήμετέρα δύναμις, μέ έπικεφαλής τόν μοίραρχον Παναγόπουλον Νικόλαον μετέβη δίς είς τήν έπί τής όδοΰ Πα
τησίων 32 Αποθήκην Τροφίμων Χωροφυλακής καί δι’
αύτοκινήτου μετέφερε διάφορα είδη τροφίμων είς τό Κα
τάστημά μας Φιλελλήνων 15, λόγφ τοΰ δτι άπηλεϊτο ή
κατάληψις τοΰ κτιρίου ύπό τών έπαναστατών.
12 Δεκεμβρίου 1944: Ημέρα Τρίτη
Συνεχίζονται αί ερευναι έπί προσώπων καί οίκιών. Ή
άσφάλεια τής περιφερείας μας είναι άπόλυτος. Συνελή
φθη ό Παπαευαγγέλου Αριστοτέλης τοΰ Αλεξάνδρου,
Μιτσέφσκι 3, ώς έπικίνδυνος κομμουνιστής.
13 Δεκεμβρίου 1944: Ημέρα Τετάρτη
Συνελήφθη ό κομμουνιστής Μπιναρόγιας Μάριος τοΰ
Αβραάμ, Παλαιών Πατρών 54, διότι ήπείλει νά σκοτώση
τούς «γαλονάδες» καί διότι έφερε σημείωμα φέρον σφρα
γίδα τής ΕΠΟΝ. Συνεχίζονται έκκαθαριστικαί έρευναι
έπί προσώπων καί οίκιών.
15 Δεκεμβρίου 1944: Ημέρα Παρασκευή
Ήμετέρα δύναμις μέ έπικεφαλής τούς: μοιράρχους Σπά
λαν, Μανιώτην καί Παναγόπουλον καί άνθυπομοίραρχον
Βασιλόπουλον ένεργεΐ έρεύνας έπί ύπόπτων οίκιών, έξελέγχει τά πρόσωπα, τραυματίας κλπ. καί συντελεί είς τήν
πλήρη έμπέδωσιν τής τάξεως καί άσφαλείας.
’Επεκράτησε καθ’ δλην τήν διάρκειαν τοΰ 24ώρου άπό
λυτος τάξις είς τήν περιφέρειάν μου.
Δύναμις
Ή παρατακτή δύναμίς μου κατά τήν 5ην Δεκεμβρίου
έν. Ιτ. ήτο 38 άξιωματικοι καί 68 όπλΐται. Τήν 6ην, 7ην
καί 8ην Δεκεμβρίου ή αύτή δύναμις. Τήν 9ην Δεκεμβρίου
ή δύναμις έλαττοΰται κατά 17 όπλίτας, τεθέντας είς τήν
διάθεσιν τοΰ στρατοπεδάρχου Μεγάρου Παλαιών Α να
κτόρων, ήτοι άπομένουσι 38 άξιωματικοι καί 51 όπλΐται.
Τήν ΙΟην καί Ιίη ν Δεκεμβρίου ή ώς άνω δύναμις. Τήν
12ην Δεκεμβρίου άνεχώρησαν 4 άξιωματικοι καί 40 όπλΐται διά τά Τάγματα Εθνοφυλακής, άπομένοντες οΰτω
34 άξιωματικοι καί 11 όπλΐται. Τήν 13ην Δεκεμβρίου ή
παροΰσα δύναμις, 34 άξιωματικοι καί 12 όπλΐται. Τήν
14ην Δεκεμβρίου ή δύναμις άποτελεΐται έκ 33 άξιωματι
κών καί 13 όπλιτών, άποσπασθέντος ένός άξιωματικοΰ
είς τό Σύνταγμα Χωροφυλακής καί παρουσιασθέντος έξ
άδειας έτέρου όπλίτου. Τήν 15ην Δεκεμβρίου, δύναμις
παροΰσα έκ 33 άξιωματικών καί 14 όπλιτών.
Όπλισμος -Πυρομαχικά
Οί άξιωματικοι ήσαν άοπλοι έκτός έξαιρέσεων τινών,
οΐτινες εφερον πιστόλια. Ό οπλισμός τών όπλιτών περιελάμβανεν άτομικά δπλα, ήτοι: 22 Μάνλιχερ έλληνικά,
15 Μάνλιχερ βουλγαρικά, 14 Λεμπέλ γαλλικά και 17 Ιτα
λικά μετ’ ελάχιστων φυσιγγίων, άναλογούντων πρός 20
καθ’ έκαστον δπλον, πλήν τών ιταλικών. Έπίσης, εΐχομεν
είς τήν διάθεσίν μας μόνον περί τάς 50 χειροβομβίδας
ιταλικός, ώς καί δύο αύτόματα τυφέκια ίταλικά μέ πέντε
γεμιστήρας καί 100 φυσίγγια.
Έ κ τών διεξαχθεισών έπιχειρήσεων ήλαττώθη κατά
πολύ ό αριθμός τών φυσιγγίων τών δπλων, πλήν δμως οί
άπομείναντες άξιωματικοί καί όπλΐται έφωδιάσθησαν άπαντες δι’ ιταλικών δπλων καί όλίγων έλληνικών Μάνλιχερ μεθ’ ίκανοΰ άριθμοϋ φυσιγγίων.
Κατηναλώθησαν ώσαύτως 38 χειροβομβίδες καί άπαν
τα τά φυσίγγια τών αύτομάτων δπλων. Έπετεύχθη ή έξοικονόμησις όλίγων φυσιγγίων τών αύτομάτων».
Γενικός Διευθυντής Χωροφυλακής
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΑΓΩΝΗΣ
Συνταγματάρχης Χωροφυλακής
Άριθ. Δ.Υ.
Έ ν Άθήναις τή 20ή Δεκεμβρίου 1944
Ό Άντισυνταγματάρχης Χωροφυλακής
Μακρύνιώτης Κωνσταντίνος
Π ρ ός
Τήν Γ' Γενικήν Διεύθυνσιν Υπουργείου Εσωτερικών
Έ ν τα ϋ θ α
«Λαμβάνω τήν τιμήν, έν σχέσει μέ τήν διαταγήν τής
Στρατιωτικής Διοικήσεως Αττικής, νά άναφέρω τά έξή ς:
Ή δύναμις είς άξιωματικούς καί όπλίτας τής Διευθύνσεως Χωροφυλακής Υπουργείου Στρατιωτικών, κατά τάς
ήμέρας τής έπιθέσεώς τών έλασιτών έναντίον τών Κατα
στημάτων τών Υπηρεσιών Χωροφυλακής καί Αστυνο
μίας, ώς καί τών Τμημάτων Αστυνομίας καί Χωροφυλα
κής, άπετέλεσε μετά τής δυνάμεως τής Γ' Γενικής Διευθύνσεως Υπουργείου Εσωτερικών ένιαΐον Τμήμα.
Τήν 6ην Δεκεμβρίου έ.έ. καί καθ’ ήν στιγμήν ένοπλοι
όμάδες άναρχικών τοΰ ΕΛΑΣ είχον προσβάλει διά πο
λυβόλων καί αύτομάτων δπλων τήν δύναμιν τοϋ Τμήμα
τος Μεταγωγών, Νικοδήμου 17, άλλαι δέ προκεχωρημέναι, πυροβολοΰσαι, έπροχώρουν άπό τής νοτιοδυτικής
πλευράς τής όδοϋ Φιλελλήνων, μέ σκοπόν νά καταλά
βουν κατάλληλα σημεία έπί τής όδοΰ ταύτης καί τής πλα
τείας Συντάγματος, ώστε νά έλέγχουν διά τοΰ πυρός των
τούς χώρους αύτούς καί νά επιτεθούν. Έγκρίσει τοΰ
γενικοΰ διευθυντοΰ καί κατόπιν πληροφοριών, άςπαρέσχεν
ό έπίατρος Κρασάς, διέταξα καί έξήλθεν έκ τοΰ κτιρίου
μέ σκοπόν νά προσβάλη τάς ένοπλους ταύτας όμάδας
δύναμις έξ άξιωματικών καί όπλιτών.
Ή δύναμις αύτη άπετελέσθη έκ τών ταγματαρχών Κανταράκου Αναστασίου καί Σκάγιαννη Θεοδώρου, μοι
ράρχου Παναγοπούλου Νικολάου* ένωμοταρχών Τσούση
Σπυρίδωνος, Παπαγεωργίου Σταύρου, Παπαπαναγιώτου
Εύθυμίου, Δασκαλοπούλου Γεωργίου, ύπενωμοτάρχου Βα
βούλη Γεωργίου, χωροφύλακος Λεωτσάκου Γεωργίου καί
άλλων, ών τά όνοματεπώνυμα γνωρίζουσιν οί αξιωματικοί.
Έ κ τής δυνάμεως ταύτης, άπετέλεσαν τό τμήμα έφόδου
ό μοίραρχος Παναγόπουλος Νικόλαος, μέ τόύς ένωμοτάρχας Γιαννόπουλον Γρηγόριον, Τσούσην Σπυρίδωνά,
Παπαγεωργίου Σταΰρον, ύπενωμοτάρχην Βαβούλην Γε
ώργιον καί χωροφύλακα Λεωτσάκον Γεώργιον. Ά μα, ώς
έφθασαν είς τόν βαλλόμενον χώρον, ό ένωμοτάρχης Γιαν
νόπουλος Γρηγόριος δι’ άλματος, ύπό τά πυρά τών άναρ
χικών, διήλθε βαλλόμενον χώρον τής όδοΰ καί έπέτυχε
νά είσέλθη έντός οίκίας μόνος, τών λοιπών πρός στιγμήν
καθηλώθέντων.
Άκολούθως, έπέτυχε νά συνεννοηθή μέ τόν ήγήτορά
του μοίραρχον Παναγόπουλον Νικόλαον τηλεφωνικώς
καί νά άνοιξη παράθυρα τής οικίας, έξ ών είσήλθον έν
αύτή ό μοίραρχος ούτος, ό ένωμοτάρχης Παπαγεωργίου
Σταΰρος, ό ύπενωμοτάρχης Βαβούλης Γεώργιος καί ό
χωροφύλαξ Λεωτσάκος.
Κατά τό έν τφ μεταξύ διάστημα μόνος ό ένωμοτάρχης
Γιαννόπουλος Γρηγόριος προσέβαλε πολυμελή ένοπλον
όμάδα τοΰ ΕΛΑΣ άπό τής οίκίας καί άνεχαίτισε τήν πε
ραιτέρω πρόοδόν της.
Ένισχυθείς καί διά τών ύπολοίπων καί, ύπό τήν κατεύθυνσιν πλέον τοΰ μοιράρχου Παναγοπούλου Νικολάου
καί αύτοπρόσωπον ύπ’ αύτοΰ προσβολήν τών έλασιτών,
διά χειροβομβίδων καί δπλων, έπέτυχον τήν έξόντωσίν
των, καίτοι έβάλλοντο παρ’ αύτών, καί τήν άφαίρεσιν
τών- δπλων των ή το ι: ένός αύτομάτου, τεσσάρων έπαναληπτικών καί όλίγων χειροβομβίδων. Είς τήν έπιχείρησιν
ταύτην έξαιρετικώς έδρασαν μέ κίνδυνον τής ζωής των:
ό μοίραρχος Παναγόπουλος Νικόλαος, ό ένωμοτάρχης
Γιαννόπουλος Γρηγόριος, ό ένωμοτάρχης Παπαγεωργίου
Σταΰρος καί ό χωροφύλαξ Λεωτσάκος Γεώργιος.
Οί ύπόλοιποι άξιωματικοί καί άνδρες κατεΐχον θέσεις
κεκαλυμμένοι έπί τής όδοΰ Φιλελλήνων έν άναμονή τυχόν
έμπλοκής τής δυνάμεως έφόδου πρός ένίσχυσιν της.
Μετά τήν έπιχείρησιν ταύτην, ή δύναμις τών άνδρών
τής Διευθύνσεως Χωροφυλακής τοΰ Υπουργείου Ε σω
τερικών συνεκροτήθη είς όμάδας. Είς μερικάς τούτων
άνετέθησαν διάφοροι έπικίνδυνοι άποστολαί έκτος τοϋ
Καταστήματος, ήτοι έρευναι διά τήν άνακάλυψιν καί
έξόντωσίν ένόπλων έστιών, έρευναι διά τήν σύλληψιν
έπικινδύνων προσώπων, ένίσχυσις πρός έπαναφοράν τής
συμπτυχθείσης δυνάμεως τοΰ Τμήματος Μεταγωγών είς
τό Κατάστημά της, έπίθεσις κατά έστιών ένόπλων στα
σιαστών δρώντων πέριξ τοΰ Τμήματος Μεταγωγών κλπ.
Τόσον τήν 6ην δσον καί τήν 7ην καί 8ην Δεκεμβρίου,
ήμέρας καθ’ &ς ή ένοπλος δράσις τών έλευθέρων σκοπευ
τών τοΰ ΕΛΑΣ, ώς καί τών ένόπλων όμάδων τοΰ ΕΛΑΣ
ήτο ζωηροτάτη καί έπιθετική.
Τήν συγκεκριμένην δράσιν ένός έκάστου τών άνδρών
καί τάς περαιτέρω ένεργείας των δέν γνωρίζει ό ύπογεγραμμένος.
Διεπίστωσεν δμως δτι, ό μοίραρχος Παναγόπουλος Νι
κόλαος, ό άνθυπομοίραρχος Βασιλόπουλος Γεώργιος, ό
ύπομοίραρχος Ζορμπαλάς Εύάγγελος μέ τούς ύπ’ αύτούς
άξιωματικούς καί όπλίτας, έχρησιμοποιήθησαν είς τάς
425
πλέον έπικινδύνους άποστολάς καί Ισχον έξαιρετικήν
άπόδοσιν, διότι καί δρώσας ένοπλους έστίας έξουδετέρωσαν καί άνακούφισιν είς τήν δύναμιν τοϋ Τμήματος Μετα
γωγών παρέσχον, καί δπλα κατέσχον, ήτοι τρία αύτόματα,
περί τά 7 έπαναληπτικά καί μικράν ποσότητα πυρομαχι
κών καί μαχητάς συνέλαβον αιχμαλώτους.
'Απάσας τάς άνωτέρω ύπηρεσίας οί είρημένοι άνδρες
άπεδέχθησαν μετά μεγάλης προθυμίας καί ένθουσιασμοΰ,
κατά τήν έκτέλεσιν δέ αύτών έπεδείξαντο αύτοθυσίαν καί
ήρωισμόν, έμψυχώσαντες οί άξιωματικοι διά τοϋ ριψοκινδύνου παραδείγματός των τούς ύπ’ αύτούς έλαχίστους
όπλίτας οίτινες, βλέποντες τήν αύταπάρνησίν των καί τήν
έξόχως τόλμηράν δρδσίν των, ήχθησαν είς τό ύψος τής
έξαιρετικής ταύτης διά τήν Πατρίδα ήμών περιστάσεως
καί, άψηφίσαντες τόν κίνδυνον τής ζωής των, έκ τού γε
γονότος δτι έβάλλοντο διά πυρών αύτομάτων δπλων καί
χειροβομβίδων, κατήγαγον άπαντες άποτέλεσμα λαμπρόν
καί έθνικόν. Είδικώτερον, ό ένωμοτάρχης Γιαννόπουλος
Γρηγόριος έχρησιμοποιήθη είς τάς περισσοτέρας τών έπικινδύνων άποστολών, έπεδείξατο έξαιρετικήν ψυχραιμίαν
καί γενναιότητα καί έξέθηκεν ούχί άπαξ, άλλ’ επανειλημ
μένος τήν ζωήν του είς κίνδυνον».
13. ΑΜΥΝΑ ΕΓΚΑΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΡΒΑΚΕΙΟΥ
Ή είς τήν πλατείαν Μητροπόλεως έγκατεστημένη
είς τό κτίριον τής Έγκληματολογικής Ύπηρεσίας
δύναμις Χωροφυλακής, περί τής όποίας έγένετο
άνωτέρω λόγος, άπετελεΐτο έξ 11 άξιωματικών καί
20 όπλιτών. Σφοδράν έπίθεσίν ύπέστη ιδίως τήν 6ην
Δεκεμβρίου, άλλ’ άντεστάθη γενναίως έπί τετράωρον, άποκρούσασα τάς κατά κύματα έπερχομένας
όρδάς και παραμείνασα τελικώς κυρία τοΰ πεδίου
τής μάχης, τραυματισθέντος μόνον ένός άξιωματικοϋ. Λόγφ τής νικηφόρου άντιστάσεως τοϋ Τμήμα
τος Μεταγωγών και τών έκκαθαριστικών έπιχειρή
σεων τής δυνάμεως τής όδοΰ Φιλελλήνων, οί κομμουνισταί δέν άπετόλμησαν άλλην έπίθεσίν πρός
τό κτίριον τής πλατείας Μητροπόλεως, τοΰ όποιου
ή φρουρά έπεδόθη εκτοτε είς ένίσχυσιν περιπολιών
πρός άπομάκρυνσιν τών στασιαστών έκ τής περιοχής.
Οί κομμουνισταί, άπομακρυνόμενοι βαθμηδόν έκ
τής Πλάκας έστρεψαν Ισχυράς δυνάμεις των πρός
τό Μοναστηράκι καί τήν όδόν ’Αθηνας, ίνα άπό τής
πλατείας Όμονοίας έξορμήσουν διά τών όδών Στα
δίου, Πανεπιστημίου καί Ακαδημίας πρός κατάλη
ψιν τοΰ περί τήν πλατείαν Συντάγματος άπομένοντος
έλευθέρου κέντρου τής πρωτευούσης. Τό Έλληνοσυμμαχικόν Στρατηγεΐον συνησθάνθη τόν κίνδυνον
ύπερφαλαγγίσεως. Τήν 12ην Δεκεμβρίου, κατ’ έντολήν τών άγγλικών δυνάμεων έγκατεστάθη, έν σπου
δή, είς τό Μέγαρον Βαρβακείου Διδασκαλείου δύναμις έκ 15 άξιωματικών καί 150 όπλιτών, ώς προκεχωρημένον τμήμα άμύνης τής περιοχής δυτικώς τής
όδοΰ ’Αθήνας καί πλατείας Όμονοίας. Τμήμα τής
δυνάμεως ταύτης, έξ 9 άξιωματικών καί 50 όπλιτών,
έστάλη ώς φρουρά τοϋ πλησίον 8ου Στρατιωτικοΰ
Νοσοκομείου, πρός προστασίαν τών έκεΐ νοσηλευομένων στρατιωτικών καί συγχρόνως έπέκτασιν τής
άμύνης.
Ή έγκατάστασις τών δυνάμεων Χωροφυλακής καί
θέσις είς κατάστασιν άμύνης τών κτιρίων αύτών,
έγένετο μετά τόσης ταχύτητος, ώστε οί κομμουνι426
σταί, άντιληφθέντες τοϋτο κατόπιν έορτής, κατε
λήφθησαν ύπό λύσσης. Ό λίγη ν ώραν βραδύτερον
συνεκεντρώθησαν Ισχυραί κομμουνιστικοί δυνάμεις,
αί όποΐαι περιέσφιγξαν άμφότερα τά κτίρια. Σφοδραί έπιθέσεις έλασιτικών στιφών καί τών λεγομέ
νων έφεδρικών τμημάτων τοϋ έαμικοΰ δχλου τών
συνοικιών, άπεκρούσθησαν ύπό τών ύπερασπιστών,
οί όποιοι μέ τά αύτόματα δπλα των έθέριζον τά στί
φη τών έπιτιθεμένων. Ό άγών συνεχίσθη αδιάκοπος
τήν ήμέραν καί όλόκληρον τήν νύκτα. Πεπειραμένοι
παλαιοί συμμορΐται, τρομοκράται τών έπαρχιών, έπωφελούμενοι τοϋ σκότους, προσεπάθησαν ερποντες
νά προσεγγίσουν, διά νά τοποθετήσουν δέσμας δυναμίτιδος πρός δημιουργίαν, δι’ άνατινάξεων, ρηγμά
των έφόδου. Ά λ λ ’ οί ύπερασπισταί κατώρθωνον νά
έξοντώνουν τούς δυναμιτιστάς πρίν προσεγγίσουν.
Παρά τάς λυσσώδεις έπιθέσεις τών κομμουνιστι
κών στιφών, τά όποια, είς ώρισμένας κρίσιμους φά
σεις τοϋ άγώνος, εϊχον δυνηθή νά πλησιάσουν τά
κτίρια έπικινδύνως, ή πρωία τής 13ης Δεκεμβρίου
εύρε τούς ύπερασπιστάς κυρίους τοϋ πεδίου τής μά
χης. Εϊχον φονευθή δύο άξιωματικοι καί εϊς όπλίτης καί έτραυματίσθησαν τρεις όπλΐται. Κατά τάς
άκολούθους ήμέρας οί κομμουνισταί συνέχισαν τήν
πολιορκίαν, άλλ’ ήλάττωσαν τήν σφοδρότητα τών
έπιθέσεων, προφανώς έν άναμονή ένισχύσεων καί
άποστολής αύτομάτων δπλων καί δλμων. Ά λ λ ’ έν
τφ μεταξύ τό Α γγλικό ν Στρατηγεΐον, έν πλήρει
έπιγνώσει τής στρατηγικής σημασίας διατηρήσεως
τών θέσεων αύτών, άπέστειλε στρατιωτικός δυνά
μεις. Τότε, αί φρουραί τής Χωροφυλακής, βοηθούμεναι καί άπό τάς άγγλικάς αύτάς δυνάμεις, προέβησαν είς σειράν έκκαθαριστικών έπιχειρήσεων, διά
τών όποίων άπήλλαξαν τήν περιοχήν άπό τά έλασιτικά στίφη καί άπεσόβησαν πάντα κίνδυνον τοϋ κέν
τρου άπό τής πλευράς αύτής.
Σημασίαν διά τήν διατήρησιν τής άμέσου έπαφής
τής Κυβερνήσεως μετά τών έλευθέρων περιοχών,
τήν παροχήν πληροφοριών ώς πρός τήν πορείαν
τών επιχειρήσεων και τήν τόνωσιν τοϋ ήθικοϋ τοΰ
λαοϋ, εϊχεν ή όμαλή λειτουργία τοϋ Ραδιοφωνικού
Σταθμοϋ. Ά ν ό Ραδιοφωνικός Σταθμός επιπτεν εϊς
χεΐρας τών στασιαστών, δέν θά §χανε μόνον ή Κυβέρνησις τό μοναδικό ν αύτό μέσον έπικοινωνίας
μετά τοϋ λαοϋ, άλλά θά καθίστατο τοϋτο όργανον
μεταδόσεως ψευδών ειδήσεων, κομμουνιστικής προ
παγάνδας καί παραπλανήσεως τών λαϊκών μαζών*
έν σχέσει πρός τόν διεξαγόμενον άγώνα. Παραδόξως, διά τήν άμυναν τοϋ εις τό Ζάππειον Μέγαρο ν
έγκατεστημένου Ραδιοφωνικοϋ Σταθμοϋ Αθηνών, ό
όποιος θά επρεπε νά εϊχε τύχει ειδικής προστασίας,
εϊχε διατεθή μικρά δύναμις ύπό τόν άνθυπασπιστήν
Κ. Καρυοφύλλην, έξ ένός ένωμοτάρχου, τριών ύπενωμοταρχών καί τριών χωροφυλάκων καί τούτων
έξωπλισμένων μέ άτομικά μόνον τυφέκια καί τινας
χειροβομβίδας. Παρά ταϋτα, οί ολίγοι αύτοί φρουροί
ήγωνίσθησαν γενναίως καί άποτελεσματικώς. Οί
κομμουνισταί, άπό τής πρωίας τής 6ης Δεκεμβρίου,
ήρχισαν τάς επιθέσεις βάλλοντες δι’ αύτομάτων καί
έκσφενδονίζοντες δυναμίτιδας καί δοχεία ή φιάλας
βενζίνης. Πάσαι αί έπιθέσεις αύταί άπεκρούσθησαν.
Ά φ ’ ένός ή παρουσία άγγλικών δυνάμεων εις τόν
χώρον τοϋ Έθνικοΰ Κήπου, άφ’ έτέρου ή έπιτυχής
διατήρησις τής άμύνης τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη καί τινων κτιρίων έκεΐθεν τής λεωφόρου καί τών
Στύλων τοϋ Όλυμπίου Διός, διηυκόλυνε σημαντικώς
τήν άμυναν τοϋ Ζαππείου, διότι δέν έπέτρεπε τήν πολιορκητικήν περίσφιγξιν τοϋ κτιρίου άπό δλων τών
πλευρών. Παρά ταϋτα, εις τήν γενναιότητα καί αύτοθυσίαν τών άμυνομένων όλίγων άνδρών τής Χωροφυ
λακής ώφείλετο δτι άπεκρούσθησαν δλαι αί έπιθέσεις
τών κομμουνιστών καί ό Ραδιοφωνικός Σταθμός δέν
περιέπεσεν είς χεΐράς των. Ούτω δέ διεσώθησαν καί
αί άποθήκαι τοΰ Έρυθροΰ Σταυροϋ, εύρισκόμεναι
έντός τοϋ αύτοϋ κτιρίου.
Τήν έσπέραν τής 14ης Δεκεμβρίου, μία όρμητική
έξοδος τής φρουράς Ζαππείου, έν συνεργασία μετά
τεθωρακισμένων άγγλικών αυτοκινήτων, έξεδίωξε
τά είς τάς δενδροστοιχίας κρυπτόμενα τμήματα τοΰ
ΕΛΑΣ, καταδιώξασα αύτά μέχρι τής γεφύρας τοϋ
Σταδίου. Κατά τήν έπιχείρησιν αύτήν ήτις άπήλαξεν
όριστικώς τό Ζάππειον παντός κινδύνου, έφονεύθη
σαν πολλοί έλασΐται καί έκυριεύθησαν δπλα καί
φυσίγγια.
Τρειςάλλαι'Υπηρεσίαι, φρουρούμεναι ύπό άνδρών
τής Χωροφυλακής, ύπέστησαν σφοδράς έπιθέσεις
έκ μέρους έλασιτικών στιφών. Αύταί ήσ αν: Ή Γενι
κή Διαχειριστική Αποθήκη Χωροφυλακής, στεγαζομένη είς οίκημα παρά τό τέρμα τής όδοϋ Πατησίων,
ή Αποθήκη Τροφίμων Χωροφυλακής, εύρισκομένη
εις ισόγειον κτίριον είς τήν άρχήν τής όδοΰ Πατη
σίων, παρά τό τότε κατάστημα Γενικής Άσφαλείας
Αθηνών καί τό Τυπογραφεΐον Χωροφυλακής, παρά
τήν άρχήν τής λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Καί εϊς τά τρία αύτά κτίρια, αι όλιγάριθμοι καί
στερούμεναι αύτομάτων δπλων φρουραί Χωροφυλα
κής άντεστάθησαν γενναίως καί άπέκρουσαν τάς
έπιθέσεις τών έλασιτών. Ά λλά τά έφόδιά των ήσαν
όλίγα καί ό άνεφοδιασμός των ήτο δυσχερής, έπειδή
εύρίσκοντο εις περιοχάς κατεχομένας έξ όλοκλήρου
ύπό τών κομμουνιστών. Έ π ί πλέον, αί θέσεις των δέν
εΐχον στρατηγικήν σημασίαν διά τήν γενικήν άμυ
ναν. Διά τοϋτο, τό άγγλικόν Ά ρχηγεΐον άπεφάσισε
τήν έγκατάλείψίν των. Βαθμηδόν, αί είς αύτά άποκλεισθεΐσαι δυνάμεις τής Χωροφυλακής ήδυνήθησαν
νά διαφύγουν, συμπτυχθεΐσαι, αί τής Γενικής Α π ο
θήκης Χωροφυλακής πρός τό κέντρον'τής πόλεως,
αί τής Αποθήκης Τροφίμων πρός τά Παλαιά Α νά
κτορα καί τοϋ Τυπογραφείου πρός τό παρά τήν όδόν
Ίουλιανοΰ Ά ρχηγεΐον Χωροφυλακής.
14. Η ΑΜΥΝΑ ΤΩΝ ΑΝΑΚΤΟΡΩΝ
ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΕ ΤΟΥ 141ου ΤΑΓΜΑΤΟΣ
Μικρά φρουρά εϊχε τοποθετηθή καί εις τά Βασιλικά
Ανάκτορα τής όδοϋ Ήρώδου τοϋ Άττικοϋ, τά ό
ποια, λόγφ θέσεως, έστεροϋντο στρατηγικής σημα
σίας, άλλ’ ή εστω καί βραχεία κατάληψίς των ύπό
τών έλασιτών, θά εϊχεν ώς συνέπειαν μεγάλας ζημί
ας έκ διαρπαγών, λεηλασίας καί καταστροφών ύπό
τοΰ καραδοκοϋντος έλασιτικοΰ όχλου. Κυρίως, πρός
τόν σκοπόν αύτόν, οί έλασΐται έπεχείρησαν έπανειλημμένως αιφνιδιαστικός έξορμήσεις άπό τοΰ πλη
σίον Σταδίου καί τοϋ Άρδηττοΰ. Ά λ λ ’ ή φρουρά
Χωροφυλακής, άγρυπνοϋσα πάντοτε, έξεμηδένιζε τό
στοιχεΐον τοϋ αίφνιδιασμοΰ δι’ όμαδικοϋ πυρός, έως
δτου άγγλικαί δυνάμεις έπερχόμεναι άπό τής πλευ
ράς τοΰ Έθνικοΰ Κήπου έξηνάγκαζον τούς έλασίτας
εις ύποχώρησιν πρός τά έκεΐθεν τοϋ Σταδίου κρησφύ
γετά των. Ούτω τά Βασιλικά Ανάκτορα παρέμειναν
άνέπαφα.
Πολύ μεγαλυτέρα ήτο ή σημασία τής φρουρήσεως
τών Παλαιών Ανακτόρων, τών όποιων τό έπιβλητικόν κτιριακόν συγκρότημα άπετέλει αύτό καθ’ έαύτό
όχυρόν, δεσπόζον τοϋ κέντρου τής πρωτευούσης.
427
Δέν ύπήρχεν άμφιβολία δτι, άν τά έλασιτικά τάγμα
τα έπετύγχανον είτε άπό τής πλευράς Βασιλίσσης
Σοφίας, είτε άπό τής λεωφόρου Συγγροϋ καί τοϋ
Έθνικοϋ Κήπου, νά προσεγγίσουν, θά ένήργουν λυσ
σώδεις έφορμήσεις διά πυροβόλων, δλμων καί άνατινάξεων διά δυναμίτιδος, διά νά γίνουν κύριοι τοϋ
όχυροϋ αύτοϋ. Τότε, σχεδόν αύτομάτως, θά έγίνοντο κύριοι όλοκλήρου τοΰ άπομένοντος έλευθέρου
κεντρικού τμήματος τής πρωτευούσης. Κυβέρνησις,
κυβερνητικαί έξουσίαι καί έναπομένοντα κρατικά
κτίρια θά έπιπτον τό δν μετά τό άλλο είς χεΐρας τοΰ
έλασιτισμοΰ, ό όποιος ούτω θά καθίστατο κυρίαρχος
όλοκλήρου τής Ελλάδος δι’ έγκαθιδρύσεως κομμου
νιστικών έξουσιών.
Ή Ελληνική Κυβέρνησις καί τό Άγγλικόν Στρα
τηγείο ν, έκτός τών μέτρων πρός άποσόβησιν διεισδύσεως τών έλασιτών πρός τό κέντρον, άπέδωσε σημα
σίαν καί εις τήν άμυναν τοϋ κτιριακοϋ συγκροτήμα
τος τών Παλαιών Ανακτόρων, άκόμη δέ καί είς τήν
έκεΐ συγκέντρωσιν έφεδρικών δυνάμεων τής Χωροφυ
λακής, πρός χρησιμοποίησίν των, δπου θά παρίστατο άνάγκη. Ούτω, πρό τοΰ στασιαστικού κινήμα
τος, άλλά καί κατά τήν διάρκειαν τούτου συνεκεν
τρώθησαν είς Παλαιά Ανάκτορα δυνάμεις τής Χωρο
φυλακής, έκ τών διαλυθεισών Υπηρεσιών τών έπαρχιών, ώς καί έκ τών συνεπείςι τής δράσεως τών κομ
μουνιστών συμπτυχθεισών είς τό κέντρον τών Α θη
νών Υπηρεσιών Χωροφυλακής.
Τήν 8ην Δεκεμβρίου, διετάχθη παρά τοΰ Α ρχη
γείου Χωροφυλακής ή είς τά Παλαιά Ανάκτορα
συγκρότησις τριών λόχων, έκ τών έκεΐ άνδρών τής
Χωροφυλακής, οί όποιοι, μετά έκατόν περίπου άν
δρών Εθνοφυλακής θά άπετέλουν Τάγμα. Ούτω συνεκροτήθη τό 141 Τάγμα Εθνοφυλακής, τοϋ όποίου
διοικητής ώρίσθη ό άντισυνταγματάρχης Πεζικοϋ
Γεωργ. Καροφυλλάκης. Οί άνδρες κατενεμήθησαν
εις τούς λόχους άναμείξ, Χωροφυλακής, Πεζικοϋ,
Πυροβολικοϋ κλπ. Ά λλά τό στοιχεΐον τής Χωρο
φυλακής ύπερτέρει σημαντικώς. Τελικώς διά προσελεύσεως καί νέων, κατετάχθησαν είς τοϋτο 280 όπλΐται τής Χωροφυλακής καί 15 άξιωματικοί καί
άνθυπασπισταί τοϋ ίδίου Σώματος. Οί λόχοι διηρέθησαν είς διμοιρίας, είς έκάστην τών όποιων ένετάχθη εις άξιωματικός ή άνθυπασπιστής Χωροφυλα
κής καί εις άξιωματικός Πεζικοϋ. Είς τό Επιτελείο ν
τοΰ Τάγματος ύπηρέτει ό μοίραρχος Ά ρ. Ζαφειρόπουλος. Τήν στρατονομίαν έκάστου λόχου άνέλαβον
έννέα χωροφύλακες, μετέχοντες συγχρόνως καί τών
έπιχειρήσεων.
Κατά τάς πρώτος ήμέρας τό Τάγμα έξετέλει πε
ριπολίας άνά τόν Έθνικόν Κήπον πρός άπόκρουσιν
τυχόν έπιθέσεων τών έλασιτών κατά τών Παλαιών
Ανακτόρων. Συγχρόνως, οί άνδρες έφωδιάσθησαν
ύπό τών Άγγλων δι* όπλισμοϋ καί έξεπαιδεύθησαν
είς τήν χρήσιν τών νέων δπλων. Τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη κατόπιν τοϋ κρατεροΰ άγώνος τών τεσ
σάρων πρώτων ή μερών (6-10 Δεκεμβρίου) άπέκρου428
σε τάς έπιθέσεις τών έλασιτών, καί συνεχίζον έπιτυχώς τήν άμυναν, άπεμάκρυνε τό άμεσον ένδεχόμενον όμαδικής έπιθέσεώς τών έλασιτικών δυνάμεων
άπό Σταδίου - Ζαππείου - Έθνικοϋ Κήπου πρός Παλαιά Ανάκτορα - πλατείαν Συντάγματος. Τότε άπεφασίσθη δπως έκ τής δυνάμεως τοϋ Συντάγματος
Μακρυγιάννη μεταφερθοϋν 100 άνδρες πρός φύλαξιν
καί ένδεχομένην ύπεράσπισιν τών Παλαιών Α να
κτόρων, ΐνα τό έκεΐ έδρεΰον 141 Τάγμα Εθνοφυλακής
χρησιμοποιηθή εις έπιχειρήσεις είς άλλα σημεία
τών Αθηνών.
Πράγματι, τήν νύκτα τής 10ης πρός 11ην Δεκεμ
βρίου, τό Τάγμα μετεστάθμευσε πρός τό Στρατιωτικόν Γενικόν Νοσοκομεΐον Γουδί, ύπαχθέν είς τήν
ΙΠ Έλληνικήν Όρεινήν Ταξιαρχίαν Ρίμινι. Έκεΐ
θεν, ό πρώτος καί ό δεύτερος Λόχος μετά τμημάτων
τής Ταξιαρχίας μετεκινήθησαν πρός τό φθισιατρείο ν
«Σωτηρία», δπου προσέβαλον έπιτυχώς έλασιτικάς
δυνάμεις, τάς όποίας διεσκόρπισαν, άφ’ ού συνέλαβον πολλούς αίχμαλώτους. Έ ν συνεχείςι άνέλαβε
τήν άμυναν τής περιοχής τοΰ Γουδί, άποκροΰον άλλεπαλλήλους έλασιτικάς επιθέσεις. Είς λόχος με
τεστάθμευσε πρός ένίσχυσιν τής άμύνης τής Ε
φορείας Ύλικοϋ Πολέμου, ή όποία ύφίστατο σφοδράς έπιθέσεις άπό Καισαριανής, έν φ άλλος έτάχθη
είς τούς Στρατώνας Πεδινού Πυροβολικού, δπου εΐχεν όρισθή καί ή έδρα τής Διοικήσεως τοϋ Τάγματος.
Άπό τής 13ης Δεκεμβρίου, τό Τάγμα ύπήχθη ύπό
τήν 13ην Τεθωρακισμένην Αγγλική ν Ταξιαρχίαν
καί μετά τεθωρακισμένων άγγλικών δυνάμεων μετεκινήθη πρός τήν περιοχήν Στέγης Πατρίδος, δπου
διεξήγαγε σφοδράς μάχας κατά τών έλασιτών άπό
πολυκατοικίας είς πολυκατοικίαν. Οί έλασΐται ύποχωροϋντες άνετίνασσον διά δυναμίτιδος τάς πολυκα
τοικίας καί οί άνδρες τοΰ Τάγματος ύπεχρεοΰντο νά
καταβάλλουν ύπερανθρώπους δυνάμεις διά νά άνασύρουν έκ καπνιζόντων έρειπίων οίμώζοντα θύματα καί
νά βοηθούν τούς δυστυχείς κατοίκους νά περισυλλέξουν έκ τών έρειπίων δ,τι ήτο δυνατόν έκ τών
έπίπλων καί ένδυμάτων των.
Άπό τής 18ης Δεκεμβρίου, τό Τάγμα έπεδόθη είς
έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις είς τό δασύλλιον τοϋ
Λυκαβηττοϋ καί τούς πέριξ τούτου συνοικισμούς.
Ύφίστατο συνεχώς άπωλείας, διότι έβάλλετο νυχθη
μερόν άπό τού κατεχομένου ύπό τών έλασιτών συνοι
κισμού Γκύζη. Δύο διμοιρίαι τούτου έλαβον μέρος
είς τάς έπιχειρήσεις τών φυλακών Άβέρωφ, δπου,
καταφθάσασαι μετ’ άγγλικών τεθωρακισμένων κατά
τήν πλέον κρίσιμον στιγμήν, δτε ή άντίστασις είχε
σχεδόν έξουδετερωθή καί οί έλασΐται ήσαν έτοιμοι
νά είσορμήσουν είς τό έσωτερικόν, συνετέλεσαν
σπουδαίως είς τήν σωτηρίαν τής φρουράς καί τήν
άσφαλή μεταφοράν τών κρατουμένων.
Πρός έκμηδένισιν τών έλασιτικών στιφών, τά ό
ποια ώχυρωμένα είς κατοικίας συνοικισμών έβαλλον
συνεχώς, δύο διμοιρίαι τοΰ Τάγματος άνήλθον μέχρι
τών ύψωμάτων τοϋ Λυκαβηττοϋ, δπου έστησαν πο-
λυβολεΐα και παρατηρητήρια, έτοποθετήθησαν δέ
και νάρκαι είς τήν περιφερειακή ν τάφρον.
Οΰτω, κατόπιν σειράς έκεΐθεν έξορμήσεων έπέ
τυχον νά έκκαθαρίσουν τάς πέριξ συνοικίας άπό τά
έλασιτικά στοιχεία. Αί έκκαθαριστικαί έπιχειρήσεις
βαθμηδόν έπεξετάθησαν μέχρι τοϋ συνοικισμοϋ
Κουντουριώτου, Γηροκομεΐον καί Τουρκοβούνια.
Συγχρόνως, δυνάμεις τοϋ Τάγματος έχρησιμοποιοΰντο πρός ένίσχυσιν τών ύπερασπιζουσών έντός τών
Αθηνών διάφορα κτίρια Υπηρεσιών φρουρών Χωρο
φυλακής, περί τών ήρωικών άγώνων τών όποίων
ώμιλήσαμεν άνωτέρω ή θά όμιλήσωμεν έν συνεχείςι.
Κατά τάς έπιχειρήσεις τοϋ Τάγματος συνελήφθησαν
έκατοντάδες αίχμαλώτων καί περιήλθον είς τοϋτο
πολλά αύτόματα δπλα καί ποσότητες πυρομαχικών.
Αί περί τόν Λυκαβηττόν συνοικίαι καί Ιδιαιτέρως
αί άπό πλατείας Κολωνακίου μέχρι καί τής Στέγης
Πατρίδος, ώφειλον τήν διάσωσίν των άπό τόν ό
λεθρον καί τήν καταστροφήν τοϋ έλασιτισμοϋ είς
τήν γενναίαν δρδσιν τοϋ 141 Τάγματος Εθνοφυλα
κής, τό όποιον, ώς εΐπομεν, κατά μέγα μέρος άπηρτίζετο έξ άνδρών τής Χωροφυλακής. Ιδιαιτέρως δέ
οί κατά τάς δραματικάς έκείνας ήμέρας κατοικοΰντες τάς συνοικίας έκείνας ένθυμοϋνται εύγνωμόνως
τήν ύψηλόφρονα διαγωγήν τών άνδρών τοϋ Τάγμα
τος, οί όποιοι, μαχόμενοι νυχθημερόν δέν'έλησμόνουν τά άνθρωπιστικά των καθήκοντα, άλλ’ έβοήθουν τάς οικογενείας τών άμάχων είς τόν έπισιτισμόν των, τήν προστασίαν των άπό τά ληστρικά
έλασιτικά στοιχεία καί τήν περίθαλψιν άπό τά δεινοπαθήματά των. Κατά τάς επιχειρήσεις αύτάς έφονεύθησαν δύο άξιωματικοι καί όκτώ όπλΐται καί
έτραυματίσθησαν δύο άξιωματικοί καί δέκα όπλΐται.
Τήν ΙΟην Ίανουαρίου 1945, τό Τάγμα Εθνοφυλα
κής έγκατέλειψε τήν πρωτεύουσαν καί μετεκινήθη
πρός τά Μεσόγεια, καί, ώς θά ίδωμεν έν συνεχείςι,
διά σειράς έκκαθαριστικών έπιχειρήσεων έξεκαθάρισε τήν ύπαιθρον άπό τά άναρχικά καί κακοποιά στοιχεία.
Οί άξιωματικοι καί όπλΐται αύτοί τής Χωροφυλα
κής, εχοντες ήδη διεξαγάγει σκληρούς άγώνας άνά
τάς έπαρχίας, κατά τήν διάρκειαν τής κατοχής,
ένεπνέοντο ύπό πατριωτικοϋ πάθους καί εϊχον κεκτημένην πείραν είς τήν άνακάλυψιν καί καταδίωξιν τών κομμουνιστών. Διασκορπισθέντες καί πάλιν μέχρι τών πλέον άπομεμακρυσμένων έδαφών τής
Ελληνικής Έπικρατείας, κυρίως είς τήν Βόρειον
Ελλάδα, συνέβαλον άνυπολογίστως είς τήν έξόντωσιν τών κακοποιών στοιχείων, τήν άποκατάστασιν τάς τάξεως καί τήν έγκαθίδρυσιν νομίμων έξουσιών, ώς θά έκθέσωμεν λεπτομερώς έν συνεχείςι.
Πάντως, είς τό συγκρότημα τών Παλαιών Ανακτό
ρων, καθ’ δλην τήν διάρκειαν τής έλασιτικής στά
σεως τοϋ Δεκεμβρίου 1944 παρέμενον, συγκεκροτημέναι καλώς, έφεδρικαϊ δυνάμεις τής Χωροφυλακής,
αί όποΐαι έκτός· τής έπειγούσης άποστολής ένισχύσεων, δπου έπέβαλε τοϋτο ή άνάγκη τών διεξαγομένων έπιχειρήσεων, έχρησίμευον ώς δύναμις ύπερασπίσεως τοϋ κτιρίου άπό ένδεχομένην έλασιτικήν
έπίθεσίν καί ώς τελευταία δύναμις άμύνης τοϋ έλευθέρου κέντρου τής πρωτευούσης.
Ό άνθυπομοίραρχος Άποστ. Καφίρης καί 13
όπλΐται τοϋ 8ου Λόχου Μακρυγιάννη, μεταβαίνοντες δι’ αύτοκινήτου πρός μισθοδοσίαν τών άνδρών
τής φρουράς τών φυλακών Συγγροϋ, συνελήφθησαν
καί άφωπλίσθησαν ύπό έλασιτών παρά τά Σφαγεία.
Δύο χωροφύλακες άφέθησαν έλεύθεροι τήν μεθεπομένην, τών λοιπών ήγνοείτο ή τύχη. Κατά τά τέλη
Ίανουαρίου 1945 είς τήν θέσιν «Σχιστό Κουτσικαρίου», κατά τήν έκταφήν πτωμάτων, άνεγνωρίσθησαν έκεΐνα τοϋ άνθυπομοιράρχου καί τών συνοδευόντων αύτόν χωροφυλάκων.
"Αμα τή ένάρξει τοΰ στασιαστικοϋ κινήματος,
ύπό 700 κομμουνιστών προσεβλήθη ό Σταθμός Χω
ροφυλακής Χαλανδρίου. Οί άνδρες τοΰ Σταθμοϋ ήμύνθησαν έπιτυχώς μέχρι τής έπομένης, δτε κατώρ
θωσαν νά διασπάσουν τήν πολιορκητικήν ζώνην
καί νά συμπτυχθοΰν είς Αθήνας, καταφυγόντες είς
τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη.
15. ΤΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Καθ’ δν χρόνον είς τάς Αθήνας αί έξ άνδρών τής
Χωροφυλακής φρουραί διεξήγον άπεγνωσμένον καί
πολυαίμακτον άγώνα πρός διάσωσιν τής Ελληνικής
πρωτευούσης, αί είς τόν Πειραιά έλάχισται δυνάμεις
τής Χωροφυλακής εύρέθησαν έντελώς άπομεμονωμέναι έκ τοϋ κέντρου καί άνευ δυνατότητος λήψέως
βοηθειών. Έν τούτοις έρρίφθησαν καί αύταί είς ήρωικόν άγώνα καί δέν ύπελείφθησαν είς θυσίας. Ά πό
τών πρωινών ώρών τής 4ης Δεκεμβρίου, πολυάρι
θμα καί έφωδιασμένα δι’ αύτομάτων έλασιτικά στίφη
έπετέθησαν ταύτοχρόνως έναντίον τών κτιρίων τής
Διοικήσεως Χωροφυλακής Πειραιώς, τοϋ Τμήμα
τος Μεταγωγών Πειραιώς, τών Επανορθωτικών Φυ
λακών (Βούρλων) καί τοΰ Στρατοπέδου Συγκεντρώσεως Αλλοδαπών.
Τό σύνολον τών δυνάμεων τάς όποίας ήδύναντο
νά διαθέσουν αί Ύπηρεσίαι αύταί Χωροφυλακής Πει
ραιώς, δέν ύπερέβαινε τούς 100 άξιωματικούς καί
429
Ν έας Κ οκκινιδς δπου, άφοΰ άπεγυμνώθησαν καί έβασανίσθησαν φρικωδώς, έξετελέσθησαν όμαδικώς διά
μαχαιρών, μεταξύ δέ τούτων ήτο καί ό ταγματάρχης
Στ. Σταυράκης.
Ο ί διαφυγόντες τή ν σ ύλληψ ιν καί τινες κατορθώσαντες νά δραπετεύσουν συνεκεντρώθησαν εϊς τήν
Σ χολήν Δοκίμων. Έ κ ε ΐ μετά τών διαφυγόντων άν
δρών τή ς Α σ τυ νομ ία ς Π όλεω ν συνεκρότησαν £ν
ένιαΐον μικρόν στρατιω τικόν σώμα, τό όποιον, τεθέν ύπό τάς διαταγάς τοΰ στρατιω τικού διοικητοΰ,
άνέλαβε τή ν έκκαθάρισιν τών ύπό στρατιωτικών δυ
νάμεων άπελευθερουμένων περιοχώ ν τοϋ Πειραιώς.
Ή έξ 28 άνδρών φρουρά Χωροφυλακής τοϋ Ναυτικοΰ Ν οσοκομείου Π ειραιώ ς, ύποστδσα έπίθεσιν,
μετά βραχεΐαν άμυναν έκάμφθη καί τό Ν οσοκομεΐον
κατελήφθη ύπό τών έλασιτών. Ο ί άνδρες τή ς φρουράς
θά εΐχον τή ν ϊδίαν οίκτράν τύ χη ν τών άλλων, άν,
όλίγον επειτα, δέν κατέφθανεν άγγλική δύναμις ή
όποία άνακατέλαβε τό Ν οσοκομεΐον, όπότε ήδυνή
θησαν καί ούτοι νά διαφύγουν.
Ταγματάρχης Στέφανος Σταοράκης τοΰ Λονΐζου, γεννηθείς
είς "Ιον Κυκλάδων. Τόν Δεκέμβριον τοΰ 1944, διοικητής ών
τής Διοικήσε(ος Χωροφυλακής Πειραιώς, συνελήφθη υπό
τών κομμουνιστών, μετά πολύωρον έπικόν άγώνα, καί όδηγηθεις είς 'Λσυλον Νέας Κοκκινιδς έξετελέσθη μαζί μέ άλ
λους άνδρας τής Χωροφυλακής.
όπλίτας, και τούτους ώπλισμένους μόνον μέ άτομικά
δπλα και έφωδιασμένους μέ όλίγα πυρομαχικά καί
μικρόν άριθμόν χειροβομβίδων. Κ αί έν τούτοις, ο ί
ό λίγοι άπομεμονωμένοι καί διεσκορπισμένοι εϊς
μακρινά, τό £ν έκ τοϋ άλλου, κτίρια, ο ί ήρω ικοί αύ
τοί άνδρες τής Χωροφυλακής, άπέκρουσαν μέ άγανάκ τησ ιν τάς προτάσεις τών έλασιτών πρός παράδοσιν
καί δέν έδίστασαν νά ριφθοϋν εις καταφανώς άνισον
καί ά πελπιν άγώνα. Ό άγώ ν κυρίως διεξήχθη είς τήν
άμυναν τοϋ κτιρίου Διοικήσεώς Χωροφυλακής καί
τοΰ Τμήματος Μ εταγωγών, δπου αί μάχαι διήρκεσαν
καθ’ δ λ η ν τή ν ήμέραν τή ς 4ης Δεκεμβρίου. Ο ί άν
δρες τή ς Χωροφυλακής άπέκρουσαν δλα ς τάς λυσ
σώδεις έπιθέσεις τώ ν κομμουνιστών, προκαλοΰντες
είς αύτούς βαρείας άπωλείας. Ά λ λ ά , κατά τάς έσπερινάς ώρας έξηντλήθησαν όλοκληρω τικώ ς τά πυρο
μαχικά των καί, παρά τάς άπεγνωσμένας έκκλήσεις
των πρός τάς έγγύτερον στρατιω τικάς δυνάμεις, ού
δεμία έστάλη πρός αύτούς βοήθεια. "Οταν άπωλέσθη
κάθε έλπίς ένισχύσεως, έπεχείρησαν όμαδικήν Εξο
δον, προσπαθοϋντες νά διαφύγουν πρός διαφόρους
κατευθύνσεις. Ά λ λ ’ ό π ολιορκη τικός κλοιός ήτο
πολύ στενός καί έλάχισ τοι ήδυνήθησαν νά διαφύ
γουν. Ο ί συλληφθέντες ώ δηγήθησαν είς τό Ά σ υ λ ο ν
430
Π αραθέτομεν κατωτέρω, πρός πληρεστέραν ένημέρωσιν π ερί τών τραγικώ ν συμβάντων τοϋ Πειραιώς,
τή ν ύπό χρονολογίαν 22 Δεκεμβρίου 1944 εκθεσιν
τοϋ δραπετεύσαντος καί διασωθέντος διοικητοΰ Χω
ροφυλακής Π ειραιώ ς ταγματάρχου Ε. Σούνδια πρός
τή ν Ά νω τέρ α ν Δ ιοίκησ ιν Χωροφυλακής Στερεδς Ε λ
λάδος :
«Λαμβάνω τήν τιμήν, ν’ άναφέρω δτι τήν 4ην Δεκεμ
βρίου έ,’έ. καί περί ώραν 5.45' έγένετο όμαδική έπίθεσις
κατά τών κτιρίων τής Διοικήσεώς Χωροφυλακής καί τοΰ
Τμήματος Μεταγωγών ύπό πολυαρίθμων άναρχικών άνηκόντων εϊς τόν ΕΛΑΣ.
Ή δύναμις άμφοτέρων τών Υπηρεσιών ήμύνθη έπί
δίωρον καί πλέον κρατερώς, άντιμετωπίσασα κατά πολύ
ύπερτέρας δυνάμεις διαθετούσας πολυάριθμα αύτόματα
δπλα, δλμους, χειροβομβίδας κλπ., έξαντλήσασα δέ τά
έλάχιστα πυρομαχικά της, ήναγκάσθη νά ύποκύψη, άφοΰ
έβεβαιώθη δτι ούδαμόθεν ήδύνατο νά παρασχεθή είς αύ
τήν ένίσχυσις παρ’ άλλης στρατιωτικής δυνάμεως.
Ταύτοχρόνως πολυάριθμοι όμάδες άναρχικών βαρέως
έξωπλισμέναι έπετέθησαν καί κατά τών φρουρών τών
Επανορθωτικών Φυλακών καί τοΰ Στρατοπέδου Συγκεντρώσεως Αλλοδαπών, οί άνδρες τών όποιων, άμυνθέντες, ήναγκάσθησαν να ύποκύψουν.
Μετά τήν έπακολουθήσασαν συμπλοκήν, τόσον οί άν
δρες τών άνωτέρω φρουρών, δσον καί οί τής Διοικήσεώς
Χωροφυλακής Πειραιώς καί τοΰ Τμήματος Μεταγωγών,
άνερχόμενοι είς έκατόν περίπου άξιωματικούς καί όπλί
τας, συνελήφθησαν αιχμάλωτοι καί τμηματικώς μετήχθησαν, κατά τάς πληροφορίας μας, είς τό "Ασυλον Νέας
Κοκκινιδς. Κατά τήν συμπλοκήν έτραυματίσθη ό ύπομοί
ραρχος Χατζηκωνσταντής Αντώνιος, ύποστάς διαμπερή
τραύματα διά πολυβόλου δπλου είς άμφοτέρους τούς πόδας καί δστις νοσηλεύεται είς τό Ζάννειον Νοσοκομεΐον.
Έπίσης, έτραυματίσθησαν οί χωροφύλακες Πιπΐκος Δη-
Σύγχρονος άεροφωτογραφία του έναπομένοντος έλεοθέροο έλληνικοΰ χώρου κατά τό Δεκεμβριανόν κίνημα τοΰ 1944. Διακρίνονται
νευραλγικά σημεία τών ’Αθηνών τών όποιων τήν φρούρησιν και ασφάλειαν εϊχεν έπωμισθή ή Χωροφυλχική, ώς τό κτιριακόν συγ
κρότημα τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, τό Ζάππειον (Ραδιοφωνικός Σταθμός), Παλαιά Ανάκτορα, Εθνικός
Κήπος, πλατεία Ρηγίλλης κ.ά. δι ών άπέκλειε τάς όδούς προσπελάσεως πρός πλατείαν Συντάγματος, Ενθα ή εδρα τής Ελληνι
κής Κυβερνήσεως— ξενοδοχεϊον «Μ. Βρεττανία»— και τά άλλα κυβερνητικά κτίρια, τών όποιων τήν κατάληψιν έπεδίωκον
οί κομμουνισταί διά τήν όλοκληραπικήν ύποδούλωσιν τής Ελλάδος. ’Από τών σημείων αύτών ή Χωροφυλακή ήμύνθη γενναίως
και άπέκρουσεν άπάσας τάς έπιθέσεις τών κομμουνιστών, ματαιώσασα διά παντός τά σχέδιά των, περί βιαίας καταλήψεως τής
έξουσίας και άνατροπής τών πάντων. Είς ενια τούτων— ώς τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη— έγράφησαν σελίδες άφθίτου δόξης
καί ηρωισμού.
μήτριος και Μανιάτης Ιωάννης, έφονεύθη δέ ό χωροφύλαξ
Χρόνης Ιωάννης.
Έ κ τών μεταχθέντων είς τό Ά συλον Νέας Κοκκινιας,
κατ’ άνεξακριβώτους πληροφορίας μας, έξετελέσθησαν
πλεΐστοι έν οϊς και ό ταγματάρχης Σταυράκης Στέφανος.
Κατά τόν χρόνον τής κρατήσεως τών άνδρών είς τό
Τμήμα Μεταγωγών καί διάφορα άλλα κτίρια, παρά τών
άναρχικών, κατώρθωσαν νά δραπετεύσουν οί ταγματάρ
χης Σούνδιας Εμμανουήλ, μοίραρχος Σταματίου Σταμάτιος, ύπομοίραρχος Θειακάκης Παν., άνθυπομοίραρχος
Γουδής Δρακούλης καί άνθυπασπισταί Γκιόκας Σπυρί
δων, Παπαδόπουλος Αριστομένης, Κωφός Ξενοφών και
Σιαφάκας Γεράσιμος, καθώς καί τεσσαράκοντα περίπου
όπλΐται, οΐτινες ήσαν διατεθειμένοι είς διαφόρους φρου
ράς Ταμείων, Αποθηκών κλπ. Έπίσης, διεσώθη ό μοί
ραρχος Ναυπλιώτης Εμμανουήλ, δστις κατά τήν ήμέραν
τής έπιθέσεώς εύρίσκετο είς τήν οικίαν του άσθενής. Έκ
τών άνωτέρω, ό ύποφαινόμενος συνεκέντρωσεν άριθμόν
άξιωματικών καί όπλιτών καί καταφυγόντες είς τήν Σχο
λήν Δοκίμων έτέθημεν ύπό τάς διαταγάς τοϋ στρατιωτι
κού διοικητοΰ, δστις άρχικώς συνεκρότησε, μετά τών
καταφυγόντων έκεΐσε άνδρών τής Αστυνομίας Πόλεων,
ένιαϊον Άστυνομικόν Σώμα, δπερ ήρξατο τήν έκκαθάρισιν
τών άπελευθερουμένων περιοχών τής πόλεως Πειραιώς,
έως δτου κατέστη δυνατή ή έπανεγκαθίδρυσις τών Υ πη
ρεσιών Χωροφυλακής είς τάς προτέρας των όργανικάς
θέσεις. “Ηδη δέ λειτουργεί κανονικώς ή Διοίκησις Χωρο
φυλακής μέ διοικητήν τόν ύποφαινόμενον καί τό Τμήμα
Μεταγωγών μέ διοικητήν τόν μοίραρχον Νάυπλιώτην
Εμμανουήλ, ύπαγόμενοι ύπό τάς άμέσους διαταγάς τού
στρατιωτικού διοικητοΰ.
432
Έ ν τφ μεταξύ, παρουσιάσθησαν καί έτέθησαν ύπό τάς
διαταγάς τής Διοικήσεως καί άνέλαβον ύπηρεσίαν, άξιωματικοί καί όπλΐται ξένων Υπηρεσιών, εύρεθέντες κατά
τόν χρόνον τών έπιχειρήσεων είς Πειραιά. Ή παρούσα
δύναμις τών προαναφερθεισών Υπηρεσιών τής Διοικήσεως Χωροφυλακής Πειραιώς άνέρχεται σήμερον είς
ένενή κοντά πέντε άξιωματικούς καί όπλίτας.
Μέρος τής δυνάμεως τοΰ Τμήματος Χωροφυλακής Πε
ράματος έκτελεΐ ύπηρεσίαν έντός τής Σχολής Δοκίμων.
Περί τοΰ άριθμοΰ τής δυνάμεως ταύτης: θέλομεν άναφέρει
έν καιρφ, ώς έπίσης καί διά τούς άνδρας τής Ύποδιοικήσεως Χωροφυλακής Σαλαμΐνος καί τής φρουράς Αίγίνης,
οΐτινες ώς πληροφορούμαι παραμένουσιν είς τάς θέ
σεις των».
Καθ’ δν χρόνον συνεχίζετο ό άγών κατά τών έλασιτικών στοιχείων είς τόν Πειραια, έλασΐται έκεΐθεν
διεπεραιώθησαν είς Αίγιναν, πρός άπελευθέρωσιν
τών είς τάς φυλακάς κρατουμένων 500 καταδίκων
Ποινικού Δικαίου καί 800 Ιταλών στρατιωτών αι
χμαλώτων τών Γερμανών. Μεταξύ τών κρατουμένων
ύπήρχε κομμουνιστικός πυρήν, ό όποιος είχε προ
παγανδίσει τήν ίδέαν τής προσχωρήσεως είς τόν
έλασιτικόν στρατόν. Εύθύς ώς έξεδηλώθη ή κομ
μουνιστική άνταρσία, οί κρατούμενοι κατέστρεψαν
τά κλείθρα καί συνεκεντρώθησαν είς τό προαύλιο ν
τών φυλακών προσπαθοΰντες νά διαφύγουν· Ή μι
κρά δύναμις Χωροφυλακής Αίγίνης, άφοΰ έξουδετέρωσε τά έξοοθεν βοηθούντα έαμικά στοιχεία, &σπευσε πρός ένίσχυσιν τής φρουράς τών φυλακών καί
ούτως άποκατεστάθη ή τάξις.
433
Τό κεντρικόν κτίριον
τοΰ Συντάγματος Μακρυγιάννη
ένθα και τό Διοικητήριον
κατά. τόν Δεκέμβριον τοΰ 1944.
Είς τήν φαπογραφίαν
έκδηλα τά ίχνη
τής κομμουνιστικής λαίλαπος.
ΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ:
Η ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΤΟΥ ΣΥ
ΚΓΜΑΤΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ Μ ΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
1.
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑΝ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΗΣ
Τό τμήμα τοϋτο, τοϋ άνά χεΐρας Μργου μας, άποτελεΐ ένότητα μετά τοϋ προηγουμένου ώς συνεχίζον τήν έξιστόρησιν τής ήρωικής καί πολυαιμάκτου
δράσεως τής Χωροφυλακής κατά τόν Δεκέμβριον
τοϋ 1944 πρός σωτηρίαν τής πρωτευούσης. Έθεωρήσαμεν δέ άναγκαΐον δπως διαθέσωμεν είδικόν τμή
μα διά τήν έξιστόρησιν τοϋ άγώνος τοϋ Συντάγματος
Μακρυγιάννη, διότι πρόκειται περί άληθοϋς έποποιίας ή όποία θά λαμπρύνη τήν Νεοελληνικήν
Ιστορίαν, είδικώτερον δέ τήν Ιστορίαν τοΰ Σώμα
τος τής Χωροφυλακής, είς τήν όποίαν άνέγραψε
σελίδας έκ τών πλέον ένδόξων καί ήρωικών. Συγ
χρόνως, ή μάχη τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη,
&λαβεν δλως ίδιάζουσαν σημασίαν είς τήν ίστορίαν
έκ τοϋ γεγονότος δτι, χάρις είς τήν ήρωικήν αύτήν
άντίστασιν, έσώθη τό έλεύθερον τμήμα τής πρω
τευούσης τοϋ Έλληνικοϋ Κράτους καί έπομένως
αύτό τοϋτο τό Έλληνικόν Κράτος άπό τήν κυριαρ
χίαν τοϋ κομμουνισμού.
Τό Σύνταγμα Χωροφυλακής τό όποιον άπό πολλοϋ έστεγάζετο είς τό κτιριακόν συγκρότημα τοϋ
άλλοτε Στρατιωτικοΰ Νοσοκομείου Μακρυγιάννη,
καί ώς έκ τούτου γνωστόν ήδη άπό τής πολεμικής
περιόδου ώς «Σύνταγμα Μακρυγιάννη», περιελάμβανεν είς τούς κόλπους του πολλά τών γενναιοτέ-
ρων καί ίκανωτέρων είς άξιωματικούς καί όπλίτας
στελεχών τοΰ Σώματος, τά όποια εΐχον ήδη, κατά
τήν διάρκειαν τής κατοχής, ριφθή είς σκληρούς
άγώνας κατά τοϋ κατακτητοϋ καί κατά τοΰ έαμοελασιτισμοΰ. Κατά τούς τελευταίους μήνας, πρό τοϋ
Δεκεμβριανού κινήματος, αί δυνάμεις του εΐχον αύξηθή σημαντικώς, λόγφ τής συρροής είς τήν πρω
τεύουσαν καί έντάξεως είς τοϋτο πολλών έπαρχιακών φρουρών, αί όποΐαι, κατόπιν μυρίων ταλαιπω
ριών καί κινδύνων, διέφευγον έκ τών καταλαμβανομένων ύπό τών έλασιτών περιφερειών.
Κατά τάς πρώτος ήμέρας τοϋ Δεκεμβρίου 1944,
τό Σύνταγμα Χωροφυλακής διέθετεν ύπέρ τούς χιλίους έκατόν άνδρας. Σημαντικόν δμως μέρος τής
δυνάμεως ταύτης (περί τούς 700 άνδρας) δέν εύρί
σκετο είς τό κτίριον Μακρυγιάννη, διότι είχε διασκορπισθή είς φρουράς ύπουργείων, ταμείων, νο
σοκομείων, φυλακών, σταθμών αύτοκινήτων, ξενο
δοχείων στρατωνισμού Ά γγλω ν, άποθηκών ύλικοϋ
κλπ. Ό τα ν έξερράγη τό Δεκεμβριανό ν κίνημα, αί
φρουραί κτιρίων εύρισκομένων εις τά κεντρικά ση
μεία τής πόλεως, είς τά όποια δέν έγένοντο έλασιτικαί έπιθέσεις, παρέμειναν μέχρι τέλους είς τάς θέ
σεις των. Αί είς άπομεμακρυσμένα σημεία, όλιγάριθμοι καί άπομεμονωμέναι, 8λαβον τήν έντολήν νά
435
§ϋ
ΗΜΜίφΦ'
"Αποψις τοΰ Κτιριακοΰ συγκροτή
ματος Μακρυγιάννη εις δέ τό βά
θος ό Ιερός Βράχος τής Άκροπόλεως. Εις τό συγκρότημα τοΰ Συν
τάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, τόν Δεκέμβριον τοΰ 1944, άνετράπησαν τά σχέδια τών κομμουνι
στών περί βιαίας καταλήψεως τής
έξουσίας και μετατροπής τής Ε λ
λάδος εις έρυθρόν δορυφόρον.
συμπτυχθοΰν έγκαίρως πρός τό κέντρον. Ά λλά πολλαί, τοποθετημέναι είς έπίκαιρα και νευραλγικά ση
μεία άμύνης, άντεστάθησαν γενναίως και μετά πολ
λών θυσιών είς τάς έπιθέσεις τών κομμουνιστών,
ώς αί φρουραί τών φυλακών Άβέρωφ, Βουλιαγμέ
νης, Συγγροϋ, Χατζηκώστα, Ραδιοφωνικού Στα
θμοϋ, Μοίρας Αύτοκινήτων, Εφορείας Ύλικοϋ κλπ.,
τών όποιων οί άγώνες μας άπησχόλησαν είς τό προηγούμενον.
Ώ ς έγράψαμεν ήδη, τά δύο κύρια όχυρά άμύνης
τοϋ έλευθέρου κέντρου ττ’ίς πρωτευούσης ήσαν άπό
τής πλευράς τής λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας ή
Σχολή Χωροφυλακής καί άπό έκείνης τής λεωφόρου
Συγγροϋ τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη. Ά λ λ ’ έν φ πλη
σίον τής Σχολής Χωροφυλακής ύπήρχον έστρατωνισμένα τμήματα τής Ταξιαρχίας Ρίμινι και τοϋ Ά γγλικοϋ Στρατοϋ μετά τεθωρακισμένων και πυροβο
λικού, τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη έφρασσε τήν κυ
ρίαν είσοδον πρός τό κέντρον τών Αθηνών σχεδόν
μόνον καί άπομεμονωμένον. 'Η στρατηγική σημασία
τούτου ήτο άσυναγώνιστος, όχι μόνον διά τήν άμυ
ναν τοΰ κέντρου, άλλά καί διά τάς έν γένει κινήσεις
τών έλασιτικών στρατευμάτων τής νοτιοδυτικής
πλευράς. Διά τών πυρών του ήδύνατο νά καλύπτη
τόν τομέα άπό τοΰ Μνημείου Φιλοπάππου μέχρι
και πέραν>τοΰ λόφου τοΰ Άρδηττοΰ. Είς τήν πλευράν
αύτήν εύρίσκοντο αί ίσχυρότεραι καί καλύτερον
ώργανωμέναι έλασιτικαί δυνάμεις, έκτεινόμεναι άνέτως είς τήν περιελθοϋσαν είς χεΐράς των πεδιάδα
μέχρις Ύμηττοΰ καί Παλαιοΰ καί Νέου Φαλήρου.
Τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη ήτο τό μόνον σοβαρόν
έμπόδιον διά τά έλασιτικά στίφη, διά νά έξορμήσουν
διά τών Στύλων τοΰ Όλυμπίου Διός καί τών Κήπων
τοϋ Ζαππείου πρός τήν μόλις έκατοντάδας τινάς
μέτρων άπέχουσαν πλατείαν τοΰ Συντάγματος, τής
όποίας ή κατάληψις θά έσήμαινε κατάλυσιν τών
κυβερνητικών έξουσιών καί τέλος τής έθνικής κυ
ριαρχίας. Ά λλω ς τε, τήν πρός τό κέντρον έξόρμησίν
άνέμενον έναγωνίως αί έαμικαί όρδαί τοΰ Νέου Κό
σμου, τής Γαργαρέτας καί τής Πλάκας, αί όποΐαι
θά παρέδιδον τό πάν είς τήν λεηλασίαν καί τήν
καταστροφήν.
Οί κομμουνισταί έγνώριζον καλώς δτι, τό κυριώτερον φράγμα τής προελάσεώς των πρός τό κέντρον
καί τής καθολικής κυριαρχίας των έπί τής πρωτευού
σης, ήτο αύτό τό κατη ραμένο ν Σύνταγμα Μακρυγιάννη, τό όποιον εϊχε γίνει κάρφος τών όφθαλμών των.
Διά τήν έκπόρθησίν του κατεστρώθησαν στρατηγι
κά σχέδια ύπό τών καλυτέρων έπιτελών καί στρα
τιωτικών συμβούλων των. Ή ήγεσία τών κομμουνι
στών διέθεσε πρός τόν σκοπόν αύτόν τρία συντάγμα
τα Πεζικοϋ τοΰ ΕΛΑΣ, ένισχυθέντα καί δι’ έφεδρικών δυνάμεων τοΰ ΕΑΜ, συνολικοΰ άριθμοϋ 5.000
άνδρών, άρτίως δέ έξωπλισμένων διά τυφεκίων, αύ
τομάτων, μΰδρα^λίων, βαρέων δλμων, άντιαρματικών
πυροβόλων, χειροβομβίδων, δεσμών δυναμίτιδος καί
άφθόνων πυρομαχικών. Είς τά ΒΔ ύψώματα τοΰ Α'
438
Νεκροταφείου εϊχον στηθή ισχυρά πυροβόλα, έντός
τής άκτΐνος βολής τών όποιων εύρίσκετο τό συγ
κρότημα Μακρυγιάννη.
Έ ναντι τών ίσχυροτάτων αύτών πολεμικών δυνά
μεων καί μέσων τοΰ έχθροϋ, τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη διέθετεν όγδοήκοντά όκτώ άξιωματικούς τής Χω
ροφυλακής καί 429 όπλίτας. Ό όπλισμός των ήτο
λίαν έλλιπής, άποτελούμενος άπό 289 τυφέκια δια
φόρων τύπων μετά 11.500 φυσιγγίων, τρεις άτομικούς δλμους μετά 30 βλημάτων καί 3 όπλοπολυβόλα
Μπρέντα μετά 600 φυσιγγίων. Ό λίγον πρό τής ένάρξεως τής έπιθέσεως, ό διοικητής τοϋ Συντάγμα
τος συνταγματάρχης Σαμουήλ, κατόπιν άπεγνωσμένων έκκλήσεων πρό τό Ά ρχηγεΐον Χωροφυλακής,
έπέτυχε νά σταλοϋν ύπό τής Στρατιωτικής Διοικήσεως δύο πυροβόλα τών 37" εύθυτενοϋς τροχιάς μετά
400 βλημάτων καί εν άρμα μάχης πεπαλαιωμένου
τύπου, άνήκον είς τήν Σχολήν τών Εύελπίδων, μετά
τοϋ προσωπικοϋ των. Τό άρμα μάχης ήτο έφωδιασμένον μέ 3 πυροβόλα, τά όποια δμως, πεπαλαιωμέ
να, ήχρηστεύθησαν άπό τής πρώτης ήμέρας τής
μάχης.
Δέον νά σημειωθή ένταΰθα δτι εις κατατεθειμένην, είς τό άρχεΐον τοΰ Αρχηγείου Χωροφυλακής,
άναφοράν τοΰ συνταγματάρχου. Άνδρ. Φούντα, διατελέσαντος διοικητοϋ τοϋ Συντάγματος κατά τήν τελευταίαν περίοδον τής κατοχής, ύποστηρίζεται δτι
κατά τήν περίοδον άκριβώς αύτήν, έν δψει τής έπικειμένης άναχωρήσεως τών Γερμανών καί τής έπι
θέσεως τών κομμουνιστών πρός κατάληψιν τοϋ όχυροΰ Μακρυγιάννη, εϊχε κατορθωθή έπιτηδείως ή
πολεμική όργάνωσις καί ό πολεμικός έξοπλισμός
μετά πλήρους άσκήσεως τών άνδρών. Συμφώνως
πρός τήν άναφοράν ταύτην, κατ’ Α πρίλιον 1944 ή
έκ 1.500 άνδρών δύναμις τοΰ Συντάγματος εύρίσκε
το έν τελείςι έγκαταλείψει. Δέν ύπήρχον παρά καραμπίναι διαφόρων παλαιών τύπων, μετ’ έλαχίστων
φυσιγγίων, διά 450 άνδρας, πάντες δέ οί λοιποί ήσαν
τελείως άοπλοι. Έπισημανθέντος ώς άμέσου τοΰ
κινδύνου τής καταλήψεως τοΰ κτιρίου Μακρυγιάννη, ύπό τών καραδοκούντων στιφών τοΰ ΕΑΜ, ό
πότε θά έκινδύνευε νά περιέλθη είς χεΐρας τούτου
άπό τής έποχής έκείνης ή πρωτεύουσα, έπετεύχθη ό
έφοδιασμός τών άνδρών τοΰ Συντάγματος διά 1.600
δπλων Μάνλιχερ μέ 300 φυσίγγια δι’ έκαστον δπλον.
Έ ν συνεχείςι, κατωρθώθη ό έφοδιασμός τοϋ Συντά
γματος διά 500 χειροβομβίδων, έλαφρών καί βαρέων
δπλων, όπλοπολυβόλων, ένός άρματος μάχης έξωπλισμένου διά τριών βαρέων πολυβόλων Μπρέντα
καί δύο άντιαρματικών πυροβόλων μετά 2.000 βλη
μάτων. Συγχρόνως, τό τότε Έλληνικόν Ύπουργεΐον
Έθνικής Άμύνης άπέσπασεν είς τό Σύνταγμα πέντε
κατωτέρους "Ελληνας άξιωματικούς τοΰ Πυροβολικοϋ ώς έκπαιδευτάς είς τά δύο πυροβόλα.
Φαίνεται δτι έκ τοϋ γενομένου κατά τούς τελευ
ταίους μήνας τής κατοχής ίσχυροϋ τούτου έφοδια-
σμοϋ, δέν άνευρέθησαν πολλά έντός τοΟ Συντάγμα
τος μετά τήν άπελευθέρωσιν. Τόσον είς τήν πρός τό
Ά ρχηγεΐον έκθεσίν του, δσον και είς είδικόν τεΰχος
έκδοθέν ύπ’ αύτοϋ μέ τίτλον «Ή Εποποιία τοΰ Μακρυγιάννη», ό κατά τήν μάχην διοικητής τοϋ Συν
τάγματος συνταγματάρχης Σαμουήλ ρητώς άναγράφει δτι δέν άνεϋρεν έκεΐ, οΰτε άρμα μάχης, οΰτε
πυροβόλα καί δτι ταϋτα, ώς καί οί είδικοί έκ τοϋ
Στρατεύματος άξιωματικοι πρός χειρισμόν των, έ
στάλησαν κατόπιν άπεγνωσμένων προσπαθειών του
ύπό τής Στρατιωτικής Διοικήσεως μόλις τήν παρα
μονήν (5 Δεκεμβρίου) τής ένάρξεως τοϋ άγώνος.
Πιθανώτατα, οί Γερμανοί κατά τήν ήμέραν τής άναχωρήσεώς των καί έκ τοϋ φόβου μή χρησιμοποιηθοϋν ταΰτα έναντίον των ύπό τών άνδρών τοΰ Συντά
γματος, άπεμάκρυνον έκεΐθεν τό άρμα μάχης, τά
πυροβόλα καί τά καινουργή δπλα, ώς έκ τούτου δέ
έχρειάσθη κατά τάς παραμονάς τής μάχης ή προμή
θεια νέων. Πάντως, ό κατά τάς παραμονάς τής άπε
λευθερώσεως γενόμενος έστω καί προσωρινώς πο
λεμικός αύτός έφοδιασμός τοΰ Συντάγματος, δέν
άπέβη έπί ματαίφ, διότι συνετέλεσεν είς τήν μετά
πνεύματος πειθαρχίας παρασκευήν τών άνδρών δι'
έπικείμενον πολεμικόν άγώνα.
2. Η ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΑΜΥΝΗΣ
Ά πό τής 24 Νοεμβρίου τήν διοίκησιν τοΰ Συντά
γματος άνέλαβεν ό συνταγματάρχης Γεώργιος Σα
μουήλ, άξιωματικός γενναίος, ίκανός καί κατεχόμενος ύπό πατριωτικοΰ πάθους έναντίον τής κομ
μουνιστικής άνταρσίας. Υποδιοικητής ώρίσθη ό
άντισυνταγματάρχης Εύάγγελος Σοφράς, άξιωματι
κός έπίσης γενναιόψυχος καί ένθουσιώδης. Πάντες
οί λοιποί άξιωματικοι τοΰ Συντάγματος, τών όποιων
τά όνόματα θά παραθέσωμεν μετά τήν έξιστόρησιν
τών έπεισοδίων τοΰ άγώνος, ήσαν άνδρες γενναίοι
καί ένθουσιώδεις, τρέφοντες άσπονδον μίσος κατά
τοΰ κομμουνισμοϋ ώς άνατροπέως τής τάξεως καί
φθορέως τών έθνικών παραδόσεων, άποφασισμένοι
νά χύσουν τό αΐμά των, ώς οί τελευταίοι ύπερασπισταί τών έθνικών καί πολιτικών έλευθεριών τοΰ Έ λ
λη νικοΰ Λαοΰ. Ά λλά καί οί ύπαξιωματικοί καί οί
άπλοι χωροφύλακες, έχοντες σχεδόν πάντες Αντιμε
τωπίσει είς σκληρά ν πάλην τόν κομμουνισμόν ώς
έχθρόν τής Πατρίδος, έμενον έκεΐ μέ χαλυβδωμένην τήν ψυχήν δι’ άγώνα πρός σωτηρίαν τοΰ έθνους
καί μέ τήν άπόφασιν τής θυσίας διά τήν νίκην. Πάν
τες άνεξαιρέτως, άλλως τε* είχον συναίσθησιν. τοΰ
γεγονότος δτι μόνη ή νίκη, ή άποτελεσματική άντίστασις κατά τών άναριθμήτων κομμουνιστικών όρδών, θά άπετέλει τήν σωτηρίαν τής άπομενούσης
έλευθέρας Ελλάδος, άλλά καί αύτών τών ιδίων.,
ουτε ήτο δέ δυνατόν νά άμφιβάλλουν διά τήν οίκτράν
τύχην, ή όποία άνέμενε πάντας, είς περίπτωσιν κατακτήσεως τοΰ όχυροΰ των καί έπικρατήσεως τών
κομμουνιστών. Ό διοικητής Σαμουήλ καί ό άρχηγός
πολεμικής άμύνης άντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος δέν έδίστασαν νά τό διακηρύξουν άπεριφράστως πρός τούς άνδρας των είς παράταξιν όλίγας
ώρας πρό τής ένάρξεως τής έλασιτικής έπιθέσεως.
— «Πάρετέ το άπόφασιν, εΐμεθα δλοι μελλοθάνα
τοι. Βάλετέ το καλά είς τόν νοΰν σας, δτι μόνον ή
νίκη θά σώση καί τήν Ελλάδα καί ή μάς τούς ίδιους.
Ά ς άποθάνωμεν τούλάχιστον δχι άπό τάς μαχαίρας
τών άναρχικών, άλλ’ έπί τοΰ πεδίου τής μάχης διά
τήν τιμήν καί τήν έλευθερίαν τής Πατρίδος μ ας!»
Ό άγών τοΰ Συντάγματος Μακρυγιάννη είχε τήν
μοναδικήν τύχην νά όργανωθή, άπό πολεμικής καί
έπιτελικής πλευράς, ύπό άνωτέρου άξιωματικοΰ με
γάλης μορφώσεως καί πολεμικής πείρας, τρέφοντος
δέ άσπονδον μίσος πρός τόν κομμουνισμόν, έναν
τίον τοϋ όποιου εϊχεν ήδη δράσει γενναίως. Ό άντισυνταγματάρχης τοϋ Πεζικοϋ Κωνστ. Κωστόπουλος,
έχων ήδη χρηματίσει διοικητής τοΰ Τάγματος Ά
σφαλείας Λακωνίας άπό Νοεμβρίου 1943 μέχρι Μαΐου 1944 καί διοικητής τοΰ Τάγματος Εύζώνων Α
θηνών άπό Ιουλίου μεχρις Όκτωβρίου 1944, μετά
τήν άπελευθέρωσιν, καταδιωκόμενος άμειλίκτως ύπό
τών .κομμουνιστών καί τελών άπομεμακρυσμένος πά
σης ύπηρεσίας άπό τήν Κυβέρνησιν, παρέμενεν
άχρησιμοποίητος, παρακολουθών τά γεγονότα άπό
τήν Στρατιωτικήν Λέσχην, δπου παρέμενεν ήμέραν
καί νύκτα, διά νά άποφύγη τήν έξόντωσίν του. Προι
κισμένος μέ έπιτελικόν νοΰν καί σταθμίσας καλώς
τά διαδραματιζόμενα γεγονότα μετά τών πιθανοτή
των τής έξελίξεως τών έπιχειρήσεων, έπικειμένης
τής έλασιτικής έπιθέσεως, άντελήφθη δτι τό κυριώτερον έρεισμα διά τήν άμυναν τής πρωτευούσης ήτο
τό συγκρότημα Μακρυγιάννη.
Ό λω ς αύτοβούλως καί χωρίς νά λάβη παρ’ ούδενός έντολήν, τήν 5ην, 7ην καί 8ην Νοεμβρίου,
άπό τήν Στρατιωτικήν Λέσχην μεταβαίνει είς τό
Σύνταγμα Μακρυγιάννη, δπου, έν συνεργασίςι μετά
τοϋ τότε διοικητοϋ καί κατά τόν άγώνα ύποδιοικητοΰ
άντισυνταγματάρχου Σοφρά, μελετά έπισταμένως
τήν τοποθεσίαν καί τάς δυνατότητας άμύνης. Προ
βαίνει έπί τόπου είς άναγνωρίσεις καί μετρήσεις
καί συντάσσει σχεδιάγραμμα τών Στρατώνων καί
τής πέριξ περιοχής, έπί τοΰ όποιου καθορίζει καί
τάς τρεις γραμμάς άμύνης (προφυλακαί, κυρία γραμ439
'Ο αντιστράτηγος - Αρχηγός Χω
ροφυλακής (1950-1952) Γεώρ
γιος Σαμουήλ, διοικητής τοΰ Συν
τάγματος Χωροφυλακής Μ άκρογιάννη κατά τόν Δεκέμβριον τοΰ
1944, δτε τό Σύνταγμά αντιμετώ
πισε τήν κομμουνιστικήν λαίλαπα.
μή άντιστάσεως και τελευταίος χώρος άντιστάσεως),
αί όποΐαι θά μάς άπασχολήσουν έν συνεχείοι.
Έ πίσης καθώρισεν έπ ακριβώς τά φυλάκια, ώς και
τήν θέσιν καί τήν δύναμιν έκάστου έξ αύτών. Συγ
χρόνως, ένεχείρισε σημείωμα είς τό όποιον άνέγραψε τάς άναγκαιούσας προπαρασκευαστικός έργασίας όργανώσεως τών κτιρίων καί έκπαιδεύσεως, άνέθεσε δέ τήν τεχνική ν είς τά όπλομηχα νήματα έκπαίδευσιν τών χωροφυλάκων εις τόν έμπειρον άνθυ
πολοχαγόν Μπαρίτσαν.
Έπιτελέσας αύτοβούλως τά καθήκοντα αύτά όρ
γανώσεως τής άμύνης τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη, παρέμενεν έκτοτε κλεισμένος, διά λόγους άσφα
λείας, έντός τής Στρατιωτικής Λέσχης. 5Αλλά τήν
πρωίαν τής 5ης Δεκεμβρίου, όταν πλέον αί έπιθέ440
σεις τών έλασιτών, πρός κατάκτησιν τοϋ κέντρου
τής πρωτευούσης, εϊχον άρχίσει καί ό άγών είχεν
είσέλθει είς δραματικήν φάσιν, αισθάνεται τήν πα
τριωτική ν άνάγκη ν νά είσέλθη είς ένεργόν δρδσιν.
Έ χω ν πάντοτε έστραμμένον τόν νοϋν του πρός τοϋ
Μακρυγιάννη, μολονότι δέν άγνοεΐ ότι ό άγών έκεΐ
είναι λίαν έπισφαλής, λόγφ τών όλιγίστων δυνάμεων
άμύνης καί δτι άν συνελαμβάνετο έκεΐ ύπό τών κομ
μουνιστών θά κατεσπαράσσετΟ, λαμβάνει τήν γεν
ναίαν άπόφασιν νά μετάσχη προσωπικώς τής άμύ
νης είς τό ζωτικό ν αύτό διά τήν άμυναν τής πρωτευού
σης σημεΐον. Εγκαταλείπει όριστικώς τό κρησφύγετόν του καί, πάντοτε αύτοβούλως, έγκαθίσταται
έντός τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη. Ό έχων ήδη
άναλάβει τήν διοίκησίν συνταγματάρχης Γεώργιος
Σαμουήλ τόν ύπεδέχθη μέ άνοικτάς άγκάλας.
Ά πό τής στιγμής έκείνης, κατόπιν έγκρίσεως τής
Στρατιωτικής Διοικήσεώς, ό άντισυνταγματάρχης
Κωστόπουλος ήτο ό διοικητής τών πολεμικών επι
χειρήσεων άμύνης.
Ή γενναιότης τών άξιωματικών καί όπλιτών τής
Χωροφυλακής καί ή άπόφασίς των, τής μέχρι θανά
του άμύνης, δέν θά ήρκουν διά τόν τελικό ν θρίαμβον
άνευ τών τεχνικών μέσων πολέμου καί μηχανοκι
νήτων. Τούτο καθίσταται περισσότερον νοητόν, αν
ληφθη ύπ’ όψιν δτι ό εχθρός, έκτος τών σχεδόν
είκοσαπλασίων δυνάμεων, άποτελουμένων άπό άγρια
καί φανατισμένα, άλλά καί καλώς ώργανωμένα ύπό
έπιτελών ήγετών, στίφη πολεμιστών, διέθετεν άφθο
να καί τέλεια τεχνικά μέσα διεξαγωγής πολέμου.
Ταϋτα δέ (κανόνια, δλμοι, μυδραλλιοβόλα κλπ.) έχειρίζοντο άξιωματικοί τοϋ Ελληνικού Στρατόΰ προσχωρήσαντες είς τόν κομμουνισμόν, κεκτημένοι μεγάλην πείραν άπό τούς πολέμους καί τάς άνταρτικάς έπιχειρήσεις τών βουνών καί χρησιμεύοντες
συγχρόνως πρός έκπαίδευσιν έπαρκοϋς άριθμοϋ χει
ριστών.
Πλήν όλίγων, τυχόντων πρακτικής άσκήσεως είς
τά βουνά, τάς έπαρχίας καί είς αύτήν τήν πρωτεύου
σαν κατά τάς έπιχειρήσεις έναντίον τών έαμοελασιτών, οί άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής
δέν εΐχον λάβει είδικήν έκπαίδευσιν πρός χειρισμόν
τών νέων τεχνικών δπλων. Ό διοικητής τοϋ Συντά
γματος Σαμουήλ, μέσω τοϋ ύποδιοικητοϋ άντισυνταγματάρχου Σοφρά, έπιχειρήσαντος διά μοτοσυκλέττας, περί τό μεσονύκτιον τής 4ης Δεκεμβρίου
έπικίνδυνον μετάβασιν είς τό Ά ρχηγεΐον Χωροφυ
λακής, έπέστησε σοβαρώς τήν προσοχήν τής Στρα
τιωτικής Διοικήσεώς έπί τής.έπειγούσης άποστολής
πεπειραμένων έκπαιδευτών καί χειριστών. Καί πρά
γματι, τήν πρωίαν τής 5ης Δεκεμβρίου, κατόπιν δια
ταγής τής Στρατιωτικής Διοικήσεώς Αθηνών, κατέφθασαν εις τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη δύο άνθυπολοχαγοί Πεζικοϋ, τρεις άνθυπολοχαγοί καί δύο άνθυπασπισταί Πυροβολικοϋ, εις άνθυπολοχαγός καί εις
άνθυπασπιστής Πεζικοϋ, τέσσαρες λοχίαι Πυροβο
λικού καί εϊς έθελοντής στρατιώτης όλμιστής. Πάντες αύτοί, εύθύς ώς είσήλθον είς τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη, έπεδόθησαν είς τήν τοποθέτησιν καί τήν
προετοιμασίαν χειρισμοϋ τών μηχανικών δπλων, ώς
καί είς τήν έκπαίδευσιν μεγαλυτέρου άριθμοϋ χει
ριστών. Ταϋτα ύπενθυμίζομεν δτι έγένοντο κατά τήν
διάρκειαν τής 5ης Δεκεμβρίου, προτεραίαν τής έπι
θέσεως. Έπαναλαμβάνομεν δέ έπί τή εύκαιρίς αύτή,
έκεΐνο τό όποιον έτονίσαμε προηγουμένως προκειμένου καί περί τής Σχολής Χωροφυλακής. Κατά
μείζονα λόγον, άν οί έλασΐται, άντί νά σπαταλήσουν
"Εν έκ τών δύο ποροβόλων τά όποϊα διέθετε τό Σύνταγμα, διά τήν άμυνάν του, κατά τήν κομμουνιστικήν έπίθεσιν τοΰ Δεκεμβρίου
1944.
441
τάς δυνάμεις των καί τόν χρόνον των είς έπιθέσεις
έναντίον διεσκορπισμένων άνά τάς Αθήνας φυλασσομένων σημείων, ερριπτον τό βάρος τής δυνάμεώς
των κατά τοϋ συγκροτήματος Μακρυγιάννη, εύθύς
μετά τήν στάσιν τής 3ης Δεκεμβρίου ή έστω τήν
πρωίαν τής 4ης Δεκεμβρίου, δτε δέν είχον άκόμη
σταλή τεχνικά δπλα καί χειρισταί, πιθανόν νά ήτο
άλλη ή εκβασις τοϋ άγώνος.
Ή έντός τοΰ περιβόλου τοϋ Συντάγματος μόνιμος
παρουσία ένός τεθωρακισμένου αύτοκινήτου, είχε
κινήσει τόν ένθουσιασμόν καί τονώσει τό ήθικόν
τών άνδρών. *Ως δύναμις τοϋ τεθωρακισμένου ώρίσθησαν ό άριστος πυροβολητής καί γενναίος στρα
τιώτης ύπολοχαγός τοϋ Πυροβολικοϋ Νικ. Λιαράκος ώς διοικητής, ό άνθυπασπιστής Πυροβολικοϋ
Παν. Στασινόπουλος ώς βοηθός, ό άνθυπασπιστής
Χωροφυλακής Χαρ. Καϊμάκης ώς όδηγός, ό λοχίας
Πυροβολικοϋ Στ. Γεωργόπουλος ώς πυροβολητής
καί ό χωροφύλαξ Φιλ. Μιχαλόπουλος ώς βοηθός
όδηγοϋ. Τό τεθωρακισμένον έφερε τρία βαρέα πυ
ροβόλα καί 2,750 φυσίγγια. Οί 100 άξιωματικοί
καί άνθυπασπισταί καί 429 όπλΐται τοΰ Συντάγματος
διέθετον 265 τυφέκια Ιταλίας, 24 τυφέκια Μάνλιχερ,
10.500 φυσίγγια τυφεκίων Ιταλίας καί 700 φυσίγ
για τυφεκίων Μάνλιχερ. Οί προσελθόντες άξιωματι-
κοί τοΰ Στρατεύματος καί οί έκπαιδευθέντες τής
Χωροφυλακής έχειρίζοντο 3 άτομικούς δλμους μέ
βλήματα δλμων 20” καί προωθητικά φυσίγγια τών
15", 11 αύτόματα Στέν μέ 150 φυσίγγια δι’ έκαστον,
έν πολυβόλον Μπρέντα μέ 600 φυσίγγια καί δύο πυ
ροβόλα τών 37" μετά 400 βλημάτων. Αύτά ήσαν τά
μέσα άμύνης τοΰ Συντάγματος Μακρυγιάννη, μέσα
πενιχρά έν συγκρίσει πρός τά είς τήν διάθεσιν τών
έλασιτών, οί όποιοι άπεκάλουν έμπαικτικώς τό όχυρόν αύτό «φράχτην πού θά σαρωθή σέ λίγη ώρα
γιά τό πέρασμα πρός τό Σύνταγμα».
Τήν πρωίαν τής 5ης Δεκεμβρίου έπεσκέφθη τό
Σύνταγμα ό Αρχηγός Χωροφυλακής Παπαργύρης,
δστις έπεθεώρησε τούς άξιωματικούς καί όπλίτας
ύπερασπιστάς, πρός τούς όποιους ώμίλησε περί τής
σημασίας τοΰ άγώνός των, έκ τής έκβάσεως τοϋ ό
ποίου έξηρτδτο αύτή ή σωτηρία τοϋ Έθνους.
—«Άν, τούς είπε, περάσουν άπό τοϋ Μακρυγιάννη πρός τό Σύνταγμα, τό πδν έχάθη. Ά πό τήν
άμυνάν σας έξαρτδται ή σωτηρία τής Ελλάδος».
+—«Δέν θά περάσουν!» άνέκραξαν, ώς μία φωνή,
πάντες οί άξιωματικοί καί όπλΐται. Καί άπό τής
στιγμής έκείνης ή φράσις «δέν θά περάσουν» κατέ
στη καθ’ δλην τήν διάρκειαν τοΰ άγώνος τό σύνθη
μα τής άμύνης καί τό σύμβολον τής θυσίας.
3. ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΠΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΑΜΥΝΗΣ
Άκολούθως, ύπό τοΰ διοικητοΰ, τοϋ ύποδιοικητοϋ καί τών ταγματαρχών, διοικητών τών Ταγμά
των, Μπατσαλιδ, Συμιναλάκη καί Καρύτσα, συνετάγη τό όριστικόν σχέδιον άμύνης, ύποστάν μερικάς τροποποιήσεις καί προσθήκας φυλακίων τό άπόγευμα, δτε κατέφθασεν είς τό Σύνταγμα ό άντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος. Ό μεγαλύτερος κίν
δυνος προήρχετο έκ τοΰ γεγονότος δτι οί κομμουνισταί, κατά τήν συνήθη μέθοδόν των, θά έχρησιμοποίουν χειροβομβίδας καί δέσμας δυναμίτιδος πρός
άνατίναξιν τών μανδροτοίχων καί θά έξεσφενδόνιζον δοχεία φλεγομένης βενζίνης πρός έμπρησμόν
τών κτιρίων. Επομένως, έπρεπε νά ληφθή πρόνοια,
δπως μή δυνηθοϋν νά προσεγγίσουν, διά δημιουρ
γίας έξωτερικών φυλακίων άμύνης. Έπίσης, έκ τών
πέριξ τών στρατώνων πολυκατοικιών, άπό τών τα
ρατσών, τών παραθύρων καί τών έξωστών θά ήδύναντο νά βάλλουν κατά τών κινουμένων έντός τοΰ
προαυλίου καί νά έκσφενδονίζουν χειροβομβίδας
καί εύφλέκτους υλας κατά τών κτιρίων, άντί πάσης
δέ θυσίας δέν έπρεπε νά περιέλθουν ύπό τήν κατοχήν
των. Επομένως, έκτός τής άμυντικής διατάξεως τοϋ
έσωτερικοϋ, ένθα τό Διοικητήριον καί οί στρατώ
νες, πρός κατά μέτωπον άπόκρουσιν έπιθέσεων, έπε442
βάλλετο ή κατοχή τών λόγφ τοΰ ύψους των καί τής
έγγυτάτης άποστάσεως δεσποζουσών τοΰ έσωτερικοΰ οίκιών καί ή είς ώρισμένα έπίκαιρα σημεία
τούτων τοποθέτησις μονίμων φυλακίων άμύνης.
Κατά τό έφαρμοσθέν σχέδιον άμύνης τοϋ έσωτερικοϋ, ή έξ 25 άξιωματικών καί 200 όπλιτών μετά
τυφεκίων, χειροβομβίδων, 11 αύτομάτων καί 4 όλμίσκων δύναμις διηρέθη είς ούλαμούς ύποδιαιρεθέντας είς διμοιρίας καί φυλάκια, μετά συγκεκριμέ
νης άποστολής σταθερδς άντιστάσεως καί καθορισθέντα σημεία άνευ μετακινήσεως άλλά μέ ύπηρεσίας έπαφών. Ή έφεδρεία είχε τοποθετηθή είς τά
δυτικά ύπόγεια τοΰ Διοικητηρίου, θά ήτο δέ ή μόνη
δύναμις ή όποία, έν συνεχεΐ έπαγρυπνήσει, θά έκινεΐτο πρός οίανδήποτε κατεύθυνσιν, δπου θά παρίστατο άνάγκη καί δταν θά έλάμβανε διαταγήν. Ή
ύπόλοιπος δύναμις θά παρέμενεν έν έπιφυλακή είς
τά ύπόγεια ή έπί τοΰ δευτέρου όρόφου τοΰ Διοικη
τηρίου. Ασκήσεις ήμέρας καί νυκτός δι’ όπλοπολυβόλων καί όλμίσκων θά διεξήγοντο συνεχώς,
μέχρι τής ένάρξεως τών έπιχειρήσεων. Συνεστήθησαν σταθμοί διαβιβάσεων Διοικήσεως καί *Υποδιοικήσεως Λόχων, Διοικήσεων έσωτερικής καί έξωτερικής ζώνης καί Διοικήσεως έφεδρείας. Τά φυ-
Τό κεντρικόν κτίριον τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, ώς έχει σήμερον, έπισκευασθέν μετά τήν κομμουνιστικήν
έπίθεσίν τοΰ Δεκεμβρίου 1944. Τό κτίριον τοΰτο άπετέλει τό Διοικητήριον άπό τό όποιον έξεπέμποντο αί διαταγώ τής Διοικήσεως
και κατηυθύνετο ό άγών έναντίον τών έπιτιθεμένων κατά τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής πολλαπλασίων έλασιτών. Τελικώς,
χάρις είς τήν άνδρείαν τών άνδρών Χωροφυλακής και τήν μέχρις αύτοθυσίας αυταπάρνησιν αύτών, άπεκρούσθησαν οί κομμουνισται και έτάφησαν διά παντός τά σχέδιά των περί βιαίας καταλήψεως τής έξουσίας και άνατροπής τών πάντων. Τό Σύνταγμα Χω
ροφυλακής Μακρυγιάννη θά συμβολίζη ές άει τήν νίκην τοΰ πνεύματος κατά τών δυνάμεων τοΰ σκότους.
λάκια έσωτερικής καί έξωτερικής ζώνης θά έπεκοινώνουν μετά τών σταθμών Διοικήσεως καί μεταξύ
των, ένφ ή έπικοινωνία τοϋ Συντάγματος μετά τοΰ
Α ρχηγείου καί τής Στρατιωτικής Διοικήσεως θά
έγίνετο διά τηλεφώνου ή άγγελιαφόρων. Έ φ ’ δσον
δέν θά ήτο δυνατόν τοϋτο, θά έγίνετο χρήσ ις φωτο-
βολίδων, συμφώνως μέ κώδικα σημάτων. Έπίσης,
κατά τό δυνατόν θά έχρησιμοποιεΐτο δι’ έπικοινωνίας τό τεθωρακισμένον αύτοκίνητον. Είς τήν ταρά
τσαν τοϋ Διοικητηρίου θά έλειτούργει παρατηρητήριον δυνάμενον νά λάβη ή νά μεταδώση φωτεινά
σήματα.
Σοβαρόν πρόβλημα ήτο ή έπισκευή τών δπλων,
τά όποια λόγφ τής συνεχοΰς χρήσεως ύφίσταντο
βλάβας, συνεπείς τών όποιων ήχρηστεύοντο. Είς
πολλά άλλα κέντρα άντιστάσεως ή άχρήστευσις τών
δπλων, έκ τής πολλής χρήσεως, άπετέλεσε μίαν
τών κυριωτέρων αίτιών δυσμενοϋς έκβάσεως τοϋ
άγώνος ή συμπτύξεως τών ύπερασπιστών. Ό κίν
δυνος αύτός είχε προβλεφθή είς τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη. Είς τό ύπόγειον τοΰ Διοικητηρίου εϊχεν
έγκατασταθή ό είδικός τεχνίτης δι’ επιδιορθώσεις
δπλων—λοχίας—ό όποιος, βοηθούμενος καί ύπό
δύο χωροφυλάκων, έπεσκεύαζε μετά μεγάλης ταχύτητος τά ύφιστάμενα βλάβας δπλα.
Πρωταρχικήν σημασίαν εϊχεν έπίσης ή σύστασις ύγειονομικής ύπηρεσίας, πρός έπίδεσιν πληγών
τών τραυματιζομένων- Είς τά φυλάκια έξωτερικής
ζώνης θά έτοποθετεΐτο νοσοκόμος μέ τό άπαραίτητον έπιδεσμικόν ύλικόν. Είς άσφαλές σημεΐον τοϋ
κτιρίου, τό άναρρωτήριον τοΰ στρατώνος, συνεστήθη σταθμός έπιδέσεως πληγών, έτέθη δέ έπι κεφα
λής τούτου ό έθελοντικώς προσελθών στρατιωτικός
Ιατρός Ν. Κουτσογιαννόπουλος. Έναποθηκεύθη έκεΐ
καί άρκετόν ύγειονομικόν ύλικόν. Ή μεταφορά τών
τραυματιών θά έγίνετο διά τών ύπαρχόντων 4 φορεί
ων, έφ’ δσον δέ θά έπέτρεπον τοϋτο αί έπιχειρήσεις, τά αύτοκίνητα τοϋ Συντάγματος θά μετέφερον
τούς τραυματίας είς νοσοκομεία.
Καθωρίσθησαν έπίσης καί αί θέσεις μάχης έκάστου μαχητοϋ, κατά τρόπον ώστε έκαστος τούτων
νά βάλλη άπό τυφεκίστραν, προστατευόμενος άπό
τά πυρά τοΰ έχθροϋ έξ δλων τών κατευθύνσεων. Τά
παράθυρα τών κτιρίων έκλείσθησαν διά σάκκων χώ
ματος, άλλ’ ένδιαμέσως τούτων παρέμειναν όπαί πρός
χρησιμοποίησίν των έν εϊδει τυφεκίστρων. Οί διοικηταί καί οί έκ τών προτέρων όρισθέντες διά τήν
περίπτωσιν φόνου ή τραυματισμού άντικαταστάται
τούτων είς τούς τομείς, τά φυλάκια καί τά έφεδρικά
τμήματα, ώφειλον νά μελετήσουν καλώς τήν δλην
διάταξιν τής άμύνης καί νά είναι άπολύτως ένημε
ρωμένοι έπί τών σχεδίων καί τών δεόντων γενέσθαι
είς έκάστην περίπτωσιν.
’Αλλά, ώς εϊπομεν, βασικήν σημασίαν διά τήν
εκβασιν τοϋ άγώνος εΐχον τά έξωτερικά φυλάκια
άμύνης, τά όποια έγκαθιδρυμένα είς γύρωθεν πολυ
κατοικίας, θά έκράτουν μακράν τούς έλασίτας καί
θά έπροστάτευον τό κτιριακόν συγκρότημα άπό
τάς έκ τοΰ σύνεγγυς έπιθέσεις, ιδίως τάς άνατινάξεις,
πρός δημιουργίαν είς τούς μανδροτοίχους ρηγμά
των, μέσφ τών όποιων θά είσώρμων οί έλασΐται είς
τό έσωτεριιίόν. Λίαν έπικίνδυνος ήτο ίδίως ή βορεία πλευρά, άπό λεωφόρου Διονυσίου Αρεοπα
444
γίτου πρός όδόν Χατζή χρήστου καί Κουκάκι, δπου
τό έδαφος είναι λίαν κατωφερές, αί δέ ταράτσαι τών
πολυκατοικιών δεσπόζουν όλοκλήρου τής περιοχής
άπό Κουκάκι πρός Μακρυγιάννη καί μέχρι τών άρ
χών τής λεωφόρου Συγγροΰ. Τό δέ χειρότερον ήτο,
δτι τό όπίσθιον μέρος τών οίκιών τών όδών Μητσαίων καί Χατζηχρήστου έφάπτεται τοϋ μανδροτοίχου
τοϋ Στρατώνος. Ούτως, ό έχθρός, καθιστάμενος κά
τοχος τών πολυκατοικιών αύτών, άπό τών ταρατσών
των δι’ άνοιγομένων όπών είς τήν όπισθίαν πλευ
ράν των θά έβαλλεν άνέτως είς τό έσωτερικόν παρεμ
ποδίζουν πδσαν κίνησιν, θά έξεσφενδόνιζε χειρο
βομβίδας καί εύφλέκτους ΰλας καί θά διηυκόλυνε τήν
προσέγγισιν τών δυναμιτιστών είς τόν μανδρότοιχον. Ώ ς έκ τούτων έπεβάλλετο ή άντί πάσης θυσίας
έγκατάστασις έξωτερικών φυλακίων καί πρό τών
έγγιζουσών οίκιών, πρός συγκράτησιν τοϋ έχθροϋ
είς άπόστασιν καί άπωθησίν του πέραν τοϋ μανδρο
τοίχου κατά τάς ώρας τών έπιθέσεών.
Ούτως, ίδρύθησαν επτά έξωτερικά φυλάκια, άποτελέσαντα τήν πρώτην ζώνην άμύνης ή όποία έτέ
θη ύπό τήν διοίκησιν τοΰ ταγματάρχου Ν. Συμινελάκη. Ή δευτ'έρα ζώνη τής έσωτερικής άμύνης τοϋ
μανδροτοίχου καί ή τρίτη τής κεντρικής άμύνης
έτέθησαν ύπό τήν διοίκησιν τοϋ ταγματάρχου Άργ.
Μπατσαλιδ, διορισθέντος συγχρόνως άρχηγοϋ τής
έφεδρείας.
Τά 7 έξωτερικά φυλάκια ήσαν τά άκόλουθα: Τό
Ιον έπί τής ταράτσας τής πολυκατοικίας τής κειμένης έπί τής διασταυρώσεως τών όδών Βύρωνος καί
Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Τό 2ον, άπέναντι τοΰ προ
ηγουμένου, είς τήν ταράτσαν τής οίκίας δπου τό
φαρμακείον Πατεράκη. Διά τήν άμυναν τών δύο τού
των φυλακίων διετέθησαν 22 χωροφύλακες διαθέτοντες, έκτός τοϋ δπλου των, ένα δλμον μέ 30 βλή
ματα καί έν όπλοπολυβόλον Μπρέντα. Διοικητής
ώρίσθη ό μοίραρχος Α. Βερναδέσκης, μέ βοηθούς
τούς άνθυπομοιράρχους Γ. Κοντολέφαν καί Γ. Τσιτούρην καί τόν άνθυπασπιστήν τοϋ Πεζικοϋ Πανάγον. Τό Ιον φυλάκιον εϊχε τό πλεονέκτημα δτι διέ
θετε τηλέφωνον τής πολυκατοικίας, μέσφ τοϋ όποι
ου καί τό Σύνταγμα, δταν ήχρηστεύθησαν τά ίδικά
του τηλέφωνα, έπεκοινώνει μετά τοΰ ’Αγγλικοΰ
Στρατηγείου καί τής Στρατιωτικής Διοικήσεώς. Τό
3ον φυλάκιον έγκατεστάθη είς τήν μεγάλην ταράτ
σαν τής πολυκατοικίας Πολυμεροπούλου, άπό τής
όποίας έλέγχεται εύρυτάτη περιοχή, άπό τών πα
λαιών Σφαγείων μέχρι τών φυλακών Βουλιαγμένης
καί άπό τής λεωφόρου Συγγροϋ μέχρις ’Αρδηττοΰ.
Είς τό φυλάκιον τοΰτο διετέθησαν 18 χωροφύλακες
μεθ’ ένός δλμου. Τήν διοίκησιν τούτου άνέλαβεν
ό μοίραρχος Π. Μαλτέζος, μέ βοηθούς τόν άνθυπομοίραρχον Σ. Καλατζήν καί τούς άνθυπασπιστάς
Σ.Κακκαβδν καί Φ. Σακελλάρην,τοϋ τελευταίου τού
του διακριθέντος ώς άρίστου σκοπευτοΰ, ό όποιος μέ
τό πολυβόλον τό όποιον έχειρίζετο έπροξένησε με
γάλην φθοράν είς τούς έπιτιθεμένους έλασίτας.
Έ νθεν και ένθεν τοϋ φυλακίου τί|ς πολυκατοικίας
Πολυμεροπούλου, είχον συστηθή δύο ύποφυλάκια·
τό εν, ύπό τόν ένωμοτάρχην Νάσκον μετά πέντε
άνδρών, έπροστάτευε τήν όδόν Διονυσίου Αρεοπα
γίτου πρός τήν κατεύθυνσιν τής Άκροπόλεως. Τό
δεύτερον, ύπό τόν άνθυπομοίραρχον Σ. Καλατζήν,
έπώπτευε πρός τήν πύλην Άδριανοϋ. Τό 4ον φυλάκιον έγκατεστάθη εις τήν δυτικήν πλευράν' τών
Στρατώνων, είς τό μέσον περίπου τής όδοϋ Μητσαίων, μέ διοικητήν τόν άνθυπασπιστήν Γ. Χατζάκην και πέντε χωροφύλακας.
Διά τήν παρεμπόδισιν τών κομμουνιστών νά
προσεγγίσουν τό συγκρότημα τών Στρατώνων άπό
τών όδών Χατζηχρήστου και Μακρυγιάννη, παρίστατο άναπόδραστος άνάγκη δπως έγκατασταθοΰν
φυλάκια και άπό τών πλευρών έκείνων (νοτίας και
νοτιοανατολικής), αί όποΐαι ήσαν και αί πλέον έπικίνδυνοι, διότι έκεΐθεν διηνοίγόντο εύρύτατοι χώ
ροι έπιθέσεώς πολυαρίθμων έλασιτικών στιφών άπό
τής λεωφόρου διά τών όδών Βεΐκου και Φαλήρου.
Ά λλά τό κακόν ήτο δτι τά φυλάκια αύτά, διά νά έκπληρώσουν τήν άποστολήν τής άμύνης, έπρεπε νά
τοποθετηθούν εις άπομεμακρυσμένους άπό τοϋ περι
βόλου χώρους, δπου θά ήσαν άπομεμονωμένα και
εκτός πάσης έπαφής μετά τοϋ κεντρικοΰ κτιρίου.
Ή δη πρό τής ένάρξεως τών έπιχειρήσεων άπεκλήθησαν «φυλάκια θανάτου», διότι οί είς αύτά τοποθε
τούμενοι μαχηταί ώφειλον νά ύπολογίζουν μόνον είς
τάς ιδίας των δυνάμεις, χωρίς δυνατότητα λήψεως
ένισχύσεων ή συμπτύξεως.
Ούτω, τό 5ον καί τό 6ον φυλάκια, έγκατεστάθησαν είς ταράτσας συνεχομένων οίκημάτων τής όδοΰ
Χατζηχρήστου πρός τήν διασταύρωσιν τής όδοϋ
Μητσαίων. Ά πό τής παραμονής τής έπιθέσεώς συνεπτύχθησαν εις εν φυλάκιον, πρός ίσχυροτέραν άμυντικήν συγκρότησιν. Τήν διοίκησίν τών συμπτυχθέντων άνέλαβεν ό μοίραρχος Κοντάκος, μέ βοη
θούς τόν άνθυπομοίραρχον Ψαρρόν καί τούς άνθυπασπιστάς Παπασπυρόπουλον καί Στρογγύλην καί
μέ δύναμιν 16 άνδρών, εφοδιασμένων, έκτος τών
δπλων, μετ’ έπαρκών φυσιγγίων, δι’ ένός αύτομάτου Στέν καί χειροβομβίδων. Πάντως, τό φυλάκιον
αύτό παρουσίαζε σοβαρό ν μειονέκτημα. Οί άνδρες
του ώφειλον νά εύρίσκωνται έν συνεχή έπαγρυπνήσει πρός τάς ταράτσας τών γειτονικών οικιών, αί
όποΐαι ήσαν περίπου ισοϋψείς και άν κατελαμβάνοντο ύπό τών έλασιτών, θά έξωντοϋντο διά χειρο
βομβίδων.
Τό 7ον φυλάκιον, τοποθετημένον άπό τής άλλης
πλευράς, είς τήν διασταύρωσιν τών όδών Χατζη
χρήστου και Μακρυγιάννη (πολυκατοικία Τουλού
πα), ήτο τό πλέον άπομεμακρυσμένον, τελείως άπομεμονωμένον καί άκρως έπικίνδυνον. Ή δη , άπό τής
πρωίας τής 5ης Δεκεμβρίου, όμάς έλασιτών προσεπάθησε νά καταλάβη τήν δεσπόζουσαν στρατηγικώς
θέσιν αύτήν, άλλά περίπολος έκ χωροφυλάκων έσπευσε νά τούς άπωθήση καί ώχυρώθη είς τήν εί
σοδον τής πολυκατοικίας, έως δτου, περί τήν με
σημβρίαν, έγκατεστάθη έπί τής ταράτσας τό 7ον
φυλάκιον. Τοϋτο έτέθη ύπό τήν διοίκησίν τοϋ μοι
ράρχου Κ. Παπακώστα, μέ βοηθούς τόν άνθυπασπιστήν Στ. Βισβίκην καί τόν ένωμοτάρχην Α. Ζαμπόν
μετά δυνάμεως 16 χωροφυλάκων έφωδιασμένων καί
δι’ ένός όπλοπολυβόλου. Ή ύπηρεσία είς τό φυ
λάκιον τοϋτο «τοΰ θανάτου» δέν ήτο ύποχρεωτική,
άλλά πάντες οί όρισθέντες άνδρες έδέχθησαν προθύμως νά μεταβοϋν καί μεταβαίνοντες άπεχαιρέτησαν μετά συγκινήσεως τούς συναδέλφους των, έν
πλήρει έπιγνώσει τοΰ γεγονότος δτι έκεΐ, δπου τούς
έκάλει τό ύπέρτατον πρός τήν πατρίδα καθήκον,
τούς άνέμενε σχεδόν βέβαιος θάνατος. Τήν έσπέραν
μάλιστα τής 5ης Δεκεμβρίου, ή σύζυγος τοϋ μοι
ράρχου Παπακώστα διεκινδύνευσε μετάβασιν είς τό
φυλάκιον, διά νά δώση είς τόν σύζυγόν της τόν
άποχαιρετιστήριον άσπασμόν.
Ώ ς έγράφη άνωτέρω, κατά τό σχέδιον άμύνης, ή
διεξαγωγή τών έπιχειρήσεων περιελάμβανε τρεις
ζώνας. Πρώτη ζώνη ήτο ή τών έξωτερικών φυλακί
ων, περί τής όποίας έγένετο άνωτέρω λεπτομερής
περιγραφή. Δευτέρα, ή τής έσωτερικής άμύνης, περιελάμβανε τούς άκολούθους τομείς.
Τ ο μ εύς π ρ ώ τ ο ς: Διοικητής ταγματάρχης Χω
ροφυλακής Κωνστ. Καρύτσας, έχων ύπό τάς διαταγάς του τά κάτωθι φυλάκια: α. Φυλάκιον θέσεως
γραφείου διαχειρίσεως χρηματικού, ύπό τόν μοί
ραρχον Διον. Δημακόπουλον, μέ βοηθόν τόν άνθυπασπιστήν Π. Βορίλαν, β. Φυλάκιον θέσεως γρα
φείου διαχειρίσεως ύλικοϋ ύπό τόν άνθυπομοίραρ
χον Έμμ. Χαριτάκην, μέ βοηθόν τόν άνθυπασπιστήν
Σ. Φιλοσοφόπουλον, γ. Φυλάκιον θέσεως κεντρικής
πύλης, ύπό τόν μοίραρχον Κ. Μπινιάρην, μέ βοη
θούς τόν μοίραρχον Παν. Καράγιωργαν, τούς άνθυπομοιράρχους Κ. Κίτσον καί Ά θ. Κρινήν καί τόν
άνθυπασπιστήν Ν. Κολοβόν, δ. Φυλάκιον θέσεως
καφενείου, συνεργείων ραπτών καί θαλάμου άξιω
ματικών, ύπό τόν μοίραρχον Σπ. Τασσόπουλον, μέ
βοηθούς τούς άνθυπομοιράρχους Φρ. Μηλαΐον, Παν:
Μούκαν καί Π. Παπαδόπουλον και τούς άνθυπασπιστάς Ν. Καλατζήν, Δ. Τσώνον καί Σ. Μπουφίδην
καί ε. Φυλάκιον θέσεως ύπογείου, έναντι κυρίας πύ
λης, ύπό τόν ύπομοίραρχον Στ. Άνευλαβήν, μέ
βοηθόν τόν άνθυπομοίραρχον Κ. Παππδν.
Τ ο μ εύς δ ε ύ τ ε ρ ο ς : Διοικητής Ταγματάρχης Θ.
Κουτσούπης, έχων ύπό τάς διαταγάς του τά κάτωθι
φυλάκια: α. Φυλάκιον θέσεως πειθαρχείου καί πρα
τηρίου τροφίμων, ύπό τόν άνθυπομοίραρχον Κωνστ.
Παπακωνσταντίνου, β. Φυλάκιον θέσεως 8ου θαλά
μου, ύπό τόν άνθυπομοίραρχον Κ. Μεντάκην, γ·
Φυλάκιον θέσεως νέου έστιατορίου ύπό τόν άνθυπασπιστήν Ί. Ξιφαραν καί έν συνεχεία τόν μοίραρ
χον Δ. Κοντάκον, δ. Φυλάκιον θέσεως έστιατορίου
445
όπλιτών, ύπό τόν άνθυπομοίραρχον Σ. Γεωργακόπουλον, μέ βοηθόν τόν άνθυπασπιστήν Ί. Τσίγγρην.
Πύλης τής Εκκλησίας, ύπό τόν άνθυπομοίραρχον
Ή ρ. Στρατήν.
Τ ομεύς τ ρ ίτ ο ς : Διοικητής Κωνστ. Κολλατος,
έχων ύπό τάς διαταγάς του τά κάτωθι φυλάκια: α.
Φυλάκιο ν θέσεως λέσχης άξιωματικών, ύπό τόν άν
θυπομοίραρχον Κ. Θεοφίλου, μέ βοηθούς τούς άνθυπασπιστάς Μ. Άργυράκην καί Φ. Μαλαπέτσαν, β.
Φυλάκιον θέσεως μαγειρείου, ύπό τόν άνθυπομοίραρ
χον Εύθ. Τριανταφύλλου, μέ βοηθόν τόν άνθυπασπιστήν Ίω. Παπαζαφειρόπουλον, γ. Φυλάκιον θέσεως
έξόδου έπί τής όδοϋ Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ύπό
τούς άνθυπασπιστάς Ά . Μερτζάνην, Ά . Παπαχαραλάμπους και Εύστ. Πιτσινίγκον.
Ή τρίτη ζώνη Άμύνης περιελάμβανε τό Διοικη
τή ριον και άπετελεΐτο άπό τούς άκολούθους τομείς
μετά τών φυλακίων των.
Τομεύς π έμ π το ς: Διοικητής ταγματάρχης Χω
ροφυλακής Όδ. Τριανταφύλλου, εχων ύπό τάς διαταγάς του τά φυλάκια: α. Φυλάκιον θέσεως άποθήκης ύλικοϋ αύτοκινήτων, ύπό τούς άνθυπασπιστάς
X. Σιτοκωνσταντίνου καί Ά . Φραγκογιάννην καί β.
Φυλάκιον θέσεως πειθαρχείων καί κρατητηρίων ύπό
τόν άνθυπασπιστήν Σταμ. Μπαθρέλλον.
Είς τήν ταράτσαν τοϋ Διοικητηρίου, δπου καί τό
γενικό ν παρατηρητή ριον, εϊχεν έγκατασταθή άνεξάρτητον φυλάκιον ύπό τόν μοίραρχον Ήλ. Παπαδόδημαν. Ώ ς παρατηρητή ριον έχρησιμοποιήθη καί
ό έξώστης τοϋ άναρρωτηρίου είς τόν β' δροφον ύπό
τόν μοίραρχον Χρ. Μπουρμπόπουλον.
Έν τώ συνόλφ, ή δύναμις άμύνης τοϋ Συντάγμα
τος άπετελεΐτο άπό ένα συνταγματάρχην Χωροφυλα
κής (διοικητής), ένα άντισυνταγματάρχην Χωρο
φυλακής (ύποδιοικητής), ένα άντισυνταγματάρχην
Πεζικοϋ (διοικητής άμύνης), δέκα ταγματάρχας Χω
ροφυλακής, είκοσιέξ μοιράρχους, τρεις ύπομοιράρχους, ένα ύπολοχαγόν Πυροβολικοϋ, είκοσιπέντε
άνθυπομοιράρχους, πέντε άνθυπολοχαγούς Πυροβο
λικού, είκοσιδύο άνθυπασπιστάς Χωροφυλακής, πέν
τε άνθυπασπιστάς διαφόρων "Οπλων καί τετρακοσίους είκοσι όπλίτας Χωροφυλακής, έκ τών ό
ποιων έβδομήκοντα τρεις ήσαν ένωμοτάρχαι καί
έκατόν πεντήκοντα ύπενωμοτάρχαι. Τά όνόματα πάν
των θά παρατεθούν έν συνεχεία τοϋ παρόντος κεφα
λαίου.
Τομεύς τέ τα ρ το ς: Διοικητής Ταγματάρχης Π.
Ποντήρης, εχων ύπό τάς διαταγάς του τά άκόλουθα
φυλάκια: α. Φυλάκιον θέσεως γραφείου προσωπι
κού, ύπό τόν μοίραρχον Γ. Παπαδάκην, μέ βοηθόν
τόν άνθυπομοίραρχον Γ. Καραστάθην, β. Φυλάκιον
θέσεως 1ου θαλάμου 1ου Λόχου, ύπό τόν Μοίραρ
χον Γ. Δημακόπουλον μέ βοηθόν τόν άνθυπασπιστήν
Δ. Κουντούρην, γ. Φυλάκιον θέσεως 2ου Λόχου,
ύπό τόν μοίραρχον Λυκ. Καραβίτην, μέ βοηθούς
τούς άνθυπασπιστάς Θεοχ. Βασιλάκην και Ά ρ. Θε
οδώρου, δ. Φυλάκιον θέσεως 4ου Λόχου, ύπό τόν άν
θυπομοίραρχον Ί. Τόλην, μέ βοηθόν τόν άνθυπασπιστήν Γ. Μητρόπουλον καί ε. Φυλάκιον θέσεως
4. ΑΙ ΠΡΩΤΑΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΛΗΨΙΣ ΦΥΛΑΚΙΩΝ
Άπό τής πρωίας τής 5ης Δεκεμβρίου, τό έφεδρικόν ΕΑΜ μέ τά γυναικόπαιδα, συνωστίζονται είς
τάς γύρωθεν παρόδους, όπόθεν άντηχοϋν οί άλαλαγμοί των δίκην βρυχηθμών θηρίων. Εκατοντάδες
χωνιά έχουν τεθή εις ένέργειαν καλοϋντα τόν λαόν
είς συναγερμόν, διότι έπίκειται ή έξολόθρευσις τών
έχθρών τοΰ λαοΰ καί τών προδοτών, οί όποιοι «τρέμοντες διά τήν τιμωρίαν ή όποία τούς άνέμενε, εΐχον κλεισθή είς τό κτίριον τών Στρατώνων Μακρυγιάννη». "Οσον έπλησίαζεν ή μεσημβρία, όμάδες
ένόπλων έλασιτών ένεφανίζοντο είς τάς περί τόν
περίβολον όδούς, κατασκοπεύουσαι τά άμυντικά μέ
τρα. Πολλαί έξ αύτών συνωδεύοντο άπό γυναίκας
καί παιδία μέ χωνιά, πού έκάλουν τούς ύπερασπιστάς νά παραδοθοΰν, δσον ύπήρχεν άκόμη καιρός,
διά νά σώσουν τήν ζωήν των, άλλως θά έπερνώντο
δλοι άπό τάς μαχαίρας, τάς όποίας μάλιστα πολλοί
καί πολλαί έκράδαινον έπιδεικτικώς. Αξιωματικοί
446
καί όπλΐται, συμφώνως πρός τάς διαταγάς τάς όποί
ας είχον λάβει, παρέμενον άκίνητοι είς τάς θέσεις
των μή άπαντώντες είς τάς ύβρεις καί προκλήσεις.
Ά πό τών πρώτων άπογευματινών ώρών, τά παρα
τηρητήρια τοΰ Συντάγματος διεπίστωσαν όμαδικάς
κινήσεις μεγάλων έλασιτικών δυνάμεων άπό τοϋ
Σταδίου, τοϋ Άρδηττοϋ καί τών έκεΐθεν περιοχών,
πρός τήν λεωφόρον Συγγροϋ, έν φ πολεμικόν ύλικόν μετεφέρετο πρός τάς συνοικίας Μακρυγιάννη,
Γαργαρέτας καί τούς περί τό θέατρο ν Διονύσου χώ
ρους. Ή το πλέον προφανές δτι τό Σύνταγμα περιεσφίγγετο πανταχόθεν καί έπλησίαζεν ή ώρα τής έπι
θέσεως. Ό διοικητής συνταγματάρχης Σαμουήλ, καλέσας τούς άξιωματικούς, τούς άπηύθυνε, μέ παλλομένην έκ συγκινήσεως φωνήν, τά κατωτέρω άπλα,
άλλά συγκλονιστικά είς τήν άπλότητα τής έκφράσεως τοΰ πατριωτικού παλμοϋ των, λόγια.
—«Παιδιά μου, σήμερον ή αϋριον θά άντιμετω-
πίσωμεν πολυάριθμον, έπικίνδυνον και καλά έξωπλισμένον έχθρόν, φανατικόν είς τήν έγκληματικήν
του Ιδεολογίαν. Πρέπει νά άγώνισθώμεν δλοι μας,
με τήν ιδίαν αποφασιστικότητα και τήν ίδίαν πίστιν πού έπέδειξε πάντοτε τό Σώμα τής Χωροφυλα
κής, άπό τά παληά χρόνια μέχρι σήμερον. Πιθανόν
νά ύποχρεωθοϋμε νά άμυνθώμεν μέχρις έσχάτων, καί
πιθανόν νά χρησιμοποιήσωμεν καί τήν λόγχην, άκό
μη καί νά έλθωμεν σώμα πρός σώμα μέ τούς κομμουνιστάς. Ή θυσία διά τήν Πατρίδα πρέπει νά μάς
έμπνέη καί τό ύπέρτατον χρέος πρός τήν τιμήν τών
δπλων μας, πρέπει νά μας οίστρηλατή. Καμμία άνθρωπίνη δύναμις είς τόν κόσμον δέν είναι δυνατό ν
νά μας λυγίση και νά μας ύποτάξη, δταν έχωμεν
μπροστά μας τό παράδειγμα τών Σουλιωτών καί τών
Πολιορκημένων τοϋ Μεσολογγίου, πού ήναγκάσθησαν νά τρέφωνται καί μέ φύλλα δένδρων άκόμη διά
νά μή παραδοθοϋν. Ή Ελληνική Ιστορία εϊναι γε
μάτη άπό δάκρυα καί αίμα, ήρωισμούς καί θυσίας.
Γι’ αύτό συνεχίζει τόν ένδοξον δρόμον της ή άθάνατη αύτή φυλή πού έλάτρευσε τήν άνδρείαν και
έθεοποίησε τήν παλληκαριά. Δέν θά λογαριάσωμε
τόν άριθμόν τών άντιπάλων μας. Τόν Όκτώβριόν τοϋ
1940, τό ίδιο έπράξαμε. Ή άνδρειωμένη ψυχή τής
φυλής μας δέν έλογάριασε τά έκατομμύρια τών λογ
χών τοϋ έχθροϋ, γιατί ή παλληκαριά δέν μετριέται
μέ τόν πήχυν, οΰτε ζυγίζεται. Δημιουργεί, εξυψώνει
και έπιτυγχάνει θαύματα. Ό έχθρός δέν πρέπει νά
καταλάβη τό όχυρόν μας. «ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ»
αύτό θά είναι τό σύνθημά μας, αύταί αί λέξεις πρέ
πει νά σάς έμπνέουν καί νά σας καθοδηγούν^.
— «ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ» άνέκραξαν δλοι οί άξιωματικοί ώς μία φωνή, καί δοθέντος άμέσως τοϋ συν
θήματος τοϋ συναγερμού ετρεξαν μέ ενθουσιασμόν
καί μέ τήν άπόφασιν πάσης θυσίας διά τήν νίκην,
είς τάς θέσεις των. Έ ν φ δέ έπήρχετο σκότος, ό
διοικητής τοΰ Συντάγματος Σαμουήλ καί ό διοικητής τής άμύνης Κωστόπουλος, ετρεξαν πρός τελευταίαν έπιθεώρησιν τών έξωτερικών καί έσωτερικών
φυλακίων. Κατά τήν σκοτεινή ν καί παγεράν αύτήν
δεκεμβριανή ν νύκτα τής 5ης Δεκεμβρίου, άξιωματικοί καί όπλΐται δέν έκοιμώντο. Ήγρύπνουν εις τάς
τεταγμένας θέσεις των μέ τό δπλον είς τάς χεΐρας,
άναμένοντες άπό στιγμής εις στιγμήν τήν έπίθεσιν.
Περί τήν 5ην πρωινήν τής 6ης Δεκεμβρίου, ό
διοικητής τής έξωτερικής άμύνης ταγματάρχης Συμινελάκης έπεχείρησε τήν τελευταίαν έπιθεώρησιν
τών άνά τάς πολυκατοικίας φυλακίων, διά νά ένθαρρόντ) τούς φρουρούς καί νά δώση τάς τελευταίας
έντολάς. Τήν 5.45' άκριβώς, έν φ έπιστρέφων διήρχετο τήν κάτω πύλην, ήκούσθησαν 6 πυροβολισμοί
διά περιστρόφου άπό οικίας παρακειμένης όδοϋ,
προφανώς άποτελοΰντες τό σύνθημα τής έπιθέσεως.
Εύθύς άμέσως άντήχησαν οί κώδωνες τών έκκλησιών τών πέριξ συνοικιών, σαλπίσματα καί αλα
λαγμοί. Έντός όλίγων δευτερολέπτων, καταιγισμοί
πυρών αύτομάτων δπλων καί τυφεκίων, έκρήξεις χει
ροβομβίδων καί όμαδικαί βολαι δλμων συνεκλόνισαν τήν άτμόσφαιραν. Ή γενική έπίθεσις τών έλασιτών κατά τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη εϊχεν
άρχίσει. Εσωτερικά καί έξωτερικά φυλάκια άμύνης
άπήντησαν άμέσως μέ καταιγιστικό ν πϋρ.
Τό στρατηγεΐον τών έλασιτών εϊχε πληροφορηθή
τήν τοποθέτησιν φρουρών εις φυλάκια στρατηγι
κής θέσεως, είς τάς γύρωθεν πολυκατοικίας καί εϊχε
διατάξει νά στραφή έν μέρει τό βάρος τής έπιθέσεως
πρός κατάληψιν τών φυλακίων αύτών, ούτως ώστε
νά εϊναι δυνατή ή προσέγγισις πρός τόν περίβολον
τοϋ συγκροτήματος. Δύο έλασιτικά συντάγματα
έφώρμων μετά μανίας πανταχόθεν κατά τοϋ κτιρίου,
έν φ ό έφεδρικός ΕΛΑΣ Παγκρατίου, Βύρωνος, Καισαριανής, Νέου Κόσμου, Καλλιθέας καί άλλων γύ
ρωθεν συνοικιών, έφώρμα μετά κραυγών λύσσης
κατά τών κατοικιών, δπου εύρίσκοντο τά φυλάκια.
Τά έπιτιθέμενα κατ’ άλλεπάλληλα κύματα καί άλαλάζοντα στίφη τών έλασιτών, αί ύστερικαί κραυγάί
τοΰ δχλου, τά διασταυρούμενα πυρά τών δπλων, οί
έκκωφαντικοί βόμβοι τών δλμων, οί πλαταγισμοί
τών πολυβόλων, ό συνταρακτικός πάταγος τών χει
ροβομβίδων καί αί τρομεραί έκρήξεις τών έκτοξευομένων άπό τά έλασιτικά πυροβολεία τών λόφων Φιλοπάππου καί Άρδηττοϋ βομβών, έδημιούργουν
φρικώδη άτμόσφαιραν πραγματικής κολάσεως. *Αλ
λά, οί ύπερασπισταί τοΰ Συντάγματος καί τών έξω
τερικών φυλακίων, παρέμενον άπτόητοι είς τάς θέ
σεις των καί δλαι αί έπιθέσεις τοϋ έχθροϋ συνετρίβοντο μέ μεγάλας άπωλείας του.
Τό έλασιτικόν έπιτελεΐον άντελήφθη δτι αί άπώλειαι θά ήσαν βαρύταται καί τό άποτέλεσμα άμφίβολον, &ν δέν συνετρίβοντο τά έξωτερικά φυλάκια,
διότι τά στίφη τών έπιτιθεμένων δέν ήδύναντο νά
φθάσουν κατά μεγάλας μάζας μέχρι τοΰ περιβόλου,
λόγφ τοΰ καταιγιστικοΰ πυρός των, καί φθάνοντα
έθερίζοντο, εύρισκόμενα έν τφ μέσφ δύο πυρών.
Διά τοϋτο διέταξεν, δπως τό βάρος τής προσπαθείας
στραφή πρός τά έξωτερικά φυλάκια, τά όποια μέχρι
τής μεσημβρίας έπρεπε νά καταληφθοϋν άντί πάσης
θυσίας. Περί τήν 7ην πρωινήν ώραν, αί έλασιτικαί
όρδαί περιστοιχιζόμεναι άπό ώρυόμενον δχλον τοΰ
έφεδρικοΰ ΕΛΑΣ, έξώρμησαν μετά μανίας κατά τών
οίκιών, εις τάς ταράτσας καί τους έξώστας τών όποι
ων εΐχον έγκατασταθή φυλάκια άνδρών Χωροφυλα
κής. Μέ τήν συνήθη μέθοδον τών κομμουνιστών, ή
όποία κατά τάς ήμέρας έκείνας έφηρμόζετο είς δλα
τά σημεία τής άνταρσίας άνά τήν πρωτεύουσαν,
έν φ διεξήγετο έκ παρατάξεως άγών, πρός παραβίασιν τής κεντρικής πύλης είσόδου, άλλα στίφη έλασιτών είσέδυον παντοιοτρόπως είς συνεχομένας οίκίας καί έκεΐθεν, είτε άπό τών έξωστών καί τών τα
ρατσών, όπόθεν έξεσφενδονίζοντο χειροβομβίδες,
είτε δι’ άνατινάξεως τοιχωμάτων μέ δέσμας δυναμί
τιδος, μέσφ διανοιγομένων όπών, προσεπάθουν νά
φθάσουν μέχρι τών φυλακίων. Ούτως, οί ύπερασπί447
Οί άνδρες τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη μαχόμενοι μέ πίστιν και φανατισμόν άπό τής στέγης τών Στρα
τώνων κατά τό Δεκεμβριανόν κίνημα τοΰ 1944.
ζοντες ταΟτα ολίγοι άνδρες τής Χωροφυλακής έμά
χοντο ώς λέοντες, ύποχρεωμένοι νά διεξάγουν πολυ
μέτωπον άγώνα, βάλλοντες πρός τάς όδούς και τάς
ταράτσας σχεδόν άκάλυπτοι, συγχρόνως δέ άποκρούοντες είσορμήσεις άπό τάς όπάς καί τάς έσωτερικάς κλίμακας.
Ά λ λ ’ ό κύριος δγκος τών έλασιτών έστράφη πρός
τό 7ον φυλάκιον, τό όποιον ιστατο ώς κάρφος τών
όφθαλμών των, διότι έθέριζε τούς έξορμώντας άπό
τών όδών Χατζηχρήστου και Μακρυγιάννη και πάρεκώλυε τήν προσέγγισίν των πρός τά πλέον εύπαθή
σημεία τοϋ περιβόλου.
Έφαίνετο δέ καί τό πλέον εόάλωτον, διότι ήτο
448
άπομεμονωμένον και δέν ήδύνατο νά λάβη ένισχύσεις. Ή πολυκατοικία τού φυλακίου περισφίγγεται
πανταχόθεν, άλλ’ αί κατά συνεχή κύματα λυσσώδεις
έπιθέσεις άποκρούονται με πολλάς άπωλείας διά
τόν έχθρόν. Οί ύπερασπισταί, παρά τό όλιγάριθμόν
των, άναγκάζονται νά κατανεμηθοϋν είς τάς ταρά
τσας, τούς έξώστας και τήν έσωτερικήν κλίμακα,
διά νά άποκρούουν τάς πανταχόθεν θυελλώδεις
προσβολάς καί έφορμήσεις. Ώ ς έκ θαύματος, οί
δεκαοκτώ (άξιωματικοί καί όπλΐται) γενναίοι κρα
τούν τάς θέσεις των έπί τρεις ώρας, βαλλόμενοι
πανταχόθεν μέ αύτόματα, δλμους καί χειροβομβίδας
καί μαχόμενοι έκ τού συστάδην έναντίον είκοσαπλασίου άριθμοϋ έπιτιθεμένων. Είχε σπεύσει παρά
τό πλευρόν των αύθορμήτως καί ό ένοικος τής πολυ
κατοικίας ταγματάρχης του Πεζικού Θ. Ντούνης,
άναλαβών μετά δύο όπλιτών τήν άμυναν τοϋ α' ο
ρόφου.
Ά λ λ ’ δσον παρήρχοντο αί ώραι, καθίστατο προ
φανές δτι ό άγών δέν ήτο δυνατόν νά κράτηση έπί
πολύ άκόμη. Δύο όπλΐται, τραυματισθέντες σοβαρώς,
έτέθησαν έκτός μάχης. Τά πυρομαχικά έξηντλοϋντο
καί πολλά δπλα ήχρηστεύοντο έκ τής συνεχοϋς χρήσεως. Ό μοίραρχος Παπακώστας, διά σημάτων πρός
τό άπέναντι έσωτερικόν φυλάκιον, έζήτησεν άπεγνωσμένως τήν άποστολήν βοηθειών, συγχρόνως δέ τήν
έξοδον τοϋ άρματος μάχης πρός χαλάρωσιν τής πιέσεως τοϋ έχθροϋ. Απόπειρα άποστολής ένισχύσεων
είς άνδρας καί πυρομαχικά άπέτυχε, διότι πυκνόν
καί καταιγιστικόν πΰρ έσάρωνε τάς ένδιαμέσους ό
δούς Μακρυγιάννη καί Χατζηχρήστου, άποκλεΐον
οίανδήποτε προσέγγισίν. Άπέμενε τό άρμα μάχης.
Κατά δυστυχίαν τοΰτο εϊχεν έπισημανθή ύπό τοΰ
έχθροϋ, τήν τελευταία ν δέ στιγμήν μία βόμβα είχεν
έπιφέρει βλάβας, αί όποΐαι θά ήδύναντο νά έπιδιορθωθοϋν μόνον κατά τήν νύκτα.
Ούτως, οί ύπερασπισταί τοϋ 7ου φυλακίου παρέμενον είς συνέχισιν ένός έπικοϋ, άλλ’ άπέλπιδος
άγώνος, μέ μόνας τάς Ιδίας των δυνάμεις, αί όποΐαι
άπό στιγμής είς στιγμήν έξηντλοϋντο. Τήν ΙΟην
πρωινήν έτραυματίσθησαν ό ταγματάρχης Ντούνης
καί ό μοίραρχος Παπακώστας, έν φ έμάχοντο άπεγνωσμένως είς τήν πρώτη ν γραμμήν. Ό άνθυπασπιστής Βισβίκης, άφ’ ού πηδών άπό τάς ταράτσας καί
τάς έσωτερικάς αύλάς είς συνεχομένας πολυκατοι
κίας, είς μάτην προσεπάθησε νά έπιτύχη έπικοινωνίαν μετά τοϋ Συντάγματος πρός άποστολήν βοη
θειών, ήρνήθη νά κρυβή εις τάς πολυκατοικίας αύτάς δπου τοΰ προσεφέρετο καταφύγιο ν καί έπέστρεψεν είς τό φυλάκιον του, μολονότι έγνώριζεν δτι
έπιστρέφει είς βέβαιον θάνατον.
Ή δη , ή ταράτσα τοΰ 7ου φυλακίου έβάλλετο παν
ταχόθεν καί ό μοίραρχος Παπακώστας, άν καί τραυ
ματισμένος, έξηκολούθει νά μάχεται, διέταξε δέ τούς
διασωθέντας νά κατέλθουν είς τόν β' δροφον, όπόθεν θά συνέχιζον τόν άγώνα άπό τών παραθύρων, τών
έξωστών καί τών έσωτερικών κλιμάκων. Εις χωρο-
φύλαξ παραμείνας έπί τής ταράτσας διά νά καλύψη
τήν κάθοδον τών άλλων, κατεπλακώθη άπό σωρόν
έρειπίων. Ή δη περιεσφίγγοντο πανταχόθεν καί ού
δεμία ύπήρχεν έλπίς σωτηρίας. Τά πυρομαχικά
είχον έξαντληθή σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν. Ή Ιδέα
μιας άπεγνωσμένης διανοίξεως μέ τήν ξιφολόγχην
έξόδου, διά νά φθάσουν οί σωζόμενοι είς τήν έγγύτερον αύτών νοτίαν πύλην τοΰ Συντάγματος άπό τής
όδοΰ Μακρυγιάννη, άπεδείχθη άπραγματοποίητος,
διότι ό πρό τής έξόδου έκ τής πολυκατοικίας χώρος
(γωνίας Μακρυγιάννη - Χατζηχρήστου) είχε κατακλυσθή άπό στίφη έλασιτών προσπαθούντων νά
παραβιάσουν τήν κεντρικήν θύραν. Οί έλάχιστοι
άπομένοντες είς τό έσωτερικόν μαχηταί έρριπτον
τά τελευταία φυσίγγιά των κατά τών έφορμούντων,
ό δέ φόνος ένός έξ αύτών ηύξησε τήν λύσσαν τών
άλλων.
Περί τήν μεσημβρίαν, διά χειροβομβίδων καί δυναμίτιδος παρεβιάσθη ή έπί τής όδοΰ Χατζηχρή
στου κεντρική θύρα καί τά άλαλάζοντα στίφη τών
έλασιτών είσώρμησαν πρός τό έσωτερικόν. Παρά
τήν κλίμακα διεξήχθη τότε δραματική πάλη σώμα
τος πρός σώμα, άνάλογος έκείνης τών τελευταίων
Θερμοπυλομάχων. Οί άπομένοντες μαχηταί τοΰ φυ
λακίου κατά τό πλεΐστον τραυματισμένοι καί αίμόφυρτοι, διεξήγον κρατεράν έπιθανάτιον πάλην,
κτυπώντες μέ τάς ξιφολόγχας, τάς χεΐρας καί τούς
πόδας. Άλλά κατά τάς, άληθώς έπικοΰ μεγαλείου,
στιγμάς έκείνας, άλλα στίφη έλασιτών, παραβιάσαντα διά τοΰ ιδίου τρόπου τήν έπί τής όδοΰ Μακρυγιάννη μικράν θύραν τοΰ ύπογείου, άνήλθον διά τής
κλίμακος τής ύπηρεσίας εις τόν δεύτερον δροφον
καί κατερχόμενοι έκεΐθεν διά τής κυρίας κλίμακος
κατέλαβον τά νώτα τών τελευταίων ύπερασπιστών,
οί όποιοι ούτως ύπέκυψαν καί άπήχθησαν αιχμάλω
τοι. Διέφυγον τόν θάνατον ή τήν αιχμαλωσίαν πέντε
όπλΐται. Έκ τούτων, οί τρεις έπήδησαν τόν έσωτε
ρικόν μανδρότοιχον τής πολυκατοικίας καί έκρύβησαν είς παρακειμένην οικίαν. Εϊς διέφυγεν, έν φ
ώδηγεΐτο πρός έκτέλεσιν, καί άφαιρέσας τήν στο
λήν του, διά νά μή άναγνωρίζεται, διεσώθη καταφυ
γών είς τό νοσοκομεΐον «Εύαγγελισμός». Τ^λος,
άλλος είχε καταχωσθή άπό τά συντρίμματα τής τα
ράτσας, καί άνευρεθείς ζών τήν έπομένην ώδηγεΐτο
ήμιθανής πρός έκτέλεσιν, άλλά διεσώθη καθ’ όδόν
ύπό άγγλικής περιπόλου.
Δραματική ύπήρξεν ή τύχη τών αίχμαλωτισθέντων.
Ό ταγματάρχης Ντούνης καί ό μοίραρχος Παπακώστας, φέροντες άμφότεροι βαρύτατα τραύματα, ό
άνθυπασπιστής Βισβίκης, ό ένωμοτάρχης Ζαμπός
καί δύο χωροφύλακες, βουτηγμένοι είς τό αίμα τών
πληγών των, ώδηγήθησαν είς γειτονική ν οικίαν, εις
τήν όποίαν εϊχεν έγκατασταθή ή πολιτοφυλακή τών
έλασιτών. Έκεΐ ύπεβλήθησαν είς μετά βασανιστη
ρίων καί παντοίων έξευτελισμών άνάκρισιν. Σιδη
ροδέσμιοι ώδηγοΰντο άπό οικίας είς οΙκίαν πρός
νέας άνακρίσεις. Αί αίμορροοΰσαι πληγαί των έπεδέθησαν ούχί πρός θεραπείαν, άλλά διά νά μή άποθάνουν πριν έκτελεσθοΰν δλα τά προγραμματισμέ
να μαρτύριά των. Περιαγόμενοι άνά τάς όδούς έκτυπώντο δι’ ύποκοπάνων καί μαστιγίων, έκεντώντο
διά μαχαιριδίων ύπό κακούργων έλασιτών, έραπίζοντο καί έπτύοντο ύπό άφηνιασμένου άλαλάζοντος
όχλου. Άφηρέθησαν άπό δλους αί στολαί καί τά
ύποδήματα, ήμίγυμνοι δέ καί Ανυπόδητοι, καταπληγωμένοι καί τρέμοντες έκ τοΰ δριμυτάτου ψύχους,
ώδηγήθησαν είς έλασιτικήν φυλακήν, δπου, ύπό
ειδικευμένων είς τοιαύτης φύσεως φρικώδη κακουρ
γήματα δημίων, ύπέστη σαν όλόκληρον νύκτα άνατριχιαστικά μαρτύρια, τά όποια ό σεβασμός πρός
τούς άναγνώστας τοΰ παρόντος έργου δέν έπιτρέπει
νά άναγραφοΰν έπί τοΰ χάρτου. Τελικώς ώδηγήθησαν
είς μακρινάς χαράδρας, δπου άφοΰ έξωρύχθησαν οί
όφθαλμοί καί άπεκόπησαν τά ώτα, αί ρίνες καί αί
γλώσσαί των, οί τραγικοί αύτοί έθνομάρτυρες έξε
τελέσθησαν, τά δέ σώματά των έγκατελείφθησαν
βορά τών όρνέων. Έπρόκειτο πράγματι περί ήρώων
καί μαρτύρων, άξίων τής Ιστορίας τοΰ Έλληνικοΰ
έθνους.
Άναμφισβητήτως ή διοίκησις τοΰ Συντάγματος
Μακρυγιάννη καί έκείνη τής άμύνης έγνώριζον
καλώς έκ τών προτέρων τήν θανάσιμον θέσιν τοΰ
άπομεμονωμένου τούτου φυλακίου, τοΰ όποιου οί
άνδρες άπεδέχθησαν τήν διαταγήν μεταβάσεως μέ
μόνην τήν συναίσθησιν τής έπιτελέσεως τοΰ καθή
κοντος. Είχον έπίσης έπίγνωσιν τής στρατηγικής
σημασίας διατηρήσεως τοΰ φυλακίου τούτου, διά
τήν άμυναν τοΰ Συντάγματος. Καί ύπήρξεν άκρως
σοβαρόν, άλλά καί όδυνηρόν άτύχημα, τό γεγονός
δτι ή, κατά τάς Ιδίας έκείνας ώρας τής κρίσιμου πάλης
τών πανταχόθεν προσβαλλομένων σφοδρώς δυνά
μεων τοΰ Συντάγματος, άπρόβλεπτος άχρήστευσις
τοΰ τεθωρακισμένου άρματος, (έπί τοΰ όποιου κυ
ρίως είχε στηριχθή ή διατήρησις τών έξωτερικών
φυλακίων), ίσως καί ή διαφαινομένη είς τάς έκθέσεις
καί μαρτυρίας γενική σύγχυσις καί άγωνία τών στι
γμών έκείνων, είς ένα κρατερόν άγώνα ζωής ή θανά
του, δέν έπέτρεψαν νά σταλοϋν βοήθειαι, άν δχι
διά νά κρατηθή τό φυλάκιον, τούλάχιστον διά νά
έπανέλθουν είς τό Σύνταγμα καί νά διασωθοΰν έκ
τοΰ μαρτυρικού θανάτου οί γενναίοι έκεΐνοι άνδρες.
449
5. Η ΑΠΟΚΡΟΥΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΠΙΘΕΣΕΩΣ
Μετά τήν κατάληψιν τοϋ 7ου φυλακίου, οί έλασΐται έστρεψαν τό βάρος τών δυνάμεών των κατά
τοϋ περιβόλου, έναντίον τοϋ όποιου έπετίθεντο λυσσωδώς άπό δλων τών πλευρών. Κατά τάς άπογευματινάς ώρας κατέφθασαν έκ Καισαριανής νέαι ένισχύσεις των, οΰτως ώστε τό σύνολον τών έπιτιθεμένων δυνάμεών των έφθασε τάς £ξ χιλιάδας, χωρίς
νά ύπολογισθή μία άμορφος μάζα γυναικοπαίδων,
έκ τών πέριξ συνοικιών, ή όποία τούς έφωδίαζε μέ
τρόφιμα, νερό καί ύγειονομικόν ύλικόν. "Εξαλλοι
έλασίτιδες, έκβάλλουσαι συνταρακτικός κραυγάς,
τούς έξώθουν είς άγώνα μέχρι θανάτου, έν φ άλλαι
μετέφερον τραυματίας καί έπέδενον τάς πληγάς των.
Μικρά παιδία έχρησιμοποιοϋντο ώς άγγελιαφόροι,
άλλά καί κατάσκοποι, διολισθαίνοντα είς τάς παρό
δους καί μέχρι τοϋ περιβόλου, πρός παρακολούθησιν τών κινήσεων καί περισυλλογήν πληροφοριών.
Πρό πάσης γενικής έπιθέσεως προηγείτο σφοδρός
κανονιοβολισμός καί πολυβολισμός. Ένώ τά όρειβατικά πυροβόλα έξετόξευον μετά έκκωφαντικών
μυκηθμών βόμβας, σπείροντα τόν θάνατον καί προκαλοϋντα καταστροφάς είς τά κτίρια τοϋ Συντάγμα
τος, όλμοι, μυδράλλια καί αύτόματα, τοποθετημένα
είς τάς ταράτσας καί τούς έξώστας τών γύρωθεν
οίκιών, έδημιούργουν άληθή κόλασιν πυρός. 'Ως
διεπιστώθη βραδύτερον, τά πυροβόλα καί πολλοί
δλμοι καί μυδραλλιοβόλα έχειρίζοντο ύπό Γερμα
νών καί Ιταλών, ειδικευμένων, οί όποιοι εΐχον
προσχωρήσει είς τό ΕΑΜ. Στέγαι καί τοιχώματα
κατέπιπτον μετά πατάγου. Μαϋρα σύννεφα σκόνης
καί καπνοϋ έκάλυπτον τόν όρίζοντα τοϋ συγκροτή
ματος Μακρυγιάννη, τό έσωτερικόν τοϋ όποιου
παρέϊχεν είκόνα πραγματικής κολάσεως. Ά λλ’ οί
ύπερασπισταί παρέμενον άκλόνητοι είς τάς θέσεις
των, άποκρούοντες δλας τάς έπιθέσεις καί άπομακρύνοντες τούς έφορμώντας διά καταιγιστικού
πυρός.
Συγχρόνως, οί έλασΐται έστράφησαν μετά λύσσης πρός κατάληψιν τών λοιπών έξωτερικών φυλα
κίων, τά όποια έπροξένουν είς αύτούς μεγάλη ν φθο
ράν καί άνέκοπτον τάς έπιθέσεις των κατά τοϋ πε
ριβόλου.
Ιδίως τά συμπτυχθέντα είς £ν φυλάκια 5ον καί 6ον,
τής πρός τήν όδόν Μητσαίων πλευράς τής όδοϋ
Χατζηχρήστου, άπετέλεσαν τόν νέον στόχον τής
έλασιτικής μανίας. Άλλά προηγουμένως, μία τυ
χαία μάλλον σύμπτωσις έκαμε νά περιέλθη είς χεΐράς των, μετά τραγικών συνεπειών, τό έπί τής όδοΰ
Διονυσίου Αρεοπαγίτου 2ον ύποφυλάκιον, είς τό
όποιον εϊχεν έγκατασταθή ό ένωμοτάρχης Νάσκος
μετά 4 χωροφυλάκων, διά νά προστατεύη έκ τών πλα
450
γίων τό φυλάκιον 3. Τά φυλάκια καί ύποφυλάκια
τής πλευράς αύτής δέν έφάίνοντο νά διατρέχουν ά
μεσον κίνδυνον, διότι αί οίκίαι είς τάς όποίας ήσαν
έγκατεστημένα συνείχοντο μετά τοϋ βορείου περι
βόλου καί άπό τών κλιμάκων καί τοίχων τής όπι
σθίας πλευράς οί ύπερασπισταί των ή δύναντο νά
έπικοινωνήσουν μετά τοϋ έσωτερικοϋ διά νά λάβουν
ένισχύσεις, έν άνάγκη δέ νά διαφύγουν. ’Αλλά, είς
τήν οΙκίαν είς τήν όποίαν εϊχεν έγκατασταθή τό
ύποφυλάκιον 2, κατφκει καί εϊς κομμουνιστής, ό
όποιος, έξελθων άπαρατή ρητός, συνεννοήθη μετά
τών έλασιτών καί άπό μικράς θύρας ύπηρεσίας εϊσήγαγε κρυφίως πολλούς ένόπλους, φθάσαντας μέχρι
τής ταράτσας χωρίς νά γίνουν άντιληπτοί. Ό ένω
μοτάρχης Νάσκος καί οί 4 χωροφύλακες, αίφνιδιασθέντες ήμύνθησαν, άλλ’ έσφαγιάσθησαν έπί τό
που.
Μέχρι τής 4ης άπογευματινής, τά συμπτυχθέντα
είς έν φυλάκια 5ον καί 6ον, είς οίκίαν τής όδοΰ
Χατζηχρήστου, ήμύνοντο κρατερώς. Ά λλ’ οί έλασΐται κατώρθωσαν νά καταλάβουν συνεχομένας οίκίας, αί ταράτσαι τών όποίων ήσαν ύψηλότεραι καί
έδιδονείς αύτούς τήν εύχέρειαν νά έκσφενδονίζουν
χειροβομβίδας. Οί ύπερασπισταί ήναγκάσθησαν νά
έγκαταλείψουν τήν ταράτσαν καί νά όχυρωθοϋν είς
τόν άνω δροφον, βάλλοντες άπό τών παραθύρων.
Άλλά καί έκεΐ έβάλλοντο διά χειροβομβίδων καί
καταιγιστικού πυρός πολυβόλων. Ό άνθυπομοίραρχος Ψαρρός, ό άνθυπασπιστής Παπασπυρόπουλος
καί πέντε χωροφύλακες έφονεύθησαν, έν φ πολλοί
άλλοι εΐχον τραυματισθή. Ό διοικητής τοΰ φυλακί
ου μοίραρχος Κοντάκος χειρίζεται ό ίδιος τό πο
λυβόλο ν, άπωθών καί θερίζων τούς έπιτιθεμένους.
Άλλά παραπλεύρως του ό μαχόμενος μέ ήρωισμόν
ένωμοτάρχης Παπαδάκης τραυματίζεται βαρύτατα
καί αίμορραγεΐ. Ό Κοντάκος, αισθανόμενος τό κα
θήκον νά σώση τόν ήρωικόν του σύντροφον, τόν
φορτώνεται έπί τών ώμων του, τόν καταβιβάζει είς
τό ίσόγειον καί τόν παραδίδει είς παρακείμενον
φοΰρνον δπου εΐχον άποκλεισθή δύο Ά γγλοι, οί
όποιοι έπέδεσαν τάς πληγάς του. Ά λλ’ δταν κατελήφθη ή οϊκία άπό τούς έλασίτας ό ήμιθανής ένω
μοτάρχης άνηρπάγη καί έξετελέσθη.
Ό μοίραρχος Κοντάκος, μετά τών όλίγων έπιζώντων χωροφυλάκων, άντελήφθη δτι δέν ύπήρχε
πλέον καμμία έλπίς νά κρατήσουν τό φυλάκιον 5-6
καί έντός όλίγου θά συνελαμβάνοντο ζώντες, διά νά
ύποβληθοϋν είς τά συνήθη βασανιστήρια πρίν θα
νατωθούν. Μετά τών συντρόφων καί ύπό χάλαζαν
σφαιρών έπήδησαν είς τάς χαμηλοτέρας ταράτσας,
ένδιαμέσων πρός τόν περίβολον κατοικιών καί,
έκεΐθεν, κατώρθωσαν νά ριφθοΰν είς τό έσωτερικόν.
Τό μικρόν έξωτερικόν φυλάκιον άρ. 4, είς τό μέ
σον τής όδοϋ Μητσαίων, συνεχόμενον καί τοϋτο
μετά τοϋ περιβόλου, ύπερησπίζετο γενναίως άπό τόν
άνθυπασπιστήν Χατζάκην και 4 χωροφύλακας. *Αλ
λά, καί πάλιν διά προδοσίας, έλασΐται εΙσέρχονται
άπαρατήρητοί καί φονεύουν τούς δύο φρουροϋντας
χωροφύλακας. Ό άνθυπασπιστής Χατζάκης, καθ’
δν χρόνον τά στίφη τών έλασιτών άνήρχοντο μετ’
άλαλαγμών τάς κλίμακας, παραλαβών τούς δύο έπιζώντας ύπό βροχήν πολυβολισμών, ήδυνήθη νά
ρκρθή είς τό έσωτερικόν τοϋ περιβόλου, έν φ οί
δύο χωροφύλακες έφονεύθησαν.
Ούτω, περί τήν 5ην άπογευματινήν ώραν είχον
καταληφθή άπό τούς έλασίτας τά 4ον, 5ον, 6ον και
7ον φυλάκια τών όδών Μητσαίων, Χατζηχρήστου
και Μακρυγιάννη και τό 2ον φυλάκιον τής. όδοϋ
Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Δέν άπέμενον πλέον είμή
τά Ιον, 2ον καί 3ον φυλάκια τής βορείου πλευράς.
Ιδιαιτέραν σημασίαν είχε τό 3ον φυλάκιον, τό ό
ποιον έδέσποζε τών παρόδων και τών πέριξ κατεχομένων ύπό έλασιτών οικιών. "Ολμοι καί μυδράλλια
τών έλασιτών εβαλλον άνηλεώς πρός έξουδετέρωσίν του. Ό διοικητής τούτου μοίραρχος Μαλτέζος
καί ό άριστος πυροβολητής άνθυπασπιστής Σακελλάρης, χειριζόμενοι έπιτυχώς §ν πολυβόλον Μπρέντα, άπέκρουον τάς έπιθέσεις των καί έπέφερον μεγάλην φθοράν.
"Εν τάγμα έλασιτών κατελθόν άπό τόν λόφον Φιλοπάππου, μέ κατεύθυνσιν πρός τό θέατρον Ήρώδου
Άττικοΰ καί μέ σκοπόν νά συντονίση έπίθεσιν άπό
βορείου πλευράς μετά τών άπό Πλάκας όδευόντων,
βληθέν καταιγιστικώς άπό τό πολυβόλον τοϋ 3ου
φυλακίου, διεσκορπίσθη μέ πολλάς άπωλείας. Άπό
τοϋ αύτοϋ έπίσης φυλακίου έβλήθησαν καί έξωντώθησαν οί έγκατασταθέντες είς τήν έρημωμένην
πολυκατοικίαν Τουλούπα, δπου εύρίσκετο τό κάταληφθέν φυλάκιον 7.
Άλλά χειροτέραν άκόμη συμφοράν ύπέστησαν
περί τούς 50 έλασΐται, οί όποιοι, άνελθόντες είς τήν
ταράτσαν τοϋ καταληφθέντος 5ου φυλακίου τής ό
δοϋ Μητσαίων καί ένδεδυμένοι μέ στολάς έκτελε
σθέντων καί σκυλευθέντων χωροφυλάκων, διά νά
παραπλανήσουν τούς άγρυπνοϋντας είς τά έσωτερικά φυλάκια, μετέφερον μεγάλας ποσότητας βεν
ζίνης είς δοχεία καί φιάλας, διά νά τά έκσφενδονίσουν έπί τών συνεχομένων στεγών τών έντός τοϋ
περιβόλου τοϋ Συντάγματος οίκημάτων. Έ ν άρχτ)
ύπετέθη δτι τό φυλάκιον 5 είχεν άνακαταληφθή ύπό
άλλων δυνάμεων τών έξωτερικών φυλακίων. Άλλά
τοιαΰται δέν ύπήρχον έπί τής ταράτσας. Ταχέως τό
έναντι έσωτερικόν φυλάκιον κατενόησεν δτι έπρόκειτο περί τεχνάσματος καί δτι οί φέροντες τάς στολάς χωροφυλάκων ήσαν έλασΐται, έτοιμοι νά ρίψουν
έκρηκτικάς καί φλογοφόρους ϋλας. *Η διοίκησις ά
μύνης είδοποιήθη έπειγόντως καί άπεφασίσθη δπως
άντί πάσης θυσίας έξοντωθοϋν οί έπί τής ταράτσας
τοΰ 5ου φυλακίου έγκατασταθέντες έλασΐται, δήθεν
χωροφύλακες,·διότι άλλως ήπειλεΐτο καταστροφή.
Τοΰτο δέν ήδύνατο νά έπιτευχθή είμή διά τών άντιαρματικών πυροβόλων, τά όποια δμως ήσαν τοπο
θετημένα είς άλλην πλευράν τοΰ περιβόλου τοΰ
Συντάγματος, ή δέ μεταφορά των έφαίνετο άδύνατος, διότι ό ένδιάμεσος χώρος ήτο άκάλυπτος και
έβάλλετο διά καταιγιστικού πυρός. Έπρεπεν, άντί
πάσης θυσίας, νά μεταφερθή τούλάχιστον τό έν πυ
ροβόλον είς τήν νοτιοδυτικήν γωνίαν τοϋ Διοικητη
ρίου. Εκείνοι οί όποιοι θά άνελάμβανον νά σύρουν τό
πυροβόλον διά μέσου τοΰ άκαλύπτου καί διαρκώς
βαλλομένου τούτου χώρου, έλαχίστας είχον έλπίδας σωτηρίας, διότι θά έδέχοντο χάλαζαν σφαιρών.
Έ ν τούτοις, έπρόκειτο περί τής σωτηρίας τοϋ Συν
τάγματος καί ή μεταφορά έπρεπε νά γίνη άμέσως,
έστω καί αν έπρόκειτο νά στοιχίση τήν ζωήν πολ
λών άνδρών. Ό διοικητής συνταγματάρχης Σαμου
ήλ, είς τήν περιγραφήν τοϋ δραματικοϋ τούτου γεγο
νότος, όνομάζει ώς άναλαβόντας τήν ήρωΐκήν ταύ
την άποστολήν τόν ένωμοτάρχην Χρ. Ρετσίνάν καί
τούς ύπενωμοτάρχας Ί. Λαμπρόπουλον καί Δ. Στρατιδάκην.
Έν φ ό ύπολοχαγός τοΰ πυροβολικοϋ Σβαρνιάς,
χρησιμοποιών δλα τά αύτόματα δπλα πρός τήν αύ
τήν κατεύθυνσιν, δημιουργεί φράγμα πυρός, ό ένω
μοτάρχης Ρετσίνάς, μετά τών δύο ύπενωμοταρχών,
σύρουν άπεγνωσμένως μέ δλας των τάς δυνάμεις
τό πυροβόλον καί έπιτυγχάνουν νά φθάσουν μέ αύτό
σώοι καί άβλαβεΐς είς τό προκαθωρισμένον σημεΐον.
Οί άξιωματικοί πυροβοληταί άρχίζουν νά έκτοξεύουν βλήματα κατά τής ταράτσας τοΰ φυλακίου τής
όδοΰ Μητσαίων, δπου ΐσταντο οί 50 έλασΐται μέ τάς
στολάς χωροφύλακος, βέβαιοι δτι είχεν έπιτύχει ή
άπάτη των. Συγχρόνως, δοθέντος συνθήματος, ήρχισε νά βάλλη κατ’ αύτών καί τό πολυβόλον τοϋ 3ου
φυλακίου. Τά πυρά τοϋ άντιαρματικοϋ καί τοΰ πολυ
βόλου προεκάλεσαν άνάφλεξιν τών φιαλών βενζί
νης καί τοΰ δοχείου μέ τάς εύφλέκτους ϋλας, προκαλέσαντα ούρανομήκεις φλόγας. Πάντες σχεδόν οί
έπί τής ταράτσας, μετημφιεσμένοι είς χωροφύλακας
έλασΐται, οί όποιοι έφαντάζοντο δτι έκεΐθεν θά παρέδιδον είς τάς φλόγας τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη,
έκάησαν ζώντες. Τό θέαμα ήτο φρικώδους φαντα
σμαγορίας, προεκάλεσε δέ τήν κατάπληξιν τόσον
τών έγκλειστων καί πολιορκουμένων δσον καί είς
τά στίφη τών έλασιτών. Άλλ’ έν φ είς τούς άνδρας
τοΰ Συντάγματος έτόνωσε τό ήθικόν καί ένίσχυσε
τήν βεβαιότητα τής νίκης, είς τούς έλασίτας προεκά
λεσεν αισθήματα τρόμου καί άποθαρρύνσεως, έκτοτε δέ δέν άπετόλμησαν νά χρησιμοποιήσουν τό καταληφθέν αύτό φυλάκιον.
Σπουδαΐον στήριγμα διά τήν άμυναν τοΰ Συντά
γματος άπετέλει τό 3ον φυλάκιον, τό όποιον ύπό
τόν μοίραρχον Μαλτέζον έβαλλεν άδιακόπως, θερίζον τούς άπό τών όδών Μητσαίων καί Διονυσίου
451
Αρεοπαγίτου έπιτιθεμένους. ’Αλλά κατά τάς άπογευματινάς ώρας εϊχον σχεδόν καθ’ όλοκληρίαν έ
ξαντληθή τά πυρομαχικά του, εϊς περίπτωσιν δέ
καθ’ ήν δέν θά άνεφωδιάζετο άμέσως, θά επρεπε νά
έγκαταλειφθή έλλείψει μέσων συνεχίσεως τοϋ άγώ
νος. Τοϋτο θά άπετέλει σοβαρόν και λίαν έπικίνδυνον Ατύχημα, δυνάμενον νά έπηρεάση τήν μετέπειτα
πορείαν τοϋ άγώνος. διότι τό φυλάκιον τοϋτο συνείχετο μετά τοΰ βορείου περιβόλου τοϋ Συντάγματος.
Έ άν κατελαμβάνετο ύπό τών έλασιτών, έκτός τοΰ
δτι άπό τούτου θά έβάλλετο δεινώς τό έσωτερικόν,
τά έλασιτικά στίφη θά προσήγγιζον έλευθέρως άπό
τών όδώ.ν Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Μητσαίων,
διά νά Ανατινάξουν τόν μανδρότοιχον μέ δυναμίτιδα. Έπρεπεν, άντί πάσης θυσίας, νά σταλοϋν έφόδια. Τό γενναΐον τοϋτο έργον άνέλαβεν ό κουρεύς
τοϋ Συντάγματος Κουσουρής μετά τοϋ έθελοντοϋ
Ιδιώτου Παπαδοπούλου, οί όποιοι, φορτωθέντες μέ
ταινίας όπλοπολυβόλου και φυσίγγια, έν τφ μέσφ
γενικής Αγωνίας, ήδυνήθησαν παρά τά πυκνά πυρά
τών έλασιτών, νά άνέλθουν τήν όπισθίαν, πρός τό
Σύνταγμα άνεμόσκαλαν ύπηρεσίας και νά προσκο
μίσουν τά έφόδια. Οϋτω τό φυλάκιον αύτό παρέμεινε μέχρι τέλους τό άκατάλυτον πρόφραγμα κατά
τής είσβολής τών έλασιτών καί ή άκλόνητος σκοπιά
άμύνης.
6. ΝΥΚΤΕΡΪΝΑΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΙ ΑΜΥΝΗΣ
Οί έλασΐται συνέχισαν τούς κανονιοβολισμούς
μέχρι τής νυκτός. Αί έγκαταστάσεις ήλεκτρικοΰ εϊχον καταστραφή και πρός φωτισμόν έχρησιμοποιοΰντς» αί ύπάρχουσαι δέκα λυχνίαι θυέλλης και πρό
χειρα λυχνάρια έκ κυτίων κονσερβών. Κατεστράφησαν έπίσης αί γραμμαι τοΰ τηλεφωνικοΰ δικτύου
τοϋ Συντάγματος και ή έπικοινωνία μετά τής Στρα
τιωτικής Διοικήσεως έγίνετο διά τοϋ τηλεφώνου
συνεχομένης οικίας, είς τήν όποίαν εϊχεν έγκατασταθή τό Ιον φυλάκιον. Ό άνθυπομοίραρχος Τσιτούρης έγκατεστάθη έπί τοΰτο εϊς τό φυλάκιον αύτό,
λαμβάνων και μεταδίδων τηλεφωνήματα, ώστε νά
μή διακοπή ή έπικοινωνία τοϋ Συντάγματος μετά
τής Στρατιωτικής Διοικήσεως. Σοβαρωτέρα ήτο ή
διακοπή τοΰ ύδατος, διότι οί κομμουνισταί εϊχον
έπιτύχει νά καταστρέψουν τό ύδρευτικόν δίκτυον.
Οί ύπερασπισταί ήσαν ύποχρεωμένοι νά καταπραύνουν τήν δίψαν των, έν τφ μέσφ τών φλογών,
μέ έλαχίστας ποσότητας έκ βυτίων έναποθηκευμένου ύδατος. Ή τροφή των ήτο έλαχίστη, είς τήν
Αρχήν δύο, κατόπιν 5 έως 6 γαλετάκια συνόλου 50
δραμίων. Κατά τήν πρώτη ν και εϊς τινας έν συνε
χείςι ήμέρας παρέμειναν καθ’ όλοκληρίαν νήστεις.
Μέγα πρόβλημα ήτο, έπίσης, ή μεταφορά τών
νεκρών καί ή διακομιδή τών τραυματιών. Δεδομέ
νου δτι έβάλλοντο σφοδρώς καί καταιγιστικώς δλαι
αί πέριξ τοΰ Συντάγματος δδοί, ή μεταφορά ήτο
σχεδόν άδύνατος, Αλλως τε ελειπον τά μεταφορικά
μέσα. ’Εζητήθη άπό τηλεφώνου έπειγόντως άπό τήν
Στρατιωτικήν Διοίκησιν νΑ Αποστείλη φορτηγΑ αύτοκίνητα προστατευόμενα ύπό τεθωρακισμένων, τΑ
όποια δμως δέν κατέστη δυνατόν νΑ σταλοϋν κατΑ
τήν πρώτην νύκτα.. Ούτως, οί νεκροί παρέμενον Α
ταφοι, τοϋτο δέ Απετέλει σοβαρόν κίνδυνον μολύνσεως πΑντων. Μόλις τΑς έσπερινΑς ώρας τής 7ης
Δεκεμβρίου, δτε εϊχε χαλαρωθή κΑπως ό Αγών, έστΑ452
λη αύτοκίνητον τό όποιον μετέφερε τούς νεκρούς
πρός ταφήν είς τόν Έθνικόν Κήπον, τούς δέ τραυ
ματίας διεκόμισεν εϊς νοσοκομεία.
ΚατΑ τΑς έσπερινΑς ώρας τής 6ης Δεκεμβρίου, ό
3ος δροφος τοϋ κεντρικοϋ κτιρίου εϊχε καταστραφή
έκ τών βομβών καί τών καταρρεόντων τοιχωμάτων,
συνεπείςι έκσφενδονίσεως φιαλών βενζίνης, δεσμών
δυναμίτιδος καί έκρηκτικών βλημάτων. Δι’ δ καί
διετάχθή ή έκκένωσίς του. Ά λ λ ’ εϊς τήν ταράτσαν,
μολονότι αύτη έβάλλετο πανταχόθεν έπειδή ήτο τό
μόνον παρατηρητή ριον, διετάχθη νά παραμείνουν
παρατηρηταί, πρός κάλυψιν δέ μετεφέρθησαν έκεΐ
δλα τά διαθέσιμα έπιπλα τοΰ Διοικητηρίου.
Πολλοί Ανδρες εϊχον φονευθή ή τραυματισθή,
διότι ή έπικοινωνία τοϋ Διοικητηρίου μετά τών
παραρτημάτων καί τών έσωτερικών φυλακίων έγί
νετο δι’ άκαλύπτων χώρων* Διά τήν άποσόβησιν
μεγαλυτέρων άπωλειών, μόλις ένύκτωσε, ήρχισεν
ή έκτέλεσις ώρισμένων έργων πρός έξασφάλισιν
τής έπικοινωνίας τών φυλακίων δευτέρας ζώνης ά
μύνης και παραρτημάτων. Έ κ τής Ανατολικής θύρας
τοΰ υπογείου διαμερίσματος, μέχρι τοΰ φυλακίου
τής κυρίας είσόδου, διηνοίχθη χαρΑκωμα μήκους
δέκα μέτρων καί, Ακολούθως, έγένετο διΑτρησις
τών τοίχων τών συνεχομένων θαλάμων, είς τρόπον
ώστε έπετεύχθη κεκαλυμμένη έπικοινωνία άπό τοΰ
Διοικητηρίου μέχρι τοΰ Ακραίου φυλακίου τής νοτίας πύλης. Βαθμηδόν, έγένετο τό αύτό και πρός
φυλάκια Αλλων πλευρών.
Τέλος, έπειδή, λόγφ άνεπαρκείας χρόνου, πολλά
παράθυρα εϊχον μείνει άκάλυπτα, έκαλύφθησαν και
αύτά μέ σάκκους χώματος, άφοΰ άφέθησαν όπαί - πολεμίστραι.
Μόλις ένύκτωσε, τό συνεργεΐον έπεδόθη είς τήν
έπισκευήν τοΰ Αρματος μάχης. Συγχρόνως, τό είς
τόν διάδρομον τοΰ Ισογείου, μέ έπικεφαλής τόν λο-
χίαν όπλοδιορθωτήν Στ. Όρφανουδάκην, συνεργεΐον, τό όποιον καθ’ δλην τήν διάρκειαν τοϋ άγώνος
τής ήμέρας έπεσκεύαζε προχείρως τά άχρηστευόμενα δπλα και τά έπέστρεφεν είς τούς μαχητάς, καθ’
δλην τήν νύκτα είργάζετο διά νά έπιδιορθώνη σοβαράς βλάβας μηχανισμοΰ των. Μέσω τών συνεχο
μένων φυλακίων, τά όποια πάλιν μέσφ πρακτόρων
διεσκορπισμένων είς γειτονικάς κατοικίας καί κυκλοφορούντων πρός περισυλλογήν πληροφοριών,
τό έπιτελεϊον τής άμύνης τοϋ Συντάγματος ήτο πλή
ρως ένημερωμένον διά τάς κινήσεις τών έλασιτικών δυνάμεων. Πολλάς έκ τών πληροφοριών αύτών,
αί όποΐαι εΐχον γενικώτερον χαρακτήρα, τάς διεβίβαζε διά τοϋ τηλεφώνου είς τήν Στρατιωτική ν Διοίκησιν καί έκεΐθεν μετεδίδοντο είς τό Συμμαχικόν
Στρατηγεΐον. Ό διοικητής Σαμουήλ είς έκθεσίν του
άναφέρει δτι ή Κυρία Α.Μ., διαμένουσα είς γειτο
νική ν οίκίαν, προσέφερεν άνεκτιμήτους ύπηρεσίας
είς τόν άγώνα τοϋ Συντάγματος, όργανώσασα αύθορμήτως καί έθελοντικώς δίκτυον πληροφοριών,
διά τάς κινήσεις καί τάς θέσεις τοϋ έχθροϋ, τάς όποίας κατώρθωνε νά διαβιβάζη είς έξωτερικά καί
έσωτερικά φυλάκια πρός ένημέρωσιν τής διοικήσεως άμύνης.
Οί έλασΐται συνέχισαν τάς λυσσώδεις έπιθέσεις
των μέχρι τών νυκτερινών ώρών. Έ ν φ τά πυροβόλα
των εβαλλον άδιακόπως άπό τοϋ Άρδηττοϋ καί τοϋ
Φιλοπάππου, βαρείς δέ καί έλαφροί δλμοι των, στη
μένοι είς ταράτσας καί έξώστας πολυκατοικιών,
έξετόξευον βλήματα κατά τών φυλακίων καί τών
οικημάτων τοϋ Συντάγματος, αύτοί έξώρμων πρός
τόν περίβολον καί τάς είσόδους μέ αύτόματα, χει
ροβομβίδας, δέσμας δυναμίτιδος καί φιάλας εύφλέκτων ύλών, έκσφενδονιζομένων είς τό έσωτερικόν.
Πρός τάς έσπερινάς ώρας ή κυρία προσπάθειά
των στρέφεται κατά τής ΝΑ πλευράς τοϋ περιβό
λου τών Στρατώνων. Έφορμοϋν κατά άλληλοδιάδοχα κύματα, μέ δυναμίτιδα καί χειροβομβίδας, διά
νά προξενήσουν ρήγματα είσελάσεως, έν φ άπό
τάς καταληφθεί σας παρακειμένας οίκίας ρίπτονται
χειροβομβίδες καί φιάλαι βενζίνης. Ό καταιγισμός
τοϋ πυρός καλύπτει όλόκληρον τό προαύλιον καί
τά κτίρια τοϋ Συντάγματος, πυκνοί καπνοί, φλόγες
καί σκόνη καλύπτουν τά πάντα, μέχρι τοϋ σημείου
ώστε ή όρατότης νά έχη φθάσει τό μηδέν, πυρκαϊαί
σημειοϋνται είς πολλά σημεία τών οίκημάτων καί
τό πάνπαρέχει είκόνα πραγματικής κολάσεως. Ά λλ’
οί ύπερασπισταί άνθίστανται γενναίως. Πεινώντες;
διψώντες καί άγρυπνοι άπό εικοσιτετραώρου, παρα
μένουν άπτόητοι είς τάς θέσεις των καί άπωθοϋν τόν .
έχθρόν προξενοϋντες είς αύτόν μεγάλας άπωλείας.
Περί τήν 9ην νυκτερινήν, μολονότι τά πυροβόλα,
οί δλμοι καί τά αύτόματα δέν παύουν νά βάλλουν
δλην τήν νύκτα, παρατηρεΐται ΰφεσις είς τήν πυκνό
τητα τοϋ πυρός καί τήν σφοδρότητα τών έπιθέσεών.
Είναι προφανές δτι έχουν άνάγκην κάποιας άνά-
παυλας διά νά περισυλλέξουν, μέ τήν βοήθειαν γυ
ναικοπαιδών, νεκρούς καί τραυματίας των καί διά
νά άνασυνυάξουν τάς δυνάμεις των. Άλλά τής σχε
τικής αύτής ύφέσεως έπωφελοϋνται καί οί ύπερασπισταί τοϋ Μακρυγιάννη διά νά περισυλλέξουν νε
κρούς καί τραυματίας πρός μεταφοράν των, νά άνασυνταχθοϋν, νά άντικαταστήσουν δι’ έφεδρειών τούς
άνδρας τών έσωτερικών φυλακίων πρός όλιγόωρον
άνάπαυσίν των, νά έπιδιορθώσουν τά δπλα των καί
νά κατασκευάσουν νέα όρύγματα καί όχυρώματα ά
μύνης. Ά λλ’ αί δυνάμεις τών άμυνομένων συνεπεία
τών φόνων, τών τραυματισμών καί τής ύπερκοπώσεως πολλών, έχουν έλαττωθή σημαντικώς, δέν φθά
νουν ούτε τό δέκατον τών έχθρικών, αί όποΐαι συνε
χώς ένισχύονται διά προσθήκης νέων έλασιτικών
ταγμάτων. Τό έπιτελεϊον άμύνης ζητεί έπειγόντως
τήν άποστολήν ένισχύσεων είς άνδρας καί πολεμι
κά μέσα, ίδίως είς τεθωρακισμένα αύτοκίνητα καί
βαρέα δπλα.
Αί έκκλήσεις πρός τήν Στρατιωτικήν Διοίκησιν
καί τό Άγγλικόν Στρατηγεΐον, πρός άποστολήν βο
ηθειών, λαμβάνουν δραματικόν τόνον, άλλά κατά τάς
κρίσιμους έκείνας ώρας τοϋ διεξαγομένου άνά τήν
πρωτεύουσαν πολυμετώπου άγώνος ούδέν ύπάρχει
διαθέσιμον καί ούδέν άποστέλλεται. Μόλις κατά τάς
πρώτας νυκτερινάς ώρας καταφθάνουν δεκαπέντε Ά γ
γλοι στρατιώταί, μέ έπικεφαλής ένα άξιωματικόν,
φέροντες ένα φορητόν άσύρματον, τοϋ όποιου ή
έλλειψις ήτο λίαν αίσθητή, δύο πολυβόλα Πίατ
καί σάκκους χειροβομβίδων. Άλλά καί ή μικρά
αύτή συμμαχική ένίσχυσις, έστω καί συμβολική,
έχαιρετίσθη μέ ένθουσιασμόν καί άνύψωσε τό ήθικόν τών μαχομένων. Ή μικρά αύτή άγγλική δύναμις
παρέμεινεν έπί εικοσιτετράωρον, μετασχοϋσα είς
τόν άγώνα τής έπομένης, έπειτα δέ άνεχώρησε καί
έπανήλθε μετά τριήμερον.
Ό διοικητής άμύνης, άντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος, ό όποιος καθ’ δλην τήν διάρκειαν τής
ήμέρας κατηύθυνε προσωπικώς τόν άγώνα, μόλις
ένύκτωσε καί έσημειώθη ϋφεσις, άπηύθυνεν έν εΐδει
ήμερησίας διαταγής τά κάτωθι πρός τούς άνδρας:
—«Αξιωματικοί καί όπλΐται τοϋ Συντάγματος Χω
ροφυλακής Αθηνών. Αξιωματικοί τών διαφόρων
δπλων μετασχόντες τής σημερινής μάχης.
Έδώσατε σήμερον 12ωρον σκληράν μάχην κατά
τών κομμουνιστών. Έπολεμήσατε μέ ήρωισμόν καί
αύταπάρνησιν. Έφανήκατε άντάξιοι τών προσδο
κιών τής Πατρίδος.
Διατηρώ τήν άνάμνησιν δτι είς τήν μάχην τής
6ης Δεκεμβρίου 1944 ή Βασιλική Χωροφυλακή έ
δειξε μαχητικότητα πολύ καλυτέραν καί αύτοϋ τοϋ
Πεζικοϋ είς τό όποιον άνήκω. Σδς συγχαίρω καί
σδς εύχαριστώ».
Συγχρόνως, ό διοικητής τοϋ Συντάγματος συντα
453
γματάρχης Σαμουήλ έκοινοποίησε τήν Ακόλουθον
διαταγήν του νυκτερινής άσφαλείας:
«Διά τήν άσφάλειαν τής νυκτός καθορίζω τά κά
τωθι : I. I. Φυλάκια, σύνολον 8, τά ύπ’ άριθ. 1,2,3»
φυλάκια κυρίας πύλης, φυλάκιον νοτίας πύλης, φυ
λάκιον ύποστέγου αύτοκινήτων, φυλάκιον γκαράζ,
φυλάκιον πρατηρίου τροφίμων. 2. Έ ναρξις ύπηρεσίας ώρα 18, λήξις ύπηρεσίας τήν 7ην πρωινήν.
3, Δύναμις έκάστου φυλακίου 12 όπλΐται καί δύο
άξιωματικοί. 4. Αποστολή έκάστου φυλακίου: α)
Ή έπιτήρησις καί άμυνα τής ζώνης του, εύρισκομένου έν συνδέσμφ μέ τά έκατέρωθεν φυλάκια
διά περιπόλου καί δι’ ένός σκοποΰ τών δπλων. β)
Έ φοδοι μερίμνη τοϋ ταγματάρχου έσωτερικής άμύ
νης Μπατσαλια.
Π. Έ ν περιπτώσει συνεχίσεως τοϋ άγώνος κατά
τήν νύκτα, θά έφαρμοσθώσι τά αύτά μέτρα μέ Ιδιαι
τέραν έπίβλεψιν τοΰ μανδροτοίχου, διότι ένδέχεται
νά γίνη διείσδυσις τών κομμουνιστών έντός τοΰ
περιβόλου, είτε δι’ ύπερπηδήσεως τοΰ μανδροτοίχου
είτε διά δημιουργίας όπών είς τό κάτω μέρος τοΰ τοί
χου διά σκαπάνης ή δυναμίτιδος.
III. Περίπολος θά λειτουργήση διά τόν σύνδεσμον
μεταξύ τοΰ Διοικητηρίου διά τής κυρίας πύλης μέ
τό ύπ’ άρ. 1 και 3 φυλάκια δυνάμεως 1 άξιωματικοϋ
μετά 6 όπλιτών καθ’ δλην τήν νύκτα.
IV. Έ ν περιπτώσει προσβολής τής περιπόλου
ταύτης, ή περίπολος θά καλυφθή ή θά πέση πρηνηδόν άμέσως, κάμνουσα χρήσιν έπιθετικών χειρο
βομβίδων και θά συμπτυχθή είς τό πλησιέστερον
φυλάκιον ή είς τό Διοικητήριον ή θά έξουδετερώση
τήν έχθρικήν άντίστασιν.
V. Ούδείς έτερος όπλίτης πλήν τών περιπόλων θά
κυκλοφορή έπιφανειακώς έντός τοΰ Στρατώνος.
VI. Ιδιαιτέρως έφιστώ τήν προσοχήν τών άρχιφυλάκων, δπως καταστήσωσι προσεκτικούς τούς
άνδρας των, διότι ό έχθρός κατά πάσαν πιθανότητα
θά χρησιμοποιήση δυναμίτιδας καί φιάλας βενζίνης.
VII. Σύνθημα καί παρασύνθημα: Λεωνίδας - Θερμοπύλαι. Μόνον διά τήν φρουράν τοΰ Συντάγματος
και μέχρι χρησιμοποιήσεως τοιούτου τής Στρατιω
τικής Διοικήσεως.
VIII. Ώ ρ α πρωινοΰ συναγερμοΰ ή 5.30'».
Αί άπώλειαι τοΰ Συντάγματος κατά τήν πρώτη ν
ήμέραν ήσαν 14 νεκροί όπλΐται, τραυματίαι δέ άξιωματικοί 8 καί όπλΐται 25. Συγχρόνως δμως έφέροντο
ώς «έξαφανισθέντες» άξιωματικοί 5 καί όπλΐται 35,
οί όποιοι δέν ήσαν άλλοι ή οί τών έξωτερικών φυ
λακίων φονευθέντες ή αίχμαλωτισθέντες καί έκτελεσθέντες. Αί άπώλειαι τοΰ έχθροϋ ύπελογίζοντο
περί- τούς 500 νεκρούς καί τραυματίας. Καθ’ δλην
τήν νύκτα ήκούοντο οίμωγαί τραυματιών, τούς ό
ποιους περισυνέλεγον έλασίτιδες διά νά μεταφέ
ρουν είς πρόχειρα νοσοκομεία, έγκατεστημένα είς
κατεχομένας ύπό τών έλασιτών περιοχάς.
454
Κατά τήν διάρκειαν τής νυκτός, έλασίτιδες περιεπλανώντο είς τάς πέριξ τοϋ συγκροτήματος τοΰ Συν
τάγματος παρόδους, ώρυόμεναι μέ χωνιά, άφ’ ένός
διά νά τονώσουν τό ήθικόν τών έλασιτών, άφ’ έτέρου διά νά κλονίσουν έκεΐνο τών πολιορκουμένων.
Διά νά καλύψου ν τήν συντριπτική ν άποτυχίαν τής
πρώτης ήμέρας, έφώναζον δτι ή άντίστασις τών «προ
δοτών» είχε συντριβή, δτι τήν έπομένην θά κατέφθανον καί νέα έλασιτικά τάγματα διά νά εισέλθουν
χωρίς δυσκολίαν είς τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη, τοΰ
όποίου οί όλίγοι άπομένοντες ύπερασπισταί του
περιμένουν νά έξημερώση διά νά παραδοθοϋν έκλιπαροϋντες νά τούς χαρισθή ή ζωή. Έκάλουν δέ τούς
χωροφύλακας νά πηδήσουν κατά τήν διάρκειαν τής
νυκτός τόν μανδρότοιχον και νά παραδοθοϋν είς
τόν λαόν, μέ τήν ύπόσχεσιν δτι δέν θά έπάθαινον
τίποτε. Είς άπάντησιν και πρός διάψευσιν τών παραπλανήσεων, οί άνδρες τών έξωτερικών και έσωτερικών φυλακίων έχρησιμοποίησαν καί αύτοί χωνιά
διά τών όποιων άνεσκεύαζόν τά ψεύδη τών έλασιτών
καί διεβεβαίωνον τούς κατοίκους τών γύρω κατοι
κιών δτι, τό Μακρυγιάννη έθριάμβευσε κατά τάς
μάχας έξολοθρεΰον τούς έχθρούς του καί θά θρι
αμβεύσω μέχρι τέλους.
Μολονότι έδόθη διαταγή έστω καί όλιγοώρου
άναπαύσεως έκείνων οί όποιοι έμάχοντο είς τά φυ
λάκια καθ’ δλην τήν ήμέραν, ούδείς έκοιμήθη κατά
τήν νύκτα έκείνην. Βόμβαι, όλμοι καί μυδράλλια,
διεδέχοντο κάθε όλιγόλεπτον σιγήν, ό δέ αίφνίδιος
καί έκκωφαντικός πάταγος τών έκρήξεων έτάρασσε
τόν όρίζοντα, προκαλών εντασιν τών νεύρων χειροτέραν έκείνης ένός συνεχοΰς πολεμικοΰ βόμβου.
Έ ξ άλλου, ήτο καλώς γνωστόν δτι οί κομμουνισταί
έπιτίθενται κατά τήν διάρκειαν τής νυκτός μετά δυ
ναμίτιδος καί χειροβομβίδων, ίδίως, δταν πρόκειται
νά δημιουργήσουν ρήγματα είσβολής είς περιβάλ
λοντας τό όχυρόν άμύνης μανδροτοίχους.
’Αναμενομένης άπό στιγμής είς στιγμήν τής έπιθέσεως, ούδείς είχε διάθεσιν νά κοιμηθή. Πάντες
παρέμενον άγρυπνοι είς τάς θέσεις των, μέ τό δπλον
είς χεΐρας καί τόν δάκτυλον είς τήν σκανδάλην. Α
ξιωματικοί καί όπλΐται ήσαν άνω τοΰ εικοσιτετρα
ώρου άυπνοι, νήστέις καί στερούμενοι έπαρκοΰς
ΰδατος, άνω δέ τοΰ δωδεκαώρού έμάχοντο χωρίς
διακοπήν στιγμής. Έ ν τούτοις, τό ήθικόν πάντων
ήτο άριστον καί πάντες ήσαν άποφασισμένοι νά
συνεχίσουν τόν άγώνα μέχρι τής όριστικής νίκης.
Ό διοικητής τοϋ Συντάγματος συνταγματάρχης
Σαμουήλ, ό διοικητής άμύνης άντισυνταγματάρχης
Κωστόπουλος καί ό διοικητής φυλακίων έσωτερι
κής άμύνης ταγματάρχης Μπατσαλιας, έπεχείρουν
κατά διαστήματα ύπό τό βαθύ σκότος τής νυκτός
έπιθεωρήσεις είς τούς Στρατώνας καί τά φυλάκια,
έμψυχώνοντες τούς άνδρας είς μέχρις έσχάτων άγώ
να. Περί τό μεσονύκτιον οί άξιωματικοί έκλήθησαν
είς τό Διοικητή ριον, δπου τούς έδόθη σαν διάφοροι
όδηγίαι. Ό άντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος, πριν ,
Αναχωρήσουν διά τάς θέσεις των, τούς εϊπεν άπεριφράστως:
— «Παιδιά νά τό πάρωμεν άπόφασιν, άπό έδώ θά
βγοϋμε νικηταί ή νεκροί. Δέν ύπάρχει περίπτωσις
συνθηκολογήσεως ή παραδόσεως».
Καί εις άνθυπασπιστής Χωροφυλακής, άπηχών
τήν σκέψιν δλων, άπήντησε:
— «Τό εχομεν ήδη πάρει άπόφασιν. Ή τελευταία
είς τήν διάθεσιν μας σφαίρα θά είναι γιά τόν έαυτό μ α ς!»
Έπειδή δέ τήν ήμέραν έκείνην, 6 Δεκεμβρίου,
έωρτάζετο ή μνήμη τοΰ Α γίου Νικολάου, πολλοί
άξιωματικοι καί όπλΐται, σιωπηλοί διωλίσθησαν
πρός τό ναΐδριον τοϋ Συντάγματος, δπου, λόγφ έλλείψεως ίερέως πρός μελλοθανάτιον άγίαν μετάληψιν, ήναψαν κηρία καί προσηυχήθησαν είς τόν Ά
γιον νά βοηθήση τόν άγώνά των.
Κατά τήν νύκτα αύτήν, λόγ<ρ τής μεγάλης φθορ&ς
τήν όποίαν εϊχον ύποστή, τής άναμονής ένισχύσεων
καί τής καλής έπαγρυπνήσεως τών άμυνομένων είς
τά φυλάκια καί τάς άλλας έπικαίρους θέσεις, οί κομμουνισταί δέν άπετόλμησαν έπίθεσίν, περιορισθέντες είς πυρά φθορ&ς πυροβόλων, δλμων καί πολυβό
λων. Ά π ό τής πρωίας τής 7ης Δεκεμβρίου, δευτέρας ήμέρας, ήρχισαν νά βάλλουν έντονώτερόν πως
τά πυροβόλα των καί οί δλμοι των, άλλά μάλλον
παρενοχλητικώς. Σοβαράν ένόχλησιν άπετέλουν ι
δίως τά έστημένα έπί τοΰ λόφου Φιλοπάππου πυρο
βόλα, τά όποια εϊχον έπιτυχέστερον στόχον, τά δέ
καμπύλης τροχιάς βλήματά των, διά συνεχούς μετα
βολής στόχων, έκάλυπτον δλον τόν χώρον τών Στρα
τώνων. Κατά τήν διάρκειαν τής νυκτός οί έλασΐται
εϊχον έγκαταστήσει φυλάκια μέ δλμους καί πολυ
βόλα είς πολλάς γύρωθεν πολυκατοικίας, όπόθεν
έβαλλον ή παρεσκευάζοντο διά καταιγιστικού πυρός
νά καλύψουν έπικειμένην έπίθεσίν.
Σοβαρόν κίνδυνον άπετέλει ή έπί τή ς όδοϋ Μήτσαίων κατάληψις τοϋ 4ου φυλακίου, όπόθεν δέν άπεΐχον
είμή 6 έως 8 μέτρα άπό τόν περίβολον τοϋ Συντάγμα
τος καί, έκεΐθεν, ήδύναντο δ χι μόνον νά βάλλουν
εύστοχώτερον είς τό έσωτερικόν μέ δλμους καί αύτόματα, άλλά καί νά έκσφενδονίζουν χειροβομβίδας
καί εύφλέκτους ΰλας. Ή ώς έξετέθη άνωτέρω κε
ραυνοβόλος τοποθέτησις πυροβόλων άπό τής πλευ
ράς έκείνης, έκ τών πυρών τών όποιων εύρον δι’ άναφλέξεως τών εύφλέκτων ύλών τόν τραγικόν θάνατον
περί τούς 50 έλασΐται, είχε κάμει τούς λοιπούς νά
μή άποτολμήσουν νέαν έγκατάστασιν έπί τής τα
ράτσας. Έ ν τούτοις, ό σοβαρός κίνδυνος έγκαταστάσεώς των έπ’ αύτής ύπήρχε πάντοτε, έφ’ δ
σον ό έκεΐ χώρος καί όλόκληρος έκείνη ή πο
λυκατοικία είχε περιπέσει είς χεΐράς των. Διά τοϋτο
έκρίθη σκόπιμο ν δπως ένισχυθοϋν τά φυλάκια τής
βορειοδυτικής καί νοτιοδυτικής γωνίας, νά παρα
μείνουν δέν έν έπαγρυπνήσει πρός έκείνην τήν πλευ
ράν καί τά δύο άντιαρματικά πυροβόλα.
7. ΔΥΝΑΜΙΤΊΣΉΚΑΙ ΑΠΟΠΕΙΡΑΙ
ΚΑΙ ΑΠΟΦΡΑΞΙΣ ΡΗΓΜΑΤΩΝ
Ή ήμέρα τής 7ης Δεκεμβρίου διέρρευσε μέ παρε
νοχλητικά πυρά καί μέ πυρετώδεις προπαρασκευάς
τών έλασιτών, οί όποιοι έλάμβανον συνεχώς νέας
ένισχύσεις. Ή δ η τό Ά ρχηγεΐον τών έλασιτών εϊχεν
άντιληφθή, δτι ή κατάληψις τών Στρατώνων Μακρυγιάννη δέν ήτο εύκολος έπιχείρησις. Οί ύπερασπισταί των δέν ήσαν «λίγοι παληοχωροφύλακες»,
δπως διεκήρυσσον περιφρονητικώς τά χωνιά' των,
διά νά ένθαρρύνουν τούς μαχομένους έλασίτας, άλλ’
άνδρες μαχόμενοι μέ ήρωισμόν καί αύτοθυσίαν,
άποφασισμένοι νά νικήσουν ή νά άποθάνουν καί
προξενοϋντες μεγάλην φθοράν είς τούς άντιπάλου^
των. Έ πρεπε λοιπόν πρίν έπιχειρήσουν γενική ν
έπίθεσίν νά άνασυνταχθοϋν, νά λάβουν νέας ένισχύσεις καί νά μεταβάλουν τά στρατηγικά των
σχέδια.
Κατά τήν συνήθη μέθοδον τών έλασιτών, πρός
κατάληψιν μανδροτοιχισμένου όχυροϋ άπρεπε νά
διανοιχθή ρήγμα είς τόν μανδρότοιχον, ίνα έκεΐθεν
έπιχειρηθή είσβολή είς τό έσωτερικόν. Τοϋτο έπε-
χειρήθη καί τελικώς έπέτυχε μόνον άπό τής νοτίας
πλευράς, διότι άπό τής πλευράς αύτής εϊχον καταληφθή τά έξωτερικά φυλάκια καί δέν ύπήρχε τρόπος
έξωθεν έπιτηρήσεως τοϋ περιβόλου. Ά π ό τής 8ης
μέχρι τής 12ης νυκτερινής ώρας τής 7ης Δεκεμβρίου,
έλασΐται, έπωφελούμενοι τοϋ βαθυτάτου σκότους
καί άφοϋ διά καταιγιστικού πυρός άπό τάς έναντι
πολυκατοικίας έξουδετέρωσαν πάσαν δυνατότητα
έπιτηρήσεως έκ τών έσωτερικών φυλακίων, έρποντες έπλησίασαν τόν μανδρότοιχον καί είς διανοιχθείσας κάτωθι όπάς έτοποθέτησαν δέσμας δυναμίτιδος. Διά σειράς τρομερών έκρήξεων ό μανδρότοιχος τής νοτίας πλευράς κατέπεσεν έν μέρει καί
διηνοίχθησαν κενά εισόδου πρός τόν περίβολον.
Οί ύπερασπισταί έσπευσαν νά καλυφθούν προχεί
ρους δπισθεν σωροϋ πετρών καί χώματος τοϋ καταρρεύσαντος τμήματος τοΰ μανδροτοίχου καί νά τοπο
θετήσουν έκεΐ νέον φυλάκιον έπαγρυπνήσεως καί
άμύνης.
Καί ή νύκτα αύτή διέρρευσεν δπως καί ή ήμέρα
455
'Η νοτία πόλη τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, παρά τήν όδόν Μακρυγιάννη.
χωρίς τροφήν και χωρίς ύπνον, άναμενομένης μέ
τό δπλον είς χεΐρας τής έπιθέσεως τών έλασιτών
άπό στιγμής είς στιγμήν. Παρά τήν φοβεράν ταλαι
πωρίαν καί τήν έπί δύο ήμερονύκτια έντονον προσ
πάθειαν, έν πλήρει στερήσει τοϋ παντός, τό ήθικόν
παρέμενεν άκμαΐον.
Τήν πρωίαν τής 8ης Δεκεμβρίου ή φρουρά εύρέθη
έπί ποδός είς τάς θέσεις τής, έν άναμονή τής έπιθέ
σεως. Κατά διαταγήν τής Διοικήσεώς, οί άνδρες
έφερον λευκόν περιβραχιόνιον, πρός άναγνώρισίν
των καί πρός άποφυγήν συγχύσεως. Πράγματι, πολ
λοί έλασΐται έφερον τάς στολάς τών φονευομένων
ή έκτελουμένων άνδρών τής Χωροφυλακής, ύπήρχε
δέ κίνδυνος νά διεισδύσουν είς τάς τάξεις τών ύπερασπιστών καί νά δημιουργήσουν σύγχυσιν. Ά π ό τής
αυγής ήρχισεν έντονος κανονιοβολισμός. Προσετέθησαν δύο πυροβολαρχίαι τών έλασιτών, τοποθετηθεΐσαι ή μία είς τόν λόφον Άρδηττοϋ καί ή
άλλη παρά τό, έργοστάσιον Φίξ. Τό πϋρ τούτων
έστράφη καί έναντίον τών περί τόν περίβολον πολυ
κατοικιών, αί όποΐαι εύρίσκοντο άκόμη είς τήν
κατοχήν ή τήν σφαίραν δράσεως τοϋ Συντάγματος.
456
Προφανώς, ή προσπάθειά των έστρέφετο είς τήν
κατάληψιν δλων τών έξω τοϋ περιβόλου κτιρίων,
πρός πανταχόθεν περίσφιγξιν τοϋ Συντάγματος. Συγ
χρόνως μετέφερον πρός τό πεδίον έπιχειρήσεων
Μακρυγιάννη νέας δυνάμεις είτε έκ τών έπαρχιών
είτε έξ άλλων σημείων τής πρωτευούσης.
"Εντονος καί όμαδικός άπό πολλών σημείων βομ
βαρδισμός είχε στόχον τό Διοικητή ριον, τό όποιον
μέχρι μεσημβρίας τής 8ης Δεκεμβρίου εϊχεν ύποστή
σοβαράς βλάβας. Ή ταράτσα δπου είχεν έγκατα
σταθή τό μόνον παρατηρητή ριον, ήρχισε νά καταρρέη, λόγ<ρ δέ τοϋ όμαδικοϋ πυρός, πυροβόλων, δλμων
καί πολυβόλων, οί άνερχόμενοι είς τά συντρίμματά
της πρός κατοπτεύσεις έφονεύοντο ή έτραυματίζοντο.
Ο ί έλασΐται δέν άπετόλμων άκόμη τήν άναμενομένην έπίθεσιν. Συνεχίζοντο δμως αί συγκεντρώσεις
ίσχυρών έλασιτικών δυνάμεων είς τήν συνοικίαν
Κουκάκι καί κατά μήκος τών όχθών τοϋ Ίλισοϋ.
Κατά τάς πρωινάς ώρας τής 8ης Δεκεμβρίου,
άγγλικά φορτηγά, καλυπτόμενα ύπό τεθωρακισμέ
νων, προσεκόμισαν πυρομαχικά καί τρόφιμα. Τών
πρώτων εϊχεν ήδη άρχίσει νά σημειοϋται έλλειψις,
τά δεύτερα δλειπον καθ’ όλοκληρίαν. Ή άφιξις
πυρομαχικών και έφοδίων έγένετο δεκτή με ένθουσιασμόν, έτόνωσε δέ άνυπολογίστως τό ήθικόν τών
μαχητών.
Συγχρόνως δμως κατέφθασε διαταγή τοϋ Ά γγλου
ταξιάρχου, δπως 100 άνδρες τής φρουρδς Μακρυγιάννη μετ’ άναλόγων άξιωματικών σταλοϋν πρός
ένίσχυσιν τής φρουράς τών Παλαιών Ανακτόρων.
Ή διαταγή αύτή έξασθένίσεως τής δυνάμεως τής
φρουρδς, καθ’ δν χρόνον αύτή άνέμενεν ένισχύσεις,
πρός άναπλήρωσιν τούλάχιστον δημιουργηθέντων
κενών έκ τών φονευθέντων και τραυματισθέντων
άνδρών της, έπεσεν ώς άληθής βόμβα. Ό ύπεύθυνος
διεξαγωγής τής άμύνης άντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος, δ ια βλέπων σοβαρούς κινδύνους έκ τής έξασθενίσεως αύτής τής δυνάμεώς των, καθ’ ήν ώ
ραν άνεμένετο άπό στιγμής είς στιγμήν ή μεγάλη
έπίθεσις, είχε φθάσει είς άπόγνωσιν, έκλινε δέ μάλ
λον ύπέρ τής γνώμης δπως, πριν σταλοϋν οί άνδρες,
παρασταθή είς τόν Ά γγλο ν ταξίαρχον τό λίαν έπικίνδυνον έξασθενίσεως αύτής. Ά λλά, τελικώς, άπεφασίσθη δπως τό Σύνταγμα μή προκαλέση τήν
δυσαρέσκειαν τοΰ Ά γγλου ταξιάρχου, είς στιγμάς
κατά τάς όποίας ή τελική έπιτυχία έστηρίζετο είς
τήν βοήθειαν τών άγγλικών δυνάμεων, έπιδειχθή δέ
και πνεϋμα στρατιωτικής πειθαρχίας. Ό διοικητής
Σαμουήλ, δν καί μέ μεγάλην στενοχώριαν, διέταξεν δπως, σύμφωνα μέ τήν διαταγήν, δύναμις 100
όπλιτών μετ’ άναλόγων άξιωματικών σταλή άμέ
σως είς ένίσχυσιν τής φρουρδς τών Παλαιών Α να
κτόρων.
Ποΐος ό άκριβής λόγος τής άποστολής τής δυ
νάμεως αύτής διά μιδς τόσον σοβαρδς άφαιμάξεως
τής δυνάμεως άμύνης Μακρυγιάννη, δέν είναι άκριβώς γνωστός. Βεβαίως, ύπήρχε πάντοτε κίνδυνος
έπιθέσεως άπό πλατείας Ρηγίλλης καί Έθνικοϋ
Κήπου κατά τών Παλαιών Ανακτόρων, ώς δέ έτονίσθη είς τά προηγούμενα, έάν κατελαμβάνοντο τά
Παλαιά Ανάκτορα, τό κέντρον τής πρωτευούσης,
δπου μόνον διετή ρεΐτο ή έλευθέρα Ε λλάς, θά περιέπιπτεν είς χεΐρας τών έλασιτών. Θά ήτο δμως δυνα
τόν νά έξευρεθή άλλοθεν, Ιδίως έκ τών άγγλικών
δυνάμεων καί τής Ταξιαρχίας Ρίμινι ή μικρά αύτή
δύναμις, ώστε νά μή έξασθενήση είς τόσον κρίσι
μους ώρας ή δύναμις τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη. Δέν δυνάμεθα δέ νά δεχθώμεν κατά τρόπον
άσφαλή τήν έξενεχθεΐσαν ύπόθεσιν κατά τήν όποίαν,
έπειδή ύπήρχε κίνδυνος έξολοθρεύσεως τής δυνά
μεως Μακρυγιάννη, θά έπρεπε νά διασωθη μέρος
τής δυνάμεως αύτής πρός χρησιμοποίησίν του είς
άλλο σημεΐον τών έπιχειρήσεων. Τοιοϋτον τι και
πρός τήν στρατιωτικήν ήθικήν άντίκειται, άλλά
καί πρός τούς κανόνας τής στρατηγικής είναι άντίθετον. Πάντως, οί μέν έπιλεγέντες 100 άνδρες τής
Χωροφυλακής μετά τών άξιωματικών των, μετά
δυσφορίας καί μόνον έκ πνεύματος στρατιωτικής
πειθαρχίας άπεδέχθησαν τήν άποχώρησίν των, προ-
τιμώντες νά παραμείνουν, έστω καί έπί θυσίςι τής
ζωής των, μέχρι πέρατος τοϋ άγώνος είς τήν άμυναν
τοϋ Συντάγματός των. Οί δέ έναπομείναντες άνδρες
τής φρουρδς, μέ άμείωτον τό ήθικόν των παρέμειναν
είς τάς θέσεις των.
Ά π ό τής προηγουμένης νυκτός καί καθ’ δλην
τήν πρωίαν τής 8ης Δεκεμβρίου, σημειοϋται έντονος
βομβαρδισμός τοϋ έπί τής όδοϋ Διονυσίου Α ρεο
παγίτου (πολυκατοικία Κουρεμένου) έγκατεστημένου 3ου φυλακίου, τό όποιον εϊχεν Ιδιαιτέραν ση
μασίαν διά τήν δλην άμυναν, διότι συνείχετο μετά
τοϋ Συντάγματος, έκεΐ δέ ύπήρχε καί τό μόνον άπομένον τηλέφωνον, μέσφ τοΰ όποιου συνεχίζετο ή
έπικοινωνία μετά τής Στρατιωτικής Διοικήσεως καί
τοΰ Συμμαχικοΰ Στρατηγείου. Οί έλασΐται έβαλλον
όμαδικώς δι* δλμων καί αύτομάτων κατ’ αύτοΰ άπό
τών γύρωθεν οίκιών.
Ό έπί κεφαλής τής δυνάμεως τοΰ 3ου φυλακίου
μοίραρχος Μαλτέζος, άντελήφθη δτι, καθ’ δν χρό
νον έβάλλετο καταιγιστικώς, άλλοι έλασΐται, καλυ
πτόμενοι ύπό τοΰ πυρός αύτοΰ καί φέροντες είς τάς
χεΐρας ή έπί τών ώμων μεγάλα δοχεία καί δέματα,
είσέδυον είς τάς ύπ’ αύτών κατειλημμένος οίκίας
τοϋ 2ου ύποφυλακίου (διασταυρώσεως Διονυσίου
Αρεοπαγίτου καί Μητσαίων) καί 4ου φυλακίου
(όδοϋ Μητσαίων). Τ ίτο προφανές δτι ύπό τό σκό
τος τής νυκτός συνεκεντροΰντο έκεΐ πυρομαχικά
καί έκρηκτικαί υλαι, προκειμένου νά βληθή έκεΐθεν
τό έσωτερικόν τοΰ Συντάγματος άσφαλέστερον, λό
γφ τής έγγυτάτης άποστάσεως καί τοΰ ΰψους τών
ταρατσών. Χάρις είς τήν δπισθεν τοΰ οίκήματος τοΰ
3ου φυλακίου Ανεμόσκαλαν, έγένετο άμεσος ένημέρωσις τής Διοικήσεως τοΰ Συντάγματος έπί τοΰ
έπικειμένου κινδύνου. Τότε άπεφασίσθη δπως ή
δύναμις τοΰ 3ου φυλακίου, ένισχυομένη δι’ άνδρών
και αύτομάτων δπλων άπό τής άνεμόσκαλας, έφορμήση αίφνιδιαστικώς, πρός άνακατάληψιν τών έγκαταλειφθέντων έπικινδύνων οίκημάτων.
Ή παράτολμος καί πλήρης θανασίμων κινδύνων
έπιχείρησις αύτή έσημείωσεν άξιοθαύμαστον έπιτυχίαν. Περί τήν 4ην άπογευματινήν ώραν οί άνδρες
τοΰ 3ου φυλακίου, άφ’ οδ έπί ίκανήν ώραν έβαλλον
καταιγιστικώς πρός τήν κατεύθυνσιν έκείνην τά
πλησιέστερα έσωτερικά φυλάκια, έξώρμησαν κεραυνοβόλως πρός τάς όδούς Διονυσίου Α ρεοπαγί
του καί Μητσαίων. Οί έλασΐται, μή άναμένοντες
μίαν τόσον παράτολμον ένέργειαν καί αίφνιδιασθέντες, έτράπησαν πανικόβλητοι πρός τάς παρόδους
καί πολλοί έφόνεύθησαν. Ο ί χάρις είς τήν θυελλώδη
όρμήν καί τό καταιγιστικόν των πΰρ γενόμενοι
έντός όλίγων λεπτών κύριοι τών όδών τής βορειο
δυτικής πλευράς άνδρες τοΰ 3ου φυλακίου μέ άστραπιαίαν ταχύτητα κατέλαβον τό 2ον ύποφυλάκιον.
Έ ν συνεχείςι, μέ άσυγκράτητον μένος ώρμησαν
πρός τό οίκημα τοΰ παλαιοΰ 4ου φυλακίου τής όδοΰ
Μητσαίων. Οί έντός αύτοΰ πολυάριθμοι έλασΐται,
άνύποπτοι τών συντελουμένων είς τήν όδόν, διε-
σκέδαζον, και αίφνιδιασθέντες άνεζήτησαν κατά τό
πλεΐστον σωτηρίαν διά τής φυγής. Οί λοιποί μετά
σύντομον πάλην σώματος πρός σώμα, έφονεύθησαν ή
παρεδόθησαν. Ούτω συνελήφθησαν περί τούς 50
έλασΐται αιχμάλωτοι. Έ ντός τοϋ άνακαταληφθέντος
κτιρίου άνευρέθησαν 70 δπλα, 10 δπλοπολυβόλα
καί πρό πάντων μεγάλαι ποσότητες έκρηκτικών
ύλών (βενζίνης, δυναμίτιδος, χειροβομβίδων κλπ.).
Κατά τάς όμολογίας τών αίχμαλώτων, τήν έπερχομένην νύκτα έπρόκειτο νά άνατιναχθοϋν τό οίκημα
τοϋ 3ου φυλακίου καί δλα τά πρός τήν πλευράν
έκείνην συνεχόμενα πρός τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη
κτίρια.
Ή λαμπρά αύτή έπιτυχία τής έπιχειρήσεως ένέπλησε χαράς καί ένθουσιασμοϋ τούς μαχητάς τοΰ
Μακρυγιάννη, έν φ κατέπληξε καί άπεγοήτευσε
τούς κομμουνιστάς. Ίδίως ή άνακατάληψις τοΰ 4ου
φυλακίου άπετέλεσε δι' αύτούς όδυνηρόν πλήγμα,
διότι είς τήν έκεΐθεν δρδσιν καί είς τήν χρησιμοποίησιν τών έκεΐ έναποθηκευμένων έκρηκτικών ύ
λών έστήριζον τήν έπιτυχία ν τής παρασκευαζομένης νυκτερινής έπιθέσεώς. 'Ως έκ τούτου, ή σχεδιασθεΐσα νυκτερινή έπίθεσις άνεβλήθη έκ νέου έν
άναμονή νέων ένισχύσεων καί διά νά διευκολυνθή
αύτη μέ άνατινάξεις κτιρίων καί τμημάτων τοΰ μαν
δροτοίχου κατά τήν διάρκειαν τής νυκτός.
Κατ’ εύτυχή σύμπτωσιν, τήν νύκτα έκείνην έπεκράτει πλήρης αίθρια, τό δέ σεληνόφως έφώτιζε
τάς πέριξ τοΰ περιβόλου όδούς μέχρι τοιούτου ση
μείου, ώστε άπό τών φυλακίων ήδύναντο νά διακρί
νουν καί τήν παραμικράν κινούμενην σκιάν. Οί
έπιχειροϋντες, ώς συνήθως έρποντες, νά προσεγγί
σουν τόν μανδρότοιχον, έγίνοντο δεκτοί με καται
γιστικά πυρά. Ά π ό τοϋ 3ου φυλακίου έφονεύθη είς
λοχαγός τοΰ ΕΛΑΣ, φέρων έπί τών ώμων μεγάλη ν
νάρκην, μέ τήν όποίαν έπρόκειτο νά άνατινάξη τό
κτίριον τοΰ φυλακίου αύτοΰ. Ούτως, οί έλασΐται άφη
σαν νά διαρρεύση καί ή νύκτα έκείνη χωρίς νά έπιτύχουν τίποτε τό σπουδαΐον. Οί ύπερασπισταί τοΰ
Συντάγματος, μετά 48ωρον άδιάκοπον πάλην εύρον καιρόν δι’ όλιγόωρον άνάπαυσιν, τόσον άπαραίτητον πρός τόνωσιν τών δυνάμεών των διά τόν
άγώνα τής έπομένης. Σχεδόν νήστεις καθ’ δλον αύτό
τό διάστημα, κατά τήν νύκτα έκείνην είχον τήν εύχάριστον έκπληξιν νά γευθοΰν όλίγην τροφήν άπό
μπισκότα καί κρέας κονσέρβας πού τούς άπέστειλεν ή άγγλική ύπηρεσία.
Ά πό τής πρωίας τής 9ης Δεκεμβρίου, τά πυρο
βόλα, οί δλμοι καί τά όπλοπολυβόλα τών έλασιτών έπανήρχισαν τά πυρά φθορδς καί παρενοχλήσεως. Έ ν τφ μεταξύ κατέφθανον άναμενόμεναι ένισχύσεις των. Μεταξύ τούτων κατέφθασαν 500 γενειοφόροι άντάρται τών βουνών, άποτελοΰντες τό
σώμα τοΰ καπετάν Γρίβα, όνομαστόν διά τήν δρδσίν του καί τάς θηριωδίας, τάς όποίας είχε διαπράξει έπί κατοχής. Ή έπιδεικτική, άνά τάς γύρωθεν
τοϋ Συντάγματος κατεχομένας συνοικίας, πορεία τών
458
νέων έλασιτικών ταγμάτων καί ίδίως τών γενειοφόρων άνταρτών τοΰ Γρίβα, οί όποιοι έτρόχιζον είς
τούς δρόμους τάς μεγάλας μαχαίρας των, μέ τάς
όποίας θά κατέσφαζον τούς έχθρούς τοϋ λαοϋ, προεκάλει τούς άλαλαγμούς τοΰ κομμουνιστικοϋ όχλου.
Τά χωνιά άντήχουν παντοϋ έκκωφαντικώς άναγγέλλοντα τήν άφιξιν τών «ήρώων τοΰ λαοΰ» καί τήν
έπικειμένην σφαγήν τών προδοτών. Μία περιβόητος
διά τάς θηριωδίας της καί τάς έξάλλους λογοκοπίας της, γνωστή ώς «καπετάνισσα Άθηνδ», ήγεΐτο
ένός θήριώδους συρφετοΰ μέ τήν μάχαιραν είς τούς
όδόντας. Άνερχομένη έπί καθισμάτων έφανάτιζε τά
έξηγριωμένα στίφη μέ τήν διαβεβαίωσιν δτι έντός
όλίγων ώρών θά παρεδίδοντο είς χεΐράς των δλοι
οί έντός τοΰ Συντάγματος Μακρυγιάννη «μοναρχο
φασίστες τής Χωροφυλακής». Πώς θά ήμποροϋσαν
νά άντισταθοΰν είς τά «φημισμένα παλληκάρια τοΰ
βουνοΰ», πού εφερεν ό καπετάν Γρίβας, οί όλίγοι
«παληοχωροφύλακες»... Ά λ λ ’ έν φ έδόνουν τόν όρίζοντα αί ύστερικαί φωναί τών χωνιών, οί ύστερικοί
άλαλαγμοί τοϋ δχλου καί αί θηριώδεις κραυγαί
τών καπεταναίων καί καπετανισσών, οί ύπερασπισταί τών στρατώνων καί φυλακίων τοϋ Μακρυγιάννη άπτόητοι είς τάς θέσεις των άνέμενον μέ τό ίδιον
πάντοτε ύψηλόν ήθικόν νά άποκρούσουν τάς νέας
έπιθέσεις τών έλασιτών.
Κατά τάς άπογευματινάς ώρας τής 9ης Δεκεμβρίου,
καλυφθέντες κατά τήν πορείαν φορτηγοϋ' αύτοκινήτου ύπό βολών τεθωρακισμένου άρματος, έπέτυχον νά διασπάσουν τήν πολιορκητικήν ζώνην καί
νά είσδύσουν είς τούς Στρατώνας Μακρυγιάννη 15
Ά γ γλ ο ι άλεξιπτωτισταί, κομίζοντες νάρκας καί
συρματοπλέγματα πρός τοποθέτησιν είς τά ρήγματα
τοΰ μανδροτοίχου καί άλλα έπισφαλή σημεία.
Ά λ λ ’ ή ναρκοθέτησις αύτή δέν ήτο εύκολος έπιχείρησις, διότι, άκριβώς τά σημεία αύτά ήσαν όρατά καί είς έγγυτέραν άπόστασιν άπό τά έλασιτικά
φυλάκια καί ήσαν τά πλέον έκτεθειμένα είς τό πΰρ
τοΰ έχθροϋ. Διά τοϋτο έσχεδιάσθη μία πλήρης πο
λεμική έπιχείρησις πρός έπιτυχίαν τής ναρκοθετήσεως. Ή δλη έπιχείρησις έγένετο κατόπιν καλώς
μελετηθέντος σχεδίου καί μετά μεγάλης στρατηγι
κής τέχνης, είχε δέ τεθή έπί τοΰτο έπί ποδός όλόκληρος ή δύναμις τοΰ Συντάγματος. Ό διοικητής
τοΰ Συντάγματος Σαμουήλ καί ό διοικητής άμύνης
Κωστόπουλος έτέθησαν προσωπικώς έπί κεφαλής
τών δύο πλέον έπικινδύνων τομέων. Ό ύποδιοικητής Σοφράς άνέλαβε νά έξηγήση είς τούς μαχητάς
τό σχέδιον καί νά παραμείνη έν τφ μέσφ αύτών
έπιβλέπων τήν έκτέλεσίν του. Ό έπί κεφαλής τών
Ά γγλω ν άλεξιπτωτιστώ’ν ύπολοχαγός Μπέ .<>ρ παρέμενεν έν άναμονή νά δοθή τό σύνθημα τής έξορμήσεως. Κατά τό πρώτον δεκάλεπτον τά καταιγιστικά
πυρά κατηυθύνοντο πολύ χαμηλά, είς τό άνοιγμα τοϋ
ρήγματος, ούτως ώστε οί ένεδρεύοντες έναντι καί
είς τά πλάγια τούτου ήναγκάσθησαν νά άπομακρυνθοΰν έκεΐθεν, διά νά κρυβοϋν δπισθεν τών χα
ρακωμάτων των ή είς τάς παρόδους. Κατά τήν δευτέραν φάσιν τά πυρά έστρέφοντο πρός τήν αύτήν
κατεύθυνσιν, άλλά είς ύψος τριών μέτρων άπό τοϋ
έδάφους, είς τρόπον ώστε νά σχηματίζουν κάτωθι
προστατευτικό ν τείχος.
Τότε έδόθη τό σύνθημα εις τούς "Αγγλους άλεξιπτωτιστάς, οί όποιοι, ήδη πεπειραμένοι διά τό έργον τούτο, έξώρμησαν πρός τό ρήγμα φορτωμένοι
νάρκας καί σύροντες συρματοπλέγματα. Έ ν φ άνωθέν των, μόλις §ν μέτρον υπέρ τάς κεφαλάς των
έβόμβων δαιμονιωδώς τά βλήματα τοϋ φράγματος
πυρός, αύτοί μέ άστραπιαίαν ταχύτητα καί άξιοθαύμαστον ψυχραιμίαν, έντός ένός καί μόνον δεκαλέπτου έτοποθέτησαν είς τό άνοιγμα τοΟ μανδρο
τοίχου νάρκας καί συρματοπλέγματα. Οί έλασΐται
άντελήφθησαν άργά πως τόν σκοπόν τοϋ καταιγι
στικού αύτοϋ πυρός καί έστρεψαν τά πυρά των πρός
τό φρασσόμενο ν ρήγμα. ΕΙς "Αγγλος στρατιώτης
έφονεύθη. Οί λοιποί, έπειδή έν τφ μεταξύ εϊχεν
άποκλεισθή ή όδός τής άποχωρήσεως, παρέμειναν
έντός τοϋ Στρατώνος, συμπολεμοϋντες γενναίως
μετά τών άνδρών τής Χωροφυλακής καί προσφέροντες ύπηρεσίας, ίδίως ώς είδικοί διά τήν πρόχει
ρον κατασκευήν χαρακωμάτων καί όργάνωσίν φρα
γμάτων άμύνης.
Ή διά ναρκών καί συρματοπλεγμάτων άπόφραξις τοϋ ρήγματος τής νοτίας πλευράς τοΰ μανδρο
τοίχου, σημειώσασα πλήρη έπιτυχίαν, άπετέλεσε
σπουδαίαν συμβολήν είς τήν άποτελεσματικήν ά
μυναν, τοϋ συγκροτήματος Μακρυγιάννη. Οί έλασϊται έλύσσων έξ όργής, διότι διά τής μοναδικής
αύτής άποφράξεως τοΰ ρήγματος άπετύγχανεν ή
σχεδιαζομένη έκεΐθεν εισβολή.
Τό έλασιτικόν έπιτελεϊον διέταξεν, δπως, άντί
πάσης θυσίας καί μέ οίασδήποτε άπωλείας, διανοιχθή κατά τήν νύκτα έκείνην άλλο ρήγμα δι* άνατινάξεων είς τόν μανδρότοιχον. Καί πράγματι, κατά
τήν διάρκειαν τής νυκτός, κατόπιν πολλών προσπα
θειών, οί έλασΐται έπέτυχον νά τοποθετήσουν δέσμας δυναμίτιδος καί νά άνατινάξουν άλλο τμήμα
τής νοτίας πλευράς τοϋ μανδροτοίχου. Οί "Αγγλοι
άλεξιπτωτισταί ερριψαν έπ’ αύτοϋ νάρκας. ’Αλλ’ ή
έπιμονή των, πρός άντί οίασδήποτε θυσίας δημι
ουργίαν νέων ρηγμάτων είς τόν περιστοιχίζοντα τό
Σύνταγμα μανδρότοιχον, έπρόδιδε τήν άπόφασίν των
μεγάλης έπιθέσεως, ή όποία πλέον άνεμένετο άπό
στιγμής είς στιγμήν. Οί ύπερασπισταί τοϋ Μακρυγιάννη παρέμειναν κατά τήν νύκτα έκείνην άγρυπνοι
είς τάς θέσεις των.
8. Η ΘΡΥΛΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ 10ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΑΦΘΑΣΤΟΙ ΗΡΩΙΣΜΟΙ ΣΩΖΟΥΝ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
’Από τής χαραυγής τής 10ης Δεκεμβρίου, ό έχθρός
ήρχισε νά βάλλη άπό δλων τών σημείων καί μέ δλα
τά είς τήν διάθεσίν του μέσα, κατά τών κτιρίων καί
φυλακίων τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη. Βαρύ πυροβολικόν, δλμοι, βαρέα καί έλαφρά αύτόματα δ
πλα, χειροβομβίδες, έμπρηστικαί βόμβαι, τά πάντα
καί πανταχόθεν βάλλουν άδιακόπως κατά τοϋ Μακρυγιάννη είς μίαν πραγματικήν κόλασιν πυρός.
Έ π ί τοϋ λόφου, δπου αί καταληφθεΐσαι φυλακαί
Βουλιαγμένης, εΐχον στηθή βαρέα πυροβόλα καί
δλμοι τών 81 χιλ., έκτοξεύοντες χωρίς άνάπαυλαν
στιγμής βλήματα, Ιδίως κατά τοϋ προσφέροντος
μακρόθεν στόχον Διοικητηρίου. Ά π ό νοτίας καί
δυτικής πλευράς έβάλλετο καταιγιστικώς τό Σύντα
γμα διά μυδραλλιοβόλων καί αύτομάτων.
Ό συνεχής μυκηθμός τών πυροβόλων, ό κροτα
λισμός τών πολυβόλων, αί έκρήξεις τών βομβών
καί τών χειροβομβίδων, αί κλαγγαί τών αύτομάτων,
έδημιούργουν άληθώς πανδαιμόνιον φρίκης καί όλέθρου, παρόμοιον τοΰ όποίου δέν θά ήδύνατο νά
συλλάβη ή άνθρωπίνη φαντασία. Ή φωνή δέν ή
δύνατο νά άκουσθή είς άπόστασιν δύο μέτρων καί
οί άνδρες συνεννοούντο διά σημείων. Αί έκτυφλωτικαί λάμψεις τών έκρήξεων έφερον παραζάλην,
οί δέ φοβεροί κρότοι τών πυροβόλων καί τών έκρη-
γνυομένων βομβών ώδήγουν μέχρι παρακρούσεως.
Πολλοί άνδρες, τών όποίων εΐχον σπάσει τά νεϋρα
μέσα είς τήν τρομεράν έκείνην άτμόσφαιραν τών δαι
μονιωδών κρότων, τών φλογών κολάσεως καί τών
καταρρεόντων μετά πατάγου καί νεφών κονιορτοϋ
κτιρίων, έζήτουν νά γίνη έξόρμησις άντεπιθέσεως
πρός διάσπασιν τής ζώνης τών πολιορκητών, προτιμώντες, έστω, τόν θάνατον τής συνταρακτικής έκείνης κολάσεως. Ά λλ ά τοιοΰτον, όσονδήποτε γεν
ναίο ν έγχείρημα, θά εϊχεν ώς βέβαιον άποτέλεσμα
τήν έξόντωσιν πάντων καί, συγχρόνως, τήν άπώλειαν τοϋ όχυροϋ, έίς τήν ύπεράσπισιν του όποίου
είχε τάξει αύτούς ή πατρίς διά τήν σωτηρίαν της.
Άπεφασίσθη λοιπόν νά παραμείνουν πάντες είς τάς
θέσεις των, μέσα είς τήν φρικώδη έκείνην κόλασιν
πυρός καί νά πολεμήσουν έκεΐ μέχρι τελευταίας ρανίδος τοΰ αίματός των διά τήν ύπεράσπισιν τοϋ ό
χυροϋ των. Έ ν φ δέ έξω τοϋ Συντάγματος αί συνε
χείς κωδωνοκρουσίαι έκάλουν εις γενικόν συνα
γερμόν καί άντήχουν οί άλαλαγμοί τών έλασιτικών
στιφών καί οί βρυχηθμοί ένός ώρυομένου ύστερικώς
δχλου, οί άνδρες τής φρουράς παρέμενον άκίνητοι
καί σιωπηλοί είς τάς θέσεις των, έτοιμοι νά δώσουν
τήν τελευταία ν καί άποφασιστικήν μάχην. Επειδή
δέ ή ήμερα πού έξημέρωσεν ήτο Κυριακή, πολλοί
459
Ή έποποιία τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη έμπνέει τούς ζωγράφους. Πίναξ άναπαριστών τήν δημιουργίαν ρήγμα
τος εις τόν μανδρότοιχον τοΰ Συντάγματος Μακρυγιάννη τήν 10.12.1944 παρά τών έπιτιθεμένων έλασιτών και τήν ήρωικήν προσπά
θειαν τών άνδρών Χωροφυλακής διά τήν άπόκρουσιν τών κομμουνιστών και τό κλείσιμον τοΰ ρήγματος. Χάρις εις τόν ήρωισμόν
και τήν αύταπάρνησιν τών άνδρών τής Χωροφυλακής τό ρήγμα έκλείσθη, τό Κάστρον τοΰ Μ ακρυγιάννη έμεινεν άπόρθητον,
οί κομμουνισταί άπεκρούσθησαν μέ καταισχύνην και έματαιώθησαν τά σχέδιά των περι μετατροπής τής Ελλάδος εϊς έρυθρόν
δορυφόρον. (Ό πίναξ, έφιλοτεχνήθη άπό τούς άδελφούς Παπανελοπούλους διά λογαριασμόν τοΰ Αρχηγείου Χωροφυλακής).
Αξιωματικοί και όπλΐται ώλίσθαινον διαδοχικώς,
άμίλητοι και έν βίςι, πρός τόν μικρόν ναόν τοϋ Συν
τάγματος, δπου ήναπτον κερί και μέ τό σημεΐον τοΰ
σταυροϋ προσηύχοντο έν κατανύξει νά τούς δώση
ό Θεός τήν νίκην ή τούλάχιστον τόν θάνατον, χωρίς
νά πέσουν ζώντες είς χεΐρας τών έλασιτών.
460
Περί τήν 7.30' πρωινήν ώραν, παρατηρεΐται μεγαλυτέρα εντασις τοΰ άγώνος. Τό πϋρ γίνεται σφοδρότερον καί καταστρεπτικώτερον. "Ηδη, μαΰρα
σύννεφα καπνοϋ καλύπτουν όλόκληρον τό συγκρό
τημα τών Στρατώνων. Ή βροχή βλημάτων καλύ
πτει τά κτίρια καί τά προαύλια τοϋ Συντάγματος.
Τάς μεγαλυτέρας ζημίας ύφίστατο τό Διοικητή ριον,
τό όποιον έβάλλετο πανταχόθεν λυσσωδώς. Τό είς
τόν έξώστην τοϋ άνω όρόφου κεντρικόν παρατη
ρητή ριον τοΟ Διοικητηρίου μετεβλήθη είς συντρίμ
ματα καί έφονεύθησαν πάντες οί τεταγμένοι είς
αύτό άνδρες. Ή ταράτσα τοϋ κτιρίου μετεβλήθη είς
έρείπια, ύπό τά όποϊα έτάφησαν τέσσαρες χωροφύ
λακες. Καί ό δεύτερος όροφος είχεν ύποστή μεγάλας καταστροφάς έκ τών έντός αύτοϋ έκρήξεων
βομβών, οί δέ εύρεθέντες έντός αύτοϋ όλίγοι έπιζήσαντες ήναγκάσθησαν νά τόν έγκαταλείψουν.
Τό Ά ρ χη γεΐο ν τών έλασιτών έπίστευσεν ότι μέ
τήν πολύωρο ν αύτήν κόλασιν τοϋ πυρός καί τάς
γενομένας φοβέρας καταστροφάς, ώς καί τάς πιστευομένας μεγάλας άπωλείας είς άνδρας, τό ήθι
κόν τών ύπερασπιστών θά είχε καταρρεύσει καί τό
άμυντικόν των μένος έξαντληθή. Ε πομένω ς ήτο
καιρός νά δοθή τό σύνθημα τής μεγάλης έπιθέσεώς.
Είς τήν πρώτην γραμμήν είχε λάβει θέσεις τό 6ον
έλασιτικόν Σύνταγμα Κορίνθου, τό όποιον μόλις
είχε καταφθάσει καί έθεωρεΐτο άήττητον.
Είς τά καίρια σημεία τής έξόρμήσεως είχον τοποθετηθή οί αίμοσταγεΐς γενειοφόροι άντάρται τοΰ
καπετάν Γρίβα, φημισμένοι είς τάς έαμικάς μάζας
διά τήν δράσίν των άνά τάς έπαρχίας, τήν όρμητικότητα πρός συντριβήν τών έμποδίων καί τή ν θηριω
δίαν των, μέ τήν όποίαν κατέσφαζον τούς συλλαμβανομένους «προδότας».
Ή γενική έπίθεσις τών έλασιτών ήρχισε περί τήν
9ην πρωινήν. Τά μαινόμενα στίφη έξώρμησαν είς
μίαν πραγματική ν θύελλαν, έν φ τά όπισθέν των συμ
φύρματα τοΰ έαμικοΰ όχλου έξέβαλλον διαπεραστι
κός κραυγάς. Ά λ λ ’ οί ύπερασπισταί τοΰ Συντάγμα
τος εύρίσκοντο είς τάς θέσεις των καί τούς ύπεδέχθησαν μέ πυκνόν πΰρ πολυβόλων καί δπλων. Διά
μίαν στιγμήν, λυσσαλέοι άντάρται, κατώρθωσαν νά
φθάσουν έως τά τείχη τής νοτίας πλευράς καί έξετόξευσαν είς τό έσωτερικόν χειροβομβίδας καί έμπρηστικάς βόμβας. Έ π ί τινα λεπτά έσημειώθη μι
κρά σύγχυσις καί άναταραχή πρός τήν πλευράν
έκείνην έκ τών καπνών, τών έκτυφλωτικών λάμψεων
καί τοϋ πατάγου. Ά λ λ ά ταχέως οί άνδρες τών φυλα
κίων τούς άπεμάκρυνον διά θεριστικού πυρός, τό
όποιον τούς έπροξένησε μεγάλας άπωλείας. Ο ί ύποχωροΰντες άντάρται έπιπτον κατά μάζας νεκροί ή
τραυματίαι όλολύζοντες. Α ί πανταχόθεν έπιθέσεις
τών έλασιτών συνεχίσθησαν έπί δίωρο ν μετά τής
αύτής όρμής.
Ά λ λ ’ άπεκρούοντο δλαι, χάρις είς τό άδιάκοπον
σφυροκόπημα τοΰ πυκνοΰ πυρός τών ύπερασπιστών,
μέ μεγάλας άπωλείας τών έλασιτών. Τό έπανατεθέν
δι’ έπισκευής είς λειτουργίαν έντός τοϋ περιβόλου
άρμα μάχης, άν καί πεπαλαιωμένον, θά προσέφερε
πολλάς ύπηρεσίας κατά τάς κρίσιμους έκείνας στιγμάς. Ά λ λ ’ ύποστάν έκ νέου βλάβην ήχρηστεύθη
καί πάλιν.
Περί τήν 11ην πρωινήν ώραν έσημειώθη χαλάρω-
σις τόσον τών βομβαρδισμών δσον καί τών κατά
μέτωπο ν έπιθέσεων. Οί έλασΐται είχον έντυπωσιασθή
άπό τήν άπίστευτον άντοχήν τών άνδρών τοΰ Συντά
γματος, καθ’ δλην τήν φοβεράς καταστρεπτικότητος
έντασιν τών βομβαρδιστικών των μέσων καί άπό τήν
ίκανότητα τών άνδρών αύτών άποκρούσεως τών λυσ
σωδών έπιθέσεών των, ίδίως έκείνων τών άνταρτών
των τών βουνών. Έ π ί πλέον είχον άνάγκην μικράς
άνάπαυλας διά νά περισυλλέξουν τούς νεκρούς καί
τραυματίας των, νά άνασυντάξουν τάς δυνάμεις των
καί νά λάβουν νέας ένισχύσεις. Ούτως, άφησαν νά
παρέλθη δίωρον άνευ έντατικής δράσεως, πράγμα
τό όποιον ώφέλησε σημαντικώς τούς άμυνομένους,
διότι έδωσε καί είς αύτούς καιρόν νά άναπνεύσουν,
νά θέσουν είς τό στόμα των άπό δν διανεμηθέν μπισκότον καί όλίγον νερό, νά έφοδιασθοΰν είς πυρο
μαχικά καί νά άνασυνταχθοϋν είς άμυναν.
Περί τήν Ιη ν άπογευματινήν ώραν, έπανελήφθη
ό σφοδρός πανταχόθεν κανονιοβολισμός καί πο
λυβολισμός, προμήνυμα τής έπικειμένης γενικής
έπιθέσεώς, ή όποία έξεδηλώθη ήμίσειαν ώραν βραδύτερον.
Τά έλασιτικά στίφη έξώρμησαν μετά μεγαλυτέ
ρας λύσσης, διά νά φθάσουν άντί πάσης θυσίας
καί μέ όσασδήποτε άπωλείας μέχρι τοΰ μανδροτοί
χου, τόν όποιον θά άνετίνασσον διά νά είσχωρήσουν είς τό έσωτερικόν. Οί ύπερασπισταί ήμύνοντο
κρατερώς καί μέ τά καταιγιστικά πυρά των έθέριζον τούς έφορμώντας. Ά λ λ ’ άπό στιγμής είς στι
γμήν ή πίεσις καθίσταται έντονωτέρα καί τά έλασιτικά στίφη προσήγγιζον περισσότερον πρός τό
τείχος, μολονότι οί ύπερασπισταί, άκλόνητόί είς
τάς θέσεις των, τούς έθέριζον μέ τά πυκνά πυρά των.
Ή πίεσις τοϋ έχθροϋ φθάνει μέχρις άφαντάστου βαθμοϋ, τάς δέ έξορμήσεις τών άνταρτών συνοδεύει
βροχή βλημάτων παντός δπλου, καλύπτουσα δλα
τά κτίρια καί τό προαύλιον τοΰ Συντάγματος.
Ά λ λ ’ οί ήρωικοί ύπερασπισταί παραμένουν άκό
μη άδάμαστοι είς τάς θέσεις των καί διά τών πυρών
των έπιφέρουν μεγάλας άπωλείας είς τόν έχθρόν, ό
όποιος έξακολουθεΐ νά έπιτίθεται κατ’ άλλεπάλληλα κύματα μετά πρωτοφανούς λύσσης καί φανα
τισμού.
Περί τήν 3.30' άπογευματινήν ώραν, οί άντάρται
προσήγγισαν, παρά τό σφοδρό ν πΰρ, καί οί έπιζώντες άρπάζοντες τάς νάρκας άπό τούς φονευομένους ή τραυματιζομένους, κατώρθωσαν νά ρίψουν
αύτάς είς τό νότιον τμήμα τοΰ μανδροτοίχου, τοΰ
όποίου άνετίναξαν σημαντικόν μέρος.
Προεκλήθη, ούτως, άπό τής νοτίας πλευράς τοΰ
τοίχου μέγα ρήγμα, άπό τοΰ όποίου ήτοιμάζοντο οί
έλασΐται νά εισορμήσουν είς τόν περίβολον. Ή κατάστασις ήτο έξαιρετικώς κρίσιμος. Ά ν οί έλασΐται, έξαπολύοντες γενικήν έπίθεσιν προελάμβανον
νά είσδύσουν είς τό έσωτερικόν, ο ί διασκορπισμέ
νοι είς δλα τά σημεία τής άμύνης άνδρες, ο ί ό
ποιοι άλλως τε, μαχόμενοι άυπνοι καί νήστεις έπί
461
τετραήμερον, ύπό τρομερούς βομβαρδισμούς καί
άφάνταστον εντασιν νεύρων, εΐχον ύποστή μοιραίαν
πτώσιν τών άνθρωπίνων των δυνάμεων, είναι Αμφί
βολον αν θά άντεΐχον είς έκδίωξιν τών εισωρμούντων καί άποτελεσματικήν άμυναν. Ά λλω ς τε, έάν
οί έλασΐται είσέβαλλον είς τό έσωτερικόν, θά διεξήγετο άγών έκ τοϋ συστάδην. Διά τοιοΰτον άγώνα
έχρειάζοντο πρό παντός χειροβομβίδες, έλάχισται
δέ άπέμενον πλέον είς τήν διάθεσιν τών ύπερασπιστών.
Ή δ η , άπό τών πρωινών ώρών, ή Διοίκησις εΐχε
ζητήσει άπό τηλεφώνου τήν έπείγουσαν άποστολήν
πυρομαχικών, ή όποία δμως μέχρι μεσημβρίας δέν
εΐχε πραγματοποιηθή. Ό τα ν έξεδηλώθη σαν αί νέαι
έλασιτικαί έπιθέσεις καί, ίδίως, δταν έσημειώθη
ρήγμα είς τόν περίβολον, τόσον άπό τηλεφώνου
δσον καί διά τοϋ φορητοΰ άσυρμάτου έγνωστοποιήθη ή κρίσιμος κατάστασις, είς τήν όποίαν είχε περιέλθει τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη καί έζητήθη ή
άνευ άναβολής στιγμής άποστολή πυρομαχικών καί
ύλικοϋ περιφράξεως. Έζητήθη έπίσης ή έπέμβασις
άγγλικών τάνκς πρός χαλάρωσιν τοϋ όλονέν καί
περισσότερον περισφίγγοντος πολιορκητικού κλοιοϋ.
Ή βοήθεια καθυστέρει καί οί άνδρες τής φρου
ράς άπέκρουον άπεγνωσμένως τήν άπό τοϋ ρήγμα
τος εισβολήν τών κατά κύματα έφορμώντων έλασιτών, ρίπτοντες τάς τελευταίας χειροβομβίδας των.
Έ π ί τέλους, περί τήν 4ην άπογευματινήν, ήκούσθη
ό κρότος τριών άγγλικών άρμάτων μάχης, τά όποια,
κινούμενα μετά καταιγιστικού πυρός γύρωθεν τοϋ
περιβόλου, έξεκαθάριζον τήν περιοχήν. Οί έλασΐται, λυσσώντες έξ όργής, διά τήν έμφάνισιν τών
τάνκς, άκριβώς τήν ώραν τής είσβολής των είς τόν
περίβολον, ήναγκάσθησαν νά άπομακρυνθοΰν άπό
τάς περιοχάς τών ρηγμάτων διά νά καταφύγουν πρός
τάς γωνίας τών παρόδων καί τά έντός τών πέριξ οι
κιών κρησφύγετά των. Δεκαπέντε Ά γγλο ι, όλίγον
βραδύτερον, έπωφελούμενοι τής συγχύσεως, μετά
τήν δρασιν τών τάνκς, είσήλθον είς τόΧύνταγμα κομίζοντες νάρκας, μέρος τών όποιων, έπωφελούμενοι τής άπομακρύνσεως τών έλασιτών, έτοποθέτησαν είς τά ρήγματα τοϋ μανδροτοίχου. Έκομίσθησαν έπίσης τρία νέα όπλοπολυβόλα, τρία όλμοβόλα
Πίατ, βλήματα, άλλα πυρομαχικά καί τροφαί. Εΐχεν έν τφ μεταξύ άποκατασταθή ή ύδρευσις καί οί
άνδρες άπηλλάγησαν τοϋ έφιάλτου τής δίψης.
Τά τρία άγγλικά άρματα μάχης, άφοϋ διά πολλών
γύρων περί τόν περίβολον, άνεκούφισαν προσωρινώς τήν φρουράν τοΰ Μακρυγιάννη έκ τοϋ βάρους
τών έπιθέσεών, άπεχώρησαν. Ά λ λ ’ εύθύς μετά τήν
άποχώρησίν των, οί έλασΐται, άνασυνταχθέντες,
έπανέλαβον τάς σφοδράς έπιθέσεις. Πυροβολικόν,
δλμοι, μυδραλλιοβόλα καί αύτόματα έβαλλον όμαδικώς κατά τοΰ Συντάγματος, έν φ οί έξειδικευμένοι
πλέον διά τοιαϋτα έργα συμμορΐται έξεσφενδόνιζον
είς τό έσωτερικόν χειροβομβίδας ή εύφλεκτους ϋ462
λας καί προσεπάθουν νά πλησιάσουν τόν μανδρότοιχον πρός τοποθέτησιν δυναμίτιδος καί ναρκών.
Οί άνδρες τοϋ Συντάγματος ήμύνοντο κρατερώς άπομακρύνοντες τούς έπιτιθεμένους καί προξενοΰντες
είς αύτούς μεγάλας άπωλείας.
Αί έπιθέσεις διεδέχοντο άπνευστί ή μία τήν άλλην,
διότι οί έλασΐται ήσαν άνεξάντλητοι, ένισχυόμενοι
συνεχώς διά προσελεύσεως νέων δυνάμεων. Τά δαπανόμενά άφειδώς πυρομαχικά των ήσαν έπίσης
άνεξάντλητα καί εΐχον λάβει τήν διαταγήν νά προ
ξενήσουν άντί οίασδήποτε θυσίας νέα ρήγματα είς
τόν μανδρότοιχον διά νά εισβάλουν είς τό έσωτερι
κόν τοϋ περιβόλου. Ή κατάστασις εΐχε καταστή
καί πάλιν κρίσιμος, όλονέν καί περιεσφίγγετο πε
ρισσότερον τό Σύνταγμα, αί καταστροφαί είς τό
έσωτερικόν συνεχίζοντο καί οί δυναμιτισταί καί
χειροβομβισταί προσήγγιζον τό τείχος. Ή δ η δι’
άνατινάξεως έδημιουργήθη νέον ρήγμα είς τήν νοτίαν πλευράν.
Κατά τάς κρίσιμους έκείνας στιγμάς, ό άρχηγός
άμύνης άντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος, ώς γρά
φει είς τήν εκθεσίν του, εκρινεν έπιβεβλημένον νά
τεθοΰν έν δράσει τά δύο άντιαρματικά πυροβόλα άπό
τήν νοτιοδυτική ν γωνίαν τοΰ Διοικητηρίου, δπου
άπό διανοιγέντων ρηγμάτων οί έλασΐται ήγωνίζοντο
λυσσωδώς νά είσβάλουν, ή δέ κατάστασις εΐχε λά
βει δραματικόν χαρακτήρα. Ά λ λ ά τά δύο πυροβόλα
εύρίσκοντο πλησίον τής Εκκλησίας, είς ίκανήν
άπόστασιν καί διά νά μεταφερθοΰν επρεπε νά συρθοϋν καί πάλιν είς άκάλυπτον καί ύπό τά πυρά τοΰ
έχθροϋ χώρον. Ό ύπολοχαγός πυροβολικοϋ Σβαρνιάς, άνέλαβε τό έξαιρετικώς έπικίνδυνον τοϋτο
έργον καί μέ τήν βοήθειαν τοϋ ένωμοτάρχου Κωλέτση
καί τών ύπενωμοταρχών Σβέρκου καί Κανελλόπούλου, διά μέσου χαλάζης σφαιρών καί βλημάτων
μετέφερον τά πυροβόλα είς τό κατάλληλον σημεΐον.
Ή άμεσος καί έντατική χρησιμοποίησίς των ύπό
τών ίκανών καί θαρραλέων άξιωματικών-πυροβολη
τών Σβαρνια καί Άλεξοπούλου— ό δεύτερος, αν καί
δίς τραυματισθείς παρέμεινεν είς τό πυροβόλον—αίφνιδίασε καί κατεπτόησε τούς κομμουνιστάς οί ό
ποιοι, άφοΰ ύπέστησαν τρομεράς άπωλείας, άπεμακρύνθησαν άπό τήν θανατηφόρον ζώνην τοΰ ρή
γματος.
Ή νέα αύτή άπογοήτευσίς, συνδυαζομένη πρός
τάς σοβαράς άπωλείας τάς όποίας ύπέστησαν καθ’
&ς άκριβώς στιγμάς έφαντάζοντο βεβαίαν καί έπικειμένην τήν νίκην, άνέκοψε δι’ άλλην μίαν φοράν
τήν έπιθετικήν όρμήν τών έλασιτών. Ή έπί εν σχε
δόν δωδεκάωρον μάχη, μεθ’ δλων τών είς τήν διάθεσίν των πολεμικών μ?σων καί διά χρησιμοποιήσεως πολλών χιλιάδων ήσκημένων καί άποφασισμένων πολεμιστών, πρός κατάκτησιν τοΰ όχυροϋ τοΰ
Μακρυγιάννη, αν καί έστοίχισε τρομεράς άπωλεί
ας, ούδέν άπέδωσε. Περί τήν 5.30' άπογευματινήν,
ό έχθρός προδίδει προφανή κάμψιν, άνακόπτων τάς
έπιθέσεις του καί μαχόμενος άπό τών χαρακωμάτων
του. Περί τήν 6ην άπογευματινήν, έπερχομένου τοϋ
σκότους τά πυρά του έλαττοΰνται είς τό έλάχιστον.
Ώ ς έγνώσθη βραδύτερον, οί άρχηγοί τών έλασιτικών σωμάτων άπέδιδον ό είς είς τόν άλλον τάς
άποτυχίας, καταλήγοντες είς ύβριστικάς φωνασκί
ας διαπληκτισμών, μετά τής συνήθους των βωμο
λόχου φρασεολογίας, ή όποία ήκούετο μετά διασκεδαστικής περιεργείας άπό τούς άνδρας τών έξω
τερικών φυλακίων. Είς όξύτητα έρεθισμοϋ Εχουν
ίδίως φθάσει οί γενειοφόροι άντάρται, οί όποιοι
εως τότε έθεωροϋντο άήττητοι καί ήδη άπέτυχον
οίκτρώς, μαχόμενοι, ώς τούς έλεγον έμπαικτικώς οί
άλλοι, «πρός παληοχωροφύλακες». Ό άρχηγός. κα
πετάν Γρίβας, ό όποιος είχε χάσει κατά τήν μάχην
πολλά άπό τά καλύτερα «παλληκάρια» του, καί ή
θηριώδης καπετάνισσα ’Αθήνα, έκστομοϋν έναντίον
τών άλλων τάς χειροτέρας τών ύβρεων. Ώρύοντο,
διότι τούς είχον «έμπαίξει» μέ τήν διαβεβαίωσιν
δτι έπρόκειτο περί όλίγων «παληοχωροφυλάκων»,
έν φ μέσα είς τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη εύρίσκοντο
«προδότες», άλλά «πραγματικά παλληκάρια πούξεραν καλά νά πολεμούν» καί «Ά γγλοι στρατιώτες
μέ άφθονο πυροβολικό».
Έ ν τούτοις, περί τήν ΙΟην νυκτερινή ν ώραν, έ
παυσαν αί άντεγκλήσεις καί οί διαπληκτισμοί. "Εν
Σύνταγμα έλασιτών παρελαύνει άπό τάς όδούς τής
συνοικίας Κουκάκι μέ έλασιτικά τραγούδια συνοδευόμενα άπό άλαλαγμούς τοϋ δχλου. Έ πίσης παρατηρείται είς τήν διασταύρωσιν τών όδών Χατζηχρή
στου καί Μακρυγιάννη, είς μίαν δηλαδή άπό τάς
πλέον εύπαθεΐς καί κρίσιμους θέσεις άμύνης τοϋ
Συντάγματος, μεγάλη συγκέντρωσις ύλικοϋ. ΤΗτο
προφανές δτι οί έλασΐται άνασυντασσόμενοι παρεσκευάζοντο διά νυκτερινή ν έπίθεσιν.
Οί ύπερασπισταί τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη
παρέμενον άγρυπνοι είς τάς θέσεις των. Ά λ λ ’ είτε
διότι έθέώρησαν άνεπαρκεΐς τάς συγκεντρωθείσας
δυνάμεις είτε λόγφ τής σημειωθείσης άσυμφωνίας
καί σφοδρας διαμάχης, ή νυκτερινή αύτή έπίθεσις
δέν έπραγματοποιήθη καί ή νύκτα διέρρευσε μάλλον
ήσύχως. Οί άνδρες ήσαν κατάκοποι καί έξηντλημένοι άπό τήν πολύωρον αύτήν θανάσιμον πάλην, άλλ’
Ικανοποιημένοι καί ένθουσιασμένοι, διότι τήν ήμέ
ραν έκείνην, τήν όποίαν διήλθον έν μέσφ άληθοϋς
κολάσεως πυρός, έκέρδισαν μίαν ένδοξον καί ίστορικήν μάχην, άπομείναντες αύτοί κύριοι τοϋ πεδίου
τής τιμής. Αί άπώλειαί των, τέσσαρες νεκροί καί
όκτώ τραυματίαι, ήσαν σχετικώς μικραί, έν συγκρίσει μάλιστα πρός έκείνας τών Αντιπάλων, οί όποιοι
είχον πολλάς έκατοντάδας νεκρών καί τραυματιών.
Παρά τήν φοβεράν δοκιμασίαν τής δραματικής έκείνης ήμέρας, τό ήθικόν των παρέμενεν ύψηλόν
καί πάντες πλέον είχον πίστιν πρός τήν τελική ν
νίκην.
Τό άπόγευμα τής 10ης Δεκεμβρίου, ό διοικητής
τοϋ Συντάγματος συνταγματάρχης Σαμουήλ έξέδωκε
τήν άκόλουθον Ή μερησίαν Διαταγήν:
Ά ρ . Πρωτ. 1/1/69 Η.Δ. 10.12.1944 ώρα 15.30'.
— «Αξιωματικοί, ύπαξιωματικοί καί χωροφύλα
κες τοϋ Συντάγματος.
Είμαι ύπερήφανος διότι διοικώ πραγματικούς ήρωας άγωνιζομένους διά τήν σωτηρίαν καί τήν έλευθερίαν τής Πατρίδος μας. Ή Πατρίς δι’ έμοϋ σάς
έκφράζει τήν εύγνωμοσύνην της διά τήν έπιδειχθεΐσαν αύτοθυσίαν σας. Ή σημερινή μάχη τήν όποίαν
έπί έπτά ώρας έδώσατε, καί πού έξακολουθεΐ μέχρι
τής στιγμής μέ άμείωτον σφοδρότητα, θά μείνη ζων
τανό παράδειγμα πρός μίμησιν είς τήν Ιστορίαν τοϋ
Σώματος τής Χωροφυλακής».
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΑΜΟΥΗΛ
Συνταγματάρχης Χωροφυλακής.
Ή δη άπό τής μεσημβρίας ό άρχηγός άμύνης άντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος, καί έν φ τό Σύντα
γμα διεξήγεν άκόμη άπεγνωσμένον άγώνα, είχεν έκδώσει τήν κατωτέρω Ή μερησίαν Διαταγήν:
«Άριθ. Πρωτ. 1/1/68 Η.Δ. 10.12.1944 ώρα 11.30'
— «Αξιωματικοί, ύπαξιωματικοί καί χωροφύλακες,
σάς συγχαίρω διά τήν άπαράμιλλον άτομικήν σας
άνδρείαν.' Έσώσατε τήν έλευθερίαν τής- Πατρίδος
μας μέ τήν μάχην τής 6ης Δεκεμβρίου. Διά τής ση
μερινής μάχης εϊσθε Σωτήρες τής Πατρίδος μας διά
μίαν άκόμη φοράν».
Κ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Άντισυνταγματάρχης Πεζικοϋ
9. Η ΤΡΟΜΕΡΑ ΝΥΚΤΕΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ
ΤΗΣ 11ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΕΙ
Ή νύκτα τής 10ης πρός Ιίη ν Δεκεμβρίου διήλθεν
ήρεμος άλλά πάντες οί άνδρες παρέμειναν είς τάς
θέσεις των, ίδίως έκεΐνοι τών έξωτερικών καί έσωτερικών φυλακίων, οί όποιοι Ισταντο έν διαρκεΐ
έπιφυλακή μέ τόν δάκτυλον είς τήν σκανδάλην τοϋ
δπλου των. Μόλις δμως έξημέρωσεν ή 11η Δεκεμβρί
ου, κατέφθασαν μέσφ τών πληροφοριοδοτών άνησυχητικαί πληροφορίαι. "Εν τάγμα έλασιτών, εύρισκόμενον είς τό Θησεϊον, έπρόκειτο νά ένεργήση
έπίθεσιν κατά τοϋ Συντάγματος άπό δυσμών. Ά λ λ α
463
έχθρικά τμήματα, είς διάταξιν μάχης, έκινοΰντο
άπό τήν λεωφόρον Συγγροΰ, μέ κατεύθυνσιν πάντοτε
τό Σύνταγμα. Παρετηρήθησαν, έπίσης, συγκεντρώ
σεις ίσχυρών τμημάτων, είς τήν όδόν Άναπαύσεως,
παρά τήν γέφυραν τοϋ Ίλισοΰ. Είς τήν διασταύρωσιν
τών όδών Χατζηχρήστου και Μ ακρυγιάννη, ώς και
παρά τήν όδόν Καρυατιδών, άνηγέρθησαν κατά τήν
διάρκειαν τής νυκτός όδοφράγματα.
Ό διοικητής τοϋ Συντάγματος, Σαμουήλ, άπό τής
7ης πρωινής, προβλέπων παρασκευήν μεγάλης έπι
θέσεως, έζήτησε διά τοϋ τηλεφώνου τής πολυκατοι
κίας τοϋ 3ου φυλακίου, νά σταλοϋν χω ρίς άναβολήν
πυρομαχικά, ίδίως βλήματα όλμίσκων, τά όποια
εΐχον έξαντληθή παντελώς. ’Αλλά δέν έστάλησαν
κατά τό διάστημα τής ήμέρας. Οί έλασΐται, κατά τήν
διάρκειαν τής πρωίας, ήρκέσθησαν είς παρενοχλη
τικά πυρά. Ή άναμενομένη άπό τής νυκτός έπίθεσις δέν ένηργεΐτο, προφανώς διότι δέν εΐχον συγκεντρωθή άκόμη τά έλασιτικά σώματα, τά όποια
θά μετεΐχον καί δέν εΐχον συντελεσθή δλαι αί προ
ετοιμασίαν Είναι δμως πιθανόν δτι, άφοϋ εΐχον άποτύχει δύο έν καιρφ ήμέρας μεγάλαι έπιθέσεις των,
ήθελον νά δοκιμάσουν τήν τύχην των καί διά νυκτε
ρινής έπιθέσεως, τήν όποίαν παρεσκεύαζον δράστηρίως. Ή νοτία πλευρά άπετέλει πάντοτε τόν στόχον
τών μεγάλων έπιθέσεών τω ν καί έπειδή τά διανοιγέντα ήδη άπό τής πλευράς αύτής ρήγματα τοΰ μαν
δροτοίχου εΐχον άποφραχθή διά ρίψεως συρματο
πλεγμάτων καί ναρκών, άπεφάσισαν νά διανοίξουν
καί άλλο ρήγμα είσβολής. Τήν 3.30' άπογευματινήν, όμάδες έλασιτών έξώρμησαν πρός τήν νοτίαν
πλευράν τοϋ περιβόλου καί, διά ταχείας τοποθετήσεως δεσμών δυναμίτιδος, έπέτυχον νά άνατινάξουν
νέον τμήμα τοϋ μανδροτοίχου. Ά λ λ ά τά δημιουργηθέντα νέα ρήγματα έπαγιδεύθησαν άμέσως, ύπό Ά γ
γλων στρατιωτών, διά ναρκών.
Εύθύς ώς ένύκτωσε, παρετηροϋντο κινήσεις καί
μετακινήσεις έλασιτικών δυνάμεων είς μεγάλη ν κλί
μακα, προδίδουσαι δτι έπέκειτο ή μεγάλη νυκτερινή
έπίθεσις. Τήν τιμητικήν έντολήν τής έκπορθήσεως
τοΰ όχυροΰ Μ ακρυγιάννη ελαβεν αύτήν τήν φοράν
τό Σώμα τών γενειοφόρων άνταρτών τοϋ καπετάν
Γρίβα, τό όποιον εΐχε στρατωνισθή παρά τό έργοστάσιον Φ ίξ, όπόθεν θά έξώρμα. Ό καπετάν Γρίβας,
έφρόντισεν άπό τών άπογευματινών ώρών νά φανα
τίση τούς έγκληματικούς εκείνους τύπους, ύποσχόμενος δτι, ή τιμή τής ύπ’ αύτών καταλήψεως τοϋ
Μακρυγιάννη θά τούς έξύψωνεν ώς ήρωας είς τά
μάτια τών ύπερασπιστών τής «λευτεριάς δλου τοΰ
κόσμου». Συνδυάζων δέ τό τερπνόν μετά τοΰ ώφελίμου, παρείχε τήν ύπόσχεσιν δτι ή έπιτυχία τής κατακτήσεως τοΰ Μακρυγιάννη «θά πληρωθή μέ πολύ
χρυσάφι», δτι θά τούς παρεδίδοντο, διά «νά περάσουν
άπό τά μαχαίρια» των, δλοι οί αίχμαλωτιζόμενοι
καί δτι παν, δτι θά άνευρίσκετο έντός τοΰ περιβόλου
τοϋ Μ ακρυγιάννη, θά τούς άνήκε. Πρός ένίσχυσιν
του ήλθε καί ή καπετάνισσα Ά θηνά, ή όποία, μέ
464
φλογερούς λόγους καί έπαγγελίας, ήθέλησε νά τονώση άκόμη περισσότερον τά θηριώδη ένστικτά των.
“Οταν έπήλθε βαθύ σκότος, τά «παλληκάρια» τοϋ
καπετάν Γρίβα, πλαισιωμένα μέ τούς «άξιωματικούς» των, τούς καθοδηγητάς καί τούς καπεταναίους
των, έξεκίνησαν είς διάταξιν μάχης, άλλ’ έν άκρςι
σιωπή. Αύτήν τήν φοράν, ούτε κωδωνοκρουσίαι,
ούτε χωνιά, ούτε άλαλαγμοί, διότι τά πάντα επρεπε
νά γίνουν μέ άπόλυτον μυστικότητα, ώστε τά «παλ
ληκάρια τοΰ βουνοϋ», νά φθάσουν άπαρατήρητα
μέχρι τοϋ νοτίου μανδροτοίχου καί νά είσορμήσουν
αίφνιδιαστικώς διά τώ ν ρηγμάτων είς τό έσωτερι
κόν, μέ τάς μεγάλας μαχαίρας των, τά αύτόματα καί
τούς σάκκους τών χειροβομβίδων. Τό δυστύχημα δ ι’
αύτούς ήτο δτι, χάρις είς τό κατασκοπευτικόν του
δίκτυο ν, τό Σύνταγμα διετέλει έν γνώσει τών κινή
σεων αύτών, οί δέ άνδρες τών ένισχυμένων φυλακί
ων τής νοτίας πλευράς, σιωπηλοί καί άθέατοι, άνέμενον νά τούς ύποδεχθοΰν δεόντως, εύθύς ώς θά έδοκίμαζον νά διέλθουν τά διανοιχθέντα ρήγματα τοϋ
μανδροτοίχου. Εΐχον δμως έμπιστευθή τό έργον
αύτό τής πρώτης ύποδοχής είς τάς νάρκας, τάς όποίας εΐχον πολλαπλασιάσει, κεκαλυμμένας έλαφρώς διά χωμάτων, καθ’ δλον τό μήκος τών άνοιγμάτων. Εΐχε δέ συμφωνηθή, δτι τό σύνθημα τής άντεπιθέσεως δι* όμαδικοϋ πυρός θά ήτο ή πρώτη έκρηξις νάρκης.
"Οταν οί γενειοφόροι άντάρται έπλησίασαν, μετά
ψηλαφητοϋ βαδίσματος, είς τό άνοιγμα τοϋ μανδρο
τοίχου, έντυπωσιάσθησαν δτι δέν ήκουσαν ούτε τόν
παραμικρόν ψίθυρον καί δέν διέκριναν τήν παραμικράν παρασκευήν άμύνης.
Έφαντάσθησαν δτι οί άνδρες τών φυλακίων έκοιμώντο βαθέως, λόγφ τής πολυημέρου κοπώσεως τών
συνεχών μαχών. ΤΗ το μία πρώτης τάξεως εύκαιρία,
νά είσέλθουν άπαρατή ρητοί καί νά τούς έξυπνήσουν
αύτοί, μέ τάς μαχαίρας των καί τάς χειροβομβίδας,
συνοδεύοντες τότε αίφνιδιαστικώς τήν έφόρμησίν
των μέ φοβεράς κραυγάς, αί όποΐαι θά έπέτεινον τήν
σύγχυσιν καί τόν τρόμον. Ε π ειδ ή δμως έγνώριζον
δ τι είς τά ρήγματα εΐχον τοποθετηθή νάρκαι, θά
διεσκέλιζον τό άνοιγμα τοϋ ρήγματος μετά μεγάλης
προσοχής, ώστε νά εύρεθοϋν έντός τοϋ περιβόλου
χωρίς νά πάθουν τίποτε. Πάντως, παρετηρεΐτο κά
ποιος φόβος καί οί τρομεροί «παλληκαράδες τών
βουνών» θά προτιμοϋσαν νά είναι άλλοι οί πηδώντες πρώτοι είς τό έσωτερικόν, διά νά άκολουθήσουν
αύτοί.
Τότε, εϊς καπετάνιος, διά νά έμψυχώση τούς
«συναγωνιστάς» του καί νά τούς έμπνεύση τήν έμπιστοσύνην, δτι δέν ύπήρχε κανείς φόβος, έσπευσε
νά πηδήση πρώτος. Μία έκραγεΐσα ύπό τούς πόδας
του νάρκη τόν διεμέλισε. Τό σύνθημα εϊχεν ήδη δοθή αύτομάτως καί, οί καραδοκοϋντες έν άκινησίςι
άνδρες, ήρχισαν νά βάλλουν όμαδικώς κατά τών
πρό τοϋ άνοίγματος καί κατά μήκος τής όδοϋ συνωστιζομένων, έν άναμονή τής σειράς των πρός είσόρ-
μησιν. Ύ ποστάντες σύγχυσιν έκ τοΰ αιφνιδιασμού,
τής έκρήξεως καί τών όμοβροντιών, συνωθοΰντο μή
γνωρίζοντες τί νά πράξουν καί πρός ποίαν κατεύθυνσιν νά στραφοϋν. "Εως δτου νά τραποϋν είς φυ
γήν διά νά σωθοΟν, κρυπτόμενοι είς τάς παρόδους,
τό όμαδικόν πϋρ τών χωροφυλάκων έθέριζεν άνηλεώς.
Υ π έρ τούς πενήντα έφόνεύθησαν, έν φ οί πίπτοντες
τραυματιζόμενοι, έγκατελείποντο είς τό έδαφος όλολύζοντες καί παρέχοντες εΰκολον στόχον.
Τό πάθημα αύτό, εύθύς μέ τήν έναρξιν τής έπιθέ
σεως, ήτο φυσικό ν νά άπογοητεύση τούς έλασίτας,
έν φ, άντιθέτως, άνεπτέρωσε τό ήθικόν τών ύπερασπιστών. Ό καπετάν Γρίβας εϊχεν άποθηριωθή, μέ
τήν πανωλεθρίαν αύτήν πού ύπέστη τό «ήρωικόν»
σώμά του. Ά φ ’ ού έπλήρωσε καί πάλιν, μέ βλασφη
μίας καί χυδαίας ύβρεις, τούς κακούς όργανωτάς τής
έπιχειρήσεως, οί όποιοι τόν εϊχον έξαπατήσει μέ
ανακριβείς πληροφορίας, έρρίφθη είς τήν μάχην,
μέ δλον τό θηριώδες πάθος του τής έκδικήσεως.
Πράγματι άπό τής 8ης έσπερινής ώρας, μία Αδιά
κοπος έπίθεσις ένηργεΐτο ύπό μεγάλων έλασιτικών
δυνάμεων, άπό δλων τών σημείων τοϋ περιβόλου,
έν φ πάλιν, πυροβόλα, δλμοι καί πολυβόλα έβαλλον καταιγιστικώς χωρίς άνάπαυλαν στιγμής. Τό
Σύνταγμα περιεσφίγγετο πανταχόθεν καί οί έλασΐται έσχημάτιζον, είς διάφορα έπίκαιρα σημεία, μι
κρά σώματα έφόδου, τά όποια θά έξωρμοϋσαν ταυ
τοχρόνους, δταν θά έδίδετο τό σύνθημα τής γενικής
έξορμήσεως.
Κίνδυνον μεγάλον παρουσίαζεν, ίδίως, ή νοτία
πλευρά, δπου ύπήρχον τά μεγάλα ρήγματα τοϋ μαν
δροτοίχου. Δέν ύπήρχον πλέον έξοοτερικά φυλάκια
άπό τής πλευράς έκείνης, διότι εϊχον καταληφθή
άπό τής πρώτης ήμέρας, εϊχο ν δέ συγκεντρωθή τά
έκλεκτότερα έλασιτικά τάγματα έφόδου, μεταξύ τών
όποιων καί τά άνταρτικά σώματα ύπό τούς καπεταναίους των. ’Ελέγετο μάλιστα, δτι θά έθυσιάζοντο
μερικά «παλληκάρια», έξορμώντα πρώτα καί δταν
αύτά θά διεμελίζοντο, μέ τήν έκρηξιν τών τοποθε
τημένων ώς φράγμα είς τά ρήγματα τοϋ μανδροτοί
χου ναρκών, έπί τών όποιων θά έπατοϋσαν, οί άλλοι
θά είσωρμοϋσαν άφόβως πρός τό έσωτερικόν.
Καί έπειδή δέν ύπήρχον τόσα «παλληκάρια»,
πρόθυμα νά εϋρουν οίκτρόν θάνατον, διά νά διέλθουν άφόβως ο ί άλλοι ύπεράνω τών πτωμάτων των,
έλέγετο δτι εϊχον περισυναχθή, άπό τάς κατειλημ
μένος γύρωθεν συνοικίας, γνωστοί «μοναρχοφασί
στες», οί όποιοι θά έξηναγκάζοντο νά βαδίσουν
πρώτοι, πρός διάβασιν τοΰ ρήγματος, δπου τούς
άνέμενε βέβαιος θάνατος καί, κατόπιν, νά είσορμήσουν άσφαλώς οί «γενναίοι» τών βουνών!
Ό μοίραρχος Κοντάκος, κατοπτεύων άθέατος άπό
σκοτεινοϋ σημείου, άντελήφθη δτι, είς £ν άπέναντι
ώχυρωμένον οίκημα, ήσαν συγκεντρωμένοι πολλοί
έλασΐται, ο ί όποιοι αμέριμνοι συνεζήτουν τά τής
έπικειμένης έπιθέσεως, περί τήν 8.30' έσπερινήν ώ
ραν. Παραλαβών μίαν μικράν όμάδα άνδρών, έφω-
διασμένων μέ χειροβομβίδας, διήλθε τό φράγμα τών
ναρκών, άπό τά μυστικά σημεία τά όποία εϊχον
παραμείνει έλεύθερα, καί εύρέθη είς τήν έρημον καί
σκοτεινήν όδόν Χατζηχρήστου. Πλησιάσας μέ τούς
άνδρας του άθέατος, είς τό ώχυρωμένον οίκημα τών
έλασιτών, έρριψε μέ άστραπιαίαν ταχύτητα τάς χει
ροβομβίδας έντός καί έπέστρεψεν είς τήν βάσιν
χω ρίς νά ένοχληθή. Α ί έκραγείσαι χειροβομβίδες
έφόνευσαν άρκετούς έλασίτας, οί δέ λοιποί, μή γνω
ρίζοντες πόθεν έπέδραμε καί ποϋ εύρίσκέτο ό έχθρός,
ύπέστησαν τοιαύτην σύγχυσιν, ώστε άνεζήτουν σω
τηρίαν φεύγοντες άλληλοωθούμενοι καί άλληλοφονευόμενοι.
Τήν ΙΟην νυκτερινήν ώραν, διετάχθη ή γενική
έπίθεσις κατά τών Στρατώνων Μ ακρυγιάννη, έξ δ
λων τών πλευρών καί δι* δλων τών μέσων. Ό άγών,
διαρκέσας άμείοοτος έπί εν τετράωρο ν, ύπήρξε λυσ
σώδους σφοδρότητος. Τά βαρέα δπλα τών έλασιτών, έκ τών γύρωθεν πυροβολείων, έξέπεμπον χ ι
λιάδας βλημάτων, πολλά δέ τροχιοδεικτικά πυρά
διέγραφον τόν σκοτεινόν δεκεμβριανόν όρίζοντα.
Ώ ς έγράφη άνωτέρω, είς τά πυροβολεία τών έλασιτών εύρίσκοντο Γερμανοί καί Ιτα λοί, ήσκημένοι
άπό τόν πόλεμον, πυροβοληταί, οί όποιοι εϊχον
προσχωρήσει είς τάς τάξεις τών κομμουνιστών καί
ήδη συνέχιζον νά διευθύνουν τό εΰστοχον πϋρ των
κατά τών Ε λλήνω ν. Ό διοικητής τής έξουτερικής
άμύνης, ταγματάρχης Ν. Συμινελάκης, έτραυματίσθη βαρέως, άπό βλήμα δλμου τών 81", έκραγέν
είς τό προαύλιον τοϋ Στρατώνος.
Έ ν φ τά πυροβόλα καί οί δλμοι τών έλασιτών
έσφυροκόπουν άνηλεώς τά κτίρια καί τά φυλάκια
τοϋ Συντάγματος, τά έλασιτικά τάγματα, έπωφελούμενα τοϋ έπικρατοϋντος πυκνοϋ σκότους, έφώρμων
άπό δλων τών σημείων πρός τόν περίβολον, καλυ
πτόμενα άπό καταιγιστικόν πϋρ πολυβόλων καί αύ
τομάτων, δρώντων άπό τάς ταράτσας καί τούς έξώστας τών γύρωθεν πολυκατοικιών. Ο ί άνδρες τοϋ
Συντάγματος, τεθέντες δλοι είς τάξιν μάχης, παρέ
μενον άκλόνητοι είς τάς θέσεις των καί διά συνεχοϋς
πυρός, έθέριζον τούς έφορμώντας έλασίτας, ο ί ό
ποιοι προσεπάθουν, άντί πάσης θυσίας, νά προσεγ
γίσουν τόν μανδρότοιχον, ίδίως είς τά σημεία τών
ρηγμάτων. Κατά τό μεσονύκτιον, ό άγών εϊχεν
είσέλθει είς φάσιν άπιστεύτου σφοδρότητος. Οί
άντάρται τοϋ ΕΛΑΣ έφώρμων μετά λύσσης, πολλοί
δέ έρποντες, ύπό τό βαθύ σκότος τής νυκτός, προσε
πάθουν νά φθάσουν τό τείχος διά νά τό άνατινάξουν
μέ νάρκας καί δέσμας δυναμίτιδος. Οί ύπερασπισταί
εβαλλον καταιγιστικώς, μέσα είς τό πυκνό ν σκότος,
πρός δημιουργίαν φράγματος, παρεμποδίζοντος πά
σαν προσέγγισιν. Είς τήν δυτική ν πλευράν, δύο
καπεταναίοι, δΊολισθήσαντες οί Ιδιοι μέχρι τοΰ
μανδροτοίχου, μέ σάκκους δυναμίτιδος καί ναρκών,
έπέτυχον, δι* άνατινάξεως, νά διανοίξουν ρήγμα.
Πάραυτα, ο ί άνδρες τών πλησιεστέρων έσωτερικών
φυλακίων έδημιούργησαν φράγμα πυρός, πρός πα465
ρεμπόδισιν τών έλασιτών νά εισορμήσουν είς τόν
περίβολον.
Ό διοικητής τοϋ Συντάγματος Σαμουήλ καί ό
διοικητής άμύνης Κωστόπουλος διέγνωσαν, δτι ό
μέγας κίνδυνος προήρχετο έκ τοϋ βαθυτάτου σκό
τους, τό όποιον διηυκόλυνε τάς κινήσεις τών έλασιτών καί έπέτρεπεν είς αύτούς νά προσεγγίσουν τόν
μανδρότοιχον πρός άνατινάξεις. Διά τοϋτο, έζήτησαν έπειγόντως, άπό έστρατοπεδευμένον, δυτικώς
τοϋ Μακρυγιάννη καί είς άπόστασιν χιλιομέτρου,
άγγλικόν τμήμα, δπως φωτίση τό πεδίον τής μάχης
διά λευκών φωτοβολίδων. Ή παράκλησίς των, έγέ
νετο άμέσως άποδεκτή. Ά π ό τής 1ης μεταμεσονυ
κτίου ώρας, τεραστίας άκτΐνος φωτοβολίδες αίωροϋντο δι’ άλεξιπτώτων, ύπεράνω τών Στρατώνων
Μακρυγιάννη έκπέμπουσαι άπλετον φώς, είς δλην
τήν πέριξ περιοχήν.
Οί έλασΐται, δίδοντες στόχον είς τά πυρά τών μα
χητών, τών έσωτερικών καί έξωτερικών προμαχώ
νων, ήναγκάζοντο νά έγκαταλείπουν, τάς περί τόν
περίβολον όδούς, καί νά καταφεύγουν είς τό έσω
τερικόν τών οίκημάτων. Δέν ήργησαν νά άντιληφθοϋν δτι, χάρις είς τήν έμπνευσιν τής ρίψεως φωτο
βολίδων, είχον άπολέσει τόν κυριώτερον παράγοντα,
έπί τοϋ όποίου έστήριζον τήν έπιτυχίαν τής νυκτε
ρινής έκείνης έπιθέσεώς, τό σκότος. Ά π ό στιγμής
είς στιγμήν, αί άπώλειαι των ηυξανον τεραστίως.
Α ί έπιθέσεις των, συνεχίσθησαν μέχρι τής 2ας μετα
μεσονυκτίου, όπότε, προφανώς δοθείσης διαταγής,
διεκόπησαν σχεδόν άποτόμως, έν φ τά πυροβόλα καί
άλλα βαρέα δπλα περιωρίσθησαν είς παρενοχλητι
κά πυρά.
Οί έλασΐται είχον άρχίσει νά άντιλαμβάνωνται
δτι, μέ τήν άποτυχίαν τής μεγάλης αύτής νυκτερι
νής έπιθέσεώς, ούσιαστικώς είχε χαθή ή μεγάλη
δι’ αύτούς ύπόθεσις, τής καταλήψεως τοϋ Συντάγμα
τος Μ ακρυγιάννη, τήν όποίαν έθεώρουν ώς άπαραίτητον προϋπόθεσιν, διά τήν όλοκλήρωσιν κατακτήσέως τής Ε λ λ η νικ ή ς πρωτευούσης καί έγκαθίδρυσιν έαμικής κυβερνήσεως. "Ηδη, πρό τής πρω
ίας, δ καπετάν Γρίβας, άφοϋ έξετόξευσε διά μίαν
άκόμη φοράν ύβρεις καί άπειλάς, κατά τών άρχηγών
τοϋ έλασιτικοϋ έπιτελείου, τούς όποίους έχαρακτήρισε δειλούς, άνικάνους καί ύπευθύνους διά τήν άπο
τυχίαν, παρέλαβε τούς ύπόλειφθέντας, γενειοφόρους
άντάρτας του, καί έγκατέλειψε τό στρατόπεδον Μακρυγιάννη. Ά πεχώ ρησαν, έπίσης, καί άλλοι καπεταναΐοι μέ τούς άνδρας των. Ά λ λ ά τά έλασιτικά
συντεταγμένα στρατιωτικά σώματα, άν καί άπογοητευμένα διά τάς άποτυχίας, παρέμειναν είς τάς θέ
σεις των, ώς καί τά άσύντακτα έφεδρικά τμήματα
τοϋ έαμικοϋ δχλου.
10.
ΟΙ ΕΛΑΣΪΤΑΙ ΚΑΜΠΤΟΝΤΑΙ
Ο ΑΓΩΝ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ
Κατά τάς τρεις άκολουθησάσας ήμέρας, 12ην
13ην καί 14η ν Δεκεμβρίου, οί έλασΐται δέν άπετόλμησαν μεγάλας έπιθέσεις, άλλ’ έκράτησαν τάς θέσεις
των καί περιωρίσθησαν είς παρενοχλητικά πυρά. Έ κ
τών γνωσθέντων μετέπειτα, συνάγεται δτι, αί γνώμαι
τών άρχηγών τών έλασιτικών δυνάμεων, είχον διχασθή. Ύ πήρ χο ν οί ύποστηρίζοντες δτι μετά τάς
οίκτράς άποτυχίας, όκταημέρου πολιορκίας καί τριών
μεγάλων έπιθέσεων, προτιμώτερον ήτο νά έγκαταλειφθή ό άγών τοϋ Μ ακρυγιάννη, διά νά μή άπογοητεύωνται αί έλασιτικαί δυνάμεις καί νά διατεθοϋν
είς άλλους περισσότερον άποτελεσματικούς στόχους.
Ά λ λ ’ οί πλεΐστοι έχαρακτήρισαν τήν έγκατάλειψιν ώς ένδειξιν άποτυχίας καί άδυναμίας, ή όποία
θά άπεθάρρυνε δλον τό έλασιτικόν στράτευμα καί
θά κατέρριπτε τό μαχητικόν μένος τών έαμικών μα
ζών. Έ ξ άλλου, αί κλεισμέναι είς Μακρυγιάννη
δυνάμεις, θά έχρησιμοποιοϋντο άλλαχοϋ τής πρω
τευούσης, είς βάρος τών έπιχειρήσεων τοΰ ΕΛΑΣ.
Ούτως, έτάχθησαν ύπέρ τής διατηρήσεως τών έλασιτικών θέσεων καί συνεχίσεως τής πολιορκίας, διά
πυρών παρενοχλήσεως καί φθοράς έως δτου, άνασυντεταγμέναι καί ένισχυμέναι μεγάλαι έλασιτικαί
466
δυνάμεις, ένεργήσουν νέαν έπίθεσιν πρός κατάληψιν
τοΰ όχυροϋ Μακρυγιάννη.
Ά π ό τών πρωινών ώρών τής 12 Δεκεμβρίου, ήρχισαν νά πυρπολοΰν καί νά άνατινάσσουν τάς, γύρω
τοϋ Συντάγματος, πολυκατοικίας. Ή διαταγή είχε
δοθή παρά τοΰ, είς τήν συνοικίαν Κυψέλης, έγκαθιδρυμένου έλασιτικοϋ άρχηγείου, άπέβλεπε δέ είς
τήν πλήρως καί πανταχόθεν άπομόνωσιν τοϋ Συν
τάγματος Μακρυγιάννη καί τόν στενώτερον άποκλεισμόν τών πολιορκουμένων. Ά λ λ ’ οί έλασΐται,
συνδυάζοντες τό τερπνόν μετά τοΰ ώφελίμου, έξε
τέλεσαν τήν διαταγήν μέ τάς συνήθεις μεθόδους των
καί κατά τρόπον περισσότερον έπωφελή είς αύτούς.
Ά φ ’ οΰ άπεδίωξαν πάντας τούς ένοικους, χωρίς νά
έπιτρέψουν είς αύτούς νά παραλάβουν τίποτε μεθ’
έαυτών, μετέφερον, διά κάρρων καί πάσης άλλης
φύσεως μεταφορικών μέσων, παν δτι ύπήρχεν έντός
τών οίκημάτων, μεταφέροντες τά μέν πολύτιμα είδη
είς τάς κατοικίας τών έπιφανεστέρων έλασιτών, τά
δέ λοιπά, παραδίδοντες πρός διανομήν είς τόν έαμικόν δχλον. Μετά τήν πλήρη λεηλασίαν αύτήν,
θέτοντες νάρκας καί δέσμας δυναμίτιδος, μετέβαλλ ο ν ^Ις έρείπια τά οίκήματα αύτά. Τό άπαίσιον αύτό
έργον συνεχίσθη καθ’ δλην τήν ήμέραν τής 12ης
Δεκεμβρίου και τήν νύκτα τής 12ης πρός τήν 13ην,
ούτως ώστε, τήν πρωίαν τής 13ης Δεκεμβρίου, όλόκληρος ή πέριξ τοΟ Συντάγματος Μακρυγιάννη
περιοχή εύρέθη πλήρης άπό θλιβερά μαύρα έκ τοϋ
πυρός και καπνίζοντα έρείπια.
Περί τήν μεσημβρίαν τής 12ης Δεκεμβρίου, μεγάλαι έλασιτικαί δυνάμεις μετετοπτσθησαν άπό τήν
όδόν Βουλιαγμένης πρός τήν συνοικίαν Μακρυγιάννη. Ό τα ν έπλησίασαν τούς Στρατώνας, έστρε
ψαν κατ’ αύτών πυκνόν πϋρ, άλλά ταχέως άπεμακρύνθησαν ύπό τοϋ πυρός τών άμυνομένων. Περισ
σότερον ένοχλητικόν ήτο τό πϋρ τών έλευθέρων
σκοπευτών, οί όποιοι, έγκατεστημένσι είς στέγας,
ταράτσας και παράθυρα οίκιών, παρεμόνευον νά κυ
κλοφορήσουν άνδρες τοϋ Συντάγματος, έντός τοϋ
περιβόλου ή είς τάς πέριξ όδούς, διά νά βάλουν
έκ τοϋ άσφαλοϋς κατ’ αύτών. Ά λ λ ’ ήτο προφανές
δτι δέν ύφίστατο πλέον έπιθετική όρμή και ό σοβα
ρός κίνδυνος είχε παρέλθει.
Κατά τάς ήμέρας αύτάς τής 12ης, 13ης και 14ης
Δεκεμβρίου, οί γενναίοι άνδρες τής φρουράς Μακρυγιάννη ήδύναντο, διά πρώτην φοράν, νά άναπνεύσουν ήσύχως καί νά άναπαυθοϋν. Έ π ί έξαήμερον δέν εΐχον κοιμηθή σχεδόν καθ* όλοκληρίαν καί
έτρωγον όλίγα μπισκότα καί σπανίως όλίγον κρέας
κονσέρβας, πού άπεστέλλετο άπό τήν άγγλικήν ύπη
ρεσίαν. Τό μέγιστον μέρος τοΰ χρόνου εΐχον διέλθει
βάλλοντες κατά τοϋ έχθροϋ καί παλαίοντες πάλην
θανάσιμο ν είς τούς προμαχώνας. Δέν εΐχον ρίψει
είς τό πρόσωπό ν των σταγόνα ΰδατος, τοΰ όποίου
άλλως τε, κατά τό πλεΐστον, έστεροΰντο καί πρός
πόσιν. Δέν εΐχον άφαιρέσει τάς στολάς των έκ τοϋ
σώματός των, πολλοί, ούτε πρός στιγμήν, τά βαρέα
υποδήματά των καί, ώς έκ τούτου, ήσθάνοντο ισχυ
ρούς πόνους είς τούς πόδας των. Οί όφθαλμοί των
ήσαν φλογισμένοι άπό τούς καπνούς τών πολυημέ
ρων μαχών, τάς έκτυφλωτικάς άστραπάς τών έκπυρσοκροτήσεων καί τήν άϋπνίαν, τινές δέ, προσβληθέντες ύπό ίσχυράς καί όδυνηράς όφθαλμίας, δέν ήδύ
ναντο νά διακρίνουν είς άπόστασιν όλίγων βημά
των. Καί έν τούτοις, πάντων τό ήθικόν ήτο άκμαΐον,
πάντες ήσαν ύπερήφανοι διά τούς θριάμβους των
και άποφασισμένοι νά δώσουν, μέ τήν ίδίαν όρμήν,
τήν τελειωτική ν μάχην πρός όριστικήν συντριβήν
τοΰ έχθροϋ. Μόλις τήν 13ην Δεκεμβρίου έπείσθησαν
δτι δέν ύπάρχει άμεσος άνάγκη έπαγρυπνήσεως,
πρός άπόκρουσιν έπιθέσεως και έδέχθησαν, έκ περι
τροπής, νά κατακλιθοϋν πρός ύπνον καί άνάπαυσιν.
Δυσάρεστος ήτο ή έκ νέου, κατά τήν νύκτα τής
12ης πρός 13ην, καταστροφή τοΰ άγωγοϋ τής ύδρεύσεως, συνεπείς τής όποίας διεκόπη ή παροχή ύδατος, χωρίς νά ληφθή έγκαίρως πρόνοια πρός έναποθήκευσιν έπαρκοϋς ποσότητος. Άλλ* ήδη, ή έπικοινωνία μετά τοΰ έξω κόσμου ήτο εύχερεστέρα καί
διά μεταφοράς δέν έγένετο αισθητή ή στέρησις
ύδατος μέχρι δίψης. Ή παροχή τροφής, είς μπισκότα
και μικρά τεμάχια κρέατος κονσέρβας, συνεχίσθη
κανονικώς.
Ή φήμη τής κρατεράς καί νικηφόρου άμύνης τοΰ
Συντάγματος Μακρυγιάννη καί τών θρυλικών πλέον
άνδραγαθημάτων τών ήρωικών έκείνων άνδρών τής
Χωροφυλακής διέτρεχεν ήδη τάς έλευθέρας Α θ ή
νας. Τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη, πριν άκόμη τε
λειώσει ό άγών του, εΐχε γίνει θρΰλος έλληνικής
άνδρείας καί δόξης, έχαρακτηρίζετο δέ ώς τό πρόφραγμα τής έλευθερίας τοϋ Έλληνικοϋ λαοϋ. Οί
Α θηναίοι, τής περιοχής έκείνης τής πρωτευούσης,
ή όποία παρέμενεν είσέτι έλευθέρα, παρηκολούθουν
μέ άγωνίαν καθημερινώς τάς έξελίξεις τοϋ άγώνος
είς τοϋ Μακρυγιάννη καί έπανηγύριζον τήν νικηφόρον εκβασιν έκάστης μάχης. Πολλοί άξιωματικοί
τοϋ Στρατοϋ καί τής Χωροφυλακής έθαύμαζον τήν
δόξαν τών ύπερασπιστών καί έπεθύμουν, έστω και
τήν τελευταίαν στιγμήν, νά μετάσχουν αύτής δι*
αύθορμήτου προσελεύσεως. Τελικώς, τήν 15ην Δε
κεμβρίου, έδόθη ή άδεια μεταβάσεως, πρός συμμε
τοχήν είς τόν περαιτέρω άγώνα, καί ούτως ή δύναμις τοΰ Συντάγματος ένισχύθη δι* ένός άντισυνταγματάρχου Πεζικοϋ, 2 ταγματαρχών Πεζικοϋ και
Πυροβολικοϋ, δύο άνθυπολοχαγών Πυροβολικού και
Ίππικοϋ καί ένός ίατροϋ χειρουργοϋ. Τέλος, προσήλθον και 4 ταγματάρχαι Χωροφυλακής. Οί προσελθόντες ήσαν οί κάτωθι: άντισυνταγματάρχης Πε
ζικού Δημ. Μαραγκουδάκης, ταγματάρχαι Χωροφυ
λακής Κ. Δυοβουνιώτης, Δημ. Βερελής, Κωνστ.
Ζιούβας καί Μιχ. Κόκκινης. Ταγματάρχης Πυροβο
λικού Ά ναστ. Φούντης. Ταγματάρχης Πεζικοϋ Γε
ώργιος Τράτας. Άνθυπολοχαγός Πυροβολικοϋ Δ.
Δίκαιος. Ανθυπίλαρχος Τσιμπούκας. Άνθυπασπιστής Πεζικοϋ Παχυγιαννάκης. Ανθυπίατρος χει
ρουργός Χρυσάφης.
Ύπολογιζομένων τών μικρών αύτών ένισχύσεων
καί άφαιρουμένων τών άπωλειών, τήν 15ην Δεκεμ
βρίου ή δύναμις τοΰ Συντάγματος άνήρχετο είς 350
άξιωματικούς καί όπλίτας, διαθέτοντας 348 τυφέκια
Ιταλίας, 14 Μάνλιχερ, 10 Στέν, 8 όπλοπολυβόλα,
§ν αύτόματον Μπρέντα, 4 όλμίσκους, 2 πυροβόλα
τών 37 χιλιοστών, εν πολυβόλον Μπρέντα και 3
πολυβόλα άρματος. Πυρομαχικά εΐχον συγκεντρωθή
είς έπαρκεΐς ποσότητας, πρός διεξαγωγήν πολυημέ
ρου μάχης. Διέθετεν, έπίσης* τό Σύνταγμα §ν αύτοκίνητον λεωφορείο ν τής στρατιωτικής διοικήσεώς
καί μίαν τρίκυκλον μοτοσυκλέτταν. Τό άρμα μά
χης, παρά τάς βλάβας τάς όποίας ύφίστατο κατά
τάς πλέον κρίσιμους στιγμάς, εΐχε προσφέρει, έπισκευαζόμενον συνεχώς, ύπηρεσίας τινάς, ίδίως διά
μεταφοράς καί έπικοινωνίας. Λόγφ δμως τής παλαιότητός του καί τών προχείρων έπισκευών του, δέν
ήτο δυνατόν νά χρησιμοποιηθή είς ώρας έπιχειρήσεων ή πρός έξόρμησιν είς τάς γραμμάς τοΰ έχθροϋ,
διότι ύπήρχε κίνδυνος νά παύση αίφνιδίως ή λει
τουργία του, όπότε θά έπαγιδεύοντο οί έντός αύτοϋ
467
Μαχητής τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη κατά
τό Δεκεμβριανόν κίνημα τοϋ 1944.
άνδρες. Έ ξ άλλου, εϊχον άχρηστευθή τά δύο μικρά
πυροβόλα του.
Ή δύναμις τοϋ Συντάγματος είναι περιορισμένη
έντός τοϋ περιβόλου τών Στρατώνων τοϋ Μακρυγιάννη, έκτός δέ τούτου εϊς δύο συνεχομένας πολυ
κατοικίας, μίαν βορειοδυτικώς και έτέραν βορειοα
νατολικές τοϋ Στρατώνος, διατηρεί άμυντικά φυλά
κια. Ό έχθρός έξακολουθεΐ νά κατέχη διάφορα σ η
μεία, έγγύτατα τοϋ Στρατώνος, ίδίως ταράτσας καί
έξώστας πολυκατοικιών καί διασταυρώσεις όδών,
είς άπόστασιν μόλις 100 έως 300 μέτρων άπό τοϋ
περιβόλου. Ή κατοχή αύτή είναι λίαν ένοχλητική
καί έπικίνδυνος διά τό Σύνταγμα, διότι ό έχθρός
δέν παύει νά έκπέμπη έκεΐθεν πυρά παρενοχλήσεως,
έκνευρισμοϋ, άλλά και άπωλείας άνδρών.
•’Αλλά τό σοβαρώτερον δλων είναι, δτι τό συγ
κρότημα Μακρυγιάννη περισφίγγεται άκόμη άπό
συνοικίας κατεχομένας ύπό κομμουνιστών, δπου τά
έλασιτικά στρατεύματα δύνανται νά παραμένουν άνέτως καί νά ένοχλοϋν διά πυρών ή νά όργανώνουν
έπιθέσεις κατά τοϋ Συντάγματος. Κατέχουν τάς
συνοικίας Γαργαρέτας, Μ ακρυγιάννη, Κουκάκι καί,
έν μέρει, Πλάκας, ούτως ώστε μετά πολλής βίας τό
Σύνταγμα, διά τών βαλλομένων διόδων τών Στύλων
Ό λυμπίου Διός, δύναται νά έπικοινωνήση μετά τοϋ
κέντρου τής πρωτευούσης. Είναι, έπί πλέον, είς
468
χεΐράς των ό συνοικισμός ΒΑ τοϋ έργοστασίου Φιξ
καί έκεΐνος μεταξύ Ίλισ οϋ καί Α ' Νεκροταφείου,
δπου στρατοπεδεύει δύναμίς των Συντάγματος. Έ
χει έγκαταστήσει πυροβολικόν καί δλμους είς τό
Ίσραηλιτικόν Νεκροταφεΐον καί τούς πέριξ λό
φους, είς τό ύψωμα Δούκα, δυτικώς τοϋ συνοικισμοϋ
Γούβα, είς τούς λόφους τοϋ ’Αρδηττοϋ καί τοϋ Φιλοπάππου. Επομένω ς, εύρίσκεται πάντοτε είς πλεονεκτικήν θέσιν, έναντι τών πολιορκουμένων τοϋ
Μακρυγιάννη. Έ ξακολουθεΐ νά έχη δλας τάς δυνα
τότητας όργανώσεως μιας γενικής καί σφοδράς έπι
θέσεως, πρός κατάληψιν τοϋ όχυροϋ, τοΰ όποίου
οί μανδρότοιχοι έχουν, έν μέρει, καταρρεύσει άπό
τάς ανατινάξεις. Θά ήτο, ίσως, δυνατόν νά καταρρεύσουν καί τά ύπόλοιπα τμήματα, έάν συνεχίζετο
ή προσπάθειά των, δέν θά ήτο δέ δυνατόν νά στη
ρίζεται έπ’ άπειρον ή άμυνα τών πολιορκουμένων
είς τάς ναρκοθετήσεις, άνευ ισχυρών φυλακίων.
Παρά τά φαινομενικά αύτά πλεονεκτήματα, ό
έχθρός έχει ύποστή καταφανή καί άθεράπευτον
κάμψιν, διά πολλούς λόγους. Έ ν πρώτοις, αί άνέλπιστοι άποτυχίαι τών έξ ή μερών έχουν σημαντικώς
μειώσει τό ήθικόν τών δυνάμεών του, αί όποΐαι εϊχο ν άρχίσει νά έρίζουν καί νά διαπληκτίζωνται, άποδίδουσαι ή μία είς τή ν άλλην τάς εύθύνας τών άποτυχιών. Δέν ύπήρχε πειθαρχία καί τάξις, μεταξύ τών
έλασιτικών δυνάμεων, αί όποΐαι άπετέλουν σύμ
φυρμα περισυλλεγέντων έκ τοϋ προχείρου, κατά τό
πλεΐστον δέ έξαχρειωμένων και έγκληματικών στοι
χείων, μέ πλήρη ελλειψ ιν πνεύματος στρατιωτικής
τάξεως, καί μέ πολιτικόν φανατισμόν, συνταυτισμένον πρός τό έγκλημα καί τήν λεηλασίαν. Ίδίω ς, τά
προσκομισθέντα σώματα άνταρτών ύπό καπεταναίους, ήσαν άποθηριωμένα άπό τάς φρικώδεις κακούρ
γους πράξεις των άνά τάς έλληνικάς έπαρχίας έπί
κατοχής, έστεροΰντο δέ παντός συναισθήματος στρατιωτικοΰ καθήκοντος καί στρατιωτικής τιμής, καί
ή κομμουνιστική Ιδεολογία των ώδήγει είς ψυχική ν
καί σωματική ν άποσύνθεσιν, δταν δέν συνωδεύετο
άπό έντυπωσιακάς έπιτυχίας.
Δέν ύπήρχεν έπιτελικός νοΰς, ή δέ στρατηγική
τακτική των, δπως τήν είχον έφαρμόσει κατά τούς
άνταρτικούς άγώνάς των άνά τάς έπαρχίας, άπεδείχθη
άνεφάρμοστος είς τάς Α θήνας, δπου άντιμετώπισαν
συντεταγμένον στρατόν καί έπρεπε νά λύσουν πο
λεμικά προβλήματα, διά τά όποια ήσαν άνίκανοι.
Ίδίω ς ο ί άντάρται τών βουνών, οί όποιοι ήσαν συνη
θισμένοι νά άγωνίζωνται μέ τάς χειροβομβίδας, τήν
δυναμίτιδα καί τήν ένέδραν, έχρεωκόπησαν πατα
γωδώς, παντοΰ δπου άντιμετώπισαν στρατιωτικάς
δυνάμεις. Έ στεροΰντο ώργανωμένης έπιμελητείας
καί έστηρίζοντο είς τάς διαρπαγάς καί τάς έπιτάξεις
πρός διατροφήν, δταν δέ παρέμενον, έπί τινας ήμέ
ρας, είς μίαν άθηναΐκήν συνοικίαν καί έξήντλουν
τά άποθέματα τών κατοίκων, ώδήγουν είς άπόγνωσιν
τόν λαόν καί έκίνουν τό γενικό ν μίσος.
Τέλος, μέ τή ν πάροδον τών ήμερών καί τάς σημειω-
θείσας άποτυχίας, είχον άνακύψει δι’ αύτούς νέά
δεινά πολεμικά προβλήματα. Είχε διαρρεύσει δώδε
κα ήμερον, άπό τής κηρύξεως τής κομμουνιστικής
άνταρσίας καί ό παράγων του αϊφνιδιασμοϋ είχε
χαθή, χωρίς νά καταληφθή τό κέντρον τών Αθηνών,
ώστε νά έγκαθιδρύσουν, ώς έφαντάζοντο, έαμικήν
κυβέρνησιν είς τήν πρωτεύουσαν τής Ελλάδος. Τό
πολεμικόν των σχέδιον, τής ταυτοχρόνου έξορμήσεως τών δυνάμεών των άπό λεωφόρου Κηφισίας
Γουδί, Στρέφη κλπ. καί άπό λεωφόρου Συγγροϋ,
Πλάκα, Σταδίου κλπ., πρός κατάκτησιν τοΰ κέντρου
τής πρωτευούσης, είχε ναυαγήσει. Αί ίσχυραί στρατιωτϊκαί δυνάμεις των, τής άνατολικής πλευράς,
είχον καθηλωθή είς τά Τουρκοβούνια, Χολαργό ν
καί Καισαριανή ν* ή δέ Σχολή Χωροφυλακής, τό
κυριώτερον φράγμα, διά τήν έξόρμησιν άπό λεωφό
ρου Βασιλίσσης Σοφίας πρός Σύνταγμα, δέν είχε
καταληφθή. Άκόμη καί τά ένεδρεύοντα τμήματα,
είς τάς περιοχάς Παγκρατίου καί Σταδίου, δέν είχον έπιτύχει νά καταλάβουν τά μικρά φράγματα τής
πλατείας Ρηγίλλης καί τοϋ Έθνικοϋ Κήπου.
Ά ν άπό τής πρώτης ήμέρας τής έπιθέσεώς είχε
κατορθωθή νά καταληφθή τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη, τά ίσχυρά έλασιτικά στρατεύματα τής δυτικής,
βορειοδυτικής καί νοτιοδυτικής πλευράς θά ήτο
δυνατόν, μέ σχετικήν εύκολίαν, νά διατρέξουν τά
700 περίπου μέτρα διά νά φθάσουν είς τήν πλατείαν
τοϋ Συντάγματος. Αί άγγλοελληνικαί δυνάμεις, καί
άν άκόμη κατέφθανον έγκαίρως, θά ήτο πολύ δύσκολον νά τά άντιμετωπίσουν μέ καταστρεπτικόν πό
λεμον είς τό κέντρον τών Αθηνών, ίδίως άφ’ δτου
κατέφθασαν καί οί άντάρται τών βουνών, οί όποιοι
διά τών συνήθων των μεθόδων, τών χειροβομβίδων
καί τής δυναμίτιδος, θά έγίνοντο κύριοι τών μεγά
λων ξενοδοχείων καί τών δημοσίων κτιρίων.
Άλλωστε, ώς σαφώς άναγράφεται είς είδικήν περί
τών Δεκεμβριανών δκδοσιν τοϋ διοικητοΰ τής Τα
ξιαρχίας Ρίμινι, στρατηγοϋ Τσακαλώτου, τό Ά γ
γλικόν Στρατηγεΐον είχε λάβει τήν άπόφασιν νά
άποσύρη τάς άγγλικάς δυνάμεις πρός τό Φάληρον,
εύθύς ώς τά έλασιτικά στρατεύματα θά έβάδιζον
πρός τό κέντρον τών Αθηνών. Ά λ λ ’ ή καθήλωσις
μεγάλου μέρους τών έλασιτικών δυνάμεων, είς τήν
πολιορκίαν τών Στρατώνων Μακρυγιάννη, μετέβαλεν άρδην τήν κατάστασιν. Ή δ η , μετά τήν άγονον,
διά τήν πολιορκίαν, παρέλευσιν όκταημέρου, ύπήρχε
κίνδυνος διά τά έλασιτικά στρατεύματα ΠαγκρατίουΎ μηττοϋ- λεωφόρου Συγγροϋ καί τών περί τούς
Στρατώνας Μακρυγιάννη συνοικιών, νά άντιμετωπίσουν συντονισμένην έπίθεσιν άπό Γουδί τής Τα
ξιαρχίας Ρίμινι καί τής άγγλικής Ταξιαρχίας, όπότε,
έάν δέν προελάμβανον νά άποσυρθοϋν έγκαίρως,
διέτρεχον τόν κίνδυνον νά ύποστοϋν πανωλεθρίαν.
Πάντα τά άνωτέρω πρέπει νά ληφθοϋν ύπ’ δψιν,
διά νά γίνη νοητή ή άπό 13ης Δεκεμβρίου κάμψις
τοϋ έπιθετικοϋ πνεύματος τών έλασιτικών δυνάμεων,
αί όποΐαι έπολιόρκουν τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη,
καί ή άποφυγή πάσης περαιτέρω άποπείρας πρός
κατάληψιν του, διά νέας μεγάλης ώργανωμένης έπιΘέσεως. Τά έλασιτικά συντάγματα παραμένουν είς τάς
θέσεις των καί έξακολουθοϋν νά έκπέμπουν πυρά,
μάλλον παρενοχλήσεως καί έκνευρισμοϋ τών πολιορκουμένων, έπιφυλασσόμενα άναλόγως τής έξελίξεως τής καταστάσεως, άλλά δέν φαίνονται νά
έχουν τήν πρόθεσιν δπως έκμεταλλευθοϋν τάς κατα
στροφάς, ΐά ς όποίας είχον προξενήσει είς τόν μανδρότοιχον τοϋ Συντάγματος, ούτε τόν, έκ τοΰ έπταημέρου νυχθημεροΰς άγώνος, φυσικόν κάματον τών
πολιορκουμένων διά νέας έπιθέσεις.
11.
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΙΣ
ΚΑΙ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΉΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Ή διοίκησις τοΰ Συντάγματος Μακρυγιάννη άποφασίζει, λίαν εύστόχως, νά έκμεταλλευθή τήν άπότομον σχεδόν έκμηδένισιν τοΰ έπιθετικοϋ μένους
τών πολιορκητικών δυνάμεων, δι’ αίφνιδιαστικών
έξόδων καί άντεπιθέσεων κατά τών έλασιτών. Προ
ηγουμένως, ίδίως μετά τήν είσοδον είς τό Σύνταγμα
άριθμοΰ τίνος άξιωματικών, άποφασίζει τήν άνασυγκρότησιν τής δυνάμεως, πρός εύκολωτέραν διοίκησιν, ιδίως λόγφ τών μελετωμένων καθ’ όμάδας
έξόδων δι’ έπιθετικάς έπιχειρήσεις. Τό Σύνταγμα,
πρό τών έπιχειρήσεων, είχε 10 λόχους, άλλ’ ή διαίρεσις αύτή ούσιαστικώς είχε παύσει νά ύφίσταται,
άπό τής περιόδου τής πολιορκίας, διότι αί άνάγκαι
τής άμύνης διά τής κατατμήσεως είς φυλάκια, εϊ-
χον έπιβάλλει άλλας διαιρέσεις. Ή δη, τό Σύνταγμα
διηρέθη είς τρεις λόχους, έκαστος τών όποιων θά
διφκεΐτο ύπό ταγματάρχου. Καί οί λοιποί, άξιωματικοί καί ύπαξιωματικοί τής Χωροφυλακής, κατενεμήθησαν είς τούς τρεις λόχους, πολλάκις τεταγμένοι νά πολεμήσουν ώς άπλοι διμοιρΐται, ύποδιμοιρΐται ή καί άπλοι χωροφύλακες, λόγφ τοΰ
δυσαναλόγως ύπερτέρου, τοΰ κατά τόν κανονισμόν,
άριθμοΰ των, έν σχέσει πρός έκεΐνον τών χωροφυ
λάκων. Έ πίσης, οί άξιωματικοί τοΰ Στρατεύματος
κατενεμήθησαν είς τούς τρεις λόχους είτε ώς έπιτελεΐς είτε ώς πυροβοληταί, είτε ώς άπλοι μαχηταί.
Οί άνδρες τοΰ Συντάγματος, πληροφορηθέντες
άπό τοΰ στόματος τοΰ διοικητοΰ δτι τό Σύνταγμα
469
•ρ « β . „ ,. ·
:.ν^,ΐ^ίίξτί^ΐ:
.■
,
■
Μ Β Β Β Η ηΒΒ
5 .«* · · #
·
ίί»?!»«<ί·ί»ί . -.
*·**■*
ι&
Μ
μ
-*
■
£ Μ
'Η ανατολική πλευρά τοΰ κεντρικοΰ κτιρίου (Διοικητηρίου) τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη. Είς τήν φωτογραφίαν
διακρίνονται έκδηλα τά Ιχνη τής κομμουνιστικής έπιθέσεως.
«άπό τήν άμυνα θά περνοϋσεν είς τήν έπίθεσιν»,
εΐχον καταληφθή ύπό ένθουσιασμοϋ καί, λησμονήσαντες τά δεινά των, παρεσκευάζοντο άνυπομόνως
διά τάς πρώτας έπιθετικάς έπιχειρήσεις. Τήν 3ην
άπογευματινήν ώραν τής 15ης Δεκεμβρίου, δύναμις
30 άνδρών τοϋ Συντάγματος έπικουρουμένη ύπό
καταφθάσαντος άγγλικοΰ τμήματος, ένήργησεν έκκαθαριστικήν έπιχείρησιν, κατά μήκος τής όδοϋ
Διονυσίου Αρεοπαγίτου, φθάσασα μέχρι τής συν
οικίας Κουκάκι. Ή πρώτη αύτή άντεπίθεσις έστέφθη
ύπό πλήρους έπιτυχίας. Οί έλασΐται αίφνιδιασθέντες
και πανικοβληθέντες, έκ τής κεραυνοβόλου έξορμήσεως, έτράπησαν είς φυγήν. Συνελήφθησαν άνω
τών 100 ένόπλων καί κατεσχέθησαν 7 αύτόματα, 2
όπλοπολυβόλα και πολλά τυφέκια. Ή έπιτυχία αύτή
κατεπτόησε τούς έλασίτας, έν φ άντιθέτως ένέπλησεν ένθουσιασμοϋ τούς άνδρας τοϋ Συντάγματος,
470
οί όποιοι έζήτουν έπανάληψιν. ’Αργά τό άπόγευμα
τής Ιδίας ήμέρας, ένηργήθη και νέα έκκαθαριστική
έπιχείρησις, είς τήν όδόν Μακρή, ύπό τμήματος
15 άνδρών, πρός άπομάκρυνσιν τών έλασιτών έκ
τών θέσεων πλησίον τοϋ 1ου φυλακίου. Ή δευτέρα
αύτή έπιχείρησις έξετελέσθη ύπό μόνων τών άνδρών
τοϋ Συντάγματος, άνευ βοήθειας άγγλικών δυνάμεων,
έστηρίχθη δέ πρός κάλυψιν εις τό έπισκευασθέν
και τεθέν είς κίνησιν άρμα μάχης τοΰ Συντάγματος.
Αί άπώλειαι τής ήμέρας έκείνης ήσαν εϊς νεκρός
καί πέντε τραυματίαι όπλΐται.
Αί δύο αύται έπιτυχίαι τών άνδρών τοΰ Συντάγμα
τος Μακρυγιάννη έπηύξησαν τήν σύγχυσιν και
άπογοήτευσιν είς τάς τάξεις τών έλασιτικών στρα
τευμάτων. Τήν νύκτα τής 15ης πρός 16ην άφησαν
νά διαρρεύση σχεδόν έν πλήρει άπραξία καί εϊναι
ή πρώτη κατά τήν όποίαν οί άνδρες τοΰ Συντάγματος
ήδυνήθησαν νά άναπαυθοΰν άνενόχλητοι. Τοΰτ’ αύ
τό συνέβη και κατά τήν ήμέραν τής 16ης Δεκεμβρίου
καί τήν άκολουθήσασαν νύκτα. Περί τήν μεσημ
βρίαν τής 17ης Δεκεμβρίου, ό έχθρός ήρχισε νά
βάλη διά πυροβολικού καί δλμων κατά τοϋ Συντά
γματος. 'Αλλ* ό τρίωρος αύτός κανονιοβολισμός,
χωρίς εντασιν καί συγκεκριμένους στόχους, δέν
έπροξένησεν άπωλείας. Ή άναμενομένη έπίθεσις,
ίδίως δταν οί κατασκοπεύοντες πληροφοριοδόται
ειδοποίησαν δτι έλασιτικά τάγματα είχον καταλάβει
τόν κάτωθι τής Άκροπόλεως χώρον καί παρεσκευάζοντο πρός έκεΐθεν έξόρμησιν, ήνάγκασε τό Σύν
ταγμα νά παραμείνη έν έπιφυλακή, άλλ’ ούδέ κάν
έξεδηλώθη.
Έ ν φ οί άνδρες τοΰ Συντάγματος, άναπαυθέντες
καί άναλαβόντες έκ τών τρομερών ταλαιπωριών τών
άδιακόπων καί πολυνέκρων μαχών, μέ πολύ ύψηλόν πλέον ήθικόν, άνέμενον άνυπομόνως τήν μεγά
λη ν άντεπίθεσιν, πρός πλήρη έκκαθάρισιν τών γύ
ρωθεν συνοικιών, οί έλασΐται άπό ώρας είς ώραν
περιέπιπτον είς μεγαλυτέραν άδράνειαν καί άπόγνωσιν. Είς τοΰτο συνετέλουν οίκτρώς αί άποτυχίαι,
δ χι μόνον τών έπιθέσεών των κατά τοΰ Μακρυγιάννη,
άλλά καί τών έν γένει πολεμικών των έπιχειρήσεων
περί τήν πρωτεύουσαν, διά τήν όλοκλήρωσιν τής
κατακτήσεως τών Αθηνών, άποτυχίαι αί όποΐαι
είχον όδηγήσει τό έλασιτικόν Στρατηγεΐον είς άμηχανίαν περί τοΰ πρακτέου.
Ούσιαστικώς, άπό τής ήμέρας αύτής, ή πολιορκία
τοΰ Συντάγματος Μακρυγιάννη είχε λυθή καί αί
έλασιτικαί δυνάμεις έξηκολούθουν νά κατέχουν τάς
θέσεις των, διότι δέν έγνώριζον τί νά πράξουν. Τά
άπό καιροΰ είς καιρόν έκπεμπόμενα πυρά των, είχον μάλλον χαρακτήρα παρενοχλήσεως καί Ιδίας
των προστασίας, καθόσον ήρχισαν ήδη αί δυνάμεις
των νά άπομακρύνωνται. Ά λ λ ’ ήδη, τό Έπιτελεΐον
τοϋ Συντάγματος, βοηθούμενον ύπό τών μετ’ αύτοϋ
τεταγμένων άξιωματικών* τοϋ Στρατεύματος, καταρ
τίζει σχέδια σειράς έπιθετικών ένεργειών, πρός συν
τριβήν τών γύρωθεν έλασιτών. Ούτω, τήν πρωίαν
τής 18ης Δεκεμβρίου, τά δύο τρίτα τής δυνάμεως
τοΰ Συντάγματος, έν συνεργασία μετ’ άγγλικών δυ
νάμεων, έξώρμησαν πρός έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις. Τό ήμισυ τούτων, βοηθούμενον ύπό άγγλικοΰ
τάγματος, δι’ αιφνιδιαστικής έπιθέσεώς ήνάγκασε
τούς έλασίτας είς ύποχώρησιν άνατολικώς τοΰ λό
φου τοϋ Άρδηττοϋ καί νοτιοανατολικώς τής λεω
φόρου Συγγροϋ μέχρι Φαλήρου. Τό έτερον ήμισυ,
έν συμπράξει μετ’ άλλου άγγλικοΰ τάγματος, προέβη
είς έκκαθάρισιν τών πέριξ τοϋ Συντάγματος συνοι
κιών, δπου συνέλαβεν αιχμαλώτους 50 ένόπλους
έλασίτας καί κατέσχε πολλά δπλα.
Κατά τάς μεταμεσονυκτίους ώρας τής 18ης πρός
19ην Δεκεμβρίου, κατόπιν διαταγής τοΰ Ά γγλικοΰ
Στρατηγείου, δύναμις τοΰ Συντάγματος έξ 24 άξιω
ματικών καί 151 όπλιτών μετεκινήθη έκ τών Στρα
τώνων είς τάς συνοικίας Κουκάκι καί Γαργαρέτας,
είς τάς όποίας καί έγκατεστάθη, διά νά έξασφαλίση
τά νώτα τών άγγλικών τμημάτων, τά όποια ένήργουν
έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις πέραν τών συνοικιών
αύτών. Ή έπιχείρησις αύτή είχε καλώς μελετηθή
καί όργανωθή. Ή δύναμις είχε διαιρεθή είς δύο το
μείς, έκ τών όποίων ό είς έτέθη ύπό τήν διοίκησίν
τοΰ ταγματάρχου Χωροφυλακής Κ. Δυοβουνιώτη καί
ό έτερος ύπό τήν διοίκησίν τοΰ ταγματάρχου Χωρο
φυλακής Κ. Ζιούβα. Ό ταγματάρχης πυροβολικοϋ
Φούντης, άνέλαβε τόν συντονισμόν τών πολεμικών
έπιχειρήσεων μέ έπιτελή τόν ήδη διακριθέντα περιφανώς είς τάς μάχας ύπολοχαγόν τοϋ πυροβολικοϋ
Σβαρνιάν. Έκαστος τομεύς έγκατέστησε τέσσαρα
φυλάκια, είς τά πλέον έπίκαιρα σημεία έκάστης τών
δύο τούτων συνοικιών. Ένηργήθησαν άμέσως έρευ
ναι είς τάς πέριξ οίκίας καί καταστήματα, δπου συν
ελήφθησαν πολλά ύποπτα πρόσωπα καί κατεσχέθησαν μεγάλαι ποσότητες δπλων καί πυρομαχικών,
ώς καί διάφορα άντικείμενα προερχόμενα έκ διαρπαγής καί λεηλασίας.
Ή έπιχείρησις ένηργήθη μετά μεγάλης τέχνης,
σύμφωνα μέ τήν μέθοδον είδικευμένων, είς έπιχειρήσεις έντός τών πόλεων, Ά γγλω ν. Ή μία μετά
τήν άλλην έκάστη οίκία ύπεχρεοΰτο νά άνοιξη ή
παρεβιάζετο, ήρευνατο καλώς, συνελαμβάνοντο οί
ύποπτοι καί έτοποθετοϋντο φρουροί είς τούς έξώστας, κατόπιν συνεχίζετο ή αύτή έρευνα είς τάς
συνεχομένας οίκίας, έως δτου ώλοκληροΰτο ή κατάληψις τής συνοικίας.
Οί αίφνιδιασθέντες έλασΐται κατεπτοήθησαν, έκ
τής κεραυνοβόλου αύτής ένεργείας τών άνδρών τής
Χωροφυλακής, ή όποία, έκτος τοΰ δτι καθίστα προβληματικήν πλέον τήν διατήρησίν των είς τάς Ά θηναϊκάς αύτάς συνοικίας, έθετεν είς κίνδυνον τάς
δυνάμεις των, αί όποΐαι έμάχοντο κατά τών Ά γγλω ν
πρός τόν Ά ρδηττόν καί πέραν τής λεωφόρου Συγγροΰ - Νέας Σμύρνης. Συγκεντρώσαντες δυνάμεις
προσεπάθησαν νά καταλάβουν τάς θέσεις τών φυλα
κίων ή νά έκδιώξουν έκεΐθεν τούς έντός αύτών όχυρωθέντας. Έ π ί τινας ώρας εβαλλον σφοδρώς, κατά
τών φυλακίων, δι’ αύτομάτων καί δλμων. Άλλ* οί
άνδρες τών φυλακίων, ήδη καλώς ώχυρωμένοι είς
έξώστας καί άνεγερθέντα χαρακώματα, άντέστησαν
κρατερώς καί διά σφοδροΰ πυρός τούς ήνάγκασαν
τελικώς νά άποσυρθοΰν. Οί συλληφθέντες ύπό τμη
μάτων Χωροφυλακής Μακρυγιάννη ένοπλοι έλασΐται ύπερέβησαν συνολικώς τούς πεντακοσίους. Οί
άνδρες τής Χωροφυλακής παρέμειναν κύριοι τών
συνοικιών αύτών, σχηματισθεΐσαι δέ περίπολοι διέτρεχον αύτάς νύκτα καί ήμέραν, πρός άποκατάστασιν τής τάξεως καί άποσόβησιν νέων έλασιτικών
έπιδρομών.
Οί χωροφύλακες, οί όποιοι είχον πληροφορηθή
τά φρικώδη βασανιστήρια, είς τά όποια ύπεβλήθησαν
οί ύπό τών έλασιτών συλληφθέντες συνάδελφοί των,
κυριαρχημένοι ύπό δικαιολογημένου καί νοητοϋ πά
θους, έναντίον έκείνων τούς όποιους έθεώρουν προ-
δότας καί δολοφόνους, έξεδήλωσαν έν άρχή προθέ
σεις έπί τόπου τιμωρίας τών συλλαμβανομένων. Ό
διοικητής καί οί Αξιωματικοί τοϋ Συντάγματος, μετά
πολλοϋ κόπου κατηύνασαν τό έκδικητικόν μένος των,
έπικαλούμενοι έπίδειξιν αίσθημάτων μεγαλοψυχίας
καί προβάλλοντες τήν Ιδιότητά των, ώς όργάνων
πολιτισμένου Κράτους καί θεραπόντων τής Ε λλ η νι
κής δικαιοσύνης. Οί συλλαμβανόμενοι έλασΐται, έκ
τών όποίων οί πλεΐστοι, ρακένδυτοι καί πειναλέοι,
εύρίσκοντο είς έλεεινήν κατάστασιν, ίσχυριζόμενοι
δτι παρεσύρθησαν βιαίως καί έκλιπαροϋντες νά τούς
χαρισθή ή ζωή, χωρίς νά κακοποιηθοϋν, άπεστέλλοντο είς στρατόπεδα συγκεντρώσεως.
Καθ’ δν χρόνον οί άνδρες τοϋ Συντάγματος Χωρο
φυλακής Μακρυγιάννη έξετέλουν τάς έκκαθαριστικάς αύτάς καί άπολυτρωτικάς τής πρωτευούσης έπιχειρήσεις, φθάνοντες πολλάκις μέχρι Φαλήρου, Παγ
κρατίου καί πλατείας Ό μονοίας, ή κατάστασις των
άπό άπόψεως διαμονής, έπισιτισμοϋ καί ένδυμασίας
ήτο άκόμη άθλιεστάτη, έλάχιστα διαφέρουσα έκεί
νης τών δραματικών ήμερών τής πολιορκίας. Παρά
ταΰτα— καί πρέπει νά έξαρθή ιδιαιτέρως τοϋτο—,
ή συμπεριφορά των, είς τάς άπελευθερουμένας έκ
τοΰ έλασιτισμοϋ συνοικίας, ήτο τελείως άμεμπτος,
ούδέν έζήτουν καί ούδέν έλάμβανον έκ τών δεινοπα-
θησάντων κατοίκων τών συνοικιών τούτων. Γενικώς
έπέδειξαν άψογο ν διαγωγήν, μή ζητήσαντες κάν
ψιχία τινά διά νά κορέσουν τήν άπό ήμερών μαστίζουσαν αύτούς πείναν.
Πράγματι, οί ήρωικοί πολεμισταί τοΰ Μακρυγιάννη, έν φ συνέχιζον τόν άγώνά των, £ζων ύπό άθλιεστάτας συνθήκας. Ά παντα τά δημόσια καί Ιδιωτικά
των είδη είχον καταστραφή, έκ τών βομβαρδισμών
καί τής κατερειπώσεως τών τοίχων καί στεγών τών
οικημάτων. Ά λ λ ’ οί κάτοικοι τών άπελευθερουμένων
συνοικιών αύτών, ύπεδέχοντο τούς περιπολοΰντας
χωροφύλακας μέ δάκρυα συγκινήσεως καί παρεΐχον
είς αύτούς πολλά δείγματα τής εύγνωμοσύνης των,
διά τήν άπαλλαγήν των έκ τής καταδυναστεύσεως
τών έαμοαλητικών καί άλλων άναρχικών καί κακο
ποιών στοιχείων. Οί συλλαμβανόμενοι έλασΐται
άπεστέλλοντο είς στρατόπεδον συγκεντρώσεως, έν φ
τό μέχρι τής χθές στερούμενόν πολεμικών μέσων
Σύνταγμα, είχε καταστή πραγματικό ν όπλοστάσιον
μέ τήν συγκέντρωσιν όπλοπολυβόλων, αύτομάτων,
τυφεκίων καί πυρομαχικών, τά όποια παρελαμβάνοντο άπό τούς συλλαμβανομένους έλασίτας ή άνευρίσκοντο είς τάς έρευνομένας οικίας.
Ά πό τής 20ής Δεκεμβρίου 1944 μέχρι τής 10ης
Ίανουαρίου 1945, τό Σύνταγμα ένήργει έκκαθαρι-
'Η δοτική πλευρά τοΰ κεντρικοΰ κτιρίου (Διοικητήριον) τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη μετά τήν έπίθεσίν τοΰ
Δεκεμβρίου 1944.
472
στικάς έπιχειρήσεις, διευρΰνον βαθμηδόν τήν άκτΐνα
τής δράσεώς του. Ο ί κομμουνισταί, πρό τοϋ κινδύ
νου νά φονευθοϋν ή νά συλληφθοϋν αίχμάλωτοι,
άποσύρονται πρός άλλας συνοικίας ή πρός έλασιτικά στρατόπεδα είς τά πέριξ τών Α θηνώ ν. Φεύγοντες,
διαπράττουν τά χείριστα τών κακουργημάτων, λεηλατοϋντες τάς οίκίας, άφαιροΰντες πδν πολύτιμον
είδος, βιάζοντες γυναίκας, φονεύοντες ή άπάγοντες
ώς όμήρους έθνικόφρονας πολίτας. Δυνάμεις τοΰ
Συντάγματος Χωροφυλακής, έξορμώσαι καθ’ ήμέ
ραν πρός τάς πέριξ καί πέραν τών κατεχομένων
συνοικίας, άλλους συνελάμβανον καί άλλους έξηνάγκαζον νά φύγουν άτάκτως έν σπουδή, πριν προ
λάβουν νά λεηλατήσουν κατοικίας καί νά άπαγάγουν πολίτας. Ουτω, διά τής δράσεώς των αύτής,
οί χωροφύλακες, δέν άπήλλαξαν μόνον πολλάς
συνοικίας τοΰ έλασιτικοϋ έφιάλτου, άλλά καί έσω
σαν πολλούς "Ελληνας έκ τών βασάνων τής όμηρίας.
12. Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΠΟΙΙΑΣ Μ ΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
’Εγράφη άνωτέρω, δτι οί όπλΐται τής Χωροφυλακής είχον ύποστή τά πάνδεινα, κατά τάς φοβέρας
έκείνας ήμέρας τοΰ θανασίμου άγώνος των κατά τοΰ
κομμούνισμοΰ, ώστε νά μή έχουν ποΰ νά κατακλιθοΰν. Έστεροΰντο θερμάνσεως, τό δέ δριμύ δεκεμβριανόν ψΰχος είσήρχετο άκωλύτως είς τούς θαλά
μους, διότι είχον θραυσθή δλοι οί ύαλοπίνακες. Ή
όλίγη τροφή τών μπισκότων, καί κονσερβών, άποστελλομένων ύπό τής άγγλικής ύπηρεσίας, είχε δια
κοπή καί άντί ταύτης άπεστέλλετο ύπό τής Ε λ λ η ν ι
κής Διοικήσεως κεκομμένος σίτος (μπουλουγοΰρι),
άθλιας ποιότητος. Έστεροΰντο ίματισμοΰ καί έπαρκοΰς ϋδατος, δέν είχον δέ κάμει λουτρό ν καθαριότητος ή άλλάξει έσώρουχα άπό τής ένάρξεως τής
πολιορκίας. Οί λέβητες συσσιτίων ήσαν άκασιτέρωτοι καί, ώς έκ τούτου, δέν έχρησιμοποιοΰντο έκ
φόβου δηλητηριάσεως. Ό καλός νέος, ίδιώτης, ό
όποιος προσελθών αύθορμήτως έχρησιμοποιεΐτο ώς
κουρεύς, είχε καί αύτός άναλάβει πολεμικά καθή
κοντα καί δέν ύπήρχον ούτε καιρός ούτε τά μέσα
πρός ξύρισμα τών άνδρών, πολλοί τών όποιων άπέκοπτον προχείρως διά ψαλιδιών τάς τρίχας τής κε
φαλής καί τοΰ προσώπου των, διά νά όμοιάζουν δ
σον τό δυνατόν όλιγώτερον πρός τούς πολιορκητάς
των άντάρτας μέ τήν μακράν άκτένιστον κώμην καί
γενειάδα.
Πολλοί ύπέφερον έκ φθειριάσεως, είχον δέ σημειωθή καί κρούσματα ψώρας καί πολλά γαστρίτιδος. Πάντα ταΰτα, άφηγεΐται μέ τά μελανώτερα χρώ
ματα είς έκθεσίν του, τής 28ης Δεκεμβρίου, ό ιατρός
τοΰ Συντάγματος Κουτσογιαννόπουλος, ό όποιος
ζητεΐ νά σταλοΰν έπειγόντως τροφαί μετά έλαίου.
καί λίπους, έσώρουχα, σάπων, κουβέρται, χλαΐναι,
άντιφθειρική κόνις, φάρμακα καί... δύο κουρεΐς.
Τήν 25ην Δεκεμβρίου, Αορτήν τών Χριστουγέν
νων, άφοϋ είς μάτην έζήτησαν ίερέα, πρός τέλεσιν
τής θείας λειτουργίας, μετέβησαν διαδοχικώς εις
τόν μικρόν ναόν τοΰ Συντάγματος, διά νά κάμουν
τόν σταυρόν των καί νά εύχαριστήσουν τόν γεννηθέντα έν Βηθλεέμ Χρίστον διά τήν νίκην των καί
τήν σωτηρίαν τής Πατρίδος. Κατόπιν, συνεκεντρώ
θησαν δλοι είς τόν μεγάλον διάδρομον τοΰ Διοικη
τηρίου, δπου ηύχήθησαν άλλήλους. Ό διοικητής
άμύνης, άντισυνταγματάρχης Κωστόπουλος, και έν
συνεχείς ό διοικητής τοΰ Συντάγματος, συνταγμα
τάρχης Σαμουήλ, ώμίλησαν πρός τούς άνδρας έξάραντες τήν σημασίαν τής νίκης των καί τών θυσιών
των διά τήν σωτηρίαν τής Πατρίδος καί τούς άπεκάλεσαν ήρωας άξιους τών προγόνων των Μαραθω
νομάχων καί Θερμοπυλομάχων. Πάντες έζητωκραύγασαν μέ ένθουσιασμόν υπέρ τοΰ "Εθνους. Έ ν τώ
μέσφ γενικής συγκινήσεως έξεφωνήθησαν τά ονό
ματα τών άξιωματικών και όπλιτών τοΰ Συντάγματος,
οί όποιοι δέν εύρίσκοντο πλέον έν τφ μέσφ αύτών,
διότι είχον πέσει είς τό πεδίον τής τιμής και πάντες
μετά δακρύων άνεφώνησαν «αίωνία των ή μνήμη».
Ό έορτασμός αύτός τής Ν ίκης, γενόμενος καθ’ δν
χρόνον, ό άγών συνεχίζετο καί άντήχουν άκόμη αί
κλαγγαί τών δπλων, ύπήρξεν ό πρώτος τοΰ κατ’ έτος
έκτοτε γινομένου είς τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη έορτασμοΰ, τοϋ λαβόντος πλέον έπίζηλον θέσιν είς τήν
Ισ τορίαν τοΰ Έ λληνικοΰ "Εθνους περιλάμπρου τού
του γεγονότος.
Κατά τάς μετέπειτα ήμέρας, ή δύναμις τοΰ Συντά
γματος Μακρυγιάννη δέν έπαυσε νά άγωνίζεται,
μέχρι πλήρους καταστολής τοΰ στασιαστικού κι
νήματος, είς έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις ε ις ' διά
φορα σημεία τής πρωτευούσης καί πέριξ αύτής,
πρός άποκατάστασιν τής τάξεως. Έ ν συνεχεία μετέσχεν άποστολών άνά τάς έπαρχίας, πρός συντρι
βήν τών άναρχικών στοιχείων καί έγκαθίδρυσιν τής
Ε λλ η νικ ή ς κυριαρχίας άνά τό Έ λλη νικόν Κράτος.
Κατά τήν άμυναν τοΰ Συντάγματος Μακρυγιάννη,
έφονεύθησαν (μετά τών έκτελεσθέντων) 13 Αξιωμα
τικοί, είς άνθυπασπιστής καί 56 όπλΐται καί έτραυ
ματίσθησαν 19 άξιωματικοί καί 43 όπλΐται. Ά ν δ
μως ληφθή ύπ’ δψιν δτι, ώς έξετέθη ήδη έν τφ προηγουμένφ κεφαλαίφ, δυνάμεις τοΰ Συντάγματος Μακρυγιάννη έπολέμησαν πρός καταστολήν τής έαμικής άνταρσίας καί είς άλλα σημεία τής πρωτευού473
σης, κατά τήν Ιδίαν περίοδον, αί συνολικαί άπώλειαι τοΰ Συντάγματος είναι κατά πολύ μεγαλύτεραι: Ν ε κ ρ ο ί: άξιωματικοι 13, άνθυπασπισταί 3,
όπλΐται 142. Τ ρ α υ μ α τ ία ι: άξιωματικοι 6, άνθυπασπισταί 1, όπλΐται 51.
Ύπεγραμμίσαμεν, άνωτέρω, τήν σημασίαν τήν
όποίαν εϊχεν ή ήρωική καί νικηφόρος άμυνα τοϋ
Συντάγματος Μακρυγιάννη, διά τήν σωτηρίαν τών
Α θηνών άπό τάς έλασιτικάς όρδάς καί τήν δλην
£κβασιν τοϋ άγώνος, κατά τής έαμικής άποπείρας
πρός έγκαθίδρυσιν τοΰ κομμουνισμού είς τήν Ε λ
λάδα. Έπανερχόμεθα έπί τοΰ θέματος αύτοΰ, έν εΐδει επιλόγου τοϋ παρόντος κεφαλαίου. Ά π ό τοΰ
κτιριακοΰ συγκροτήματος Μακρυγιάννη μέχρι τής
πλατείας τοϋ Συντάγματος, ή άπόστασις είναι κάτω
τοϋ χιλιομέτρου. Δέν ύπήρχε δυνατότης σοβαρας
άμύνης κατά τήν διαδρομήν ταύτην, διότι αί μεταξύ
Συντάγματος καί Στύλων Όλυμπίου Διός πολυκατοικίαι είχον καταληφθή, κατά μέγα μέρος, ύπό τών
έλασιτών καί αί ύπολειπόμεναι ήτο εύκολον νά κατα
ληφθούν. Πέραν τής άρχής τής λεωφόρου Συγγροϋ
καί τής Πύλης τοΰ Άδριανοΰ, αί άπό τής μιας μόνον
πλευράς πολυκατοικίαι ούδεμίαν παρεΐχον δυνατό
τητα σοβαράς άμύνης, έάν έπήρχοντο κατ’ αύτών
τά έλασιτικά στίφη μετά τών δεσμών δυναμίτιδος,
τοσοΰτο μάλλον καθόσον είς τάς δπισθέν των πα
ρόδους, τής Πλάκας, έκυριάρχουν τά έαμικά στοι
χεία.
Ά πό τής έτέρας πλευράς, πρός τό άνοικτόν πε
δίο ν τοΰ πάρκου τοΰ Ζαππείου καί τόν Εθνικό ν Κ ή
πον, τά έλασιτικά τάγματα προστατευόμενα καί άπό
τά πολυβόλα, τών έναντι κατειλημμένων πολυκατοι
κιών, θά ήδύναντο νά προελάσουν εύχερώς, διότι
δέν ύπήρχον έπαρκεΐς δυνάμεις πρός άντιμετώπισίν
των είς μάχας έκ τοΰ συστάδην. Ά λλω ς τε, τυχόν
διατιθέμενα άρματα μάχης, δέν θά ήδύναντο νά κινηθοΰν εύχερώς είς τάς δένδροστοιχίας. Ή σχετικώς
μικρά δύναμις τών Παλαιών Ανακτόρων, περισφιγγομένη πανταχόθεν καί χωρίς πολλάς δυνατότητας
άνεφοδιασμοΰ, δέν θά άντεΐχεν έπί μακρόν.
Οϋτω, μή ύπαρχούσης ή έξουδετερουμένης τής
άντιστάσεως τοΰ Συντάγματος Μακρυγιάννη, τά έλασιτικά στρατεύματα θά έφθανον εύκόλως είς τήν
πλατείαν τοϋ Συντάγματος. Ό έκεΐθεν, μέχρι πλα
τείας Φιλικής Εταιρείας (Κολωνάκι) καί πλατείας
Όμονοίας χώρος, ό μόνος κατά τάς πρώτας ήμέρας
τοϋ Δεκεμβριανοϋ κινήματος άπομένων έλεύθερος
χώρος τής πρωτευούσης, δπου εύρίσκοντο καί αί
έκπροσωποΰσαι τό Έ λληνικόν Κράτος κυβερνητι
κά! έξουσίαι, δέν θά ήτο εΰκολον νά ύπερασπισθή,
άν ή πλατεία Συντάγματος έπιπτεν είς χεΐρας τών
έλασιτών. Ανεξαρτήτως τοϋ γεγονότος δτι οί Ά γ
γλοι είχον ήδη δηλώσει δτι θά άπέσυρον τάς δυνά
μεις των πρός τήν παραλίαν τοϋ Φαλήρου καί θά
διέκοπτον τόν άγώνα άν οί έλασΐται έφθανον μέχρι
τοΰ κέντρου, διεξαγωγή μαχών είς τάς κεντρικάς
όδούς έν τφ μέσφ κατεχομένων ύπό τών δημοσίων
474
καί ίδιωτικών ύπηρεσιών κτιρίων, θά ήτο σχεδόν
άδύνατος. Έ ξ άλλου, τό πρώτον πράγμα, τό όποι
ον είχε είς τά πρόγραμμά του νά πράξη τό ΕΑΜ, άν
κατελάμβανε τόν χώρον Ανακτόρων - Υπουργείου
Εξωτερικών - Ζαππείου - ξενοδοχείου Μεγάλης
Βρεττανίας - Υπουργείων Εσωτερικών καί Ναυτι
κών, ήτο νά έγκαθιδρύση κυβέρνησιν, δήθεν «έθνικοΰ συνασπισμοϋ», πράγματι δέ κομμουνιστικήν,
μετά τινων συνεργαζομένων μετ’ αύτών άριστερών
στοιχείων. Οϋτω, θά ήδύναντο νά προβάλουν, άνά
τόν κόσμον, ώς τετέλεσμένον γεγονός τήν έγκαθίδρυσιν είς τήν Ελλάδα έαμικοΰ καθεστώτος καί νά
δικαιολογήσουν τήν, διά πυρός καί σιδήρου, κατάπνιξιν πάσης «άντιδράσεως κατά τής νομίμου έξουσίας».
Δέν ύπάρχει άμφιβολία δτι ή Σοβιετική Ρωσία,
καί οί ήδη άνακύπτοντες άνά τήν Βαλκανική ν καί
κεντρικήν Εύρώπην δορυφόροι της,’θά εσπευδον νά
άναγνωρίσουν τήν «νόμιμον κυβέρνησιν τοΰ Ε λ λ η
νικού λαοϋ», τήν όποίαν καί θά έθετον ύπό τήν
προστασίαν των. Ούτως, ή Ε λλάς μετά τήν έξόντωσιν τών έθνικοφρόνων Ελλήνων, θά κατετάσσετο μεταξύ τών δορυφόρων τών Σοβιέτ καί ό έαμοσλαβισμός θά έκυριάρχει όριστικώς μέχρι τών
άκτών τοΰ Αίγαίου. Κυριαρχούσης δέ τής Σοβιετι
κής Ρωσίας είς τό Αίγαΐον, τοΰ όποιου οί λιμένες
θά καθίσταντο μόνιμοι καί άσφαλεΐς βάσεις τοΰ ρωσικοϋ στόλου, θά ήτο διάφορος ή δψις τοΰ σημερινοΰ κόσμου.
Γράφοντες ίστορικόν έργον καί άγόμενοι έκ συν
αισθημάτων πηγαζόντων έκ μακράς έπαγγελματικής
διαπλάσεως ίστορικής συνειδήσεως, δέν δυνάμεθα
βεβαίως νά άγνοήσωμεν, δτι πολλοί καί ποικίλης
μορφής ύπήρξαν οί παράγοντες τής άποτυχίας τής
άποπείρας όλοκληρωτικής καταλήψεως τών Α θ η
νών ύπό τοΰ ΕΑΜ καί έγκαθιδρύσεως έαμοκομμουνιστικής κυβερνήσεως, πρός όριστικήν έπιβολήν
έαμοκομμουνιστικοΰ καθεστώτος είς τήν Ελλάδα.
Έ ξ άλλου, δέν πρέπει νά ύποτιμήσωμεν, ούδέ νά
θέσωμεν είς δευτέραν μοίραν, τούς άγώνας καί τάς
τραγικάς θυσίας άλλων τμημάτων τής Χωροφυλακής
τά όποια, ώς έξεθέσαμεν λεπτομερώς είς τό προηγηθέν κεφάλαιον, έπολέμησαν ήρωικώς καί συνέβαλον άνυπολογίστως. Αληθώς, χωρίς τήν ήρωικήν, πλήρη μαρτυρικών θυσιών, άμυναν τής Σχο
λής Χωροφυλακής καί τών είς διάφορα σημεία,
πέριξ τής πλατείας Συντάγματος, ώχυρωμένων μι
κρών δυνάμεων Χωροφυλακής, είναι λίαν άμφίβολον άν ή θρυλική άντίστασις τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη θά ήρκει διά νά σωθοΰν αί Άθήναι.
Έπίσης, δέν πρέπει νά άποσιωπάται ή τεραστία
συμβολή τής Ταξιαρχίας Ρίμινι καί τών, μετά τεθω
ρακισμένων καί αύτομάτων, άνδρών τής άγγλικής
Ταξιαρχίας, οί όποιοι έπολέμησαν γενναίως. Πλήν,
βάσει συγκεκριμένων καί αύθεντικών στοιχείων, τά
όποια έτέθησαν είς τήν διάθεσίν μας, ώς άποτελοϋντα σήμερον άναμφισβήτητα ίστορικά πειστή-
ρια, άλλά και βάσει τής ίστορικώς έξεταζομένης άλ
λη λουχίας γεγονότων καί καταστάσεων, δυνάμεθα
νά καταλήξωμεν εις τοϋτο τό συμπέρασμα: Ό τι,
δηλαδή, ή άποτελεσματική άμυνα τοϋ Συντάγματος
τοϋ Μακρυγιάννη άπετέλεσεν ένα τών πρωταρχι
κών παραγόντων τής άποσοβήσεως καταλήψεως τής
Ελληνικής πρωτευούσης ύπό τών έπαναστατημένων έλασιτικών στοιχείων καί, κατά λογική ν συνέ
πειαν, τής έγκαθιδρύσεως έαμικοϋ καθεστώτος είς
τήν Ελλάδα.
Βάσει τών άνωτέρω, δέν μένει άμφιβολία δτι οί
ήρωικοί έκεΐνοι άνδρες τής Χωροφυλακής, οί ό
ποιοι έγκλεισθέντες είς τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη,
άλλοι έφονεύθησαν άπό τάς σφαίρας τών στασια
στών, άλλοι πεσόντες είς χεΐράς των έτελεύτησαν
έν μέσφ φρικωδών μαρτυρίων και άλλοι ύπέστη σαν
άφαντάστους ταλαιπωρίας, μαχόμενοι έπί πολλά ήμερονύκτια είς τήν πρώτην γραμμήν τοϋ πυρός,
πρός ύπεράσπισιν τών έλευθεριών τοϋ Έλληνικοϋ
λαοϋ, είναι άξιοι τής έθνικής εύγνωμοσύνης. Ά λ
λως τε, αύθορμήτως καί άβιάστως, ή Ελληνική
συνείδησις κατέταξε τούς μαχητάς τοΰ Συντάγμα
τος Μακρυγιάννη μεταξύ τών ήρώων τής έλευθερίας
καί άνέγραψε τά γεγονότα τών ή μερών έκείνων είς
σελίδας έκ τών λαμπροτέρων τής Νεωτέρας Ελλη
νικής Ιστορίας. Πριν παρέλθη πολύς χρόνος, ή
άμυνα τοΰ Μακρυγιάννη κατέστη έθνικός θρϋλος,
άλλά καί έθνικόν σύμβολον έορτασμοΰ τών άγώνων
τής έλευθερίας τοϋ Έλληνικοϋ λαοϋ. Πρόκειται,
πράγματι, περί μιάς έποποιίας άνταξίας τών παρα
δόσεων τοΰ Έλληνικοϋ “Έθνους.
13.
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΑΜΟΥΗΛ
Παραθέτομεν κατωτέρω περιγραφάς τών μαχών τοΰ
Συντάγματος Μακρυγιάννη, ύπό τών αύτοπτών καί
πρωτεργατών, αί όποΐαι άποτελοΰν άδιαψεύστους
μαρτυρίας τής έπιτελεσθείσης έποποιίας καί, συγ
χρόνως, μάς διαφωτίζουν έν λεπτομερείς, έπί δλων
τών δραματικών φάσεων τοΰ ήρωικοΰ αύτοϋ άγώ
νος. Ιδού, έν πρώτοις, τό ήμερολόγιον τό όποιον
συνέτασσε, καθ’ έκάστην, ό διοικητής τοΰ Συντά
γματος Γεώργιος Σαμουήλ.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Διεξαγωγής έπιχειρήσεων το6 Συντάγματος
τήν 5.12.1944 ήμέραν Τρίτην
1η ή μ έρ α έ π ιχ ειρ ή σ εω ν
«Κατόπιν πληροφοριών δτι έπίκειται έπίθεσις έλασιτών κατά τών Στρατώνων τοΰ Συντάγματος, τό Σύνταγμα,
βάσει τών σχεδίων άμύνης του, κατέλαβε: α) τάς θέσεις
του, ήτοι έξωτερικήν ζώνην, διερχομένην έκ γειτονικών
τών Στρατώνων οίκιών καί δεσποζουσών τοΰ προαυλίου
τοΰ Στρατώνος, β) τάς θέσεις του τής έσωτερικής άμύνης,
διερχομένης έκ τοΰ μανδροτοίχου τοΰ περιβόλου τοΰ
Στρατώνος καί γ) τάς θέσεις του είς τό Διοικητήριον.
Οί άνδρες ήσχολήθησαν άμέσως είς τήν όργάνωσιν
τών θέσεων μάχης. Δύναμις άνδρών, όπλιτών καί πυρο
μαχικών τήν 5.12.1944, ώς τό συνημμένον δελτίον. Α πο
στολή τοΰ Συντάγματος ήτο ή διατήρησις τών Στρατώ
νων του πάση θυσίς.
Διάταξις άμύνης ώς ή συνημμένη διαταγή άμύνης μετά
σχεδιαγράμματος.
2α ήμέρα έπ ιχ ειρ ή σ εω ν, 6.12.1944
Τήν 6.12.1944, Αγίου Νικολάου, Τετάρτην—λυκαυγές
7.10. Έπέλευσις σκότους, 17.30'. "Ωραν 6ην, ό έχθρός
ήρχισεν έπίθεσιν κατά τών φυλακίων τής έξωτερικής
ζώνης δι’ δλων τών μέσων του καί ίδίς διά τυφεκίων,
αύτομάτων, χειροβομβίδων, δυναμίτιδων, βενζίνης κλπ.
Ή έπίθεσις του ήτο περισσότερον σφοδρά κατά τών φυ
λακίων Νο 2,4,5,6, τά όποια καί κατελήφθησαν ύπό του
έχθροϋ μέχρι τής 12ης ώρας· όμοίως, έπετέθη κατά τοΰ
φυλακίου Νο 3, τούτου έγκατεστημένου είς τήν γωνίαν
Διονυσίου Αρεοπαγίτου καί Μητσαίων. Ό άγών συνεχίσθη πρός κατάληψιν τοΰ Στρατώνος, με κυρίαν προσπά
θειαν έχθροϋ κατά τής ΝΑ γωνίας τοϋ Στρατώνος διά
χειροβομβίδων, αύτομάτων δπλων, φιαλών βενζίνης καί
δυναμίτιδος, τά όποια ερριπτον έκ τών παρακειμένων
οίκιών. Καίτοι ό έχθρός συνεκέντρωσε δλα του τά μέσα,
μέχρι τής 18ης ώρας δέν κατόρθωσε νά £χη περαιτέρω
έπιτυχίας. Ή μεγαλυτέρα εντασις τοΰ άγώνος ήτο τήν
14ην ώραν, καθ’ ήν είς τόν περίβολον δέν ήτο δυνατόν
νά διακρίνη τις είς έλαχίστην άπόστασιν άπό τόν κα
πνόν καί τήν σκόνην. Ή το μία χρονική περίοδος έντός
τοϋ Στρατώνος πραγματικής κολάσεως. Διάφορα σημεία
καί άντικείμενα τοϋ Στρατώνος έπυρπολήθησαν, πλήν
δμως πάντες έκράτησαν τάς θέσεις των, πιστεύοντες είς
τό δίκαιον τοϋ άγώνος.
Σύνδεσμος μετά Στρατιωτικής Διοικήσεως ούδείς ύπήρχεν, ένίσχυσις δέν έδόθη. Τήν 18ην ώραν άφίχθη ένίσχυσις 15 νΑγγλων, έχόντων 3 όπλοπολυβόλα καί 3 δλμους
Πίατ. Ή Υγειονομική Υπηρεσία έλειτούργησε καλώς,
πλήν έστερούμεθα ύγειονομικοϋ αύτοκινήτου, διά τήν
έγκαιρον μεταφοράν τραυματιών. Τήν έπομένην συσσίτιον καί άρτος καθ’ δλην τήν ήμέραν καί νύκτα, έλλείψει
συγκοινωνίας, δέν έδόθη είς τούς άνδρας. Ήθικόν τών
άνδρών άριστον.
Έκ μεταγενεστέρων πληροφοριών, έξηκριβώθη δτι ό
475
έχθρός έπετέθη κατά τοϋ Στρατώνος ^χοντος δύναμιν
480 περίπου άνδρών, διά 3 ταγμάτων έχόντων δύναμιν
1500 άνδρών περίπου.
Άπώλειαι Συντάγματος, νεκροί: Αξιωματικοί-Όπλΐται 14. Τραυματίαι: Αξιωματικοί 8, Όπλΐται 25* έξαφανισθέντες: Αξιωματικοί 5, 'Οπλΐται 35. Άπώλειαι τοΰ
έχθροϋ ώς έξηκριβώθησαν έκ συλληφθέντων αιχμαλώ
των, άνήλθον είς 250 νεκρούς καί τραυματίας.
Ό άγών συνεχίσθη άσθενής καθ’ δλην τήν διάρκειαν
τής νυκτός.
3η ή μ έρ α έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν , 7.12.1944
Ό έχθρός κατέλαβε δεσποζούσας τοϋ προαυλίου θέ
σεις - ταράτσας - παράθυρα ώς καί τοΰ Μνημείου Φιλοπάππου καί έξετέλει βολάς παρενοχλήσεως, καθ’ δλην
τήν ήμέραν καί τήν νύκτα.
Τήν νύκτα καί άπό 20-24ης ώρας, διά δυναμίτιδος ό
έχθρός κατέρριψε τόν μανδρότοιχον τοϋ περιβόλου τοϋ
Στρατώνος τής νοτίας πλευρδς.
Διάταξις άμύνης τοϋ Συντάγματος, άπό τής 12ης ώρας
τής προηγουμένης, ήτο ώς είς τό σχεδιάγραμμα άμύνης,
έξαιρέσει τών ύπ’ άριθ. 4, 5, καί 7 φυλακίων, τά όποια
κατελήφθησαν ύπό τοΰ έχθροϋ.
Σύνδεσμος μέ τήν Στρατιωτικήν Διοίκησιν έπετεύχθη
άποσταλέντων πρός τοΰτο άξιωματικών έκ τοΰ Συντάγμα
τος μας. Διατροφή : Τρόφιμα καί άρτος δέν έχορηγήθησαν. Οί άνδρες είναι νήστεις καί άγρυπνοι άπό διημέρου.
4η ή μ έρ α έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν , 8.12.1944
Ό έχθρός βάλλει καθ’ δλην τήν ήμέραν άπό νότου
καί άνατολών, ένφ δυνάμεις τούτου σοβαραί κατέχουν
ίσχυρώς τήν άνατολικήν δχθην τοϋ Ίλισοΰ. Τμήματα
Χωροφυλακής ένήργησαν έκκαθάρισιν τών, βορείως και
άνατολικώς τοΰ Συντάγματος, εδρισκομένων οίκιών. Κα
τόπιν διαταγής τοΰ Ά γγλου συνταγματάρχου, διαβιβασθείσης ήμΐν διά τοΰ συνδέσμου μοιράρχου Καρπούζη,
δύναμις 100 άνδρών άπεσπάσθη έκ τοϋ Συντάγματος είς
Παλαιά Ανάκτορα. Ή νύξ 8η πρός 9ην Δεκεμβρίου ήτο
ήρεμος.
ι Διατροφή. Γίνεται μέ ξηράν τροφήν (μπισκότα καί
κονσέρβα κρέας) παρά τής Α γγλικής ύπηρεσίας. Όργάνωσις αΰτη συνεχίζεται έντατικώς.
5η ή μ έρ α έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν , 9.12.1944
Ό έχθρός έξακολουθεΐ νά κατέχη θέσεις άνατολικώς,
νοτίως καί δυτικώς τοϋ Συντάγματος καί νά έκτελή βο
λήν παρενοχλήσεως διά πυρών κατά μανδροτοίχου τής
νοτίας πλευρδς τοϋ περιβόλου τοϋ Στρατώνος. Πληροφορίαι διασταυρούμενοι φέρουν δτι ό έχθρός θά ένεργήση
καί νέαν έπίθεσίν τάς πρωινάς ώρας κατά τοϋ Συντάγμα
τος.
6η ή μ έρ α έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν , 10.12.1944
Έχθρός βάλλει σφοδρώς κατά τοΰ Συντάγματος δι’
αύτομάτων δπλων καί δλμφν τών 81 χιλιοστών, τεταγμένων είς φυλακάς Βουλιαγμένης. Ιδιαιτέρως βαλλόμεθα
476
έκ τής νοτίας καί δυτικής πλευρδς, διά πυρών Πεζικοΰ.
Έζητήσαμεν ένίσχυσιν άρμάτων, άτινα δέν μδς άπεστάλησαν.
Έ κ τής βολής κατεστράφη τό παρατηρητή ριον τοΰ
Συντάγματος, εύρισκόμενον είς τόν νότιον έξώστην τοΰ
άνω όρόφου, φονευθέντων ή τραυματισθέντων, έκ τής
βολής δλμων, δλων τών εύρισκομένων είς τό παρατηρη
τή ριον.
"Ωρα 7.30' πρωινή : Ό άγών συνεχίζεται σφοδρότερος.
Τό άρμα τοΰ Συντάγματος δέν λειτουργεί, ζητοΰμεν άπο
στολήν έπειγόντως άρμάτων πρός άπόκρουσιν τοϋ έχθροϋ,
εχοντος άπόλυτον ύπεροχήν. Τό έχθρικόν πυροβολικό ν
κατέστρεψε τόν άνω δροφον τοΰ κτιρίου μας, τραυματισθέντων ή φονευθέντων πολλών άξιωματικών καί όπλιτών.
"Ωρα 8 η : Βαλλόμεθα ύπό όλμίσκου, τεταγμένου είς
θέσιν 150 μέτρων νοτιοανατολικώς τοϋ Συντάγματος.
Ωσαύτως, τό πυροβολικόν βάλλει συνεχώς κατά τοΰ
ύπ’ άριθ. 3 φυλακίου μας κατέχοντος τήν πολυκατοικίαν
άμέσως βορειοδυτικώς τοΰ Συντάγματος, τής όποίας κα
τεστράφη σχεδόν ή νοτία καί άνατολική πρόσοψις. Ζη
τοΰμεν έπειγόντως ένισχύσεις.
Ενισχύσεις δέν μδς έστάλησαν καθ’ δλην τήν ήμέραν.
Πρός άνύψωσιν τοϋ ήθικοϋ τών άνδρών άνακοινοΰμεν
δτι άγγλικά άρματα καί άεροπορία διετάχθησαν καί ένεργοΰν έκκαθάρισιν, πρός διάλυσίν τών έλασιτών τής περιοχής τοϋ Συντάγματος.
Ώ ρα 9 η : Ή πίεσις τοϋ έχθροϋ αύξάνει. Βαλλόμεθα
συνεχώς έξ δλων τών κατευθύνσεων. Ζητοΰμεν πυρομα
χικά καί ίδίως χειροβομβίδας, όμοίως ζητοΰμεν άρματα
καί άεροπορίαν, λόγφ μεγάλης πιέσεως.
"Ωρα 9.30': Έχομεν νεκρούς καί τραυματίας. Ζητοΰμεν
έπειγόντως έπιδεσμικόν ύλικόν. Ώ ρ α 10η: Βαλλόμεθα
διά πυροβολικοΰ έκ κατευθύνσεως φυλακών Βουλιαγμέ
νης. Ζητοΰμεν άποστολήν πυρομαχικών.
Ώ ρα 11η: Ή πίεσις τοΰ έχθροϋ ήλαττώθη, προσπά
θεια αύτοΰ έκάμφθη ύποστάντος τεραστίας άπωλείας, προερχομένας άπό τά αύτόματα δπλα μας καί ίδίςι άπό τό
πυροβολικόν μας τών 37". Άντελήφθη δτι ή κατάληψις
τών Στρατώνων είναι άδύνατος. Ώ ρ α 12.30': Επαναλαμ
βάνεται έπίθεσις σφοδρά τοΰ έχθροϋ, διά πυρών άπό νό
του, άλλά πρό τών συνδεδυασμένων καί έπιτυχών πυρών
μας δέν δύναται νά προχωρήση.
"Ωρα 13-.15*: Ό έχθρός Εξακολουθεί νά βάλλη σφοδρώς.
Ή πίεσις κατά τοϋ Συντάγματος είναι άφάνταστος, έξ
δλων τών πλευρών. Ό έχθρός χρησιμοποιεί νάρκας, πρός
άνατίνάξιν τοϋ μανδροτοίχου καί κτιρίου. Ώ ρ α 15η :
Τρία άγγλικά άρματα, άποσταλέντα πρός ένίσχυσιν, έκινήθησαν είς περιοχήν κατεχομένην ύπό τοϋ έχθροϋ, άλλά,
μετά τήν άναχώρησιν τών άρμάτων, έχθρικαί άντιστάσεις έκ νέου £βαλλον κατά τοΰ Συντάγματος. Ώ ρ α 15.20':
Ήνοίχθη πλέον ρήγμα είς μανδρότοιχον τής νοτίας πλευ
ρδς άπό νάρκας. Ζητοΰμεν χειροβομβίδας καί φωτιστικάς
βολίδας, διά τήν έγγύς άμυναν είς τόν νυκτερινόν άγώνα.
Ώ ρα 17.30': Ή έπίθεσις τοΰ έχθροϋ άνεχαιτίσθη πλή
ρως καί έκδίδεται διαταγή πρός λήψιν μέτρων άσφαλείας
διά τήν νύκτα. Ώ ρ α 18η : Ά φ ιξις 15 Άγγλων μέ 3 όπλο-
πολυβόλα και 3 όλμοβόλα Πίατ, οΐτινες παρέμειναν μονίμως πρός ένίσχυσιν τοϋ Συντάγματος. Οδτοι έγκατέστησαν παγίδας μέ χειροβομβίδας άμυντικάς είς θέσεις
άνοιχθέντων ύπό τοϋ έχθροϋ ρηγμάτων. "Ωρα 22: Συγκέντρωσις μεγάλη γίνεται έκδηλουμένη θορυβωδώς διά
φωνών είς περιοχήν Κουκάκι, 400 μέτρα νοτίως τοϋ Συν
τάγματος. Όμοίως, είς διασταύρωσιν όδών Χατζηχρή
στου-Μακρυγιάννη, γίνεται συγκέντρωσις πολεμικοϋ ύλικοϋ. Προβλέπομεν νυκτερινήν έπίθεσιν κατά τοϋ Συν
τάγματος και ζητοϋμεν πυρομαχικά καί άρματα. Πυρομα
χικά μάς έστάλησαν.
Ώ ρ α 23η: Κατά τήν μάχην έχομεν 4 νεκρούς καί 8
τραυματίας. Ή μάχη διήρκεσεν άπό 5ης πρωινής μέχρι
18ης ώρας. Τήν 12ην ώραν κατόπιν τής ήρωικής άντιστάσεως και τής άφθάστου ψυχικής άντοχής τών ύπερασπιστών τοϋ Συντάγματος, ό διοικητής τής άμύνης καί ό
διοικητής τοϋ Συντάγματος, έξέδωσαν έπαινετικάς διά
τούς άξιωματικούς και όπλίτας Ήμερησίας Διαταγάς των.
έγγύς τοϋ Συντάγματος. Καθ’ δλον τό διάστημα τής νυ
κτός 12-13 Δεκεμβρίου έπεκράτησεν ήρεμία. Άπεστάλη
τή αιτήσει μας είς τό Σύνταγμα όπλοδιορθωτής.
9η ή μ έρ α έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν , 13.12.1944
Καθ’ δλην τήν ήμέραν έβλήθημεν διά 20 καί πλέον
βλημάτων πυροβολικοϋ καί δλμων τών 81 χιλιοστών,
έκ τής κατευθύνσεως Νεκροταφείου. Όμοίως βαλλόμεθα
διά πυρών Πεζικοϋ παρενοχλήσεως. Άπώλειαι: Νεκροί
είς χωροφύλαξ, τραυματίαι 4 όπλΐται. Καθ’ δλον τό διά
στημα τής νυκτός 13-14 Δεκεμβρίου έπεκράτησεν ήρεμία.
10η ή μ έρ α έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν , 14.12:1944
Ώ ρα 7η : Διεκόπη ή ΰδρευσις τοϋ Καταστήματος. Καθ’
δλην τήν ήμέραν ό έχθρός κάμνει βολήν παρενοχλήσεως
διά πυρών Πεζικοϋ. Διατροφή: Αΰτη συνεχίζεται μέ ξηράν τροφήν, μπισκότα, κρέας κονσέρβα, χορηγουμένων
παρά τής Α γγλικής ύπηρεσίας.
7η ή μ έρ α έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν , 11.12.1944
Ώ ρ α 6.40': Πληροφορούμεθα δτι δύο λόχοι έλασιτών
εύρίσκοντάι είς Θησεΐον, προτιθέμενοι νά ένεργήσουν
κατά τοϋ Συντάγματος άπό δυσμάς. Ώ ρα 7.40': Ζητοϋμεν
πυρομαχικά καί ίδίςι βλήματα όλμίσκων, τών όποίων στερούμεθα παντελώς. Ώ ρ α 8 η : Πληροφορούμεθα δτι τμή
ματα Πεζικοϋ, μέ διάταξιν μάχης, κινοϋνται έκ κατευθύνσεως λεωφόρου Συγγροϋ πρός τούς Στρατώνας. Ό
μοίως, συγκεντρώσεις παρετηρήθησαν είς γέφυραν Άναπαύσεως και νοτίως Στρατώνος. Όμοίως, δυτικώς τοϋ
Στρατώνος είς όδόν Καρυατιδών. Ωσαύτως, έπι τής διασταυρώσεως Χατζηχρήστου και Μακρυγιάννη γίνονται
όδοφράγματα. Ώ ρ α 11η: Μεγάλη συγκέντρωσις έλασιτών παρετηρήθη είς θέσιν μεταξύ γεφύρας Άναπαύσεως
καί Νεκροταφείου. Ώ ρ α 15.30': Τά τμήματα τοϋ έχθροϋ
προσήγγισαν τόν Στρατώνα καί έκαμαν άνατινάξεις είς
τήν νοτίαν πλευράν τοϋ περιβόλου. Άναμένομεν νυκτε
ρινή ν έπίθεσιν. Ώ ρα 19.15 ': Έγένετο τοποθέτησις, ύπό
τών "Αγγλων, ναρκών είς τήν νοτίαν πλευράν τοϋ περι
βόλου τοϋ Στρατώνος.
Ώ ρα 20ή: Έξεδηλώθη έπίθεσις τοϋ έχθροϋ, διά σφο
δρών βομβαρδισμών καί διά πυρών Πεζικοϋ. Ή μάχη
συνεχίσθη σφοδρώς, έπί 6ωρον, ήτοι μέχρι τής 2ας πρω
ινής, καί συνεχίσθησαν καθ’ δλην τήν νύκτα πυρά παρενοχλήσεως ύπό τοϋ έχθροϋ· όπεβλήθη ίδία άναφορά περί
τής μάχης δι* ύπ’ άριθ. 1/1/113 άναφοράς. ’Απώλειαι:
Νεκροί 2 έξ ών είς Ά γγλος στρατιώτης, τραυματίαι άξιωματικοί 7, όπλΐται 4.
8η ή μ έρ α έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν , 12.12.1944
Ώ ρ α 11.30': Πληροφορίαι δτι μεγάλαι δυνάμεις έλασιτών βαδίζουν άπό όδοϋ Βουλιαγμένης είς Στρατώνας
καί δτι οί Στρατώνες είναι περικυκλωμένοι. Αύτόματα
δπλα τοϋ έχθροϋ παρενοχλοϋν τήν κίνησιν τών άνδρών
τοϋ Συντάγματος έπί τής όδοϋ Μακρυγιάννη.
Καθ’ δλην τήν ήμέραν δέν έξεδηλώθη έπίθεσις τοϋ
έχθροϋ, περιορισθέντος νά κάμη έμπρησμούς είς οικίας
11η ή μ έρ α έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν , 15.12.1944
Έγένετο άνασυγκρότησις καί σύμπτυξις τοϋ Συντά
γματος, άπό 10 Λόχους είς 3, διά τήν εύκολωτέραν διοίκησιν είς τάς έπιχειρήσεις. Έγένετο έπιχείρησις έκκαθαρίσεως, μετά άγγλικών τμημάτων καί ήμετέρων 30
όπλιτών ύπό άξιωματικόν, τής περιοχής άπό όδοϋ Διο
νυσίου Αρεοπαγίτου μέχρι Κουκακίου άπό 10ής ώρας
μέχρις τής 15ης. Συνελήφθησαν 100 καί πλέον, έλασΐται
ένοπλοι είς περιοχήν Γαργαρέτας, έπεσαν δέ είς χεΐράς
μας 7 αύτόματα, όπλοπολυβόλα καί πολλά τυφέκια. Ό
μοίως, έγένετο έπιχείρησις έκκαθαρίσεως, άπό 16 μέχρι
17ην ώραν, είς όδόν Μακρή, πλησίον τοϋ πρώτου φυλα
κίου μας, παρά δυνάμεως 15 άνδρών μετά τοϋ άρματος,
συλληφθέντος ένός ένόπλου έλασίτου. Άπώλειαι Συν
τάγματος νεκροί 1, τραυματίαι 5, έξ ών εϊς τραυματίας
διά τοϋ δπλου του έξ άμελείας. Ώ ρ α 16η: Έβλήθημεν
διά 10 βολών πυροβολικοϋ ή δλμων έκ τής κατευθύνσεως
Νεκροταφείου.
Κατά τήν νύκτα 15-16 Δεκεμβρίου έπεκράτησεν ήρε
μία. Ήθικόν άνδρών έξακολουθεΐ άκμαΐον. Τό Σύνταγμα
ένισχύθη διά 1 άντισυνταγματάρχου Πεζικοϋ, 2 ταγμα
ταρχών Πεζικοϋ-Πυροβολικοϋ καί 2 άνθυπολοχαγών Πυροβολικοϋ καί 'Ιππικοϋ καί ένός ίατροϋ χειρουργού.
Όμοίως ένισχύθημεν διά 4 ταγματαρχών Χωροφυλακής.
Δελτίον
Έπιχειρήσεων τής 16ης Δεκεμβρίου 1944
I. Δ ύ να μ ις Σ υ ν τ ά γ μ α το ς: Αξιωματικοί καί Όπλΐται 550.
II. Ό π λ ισ μ ό ς κ α ί π υ ρ ο μ α χ ικ ά τοΰ Σ υ ν τ ά γ μ α τ ο ς :
Τυφέκια Ιταλίας 348, Μάνλιχερ 14, Στέν 10, Μπρέντα
όπλοπολυβόλα 8, αύτόματον Μπρέντα 1, όλμίσκοι 4, πυ
ροβόλα τών 37" 2, πολυβόλα Μπρέντα 1 μέ άνάλογα
πυρομαχικά, Πίατ τοϋ άρματος 3.
477
III. Μ έσ α : 1. Συνδέσμου, δέν ύπάρχουσιν. 2. Νοση
λείας, άναγκαιοΐ έπιδεσμικόν και φαρμακευτικόν ύλικόν.
3.' Μεταφορών, Ινα αύτοκίνητον λεωφορεΐον τής Στρα
τιωτικής Διοικήσεως λειτουργεί καλώς. Μία μοτοσυκλέττα τρίκυκλος, καί αΰτη λειτουργεί καλώς.
IV. Θ έσ εις μ ά χ η ς: 1. Ή μ ώ ν : Κατέχομεν άμυντικώς
τόν περίβολον τοΰ Στρατώνος, όμοίως μίαν πολυκατοι
κίαν Ιδιωτική ν ΒΔ τοΰ Διοικητηρίου καί μίαν πολυκα
τοικίαν ΒΑ τοΰ Διοικητηρίου. Αί πολυκατοικίαι αύται
προστατεύουν τόν Στρατώνα έν δυσμών, βορρά καί άνατολών. 2. Τ οΰ έ χ θ ρ ο ϋ : Ό έχθρός κατέχει διάφορα ση
μεία πέριξ τοϋ Στρατώνος καί ίδίςι ταράτσας πολυκατοι
κιών τής διασταυρώσεως όδών, είς άκτΐνα 100 μέ 300
μέτρα πέριξ τοϋ Στρατώνος, έξ ών έκτελεΐ πυρά παρενοχλήσεως. Όμοίως, κατέχει ίσχυρώς τόν συνοικισμόν
Γαργαρέτας, τόν συνοικισμόν ΒΑ έργοστασίου «ΦΙΞ»
καί τόν συνοικισμόν μεταξύ Ιλισού καί Νεκροταφείου,
διά δυνάμεως πλέον τοϋ ένός συντάγματος. Όμοίως, έχει
τάξει πυροβολικόν ή δλμους είς θέσεις Ίσραηλιτικόν
Νεκροταφεϊον, είς ύψοδείκτην 122, χίλια μέτρα νοτίως
Ίσραηλιτικοϋ Νεκροταφείου καί είς ύψωμα Μέτς-Δού
κα, 500 μέτρα δυτικώς συνοικισμοϋ Γούβας.
V. Δ ιεξα γ ω γ ή τοϋ άγώ νος. Καθ’ δλην τήν ήμέραν
ό έχθρός έβαλλε κατά τοϋ Συντάγματος, μέ πυρά παρενοχλήσεως, δι’ δπλων Πεζικοϋ κατά μήκος τής όδοΰ
Μακρυγιάννη, παρακωλύων τήν κυκλοφορίαν. Όμοίως,
&βάλλεν διά πυρών δλμων καί πυροβολικοϋ βλήματα 14
άπό τής 15.30' ■16.30' ώρας σήμερον.
VI. Ά π ώ λ ε ια ι ήμών. Μηδέν.
VII. Ά π ώ λ ε ια ι έχθρ ο ϋ . Συνελήφθησαν αιχμάλωτοι
3 καί προσήλθεν αύθορμήτως είς αύτόμολος.
VIII. Α π ο τ έ λ ε σ μ α τώ ν έπ ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν . Μηδέν.
IX. Ή θ ικ ό ν : 1. Έ χ θ ρ ο ϋ : Καταπεπτωκός, οί δνδρες
έπιθυμοϋν νά παραδοθοϋν αύτομολοΰντες, άλλά παραμέ
νουν είς τάς θέσεις των λόγφ τής άσκουμένης τρομοκρα
τίας, ύπό τών πολιτικών καθοδηγητών καί τής προπαγάν
δας, ή όποία τούς κοινοποιεί δτι πδς συλλαμβανόμενος τυ
φεκίζεται άμέσως. 2. Τοΰ Συντάγματος άριστον.
X. Π ρ ο τ ά σ ε ις : Στερούμεθα έπαρκών βλημάτων όλμίσκων ιταλικών καί παράκαλοΰμεν διά τήν άμεσον χορήγησιν.
Δελτίον
Έπιχειρήσεων τής 17ης Δεκεμβρίου 1944
I. Δ ύ ν α μ ις τοΰ Σ υ ν τ ά γ μ α το ς: Αξιωματικοί καί όπλΐται 555.
II. Ό π λ ισ μ ό ς κ α ί π υ ρ ο μ α χ ικ ά τοΰ Σ υ ντά γ μ α το ς :
Τυφέκια 412, Στέν 11, Μπρέντα όπλοπολυβόλα 8, αύ
τόματα Μπρέντα 2, όλμίσκοι 4, πυροβόλα τών 37" δύο,
πυροβόλα Μπρέντα 1, πυροβόλα Πίατ τοΰ άρματος 3,
(μή λειτουργοΰντα), μέ άνάλογα πυρομαχικά.
ΙΠ. Μέσα: 1. Συνδέσμου, δέν ύπάρχουσιν. 2. Νοση
λείας, έφωδιάσθημεν σήμερον διά 40 άτομικών έπιδέσμων καί μικρας ποσότητος έπιδεσμικοΰ ύλικοϋ. 3. Με
ταφορών, Ενα αύτοκίνητον λεωφορεΐον τής Στρατιωτικής
478
Διοικήσεως λειτουργεί καλώς. Μία τρίκυκλος μοτοσυκλέττα λειτουργεί όμοίως καλώς.
IV. Δ ιά τ α ξ ις μ ά χ η ς τοΰ Σ υ ν τ ά γ μ α το ς: Τό Σύν
ταγμα κατείχε τάς θέσεις του ώς τήν προηγουμένην άνευ
μεταβολής.
V. Δ ύναμ ις, δ ιά τ α ξ ις κ α ί π ρ ο θ έ σ ε ις τοΰ έ χ θ ρ ο ϋ :
Ό έχθρός κατείχε τάς έναντι τοΰ Συντάγματος θέσεις του
ώς καί χθές άνευ μεταβολής. Τήν 11 - 13ην ώραν οί Στρα
τώνες τοΰ Συντάγματος έβλήθησαν διά 7 βλημάτων δλμων
ή πυροβολικοϋ άνευ άπωλειών. Όμοίως ό έχθρός έρριψε κατά τοΰ 'Ιεροΰ Βράχου τής Άκροπόλεως βλήματα πυ
ροβολικού ή δλμου 4, κατά τόν αύτόν ώς άνω χρόνον.
300 άνδρες τοΰ έχθροϋ, κατά πληροφορίας, είναι συγκεν
τρωμένοι είς χώρον μεταξύ Άκροπόλεως καί Μνημείου
Φιλοπάππου, μέ τήν πρόθεσιν νά έπιτεθοΰν κατά τοΰ Συν
τάγματος άπό δυσμάς.
VI. Δ ιεξα γ ω γ ή τοΰ ά γώ νο ς :Καθ’ δλον τό διάστημα
τής ήμέρας ούδεμία προσπάθεια έξεδηλώθη ύπό τοΰ
έχθροϋ. Τό Σύνταγμα εύρίσκεται έν συναγερμφ μάχης διά
τοϋ 1/3 τής δυνάμεώς του, έν φ τά 2/3 άναπαύονται.
"Εχουν ληφθή μέτρα τοιαϋτα ώστε, δλαι αί πλευραί τοΰ
τετραγώνου τοΰ Συντάγματος νά βάλλονται άποτελεσματικώς, έκ θέσεων άσφαλιζομένων πλήρως.
VII. Α π ο τ έ λ ε σ μ α τώ ν έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν : Μηδέν.
νίΠ. Ά π ώ λ ε ια ι: 1. Τοΰ Συντάγματος, μηδέν. 2. Τοΰ
έχθροϋ, μηδέν.
IX. Ή θ ικ ό ν : 1. Τοϋ Συντάγματος, άριστον. 2. Τοΰ
εχθρού, κατά πληροφορίας πολιτών, έρχομένων έκ τής
περιφερείας τής κατεχομένης ύπό τοΰ έχθροϋ, είναι λίαν
καταπεπτωκός.
X. Π ρ ο τά σ ε ις - Ε λ λ ε ί ψ ε ι ς : 1. Προτάσεις, μηδέν.
2. Ελλείψεις, έχομεν άνάγκην διακοσίων βλημάτων όλμίσκων, όμοίως ένός ίατροϋ χειρουργού, έπίσης χειροβομ
βίδων έπιθετικών 30 καί άμυντικών 50.
Δελτίον
Έπιχειρήσεων τής 18ης Δεκεμβρίου 1944
I. Δ ύ να μ ις τοΰ Σ υ ν τ ά γ μ α το ς: Αξιωματικοί 121 καί
όπλΐται 434, σύνολον 555.
Π. Ό π λ ισ μ ό ς κ α ί π υ ρ ο μ α χ ικ ά τοϋ Σ υ ν τ ά γ μ α τ ο ς :
Τυφέκια 412, Στέν 11, Μπρέντα όπλοπολυβόλα 8, αύτόμα
τα Μπρέντα 2, όλμίσκοι 4, πυροβόλα τών 37" δύο. Πολυ
βόλα Μπρέντα 1, πολυβόλα Πίατ, τοΰ άρματος, 3 (μή λειτουργοΰντα), μέ άνάλογα πυρομαχικά.
ΙΠ. Μ έσ α : 1. Συνδέσμου, δέν ύπάρχουσι ή μόνον άγγελιαφόροι. 2. Νοσηλείας, έφωδιάσθημεν σήμερον δι’
80 έπιδέσμων. 3. Μεταφορών, ένα αύτοκίνητον λεωφο
ρεΐον τής Στρατιωτικής Διοικήσεως, δπερ λειτουργεί κα
λώς. Δύο τρίκυκλοι μοτοσυκλέτται λειτουργοΰσαι όμοί
ως καλώς.
IV. Δ ιά τ α ξ ις μ ά χ η ς τοΰ Σ υ ν τ ά γ μ α το ς: Τό Σύντα
γμα κατείχε τάς θέσεις του, ώς τήν προηγουμένην, άνευ
μεταβολής.
V. Ό έχθρός άπωθήθη, παρ’ άγγλικών δυνάμεων, άνατολικώς Άρδηττοϋ καί άνατολικώς τής λεωφόρου Συγ-
γροΰ, μέχρι Φαλήρου. Τήν 12,45', ό έχθρός έρριψε 4 βλή
ματα δλμων καί έγγύς τοΰ Στρατώνος, έκ τών όποιων καί
έτραυματίσθη Ά γγλος στρατιώτης, μάλλον σοβαρώς.
VI. Δ ιεξα γ ω γ ή τοΰ άγώ νος. Καθ’ δλον τό διάστημα
τής ήμέρας ούδεμία προσπάθεια έξεδηλώθη ύπό. τοΰ
έχθροϋ. Τό Σύνταγμα εύρίσκεται έν συναγερμώ μάχης διά
τοΰ 1/3 τής δυνάμεώς του, τό 1/3 διετέθη είς έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις, είς τάς συνοικίας πλησίον τοΰ Στρα
τώνος έν συμπράξει μετ’ άγγλικών μονάδων καί ή ύπόλοιπος δύναμις άναπαύεται. Έ χουν ληφθή μέτρα τοιαΰτα,
ώστε δλαι αί πλευραί τοΰ τετραγώνου τοΰ Συντάγματος
νά βάλλωνται άποτελεσματικώς, έκ θέσεων άσφαλιζομένων πλήρως.
VII. Ά π ο τ έ λ ε σ μ α τώ ν έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν : Δύναμίς μας,
μετ’ άλλων Άγγλων, ένήργησαν έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις, είς διαφόρους συνοικίας πλησίον τοΰ Στρατώ
νος μας. .Συνελήφθησαν περί τούς 50 έλασΐται. έφ’ ών
κατεσχέθησαν καί δπλα.
νΠΙ. Ά π ώ λ ε ια ι: 1. Τοΰ Συντάγματος, μηδέν. 2. Τοΰ
έχθροϋ, μηδέν.
IX. Ή θ ικ ό ν : 1. Τοΰ Συντάγματος, άριστον. 2. Τοΰ
έχθροϋ, λίαν καταπεπτωκός, κατά πληροφορίας προερχομένας ήμΐν ύπό διαφόρων πολιτών καί καταθέσεων τών
συλλαμβανομένων.
X. Π ρ ο τ ά σ ε ις - Ε λ λ ε ί ψ ε ι ς : 1. Προτάσεις, μηδέν.
2. Ελλείψεις, εχομεν άνάγκην διακοσίων (200) βλημάτων
όλμίσκων. Όμοίως, ένός ίατροΰ χειρουργού, έπίσης 30
έπιθετικών χειροβομβίδων καί 50 άμυντικών.
Δελτίον
Έπιχειρήσεων τής 19ης Δεκεμβρίου 1944
I. Δ ύ να μ ις - Δ ιά τ α ξ ις κ α ί π ρ ο θ έ σ ε ις τοΰ έχ θ ρ ο ϋ :
Κατά πληροφορίας, έχθρικόν πυροβολικόν είναι τεταγμένον είς περιοχήν μεταξύ Κατσιπόδι καί Μπραχάμι,
μέ παρατηρητή ριον είς ύψωμα Κατσιπόδι. Όμοίως, είς
θέσιν παρά τήν πλατείαν συνοικισμοΰ Ύμηττοΰ, μέ παρα
τηρητή ριον είς θέσιν 300 μ. βορειοανατολικώς πλατείας
συνοικισμού Ύμηττοΰ. Έβλήθημεν διά πυρών πυροβό
λου, έκ τής κατευθύνσεως τοΰ Νεκροταφείου, έξ άποστάσεως πλέον τών 1.000 μ., (πυρά παρενοχλήσεως). Γενικώς
ή ήμέρα διέρρευσεν ήσύχως.
II. Δ ύ ν α μ ις τοΰ Σ υ ν τά γ μ α το ς καί ά π ο σ τ ο λ ή : Δύναμις, άξιωματικοι 124 καί όπλΐται 457, σύνολο ν 581.
Έ κ τούτων, δύναμις 15 άξιωματικών καί 160 όπλιτών
έγκατεστάθη άμυντικώς είς περιοχήν Κουκάκι, ώς έφεδρεία άγγλικών δυνάμεων, αί όποΐαι ένεργοΰν έκκαθάρισιν είς τήν περιοχήν ταύτην. Ή προκύπτουσα διαφορά
με τήν χθεσινήν δύναμιν προέρχεται λόγφ παρουσιάσεως
είς τό Σύνταγμα 3 άξιωματικών καί 23 όπλιτών έκ τής
Φρουράς τών φυλακών Άβέρωφ.
III. Ό π λ ισ μ ό ς κ α ί π υ ρ ο μ α χ ικ ά τοΰ Σ υ ν τ ά γ μ α τ ο ς :
Τό Σύνταγμα διαθέτει 444 τυφέκια, Στέν 11, όπλοπολυβόλα
Μπρέντα 9, αύτόματα Μπρέντα 2, όλμίσκοι 4, πυροβόλα
τών 37" 2, πολυβόλα Μπρέντα 1, πολυβόλα Πίατ, τοΰ
άρματος, τρία, έξ ών τό έν δέν λειτουργεί, μέ άνάλογα
πυρομαχικά.
IV. Μ έσ α : 1. Συνδέσμου, δέν ύπάρχουσιν είμή μόνον
άγγελιαφόροι. 2. Νοσηλείας, έπαρκώς διά τάς άνάγκας
τοΰ Συντάγματος. 3. Μεταφορών, διαθέτομεν 1 αύτοκίνητον λεωφορεΐον τής Στρατιωτικής Διοικήσεως, δπερ
λειτουργεί καλώς. Όμοίως δύο τρίκυκλα (μοτοσυκλέττες)
αΐτινες λειτουργούν καλώς.
V. Δ ιά τ α ξ ις μ ά χ η ς τοΰ Σ υ ν τ ά γ μ α το ς: Τό Σύνταγμα
κατέχει τάς θέσεις του άνευ μεταβολής.
VI. Δ ιεξ α γ ω γ ή άγώ νος, μηδέν.
VII. Α π ο τ ε λ έ σ μ α τ α έπ ιχειρ ή σ εω ν,.μ η δέν.
VIII. Ά π ώ λ ε ια ι: 1. Συντάγματος, μηδέν. 2. Έχθροϋ,
διεκομίσθησαν μέσφ τοΰ Συντάγματος, άποστελλόμενοι
είς στρατόπεδον συγκεντρώσεως, 50 ένοπλοι έλασΐται,
συλληφθέντες κατά τήν γενομένην σήμερον, έκκαθάρισιν περιοχής Γαργαρέτας, Κουκάκι. Περιήλθεν είς χεΐράς μας ύλικόν τοΰ ΕΛΑΣ, 32 τυφέκια, δν όπλοπολυβόλον
Μπρέντα καί 1700 φυσίγγια.
IX. Ή θ ικ ό ν : 1. Τοΰ Συντάγματος, άριστον. 2, Τοΰ
έχθροϋ, λίαν καταπεπτωκός, κατά παρεχομένας ήμΐν πλη
ροφορίας ύπό διαφόρων πολιτών διαμενόντων είς περιφερείας κατεχομένας ύπό έλασιτών, ώς καί άπό καταθέσεις
συλλαμβανομένων ένόπλων τοΰ ΕΛΑΣ.
X. Π ρ ο τ ά σ ε ις - Ε λ λ ε ί ψ ε ι ς : 1. Προτάσεις, μηδέν.
2. Ελλείψεις, εχομεν άνάγκην 200 βλημάτων όλμίσκων.
Όμοίως ένός ίατροΰ χειρουργού, 30 χειροβομβίδων έπι
θετικών καί 50 άμυντικών.
Δελτίον
Έπιχειρήσεων τής 20ής Δεκεμβρίου 1944
I. Δ ύ να μ ις δ ιά τ α ξ ις κ α ί π ρ ο θ έ σ ε ις τοΰ έ χ θ ρ ο ϋ :
Κατά πληροφορίας, λόχος Πεζικοΰ καί έχθρικόν Πυρο
βολικόν, είναι τεταγμένον είς τόν Ναόν Α γίας Βαρβάρας,
συνοικισμοΰ Κατσιποδίου, καμουφλαρισμένον μέ κλά
δους δένδρων. Όμοίως, είς τήν Α πλευράν φυλακών Βου
λιαγμένης, έχουν ταχθή 3 δλμοι. Ωσαύτως, είς τήν όδόν
Ισμήνης (πλησίον Σκουζέ) καί 500 μ. δυτικώς Σιδηροδρο
μικού Σταθμοϋ Λαρίσης, ΣΕΚ, έντός μάνδρας, ύπάρχουν
10 κοΰρσες πολυτελείας έλασιτών. Έπίσης έπί τής όδοΰ
Διδυμοτείχου 2, πάροδος Κωνσταντινουπόλεως, ύπάρχει
ένα τρακτέρ γερμανικόν, τό όποιον ρυμουλκεί §ν άντιαρματικόν πυροβόλον γερμανικόν. Είς θέσιν 500 μ. ΝΔ
έργοστασίου «ΒΙΟ» δπου τό Δημοτικόν Σχολεΐον Αγίου
Γεωργίου, στρατωνίζεται ό 2ος Λόχος τοΰ Α.Σ.Σ. τοΰ
ΕΛΑΣ. Είς συνοικισμόν Περιστεριού, ύπάρχει όρχος αύτοκινήτων καί άποθήκη πυρομαχικών. Τάγμα έλασιτών
προερχόμενον έκ Χαλκίδος καί 180 άγελάδες διά τήν δια
τροφήν τοΰ ΕΛΑΣ. Γενικώς ή ήμέρα διέρρευσεν ήσύχως.
II. Δ ύ να μ ις τοΰ Σ υ ντά γ μ α το ς κ α ί ά π ο σ τ ο λ ή : Δύναμις, άξιωματικοι 125 καί όπλΐται 458, σύνολον 583. Έκ
τούτων δύναμις 15 άξιωματικών καί 160 όπλιτών έγκα
τεστάθη άμυντικώς είς περιοχήν Κουκάκι, ώς έφεδρεία
άγγλικών δυνάμεων αί όποΐαι ένεργοΰν έκκαθάρισιν είς
τήν περιοχήν ταύτην. Ή προκύπτουσα διαφορά, μέ τήν
χθεσινήν δύναμιν, προέρχεται λόγφ παρουσιάσεως είς
τό Σύνταγμα 1 άξιωματικοΰ καί 1 όπλίτου, έκ τής Φρου
ράς φυλακών Βουλιαγμένης.
479
ΙΠ. Ό π λ ισ μ ό ς κ α ίπ υ ρ ο μ α χ ικ ά τ ο ϋ Σ υ ν τ ά γ μ α τ ο ς :
Τό Σύνταγμα διαθέτει 447 τυφέκια, Στέν 11, όπλοπολυβό
λα Μπρέντα 3, αύτόματα Μπρέντα 2, όλμίσκους 4, πυρο
βόλα τών 37" δύο, πολυβόλα Μπρέντα 1, πολυβόλα Πίατ,
τοΰ άρματος, τρία, έξ ών τό εν δέν λειτουργεί καί 1 μυδραλλιοβόλον έν χρήσει μέ άνάλογα πυρομαχικά.
IV. Μ έσ α : 1. Συνδέσμου, δέν ύπάρχουσι είμή μόνον
άγγελιαφόροι. 2. Νοσηλείας, άναγκαιοΰσιν ήμΐν φαρμα
κευτικά είδη. Υπεβλήθη είς τήν Στρατιωτικήν Διοίκησιν
είδική άναφορά. 3. Μεταφορών, διαθέτομεν 1 αύτοκίνητον λεωφορεΐον τής Στρατιωτικής Διοικήσεώς, δπερ λει
τουργεί καλώς, όμοίως δύο τρίκυκλα (μοτοσυκλέττας)»
αΐτινες λειτουργούν καλώς.
V. Δ ιά τ α ξ ις μ ά χ η ς τοϋ Σ υ ν τ ά γ μ α το ς: Τό Σύντα
γμα κατέχει τάς θέσεις του άνευ μεταβολής.
VI. Δ ιεξα γω γή ά γώ νος, μηδέν.
VII. Α π ο τ έ λ ε σ μ α τώ ν έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν , μηδέν.
VIII. Ά π ώ λ ε ια ι: 1. Τοΰ Συντάγματος, μηδέν. 2. Τοϋ
έχθροϋ, διεκομίσθησαν μέσφ τοΰ Συντάγματος, άποστελλόμενοι είς Α' Άστυνομικόν Τμήμα, 42 έλασΐται, συλληφθέντες κατά τήν γενομένην σήμερον έκκαθάρισιν πε
ριοχής Γαργαρέτας, Κουκάκι.
IX. Η θ ικ ό ν : 1. Τοΰ Συντάγματος, άκμαιότατον. 2.
Τοΰ έχθροϋ, λίαν καταπεπτωκός, ώς μάς έπληροφόρησαν
διάφοροι πολΐται, διαμένοντες είς περιφερείας κατεχομέ
νας ύπό έλασιτών, ώς καί άπό καταθέσεις συλλαμβανομένων τοιούτων.
X. Π ρ ο τ ά σ ε ις - Ε λ λ ε ίψ ε ις : 1. Προτάσεις, μηδέν.
2. Ελλείψεις, έχομεν άνάγκην 200 βλημάτων όλμίσκων,
όμοίως ένός ίατροϋ χειρουργοΰ, 30 έπιθετικών χειρο
βομβίδων καί 50 άμυντικών».
Ό
Διοικητής τοϋ Συντάγματος
ΣΑΜΟΥΗΛ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Συνταγματάρχης Χωροφυλακής
14. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΣΟΦΡΑ
Ό ύπσδιοικητής τοϋ Συντάγματος, άντισυνταγματάρχης Εύάγγελος Σοφράς, τήν 3ην Μαρτίου 1945,
τρεις μόλις μήνας μετά τήν έναρξιν τής Δεκεμβρια
νής άνταρσίας τών κομμουνιστών, έδωσεν όμιλίαν,
παρουσίςι τοϋ προέδρου καί τών μελών τής Κυβερ
νήσεως, τών μελών τής Αγγλικής Αποστολής καί
πολλοϋ άλλου κόσμου, «περί τών πολεμικών έπι
χειρήσεων τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, κατά τήν κομμουνιστικήν έπανάστασιν τοϋ
Δεκεμβρίου 1944». Παρεθέτομεν τό κείμενον τής
διαφωτιστικής αύτής περί τών διαδραματισθέντων
γεγονότων όμιλίας, παραλείποντες τινά άσχετα πρός
τήν παραστατικήν άφήγησιν.
«... Κατά τάς παραμονάς τών έπιχειρήσεων ή άτμόσφαιρα είναι κεκορεσμένη άπό φήμας, έπιβεβαιουμένας
έκ τών πραγμάτων, δτι έπίκειται έπίθεσις κατά τοΰ Συν
τάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη.
Μετά ή ταυτοχρόνως μέ τήν έξουδετέρωσιν δλων σχε
δόν τών άλλων Υπηρεσιών Χωροφυλακής καί Αστυνο
μίας Πόλεων, ό κλοιός πέριξ τοϋ Συντάγματος σμικρύνεται άσφυκτικώς, διά νά φθάση, τήν παραμονήν τής έπι
θέσεως, είς άπόστασιν όλίγων μέτρων άπ’ αύτοϋ, χωρίς
νά άφεθοϋν άνεκμετάλλευτα δλα τά μακρύτερον τοϋ Συν
τάγματος δεσπόζοντα σημεία, Νεκροταφεΐον, Φυλακαί
Βουλιαγμένης, Μνημεΐον Φιλοπάππου κλπ., μεταβληθέντα ύπό τοΰ έχθροϋ είς φωλεάς πολυβόλων, δλμων, αύτο
μάτων κλπ. δπλων.
Οί άνδρες τοϋ Συντάγματος, ψύχραιμοι καί Αποφασι
στικοί, άναμένουν τήν έπίθεσιν. Γνωρίζουν δτι, τό Σύν
ταγμα, άποτελεΐ τό μόνον έμπόδιον τών έπαναστατών,
480
διά τό τελικόν καί εύκολον—μετά τήν πτώσιν τοϋ Συντά
γματος—άλμα πρός τήν καρδίαν τής πόλεως, δηλαδή
τό ξενοδοχεΐον τής «Μεγάλης Βρεττανίας», ενθα ή Ε λ
ληνική Κυβέρνησις, τήν Στρατιωτικήν Διοίκησιν καί τόν
περί τήν πλατείαν Συντάγματος χώρον έν γένει, διά τήν
κατάληψιν τής άρχής, καί είναι έτοιμοι, νά προτάξουν
τά στήθη των καί νά πέσουν μέχρις ένός, διά ν’ άποσοβηθή μία άλλη «νύκτα Αγίου Βαρθολομαίου». Αύτό δμως,
τό γνωρίζει καλά καί ό έχθρός καί δι’ αύτό εϊχεν έκδώσει
αύστηράν διαταγήν ΐνα, άντί πάσης θυσίας, μέχρι τής
μεσημβρίας τής 6ης Δεκεμβρίου, πέση τό Σύνταγμα.
Καί ήρχισεν ή έπίθεσις, λίαν πρωί τήν 6ην Δεκεμβρίου.
Χωνιά, σάλπιγγες, κώδωνες Εκκλησιών, άλαλαγμοί, καλοΰν τούς έπαναστάτας είς συναγερμόν κατά τοΰ Συντά
γματος. Στίφη έξηγριωμένων πολεμιστών, όρμοΰν κατά
κύματα κατά τών ύπερασπιστών τοΰ κτιρίου, δύο πλήρη
συντάγματα πολεμικά, βοηθούμενα άπό τόν έφεδρικόν
ΕΛΑΣ τών συνοικιών Παγκρατίου, Βύρωνος, Καισαριανής, Γούβας, Κατσιποδίου, Καλλιθέας, Δουργουτίου, Νέου
Κόσμου, Κουκακίου, Πετραλώνων, Νέων Σφαγείων καί
Ψυρρή, άρτίως έξωπλισμένα, έξαπολύουν πΰρ καί σίδηρον
κατά τοϋ Συντάγματος καί τών έξωτερικών φυλακίων του.
Ή. ήμέρα προχωρεί, ή όρμή τών έπιτιθεμένων αύξάνει,
τά έξωτερικά φυλάκια, τό §ν μετά τό άλλο, ύποκύπτουν
ύπό τήν τρομακτικήν πίεσιν, άσυγκρίτως ύπερέχοντος
είς άνδρας καί ύλικόν έχθροϋ, καί οί άνδρες των συλλαμβανόμενοι σφάζονται, άλλά τό Σύνταγμα μένει άπόρθητον. Ή μεσημβρία παρέρχεται καί ή διαταγή τών πολι
τικών καθοδηγητών «περί καταλήψεως τοϋ Συντάγματος
πάση θυσίςι» μένει άνεκτέλεστος. Οί άναρχικοί βιάζονται
νά έπιβάλουν τάς άρχάς των, είς τόν τράχηλον τοϋ Έ λλη-
νικοϋ Λαοϋ, άλλά και είς τάς φλέβας τών ύπερασπιστών,
τοϋ νεωτέρου Άλκαζάρ, σφύζει αίμα Έλληνικόν και τό
πρόσταγμα τών προγόνων των «ή τάν ή έπί τάς» ήχει
δναύλον είς τά ώτά τών καί άποκρούουν μέ θυσίαν τάς
έπανειλημμένας καί λυσσώδεις έπιθέσεις τών έπαναστα
τών. Ό έχθρός καταλαμβάνεται άπό λύσσαν, οί καπεταναϊοι ώρύονται, οί άξιωματικοί των μαίνονται, φανατι
σμένοι άγριοι γενειοφόροι άλαλάζουν, αί έφοδοι πολλαπλασιάζονται.
Άπό 2-4 μ.μ. μύδροι, όβίδες, δλμοι, χειροβομβίδες,
έμπρηστικαί βόμβαι, έξερεύγονται άπό τά στόμια τών
ποικιλωνύμων μηχανών τοΟ θανάτου και έχουν μεταβάλει τό προαύλιον και τό Σύνταγμα είς άληθινήν κόλασιν
ή έντασις κορυφοϋται, ή όρατότης φθάνει είς τό μηδέν,
άλλά και άποτέλεσμα μηδέν. Οί ήρωικοί άνδρες τοϋ Συν
τάγματος τηροϋν τάς θέσεις των καί ΐστανται ώς βράχοι
άκλόνητοι, πρό τών όποίων θραύονται ώς παιδικά άθύρματα τά άλλεπάλληλα κύματα τών έφορμούντων.
Τήν 4ην άπογευματινήν, αί έπιθέσεις τοϋ έχθροϋ χαλαροϋνται διά νά καταπαύσουν τελείως τήν 6ην ώραν, ό
πότε ό έχθρός, άντελήφθη πλέον δτι «τό Σύνταγμα δέν
πέφτει», διότι οί ύπερασπισταί του είχον ώς σύνθημα τό
«δέν θά περάσουν», και κατησχυμένος άποσύρεται, άφίνων παρενοχλητικά μόνον πυρά καθ’ δλην τήν νύκτα.
Ό άπολογισμός τής πρώτης ήμέρας είναι έκπληκτικός.
Άπώλειαι τοϋ Συντάγματος σημαντικαί, άλλά διά τόν
έχθρόν αί άπώλειαι είναι λίαν όδυνηραί. Δεκάδες καί έκατοντάδες σωριάζονται οί νεκροί καί τραυματίαι των,
πρό τών όμμάτων τών λυσσώντων καπεταναίων, τόσον
ώστε τά πέριξ νοσοκομεΐά των ύπερπληροϋνται καί έπιτάσσονται νέα τοιαΟτα είς Καλλιθέαν καί Νέον Κόσμον.
Μόλις τήν 6ην μ.μ., μετά τήν μάχην, μικρά όμάς Άγγλων
έγκατεστάθη είς πολυκατοικίαν τής όδοϋ Μακρυγιάννη Βύρωνος, άναχωρήσασα τήν έπομένην.
Ή έπομένη, 7η Δεκεμβρίου, ήτο ήμέρα περισυλλογής
καί άνασυντάξεως τοΟ έχθροϋ, δστις άνετίναξε, κατά τήν
νύκτα διά δυναμίτιδος, τμήμα τοϋ μανδροτοίχου καί κατέ
λαβε δεσποζούσας θέσεις, διά νέαν έπίθεσιν. Παρενοχλη
τική βολή τοϋ έχθροϋ, συνεχής καθ’ δλην τήν ήμέραν,
έξηκολούθησε καί τήν 8ην καί 9ην Δεκεμβρίου, όπότε
τμήματα τοϋ Συντάγματος ένήργησαν έκκαθαριστικήν
έξόρμησιν πλησίον τοϋ Στρατώνος, έμειώθη δέ ή δύναμίς
μας κατά 100 άνδρας, άποσταλέντας άλλαχοϋ καί άνετινάχθη καί έτερον τμήμα τοϋ μανδροτοίχου.
10η Δεκεμβρίου. Νέα ήμέρα δόξης. Προπαρασκευή τοϋ
έχθροϋ διά πυρών αύτομάτων, βαρέων δλμων, ριπτομένων
έκ τών φυλακών Βουλιαγμένης, έστοίχισεν είς τό Σύντα
γμα τήν καταστροφήν ένός παρατηρητηρίου του καί τόγ
φόνον ή τραυματισμόν δλων τών έπ’ αύτοϋ άνδρών, είς
ένα έξώστην τοϋ β' όρόφου.
Τήν 7ην καί 30' βαλλόμεθα έντονώτερον καί διά πυροβολικοϋ, καταστραφέντος τοΰ άνω όρόφου καί τεθέντων
έκτός μάχης πολλών άξιωματικών καί όπλιτών. Ό άγών
αύξάνει είς έντασιν και τήν 8ην πρωινήν βαλλόμεθα
σφοδρώς, έκ θέσεων έγγύς τοϋ Συντάγματος, μέ έντατικά,
άκατάπαυστα φονικά πυρά, είς τά όποια οί άνδρες μας
άπαντοϋν άποτελεσματικώς μέ τά πενιχρά των δπλα καί
κρατοϋν τάς θέσεις των.
Πολλά δπλα άχρηστεύονται, λόγφ έλαττωματικότητος
καί παραδίδονται είς πρόχειρον συνεργεΐον διά τήν έπισκευήν των, διότι τά δπλα μας είναι μετρημένα. Τό συνεργεϊον έπι σκευάζει καί παραδίδειείς τούς μαχητάς τά δπλα
διά τήν συνέχισιν τοϋ άγώνος.
Ό έφοδιασμός τών άνδρών, διά πυρομαχικών, γίνεται
δι’ είδικής υπηρεσίας, μεταβαινούσης είς τάς θέσεις μά
χης, ύπό τό καταιγιστικόν πϋρ τοϋ έχθροϋ. Πολλοί έκ τών
τής ύπηρεσίας ταύτης δέν έπέστρεψαν είς τάς θέσεις των.
Ό άγών τοϋ δικαίου καί τής έλευθερίας, έναντίον τής
βίας καί τής τυραννίας, έμψυχώνει τούς μαχητάς, είς τά
στήθη τών όποίων πάλλεται ή καρδιά τής Ελλάδος καί
μέσα στίς ψυχές των γιγαντοϋται ή θέλησις τής θυσίας.
Τήν 8-9 πρωινήν, ή πίεσις φθάνει είς τό κατακόρυφον,
διά νά χαλαρωθή τήν 11ην, κατόπιν τεραστίων άπωλειών
τών έπαναστατών, έν άναμον^ προφανώς ένισχύσεων,
διότι, τήν μεσημβρίαν ό έχθρός άναλαμβάνει νέαν σφοδράν γενικήν έπίθεσιν καί ό άγών άποβαίνει κρίσιμος.
Τήν 1.30' μ,μ. ή πίεσις καθίσταται άφάνταστος, τοϋ
έχθροϋ χρησιμοποιοϋντος καί νάρκας, έμπρηστικάς βόμ
βας, δυναμίτιδα κλπ., καί μόλις τήν 3 μ.μ. άποσύρεται έπί
τή έμφανίσει τριών άγγλικών άρμάτων, προσωρινώς δ
μως, διότι, άμα τή άπομακρύνσει των τήν 3.20', έπαναλαμβάνεται σφοδροτέρα ή έπίθεσις, όπότε άνοίγεται πλέον
ρήγμα είς τόν μανδρότοιχον.
Τό έχθρικόν πυροβολεϊον κροτεί, οί δλμοι έκρήγνυνται,
αί σφαίραι σφυρίζουν, πύρινον τείχος περιβάλλει τούς
άμυνομένους. Παρ’ δλα ταϋτα* δμως, ό έχθρός άνεχαιτίσθη όριστικώς καί ή μάχη κατέπαυσε μέ πλήρη ήτταν
αύτοϋ. Τήν 8ην μ.μ. όμάς Άγγλων έγκατεστάθη μονίμως
έντός τοϋ Στρατώνος καί έτοποθέτησε παγίδας είς τό μέ
ρος τοϋ ρήγματος. Ή δύναμις τών Άγγλων άνεχώρησε
μετ’ όλίγας ήμέρας.
Ή 11η Δεκεμβρίου διέρρευσε μέ διαρκείς καί ύπόπτους
συγκεντρώσεις τών έλασιτών και άνατινάξεις είς τήν νοτίαν πλευράν τοϋ περιβόλου, μέχρι τής 8ης νυκτερινής,
όπότε έξεδηλώθη νυκτερινή σφοδρά έπίθεσις, διαρκέσασα μέχρι τής 2ας πρωινής τής 12ης Δεκεμβρίου. Είς τήν
έκ τοϋ σκότους σύγχυσιν, ήλθον έπίκουροι φωτιστικοί
βολίδες τών Άγγλων, έκπεμφθείσαι τή είσηγήσει τοϋ
παρ’ αύτοίς άξιωματικοϋ - συνδέσμου τοϋ Συντάγματος.
Νέα περιφανής καί αύτή ή νίκη, έσωσε τό Σύνταγμα διά
μίαν άκόμη φοράν.
12η Δεκεμβρίου. Πολυπληθείς συγκεντρώσεις έπανα
στατών φέρουν τό Σύνταγμα περικυκλωμένον, οίκήματα
δέ πέριξ αύτοϋ καίονται ύπ’ αύτών, πρός δημιουργίαν έπιπέδου όρατότητος διά νεωτέραν έπίθεσιν, ήτις συνεχίσθη
καί τήν έπομένην διά σφοδροϋ βομβαρδισμού καί διά
πυρών Πεζικοϋ, μέ έλαφράς άπωλείας τοϋ Συντάγματος
είς άνδρας, άλλά μέ ήθικόν άκμαΐον καί άκαμπτον τήν
άπόφασιν τής ματαιώσεως τών σκοπών τοϋ άντιπάλου.
Αί άλλεπάλληλοι άποτυχίαι τών άναρχικών, τούς έξώθησαν είς τό νά κατέλθουν είς έπίπεδα χαμερπή. και άπάν481
θρωπα, διότι τήν Μην Δεκεμβρίου άπέκοψαν τόν ύδρευτικόν άγωγόν τοΟ Συντάγματος. Ά λλ’ οΰτε ή πείνα (διότι
τάς δύο πρώτος ήμέρας τής μάχης οί άνδρες δέν έφαγον
τίποτε, τάς δέ έπομένας έτρέφοντο άνεπαρκώς), οΰτε ή
δίψα οΰτε ή άϋπνία καί αί άλλαι παντοειδείς στερήσεις,
ήτο δυνατόν νά καταβάλουν τό φρόνημα τών ήρωικών
ύπερασπιστών τοΰ Συντάγματος, διότι είχον ώς έμβλημά
των τό «αίέν άριστεύειν».
Τήν 15ην Δεκεμβρίου, ή Διοίκησις τοΰ Συντάγματος
Αντιλαμβάνεται δτι ό άγών έκρίθη όριστικώς ύπέρ αύτοΰ
καί διατάσσει τήν έξόρμησίν τμημάτων, πρός έκκοίθάρισιν τής καταστάσεως καί διάσπασιν τοΰ κλοιοΰ τής πο
λιορκίας. Αξιωματικοί καί όπλΐται φθάνουν μέχρι τών
φωλεών τών έπαναστατών καί συλλαμβάνουν αιχμαλώτους
καί κυριεύουν πολεμικόν ύλικόν. Ά πό τής στιγμής ταύτης,
τήν πρωτοβουλίαν τών έπιχειρήσεων έχει πλέον τό Σύν
ταγμα. Ένεργεΐ έξερευνήσεις τών πέριξ χώρων καί φθάνει
μέχρι Καλλιθέας, έν συνεργασία καί μέ άγγλικάς όμάδας.
Έγκαθιστφ προκεχωρημένα φυλάκια καί έπι βάλλει τό
κράτος τοΰ Νόμου είς τήν άπελευθερουμένην περιοχήν.
Ό έφιάλτης, ό όποιος έπίεζε τά στήθη τών κατοίκων
τής συνοικίας Πλάκα, οίτινες παρηκολούθησαν μέ άγωνίαν τήν έξέλιξιν τών έπιχειρήσεων, έκ τών όποίων έξηρ-
τάτο ή ίδική των τύχη, έξηφανίσθη καί οί πρώτοι έντιμοι
νομοταγείς πολΐται έναγκαλίζονται καί άνταλάσσουν άσπασμούς χαράς καί άγαλλιάσεως.
Ούτως έληξεν ή έπική μάχη τοΰ ήρωικοΰ Σύντάγματος
Χωροφυλακής, μέ περιφανή νίκην τών γενναίων πολεμι
στών του καί μέ όλοσχερή συντριβήν τών άναρχικών.
Σημειωτέον δέ δτι, μετά τάς άποτυχίας τών πρώτων ήμε
ρών, ό έχθρός μετέφερεν έκ Χαλκίδος, Κορίνθου, Ά ρ
γους, Τριπόλεως έκλεκτάς έφεδρείας έξησκημένων πο
λεμιστών του, είς οΰς ψευδώς έλεγεν δτι μεταβαίνουσιν
εις Αθήνας, ίνα λάβουν μέρος είς παρέλασιν έπί τή περι
φανή νίκη τοΰ ΕΛΑΣ. Ό ταν δμως έφθανον ένταΰθα καί
άντελαμβάνοντο τήν άλήθειαν, είς πρώτην εύκαιρίαν (διότι
έπετηροΰντο αύστηρώς ύπό τών καθοδηγητών πρός πρόληψιν λιποταξιών) παρεδίδοντο καθ’ όμάδας είς όλιγομελεΐς άγγλικάς καί έλληνικάς άνιχνευτικάς μονάδας,
καταρώμενοι τούς άρχηγούς των.
Αψευδής μάρτυς τής σφοδρότητος τών μαχών τοΰ Συν
τάγματος είναι αύτό τό κτίριον αύτοΰ, τό όποιον, έπιβλητικόν καί όγκώδες, άλλ’ έρειπωμένον, σχεδόν ράκος, φέ
ρει έπ’ αύτοΰ, ώς χαινούσας είσέτι πληγάς, καταφανή τά
ίχνη τής μανίας τών έπιτιθεμένων, οίτινες έχοντες έμφανή στόχον έξεδήλωσαν έπί τοΰ άψύχου κτιρίου δλην τήν
λύσσαν των».
15. Η ΕΓΠΣΗΜΟΣ ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Ή κατωτέρω εκθεσις, συντεταγμένη βάσει περισυλλεγέντων εύθύς μετά τά διαδραματισθέντα γεγο
νότα στοιχείων είς τό Άρχηγεΐον Χωροφυλακής,
άποτελεΐ τμήμα έπισήμου έκθέσεως περί τής Δε
κεμβριανής κομμουνιστικής στάσεως καί τής συμ
βολής τής Χωροφυλακής πρός καταστολήν ταύτης.
Παραθέτομεν τοϋτο, ώς έπίσημον κείμενον έκ τής
Στρατιωτικής Ιστορίας τής Ελλάδος, κατά τήν πε
ρίοδον ταύτην.
«ΕΠΙΘΕΣΙΣ
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
α) Γενική κατάστασις
Τό Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, στεγαζόμενον είς τό κτιριακόν συγκρότημα τοΰ άλλοτε Στρατιω
τικού Νοσοκομείου Μακρυγιάννη, παρά τήν ομώνυμον
όδόν πλησίον τής Άκροπόλεως, άπετέλει διά τούς έπαναστάτας κομμουνιστάς τήν πύλην πρός τό κέντρον τής
πόλεως καί, ίδίςι, πρός τήν πλατείαν Συντάγματος, πέριξ
τής όποίας έστεγάζετο ή Κυβέρνησις.
Έπειδή διά τών πυρών του ήδύνατο νά καλύπτη τόν το
482
μέα άπό Μνημείου Φιλοπάππου μέχρι καί πέραν τοΰ λό
φου Άρδηττοΰ, ούδεμία διείσδυσις έκ τής νοτιοδυτικής
πλευράς ήτο δυνατή, πρός τήν πλατείαν Συντάγματος,
τών έπαναστατών, δπου καί ό άντικειμενικός σκοπός των,
έάν δέν κατεβάλλετο καί έξουδετεροϋτο, όπωσδήποτε
πάση θυσίφ, ή έθνική αΰτη έπαλξις. Έπρεπε, έπομενως,
νά έκλειψη όπωσδήποτε τό έθνικόν αύτό προπύργιον,
διότι ό έχθρός ήτο άδύνατον νά ένεργήση πρός τό κέντρον
τής πόλεως μέ άκάλυπτα τά νώτά του καί μέ άθικτους είς
τά μετόπισθεν αύτοΰ έχθρικάς δυνάμεις.
Ταϋτα έχουσα ύπ’ δψιν της ή ήγεσία τών κομμουνιστών,
διέθεσε διά τήν έναντίον τοϋ Συντάγματος1Μακρυγιάννη
έπίθεσίν της τρία συντάγματα Πεζικοΰ τοΰ ΕΛΑΣ, ένισχυμένα μέ ίσχυράς δυνάμεις τοΰ τοπικοϋ έφεδρικοΰ
ΕΛΑΣ, συνολικής δυνάμεως 5.000 άνδρών περίπου, άρτίως εξοπλισμένων διά τυφεκίων, αύτομάτων μυδράλλίων,
βαρέων δλμων, άντιαρματικών πυροβόλων, χειροβομβί
δων, δεσμών δυναμίτιδος καί άφθόνων πυρομαχικών. Έπί
πλέον, ό έχθρός διαθέτει τά πυρά πυροβολικού, τεταγμένου είς τά ΒΔ τοΰ Α' Νεκροταφείου Αθηνών ύψώματα,
ήτοι είς άπόστασιν έλάσσονα τών 1.500 μέτρων.
"Έναντι τών έχθρικών τούτων δυνάμεων τό Σύνταγμα
Μακρυγιάννη διέθετε διά τήν άμυνάν του όγδοήκοντα
όκτώ (88) άξιωματικούς Χωροφυλακής καί 429 όπλίτας,
ώς καί δώδεκα (12) άξιωματικούς διαφόρων δπλων τοΰ
Στρατεύματος, έθελοντικώς προσφερθέντας νά άγωνισθώσι κατά τ<©ν έπαναστατών.
Ό όπλισμός, λίαν έλλιπής, άπετελεΐτο άπό 289 τυφέ
κια διαφόρων τύπων μετά 11.500 φυσιγγίων, τρεις (3)
άτομικούς δλμους μετά 30 βλημάτων, τρία (3) όπλοπολυ
βόλα Μπρέντα μετά 1.000 φυσιγγίων, 11 αύτόματα Στέν
μετά 150 φυσιγγίων έκαστον και ενα όπλοπολυβόλον
Μπρέντα μετά 600 φυσιγγίων, 2 πυροβόλα τών 37” μετά
400 βλημάτων καί 1 μικρόν άρμα μάχης πεπαλαιωμένον,
μετά 3 πολυβόλων άχρηστευθέντων άπό τής πρώτης στι
γμής λόγφ παλαιότητος. Ή δύναμις αύτη καί τά διατι
θέμενα μέσα πυρός είχον κατανεμηθή, βάσει σχεδίου άμύ
νης τοΰ κτιριακοϋ συγκροτήματος, συνταχθέντος ύπό
άνωτέρου άξιωματικοϋ τοΟ Στρατεύματος (άντισυνταγματάρχου τότε Κωστοπούλου Κωνσταντίνου), καί περιλαμβάνοντος τρεις γραμμάς άμύνης, έξωτερικήν, διερχομένην έκ γειτονικών οίκιών καί ταρατσών δεσποζουσών
τής περιοχής καί τοϋ προαυλίου τοΰ Συντάγματος, κυρίαν
γραμμήν άντιστάσεως, περιλαμβάνουσαν θέσεις άμύνης
είς τόν περίβολον (μανδρότοιχον) τών κτιρίων καί τέλος
έσωτερικήν γραμμήν άμύνης, ή όποία ήτο τό είς τό κέν
τρον τοΰ προαυλίου μεγάλο κτίριον, ένθα καί τό Διοικη
τή ριον.
β) Διεξαγωγή τοΟ άγώνος
Ύ πό τοιαύτας συνθήκας δυνάμεως, όπλισμοϋ καί τοπι
κής καταστάσεως, τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη, κατόπιν
τών παρατηρουμένων ύπόπτων κινήσεων πέριξ τούτου
καί τών άλλεπαλλήλων πληροφοριών δτι έπίκειται έπίθεσις τών κομμουνιστών έναντίον αύτοϋ, κατέλαβε, τήν
5ην Δεκεμβρίου 1944, πρώτην ήμέραν τοΰ άγώνος, τάς
θέσεις άμύνης τούτου καί είς τάς τρεις γραμμάς άντιστάσεως, βάσει τοΰ σχεδίου άμύνης.
Οδτω, κατελήφθησαν όκτώ οΐκίαι καί ταράτσαι πέριξ
τοΰ Συντάγματος, ένθα έγκατεστάθησαν φυλάκια, δυνά
μεως έκαστον 10 άνδρών περίπου, άπό άξιωματικούς,
καθώς καί άπασαι αί λοιπαί θέσεις άμύνης έπί τών έτέρων
δύο γραμμών άντιστάσεως, οί δέ άνδρες ήσχολήθησαν
άμέσως μέ τήν όργάνωσίν τών θέσεων μάχης. Ή άποστολή τοϋ Συντάγματος ήτο ή διατήρησις τών θέσεών του
πάση θυσίςι.
2α ή μ έρ α το ϋ ά γ ώ ν ο ς - 6.12.1944.
Τήν 6ην ώραν, είναι άκόμη νύξ καί έπικρατεΐ άπόλυτος
ήσυχία. Αίφνης, καταιγισμός πυρών αύτομάτων δπλων
καί τυφεκίων, ώς καί έκρήξεις χειροβομβίδων, συγκλο
νίζουν τήν άτμόσφαιραν.
Ό έχθρός έπιτίθεται κατά τών φυλακίων τής έξωτερίτ
κής γραμμής άμύνης, τών όποιων οί άνδρες άπτόητοι
ήμύνοντο μετά θάρρους καί πείσματος.
Περί τήν 7ην ώραν, άλλεπάλληλα κύματα έλασιτών,
μετά μαινομένου δχλου, έπιτίθενται κατά μάζας κατά τών
φυλακίων. Τό σχέδιον πυρός τής άμύνης λειτουργεί κα
λώς καί αί άπώλειαι τοΰ έχθροϋ εΐναι σοβαραί. Δι’ δ
κάμπτεται καί ύποχωρεΐ. Επανέρχεται δμως μετ’ όλίγον
είς σειράν λυσσαλέων διαδοχικών έπιθέσεών κατά τών
έξωτερικών φυλακίων, δι’ δλων τών είς τήν διάθεσίν του
δπλων. Ή έπίθεσίς του ήτο περισσότερον σφοδρά κατά
τών, είς ΝΔ καί ΝΑ πλευράν τών στρατώνων, έξωτερικών
φυλακίων, τά όποια, ύποστάντα τό μεγαλύτερον βάρος τοϋ
έχθροϋ, ύπέκυψαν περί τήν 12ην ώραν. Έ ν τφ μεταξύ
καί άπό τής ώρας ταύτης ό έχθρός ήρχισε νά βάλλη τά
έσωτερικά φυλάκια καί τό κεντρικόν κτίριον τοϋ Συντά
γματος διά πυροβολικοϋ εύθυτενοϋς τροχιάς, δλμων καί
αύτομάτων δπλων. Ή κυρία προσπάθεια αύτοϋ στρέφε
ται ήδη κατά τής ΝΑ πλευράς τοϋ περιβόλου τών στρατώ
νων, έναντίον τής όποίας έπιτίθεται διά χειροβομβίδων,
αύτομάτων δπλων, φιαλών βενζίνης καί δεσμών δυναμί
τιδος, τά όποια έρριπτον έκ καταληφθεισών παρακειμέ
νων οίκιών.
Ό τελευταίος δροφος τοΰ κεντρικοΰ κτιρίου καί ή
ταράτσα αύτοϋ δέχονται συνεχή καταιγισμόν πυρός έχθρικοϋ πυροβολικοϋ καί δλμων καί άνδρες φονεύονται καί
τραυματίζονται, δι’ δ καί διατάσσεται ή έκκένωσις τοϋ
όρόφου τούτου. Τό άρμα μάχης, ύποστάν βλάβην άπό τής
πρωίας έκ βλήματος έχθρικοΰ δλμου, παραμένει άχρησιμοποίητον.
Ή μεγαλυτέρα σφοδρότης τοΰ άγώνος παρετηρήθη τήν
14ην ώραν, καθ’ ήν καταιγισμός πυρός καλύπτει τό προαύ
λιον καί τά κτίρια τοΰ Συντάγματος καί πυκνοί καπνοί,
φλόγες καί σκόνη περιβάλλουσι τά πάντα, ώστε ή όρατότης νά έκμηδενισθή. Πυρκαΐαί έσημειώθησαν είς διάφορα
σημεία τοΰ κτίσματος καί είς άντικείμενα τοΰ στρατώνος,
έκ τών ριπτομένων ύπό τών έλασιτών φιαλών βενζίνης
μετά δεσμών δυναμίτιδος καί τών έμπρηστικών βλημάτων.
Ή κατάστασις παρουσιάζεται κρίσιμος, άλλ’ οί άνδρες
άμύνονται ήρωικώτατα, δι’ δλων τών είς τήν διάθεσίν των
μέσων πυρός καί, είς τό τέλος τής ήμέρας, ό έχθρός έχει
γίνει κύριος μόνον τών έξωτερικών φυλακίων πρός ΝΔ
καί ΝΑ τοΰ Συντάγματος.
Περί τήν 19ην ώραν, έπελθόντος τοΰ σκότους, ό έχθρός
έμείωσε τά πυρά του, πλήν ό άγών συνεχίσθη άσθενής
καθ’ δλην τήν διάρκειαν τής νυκτός. Οί άνδρες νήστείς
καί άνευ ΰδατος καθ’ δλην τήν ήμέραν καί τήν νύκτα, διότι
ό έχθρΐ>ς άπέκοψε τάς όδούς έπικοινωνίας καί κατέστρε
ψε τό ύδρευτικόν δίκτυον, παρέμειναν άπτόητοι είς τάς
θέσεις των καί μέ άριστον ήθικόν. Αί κατά τήν ήμέραν
ταύτην άπώλειαι τοΰ Συντάγματος άνήλθον είς νεκρούς
όπλίτας 14, τραυματίας άξιωματικούς 8, όπλίτας 25,· έξαφανισθέντας άξιωματικούς 5, όπλίτας 35 (τών έξωτερικών
φυλακίων). Αί άπώλειαι τοΰ έχθροϋ, ώς έξηκριβώθη έκ
τών συλληφθέντων αιχμαλώτων, άνήλθον είς 250 νεκρούς
καί τραυματίας.
3η ή μ έρ α τοΰ ά γ ώ ν ο ς - 7.12.1944.
Ό έχθρός κατέλαβε δεσποζούσας τοΰ προαυλίου θέσεις
(ταράτσαι καί παράθυρα παρακειμένων οίκιών), ώς καί
τόν λόφον τοΰ Μνημείου Φιλοπάππου καί, έκεΐθεν, δι’
δλης τής ήμέρας καί νυκτός, έβαλλε κατά τοΰ Συντάγμα
τος παρενοχλητικά πυρά. Περί τήν 20ήν καί μέχρι τής
24ης ώρας, ό έχθρός κατέρριψε διά δυναμίτιδος μέρος τοΰ
μανδροτοίχου τοϋ προαυλίου τής νοτίας πλευράς τοΰ
483
Συντάγματος. Οί άνδρες διατηροΟσι τάς θέσεις των, ά
καμπτοι καί μέ ήθικόν άκμαΐον, μολονότι άπό διημέρου
είναι άγρυπνοι καί νήστεις.
4η ή μ έρ α τοΟ ά γώ νο ς - 8.12.1944.
Ό έχθρός βάλλει παρενοχλητικώς καθ’ δλην τήν ήμέ
ραν άπό Νότου καί Ανατολών. Σοβαραΐ δυνάμεις τούτου,
κατέχουν ίσχυρώς τήν άνατολικήν δχθην ’ΙλισοΟ καί πολ
λά οίκήματα βορείως καί άνατολικώς τοϋ Συντάγματος.
Πρός άποκατάστασιν έπικοινωνίας μετά τοϋ κέντρου
τής πόλεως καί τής Στρατιωτικής Διοικήσεως, διά τόν
άνεφοδιασμόν είς τρόφιμα καί πυρομαχικά, καθώς καί
διά τήν μεταφοράν τών τραυματιών, ένηργήθη έκ τοϋ
Συντάγματος έξόρμησις τμημάτων, τά όποια διά κεραυ
νοβόλου ένεργείας έξεκαθάρισαν τάς Β καί Α τοϋ Συν
τάγματος οίκίας. Δύναμις 100 άνδρών άπεσπάσθη είς τά
Παλαιά Ανάκτορα, διά τήν άμυναν τοΟ Μεγάρου.
Ή νύξ τής 8ης πρός 9ην Δεκεμβρίου διήλθεν ήρεμος.
Είς τούς άνδρας διενεμήθη ξηρά τροφή· έκ τριών-τεσ
σάρων μπισκότων και όλίγης κονσέρβας κρέατος, χορηγηθείσης ύπό τής άγγλ^κής ύπηρεσίας.
5η ή μ έρ α τοϋ ά γώ νο ς - 9.12.1944.
Ό έχθρός έξακολουθεΐ νά κατέχη θέσεις άνατολικώς,
νοτίως καί δυτικώς τοϋ Συντάγματος καί έκτελεΐ παρε
νοχλητικά πυρά δι* αύτομάτων δπλων. Διά δυναμίτιδος
κατέστρεψε καί Ετερον τμήμα τοϋ μανδροτοίχου τής νο
τίας πλευρδς τοϋ προαυλίου τοϋ Συντάγματος. Πληροφορίαι φέρουν, δτι ό έχθρός, τάς πρωινάς ώρας τής έπο
μένης, θά ένεργήση νέαν έπίθεσίν κατά τοϋ Συντάγμα
τος.
6η ή μ έρ α τοϋ ά γώ νο ς - 10.12.1944.
Ό έχθρός, άπό τής 5ης πρωινής ώρας, βάλλει σφοδρώς
κατά τοϋ Συντάγματος διά βαρέων αύτομάτων δπλων καί
δλμων τών 81" , τεταγμένων άνατολικώς έπί τοϋ λόφου,
ένθα αί φυλακαί Βουλιαγμένης. Ιδιαιτέρως, δραστικώς
βάλλεται τό Σύνταγμα διά πυρών Πεζικοϋ άπό νοτίας
καί δυτικής πλευρδς. Έ κ τών πυρών τούτων κατεστράφη
τό είς τόν νότιον έξώστην, τοϋ άνω όρόφου τοϋ χεντρικοϋ
κτιρίου τοϋ Συντάγματος, εύρισκόμενον παρατηρητή ριον,
οί άνδρες τοϋ όποίου έφόνεύθησαν ή έτραυματίσθησαν.
Περί τήν 7.30' ώραν ό άγών καθίσταται σφοδρότερος. Ό
έχθρός, έκτός τών άλλων δπλων, ήρξατο χρησιμοποιών
πυροβολικόν, άπό βολάς τοϋ όποίου κατεστράφη ό άνω ό
ροφος τοϋ κεντρικοϋ κτιρίου καί άξιωματικοι τινες καί όπλϊται έφόνεύθησαν ή έτραυματίσθησαν. Έπίσης, ό έχθρός
χρησιμοποιεί δλμους άπό άποστάσεως 150 μέτρων.
Περί τήν 9ην ώραν, ή πίεσις τοϋ έχθροϋ αύξάνει έτι
περισσότερον. Τό Σύνταγμα βάλλεται δραστικώτατα έξ
δλων τών πλευρών μέ δλα τά δπλα. Οί άνδρες άμύνονται
ήρωικώς καί διατηροΟσι τάς θέσεις των, παρά τήν δραστικότητα τών πυρών, τοϋ είς τόν λόφον Βουλιαγμένης
τεταγμένου έχθρικοϋ πυροβολικοϋ, βάλλοντος καταιγιστικώς καί προκαλοϋντος άπωλείας. Ό σκληρός ούτος
άγών θιήρκεσε μέχρι τής 11ης ώρας, όπότε έσημειώθη
484
κάμψις τής σφοδρότητος τοϋ έχθρικοϋ πυρός καί μείωσις τής έπιθέσεως τοϋ έχθροϋ, όφειλομένη είς τάς μεγάλας άπωλείας του έκ τοϋ πυρός τών άμυνομένων, ίδίςι
έκ τής δραστικότητος τών δύο πυροβόλων τοϋ Συντάγμα
τος, τά όποια έχειρίζοντο γενναίοι άξιωματικοι τοϋ Στρα
τοϋ.
Μετά μίαν ώραν, άνασυνταχθέντος προφανώς τοϋ έ
χθροϋ, έπαναλαμβάνεται νέα σφοδρά έπίθεσις αύτοϋ, άπό
δλων τών πλευρών καί δι* δλων τών είς τήν διάθεσιν
του μέσων πυρός. Περί ώραν 13.45', ή πίεσις τοϋ έχθροϋ
κατά τοϋ Συντάγματος είναι άφάνταστος. Βροχή βλημά
των παντός δπλου καλύπτει καί τά κτίρια καί τά προαύ
λια τοϋ Συντάγματος. Οί άνδρες δμως άπτόητοι, αδάμα
στοι καί ήρωικοί, συνεχίζουν τήν άμυνάν των διά δρα
στικών πυρών καί έπιφέρουν μεγάλας άπωλείας είς τόν
έχθρόν, ό όποιος έπιτίθεται κατ* άλλεπάλληλα κύματα,
μετά πρωτοφανούς λύσσης καί φανατισμοϋ. Τήν 15.30'
ώραν, ό έχθρός, χρησιμοποιών νάρκας, κατώρθωσε νά
προκαλέση μέγα ρήγμα είς τόν μανδρότοιχον τής νοτίας
πλευρδς τοϋ προαυλίου καί έπεχείρησε νά είσέλθη δι*
αύτοϋ έντός τοϋ προαυλίου. Τά δραστικά δμως πυρά τών
άνδρών καί ή χρήσις χειροβομβίδων άνεχαίτισε τοϋτον.
Ό άγών συνεχίσθη σφοδρότατος μέχρι τής 17.30' ώρας,
δτε ό έχθρός, ύποστάς βαρείας άπωλείας, έκάμφθη καί
άνέκοψε τήν έπίθεσίν του.
Μετ’ όλίγον άφίκοντο είς τό Σύνταγμα 15 "Αγγλοι
στρατιώται, πρός ένίσχυσιν αύτοϋ, μέ 3 όπλοπολυβόλα
καί 3 έκτοξευτάς Πίατ. Ούτοι έγκατέστησαν παγίδας μέ
άμυντικάς χειροβομβίδας είς τά ύπό τοϋ έχθροϋ προκληθέντα ρήγματα τοϋ μανδροτοίχου καί ώργάνωσαν
άμυντικάς Θέσεις πρό αύτών.
Περί ώραν 22αν, θορυβώδεις φωνασκίαι είς τήν περιο
χήν Κουκάκι, περί τά 400 μέτρα νοτίως τοϋ Συντάγματος,
προδίδουν μεγάλην συγκέντρωσιν. Έπίσης, είς τήν διασταύρωσιν τών όδών Χατζηχρήστου-Μακρυγιάννη, παρατηρεΐται συγκέντρωσις πολεμικοϋ ύλικοϋ, προφανώς
διά νυκτερινήν έπίθεσίν, ήτις δμως, άγνωστον διά ποίους
λόγους, δέν έξεδηλώθη.
Κατά τόν όλοήμερον τοϋτον άγώνα τό Σύνταγμα έσχε
νεκρούς άξιωματικούς ένα, όπλίτας τρεις καί τραυματί
ας άξιωματικούς τέσσαρας.
7η ή μ έρ α τοϋ ά γώ νος - 11.12.1944.
Περί τήν 6.30' ώραν, πληροφορίαι φέρούσιν δτι τάγμα
έλασιτών, εύρισκόμενον είς Θησεΐον, προτίθεται νά ένερ
γήση έπίθεσίν κατά τοϋ Συντάγματος άπό δυσμών. Έ πί
σης, περί τήν 8ην ώραν, έπεσημάνθησαν τμήματα έχθρικοϋ Πεζικοϋ είς διάταξιν μάχης, κινούμενα έκ τής κατευ
θύνσεως τής λεωφόρου Συγγροϋ πρός τό Σύνταγμα. Ό
μοίως, παρετηρήθησαν συγκεντρώσεις ισχυρών τμημά
των παρά τήν γέφυραν τοϋ Ίλισοϋ έπί τής όδοϋ *Αναπαύσεως, νοτίως τοϋ Συντάγματος καί δυτικώς τούτου, ένθα,
παρά τήν όδόν Καρυατιδών, άνήγειραν όδοφράγματα.
Τήν 15.30' ώραν, έχθρικαί όμάδες κατώρθωσαν νά
προσεγγίσουν τήν νοτίαν πλευράν τοϋ περιβόλου, τμή
ματα τοϋ όποίου άνετίναξαν καί έδημιούργησαν ρήγματα.
Τά ρήγματα ταΟτα έπαγιδεύθησαν άμέσως ύπό τών Ά γ
γλων στρατιωτών διά ναρκών.
Αί κινήσεις τοΰ έχθροϋ, ή συγκέντρωσις πολεμικοΰ
ύλικοϋ καί άλλαι προπαρασκευαί, προδίδουν νυκτερινήν
έπίθεσιν κατά τοϋ Συντάγματος. Πράγματι, τήν 20ήν
ώραν έξεδηλώθη σφοδρά έπίθεσις τοΰ έχθροϋ διά καται
γιστικών πυρών πυροβολικοϋ καί πεζικοϋ έξ δλων τών
πλευρών.
Ό άγών, σκληρότατος και μέ έναλλασσομένας δρα
ματικός φάσεις, συνεχίσθη μέχρι τής 2ας πρωινής τής
έπομένης, όπότε έμειώθησαν τά πυρά καί ό έχθρός περιωρίσθη, διά τήν ύπόλοιπον νύκτα, είς παρενοχλητικόν πΰρ.
Κατά τόν άγώνα τοΰτον αί άπώλειαι τοϋ Συντάγματος
ήσαν νεκροί όπλΐται είς και είς Ά γγλος στρατιώτης,
τραυματίαι άξιωματικοί 7, όπλΐται 6.
Κατά τάς έπομένας τρεις ήμέρας τοϋ άγώνος, ήτοι τήν
12ην, 13ην καί Μην Δεκεμβρίου, ό έχθρός περιωρίσθη
είς παρενοχλητικά πυρά πυροβολικοϋ καί βαρέων δπλων
πεζικοϋ, ένέπρησε δέ οίκίας τινάς έγγύς τοϋ Συντάγματος.
Έπίσης, άπέκοψεν έκ νέου τήν ύδρευσιν τοϋ Συντάγμα
τος. Κατά τάς τρεις ταύτας ήμέρας τό Σύνταγμα έσχε
ένα νεκρόν όπλίτην και 4 τραυματίας.
11η ή μ έρ α τοΰ ά γώ νο ς - 15.12.1944.
Τό Σύνταγμα άνασυνεκροτήθη είς Λόχους διά τήν εύκολωτέραν διοίκησίν. Ά πό τής 10ης μέχρι τής 15ης
ώρας, δύναμις 30 άνδρών μετά τμήματος Άγγλικοΰ Στρατοΰ ένήργησεν έκκαθαριστικήν έπιχείρησιν τής περιο
χής, άπό τής όδοΰ Διονυσίου Αρεοπαγίτου μέχρι Κουκακίου, καθ’ ήν συνελήφθησαν άνω τών 100 ένόπλων
έλασιτών καί κατεσχέθησαν 7 όπλοπολυβόλα καί πολλά
τυφέκια τοΰ έχθροϋ. Έπίσης, άπό τής 16ης μέχρι τής
17ης ώρας, έγένετο έτέρα έκκαθαριστική έπιχείρησις είς
τήν όδόν Μακρή, ύπό τμήματος 15 άνδρών, ύποστηριζομένου ύπό τοΰ έπισκευασθέντος, έν τφ μεταξύ, άρματος
μάχης. Ό έχθρός τήν ΙΟην ώραν έβαλε κατά τοΰ Συν
τάγματος έκ τής κατευθύνσεως τοΰ Α' Νεκροταφείου 10
βολάς πυροβολικοϋ. Κατά τήν νύκτα έπεκράτησεν ήρεμία. Κατά τήν ήμέραν ταύτην τό Σύνταγμα έσχε ένα νε
κρόν καί πέντε τραυματίας όπλίτας.
Τήν 16ην και 17ην Δεκεμβρίου, τό Σύνταγμα κατέχει
άμυντικώς και διατηρεί τόν περίβολον τοΰ Στρατώνος
καί δύο πολυκατοικίας ΒΔ και ΒΑ αύτοΰ, αΐτινες παρέ
χουν προστασίαν άπό άνατολών, βορρά και δυσμών. Ό
έχθρός κατέχει διάφορα σημεία πέριξ τοΰ Συντάγματος
καί ίδίως ταράτσας πολυκατοικιών, είς διασταυρώσεις
όδών καί είς άκτίνας 100 μέχρι 300 μέτρων άπό τών Στρα
τώνων, όπόθεν έκτελεΐ πυρά παρενοχλήσεως.
Όμοίως, κατέχει τούς συνοικισμούς Γαργαρέτας καί
Νέου Κόσμου (ΒΑ έργοστασίου «ΦΙΞ»), ώς καί τόν χώ
ρον μεταξύ Ίλισοΰ καί Α' Νεκροταφείου, δι’ ένός περί
που Συντάγματος.
Έπίσης, έχει τάξει πυροβολικόν καί βαρείς δλμους,
είς τάς θέσεις «Ίσραηλιτικόν Νεκροταφεΐον» καί νοτίως
τούτου, περί τά 1000 μέτρα, ώς καί είς τό ύψωμα ΜέτςΔούκα, 500 μέτρα δυτικώς τοΰ συνοικισμοΰ Γούβας. Κατά
τήν διάρκειαν άμφοτέρων τών ήμερών τούτων ό έχθρός
ούδεμίαν έπιθετικήν προσπάθειαν έξεδήλωσεν, ένήργει
δμως παρενοχλητικά πυρά πυροβολικοϋ καί πεζικοϋ άνευ
άπωλειών.
Τήν 18ην Δεκεμβρίου, ίκαναί δυνάμεις τοΰ Συντάγμα
τος μετά δυνάμεων Άγγλικοΰ Στρατοϋ, ένεργήσασαι έπιθετικώς, άπώθησαν τόν έχθρόν άνατολικώς τοΰ λόφου
Άρδηττοΰ καί νοτιοανατολικώς τής λεωφόρου Συγγροϋ,
μέχρι Φαλήρου.
Έτεραι δυνάμεις, τή συμπράξει άγγλικών τμημάτων,
ένεργήσασαι έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις, είς τάς πέριξ
τοΰ Συντάγματος συνοικίας, συνέλαβον περί τούς 50
ένόπλους κομμούνιστάς καί κατέσχον πολλά δπλα. Ό
έχθρός, περί τήν 12.45' ώραν, έβαλε κατά τοΰ Συντάγμα-.
τος τέσσαρα βλήματα όλμου, μέ άποτέλεσμα τόν σοβαρόν τραυματισμόν ένός Ά γγλου στρατιώτου. Έτεραι
άπώλειαι δέν έσημειώθησαν.
Τήν 19ην καί 20ήν Δεκεμβρίου, δι’ έπιθετικών έπιχει
ρήσεων δυνάμεων τοΰ Συντάγματος καί Άγγλικοΰ Στρα
τού, ό έχθρός άπωθήθη έτι περαιτέρω, άποφεύγων νά
έμπλακή είς άποφασιστικήν μάχην καί έπιδεικνύων δια
θέσεις ύποχωρήσεως. Κατέχων τήν περιοχήν ΚατσιπόδιΜπραχάμι μέχρις Ύμηττοΰ, βάλλει κατά τοΰ Συντάγμα
τος άραίά πυρά πυροβολικοϋ, άπό τής κατευθύνσεως τοΰ
Α' Νεκροταφείου καί έξ άποστάσεως πλέον τών 1500
μέτρων. Δυνάμεις τοΰ Συντάγματος, έγκατεστάθησαν άμυν
τικώς είς τήν περιοχήν Κουκάκι, ώς έφεδρεία τών είς
τήν περιοχήν ταύτην ένεργούντων έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις άγγλικών τμημάτων. Ά λ λ α τμήματα τοΰ Συν
τάγματος μετέχουν τών Εκκαθαριστικών έπιχειρήσεων είς
περιοχήν Γαργαρέτας-Κουκάκι. Συνελήφθησαν 50 ένο
πλοι έλασΐται καί κατεσχέθησαν πολλά δπλα τοΰ έχθροϋ.
Κατά τάς έπομένας ήμέρας καί μέχρι τελείας καταστολής
τοΰ έπαναστατικοΰ κινήματος, τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη
συνέχισε τούς άγώνάς του, μετέχον έπιχειρήσεων έκκαθαρίσεως τής Πρωτευούσης, άπό τάς έν ύποχωρήσει
πλέον έχθρικάς δυνάμεις καί συμβάλλον άποτελεσμίατίκώς είς τήν άποκατάστασιν τής τάξεως.
Αί συνολικαί άπώλειαι τοΰ Συντάγματος, κατά τούς
άγώνας τούτους, άνήλθον είς νεκρούς άξιωματικούς 1,
όπλίτας 21, τραυματίας άξιωματικούς 19. Όπλΐται συλ
ληφθέντες, κατά τάς μάχας τών έξωτερικών φυλακίων,
μετεφέρθησαν είς τήν συνοικίαν Κατσιπόδι καί έξετελέσθησαν όμαδικώς.
Ούτως, έληξαν οί άγώνες τού θρυλικοΰ πλέον καταστάντος Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, είς τήν
ήρωικήν άντίστασιν τοΰ όποίου όφείλεται κατά μέγιστον
μέρος ή έπικράτησις τών Έθνικών Δυνάμεων, κατά τάς
κρίσιμους έκείνας στιγμάς τοΰ Έθνους. Είς τούς Μαχη
τάς του ό Ελληνικός Λαός όφείλει βαθεΐαν εύγνωμοσύνην, διότι χάρις είς τάς θυσίας καί τήν νίκην τών όλίγων
έκείνων γενναίων, άλλά καί τών άλλων Μαχητών, οί
όποιοι ήγωνίσθησαν είς δλα τά σημεία τής Πρωτευούσης,
διά τήν καταστολήν τοΰ έπαναστατικοΰ κινήματος τών
κομμουνιστών, έπέζησε καί διετήρησε τόν Εθνισμόν του
καί τήν Ελευθερίαν του».
485
16. ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΥΤΟΠΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ
Ό τότε μοίραρχος Ά νδρ. Γκότσης, κατοικών
παραπλεύρως τοϋ Συντάγματος, άπό τής κατοικίας
του, δπου εϊχεν άποκλεισθί), παρηκολούθησε τάς έλασιτικάς έπιχειρήσεις κατά τοϋ Μακρυγιάννη. Ή ,
συνεχιζομένων άκόμη τών έπιχειρήσεων, έκθεσις τήν
όποίαν άπηύθυνε πρός τό Άρχηγεΐον Χωροφυλα
κής και τήν όποίαν παραθέτομεν κατωτέρω, παρου
σιάζει ένδιαφέρον, διότι προέρχεται έξ αύτόπτου
μάρτυρος έξω τοϋ Στρατοπέδου Μακρυγιάννη.
Ε Κ Θ Ε Σ ΙΣ
Μοιράρχου Γκότση Άνδρέου τοϋ Γεωργίου
έπι τής γενομένης τήν 6.12.1944 έπιθέσεως τοϋ ΕΛΑΣ
κατά τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη.
«Κατοικών έπι τής όδοΰ Έρεχθείου άριθ. 55, εύρέθην
άπό τής πρώτης στιγμής περικυκλωμένος ύπό τοΰ ΕΛΑΣ,
δστις μέ άφετηρίαν τήν όδόν ταύτην έπετίθετο έκ δυσμών
κατά τοΰ Συντάγματος. 'Ως έκ τούτου, ήδυνήθην νά άντιληφθώ καλώς τά κάτωθι, έν σχέσει μέ τήν έπίθεσιν τής
6.12.1944:
1. Ή έπίθεσις διηυθύνετο ύπό συνταγματάρχου, δστις
εΐχε τό Στρατηγεΐον του εις τάς ύπωρείας τοΰ Φιλοπάππου
(παρά τό έργοστάσιον.Δημητράκου). Τό τοιοΰτον έλέχθη
ύπό έλασίτου όπλίτου είς όμάδα όπλοπολυβολητών τής
όδοΰ Καλησπέρη.
2. Οί έπιτεθέντες άνήρχοντο, κατά τάς άνακοινώσεις
έλασιτών καί τρίτων (ούδετέρων ή έθνικιστών πολιτών),
είς 2.500-3.000. Οί μαχόμενοι είς τήν πρώτη ν γραμμήν,
κατ’ έπανάληψιν άντικατεστάθησαν έντός τής ήμέρας
ύπό έφεδρειών, αΐτινες κατεΐχον τάς δπισθεν παρόδους
καί τάς ύπωρείας Φιλοπάππου -Άκροπόλεως, Φίξ, Βούρβαχη κ&π.
3. Ό τα ν ήρχισεν ή έπίθεσις άνεκοινώθη δτι, έντός τό
πολύ δύο ώρών, τό Σύνταγμα θά εΐχε καταληφθή ή παραδοθή. Παρήλθον δμως πέντε ώραι καί δέν εΐχε καταληφθή.
Τότε (10 πρωινή) διέδωσαν δτι οί χωροφύλακες ύψωσαν
τρεις φοράς λευκήν σημαίαν, μέ διάθεσίν νά παραδοθοϋν,
πλήν έπενέβησαν οί άξιωματικοί οί όποιοι μέ τά πιστό
λια τούς ύπεχρέωσαν νά συνεχίσουν τήν μάχην. Διετάχθη
«παύσατε πϋρ» διά νά συλλεγοϋν οί νεκροί καί τραυματίαι.
4. Οί έπιτιθέμενοι ήσαν, κατά τό πλεΐστον, νεαροί καί
έργατικής έμφανίσεως. Μεταξύ αύτών έθεάθησαν άστυφύλακες έν στολή, τραμβαγέρηδες, Ιταλοί κλπ. Ά πό άπόψεως στολής, άλλοι ήσαν ένδεδυμένοι στρατιωτικώς, άλ
λοι μέ πολιτικά καί άλλοι άναμίξ. Έθεάθησαν, έπίσης,
μεταξύ τούτων καί πολλαί γυναίκες, αί πλεΐσται τών ό
ποιων έφερον είς τ^ν κεφαλήν έρυθρόν κάλυμμα. Αί
γυναίκες αύται, έχρησιμοποιοΰντο άλλαι διά μεταφοράν
486
πυρομαχικών καί τροφοδοσίας καί άλλαι διά μεταφοράν
τραυματιών καί νεκρών.
Παρετηρήθη νεαρά γυνή νά βάλλη διά τοϋ όπλοπολυβόλου, ένφ άλλαι, κρατοϋσαι είς τάς χεΐρας πιστόλια, έβάδιζον πρό τών άνδρών, πρός τά έμπρός. Μία έκ τούτων
βληθεΐσα ύπό σφαίρας είς τό κρανίον έμεινεν άπνους,
ένφ έτέρα έτραυματίζετο βαρέως είς τήν κοιλιακήν χώ
ραν. Αί λοιπαί συνέχισαν τήν έπίθεσιν των, ώς νά μή
συνέβαινε τίποτε.
5. Ή έν γένει έμφάνισις τών έπιτιθεμένων παρουσίασεν όργάνωσίν καλήν, ήθικόν άκμαΐον, πειθαρχίαν συνειδητήν καί ήρωισμόν καί έθελοθυσίαν άφθαστον. Ό όπλισμός των ήτο άρτιος καί ποικίλης μορφής (άπό τοΰ
αύτομάτου μέχρι τής καραμπίνας). Διέθετον άφθονίαν
πυρομαχικών καί εβαλλον συνεχώς. Δέν παρετηρήθη σαν
δειλίαι ή λιποταξίαι. Γενικώς, ή έπίθεσις των έδημιούργει άνάμικτα συναισθήματα μίσους, θαυμασμοΰ καί οί
κτου. Τόση ήτο ή περιφρόνησις πρός τόν θάνατον. Τρο
φοδοσία δέν είχον καλήν.
6. Αί άπώλειαι ύπήρξαν βαρεΐαι. Υπολογίζονται περί·
τούς χιλίους οί νεκροί καί οί τραυματίαι. Οί δλμοι καί
τά όπλοπολυβολεΐα τών ταρατσών κατέφερον πλήγματα
έξαιρετικώς σοβαρά. Ή κουσα τραυματίας νά λέγουν μέ
παράπονο: «Μδς φάγανε αύτές οί ταράτσες καί οί δλμοι.
Δέν μάς είπαν τίποτε οί καπεταναΐοί μας γι’ αύτά καί μάς
πήραν στό λαιμό τους». Ά πό έναδλμον καί μόνον, συνοδευθέντα, προφανώς, καί ύπό ριπών, έφονεύθησαν ταυτοχρόνως έπτά καί έτραυματίσθησαν ένδεκα, είς τήν
γωνίαν τών όδών Έρεχθείου-Αρεοπαγίτου. Πολλοί τραυματίαι μετεφέροντο άπό τήν όδόν Φαλήρου— νοτία πλευρά
τοϋ Συντάγματος— . Παρετηροϋντο συνεχείς σειραί τραυ
ματιοφορέων μέ τραυματίας, καθ’ δλην τήν ήμέραν, πρός
κατεύθυνσιν Φίξ καί Βείκου καί έλλειψις τραυματιοφο
ρείων, διότι δέν έπρολάμβανον.
7. Τήν Μην ώραν έρρίφθησαν είς τήν μάχην άπασαι
αί έφεδρεΐαι καί έδόθη διαταγή, ύπό τοΰ συνταγματάρχου,
νά κτυπηθή τό Σύνταγμα άπό νοτιοδυτικής κατευθύνσεως,
κατά τρόπον συγκεντρωτικόν, (γωνία Μητσαίων καί
Χατζηχρήστου). Πρός τοΰτο διετάχθησαν1νά λάβουν μέ
ρος καί οί «τορπίλλες»—δέσμαι χειροβομβίδων δεδεμέναι όμοϋ μέ φιάλας πλήρεις βενζίνης.
Μετά πάροδον δύο ώρών ή έπίθεσις αύτη εϊχεν άποτύχει καί διετάχθη άποχώρησις, πολύ πριν ή έπέμβη τό
άεροπλάνον είς βοήθειαν τοΰ Συντάγματος. Άποφασιστικήν τροπήν τής μάχης αύτής ύπέρ τής Χωροφυλακής
έπαιξεν έπιτυχής βολή πυροβόλου τοΰ Συντάγματος κατά
τοΰ Κέντρου τών «τορπιλλών» τοΰ ΕΛΑΣ, ένθα άνεφλέγησαν αί βενζίναι, έξερράγησαν αί χειροβομβίδες καί
άπηνθρακώθησαν περί τούς 30 άνδρας, κατ’ άνακοίνωσιν
τών έλασιτών.
8. Έ π ί τών όπλοπολυβόλων εϊχον ύψωθή μικραί έρυθραί σημαΐαι. Έ τόνιζον δτι αύται θά έκυμάτιζον είς τό
Σύνταγμα μετ’ όλίγον καί κατόπιν είς τό άλλο Σύνταγμα πλατεία Συντάγματος.
9. Ό έθνικόφρων κόσμος τής περιοχής, άπό τής πρώ
της στιγμής βλέπων αύτήν τήν τεραστίαν συγκέντρωσιν
άνδρών μάχης— μόνον έπί τής όδοϋ Έ ρεχθείου, δηλαδή
είς τό πρώτον κλιμάκιον έθεάθησαν περί τούς 300 (τριακοσίους) ένοπλοι, έκτος τών έφεδρειών— εϊχε πιστεύσει
δ τι δέν θά άνθίστάτο τό Σύνταγμα. Ή καθ’ δλη ν τή ν ήμέ
ραν πίπτουσα, έξ δλων τών σημείων, χάλαζα πυρός κατά
τοϋ Συντάγματος καί ή παρά πδσαν προσδοκίαν τοϋ
κόσμου τούτου παρατηρηθεΐσα νίκη τή ς Χωροφυλακής,
έδημιούργησαν τήν άντίληψιν δτι έπρόκειτο περί θαύμα
τος πραγματικοϋ, συντελεσθέντος τή έπεμβάσει τοϋ Α
γίου Ν ικολάου, ούτινος οί έπιτεθέντες έμόλυνον διά τής
πράξεώς των τήν ιερότητα τής έορτής του. Τ όσην κατάπληξιν εκαμεν ή έπιτυχής άμυνα καί ή άντίστασις τής
Χωροφυλακής τοϋ Συντάγματος Μ ακρυγιάννη, έπειτα
άπό τόσον ώργανωμένην καί συγκεντρωτική ν έπίθεσίν,
είς στιγμάς γενικώς συγχύσεως Έ θνικής, παραλύσεως
καί κυρίως έλλείψεως Κ ρατικής έμφανίσεως καί κατευ
θύνσεως, ήτις παρετηρήθη, ώς γνωστόν, εύθύς άμέσως
άμα τή κηρύξει τή ς γενικής άπεργίας καί τοϋ έμφυλίου
πολέμου».
Ά θήναι, τή 15η Δεκεμβρίου 1944
Ό Μ οίραρχος
ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΚΟΤΣΗΣ
17. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ
ΥΠΟ ΤΟΥ ΑΡΧ Η ΓΟ Υ ΑΜ Υ Ν Η Σ ΚΩΣΤΟΠΟΥΑΟΥ
'Ω ς έγ ρ άψ αμε ν ά νω τέρ ω , ό ά ν τ ισ υ ν τα γ μ α τά ρ χ η ς
Π ε ζικ ο ϋ Κ . Κ ω σ τό π ο υ λ ο ς, ά ξιω μ α τικ ό ς μ εγάλω ν
έπ ιτελ ικ ώ ν γν ώ σ εω ν κ α ί ικ α νο τή τω ν , ε χ ω ν δέ ή δ η ,
ώ ς ά ρ χ η γ ό ς Τ α γμ ά τω ν Ά σ φ α λ ε ία ς , π λ ο υ σ ίά ν δρασ ιν κ α τά το ϋ έα μ ο σ λ α β ισ μ ο ϋ , π ρ ο σ ή λ θ ε ν α ύθορ μ ήτω ς ε ις τό Σ ύ ντα γμ α Μ α κ ρ υ γ ιά ν ν η , δ π ο υ σ υνέτα ξε
τά σ χ έ δ ια ά μ ύνη ς. Έ ν σ υνεχείςι ά νέλ α β ε τ ή ν δ ιο ίκ η σ ιν τ ώ ν έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ω ν ά μ ύνη ς, κ α τά τ ή ν δ ιά ρ κ εια ν
τώ ν ό π ο ιω ν π α ρ π ιε ιν ε δ ιευθ ύνω ν κ α ί μ ετέχω ν δ λ ω ν
τώ ν τα λ α ιπ ω ρ ιώ ν κ α ί κ ινδύ νω ν. Μ ετά τό π έρ α ς τοϋ
ά γώ νο ς, σ υνέτα ξε ν έμ π ερ ισ τα τω μ έν η ν εκ θ εσ ιν, ή ό
π ο ία π α ρ ο υ σ ιά ζει έ ξ α ιρ ε τικ ό ν ένδια φ έρ ο ν, δ χ ι μ ό
ν ο ν δ ιό τ ι π ρ ο έ ρ χ ε τ α ι έκ π ρ ω τα γω ν ισ το ϋ , ά λ λ ά κ α ί
δ ιό τ ι π ρ ο σ φ έ ρ ε ι σ τ ο ιχ ε ία σ τρ α τ η γ ικ ή ς σ η μ α σ ία ς
δ ιά τ ή ν ά μ υ να ν κ α ί τά ς δ ιεξ α χ θ είσ α ς έ π ιχ ε ιρ ή σ ε ις .
...7 καί 8 Νοεμβρίου 1944.
«Μεταβαίνω καί πάλιν (μέ πολιτικήν περιβολήν) καί
μέ πολλήν προσοχήν τήν πρωίαν τής 7-ΧΙ-1944 εις
Μ ακρυγιάννη και ύπό τήν προστασίαν χωροφυλάκων,
μέ πολιτικήν περιβολήν, κάμνω δλας τάς άναγνωρίσεις
καί μετρήσεις καί συνέταξα τό Σχεδιάγραμμα τών Στρα
τώνων καί τής πέριξ περιοχής, έπί διήμερον. Επί τοΰ
έδάφους καί έπί τοϋ Σχεδιαγράμματος μελετών καθορίζω
τρεις γραμμάς ά μ ύνη ς:
1η Γραμμή Άμύνης (ή Προφυλακαι)
Αΰτη περιλαμβάνει δλας τάς γύρω οικίας ή ταράτσας,
αί όποΐαι έπικρατοϋν τοϋ Στρατώνος καί δεσπόζουν τοϋ
προαυλίου. Τοϋτο ήτο άπαραίτητον, δπως ή διάταξις άμύ
νης έχει τό άναγκαΐον βάθος, καί έπί πλέον νά έχωμεν
έλευθερίαν κινήσεως έντός τοϋ προαυλίου τοϋ Στρατώνος.
2α Γραμμή Άμύνης (ή κυρία γραμμή άντιστάσεως)
Αΰτη διέρχεται διά τής περιμέτρου τοϋ Στρατώνος έπί
τοϋ περιβόλου (μανδροτοίχου ή τής έξωτερικής πλευ
ράς τών στρατιωτικών κτιρίων). Ή κυρία αύτή κυκλική
γραμμή άντιστάσεως, δέν επρεπε κατ’ ούδένα λόγον νά
περιέλθη είς τόν έχθρόν, άλλά π δν σημείο ν αύτής κατα■λαμβανόμενον ύπό τοϋ έχθροϋ, νά άνακαταλαμβάνεται
άμέσως δι’ άντεπιθέσεως.
3η Γραμμή Άμύνης (ή τελευταίος χώρος άντιστάσεως)
Ό τόπος αύτός είναι τό είς τό Κέντρον τών Στρατώνων
μεγάλο κτίριον, δπου καί τό Διοικητήριον. Ε κδίδω λεπτο
μερή δ ια τ α γ ή ν ά μ ύ ν η ς , είς τήν όποίαν καθορίζονται
σαφώς καί έπακριβώς ή θέσις, ή δύναμις καί ό όπλισμός
έκάστου φυλακίου, έπί έκάστης γραμμής άμύνης, ώς καί
α ί λοιπαί λεπτόμέρειαι, δσ αι άπαιτοϋνται διά μίαν πλήρη
διαταγήν άμύνης.
Τό Σχεδιάγραμμα άμύνης καί ή διαταγή άμύνης, εύρίσκονται κατατεθειμένα εις τό Ίσ τορικόν Ά ρ χ εΐο ν τοΰ
Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη. Έ π ί πλέον,
έγχειρίζω είς τόν διοικητήν τβϋ Συντάγματος ένα Σ η
μείωμα, είς τό όποιον άναγράφω δλας τάς άπαιτουμένας
νά γίνουν προπαρασκευαστικός έργασίας όργανώσεως
τοΰ έδάφους (κτιρίων) καί έκπαιδεύσεως, αί όποΐαι επι
βάλλεται νά γίνουν τό ταχύτερον, διά νά εΐμεθα έτοιμοι
κατά τή ν στιγμήν τής άναμενομένης μάχης.
Διά τήν έκπαίδευσιν, είς τά όπλομηχανήματα Πεζικοϋ,
τών χωροφυλάκων, άπέστειλα ώς έκπαιδευτήν τόν άνθυ
πολοχαγόν Πεζικοϋ Μπαράτσάν.
Έ πανήλθον καί πάλιν είς τήν Στρατιωτικήν Λ έσχην,
άποφεύγων νά έμφανίζωμαι. Ή άνακάλυψίς μου θά εϊχεν
ώς συνέπειαν τήν άμεσον έκτέλεσιν μου, διότι εϊχον
πολεμήσει μέ φανατισμόν τούς κομμουνιστάς κατά τό
487
ΧΎΝΤΑΓΜΑ
Χ2Ρ-ΚΗΧ
Μ ΑΚΡΥΓΙΑΝ Ν Η
ΚνΜί*
ΖΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ
ΣΤΡΑ Τ2Ν2Ν
Α Μ Υ Ν Η ϊ.
ΜΑΚΡγΠΑΝΝΗ
ΚΛΙΜ Α
Πίρι 6ο/)οζ
Γ ρ α μ μ Η ’ Ε Σ ,ν τ . Ά μ ύ ν η ς
»
’ Ε β ιο Τ -
Ό ρ ΐί* ·!
»
»
Ά μ ν ν η ς *Δ /ρ\ου
Π ί ρ 'ί β ο ^ ο ς τ ρ α τ ώ ν ο ς
φ ν * ^ ά Μ 6 » ο ·» ( ξ ^ τ Ά μ ν ^ η ς
»
£6ω τ.
»
η κ |ι« Τ < ) «
0 'ε δ ι . ε , ο π ^ ο π ο ^ υ β ό ^ ο υ
Θ έ & ις
0 ? μ ΐ6 ν ιο υ
0 έ « ·$ ί ^ ε & ρ ε ί α ς
Χ τ α & μ ό ς Λ ιο » ν * η β $ ιο ς
»
Έ π ιδ ΐβ ε ω ς
Π α ρ <χτ η ρ τιτΐι ρ ι ο ^
Σχεδιάγραμμα άμύνης τών Στρατώνων Χωροφυλακής Μακρυγιάννη συνταχθέν υπό τοΰ άντισυνταγματάρχου Κ. Κωστοπούλου τήν 7ην Νοεμβρίου 1944.
διάστημα τής Κατοχής—ώς διοικητής τοΰ Τάγματος
Άσφαλείας Σπάρτης και Γυθείου, άπό Νοεμβρίου 1943
μέ Μάϊον 1944, καί ώς διοικητής Τάγματος Εύζώνων Α
θηνών, άπό Ιουλίου 1944 μέ Όκτώβριον 1944, μέ έδραν
τά Πατήσια.
Ά πό 10 Νοεμβρίου μέ 3 Δεκεμβρίου 1944, προοδευτικώς, όλονέν και πλησιάζει ή κρίσιμος στιγμή τής μάχης.
Τ ή ν 4η ν Δ εκ εμ β ρ ίο υ δλα προοιωνίζουν γενική ν
έπίθεσιν τών έλασιτών, έπομένως καί τό Σύνταγμα Μακρυγιάννη εύρίσκεται έν κινδύνφ. Έπέρασά νύκτα άνήσυχον είς τήν Στρατιωτικήν Λέσχην, δπου έμενα, και
έλαβον τήν άπόφασιν, δπως άπό τής πρωίας συνδέσω
τήν τύχην μου μέ τήν Φρουράν τών Στρατώνων Μακρυγιάννη.
5 Δ εκ εμ β ρ ίο υ 1944.
Τήν πρωίαν μετέβην είς τό ξενοδοχεϊον «Όλυμπος»,
παρά τήν Όμόνοιαν έπί τής όδοΰ Πειραιώς, δπου έμενεν
ή οίκογένειά μου καί άπεχαιρέτισα τήν σύζυγόν μου και
τά παιδιά μου.
Είναι ή παραμονή τής προσβολής τών Στρατώνων. Οί
έλασΐται κομμουνισταί κατέχουν δλην τήν Ελλάδα, και
τό πλεΐστον τών Αθηνών.
Περιοχή έλευθέρα λογίζεται ό χώρος Ό μ όνοια -Ά
γιος Νικόλαος (Πευκάκια)-Κολωνάκι-Πλατεία Ρηγίλλης - Ζάππειον - Μακρυγιάννη - Θησεΐον - Ό δός Άθηνάς-Όμόνοια, ήτοι χώρος (1) ένός τετραγωνικού χιλιο
μέτρου. Όμοίως, δυνάμεις Ταγμάτων Άσφαλείας καί Χω
ροφυλακής ήσαν είς τήν Σχολήν Χωροφυλακής έπί τής
όδοΰ Μεσογείων, καί είς τούς Στρατώνας Γουδί είναι ή
ΠΙ Όρεινή Ταξιαρχία Ρίμινι.
Μικραί άγγλικαί δυνάμεις καί, Ιδίςι, τεθωρακισμένοι,
ήσαν είς τούς Στρατώνας Γουδί καί είς τήν πόλιν, Ιδίςι
περί τήν Όμόνοιαν καί τήν πλατείαν Συντάγματος, δπου
ήτο καί ή Κυβέρνησις.
Οί έλασΐται εΐχον λάβει διαταγήν νά καταληφθή ό
έλεύθερος χώρος τών Αθηνών, διά παντός μέσου και
τρόπου.
Αί μάχαι έχουν άρχίσει πλησίον τής πλατείας Όμονοίας καί είς άλλα σημεία, άπό τής 4ης Δεκεμβρίου, καί
ό κλοιός περισφίγγεται. Ή άγωνία τών κατοίκων τής
πόλεως έκδηλώνεται είς τά άνήσυχα βλέμματά των.
Τήν ίδίαν ήμέραν, 5 Δεκεμβρίου καί ώραν ΙΟην, μετα
βαίνω πεζή καί μέ πολλάς προφυλάξεις είς τό Σύνταγμα
Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, τοΰ όποίου, άπό 24 Νοεμ
βρίου, διοικητής είναι ό συνταγματάρχης Χωροφυλακής
Σαμουήλ Γ.
Άμέσως άνέλαβα ύπηρεσίαν, ώς ύπεύθυνος στρατιω
τικός δι.οικητής τής Άμύνης. Ένήργησα έπιθεώρησιν,
μαζί μέ τόν συνταγματάρχην Χωροφυλακής Σαμουήλ,
τών Φυλακίων έπί τών τριών Γραμμών Άμύνης καί έδωσα
έπί τόπου όδηγίας.
Α'. ΕΧΘΡΟΣ
Τό Ιον, 2ον καί 6ον Συντάγματα Πεζικοϋ τοΰ ΕΛΑΣ,
βάσει έπισήμων διαταγών καί έκ πληροφοριών άπό συλληφθέντας αιχμαλώτους, ένισχυμένα μέ τοπικάς δυνά
μεις τών Αθηνών, έχουν συνολικήν δύναμιν (5000) πέντε
χιλιάδας περίπου άνδρών.
Όπλισμόν διαθέτουν πλήρη. Τυφέκια, αύτόματα μυδράλλια, ώς καί δλμους βαρείς καί άφθονα πυρομαχικά.
Όμοίως, έχουν τά πυρά πυροβολικοϋ, τό όποιον έχει
ταχθή είς τά ύψώματα ΒΔ τοΰ Α' Νεκροταφείου Αθηνών,
ήτοι είς άπόστασιν δχι πλέον τών 1500 μ.
Β'. ΦΙΛΙΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΩΝΩΝ - ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
ΠΙΝΑΞ
Δυνάμεως και μέσων Φρουράς Μακρυγιάννη
Ό πλ ισμ ό ς
Δύναμις
Μ ΟΝΑΔΕΣ
Χωροφυλακή
Όμάς Πεζικοϋ
Ά ξ /κοι
Όπλΐται
Άραβίδες
Μάνλιχερ
Στέν
100
429
265
24
11
7
2
Πυροβολικό
7
3
Τεθωρακισμένα Άρματα μάχης
2
1
Υγειονομικοί Αξιωματικοί
1
Σύνολον
117
435
Πολυβόλα Πυροβόλα "Αρματα
Όλμοι 2"
3
3
2
1
265
24
11
3
2
1
3
489
Σ η μ ε ίω σ ις :
α) Πυρομαχικά τυφεκίων Μάνλιχερ άνά 50 έκαστον,
β) Πυρομαχικά άραβίδων άνά 65. γ) Πυρομαχικά Στέν
άνά 150. δ) Βλήματα πυροβολικοϋ εϊχομεν έκρηκτικά και
διατρητικά σύνολον 400. ε) Οί δλμοι διέθετον μόνον άπό
20 βλήματα έκαστος, στ) Τό άρμα διαθέτει 3 πολυβόλα
Πίατ άνά 600 φυσίγγια.
Έ κ τών άνωτέρω, καταφαίνεται δτι μόνον τό ήμισυ τών
άνδρών ήτο έξωπλισμένον. Ά ρ α ύπήρχεν έφεδρεία άν
δρών, έτοιμη νά άναπληρώση τάς άπωλείας.
Διοικητής τοΟ Συντάγματος Χωροφυλακής είναι ό συν
ταγματάρχης Χωροφυλακής Σαμουήλ Γεώργιος, τοϋ ό
ποίου ή προσωπικότης είναι άξία Ιδιαιτέρας έξάρσεως.
Διοικητής τοϋ Πυροβολικοϋ είναι ό ύπολοχαγός Πυ
ροβολικού Σβαρνιάς.
Διοικητής τοϋ άρματος είναι ό ύπολοχαγός Πυροβολικοϋ Λιαράκος Νικ.
Διοικητής τής Όμάδος Πεζικοϋ είναι ό άνθυπασπιστής Πεζικοϋ Πανάγου Θεόδωρος.
Τό ήθικόν τών άμυνομένων είναι άριστον. Ό λ ο ι γνω
ρίζομεν τί θά είπή έλασίτης. Ό λ ο ι έχουν σφαγμένον
κάποιον δικόν τους. Ό λ ο ι πιστεύουν γιατί πολεμοϋν.
Ό λ ο ι έχουν έμπιστοσύνην άπόλυτον είς τόν Στρατιωτικόν Διοικητήν, παλαίμαχον Πεζόν, άπό τάς μάχας κατά
τήν διάρκειαν τής Κατοχής. Ό λ ο ι γνωρίζουν δτι έάν
συλληφθοϋν θά σφαγοϋν.
Γ'. ΕΔΑΦΟΣ
α. Τό Μακρυγιάννη είναι ή Πύλη πρός τήν πλατείαν
Συντάγματος, δπου τά Υπουργεία.
β. Τά πυρά του καλύπτουν τόν Τομέα άπό τό Μνημεΐον
τοϋ Φιλοπάππου, διά τής κατ’ άξονα βαλλομένης όδοϋ
Καλησπέρη, μέχρι τούς Στύλους τοϋ Όλυμπίου Διός.
γ. Τά κτίρια τοϋ Μακρυγιάννη ώργανώθησαν μέ πολεμότρυπες έπί τών τοίχων διά τούς μαχητάς τήν 5ην
Δεκεμβρίου, καί δλοι οί άμυνόμενοι είναι άφανεΐς. Ή το
δμως άνάγκη νά γίνεται κεκαλυμμένη συνεχώς ή Διοικη
τική Έπιθεώρησις τών Φρουρών, ή διαβίβασις πληροφο
ριών, ή μεταφορά τραυματιών, ή άποστολή ένισχύσεων
πυρομαχικών καί άνδρών. Άμέσως διέταξα νά τεθή έπί
τό έργον ή σκαπάνη.
Έκρημνίσθη τμήμα μικρόν τών μεσοτοίχων καί ή έσωτερική έπικοινωνία ήτο πλήρης.
Δ'. ΑΠΟΣΤΟΛΗ
— Ή Γενική άποστολή πρός τήν Φρουράν ήτο: «Τό
Μακρυγιάννη» νά άποτελέση πύρινον φράκτην, τόν ό
ποιον νδ μή ύπερβοϋν οί κομμουνισταί διά νά μή φθάσουν
είς τήν πλατείαν τοϋ Συντάγματος, δπου ήτο ή Κυβέρνησις.
— Ή Είδική άποστολή τής Φρουράς ήτο: «Άμυνα
μέχρι τελευταίας πνοής, Νίκη ή Θάνατος».
Ε'. ΣΧΕΔΙΟΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
— Βάσει τών άνωτέρω παραγόντων έπήγασε τό κάτωθι
σχέδιον ένεργείας, έπί τοΰ όποίου έστηρίχθη ή Διαταγή
Άμύνης. Τήν κυρίαν μάχην θά δώσω μέ δλα τά.διατι
490
θέμενα μέσα: 1. Είς διαδοχικός γραμμάς Άμύνης καί,
κυρίως, έπί τοϋ περιβόλου τοϋ Στρατώνος, 2. Ά νά πδσαν
στιγμήν, ήμέραν καί νύκτα, 3. Διά τοϋ πυρός καί έν
άνάγκη διά τής κινήσεως.
Η ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ
Α'. Τήν 6ην ώραν, τής 6.12.44, είναι νύξ άκόμη καί
έπικρατεϊ άπόλυτος ήσυχία. Αίφνης, καταιγισμός ριπών
αύτομάτων δπλων καί έκρήξεις χειροβομβίδων συγκλο
νίζουν τήν άτμόσφαιραν. Οί έλασΐται προσβάλλουν τά
έξωτερικά φυλάκιά μας. Οί άνδρες τών φυλακίων μας
άγρυπνοι καί άπτόητοι άπαντοϋν είς τά πυρά των.
Τήν 7ην ώραν άρχίζει νά φωτίζη. Οί έλασΐται, μετά
μαινομένου δχλου κατά μάζας, έπιτίθενται. Τό σχέδιον
πυρός τής άμύνης λειτουργεί καλώς. Αί άπώλειαι τοϋ
έχθροϋ είναι τεράστιαι. Ό έχθρός κάμπτεται καί ύποχωρεΐ, άλλά έπανέρχεται έκ νέου λυσσαλέος είς σειράν δια
δοχικών έπιθέσεων κατά τών έξωτερικών φυλακίων μας.
Ό άγών, δλην τήν ήμέραν, διεξάγεται σκληρός, είς τά
έξωτερικά ίδίςι φυλάκια. Καθ’ δλον τό διάστημα τής ήμέ
ρας, περιτρέχω τάς θέσεις τών άμυνομένων, τούς ένισχύω
τό ήθικόν καί τούς δίδω διαταγάς, διά τήν καλλιτέραν
όργάνωσιν τών άμυντικών των θέσεων. Έπανειλημμένως
συγκεντρώνω τήν έντός τοϋ κεντρικοΰ κτιρίου έφεδρείαν,
καί τούς όμιλώ περί τής βεβαίας νίκης καί τούς άναπτερώνω τό ήθικόν. Ό άνω 3ος δροφος, τοϋ κεντρικού κτι
ρίου τών Στρατώνων, βάλλεται ύπό τοϋ έχθρικοϋ Πυροβολικοϋ εύθυτενοϋς τροχιάς, καί άνδρες φονεύονται ή
τραυματίζονται. Διατάσσω άμέσως τήν έκκένωσιν τοϋ
3ου όρόφου. Ή ταράτσα τοϋ κτιρίου βάλλεται, δι’ δλμων
καμπύλης τροχιάς, καί έχομεν άπωλείας. Διατάσσω καί
μεταφέρονται είς τήν ταράτσαν τράπεζαι έστιάσεως, δ
πως προφυλάσσονται οί μαχόμενοι άπό τά θραύσματα τών
δλμων. Αί άπώλειαι έπί τής ταράτσας δέν μέ έπηρεάζουν
καί δέν διατάσσω έγκατάλειψιν, διότι άποτελεΐ τήν βάσιν
πυρός πρός τήν όδόν Καλησπέρη, μέχρι τοϋ Μνημείου
τοϋ Φιλοπάππου, καί διότι είναι άριστον καί μοναδικό ν
παρατηρητήριον διά τήν συγκέντρωσιν πληροφοριών,
τόσον άπαραιτήτων διά τήν διεύθυνσιν τοϋ άγώνος. Τό
άρμα μάχης, άπό τής πρωίας, παθαίνει βλάβην άπό θραϋσμα δλμου καί δέν λειτουργεί καθ’ δλην τήν ήμέραν.
Τοϋτο ήτο μεγάλο άτύχημα, διότι μόνον τό άρμα θά ήτο
είς θέσιν νά προσβάλη έκ τοΰ άσφαλους τούς έπιτιθεμένους κατά τών έξωτερικών φυλακίων. Είς τό τέλος τής
ήμέρας, ό έχθρός έχει γίνει κύριος μόνον τών έξωτερικών
φυλακίων πρός ΝΔ καί ΝΑ τών Στρατώνων, έκτος τοϋ
περιβόλου. Ά πό τής 6ης Δεκεμβρίου οί Στρατώνες παύουν
νά έχουν τρόφιμα, δδωρ, φωτισμόν, έπικοινωνίαν μέ
αύτόματον τηλέφωνο ν. Ή κατάστασις αύτή διήρκεσε
μέχρι τής 13ης Δεκεμβρίου, δτε έλύθη ή πολιορκία τών
Στρατώνων. Τροφή τών άμυνομένων ήμερησίως ήσαν
5-6 γαλετάκια, σύνολον δράμια 50 περίπου.
Β' Τήν 7ην, 8ην και 9ην Δεκεμβρίου ό άγών συνεχί
ζεται έντατικός ήμέραν καί νύκτα.
Γ,' Τήν ΙΟην Δεκεμβρίου γίνεται νέα σφοδροτάτη έπίθεσις καθ’ δλην τήν ήμέραν. Εκρήξεις καί σκόνη καλύ
πτουν τούς Στρατώνας καί τούς ύπερασπιστάς. Ό έχθρός
ούδεμίαν πρόοδον σημειώνει.
Δ' Τήν 11ην Δεκεμβρ.ίου ύποπτος ήρεμία παρατηρεΐται.
Ό λ ο ι δμως εϊναι είς τάς θέσεις των. Τήν νύκτα τής 11ης
πρός τήν 12ην Δεκεμβρίου γίνεται σφοδροτάτη προσβο
λή τών Στρατώνων δι’ δλων τών μέσων, έξ έγγυτάτης άποστάσεως. Χρησιμοποιούνται νάρκαι, έκρηκτικαί βόμβαι,
φιάλαι βενζίνης, χειροβομβίδες, αύτόματα. Ή ψυχή τών
έμπειροπολέμων ύπερασπιστών μένει άκλόνητος. Ή νίκη
έμεινε έπαθλον είς τούς πολιορκουμένους Νικητάς.
Ε'. Πρωία 12ης Δεκεμβρίου (Α γίου Σπυρίδωνος), μέ
τήν βοήθειαν τοϋ Θεοΰ ή Ελληνική Σημαία ύπερήφανος
κυματίζει εϊς τήν ταράτσαν τοΰ κτιρίου. Τό Κόκκινο
Λάβαρο, με τό σφυρί καί τό δρεπάνι, δέν έμόλυνε τό Φρούριον τοΰ Μακρυγιάννη, τό όποιον ώς σύμβολον τής έλευθερίας στέκει δρθιον είς τούς νοτίους πρόποδας τής Ά κροπόλεως.
ΣΤ'. Ά π ό 13 Δεκεμβρίου 1944 άρχίζει ή άντεπίθεσις
καί ή καταδίωξις τών έλασιτών πρός Γαργαρέταν - Πετράλωνα. Ανατέλλει πλέον ό ήλιος τής Ελευθερίας».
18.
Ο Α ΡΧΗ ΓΟ Σ ΧΩ ΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΔΙΑ ΤΑ ΕΠΙΤΕΛΕΣΘΕΝΤΑ Μ ΕΓΑΛΟ ΥΡΓΗΜ Α ΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΗ
ΤΗΣ 24ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1944
ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Άριθμ. 1/8/1
«Άπό τής 3ης τρέχοντος, άνελήφθη ύπό τοΰ ΕΛΑΣ
ένοπλος άγών πρός κατάληψιν τής Α ρχής, μέ δύναμιν
πολυάριθμον καί άρτίως έξωπλισμένην μέ δλα τά δπλα,
μηχανήματα καί μέσα τής συγχρόνου πολεμικής τέχνης
καί μέ άφθονα πυρομαχικά. Τά πρώτα πλήγματα έδέχθησαν αί είς τά Προάστια Ύπηρεσίαι Χωροφυλακής καί,
έν συνεχείςι, αί έν τή Πρωτευούση Ύ πηρεσίαι καί Μονά
δες αύτής. Ή Χωροφυλακή, καίτοι έν τφ συνόλφ της άτελέστατα έξωπλισμένη, μέ τυφέκια πεπαλαιωμένα ή έλαττωματικά, μέ φυσίγγια άχρηστα, παλαιάς προμήθειας ή πε
ριορισμένου άριθμοϋ, έστερημένη κατά κανόνα δπλων, έτι
δέ καί τυφεκίων δι’ άπαντας τούς όπλίτας της, μέ τήν πικρί
αν δτι, μόλις πρό μικροΰ, άπεφασίσθη ό άφοπλισμός της
καί συνεζητεΐτο καί αύτή ή διάλυσίς της καί ή άποστολή
τών άνδρών της είς τάς έστίας των, έν τούτοις, άντιμετώπισε τήν έπίθεσιν μέ τόλμην καί άποφασιστικότητα.
Έκτελοϋσα τάς διαταγάς τής Κυβερνήσεως καί πιστή
είς τάς παραδόσεις, δέν ύπέκυψεν είς τόν άνισον άγώνα,
ούτε έδέχθη νά συνθηκολογήση. Ύπερήσπισε τάς θέ
σεις της μέ πείσμα, θάρρος καί αύτοθυσίαν καί είς τάς
προσκλήσεις τών άντιπάλων δπως παραδοθώσιν, οί άν
δρες της άπήντων δι* όμοβροντιών. Τά δπλα ήχρηστεύοντο, τά φυσίγγια έξηντλοΰντο, τά κτίρια άτινα ύπερήσπιζον κατέρρεον έκ τής δυναμίτιδος καί τών δλμων δι’·
ών έβάλλοντο, οί άνδρες έπιπτον νεκροί καί τραυματίαι,
αί έκ τοΰ πυρός πυρκαϊαί έδημιούργουν άτμόσφαιραν
άποπνικτικήν, ή χάλαζα τών βλημάτων, δλμων, πολυβό
λων, όπλοπολυβόλων, τυφεκίων, δυναμίτιδος καί εις τινας
Μονάδας καί πυροβόλων, έδημιούργουν πραγματική ν κόλασιν* άνεφοδιασμός διά πυρομαχικών δέν άνεμένετο,
ένισχύσεις δέν ήρχοντο καί δμως δέν έκλονίζοντο. Έμά
χοντο έπί ήμέρας νήστεις άγώνα άπελπιν καί ένήργοϋν
άποφασιστικήν έξοδον, δταν τά πυρομαχικά των έξην
τλοΰντο, ΐνα ευρωσι τόν θάνατον ή συνεχίσωσι τόν
άγώνα, οί έκ τούτων σωζόμενοι, είς άλλην θέσιν. Τό
Σύνταγμα Χωροφυλακής καί ή Σχολή Χωροφυλακής,
παρά τάς σφοδράς έπιθέσεις άς νυχθημερόν συνεχώς έπί
έβδομάδας έδέχθησαν, δι* δλων τών δπλων καί τών πυρο
βόλων τοΰ άντιπάλου, δέν έκάμφθησαν. Ύπό τά έρείπια
τών κτιρίων, άτινα ύπερήσπιζον, κατεσκεύαζον τά προχώματά των καί έπί τών κρημνιζομένων τοιχωμάτων ήνοιγον τάς πολεμίστρας των. Παρέμειναν είς τάς θέσεις των
προπύργια καί προμαχώνες τής έλευθέρας λωρίδος τής
Πρωτευούσης, είς ήν κατέφυγεν ή Κυβέρνησις, προσήλθεν
ό έπιστρατευθείς Ελληνικός Λαός, ώργανώθησαν τά έκ
τής έπιστρατεύσεως Τάγματα Εθνοφυλακής καί άνασυνεκροτήθησαν αί Έ νοπλοι τής Χώρας Δυνάμεις διά τήν
τελικήν καταστολήν τοΰ στασιαστικού κινήματος. Είς.
έκατοντάδος άνέρχονται οί νεκροί καί οί τραυματίαι έκ τών
ήρωικών άνδρών μας, οΐτινες έπεσαν μαχόμενοι είς τάς
έπάλξεις τής τιμής καί τοΰ καθήκοντος. Είναι άναρίθμητα τά θύματα τών άνδρών μας, άτινα έτυφεκίσθησαν, έσφάγησαν, ήκρωτηριάσθησαν καί έβασανίσθησαν μέ με
σαιωνικά βασανιστήρια. Οίκίαι τών άνδρών μας έλεηλατήθησαν καί μέλη τών οικογενειών των έθανατώθησαν
ή άπήχθησαν ή άπεστεγάσθησαν, ύπό τήν άπηνή δίωξιν
τοΰ άντιπάλου, ριφθέντα είς τούς δρόμους άνευ στέγης
καί τροφής. Ή Χωροφυλακή έπλήρωσε βαρύν φόρον αί
ματος καί θυσίας είς τόν βωμόν τοΰ καθήκοντος. Κατά
τήν ύπερεκατονταετή ίστορίαν μας, μαχόμενοι καί έν
πολέμφ διά τήν άπελευθέρωσιν τών δούλων άδελφών μας
καί άμυναν τών συνόρων μας, καί έν ειρήνη διά τήν έπιβολήν τής τάξεως καί τοΰ κράτους τοΰ Νόμου, έσχομεν
ούκ όλίγα θύματα, άλλά, κατά τόν σημερινόν άγώνα, τά
θύματα τής Χωροφυλακής εϊναι άνευ προηγουμένου. Τό
αίμα δμως τών άνδρών μας δέν έρρευσεν έπι ματαίφ. Έ χύθη διά νά προστατευθώσιν αί άπειληθεΐσαι έλευθερίαι
του καί ή κατάλυσις τής έννοίας τοΰ Κράτους, διά νά καταπαύση ή τρομοκρατία, ή βία, ή άπάτη καί ή συκοφαντία.
Έχύθη, διά νά προστεθή είς τήν Ιστορίαν τής Χωροφυ
λακής ή λαμπροτέρα της σελίς, διά νά τήν γνωρίσωσι
καί έκεΐνα τά μέλη τής κοινωνίας, άτινα έπηρεάσθησαν
έκ τής συκοφαντικής έκστρατείας τών έχθρών της, διά
491
νά λάβη τήν έμπρέπουσαν θέσιν μεταξύ τών Ένόπλων
Δυνάμεων τής Χώρας καί καταστή γνωστόν τό έργον και
ή άξία της, είς τόν πολιτικόν τής χώρας κόσμον.
Αξιωματικοί, Ύπαξιωματικοί καί Χωροφύλακες,
Κλίνομεν γόνυ πρό τών ήρωικών νεκρών μας, στώμεν
έν προσοχή πρό τών τετιμημένων τραυματιών μας καί
άς συνεχίσωμεν μέ τό δπλον άνά χεΐρας, μέ τήν αύτήν
έπιμονήν, θέλησιν καί άποφασιστικότητα, τόν σκληρόν
άγώνα δν άνελάβομεν, διά τήν δλοκληρωτικήν άπελευθέρωσιν τοϋ Έλληνικοϋ λαοϋ καί τόν πλήρη άφοπλισμόν
τοϋ όλιγαρχικοϋ ίδιωτικοΰ στρατοϋ, πεποιθότες δτι ό
Ελληνικός λαός θά μάς εύγνωμονή, ή Πολιτεία θά άναγνωρίση τό εργον μας καί θά περιλάβη μέ τάς δικαιουμένας τιμάς καί άμοιβάς τούς άνδραγαθήσαντας καί ή 'Ιστορ ία ^έν θά σιγήση, διά τήν ήρωικήν καί άποτελεσματικήν δράσιν τής Χωροφυλακής, κατά τήν κρίσιμον ταύτην
καμπήν τής δεινοπαθούσης Πατρίδος.
Ή παρούσα ν’ άναγνωσθή έν προσκλητηρίφ, είς άπαντας τούς άνδρας τής Χωροφυλακής».
Ό Ά ρχηγός
Α. ΠΑΠΑΡΓΥΡΗΣ
Συνταγματάρχης
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΓΉ
1ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1944
Άριθμ. 1/8/5
«Τό Νέον έτος 1945 εδρε τήν Χωροφυλακήν έν συναγερμφ, μέ τό δπλον άνά χεΐρας, μαχομένην διά τάς έλευ
θερίας τοϋ λαοϋ καί τήν περιφρούρησιν τής έννοίας τοΰ
Κράτους, αΐτινες ήπειλήθησαν ύπό όλιγαρχικοϋ ιδιωτι
κού στρατοϋ, χρησιμοποιήσαντος τά δπλα καί τό χρήμα
τής Πατρίδος καί τών συμμάχων της, ουχί διά νά έκδιώξη
τόν κατακτητήν, άπό τά κατεχόμενα είσέτι ύπ’ αύτοϋ
Ε λληνικά έδάφη, άλλά διά νά έξαπολύση κατά τής Χώρας
έμφύλιον σπαραγμόν άνευ προηγουμένου. Τό Σώμα τής
Χωροφυλακής, ίδρυθέν πρό 112 περίπου έτών, μέ άποκλειστικήν άποστολήν δπως καταστή ση Κράτος, τήν
μόλις πρό όλίγων έτών άπελευθερωθεΐσαν έκ τοϋ ξενικοΰ
ζυγοΰ Χώραν, ήτις εύρίσκετο έν άναρχίςι καί έσπαράσσετο
έκ τών έμφυλίων διαμαχών καί τής τρομοκρατίας τών πο
λυπληθών ληστοσυμμοριών, αΐτινες είχον ύποκαταστήσει
τό Κράτος, άνταπεκρίθη άπολύτως είς τάς προσδοκίας τοϋ
"Έθνους. Έκτοτε, άνδρωθέν έν τφ άγώνι κατά τών κακο
ποιών καί τών.έχθρών τής τάξεως, γαλουχηθέν μέ τάς
άρχάς τοϋ σεβασμοϋ καί τής προστασίας τών δικαιωμά
των τοϋ λαοϋ καί τής ύποταγής καί έφαρμογής τών νόμων
τοϋ Κράτους, καί άνατραφέν μέ τάς Έθνικάς ιδέας καί
τούς Εθνικούς πόθους τής φυλής, κατέστη σοβαρά Ε θνι
κή δύναμις, πρωτοπόρος καί συνεπίκουρος πάσης Ε θνι
κιστικής κινήσεως καί δράσεως, καί φοβερός άντίπαλος
πάσης άναρχικής καί άντιλαϊκής έπιβουλής. Ό άποτελεσματικός άγών, δν κατά τόν λήξαντα μήνα τοϋ λήξαντος
έτους διεξήγαγέ κατά τών έπιβουλευθέντων τό Κράτος
καί τάς λαΐκάς έλευθερίας ένόπλων στασιαστών, μέ τάς
έκατόμβας τών θυμάτων μας, άπέδειξε τό Σώμά μας ύγιή
καί Ισχυρόν στρατιωτικόν όργανισμόν, άξιον τής Εμπι
στοσύνης τής Πολιτείας καί τών προσδοκιών τοΰ Έθνους.
492
Μέ τήν πεποίθησιν δτι, τό άνατέλλον Έ τος, θά έπαναφέρη είς τήν χειμαζομένην Πατρίδα τήν φυγαδευθεΐσαν
γαλήνην καί όμόνοιαν, καί θά καταστήση αύτήν καί πά
λιν πραγματικώς έλευθέραν, ένδοξον, Ισχυροτέραν, έδαφικώς μείζονα καί οίκονομικώς εύημεροΰσαν, τό δέ Σώ
μά μας λαμπρότερον καί άκμαιότερον, άπευθύνω είς άπαντας τούς Αξιωματικούς καί 'Οπλίτας θερμόν χαιρετι*σμόν καί έγκαρδίους εύχάς, δπως αύτοί τε καί αί οίκογένειαί των, διέλθωσι τοϋτο έν ύγείςι καί εύτυχίςι καί
πραγματοποιήσωσι κατ’ αύτό πάσαν εύγενή φιλοδοξίαν
των.
Ή παροϋσα νά άναγνωσθή έν προσκλητηρίφ είς άπαντας τούς άνδρας τής Χωροφυλακής».
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ
Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΙΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΥΠΟ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΟΦΥΛΑΚΗΣ
Είσηγητικόν Σημείωμα
«Ιον. α. Ή συντελεσθεΐσα έκκαθάρισις τών άπελευθερουμένων περιφερειών παρίσταται άνάγκη νά συμπληρωθή δι’ άστυνομικής έκκαθαρίσεως, καί τοΰτο διότι είς
τάς έλευθερουμένας περιοχάς εύρίσκονται πλεΐστα σοβα
ρά κομμουνιστικά στοιχεία μέ σοβαράν δράσιν, κατά τό
πρόσφατον παρελθόν καί τό καταστελλόμενον στασια
στικό ν κίνημα. Ή Αστυνομία Πόλεων δέν δύναται νά
διεξαγάγη ταχέως καί άποτελεσματικώς τήν τοιαύτη ν έκκαθάρισιν, καί διότι ή δύναμις τών άστυνομικών όργάνων,
είς έκαστον Τμήμα, είναι άνεπαρκής καί διότι τό ήθικόν
αύτών δέν έχει είσέτι άναπτερωθή.
β. Είναι άνάγκη, πρός έξασφάλισιν τής ζωής, έλευθερίάς καί περιουσίας τών κατοίκων καί άναπτέρωσιν τοΰ
ήθικοϋ αύτών, ΐνα έλθωσιν συνεπίκουροι τών Άστυνο
μικών Ά ρχώ ν καί άποβή ούτως άσφαλής καί άποτελεσματική ή έκκαθάρισις τής Πρωτευούσης, νά ύπάρχη
διά περιπόλων άστυνομική έπαγρύπνησις καθ’ άπασαν
τήν νύκτα, καθόσον, καθ’ ύπαρχούσας πληροφορίας, τά
κομμουνιστικά στοιχεία, κινούμενα διαρκούσης τής νυ
κτός, προβαίνουσιν είς έκβιάσεις καί άλλας παρανόμους
ένεργείας είς βάρος τών Έθνικιστών πολιτών, Ιτι δέ
καί είς συνεννοήσεις καί συνωμοτικάς πράξεις, έξυπηρετούσας τήν συνεχιζομένην στάσιν.
γ. Διά τήν άστυνομική ν έκκαθάρισιν καί τήν νυκτερινή ν
έπαγρύπνηάιν, δέον νά’ένισχυθώσι τά Αστυνομικά Τμή
ματα δι’ έπαρκοϋς δυνάμεως Χωροφυλακής καί Εθνοφυ
λακής, έγκαθισταμένης είς αύτά, μέχρις δτου ή Αστυνο
μία Πόλεων, ένισχυομένη ύλικώς καί ήθικώς, καταστή
έπαρκής διά τήν έξασφάλισιν τών κατοίκων τής Πρωτευ
ούσης άπό πάσης έκνόμου πράξεως ή όχλήσεως, έκ μέ
ρους τών κομμουνιστών ή τών συμπαθούντων αύτούς.
2ον. Κατά θετικάς πληροφορίας, κατά τάς γενομένας
έκκαθαρίσεις τών έλευθερουμένων περιοχών ύπό τής Ε
θνοφυλακής, έσημειώθησαν είς έρευνηθείσας οίκίας άραιά κρούσματα λεηλασιών».
Ά θήναι 3 Ίανουαρίου 1945
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
19.
Η ΠΑ Ν ΕΛ Λ Η Ν ΙΟ Σ ΕΥ ΓΝ Ω Μ Ο ΣΥ Ν Η
ΔΙΑ ΤΟ ΕΠΙΤΕΛΕΣΘ ΕΝ Υ Π Ο ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ Μ ΕΓΑΛΟ ΥΡΓΗΜ Α
ΠΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΕΙΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ
Δ ΙΟ ΙΚ Η Τ Η Σ
Ά ριθ. Πρωτ. 10
Σ.Δ. τή 1η Ίανουαρίου 1945
Πρός
Τόν Συνταγματάρχην κ. Δουκάκην Δημήτριον
«Εύχαριστώ θερμώς διά τάς εύχάς ύμών καί τών Α ξιω
ματικών καί Ό πλιτών τής Χωροφυλακής.
Έξετίμησα όπλίτας Χωροφυλακής διά τήν πίστιν των
καί τήν αύτοθυσίαν των εις τούς άγώνας τής Ιταλίας.
Υπήρξαν γενναίοι.
Ή κακή Μοίρα ήθέλησε, νά συνεχίσωμεν έδώ άγώνας,
έναντίον δολοφόνων και διεθνιστών, είς τόν δυστυχισμέ
νο ν τόπον μας.
'Η Χωροφυλακή καί πάλιν, ώς καί μέχρι τοϋδε, άπέδειξε τήν αύτοθυσίαν της. Έ χ ει καί πάλιν πλεΐστα θύματα.
Ταϋτα θά είναι έσαεί ώς φωτεινή άπόδειξις έναντίον
τών συκοφαντών, οίτινες όχυροϋνται έναντι τής ούχί έπιβαλλομένης διαγωγής μερικών άτόμων τής Χωροφυλακής.
Δι’ αύτό, δράττομαι τής εύκαιρίας, διά νά εύχηθώ διά τήν
γενναίαν Χωροφυλακήν νά φθάση είς τό ύψος τής γεν
ναιότητάς της άπό πάσης άπόψεως. Κάθε εύχή διά τά άτο
μά σας καί διά τάς οίκογενείας σας».
ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ
Συνταγματάρχης Πεζικοϋ
ΙΠ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΕΙΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ
Δ ΙΟ ΙΚ Η Τ Η Σ
Ά ριθ. Πρωτ. 804
Δ ΙΑ Τ Α Γ Η
«Ά πό τινων ήμερών ή Ταξιαρχία συγκαταλέγει μεταξύ
τών διοικητών της καί τόν γνωστόν, διά τούς άγώνας του,
άντισυνταγματάρχην Γκίκαν Σόλωνα. Ούτος, άναλαβών
τήν διοίκησιν συγκροτήματος, ώργάνωσε μίαν έκκαθάρισιν τής περί τόν Έρυθρόν Σταυρόν περιοχής καί άνέλαβεν αύτός ούτος τήν διοίκησιν τής έπιθέσεως προσω
πικώς. Αύτη ήρξατο άπό τής 08.30' καί έπερατώθη τήν
18.00' ώραν.
Ε κτός τοϋ 6ου Τάγματος, δπερ συνεχίζει τήν προσπάθειάν του, πάντοτε κατά λίαν άξιέπαινον τρόπον, συμμε
τείχε καί Τμήμα Χωροφυλακής. Τό Τμήμα τοϋτο έδωσε
καί πάλιν τό αίμά του ύπέρ τοΰ "Εθνους. Δύο άξιωματικοι
του νεκροί καί δύο χωροφύλακες, 1 τραυματίας άξιωματι
κός καί 5 χωροφύλακες ήσαν τά θύματα τών διεθνιστών.
Παρουσιάζων τήν εικόνα τής αύτοθυσίας ταύτης, τών
γενναίων τούτων έκτελεστών τοΰ καθήκοντος καί τής θυ
σίας, έλπίζω δτι δταν ό σάλος, ή συκοφαντία, τό μίσος
καί τό ψεϋδςς θά έκλείψουν, θά άναγνωρισθή ύφ’ άπάντων δτι, έάν τό Σώμα Χωροφυλακής άριθμή, πιθανόν,
άνάξια μέλη, δέν δύναται νά τίθεται έν άμφιβόλω ή έν
διωγμφ δν ύγιές καί Έθνικόν σύνολον.
Αύτό τοϋτο θά δυνηθή νά άποβάλη έν ήρεμίςι καί δι
καιοσύνη τά άνάξιά του στελέχη.
*Ως Διοικητής τής Ταξιαρχίας, είς τήν περιοχήν τής
όποίας μάχονται Τμήματα Χωροφυλακής, θεωρώ τόν έ
παινον δτι δέον νά προέλθη έξ άλλων, διότι έγώ γνωρίζων,
έπαινών καί έκτιμών τάς προσπαθείας των, γνωστοποιώ
δτι άπ’ άρχής τοϋ Έθνικοϋ τούτου, έναντίον τών Διεθνιστών άγώνος, ή Χωροφυλακή άριθμεΐ: Νεκρούς, άξιωματικούς 5, χωροφύλακας 1. Τραυματίας, άξιωματικούς 12,
χωροφύλακας 56.
Μόνοι τους οί άριθμοί, άποδεικνύοντες τήν θυσίαν,
προκαλοϋσι τούς δικαίους έπαίνους, άλλά καί τήν εύγνωμοσύνην έκείνων ύπέρ ών έπεσαν».
Ά θήναι τή 12.12.1944
ΘΡ. ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ
Συνταγματάρχης Πεζικοϋ
ΜΕΤΑΛΛΙΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
« ... Ό Δήμος ΑΘΗΝΑΙΩΝ, προτάσει τοϋ Δημάρχου
Κωνστ. Γ. Κοτζια όμοφώνφ άποφάσει τοΰ Δημοτικοΰ Συμ
βουλίου, ληφθείση κατά τήν Συνεδρίασιν τής 13.9.1951,
Α Π Ο Ν Ε Μ Ε Ι είς τό Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη ΤΟ ΑΡΓΥΡΟΥΝ ΜΕΤΑΛΛΙΟΝ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ
ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, είς ένδειξιν εύγνωμοσύνης πρός τό Σύν
ταγμα τοϋτο, τό όποιον διά τής δράσεώς του έναντίον
τών έπιβουλευθέντων τήν Ελευθερίαν καί τόν Πολιτι
σμόν τής Χώρας στασιαστών, κατά Δεκέμβριον τοϋ 1944,
καί διά τής θυσίας τών ήρωικώς πεσόντων 160 άνδρών
αύτοϋ, διέσωσε τήν πόλιν τών Αθηνών καί τήν Ελλάδα
όλόκληρον, άπό τής ύποδουλώσεως αύτών είς τόν Σλαυοκομμουνισμόν ».
Άθήναι τ$. 9η Δεκεμβρίου 1951
Ό Δήμαρχος
ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΚΟΤΖΙΑΣ
Ό Πρόεδρος τοϋ Δ.Σ.
ΚΩΝ. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗΝ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΙΟΥ
«Ή άπόφασις τοΰ Δημοτικοΰ Συμβουλίου τής Πόλεως
τών Αθηνών, περί άπονομής τοΰ Άργυροϋ Μεταλλίου
493
Ό πρόεδρος τοΰ Δημοτικοΰ Συμβουλίου τοΰ Δήμου Αθηναίων κ. Νικολόπουλος, παραδίδων είς τόν διοικητήν τοΰ Συντάγματος
Μακρυγιάννη συνταγματάρχην Όδ. Τριαντάφυλλου τό Άργυροΰν Μετάλλιον τής πόλεως τών Αθηνών, είς ένδειξινευγνωμοσύνης
πρός τό Σύνταγμα.
494
Ο
Α
Ιη Μ Ο * :
Α Θ Ν Ν Α Ι 2 Ν
Ρ ΐ Κ ) 1 Α € ν ΤΟ* Α^ΜΑΡΧΟτ Κ Ω < Τ Α Γ. Κ 0 Γ / Ι Λ Η Α ί Γ**ΟΦόΜί Α^Όφ^».· ί ?ο*
ΑμΜΟΠΚΟΥ ΟΜΒΟΥΛΚΪΥ ΛΜφβΟ*»« ΚΑΤΑ Π«Ν *η»ΐΧ»1>«ίΝ 1Μ< ΰ-«ΠΤ*.ί*ΡΙί»ΙΟΎ ΓΛΙ
ΑΠΟΝ€Η€Ι
€«< ΙΟ ΓΓΝ ΤΑ Γ^Λ ΒΑίΙΛίΚΜ*
ΧΟΡΟΦΥΛΑΚΗ ί
ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
ΑΡΓΥΡΟΥΣ Μ€ΤΑΛΛ10Ν Τ Μ ΡΟΛ€β< ΤΟΝ ΑβΗΝΟΝ
€ * £ Ν Α € φ Ν £ Υ ΓΝ Ο Μ Ο «» *ι< Π ΡΟ * ΤΟ ΣΎΝΤΑΓΜΑ^ ΤΟΥΤΟ ΙΟ Ο ΙΧ » Ο Ν Α»Α Τ Μ ί Α Ρ Α / Χ 2 *
ΤΟΥ € Ν Α Ν Τ ΐθΝ
?$ Ν €Ρΐ(ΐθΎΑ<Υ&€ΝΤβΝ ΤΜ»ι €Λ<,ΥθίΡ1ΑΝ «Α Ι Κ>* Π Ο Α ΙΤ ΙΚ Μ Ο Ν Γ'Μ< Χ ?Ρ Α < ί Τ Α ΐ ΐ Α ΐ Τ Ο Ν ΚΑΤΑ Α€Κ€ΗΟΡίϋΝ
ΤΟ> # 4 4 ΚΑΙ ΑΙΑ ΤΜ* Ο Υ ίΙΑ ί Τ0Ν ^ΡβΙΚΟί. Π^ΐΟΝΤβ*» 160 ΑΝΑΡΟ Κ Α ϊ Ι Ο ν Α*€·!ί)«Χ ΤΜΝ ΠΟΛΙΝ Τ»Η Α0ΝΝΟΝ
ΚΑΙ ΤΙ«Ν { ΛΛΑΑΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΑΠΟ Τ»*ί Υ Π Ο Α Ο Υ Λ β ϊΓ ϋ » ; Α » » Ο Η ( Ι · ΤΟΝ
ίΛ Α Υ 0 Κ 0 Μ Μ 0 Ύ Μ * Μ 0 » «
7ο
Δίπλωμα απονομής του Ά ργυρον Μεταλλίου τής πό&ως τών Αθηνώ ν πρός τό Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, άνθ’
ών επραξε διά τήν όιάσωσιν τής πρωτευούσης και τής Ε λλάδος κατά τό Δεκεμβριανόν κίνημα τοΰ 1944.
είς τό Σύνταγμα τί|ς Βασιλικής Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, άποτελεΐ μίαν δικαίαν έπιβράβευσιν τών μεγά
λων ύπηρεσιών τάς όποίας προσέφερε τοΟτο, είς τόν
σκληρό ν άγώνα τής άμύνης τής Πόλεως, κατά τών έπιδρομέων άνταρτών, και δι* αύτής είς τήν άμυναν όλοκλήρου τοΰ "Εθνους.
Έρμηνεύομεν τήν εύγνωμοσύνην τής Πόλεως, πρός
τούς ήρωικούς μαχητάς τοϋ Μακρυγιάννη, πρός τήν
ίεράν μνήμην έκείνων οΐτινες επεσαν είς τήν έπαλξιν
τής Ελληνικής έλευθερίας, προμαχοϋντες τών εύγενεστέρων Ιδανικών τής Πατρίδος, ύπέρ τών όποίων πρό
θυμοι, ένθουσιώντες καί άποφασιστικοί, προσέφερον τήν
ύπερτάτην θυσίαν τής ζωής, τηροϋντες τόν δρκον, δσον
οί γενναιότεροι τής Έθνικής Ιστορίας, καί ούδόλως
ύπολειπόμενοι τών άνδρειοτέρων άγωνιστών της.
Αί στιγμαί τοϋ άγώνος των, υπήρξαν άπό τάς πλέον άποφασιστικάς τής έλληνικής ζωής. Διότι άπό τήν έκβασίν
του, έκρίνετο ή τύχη τής Πόλεως καί άπό τήν τύχην τής
Πόλεως έμελλε νά κριθή έάν ή Ελλάς θά παρέμενεν έλευθέρα ή θά ύπέκυπτεν είς τήν τυραννίαν τών έχθρών της
καί τών κακών έκείνων Ελλήνων, οΐτινες έγένοντο συνει
δητά όργανα τών έχθρών τής Πατρίδος.
Εύγενεΐς συνεχισταί τών ώραίων καί ύψηλών παραδό
σεων τοϋ ήρωικοϋ Σώματος τής Βασιλικής Χωροφυλακής,
οί άνδρες τοϋ Μακρυγιάννη, έφεραν τοϋτο διά τής ίδικής των αύτοθυσίας είς θέσιν έτι περισσότερον περίοπτον
καί έπιφανή, είς τάς αίματηράς σελίδας τής Έθνικής
Ιστορίας. Είς δέ τάς καρδίας τών Ελλήνων ύψωσαν τό
αίσθημα τής εύγνωμοσύνης, είς ενα συνεχές θυμίαμα θαυ
μασμού καί λατρείας, θαυμαζόμενοι διά τήν ύψηλήν φι
λοπατρίαν καί τιμώμενοι διά τήν άρετήν.
Πρός τοιούτους άνδρας, άξίους τών ήρωικών παραδό
σεων τοϋ εύγενοϋς τών Ελλήνων "Εθνους. Πρός τοιού
τους μαχητάς τής έλευθερίας, οΐτινες μετέβαλον τά τείχη
τοϋ Ιστορικοϋ τούτου πλέον χώρου είς προχώματα άντιστάσεως, ένθυμίζοντα τά τείχη έκεΐνα τής Έλληνικής
άντιστάσεως, ένώπιον τών όποίων έπί αιώνας συνετρίβοντο τά έπερχόμενα στίφη τών βαρβάρων. Πρός τοιού
τους στρατιώτας τοϋ Χριστοϋ καί τής Ελλάδος, ή Πόλις
τών Αθηνών εύγνωμονοΰσα προσφέρει τιμήν καί εύχαριστήρια.
Τό Άργυροΰν Μετάλλιον τής Πόλεως άς είναι ή ύψηλή συμβολική έκδήλωσις τής βαθείας εύγνωμοσύνης τής
Πόλεως πρός τό ήρωικόν Σύνταγμα τής Βασιλικής Χωρο
φυλακής Μακρυγιάννη, τήν όποίαν έρμηνεύομεν σήμε
ρον μέ τήν βαθεϊαν πίστιν, δτι ύψηλά παραδείγματα πα
τριωτικής αύτοθυσίας καί Ελληνικών άρετών, ώς έκεΐνα
τών άνδρών τοϋ Συντάγματος τούτου, τών Ηρώων τοϋ
Μακρυγιάννη, δέν παραμένουσιν έν τή ίστορίςι άνευ μι
μητών καί έπαναλήψεων. Καί διά τοϋτο έπαξίως τιμώνται
καί ώς ύψηλά διδάγματα τών έπερχομένων, πρός τούς
όποίους παραδίδονται είς μίμησιν καί είς ύπερβολήν.
Τό Δημοτικόν Συμβούλιο ν Αθηναίων, αισθάνεται μείζονα υπερηφάνειαν, διότι ή Πόλις φιλοξενεί τόν ίερόν χώ
ρον τής θυσίας, τά όστά τών τιμωμένων μαρτύρων είς οϋς
άπονέμομεν σήμερον προσερχόμενοι ένταϋθα, είς τελε
496
τήν σεμνήν καί άξίαν τής Ιδικής των άνδρείας, τήν όφειλομένην ύπερτάτην τιμήν.
Τής Έλληνικής πίστεως τών γενναίων άνδρών τής
Βασιλικής Χωροφυλακής».
ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
’Αριθ. Πρωτ. 3.888
Έ ν Άθήναις τή 26η Ίανουαρίου 1952
ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ
ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Π ρός
ΤΟ ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Έ ντα ϋθα
Κύριε Αρχηγέ,
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοϋ Έμπορικοϋ Συλλόγου
Αθηνών, διερμηνεϋον τά αισθήματα τοΰ Έμπορικοϋ κό
σμου Πρωτευούσης, έχει τήν τιμήν νά έκφράση τάς θερμο
τέρας τών εύχαριστιών του καί τήν εύγνωμοσύνην του,
πρός τε Υμάς καί τούς Αξιωματικούς καί άνδρας τοΰ Σώ
ματος Χωροφυλακής, διότι διά τής έπιδειχθείσης, κατά
τά τελευταία γεγονότα Δεκεμβρίου 1944-9 Ίανουαρίου
1945, εύρυτέρας περί καθήκοντος άντιλήψεως, τής εύτολμίας καί τοΰ μετ’ αύτοθυσίας ήρωισμοΰ πάντων, έπετεύχθη ή τα χ ε ία Ά π ε λ ε υ θ έ ρ ω σ ις τώ ν Α Θ Η Ν Ω Ν
καί ή διάσωσις τοΰ μεγαλυτέρου τμήματος τής έμπορικής
άγοράς μας έκ βεβαίας καταστροφής. Ιδιαιτέρως, έπιθυμοΰμεν νά τονίσωμεν δτι τοιαϋται πράξεις, ΟΥΧΙ
ΑΣΥΝΗΘΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΝΑΙΟΝ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΟ
ΦΥΛΑΚΗΣ, προσέθεσαν είς αύτήν νέους τίτλους τιμής
καί δόξης καί Έθνικής ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ.
Ό Γενικός Γραμματεύς
(Υπογραφή)
Ό Πρόεδρος
(Υπογραφή)
«...Π ερί άπονομής ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ
είς τό ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
Β.Δ. 24.3.1951 - ΦΕΚ 104/11.4.1951 Τεΰχος Α'.
ΠΑΥΛΟΣ
ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
«Προτάσει τοΰ Ήμετέρου ,έπί τών Εσωτερικών Υ
πουργού άπεφασίσαμεν και διατάσσομεν:
Ά ρ θ ρ ο ν μόνον
Άπονέμομεν είς τό Σύνταγμα Χωροφυλακής Αθηνών
(ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ) τήν διά τοΰ άπό 18.6.1938 Β. Διατάγμα
τος καθορισθεΐσαν ΠΟΛΕΜΙΚΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ τών Συν
ταγμάτων Πεζικοϋ.
Είς τόν αύτόν έπί τών Εσωτερικών Υπουργόν άνατίθεμεν τήν δημοσίευσιν καί έκτέλεσίν τοΰ παρόντος Δια
τάγματος».
Έ ν Άθήναις τή 24η Μαρτίου 1951
ΠΑΥΛΟΣ
Ό έπι τών Εσωτερικών Υπουργός
Β.
Ν. Μπακόπουλος
’Ο διοικητής τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη συνταγματάρχης Ευάγγελος Σοφράς παραλαμβάνων τήν Πολεμικήν
Σημαίαν,ήτις άπενεμήθη εις τό Σύνταγμα διά τάς προσφερθείσας υπό τούτου υπηρεσίας εις τόν άγώνα κατά τών κομμουνιστών
τόν Δεκέμβριον τοΰ 1944.'
497
ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΙΝΕΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΣΙΝ
ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΟΝ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ 1944
«...Έτσι ή μάχη τής Χωροφυλακής στοϋ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ύπήρξεν ή μάχη τής Ελλάδος. Καί δέν είναι
ύπερβολή αν χαρακτηρισθή άκόμα καί ώς* μάχη τής
Εύρώπης. Καί τοϋτο διότι, άν τότε ή Ε λλάς περιήρχετο
είς τά όργανα τής Μόσχας, ή Τουρκία θά περιεσφίγγετο
άπό παντοϋ και θά παρέλυε, θά έπηρεάζοντο αί ίταλικαί
έκλογαί, όπως καί αί γαλλικαί καί ·τό Σιδηροϋν Παραπέ
τασμα θά έκάλυπτεν, έντός όλίγου, διά τών μεθόδων τών
Λαοκρατικών Κυβερνήσεων καί όλόκληρον τήν Εύρώπη ν».
9.12.1951
Δ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ
Αύτός ό χώρος πού έχουμε συναχθή σήμερα, έπίσημοι
καί Λαός, διά νά άφιερώσωμε κάτανυχτικες στιγμές στη
μνήμη τών άθανάτων Ηρώων τοϋ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΩ
ΡΟΦΥΛΑΚΗΣ, δέν είναι μονάχα χώρος Ιστορικός. Εί
ναι Ν α ό ς, 'Ιε ρ ό καί Β ω μός Ε λ ε υ θ ε ρ ία ς . Ό χώρος
αύτός θά μείνη είς τούς αΙώνας Εθνικό Προσκύνημα.
«...Ά ν, οί 85 Αξιωματικοί καί οί 395 ανδρες τής Χω
ροφυλακής, έλύγιζαν γιά μιά στιγμή, κι άφηναν νά πέση
καί τό τελευταΐον Προπύργιον, ή Ελεύθερα Ε λλάς θά
ανήκε σήμερον στήν Ιστορία. Θά ήτανε, γιά έκείνους
πού θά έπιζοϋσαν, μακρινή άνάμνησις». .
9.12.1951 .
ΣΠΥΡ. ΜΕΛΑΣ
«...Ή άντίστασις τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ έσωσε, δ,τι έσώθη, άπό τήν φρικώδη σφα
γή τοϋ Δεκεμβριανού Α γίου Βαρθολομαίου. Ή Χωρο
φυλακή θά έχη τό δικαίωμα νά άτενίζη μέ υπερηφάνειαν
πρός τόν Στρατώνα τοϋ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, δπου έξειλίχθη ό ώραιότερος άγώνας αύτοθυσίας, τιμής καί καθή
κοντος. Ό Λαός μέ τό άλάθητον ένστικτόν του τό άνε-··
γνώρισεν».
Θ. ΠΑΓΚΑΛΟΣ
Στρατηγός
«...Πρώτην φοράν είς τήν ζωήν μου βλέπω Άστυνομικόν Σώμα νά περιβάλληται ύπό τόσης άγάπης, στοργής
καί έμπιστοσύνης παρά τοϋ Λαοϋ».
25.3.1945
ΣΚΟΜΠΥ
Στρατηγός
«...Ή ήρωική άμυνα τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής,
498
έπέτρεψεν είς τά τμήματά μου νά κρατήσουν τάς θέσεις
των, κατά τάς πρώτας έπιθέσεις τών άνταρτών».
Ά γγλος ταξίαρχος
«...Τότε, δτε τό πδν έσείετο, ή 3η Όρεινή Ταξιαρχία
σδς έγνώρισε δίπλα της παραστάτην. Σδς τούς ήρωας τοϋ
ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ».
ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ
Αντιστράτηγος
«...Άνωτέρα" πάσης περιγραφής είναι ή γενναιότης, ή
ψυχραιμία, ή αύτοθυσία καί ή πρός τόν θάνατον περιφρόνησις τών Άξιωματικών καί Όπλιτών τοΰ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΤΟΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ, κατά τάς έπιχειρήσεις άπό 6ης έως 12.12.1944 καί ιδιαιτέρως τών
έξωτερικών αύτοΰ φυλακίων, μεθ’ ών άπό τήν ταράτσαν
τής οικίας μου συνεπολέμησα».
18.12.1944
Ν. ΚΑΡΑΜΑΝΩΛΗΣ
Αντιστράτηγος
«...Διατηρώ τήν άνάμνησιν δτι είς τήν μάχην τής 6ης
Δεκεμβρίου 1944 ή ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ έδειξε μαχητικό
τητα πολύ καλλιτέραν καί αύτοϋ τοΰ Πεζικοϋ είς τό ό
ποιον άνήκω. Σδς συγχαίρω καί σδς εύχαριστώ».
6.12.1944
ΚΩΣΤΟΠΟ ΥΛΟΣ
Άντισυνταγματάρχης Πεζικοϋ
«...Σδς συγχαίρω διά τήν άπαράμιλλον άτομικήν σας
άνδρείαν. Έσώσατε τήν Ελευθερίαν τής Πατρίδος μας.
Διά τής σημερινής μάχης είσθε Σωτήρες τής Πατρίδος
μας διά μίαν άκόμη φοράν».
10.12.1944
ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Άντισυνταγματάρχης Πεζικοϋ
«...Έσώσατε τάς Α θ ή ν α ς . Έσώσατε τήν Ε λ λ ά δ α .
Έγράψατε τάς ώραιοτέρας σελίδας τής Ιστορίας τής
ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ. Πάντες οί πολΐται άναγνωρίζουν τήν
προσπάθειάν σας, σδς άτενίζουν μέ σεβασμόν καί σάς
θεωροϋν ΣΩ ΤΗ ΡΑ Σ».
16.1.1945
ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Άντισυνταγματάρχης Πεζικοϋ
Διοικητής Άμύνης Συντάγματος Μακρυγιάννη
«...Ή σημερινή μάχη, τήν όποίαν έπί 7 ώρας έδώσατε
καί πού έξακολουθεΐ μέ άμείωτον σφοδρότητα, θά μείνη
ζωντανόν παράδειγμα πρός μίμησιν εϊς τήν Ιστορίαν
τής ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ»,
10.12.1944
Γ. ΣΑΜΟΥΗΛ
Συνταγματάρχης Χωροφυλακής
Διοικητής Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη
«...Ή νίκη αύτή είναι περιφανής και ξεπερνά τά στενά
δρια τής διασώσεως τοϋ τετραγώνου τοϋ άλλοτε Νοσο
κομείου Μακρυγιάννη».
Ε. ΣΟΦΡΑΣ
Άντισυνταγματάρχης Χωροφυλακής
Υποδιοικητής Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη
«...Τό Χάνι τής Γραβιάς, πηγαίνετε νά τό δήτε είς τόν
Στρατώνα τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ... Έσώσατε τήν ζωήν δλων μας καί τήν όντότητα τής
Φυλής καί τήν τιμήν τής Ελλάδος. Ό ταν ή προδοσία
έξαπελύθη πάνοπλος, προσέβαλε τήν Συνοικίαν αύτήν
μέ τάς κυρίας της δυνάμεις. Διότι ή συνοικία αύτή είναι
ή πόλις τών Αθηνών. Έάν αϋτη παρεβιάζετο, τό πλήγμα
θά έπληττε τάς Αθήνας είς τήν καρδίαν. Ή Ε λ λ ά ς θά
έπιπτε νεκρά».
Ν. ΚΡΑΝΙΩΤΑΚΗΣ
Πρόεδρος
Ένώσεως Συντακτών
Αθηναϊκών Εφημερίδων
20. ΟΙ ΠΟΛΕΜΕΤΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
ΚΑΙ ΟΙ ΘΥΣΙΑΣΘΕΝΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Συνταγματάρχαι Χωροφυλακής
Σαμουήλ Γεώργιος, Διοικητής τοΰ Συντάγματος.
Ά ντισυνταγματάρχαι Χωροφυλακής
Σοφράς Εύάγγελος, Υποδιοικητής τοΰ Συντάγματος.
Ά ντισυνταγματάρχαι Πεζικού
Κωστόπουλος Κωνσταντίνος, Διοικητής Άμύνης.
Ταγματάρχαι Χωροφυλακής
Συμινελάκης Νικ., Μπατσαλιάς Άργ., Βράτσος Γ., Καρύτσας Κων., Κολλάτος Κων., Κουτσούπης Θεόδ., Ποντήρης Παντ., Τριαντάφυλλου Όδ., Παβέλλας Παν., Πλαττάκης Κων.
Μοίραρχοι
Τασσόπουλος Σπ., Κοντάκος Δημ., Καράγεωργας Παν.,
Κρέτσας Κων., Βερναδέσκης Δημ., Δημακόπουλος Διον.,
Μαλτέζος Παν., Δημακόπουλος Γεώρ., Παπαδάκης Γεώρ.,
Καραβίτης Λυκοΰργος, Μανάρας Λουκάς, Παπαδόδημας
Ήλίας, Μπίνιαρης Κοσμάς, Μπουρμπόπουλος Χρ.,
Δρούγκας Άθ., Βαλασσάκης Παντ., Τσιμίδης Δημ., Σακελλαρίου Άθ., Καντάρης Κων., Παρίσης Νικ;, Κορίκης Κων., Παϊκόπουλος Διον., Πάλμος Αναστάσιος.
' Υπομοίραρχοι
Ανευλαβής Σταΰρος.
“Α νθυπομοίραρχοι
Φραγκούλης Κων., Πολύζος Εύστ., Καραστάθης Γεώργ.,
Παπαδόπουλος Παν., Δάρας Άν., Μεντάκης Μιχ., Χαρι-
τάκης Έμμ., Μούκας Παν., Έφεντάκης Ίω., Σακκάς
Βλαδ., Μαριδάκης Κων., Μηλαΐος Φραγ., Βίτσας Μιχ.,
Ψημάρης Άντ., Φούρλαρης Άργ., Θεοφίλου Κων., Κοντολέφας Γεώρ., Κίτσος Κων., Γεωργακόπουλος Σπ., Τσιτούρης Γ., Ποτεκωνσταντίνου (Στράντζος) Κ., Παππάς Κ.,
Παύλου Σπ., Τόλης Ίω., Μίκος Παν., Φιλιππάκης Κων.,
Κλαυδιανός Δημ., Κουτσοκώστας Διον., Πετράκης Έμμ.,
Τριανταφύλλου Εύθ., Κωστόπουλος Νικ., Παγιάτης Μιχ.,
Καλαντζής Σπ., Καρτερολιώτης Χαρ., Κρινής Άθ., Στρατής Ήρ., Νικολακάκης Χρ.
Άνθυπασπισταί
Παπαζαφειρίου Ίω., Τζιτζάς Σταμ., Μερτζάνης Άν.,
Καλαντζής Νικ., Φίλιος Παν., Φραγκόγιαννης Άντ.,
Μαλαπέτσας Φίλ., Τσίγκρης Ίω., Άργυράκης Μιχ.,
Χατζάκης Γεώρ., Μητρόπουλος Γεώρ., Σακελλάρης Φώτ.,
Φιλοσοφόπουλος Στ., Κόλλιας Γεώρ., Φιλόπουλος Διον.,
Μπάκολης Νικ., Πιτσινίκος Εύστ., Θλιμένος Νικ., Μπουφίδης Σπ., Δίκαιος Κων., Άλαφοΰζος Βασ., Καϊμάκης
Χαρ., Μπαθρέλος Σταμ., Παναγόπουλος Παν., Χριστόπουλος Παν., Μάσας Ίω., Παπαχαραλάμπους Άθ., Φί
λος Γρηγ., Μιχαλέλης Δημ., Τσώνος Δημ., Δημητρούλιας Λεων., Κωστόπουλος Κ>ων., Ξερέας Γεώργ., Γλεντής Γεώρ., Βρότσος Δημ., Θεοδώρου Άρ.* Κολοβός Νικ.,
Βορύλας Παν., Γιαλελής Παΰλος, Φεφόπουλος Δημ.,
Καράμπελας Νικ., Θεοδωρόπουλος Κων., Σταυρίδης
Γεώργ., Γκίκας Κων., Κακκαβάς Δημ., Δρίβας Άθ., Κουντούρης Δημ., Βασιλάκης Θεοχ., Μητρόπουλος Παν.,
Σιτοκωνσταντίνου Χρ., Ξιφαράς Ίω.
Αξιωματικοί Στρατεύματος
Ύ π δ λ ο χ α γ ο ί Π υ ρ ο β ο λικ ο ύ : Σβαρνίάς Γεώργιος
καί Λιαράκος Νικόλαος.
499
Μ ΑΧΗ ΤΑΙ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ. Εις την φωτογραφίαν διακρίνονται, έξ άριστερων προς τά δεξιά. Π ρώ τη σ ειρ ά : ταγματάρχης
Βερελής, ταγματάρχης Κολλατος, υποδιοικητής Συντάγματος συνταγματάρχης Εύάγγελος Σοφράς, διοικητής Συντάγματος συν
ταγματάρχης Γεώργιος Σαμουήλ, ταγματάρχης Καρύτσας, ταγματάρχης Συμινελάκης, ταγματάρχης Τριανταφύλλου. Δευτέρα
σ ε ιρ ά : μοίραρχος Κωνσταντίνος Κρέτσας (δεύτερος), μοίραρχος Π. Βαλασάκης (τρίτος), μοίραρχος Δ. Δημακόπουλος (πέμ
πτος). Τ ρ ίτη σ ειρ ά : μοίραρχος Ν. Ζήσιμος (πρώτος), μοίραρχος Α. Μανάρας (τρίτος), μοίραρχος Α. Σακελλαρίου (πέμ
πτος), μοίραρχος Κωνσταντίνος Καντάρης (έκτος), ύπομοίραρχος Σ. Ανευλαβής (έβδομος).
Ά ν θ υ π ο λ ο χ α γ ο ί Π υ ρ ο β ο λ ικ ο ύ : Τσουκαλάς Κων..
Άλεξόπου^,ος Άλέξ. και· Μποστατζόγλου Συμ.
Ά ν θ υ π ο λ ο χ α γ ο ί Π ε ζ ικ ο ϋ : Κριτσέλης Φώτιος και
Πανάγου Θεόδωρος.
Ά ν θ υ π α σ π ισ τ α ί Π υ ρ ο β ο λ ικ ο ϋ : Λευκαδίτης Ιω
άννης και Στασινόπουλος Στ.
Ά ν θ υ π α σ π ισ τ ή ς Π ε ζ ικ ο ϋ : Κόρπος Ιωάννης.
Λ ο χ ία ι Π υ ρ ο β ο λ ικ ο ϋ : Άνδριτσόπουλος Ιωάννης,
Δογάνης Ιωάννης, Λουμάκης Ιωάννης καί Γεωργόπουλος Σταμάτιος.
Σ τ ρ α τ ιώ τ η ς : Σουπιώνης Α.
500
'Οπλΐται τής Χωροφυλακής βετέσχον είζ τόν Άγώνα
τοϋ Συντάγματος Μακρυγιάννη; Ένωμοτάρχαι 76, Ύπε
νωμοτάρχαι 150, Χωροφύλακες 155. Τόν κατωτέρω κατά
λογον, φονευθέντων άξιωματικών καί όπλιτών, παρέχει
είς τήν περί τής «έποποιίας τοϋ Μακρυγιάννη» μελέτην
του ό τότε συνταγματάρχης άρχηγός τοϋ Συντάγματος
καί μετέπειτα Ά ρχηγός τής Χωροφυλακής Γ. Σαμουήλ.
Πρέπει δμως νά τονισθή δτι είς τόν κατάλογον αύτόν
περιλαμβάνει φονευθέντας καί τραυματισθέντας δχι μό
νον κατά τήν άμυναν τοϋ συγκροτήματος Μακρυγιάννη,
άλλά καί πάντας γενικώς τούς άνήκοντας είς τήν δύναμιν
τοϋ Συντάγματος, πολεμήσαντας δέ. είς άλλα, ώς έν τφ
προηγουμένφ κεφαλαίφ έγράψαμε, σημεία τών Αθηνών.
Μετά τάς πρώτος μάχας, προσετέθησαν και οί κά
τωθι άπό τής 14.12.1944: Ά ν τ ισ υ ν τ α γ μ α τ ά ρ χ η ς
Π ε ζ ικ ο ύ : Μαραγκουδάκης Δημήτριος. Τ α γ μ α τά ρ χ α ι
Χ ω ρ ο φ υ λ α κ ή ς: Ζιούβας Κωνστ., Βερελής Δημήτριος,
Δυοβουνιώτης Κων., Κοκκίνης Μιχαήλ. Τ α γ μ α τά ρ χ α ι
Σ τρ α τε ύ μ α το ς: Φούντης Ά ν. και Τράτας Γεώρ. 'Υ πολ ο χ α γ ό ς Π υ ρ ο β ο λ ικ ο ϋ : Δικαϊος Δημ. και Τ π π ικ ο ϋ :
Τριμπούκας. Ά ν θ υ π α σ π ισ τ ή ς Π ε ζικ ο ϋ : Παχυγιαννάκης και Μ η χ α ν ικ ο ϋ : Άνδρικόπουλος Εύάγγελος.
Φωτογραφία τής άναγλύφου μακέττας ήτις εχει τοποθετηθή, μερίμνη τοΰ Αρχηγείου Χωροφυλακής, είς μίαν τών αιθουσών τοΰ
Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη. 'Η μακέττα διά τοΰ συστήματος «ήχος και φως» άναπαριστξί τήν μάχην τοΰ Συντά
γματος κατά τόν Δεκέμβριον τοΰ 1944 και διαιωνίζει ήμέρας δόξης και μεγαλείου διά τό Σώμα τής Χωροφυλακής.
501
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ
Τών φονευθέντων και έκτελεσθέντων αξιωματικών
και όπλιτών τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής Αθηνών
(Μακρυγιάννη) τόν Δεκέμβριον 1944
Μ ο ίρ α ρ χ ο ι: Νιαρχάκος Παν·, Παπακώστας Κων.,
Στεφανάκης Κων. Υ π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ι: ’Αντύπας Διον., Καπδτος Διον., Τριγώνης Άθ. Α ν θ υ π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ι: Βλά
χος Νικ., Δελής Παν., Καφίρης Άπόστ. Κοράλλης Γεώρ.,
Σπυριδάκης Νικ., Ψαρρός Γεώρ. Ά ν θ υ π α σ π ισ τ α ί: Βισβίκης Στ., Παπασπυρόπουλος Άλ., Στρογγυλάκος Δημ.
Έ ν ω μ ο τά ρ χ α ι: Άλεβϊζος Άναστ., Άνθης Σπυρ., Βελής Δημ., Γκλεζάκος Κυρ., Δικαίος Θεόδ., Ζαμπός Άγγ.,
Ζευγαράς Θωμδς, Καραβίτης Άλ., Μπιτσιβής Άνασ.,
Νάσκος Κων., Παπαδάκης Άρ., Παπακωνσταντίνου Σπϋρ.,
Παπαπολίτης Κων., Τσακμάκης Σωκρ., Τσάμης Ίωάν.,
Φίνος Δημ., Ψυλλάκης Εύάγ. Ύ π ε ν ω μ ο τά ρ χ α ι: Άντωνόπουλος Λέων, Άποστολόπουλος Δημ., Βλαχιώτης Θε
όδ., Γαλάνης Νικ., Γουργούρης Γεώρ., Γώγος Δημ., Δάρας Νικ., Δημητρακόπουλος Κων., Δημητρίου Ίωάν., Δρίβας Δημ., Ζωγράφος Λ., Ήλιόπουλος Ξεν., Καμπάνης
Παν., Κανναβός Κων., Καποϋτσος Κοσμ., Καραχάλιος
Χριστ., Κίτσος Άνδ., Κοντάκος Νικ., Κουρούβανης Δημ.,
Κουταλιδς Κων., Κωστογιάνης Λ., Λαμπρόπουλος Σπ.,
Λούτας Γεώρ., Μαναός Θ., Μανωλόπουλος Έ., Μπλέσσας Ίωάν., Μπουτδς Ήλ., Μώρος Γεώρ., Οϊκονόμου
Άθ., Παναγιώτου Κων., Πασσαλής Βλ., Πετράκης Χαρ.,
Ποταμι&νος Ίωάν., Ρέππας Λεων., Σουξές Γεώρ., Τσαντόπουλος Φωτ., Τσούκης Τρυφ., Φιλιππίδης Ά λ., Χειμώ
νας Ήλ. Χ ω ροφ ύλα κες: Άνδροϋτσος Ίωάν., Άποστολάκης Γ., Βακαλάκης Στ., Βαρλάμης Χρ., Βενιερδτος
Νικ., Βλάμης Σπυρ., Γεωργιόπουλος Δημ., Γιαλαμδς Στ.,
Γκαΐτατζής Δημ., Δάμος Μελ!, Δέλιος Κων., Διαμαντόπουλος Άθ., Διολίτσης Νικ., Δούνας Δημ., Εύσταθίου
Νικ., Ζαχαριουδάκης Γεώρ., Ζουγανέλης Ίωάν., Θεοδώρόπουλος Βασ., Θεόκας Κων., Ίωάννου Σπ., Καλφόγλου
Χαρ., Κάντζος Νικ., Καπνδς Σπ., Καραγκούνης Τριαντ.,
Καρούσιας Χρ., Καυκαλάκης Ίωσ., Κιμιτσής Χρ., Κιούσης Θρασ., Κολοκούρης Γ., Κομπιλίδης Γ., Κοτσαύτης
Άρ., Κότσιας Ίωάν., Κουβέλης Χρ., Κούρκουλας Όν.,
Κουρμπδς Ματθ., Κόυσουρής Γεώρ., Κοτσολάκος Γ.,
Κωνσταντινάκος Εύ., Κωσταξενάκης Εύάγ., Λιώσης Φίλ.,
Μάζης Χαρ., Μαλοΰκος Δημ., Μανιάτης Θεόδ., Μανΐνος Ήλ., Μαρίνης Άπ., Μαφαφούρης Βασ., Μυτιλήνης
Γ., Μώρος Δημ., Νικολάου Δημ., Νικολόπουλος Εύάγ.,
Πάλλας Κων., Παπαδόπουλος Γεώρ., Παπαδόπουλος Έμμαν., Παπουτσής Άντ., Πάτρας Ίωάν., Πετρόπουλος Στ.,
Πηλιχός Βασ., Πολυμίλης Ίωάν., Πουλημένος Άλεξ.,
Πρέπης Γεώρ., Προγουλάκης Στ., Ρίγος Δημ., Σάλτας
Άν., Σάλτος Κων., Σαπουνδς Γεώρ., Σιδέρης Φωτ., Σπερδούλης Άθ., Στεφανάκης Ίωάν., Σπύλιος Δημ., Τερζής
Νικ., Τραπατδς Άθ., Τριάντης Ίωάν., Τσάκλας Βλ., Τσά
μης Ίωάν., Τσάτσαρης Θεόδ., Τσώνης Σωτ., Φιλοσοφόπουλος Παν·., Φλωράκης Έμμαν., Φωκδς Στυλ., Χαλκιδς
Δημ., Χατζηδιάκος Δημ., Χατζηκαλής Στυλ., Χεκίμογλου
Γεώργ., Ψυχουδάκης Εύτ. Τ α γμ α τά ρ χη ς Π εζικού :
Ντούνης Απόστολος. Ά ν θ υ π ο λ ο χ α γ ό ς Π εζικοϋ :
Λέκκας Στυλιανός. Ά γ γ λ ο ς σ τρ α τιώ τη ς: Αγνώστων
στοιχείων.
Κατά τήν διάρκειαν τών μαχών έτραυματίσθησαν εϊς
ταγματάρχης, πέντε μοίραρχοι, εϊς άνθυπασπιστής, δώ
δεκα ένωμοτάρχαι, είκοσι ύπενωμοτάρχαι και είκοσι δύο
χωροφύλακες.
.503
"Ανδρες τής Χωροφυλακής
έκτελεσθέντες απανθρώπαχ,~
υπό τών έλασιτών
κατά τό κίνημα
του Δεκεμβρίου 1944.
ΑΙ ΚΑΤΑ ΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ ©ΗΡΙΩΔΙΑΙ ΤΩΙ'
[ΛΑΣΠ Ώ Ν ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΤΑ ΕΠ ΙΣΗ Μ Α ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Έθεωρήσαμεν σκόπιμον δπως, έν κατακλεΐδι τής
έξιστορήσεως τών ηρωικών άγώνων τής Χωροφυ
λακής κατά τόν Δεκέμβριον 1944 πρός διάσωσιν τής
πρωτευούσης και τής δλης έθνικής κυριαρχίας άπό
τούς δνυχας τοϋ έλασιτισμοϋ, παραθέσωμεν τά είς
χεΐράς μας έπίσημα στοιχεία περί τών άπωλειών τής
Χωροφυλακής κατά τήν Δεκεμβριανήν περίοδον και
τών φρικωδών βασάνων είς τάς όποίας ύπεβλήθησαν
πρό τής έκτελέσεώς των δσοι έκ τών άξιωματικών
καί όπλιτών εϊχον τήν τραγική ν τύχην νά πέσουν
είς χεΐράς των κατά τήν διεξαγωγήν τοϋ άγώνος.
Πράγματι, αί διαπραχθεΐσαι κατά τήν περίοδον τής
Δεκεμβριανής στάσεως θηριωδίαι ύπερβαίνουν πδ
σαν άνθρωπίνην φαντασίαν, προεκάλεσαν δέ κατά
τήν έποχήν έκείνην τήν φρίκην εϊς σύμπαντα τόν
πολιτισμένο ν κόσμον. Τό Σώμα τής Χωροφυλακής
έπλήρωσε μέ άφθονον αίμα τούς άγώνάς του πρός
άποσόβησιν τής καταδυναστεύσεως τοϋ Έλληνικοϋ
λαοϋ ύπό τών κομμουνιστών κατά τήν δραματική ν
έκείνην περίοδον τοϋ Δεκεμβρίου 1944. Οί πίπτοντες είς χεΐρας τών έλασιτών, μέ τό δπλον άνά χεΐ
ρας, οί όποιοι κατά τούς διεθνείς κανόνας επρεπε
νά τύχουν συμπεριφοράς αιχμαλώτων, άλλά καί οί
όποιοι παρεδίδοντο διά συνθήκης μέ τήν ρητήν ύπό-
σχεσιν δτι άφοπλιζόμενοι θά άφήνοντο έλεύθεροι,
ύπέστησαν παντοειδείς έξευτελισμούς καί έθανατώθησαν μέ άνατριχιαστικά μαρτύρια, παρόμοια τών
όποιων δέν άναφέρονται ούδέ μεταξύ τών πλέον
βαρβάρων καί άπολιτίστων λαών τής Α φρικής καί
τής Ά σ ία ς.. Αληθώς, αί διαπραχθεΐσαι θηριωδίαι
άποτελοϋν στίγμα διά τόν άνθρώπινον πολιτισμόν.
Γέννα τήν κατάπληξιν τό γεγονός δτι εύρέθησαν
άνθρωποι, "Ελληνες τό γένος, τήν γλώσσαν καί τάς
παραδόσεις, γεννηθέντες καί άνατραφέντες ύπό τόν
γλαυκόν ούρανόν τής γής αύτής, ή όποία έξέθρεψε
καί έκαλλιέργησε τά εύγενέστερα άνθρώπινα Ιδεώ
δη, νά ύποστοϋν διά τής ξένης προπαγάνδας καί έκ
πολιτικοϋ φανατισμού τοιαύτην ψυχική ν πόρωσιν,
ώστε νά άπολέσουν πδν άνθρώπινον αίσθημα καί
νά διαπράξουν παρόμοια φρικώδη κακουργήματα.
Ά ντί οίασδήποτε περιγραφής παραθέτομεν τά έπί
σημα καί άνεπίδεκτα άμφισβητήσεως στοιχεία, περισυλλεγέντα ύπό διεθνών έπιτροπών ή διά δικαστι
κού έλέγχου, παρέχοντα φωτεινήν δσον καί συντα
ρακτική ν είκόνα τών διαπραχθέντων είς βάρος άξιω
ματικών καί όπλιτών τής Χωροφυλακής έγκλημάτων ύπό τών έλασιτών κατά τόν Δεκέμβριον 1944.
505
ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα Άσφαλείας
Γραφεΐον Πον
Έ ν Ά θήναις τή 14 Α πριλίου 1945
Πρός
Τό Ύπουργεΐον Εσωτερικών
Γ' Γενικήν Διεύθυνσιν— Διεύθυνσιν Άσφαλείας
Έ νταϋθα
σκέπτηται άμέσως τούς τόπους είς τούς όποιους εύρέθησαν πτώματα καί θά μεριμνφ διά τήν άναγνώρισιν τών
άνδρών τοϋ Σώματος, έξακρίβωσιν τής ταυτότητος καί
θά άναφέρη, έν καταφατική περιπτώσει, ήμΐν τε καί είς
τό Ύπουργεΐον. Τά τής παρακολουθήσεως τής κηδείας
τών νεκρών τών άνδρών Χωροφυλακής ύπό άντιπροσωπείας τών Υπηρεσιών Χωροφυλακής κανονισθήσονται ύφ’ ύμών».
«Περί έξαγωγής έκ τών φρεάτων τών πτωμάτων
τών έκτελεσθέντων ύπό άναρχικών άτόμων»
«Λαμβάνω τήν τιμήν νά ύποβάλω προσηρτημένως έν
άντιγράφω τήν ύπ’ άριθμόν 777 άπό 15.3.1945 άναφοράν
καλέσω δπως ευαρεστούμενοι διατάξητε τήν άμεσον προ
μήθειαν άνταλλακτικών φίλτρων διά τάς έν λόγφ άντιασφυξιογόνους συσκευάς, ΐνα συνεχισθή καί άχθή είς
πέρας τό ταχύτερον τό δργον τής έξαγωγής έκ τών φρεά
των τών άπορριφθέντων είς αύτά πτωμάτων έκτελεσθέν
των ύπό άναρχικών άτόμων.
Δέον νά ληφθή ύπ’ δψιν δτι μεταξύ αύτών είναι άσφαλώς Καί τά πτώματα πλείστων δσων, άγνοουμενων ήδη,
άνωτέρων κρατικών ύπαλλήλων και άξιωματικών, στοι
χειώδης δέ ύποχρέωσις είναι δπως αί οίκογένειαί των
πληροφορηθώσι τούλάχιστον περί τής τύχης τών προ
στατών των, ΐνα δυνηθώσι καί τύχωσι τής δεούσης χρη
ματικής άρωγής έκ μέρους τοϋ Κράτους, διότι σήμερον
πένονται καί άσκόπως ταλαιπωρούνται άναζητοϋσαι τούς
οικείους των.
Τάς έπί τοϋ προκειμένου Ύμετέρας άποφάσεις παρα
καλώ δπως εύαρεστούμενοι άνακοινώσήτε καί εις τό
Άρχηγεΐον».
Ό Ά ρχηγός
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Αντιστράτηγος
ΥΠΟΥΡΓΕΪΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Γ' Γενική Διεύθυνσις - Διεύθυνσις Άσφαλείας
Άριθ. Πρωτ. 34/380/100
Έ ν Ά θήναις τή 14 Ίανουαρίου 1945
Ε Π Ε ΙΓ Ο Υ Σ Α
Π ρός
Τό Ά ρχηγεΐον Χωροφυλακής
Έ νταϋθα
«Έχομεν τήν τιμήν νά γνωρίσωμεν ύμΐν δτι μεταξύ τών
άνευρισκομένων είς διάφορα φρέατα, χαράδρας κλπ. πτω
μάτων, θυμάτων τών άναρχικών, συγκαταλέγονται καί
τοιαΰτα άνδρών τής Χωροφυλακής.
Πρός άναγνώρισιν τών πτωμάτων τών άνδρών μας,
διαπίστωσιν τής ταυτότητος καί ένέργειαν τών δεόντων
διά τήν ταφήν καί είδοποίησιν τών τυχόν ένταϋθα συγ
γενών των, παρακαλοϋμεν δπως συγκροτήσητε Επιτρο
πήν έξ άξιωματικών διαφόρων βαθμών, ήτις θά έπι506
Ό Γενικός Διευθυντής
ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα Α' - Προσωπικού - Γραφεΐον ΠΙο.ν
Άριθ. Πρωτ. 1/13/2
Ά θήναι τή 14 Ίανουαρίου 1945
Δ ΙΑ Τ Α Γ Η
*
«Καταρτίζομεν Επιτροπήν άποτελουμένην έκ τώ ν:
1. Μοιράρχου Τασσοπούλου Σπυρίδωνος, 2. Ύπομοιράρ-'
χου Ανευλαβή Σταύρου, 3. Μοιράρχου Φραγκούλη Κων
σταντίνου, 4. Ανθυπομοιράρχου Άναστασοπούλου Παναγιώτου, σκοπός τής όποίας είναι νά μεριμνφ διά τήν
άνεύρεσιν πτωμάτων άξιωματικών καί όπλιτών Χωρο
φυλακής, έκτελεσθέντων ύπό τών άναρχικών, άναγνώρισιν τούτων, είδοποίησιν τών συγγενών των καί ταφήν
των. 'Ως πρός τό ζήτημα τής μεταφοράς τών πτωμάτων,
τών έξόδων ταφής καί λοιπών οικονομικών ζητημάτων
θέλει Ελθει είς συνεννόησιν μετά τοϋ διευθυντοϋ Ε π ι
μελητείας Χωροφυλακής πρός διακανονισμόν των.
Μεθ’ έκάστην άνεύρεσιν πτώματος καί άναγνώρισιν
δτι άνήκει είς άνδρα τοϋ Σώματος, θ’ άναφέρη όνοματεπώνυμον τοϋ είς δν άνήκει τοϋτο. *Ως πρός τά πτώματα
τών μή άναγνωριζομένων θ’ άναφέρη θέσιν άνευρέσεως
καί παν δτι θά άπαιτηθή πρός τυχόν άναγνώρισιν αύτοϋ
μεταγενεστέρους».
Ό Ά ρχηγός
ΑΡΓΥΡΙΟΣ ΠΑΠΑΡΓΥΡΗΣ
Συνταγματάρχης
ΥΠΟΥΡΓΕΪΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Γ' Γενική Διεύθυνσις - Διεύθι^νσις Άσφαλείας
Τμήμα Δημοσίας Άσφαλείας '
Ά ριθ. Πρωτ. 34/380/6-μκ
Ά θήναι τή 16η Απριλίου 1945
Π ρός
Τήν Διεύθυνσιν Χωροφυλακής-Υπουργείου Εσωτερικών
Έ νταϋθα
«Περί άνευρεθέντων πτωμάτων
Ό πλιτών Χωροφυλακής έντός φρέατος
πλησίον τόϋ Ασύλου έν Νικαίφ»
«Έχομεν τήν τιμήν νά σδς γνωρίσωμεν δτι ώς έγνώρισεν ήμΐν ή Διεύθυνσις Αστυνομίας Πόλεων τοΰ Ύπουρ-
γείου διά του ύπ’ άριθ. 2134/362/12-29.3.45 έγγράφου της,
έκ φρέατος πλησίον τοϋ Ασύλου έν Νικαίςι έξήχθήσαν
σύν τοΐς άλλοις καί τά πτώματα τών κάτωθι όπλιτών
Χωροφυλακής, έκτελεσθέντων ύπό τών έλασιτών.
1. Υπενωμοτάρχης Ήλιόπουλος Τιμόθεος, Τμήματος
Μεταγωγών Πειραιώς, 2. Υπενωμοτάρχης Βιττωράκης
Κωνσταντίνος, Τμήματος Μεταγωγών Πειραιώς, 3. Χω
ροφύλαξ Παπαδάκης Σπυρίδων, Τμήματος Μεταγωγών
Πειραιώς, 4. Σιμάκης Βασίλειος, Τμήματος Μεταγωγών
Πειραιώς.
σταλείς άξιωματικός τής δυνάμεώς του είς Μπραχάμι
άνεγνώρισε μεταξύ τών άνευρεθέντων έκεΐ πτωμάτων περί
ών τό ταυτάριθμον/62 άπό 2.1.1945 δελτίον μας τά τοιάϋτα τώ ν: 1. Ταγματάρχου Πεζικοϋ Ντούνη, 2. Μοιράρ
χου τής δυνάμεώς του Παπακώστα Κωνσταντίνου καί
3. Άνθυπασπιστοϋ τής δυνάμεώς του Βισβίκη Σταύρου.
Έπίσης άνεγνωρίσθησαν καί έτερα 8-10 πτώματα ώς
άνήκοντα είς χωροφύλακας, δμως ή ταυτότης αύτών δέν
διεπιστώθη.
Ό Τμηματάρχης
Κατ’ άναφοράν τοϋ Ιδίου Συντάγματος Χωροφυλακής,
τήν 21.1.1945 συνελήφθησαν ύπό τής ύπηρεσίας του 26
έλασΐται καί ύποπτοι άποσταλέντες είς Γ' Άστυνομικόν Τμήμα. Όμοίως συνελήφθησαν τρεις άνυπότακτοι
καί δύο Ιταλίδες ύπήκοοι, ών ή άδεια παραμονής είχε
λήξει, άποσταλέντες άρμοδίως».
Ό Διευθυντής
Άθήναι τή 16η Ίανουαρίου 1945
Ό Μοίραρχος Τασσόπουλος Σπυρίδων
Π ρός
ΤΟ ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
«Περί άνευρεθέντων πτωμάτων άνδρών Χωροφυλακής»
«Λαμβάνω τήν τιμήν ν* άναφέρω δτι κατά τήν 13ην
τρέχοντος μηνός άνευρέθησαν παρά τήν τοποθεσίαν Καραγιαννέϊκα, άπέχουσαν περί τά 1500 μ. έκ τής πλατείας
Κυψέλης, δέκα τέσσαρα πτώματα άτινα άνεγνωρίσθησαν
δτι άνήκον είς τούς κάτωθι άξιωματικούς τής Χωροφυ
λακής :
1.
Ταγματάρχην Τσοτάκον Δημήτριον, 2. Ταγματάρ
χην Τζάννε Νικόλαον, 3. Μοίραρχον Μασουρίδην Πανα
γιώτην, 4. Λαφογιάννην Δημήτριον, 5. Γκουμογιαννόπουλον Νικόλαον, 6. Ύπομοίραρχον Γιαννΐκον Νικό
λαον, 7. Ανθυπομοιράρχους Λουκάν Εύάγγελον, 8. Παπασταμάτην Ίωάννην, 9. Κουρήν Κωνσταντίνον, 10.
’Ανθυπασπιστήν Παπαγεωργίου Αθανάσιον, 11. Κυπραΐον Εύάγγελον, 12. Κυριαζήν Σωτήριον, 13. Μπουρίκαν
Δημήτριον καί 14. Ζαζάν Σωτήριον.
"Απαντα τ’ άνωτέρω πτώματα παραληφθέντα έτάφησαν
είς τό Γ' Νεκροταφεΐον Κοκκινιάς, πλήν τοϋ τοιούτου
τοϋ μοιράρχου Γκουμογιαννοπούλου Νικολάου, δπέρ παρελήφθη παρά τών οικείων του, καί τώ ν: άνθυπομοιράρχου
Κουρή Κων. καί άνθυπασπιστών Μπουρίκα Δημ. καί
Ζαζά Σωτηρίου, ταφέντων είς τό ένταϋθα Α' Νεκρο
ταφεΐον.
Άπαντες σχεδόν οί ένταϋθα παραμένοντες συγγενείς
τών άνωτέρω έκτελεσθέντων παρ’ άναρχικών είδοποιήθησαν τόσον παρά τοϋ ύπ’ έμέ Συνεργείου δσον καί παρά
τής Δ. Σ. Αθηνών.
Ό Μ ο ίρ α ρ χο ς
ΤΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ
ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα Άσφαλείας
Άριθ. Πρωτ.: 1/4/65
ΔΕΛΤΙΟΝ
Συμβάντων τής 5ης Ίανουαρίου 1945
Κατ* άναφοράν τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής, άπο-
Ό Α ρχηγός
ΑΡΓΥΡΙΟΣ ΠΑΠΑΡΓΥΡΗΣ
Συνταγματάρχης
ΕΞΕΤΑΣΙΣ ΜΑΡΤΥΡΟΣ
Άθήναι 20 Δεκεμβρίου 1944
Έξέτασις μάρτυρος Ντινιώτη Διονυσίου τοϋ
Αθανασίου έτών 29, ιατροί) Φιλιατρών
«Τήν 5ην Δεκεμβρίου, ήμέραν Τρίτην κατά τό βράδυ,
ήρχισαν οί έαμϊται τήν έπίθεσιν έναντίον τής Άνωτέ
ρας Διοικήσεώς Χωροφυλακής Στερεάς άπό τήν Πλα
τείαν Αγίου Γεωργίου καί τών γύρω παρόδων.
Έκεΐ άμέσως οί έαμϊται τούς άπεγύμνωσαν καί έν φάλαγγι τούς ώδήγησαν χλευάζοντές τους πρός Κυψέλην.
Τό άπόγευμα τής ιδίας ήμέρας έπέρασαν άπό τό σπίτι
μου καί πληροφορηθέντες δτι είμαι Ιατρός μέ έπεστράτευσαν, δπως τοϋτο Ιπραξαν καί δι* άλλους, διά νά προσφέ
ρω τάς ύπηρεσίας μου. Μέ ώδήγησαν μέ 11 νοσηλευομένους ίδικούς των είς τά'Τουρκοβούνια, έπάνω πρός Κυ
ψέλην καί είς ένα πρόχειρον Νοσοκομεΐον σέ κάποιο
σπίτι καί μοϋ συνέστησαν νά μήν έπιχειρήσω νά φύγω,
διότι θά ύποστώ τήν τύχην ήν ύπέστησαν οί άνδρες τής
Άνωτέρας Διοικήσεώς, προσθέτοντας δτι αύτούς τούς
έξετέλεσαν ώς προδότας. Έκεΐ, είς τό προσωρινόν Ια
τρείο ν, έφθασα περί τήν 5ην άπογευματινήν ώραν. Κατά
τάς 6.30' μ.μ. τής ιδίας ήμέρας ήκουσα δυνατούς θρήνους
προερχομένόυς άπό μία σπηλιά άπέχουσαν άπό τό ίατρεΐον περί τά 50 μέτρα. Έζήτησα πληροφορίας καί τότε
μοϋ άνεκοινώθη δτι σκοτώνουν τούς προδότας τής Άνω
τέρας Διοικήσεώς. Οί θρήνοι ήσαν πολλών άνθρώπων:
«Μάνα μου, Παναγία μου καί άλλα συγκεχυμένα» καί
διήρκεσαν έπί ήμίσειαν ώραν. Συνάγεται δτι έπρόκειτο
περί έκτελέσεων γενομένων ούχί διά πυροβόλων δπλων
άλλά δι* άλλων μέσων».
507
ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα Άσφαλείας
Άριθ. Πρωτ. 1/4/41
ΔΕΛΤΙΟΝ
Συμβάντων τής 23ης Δεκεμβρίου (§ 2)
«Κατ’ άναφοράν τής Φρουρδς Χωροφυλακής Νοσο
κομείου Έρυθροΰ Σταυροΰ τήν 21.12.44 παρουσιάσθη
είς Νοσοκομεΐον γυμνός καί αίμόφυρτος ό χωροφύλαξ
Λόγκας Αριστείδης τοΰ Γεωργίου, δστις άνέφερε τά
έξής:
«Κρατούμενος εϊς τάς φυλακάς Άβέρωφ ώς δοσίλογος,
συνελήφθην ύπό τών έλασιτών τήν 18.12.44 κατά τήν
γενομένην ύπ’ αύτών κατάληψιν τών φυλακών μετά 100
περίπου έτέρων κρατουμένων, μεταξύ τών όποιων και οί
τέως ύπουργοί Μπάκος καί Πειρουνάκης πού ώδηγήθη
σαν είς τήν πολιτοφυλακήν Γκύζη κακοποιηθέντες καθ’
όδόν. Τήν 20.12.44 ό χωροφύλαξ τής Είδικής Άσφαλείας
Πάλλας, εϊς έτερος χωροφύλαξ καί εϊς νομάρχης άγνώ
στου ταυτότητος, ώδηγήθησαν είς τό δκρον τοΰ συνοι
κισμού Γκύζη έντός ρεύματος πρός έκτέλεσιν. Πράγματι,
άφοΰ άπεγυμνώθησαν έβλήθησαν δι* αύτομάτου καί έξε-
τελέσ“θησαν. Ό χωροφύλαξ δμως ούτος δεχθείς δύο τραύ
ματα είς τήν άριστεράν ώμοπλάτην καί τόν βραχίονα
Μπεσε πρηνής παριστάνων τόν νεκρόν. Ακολούθως οί
έκτελεσταί εβαλον διά περιστρόφου καί τήν τελειωτι
κή ν βολήν κατά τής κεφαλής τών έκτελεσθέντων. Κατ’
εύτυχή δμως σύμπτωσιν ή σφαίρα £πληξε τοϋτον έλαφρώς καί οΰτω κατώρθωσε μετά τήν άποχώρησιν τοΰ
έκτελεστικοΰ άποσπάσματος, νά διαφύγη καί νά τύχη
κατά τήν νύκτα έκείνην περιθάλψεως παρά τινι οικία
καί τήν έπομένην νά παρουσιαάθή είς τό Νοσοκομεΐον».
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ
(ύπογραφή)
ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜ Α
Ά πό Ύποδιοίκησιν Χωροφυλακής Νέας Ιωνίας
Πρός Ύπουργεΐον Εσωτερικών
Διεύθυνσιν Χωροφυλακής
Έ νταΰθα
Ά ριθ. Π ρωτ.: 7/3/1
«Έξακριβώσαντες δτι παρά τά διυλιστήρια Οΰλεν,
έγγύς Νέας Ιωνίας, εχει ταφή μέγας άριθμός διαφόρων
Οικείοι τών τραγικών θυμάτων τών έλασιτών άναζητοΰν μεταξύ τών έκταφέντων πτωμάτων τούς προσφιλείς των.
508
έκτελεσθέντων παρ’ αναρχικών, ήρχισεν έκταφή πτω
μάτων συνεχιζομένη ήδη, μετακληθέντος και άφιχθέντος έπι τόπου Ιατροδικαστικού Συνεργείου 8ΤΟΡ. Μέ
χ ρ ι στιγμής έξετάφησαν 55 πτώματα έκτελεσθέντων διά
πελέκεως, φέροντα ποικίλας σοβαράς κακώσεις προηγηθείσας έκτελέσεως 8ΤΟΡ. Μεταξύ τούτων άνεγνωρίσθη
σαν ό άρχιφύλαξ Α στυνομίας Μορφίδης και δύο ΐδιώται
δΤΟΡ. Έ ξ άνακρίσεως προκύπτει δτι μεταξύ πτωμάτων
έκταφέντων καί μή, άσφαλώς περιλαμβάνονται ύπέρ πεντήκοντα άνδρες Χωροφυλακής, πιθανώτατα δέ και 12
Ά γ γ λ ο ι στρατιωτικοί αίχμαλωτισθέντες έκεΐ πρώτας ήμέ
ρας έπαναστάσεως 8ΤΟΡ. Υ ποβάλλω παράκλησιν δπως
είδοποιηθώσιν άμέσως άρμόδιαι ύπηρεσίαι μας καί αγ
γλική τοιαύτη πρός άποστολήν άνδρών πρός άναγνώρισιν, έπίσης ό πληθυσμός δ ι’ άνακοινώσεως είς τύπον».
Ό Διοικητής Ύ ποδιοικήσεως
(ύπογραφή)
ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα Ά σφαλείας
Ά ριθ. Πρωτ. 1/4/60
ΔΕΛΤΙΟΝ
Συμβάντων τής 1ης Ίανουαρίου 1945
«Κατ’ άναφοράν τοϋ Συντάγματος Χωροφυλακής, χθές
είς στάσιν Σφαγείων, γραμμής Καλλιθέας, ήτοι μετά τήν
συνοικίαν Κουκάκι καί πρό τής τοιαύτης Χαροκόπου,
άνευρέθη τάφος μέ πολλά πτώματα. Έ κ τής γενομένης
χθές έκταφής όκτώ πτώματα άνεγνωρίσθησαν ώς άνήκοντά είς όπλίτας τόϋ Συντάγματος έκ τών υπολειμμάτων
τής στολής των, έτερα δέ εξ είς ίδιώτας.
Ή επιτροπή θά συνέχιση τήν εκταφήν καί σήμερον,
καθ’ δσον ύποτίθεται δτι έντός τοΰ αύτοΰ τάφου ύπάρ
χουν καί άλλα πολλά πτώματα».
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ
(ύπογραφή)
ΣΥΝΤΑΓΜ Α ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
Γραφεΐον Έμπιστευτικοϋ
Ά ρ ιθ. Πρωτ. 1/1 /520 .
Ά θή να ι 9 Ίανουαρίου 1945
Π ρός
Τό Ύ πουργεΐον Εσωτερικώ ν
Διεύθυνσιν Χωροφυλακής
Έ νταϋθα
«Άνευρεσις πτωμάτων άνδρών Συντάγματος
όπισθεν Νεκροταφείου Καισαριανής»
«Λαμβάνω τήν τιμήν ν’ άναφέρω ύμΐν δτι, άξιωματικός
δυνάμεώς μου μεταβάς σήμερον είς τόν ένταϋθα συνοι
κισμόν Καισαριανής, ένθα ύπήρχον πληροφορίαι δτι εύρίσκονται έκεΐσε πτώματα άγνώστων, διεπίστωσεν δ τι είς
τό έκεΐ Νεκροταφεΐον, εύρισκόμενον είς τό τέρμα του
συνοικισμού άκριβώς δπισθεν αύτοϋ καί είς άπόστασιν
100 μέτρων έπί τοϋ χείλους τοϋ· έκεΐ εύρισκομένου χάνδαΚος, ύπάρχει μία άσβεστοκάμινος κεκαλυμμένη, είς τό
άνω μέρος τής όποίας ύπάρχουν άκάλυπτα δύο πτώματα
γυμνά καί έν άποσυνθέσει, άτινα δέν άνεγνωρίσθησαν.
Κάτωθι αύτών ύπάρχουν κεκαλυμμένα πλέον τών 50 πτω
μάτων, άτινα άσφαλώς δέν θά είναι άποσυντεθειμένα λόγω τοΰ ψύχους καί κατά πάσαν πιθανότητα θά είναι δυ
νατή ή άναγνώρισίς των.
Κατά παρασχεθείσας ήμΐν πληροφορίας εις τήν έν λόγω ασβεστοκάμινον μετεφέρθησαν καί έξετελέσθησαν οί
χωροφύλακες τής φρουράς Φυλακών Βουλιαγμένης, ίσως
δέ καί άλλης φρουράς, ή τύχη τών όποίων μέχρι σήμερον
άγνοεΐται.
Κατόπιν τών άνωτέρω παρακαλώ όπως διαταχθή ή άρμοδία Υ πηρεσ ία διά τήν έκτάφήν καί ένταφιασμόν, άφοΰ
προηγουμένως εϊδοποιηθώμεν καί ήμεΐς καί παραστώμεν
είς τήν άναγνώρισιν τών πτωμάτων τών άνδρών μας».
Ό Δ ιοικητής τοϋ Συντάγματος
(ύπογραφή)
ΤΜ ΗΜ Α ΜΕΤΑΓΩΓΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ά ρ ιθ. Δ.Υ.
Έ ν Πειραιεΐ τή 22 Ίανουαρίου 1945
Πρός
Τήν Δ ιοίκησιν Χωροφυλακής Πειραιώς
Έ νταϋθα
«Λαμβάνω τήν τιμήν, είς έκτέλεσίν τής ύπ. άριθ. 6 7 /9 /4
σημερινής διαταγής ύμών, ν’ άναφέρω δτι παρά τής Δημαρχίας Δήμου Ν ικαίας έχει συγκροτηθή μικρόν συνεργεΐον ύπό τοΰ όποίου ένεργοΰνται τή έπιβλέψει μου, ένός
άστυνόμου Α στυνομίας Πόλεων, ένός ίατροδικαστοΰ καί
τοΰ κ. είσαγγελέως Πειραιώς έκταφαί τών περί τό Ά σ υ λον Κοκκινιάς εύρισκομένων τάφων διαφόρων έκτελε
σθέντων ύπό στασιαστών κατά τήν.· διάρκειαν τοΰ κινή
ματος. Μ έχρι σήμερον άνευρέθη, παρά τήν θέσιν «Ντα
μάρι» περιφερείας Καραβά καί έντός σπηλαίου, κοινός
τάφος έντός τοϋ όποίου ύπήρχον 22 πτώματα τών άνδρών
τής Φρουράς Φυλακών Βούρλων, ώς έξηκριβώθη. Κατά
τήν έκταφήν τοΰ άνωτέρφ τάφου άνεσύραμεν καί μετεφέραμεν 6 πτώματα άποσυντεθειμένα είς τό Νεκροταφεΐον
Κοκκινιάς, τών ύπολοίπων άφεθέντων έκεΐ (καθ’ δσον ή
έκταφή καί ή μεταφορά των καθίσταται άδύνατος λόγφ
πολτοποιήσεως τούτων) τή έγκρίσει τοΰ ίατροδικαστοΰ.
Έ πίσης, είς άπόστασιν 100 περίπου-μέτρων καί έντός
χαράδρας άνευρέθησαν δύο είσέτι τάφοι, οί όποιοι ήνεώχθησαν καί έξετάφησαν δύο πτώματα μεταφερθέντα είς
τό Νεκροταφεΐον Ν. Κοκκινιάς έν άποσυνθέσει καί τε
λείως άγνώριστα. Τό έν έκ τούτων, κατά πληροφορίας
μου, άνήκει είς τόν άνθυπομοίραρχον Χρυσανθόπουλον
δστις κατά τήν έκτέλεσίν έτράπη είς φυγήν καί έφονεύθη
εις τόν τόπον ένθα άνευρέθη ό τάφος του.
Τό παρελθόν Σάββατον, έξακολουθών τάς έκταφάς πλη
σίον τοϋ Α σύλου, άνευρέθη καί έξετάφη τό πτώμα τοϋ
ανθυπομοιράρχου Μαργαρίτη Ίωάννου, τό όποιον άνεγνω509
ρίσθη καί μετεφέρθη είς τό Νοσοκομεΐον Κοκκινιδς,
Ενθα φυλάσσεται μετά τών άνωτέρω 8 πτωμάτων, ειδοποί
ησα δέ τούς οικείους του οί όποιοι θά ένεργήσωσι τήν
ταφήν του.
Χθές τήν πρωίαν ό Ιατροδικαστής Πειραιώς, συνοδευόμενος ύπό συνεργείου, άφίχθη είς τό Νεκροταφεϊον ένθα
έφωτογραφήθησαν δλα τά ύπάρχόντα πτώματα, περί τά
50, άγνώστων και έκτεθειμένων πρός άναγνώρισιν.
Υπάρχουν πληροφορίαι, δτι οί θανατωθέντες άνδρες
Χωροφυλακής κατά τό πλεΐστον έχουν ριφθή είς παρα
κείμενον του Ασύλου φρέαρ, τό όποιον δμως λόγφ τής
πλημμελούς ύπηρεσίας τού Συνεργείου δέν ήδυνήθημεν
ν’ άνοίξωμεν, αί δέ έρευναι μου στρέφονται περί τούς είς
τό Ά συλον εύρισκομένους τάφους πρός άνεύρεσιν καί
έκταφήν τών πτωμάτων τού ταγματάρχου Σταυρακάκη Στε
φάνου καί άνθυπομοιράρχου Αερδελάκου Στυλιανού».
Υπογραφή
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Τμήμα Μεταγωγών Πειραιώς
Ά ριθ. Πρωτ. Δ.Υ.
Έ ν Πειραιεΐ τή 27.1.1945
Π ρός
Τήν Διοίκησίν Χωροφυλακής Πειραιώς
Π ε ιρ α ιά
«Περί τών άνευρισκομένων πτωμάτων, έκτελεσθέντων
ΰπό στασιαστών»
«Λαμβάνω τήν τιμήν ν’ αναφέρω ύμϊν, δτι κατά τήν
χθεσινήν ήμέραν έξετάφησαν, πλησίον τοΰ Ασύλου, 5
είσέτι πτώματα άγνώστων καί τά όποια μετεφέρθησαν
είς τό Νεκροταφεϊον Κοκκινιδς πρός άναγνώρισιν. Ταΰτα
άνήκουν είς άνδρας Χωροφυλακής τής Φρουράς Φυλα
κών Βούρλων.
Έ πίσης άναφέρω, έν συνεχεία τής άπό 25.1.1945 όμοι
ας μου, δτι χθές κατωρθώθη ή έκταφή καί τών ύπολοίπων
16 πτωμάτων τών άνδρών τής Φρουράς Βούρλων, τά όποια
έξετέθησαν είς δ μέρος έύρέθησαν κατόπιν διαταγής τοΰ
ίατροδικαστοΰ, προκειμένου νά έπισκεφθώσι τό μέρος
ξένοι δημοσιογράφοι. Ταΰτα έντός τής σήμερον θέλω
μεταφέρει, μετά τήν ώς άνω έπίσκεψιν, είς.τό Νεκροταφεΐον πρός άναγνώρισιν.
Έ κ τών μέχρι σήμερον έκταφέντων 24 πτωμάτων άν
δρών τής Φρουράς Βούρλων άνεγνωρίσθησαν οί κάτωθι
όπλΐται τής δυνάμεως τοΰ ύφ’ ήμδς Τμήματος Μεταγω
γών: ί. Τσιώτας Ή λίας τοΰ Αθανασίου, χωροφύλαξ, 2.
Καλλιμάνης Κωνσταντίνος τοΰ Χαραλάμπους, χωροφύ
λαξ, 3. Γαρδίκης Θωμάς τοΰ Θεοδώρου, χωροφύλαξ καί
4. Παύλου Παϋλος τοΰ Δημητρίου, ύπενωμοτάρχης.
. Τά άνωτέρω πτώματα μετεφέρθησαν χθές μετά τεσσά
ρων άλλων άγνώστων όπλιτών τής Ιδίας φρουράς, καί
άτινα ώς προαναφέρω εϊχον έκταφή προηγουμένως, είς
τό Γ' Νεκροταφεϊον καί ένεταφιάσθησαν κατά τά κεκανονισμένα».
Ό Άνθυπασπιστής
(ύπογραφή)
510
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΩΣ ΠΤΩΜΑΤΩΝ
ΟΡΓΑΝΩΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΕΚΘΕΣΙΣ
«Περί τών άνευρεθέντων πτωμάτων όργάνων
Χωροφυλακής άπό 15 Δεκεμβρίου 1944 μέχρι σήμερον
28ην Ίανουαρίου 1945»
«Έν Ά θήναις σήμερον τήν 28ην Ίανουαρίου τοΰ 1945
έτους, ήμέραν τής έβδομάδος Κυριακήν καί ώραν ΙΟην
π.μ. ή ύπογεγραμμένη έπιτροπή συγκροτηθεΐσα δυνάμει
τής ύπ’ άριθ. 1/3/2 άπό 14.1.45 διαταγής τοΰ Α ρχηγείου
Χωροφυλακής, ΐνα άκολουθοΰσα τό συνεργεΐον τής Ια
τροδικαστικής καί Έγκληματολογικής Ύπηρεσίας προβή είς τήν άναζήτησιν πτωμάτων άνηκόντων είς τά όργα
να τής Χωροφυλακής, έκτελεσθέντα κατά τήν διάρκειαν
τής έπαναστάσεως ύπό τών όργανώσεων ΕΑΜ - ΕΛΑΣ Ο ΠΛΑ-ΚΚΕ ένταφιασθέντων προχείρως ή έρριμμένων
έντός περιμανδρωμένων χώρων, όρυγμάτων, φρεάτων, χα
ραδρών κτλ. διεπίστωσε τά άκόλουθα:
Μεταξύ τών είς διαφόρους χώρους τής περιοχής Α θη
νών καί περιχώρων εύρεθέντων πτωμάτων άνηκόντων είς
ίδιώτας, ύπήρχον καί πολλά τοιαΰτα άνήκοντα είς όργα
να τής Χωροφυλακής ώς κάτωθι:
Τήν 1.1.1945 παρά τά παλαιά Σφαγεία Καλλιθέας μετα
ξύ διαφόρων πτωμάτων άνευρέθησαν καί 4 τοιαΰτα άνή
κοντα είς δργανα τής Χωροφυλακής, άγνώστου ταυτότη
τος. Ταΰτα έφερον τραύματα είς τήν κεφαλήν διά πυρο
βόλου δπλου.
Τήν 2.1.1945 παρά τήν περιοχήν τοΰ Νεκροταφείου
Μπραχαμίου μεταξύ ύπέρ έκατό πτωμάτων άνεγνωρίσθη
σαν καί 3 όργάνων τής Χωροφυλακής ήτοι: 1. Μοιράρ
χου Παπακώστα Κωνσταντίνου, 2. Άνθυπασπιστοΰ Βισβίκη Σταύρου καί 3. Χωροφύλακος Πολυμέλη Άνδρέου.
Ταΰτα έφερον τραύματα είς τήν κεφαλήν διά πυροβόλου
δπλου καί κακώσεις είς διάφορα μέρη τοΰ σώματός των,
προκληθείσας διά σκληροϋ οργάνου.
Τήν 7.1.1945 είς Α' Νεκροταφεϊον Αθηνών έντός ΝΔ
πλευράς αύτοΰ, παρά τόν μανδρότοιχον, μεταξύ άλλων
πτωμάτων άνεγνωρίσθη καί τό πτώμα ένός άξιωματικοϋ
Χωροφυλακής άγνώστου ταυτότητος. Έφερε διάφορα
τραύματα προκληθέντα διά σκληροϋ όργάνου.
Τήν 9.1.1945 έως 12.1.1945 είς τήν περιοχήν Κυψέλης
καί δπισθεν Δεξαμενής είς συνοικίαν Καραγιαννέϊκα
μεταξύ έκατό καί πλέον π τω ^τω ν άνευρέθησαν καί 14
τοιαΰτα άξιωματικών τής Χωροφυλακής άναγνωρισθέντα ύπό οίκείων των καί λοιπών όργάνων, ή τ ο ι: 1. Ταγμα
τάρχου Τσοτάκου Δημητρίου, 2. Ταγματάρχου Τζάννε Νι
κολάου, 3. Μοιράρχου Μασουρίδη Παναγιώτου, 4. Μοι
ράρχου Λαφογιάννη Δημητρίου, 5. Μοιράρχου Γκουμογιαννοπούλου Νικολάου. 6. Υπομοιράρχου Γαννίκου Νι
κολάου, 7. Ανθυπομοιράρχου Λουκά Εύαγγέλου, 8. Α ν
θυπομοιράρχου Παπασταμάτη Ίωάννου, 9. Άνθυπασπιστοΰ Κυπραίου Άνδρέου, 10. Άνθυπασπιστοΰ Κυριαζή
Σωτηρίου, 11. Ανθυπομοιράρχου Κουρή Κωνσταντίνου,
12. Άνθυπασπιστοΰ Παπαγεωργίου Αθανασίου, 13. Ά νθυπασπιστοΰ Ζαζδ καί 14. Άνθυπασπιστοΰ Μπουρίκα
Δημητρίου. Έφερον κακώσεις προκληθείσας πρό τοΟ
θανάτου των, τραύματα διά μαχαίρας, κατάγματα όστών,
κακώσεις έκ δαρμού, κατά κανόνα, τραύματα έπαφής είς
τήν κεφαλήν διά πυροβόλου όπλου. Χρόνος έκτελέσεως
20-30 ήμερών. Ή δύναμις αύτη άνήκεν είς τήν Άνωτέραν Διοίκησιν Χωροφυλακής Στερεδς Ελλάδος, άπαχθεΐσα ύπό τής όργανώσεως τοϋ ΕΛΑΣ καί κατά τάς πρώτας
ήμέρας τής έπαναστάσεως μετά τοϋ συνταγματάρχου άνωτέρου διοικητοϋ Οίκονομοπούλου Σωτηρίου καί άρκετών
όπλιτών Χωροφυλακής. Τό πτώμα τοϋ συνταγματάρχου,
ώς καί τών όπλιτών, δέν άνευρέθησαν μέχρι σήμερον καθ’
δσον κατά τάς πληροφορίας μας ό μέν ρηθείς συνταγμα
τάρχης έσφάγη άμέσως καί έρρίφθη έντός όρύγματος,
άποκοπείσης τής κεφαλής του, ήτις έρρίφθη είς δλλο
σημείο ν, οί δέ όπλΐται ώδηγήθησαν πρός άγνωστον διεύθυνσιν μακράν τής πόλεως τών Αθηνών.
Τήν 10 καί 11.1.1945 είς τήν περιοχήν Ηλιουπόλεως,
μεταξύ 7 πτωμάτων Ιδιωτών, εύρέθη και έν άνήκον είς
μοίραρχον άγνώστου ταυτότητος. "Εφερε τραύματα είς
τήν κεφαλήν διά πυροβόλου όπλου.
Ά πό 10.1.1945 μέχρι σήμερον καί έξακολουθεΐ είς τήν
περιοχήν τοϋ Συνοικισμοΰ Περιστέρι (Κέντρον Συγκεν
τρώσεως Όμήρων) μεταξύ πολλών έκατοντάδων έκταφέντων πτωμάτων άνευρέθησαν καί τοιαϋτα άνήκοντα είς
όργανα τής Χωροφυλακής, ή τ ο ι: 1. Μοιράρχου άγνώστου
ταυτότητος ήλικίας 40 έτών, 2. Ανθυπομοιράρχου άγνώ
στου ταυτότητος ήλικίας 35 έτών, 3. Ένωμοτάρχου Κυριαζή Δημητρίου, 4. Α.Θ. Χωροφύλακος Καψή Νικο
λάου,. 5. Μονίμου Χωροφύλακος Δενδρινοϋ Αντωνίου,
6. Α.Θ. Χωροφύλακος Γλυνοϋ Ίωάννου, 7. Ταγματάρχου
Φραγκιαδάκη Έμμ., 8. Χωροφύλακος Κατάκου Χαραλάμπους καί 9. Χωροφύλακος άγνώστου ταυτότητος. Έ
φερον τραύματα είς τήν κεφαλήν καί κακώσεις είς διάφο
ρα μέρη τοϋ σώματός των προκληθέντα διά σκληροϋ
όργάνου.
Τήν 20.1.1945 είς περιοχήν Καισαριανής καί έντός
άσβεστοκαμίνου καί χαραδρών, μεταξύ άρκετών πτωμά
των άνευρέθησαν καί τοιαϋτα όργάνων Χωροφυλακής,
άναγνωρισθέντα ύπό τών οικείων των καί λοιπών όργά
νων, δτι άνήκουσιν είς τούς κάτωθι: 1. Μοίραρχον Στεφανάκην Κωνσταντίνον, 2. Υπενωμοτάρχην Τσάμην Ιω
άννη ν, 3. Χωροφύλακα Κουραβάκην Δημήτριον, 4. Χω
ροφύλακα Μώρον Γεώργιον, 5. Χωροφύλακα Γουργούρην Ίωάννην, 6. Χωροφύλακα Τραπάταν Άθαν., 7. Χωρο
φύλακα Καλφόγλου Χαράλαμπον, 8. Χωροφύλακα Καμπάνην Παναγιώτην, 9. Χωροφύλακα Γρίβαν Δημήτριον,
10. Χωροφύλακα Δημητρακόπουλον Κων. 'Ωσαύτως, άνευρέθησάν είς τήν αύτήν περιοχήν 23 πτώματα όπλιτών άγνώ
στου ταυτότητος. Ά παντα έφερον τραύματα είς τήν κεφα
λήν έξ έπαφής δι’ δπλου πυροβόλου, καθώς έπίσης καί κα
κώσεις είς διάφορα μέρη τοϋ σώματός των διά σκληροϋ
όργάνου συνεπείς τών όποιων είχε παραμορφωθή τό
πρόσωπόν των. Ό λόκληρος ή δύναμις αΰτη άνήκεν είς
τό Σύνταγμα Χωροφυλακής καί είχε διατεθή είς φρου
ράς διαφόρων καταστημάτων, έκ τών όποιων άπήχθησαν
ύπό τής όργανώσεως ΕΛΑΣ τάς πρώτας ήμέρας τής έπα
ναστάσεως.
Ά πό τής 15.12.1944 άνευρέθησαν είς διάφορα σημεία
τής πόλεως Αθηνών, κατόπιν ύποδείξεως, μεμονωμένα
πτώματα άνήκοντα είς άνδρας τής Χωροφυλακής, ή το ι: 1.
Άνθυπασπιστοϋ Δημητρακοπούλου Ά ν., 2. Μοιράρχου
Καποπούλου 'Εξ., 3. Ανθυπομοιράρχου Κοράλλη Γ., 4.
Άνθυπασπιστών Κατσαφάδου Κυρ., καί Κατσαφάδου Γρ.,
5. Ένωμοτάρχου άγνώστου ταυτότητος, 6. Χωροφύλακος
Κασσέρη Γ., 7. Χωροφύλακος άγνώστου ταυτότητος, 8.
Χωροφύλακος Καρακαντα Ά νδ., 9. Χωροφύλακος Δρούβαλη Έλ. καί 10. Χωροφύλακος άγνώστου ταυτότητος.
Ταϋτα έφερον τραύματα είς τήν κεφαλήν διά δπλου.
Τήν 21.1.1945 έντός τοϋ συρματοπλεγμένου χώρου τών
Διυλιστηρίων, μεταξύ Νέας Ιωνίας καί Γαλατσίου, έν
μέσφ άρκετών πτωμάτων άνευρέθησαν καί 43 τοιαϋτα
όργάνων τής Χωροφυλακής, έκ τών όποιων άνεγνωρίσθησαν τά κάτωθι: 1. Ταγματάρχου Κασσόλα Δημητρίου καί
2. Χωροφύλακος Λουκοπούλου Δημητρίου, τά δέ ύπόλοιπα 41 παραμένουσιν άγνώστου ταυτότητος. Ά παντες
εϊχον έκτελεσθή διά σφαγής. Έπίσης, έφερον τραύματα
είς τήν καρδιακήν χώραν προκληθέντα διά μαχαίρας.
Τήν 24.1.1945 παρά τήν περιοχήν Κουτσικαρίου, θέσιν
«Σχιστό», έξετάφησαν 25 πτώματα άνδρών Χωροφυλακής
έκ τών όποιων άνεγνωρίσθησαν 4, τά όποια άνήκουσιν
είς τούς: 1. Χωροφύλακα Τσιώταν ’Ηλίαν, 2. Υπενωμο
τάρχην Παύλου Παϋλον, 3. Χωροφύλακα Καλλιμάνην
Κωνσταντίνον, 4. Γαρδίκην Θωμαν. Τά ύπόλοιπα 21 παρα
μένουν άγνωστα. Ταϋτα έφερον πολλαπλά τραύματα είς
διάφορα μέρη τοϋ σώματός των προκληθέντα διά πυρο
βόλου δπλου καί σκληροϋ όργάνου.
Ά πό ύπαρχούσας πληροφορίας Ιδιωτών καί έπισήμων
έγγράφων διαφόρων άρχών, έκτός τών άνευρεθέντων πτω
μάτων ύπάρχουσι καί είς πολλά άλλα σημεία τής περιο
χής Α θηνών καί περιχώρων άρκετά τοιαϋτα άνήκοντα
είς δργανα τής Χωροφυλακής άτινα είναι ένταφιασμένα
προχείρως καί έρριμμένα είς χαράδρας κ.τ.λ.
Τά άνευρεθέντα πτώματα, 30 έως 40 ήμερών κατά κανό
να. ήσαν άνυπόδητα, πλεϊστα δέ έξ αύτών ήμίγυμνα, καθ’
δτι πρό τής έκτελέσεώς των άφηροϋντο ύπό τών έκτελε-’
στών τά ένδύματα, τιμαλφή, άν έφερον, καί διάφοραι άλλαι
σημειώσεις ή στοιχεία άτινα ήδύναντο νά δηλώσωσι τήν
ταυτότητά των. Ά παντα τά άνωτέρω πτώματα ώς άντελήφθημεν προσωπικώς καί ώς μδς έγνώρισαν οί κ.κ. ίατροδικασταί τοϋ Ιατροδικαστικού Εργαστηρίου Αθηνών,
έκτός τών άνωτέρω άναγραφομένων τραυμάτων έφερον
κτυπήματα διά σκληροϋ όργάνου, μαχάιρών, πελέκεων
κ.τ.λ. ώς καί ξυλοδαρμού πρό τής έκτελέσεως. Πλεϊστα
τών πτωμάτων ήσαν δεδεμένα άνά δύο έκ τών χειρών.
Ό λω ν τών άνευρεθέντων καί έξετασθέντων πτωμάτων
έλήφθησαν φωτογραφίαι καί έγένετο πλήρης περιγραφή
τών ένδυμάτων των καί τών έν γένει χαρακτηριστικών.
Είς πλείστας τών ώς άνω άναγραφομένων περιπτώσεων
τήν έργασίαν τής έκταφής τών πτωμάτων παρηκολούθησαν ξένοι καί ήμέτεροι άνταποκριταί, οίτινες αύτοπροσώπως διεπίστωσαν τήν μορφήν καί τήν φύσιν τών τραυ
μάτων καί τάς διαφόρους καταφερθείσας κακώσεις».
Έ φ’ φ συνετάγη καί ύπογράφεται.
Ή Έ π ιτ ρ ο π ή
511
Άριθ. Πρωτ. 1/43/15
Έν Άθήναις τή 29 Ίανουαρίου 1945
Π ρός
Τό Άρχηγεΐον Βασιλικής Χωροφυλακής
Ένταϋθα
«Περί άνευρεθέντων πτωμάτων άνδρών Χωροφυλακής»
«Λαμβάνω τήν τιμήν ν* άναφέρω δτι, κατά τάς συνεχιζομένας έκταφάς διαφόρων πτωμάτων άνεγνωρίσθησαν
καί πολλά τοιαϋτα άνδρών Χωροφυλακής ώς άκολούθως:
Παρά τήν περιφέρειαν Περιστεριού και έγγύς έκεΐσε
Νεκροταφείου άνεσύρθησαν έκ τάφων τά πτώματα τών:
1. Ταγματάρχου Χωροφυλακής Φραγκιαδάκη Εμμανουήλ
τοϋ Εύαγγέλου, έτών 50, διατελοϋντος είς διαθεσιμότητα
καί διαμένοντος ένταϋθα, έπί τής όδοϋ Σκιάθου 52, φέροντος τραϋμα είς τήν κεφαλήν διά πυροβόλου δπλου,
2. Άποστράτου ύπομοιράρχου Φασουλά Λάμπρου έτών
60, φέροντος τραϋμα είς τήν κεφαλήν διά πυροβόλου
δπλου, 3. Ενωμοτάρχου Γκραβάλου Φωτίου τοϋ Γεωρ
γίου, τής Ειδικής Άσφαλείας Αθηνών (όμάδος Παναγιωτοπούλου) φέροντος τραϋμα είς τήν κεφαλήν καί τό
στήθος διά πυροβόλου δπλου, 4. Α.Θ. Χωροφύλακος
Βιτάλη Έρμαν τοϋ Άλφόνσου, τής Διευθύνσεως Ειδικής
Άσφαλείας Αθηνών, δστις ήτο δεδεμένος διά χειροπέδων καί έφερε κακώσεις είς διάφορα μέρη τοϋ σώματος
ώς καί τραϋμα είς τήν κεφαλήν διά πυροβόλου δπλου,
5. Χωροφύλακος Κοντάκου Χαραλάμπους τοϋ Παναγιώ
του έτών 34, τής Ειδικής Άσφαλείας Αθηνών, φέροντος
τραϋμα είς τήν κεφαλήν διά πυροβόλου δπλου, 6. Α.Θ. Χω
ροφύλακος Κωστάκη ή Κωστάκου Κωνσταντίνου τοϋ
Αναργύρου έτών 31, τής Ειδικής Άσφαλείας Αθηνών,
φέροντος τραϋμα είς τήν κεφαλήν διά πυροβόλου δπλου.
Άπαντες οί άνωτέρω άνεγνωρίσθησαν ύπό τών οικείων
καί συγγενών των καί έτάφησαν μερίμνη τής ύπ’ έμέ ύπη
ρεσίας είς τό Νεκροταφεΐον Περιστεριού.
Είς τήν περιφέρειαν Γαλατσίου άνευρέθησαν έντός
τάφου τά πτώματα τών: 1. Άνθυπασπιστοϋ Κατσαφάδου
Γρηγορίου τοϋ Νικολάου, τής δυνάμεως Αποθήκης Υ
λικού Χωροφυλακής, φέρον κακώσεις είς διάφορα μέρη
τοϋ σώματός του καί συντριπτικόν κάταγμα είς τήν κεφα
λήν διά σκληροϋ όργάνου, 2. Αγνώστου χωροφύλακος,
άναστήματος 1.70 μ., ήλικίας περίπου 38 έτών, φέροντος
σκελέαν μαλλίνην μακράν καί είς τήν άνω σιαγόνα δύο
μεταλλικούς όδόντας καί τραϋμα είς τό κρανίον διά πυ
ροβόλου δπλου* άμφότερα τά πτώματα μετεφέρθησαν καί
έτάφησαν είς τό Γ' Νεκροταφεΐον.
Παρά τήν ένταϋθα πλατείαν Κυριακοϋ άνευρέθη καί
έξετάφη τό πτώμα τοϋ άνθυπασπιστοϋ τής Χωροφυλακής
Κατσαφάδου Κυριάκου τοϋ Παναγιώτου, ύπηρετοϋντος
είς τό Άρχηγεΐον καί φέροντος τραϋμα είς τό στήθος
διά πυροβόλου δπλου, δπερ μετεφέρθη καί έτάφη είς τό
Γ Νεκροταφεΐον Κοκκινιάς.
Είς τόν συνοικισμόν Κουτσικαρίου καί έγγύς τοϋ Α
σύλου Ανιάτων παρά τήν θέσιν Νταμάρι - Καραβά έντός
σήραγγος άνευρέθησαν περί τά 24 πτώματα άνδρών τής
Χωροφυλακής, μεταξύ τών όποίων άνεγνωρίσθη τοϋ άνθυ512
πασπιστοϋ Χωροφυλακής Μαργαρίτη Ίωάννου, τά δέ
ύπόλοιπα, κατά πληροφορίας παρασχεθείσας ύπό τοϋ
Τμήματος Μεταγωγών Πειραιώς, άνήκον είς άνδρας τής
δυνάμεως φυλακών Βούρλων (Τμήμα Μεταγωγών Πει
ραιώς) και ήτις δύναμις άπετελεΐτο άπό τούς: 1. Ανθυ
πομοίραρχον Χρυσανθόπουλον Θεόδωρον, 2. Ένωμοτάρ
χην Κολλάτον Κων., 3. Ένωμοτάρχην Σκεφάκην Παρασκευάν, 4. Ύπενωμοτάρχας Ρεράκην Άνδρέαν, 5. Ντούλην Δημήτριον, 6. Δανίλην Άριστ., 7. Χειμάρραν Πανα
γιώτην, 8. Κλάδην Λάμπρον, 9. Άρβανιτάκην Δημήτριον, 10. Χωροφύλακας Άποστολάκην Νικόλαον, 11.
Γιαννέτον Κων., 12. Γαρδίκην Θωμάν, 13. Καλλιμάνην
Κων., 14. Μπαρτσακούτσαν Κων.,;15. Πιτσικάλην Κων.,
16. Ψαρρόν Γεώργιον, 17. Καρεκλάν Μ., 18. Γιαννογιώργον Περ., 19. Τσιώταν Ήλίαν, 20. Δημητρίου Μάρκον, 21.
Ζαχαρόπουλον Χρίστον, 22. Τραπελάν Έμμ., 23. Εύρανίδην Κων. καί 24. Κολοβόν Κωνσταντίνον. Άπαν
τα τά άνωτέρω πτώματα παραμείναντα έπί τριήμερον άταφα
πρός άναγνώρισιν, έτάφησαν είς τό Γ' Νεκροταφεΐον
Κοκκινιάς.
Παρά τήν τοποθεσίαν «Σχιστό» Κουτσικαρίου άνευρέ
θησαν χθές περί τά 15 πτώματα άνδρών τής Χωροφυλακής
μεταξύ τών όποίων καί τό πτώμα τοϋ άνθυπομοιράρχου Καφίρη Αποστόλου τοϋ Βασιλείου, έτών 32, φέροντος
τραύματα διά μαχαίρας είς διάφορα μέρη τοϋ σώματός
του ώς καί τοιοϋτον διά πυροβόλου δπλου είς τήν κεφα
λήν. Άπαντα τά άνωτέρω πτώματα έχουσιν έκτεθή πρός1
άναγνώρισιν παρά τφ Νεκροταφείφ Κοκκινιάς (Κουτσικαρίου).
Ωσαύτως, παρά τά Διυλιστήρια «Οΰλεν» Νέας Ιω
νίας, έκ τών άνευρεθέντων 127 πτωμάτων τά πλεΐστα άνήκουσιν είς άνδρας τής Χωροφυλακής, μεταξύ τών όποίων
καί τό πτώμα τοϋ ταγματάρχου Κασσόλα Δημητρίου, δπερ
καί έτάφη χθές παρά τω Νεκροταφείφ Νέας Ιωνίας.
"Απαντα τά άνωτέρω πτώματα έξακολουθοϋσι νά παραμένωσιν άταφα πρός άναγνώρισιν ώς καί διά τήν έκεΐσε
μετάβασιν τών άντιπροσώπων άγγλικών άρχών πρός διαπίστωσιν τοϋ φρικιαστικοϋ τρόπου θανατώσεως τούτων,
δεδομένου δτι άπαντες οί άνωτέρω έχουσι σφαγιασθή
διά μαχαιρών καί πελέκεων καί τινων έχουσιν άποκοπή
τελείως αί κεφαλαί».
Ό Μ ο ίρ αρ χο ς (ύπογραφή)
ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα Α.' - Προσωπικού - Γραφεΐον ΙΠον
Άριθ. Πρωτ. 411/3/1β
Έ ν Άθήναις τή 2 Φεβρουάριου 1945
Π ρός
Τό Ύπουργεΐον Στρατιωτικών
(Διεύθυνσιν Χωροφυλακής)
Έ νταϋθα
«Θάνατος τοϋ άνθυπομοιράρχου Καφίρη Αποστόλου
τοϋ Βασιλείου»
«Λαμβάνω τήν τιμήν ν’ άναφέρω, κατ’ άναφοράν τοϋ
ένταϋθα Συντάγματος Χωροφυλακής, δτι τήν 28.1.1945
ανευρέθη είς τοποθεσίαν Σχιστό Κουτσικαρίου τό πτώμα
τοϋ έν περιλήψει άναφερομένου άξιωματικοϋ τής δυνάμεώς του, φέρον τραύματα διά μαχαίρας είς διάφορα μέρη
τοΰ σώματός του ώς καί τοιοΰτον πυροβόλου δπλου είς
τήν κεφαλήν. Τοΰτον διέγραψα τής δυνάμεως τοΰ Σώμα
τος. Ληξιαρχική ν πράξιν θανάτου Επιφυλάσσομαι νά
ύποβάλω».
Ό Ά ρχηγός
(ύπογραφή)
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΞΑΓΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΑΝΑΚΡ1ΣΕΩΣ
«Έν Άθήναις σήμερον τήν 26ην τοϋ μηνός Φεβρουά
ριου, 1945 Ετους, ήμέραν τής έβδομάδος Δευτέραν ό ύποφαινόμενος ταγματάρχης Χωροφυλακής, έπιληφθείς, δυ
νάμει τών άρθρων 68 καί 69 τής Στρατιωτικής Ποινικής
Νομοθεσίας καί τής ύπ’ άριθ. 1/4/162 Διαταγής τοϋ Α ρ
χηγείου Χωροφυλακής, ένόρκου προανακρίσεως πρός
έξακρίβοοσιν τών στοιχείων ταυτότητος καί τής τύχης
τών έκ τής έπί τής όδοΰ Οίνόης 9 καί Μαγνησίας 6 άπαχθέντων όπλιτών τής Χωροφυλακής, ώς καί τών έπί τής
όδοϋ Μαγνησίας 10α έκτελεσθέντων 3 καί άπαχθέντων
έτέρων 3 άνδρών Χωροφυλακής, έξ ένεργηθείσης προα
νακρίσεως συνήγαγον τά έξής:
"Οτι κατά τό στασιαστικόν κίνημα Δεκεμβρίου π.Ι.
τμήματα τοϋ ΕΛΑΣ έπετέθησαν κατά τής Διλοχίας Χω
ροφυλακής, στρατωνιζομένης είς τό έπί τής όδοΰ Μαυρογένους Σχολεΐον. Λόγφ τοΰ μεγάλου άριθμοΰ τών έπιτιθεμένων ή δύναμις αΰτη διασκορπισθεΐσα κατέλαβε διά
φορα έπίκαιρα σημεία καί έμάχετο έναντίον τών έλασιτών, μέχρις δτου ύπέκυψεν ή άνω Διλοχία και έκ τών άν
δρών της άλλοι μέν συνελήφθησαν, άλλοι δέ κατώρθω
σαν καί κατέφυγον είς διαφόρους οίκίας. Έκ τούτων, 4
όπλΐται είς τήν έπί τής όδοΰ Μαγνησίας οικίαν τής Ά ννης Τριανταφυλλίδου καί 7 είς τήν έπί τής όδοΰ Μαγνη
σίας 10α οικίαν Χριστίνας Γεωργιάδου.
Έκ τών άνωτέρω άναφερομένων άνδρών, κατόπιν προ
δοσίας τής προσκειμένης πρός τούς έλασίτας (διά τούς
οποίους ένηργήθη άνάκρισις έπί συνεργασίςι έκτελέσεων
φόνων κτλ.), συνελήφθησαν 4 όπλΐται έκ τής οίκίας Τριανταφυλλίδου καί άπήχθησαν έκεΐθεν είς άγνωστον διεύθυνσιν καί τών όποίων ή τύχη άγνοεΐται, κατά τήν έπικρατοΰσαν δμως γνώμην τών έξετασθέντων μαρτύρων θά
έξετελέσθησαν ύπό τών έλασιτών. Τούτων δέον νά έξακριβωθή ή ταυτότης, διότι ούδείς τών μέχρι σήμερον έξε
τασθέντων ήδυνήθη νά παράσχη πληροφορίας. Έκ τών
συλληφθέντων έκ τής όδοϋ Μαγνησίας 10α οίκίας άνδρών
Χωροφυλακής, 3 έξετελέσθησαν έναός τής αύτής οίκίας
καί 3 άπήχθησαν ύπό τών έλασιτών. Έκ τούτων έξηκριβώθη ή ταυτότης μόνον τών άνθυπομοιράρχων Κωνσταν
τίνου Καρακώστα καί Ήλία Γεωργοπαπαδάκου (δρα κατάθεσιν Χριστίνας Γεωργιάδου καί Μαρίας Παπαδοπούλου) τών λοιπών μή έξηκριβωθείσης τής ταυτότητός των».
Έφ’ φ συνετάγη καί ύπογράφεται.
Ό ένεργήσας τήν προανάκρισιν
(ύπογραφή)
Έ ν Άθήναις τή 2α Μαρτίου 1945
Ό ύποδιοικητής τοΰ Συντάγματος Χωροφυλακής Αθηνών
Πρός τόν κ. Διοικητήν τοΰ Συντάγματος
Έ νταϋθα
«Τό Σύνταγμα Χωροφυλακής Αθηνών, μετά Ενα νικηφόρον έπικόν άγώνα έναντίον τών έπαναστατών τοΰ Δε
κεμβρίου, υπήκον είς τά Εθιμα τών προγόνων του άνεζήτησε τούς έξαφανισθέντας μαχητάς του, οΐτινες έχόμενοι
στερρώς τών παραδόσεων τής φυλής ύπεστήριξαν δι’ δλων
τών δυνάμεών των τάς έκτός τών στρατώνων θέσεις των.
Έν τη έρεύνη του εύρέθη πρό τραγικοΰ θεάματος, διότι
ήτένισε τά πτώματα τών άξιωματικών καί όπλιτών του
φρικωδώς ήκρωτηριασμένα, άταφα καί έρριμμένα είς τάς
χαράδρας καί τούς άγρούς τοΰ χώρου τοΰ Κατσιποδίου.'
Τό ΚΑ' Άστυνομικόν Τμήμα, τή συνεργασία άξιωμα
τικών Χωροφυλακής, κατώρθωσε και έπέτυχε τήν σύλληψιν τών ένόχων καί κατόπιν διαταγής σάς μετέβην έπ’
αύτφ καί εΐδον τούς κρατουμένους, έμελέτησά τήν δικο
γραφίαν καί όμολογώ δτι φρίκη καί άποτροπιασμός με
κατέλαβε έκ τής άναγνώσεως τών καταθέσεων τών μαρ
τύρων καί άπολογιών τών κατηγορουμένων. Τά μαρτύρια
άτινα ύπέστησαν οί συλληφθέντες άξιωματικοί καί όπλΐται τοΰ Συντάγματός μας, μόνον ή έποχή τής Ίεράς Έξετάσεως άναφέρει καί, μάλιστα, είς μερικάς λεπτομερείας
σαδισμοΰ καί βασάνων ύπερέβαλον καί αύτό τό άπαισίας μνήμης ίεροεξεταστικόν δικαστή ριον, τοΰ Τουρκοεμάδα. Τό δράμα τών ήδη άειμνήστων ύπερασπιστών τών
έλευθεριών τοΰ λαοΰ καί τής έννόμου τάξεως. Εχει ώς
άκολούθως:
01 μοίραρχος Στεφανάκης Κωνσταντίνος, ύποδιοικητής τής Φρουράς τών Φυλακών Βουλιαγμένης, καί Παπα
κώστας Κωνσταντίνος, διοικητής έξωτερικοϋ φυλακίου
τών Στρατώνων τοΰ Συντάγματος, άφοϋ έξετέλεσαν μαχόμενοι έναντίον τών έλασιτών πάν δ,τι ή στρατιωτική τιμή
. καί τό καθήκον έπέβαλεν, ύπέκυψαν είς τόν δγκον τών
έπιτιθεμένων καί συνελήφθησαν, τραυματίας ό Στεφανά
κης, έξη ντλη μένος έκ τής μάχης ό Παπακώστας. Μετά
τοϋ τελευταίου συνεταύτισε τήν τύχην του κατά τήν ήμέ
ραν τής ένάρξεως τών έπιχειρήσεων καί ό ταγματάρχης
Πεζικοϋ Ντούνης, ούτινος ή οικία, λόγφ τής δεσποζούσης τών Στρατώνων θέσεώς^της, έχρησιμοποιήθη ώς φυ
λάκιον έξωτερικής άμύνης'τοΰ Συντάγματος. Οί τρεις
άνατέρω άξιωματικοί καί μετά τοϋ άνθυπασπιστοΰ Βασβίκη Σταύρου καί τών ύπ’ αύτούς όπλιτών, ύπό γιουχαϊσμούς,
δαρμούς καί έμπαιγμούς, ώδηγήθησαν ύπό τών έλασιτών
είς τό Σχολεΐον Καράμπαμπα έν Κατσιποδίφ- καί ένεκλείσθησαν έκεΐ, φρουρούμενοι ύπό τοΰ. άρχηγοϋ τής
ΟΠΛΑ τής περιφερείας έκείνης Τζανουδάκη Εμμανουήλ,
ύπαλλήλου τής Εταιρείας Ύδάτων, καί άλλων όπαδών.
Διοικητής τοΰ έν Κατσιποδίφ τάγματος έλασιτών ήτο
είς όνομαζόμενος καπετάν Μουστάκας ή Ζαφειρόπουλος, κάτοικος Πλάκας, δστις είχε συγκεντρώσει είς τόν
καταυλισμόν του, μεταξύ τών άλλων, καί δραπέτας τών
513
φυλάκων Συγγροϋ, τούς όποίους έχρησιμοποίει ώς βασανιστάς κρατουμένων και τρόμοκράτας. Οί δραπέται οδτοι
έφερον τά όνόματα Χασιώτης ή Καράγεωργας καί Μπαρμπαγιώργης ή Φώτης, είσήρχοντο δέ έντός τοϋ Σχολείου,
ενθα έκρατοΰντο οί άξιωματικοι και όπλΐται τοΰ Συν
τάγματος Χωροφυλακής καί, ίσως, και άλλων ύπη ρεσιών,
καί ύπό τήν ήγεσίαν τοΰ Τζανουδάκη προέβαινον είς
παντός είδους βασανιστήρια έναντίον των, τούς έρράπιζον, τούς έμαστίγωνον καί τούς εκαιον τάς σάρκας μέ
δάδας άνημμένας, έξ ών βασάνων έξέβαλλον, οί δυστυ
χείς οδτοι γενναίοι, άλλοι μέν γοεράς κραυγάς άλλοι δέ
ύπέμενον μετ’ έκπλησσούσης καρτερίας τό μαρτύριον.
Αότ^όπται μάρτυρες τής περιπετείας των ήσαν μεταξύ
άλλων καί ό Κασιδόκωστας Γρηγόριος, έφαρμοστής, κά
τοικος όδοΰ Τζαβέλλα 8, δστις καί κατέθεσε λεπτομερώς
είς τήν άνάκρισιν τάς φάσεις τοΰ δράματος τών κρατου
μένων άξιωματικών καί όπλιτφν Χωροφυλακής, προτόΰ
οδτοι όδηγηθοΰν είς τόν τόπον τής έκτελέσεως. Τά βασα
νιστήρια καί οί δαρμοί έξηκολούθησαν καθημερινώς, μέχρις δτου άπεφασίσθη ύπό τής ύπό τόν Τζανουδάκη ν καί *
Μουστάκαν ή Ζαφειρόπουλον έγκληματικής σπείρας ή
έκτέλεσις τών κρατουμένων.
Καθ’ έκάστην πρωίαν προσήρχετο είς τό στρατόπεδον
Κατσιποδίου ό Θεολογίτης Στέφανος τοΰ Ίωάννου, κά
τοικος όδοΰ Κάρπου 85, άνθυπολοχαγός τοΰ ΕΛΑΣ, καί
παρελάμβανε μετά τοΰ Τζανουδάκη δέκα έως δώδεκα
κρατουμένους, τούς όποίους ώδήγουν είς ώρισμένην χα
ράδραν καί τή συνδρομή καί έτέρων τούς έξετέλουν.
Τήν ίδίαν τύχην ύπέστησαν καί οί ταγματάρχης Ντούνης, μοίραρχος Παπακώστας, Στεφανάκης και άνθυπασπιστής Βισβίκης, καθώς καί οί συλληφθέντες χωροφύ
λακες. Κατά τήν έκτέλεσιν τών άνωτέρω έλαβον μέρος
είς τό άπόσπασμα οί Τζανουδάκης ’Εμμ., Θεολογίτης,
Καπάνταρος Βασίλειος τοΰ Εύστρατίου, κάτοικος όδοΰ
Λυκούργου 16, Μαλάκος Αθανάσιος τοϋ Γερασίμου,
κάτοικος Μιαούλη 10 Κατσιπόδι, Όλλανδέζος Δημήτριος τοΰ Σπυρίδωνος, κάτοικος Ηλιουπόλεως 63, καί
οί δραπέται τών φυλακών Συγγροϋ.
Είς τόν τόπον τής έκτελέσεως ώδηγήθησαν καί έτοπο
θετήθησαν είς τήν αύτήν γραμμήν οί ταγματάρχης Ντούνης, μοίραρχος Παπακώστας, άνθυπασπιστής Βισβίκης
καί δύο όπλΐται, οί άδελφοί Κουράτοι. Έξετελέσθησαν
δι* αύτομάτων δπλων, άφοΰ ένεφανίσθησαν πρό τοΰ άποσπάσματος μέ διαφόρους κακώσεις. Ό Ντούνης, σχεδόν
γυμνός καί μέ τραύματα είς τήν κεφαλήν, έκάλυπτε τό
σώμά του μέ μίαν παλαιάν χλαίνην χωροφύλακος. Ό Πα
πακώστας με τό ύποκάμισον, ό Βισβίκης έπίσης άνευ στο
λής. Ύπό τάς άνω-ςέρω περιστάσεις έτοποθετήθησαν
πρό τοΰ έκτελεστικοΰ άποσπάσματος καί έτυφεκίσθησαν.
Αί τελευταΐαι λέξεις των ήσαν «Ζήτω ή ΕΛΛΑΣ»
Ό ύποδιοικητής τοϋ Συντάγματος
(ύπογραφή)
514
ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΘΗΝΩΝ
Άριθ. Πρωτ. 777
Έν Άθήναις τή 15 Μαρτίου 1945
Π ρός
Τό Ύπουργεΐον Εσωτερικών
Έ νταΰθα
«"Εχομεν τήν τιμήν νά γνωρίσωμεν ύμΐν τά άκόλουθα:
Ώ ς τοΐς πασι γνωστόν τυγχάνει, κατά τήν διάρκειαν τοΰ
άντεθνικοΰ στασιαστικού κινήματος τοΰ Δεκεμβρίου π.ε.
έκατοντάδες πολλαί διαφόρων άτόμων καί φύλων, πρώην
ύπουργοί, άνώτατοι άξιωματικοι τοΰ Στρατοϋ Ξηράς, Θα
λάσσης, Άέρος καί δημόσιοι ή ιδιωτικοί λειτουργοί
εδρον τόν θάνατον, άλλοι μέν έξ άδεσπότων σφαιρών ή
βλημάτων τυχαίως, άλλοι δέ καί δή λίαν ίκανός άριθμός
τούτων κατόπιν έκτελέσεως παρά στασιαστών άναρχι
κών. ’
Τά πτώματα τών θυμάτων τούτων, πλήν έκείνων άτινα
έρρίφθησαν ύπό τών έκτελεστών φονέων των έντός δια
φόρων φρεάτων περιεχόντων ή ού δδωρ, ένεταφιάσθησαν
ώς γνωστόν προχείρως, άνά τά διάφορα σημεία τής πό
λεως Αθηνών καί Προαστίων τούτων καί περιοχής έν
γένει τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, εϊτε έντός χαρα
δρών καί διαφόρων έδαφικών πτυχών τών πέριξ λόφων
καί όρέων είτε έντός όρυγμάτων.
Ή ήμετέρα Υπηρεσία, άσχολουμένη άπό τριμήνου
καί πλέον λίαν έντατικώς με τήν, δι’ ειδικών συνεργείων
καί κατόπιν έκταφής, περισυλλογήν καί έξέτασιν τών
πτωμάτων τούτων, ών πλεϊστα ήσαν άγνώστου ταυτότη
τος, έπέτυχεν δπως ού μόνον άπαξάπαντα τά πτώματα
ταΰτα έξετασθώσι λεπτομερώς, καθ’ δσον άφορφ τό εΐδος
τών κακώσεων άς ταΰτα έφερον καί τάς συνθήκας ύφ’ άς
κατηνέχθησαν αδταί, καταρτίσασα έν ταυτφ περί πάντων
καί δι’ εν έκαστον τούτων λεπτομερείς κεχωρισμένας
έκθέσεις, άλλά καί διά καταλλήλου προπαρασκευής καί
φωτογραφίσεων καί συλλογής διαφόρων άντικειμένων
ή τεμαχίων ύφασμάτων καί ένδυμάτων, άτινα τυχόν εύρέθησαν έπί τών έκ τούτων άγνώστου ταυτότητος πτω
μάτων, νά συμβάλη σοβαρώς καί άποτελεσματικώς είς
τήν παρά τών γνωστών ή οικείων των άναγνώρισιν, λίαν
ίκανοΰ άριθμοΰ θυμάτων, γεγονός δπερ ύπεβοήθησεν ώς
είκός άφ’ ένός μέν είς τήν σύνταξιν δι’ εν έκαστον τών
οίκείων ληξιαρχικών πράξεων ^θανάτου, άφ’ έτέρου δέ
καί δπως οί οίκεΐοι τών θυμάτων τών δικαιουμένων συντά
ξεως συνταξιοδοτηθώσιν ήδη. Τά πτώματα ταΰτα άποκομισθέντα μετεφέρθησαν πρός μετενταφιασμόν είς τά
πλησιέστερα νεκροταφεία, τά έκ τούτων δέ άγνώστου
ταυτότητος ένεταφιάσθησαν, καθ’ δλως είδικόν σύστημα,
ώστε καί μετά πάροδον χρόνου μακροΰ νά καθίσταται
δυνατή ή ύπό τών γνωστών των ή οίκείων των άναγνώρισις τοΰ τάφου αύτών.
"Ηδη, άπό ήμερών, ή ήμετέρα Υπηρεσία, καταρτίσασα
έτερα είδικά συνεργεία ειδικευμένων έργατών καί συνεχίζουσα τό έργον αύτής, έπελήφθη ίνα έξαγάγη καί άποσύρη έκ τοΰ βυθοΰ τών διαφόρων φρεάτων, κειμένων είς
διάφορα σημεία τής περιοχής τέως Διοικήσεως Πρωτευ-
Ωμότητες διαπραχθεϊσαι οπό τών κομμουνιστών κατά τό κίνημα τοΰ Δεκεμβρίου 1944. Πτώματα άνευρεθέντα είς τήν περιοχήν
πρωτευούσης (Περιστέρι, Οδλεν, Καισαριανή) μετά τήν καταστολήν τοΰ κινήματος, άνήκοντα είς έθνικόφρονας πολίτας καΐ
είς άνδρας τής Χωροφυλακής.
ούσης, τά έν αύτοΐς καταρριφθέντα και ένυπάρχοντα πτώ
ματα, ών ό άριθμός κατά τάς ύπαρχούσας πληροφορίας
άνέρχεται είς πολλάς έκατοντάδος θυμάτων, χρησιμο
ποιούσα πρός προφύλαξιν τών έργατών έξ όξείας δηλητηριάσεως έκ τής εϊσπνοής πτωμαΐνης καί τών άναδιδομένων έκ τών πτωμάτων δηλητηριωδών άερίων, κατά
τήν έντός τών φρεάτων κάθοδον αύτών, είδικάς άεροστεγώς άντιασφυξιογόνους συσκευάς τύπου ρ ^ Γ , τάς ό
ποίας έπρομηθεύθη παρά τής Πυροσβεστικής Ύπηρε
σίας Πειραιώς, μόνης άλλως τε διαθετούσης άριθμόν τινα
φίλτρων άναγκαιούντων διά τήν λειτουργίαν τών συσκευ
ών τούτων, έπέτυχε δέ διά τού τρόπου τούτου νά έξαγάγη
μικρόν άριθμόν πτωμάτων, έν οίς καί τοϋ τέως διοικητοΰ
τής Αστυνομίας Πειραιώς, άστυνομικοϋ διευθυντοϋ Πέ
τρου Άναγνωστοπούλου.
Άτυχώς, τό ούτωσΐ άρξάμενον έργον τής ήμετέρας Ύ
πηρεσίας, λόγφ έλλείψεως άνταλλακτικών φίλτρων, άναγκαίων ώς εΐρηται διά τάς συσκευάς ταύτας; θέλει άπό τής
αδριον διακοπή όλοσχερώς, ουτω δέ πολλαί έκατοντάδες
τών άτυχών θυμάτων (έάν δέν ληφθή άμέσως καί ταχίστη
μέριμνα προμηθείας άνταλλακτικών φίλτρων διά τόν
άνεφοδιασμόν τών είδικών τούτων συσκευών έξ Ιταλίας
ή Γάλλίας ή και άλλαχόθεν) θέλουν παραμείνει είς τά βάθη
τών φρεάτων, γεγονός δπερ, ώς εύνόητον, θέλει έπιφέρει
είς τούς οικείους τών θυμάτων τούτων λίαν σοβαράς δυσχερείας, Ιδίςι έπί ζητημάτων κληρονομικών ή άπονομής
συντάξεως είς τά έκ τών άτυχών θυμάτων τούτων δικαιού
μενα τοιαύτης.
Φρονώ, τέλος, δτι δέν θά είναι πρέπον, δπως τά πτώματα
άτινα μετά τόσης έπιμονής καί άγωνίας νυχθημερόν άναζητοΰνται καί άναμένοντάι ύπό τών οίκείων των, νά παραμείνωσιν έσαεΐ είς τά βάθη τών φρεάτων τούτων, δθεν
παρακαλώ, κ. Υπουργέ, δπως εύαρεστηθήτε και ένεργήσητε δ,τι έν προκειμένφ ήθέλατε έγκρίνει καί, εϊ δυνατόν,
δπως ή Ύμετέρα Υπηρεσία προβή διά τής Πυροσβεστι
κής Ύπηρεσίας Αθηνών ή Πειραιώς, φθάνουσα έν άνάγκη
και είς τήν δι* άεροπλάνου άποστολήν είδικοϋ τεχνίτου
πρός προμήθειαν ίκανοϋ άριθμοϋ έκ τών άπαιτουμένων
άνταλλακτικών φίλτρων είς τήν Ιταλίαν ή τήν Γαλλίαν
ή και άλλαχοϋ, ΐνα έπιτευχθή ούτω καί συνεχισθή άπρο515
σκόπτως ή έξαγωγή τών πτωμάτων τών άτυχών τούτων
θυμάτων έκ του βάθους τών φρεάτων, είς & κατάκεινται.
Έ π ί τούτοις, παρακαλώ Ύμδς, δπως εύαρεστηθήτε
καί γνωρίσητε ήμΐν έν καιρφ, ώς οίόν τε τάχιον, τάς έπι
τούτου ένεργείας Υμών, ΐνα έν έναντίςι περιπτώσει προβώμεν είς ταχεΐαν κατάχωσιν τών φρεάτων, και άπαλλάξωμεν έξ άμέσου κινδύνου, έπαπειλοΰντος τήν υγείαν
τής πόλεως, έκ τών δυσωδών άναθυμιάσεων τών άναδιδομένων έκ τών σηπομένων πτωμάτων».
Μετ’ έξαιρέτου τιμής
Ό " Προϊστάμενος
τής Ιατροδικαστικής Ύπηρεσίας Αθηνών
(ύπογραφή)
άνδρών Χωροφυλακής έκτελεσθέντων παρά τών άνάρχικών, δτι παρά τήν τοποθεσίαν Ά γ ιο ς Βασίλειος Περι
στεριού άνευρέθη τό πτώμα τοΰ έν περιλήψει άνθυπασπιστοΰ τής Χωροφυλακής καταγομένου έκ τοΰ χωρίου
Αύλώνος Τριφυλίας και άνήκοντος είς τό τέως 4ον Τμήμα
Μετεκπαιδεύσεως Αθηνών. Τό πτώμα άναγνωρισθέν καί
ύπό τής συζύγου του μετεφέρθη μερίμνη τής Ύπηρεσίας
καί ένεταφιάσθη είς τό Α' Νεκροταφεϊον τήν 9.3.1945.
Τοΰτο έφερε τραΰμα κρανίου διά πυροβόλου δπλου ώς
καί κακώσεις είς διάφορα μέρη τοΰ σώματός του.
ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΘΗΒΩΝ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΩΣ ΠΤΩΜΑΤΩΝ
ΑΝΔΡΩΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Άριθ. Πρωτ. 198
Θήβαι τή 28 Μαρτίου 1945
Πρός
Τό Ά ρχηγεΐον Χωροφυλακής
Είς Αθήνας
«Περί άνευρέσεως τοΰ πτώματος τοΰ έκτελεσθέντος
άνθυπασπιστοΰ Χωροφυλακής Στρατού Παναγιώτου»
«Τήν 27ην φθίνοντος μηνός καί ώραν ΙΟην, μικρόν συνεργεΐον όπλιτών τής ύπ’ έμέ Ύποδιοικήσεως καί ίδιωτών
μετέβημεν είς θέσιν «Γιαταγάνα», μετά τοΰ συλληφθέντος
Νικολάου Μουντούλη, ύποδείξαντος τό μέρος ένθα ό
έκτελεσθείς είχεν ένταφιασθή, καί έπί παρουσία τήζ συ_
ζύγου τοΰ έκτελεσθέντος Καλλιόπης προέβημεν είς τήν
έκταφήν τοΰ πτώματος δπερ, είρήσθω έν παρόδφ, είχε
ριφθή έντός προχείρως - έκσκαφέντος λάκκου κατά τόν
χρόνον τής έκτελέσεως. Τό πτώμα εύρεθέν άπηλλαγμένον ένδυμάτων καί ύποδημάτων, μετεφέρθη ένταϋθα. 'Η
έκτέλεσις έγένετο διά μαχαίρας, έπενεχθέντων πολλών
καί άλλεπαλλήλων τραυμάτων έπί τής ώμοπλάτης και
τοΰ τραχήλου, άποκοπείσης έν μέρει τής καροτίδος, ένφ
ή δεξιά χειρ έθραύσθη, προφανώς κατά τήν έκτέλεσιν,
λόγφ άντιστάσεως τοΰ θύματος ή προηγήθη ταύτης πρός
βασανισμόν, έφερε δέ τραΰμα είς τήν κεφαλήν με έξοδον
πρός τά ζυγωματικά όστδ, έπενεχθέν διά πυροβόλου δπλου
έκ τών δπισθεν».
Ό Διοικητής τής Ύποδιοικήσεως
(ύπογραφή)
ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα Α.' Προσωπικοΰ - Γραφεΐον ΠΙον
Άριθ, Πρωτ. 1164/1/2Β
Έ ν Άθήναις τή 6 Απριλίου 1945
Πρός τό Ύπουργεΐον Στρατιωτικών
Διεύθυνσις Χωροφυλακής
Έ ν τα ϋ θ α
«Θάνα.τος τοΰ άνθυπασπιστοΰ Χωροφυλακής
Κανελλοπούλου Γρηγορίου τοΰ Κανέλλου»
«Λαμβάνω τήν. τιμήν ν’ άναφέρω, κατ’ άναφοράν άξιωματικοΰ μέλους τής έπιτροπής άνευρέσεως πτωμάτων
516
Ό Ά ρχηγός
(ύπογραφή)
Ε Κ Θ Ε ΣΙΣ
«Έν Άθήναις σήμερον τήν ΙΟην Απριλίου ήμέραν
τής έβδομάδος Τρίτην καί ώραν 10 π.μ. ή ύπογεγραμμένη
έπιτροπή, συγκροτηθεΐσα δυνάμει τής ύπ’ άριθ. 1/13/2/14.
1.45 διαταγής τοΰ Αρχηγείου Χωροφυλακής, ΐνα άκολόυθοΰσα τά συνεργεία τής Ιατροδικαστικής Έγκληματολογικής Ύπηρεσίας προβή είς τήν άναζήτησιν πτω
μάτων άνηκόντων είς δργανα Χωροφυλακής, έκτελεσθέντα κατά τήν διάρκειαν τής έπαναστάσεως ύπό τών όργανώσεων ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΟΠΛΑ, ΚΚΕ καί ένταφιασθέντα
προχείρως ή ριφθέντα έντός περιμανδρωμένων χώρων,
χαραδρών κτλ. διεπίστωσε τά άκόλουθα:
Έ ν συνεχεία τής άπό 5.2.1945 ήμετέρας έκθέσεως, δι’
ής άνεφέρθημεν περί τών μέχρι τής χρονολογίας ταύτης
περισυλλεγέντων καί ταφέντων διαφόρων όργάνων τοΰ
Σώματος Χωροφυλακής, άγρίως δολοφονηθέντων παρ’
όργάνων τοΰ έκδηλωθέντος έπαναστατικοΰ κινήματος,
περισυνελέγησαν καί τά κάτωθι πτώματα έντός καί είς
τά Προάστια τής περιοχής Αθηνών ώς άκολούθως:
1. Άνθυπασπιστοΰ Δημητρακοπούλου Αναστασίου τοΰ
’Ηλία, τής Διευθύνσεως Ειδικής Άσφαλείας Αθηνών. Ά
νευρέθη παρά τό Νεκροταφεϊον Πατησίων καί άναγνωρισθέν παρά τών οίκείων του έτάφη μερίμνη τής Ύ πη
ρεσίας ήμών είς τό Β' Νεκροταφεϊον Αθηνών. Τοΰτο
έφερε τραΰμα διά πυροβόλου δπλου είς τήν κεφαλήν.
2. Χωροφύλακος Τσαγκάρη Χρίστου τής Δυνάμεως τής
Α.Δ.Χ. Στερεδς Ελλάδος. Άνευρέθη καί μετεφέρθη ένταΰθα έκ Θηβών μερίμνη τής*·6ης Ταξιαρχίας καί έτάφη
έδώ μερίμνη τών οίκείων του: Τοΰτο έφερε τραΰμα διά
πυροβόλου δπλου είς τήν καρδιακή ν χώραν.
3. Α.Θ. Χωροφύλακος Κοκκόσή Νικολάου τοΰ Κων
σταντίνου έκ Σμύρνης έτών 33, τής Διευθύνσεως Είδικής
Άσφαλείας Αθηνών. Άνευρέθη παρά τώ Γηροκομείφ καί
μεταφερθέν μερίμνη τής Ύπηρεσίας ήμών έτάφη είς τό
Γ' Νεκροταφεϊον. Τοΰτο έφερε τραΰμα έπί τής κεφαλής
καί μετωπικόν διά πυροβόλου δπλου.
4. Χωροφύλακος Σουρή Στεφάνου τοΰ Χαραλάμπους
τής Διευθύνσεως Είδικής Άσφαλείας Αθηνών. Μετε
φέρθη έξ Ώρωποΰ καί έτάφη είς τό Γ' Νεκροταφεϊον Ά -
θηνών. Έφερε τραϋμα ίνιακόν καί κακώσεις είς διάφορα
μέρη τοΟ σώματός του.
5. Χωροφύλακος Άναγνωστάκη Κυριάκου τοϋ Πέτρου
τής 'Υποδιοικήσεως Χωροφυλακής Νέας Ιωνίας. Άνευρέθη παρά τήν θέσιν «Κόκκινος1Βράχος» Ταμπουρίων
Πειραιώς και μεταφερθέν ένεταφιάσθη είς τό Νεκροταφεΐον Άναστάσεως Πειραιώς. Έφερε τραϋμα Ινιακόν διά
πυροβόλου δπλου.
6. Α.Θ. Χωροφύλακος Άποσπόρη Εύαγγέλου τοϋ Θωμδ
τής Διευθύνσεως Είδικής Άσφαλείας Αθηνών, άνευρεθέν παρά τά Νέα Σφαγεία μετεφέρθη καί ένεταφιάσθη
είς Γ' Νεκροταφεϊον Αθηνών. Έφερε τραϋμα ίνιακόν
καί κακώσεις είς διάφορα μέρη τοϋ σώματός του.
7. Ένωμοτάρχου Καδίτη Βασιλείου τής Ύποδιοικήσεως Χωροφυλακής Νέας Ιωνίας, μεταφερθέν έκ Κρόρων ένεταφιάσθη είς τό Γ Νεκροταφεϊον Αθηνών. Έ
φερε πολλαπλά τραύματα έπί τής κεφαλής.
8. Ένωμοτάρχου Φίνου Δημητρίου τοϋ Πέτρου, τοϋ
Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, μεταφερθέν έκ
Ψυχικοϋ έτάφη είς τό Α' Νεκροταφεϊον Αθηνών. Έφερε
τραϋμα είς τό στήθος διά πυροβόλου δπλου.
9. Χωροφύλακος Καραβασίλη Γεωργίου τοϋ Γαρυφάλ
λου τής Σ.Ο. Χωροφυλακής Αθηνών, έφερε τραϋμα κροταφικόν διά πυροβόλου δπλου, άνευρέθη παρά τήν τοπο
θεσίαν Γουδί καί έτάφη είς τό Γ' Νεκροταφεϊον Αθηνών.
10. Υπενωμοτάρχου Μακρή Αναστασίου τοϋ Λημητρίου, τής Σχολής Χωροφυλακής Αθηνών, άνευρέθη παρά
τήν τοποθεσίαν Ά γιος Ιωάννης Καισαριανής καί έτάφη
είς τό Νεκροταφεϊον Καισαριανής, έφερε δέ τραϋμα ίνιακόν.
11. Ένωμοτάρχου Ζαμποϋ Αγγέλου, τοϋ Συντάγματος
Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, έτάφη είς Νεκροταφεϊον
Νέας Σμύρνης. Τοϋτο έφερε τραϋμα ίνιακόν.
12. Χωροφύλακος Τραπελδ Εμμανουήλ τοϋ Χρίστου
τοϋ Τμήματος Μεταγωγών Πειραιώς, άνευρέθη έξωθι τοϋ
συνοικισμοΰ Κουτσικαρίου καί έτάφη είς Γ' Νεκροταφεϊον Αθηνών. Έφερε τραϋμα ίνιακόν διά πυροβόλου
δπλου.
Ωσαύτως, παρά τήν αύτήν τοποθεσίαν άνευρέθη τό
πτώμα τοϋ χωροφύλακος Πιτσικάλη, τοΰ Τμήματος Με
ταγωγών Αθηνών, φέρον τραϋμα είς τήν κεφαλήν διά
πυροβόλου δπλου. Έτάφη είς τό Γ' Νεκροταφεϊον Α
θηνών.
Κατά τήν 15.3.1945, έξετάφησαν έκ τής θέσεως Ζωοδόχου Πηγής, παρά τις Τρεις Γέφυρες Άχαρνών, τρία
πτώματα άνδρών Χωροφυλακής άγνώστου ταυτότητος.
Έφερον τραύματα είς τήν κεφαλήν διά πυροβόλου δπλου
καί διαφόρους κακώσεις. Μετεφέρθησαν καί έτάφησαν
είς τό Γ' Νεκροταφεϊον Αθηνών.
Έξετάφησαν κατά διάφορα χρονικά διαστήματα, ήτοι
άπό 8.2.1945 μέχρι σήμερον, είς τήν περιφέρειαν τοϋ
Συνοικισμοΰ Περιστερίου 23 πτώματα, έκ τών όποίων
άνεγνωρίσθησαν τά έξής:
1.
Ένωμοτάρχου Κατσώνη Σαράντου τοϋ Γεωργίου,
τής δυνάμεως τοϋ Αρχηγείου Χωροφυλακής. Έφερε
τραϋμα ίνιακόν καί κακώσεις έν ζωή. Τοϋτο άνεγνωρίσθη
ύπό τοϋ άδελφοϋ του. Έτάφη είς τό Νεκροταφεϊον Περιστερίου.
2. Άντισυνταγματάρχου Χωροφυλακής Ξυπολυτδ Γε
ωργίου τοϋ Σακελλαρίου, τής δυνάμεως τοϋ Αρχηγείου
Χωροφυλακής, φέρον τραϋμα είς τήν κεφαλήν §ιά πυρο
βόλου δπλου. Μεταφερθέν έτάφη είς τό Α' Νεκροταφεϊον
Αθηνών.
3. Ταγματάρχου Χωροφυλακής Τρουλλινοϋ Εμμανουήλ .
τοϋ Αλεξάνδρου, άνήκοντος είς τήν δύναμιν τοϋ Αρχη
γείου Χωροφυλακής, φέρων τραϋμα ίνιακόν.
4. Άνθυπασπιστοϋ Χωροφυλακής Κανελλοπούλου Γ ρηγορίου τοϋ Κανέλλου, ύπηρετοΟντος είς τήν Διεύθυνσιν
Είδικής Άσφαλείας Αθηνών. Τοϋτο έφερε τραϋμα κροτάφικόν καί κακώσεις έν ζωή.
5. Χωροφύλακος Τρουλλινοϋ Αλεξάνδρου τοϋ Ε μ
μανουήλ τής Ύποδιοικήσεως Χωροφυλακής Πυριτιδο
ποιείου. Έφερε τραϋμα ίνιακόν. Τά τρία άνωτέρω πτώματα
μέτεφέρθησαν είς τό Α' Νεκροταφεϊον Αθηνών.
*Εξετάφησαν έκ τοϋ Βασιλικοϋ Κήπου, ένθα προχείρως εϊχον ταφή είς όμαδικούς τάφους, 50 πτώματα άνή
κοντα είς άνδρας τής Χωροφυλακής οίτινες έφόνεύθησαν
άπό βλήματα πυροβόλου δπλου είς λαβούσας χώραν μά
χας κατά τήν διάρκειαν τοϋ έπαναστατικοϋ κινήματος
καί έκ τούτων άνεγνωρίσθησαν τά πτώματα τών: 1. Άντισυνταγματάρχου Χωροφυλακής Τζογιοπούλου Σωτηρίου,
2. Ανθυπομοιράρχου Κοράλλη Γεωργίου, 3. Ανθυπομοι
ράρχου Ψαρροϋ Γεωργίου, 4. Άνθυπασπιστοϋ Γραμμουτσιάνου Αργυρίου, άτινα μετεφέρθησαν καί έτάφη
σαν είς τό Γ' Νεκροταφεϊον, 5. Υπενωμοτάρχου Καπούτσου Κοσμά, 6. Χωροφύλακος Τριάντη Παναγιώτου,
7. Χωροφύλακος Ρούβαλη Ελευθερίου τοϋ Συντάγματος
Χωροφυλακής Αθηνών, 8. Χωροφύλακος Πρέπη Γεωρ
γίου, τά δέ ύπόλοιπα μή άναγνωρισθέντα μετεφέρθησαν
καί έτάφησαν είς τό Γ' Νεκροταφεϊον Αθηνών, πλήν
πέντε άτινα έτάφησαν είς τό Α' Νεκροταφεϊον Αθηνών.
Έ κ τίνος φρέατος, παρά τήν τοποθεσίαν «Σχιστό Κουτσικαρίου» καί έγγύς Νέας Κοκκινιας, άνεσύρθησαν 51
πτώματα άνδρών τής Χωροφυλακής έκ τών όποίων άνε
γνωρίσθησαν τά 23, ήτοι: 1. Υπενωμοτάρχου Πουλη
μένου Τηλεμάχου τοϋ Διονυσίου, τής δυνάμεως τοϋ Τμή
ματος Μεταγωγών Πειραιώς, φέρον τραϋμα ίνιακόν. 2,
Χωροφύλακος Σύρακα Τιμολέοντος τοϋ Εμμανουήλ, τοϋ
Τμήματος Μεταγωγών Πειραιώς, μέ τελείαν συντριβήν
τής κεφαλής, 3. Υπενωμοτάρχου Παναγούλια Σαράντου
τοϋ Κωνσταντίνου, φέρον τραϋμα έκ πυροβόλου δπλου
είς τήν κεφαλήν. 4. Χωροφύλακος Στρατάκου Αργυρίου
τοϋ Παναγιώτου, φέρον τραϋμα διά πυροβόλου δπλου
είς τήν κεφαλήν, 5.Χωροφύλακος Καλαϊτζάκη Δημητρίου
τοϋ Γεωργίου, φέρον τραϋμα διά πυροβόλου δπλου είς τήν
κεφαλήν, 6. Ένωμοτάρχου Κωνσταντακοπούλου Νικολ.
τοϋ Γεωργίου, φέρον τραϋμα είς τήν κεφαλήν* 7. Ένωμο
τάρχου Κλωνάρη Αναστασίου τοϋ Χρίστου, φέρον συντριπτικόν τραϋμα είς τήν κεφαλήν, 8. Υπενωμοτάρχου
Ζαφειράτου Μιχ· τοϋ Θρ., φέρον τραϋμα διά πυροβόλου
δπλου είς τήν κεφαλήν, 9. Χωροφύλακος Σιμάκου Βασι
517
Εγκλήματα διαπραχθέντα υπό τών έλασιτών εις τήν περιοχήν Κυψέλης κατά τό κίνημα τοΰ Δεκεμβρίου 1944.
λείου τοΟ Θεοδώρου, φέρον συντριπτικόν τραϋμα είς τήν
κεφαλήν διά πυροβόλου δπλου, 10. Υπενωμοτάρχου Τριανταφυλλοπούλου Ίωάννου τοϋ Γεωργίου, φέρον τραϋμα
είς τήν κεφαλήν, 11. Υπενωμοτάρχου Κοτσοβοϋ Γεωργί
ου τοϋ Κωνσταντίνου/12. Υπενωμοτάρχου Βιττωράκη
Κωνσταντίνου τοϋ Γεωργίου, 13. Υπενωμοτάρχου Ήλιοπούλου Τιμοθέου τοϋ Περικλέους, 14. Χωροφύλακος
Κύρου Ήλία τοϋ Δημοσθένους, 15. Χωροφύλακος Στεφά
νή Εμμανουήλ τοϋ Σταύρου, φέρον τραϋμα είς τήν κεφα
λήν διά πυροβόλου δπλου, 16. Χωροφύλακος Τσιρώνη
Ίωάννου τοϋ Ίωάννόυ, φέρον τραϋμα είς τήν κεφαλήν
διά πυροβόλου δπλου, 17. Χωροφύλακος Παπαδάκη Σπυ
ρίδωνος τοϋ Δημητρίου, φέρον τραϋμα είς τήν κεφαλήν
διά πυροβόλου δπλου, 18. Χωροφύλακος Άγγελοπούλου
Κωνσταντίνου τοϋ Κωνσταντίνου, φέρον τραϋμα είς τήν
κεφαλήν διά πυροβόλου δπλου, άπαντες τής δυνάμεως
τοϋ Τμήματος Μεταγωγών Πειραιώς, 19. Άνθυπασπιστοϋ
Συριανοϋ Στϋματίου τοϋ Εμμανουήλ, φέρον τραϋμα είς
τήν κεφαλήν διά πυροβόλου δπλου καί κακώσεις είς διά
φορα μέρη τΟϋ σώματός του.
<
Οί πλεΐστοι τούτων άναγνωρισθέντες παρά τών οικείων
518
των έτάφησαν είς τό Νεκροταφεΐον Νικαίας, οί δέ λοιποί
μετά τών άπομεινάντων 36, άγνώστου ταυτότητος, μετεφέρθησαν είς τό Γ' Νεκροταφεΐον. Παρά τήν αύτήν τοπο
θεσίαν καί εκ τίνος όρύγματος άνεσύρθη καί άνεγνωρίσθη
παρά τών οικείων του τό πτώμα τοΰ Α.Θ. Χωροφύλακος
Φιλοσοφοπούλου Παναγιώτου τοΰ Βασιλείου, τοΰ Συν
τάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, δπερ εφερε τραΰμα συντριπτικόν έπί τής κεφαλής, μετεφέρθη δέ καί έτά
φη εις τό Γ ' Νεκροταφεΐον Αθηνών.
Έ κ τής θέσεως «Ά γιος Ταξιάρχης» Κόρυδαλλοϋ καί
&κ τίνος φρέατος άνεσύρθησαν 42 πτώματα, έξ ών άνεγνωρίσθήσαν δύο άνδρών τής Χωροφυλακής, ήτοι, 1.
Χωροφύλακος Κανναβοϋ Ίωάννου τοϋ ^Παναγιώτου, τοϋ
Τμήματος Χωροφυλακής Περάματος καί 2. Υπενωμοτάρ
χου Ρεράκη Άνδρέου τοΰ Μάρκου, κατοίκου έπί τής όδοΰ
Πατησίων 297- Άμφότερα έφερον τραύματα είς τήν κεφα
λήν διά πυροβόλου δπλου.
Τήν 30.3.1945 άνευρέθησαν εις Πεντέλην 5 πτώματα
όργάνων τής Χωροφυλακής ήτοι: 1. Άνθυπασπιστοϋ
Χριστοπούλου Ίωάννου, σταθμάρχου Φιλοθέης μέ τραϋμα ίνιακόν διά πυροβόλου δπλου και κακώσεις είς διάφο
ρα μέρη τοϋ σώματός του, 2. Υπενωμοτάρχου Άρμένη
Δημητρίου τοΰ Έρωτοκρίτου, 3. Υπενωμοτάρχου Μυλωνοπούλου Γεωργίου τοϋ Χαραλάμπους και 4. Χωροφύ
λακος Χειλα Ίωάννου, άνηκόντων είς τήν δύναμιν τοϋ
Σταθμοϋ Χωροφυλακής Φιλοθέης. Άπαντες εφερον τραύ
ματα είς τήν κεφαλήν και κακώσεις είς διάφορα μέρη τοϋ
σώματός των, 5. Υπενωμοτάρχου. Παναγιωτάκου Φιλα
ρέτου, τής δυνάμεως Ύποδιοικήσεως Χωροφυλακής Χα
λανδρίου, φέρον τραΰμα είς τήν καρδιακήν χώραν διά πυ
ροβόλου δπλου. Άπαντες οδτοι μετεφέρθησαν και έτάφησαν είς τό Γ' Νεκροταφεϊον, μερίμνη τής Ύπηρεσίας
ύμών. Τά άνευρεθέντα πτώματα σχεδόν ήσαν άνυπόδητα,
πλεϊστα δέ έξ αύτών ήμίγυμνα, καθ’ δσον πρό τής έκτελέσεώς των άφηροΰντο ύπό τών έκτελεστών τά ένδύματα,
ύποδήματα τιμαλφή, έάν Εφερον, ώς καί άλλα στοιχεία
άτινα ήδύναντο νά δηλώσουν τήν ταυτότητά των.
"Απαντα Εφερον τραύματα κατά τό πλεΐστον είς τήν κε
φαλήν διά πυροβόλου δπλου καί κακώσεις είς διάφορα
μέρη τοΰ σώματός των διά τεμνόντων όργάνων, πολλά δέ
εύρέθησαν μέ δεμένος τάς χεΐρας».
Έν Άθήναις τή 10η Απριλίου 1945
Ή Ε π ιτ ρ ο π ή
(ύπογραφή)
ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα Α.' Προσωπικού - Γραφεϊον ΙΙΙον
Άριθ. Πρωτ. 2088/1/1
Έ ν Άθήναις τή 14 Απριλίου 1945
Π ρός
Τό Ύπουργεΐον Στρατιωτικών
Διεύθυνσις Χωροφυλακής
Έ νταϋθα
«Θάνατος τοΰ άνθυπασπιστοΰ
Χριστοπούλου Ίωάννου τοΰ Γεωργίου»
ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα Α.' Προσωπικοΰ - Γ ραφεϊον ΙΙΙον
Άριθ. Πρωτ. 905/1/16
Έ ν Άθήναις τή 18 Απριλίου 1945
Π ρός
Τό Ύπουργεΐον Στρατιωτικών
Διεύθυνσιν Χωροφυλακής
Έ νταϋθα
«Θάνατος άνθυπασπιστοΰ
Συριανοΰ Σταματίου τοΰ Γεωργίου»
«Λαμβάνω τήν τιμήν ν’ άναφέρω, κατ’ άναφοράν τής
Διοικήσεως Χωροφυλακής, δτι ώς διεπιστώθη έξ ένεργηθείσης προανακρίσεως, ό έν περιλήψει άναφερόμενος
άνθυπασπιστής, ύπηρετών είς τήν φρουράν τοΰ έν Πειραιεϊ Ναυτικοΰ Νοσοκομείου, συνελήφθη κατά τάς ήμέ
ρας τοΰ κινήματος μηνός Δεκεμβρίου 1944 παρά τών άναρ
χικών, παρ’ ών καί έξετελέσθη άνευρεθέντος τοΰ πτώμα
τός του έν Κοκκινιφ τήν 16.3.1945. Τοΰτο Εφερε συντριπτικόν κάταγμα τοΰ κρανίου καί κακώσεις είς διάφορα
μέρη. Τοΰτον διέγραψα τής δυνάμεως τοΰ Σώματος.
Προσηρτημένως ύποβάλλω άντίγραφον ληξιαρχικής
πράξεως θανάτου μου».
V Ά ρχηγός
(ύπογραφή)
ΔΙΟΙΚΗΣΕ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ
Γραφεΐον Δημοσίας Άσφαλείας
Άριθ. Πρωτ. 49/46/ϊσ
Έν Σέρραις τή 21 Δεκεμβρίου 1945
Π ρ ός
τό Ύπουργεΐον Δημοσίας Τάξεως
Διεύθυνσιν Άσφαλείας
Τμήμα Δημοσίας Άσφαλείας
Α θήνας
«Περί τών υπαρχόντων ομαδικών τάφων»
«Λαμβάνω τήν τιμήν ν’ άναφέρω, κατ’ άναφοράν άξιωματικοϋ μέλους τής έπιτροπής άνευρέσεως πτωμάτων άν
δρών Χωροφυλακής, έκτελεσθέντων παρά τών άναρχικών
κατά τάς ήμέρας τοΰ έπαναστατικοΰ κινήματος μηνός Δε
κεμβρίου 1944, δτι τήν 30.3.1945 άνευρέθη είς Πεντέλην
τό πτώμα τοΰ έν περιλήψει άναφερομένου άνθυπασπιστοΰ
Χωροφυλακής, διοικητοΰ τοΰ Σταθμοΰ Φιλοθέης, δστις
είχε συλληφθή παρά τών άναρχικών τούτων κατά τάς
ήμέρας τοϋ κινήματος, φέρον τραΰμα ίνιακόν διά πυροβό
λου δπλου καί κακώσεις είς διάφορα μέρη τοΰ σώματός
του, άνυπόδυτον καί ήμίγυμνον, δπερ μεταφερθέν έτάφη
είς τό Γ' Νεκροταφεϊον Αθηνών μερίμνη τής 'Υπηρεσίας».
«Έπίσης, κατά τόν μήνα Μάιον έ.Ε., άνευρέθη είς χω
ρίον Προμαχών περιφερείας Ύποδιοικήσεως Χωροφυ
λακής Σιντικής καί έντός μικρας χαράδρας, κειμένης νοτιοανατολικώς τοΰ έκεΐσε Δημοτικού Σχολείου καί είς
άπόστασιν 200 περίπου μέτρων^ άπ’ αύτοϋ, ·όμαδικός τά
φος, ήνεωγμένος άπό κύνας, λόγω τοΰ μικροΰ βάθους, έκ
365 πτωμάτων μόνον άνδρών, άνηκόντων είς τήν Π.Α.Ο.
καί έκτελεσθέντων παρά τών κομμουνιστών κατά τήν
ΙΟην Φεβρουάριου 1945.
Ούδέν τών πτωμάτων τούτων άνεγνωρίσθη, καθ’ δσον
άπαντες οί έκτελεσθέντες άνήκουσιν είς ξένας πέριφερείας καί έκτος αύτοϋ τά πτώματα τούτων κατά τόν χρό
νον τής άνευρέσεως τοϋ τάφου τούτου έτύγχανον τελείως
άποσυντεθειμένα».
Ό Ά ρχηγός
(ύπογραφή)
Ό Αναπληρωτής Διοικητοΰ
(ύπογραφή)
519
Ωμότητες διαπραχθεΐσαι ύπό τών έλασιτών κατά τό κίνημα τοΰ Δεκεμβρίου 1944. Γυναίκες, σύζυγοι άνδρών Χωροφυλακής, μη
διαφυγοΰσαι τήν μανίαν τών μητραλοιών.
ΑΡΧΗΓΕΪΟΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Τμήμα Άσφαλείας
Ά ριθ. Πρωτ. 1/4/67
Δ Ε Λ Τ ΙΟ Ν
Συμβάντων τής 6ης Ίανουαρίου 1945
Έλεηλατήθησαν παρ’ έλασιτών αί οίκίαι τών κάτωθι
άνδρών τής Χωροφυλακής: 1. Ταγματάρχου Κασέλη Σπυ
ρίδωνος, όδός Κιλκίς 31. 2. Ταγματάρχου Πρεβελάκη
Μιχαήλ, όδός Σπινθάρου 1. 3. Μοιράρχου Πρασσα Δη
μοσθένους, όδός Λυσιμάχου 85 (Γούβα) καί δωμάτιον του
είς δ προσωρινώς διέμενεV, έπί τής όδοϋ Άλίτσης 18.
4. Μοιράρχου Παντελή Ίωάννου, όδός Σαρκουδίνου 143
(Δουργούτι). 5. Μοιράρχου Κρίκη Παύλου, όδός Τροίας
καί Ραχώβου. 6. Μοιράρχου Βουρβοπούλου Σωτηρίου,
όδός Άσημάκη Φωτήλα 42. 7. Μοιράρχου Έλευθεριάδου
Πέτρου, Συνοικισμός Μαγκουφάνας - Άμαρρυσίου καί έτέρα οικία του εϊς Γρεβενά. 8. Μοιράρχου Καραβίτη Λυ
κούργου, όδός Μεταμορφώσεως 11. 9. Μοιράρχου Βερναδέσκη, όδός Φυλής 2. 10. Μοιράρχου Παϊκοπούλου
520
Διονυσίου, Νέον Ψυχικόν. 11. Μοιράρχου Δημακοπούλου Διονυσίου, όδός Δερβενίων 37. 12. Μοιράρχου
Κρέτσα Κωνσταντίνου, όδός Ίπποκράτους 126. 13. Μοι
ράρχου Πρωτοπαπαδάκη Γεωργίου, όδός Όλύτσικα 13.
14. Μοιράρχου Καντάρη Κωνσταντίνου, όδός Φωτομάρα
20. 15. Ανθυπομοιράρχου Νίτσου Ζαχαρία, δωμάτιον του
εϊς ξενοδοχεϊον Ρίτς, καί οϊκία του έν Άμφίσση, ώς καί
έτέρα τοΰ πενθεροΰ του έν Άμφίσση, έξ ής άφηρέθησαν
καί ίδικά του είδη ρουχισμρΰ. 16. Ανθυπομοιράρχου
Τσιτούρη Γεωργίου, Συνοικισμός Περισσοΰ - Νέας Ιω
νίας. 17. Ανθυπομοιράρχου Άδαμοπούλου Δημητρίου,
όδός Αλαμάνας 94. 18. Άνθυπασπιστοϋ Βλάχου Πανα
γιώτου. Έπυρπολήθη ή έν Σερβίοις - Κοζάνης ιδιόκτητος
οικία του, μετά τών έν αύτή εϊδών ρουχισμοΰ, έτέρα κα
τοικία του έπ’ ένοικίφ εϊς Πύργους - ’Εορδαίας, έσχάτως
δέ έλεηλατήθη καί ή έν Σπάτςι - Αττικής οικία του. 19.
Άνθυπασπιστοϋ Ρεπούλια Δημητρίου," Συνοικισμός Κα
τσιπόδι. 20. Άνθυπασπιστοϋ Φιλιππάτου Αγγέλου, Συνοι
κισμός Τούμπα Ά γ. Αναργύρων. 21. Άνθυπασπιστοϋ
Καρυοφίλη. Κωνσταντίνου, Χαλκίς. 22. Άνθυπασπιστοϋ
Τσεκοόρα Ίωάννου, όδός Άλίτσης 18.23. Άνθυπασπιστοϋ
Διαμαντοπούλου Νικολάου, όδός Καυκάσου 11 (Κυψέλη).
24. Άνθυπασπιστοϋ Μπουφίδου Σπυρίδωνος, όδός Θεοφιλοπούλου 1. 25. Άνθυπασπιστοϋ Κορομπόκη Θωμα,
όδός Αλαμάνας 94. 26. Ένωμοτάρχου Κατσώνη Παύλου,
όδός Αθανάτων 10. 27. Ένωμοτάρχου Γεωργάκη Διονυ
σίου, Συνοικισμόν Έλληνορρώσων-Αμπελοκήπων. 28.
Ένωμοτάρχου Μπουρδάκου Ήλία, όδός Πατησίων 32.
29. Ένωμοτάρχου Βύνιου Ίωάννου, όδός Σοφοκλέους 11
(Καλλιθέα). 30. Ένωμοτάρχου Χαραλάμπους Δημητρίου,
όδός Κρέσνας 17α (Γκύζη). 31. Υπενωμοτάρχου Νίτσου
Γεωργίου, Άμφισσα. 32. Χωροφύλακος Φιλιππίδου Δη
μητρίου, όδός Όρμινίου 2. 33. Χωροφύλακος Τσαπαρίκου Δημητρίου, όδός Κλεσόδρας 8. 34. Χωροφύλακος
Γρυπαίου Ίωάννου, όδός Πλειάδων 5. 35. Χωροφύλακος
Βασιλάκη Γεωργίου, όδός Μήλου 99.
Τών κάτωθι άνδρών τής Χωροφυλακής άπήχθησαν ύπό
έλασιτών οί οικείοι και συγγενικά πρόσωπα, ών ή τύχη
άγνοεΐται.
1. Μοιράρχου Πρασσα Δημοσθένους, ό έπ’ αδελφή γαμ
βρός του Νικόλαος Μητσόλας μετά τής συζύγου του Μα
ρίας, ώς καί ή άγαμος άδελφή του Χρυσούλα.
2. Μοιράρχου Βουρβοπούλου Σωτηρίου, ή σύζυγός του,
τά τέκνα του όνόματι Θεοδώρα έτών 10, Γεώργιος έτών
8 και Τασία έτών 4 καί ήμισυ, ώς και μία 17έτις άνεψιά του.
3. Ένωμοτάρχου Κατσώνη Παύλου, ή σύζυγός του όνόματι Μαρία και ή έπ’ άδελφφ νύμφη του Σοφία (σύζυ
γος άξιωματικοΰ).
4. Ένωμοτάρχου Αθανασίου Γεωργίου, ό πατήρ του
Δημήτριος έτών 68, ή έγγαμος άδελφή του Ροδοθέα, σύ
ζυγος Ίωάννου Θαλασσινού και αί άγαμοι τοιαϋται Πο
λυξένη και Γεωργία».
Ό Ά ρχηγός
ΑΡΓΥΡΙΟΣ ΠΑΠΑΡΓΥΡΗΣ
Συνταγματάρχης
ΑΙ ΕΚΑΤΟΜΒΑΙ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ
ΦΟΝΕΥΘΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ,
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ - ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΠΛΪΤΑΙ
Σ υ ν τ α γ μ α τά ρ χ α ι: Οικονομόπουλος Σ., Μπρίλλης
Ή., Νικηφοράκης Γ.
Ά ν τισ υ ν τα γ μ α τά ρ χ α ι: Τζουγιόπουλος Σ., Ξυπολυτας Γ.
Τ α γμ α τά ρ χα ι: Τσοτάκος Δ., Τζάννες Ν., Φωτόπουλος Φ., Κασσόλας Δ., Σταυράκης Σ., Τρουλλινός Έ ,
Μπουλούκος Θ., Άρχοντάκης Μ., Φραγκιαδάκης Ή.,
Κορμόβας Ά ., Πολιουδόβαρδας Μ.
Μ ο ίρ α ρ χ ο ι: Στεφανάκης Κ., Καπόπουλος Ε., Μασουρίδης Π., Λαφογιάννης Δ., ΚετΟέάς Π., Γκουμογιαν-
νόπουλος Ν., Κοντόπουλος Ί., Μίκροβας Ά ., Νιαρχάκος
Π., Παπακώστας Κ., Σεβαστός Ί.
Υ π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ι: Τιμοθεδτος Γ., Γιαννΐκος Ν., Καπατος Δ., Άντύπας Δ., Εύαγγελίου Ά., Τρυγώνης Ά .
Α ν θ υ π ο μ ο ίρ α ρ χ ο ι: Βλάχος Ν., Δελής Π., Βαρκλαντής Μ., Κοτρώνης Ε., Γεωργοπαπαδάκος Ή., Καρακώστας Κ., Λουκδς Ε., Παπασταμάτης Ί., Χρυσανθόπουλος
Θ., Μουρκογιάννης Γ., Σπυριδάκης Ν., Μαλικούρτης Κ.,
Καραΐσκος Δ., Τίγκας Π., Θεοδωρόπουλος X., Δερβελάκος Σ., Πετρόπουλος Γ., Ψαρρός Γ., Κατσίρης Ε., Ψυχο
γιός Γ., Κουρής* Κ., Κοράλλης Γ.
Ά ν θ υ π α σ π ισ τ α ί: Κατσαφάδος Γ., Κατσαφάδος Κ.,
Άλεξανδρόπουλος Δ., Βισβίκης Σ., Μπουρίκας Δ., Κυπραΐος Ε., Κυριαζής Σ., Παπαγεωργίου Ά., Ζαζας Σ.,
Μαργαρίτης Ί., Δημητρακόπουλος Ά ., Κανελλόπουλος
Γ., Καραχοτζίτης Δ., Μακράκης Γ., Άσημακόπουλος Ά.,
Λάππας Π., Χριστόπουλος Ί., Παπασπυρόπουλος Ή.,
Στρογγυλάκος Δ., Συριανός Σ., Αθανασίου Γ., Μπελιγράτης Ί., ·Μπάμπαλης Κ.,' Τασσόπουλος Φ., Βαρτζής Μ.,
Κλειώσης Μ., Μαντας Γ., Ρογκότης Ί., Υδραίος Ί.,
Δάλλας Κ., Γραμμουτσιδνος Ά., Μαρουλάκης Β., Λύκος
Ά ., Μέργος Δ., Ψαρρέας Π.
Έ ν ω μ ο τά ρ χα ι: Μαυρίκης Ή., Ροϊνιώτης Ν., Άνθης
Σ., Βελής Δ., Κλωνάρης Ά., Μαχμουτάκης Ά ., Πασαλής
Β.? Συννεφάκης Π., Τσιγουρής Κ., Φιλιππακόπουλος Π.,
Βλασσόπουλος Ί., Τριανταφύλλου Κ., Άλεβΐζος Ά ., Άντωνόπουλος Λ., Γούναρης Ά ., Δίκαιος Θ., Εύσταθόπουλος
Γ., Ζαμπός Ά ., Ζευγαρδς Θ., Μπιτζιβής Ά ., Νάσκος Κ.,
Παπαπολίτης Κ., Παπαδάκης Ά ., Παπακωνσταντίνου Σ.,
Τσούλιας Ά ., Τσακμάκης Σ., Τσάμης Ί., Βαθειδς Δ., Καραβίτης Ά ., Μακρυγιάννης Κ., Άθανασόπουλος Φ., Τασ
σόπουλος Ά ., Φίνος Δ., Άρχοντίτης Ά ., Δημόπουλος Γ.,
Τσοπάνογλου Γ., Γλεζάκος Κ., Κατσώνης Σ., Βαζυντάρης
Θ., Καρύδας Δ., Κολλδτος Κ., Κατσαρός Ά ., Κω^σταντακόπουλος Ν., Κακκαβδς Γ., Μανουκαράκής Ν., Τσουμπρακάκος Ί.
Ύ π εν ω μ ο τά ρ χα ι: Μυλωνόπουλος Γ., Γώγος Δ., Άντωνόπουλος Δ., Λαμπρόπουλος Σ., Τσαντόπουλος Φ.,
Γρίβας Δ., Εύφραιμίδης Κ., Ζόμπολας Δ., Κυριαζής Δ.,
Λούτας Γ., Μελίστας Σ., Μοΐροξ Ν., Παύλου Π., Χειμάρρας Π., Μώρος Γ., Ντούλης Δ.,! Παπαδόπουλος Ί., Παυλόπουλος Δν, Σκοπελίτης Ν., Τριαντάφυλλόπουλος Ί., Φι
λιππίδης. Ά ., Βέϊκος X., Κουρούβανης Δ., Μπλέτσας Ί.,
Μαναός Θ., Μανωλόπουλος Ε., Νασσόπουλος Γ., Οικο
νόμου Ά ., Παναγούλιας Σ., Ποταμιδνος Ί., Στάμου X.,
Κουταλιδς Κ., Παρασκευόπουλος Γ., Αύλωνίτης Π., Άντωνόπουλος Λ., Άλφιέρης Ν., Άγγελόπουλος Ν., Γαλάνης Ν., Γουργούρης Γ., Γιαλαμδς Δ., Δανίλης Ά., Δημητρακόπουλός· 'Κ.., Δημητρίου Ί., Ήλιόπουλος Ξ., Κοντάκος Ν., Κλάίδής Λ», Καμπάνης Π., Κανελλόπουλος Ά .,
Κούρκουλόζ Ν.,· Κούρβας Γ., Κάποϋτσος Κ., Κωστόγιάννης Λ., Κωτσοβός Γ., Κασίδης Γ., Καλφακάκος Π.,
521
Πετράκης X., Παναγιώτου Κ., Ρέππας Λ., Καραμήτρος
Ν., Μουντας Ή ., Ψιλάκης Ε., Ζωγράφος Λ., Κίτσος ’Α.,
Θωμάκος Ί., Κανναβός Κ., Καρανίκας Ν., Δημητρακόπουλος Κ., Λουκόπουλος Δ., Σουξές Γ., Καλέτζος Τ ,
Παπαχρήστου X., Παπαϊωάννου Ί., Σταματέλος Γ., Σπυρόπουλος Ί., Τζαμαρέλος Ν., Γεωργακόπουλος Λ., Κανελλόπουλος Γ., ’Αδαμόπουλος Π., Γαβριλιάδης Ί., Μδρκος Π., Περιστεράκης ’Α., Πετρόπουλος Ν., Χειμώνας
Ή., Ζαφειρδτος Μ., Ήλιόπουλος Γ., Βιττωράκης Κ.,
Κουντούρης Π., Καραβίδας Ν., Κρυπωτός Ν., Πουλη
μένος Τ., Ξιφαρδς Σ., Κωνσταντέλλος Π., ’Ανδρικόπουλος
Κ., Τσούκης Τ., Κίτσος ’Α.
Χ ω ροφ ύλα κες: Κροντήρης Σ., Κ&υρής Γ., Κοντέλης Θ., ’Αρχανιώτης Σ., ’Αγγελόπουλος Π., Φουσάρας Γ.,
Δογιάμας Έ., Θεοδωρόπουλος X., Βαφειάδης ’Α., Νταλής Ν., ’Αλμπάνης Π., Μπιμπΐκος Δ., Σουρής Σ., Κούτσης
’Α., Χοχλαδάκης Π., ’Ανδροΰτσος Ί., ’Αρβανιτάκης Δ.,
’Αποστολάκης Γ., Αθανασίου Ή., Βασιλάκης Ί., Γαρδίκης Θ., Θεοδωρόπουλος Ε., Κορδέλλος ’Α., Καλογήρου
Κ., Καλλαϊτζάκης Δ., Κουρμπας Μ., Κωσταλάκος Γ.,
Καραμέτος Δ., Κόρου Ή ., Κωσταξενάκης Ε., Μπατσακοότσας Κ., Μενδρινός Ί., Μπάλκας Β., Μοΐρος Σ., Μω
ρός Δ., Κουρμπδς Δ., Πρίντεζης Ί,, Παπαδάκης Ν., Ρούμ
πας Δ., Σπήλιος Δ., Τραπελδς Ε., Τσώνης Σ., Φωκάς Σ.,
Φιλοσοφόπουλος Π., Φιλιππίδης ’Α., Χρόνης Ί„ Γιαννογιώργος Π., Γκρεμπενές Δ., Δαρδανός Μ., Κουτσογιαννάκης Σ., Κώτσιας Ί., Μοναχός Ν., Παυλάκης Ν., Παπου
τσής ’Α., Παπαδάκης Σ., Πατσέλης Ε., Πολυμίλης Ί., Σωτηρόπουλος ’Α., Σύρακας Τ., Σιμάκος Β., Στεφάνής Ε.,
Σερέτης ’Α., Τσάτσαρης Ό ., Τρουλλινός ’Α., Τσιρώνης Ί.,
Τσιώτας Ή ., Τραπατας ’Α., Χατζηδήμου ’Α., Χειλας Ί.,
Ψαρρός Γ., ’Αραπατζής Γ., Γκαϊτατζής Δ., Ζαβαλής Σ.,
Κοκώσης Ν., Καλογιάννης Γ., Καραγκούνης Τ., Κουσουρής Γ., Κούρκουλας Ό ., Λοϋβρος Κ., Μανιάτης Δ., Μανθόπουλός Ν., Τσάμης Ί., Μπάμπαλης Β., ’Αλαμδνος Σ.,
’Αποστολάκης Ν., Αναγνώστου Ή., ’Αναστασόπουλος
Π., ’Αντύπας Β., Αντωνίου Κ., Γιαννέτος Κ., Διολίτσης
Ν., Γιαλαμδς Σ., Δημόπουλος Ί., Δούνας Δ., Δημητρόπουλος Ν., Δενδρινός ’Α., Διαμαντόπουλος ’Α., Ευσταθίου
Ν., Είρηνίδης ’Α., Ζωγανέλης Ί., Ζέρβας Β., Ίωάννου Σ.,
Κολοκούρης Γ., Καλφόγλου X., Καλλιμάνης Κ., Καραμούζης Ε., Κωτσάφης ’Α., Καρυωτάκης Ε., Καπνδς Σ.,
Καμπιλίρης Γ., Κώνστας Γ., Καραμπέτσος Β., Βλασσόπουλος X., Καυκάλας Μ., Μαλοϋκος Δ., Μανιάτης Θ., Μυ
τιλήνης Γ., Νικολόπουλος Ε., Πιτσικάλης Γ., Πηλιχός
Β., Πλάκας Ν., Πετρακάκης Π., Σουλιώτης ’Α., Σιμιγδαλδς Ε., Σούμπασης Γ., Χαλκιδς Δ., Δημητρίου Μ., Ζαχαρόπουλος X., Νικολέτος Θ., Θωμάκος Δ., Πανταζόπουλος Μ., Σπερδούλης ’Α., Τσεκούρας Γ., Φλωράκης Ε.,
Χιώνης Ν., Χατζηδιδκος Δ., Κατσικαδάκος Ί., Ζαχαροδάκης Γ., Γιαλαμδς Δ., Μάζης X., Μαρίνης ’Α., Μαφαφούρης Β., Σαπουνδς Γ., Σάλτος Κ., Τσάκλας Β., Τσάτσαρης
Θ., Θεοδωρόπουλος Β., Βούτσινος Γ., Γιαλελής Λ., Καν
ναβός Ί., Καυκαλάκης Ί., Καραβασίλης Γ., Γενιατάκης
Μ., ’Αλμπάνης Π., Βουλγαρίδης Δ., Παναγάκος Ν., Γεωργαλδς Κ., Κουρούσης Ν., Μιχιώτης Κ., Φραγκόπουλος
Μ., Γιαννουσδς Α., Κατσούρης X., Τσαμπουναράκης Ε.,
Σταθδς Ή ., Δέλιος Κ., Κολοβός Κ., Μανΐνος Ή ., Λιάσκος
Σ., Λεκάκης Κ., Σταθακόπουλος X., Τριανταφυλλιδς Μ.,
Τσάκαλης Π., Τερτζής Ν., Χατζηθδνος Γ., Χελώνης Δ.,
’Αναγνωστόπουλος Κ., Κεφαλδς Ν., Μάρκου Ί., Τσιώτας
Ή ., Μίχαλος ’Α., Γουδέλης ’Α., Κωστελέτος Ν., Πάτρας
Ί., Παντελίδης Β., Δρακόπουλος ’Α., Ίσιγόνης Ί., Πρωτο
ψάλτης ’Α., Κάντζος Ν., Ζαροκώστας Ζ., Ξηροκώστας
Ν., Νικολάου Δ., Βλάμης Σ., Γερακάρης Γ., Στεφανάκης
Ί., Σάλτας ’Α., Τριαντόπουλος Β., Προγουλάκης Σ., Ρήγος Δ. Κουλούρης Μ., Κουβέλης X., Κωνσταντινάκος
Ε., Βραζιώτης Γ., Γιαλαμδς X., Κλάδος Κ., Παπακων
σταντίνου Ί., Μόφορης Σ., ’Αγγελόπουλος Κ., Στρατάκος
’Α., Μπακαλούδης Δ., Τριάντης Π., Ραγγούσης Ε., Βιτάλης Ε., Πρέπης Γ .,. Χριστόπουλος X., Κασιέρης Γ.,
Κακαρούκας ’Α., Βαρλάμης X., ’Αγγελέτος Ί., Ζέρβας Ν.,
Τσαγκλής Ε., Κωστάκης Κ., Ρόμπολας Π., Σαράντης Ή.,
Τσαγγάρης X., Θεόκας Κ., Χεκίμογλου Γ.
523
Χωροφύλαξ κατά τήν περιοδείαν του
είς τήν ύπαιθρον
κατοπτεύει διά τήν έμφάνισιν
τυχόν Αναρχικών,
συμβάλλων, ούτως,
είς τήν δημιουργίαν κλίματος άσφαλείας
είς τούς κατοίκους τής υπαίθρου.
Η ΥΠΟ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
524
ΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
1.
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΒΑΡΚΙΖΑΣ
ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΣΠΟΝΔΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ
Μετά τήν πλήρη καταστολήν τοϋ στασιαστικού
κινήματος του Δεκεμβρίου 1944, αί έλασιτικαί δυνά
μεις, αί όποΐαι έφαντάζοντο δτι θά έκυριάρχουν είς
τήν Έλληνικήν πρωτεύουσαν έντός όλίγων ήμερων,
ήδη, έν άποσυνθέσει, κατεδιώκοντο πέραν τών Με
σογείων τής Αττικής, άπάγουσαι, ώς πολεμικά λά
φυρα, τά λεηλατηθέντα είδη άθηναϊκών κατοικιών.
Τρεπόμεναι πρός τήν δπαιθρον καί τά δρη, άπήγον
ώς όμήρους έθνικόφρονας "Ελληνας πολίτας, έκ τών
όποίων πολλοί έσφαγιάσθησαν φρικωδώς. Οί κομμουνισταί, άντιληφθέντες δτι εΐχον χάσει τό παιχνί
δι των ή, δπως άπεκάλεσαν οί ίδιοι τήν Δεκεμβριανήν συνωμοσίαν, «τόν δεύτερον γΰρον», καί έν άναμονή εύνοϊκωτέρων περιστάσεων διά τόν «τρίτον
γΰρον», έφάνησαν πρόθυμοι πρός διαπραγματεύσεις
«συνδιαλλαγής» μέ τήν διαιτητικήν πρωτοβουλίαν
τών "Αγγλων.
Κατά τάς είς Βάρκιζαν διαπραγματεύσεις άπέδειξαν, άπό τών πρώτων ώρών, τάς κακοβούλους προθέ
σεις των, αί όποΐαι συνίσταντο είς έπιτυχίαν ούχί
πραγματικής ύποταγής είς τούς νόμους τοϋ Κρά
τους, άλλά προσωρινής άνάπαυλας, ή όποία θά έπέτρεπε τήν άνασύνταξιν καί τόν άνεφοδιασμόν τών
έλασιτικών δυνάμεων. Έ ν φ αύτοί έδέχοντο, δήθεν,
τήν διάλυσιν τών κομμουνιστικών σωμάτων καί τήν
παράδοσιν τοϋ όπλισμοϋ των, άλλ’ ύπό τήν ίδίαν
των έπιστασίαν καί άνευ κρατικοϋ έλέγχου, δπερ
καί μόνον έπρόδιδε τάς άληθεΐς προθέσεις των,
άπήτουν είς άντάλλαγμα τήν, ύπό τύπον έκκαθαρίσεως, διάλυσιν τών έθνικών στρατιωτικών δυνά
μεων, τάς όποίας άπεκάλουν φασιστικάς.
Ιδιαιτέρως, έστράφησαν μετά μανίας κατά τών
Σωμάτων Χωροφυλακής καί Αστυνομίας Πόλεων,
τών όποίων δέν έδέχοντο κάν άναδιοργάνωσιν, δι*
άπομακρύνσεως «ένεχομένων είς έγκληματικάς πρά
ξεις κατά τό χρονικόν διάστημα τής δικτατορίας
καί τής κατοχής», κατά χάς δαψιλείς ύποσχέσεις
τοΰ άριστεροΰ έκπροσώπορ τής κυβερνήσεως, άλλ’
άπήτουν πλήρη διάλυσιν έν άρχή,' ριζική ν έκκαθάρισιν έν συνεχείς. Λαμβανομένου ύπ’ δψιν, δτι είς
τά συμβούλια κρίσεως θά μετεΐχον άριστερά καί
έαμικά στοιχεία καί δτι συνήθης κατηγορία «έθνι
κής προδοσίας», αίτιολογοΰσα κατ’ αύτούς τήν άποβολήν έκ τοΰ Σώματος τών άξιωματικών καί όπλιτών, οί όποιοι εΐχον ύπηρετήσει τήν δικτατορίαν ή
τόν κατακτητήν ή εΐχον καταπολεμήσει τήν «έθνι
κήν άντίστασιν» τοΰ ΕΑΜ, ούσιαστικώς έκκαθάρισις έσήμαινε πλήρη διάλυσιν τοΰ Σώματος Χωρο
φυλακής. Τήν άπαίτησίν του αύτήν, ό άρχηγός τής
άντιπροσωπείας τοΰ ΕΑΜ Σιάντος, έστήριζεν είς
τό άπόσπασμα τοϋ λόγου τοϋ πρωθυπουργοϋ Γ. Πα
πανδρέου, τής 18ης Όκτωβρίου 1944, είς τό όποιον
έλέγετο δτι «κατά τάς δύο περιόδους τής δουλείας
τοϋ Εθνους, τής Εσωτερικής καί Εξωτερικής, είς τά
Σώματα Άσφαλείας καί, ίδίως, τής Χωροφυλακής,
παρουσιάσθησαν συμπτώματα ήθικής κρίσεως». Ό
άρχηγός τής κομμουνιστικής άντιπροσωπέίας, Επέμενε νά άγνοή δτι, κατά τόν μεσολαβήσαντα χρόνον,
ή Χωροφυλακή προέταξε τά στήθη της διά τήν σω
τηρίαν τών Αθηνών άπό τήν κομμουνιστικήν συνω
μοσίαν καί δτι πολλοί άξιωματικοί καί όπλΐται αύτής,
πεσόντες είς χεΐρας τών έλασιτικών στιφών, Εθανατώθησαν μέ άπερίγραπτα μαρτύρια. Άπεσιώπα, Επί
σης, τό γεγονός δτι, ό αύτός πρωθυπουργός Παπαν
δρέου, ύπό τήν πίεσιν τών διαδραματιζομένων Δε
κεμβριανών, προέβη είς νέας δηλώσεις, αί όποΐαι
μδς άπη σχόλη σαν είς προηγούμενον κεφάλαιον, καί
είς τάς όποίας άνήρει ή Εδιδεν άλλην Ερμηνείαν, είς
τό άπόσπασμα Εκείνο τοϋ πρωθυπουργικοϋ λόγου.
Διά τής ύπογραφείσης, τήν 12ην Φεβρουάριου
1945, συμφωνίας τής Βάρκιζας, ήναγκάσθησαν νά
ύποχωρήσουν είς τήν άπαίτησίν των, τής «αύστηροτάτης καί ριζικής Εκκαθαρίσεως». Έν τούτοις, διά
τών σχετικών δρων τής Επελθούσης συμφωνίας θά
ήδύναντο νά Επιτύχουν τό ποθούμενον, άν, διά τής
άποκαλυφθείσης κακοβούλου προθέσεώς των, δΕν
προεκαλεΐτο άντίδρασις είς τάς μάζας τοϋ Ελληνι
κού λαοϋ καί τών Στρατιωτικών Δυνάμεων. Οΰτω,
κατά τό άρθρον 8 τής συμφωνίας, «Ή Εκκαθάρισις
τών Σωμάτων Άσφαλείας, Χωροφυλακής και Αστυ
νομίας Πόλεων, θά συντελεσθή τό ταχύτερον παρ’
είδικών Εκκαθαριστικών συμβουλίων, μΕ τά αύτά,
ώς και οί δημόσιοι ύπάλληλοι, κριτήρια». Κατά δΕ
τό άρθρον 7, ώς κριτήρια Εκκαθαρίσεως καθωρίζοντο, ή Επαγγελματική Επάρκεια, ό χαρακτήρ καί τό
ήθος, ή συνεργασία μετά τοϋ Εχθροϋ καί ή χρησιμοποίησις ώς όργάνου δικτατορίας.
Έφ’ δσον, μεταγενεστέρως, θά Ελαμβάνοντο ύπ’
δψιν αί διακηρυχθεΐσαι ύπό τών κομμουνιστών άντιλήψεις, ώς πρός τούς ύπηρετήσαντας κατά τήν διάρ
κειαν τής δικτατορίας καί τής κατοχής καί, ίδίως,
τούς άντιταχθέντας είς τήν Εαμικήν δρδσιν, κατά
τήν, ώς άνωτέρω, διάταξιν τής συμφωνίας τής Βάρ
κιζας, πάντες οί άξιωματικοί και όπλΐται τής Χωρο
φυλακής θά διετέλουν ύπό Εκκαθάρισιν. Έφρόντισαν δμως δπως, είς τό αύτό άρθρον 8, είσαγάγουν
διάταξιν, διά τής όποίας ήμνηστεύοντο οί άξιωματικοί καί όπλΐται τών Σωμάτων Άσφαλείας, οί προσχωρήσαντες είς τό ΕΑΜ κατά τήν διάρκειαν τής κατο
χής. Άκόμη, προκειμένου περί τών όλίγων Εγκαταλειψάντων τάς θέσεις των, κατά τό Δεκεμβριανόν
κίνημα, Ελαμβάνετο είδική προστατευτική πρόνοια,
μή Επιτρεπομένης, καί διά τούς έν ώρα μάχης λιποτάκτας αύτούς, άποτάξεως ή άλλης ποινής, πλήν
τής διαθεσιμότητος, Εως δτου άποφασίσουν συμβού
526
λια συγκροτούμενα ύπό κυβερνήσεως προερχομένης Εκ τών Εκλογών.
Ή γενική άνησυχία περί τής Εν συνεχεία Εξελίξεως τής καταστάσεως Επετείνετο Εκ τοϋ γεγονότος
δτι, όλίγας ήμέρας μετά τήν συμφωνίαν τής Βάρκι
ζας ή κυβέρνησις Πλαστήρα - Σοφιανοπούλου Εξέ
δωσε συντακτικήν πρδξιν, βάσει τής όποίας άποκαθίσταντο είς Ενεργόν ύπηρεσίαν, μετά άπονομής
σειράς πολλαπλών βαθμών άρχαιότητος, πρό δωδε
καετίας άποταχθέντες άξιωματικοί καί όπλΐται τής
Χωροφυλακής. Τοΰτο, λαμβανομένου ύπ’ δψιν και
τοϋ ύπερμέτρου, είς σημαντικόν πλεόνασμα φθάνοντος, άριθμοΰ άξιωματικών καί άνθυπασπιστών,
Επέτρεπε τήν ύπόνοιαν δτι, διά τούτων, θά Εκαλύπτοντο κενά δημιουργούμενα Εκ τής Εκκαθαρίσεως
μονίμων στελεχών, ύπηρετησάντων κατά τήν διάρ
κειαν τής δικτατορίας καί τής κατοχής, παραβλεπομένης τής εύσυνειδήτου, πατριωτικής καί είς πολλά
ήρωϊκής δράσεώς των κατά τάς περιόδους αύτάς. Μό
νον ή διά τής ψήφου τοϋ Έλληνικοϋ λαοϋ άνάδειξις Εθνικής Κυβερνήσεως καί ή Εκδηλωθεΐσα διά
τοϋ συμμοριτοπολέμου νέα κομμουνιστική Επιβου
λή, άνέτρεψαν άρδην τήν Εκ τής συμφωνίας τής Βάρ
κιζας δημιόυργήθεΐσαν κατάστασιν καί άπέτρεψαν
θλιβεράς περιπετείας, αί όποΐαι, ίσως, θά Εφθανον
μέχρι πλήρους άποσυνθέσεως τοϋ Σώματος τής Χω
ροφυλακής.
Πράγματι, ή λεγομένη συμφωνία τής Βάρκιζας,
καί άν άκόμη έξετελεΐτο είλικρινώς, Ενεΐχεν δλα τά
σπέρματα διασαλεύσεως τής τάξεως καί νέου διχασμοΰ, λόγφ τών ύπό τήν πίεσιν τών Άγγλων γενομένων ύπό τής Ελληνικής Κυβερνήσεως άποδεκτών
διατάξεων. Τινές Εκ τούτων παρημπόδιζον τήν παραδειγματικήν τιμωρίαν τών άναρχικών στοιχείων, τά
όποια, μΕ τό πρόσχημα Ενός δήθεν άπελευθερωτικοϋ
άγώνος, είχον διαπράξει τά φρικωδέστερα τών Εγ
κλημάτων είς βάρος τοϋ Έλληνικοϋ λαοϋ, καί ή
σαν προδιατεθειμένα νά συνεχίσουν τήν Εγκληματικήν δρδσίν των. Αί αύταί καί άλλαι διατάξεις, Εδιδον προσχήματα είς τούς κομμουνιστάς νά διαμαρ
τύρονται, νά φωνασκοϋν καί νά όργανώνουν θορυ
βώδη συλλαλητήρια, Εναντίον παντός μέτρου άποβλέποντος είς τήν άποκατάστασιν τής τάξεως, είς
τρόπον ώστε νά άφαιρήται άπό τόν λαόν πδν συναί
σθημα άσφαλείας καί νά συνεχίζεται άνά τόν τόπον
ή άναρχία, ώς προάγγελος τοϋ «τρίτου γύρου».
Άλλ’ οί κομμουνισταί, ούδ’ αύτήν τήν τόσον εύεργετικήν καί άληθή σωτηρίαν δι’ αύτούς, είς τήν κατάστασιν είς τήν όποίαν είχον περιέλθει μετά τήν άποτυχίαν τοϋ Δεκεμβριανού κινήματος, συμφωνίαν τής
Βάρκιζας έσκέφθησαν ποτέ νά Εκτελέσουν πιστώς.
Τούναντίον, άπό τής πρώτης ήμέρας, παρεβίασαν
Εκείνους άκριβώς τούς δρους, οί όποιοι μόνοι παρεΐχον κάποιαν Εγγύησιν Εμπεδώσεως τής τάξεως καί
άποκαταστάσεως κρατικής Εννοίας είς τήν Ελλάδα,
μόνοι δέ αύτοί θά Εδικαιολόγουν, Εν τινι μέτρφ, ώς
άντάλλαγμα, τάς τόσον σοβαράς άλλας παραχωρή-
σεις, αί όποΐαι έγένοντο είς αύτούς διά τών λοιπών
δρων: Τήν διάλυσιν τών έλασιτικών σωμάτων καί
άλλων άνταρτικών όμάδων καί τήν παράδοσιν τών
όπλων.
Ή ήγεσία τού ΕΑΜ, είς έκτέλεσίν τής συμφωνίας
τής Βάρκιζας, διεκήρυξε.τήν κατάστασιν τής ένοπλου
άνταρσίας καί τήν διάλυσιν τών όργανώσεων ΕΑΜ
καί ΕΛΑΣ, ώς καί τών ένόπλων σωμάτων των.
Έ ν τούτοις, λίαν έπιτηδείως διετή ρη σε ν, ιδίως είς
όρεινάς περιοχάς, άνταρτικάς' όμάδας, ώς πυρήνας
τοπικής έπιβολής καί μελλοντικής άνασυγκροτήσεως τώ ν έαμοελασιτικών δυνάμεων. Καί εϊναι μέν
άληθές δτι άπεκήρυξε τούς άρνηθέντας νά έκτελέσουν τήν, περί διαλύσεως τών ένόπλων καί άφοπλισμοϋ, συμφωνίαν άρχηγούς τών άνταρτών. Ά λ λ ’ έπρόκειτο περί φενάκης ή άλλως «στάκτης είς τά
μάτια», πρός παραπλανητική ν καθησύχασιν τών έθνικοφρόνων Ελλήνων. Εϊς τήν πραγματικότητα,
έλαχίστους άπέβαλεν έκ τών κόλπων του καί κατεδίωξεν είλικρινώς, καί τούτους δέ ούχί ώς παραβάτας
τής συμφωνίας, άλλά διότι, ώς ό Ά ρ η ς Βελουχιώτης,
δέν ήσαν πειθήνιοι είς τήν ήγεσίαν τοϋ ΕΑΜ καί
ήτο μία εύκαιρία πρός έξόντωσίν των. Τούς λοιπούς
άπέκρυπτεν έπιμελώς, ένίσχυε δέ καί έφωδίαζε μυστικώς. Συγχρόνως, είς τάς πόλεις, ώργάνωσε καλώς
τά πολιτικά στελέχη, ώστε νά δύναται εύχερώς νά
κινητοποιή τάς μάζας, νά διαιωνίζη τήν άναρχίαν
καί νά παρασκευάζη τήν νέαν άνταρσίαν.
Ά λ λ ’ ή κακή πίστις καί ή κακόβουλος πρόθεσις
τοϋ ΕΑΜ, έν σχέσει πρός τήν συμφωνίαν τής Βάρκι
ζας, έξεδηλώθη ιδίως είς τήν παραβίασιν τοϋ δρου
περί παραδόσεως τών δπλων. "Οπως άπεκαλύφθη
βραδύτερον, τά παραδοθέντα έπιδεικτικώς δπλα δέν
έφθανον ούτε τό ήμισυ τοϋ συνόλου. Ά λλά καί
αύτά τά παραδοθέντα ήσαν κατά τό πλεΐστον τά
άχρηστα καί τά πεπαλαιωμένα ή έφθαρμένα, έν φ
τά μυδραλλιοβόλα, οί δλμοι, τά αύτόματα καί άλλα
τελευταίου τύπου δπλα, έκρύβησαν μετά τών πυρο
μαχικών των είς σπήλαια, όρεινάς καλύβας, διανοιγέντας λάκκους καί άπομεμακρυσμένα κτίσματα τής
ύπαίθρου. Ό ταν, εν έτος βραδύτερον, ήρχισεν ό
νέος συμμοριτικός άγών, ή Χωροφυλακή άνεκάλυψε
Καί κατέσχε τεραστίας ποσότητας δπλων, πυρομα
χικών καί πάσης φύσεως καί κατηγορίας πολεμικό ν
ύλικόν, τό όποιον οί κομμουνισταί εΐχον άποκρύψει. μετά τήν συμφωνίαν τής Βάρκιζας, πρός.χρησιμοποίησίν του, δταν θά ήρχετο ή ώρα τοϋ ήδη
σχεδιαζομένου «τρίτου γύρου». Υπολογίζεται δτι ό
άνευρεθείς όπλισμός καί τά πυρομαχικά, έν τφ συνόλφ των, ήσαν πολύ περισσότερα τών παραδοθέντων
κατά τήν συμφωνίαν τής Βάρκιζας, έκτός δέ τοϋ
δτι ήσαν τελειοτέρου τύπου, εύρέθησαν είς άρίστην κατάστασιν, διότι συνετή ροϋντο μετά μεγά
λης φροντίδος.
2. Η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Ύ πό τάς συνθήκας αύτάς, τήν έπομένην τής ύπογραφής τής συμφωνίας τής Βάρκιζας, δτε ύπετίθετο
δτι θά άποκαθίστατο ή τάξις καί ή νομιμότης, ή
άπελευθερωθεΐσα Ελλάς, εύρέθη είς χαώδη κατάστασιν, προμηνύουσαν ίσως δεινά χειρότερα καί έ
κείνων τής κατοχής ή τών Δεκεμβριανών. Οί, δήθεν,
άφοπλισθέντες καί διαλυθέντες άντάρται έκυριάρχουν άνά τήν ύπαιθρον καί είς πολλάς πόλεις, έν φ
αί πολιτικαί έπιτροπαί τοϋ ΕΑΜ ώργάνωνον τάς
λαϊκάς μάζας, τάς κατήχουν είς τήν κομμουνιστικήν
Ιδεολογίαν καί τάς κατηύθυνον είς συλλαλητήρια καί
άλλας βιαίας δημοσίας έκδηλώσεις. Πέραν τής περιοχής Αθηνών-Πειραιώς καί τινων περιχώρων,
δέν ύπήρχον δργανα Άσφαλείας. Εις τινας μεγάλας
πόλεις, ήδρευον Έλληνικαί δυνάμεις, άλλά καί έκεΐ
παρέμενον κατά τό πλεΐστον έν άχρηστεύσει. Ή
Χωροφυλακή, είς τήν ύπαιθρον καί τάς έπαρχιακάς
πόλεις, εϊχε σχεδόν καθ’ όλοκληρίαν έκλείψει, αίχμαλωτισθεΐσα ή έξοντωθεΐσα ή προσχωρήσασα είς
έθνικάς άνταρτικάς όργανώσεις, κατά τό πλεΐστον
δέ καταφυγοϋσα είς τήν πρωτεύουσαν.
Εύθύς άμα τή έγκαθιδρύσει της είς Αθήνας, ή
Κυβέρνησις Παπανδρέου, εΐχε λάβει τήν άπόφασιν
δπως ίδρύση τάγματα έθνοφυλακής, τά όποια, συγ
χρόνως μέ τήν διάλυσιν τών άνταρτικών σωμάτων
καί μέχρις άναδιοργανώσεως τών σωμάτων Ά σφα
λείας, θά άνελάμβανον τήν έμπέδωσιν τής τάξεως, αί
δέ άγγλικαί ύπηρεσίαι θά διέθετον πρός τοϋτο τόν
άπαραίτητον όπλισμόν καί ίματισμόν. Ά λ λ ’ ή άπόφασις αύτή έλάχιστα ή ούδόλως έπρόλαβε νά πραγματοποιηθή πρό τής Δεκεμβριανής στάσεως, τά δέ
συνιστώμενα καί άκόμη έν τ$ γενέσει των τάγματα
έθνοφυλακής, εϊς τινας έπαρχιακάς πόλεις, διελύθησαν ύπό τών κομμουνιστών άντικατασταθέντα
ύπό τής έλασιτικής «έθνοφυλακής».
Εύθύς ώς έξερράγη ή Δεκεμβριανή στάσις, δτε
εΐχον πλέον έγκαταλείψει τήν Κυβέρνησιν οί έαμΐται ύπουργοί, προέβαλε καί πάλιν ή άνάγκη ίδρύσεως μονάδων έθνοφυλακής, αί όποΐαι θά εΐχον ά
μεσον μέν καί πρώτιστον σκοπόν τήν συμβολήν
είς τήν καταστολήν τοϋ κομμουνιστικού κινήματος,
έν συνεχείς δέ τήν πλήρη έμπέδωσιν τής τάξεως
καί άποκατάστασιν τής νομιμότητος άνά σύμπασαν
τήν χώραν. ΤΗτο προφανές δτι, τόν βασικόν πυρή
527
να, τόσον είς ήγετικά στελέχη, δσον και είς ανδρας
έν γένει, δέν ήτο δυνατόν νά άποτελέσουν είμή οί
άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής, οί ό
ποιοι καί ύπό πατριωτικού μέγους διεπνέοντο, άπόφασισμένοι δι* οίανδήποτε θυσίαν, είς άγώνα κατά
τοϋ κομμουνισμού πρός σωτηρίαν τής πατρίδος, άλ
λά καί πολεμικήν πείραν πρός διεξαγωγήν τού ά
γώνος τούτου εϊχον ήδη κεκτημένην.
Οΰτω, τήν 8ην Δεκεμβρίου 1944, συνεκροτήθη τό
141 Τάγμα Εθνοφυλακής, στρατωνισθέν είς τά Παλαιά Ανάκτορα καί τά δπισθεν τούτου έντός τοϋ
Έθνικοϋ Κήπου οΙκήματα. Είς τό τάγμα τοϋτο κατετάγησαν έΚ' τής Χωροφυλακής 9 άξιωματικοι, 6
άνθυπασπισταί, 40 ένωμοτάρχαι, 97 ύπενωμοτάρχαι
καί 145 χωροφύλακες. Λαμβανομένου ύπ* δψιν δτι,
έκτός τοϋ Σώματος τής Χωροφυλακής, κατετάγησαν
περί τούς 100 έθνοφύλακες, οί είς τήν δύναμίν του
έν συνόλφ (άξιωματικοί καί όπλΐται) 280 άνδρες Χω
ροφυλακής άπετέλουν σχεδόν τά δύο τρίτα τής ό
λης δυνάμεως αύτοϋ. Διοικητής ώρίσθη ό άντισυνταγματάρχης Πεζικοϋ Γεώργ. Καροφυλλάκης, χρέη
δέ έπιτελάρχου έξετέλει ό μοίραρχος Άριστ. Ζαφειρόπουλος. Είς τό προηγούμενον κεφάλαιον έξεθέσαμεν τά τής δράσεως τοϋ τάγματος τούτου, πρός
ύπεράσπισιν τών Αθηνών κατά τόν Δεκεμβριανόν
άγώνα, δτε εϊχεν άπωλείας 6 νεκρούς χα ι 15 τραυ
ματίας. Μετά τήν καταστολήν τής Δεκεμβριανής
στάσεως καί τήν λαμπράν δρασίν του πρός έκκαθάρισιν τής άττικής ύπαίθρου έκ τών έλασιτικών στοι
χείων, έστάλη είς τήν Μακεδονίαν καί τήν Θράκην,
δπου έξεπλήρωσε πρωτίστης σημασίας έθνικήν άπο
στολήν, περί τής όποίας θά όμιλήσωμεν είς τόν
οίκεΐον χώρον.
Έ ν άμέσφ συνεχείςι, συνεστήθησαν ή άνασυνεστήθησαν περί τά είκοσι τάγματα έθνοφυλακής,
άποτελέσαντα τήν «Μεραρχίαν Έθνοφυλακής», τής
όποίας διοικητής διωρίσθη ό συνταγματάρχης Πε
ζικού Σπ. Γεωργούλης. Είς τά τάγματα αύτά, διασκορπισθέντα είς τάς έπαρχίας πρός άποκατάστασιν τής νομίμου τάξεως, ή συμμετοχή τής Χωροφυ
λακής, μολονότι δέν ήτο τόσον μεγάλη δσον έκείνη
τοϋ 141 Τάγματος, ύπήρξε πάντως σημαντική. Γε
νικώς, είς τήν δύναμιν τής Μεραρχίας Έθνοφυλα
κής, ένετάχθησαν 387 άξιωματικοί καί άνθυπασπισταί καί 1200 όπλΐται. Έξαιρετικώς μέγας ήτο ό
αριθμός τών ένταχθέντων άξιωματικών Χωροφυλα
κής, οί όποιοι, σχεδόν πάντες, νέοι, ίκανοί, δραστή
ριοι καί φλεγόμενοι ύπό πατριωτικού ζήλου, προσέφερον σημαντικάς ύπηρεσίας, τόσον ώς μάχιμοι
κατά τόν άγώνα τής έξουδετερώσεως τών άναρχικών
στοιχείων, δσον καί είς τήν έγκαθίδρυσι,ντών νομί
μων έξουσιών τοϋ Κράτους. Αξιωματικοί καί όπλΐται, έκτός τών μαχίμων ύπηρεσιών των, έξετέλουν
έπίσης τά στρατονομικά καθήκοντα τών ταγμάτων
Έθνοφυλακής, ώς καί άνακριτικά, περισυλλογής
πληροφοριών κλπ. Ό διοικητής τής Μεραρχίας Ε
θνοφυλακής συνταγματάρχης Σπ. Γεωργούλης, πρός
άποσόβησιν πάσης τυχόν παρεξηγήσεως έκ τής ένεργοϋ συμμετοχής τής Χωροφυλακής, είς τό &ργον τών μαχίμων στρατιωτικών δυνάμεων καί πρός
σύσφιγξιν τών δεσμών μεταξύ τών ύπέρ τοΰ κοινοϋ
Ιδεώδους μαχομένων ώς ύπερασπιστών τής έλευθερίας τοϋ δθνους, έξέδωσε τήν άκόλουθον ήμερησίαν
διαταγήν, εύθύς ώς ή Μεραρχία συνεκροτήθη και
έτέθη έν δράσει.
ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΕΘΝΟΦΥΛΑΚΗΣ
Άριθ. Πρωτ. Α.Π. 46
ΔΙΑΤΑΓΗ
«Είς τά συγκροτούμενα τμήματα ’Εθνοφυλακής,
διατίθεται καί άριθμός τις όπλιτών Χωροφυλακής,
μετ’ άναλόγου άριθμοϋ άξιωματικών. Ό σκοπός τής
ώς άνω διαθέσεως είναι συναφής πρός τάς είδικάς
συνθήκας άποστολής τών ταγμάτων. Είναι γνωστή
είς πάντας ή διαγωγή ήν έπέδειξαν καί έπιδεικνύουν
τά δργανα τής Χωροφυλακής κατά τήν παρούσαν
στάσιν καί είναι περιττόν νά έξάρω τήν ύπό τούτων
έπιδειχθεΐσαν άνδρείαν καί αύταπάρνησιν κατά τάς
γενομένας κατά τών στασιαστών συμπλοκάς, κατά
τάς όποίας ή Χωροφυλακή £σχε καί σεβαστόν ά
ριθμόν θυμάτων. Έχοντες ύπ’ δψιν τά άνωτέρω οί
διοικηταί τών ταγμάτων, δέον δπως έμβάλλουσιν
είς άπαντας τούς ύπ’ αύτούς άξιωματικούς καί όπλί
τας τοΰ Στρατοϋ Ξηρας τό πνεϋμα τής άδελφικής
άγάπης πρός τά συνυπη ρετούντα δργανα τής Χωρο
φυλακής καί νά έπιδιώξωσιν άρίστην συμπεριφοράν
πρός τούτους, δεδομένου δτι μόνον διά τής άπολύτου
συνεργασίας θά καταστή δυνατόν νά άχθή είς πέρας,
τό £ργον δπερ άνετέθη 'είς τήν Έθνοφυλακήν».
Άθήναι τή 23.12.1944
Ό Διοικητής Μεραρχίας ·
ΣΠ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ
Συνταγματάρχης Πεζικοϋ.
3. Η ΔΡΑΣΕ
ΤΩΝ ΕΝΤΑΧΘΕΝΤΩΝ Ε Ε ΤΗΝ ΕΘΝΟΦΥΛΑΚΗΝ
ΑΝΔΡΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Οί ένταχθέντες, είς τά τάγματα τής Μεραρχίας
Έθνοφυλακής, άξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωρο528
φυλακής, μέ τήν γενναιότητά των, τό αίσθημα τής
αύτοθυσίας, τήν άφοσίωσιν είς τό καθήκον, άλλά
και τήν πείράν των, άπετέλεσαν πρωταρχικόν παρά
γοντα είς τήν έπιτέλεσιν τής άποστολής ταύτης,
τήν, εύθύς μετά τήν καταστολήν τής Δεκεμβριανής
στάσεως, συντριβήν τών άναρχικών στοιχείων και
άποκατάστασιν τής έθνικής κυριαρχίας άνά τήν Ε λ
λάδα. Άντί άλλων στοιχείων, παραθέτομεν τάς σχετικάς έκθέσεις τών διοικητών, δύο έκ τών άναπτυξάντων τήν σπουδαιοτέραν δρδσιν ταγμάτων, τοϋ
141 δράσαντος είς Αθήνας, Μακεδονίαν καί Θρά
κην καί τοϋ 144 δράσαντος είς τάς περιφερείας Α
θηνών καί έν συνεχείς τών Πατρών.
ΕΚΘΕΣΙΣ
141 ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΘΝΟΦΥΛΑΚΗΣ
Έ πι τών ύπηρεσιών τών άξιωματικών και όπλιτών
Χωροφυλακής τοϋ 141 Τάγματος Έθνοφυλακής
I. Σ υ νθ ή κα ι έντά ξεω ς: Τήν 9ην Δεκεμβρίου 1944
καί έν πλήρει έξελίξέι τής Δεκεμβριανής κομμουνιστι
κής έπαναστάσεως, 15 άξιωματικοί καί 230 όπλΐται Χωρο
φυλακής ένετάχθησαν είς τό Τάγμα, προερχόμενοι έκ
διαφόρων μερών τής Ελλάδος, καί κατόπιν σκληρών άγώνων καί θυσιών κατά τών κομμουνιστών τόσον κατά τήν
πρός Αθήνας πορείαν των δσον καί έντός τών Αθηνών.
Ιδιαιτέρα συνημμένη όνομαστική κατάστασις παρέχει τήν
εικόνα τών ύπηρεσιών έκάστου είς χρόνον έν τφ Τάγματι.
II. Α π ο σ το λ ή : Κατ’ άρχήν ή συμβολή διά τήν κατα
στολήν τοϋ κινήματος καί έν συνεχείς ή έπιβολή τής τά
ξεως καί τοϋ Κράτους τοϋ Νόμου, ή άσκησις καθηκόντων
Χωροφυλακής, ή έκκαθάρισις τών έκάστοτε περιοχών
τοϋ Τάγματος άπό τά έγκληματικά καί δοσίλογα στοιχεία
καί ή έμπέδωσις τοϋ αισθήματος τής άσφαλείας.
ΙΠ. Τ σ το ρ ικ ό ν δ ρ ά σ εω ς: α) Άνάληψις τοϋ τομέως
Έθνικοΰ Κήπου κατά πάσης έπιθετικής ένεργείας έκ τής
κατευθύνσεως Παγκρατίου άπό 9-10 μηνός Δεκεμβρίου
1944. β) Τακτική ύπαγωγή τοϋ Τάγματος είς Όρεινήν Τα
ξιαρχίαν Ρίμινι τήν 10.12.44. Έπίθεσις Σωτηρίας τήν
11.12.44 καί άμυντικός άγών περιοχής Στρατώνων Όρειβατικοϋ Πυροβολικοϋ, Πεδινοϋ Πυροβολικοϋ, ώς καί Νο
σοκομείου Παίδων κατά πάσης έπιθετικής ένεργείας τοϋ
ΕΛΑΣ άπό κατεύθυνσιν Σωτηρίας - Γηροκομείου, γ) Έξασφάλισις τοϋ συγκροτήματος Εφορείας άπό πάσης έπι
θετικής ένεργείας έκ κατευθύνσεως Καισαριανής. Τακτι
κή ύπαγωγή όλοκλήρου τοϋ Τάγματος είς τήν 23η ν τε
θωρακισμένην Βρεττανικήν Ταξιαρχίαν τήν 13.12.44. δ)
Επιθετικός άγών διά τήν κατάληψιν τών πολυκατοικιών,
Κουντουριώτου. καί ύψώματος Λυκαβηττού 18.12.44, έξασφάλισις καί διατήρησις τής κατοχής τούτων. Έπίθεσις
πρός κατεύθυνσιν φολακών Άβέρωφ καί άπελευθέρωσις
κρατουμένων. Έπίθεσις πρός κατεύθυνσιν συνοικισμού
Γκύζη καί ΝΔ αύτοϋ περιοχής μέχρι Στρέφη τήν 5ην μέ
6ην Ία\ουαρίου 1945 καί πλήρης καταστολή τής κομμου
νιστικής5έπαναστάσεως. ε) Ύπαγωγή είς ΙΧην Έλληνικήν Ταξιαρχίαν άπό 9.4.45. Άνάληψις τής περιοχής Με-
νιδίου - Ά νω Λιοσίων - Χασιδς, διά τήν έκκαθάρισιν καί
έπιβολήν τής τάξεως άπό Ίανουαρίου μέχρι τής 14 Μαρτί
ου 1945. στ) Ύπαγωγή είς τήν Χ νίην Έλληνικήν Ταξι
αρχίαν τήν 13.3.45. Κίνησις τοϋ Τάγματος πρός Θεσσα
λονίκην τήν 14.3.45, διά τήν Άνατολικήν Μακεδονίαν
καί Θράκην. Άπόδοσις καί έξασφάλισις τής πραγματικής
έλευθερίας είς όλόκληρον τήν Θράκην, έξασφάλισις τής
τάξεως καί τοϋ Κράτους τοϋ Νόμου, διάλυσις καί άποσύνθεσις τής κομμουνιστικής άντιστάσεως Άλεξανδρου
πόλεως, έντός δύο ώρών, καί ταχεία έπιβολή τοϋ Κράτους
τοϋ Νόμου καί είς όλόκληρον τόν Νομόν Έβρου, ζ)
Παράδοσις τοϋ Νομοϋ Ροδόπης καί Έβρου είς Χ¥ην
Ταξιαρχίαν τήν 24.4.45 καί άνάληψις ύπό τοϋ Τάγματος
τής άσφαλείας τοϋ Νομοϋ Καβάλας καί Ξάνθης* άσφάλεια
καί έλεγχος τών συνόρων τής ώς άνω περιοχής.
IV. Α π ο τελ έσ μ α τα : Συμβολή καί συμπεριφορά Χω
ροφυλακής. Αξιωματικοί καί όπλΐται τής Χωροφυλακής,
μέ σημαίαν τό έθνικόν φρόνημα καί μέ πλήρη συναίσθησιν τής κρισιμότητος τών περιστάσεων, είσήλθον είς τόν
πολυσχιδή άγώνα τοϋ Τάγματος. Ταχέως προσαρμοσθέντες είς τάς συνθήκας συντεταγμένης μονάδος, πειθαρχημένης καί έτοίμης ν’ άναλάβη οίανδήποτε άποστολήν
τακτικήν, έλησμόνησαν τούς βαθμούς των καί τήν Ιδιάζουσαν είς αύτούς άποστολήν ώς καί οί άλλοι στρατιώται, δπου έτάχθησαν, ύπερέβαλον πδσαν προσδοκίαν.
Είς τούς έπιθετικούς καί άμυντικούς άγώνας τοϋ Τάγματος
ή συνοχή των καί ή συνεργασία των μετά τών έφέδρων
ύπήρξε πλήρης καί δκρως άποδοτική, μέ κατανόησιν
καί άμοιβαίαν καί άξιοθαύμαστον άλληλεγγύην.
Τό έπιθετικόν πνεϋμα, ή αύτοθυσία καί ή πλήρης συναίσθησις τοϋ καθήκοντος, άξιωματικών καί όπλιτών τής
Χωροφυλακής, συνέβαλον καί είς τήν διεξαγωγήν τών
ποικίλων άποστολών του, κατά τόν πλέον άρμόζοντα καί
έπιβαλλόμενον τρόπον καί είς βαθμόν ώστε, ν’ άποσπάση
έπανειλημμένως τό Τάγμα τά συγχαρητήρια τών άγγλι
κών Άρχών.
Είς τόν τομέα τής πλήρους έφαρμογής τών καθηκόντων
τής Στρατονομίας τής Χωροφυλακής είργάσθησαν άπαν
τες μέ άπαράμιλλον ζήλον, άφοσίωσιν, άμεροληψίαν καί
δραστηριότητα προκαλέσαντες τήν έκτίμησιν καί τόν σε
βασμόν τοϋ λαοϋ, δπου καί άν τό Τάγμα έκλήθη νά
προσφέρη τάς ύπηρεσίας του, τήν άναγνώρισιν δέ τών
έξαιρετικών ύπηρεσιών τοϋ Τάγματος ύφ’ δλης τής Ιε
ραρχίας έλληνικής καί άγγλιια|ς.
Γενικώς, αί ύπηρεσίαι άς προσέφερον είς τήν δοκιμασθεϊσαν Πατρίδα άποτελοϋν §να άκόμη ιδιαίτερον τίτλον
τιμής διά τήν Χωροφυλακήν, διά τόν Στρατόν δέ μίαν ώραίαν ίστορικήν άνάμνησιν καί πίστιν διά τήν θέσιν τής
Χωροφυλακής έναντι τών άδηρίτων Έθνικών άναγκών.
Έ ν Καβάλςι τή 6 Ιουνίου 1945
Ό Διοικητής τοϋ Τάγματος
ΚΑΡΟΦΥΛΛΑΚΗΣ Γ.
Άντισυνταγματάρχης
529
ΕΚΘΕΣΙΣ
Δράσεως Άξιωματικών Χωροφυλακής
τών άποτελούντων τό Στρατονομικόν Άπόσπασμα
τοϋ 144 Τάγματος Εθνοφυλακής
«Έν Πάτραις σήμερον τήν 24ην τοΰ μηνός Φεβρουάριου
τοΰ έτους 1945, ήμέραν τής έβδομάδος Σάββατον και ώ
ραν Μην, ό ύπογεγραμμένος άντισυνταγματάρχης Πυροβολικοΰ Δασκαρόλης Αθανάσιος, διοικητής τοϋ 144 Τά
γματος Εθνοφυλακής, έκτίθημι τά έξής:
Τήν 24ην Δεκεμβρίου 1944 και περί ώραν 17ην, τοΰ
Τάγματος διατελοϋντος ύπό τακτικήν άποστολήν έν τή
περιοχή Αγίας Έλεούσης - Καλλιθέας Αθηνών, παρουσιάσθησαν ένώπιόν μου, προερχόμενοι έκ τής 12ης Αγ
γλικής Ταξιαρχίας, ύφ’ ήν ύπήγετο τό Τάγμα, οί κάτωθι
άξιωματικοί τής Χωροφυλακής, οΐτινες άπετέλεσαν, ένισχυθέντες καί διά δεκατεσσάρων όπλιτών Χωροφυλακής
έκ τοϋ Τάγματος, τό Στρατονομικόν Άπόσπασμα τούτου.
1.
Ταγματάρχης Θέμελης Εύάγγελος, 2. Μοίραρχος
Παπακώστας Αθανάσιος, 3. Μοίραρχος Τυράσκης Αθα
νάσιος, 4. Υπομοίραρχος Μίχος Κων., 5. Ύπομοίραρ
χος Κοκλαμάνης Γεώργιος, 6. Ύπομοίραρχος Σαβιολάκης Γεώργιος, 7. Ανθυπομοίραρχος Γιαννακόπουλος
Δημ., 8. Ανθυπομοίραρχος Ρουμελιώτης Αναστάσιος, 9.
Ανθυπομοίραρχος Σιδέρης Παναγιώτης, 10. Ανθυπομοί
ραρχος Φόκαλος Αριστείδης, 11. Άνθυπασπιστής Λεμπέσης Δημήτριος, 12. Άνθυπασπιστής Παπαδό.ιουλος
Παναγιώτης, 13. Άνθυπασπιστής Ρήγας Ιωάννης, 14. Άνθυπασπιστής Καίσαρης Γεώργιος καί 15. Άνθυπασπιστής
Συριόπουλος Αναστάσιος.
Άπαντες οί άνωτέρω, άξιωματικοί καί άνθυπασπισταί,
έζήτησαν άπό τής πρώτης στιγμής νά πολεμήσωσιν είς
τήν πρώτην γραμμήν, άπαντες δέ έφερον τυφέκιον μετά
πεντή κοντά φυσιγγίων, δηλώσαντες δτι είναι έτοιμοι νά
προσφέρωσι τάς ύπηρεσίας των ώς άπλοι στρατιώται,
παραλλήλως πρός τούς λοιπούς άνδρας τοϋ Τάγματος,
άνευ ούδεμιας διακρίσεως βαθμών.
Τάς άνατεθείσας είς αύτούς άποστολάς, Στρατιωτικάς
καί Αστυνομικός, έφερον έπιτυχώς είς πέρας, μετά προ
θυμίας άξίας μιμήσεως καί πνεύματος θυσίας άξιοζηλεύτου.
Έλαβον μέρος είς τάς έπιχειρήσεις τής περιοχής Νέων
Σφαγείων όδοϋ Πειραιώς - Ρούφ καί Μεταξουργείου, μέχρι
τής όδοϋ Λένορμαν, έως τήν 7ην Ίανουαρίου 1945, καθ’
ήν τό Τάγμα άνεχώρησεν έκ τής περιοχής Αθηνών. Γε
νικώς, έπεδείξαντο άπαντες πνεϋμα θυσίας, άντοχήν είς
τούς κόπους, κατανόησιν, προσήλωσιν καί άνωτέραν
άντίληψιν τοϋ καθήκοντος, ώς έκ τών δυσχερών περιστά
σεων ύφ’ άς διατελεΐ ή Πατρίς ήμών.
Μοί έδόθη εύκαιρία νά διαπιστώσω, δτι άπαντες οί
άξιωματικοί ούτοι είναι τίμιοι, ειλικρινείς, έθνικόφρονες,
όξεΐς τήν άντίληψιν, ού μόνον περί τά άστυνομικά ζητή
ματα περί τά όποια είναι ειδικευμένοι, άλλά καί περί τά
στρατιωτικά καί γενικά τοιαΰτα, άτινα παρουσιάζοντο
έκάστοτε, ώς έκ τών συνθηκών ύφ’ &ς είργάζετο τό Τάγμα,
μέ βαθεΐαν συνείδησιν τής πειθαρχίας καί τοΰ καθήκοντος.
Είναι άξιοπρεπεΐς καί ένδιαφέρονται διά τούς κατωτέρους
των, παρ’ ών έκτιμώνται.
. Αναπτύσσουν έπωφελώς πρωτόβουλον ένέργειαν, Ιδία
δέ οί άξιωματικοί. Συντάσσων τήν παροΰσαν έκθεσίν, λό
γφ μεταθέσεώς μου έκ τοϋ Τάγματος, παραδίδων δέ τό
Τάγμα είς τόν μέχρι σήμερον ύποδιοικητήν τούτου ταγματάρχην Καρμήν Ιωάννη ν καί μή τηρουμένων παρά τώ
Τάγματι άτομικών βιβλιαρίων τών άνωθι άξιωματικών,
άποφαίνομαι δτι ή ύπηρεσιακή άπόδοσις τών άξιωματικών
τούτων κατά τό άπό τής 24 Δεκεμβρίου 1944 χρονικό ν
διάστημα μέχρι σήμερον, καθ’ δ ύπηρέτησαν ύπό τάς άμέσους διαταγάς μου, τόσον είς τήν περιοχήν Αθηνών
δσον καί είς τήν περιοχήν Πατρών, ύπήρξε παρά τάς
δυσχερείς περιστάσεις, άρίστη άπό πάσης πλευράς».
Ό Διοικητής τοΰ 144 Τάγματος Εθνοφυλακής
ΑΘΑΝ. ΔΑΣΚΑΡΟΛΗΣ
Άντισυνταγματάρχης
4. ΕΠΑΝΑΣΤΕΛΕΧΩΣΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Έ ν τούτοις, καθίστατο πλέον ή προφανές δτι τά
τάγματα τής Εθνοφυλακής, παρά τόν σημαντικόν
άριθμόν άνδρών Χωροφυλακής έντός τών κόλπων
των δέν ήσαν ούτε έπαρκή, άλλ’ ούτε καί ένδεδειγμένα καί Εμπειρα νά Επαναφέρουν τήν νόμιμον τάξιν καί νά Εμπεδώσουν κατάστασιν άσφαλείας είς
όλόκληρον τήν Χώραν. Λόγφ τοϋ πολεμικοΰ στρα
τιωτικού σχηματισμού των είχον χαρακτήρα προσω
ρινής μεταβατικής περιόδου, προπαρασκευαστικής
μιας μονίμου ειρηνικής καταστάσεως, διά τήν όποίαν
ό Ελληνικός λαός είχεν ανάγκην μονίμων καί Ε
παγγελματικών όργάνων τάξεως καί άσφαλείας. Ή
απουσία τοΰ Σώματος τής Χωροφυλακής Εγίνετο άπό
530
ήμέρας είς ήμέραν περισσότερον αίσθητή, ίδίως εις
τάς έπαρχιακάς πόλεις καί τήν ύπαιθρον. Έ ξ άλ
λου, ή ύπό τών άνδρών τής Χωροφυλακής γενναία
άντιμετώπισις τής κομμουνιστικής άνταρσίας τοΰ
Δεκεμβρίου 1944 καί αί δραματικαί θυσίαι, τάς ό
ποίας ύπέστη αΰτη, πολεμήσασα είς τήν πρώτην
γραμμήν διά τήν σωτηρίαν τής Πατρίδος καί τήν
ύπεράσπισιν τών έθνικών Ιδεωδών, ηϋξησαντό γόητρόν της είς τάς μάζας τοΰ Εθνικόφρονος Έλληνικοΰ λαοΰ. Πρό πάντων είς τάς Επαρχιακάς πόλεις
καί τήν ύπαιθρον, δπου ό λαός είχεν ύποστή τά
πάνδεινα Εκ τών Ελασιτικών όρδών καί ήδη Ενεθυμεΐτο εύγνωμόνως τήν δρασιν τών άνδρών τής Χω-
ροφυλακής κατά τοϋ ΕΑΜ, γενικόν και έπιτακτικόν
ήτο τό αίτημα τής έπανασυστάσεως και έπαναλειτουργίας Διοικήσεων, Τμημάτων και Σταθμών Χω
ροφυλακής.
Ούτως, άπό τών άρχών τοΰ 1945 και έν φ συνιστώντο Στρατιωτικοί Μονάδες και Τάγματα Έθνοφυ
λακής άνά τήν Ελλάδα, πρός έκκαθάρισιν τής Χώρας
άπό τά άναρχοελασιτικά στοιχεία, συνετάσσοντο μελέται καί έλαμβάνοντο προκαταρκτικοί άποφάσεις
διά τήν άναδιάρθρωσιν, στελέχωσιν καί έπαναλειτουργίαν τοΰ Σώματος τής Χωροφυλακής. Είς τοϋτο
συνηγόρει καί τό Συμμαχικόν Στρατηγεΐον, τό ό
ποιον άπεδέχθη αίτημα τής Ελληνικής Κυβερνή
σεως, δπως έλθουν είς τήν Ελλάδα άνώτεροι Ά γγλοι
άστυνομικοί, πρός όργάνωσιν καί έπόπτείαν τής
πρώτης έπαναλειτουργίας τών Σωμάτων Άσφαλείας.
Τό μέγα δμως πρόβλημα ήτο ή άνεύρεσις τών ά
ξιωματικών καί όπλιτών πρός άμεσον άνασυγκρότησιν τοΰ Σώματος Χωροφυλακής. Μέγα μέρος έξ
αύτών ύπηρέτει είς τό έκ Μέσης Ανατολής Ιΐον
Τάγμα, τό όποιον ήδη εδρα είς τήν Πελοπόννησον,
είς τά Τάγματα Έθνοφυλακής καί εϊς τινας Στρατιωτικάς Μονάδας, ώς ή ΙΠ Όρεινή Ταξιαρχία καί
ό Ιερός Λόχος. Αρκετοί έπίσης, ύπηρέτουν είς τό
Έπιτελεΐον καί είς άλλας συμμαχικάς ή έλλη νικάς
στρατιωτικάς ύπηρεσίας, χρησιμοποιούμενοι ίδίως
διά τήν φρούρησιν γραφείων, ταμείων, τραπεζών
κλπ. Πολλών άξιωματικών καί όπλιτών ήγνοεΐτο
άκόμη ή τύχη. Έκ τούτων, άλλοι είχον προσχωρήσει
είς έθνικάς άνταρτικάς όμάδας και ήτο άκόμη άδη
λον, πόσοι έξ αύτών έξωντώθησαν καί πόσοι είχον
διασωθή είς άπομεμακρυσμένα καταφύγια. Ά λλοι
είχον άποκλεισθή είς άπομεμακρυσμένας περιοχάς
τής Βορείου Ελλάδος, τής Ηπείρου καί τής Στερεάς, χωρίς νά είναι άκόμη γνωστόν, πόσοι διέφυγον
τήν μάχαιραν τών έαμικών συμμοριών. Όλόκληροι
τέλος φρουραί, άποτελοϋσαι τήν δύναμιν Χωροφυ
λακής έπαρχιακών πόλεων καί ύπαίθρου, είχον κα
τόπιν σκληροϋ άγώνος αίχμαλωτισθή ύπό τών έλασιτικών ταγμάτων καί ούδείς είσέτι έγνώριζε πόσοι
έξ αύτών είχον σφαγιασθή καί πόσοι θά άπελευθεροϋντο κατά τούς δρους τής συμφωνίας τής Βάρκιζας.
Τό Άρχηγεΐον τής Χωροφυλακής, συνεχίζον τήν
λειτουργίαν του είς σκιώδη κατάστασιν, δέν διέθε
τεν έπαρκεΐς δυνάμεις ούδέ διά τάς άνάγκας τής κεν
τρικής διοικήσεως. Έπεδόθη δμως δράστηρίως είς
τήν συγκέντρωσιν τών έναπομενουσών καί διεσπαρ
μένων δυνάμεων Χωροφυλακής καί τήν κατάλληλον
στελέχωσίν των. *Ώρισε τήν Σχολήν Χωροφυλακής
ώς τόπον προσελεύσεως, περιθάλψεως καί διαμονής
τών συρρεόντων έξ άπομεμακρυσμένων περιοχών
καί άφιεμένων έλευθέρων ύπό τών κομμουνιστών
μετά τήν συμφωνίαν τής Βάρκιζας. Ή σαν δλοι άφαντάστως καταπεπονημένοι, ίδίως οί άπελευθερούμενοι άπό τά έλασιτικά στρατόπεδα, δπου είχον ύ
ποστή μαρτυρικήν διαβίωσιν καί είχον καταντήσει
πραγματικά φαντάσματα. Διά τόν έπανεξοπλισμόν
των καί τήν χρησιμοποίησίν των άπητεΐτο χρόνος
καί έντονος προσπάθεια πρός άνάκτησιν τών σωμα
τικών καί ήθικών δυνάμεών των.
Χάρις είς τήν γενομένην μετά μεγάλης σπουδής,
προσπάθεια^ αύτήν, είς τήν Σχολήν Χωροφυλακής,
κατωρθώθη νά συγκροτηθή §ν τάγμα Χωροφυλακής,
τό όποιον μετέσχε κατά τήν παρέλασιν τοϋ πρώτου,
μετά τήν άπελευθέρωσιν, έορτασμοϋ τής έθνικής
έορτής, τήν 25ην Μαρτίου 1945. Ούτως, έδόθη ή
ευκαιρία είς τόν Άθηναΐκόν λαόν νά έπευφημήση
μετ’ εύγνώμονος ένθουσιασμοϋ τό μικρόν έκεΐνο
τμήμα, ώς έκπροσωποϋν τό Σώμα τής Χωροφυλακής,
τό όποιον τόσας εϊχεν ύποστή θυσίας πρός διάσωσιν
τών άτομικών έλευθεριών καί τής έθνικής του άνεξαρτησίας.
Άλλά τά άνασυγκροτηθέντα αύτά ύπολείμματα τών παλαιών φρουρών τής Ελλάδος καί δταν,
βαθμηδόν, θά καθίσταντο ίκανά πρός άνάληψιν
τακτικής ύπηρεσίας, δέν θά ήσαν έπαρκή ούδ’ είς
τό έλάχιστον νά καλύψουν τάς άνάγκας τής Χωρο
φυλακής, άνά τάς έπαρχίας καί τήν ύπαιθρον.
Τό Βρεττανικόν Στρατηγεΐον έπέμενεν δπως, δν
έπαγγελματικόν καί καταλλήλως παρεσκευασμένον
άστυνομικόν Σώμα, άναλάβη τό ταχύτερον τήν τήρησιν τής τάξεως καί άσφαλείας άνά τήν Ελλάδα.
Πρός τοϋτο έζήτει άπό τό Άρχηγεΐον Χωροφυλακής
δπως, μέχρι τής 1ης Απριλίου, προετοιμάση δύναμιν έκ 4.500 όπλιτών, πλαισιουμένην ύπό άναλόγου άριθμοϋ άξιωματικών, πρός χρησιμοποίησίν της
διά τήν έπανασύστασιν τών άστυνομικών Ύπηρεσιών
τών Επαρχιών. Κατόπιν τούτου, ό διορισθείς Ά ρχη
γός Χωροφυλακής, άντιστράτηγος Β. Κολοκοτρώνης, δι’ έγγράφου του τής 22ας Φεβρουάριου 1945,
πρός τήν Στρατιωτικήν Διοίκησιν Αττικής, κοινοποιουμένου καί είς τό Ύπουργεΐον Στρατιωτικών,
τό Γενικόν Έπιτελεΐον καί τήν Διεύθυνσιν Χωρο
φυλακής τοϋ Υπουργείου Εσωτερικών, έζήτησε
τήν άμεσον άνάκλησιν πάντων τών είς στρατιωτι
κός καί άλλας Ύπηρεσίας ύπηρετούντων άξιωματι
κών καί όπλιτών τής Χωροφυλακής.
Διά τοϋ έγγράφου τούτου προσδιώριζεν ώς άκο
λούθως τούς έκτός δικαιοδοσίας τοϋ Αρχηγείου ύ
πη ρετοϋντας άνδρας τής Χωροφυλακής: Είς τάς
Παν καί ΙΙΙην Έλλη νικάς Ταξιαρχίας δύναμις έκ 214
όπλιτών, είς τήν Έθνοφυλακήν δύναμις έκ 387 ά
ξιωματικών καί 1.200 όπλιτών καί είς τάς διαφόρους
φρουράς τοιαύτη έξ 62 άξιωματικών και 880 όπλιτών. Πάντες οδτοι, άνερχόμενοι είς 459 άξιωματικούς καί 2.294 όπλίτας (χωρίς νά ύπολογίζεται τό
1Ιον Τάγμα Μέσης Ανατολής), παρίστατο άνάγκη νά
τεθοϋν είς τήν διάθεσιν τοΰ Αρχηγείου, πρός χρησιμοποίησίν των διά τήν έπανασύστασιν τών Άστυ
νομικών Υπηρεσιών τών Επαρχιών, συμφώνως πρός
τό έπεΐγον αίτημα τοϋ Βρεττανικοϋ Στρατηγείου.
Κατόπιν τοϋ έγγράφου τούτου τοϋ Αρχηγείου Χω
ροφυλακής, τά Υπουργεία Στρατιωτικών και Εσω
τερικών, διά κοινής άποφάσεως, τής 2ας Μαρτίου
531
Τμήμα Χωροφυλακής πρό τοΰ Μητροπολιτικοΰ Ναού τών Αθηνών άποδίδον τιμάς κατά τήν Έθνικήν εορτήν τής 25ης Μαρτίου
1945, εύθύς μετά τήν άπελευθέροχτιν.
1945, διέταξαν δπως άποσυρθοΰν έκ τών Δημοσίων
καταστημάτων και φυλακών φρουραι τοϋ Συντάγμα
τος Χωροφυλακής και δπως τό Γενικόν Έπιτελεϊον
μεριμνήση: α) διά τήν έπάνοδον είς τάς Αθήνας και
είς τήν διάθεσίν τοϋ Αρχηγείου Χωροφυλακής τών
εις τήν Έθνοφυλακήν έντεταγμένων άξιωματικών,
άνθυπασπιστών και όπλιτών Χωροφυλακής, β) διά
τήν συγκέντρωσιν τής δυνάμεως Χωροφυλακής έκ
τής ύπαίθρου, βάσει πίνακος: συνταχθησομένου ύπό
τοΰ Αρχηγείου Χωροφυλακής και γ) διά τήν έπά
νοδον είς τήν διάθεσίν τοϋ Άρχηγοϋ Χωροφυλακής
τοΰ 11ου Τάγματος Μέσης Ανατολής.
Και τό μέν 1Ιον Τάγμα Μέσης Ανατολής, περί τοϋ
όποίου ώμιλήσαμεν ήδη έκτενώς, διά διαταγής τοϋ
Γενικού Επιτελείου, τής 19ης Ιουνίου 1945, έπανήλθεν όριστικώς είς τήν δικαιοδοσίαν τοΰ Αρχηγείου
Χωροφυλακής και ένετάχθη είς τήν δύναμιν τής
’Ανωτέρας Διοικήσεώς Χωροφυλακής Πελοπόννη
σου. Έπίσης, αί φρουραι Δημοσίων Καταστημάτων
και φυλακών τής πρωτευούσης βαθμηδόν άντικατεστάθησαν, κατά τό πλεΐστον, ί>πό άνδρών τής Έθνο
φυλακής. Ά λλ’ ή άνάκλησις τών ύπηρετούντων είς
τήν Μεραρχίαν Έθνοφυλακής και τάς Ταξιαρχίας
έβράδυνε, διότι αί μονάδες αύται εύρίσκοντο είσέτι
έν πολεμική δράσει, πρός πλήρη έκκαθάρισιν τών
άναρχικών στοιχείων και ίσχυρίζοντο δτι εΐχον,
διά τινα χρόνον άκόμη, άνάγκην τών είς αύτάς άνηκόντων όργανικώς άξιωματικών και όπλιτών τής
Χωροφυλακής πρός όλοκλήρωσιν τοϋ έργου των.
Άπητήθησαν πολλαι άκόμη ένέργειαι και έντονοι
παραστάσεις τοΰ Βρεττανικοϋ Στρατηγείου και τοϋ
Αρχηγείου Χωροφυλακής, διά νά πραγματοποιηθή
πλήρης άπαγκίστρωσις τών άνδρών τής Χωροφυλα
κής έκ τών Στρατιωτικών Μονάδων και άλλων Ύπη-
ρεσιών. Ά λ λ ’ ή έπιβράδυνσις αύτή παρεκώλυεν έπί
δν σχεδόν ετος, τήν πλήρη άνασυγκρότησιν τοϋ Σώ
ματος τής Χωροφυλακής καί τήν όμαλήν λειτουργίαν
Αστυνομικών Υ πηρεσιώ ν είς τάς έπαρχίας.
Έ ν τφ μεταξύ, συνετελεΐτο ή άναδιοργάνωσις τοΰ
Σώματος τής Χωροφυλακής. Πρός τοΰτο, κατ’ άπαίτησιν τής Ε λλ η νική ς Κυβερνήσεως, τόν Μάρτιον
τοΰ 1945 άπεστάλη ύπό τής Βρεττανικής Κυβερνή
σεως ό γενικός έπιθεωρητής τής Βασιλικής Α σ τυνο
μίας τοΰ 01α ιΐ8ΐ6Γ , Σέρ Τσάρλς Ούίκαμ, ό όποιος,
μελετήσας τά άστυνομικά θέματα καί τάς άνάγκας
άσφαλείας τής Ε λλάδος, όπέβαλε τά πορίσματά του
είς τήν Κυβέρνησιν του, προσδιορίσας συγχρόνως
τάς δικαιοδοσίας τής μελλούσης νά £λθη είς τήν Ε λ
λάδα Βρεττανικής άποστολής. Ή Ε λλ η νική Κυβέρνησις άπεδέχθη τάς ύποβληθείσας προτάσεις,
ώς καί τήν δλην οίκονομικήν έπιβάρυνσιν. Ούτως,
ό Ούίκαμ έπανήλθεν ώς άρχηγός τής Βρεττανικής
άποστολής διά τήν όργάνωσιν τών Σωμάτων Ά
σφαλείας.
Δέν δύναται νά λεχθή δτι ή Βρεττανική αύτή άποστολή, περιβληθεΐσα ύπό εύρυτάτων δικαιοδοσιών,
έσημείωσε πλήρη επιτυχίαν είς τό £ργον της. Τοΰ
το, κατά πρώτιστον λόγον, ώφείλετο είς τήν διάφο
ρον νοοτροπίαν τών Βρεττανών, ήτις έδυσχέραινε
τήν στενήν καί ειλικρινή συνεργασίαν μετά τών ήγετών τοΰ Στρατού καί τής Χωροφυλακής, άλλά καί
είς τάς πολυπλόκους καί είς πολλά δραματικάς
καί δυσκόλως κατανοουμένας ύπό τών Βρεττανών
συνθήκας, τάς όποίας είχε δημιουργήσει είς τήν Ε λ
λάδα ή έαμοελασιτική λαΐλαψ, κατέστησε δέ άκόμη
περισσότερον πολυπλόκους καί δραματικάς ό μετ’
όλίγον έκραγείς συμμοριτοπόλεμος.
Παρά ταΰτα, ή έκ τής συμβάσεως άπορρέουσα
δύναμις καί τό κύρος τής Βρεττανικής άποστολής
συνετέλεσαν, §ν τινι μέτρφ, είς τήν άποσόβησιν
πολλών φατριαστικών ένεργειών καί είς τήν ύπό
τών άλληλοδιαδεχθεισών Ε λλη νικώ ν Κυβερνήσεων
έφαρμογήν εύεργετικών, διά τήν άναδιοργάνωσιν τής
Ε λλ η νική ς Χωροφυλακής, μέτρων. Έ πίσης, έπεβλήθη ύπ’ αύτής ή έν Ά γγλίςι ίσχύουσα διά τό άστυνομικόν Σώμα άρχή δτι ή Χωροφυλακή, άν καί
ώπλισμένη δύναμις, δέον νά είναι κυρίως άστυνο
μική τοιαύτη καί, ώς έκ τούτου, δέον νά δρφ αύτοτελώς άνευ δεσμού ή έλέγχου τοΰ Στρατού έπ’ αύτής,
ή δέ άρμοδιότης διά τήν όργάνωσιν, διοίκησίν καί
δράσιν αύτής, δέον νά άνήκη είς τήν ύπευθύνως χειριζομένην τά τής τάξεως καί εύνομίας κυβερνητικήν
Υ πηρεσίαν, ώς τό Ύ πουργεΐον Εσωτερικών.
Ή άναδιοργάνωσις τοΰ Σώματος τής Χωροφυλα
κής έγένετο κυρίως διά τοΰ Α.Ν. 471 τής 13 Ιουλίου
1945. Σύνεστήθησαν ή άνασυνεστήθησαν παρά τφ
Ύ πουργείφ Εσωτερικών, ύπό τήν Γενικήν Διεύθυνσιν Χωροφυλακής, ή Διεύθυνσις Προσωπικού Α
ξιωματικών καί Άνθυπασπιστών, ή Διεύθυνσις Προ
σωπικού Ό πλιτώ ν καί Πολιτικών Υ παλλήλω ν, ή
Διεύθυνσις Εκκαθαρίσεως Δαπανών Χωροφυλακής,
ή Γενική Οικονομική Έ πιθεώ ρησις Χωροφυλακής
καί ή Διεύθυνσις Υ γειονομικής Ύ πηρεσίας. Έπανιδρύθη ή Σχολή Δοκίμων Άξιωματικών (λειτουργήσασα τέσσαρα έτη βραδύτερον λόγφ τοΰ μεσολαβήσαντος συμμοριτοπολέμου), καί έρρυθμίσθησαν τά
τών Άνωτέρω ν Διοικήσεων Χωροφυλακής, έν φ
τό εως τότε Σύνταγμα Συγκεντρώσεως μετωνομάσθη
είς Φρουραρχεϊον. Πλήν τής περιπτώσεως κηρύξεως
τοΰ Κράτους είς κατάστασιν πολιορκίας, όί διοικηταί Σωμάτων καί Στρατιωτικών Υ πηρεσιώ ν άπεστεροΰντο, ώς πρός τούς άνδρας Χωροφυλακής, δικαιο
δοσίας, ή όποία, περιλαμβανομένης καί τής άσκήσεως στρατιωτικής ποινικής άγωγής, περιήρχετο
είς τόν. Ά ρ χη γόν Χωροφυλακής, έν φ διά τήν άπονομήν στρατιωτικής ποινικής Δικαιοσύνης θά κατηρτίζοντο ειδικά στρατοδικεία έξ άξιωματικών Χωρο
φυλακής, ύπό τήν προεδρίαν τοΰ άρμοδίου προέδρου
Διαρκοϋς Στρατοδικείου. Έ ν συνεχείςι, συνεστήθησαν «Επιθεωρήσεις Χωροφυλακής», μέ επικεφαλής
ύποστρατήγους τοΰ Σώματος, οί όποιοι συγχρόνως
θά ήσαν άρμόδιοι καί διά τήν μελέτην τών προβλη
μάτων τοΰ Σώματος, τήν ύποβολήν εισηγήσεων καί
πορισμάτων καί τήν σύνταξιν ή άναθεώρησιν τών
έτησίων διαδοχικών σημειώσεων, μετά συμμετοχής
είς τά Συμβούλια κρίσεως καί προαγωγών.
Ό είσαχθείς διά πρώτην φοράν θεσμός «Γενικού
Ά ρ χηγοϋ Σωμάτων Άσφαλείας», λογιζομένου ώς ύπηρεσιακοϋ ύφυπουργού, θεσμός διά τοΰ όποίου
διεφαίνετο έμμέσως ή ύπό τύπον συντονισμού πρόθεσις ένοποιήσεως τής Χωροφυλακής καί τής Α σ τυ
νομίας Πόλεων, κατηργήθη ταχέως λόγφ τής σημειωθείσης άντιδράσεως.
Μέγα πρόβλημα έδημιούργει ή άνάγκη έκκαθαρίσεως τοΰ Σώματος, άνάγκη έπιβαλλομένη καί έκ τής
συμφωνίας τής Βάρκιζας άλλά καί ούσιαστική, πρός
έπιλογήν τών στοιχείων έκείνων τά όποια θά έκρίνοντο άδιάβλητα καί ίκανά νά συντελέσουν είς τήν
έμπέδωσιν τής τάξεως καί τήν άνόρθωσιν τής Χώρας.
Τό πρόβλημα τοΰτο καθίστατο ετι περισσότερον
πολύπλοκον, έκ τοΰ λόγου δτι είχον συγκεντρωθή
είς τάς Α θήνας, άναμένοντα τήν κρίσιν καί χρησιμοποίησίν των, παντοειδή καί πάσης -προελεύσεως στοιχειά. Ύ πή ρχον άξιωματικοί καί όπλΐται
έκ Μέσης Α νατολής, άλλοι |κ τών £ως τότε άπομεμονωμένων μακρινών περιοχών, άλλοι έκ τών
έθνικών ή άκόμη καί τών έλασιτικών άνταρτικών
όμάδων καί άλλοι έξ αίχμαλωσίας. Ούδέν σχεδόν
πλήρες στοιχεΐον ύπήρχε περί τής δράσεώς των
κατά τήν διάρκειαν τής κατοχής καί μετέπειτα, ούδ’
ήτο δυνατόν νά έξελεγχθοΰν διά κανονικώς συντε
ταγμένων ύπηρεσιακών φακέλων. Τινές έφέροντο βε
βαρημένοι διά πράξεις συνεπαγομένας έκκαθάρισιν,
έν φ άλλοι εϊχον προτάσεις προαγωγής έπ’ άνδραγαθία είς τά πεδία τών μαχών ή καί £φερον άπονεμηθέντας νέους βαθμούς, άνευ κρίσεως ύπηρεσιακών
συμβουλίων. Κυρίως, διά τούς όπλίτας, έπεκράτει
άληθής κυκεών, κατά τό πλεΐστον έλλειπόντων τε
λείως τ©ν υπηρεσιακών φακέλων.
Βάσει προχείρως περισυλλεγομένων στοιχείων
και συνοπτικής έρεύνης έπί τών πεπραγμένων έκάστου, οί συγκεντρωθέντες είς τήν Σχολήν Χωροφυ
λακής, άπομακρυνθέντων τών, προφανώς, άκαταλλήλων ή άποδεδειγμένως βαρυνομένων, ύπό συσταθέντων ύπηρεσιακών συμβουλίων, δι’ Ασυμβιβάστους
πράξεις, ένετάχθησαν είς μονάδας αί όποΐαι, έφοδιασθεΐσαι διά παντός δυνατοϋ όπλισμοϋ, έστάλη
σαν άνά τήν Χώραν πρός άνασύστασιν τών Υ πηρε
σιών Χωροφυλακής. Ή πλήρης άνασυγκρότησις
προωθήθη διά τοΰ Α.Ν. 783 τής 31 Δεκεμβρίου 1945
«περί έκκαθαρίσεως τών όπλιτών τοΰ Σώματος Χωρο
φυλακής». Ώ ς κριτήρια καθωρίσθησαν τά περιλαμ
βανόμενα* είς τήν συμφωνίαν τής Βάρκιζας, μεταξύ
τών όποίων ήσαν ή συνεργασία μετά τοϋ έχθροϋ καί
«ή χρησιμοποίησις τοΰ όπλίτου ώς όργάνου τής
δικτατορίας». Ά λ λ ’ ό προβλεπόμενος ύπό τής συμ
φωνίας τής Βάρκιζας δρος «γενικοϋ έλέγχου τοϋ
δημοσίου βίου» καί λοιποί παρεμφερείς δροι, τεθέντες ύπό τών κομμουνιστών πρός άναζήτησιν άφορμών διά τήν πλήρη διάλυσίν τοΰ Σώματος Χωρο
φυλακής, καταστάντες πλέον άνευ ούσιαστικοϋ πε
ριεχομένου, δέν έλήφθησαν ύπ’ δψιν ύπό τών συσταθέντων ύπηρεσιακών συμβουλίων κρίσεως.
5. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ
ΤΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙΣΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Έ πί τή προόψει τής έπανασυστάσεως τών Υ πηρε
σιών Χωροφυλακής, τό Υπουργείο ν Εσωτερικών έξέδωσε, τήν 27ην Μαρτίου 1945, έγκύκλιον, διά τής ό
ποίας καθωρίζοντο τά τής μισθώσεως οίκημάτων στεγάσεως άστυ νομικών καταστημάτων, άγορας έπίπλων γραφείων και προμήθειας διαφόρων ειδών ύπη
ρεσίας ή Καθημερινής χρήσεως, προσδιοριζομένων
καί τών σχετικών πιστώσεων. Έ ν συνεχείςι, τήν
17ην Α πριλίου 1945, ό ύπουργός Εσωτερικών άπηύθυνε, πρός τούς άνωτέρους διοικητάς Χωροφυλακής
και άπάσας τάς Ύπηρεσίας Χωροφυλακής, έγκύκλιον
διαταγήν, διά τής όποίας διέγραφε λεπτομερώς, έπισημαίνων τό Κρίσιμον τής καταστάσεως, καί καθώριζε τά καθήκοντα τής άνασυνιστωμένης Χωροφυ
λακής, διά τήν παγίωσιν τής τάξεως και άσφαλείας,
έντός τοϋ πλαισίου έλευθέρας καί εύνομουμένης
Πολιτείας. Τό έγγραφον τοϋτο, δλως ίδιαζούσης ση
μασίας διά τήν Ιστορίαν τής Ελληνικής Χωροφυ
λακής, έχει ώς άκολούθως:
«Περί ληπτέων μέτρων πρός άποκατάστασιν
τής Δημοσίας Άσφαλείας και Τάξεως»
«Έκλιπόντων τών λόγων, δι’ οϋς ή Χωροφυλακή εϊχεν
άπομακρυνθή έκ τών Επαρχιών, έπαναστέλλεται ήδη αύ
τη είς τάς έν ταΐς Έπαρχίαις θέσεις. Καί πρώτοι, ώς ήτο
φυσικόν, οί Ανώτεροι Διοικηταί μετά τών έπιτελείων
των, άναχωρεΐτε διά τάς έδρας τών Διοικήσεών σας, ϊνα
προετοιμάσητε δλα τ’ άπαιτούμενα διά τήν ύποδοχήν τής
δυνάμεως τών ύφ’ ύμδς Υπηρεσιών, ήτις θ’ άκολουθήση
μετά τινας ήμέρας.
Έπί τή εύκαιρίςι ταύτη, δέν κρίνω άσκοπον νά έπιστήσω τήν προσοχήν ύμών έπί μερικών σημείων, άτινα δέον
νά εχητε ύπ’ δψιν, κατά τήν διαχείρησιν τών ζητημάτων
Δημοσίας Άσφαλείας καί Τάξεως έν τή περιφερείς σας.
1. Συμφώνως πρός τό άρθρον 1 τής Συμφωνίας τής Βάρ
534
κιζας, τής κυρωθείσης διά τής ύπ’ άριθμ. 23 τής 17.3.45
Συντακτικής Πράξεως, ή έκδήλωσις τών πολιτικών καί
κοινωνικών φρονημάτων τών πολιτών είναι έλευθέρα.
2. Συμφώνως τώ άρθρφ 3, τής Ιδίας συμφωνίας, τά πολι
τικά άδική ματα, τά τελεσθέντα άπό τής 3ης Δεκεμβρίου
1944 μέχρι τής ύπογραφής ταύτης ήμνηστεύθησαν. Έξαιροΰνται τής άμνηστίας τά συναφή κοινά άδικήματα,
κατά τής ζωής καί τής περιουσίας, τά όποια δέν ήσαν άπαραιτήτως άναγκαΐα διά τήν έπιτυχίαν τοΰ πολιτικοΰ Αδι
κήματος. Έπίσης, έξαιροΰνται τής άμνηστίας δσοι έκ
τών άνηκόντων εϊς τάς όργανώσεις τοΰ ΕΛΑΣ, ΕΛΑΝ
καί Έθνικής Πολιτοφυλακής δέν παρέδωσαν τά δπλα των
μέχρι τής 15 Μαρτίου έ.£.
3. Συμφώνως τώ άρθρφ 4, τής Ιδίας συμφωνίας, πάντες
οί συλληφθέντες ώς δμηροι πολΐται ύπό τοΰ ΕΛΑΣ,
ΕΛΑΝ ή Εθνικής Πολιτοφυλακής πρέπει νά εχωσιν
άπολυθή. "Οσοι έξακολουθοΰσι κρατοΰντες όμήρους θά
διωχθώσιν έπί άρπαγή ή παρανόμφ κατακρατήσει.
4. Κατά τό άρθρον 2, τής ίδίας συμφωνίας, καί τό είς
έκτέλεσιν αύτής Β.Δ. άπό 13.2.45, δχει άνασταλή ή ισχύς
τοΰ άρθρου 5 καθ’ άπασαν τήν χώραν πλήν τών Αθηνών,
Πειραιώς καί τών Περιχώρων αύτών καί Συνοικισμών,
ώς καί τών άρθρων 10, 12, 20 καί 95 τοΰ Συντάγματος.
Κατ’ άκολουθίαν:
α) Επιτρέπεται ή σύλληψις καί άνευ έντάλμάτος, πλήν
τών πόλεων Αθηνών, Πειραιώς, τών Προαστίων καί
Συνοικισμών, β) Αί συναθροίσεις έν γένει ύπόκεινται εϊς
άδειαν τής Αστυνομικής Αρχής, γ) Αίρεται τό άσυλον
τής κατοικίας, δ) Αίρεται τό άπόρρητον τών έπιστολών.
ε) Τά πολιτικά έγκλήματα δικάζονται ύπό τών ένορκων,
ώς καί τά τοΰ Τύπου, όσάκις ταΰτα δέν άφορώσι τόν ϊδιωτικόν βίον.
5. Κατά τό άρθρον 14 τοΰ Συντάγματος, ό Τύπος είναι
έλεύθερος καί Απαγορεύεται ή λογοκρισία. Έπίσης, Απα
γορεύεται ή κατάσχεσις τών έφημερίδων καί άλλων έντύ-
πων, είτε πρό τής δημοσιεύσεως είτε μετ’ αυτήν. Κατάσχεσις έπιτρέπεται μόνον είς τάς ύπό τοΰ είρημένου άρ
θρου τοϋ Συντάγματος και τοϋ Νόμου 5.060 «Περί Τύπου»
άναφερομένας περιπτώσεις. Κατ’ άκολουθίαν θά έκδώσητε διαταγάς, πρός τά ύφ’ ύμας όργανα, δπως προστατεύωσι τήν έλευθέραν κυκλοφορίαν τών διαφόρων έφημερίδων, είς οίανδήποτε πολιτικήν παράταξιν καί έάν
άνήκωσιν αύται.
6. Διά τήν παράνομον όπλοφορίαν καί κατοχήν καί
άπόκρυψιν δπλων, χειροβομβίδων, πυρομαχικών, έκρη
κτικών ύλών καί παντός έν γένει είδους πολεμικοΰ ύλικοϋ,
δέον νά εχητε ύπ’ δψιν τόν Νόμον 286/1914, ώς έτροποποιήθη διά τής συντακτικής πράξεως 19 τής 19.2.45, συμφώνως τφ όποίφ πδς κατέχων, μετά τήν Ιην Μαρτίου έ έ.,
τά άνωτέρω είδη ή έν γνώσει μή καταγγέλων τόν παραβά
την, τιμωρείται είς τήν ποινήν τών πρόσκαιρων δεσμών
καί δημεύσεως τής περιουσίας του. *Αρμόδια πρός έκδίκασιν τοϋ άδικήματος είναι τά δικαστήρια τών ’Εφετών
(’Εφημερίς Κυβερνήσεως, τεϋχος πρώτον, φύλλον 37,
τής 20.2.45).
7. Διά τήν δίωξιν τών φυγοδίκων, διαπραξάντων λη
στείας, δέον νά έχητε ύπ’ δψιν τόν Νόμον ΤΟΔ/1881
«περί ληστείας» καί τό άπό 19.4.1924 Ν. Διάταγμα «περί
συστάσεως έν έκάστψ Νομφ Επιτροπών έπί τής Δημοσίας
Άσφαλείας», ώς έτροποποιήθη ύπό τοϋ Ν.Δ. 107/1941,
1584/1942 καί τοϋ Νόμου 87/1943, καθ’ δ οί άνωτέρω
δύνανται νά έπικηρυχθώσιν είς ληστάς, διά τήν σύλληψιν
τών δραστών άξιοποίνων πράξεων ή τών έπικινδύνων είς
τήν δημοσίαν άσφάλειαν.
8. Διά τούς διαλαλοϋντας διάφορα συνθήματα διά τηλεβόων εχουσιν έφαρμογήν αί διατάξεις τοΰ Νόμου
5060/1931, ώς συνεπληρώθη ύπό τοϋ άρθρου 2 τοϋ Α.Ν.
τής 20.11.35, έν συνδυασμφ πρός το άρθρόν 204 τοΰ Ποινικοΰ Νόμου.
9. Διά τούς ένεργοϋντας παρανόμους έράνους δχουσιν
έφαρμογήν αί διατάξεις τοΰ Νόμου 5101/1931 «περί έράνων καί λαχειοφόρων άγορών».
10. Διά τούς έγκληματίας πολέμου νά συμμορφωθήτε
πρός τήν έγχειρηθεΐσαν ύμΐν ύπ’ άριθ. 42234/56 έ.έ.,
διαταγήν τοΰ Γενικοϋ Επιτελείου Στρατοϋ.
11. Διά τούς συνεργασθέντας μετά τοϋ έχθροϋ καί τούς
δράσαντας είς βάρος τής Ελλάδος θά συμμορφωθήτε
πρός τήν ύπ’ άριθ. 88134 άπό 9.3.45 διαταγήν τοΰ Γενικοΰ Επιτελείου Στρατοϋ, τήν κοινοποιουμένην διά τής
ύπ’ άριθ. 116/4/3 διαταγής τοΰ Αρχηγείου Χωροφυλακής, έγχειρηθείσης ύμΐν.
12. Διά τούς αύτονομιστάς τής Βορείου Ελλάδος θά
έφαρμοσθώσιν αί διατάξεις τοΰ 123 Α.Ν. «περί έσχάτης
προδοσίας».
13. Διά τήν κίνησιν τών άλλοδαπών δέον νά εχητε
ύπ’ δψιν τάς διατάξεις τοΰ Νόμου 4310 «περί κινήσεως
άλλοδαπών έν Έλλάδι» καί νά προβαίνητε είς τήν παρακολούθησιν αύτών, έν συνεργασία μετά τών Ιδρυόμενων
Κέντρων Άλλοδαπών.
14. Διά τήν δίωξιν τής ζωοκλοπής δέον νά έχητε ύπ’
δψιν τούς Νόμους ΓΩΑΣΤ καί 4936 «Περί ζωοκλοπής»
ώς καί τό Ν. Διάταγμα τής 17.1.1923 «Περί μέτρων κατά
τής ζωοκλοπής», δυνάμει τοϋ όποιου έπιτρέπεται ή έκτόπισις τών ύποπτων ζωοκλοπής ή συνεργών είς αύτήν.
15. Διά τήν προστασίαν τών ήθών νά έφαρμοσθώσιν αί
διατάξεις τοϋ Νόμου 3032 καί τοΰ άπό 11.12.1928 έκτελεστικοΰ Διατάγματος «Περί καταπολεμήσεως άφροδισίων
νοσημάτων άσέμνων γυναικών».
16. Τέλος, γνωρίζω ύμΐν, διά τήν προστασίαν τών όργά
νων Δημοσίας Άσφαλείας,. κατά τήν έκτέλεσιν τών κα
θηκόντων των, προβλέπει τό Ν. Διάταγμα 1088/1942
«Περί διώξεως άδικη μάτων τινών στρεφομένων κατά τών
όργάνων Δημοσίας Άσφαλείας», τάς δέ περιπτώσεις χρήσεως τών δπλων ύπ’ αύτών προβλέπει ό Νόμος 29/1943.
Είναι αύτονόητον δτι πάντας τούς περιορισμούς τής άτομικής έλευθερίας, δσοι έκ τών περιστάσεων έπιβάλλονται,
θά τούς έπιβάλητε μετά μεγίστης φειδοϋς καί άκρας
προσοχής.
Αί άλληλοδιάδοχοι περιπέτειαι, τάς όποίας ύπέστη ή
Πατρίς, σάς έπιβαρύνουν μέ μίαν άποστολήν τής όποίας
ούτε τό μέγεθος ούτε ή λεπτότης σας διαφεύγει.
"Ολων τά βλέμματα είναι έστραμμένα πρός ύμδς. Ή
τόσον παθοΰσα καί τόσον ταλαίπωρηθεΐσα κατά τήν κατοχήν καί τόν έμφύλιον σπαραγμόν ύπαιθρος, έχει άνάγκην άσφαλείας καί γαλήνης καί άναμένει τήν Χωρο
φυλακήν ώς έγγύησιν αύτών. Άπό τήν άρχικήν έπιτυχίαν τής άποστολής σας έξαρτδται ή δλη έπιτυχία τοΰ
έργου τής Χωροφυλακής. Ή στάσις τήν όποίαν είς πλείστας δυσχερείς στιγμάς, έπ’ έσχάτων μάλιστα, έπεδείξατο ή Χωροφυλακή, άπέσπασε τήν εύγνωμοσύνην καί
τήν συμπάθειαν καί έδημιούργησεν, άντιθέτως πρός παλαιοτέρας περιόδους, δν ρεϋμα τής κοινής γνώμης ύπέρ
αύτής. Προσπαθήσατε νά διατηρήσητε τό ρεϋμα τοϋτο
διά τήν έπωφελεστέραν έπιτέλεσιν τοΰ έργου σας.
Ή προσήνεια καί ή σύνεσις δέον νά διακρίνη τάς πρά
ξεις σας, ό ζήλος νά έμψυχώνη τήν ένεργητικότητά σας
καί ή άγάπη πρός τό κοινόν καλόν καί πρός τό καθήκον
νά ένισχύη τό θάρρος σας. Κρατείτε τών ύφισταμένων
σας καί προσπαθήσατε νά μή γίνωνται άφορμή προστρι
βών καί έπεισοδίων.
Κατά τήν έκτέλεσιν τής ύπηρεσίας των όφείλουσι νά
συνδυάζωσι τήν σταθερότητα τών άποφάσεων πρός τήν
εύγένειαν, τάς απαιτήσεις .τής Υπηρεσίας πρός τήν όφειλομένην είς έκαστον πολίτην προστασίαν καί νά μή
παρασύρωνται είς παραφοράς καί βιαίας πράξεις ή τρα
χείας καί έξυβριστικάς έκφράσεις καί έπικινδύνους προ
κλήσεις καί πολιτικάς συζητήσεις καί έκδηλώσεις πολι
τικών φρονημάτων.
Νά είναι δσον τό δυνατόν περισσότερον ψύχραιμοι
καί νά ποιώνται χρήσιν τών κατασταλτικών μέσων, μό
νον δταν τά διαλλακτικά μέσα καί ή πειθώ άποβώσιν
έπί ματαίφ, άλλά, καί τότε, νά ένεργώσι μετά σωφροσύ
νης καί νομιμότητος.
Ή Ελληνική Ποινική Νομοθεσία είναι άρκετά πλού
σια διά τήν έπιβολήν τών άναγκαίων κυρώσεων, δι’ δλα
τά άδικήματα καί είς δλας τάς περιπτώσεις, καί, ώς έκ τού
του, δέν είναι άνάγκη τά δργανα τής Χωροφυλακής νά
ύπερβαίνωσι τά δρια τών καθηκόντων των καί νά έκτρέ535
πωνται είς χειροδικίας κάί βαναυσότητας, αΐτινες θά τά
καταρρίψωσιν είς τήν συνείδησιν τοΰ Λαοΰ.
Οίαιδήποτε καί δν είναι αί πολιτικαί σας πεποιθήσεις,
ώς Ελλήνων πολιτών, ώς φύλακες τής τάξεως πρέπει
νά τάς πνίξετε είς τά μύχια τής καρδίας σας καί ώς πεποίθησιν νά εχητε μόνον τόν Νόμον καί ώς έκδήλωσιν μό
νον τήν σχολαστικώς άντικειμενικήν έφαρμογήν του.
Τό Κράτος δικαίου δέν £χει τό δικαίωμα νά μεταχει
ρίζεται τά άνήθικα δπλα, διά τών όποίων αύτό τό Ιδιον
πολεμδται. Δέν έχει δικαίωμα, τόν δόλον νά τόν πολεμδ
διά τοΰ δόλου καί τήν παράνομον βίαν διά τής παρανό
μου βίας.
Τό Κράτος δικαίου τό όποιον πασχίζομεν νά έδραιώσωμεν, δέν θά έπιβληθή διά τής βιαίας έπικρατήσεώς του,
είς τήν μίαν ή τήν δλλην μεμονωμένην περίπτωσιν, άλλά
διά τής καθολικής έμπιστοσύνης, διά τοΰ άκαταβλήτου
κύρους, τό όποιον θά άποκτήση είς τά δμματα τών καλής
πίστεως άνθρώπων έντός τής Χώρας καί έξω αύτής.
Προτιμώ τήν διαφυγήν ένός ταραξίου, παρά τήν άντί-
δρασιν τήν όποίαν προκαλεΐ ή δκνομος σύλληψίς του.
Απέναντι τών έπιδεικνυόντων βαρβαρότητα, χυδαιό
τητα, δολιότητα ή άσύστολον συκοφαντικήν μανίαν, τό
δπλον μας είναι ή ψύχραιμος δικαιοσύνη καί ό πολι
τισμός.
Σδς ζητώ νά λησμονήσητε τό αίμα πού έσεΐς καί οί
συνάδελφοί σας προσεφέρατε είς τόν βωμόν τής Πατρί
δος, νά λησμονήσητε τάς παντοίας θυσίας σας. Ό σ ο ν πε
ρισσότερον τάς λησμονήσητε έσεΐς σήμερον, τόσον πε
ρισσότερον θά σδς ένθυμηθοΰν οί Πανέλληνες είς τό
προσεχές καί τό άπώτερον μέλλον.
Είς τόν δρόμον τόν όποιον θέλω νά σδς τρέψω, δέν θέλω
ποσώς νά σδς άδυνατίσω. Απεναντίας θέλω νά σδς όπλίσω μέ τήν μεγαλυτέραν δύναμιν τήν όποίαν διαθέτετε,
μέ τήν δύναμιν τοΰ ήθικοΰ κύρους καί τής δικαιοσύνης.
Έ ν όνόματι τής ταλαιπώρου καί μεγάλης Πατρίδος μας,
σδς καλώ δλους νά βαδίσετε τόν μόνον δρόμον, ό όποιος
θά τήν φέρη είς τήν έσωτερικήν εύρυθμίαν καί τήν έξωτερικήν δικαιοσύνην».
6.
ΑΙ ΔΟΘΕΙΣΑΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΥΠΟ ΤΗΣ ΒΡΕΤΤΑΝΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
Κατά τή ν αύτήν ήμέραν τής ύπουργικής έγκυ- ·
κλίου πρός τούς άνδρας τή ς Χωροφυλακής, ό παρά
τφ Βρεττανικφ Στρατηγείφ άνώτερος άστυνομικός
σύμβουλος άπηύθυνε (17 Α π ρ ιλ ίο υ 1945), πρός τούς
παρά τ φ ’Ανωτάτφ Ά σ τυ νο μ ικ φ Συμβουλίω Ά γ
γλους άξιωματικούς, τάς κατωτέρω όδηγίας, περί
τρόπου άναδιοργανώσεως, έπανδρώσεως, έκπαιδεύσεως, λειτουργίας καί, έν γένει, άσκήσεω ς καθη
κόντων τού Σώματος Χωροφυλακής.
ΟΔΗΓΙΑΙ
Πρός τούς Ά γγλους άξιωματικούς, Αντιπροσώπους
τοΰ Άνωτάτου Αστυνομικού Συμβουλίου.
«Κατόπιν καί τών ύπ’ άριθ. ΣΡΟ άριθμός 19 τής 9ης
Απριλίου §271 έγκυκλίου καί τής ύπ’ άριθ. 11809 τής
4ης Απριλίου 1945 Διαταγής: 1. Κατωτέρω κοινοποιοΰμεν ύμΐν σχέδιον άναδιοργανώσεως τής Χωροφυλακής
καί έπανδρώσεως τών Υπηρεσιών αύτής έφ’ δλης τής έπικρατείας τοΰ Έλληνικοΰ Κράτους.
2. Αί διάφοροι φάσεις άναδιοργανώσεως καί έπανδρώ
σεως θά έφαρμοσθώσι κατά τήν κατωτέρω σειράν: α)
Έκκαθάρισις τών άξιωματικών καί όπλιτών, περιλαμβάνουσα πάντας τούς ήδη ύπηρετούντας, ώς καί τούς άνακληθησομένους έξ έφεδρείας τοΰ έτους 1933-1935. (Σημείωσις: Ή φάσις αΰτη έχει σχεδόν συμπληρωθή). β)
Επιλογή καί τοποθέτησις πάντων τών άξιωματικών τών
Επιτελείων, τών Άνωτέρων Διοικήσεων καί Διοικήσεων
Χωροφυλακής, (Σημείωσις: Ή φάσις αΰτη συνεπληρώθη,
άλλά είναι δυνατόν νά έπέλθωσι μεταγενεστέρως μετα536
βολαί τινες). γ) Επάνοδος είς τήν ύπηρεσίαν τής Χωρο
φυλακής τής είς τήν Έθνοφυλακήν άποσπασθείσης δυ
νάμεως Χωροφυλακής. (Σημείωσις: Αΰτη ήρχισεν ήδη
είς τήν περιφέρειαν τών Αθηνών. Είς τάς περιφερείας
τών έπαρχιών θέλει άρχίσει τήν 18ην Απριλίου, είς δέ
τήν Θεσσαλονίκην τήν Ιην Μαΐου. Μετά τήν Ιην Μαΐου
θέλουσιν έπανέλθει αί μεγάλαι μονάδες Χωροφυλακής).
Δύο χιλιάδες άξιωματικοί καί όπλΐται ύπολογίζεται δτι
θά έπανέλθουν είς τήν ύπηρεσίαν τής Χωροφυλακής, δ)
Εφοδιασμός τής δυνάμεως. (Σημείωσις: Στολαί καί ύποδήματα, ώς καί διάφορα έξαρτήματα έπενδύσεως, θέλουσι
διανεμηθή τήν 19ην Απριλίου. Θερινόν ύφασμα δέν
παρελήφθη άκόμη καί θεριναί στολαί θέλουσι ραφή και
διανεμηθή άργότερον, πιθανώς μέχρι 15ης Μαΐου). ε)
Βραχεία έκπαίδευσις. (Σημείωσις: Αΰτη έκτελεΐται ήδη,
τόσον είς τό Σχολεϊον Χωροφυλακής, δσον καί είς τό
Σύνταγμα Χωροφυλακής), στ) Έπάνδρωσις τών Υπηρε
σιών. (Σημείωσις: Ή όργάνωσις αΰτη, τότε μόνον θά
συμπλη ρωθή, δταν τεθώσιν ύπ’δψιν ή μών, τόσον ό άριθμός
τών διαθεσίμων άνδρών, δσον καί αί τελικαί θέσεις τών
μονάδων τής Έθνοφυλακής). Ό καθορισμός τών έπανδρωθησομένων περιφερειών θέλει διακανονισθή, έν συνεννοήσει μετά τοΰ Γραφείου Έπιχειρήσεων τοΰ Βρεττανικοΰ Στρατηγείου, ζ) Μεταφορά τών άνδρών είς τάς έδρας
τών Υπηρεσιών. Αΰτη θέλει πραγματοποιηθή, έφ’ δσον
θά ύπάρχουν διαθέσιμα μεταφορικά μέσα. Ή δύναμις τών
Υποδιοικήσεων, τών Διευθύνσεων Αθηνών, Κηφισίας
καί Πειραιώς εύρίσκεται ήδη έν ύπηρεσίςι είς τάς θέσεις
της. Τά Επιτελεία τών Άνωτέρων Διοικήσεων, θέλουσι
προηγηθή, διά νά προετοιμάσωσι τήν έγκατάστασιν τής
δυνάμεώς των. η) Τδρυσις Σχολείων διά τήν έκπαίδευσιν
τών νεοσυλλέκτων, οί όποϊοι θά προσκληθώσιν. θ) Ή
συμπεριφορά τών όργάνων τής Χωροφυλακής πρός τούς
πολίτας άποτελεΐ σπουδαιότατον παράγοντα, διά τήν έπι
τυχίαν τοΰ σκοπού δν έπιδιώκει ή άναδιοργάνωσις τού
Σώματος τής Χωροφυλακής. Κατόπιν σχετικής είσηγήσεως τοΰ Άνωτέρου Άστυνομικοΰ Συμβουλίου τοΰ Βρεττανικοΰ Στρατηγείου πρός τό Άρχηγεΐον τής Χωροφυλα
κής, τό τελευταΐον τούτο έξέδωκε γενικήν διαταγήν, άντίγραφον τής όποίας έχει ήδη κοινοποιηθή είς δλους τούς
Άγγλους άξιωματικούς, τούς άντιπροσώπους τοΰ άνω
τέρου Άστυνομικοΰ Συμβουλίου.
3. Είς τά γραφεία τής Διευθύνσεως έκάστης άστυνομικής δυνάμεως Αστυνομίας Πόλεων καί. Άνωτέρας Διοικήσεως Χωροφυλακής θέλει έγκατασταθή Άγγλος άξιωματικός, άντιπρόσωπος τοΰ Άνωτάτου Άστυνομικοΰ Συμ
βουλίου, ώς άστυνομικός σύμβουλος. Τό αύτό θέλει γίνει
καί διά τήν Άστυ νομικήν Διεύθυνσιν Θεσσαλονίκης. Ή
έγκατάστασις αΰτη προβλέπεται ύπό τοΰ πίνακος «Ο»,
τής ύπ’ άριθμ. 11809 διαταγής μας τής 4ης Απριλίου,
ήτις δύναται νά τροποποιηθή μεταγενεστέρως.
4. Τά καθήκοντα τών ώς άνω άξιωματικών συνοψίζονται
ώς άκολούθως: α) Ή ύπηρεσία τοΰ Άνωτάτου Αστυνο
μικού Συμβούλου τοΰ Βρεττανικοΰ Στρατηγείου θέλει
παρέχει, είς τούς ώς άνω άξιωματικούς, τήν κατεύθυνσιν,
τήν όποίαν θά άκολουθήσωσιν είς τάς ένεργείας των,
συμφώνως πρός τήν συνεργασίαν, ήτις έπέρχεται έκ μέ
ρους τούτου μετά τού Αρχηγείου τής Αστυνομίας Πό
λεων και τοΰ Αρχηγείου Χωροφυλακής. Έπίσης, θέλουσι
κοινοποιήσει είς αύτούς πάσας τάς έκδιδομένας παρά
τών Αρχηγείων, άμφοτέρων τών Σωμάτων, διαταγάς. β)
Θέλουσι διενεργεί έπισκέψεις και έπιθεωρήσεις δλων τών
Ύπηρεσιών, αί όποΐαι άνήκουσιν είς τήν Άνωτέραν Διοίκησιν, είς τήν όποίαν είναι έγκατεστημένοι, και θέλουσιν
ύποβάλει τάς σχετικάς εισηγήσεις, διά τήν βελτίωσιν τοΰ
τρόπου τής έκτελέσεως τής ύπηρεσίας, τών δρων τής ζωής,
τής τροφοδοσίας κλπ. γ) Δέον νά άποφεύγωσιν δπως ερχωνται είς έπαφήν μετά κατωτέρων άξιωματικών, θέλουσι
δέ τηρεί τούς δρους τής ιεραρχίας, δηλ., δέον δπως αί
ένέργειαί των πραγματοποιούνται κατόπιν έγκρίσεως τής
Άνωτέρας Διοικήσεώς καί, άν είναι δυνατόν, δέον δπως
είς έκάστην ένέργειάν των συνοδεύονται ύφ’ ένός τούλάχιστον μέλους τοΰ Επιτελείου τών Άνωτέρων Διοική
σεων. Αίτήσεις ή παράπονα, άπευθυνόμενα αύτοΐς παρά
τών άνδρών τής Χωροφυλακής άπ’ εύθείας, πρέπει νά
άπορρίπτωνται άσυζητητί. δ) Δέον νά τηρήται ήμερολόγιον τής έκτελεσθείσης ύπηρεσίας, περιλαμβάνον τά συμ
βάντα καί τήν έπί τούτων γενομένην ένέργειάν. ε) Συμφώ
νως πρός τήν σχετικήν διαταγήν ύπ’ άριθ. (Α), προσηρτημένην τή παρούση, αί σχετικαί άναφοραι συμβάντων δέον
δπως άποστέλλωνται πρός τόν Άνώτερον Άστυνομικόν
Σύμβουλον, κατά τά κεκανονισμένα. στ) Πδσαν πληρο
φορίαν, τήν όποίαν οί Αστυνομικοί Σύμβουλοι θέλουσι
συλλέξει σχετικώς πρός τήν άσφάλειαν τής περιοχής των,
δέον δπως μεταβιβάζωσι είς τάς Στρατιωτικάς άρχάς τής
έδρας των, μετά τών όποίων πρέπει νά εύρίσκωνται είς
τακτικήν έπαφήν.
5. Ό διορισθείς αρμόδιος Άγγλος άξιωματικός, διά
τήν έπιθεώρησιν τών φυλακών, θέλει έκτελεΐ καθήκοντα
άστυνομικοΰ συμβούλου παρά τφ Ύπουργφ τής Δικαιο
σύνης, διά πάντα τά άφορώντα τάς φυλακάς ζητήματα.
Αί σχετικαί όδηγίαι, αί άφορώσαι τάς αίτουμένας πληρο
φορίας δι’ έκθέσεων ή έπιθεωρήσεων φυλακών, θά άποστέλλωνται παρά τοΰ Άνωτέρου Άστυνομικοΰ Συμβου
λίου είς τούς έκπροσώπους του, διά τάς φυλακάς τάς
όποίας θά διατάσσωνται ούτοι νά έπιθεωρώσιν.
6. Ύπομιμνήσκομεν καί αύθις, δτι ή προσπάθεια έκάστου άξιωματικοϋ, διά τήν συμβολήν αύτοΰ είς τήν όργάνωσιν καί δημιουργίαν τών Σωμάτων Αστυνομίας Πό
λεων καί Χωροφυλακής είς Όργανισμούς άνωτέρας ήθικής δυνάμεως καί ώφελείας, διά τήν έπιβολήν τοΰ νόμου
καί τής τάξεως, δέον νά στηριχθή έπί αύτής ταύτης τής
ίκανότητος τών άξιωματικών, δπως δημιουργήσωσιν άτμόσφαιραν άμοιβαίας έμπιστοσύνης και συνεργασίας
μετά τών άξιωματικών τής Αστυνομίας Πόλεων καί Χω
ροφυλακής καί, είδικώς, μετά τών διοικητών τών Διοική
σεων, τών είς τάς όποίας είναι διαπεπιστευμένοι. Όρθοφροσύνη, ύπομονή, καλή διάθεσις, σκληρά έργασία καί
αύστηρά παρακολούθησις καί έπιτήρησις, έν τή έκτελέσει τών έκδιδομένων διαταγών, είναι τά στοιχεία άτινα,
έν συνδυασμφ μετά τής έπιδείξεως τοΰ προσωπικοΰ ύμών
παραδείγματος, ζητοϋμεν άπό πάντας ύμδς.
7. Είς περιφερείας τινάς ύπάρχει ή πιθανότης δτι &νιοι αστυνομικοί σύμβουλοι θά παραμείνωσιν μακράν
Βρεττανικών Μονάδων. Έχουσιν ήδη ληφθή τά κατάλ
ληλα μέτρα, διά τήν έπίλυσιν τών παρουσιασθησομένων
προβλημάτων τροφοδοσίας, κατοικίας κλπ. διά τούς άξιωματικούς τούτους».
Ζ. I. ΝΤΊΖ
Άντισυνταγματάρχης
διά τόν Άνώτερον Άστυνομικόν Σύμβουλον
Παρά τά διακηρυσσόμενα φιλελεύθερα ιδεώδη, έν
τή έννοίςι τοΰ Ελληνικού Κράτους καί τήν έντιμον
πρόθεσιν τη ρήσεως άνειλημμενων όποχρεώσεων δι*
ύπογεγραμμένης συμφωνίας, δύναται νά λεχθή δτι
ώρισμέναι διατάξεις τής έγκυκλίου διαταγής, ·ώς ή
βάσει τής συμφωνίας τής Βάρκιζας «έλευθέρα έκδήλωσις τών πολιτικών καί κοινωνικών φρονημάτων
τών πολιτών», άντί νά συντελοΰν είς τήν παγίωσιν
τής τάξεως, ερριπτον μδλλον σπέρματα διχασμοΰ
καί άναρχικών εκδηλώσεων/ Αί μέχρι..τών έκλογών
τοΰ 1946 Έλληνικαί Κυβερνήσεις, έντός τών κόλ
πων τών όποίων, άλλως τε, περιελαμβάνοντο πρό
σωπα αριστερών τάσεων, προσλαμβανόμενα κατ’ άπαίτησιν τών Συμμαχικών Ύπηρεσιών, δέν φαίνεται
νά εΐχον συναίσθησιν τών έπερχομένων θυελλών.
Τό Έλληνικόν Κράτος έπέμενε νά έφαρμόση δρους
συμφωνίας έπιβληθέντας ύπό τοΰ ΕΑΜ, τό όποιον,
έν τούτοις, ούδέποτετήν έφήρμοσεν είλικρινώς, ήδη
παρασκευάζον άπροκαλύπτως τόν νέον έμφύλιον σπα
ραγμόν. Πάντως, είς τήν έγκύκλιον αύτήν διαταγήν
τής Κυβερνήσεως, άναγνωρίζονται, διά πρώτην φο
ράν, έπισήμως αί ύπηρεσίαι τάς όποίας προσέφερεν
537
ή Χωροφυλακή εϊς τό "Εθνος, διακηρύσσεται ή εύγνωμοσύνη τοϋ Έθνους και όμολογεΐται δτι τό Κρά-
τος άπό τήν Χωροφυλακήν άναμένει τήν ασφάλειαν
καί γαλήνην τοϋ Έλληνικοϋ λαοϋ.
7. ΕΠΑΝΔΡΩΣΙΣ ΚΑΙ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
Τό Άρχηγεΐον τής Χωροφυλακής έζήτει δύναμιν 30.000 άνδρών πρός κάλυψιν τών άναγκών δλοκλήρου τής Χώρας. Ά λλ’ ό διαθέσιμος άριθμός δέν
εφθανεν ουτε τό τέταρτον τοϋ άπαιτουμένου. Ή Α γ
γλική άποστολή περιώριζε τάς άνάγκας εις 20.000
άνδρας, τοϋτο δέ διότι εύρίσκετο έν άδυναμίςι
έξασφαλίσεως είς μεγαλύτερον άριθμόν όπλισμοϋ,
ιματισμού, διατροφής κλπ. Άλλά και διά τήν ύπολογισθεΐσαν αύτήν δύναμιν παρέδιδεν όπλισμόν
και Ιματισμόν κατά μικράς δόσεις, οΰτως ώστε και
αί μετά τόσου κόπου συγκροτούμενοι μονάδες, πολλάκις καθυστέρουν τήν μετάβασίν των είς τάς έπαρ
χίας διά τάς όποίας προωρίζοντο. Άλλά καί ό παραδιδόμενος οπλισμός, έκ τών καταλοίπων τών άγγλι
κών άποθηκών, πολλάκις δέν ήτο ό κατάλληλος.
Παρεδίδοντο είκή και ώς έτυχεν δπλα διαφόρων τύ
πων, είς τήν χρήσιν τών όποίων οί όπλΐται επρεπε
νά άσκηθοϋν. Συνέβαινε δέ πολλάκις νά παραδοθοϋν είς μίαν μονάδα κιβώτια φυσιγγίων τύπου δια
φορετικού έκείνου τών παραδοθέντων δπλων, οΰτως
ώστε αί διαδικασίαι τής άλλαγής νά προκαλοϋν
νέας καθυστερήσεις. Τά παραδιδόμενα περίστροφα
ήσαν καί αύτά παλαιοϋ τύπου, δύσχρηστα καί ύπερμεγέθη, οί δέ άξιωματικοί και ύπαξιωματικοί ήρνοϋντο νά τά φέρουν δημοσίςι, λόγφ θεάματος προκαλοϋντος δυσαρέστους έντυπώσεις.
Έ ν τφ μεταξύ χρόνω ή κατάστασις είς τάς έπαρχίας
έχειροτέρευεν έπικινδύνως. Τά Τάγματα Έθνοφυλα
κής καί αί διατεθεΐσαι στρατιωτικοί μονάδες έδρων
δράστη ρίως, πρός έγκαθίδρυσιν νομίμων έξουσιών
καί άποκατάστασιν τής τάξεως. Άλλά δέν έπήρκουν
διά τό έργον τοϋτο είς δλην τήν Ελλάδα, είς τήν
ύπαιθρον ιδίως ή παρουσία των δέν έγίνετο αισθητή.
Έ πί πλέον, ή προσωρινότης τής διαμονής των, ή
συνεχής μετακίνησίς των καί ή λόγφ τοΰ όλιγαρίθμου τών άνδρών καί τής συνεχοΰς άπασχολήσεώς
των είς πολεμικά έργα άδυναμία των μονίμου έκτε
λέσεως άστυνομικών καθηκόντων, καθίστων έπιτακτικωτέραν τήν άνάγκην έπανασυστάσεως Διοι
κήσεων, Τμημάτων καί Σταθμών Χωροφυλακής.
Παρά τήν συμφωνίαν τής Βάρκιζας, αί ώπλισμέναι
συμμορίαι τοϋ ΕΛΑΣ έξηκολούθουν νά δροΰν καί
νά σπείρουν τόν τρόμον είς τούς πληθυσμούς τής
ύπαίθρου. Έκεΐ δπου δέν ύπήρχεν Εθνοφυλακή ή
μετεκινεΐτο πρός άλλην περιοχήν, αί έλασιτικαί
συμμορίαι έξώρμων άπό τά όρεινά κρησφύγετά των
καί έλεηλάτουν τά χωρία είς τά όποια έπανεγκαθί538
στων έαμικάς άρχάς. Άλλά καί έκεΐ δπου ένεφανίζετο ή Εθνοφυλακή, οί χωρικοί, κατεχόμενοι ύπό
τοϋ φόβου δτι τήν έπομένην τής άποχωρήσεώς της
θά είσήρχοντο οί συμμορΐται καί θά προέβαινον είς
άγριας άντεκδικήσεις, ήρνοϋντο νά δώσουν πληρο
φορίας καί έν γένει νά διευκολύνουν τό έργον τής
τάξεως, πολλάκις δέ, δέν έδέχοντο νά μετάσχουν
είς κοινοτικάς έπιτροπάς καί άλλα νομιμόφρονα συμ
βούλια.
Άλλά είς τάς έπαρχιακάς πόλεις ή κατάστασις δέν
ήτο καλυτέρα. Οί έαμΐται έδρων άνεμποδίστως έκ
τοΰ άφανοΰς, διότι δέν ύπήρχον κατάλληλα δργανα
παρακολουθήσεώς των. Αί πολιτικαί έπιτροπαί τοϋ
ΕΑΜ, άντί νά έκμηδενισθοϋν, έδραστηριοποίουν
άπροκαλύπτως τήν κίνησίν των είς τάς λαϊκάς μά
ζας τών πλείστων έπαρχιακών πόλεων. Όχυρούμεναι δπισθεν τής συμφωνίας τής Βάρκιζας, ύπεκίνουν, ύπό διάφορα προσχήματα, λαϊκάς συγκεντρώ
σεις καί συλλαλητήρια, είς τρόπον ώστε νά τρέ
φεται άδιακόπως τό μαχητικό ν στασιαστικό ν πνεΰμα
καί νά άπειλήται μονίμως ή διασάλευσις τής τάξεως.
Τέλος, τά κακοποιά στοιχεία έδρων πανταχοϋ, κλοπαί, ληστεΐαι καί φόνοι έσημειοΰντο είς μεγάλην
κλίμακα καθ’ δλην τήν Χώραν καί τό αίσθημα τής
άσφαλείας ήλαττοΰτο είς βαθμόν μεγαλύτερον καί
τών χρόνων τής κατοχής.
Ύπό τοιαύτας συνθήκας, ήτο εύνόητον δτι κατέφθανον καθημερινώς άπό τάς έπαρχίας έκκλήσεις
έπειγούσης άποστολής όργάνων τάξεως καί μονί
μου έπανασυστάσεως τών άρχών Χωροφυλακής. Αί
πρός τήν Κυβέρνησιν έκκλήσεις άπό τάς δικαστι
κός, δημοτικάς καί κοινοτικάς άρχάς καί λαϊκάς
έπιτροπάς, πολλάκις έλάμβανον δραματικόν χαρα
κτήρα. Πάντες άπήτουν τήν άμεσον έπαναλειτουργίαν Υπηρεσιών Χωροφυλακής, ώς μόνην σανίδα
σωτηρίας τής καταστάσεως. Άλλά καί αύτοί οί
στρατιωτικοί διοικηταί, τών Άνωτέρων Στρατιωτι
κών Διοικήσεων, έζήτουν έπειγόντως άποστολήν
όργάνων Χωροφυλακής, ώς μόνον μέσον πλήρους
άποκαταστάσεως τής τάξεως.
Ό πρόεδρος τής Κυβερνήσεως, Βούλγαρης, έξέδωσεν, έπί τέλους, τήν κατωτέρω άπόφασιν άμέσου
μετατάξεως πάντων τών άνδρών Χωροφυλακής έκ
τής Έθνοφυλακής καί οίωνδήποτε άλλων στρατιω
τικών Υπηρεσιών είς τό Σώμά των, συγχρόνως δέ τήν
είς τήν Χωροφυλακήν μετάταξιν 4.500 Έθνοφυλάκων. Χαρακτηριστικό ν είναι δτι αίτιολογεΐ τά μέτρα
ταϋτα μέ τήν άνάγκη ν παγιώσεως τής τάξεως, ΐνα
καταστή δυνατή ή προσφυγή είς τήν Λαΐκήν ετυμη
γορίαν πρό τοϋ χειμώνος 1945, ήτις δμως έπραγματοποιήθη τήν άνοιξιν 1946.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
Άριθ. Πρωτ. Ε.Π.1251
Συμπλήρωσις τής δυνάμεως τής Χωροφυλακής
διά την έποχήν τής Λαϊκής έτυμηγορίας
ΑΠΟΦΑΣΙΣ
«Έχοντες ύπ’ δψιν:
1. Τάς ύπό τάς παρούσας συνθήκας παρουσιαζομένας
δυνατότητας, 2. Τήν έπιτακτικήν άνάγκη ν τής, δσον τό
δυνατόν ταχυτέρας, άποκαταστάσεως τής άσφαλείας καί
τάξεως καθ’ δλην τήν έπικράτειαν, ήτις είναι δυνατή
μόνον έφ’ δσον ή άπαιτουμένη δύναμις Χωροφυλακής
άναλάβη νά έκτελή κανονικώς τά καθήκοντά της, 2β. Τήν
έπιτακτικήν άνάγκη ν δπως ή τάξις έμπεδωθή είς τήν Χώ
ραν έντός τοΰ φθινοπώρου τρέχοντος έτους, ΐνα καταστή
δυνατή ή προσφυγή είς τήν Λαΐκήν έτυμηγορίαν πρό τοΰ
χειμώνος, 3. Τάς είσηγήσεις τοΰ ύπουργοΰ τών Εσωτερι
κών, δστις καί είναι ύπεύθυνος διά τήν έμπέδωσιν τής τά
ξεως, (έν τφ Ύπουργείφ Στρατιωτικών Ιχουν τεθή δύο
έρωτήματα), 4. Τάς άπόψεις τοΰ ύπουργοΰ τών Στρατιω
τικών καί τοΰ ΓΕΣ, ύπό τών όποίων διοικεΐται ή Εθνοφυ
λακή, 5. Τά πορίσματα καί τάς έκτεθείσας γνώμας κατά
τάς συσκέψεις, αΐτινες έλαβον χώραν μεταξύ τών έκπροσώπων πασών τών άρμοδίων Άρχών, δηλαδή : Ύπουργεΐ
ον Εσωτερικών, Ύπουργεΐον Στρατιωτικών, Γ.Ε.Σ., Στρα
τιωτικής Βρεττανικής Άποστολής, Γραφείου Πολιτικού
Συμβούλου παρά τφ Βρεττανικφ Στρατηγείφ έν Έλλάδι
καί 6. Τά ύπομνήματα 1 καί 2 τής 7 *Ιουνίου 1945, τοϋ πο
λιτικού συμβούλου τοϋ Βρεττανικοϋ Στρατηγείου έν Έλ
λάδι, άτινα είναι συνημμένα τή πάρούση καί παρέχουσι
τάς βάσεις τής έπελθούσης συμφωνίας μετά τοΰ ύπουργοΰ
Εσωτερικών.
Ά ποφ ασίζομεν
Παραγγέλλομεν τήν άμεσον έφαρμογήν καί έκτέλεσιν
τών είς τό ύπόμνημα 2, τής 7 Ιουνίου 1945, διαλαμβανομένων ώς κάτωθι:
Ι.Έ κπαιδευόμενον προσωπικόν Χωροφυλακής:
α) Τό Ύπουργεΐον τών Στρατιωτικών θά έκδώση πάσας
τάς άπαιτουμένας διαταγάς, διά τήν άμεσον άπόλυσιν καί
σύγχρονον μετάταξιν είς τήν Χωροφυλακήν 1483 χωρο
φυλάκων, οΐτινες ύπηρετοϋσιν άκόμη είς τήν Εθνοφυλα
κήν, β) τό ΓΕΣ θά διαθέση τήν άπαιτουμένην δύναμιν
Εθνοφυλακής διά καθήκοντα φυλάξεως είς τήν περιοχήν
τών Αθηνών, είς άντικατάστασιν 485 χωροφυλάκων, οΐ
τινες θά διατεθώσιν άλλαχοϋ ύπό τοΰ Αρχηγείου τής
Χωροφυλακής, γ) τό ΓΕΣ θά διαθέση δύναμιν Εθνοφυ
λακής διά καθήκοντα φυλάξεως είς τήν περιοχήν Θεσσα
λονίκης, είς άντικατάστασιν 140 χωροφυλάκων τής Διευθύνσεως Αστυνομίας καί 323 χωροφυλάκων τής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας, οΐτινες θά διατεθώσιν άλ-
λαχοΰ ύπό τοϋ Αρχηγείου Χωροφυλακής, δ) τό ΓΕΣ
θά διαθέση είς τό Άρχηγεΐον Χωροφυλακής πλήρη έξοπλισμόν διά 560 χωροφύλακας.
II. Μή έκπαιδευμένον προσω πικόν: Τό Ύπουρ
γεΐον Στρατιωτικών θά έκδώση τάς άναγκαιούσας διαταγάς πρός τό ΓΕΣ διά τήν άμεσον μετάταξιν είς τήν Χωρο
φυλακήν 4.000 έθνοφυλάκων, μετά τοΰ ίματισμοΰ των
καί άναγκαίου έξοπλισμοΰ των. Πρός τοϋτο, τό Άρχηγεΐ
ον Χωροφυλακής θά ύποβάλη τήν λεπτομερή αΐτησίν
του είς τό ΓΕΣ, μέ κοινοποίησιν πρός τόν Άρχηγόν τής
ένταϋθα Βρεττανικής Στρατιωτικής Άποστολής, δστις
καί παρακαλεΐται νά κοινοποιήση λεπτομερές σχέδιον
έκτελέσεως τής παρούσης. Ό ύπουργός τών Εσωτερικών
θά λάβη τά άναγκαιοϋντα μέτρα πρός στρατολόγησιν
τών άπαιτουμένων είσέτι χωροφυλάκων—4.000—συμφώνως πρός τό ύπόμνημα Νο 2, τής 7 Ιουνίου 1945. Τό
Ύπουργεΐον Στρατιωτικών καί ΓΕΣ δέον νά εχωσιν ύπ’
δψιν δτι, έάν αί συνθήκαι τό έπι βάλλουν, πιθανόν κατά
τόν προσεχή Ιούλιον νά αίτηθή ή μετάταξις καί έτέρων
2.000 έθνοφυλάκων είς τήν Χωροφυλακήν».
Έν Άθήναις τή 13 Ιουνίου 1945
Ό Πρόεδρος τής Κυβερνήσεως
Π. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ
Τήν έπομένην τής πρωθυπουργικής άποφάσεως
καί άφοΰ έμεσολάβησε σειρά διαβημάτων τοΰ Α ρ
χηγείου Χωροφυλακής καί τής Βρεττανικής Άποστο
λής, τό Ύπουργεΐον Στρατιωτικών κατέπνιξε τάς
άντιρρήσεις τοΰ Επιτελείου. Δι’ έγγράφου του, τής
14 Ιουνίου 1945, διέταξε τήν άμεσον έπάνοδον είς
τό Σώμα πάντων τών ύπηρετούντων είς τήν Έθνοφυλακην καί τάς στρατιωτικός μονάδας ή άλλας Ύ πη
ρεσίας άνδρών τής Χωροφυλακής. Ούτως έξοικονομήθησαν περί τάς τρεις χιλιάδας άκόμη άνδρες, οί
όποιοι ήσκημένοι, συντεταγμένοι καί πειθαρχημένοι, έν πλήρη όργασμω ύπηρεσίας, ώς ήσαν, διεσκορπίσθησαν άνευ χρονοτριβής πρός άνασύστασιν Α
στυνομικών Τμημάτων είς διαφόρους έπαρχιακάς
πόλεις. Περί Σταθμών τής ύπαίθρου δέν έγένετο
άκόμη λόγος, διότι δέν ύπήρχον έπαρκεΐς δυνάμεις
πρός έπάνδρωσίν των. Έ ν τούτοις, ή ύπαιθρος, τήν
όποίαν έλυμαίνοντο είσέτι αί έλασιτικαί συμμορίαι
καί τά άλλα κακοποιά στοιχεία, σπανίως δέ καί
κατά περιοδικά διαστήματα έφθανον £ως έκεΐ δυνά
μεις τής Εθνοφυλακής, είχε μεγάλη ν άνάγκη ν Χω
ροφυλακής. Ώ ς έκ τούτου, αί έκκλήσεις πρός άπο
στολήν μεγαλυτέρων δυνάμεων, πρός άνασύστασιν
τών Σταθμών τής ύπαίθρου, συνεχίζοντο έξ δλης τής
Ελλάδος. Ά λλά καί οί στρατιωτικοί διοικηταί, ώς
καί οί διοικηταί τών Ταγμάτων Εθνοφυλακής, έζήτουν έπειγόντως τήν άποστολήν άνδρών Χωροφυλα
κής, πρός άνασύστασιν τών Σταθμών τής ύπαίθρου.
Χαρακτηριστική είναι ή κατωτέρω άναφορά, τοΰ
άνωτέρου στρατιωτικοΰ διοικητοΰ Στερεας Ελλάδος,
άντιστρατήγου Α. Σπανοπούλου:
539
Άριθ. Πρωτ. Ε.Π. 551
Άθήναι 22-5-1945
Ή Άνωτέρα Στρατιωτική Διοίκησις
Στερεός Ελλάδος
Π ρ ός
τό Ύπουργείον Εσωτερικών - Διεύθυνσιν Χωροφυλακής
Έ ν τα ϋ θ α
«Περι έγκαταστάσεως Άρχών Χωροφυλακής
είς περιοχήν Άγράφων»
«Λαμβάνω τήν τιμήν νά άναφέρω δτι, διά τήν άσφάλειαν
τής περιοχής τής ύπαχθείσης είς τήν δικαιοδοσίαν ή
μών, προωθήθησαν τμήματα Έθνοφυλακής είς άστικά
κέντρα και κατφκημένους τόπους, βατούς είς αύτοκίνητα,
καθ’ δσον, λόγοι διατροφής αύτών δέν έπιτρέπουσι τήν
μόνιμον έγκατάστασιν δυνάμεων μακράν τών όδικών συγ
κοινωνιών, λόγφ τοϋ έφαρμοζομένου συστήματος έφοδιασμοϋ.
Περιοχαί τινες δμως, καί ίδίςι ή περιοχή Άγράφων
τοΰ Νομοϋ Εύρυτανίας, έκφεύγουσι τών δυνατοτήτων τής
Έθνοφυλακής καί μόνον άπλή έπιτήρησις τούτων έκτελεΐται, δι’ άποστολής, περιοδικώς, άποσπασμάτων πρός
τήν κατεύθυνσιν ταύτην, διότι ή μόνιμος έγκατάστασις
έν αύταΐς τμημάτων Έθνοφυλακής προσκόπτει εϊς τούς
άνωτέρω λόγους έφοδιασμοϋ, διότι ό έφοδιασμός τής
Έθνοφυλακής ένεργεΐται μερίμνη τών Άγγλικών Άρχών,
χρησιμοποιουμένων ώς μεταφορικών μέσων αύτοκινήτων.
Ή χρησιμοποίησις διά τάς μεταφοράς φορτηγών και κτη
νών δέν είναι δυνατή, λόγφ έλλείψεως άφ’ ένός τοιούτων
και άφ’ έτέρου λόγφ τών μεγάλων άποστάσεων τής περιοχής Άγράφων άπό τής πλέον έγγυτέρας πρός ταύτην
όδοΰ βατής είς αύτοκίνητον.
Παρακαλώ δθεν ύμας, δπως εύαρεστούμενοι διατάξητε
τήν έπάνδρωσιν τών Αστυνομικών Σταθμών Εύρυτανίας,
και ίδίςι τής Ύποδιοικήσεως τής περιοχής Άγράφων,
έπειγόντως καί πρό τής έπανδρώσεως τών Σταθμών οίασ
δήποτε άλλης.
Εύκταϊον θά ήτο, δπως ή Ύποδιοίκησις Χωροφυλακής
Άγράφων έπανδρωθή δι’ ένισχυμένης δυνάμεως, £στω
καί είς βάρος τής δυνάμεως τής Διοικήσεώς Χωροφυλακής
Καρπενησίου, ένθα ύπάρχουσι τμήματα Έθνοφυλακής
καί, ώς έκ τούτου, καί μικροτέρα δύναμις Χωροφυλακής,
εϊς τε τήν Διοίκησιν Χωροφυλακής καί τούς Σταθμούς
τής περιοχής ταύτης, θά δύναται ν’ άντεπεξέλθη ίκανοποιητικώς».
Χ άρις εϊς τήν συγκέντρω σιν καί έπανασυγκρότησ ιν πασών τών παλαιών διεσκορπισμένων ή διαλελυμένων δυνάμεων, τή ν είς τούς κόλπους τοΰ Σώμα
τος έπάνοδον τών άπεσπασμένων είς τή ν Μ εραρχίαν
Έ θνοφυλακής ή άλλας στρατιωτικάς Ύ π η ρεσ ίας καί
τή ν ύποχρεω τικήν παράτασιν τή ς ύπηρεσίας τών
έφέδρων ή άνευ θητείας όπλιτών, κατωρθώθη νά
συγκροτηθή πρός διάθεσίν δ ι’ άσκησ ιν άστυνομικών καθηκόντων είς τάς έπαρχίας δύναμις έκ 10.500
όπλιτών. Ά λ λ ά , ώς εΐπομεν, καί ή δύναμις αυτη ήτο
πολύ κάτω τοΰ έλαχίστου όρίου τών άναγκών τή ς
540
Χωροφυλακής πρός παγίω σιν τή ς τάξεως άνά τή ν
Ε λλ ά δα . Ώ ς μόνην λύσιν, εστω καί προσω ρινής
θεραπείας τής καταστάσεως, ή Κ υβέρνησις άνεζήτησε τή ν άπόσπασιν ή μάλλον ένσωμάτωσιν, είς
τή ν Χωροφυλακήν, άνδρών έκ τών Ταγμάτων τής
Έθνοφυλακής.
Ά λ λ ’ έν φ ή Χωροφυλακή έζήτει, πρός πλήρη
έκπλήρω σιν τή ς άποστολής της, δύναμιν 30.000
άνδρών, ή Βρεττανική Α π ο σ το λ ή , ή όποία έν τούτοις έν άρχή είχε συμφωνήσει είς συγκρότησιν δυ
νάμεως τουλάχισ τον 20.000 άνδρών, ήδη ένέκρινε
τή ν μετάταξιν μόνον 4.000 έθνοφυλάκων. Τοΰτο ώφείλετο καί είς τή ν έλλειψ ιν επαρκών μέσων όπλισμοΰ καί έφοδιασμοϋ, άλλά, κυρίως, είς τήν έπιθυμίαν τής Βρεττανικής Ά π ο σ το λ ή ς, δπως μή διαταραχθή έκ τής άθρόας εισ δοχής έθνοφυλάκων τό
πνεΰμα τή ς πειθαρχίας καί τής συναισθήσεως τής
άστυνομικής άποστολής τών άνδρών τοΰ Σώματος
τή ς Χωροφυλακής.
Ούτως, ή δύναμις τή ς Χωροφυλακής εφθασε τούς
14.500 άνδρας καί, με μόνην τή ν δύναμιν αύτήν, θά
έπρεπε νά άποκαταστήση τή ν τά ξιν καί νά έμπεδώση
τή ν άσφάλειαν είς όλόκληρον τή ν Χώραν. Ά λ λ ’
έν φ ή δύναμις αύτή, κατανεμομένη είς μικρά τμήμα
τα, διεσκορπίζετο έν τά χει είς τάς έπαρχίας, τό Ά ρ χη γεϊον Χωροφυλακής έλάμβανε σύντονα μέτρα
πρός φ υσιολογική ν αύξησιν τής δυνάμεως διά στρα
τολογίας καταλλήλων νέων καί άποστολής των πρός
έκπαίδευσιν είς Χανιά, Ρέθυμνον, Η ρ ά κ λ ειο ν , Πά
τρας, Ά γ ρ ίν ιο ν καί είς άλλα είς περίχωρα τών Α
θηνών ή άνά τάς έπαρχίας ίδρυθέντα ή άνασυσταθέντα παραρτήματα τή ς Σ χολής Χωροφυλακής. Ού
τως, άν δέν έμεσολάβει ό συμμοριτοπόλεμος, ό ό
ποιος άνέτρεψεν άρδην τή ν κατάστασιν, ή δύναμις
τή ς Χωροφυλακής θά ηϋξανε κατ’ έτος όμαλώς, διά
προσθήκης έκπαιδευμένων καταλλήλως στοιχείω ν,
ώστε έντός όλίγω ν έτών νά έπαρκή πλήρως διά τήν
άποστολήν της.
Τό πρόγραμμα τή ς έκπαιδεύσεως τών μαθητών
χωροφυλάκων, άπετέλεσεν άντικείμενον ζωηρών δια
φωνιών μεταξύ τοΰ Α ρ χ η γείο υ Χωροφυλακής καί
τή ς Βρεττανικής Ά π ο σ το λ ή ς. Τ ό Ά ρ χ η γ εΐο ν , προβλέπον εν τινι μέτρφ καί τάς έπερχομένας θυέλλας
τοΰ συμμοριτισμοΰ, έπεθύμει δπως, οί νέοι χωροφύ
λακες, λάβουν εστω καί στοιχειώ δη πολεμικήν έκπαίδευσιν, άσκούμενοι είς τή ν χ ρ ή σ ιν τών νέων δ
πλων, μυούμενοι είς τό πνεΰμα τή ς στρατιω τικής
πειθαρχίας καί έμποτιζόμενοι μέ φωτεινά διδάγμα
τα καθήκοντος καί θυσίας είς άγώνας ύπέρ τή ς Πα
τρίδος. Ά ντιθέτω ς, ή Βρεττανική Α π ο σ το λ ή , δι*
έγγράφου άπαντήσεως τή ς 21 Δεκεμβρίου 1945, ώριζεν δτι, «τό £ργον τής Χωροφυλακής είνα ι τό τή ς
έξω πλισμένης δυνάμεως, ή ς τό καθήκον είναι ή διώτή ρησ ις τώ ν Νόμων καί τή ς τάξεως» καί δτι, «έάν
προκύπτη κατάστασις, χρήζουσα τήν χρησιμοποίησιν σημαντικής ένόπλου δυνάμεως, αύτη δέον δ
πως άναληφθή ύπό τοϋ Στρατοϋ καί ούχί τής Χωρο
φυλακής». Κατά τήν Βρεττανικήν Ά ποστολήν «δ
σον όλιγώτερον ή Χωροφυλακή χρησιμοποιεί δ
πλα, τόσον μεγαλυτέρα θά είναι ή έπιρροή τών άν
δρών της καί, γενικώς, ή έμπιστοσύνη τοϋ κοινοϋ».
Κατά συνέπειαν «ή έκπαίδευσις τών μαθητών χωρο
φυλάκων δέον νά άποβλέπη μάλλον είς τήν άνάπτυξιν άστυνομικής νοοτροπίας μεταξύ των ή στρα
τιωτικής. 'Ως έκ τούτου είναι περιττόν και μάλιστα
άνεπιθύμητον νά έκπαιδεύωνται χωροφύλακες ώς
μάχιμοι Στρατιωτικών Μονάδων». Προφανώς, οί Ά γ
γλοι όργανωταί, εϊχον ύπ’ δψιν των τήν έν Άγγλίςι
ήρεμον μεταπολεμική ν κατάστασιν και έπέμενον νά
άγνοοϋν τούς έπερχομένους είς τήν Ελλάδα φοβε
ρούς έθνικούς κινδύνους, είς τήν άντιμετώπισιν τών
όποίων ή Χωροφυλακή ήτο τεταγμένη νά πρωτοστατήση καί πάλιν. Μετά πολλοϋ κόπου, τό Ά ρχηγεΐον
Χωροφυλακής, έπέτυχεν, έν εΐδει συμπληρωματικής
έκπαιδεύσεως, τήν έξάσκησιν τών δοκίμων χωροφυ
λάκων είς στοιχειώδεις τινάς πολεμικάς άσκήσεις,
ώς ή ρΐψις χειροβομβίδων, ή χρήσις αύτομάτων
δπλων κλπ.
Έπρόκειτο νά έπαναρχίση άμέσως καί ή λειτουρ
γία τής Σχολής Δοκίμων Άξιωματικών, άναβληθεΐσα
καί αύτή λόγφ τοΰ συμμοριτοπολέμου. Πράγματι,
λόγφ τής άπό μακροϋ χρόνου (1940) διακοπής τής
λειτουργίας τής Σχολής Δοκίμων Άξιωματικών, ύπήρχον είς σημαντικόν άριθμόν ύπαξιωματικοί ήσκημένοι καί ίκανοί, έκ τών όποίων μάλιστα πολλοί
είχον καί δράσει ήρωικώς, εϊτε κατά τόν Έλληνοϊταλικόν πόλεμον και είς τήν Μέσην Ανατολήν
εϊτε έπί κατοχής καί κατά τά Δεκεμβριανά, μετά
σειράς προτάσεων έπ’ άνδραγαθίςι, καί δι* έξαιρέτους πράξεις. Προαγόμενοι είς άνθυπομοιράρχους,
θά άπετέλουν άριστα στελέχη τών δρωσών, άνά τάς
έπαρχίας, μονάδων Χωροφυλακής, πρός μετ* εύψυχίας καί έπιγνώσεως τοΰ καθήκοντος έπιτέλεσιν
τής άποστολής ταύτης, κατά τάς κρίσιμους έκείνας
στιγμάς. Έ κ τής λειτουργησάσης κατά τά έτη 19461949 Σχολής όπλιτών καί τά Παραρτήματα αύτής
έξήλθον 10.019 χωροφύλακες καί 673 ύπενωμοτάρχαι.
8. Η ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
ΚΑΙ Ο ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΩΝ
Εύθύς ώς άπεστάλησαν τά πρώτα τμήματα Χωρο
φυλακής, πρός άνασύστασιν τών Αστυνομικών Υ π η
ρεσιών τών έπαρχιών, έγεννήθη σοβαρόν πρόβλημα,
ώς πρός τάς ύπηρεσιακάς σχέσεις τών όργάνων τής
τάξεως καί τών Στρατιωτικών Ά ρχών. Τό πρόβλημα
τοϋτο έπέφερε, πολλάκις, σύγχυσιν έν τή έκτελέσει
τής ύπηρεσίας καί ώδήγει είς προστριβάς. Βάσει
τοϋ Α.Ν.471 /1945, άλλά καί τών βασικών κατευθύν
σεων τάς όποίας έδιδεν ή Βρεττανική Άποστολή,
τό Σώμα τής Χωροφυλακής άπετέλει κυρίως άστυνομικήν μονάδα αύτοκέφαλον καί ώφειλε νά δρφ
αύτοτελώς, λογοδοτοϋν μόνον πρός τάς προϊσταμένας Ά ρχάς του (Ύπουργεΐον Εσωτερικών καί
Ά ρχηγεΐον Χωροφυλακής), παρά τών όποίων καί
θά έλάμβανε διαταγάς. Ή άποψις αύτή έστηρίζετο
είς τά άρθρα 1,4,5 καί 6 τοϋ Νόμου 471, τά όποια
ώριζον: 1. Ή Χωροφυλακή είναι Σώμα καί δχι
Ό π λ ο ν τοϋ Στρατοϋ, 2, Ή Χωροφυλακή ύπάγεται
ύπό τήν δικαιοδοσίαν τοΰ Υπουργείου Εσωτερικών,
3. Ή μέχρι τοΰδε άρμοδιότης καί δικαιοδοσία τοΰ
Υπουργείου Στρατιωτικών, έπί τών Υπηρεσιών τής
Χωροφυλακής καί έπί τών άνδρών αύτής άνήκουσα
αύτφ, έκ τών διαφόρων Νόμων καί Κανονισμών,
μεταβιβάζεται είς τόν ύπουργόν τών Εσωτερικών,
4. Οί διοικηταί Σωμάτων, Στρατιωτικών Καταστημά
των καί Υ πηρεσιών καί οί στρατιωτικοί έν γένει,
ούδεμίαν δικαιοδοσίαν καί άρμοδιότητα εχουσι έπί
τών Υπηρεσιών τής Χωροφυλακής καί έπί τών άν
δρών αύτής.
Άντιθέτως, οί κατά περιοχάς στρατιωτικοί διοικηταί ίσχυρίζοντο, δτι αί διατάξεις τοΰ Νόμου αύτοΰ
προϋποθέτουν ήσυχον καί είρηνικήν κατάστασιν,
κατά τήν όποίαν τά δργανα τής Χωροφυλακής θά
ήσκουν αύτοτελώς καί μόνα αύτά τά άστυνομικά
καθήκοντα, συλλήψεως κακοποιών στοιχείων, τηρήσεως τής τάξεως καί έπιβολής τοΰ κράτους τοΰ
Νόμου. Ά λ λ ’ ήδη, δτε, λόγφ τής μή τη ρήσεως ύπό
τών κομμουνιστών τής συμφωνίας τής Βάρκιζας,
καί τής δράσεως τών συμμοριών, όλόκληρος ή Ε λ
λάς έτέλει έν πολεμικφ συναγερμφ καί άπετέλει θέ
ατρο ν πολέμου, τό κύριον βάρος τής έθνικής άσφα
λείας έφερον αί στ ρατιωτικαί δυνάμεις. 'Ως έκ τούτου,
αί σχετικαί διατάξεις τοϋ Νόμου 471/1945 έπρεπε
νά θεωρηθοϋν ώς άτονοΰσαι προσωρινώς καί νά
ληφθοϋν ύπ’ δψιν τά προβλεπόμενα ύπό προγενεστέ
ρων Νόμων. Οί κατά περιοχάς στρατιωτικοί διοικηταί, οί όποιοι εϊχον τήν εύθύνην τής, διά τών δπλων,
πατάξεως τής άνταρσίας καί τής άποκαταστάσεως
τής έθνικής άσφαλείας, επρεπε νά άσκοΰν έξουσίαν
έπί πασών τών Υπηρεσιών, αί όποΐαι έτέλουν έν τή
ύπηρεσίςι τοΰ σκοποΰ τούτου. Ιδιαιτέρως ή Χωρο
φυλακή, λόγφ τής λίαν ένεργοϋ συμμετοχής της είς
τόν έθνικόν άγώνα, άκόμη καί είς πολεμικάς έπιχειρήσεις, έπρεπε νά θεωρηθή πολεμικόν Σώμα, δεχό541
2. Είναι δμως ένδεχόμενον, μέχρι τής ώς άνω ήμερομηνίας καί όλίγον χρόνον πέραν ταύτης, είς τινας περιοχάς
τοϋ Κράτους, νά μή καταστή δυνατή ή έγκαιρος έμφάνισις
τής Χωροφυλακής είς τήν ύπαιθρον διά τής έπανδρώσεως
τών Σταθμών Χωροφυλακής, καί νά μή έχωσιν όργανωθή τά
άναγκαιοϋντα καταδιωκτικά άποσπάσματα, διά τήν πλή
ρη έξάσκησιν τών καθηκόντων άσφαλείας.
Διά τήν περίπτωσιν ταύτην, ή Εθνοφυλακή, θά συνέ
χιση, είς τάς ώς άνω άναφερομένας περιοχάς, τήν έκτέλεσιν τών καθηκόντων τηρήσεως τής τάξεως καί τής
άσφαλείας, μέχρις δτου ή Χωροφυλακή δυνηθή νά άνα
λάβη τά καθήκοντά της πλήρως.
Ό χρόνος μεταβιβάσεως τών άρμοδιοτήτων καί είς τάς
περιοχάς ταύτας, θά καθορισθή άπό κοινοϋ μεταξύ τών
Άριθ. Έμπ. Πρωτ. 905629
Διοικήσεων Χωροφυλακής καί τών Στρατιωτικών Διοι
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
κήσεων.
3. Όπωσδήποτε δμως, συχνοτέρα ή πρότερον θά είναι
Υπουργεία Στρατιωτικών καί Εσωτερικών
ή συνεργασία Στρατοϋ καί Χωροφυλακής, διά τήν έμπέΔΙΑΤΑΓΗ
δωσιν τής τάξεως καί τήρησιν τής άσφαλείας, ώς έκ τών
1.
Έκτακτοι άνάγκαι τής Χώρας έπέβαλον τήν, μέχρι είσέτι ύφισταμένων άνωμάλων συνθηκών, εις τινας περιτοϋδε, ένάσκησιν τών καθηκόντων τηρήσεως τής τάξεως
φερείας τοΰ Κράτους.
καί τής άσφαλείας ύπό τοϋ Στρατοϋ καί τήν έν γένει άνά"ΐνα ή συνεργασία αΰτη είναι καρποφόρος καί λυσι
μιξίν του είς τάς άρμοδιότητας τών Σωμάτων Άσφαλείας.
τελής, θά άπαιτηθή έκ μέρους τών βαθμοφόρων Στρατοϋ
Ή δη, όπότε αί άνάγκαι αύται, σύν τφ χρόνφ, παρέρ
καί Σωμάτων Άσφαλείας: Αμοιβαία κατανόησις έν τή
έκτελέσει τών κοινών τούτων καθηκόντων. Άπλούστευχονται, τά δέ Σώματα Άσφαλείας άνέκτησαν τήν δύναμίν
των, καθωρίσθη διά νόμου δπως, άπό τής 15 Σεπτεμβρίου
σις τών διατυπώσεων έπεμβάσεως τοΰ Στρατοϋ, έν τφ
γενικΑ πάντοτε πλαισίφ τών ύφισταμένων διατάξεων Νό
καί έφεξής, άρθώσι τά άνωτέρω καθήκοντα καί άρμοδιότητες άπό τόν Στρατόν καί άναληφθώσι τά άνωτέρω καθή
μων καί Κανονισμών. Άνάπτυξις πρωτοβουλίας καί τακοντα καί άρμοδιότητες καί αδθις άπό τά Σώματα Άσφα
χύτης ένεργείας, άμφοτέρωθεν, διά τήν περίπτωσιν σοβαράς διασαλεύσεως τής τάξεως ή ταραχών έν γένει. Παρα
λείας, ώς καί πρότερον συνέβαινεν τοΰτο έν τή ήμετέρα
μερισμός πάσης ύπερβολής, έν τή χρήσει τών έκατέρωΧώρςι.
θεν δικαιωμάτων των, προκειμένης κοινής ένεργείας. Α πο
Ή μεταβίβασις αύτη θά γίνη, ώς έν παραγράφφ II
φυγή πάσης διακρίσεως τών πολιτών. Γνώμων τής ένερ
τής ύπ’ άριθ. 166627/5.9.45 Διαταγής τοΰ ύπουργείου τών
γείας τών στελεχών έσεται ή τήρησις τής τάξεως καί τής
Στρατιωτικών διαγράφεται. Ή τ ο ι: έκάστη Άνωτέρα Διάσφαλείας καί ή έφαρμογή τοΰ νόμου κατά παντός παρα
οίκησις Χωροφυλακής, εύθύς ώς είναι έτοιμη ν’ άναλάβη
βάτου τών διατάξεων αύτοϋ, οίασδήποτε άποχρώσεως καί
τήν εύθύνην διά τήν άσφάλειαν καί τήν τάξιν τής οίκείας
άν είναι ούτος. Καλός ύπολογισμός καί άκριβής στάθμισις, τόσον διά τό έπίκαιρον τών αίτήσεων έπεμβάσεων
της περιοχής, θ’ άναφέρη περί τούτου είς τό Ύπουργεΐον
τοΰ Στρατοϋ, δσον καί διά τήν άπαιτουμένην δι’ έκάστην
Εσωτερικών. Τήν άναφοράν της ταύτην όφείλει νά κοινοποιή πρός τήν άρμοδίαν Άνωτέραν Στρατιωτικήν Διοίκηκοινήν ένέργειαν δύναμιν.
σιν (ήτοι Στρατιωτικήν Διοίκησίν Κρήτης ή Στρατιωτι4. Κρίνεται έπίσης άναγκαΐον νά τονισθή δτι καί είς
κήν Διοίκησίν Νήσων Αίγαίου), καί έν ταυτφ καί πρός
τάς κοινάς άκόμη ένεργείας, είς τό εργον των, τά άστυνοτάς Πολιτικάς Ά ρχάς τής περιφερείας της, δηλ. τόν νο
μικά καθήκοντα (έρευναι, συλλήψεις, κατασχέσεις κλπ.)
μάρχην καί τόν εισαγγελέα, ώς έπίσης καί τόν γενικόν
θ’ άναλαμβάνωνται ύπό τών στελεχών τής Χωροφυλακής,
διοικητήν, είς &ς περιοχάς ύπάρχει τοιοΰτος. Ό ύπουρώς έχόντων τήν πλήρη πρός τοϋτο άρμοδιότητα.
γός τών Εσωτερικών, άμα τή λήψει έκάστη ς άναφορδς
5. Τέλος, δέον νά κατανοηθή ύφ’ άπάντων δτι είσερχόκαί έφ’ δσον συμφωνεί πρός αύτήν, θ’ άναφέρη έγγράφως
μεθα προοδευτικώς είς τήν δμολότητα καί δτι ή ταχεία
πρός τόν πρωθυπουργόν, κοινοποιών συγχρόνως τήν άνα
έπάνοδος είς αύτήν, τόσον έπιθυμητή διά τήν Χώραν,
φοράν του ταύτην πρός τόν ύπουργόν τών Στρατιωτικών
έξαρτάται κυρίως άπό τήν δρδσιν τών- στελεχών Στρατοϋ
καί Χωροφυλακής, άτινα δέον νά έξαρθώσιν είς τό ύψος
καί τόν ύπουργόν τής Δικαιοσύνης. Ό κ. πρωθυπουργός,
έάν δέν ύπάρχη άντίρρησις, θά έκδίδη διαταγήν, διά τήν
τών περιστάσεων».
ώς άνω μεταβίβασιν κατά τήν προτεινομένην ήμερομηνίαν. Ή διαταγή αύτη τοϋ κ. πρωθυπουργοϋ θά κοινοποιήται
Ό λ ίγ ο ν βραδύτερον, τή ν 26ην Σεπτεμβρίου 1945,
έξεδόθη κατ’ άπαίτησιν τή ς Βρεττανικής Ά π ο σ το
άμέσως ύπό τοϋ ύπουργοΰ τών Στρατιωτικών είς τήν
λής ό Α.Ν . 565 «περί άναλήψεως ύπό τών Σωμάτων
άρμοδίαν Άνωτέραν Στρατιωτικήν Διοίκησίν ή ΣτρατιωΆ σ φ α λ εία ς τή ς δημοσίας τάξεως καί άσφαλείας
τικήν Διοίκησίν Κρήτης ή Στρατιωτικήν Διοίκησίν Νή
καθ’ άπασαν τήν Ε πικράτειαν», ό όποιος δίησφάλισων Αίγαίου.
μενον διαταγάς παρά τή ς άνωτάτης έπιτοπίου στρα
τιω τικής Α ρ χ ή ς .
Έ π ειδ ή α ί διαφωνίαι αύταί έδημιούργουν σοβαράς άνωμαλίας, άντιφατικαί δέ άναφοραι στρα
τιωτικών καί Αστυνομικών Ά ρ χ ώ ν εφθανον είς τάς
Α θ ή να ς, ή Κ υβέρνησις έσπευσε νά καταβάλη προσ
πάθειαν πρός συμβιβασμόν τώ ν άπόψεων, δ ι’ άπρόσκοπτον συνέχισ ιν τοϋ έργου Στρατοϋ καί Χωρο
φυλακής. Ούτω, διά κοινής άποφάσεως τών ύπουρ
γών Στρατιωτικών καί Ε σω τερικώ ν, διαβιβασθείσης
είς άπαντα τά στελέχη τοϋ Στρατοϋ καί Χωροφυλα
κής, καθω ρίσθησαν τά άκόλουθα:
542
ζε τήν αύτοτέλειαν τής Χωροφυλακής, άφήνων,
πάντως, άνοικτάς τάς θύρας διά τήν, είς περιπτώ
σεις άνάγκης, συνεργασίαν μετά τών Στρατιωτικών
Άρχών. Ήκολούθησε, τήν 16 Νοεμβρίου 1945,
έπεξηγηματική πρός τάς Στρατιωτικάς Άρχάς δια
ταγή τοϋ Υπουργείου Στρατιωτικών, βάσει τής ό
ποίας καθωρίζετο δτι, τά ακόλουθα θέματα επαυον
νά άνήκουν είς τήν δικαιοδοσίαν τών Στρατιωτικών
Άρχών και περιήρχοντο εις τήν αποκλειστική ν δι
καιοδοσίαν τής Αστυνομίας Πόλεων και τής Χω
ροφυλακής:
α) Ζητήματα κοινού ποινικού Νόμου, β) Κίνησις
και δράσις τών άναρχικών έκτος τών Στρατιωτι
κών Τμημάτων, γ) Κίνησις και δρασις συμμοριών,
δ) Άνεύρεσις και περισυλλογή τοΰ άποκρυβέντος
ύπό τοΰ ΕΛΑΣ όπλισμοϋ, ε) Εφαρμογή τών δρων
τής συμφωνίας τής Βάρκιζας, στ) Ζητήματα άλλοδαπών, ζ) Ζητήματα μειονοτήτων, η) Ζητήματα
κατασκοπείας έκτος Στρατώνων.
Τόσον τά Υπουργεία Στρατιωτικών και Εσωτερι
κών, δσον και ή Βρεττανική Αποστολή, δταν έρρύθμιζον, κατ’ αύτόν τόν τρόπον, τάς ύπηρεσιακάς
σχέσεις μεταξύ Στρατιωτικών Άρχών και Σωμάτων
Άσφαλείας, εΐχον ύπ’ δψιν των μόνον τήν, βάσει
τής συμφωνίας τής Βάρκιζας, έξαφάνισιν τών έαμοελασιτικών συμμοριών, τήν κατάσχεσιν τών μή παραδοθέντων δπλων, τήν σύλληψίν τών έγκληματικών στοιχείων και τήν έν γένει άποκατάστασιν τής
τάξεως. Έφαντάζοντο δτι τό έργον τών στρατιωτι
κών δυνάμεων, είς τό έσωτερικόν τοΰ Κράτους, θά
έληγε ταχέως, διά πλήρους έκκαθαρίσεως τοΰ Έλ
λη νικοϋ έδάφους άπό τά ένοπλα και αναρχικά στοι
χεία, οΰτως ώστε νά έπανέλθουν είς τήν άποστο
λήν των, έν φ ή Χωροφυλακή, διά τής άστυνομεύσεως, θά έξησφάλιζεν είς τόν Έλληνικόν λαόν πε
ρίοδον ειρηνικής προόδου. ·Τά άκολουθήσαντα γε
γονότα τοΰ συμμοριτοπολέμου, όπότε ό Ελληνικός
λαός αίματοκυλίσθη και πάλιν και διέτρεξε, διά μίαν
άκόμη φοράν, τόν κίνδυνον τής έθνικής έξουθενώσεως, μετέβαλον άρδην τήν κατάστασιν και έπέβαλον νέας άποφάσεις, πρός ρύθμισιν τών σχέσεων
στενής συνεργασίας και άπό κοινού δράσεως Στρα
τιωτικών Δυνάμεων και Χωροφυλακής, ώς θά ίδω
μεν έν συνεχείςι.
Παρ’ δλην τήν συστηματική νάντίδρασιντής Βρετ
τανικής Άποστολής, πρός πάν είδος έκπαιδεύσεως
ή συγκροτήσεως, δυνάμενον νά χαρακτηρισθή ώς
«πολεμική παρασκευή», λόγφ τών άντιλήψεων τών
Άγγλων φτι τά Σώματα Άσφαλείας ώφειλον νά
περιορισθοΰν είς καθαρώς άστυνομικά καθήκοντα,
είς τήν Χωροφυλακήν συνετελεΐτο μία άξιόλογος
έργασία, μαχητικής άνασυγκροτήσεως και παρα
σκευής, κατά τήν ένδιάμεσον αύτήν περίοδον μεταξύ
συμφωνίας τής Βάρκιζας και συμμοριτοπολέμου.
Ούτω, τέλη τοΰ 1945 και άρχάς τοΰ 1946, διά σειράς
Άν. Νόμων, καθωρίσθησαν λεπτομερέστερον αί δικαιοδοσίαι τής Χωροφυλακής, έτέθησαν έν έφαρμογή στρατιωτικά! ποινικαί διατάξεις άναφερόμεναι
είς τό Σώμα και ίδρύθησαν Συμβούλια κρίσεως πρός
προαγωγάς και άποκαταστάσεις άνδρών τής Χωρο
φυλακής έξελθόντων διά πολιτικούς λόγους. Σο
βαρά έπίσης έργασία συνετελεΐτο διά τήν συγκρότησιν ή άνασύστασιν Τεχνικών Ύπηρεσιών τής Χωρο
φυλακής, ώς ό Λόχος Όδηγών, ή Σχολή Όδηγών
Αύτοκινήτων, Δικύκλων και Τρικύκλων, τό Συνεργεΐον Αύτοκινήτων, ό Ό ρχος Αύτοκινήτων κλπ.
Πασαι αί τεχνικαι αύται μονάδες ύπήχθησαν, διά
μέν τήν Νότιον Ελλάδα είς τό έν Άθήναις συσταθέν Μηχανοκίνητον Τάγμα, διά δέ τάς βορείους περιοχάς είς τό έν Θεσσαλονίκη Κεντρικόν Συνεργεΐον Βορείου Ελλάδος. Τήν έκπαίδευσιν τών όδη
γών και τήν έν γένει άσκησιν τών άνδρών τών Τε
χνικών Ύπηρεσιών, άνέλαβον, κατά μέγα μέρος,
άνδρες τοΰ 11ου Τάγματος Χωροφυλακής, οί ό
ποιοι εΐχον είδικώς έκπαιδευθή είς τήν Μέσην Ανα
τολήν. Μολονότι τά έπακολουθήσαντα ραγδαίως
γεγονότα τοΰ συμμοριτοπολέμου, τά όποια έπέβαλον τήν άμεσον χρησιμοποίησιν τών τεχνικών αύ
τών μονάδων, δέν έπέτρεψαν τήν πλήρη έκπαίδευσίν των, οί άνδρες τούτων προσέφερον πολυτίμους
ύπηρεσίας κατά τήν συμμετοχήν τής Χωροφυλακής
είς τόν νέον τοΰτον έθνικόν άγώνα.
9. Η ΔΡΑΣΕ
ΤΟΥ 141ου ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΘΝΟΦΥΛΑΚΗΣ - ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
Πριν είσέλθομεν είς τά τής δράσεως τής Χωρο
φυλακής, μετά τήν άνασύστασιν τών Αστυνομικών
Ύπηρεσιών άνά τήν χώραν και τόν άκολουθήσαντα
συμμοριτοπόλεμον, όφείλομεν νά όμιλήσωμεν δι’
όλίγων, διά τήν είς τήν Βόρειον Ελλάδα δρασιν τοΰ
141ου Τάγματος Έθνοφυλακής. Ώ ς έξεθέσαμεν άνω
τέρω, τό Τάγμα τοΰτο, κατά τά δύο τρίτα άπετελεΐτο
έξ άξιωματικών και όπλιτών τής Χωροφυλακής καί,
ώς έκ τούτου, ή άναπτυχθεϊσα ύπ’ αύτοΰ έθνική δράσις είς τήν Μακεδονίαν και Θράκην, πρός έξόντωσιν ή άπομάκρυνσιν τών έαμοβουλγαρικών συμμο
ριών και άποκατάστασιν τής Έλληνικής κυριαρχί
ας, άνήκει, κατά πρώτιστον λόγον, είς τήν Ιστορίαν
τοΰ Σώματος τής Χωροφυλακής.
Τό, ύπό τόν άντισυνταγματάρχην Γ. Καροφυλλάκην 141ον Τάγμα Έθνοφυλακής, μετά λαμπράν δρα543
σιν κατά τήν Δεκεμβριανήν στάσιν είς τάς Αθήνας
καί τά Προάστια, περί τής όποίας ώμιλήσαμεν ήδη,
έστάλη είς τά Μεσόγεια τής Α ττικής (Χασιά, ΚουΚουβάουνες, Λιόσια, Μενίδιον κλπ.), δπου, κατό
πιν διμήνου συστηματικής προσπαθείας, έξεκαθάρισε τάς περιοχάς αύτάς, έκ τών έλασιτικών συμμο
ριών καί έγκαθίδρυσε νομίμους άρχάς. Κατόπιν,
περί τά μέσα Μαρτίου 1945, έστάλη είς Μακεδονίαν
και Θράκην, δπου ή κατάστασις ήτο λίαν περιπεπλε
γμένη, έγκυμονοϋσα μεγίστους έθνικούς κινδύνους,
διότι έκεΐ δέν έδρων μόνον αί έαμοελασιτικαί συμμορίαι, άλλά καί αί μετ’ αύτών στενώς συνεργαζόμεναι βουλγαρικαί, αί όποΐαι άπέβλεπον είς τήν όριστικήν άπόσπασιν τών βορείων αύτών περιοχών άπό
τήν Ελλάδα καί έγκαθίδρυσιν μιας προσωρινής έαμοβουλγαρικής κυριαρχίας, ή όποία θά προελείαινε
τήν όριστικήν προσάρτησίν των είς τό, ήδη ύπό
τήν αίγίδα τής Σοβιετικής Ρωσίας, σχηματισθέν
βουλγαρικόν κομμούνιστικόν κράτος. Πρός πληρεστέραν διαφώτισιν έπί τού συντελεσθέντος, ύπό τοϋ
141 Τάγματος, σημαντικού τούτου έθνικοϋ έργου είς
τήν Μακεδονίαν καί Θράκην, παραθέτομε ν πιστή ν
περιγραφήν, βάσει έκθέσεως τοΰ έπιτελοΰς τοΰ Τά
γματος, τότε μοιράρχου Ά ρ. Ζαφειροπούλου.
Τήν 14.3.1945 τό Τάγμα, ύπαχθέν ύπό τήν Χνίην
Έλληνικήν Ταξιαρχίαν, έπεβιβάσθη τοΰ γαλλικού
ύπερωκεανίου «Κριντάν» καί, τήν 16.3.1945, εφθασεν
είς Θεσσαλονίκην. Έ ν τφ ίδίφ πλοίφ έπεβιβάσθη
καί τό 159 Τάγμα, τό Έπιτελεΐον τής Χ νίης Ε λλη
νικής Ταξιαρχίας, τό Έπιτελεΐον τής Άνωτάτης
Στρατιωτικής Διοικήσεως Ανατολικής Μακεδονί- ’
ας - Θράκης, μετά τοΰ Λόχου Στρατηγείου, καί δύο
λόχοι ρωσικού στρατού (αιχμαλώτων), προοριζομένων διά Θεσσαλονίκην καί έκεΐθεν διά Ρωσίαν.
Άπασαι αί άνωτέρω έλληνικαί δυνάμεις έστρατωνίσθησαν είς τούς Στρατώνας τοΰ 50οΰ Συντάγματος
Θεσσαλονίκης.
Τήν 21.3.1945, διατεθέντων αύτοκινήτων, έπεβιβάσθη τούτων τό Τάγμα διά τήν Άνατολικήν Μακε
δονίαν καί Θράκην. Τήν 18ην ώραν τής αύτής έφθασεν είς Καβάλαν, δπου διενυκτέρευσεν είς τούς
Στρατώνας Καλαμίτσης. Είς Καβάλαν παρέμεινεν
είς λόχος, οί δέ λοιποί άνεχώρησαν τήν πρωίαν
τής έπομένης διά Ξάνθην καί Κομοτηνήν. Έ ν Ξάνθη,
παρέμεινεν εϊς λόχος. Έ ν Κομοτηνή δύο λόχοι.
Ά μα τή έγκαταστάσει, ίδρύθησαν έν Καβάλςι τρία
Αστυνομικά Τμήματα, έν δέ τή Ξάνθη καί Κομο
τηνή άνά έν.
Άμέσως έξεδόθησαν προκηρύξεις περί παραδόσεως τών δπλων κλπ. Ταύτοχρόνως ήρχισεν ή σύλληψις τών δοσιλόγων, ώς συνεργασθέντων μετά τοΰ
έχθροϋ καί ίδίςι τών Αρμενίων βουλγαροφίλων.
Όμοίως, ένηργήθησαν συλλήψεις έγκληματιών. Δι’
δλους τούτους έσχηματίσθησαν δικογραφίαι. Έξεδιώχθησαν, έκεΐθεν τών όρίων τού Κράτους, οί
έγκατασταθέντες έν Έλλάδι κατά τήν κατοχήν. Ί
δρύθησαν φυλακαί καί ώργανώθησαν αύται, καί γε
544
νικώς ήρξατο λειτουργούσα Αστυνομική Υπηρεσία
εύνομουμένου Κράτους.
Τήν 29.3.1945, δύο λόχοι προωθήθησαν είς Ά λεξανδρούπολιν. Κατά τήν διέλευσιν τής φάλαγγος
έκ τής κεντρικής λεωφόρου έδέχθη αύτη πυρά αύτο
μάτων δπλων καί χειροβομβίδων έκ τών νώτων ύπό
τών έλασιτών. Έπηκολούθησε μάχη. Έντός δύο ώ
ρών οί δύο λόχοι έγένοντο κύριοι τής καταστάσεως
καί διά καταλλήλου έλιγμού, περικυκλώσαντες τήν
περιοχήν, συνέλαβον 650 ώς ένεχομένους είς τήν
έπίθεσίν. Μεταξύ τούτων ήσαν άνώτεροι βαθμούχοι
τού ΕΛΑΣ καί τής αύτοδιοικήσεως (νομάρχαι - είσαγγελεΐς - πρόεδροι Δικαστηρίων - δήμαρχοι - λαϊκοί
έπίτροποι) καί άλλοι σημαίνοντες κομμουνιστικοί
παράγοντες. Συνελήφθησαν δοσίλογοι Αρμένιοι καί
λοιποί βουλγαρόφιλοι. Ανακρίσεων έπελήφθη προ
σωπικώς ό μοίραρχος Άριστ. Ζαφειρόπουλος. Οί
ένοχοι τών παντός είδους άδικη μάτων ένεκλείοντο
είς τάς φυλακάς, αΐτινες έτέλουν ύπό τήν έποπτείαν
τού ίδίου μοιράρχου. Τήν 4.4.1945, προωθήθη λό
χος είς Σουφλίον, δπου ίδρύθη Άστυνομικόν Τμήμα.
Καθ’ δλην τήν περιοχήν, τήν κατεχομένην ύπό
τοΰ Τάγματος, διωρίσθησαν νέοι έθνικισταί δήμαρ
χοι καί πρόεδροι Κοινοτήτων. Έκλείσθησαν τά
παντός είδους γραφεία τών άντεθνικών όργανώσεων
ΕΑΜ - ΕΠΟΝ, Έθνικής Αλληλεγγύης κλπ. Αί άνακρίσεις καί συλλήψεις τών έγκληματιών συνεχίσθησαν. Άνευρέθησαν καί κατεσχέθησαν 22 αύτό
ματα δπλα καί 65 άτομικά δπλα, καθώς καί άφθονία
πυρομαχικών έν Άλεξανδρουπόλει, κεκρυμμένων
ύπό κομμουνιστών, καί έτερα είς άλλα χωρία.
Έν τή περιφερεία Έβρου, ή διλοχία παρέμεινε
μέχρι τής 24.4.1945 δτε άντικατασταθεΐσα ύπό τής
ΧΫης Ταξιαρχίας, άφίκετο είς Καβάλαν. Είς τόν
μοίραρχον Ζαφειρόπουλον άνετέθη ή διοίκησις τής
Διοικήσεως Έθνοφυλακής Νομού Καβάλας, μέ προ
ωθημένα Τμήματα έν Έλευθερουπόλει, Χρυσουπόλει καί Θάσφ. Τήν 28.3.1945, άφιχθεΐσα ή Χωροφυ
λακή, άνέλαβε τά καθήκοντά της άπό τήν Έθνοφυλακήν.
Ή ύποδοχή, συνεχίζει ή εκθεσις Ζαφειροπούλου,
ήτις έγένετο είς τό Τάγμα, άπό Θεσσαλονίκης μέχρις "Εβρου, δπου πρώτ<$ν ύψωσε τήν έλληνικήν
σημαίαν είς τά τουρκικά καί βουλγαρικά σύνορα,
είναι άπερίγραπτος. Παντού, ό ένθουσιασμός τών
κατοίκων ήτο άκράτητος, διότι, έπειτα άπό μίαν
τετραετή βαρεΐαν δουλείαν έβλεπε τόν Έθνικόν
Στρατόν, ή άφιξις τοΰ όποίου έσήμανε τήν πλήρη
καί πραγματικήν έλευθερίαν. Διότι, έπί αύτοδιοικήσεως (έαμοκρατίας), ύπέφερε περισσότερα παρά έπί
βουλγαρικής κατοχής. Λαός καί Στρατός έκλαιον
άπό συγκίνησιν. Αί όδοί διελεύσεως εϊχον κατακλυσθή άπό τούς κατοίκους, οίτινες έρραινον μέ άνθη
τόν Στρατόν καί έστεφον τούς άνδρας μέ στεφάνους.
Αύτοκίνητα, φέροντα τόν Στρατόν, έσηκώνοντο είς
τάς χεΐρας. Δοξολογίαι έγίνοντο, λόγόι έξεφωνοΰντο. Τά πάντα έπροκάλουν ρίγη συγκινήσεως και
Εθνικής ύπερηφανείας, διά τά Τμήματα ταΰτα τής
Ελληνικής γής.
Διεπιστώθη διά μίαν είσέτι φοράν δτι αί σφαγαί,
ή τρομοκρατία, ή έπιβληθεΐσα πείνα, αί έξορίαι, τά
φρικιαστικά έγκλήματα τόδν βουλγαρικών ορδών,
δέν έστάθησαν ίκανά νά κλονίσωσι τό ήθικόν τοϋ
Έλληνικοϋ στοιχείου τής Ανατολικής Μακεδονίας
και Θράκης, οϋτε νά μειώσωσι τό Έλληνικόν πατριωτικόν αίσθημα τών κατοίκων τής περιοχής ταύ
της, οΐτινες, μετά πεποιθήσεως, άνέμενον σύντομον
τήν άνάστασιν και τήν άποκατάστασιν τοΰ δικαίου
έπί τών Έλληνικωτάτων τούτων έδαφών.
Ή αύτή έκθεσις ύπογραμμίζει Ιδιαιτέρως δτι, έν
τή Μακεδονίςι καί Θράκη, αίσχράν, αίσχροτάτην
διαγωγήν, άνθελληνικήν και άντεθνικήν στάσιν έσημείωσε τό άρμενικόν στοιχεΐον. "Αμα τή είσόδφ είς
τό Έλληνικόν έδαφος τών βουλγαρικών στρατευμά
των, προφυλασσομένων όπισθεν τών σιδηροφράκτων
γερμανικών κιγκλιδωμάτων, οί Αρμένιοι, έν τφ
συνόλφ των (έξαίρεσις οϋτε 5%), μέ έπικεφαλής τούς
προύχοντάς των καί τούς Ιερείς των, μέ τόν Τίμιο ν
Σταυρόν άνά χεΐρας, έξήλθον είς φάλαγγας έκ τών
πόλεων καί τών χωρίων, ΐνα προϋπαντήσωσι «τόν
ήρωικόν βουλγαρικόν στρατόν». Άπαντες, μέ ύγρούς τούς όφθαλμούς, προσέφερον άνθοδέσμας είς
τούς Βουλγάρους στρατιώτας, τούς ένηγκαλίζοντο
και τούς κατεφίλουν, τούς έθαύμαζον διά τόν «ήρωισμόν» των καί τό πολεμικόν των μένος καί τούς
ηύχαρίστουν, διότι, έπειτα άπό 20ετή βαρύν έλλη
νικόν ζυγόν, τούς έχάρισαν τήν έλευθερίαν των!
Εύρον τήν εύκαιρίαν νά άποδείξωσι ποιοι είναι. Έλησμόνησαν δτι καταδιωκόμενοι, άλλοτε ύπό άλλων
Κρατών, εύρον άσυλον είς τήν φιλόξενον Έ λληνι
κήν γήν, δτι εΐργάζοντο, έκινοΰντο καί έμπορεύοντο,
ώς γνήσιοι "Ελληνες πολΐται, δτι έστεγάσθησαν καί
έτυχον περιποιήσεως άπό τό Έλληνικόν Κράτος, τό
σον δσον ούτε αύτοί οί "Ελληνες. Άπέβαλον τήν
προσωπίδα τοϋ "Ελληνος πολίτου, τήν όποίαν, έπί τό
σα έτη, ύπούλως έφερον καί ένηγκαλίσθησαν τάς
βουλγαρικάς όρδάς. Συνειργάσθησαν πλέον στενότα
τα, καθ’ δλην τήν διάρκειαν τής Ιταμής βουλγαρικής
κατοχής, μετά·τών βουλγαρικών στρατιωτικών καί
πολιτικών Άρχών, ώς γνήσιοι άδελφοί. Αντικειμε
νικός των σκοπός ήτο ή έξαφάνισις τοϋ Έλληνικοϋ
στοιχείου έκ Βορείου Ελλάδος, ό σφετερισμός τών
περιουσιών των, ό έντεΰθεν άκοπος πλουτισμός των
καί ή μόνιμος κατοχή τών Ελληνικών έδαφών ύπό
τής Βουλγαρίας, ΐνα, ουτω, εύδαιμονώσι καί ούτοι...
Έτέρα κατηγορία άτόμων, άτινα, θά έδει όπωσδήποτε νά άπομακρυνθώσιν έκ τής Βορείου Ελλάδος,
ήσαν οί βουλγαρικής καταγωγής, οί έκ Δυτικής
Μακεδονίας βουλγαρίζοντες καί πάντες όί βουλγαρόφιλοι, οΐτινες, κατά τήν τελευταίαν κατοχήν, έξε
δηλώθη σαν έκ τοϋ έμφανοΰς ύπέρ τής Βουλγαρίας
καί ποικιλοτρόπως συνειργάσθησαν μετά τών βουλ
γαρικών Άρχών, άπαρνηθέντες τήν Ελλάδα καί
πιστεύσαντες είς τήν Ιδέαν τής μεγάλης Βουλγαρίας.
Εξύβρισαν, κατεπάτησαν καί έξέσχισαν τήν Έ λ
ληνικήν σημαίαν. Έπίεσαν, κατετυράννησαν, έξεμεταλλεύθησαν καί έπρόδωσαν Έλληνας.Έξώρισαν
"Ελληνας καί διήρπασαν τάς περιουσίας αύτών.
Έπλούτισαν, διαρκούσης τής κατοχής, είς βάρος
τών Ελλήνων, οΐτινες έλιμοκτόνουν. Έπροκάλουν
τήν ήττοπάθειαν τών Ελλήνων. Έπροπαγάνδιζον
καί ώμίλουν δημοσία ύπέρ τής μεγάλης Βουλγαρίας.
Πάντα τ’ άνωτέρω, ύπογραμμίζει ή έκθεσις, προέΚυψαν έξ άνακρίσεων.
Είναι άναντίρρητον, δτι, τή προτροπή τής βουλ
γαρικής ύπηρεσίας κατασκοπείας καί προπαγάνδας,
παρέμειναν έν Έλλάδι, άπό τοϋ παρελθόντος πολέ
μου, άπαντες οί τής άνωτέρω κατηγορίας, οΐτινες
έξέλεξαν ώς τόπον διαμονής των τήν Δυτικήν καί
Ανατολική ν Μακεδονίαν καί Θράκην, ΐνα έξυπηρετώσι τά συμφέροντα τής πραγματικής των πατρί
δος Βουλγαρίας, είς βάρος τής Ελλάδος.
Καί καταλήγει ή έκθεσις Ζαφειροπούλου: «Έν
τή κατεχομένη, κατά τόν πόλεμον Ανατολική Μα
κεδονία καί Θράκη, αί βουλγαρικαί Ά ρχαί, εύθύς
άμέσως έγκατέστησαν χιλιάδας όλοκλήρους βουλ
γαρικών οικογενειών, έξηφάνισαν παν δ,τι θά έπρόδιδε δτι κατφκουν άλλοτε είς τά έδάφη "Ελληνες.
Αντικατέστησαν καί αύτά τά γράμματα τών σταδιοδεικτών τών όδών καί αύτά τά γράμματα τών
είκόνων τών έκκλησιών καί αύτά τά χρώματα τών
σκοπιών. Ύπεχρέωσαν άπαντας νά δηλώσωσι βουλγαρικήν ύπηκοότητα, άπηγόρευσαν τήν Έ λληνι
κήν γλώσσαν καί παν τό Έλληνικόν, καίτοι τά
έδάφη ταΰτα δέν είχον όριστικώς έπιδικασθή είς
αύτούς....
Οί κομμουνισταί τής Βορείου Ελλάδος, ώς διεπιστώθη έκ τών άνακρίσεων, έν ταΐς περιοχαΐς Κα
βάλας - Ξάνθης - Ροδόπης - "Εβρου, έν συνεννοήσει
μετά τών κομμουνιστών τής Βουλγαρίας, είχον άποφασίσει τήν αύτόνόμησιν τής Ελληνικής Μακεδο
νίας καί Θράκης, ύπό τήν έποπτείαντής Βουλγαρίας.
Τοΰτο είναι γεγονός άναμφισβήτητον. Ή άπόφασις
αύτη έλήφθη έν Σόφια κατά Σεπτέμβριον μήνα τοΰ
1944, δτε μετέβη έκεΐσε μεγάλη έπιτροπή έξ άντιπροσώπων τών πόλεων Σερρών - Δράμας - Καβά
λας - Ξάνθης - Κομοτηνής - Διδυμοτείχου κλπ.
Οί κομμουνισταί ούτοι συνειργάσθησαν άδελφικώς μετά τών στρατιωτικών καί πολιτικών βουλ
γαρικών Άρχών. Βουλγαρικός Στρατός καί έλασΐται έβομβάρδισαν καί κατέστρεψαν έλληνικά χω,ρία, ΐνα έπιτύχωσι τήν έξόντωσίν τών έθνικιστικών
όμάδων τοΰ Τσαούς-Άντών. Οί ίδιοι, κατά τήν άναχώρησιν τών Βουλγάρων, διηυκόλυνον τήν ύπό τού
των διαρπΟ^ήν καί μεταφοράν είς Βουλγαρίαν κι
νητών έλληνικών άντικειμένων. Έ ν Άλεξανδρουπόλει, τήν 29.3.1945, ώργάνωσαν καί ένήργησαν
έπίθεσιν έναντίον μας, άλλ* έντός δύο ώρών έγενόμεθα κύριοι τής καταστάσεως. Έ πί αύτοδιοικήσεως
(έαμοκρατίας), ήσκησαν τοιαύτην τρομοκρατίαν,
545
πιέσεις και διαρπαγάς εις βάρος τών έθνικιστών,
ώστε ώχριφ ένώπιον τούτων ή βουλγαρική βαρβαρότης. Εις χιλιάδας άνέρχονται αί εκτελέσεις έθνικιστών τής Ανατολικής Μακεδονίας και Δυτικής
Θράκης. Οί συλλαμβανόμενοι μετεφέροντο είς τό
στρατόπεδον Σουφλίου, ένθα έξετελοΰντο.
Πας μή άνήκων είς τάς οργανώσεις των έθεωρεΐτο προδότης, διότι εΐχον τήν γνώμην δτι μόνον
αύτοί ήσκουν τό μονοπώλιο ν τοΟ πατριωτισμού...
Οί ύπηρετήσαντες εϊς τό 141ον Τάγμα Έθνοφυ
λακής άνδρες τής Χωροφυλακής, ήσαν πάντοτε
πρόθυμοι και άκούραστοι. Φόβοι, κίνδυνοι ζωής
καί σωματική κόπωσις, έκ κακουχιών καί στερή
σεων, ήσαν πράγματα άγνωστα .δι5 αύτούς. Προσέφερον τά πάντα υπέρ τής Πατρίδος. Αξιωματικοί
και όπλΐται, βαθμοφόροι και μή έγιναν άπλοι στρατιώται και μόνον στρατιώταί και έβάδιζον άδελφωμένοι εις τόν κοινόν άγώνα.
Τοιουτοι άνδρες άπετέλεσαν τό 141 Τάγμα Εθνο
φυλακής, τό όποιον άπέβη ήρωικόν καί θαυμαστόν,
τό καμάρι τών έλληνικών στρατιωτικών μονάδων,
κατά κοινή ν ομολογίαν άνωτέρων άγγλικών καί έλ
ληνικών στρατιωτικών προσωπικοτήτων. Αύτή ήτο
ή δράσις τοϋ 141ου Τάγματος, δπερ έθεωρεΐτο, και
ήτο, Τάγμα σχεδόν έξ όλοκλήρου τής Χωροφυλα
κής».
10. Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ
ΕΙΣ ΘΡΑΚΗΝ
Πράγματι, τό 141 Τάγμα εύρεν, είς τήν Ά νατο
λικήν Μακεδονίαν καί τήν Θράκην, κατάστασιν
δραματικήν έθνικώς. Τά γερμανικά στρατεύματα
άποχωροϋντα άφηνον έπι τόπου βουλγαρικάς μο
νάδας, αί όποΐαι μετεμορφοϋντο εϊς «λαϊκόν στρα
τόν» ή έσχημάτιζον όμάδας, αί όποΐαι ένεσωματοϋντο εις τάς δρώσας, είς τάς περιοχάς αύτάς, βουλ
γαρικάς κομιτατζήδικάς συμμορίας. Αί έλασιτικαί
συμμορίαι συνειργάζοντο άπροκαλύπτως μέ τόν
«βουλγαρικόν λαϊκόν στρατόν» και τάς Κομιτατζηδικάς συμμορίας, αί όποΐαι τώρα και αύταί έλαβον
τό χρίσμα τοϋ «λαϊκοϋ άπελευθερωτικοϋ στρατοϋ».
Τά άποχωροϋντα γερμανικά καί βουλγαρικά στρα
τεύματα άφηνον μυδραλλιοβόλα, αύτόματα, πυρο
μαχικά καί άποθήκας τροφίμων πρός, έν αδελφική
σύμπνοια, διανομήν ύπό τών βουλγαρικών*καί έλασιτικών συμμοριών. Εις τάς πόλεις καί κώμας, άνέλαβον τήν διοίκησιν κοιναί «λαϊκαί» έαμοβουλγαρικαί έπιτροπαί, αί όποΐαι, στηριζόμεναι είς τάς
ένόπλους συμμορίας, έτρομοκράτουν καί κατεβασάνιζον τόν έθνικόφρονα πληθυσμόν, έξαναγκαζόμενον νά ύπογράφη δηλώσεις δτι «προσχωρεί εις τήν
λαϊκήν Δημοκρατίαν τής αύτονόμου Μακεδονίας
καί Θράκης». Οί Τοϋρκοι τής Θράκης ή παρέμενον
άδιάφοροι ή έπωφέλοϋντο διά νά άπο σπάσουν ώφελήματα εις βάρος τών Ελλήνων. Οί τότε έγκατεστημένοι έκεΐ πολυπληθείς Αρμένιοι, μολονότι έζων ήδη ύπέρ τήν εικοσαετίαν εϊς τήν Ελλάδα καί
έθεωροϋντο "Ελληνες, εΐχον ταχθή άνεπιφυλάκτως
μέ τούς Βουλγάρους, μετέχοντες είς τάς καταπιέσεις
τών Ελλήνων, ήδη δέ φοβούμενοι ποινάς καί άντεκδικήσεις, δταν θά άπεκαθίστατο ή νόμιμος Ε λ λ η
νική έξουσία, ύπεστήριζον άναφανδόν τήν έαμοβουλγαρικήν διοίκησιν.
Ύ πό τοιαύτας συνθήκας, τό 141 Τάγμα, εύρέθη
ύποχρεωμένον νά διεξαγάγη, εύθύς ώς έφθασεν εϊς
546
τήν Άνατολικήν Μακεδονίαν καί τήν Θράκην, σκληρόν ένοπλον άγώνα, έν συνεργασία καί μετά τινων
άνασυγκροτηθεισών έθνικών όμάδων, έν πρώτοις
διά νά καταλάβη τάς πόλεις καί κώμας, νά άποδιώξη
τάς λαϊκάς έαμοβουλγαρικάς έπιτροπάς και νά έγκαθιδρύση νομίμους Έλληνικάς άρχάς, έν συνεχεία
δέ νά έκκαθαρίση τήν ύπαιθρον άπό τάς έαμοκομιτατζηδικάς συμμορίας. Πρός τούς κατοίκους διεσκόρπισε προκηρύξεις καλοϋν αύτούς νά παραδώ
σουν τά εϊς χεΐράς των δπλα, νά έπανέλθουν εϊς τήν
νομιμότητα καί νά συνεργασθοϋν, πρός πλήρη άποκατάστασιν τής τάξεως καί έκκαθάρισιν άπό τά
άναρχικά στοιχεία. Ιδού μία έκ τών προκηρύξεων
αύτών τοϋ 141ου Τάγματος, πρός τούς κατοίκους
τής Θράκης.
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Έπιθυμοΰντες δπως άποκαταστήσωμεν τήν δημοσίαν
τάξιν και άσφάλειαν έν τη περιοχή τών Νομών Ροδόπης,
Ξάνθης καί Έβρου.
«Προσκαλοϋμεν άπαντας τούς κατοίκους τών περιφε
ρειών τούτων, δπως συμμορφωθώσι πρός τά κατωτέρω,
άτινα καθίσταται έπιβεβλημένον δπως «τηρηθώσιν, ΐνα
έπανέλθωμεν είς τήν όμαλότη\α καί έ,νότητα τοΰ πληθυσμοΰ, πρός προαγωγήν τών συμφερόντων τοΰ Κράτους.
1.
Οί κατέχοντες δπλα, πυρομαχικά καί έν γένει στρα
τιωτικά εϊδη πάσης φύσεως, ύποχρεόΰνται δπως παραδώσωσι ταϋτα είς τάς άρχάς Έθνοφυλακής ή είς τάς πλησίεστέρας άγγλικάς δυνάμεις, δπου δέν ύπάρχει Εθνοφυ
λακή, είτε τά είδη ταϋτα είναι άτομικά είτε προέρχονται
έκ λαφύρων τών στρατευμάτων κατοχής ή τοϋ ΕΛΑΣ ή
οίασδήποτε άλλης όργανώσεως.
Προθεσμίαν παραδόσεως όρίζομεν, διά μέν τάς πόλεις
Κομοτηνής, Ξάνθης, Άλεξανδρουπόλεως καί κωμοπό-
λεως Σαππών έντός τεσσάρων ήμερων άπό τής δημοσιεύσεως τής παρούσης, διά δέ τάς λοιπάς πόλεις, κωμοπόλεις
και χωρία έντός τής αύτής προθεσμίας άπό τής έγκαταστάσεως είς τάς έδρας τών επαρχιών τών Άρχών Έθνο
φυλακής ή τών άγγλικών στρατιωτικών Άρχών.
Μετά τήν έκπνοήν τής προθεσμίας ταύτης θά κατά
σχονται τ’ άνωτέρω είδη, οί δέ κάτοχοι αύτών θά συλλαμβάνωνται και θά παραπέμπωνταν είς τάς άρμοδίας
δικαστικάς Άρχάς, ίνα έπιβληθώσιν αύτοΐς αί βαρεΐαι
κυρώσεις τοϋ, έσχάτως δημοσιευθέντος, νόμου περί παρα
νόμου όπλοφορίας. Μέ τάς αύτάς ποινάς, τιμωρούνται
και οί φέροντες μεθ’ έαυτών αίχμηράς μαχαίρας ή άλλα
άντικείμενα, δι’ ών είναι δυνατόν νά προξενηθώσι σωμα
τικοί βλάβαι είς άνθρώπους κατά τήν συνήθη αύτών χρήσιν. Ούδεμία άδεια όπλοφορίας Ισχύει, είς τάς ώς άνω
περιφερείας, παρ’ οίασδήποτε Α ρχής καί άν έχη έκδοθή αύτη.
2. Ή άσκησις τρομοκρατίας καί ή ίδιοποίησις κρατι
κής έξουσίας, παρ’ άτόμων ή όμάδων, μή έχόντων έντολήν
τών Ελληνικών Στρατιωτικών Άρχών τής Θράκης, άπαγορεύεται άπολύτως, οί δέ παραβάται θά ύπέχωσι βαρείας
εύθύνας έναντι τών νόμων τοϋ Κράτους, έν δψει τής έπιζητουμένης πλήρους Έθνικής ένότητος, ύπό τάς σημερι
νός, άκρως λεπτάς, Έθνικάς συνθήΚας. Πας φιλόνομος
πολίτης νά καταγγέλη άμέσως, είς τάς άρμοδίας Στρα
τιωτικός Άρχάς, τάς ώς άνω παραβάσεις.
3. Ά παντες οί κάτοικοι ύποχρεοϋνται δπως συντρέξωσι τάς Ύπηρεσίας τοϋ Τάγματος είς τήν έκκαθάρισιν
της περιοχής του, άπό οίονδήποτε άναρχικόν στοιχεΐον
ή άλλα άτομα, παρανόμως διαμένοντα έν Έλλάδι, κατά
παράβασιν τοΰ νόμου περί άλλοδαπών, εΐτέ ίδιώται είναι
ταϋτα είτε στρατιωτικοί (οϊον Βούλγαροι, Γ ερμανοί, Α λ
βανοί κλπ.)., Οί άποσιωποϋντες ή άποκρύπτο.ντες τοιαϋτα
πρόσωπα θά ύφίστανται τάς βαρείας κυρώσεις τών νό
μων περί άσφαλείας τοϋ Κράτους.
4. Νά ύποδείξωσι τά μέρη ή τάς άποθήκας, είς άς
εύρίσκονται δπλα παντός είδους, πυρομαχικά, έκρηκτικαί δλαι ή άλλα άντικείμενα τών τέως ύφισταμένων άπελευθερωτικών όργανώσεων ή τών βουλγαρικών ή γερμα
νικών Ά ρχώ ν Κατοχής. Όμοίως, νά ύποδείξωσι τούς χώ
ρους, είς οϋς τυχόν εύρίσκονται νάρκαι, χειροβομβίδες ή
άλλαι έκρηκτικαί ΰλαι; προκειμένου νά περισυλλεγώσιν
αδται, πρός άποφυγήν δυστυχημάτων.
5. Είς τό Τάγμα ή τά τμήματα αύτοϋ, ύποχρεοϋνται
άπαντες δπως σπεύδωσιν νά παρέχωσιν πάσαν πληροφο
ρίαν σχέσιν έχουσαν μέ τήν άσφάλειαν τής περιοχής.
6. Ύποχρεοϋνται, έπίσης, δπως παραδώσωσιν ήμΐν ή
είς τάς κατά τόπους Ύπηρεσίας τοΰ Τάγματος* τά τυχόν
κατεχόμενα δημόσια ή ιδιωτικά είδη, διαρπαγέντα και
έγκαταλειφθέντα ύπό τών όργανώσεων ή τών βουλγαρικών
ή γερμανικών Άρχών, (π.χ. είδη στρατωνισμοΰ, ιματι
σμού, έπιπλα γραφείων κλπ. τών στρατιωτικών καί πολι
τικών Άρχών, αΐτινες διελύθησαν ύπό τήν πίεσιν τοΰ
έχθροϋ). Είς τήν κατηγορίαν ταύτην ύπάγονται καί οί
άγοράσαντες, παρά τών βουλγαρικών άρχών ή τών όρ
γανώσεων, τοιαϋτα είδη, ύποχρεούμενοι καί ούτοι δπως
παραδώσωσι ταΰτα.
7. Τά παντοπωλεία, έμπορικά κλπ. καταστήματα θ’ άνοίγωσι τήν 8ην πρωινήν και θά κλείωσιν ύποχρεωτικώς
τήν 8ην μ.μ., μέ ύπο.χρεωτικήν μεσημβρινήν άνάπαυσιν
άπό 1-5. Τά έστιατόρια, οινομαγειρεία, καφενεία καί ζα
χαροπλαστεία θά κλείωσιν ύποχρεωτικώς τήν 1Ιην μ.μ.
ώραν. Τά κουρεία, τό Σάββατον, δύνανται νά παραμένωσιν
άνοικτά μέχρι τής 11ης μ.μ. ώρας. Τήν Κυριαι ήν θά παραμένωσιν κλειστά άπαντα τά καταστήματα, πλήν τών καφε
νείων, ζαχαροπλαστείων, έστιατορίων, οινομαγειρείων καί
φωτογραφείων, άτινα θ’ άνοίγωσι τήν 9ην π.μ. ώραν. Τά
παντοπωλεία, λαχανοπωλεία καί κρεοπωλεία θά παραμένωσιν άνοικτά άπό 8 π.μ, έως 1 μ.μ. κατά τάς Κυριακάς.
Είς τάς κωμοπόλεις καί χωρία, κατά τάς Κυριακάς, θά
άνοίγωσι μετά τήν θείαν Λειτουργίαν.
8. Προκειμένου νά ένεργώμεν, κατά διαστήματα, έλεγ
χον είς τάς οίκίας τής περιφερείας μας, πρός έξακρίβωσιν
τής ταυτότητος καί τοΰ ποιοΰ τών έν αύταΐς διαμενόντων
άτόμων, ύποχρεοΰμεν τούς οίκοδεσπότας τών οίκιών, δπως
άναρτήσωσιν είς τό έσωτερικόν τής θύρας εισόδου πινα
κίδα έμφαίνουσαν τό όνοματεπώνυμον, πατρώνυμον, ήλικίαν καί συγγενικήν σχέσιν τών έν τή οίκίςι διαμενόντων
άτόμων. Απαγορεύεται είς τούς κατοίκους νά φιλοξενώσιν άγνωστα πρόσωπα. Έ ν περιπτώσει έμφανίσεως
άγνώστου προσώπου ύποχρεοϋνται ν’ άναγγείλωσι πάραυτα τοΰτο είς τήν πλησιεστέραν στρατιωτικήν Α ρχήν.
Έ ν περιπτώσει φιλοξενίας συγγενών ή γνωστών άτό
μων, ύποχρεοϋνται οί οίκοδεσπόται ν’ άναγγέλλωσι τοϋ
το άμέσως, είς τό ύφ’ ύμας στρατονομικόν άπόσπασμα ή
είς τάς κατά τόπους στρατιωτικάς Άρχάς, έγχειρίζοντες
καί όνομαστικήν κατάστασιν τούτων, μετ’ ένδείξεως τοΰ
όνοματεπωνύμου, ήλικίας, αιτίας άφίξεως, τοϋ τόπου μο
νίμου κατοικίας τοΰ φιλοξενουμένου, τοΰ έπαγγέλματος,
τής ύπηκοότητος καί τής έθνικότητος αύτοΰ.
Οί διευθυνταί ξενοδοχείων ύπνου καί πανδοχείων ύποχρεοΰνται, καθ’ έκάστη ν καί ώραν 8ην π.μ., νά προσκομίζωσιν είς τό στρατονομικόν άπόσπασμα τά δελτία άφί
ξεως τών πελατών, ώς καί τό σ ^ τικ ό ν βιβλ,ίον πρός θεώρησιν.
9. Άπαντες οί ίδιοκτήται τών οικιών καί καταστημά
των ύποχρεοϋνται δπως προβώσιν άμέσως είς τήν έξάλειψιν τών έπί τών τοίχων γεγράμμένων έπιγραφών καί
συνθημάτων οίασδήποτε άποχρώσεως. Διά τά δημόσια ή
άκατοίκητα οικήματα ή έξάλειψις τών έπιγραφών τού
των θά γίνη μερίμνη τών Δήμων καί Κοινοτήτων.
10. Άπαγορεύομεν τάς συναθροίσεις, είς άνοικτούς ή
κεκλεισμένους χώρους, τάς διαδηλώσεις, τήν χρησιμοποίησιν τηλεβοών (χωνιά) ώς καί άσμάτων έπαναστα-
547
τικοϋ περιεχομένου ή δυναμένων νά προκαλέσωσι τήν
διέγερσιν τής κοινής γνώμης. Προκειμένου νά γίνη συνέλευσις σωματείου τινός, συλλόγου, όργανώσεως κλπ. δέον
νά αΐτήται έγγράφως ή έγκρισις ήμών πρό 24,τούλάχιστον
ώρών. Ό μοία έγκρισις θά αίτήται και διά τήν όργάνωσιν
χορών, διαλέξεων, θεατρικών παραστάσεων κλπ., έστω
καί διά φιλανθρωπικούς σκοπούς.
πως προσέλθωσιν, έντός τής διά τής παρούσης τασσομένης προθεσμίας.
Μετά τήν έκπνοήν τής ώς άνω προθεσμίας, ήτις θά είναι
καί ή τελευταία, σκληρός ό πέλεκυς τής Δικαιοσύνης
θά έπιπέση έπί τής κεφαλής τών άμετανοήτων έχθρών
τής Πατρίδος καί με ταχύτητα άστραπής θά έπιβληθή
τό Κράτος τοϋ Νόμου».
11. Οί ίδιοκτήται ή κάτοχοι αύτοκίνητον, ποδηλάτων,
δικύκλων ή τρικύκλων (μοτοσυκλεττών) ύποχρεοϋνται νά
δηλώσωσι ταϋτα είς τό στρατονομικόν άπόσπασμα, προσκομίζοντες και τούς τίτλους Ιδιοκτησίας αύτών, ώς και
τάς άδείας κυκλοφορίας των.
Εύελπιστοϋμεν δτι άπαντες θά κατανοήσωσι τήν άνάγκην τής συμμορφώσεώς των πρός τ’ άνωτέρω και δέν
θά εύρεθώμεν είς τήν δυσάρεστον θέσιν, νά έφαρμόσωμεν
τά προβλεπόμενα σκληρά μέτρα εις έκάστη ν περίπτωσιν».
Ό τ α ν οί Γερμανοί έγκατέλειψαν τήν Θράκην, είς
τήν παρά τά τουρκικά σύνορα περιοχήν αύτής (Νομοϋ "Εβρου), ή όποία παρέμεινεν ύπό Έλληνικήν
διοίκησίν, ύπήρχε μία μικρά δύναμις Χωροφυλακής,
παλαίουσα άπεγνωσμένως, κατά τήν διάρκειαν τής
κατοχής, πρός διατήρησιν τοϋ πυρήνος αύτοϋ τής
Ελληνικής κυριαρχίας, τόσον κατά τών Γερμανοβουλγάρων, δσον καί κατά τών έαμοελασιτικών συμ
μοριών. Ή δύναμις αύτή, παραμείνασα έπί τόπου
κατά τήν κατοχήν, παρέσχε πολυτίμους ύπηρεσίας,
διά τήν άποσόβησιν έαμοβουλγαρικής κυριαρχίας
καί διατήρησιν τής τάξεως. Κατά τήν άποχώρησιν
τών Γερμανών, διελύθη αύτη ύπό τών βουλγαροελασιτικών συμμοριών, πλήν έκείνης τοΰ Διδυμοτείχου.
Ά λ λ ’ έκ τών ύπολειμμάτων άνεσχηματίσθη μικρά
δύναμις, βοηθήσασα είς τήν έγκαθίδρυσιν τών Ε λ
ληνικών Άρχών.
Ά λλά, άπό τοΰ τρίτου δεκαημέρου τοΰ Μαΐου
1945, ήρχισαν νά καταφθάνουν είς τήν Θράκην αί
έξ Αθηνών άποστελλόμεναι δυνάμεις Χωροφυλα
κής, πρός έγκαθίδρυσιν κανονικών Αστυνομικών
Άρχών. Τήν 23ήν Μαΐου 1945, τό πρώτον καταφθάσαν τμήμα, έπήνδρωσε τάς Ύπηρεσίας Διοικήσεως
Ξάνθης, όλίγας δέ ήμέρας βραδύτερον καί σταδιακώς άνασυνεστήθησαν τά Αστυνομικά Τμήματα τής
πόλεως. Ά π ό τοΰ Ιουνίου μέχρι τοϋ Αύγούστου
1945 έπηνδρώθησαν πάντα τά Αστυνομικά Τμήματα
τών Διοικήσεων καί Υποδιοικήσεων Χωροφυλακής
Θράκης, μέχρι τέλους δέ τοΰ έτους έτέθησαν είς λει
τουργίαν καί οί Σταθμοί τής ύπαίθρου. Ούτως, είς
τήν άκραίαν καί τόσον εύπαθή αύτήν περιοχήν τής
Ελλάδος, ή Χωροφυλακή, άποχωρήσαντος καί τοΰ
Τάγματος Εθνοφυλακής, άνέλαβεν έξ όλοκλήρου
τήν εύθύνην τής τάξεως καί τής έθνικής άσφαλείας.
Ό τόσον δεινοπαθήσας έθνικόφρων πληθυσμός, έδέχθη μετ’ άνακουφίσεως καί χαράς τήν έγκαθίδρυσιν τών όργάνων τής Χωροφυλακής, ώς σύμβολον,
άλλά καί ώς έγγύησιν τής ειρηνικής διαβιώσεως καί
τής έθνικής του ύποστάσεως. Κατά τήν έπακολουθήσασαν δρασίν της άνέλαβε τήν άσφάλειαν τών έπικοινωνιών καί ιδιαιτέρως τήν φύλαξιν τών διόδων
τής γεφύρας Νέστου, συνέλαβε τούς πράκτορας, τούς
πληροφοριοδότας καί τούς τροφοδότας τών κομμου
νιστικών συμμοριών, έξώντωσεν ή άπεδίωξεν, έκ τοΰ
Έλληνικοϋ έδάφους κομμουνιστικός συμμορίας καί,
διά συστηματικών έρευνών, άνεκάλύψε μεγάλας πο
σότητας δπλων καί πυρομαχικών, τάς όποίας οί
κομμουνισταί, παρά τήν συμφωνίαν τής Βάρκιζας,
είχον άποκρύψει είς δασώδεις περιοχάς.
Έ ν Κομοτηνή τή 28 Μαρτίου 1945
ό Διοικητής τοϋ Τάγματος
ΚΑΡΟΦΥΛΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Ό λίγον μετά τήν έγκατάστασιν τοϋ Τάγματος
και τήν ύπ’ αύτοϋ έγκαθίδρυσιν Ελληνικών άρχών,
κατέφθασεν ή 25η Ταξιαρχία, ή όποία άνέλαβε τήν
συστηματικήν έκκαθάρισιν τής παραμεθορίου περιοχής τοϋ "Εβρου άπό τά έαμικά και τά φιλοβουλγαρικά στοιχεία. Ό διοικητής αύτής και άνώτερος
στρατιωτικός διοικητής Έβρου, συνταγματάρχης Κ.
Άνδρεάδης, έξέδωσε τήν άκόλουθον προκήρυξιν:
«Τό Κράτος τοϋ Νόμου μέ γοργόν ρυθμόν έπιβάλλεται καθ’ άπασαν τήν Ελλάδα, δίαλύον ταχύτατα τάς
άναρχοκομμουνιστικάς συμμορίας πρός έμπέδωσιν τής
πλήρους τάξεως καί ήσυχίας.
Ώ ς στρατιωτικός διοικητής Έ βρου καί ύπεύθυνος διά
τήν έπιβολήν τής τάξεως έν τφ Νομφ, έπιθυμών δέ τήν
ύστάτην αύτήν στιγμήν νά παράσχω χεΐρα βοήθειας είς
τούς παρασυρθέντας, είς τό κατά τοϋ Κράτους έπιχειρηθέν άνοσιούργημα
ΠΡΟΣΚΑΛΩ
Πάντας, τούς όπωσδήποτε μετασχόντας τοιούτων ά
ναρχικών όμάδων έν τφ Νομφ "Εβρου, νά παρουσιασθώσιν αύθορμήτως μετά τοϋ όπλισμοϋ των καί παραδοθώσιν
είς τάς άστυνομικάς ή στρατιωτικός Ά ρχάς, μέχρι τής
30ής τρέχοντος μηνός, ύποσχόμενος δτι. ή τοιαύτη προσέλευσίς των θά θεωρηθή έλαφρυντική περίπτωσις καί θέλουσι κριθή ούτως, ώστε νά άποφευχθώσι καταδίκαι εϊς
θάνατον.
Οί συγγενείς καί πάντες οί γνωρίζοντες τόν τόπον τής
διατριβής τών φυγοδικούντων καί τών μετεχόντων άναρ
χικών όμάδων, έκτιμώντες τήν τελευταίαν ταύτην φιλάν
θρωπον χειρονομίαν μου, νά είδοποιήσωσιν αύτούς δ
548
11.
Η ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
ΕΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ
Σπουδαίαν, έπίσης, εργασίαν έπετέλεσε τό 141
Τάγμα είς τήν Άνατολικήν Μακεδονίαν, τήν όποίαν
αί βουλγαρικαί Ά ρχαί έγκατέλειψαν περί τά μέσα
Σεπτεμβρίου 1944. Ή διοίκησις περιήλθεν εις τό
ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, τό όποιον εΐχε συστήσει πολιτοφυ
λακήν, μετεχόντων είς αύτήν και πολλών βουλγαροφρόνων στοιχείων. Περί τά μέσα Μαρτίου 1945,
τό καταφθάσαν 141ον Τάγμα διέλυσε τάς έαμοσλαβικάς πολιτοφύλακάς καί κατέλυσε τάς έαμικάς διοι
κήσεις είς τούς Νομούς Καβάλας, Σερρών καί Δρά
μας, έγκαθιδρΰσαν δημοτικάς καί κοινοτικάς Ά ρ
χάς έξ έθνικοφρόνων πολιτών. Τήν 17ην Μαΐου
1945, κατέφθασεν είς Καβάλαν ή πρώτη δύναμις
Χωροφυλακής, ή όποία συνεκρότησε τήν Άνωτέραν Διοίκησιν Χωροφυλακής Ανατολικής Μακεδο
νίας, τήν Διοίκησιν Καβάλας καί τάς Υποδιοική
σεις Καβάλας, Νέστου, Ιϊαγγαίου καί Θάσου, ώς
καί τά Αστυνομικά Τμήματα τών πόλεων. Ά ρχάς
Απριλίου, έπανελειτούργησεν ή Ύποδιοίκησις Σερ
ρών καί, περί τά μέσα τοϋ αύτοϋ μηνός, ή Διοίκησις
Σερρών καί τά Αστυνομικά Τμήματα αύτής.
Κατά τήν ίδίαν περίπου περίοδον, ή Χωροφυλακή,
έγκατεστάθη καί είς τήν περιοχήν τής Διοικήσεώς
Δράμας. "Οσον κατέφθανον νέαι δυνάμεις Χωροφυ
λακής είς Άνατολικήν Μακεδονίαν, έπηνδροΰντο
τά Τμήματα καί οί Σταθμοί. Τά συσταθέντα έπιτοπίως τμήματα τών ΜΑΥ, έβοήθουν τήν Χωροφυ
λακήν είς τήν καταδίωξιν τών έαμοβουλγαρικών
συμμοριών, αί όποΐαι κατέφυγον πρός τά όρη και
τάς δασώδεις περιοχάς, πολλοί δέ έκ τών συμμορι
τών συνελήφθησαν. Ά λ λ ο ι κατέφευγον, πρός σωτη
ρίαν, έντός τοϋ βουλγαρικοΰ έδάφους, έκεΐ δέ άνασυγκροτούμενοι καί άνεφοδιαζόμενοι έπέδραμον έκ
νέου. Ώ ς έκ τούτου, συνεστήθησαν, κατά μήκος τών
βουλγαρικών συνόρων, Σταθμοί καί φυλάκια έξ άν
δρών τής Χωροφυλακής καί ΜΑΥ. Περί τά μέσα
Σεπτεμβρίου 1945, ένηργήθη μεγάλη έκκαθαριστική
έπιχείρησις είς τό δρος Παγγαΐον, δπου οί συμμορΐται εΐχον άποκρύψει πολλά πυρομαχικά καί τρό
φιμα, καταφεύγοντες δέ έκεΐ διά νά άποφύγουν τήν
καταδίωξιν, άνασυντασσόμενοι καί άνεφοδιαζόμενοι, έπανήρχιζον τάς έπιδρομάς. Ή τετραήμερος έπιχείρησις ύπό τήν έποπτείαν τοΰ άνωτέρου διοικητοΰ
Χωροφυλακής, συνταγματάρχου Δρακοπούλου, λαβοΰσα χαρακτήρα μαχών έκ τοΰ συστάδην, κατέληξεν είς πλήρη συντριβήν τών συμμοριτών, έκ τών
όποίων άλλοι έφονεύθησαν, άλλοι συνελήφθησαν
καί άλλοι διέφυγον είς τό βουλγαρικόν έδαφος, έν φ
κατεσχέθησαν αί μυστικαί άποθήκαι τών δπλων και
τροφίμων.
Αί συμπλοκαί, μεταξύ άποσπασμάτων Χωροφυλα
κής καί κομμουνιστοσυμμοριτών, ήσαν σχεδόν καθη
μερινοί, άνά τά έδάφη τής Ανατολικής Μακεδονίας,
άλλά, τελικώς, οί πλεΐστοι τούτων συνελήφθησαν ή
έξωντώθησαν. Ή τάξις άποκατεστάθη καί οί πλη
θυσμοί άνέπνευσαν, μετά τάς μαρτυρικάς δοκιμασί
ας, τάς όποίας εΐχον κατά τήν γερμανοβουλγαρικήν
κατοχήν καί τήν άκολουθήσασαν περίοδον τής έαμοκρατίας.
Χαρακτηριστική, έπί τοΰ προκειμένου, είναι ή
εκθεσις τοΰ, μεταγενεστέρως άνωτέρου διοικητοΰ
Ανατολικής Μακεδονίας, συνταγματάρχου Π. Τριανταφυλλίδου,
ΤΜΗΜΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΒΑΛΑΣ
ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ
«Τό έργον, τοΰ Τμήματος Άσφαλείας Καβάλας, υπήρξε
βαρύ καί έπίπονον, διότι ή βουλγαρική κατοχή καί ή,
πλέον τόΰ έξαμήνου, διοίκησις τής πόλεως Καβάλας,
ύπό τών καθαρώς κομμουνιστικών άρχών τής αύτοδιοικήσεως, άφήκαν άνεξίτηλα τά ϊχνη τής διαβάσεώς των,
τόσον έπί τής ήθικής ύποστάσεως τών κατοίκων, δσον
καί έπί τοΰ έθνικοΰ προσανατολισμοΰ των. Ούτως, οί
Βούλγαροι, έν τή προσπαθεία των δπως άλλοιώσωσι τήν
έθνολογικήν σύνθεσιν τοϋ πληθυσμοΰ, έπέτυχον, διά τής
πείνης, έξαθλιώσεως καί διώξεως, νά πολιτογραφηθώσιν
ώς Βούλγαροι περί τάς 7.000 περίπου κάτοικοι τής πό
λεως Καβάλας, έκ τούτων δέ μόνον 400 έκρίθησαν ώς
βουλγαρόφρονες. Τό Κομμουνιστικόν Κόμμα, άφ’ έτέρου,
έπέτυχε νά περίπτυξη καί έντάξη είς τάς τάξεις του εύρυτάτας μάζας τών κατοίκων καί δή τής έργατικής τά
ξεως, έκμεταλλευθέν τό πρόσφορον έδαφος τών έργατικών μαζών καί ίδίςι τών καπνεργατών, γνωστοΰ δντος
δτι πολλά στοιχεία τοΰ έγκληματικοΰ πανθέου, έσφυρηλατήθησαν καί άνεδείχθησαν έκ τής έργατικής μάζης
Καβάλας.
Ύ πό τοιαύτας συνθήκας ήρχισεν ή λειτουργία τοΰ Τμή
ματος τούτου, τό όποιον, παλαιόν διά τήν άποκατάστασιν
τής ήθικής τάξεως, έν τώ κύκλφ τής άρμοδιότητός του,
άντιμετώπιζεν έξακολουθητικώς τάς προδοτικός ένεργεί
ας τοϋ Κ.Κ., τό όποιον καί μετά τήν συμφωνίαν τής Βάρ
κιζας δέν ύπέστειλε τήν σημαίαν, άλλά, διά συνεχών υπο
κινήσεων καί άπεργιών, ■ύπεδαύλιζε τό μίσος κατά τής
καθεστηκυίας τάξεως.
Παρά ταϋτα, έπέτυχε διά τών φιλότιμων προσπαθειών
απάντων των άνδρών του καί παρά τήν λειψανδρίαν του,
να έξουδετερώση τάς προσπαθείας τών άναρχικών καί
τήν πλήρη έξάρθρωσιν τοΰ παρανόμου μηχανισμού τοΰ
Κ.Κ., είς τ'άς ένεργείας του δέ ταύτας όφείλεται κατά τό
μεγαλύτερον μέρος το δτι ή πόλις αϋτη, παρά τά γνωστά
φρονήματα τών κατοίκων της, δέν έδοκιμάσθη καί ούτε
549
έδοκίμασε τούς περιορισμούς κινήσεως τούς όφειλομένους εις τήν άναρχικήν δράσιν, πράγμα δπερ άπασαι αί
λοιπαί πόλεις τής Ελλάδος έδοκίμασαν.
Δύναμις τοϋ Τμήματος τούτου ύπό τόν άνθυπασπιστήν
Καλογερόπουλον Χρήστον καί κατόπιν πληροφοριών
πράκτορός του, έπέτυχε τήν, εις τά ύψώματα Παλαιδς
Καβάλας καί κατόπιν συμπλοκής, σύλληψιν ένός συμμο
ρίτου καί τόν φόνον ετέρου γενικοϋ στρατολόγου τής
περιοχής.
Συνελήφθησαν παρά τοϋ Τμήματος τούτου, διά παραβά
σεις τοϋ Γ' Ψηφίσματος καί άλλων Νόμων, σχετιζομένων
μέ τήν δίωξιν τής άνταρσίάς, 612 άτομα, έκ τών όποίων
53 κατεδικάσθησαν είς θάνατον, τά δέ λοιπά είς διαφόρους
ποινάς. Κατά τό αύτό διάστημα έξετοπίσθησαν, ώς έπικίνδυνοι εις τήν δημοσίαν άσφάλειαν, 184, έξ ών, σήμε
ρον, έναπέμειναν έν έκτοπίσει 45.
Όμοίως, άνευρέθησαν καί κατεσχέθησαν πέριξ τής
πόλεως, εις κρύπτας ύπό τό έδαφος, αί κάτωθι ποσότητες
δπλων καί πυρομαχικών, άτινα άπεκρύβησαν έπί έαμοκρατίας διά δρδσιν, ή άνεύρεσίς των δέ τά μέγιστα συνετέλεσεν είς τήν έξουδετέρωσιν τών παρανόμων ένεργειών
τών άναρχοκομμουνιστών: 1. Βαρέα πολυβόλα διαφό
ρων τύπων 4, 2. Α τομικοί δλμοι 1| 3. Όπλοπολυβόλα
διαφόρων τύπων 14, 4. Μπαζούκας 1, 5. Αύτόματα διαφό
ρων τύπων 87, 6. Τυφέκια διαφόρων τύπων 772, 7. Περί
στροφα 19, 8. Χειροβομβίδες 27, 9. Νάρκαι 7, 10. Έ μ πρηστικαί φιάλαι Μολότωφ 17, 11. Γραφομηχαναί 6, 12.
Ραδιόφωνα 4, 13. Ασύρματοι 4, 14. Τυπογραφεία χειρο
κίνητα 1, 15. Πολύγραφοι 4, 16. Διάφοροι έκρηκτικαί
ύλαΐ καί μεγάλη ποσότης φυσιγγίων.
Έ κ παραλλήλου, συνελήφθησαν 74 άτομα, διά συνερ
γασίαν μετά τόϋ έχθροϋ καί 59 δι’ έγκληματικάς, έπί κατο
χής καί έαμοκρατίας, πράξεις.
Έ κτος τών άνωτέρω, άνευρέθησαν καί κατεσχέθησαν,
παρά τών Υποδιοικήσεων Χωροφυλακής Νέστου, Παγγαίου καί Θάσου, τά κάτωθι είδη πυρομαχικών καί όπλισμοϋ:
I. Ύ π ο δ ιο ίκ η σ ις Χ ω ρ ο φ υ λ α κ ή ς Ν έ σ τ ο υ : 1. Α
τομικοί όλμοι 1, 2. Όπλοπολυβόλα 1, 3. Αύτόματα 10,
4. Τυφέκια 21, 5. Νάρκαι 30. Παρεπέμφθησαν είς τό Στρατοδικεΐον, έπί παραβάσει τοΰ Γ' Ψηφίσματος, άτομα 12
καί έξετοπίσθησαν 96, ώς έπικίνδυνοι είς τήν δημοσίαν
ασφάλειαν, έκ τών όποίων ήδη έλάχιστοι (7) έναπέμειναν
έν έκτοπίσει.
II. Ύ π ο δ ιο ίκ η σ ις Χ ω ρ ο φ υ λ α κ ή ς Π α γ γ α ίο υ : 1.
Πολυβόλα βαρέα 2, 2. Όπλοπολυβόλα 11, 3. Τυφέκια
διαφόρων τύπων 77, 4. Χειροβομβίδες 30, 5. Ποσότης
ταινιών φυσιγγίων, διαφόρων τύπων. Έξετοπίσθησαν ώς
έπικίνδυνοι είς τήν δημοσίαν ασφάλειαν, διά ύπόθαλψιν
καί τροφοδοσίαν άνταρτών περί τά 90 άτομα, έκ τών όποί
ων διατελοϋν έν εκτοπίσει 6 μόνον, τών λοιπών άπολυθέντων κατά καιρούς. Συνελήφθησαν, έπί παραβάσει τόϋ
Γ' Ψηφίσματος, καί παρεπέμφθησαν άρμοδίως, άτομα 14.
III. Ύ π ο δ ιο ίκ η σ ις Χ ω ρ ο φ υ λ α κ ή ς Θ ά σ ο υ : 1. Α το
550
μικοί δλμοι (μετά δύο κιβωτίων βλημάτων) 1, 2. Ό πλοπο
λυβόλα καί μυδράλλια 4, 3. Αύτόματα 5, 4. Μπαζούκας
4, 5. Ό π λ α διαφόρων τύπων 36, 6. Σεβαστός άριθμός
φυσιγγίων, διαφόρων τύπων. Συνελήφθησαν 80 άτομα,
έπί παραβάσει τοΰ Γ' Ψηφίσματος καί άπεστάλησαν άρ
μοδίως* Όμοίως, έξετοπίσθησαν περί τά 40 άτομα, ώς
έπικίνδυνα είς τήν δημοσίαν άσφάλειαν, ήδη δμως άπαν
τες άφέθήσαν έλεύθεροι. Κατά τό διάστημα 1945-1949,
ή ώς άνω Διοίκησις Χωροφυλακής έσχε τάς κάτωθι άπω
λείας είς άνδρας, είς τόν κατά τών συμμοριτών άγώνα.
1. Άντισυνταγματάρχαι 1, έξ έκρήξεως νάρκης κατά
τήν έκτέλεσιν ύπηρεσίας άσφαλείας, 2. Μόνιμοι ένωμοτάρχαι 1, 3. Μόνιμοι ύπενωμοτάρχαι 1, 4. Μόνιμοι χωρο
φύλακες 10,5. Α.Θ. Ένωμοτάρχαι 2,6. Α.Θ. Ύπενωμοτάρ
χαι 2, 7. Α.Θ. Χωροφύλακες 10».
Διά τήν έν γένει κατάστασιν, εις τήν όποίαν εόρέθη ή Μακεδονία καί ή Θράκη εύθύς μετά τήν άπελευθέρωσιν καί δταν κατέφθασεν έκεΐ ή Χωροφυ
λακή, πρός άποκατάστασιν τής Ελληνικής κυριαρ
χίας, μδς προσφέρει φωτεινήν εικόνα ή άκόλουθος
έκθεσις, συντεταγμένη τήν 4ην Α πριλίου 1945, τοΰ
μεταβάντος έκεΐ προς έπιθεώρησιν υπαρχηγοΰ τής
Χωροφυλακής (Άρχηγοϋ κατά τά Δεκεμβριανά), συν
ταγματάρχου Ά ργ. Παπαργύρη.
Άνωτέρα Διοίκησις Χωροφυλακής
Κεντρικής Μακεδονίας
«1. Λειτουργοϋσαι Ύ πηρεσίαι: α) Άνωτέρα, β) Διοίκησίς Χωροφυλακής, γ) Τμήμα Μεταγωγών, 2. Στρατωνι
σμός σχεδόν άνετος. 3. Ιματισμός: Παντελής έλλειψις. 4. Κ λΐναι: Ωσαύτως. 5. Κλινοσκεπάσματα: έπί
δυνάμεως 800 όπλιτών ύπάρχουν 286 κλινοσκεπάσμα
τα. 6. Στρώματα: Ούδέν. 7. Ό π λ ισ μ ό ς: 446 δπλα, παλαιοϋ
τύπου, σχεδόν άχρηστα, μέ 30 φυσίγγια δι’ έκαστον δ
πλον. 8. Π ειθαρχία: Χαλαρά.
Άνώτεραι Διοικήσεις Χωροφυλακής
Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Είς Σέρρας, Δράμαν καί Καβάλαν αί Ύ πηρεσίαι τής
Χωροφυλακής λειτουργοΰν όχι βεβαίως κανονικώς, πάν
τως διάτήν στοιχειώδη άσφάλειαν, συλλήψεις, προανακρί
σεις κλπ., ύπό άξιωματικών κ $ όπλιτών τής Χωροφυλα
κής, έκ τών άπεσπασμένων είξ τήν Εθνοφυλακή ν. Τό
αίσθημα άσφαλείας τών κατοίκων, τών ώς άνω πόλεων,
σχεδόν άποκατεστάθη. Οί άξιωματικοί καί όπλΐται έργάζονται μετά μεγάλου ζήλόυ καί δράστηριότητος. Έγκατεστάθησαν είς τά πρφην οικήματα τής Χωροφυλα
κής, άνευροντες έπιπλα καί άρκετάς κλίνας.
Έδέχθην τάς εύχαριστίας τών νομαρχών τών πόλεων
τούτων, ώς καί τών διοικητών τών Στρατιωτικών Μονά
δων. Έπίσης, άπόλυτος τάξις έπικρατεΐ καί είς τάς πό
λεις Ξάνθην, Κομοτηνήν καί Άλεξανδρούπολιν. Πλήν
έκεΐ, καίτοι ύπηρετοϋν άρκετοί άνδρες τής Χωροφυλα
κής, έξακολουθοϋν είσέτι έκτελοϋντες στρατονομικά κα
θήκοντα.
α) Είς τό 145 Τάγμα Έθνοφυλακής Σερρών ύπηρέτουν:
3 άξιωματικοί, 3 άνθυπασπισταί καί 20 όπλΐται, ύπό τόν
μοίραρχον Λαλιώτην, έκτελοϋντες άστυνομικήν ύπη
ρεσίαν. β) Εϊς τήν Δράμαν μία διλοχία τοϋ 149 Τάγμα
τος, εϊς ήν ύπηρετοΟν άξιωματικοί καί άνθυπασπισταί
4 καί όπλΐται 34, έκτελοϋντες καθαρώς άστυνομικήν ύπη
ρεσίαν. γ) Εις Καβάλαν, 149 Τάγμα, Διλοχία εϊς ήν ύπη
ρετοΟν 4 άξιωματικοί καί 40 όπλΐται, έκτελοϋντες άστυ
νομικήν ύπηρεσίαν, ένισχυθέντες καί ύπό έθνοφυλάκων.
δ) Είς Άλεξανδρούπολιν, 141 Τάγμα Έθνοφυλακής είς δ ύ
πηρετοΟν 4 Αξιωματικοί καί 94 όπλΐται. ε) Είς Κομοτη νήν,
δύναμις τοΟ ιδίου Τάγματος, εϊς δ ύπηρετοΟν 2 αξιωματι
κοί καί 29 όπλΐται καί στ) Είς Ξάνθην, δύναμις τοϋ ιδίου
Τάγματος, είς δ ύπηρετοΟν 2 άξιωματικοί καί 42 όπλΐται,
έκτελοΟντες, ώς προανέφερον εϊς αύτάς τάς πόλεις, στρα
τό νομικά καθήκοντα.
Άνωτέρα Διοίκησις Χωροφυλακής
Δυτικής Μακεδονίας
Είς Φλώριναν, ύπάρχει δύναμις 10 άξιωματικών καί
άνθυπασπιστών, ύπό τόν ταγματάρχην Σωτηρίου, μετά
τοιαύτης 60 όπλιτών, έπανιδρύσασα τήν Διοίκησιν Χωρο
φυλακής ταύτης. Είς Καστοριάν, ένας άνθυπασπιστής καί
8 χωροφύλακες. Είς Κοζάνην ύπηρετοΟν 3 άξιωματικοί,
ύπό τόν άντισυνταγματάρχην Γαλέον, καί περί τούς
50 - 60 όπλίτας. Άπαντες οί άνωτέρω τής Δυτικής Μακε
δονίας στεροΟνται χρημάτων.
Παρατηρήσεις
Πρός άποκατάστασιν τής δημοσίας τάξεως καί πρός
έξύψωσιν τοΟ έθνικοΟ φρονήματος, τών δεινοπαθούντων
κατοίκων τής Βορείου Ελλάδος, ύπάρχει κατεπείγουσα
Εθνική άνάγκή δπως, πάραυτα, έγκατασταθώσιν αί Ύπηρεσίαι τών Διοικήσεων καί Υποδιοικήσεων καί, είς μέν
τήν Άνατολικήν Μακεδονίαν καί Θράκην, ένθα κατά τήν
διάρκειαν τής κατοχής ήσαν Βούλγαροι, προτιμώτερον
είναι νά τοποθετηθώσιν προϋπηρετήσαντες άξιωματικοί
καί όπλΐται, είς δέ τήν Δυτική ν Μακεδονίαν, νά ληφθή
τό μέτρον δπως τοποθετηθώσιν άξιωματικοί μή ύπηρετήσαντες έπί κατοχής.
Είς τάς πόλεις Σέρρας, Δράμαν καί Καβάλαν, πολλοί
κάτοικοι, κατά τήν διάρκειαν τής βουλγαρικής κατοχής,
έγιναν Βούλγαροι ύπήκοοι, ίνα λαμβάνωσιν άρκετά τρό
φιμα. Έπίσης, είς Σέρρας καί Δράμαν, Βούλγαροι ένυμφεύθησαν Έλληνίδας καί παρέμειναν έκεΐ. Οί Βούλγαροι,
κατά τόν χρόνον τής κατοχής των είς τά χωρία Γάζορο
Σερρών» Άλιστράτη, Δοξδτο Δράμας καί εις τινα χωρία
τής περιοχής Καβάλας, έκτισαν όμοιομόρφους οίκίας
καί άχυρώνας, &ς έχορήγησαν είς τούς νέους ύπηκόους
των, ίνα έπιτύχωσι τόν προσηλυτισμόν καί άλλων κα
τοίκων Ελλήνων.
Έ ν τέλει, άναφέρω δτι, άπαντες οί κάτοικοι τής Μακε
δονίας ζητοΟν έπειγόντως άποστολήν Χωροφυλακής,
διότι είς αύτήν καί μόνον έχουν έμπιστοσύνην καί τοΟτο
πρός τιμήν τοΟ Σώματος».
Ό Ύπαρχηγός Χωροφυλακής
ΠΑΠΑΡΓΥΡΗΣ ΑΡΓΥΡΙΟΣ
Συνταγματάρχης
12. Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗ Σ ΤΑΞΕΩΣ ΕΙΣ Τ Η Ν ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
Είδικώτερον, διά τήν δρδσιν τής Χωροφυλακής,
είς τήν πόλιν τής Θεσσαλονίκης, άπό τής άπελευθε
ρώσεως (Όκτωβρίου 1944) μέχρι τέλους τοϋ 1945,
μδς διαφωτίζει πλήρως ή άκόλουθος εκθεσις τοϋ,
βραδύτερον ύπηρετοϋντος έκεΐ καί περισυλλέξαντος
τά στοιχεία, τότε διευθυντοΰ τής Αστυνομίας τής
πόλεως συνταγματάρχου Κ. Μήτσου.
«Κατά τάς άρχάς Όκτωβρίου 1944, δτε τά Ελληνικά
καί Συμμαχικά στρατεύματα είχον είσέλθει ήδη είς τή'
ίστορικήν πρωτεύουσαν καί, μετά τέσσαρα έτη έχθρικής
κατοχής, έκυμάτιζε καί πάλιν ή κυανόλευκος έπί τοΟ ΤεροΟ Βράχου, ήρχισαν συνεχώς καταφθάνουσαι ένταΰθα
έκ Νότου γερμανικαί φάλαγγες, αΐτινες έσπευσμένως άνεχώρουν πρός Βορρδν, έγκαταλείπουσαι τό Έλληνικόν έ
δαφος. Αί ήμέραι παραμονής τών γερμανικών Άρχών,
έν τή πόλει Θεσσαλονίκης, προεβλέποντο έλάχισται.
Ενταύθα δέν ύφίσταντο ούσιαστικώς πλέον καμμία άρ-
χή καί έξουσία καί ούδεμία ένοπλος δύναμις τοΟ Κρά
τους, πλήν τής Χωροφυλακής, τής όποίας δμως ό όπλισμός ήτο έλλιπέστατος (1 τυφέκιον μετά 6 φυσιγγίων δι*
έκαστον ανδρα κατ’ άνώτατον δριον).
Τό ΕΑ.Μ., τό όποιον, διά τής τακτικής τής συνωμοσίας
καί τής μεθόδου τής άπάτης, είχε κατορθώσει νά διαβρώση τά πάντα καί αύτάς άκφμη τάς γερμανικός Άρχάς
κατοχής, έκινεΐτο έλευθέρως, άπό τοΟ χρόνου τούτου,
είς τήν πόλιν καί ήσκει, είς τό ήμισυ ταύτης, έξουσίαν.
Ό συνταγματάρχης Παπαγεωργίου, τής Κυβερνήσεως
Καΐρου, άφιχθείς ένταΰθα κατεσυκοφαντήθη, άπεμονώθη
καί έξουδετερώθη. Τήν αύτήν τύχην είχε καί ό συνταγμα
τάρχης Χρυσοχόου, άναλαβών έπ’ όλίγον τήν Διοίκησιν
Μακεδονίας. Τό ένοπλον τμήμα Δάγκουλα, τό όποιον
άπετέλει καί στίγμα διά τήν πόλιν, ύπεχρεώθη είς άπομάκρυνσιν έκ ταύτης, έν συνεχείςι δέ, πρός άφοπλισμόν
τής ήγεσίας τοΟ Ε.Α.Μ. έξ οίωνδήποτε έπιχειρημάτων,
άπεχώρησαν καί αί δυνάμεις τών Ταγμάτων Άσφαλείας,
ίκαναί είς άριθμόν καί μέ καλόν σχετικώς όπλισμόν.
Τό Ε.Α.Μ., διά τήν άναίμακτον έξουδετέρωσιν τοϋ
μόνου έμποδίου τό όποιον ύπήρχε διά τήν άπόλυτον κυ
ριαρχίαν έπί τής πόλεως, τών Υπηρεσιών Χωροφυλακής,
ήκολούθησε τήν συνωμοτικήν όδόν καί τήν μέθοδον τής
έσωτερικής διαβρώσεως τούτων.
Ή ρχισεν έπιτηδείως διοχετεΰον, είς τούς άνδρας τής
Χωροφυλακής, τό άπατηλόν σύνθημα: «Δέν έχομε τί
ποτα μαζί σας, είστε άδέλφια μας, είστε παιδιά τοϋ λαοϋ,
σας θέλομε νά ύπηρετήσετε μαζί μας τόν λαόν».
Τήν 27ην Όκτωβρίου 1944, διά διαταγής, άγνωστον
πόθεν έκδοθείσης, ή Χωροφυλακή διετάχθη νά άναστείλη τήν άσκησιν τών καθηκόντων της. Ούτω, καί ή τελευ
ταία σκιά κρατικής έξουσίας έσβηνεν.
Παρά τήν ώς άνω διαταγήν δμως, αί Ύπηρεσίαι Χωρο
φυλακής τής πόλεως, μηδέ καί τών Σταθμών Χωροφυλα
κής έξαιρουμένων, έξηκολούθησαν λειτουργοΰσαι καί
παρέμειναν συγκεκροτημέναι μέχρι τής πρωίας τής 30.
10.1944.
Τήν πρωίαν τής άνωτέρω χρονολογίας καί ένφ αί τε
λευταίοι Γερμανικαί δυνάμεις έγκατέλιπον τήν πόλιν, τά
ένοπλα τμήματα τοϋ ΕΛΑΣ, ένεργοϋντα κατ’ έντολήν τής
ήγεσίας των, δλως αίφνιδίως καί ταύτοχρόνως, περιεκύκλωσαν τά άστυνομικά καταστήματα, τόσον τών Αστυ
νομικών Τμημάτων, δσον καί τών λοιπών Ύπηρεσιών
τής Διευθύνσεως Αστυνομίας καί, ύπό τήν άπειλήν τοϋ
βαρέος όπλισμοϋ των, ήνάγκασαν τούς άνδρας τής Χωρο
φυλακής είς άπομάκρυνσιν έκ τούτων καί, ούτως, έπετεύχθη εύχερώς καί άναιμάκτως ή διάλυσις τών Υπηρε
σιών Χωροφυλακής, ή όποία, έν τφ μεταξύ είχε προετοιμασθή διά τής δημιουργίας εύνοϊκοϋ κλίματος μέ τήν
γνωστήν μέθοδον τής άπάτης καί τής παραπλανητικής
καί δολίας τακτικής τοΰ Ε.Α.Μ. καί, ίδίςι, τών ριφθέντων,
ώς άνω, παραπλανητικών συνθημάτων.
"Απαντα τά άστυνομικά καταστήματα κατελήφθησαν,
ύπό τών άνδρών τής Πολιτοφυλακής, είς τά όποια καί
έγκατεστάθησαν, ύποκαταστήσαντες τούς άνδρας τής Χω
ροφυλακής, είς τήν άσκησιν τών άστυνομικών καθηκόν
τω ν Συμπλοκαί δέν συνήφθησαν, λόγφ τοΰ ταύτοχρόνου
τής κυκλώσεως άπασών τών Ύπηρεσιών, ύπό πολλαπλα
σίων καί βαρέως ώπλισμένων δυνάμεων τοΰ ΕΛΑΣ καί
τοΰ ματαίου πάσης άντιστάσεως, έλλείψει όπλισμοϋ. 'Ως
έκ τούτου καί δέν έσημειώθησαν άπώλειαι άνδρών Χωρο
φυλακής, κατά συμπλοκάς μετά έλασιτών κατά τήν πε
ρίοδον ταύτην.
Τήν πρωίαν τής ήμέρας ταύτης, ή Πολιτοφυλακή καί
οί άνδρες τοΰ ΕΛΑΣ, είς ούδεμίαν σύλληψιν άστυνομι
κών όργάνων προέβησαν, προφανώς ΐνα άποφύγωσιν οίανδήποτε άντίστασιν. Τάς άμέσως δμως έπομένας ήμέρας
συνελήφθησαν ύπό τών έλασιτών είς τάς οίκίας των ή
έκτός τούτων καθ’ όδόν έντός τής πόλεως όί έν τή προσηρτημένη καταστάσει άναγραφόμενοι 88 άνδρες, τών διαλυθεισών Ύπηρεσιών τής Διευθύνσεως. Οί διαφυγόντες
τήν σύλληψιν άπεκρύβησαν, είς διαφόρους οίκίας, άναζητοΰντες τύχην προστασίας καί μέσα έπιβιώσεως. Έ κ
τούτων, τινές παρέμειναν κρυπτόμενοι έντός τής πόλεως
μέχρις άποχωρήσεως, μετά δίμηνον, τών έλασιτών καί
άλλοι διέφυγον μετ’ όλίγας ήμέρας, ύπό μυρίους κινδύ
552
νους, είς Αθήνας, προμαχήσαντες είς τούς άγώνας κατά
τοΰ ΕΛΑΣ.
Οί συλληφθέντες, άφοΰ έκρατήθησαν προσωρινώς είς
τά κρατητήρια τών άστυνομικών καταστημάτων, ώδηγή
θησαν είς τά στρατόπεδα συγκεντρώσεως Βεροίας-Ναούσης καί Αριδαίας. Ούτοι, έκτος τών δεινών, άτινα
ύπέστησαν κατά τήν μεταφοράν των έκ μέρους τών συνο
δών καί τοΰ άλλου έαμικοΰ συρφετοϋ, έδάρησαν έκεΐσε,
έβασανίσθησαν, έχλευάσθησαν καί έξηυτελίσθησαν παντοειδώς.
Κατά τήν προσωρινήν κράτησιν τούτων, είς τά άστυ
νομικά κρατητήρια, οί άνδρες τής Πολιτοφυλακής έφό
νευσαν τούς χωροφύλακας τής Έθνικής Ά σφαλείας: α)
Άλμπάνην Παναγιώτην τοΰ Δημητρίου καί β) Είρηνίδην
Αντώνιον τοΰ Γρηγορίου, τούς όποιους παρέλαβον, τήν
Ιην πρωινήν ώραν τής 7.12.1944, έκ τών κρατητηρίων
τοΰ Ζ' Άστυνομικοΰ Τμήματος καί, άφοΰ πρώτον τούς
έβασάνισαν κατά τόν σκληρότερον τρόπον, άποκόψαντες τά άνω καί κάτω άκρα αύτών, ερριψαν τούτους, άκολούθως, ζώντας εις τι φρέαρ, κείμενον έξωθι τοΰ συνοικισμοϋ Ά νω Τούμπας.
Έ κ τών είς όμηρίαν όδηγηθέντων, έξετελέσθησαν όμαδικώς έν Αριδαία, τήν 18.2.1945, οί κατωτέρω άναγραφόμενοι άνδρες τής Χωροφυλακής: άνθυπομοίραρχος Χατ
ζής Ιωάννης, τοϋ Τμήματος Μεταγωγών Θεσσαλονίκης,
άνθυπομοίραρχος Μπεζεντάκος Γεώργιος, άνθυπασπιστής Άναγνωστόπουλος Γεώργιος καί άνθυπασπιστής
Πολυχρονόπουλος Χρήστος, άπαντες τής Διευθύνσεως
Αστυνομίας.
Ωσαύτως, κατά τούς μήνας Νοέμβριον καί Δεκέμβριον
1944, έφονεύθησαν, διά τήν έθνικήν των δράσιν, έντός τής
πόλεως έξ ένέδρας, καθ’ όδόν ή κατ’ άλλον τρόπον οί:
άνθυπασπιστής Πανταζόπουλος Ιωάννης, τοϋ Σταθμοϋ
Χωροφυλακής Κωνσταντινουπόλεως τήν 23.11.44 καί οί
χωροφύλακες Ζαγκλάρας Αθανάσιος, τοϋ ίδίου Σταθμοϋ,
τήν 23.11.44, Γαλάνης (άγνώστων λοιπών στοιχείων),
Μπουζάνης Σταϋρος τοΰ Γ Άστυνομικοΰ Τμήματος τήν
6.10.44 καί Σκαλίδης Εμμανουήλ, τοΰ Κέντρου Αλλοδα
πών Θεσσαλονίκης.
Είς. Αθήνας, κατά τόν Δεκέμβριον τοΰ 1944, έφονεύ
θησαν ό άνθυπομοίραρχος Ψαρρός Γεώργιος, τού Α'
Άστυνομικοΰ Τμήματος, είς τήν οικίαν του, καί ό χωρο
φύλαξ Δέλλιος Κωνσταντίνος, τοΰ αύτοΰ Άστυνομικοΰ
Τμήματος, παραληφθείς έκ τοϋ Νοσοκομείου ένθα ένοσηλεύετο.
Μετά τρίμηνον άπό τής ύπογραφής τής συμφωνίας τής
Βάρκιζας, άπεστάλησαν είς τήν ένταϋθα πόλιν τμήματα
Έθνοφυλακής.
Οί άνδρες τοϋ ΕΛΑΣ, κατόπιν τούτου, άπεχώρησαν
έκ τής πόλεως, άφοΰ προηγουμένως έλεηλάτησαν, έλήστευσαν καί ήρήμωσαν άνεξελέγκτως τήν πόλιν. Τά άρχεΐα τών Υπηρεσιών Χωροφυλακής είχον καταστραφή
έν τφ σϋνόλφ των, ή δέ έπίπλωσις τούτων εϊχε λεηλατηθή.
Ά πό τής ώς άνω χρονολογίας, ήρχισαν καταφθάνουσαι
μικραί δυνάμεις Χωροφυλακής, προερχόμενοι έξ Αθηνών,
διά τήν έπανασύστασιν καί έπάνδρωσιν τών Ύπηρεσιών
τής Διευθύνσεως.
Τήν 3.2.1945, ήρχισε καί πάλιν νά λειτουργή ή Διεύθυνσις Αστυνομίας Θεσσαλονίκης, μέ διευθυντήν τόν
συνταγματάρχην Βασιλάκην Εμμανουήλ, άρχικώς μέν
ύποτυπωδώς, έλλείψει έπαρκοΰς· δυνάμεως, έντός όλίγου
δμως χρόνου, κατόπιν τής ένισχύσεώς της διά τών έπανελθόντων έκ τής όμηρίας άνδρών, ώς καί τών άποκρυβέντων
άλλαχοϋ τοιούτων, κανονικώς δι* δλων τών Υπηρεσι
ών της.
Κατά τό μεσολαβήσαν χρονικόν διάστημα, άπό τής
άνωτέρω χρονολογίας καί μέχρι τέλους τοϋ έτους 1945,
τό όποιον ώς γνωστόν άπετέλεσε τό προπαρασκευαστικόν
στάδιον τοϋ τρίτου κομμουνιστικού γύρου, καίτοι δέν
έλαβον χώραν δολοφονίαι άστυνομικών όργάνων καί
έθνικοφρόνων πολιτών, έν τούτοις, ό παράνομος μηχανι
σμός τοϋ Κ. Κ. καί τών έξω τοΰ κόμματος όργανώσεων,
δστις ήτο έντελώς άνέπαφος, έξηκολούθησεν άναπτύσσων
τήν αύτήν σχεδόν, ώς καί πρότερον, δραστηριότητα.
Καίτοι ό κομμουνιστικός στρατός τοϋ ΕΛΑΣ έθεωρεΐτο
άφοπλισθείς καί παραδώσας τόν όπλισμόν του, έν τούτοις, είς χεΐρας τούτου καί μελών τοΰ παρανόμου μηχανισμοΰ τοΰ Κομμουνιστικοΰ Κόμματός, έναπέμεινεν όπλισμός εις μεγάλας ποσότητας καί είς τούς συνοικισμούς
έξηκολούθουν νά άκούωνται ριπαί πολυβόλων, ριπτόμεναι ύπό κομμουνιστών πρός έκφοβισμόν.
Τό περίφημον κομμουνιστικόν «χωνί» έξηκολούθει νά
άκούεται έκάστην έσπέραν, είς τάς άκραίας συνοικίας,
μεταδίδον κομμουνιστικά συνθήματα.
Παρά ταΰτα κατά τό χρονικόν διάστημα μέχρι τέλους
τοΰ έτους 1945, αί Ύπηρεσίαι τής Διευθύνσεως, χάρις
είς τό ύψηλόν φρόνημα τών άνδρών των καί τάς καταβληθείσας ύπερανθρώπους καί μεθοδικάς ένεργείας των,
έπέτυχον νά έμπνεύσωσιν είς τό κοινό ν τό αίσθημα άσφα
λείας, είς ίκανοποιητικόν βαθμόν, διά τής συλλήψεως
παντός παρανομοΰντος άτόμου καί τής κατασχέσεως με
γάλων ποσοτήτων δπλων καί πυρομαχικών. Κυρίως, έπέ-
’Ανθυπομοίραρχος Γεώργιος Μτιεζεντόκος τοΰ Ίωάννου.
Έγεννηθη τό ετος 1909 έν Πανίτση-Λακωνίας. Έξετελέσθη
ύπό τών κομμουνιστών εις τό χωρίον Έξαπλάτανος - Πέλλης
την 16ην Φεβρουάριον 1945.
τυχόν νά έπισημάνωσι τούς πλοκάμους τοΰ παρανόμου
κομμουνιστικοΰ μηχανισμοΰ, ώστε νά δύνανται, βραδύ
τερον, νά καταφέρωσι καίρια κατ’ αύτοΰ πλήγματα».
13.
Η ΕΓΚ Α Θ ΙΔ ΡΥ ΣΕ ΤΗ Σ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΕΙΣ Δ Υ Ή Κ Η Ν ΚΑΙ Κ Ε Ν Τ ΡΙΚ Η Ν Μ ΑΚΕΔΟΝΙΑΝ
'Ως πρός τήν δρασιν τής Διοικήσεως Χωροφυλα
κής Φλωρίνης, άπό τής άπελευθερώσεως μέχρι 31.
12.1945, μ&ς διαφωτίζει ή κατωτέρω έκθεσις (άποσπασματικώς), τοϋ χρηματίσαντος βραδύτερον διοικητοϋ τής Διοικήσεως Φλωρίνης τότε άντισυνταγματάρχου Ά νδρ. Εύαγγελίου.
«Άπό τών τελευταίων ήμερών τοϋ Σεπτεμβρίου τοΰ
1944, ή άγωνία τοΰ έθνικόφρονος πληθυσμοΰ τοϋ Νομοΰ
Φλωρίνης ένετάθη τά μέγιστα. Ή είς Βουλγαρίαν είσο
δος τοΰ Ρωσικοΰ Στρατοϋ καί ή άρξαμένη άποχώρησις
τών Γερμανών έκ τής Ελληνικής Πατρίδος, άντί χαρας
καί έλπίδων, έπλήρουν τόν λαόν φόβου καί άπογνώσεως.
Ό έαμοκομμουνισμός διεσάλπιζεν δτι, άπό ήμέρας είς
ήμέραν, άνέμενε τήν προέλασιν τών ρωσικών στρατευμά
των πρός Θεσσαλονίκην, δχι βέβαια διά τήν άπελευθέρωσιν τής Μακεδονίας, άλλά διά τήν παροχήν αύτφ τής εύκαιρίας ν’ άπαλλαγή τών άντιπάλων του, σφάζων αύτούς
ώς φασίστας, δργανα τοΰ κατακτητοϋ. Οί βουλγαρίζοντες τής κατοχής, έξ άλλου,>έχαιρέτιζον τήν ρωσικήν
προέλασιν, ώς ένίσχυσιν τών έπί τής Μακεδονίας βλέψέών των, συνενωθέντες δέ πάντες, έαμίζοντες, σνοφΐται,
καί κομιτατζήδες όχρανΐται, παρεσκεύαζον τόν έορτασμόν
τής ύποδοχής τών Ρώσων, οίτινες, κατά τάς προσδοκίας
των, θά έδημιούργουν άμέσως τό αύτόνομον Μακεδονικόν Κράτος.
Ή άγωνία τοϋ νομιμόφρονος λαοϋ περί τής τύχης του
ήτο τόσον μεγάλη, ώστε οί πάντες ούδέν πλέον τής σωτη
ρίας των έσκέπτοντο. Ή Χωροφυλακή, πιστή είς τά πε
πρωμένα τής Ελληνικής φυλής, παρέμεινεν άκλόνητος
553
είς τήν θέσιν της, έκτελοΰσα τό πρός τήν Πατρίδα και τά
τέκνα αύτής έθνικόν της καθήκον, προετοιμασμένη ψυχικώς νά ύποστή οίανδήποτε δοκιμασίαν.
Τήν 30ήν Όκτωβρίου 1944, καθ’ ήν άπεχώρησε και τό
τελευταΐον γερμανικόν στρατιωτικόν τμήμα έκ τοΰ Νομοϋ
Φλωρίνης, ή έαμοκρατία έπιβάλλεται πλήρως, τόσον έν
τή πόλει τής Φλωρίνης, δσον καί έν τή περιοχή αύτής.
Ό έαμοκομμουνισμός άσχολεΐται πλέον άπό τής ήμέρας
ταύτης μέ τήν κατάληψιν τόδν Άρχών, μέ συλλήψεις
και έκτελέσεις.
Αί λειτουργοϋσαι μέχρι τής στιγμής έκείνης Ύπηρεσίαι τής έδρας τής Διοικήσεως και ή Ύποδιοίκησις Χωρο
φυλακής Αμυνταίου, μετά τών ύπ’ αύτήν Σταθμών Χωρο
φυλακής, αντικαθίστανται ύπό τής κομμουνιστικής Πο
λιτοφυλακής και οί άνδρες αφοπλίζονται καί έν συνεχείς
περιορίζονται. Ένιοι έκ τούτων διέφυγον και έκρύβησαν
είς διαφόρους οίκίας. Ούδείς έκ τών άνδρών έδέχθη νά
προσχωρήση είς τάς τάξεις τής κομμουνιστικής Πολιτο
φυλακής, παρά τάς έπιμόνους προτροπάς καί πιέσεις.
Έ κ τών συλληφθέντων, ύπό τών έαμοκομμουνιστών, άν
δρών Χωροφυλακής καί κρατουμένων είς τάς φυλακάς
Φλωρίνης, δύο έπίλεκτοι ύπαξιωματικοί τόϋ Τμήματος
Άσφαλείας Φλωρίνης, οί ένωμοτάρχαι Άρχοντίτης Α ρι
στείδης καί Τσομπάνογλου Γεώργιος, όδηγηθέντες έκ τών
φυλακών Φλωρίνης εις τήν περιοχήν Πολυποτάμου έξε
τελέσθησαν παρ’ αύτών τήν 13.12.1944. Ή ύπόλοιπος δύναμις τής Διοικήσεως άφέθη έλευθέρα μετά τήν συμφωνίαν
τής Βάρκιζας.
Αί ύπό τάς άνωτέρω έκτεθείσας συνθήκας διαλυθεΐσαι
Ύπηρεσίαι τής Διοικήσεως, έπανασυνεστήθησαν μετά τήν
συμφωνίαν τής Βάρκιζας. Έκτος τών στατικών Υπηρε
σιών, συνεκροτήθησαν καί τέσσαρα μεταβατικά άποσπάσματα, ήτοι άνά §ν είς τάς περιφερείας τών Υποδιοική
σεων Χωροφυλακής Φλωρίνης, Βεύης, Πρεσπών καί Α
μυνταίου.
Αί έπικρατοϋσαι τήν περίοδον έκείνην, είς τήν περιφέ
ρειαν τής Διοικήσεως Χωροφυλακής Φλωρίνης, συνθήκαι
έθνικής καί δημοσίας άσφαλείας, κάθε άλλο παρά εύχάριστοι ήσαν. Υπολείμματα τών σλαβοκομμουνιστικών
συμμοριών, άρνηθέντα νά πειθαρχήσωσιν είς τήν συμφω
νίαν τής Βάρκιζας, περιεφέροντο ένόπλως είς τήν ύπαι
θρον, συνεχίζοντα τήν άντεθνικήν και έγκληματικήν των
δράσιν. Διάφοροι έαμοκομμουνιστικαί κλπ. άντεθνικαί
όργανώσεις, έξηκολούθουν καί αδται τό άντεθνικόν των
έργον.
Αί έπανασυσταθεΐσαι Ύπηρεσίαι Χωροφυλακής τής
Διοικήσεως, άπό τής πρώτης στιγμής, έν συνεργασία
μετά τών τμημάτων Εθνοφυλακής, έπεδόθησαν μετά έξαιρετικοϋ ζήλου και έθνικοϋ φανατισμού είς τό βαρύ £ργον
τής έκκαθαρίσεως τής περιοχής έκ τών ύπολειμμάτων
τοϋ σλαβοκομμουνισμοϋ καί τής παραπομπής είς τήν
έλληνικήν δικαιοσύνην δλων έκείνων οΐτινες καθ’ οίονδήποτε τρόπον, διαρκούσης τής κατοχής, έστράφησαν
έναντίον τής Ελλάδος καί έγκλημάτισαν είς βάρος τοϋ
νομιμόφρονος έλληνικοϋ πληθυσμοϋ (δοσίλογοι, έαμοκομμουνισταί). Έντατικαί έπίσης προσπάθειαι κατεβλή554
θησαν, ύπό τής Χωροφυλακής, πρός άναπτέρωσιν έμπλακέντων είς τά δίκτυα τής σλαβοκομμουνιστικής προπα
γάνδας, άγραμμάτων καί άφελών κατοίκων τής περιοχής.
Τήν 12ην Όκτωβρίου, τοΰ έτους 1945, δύναμις τοϋ
Σταθμοϋ Χωροφυλακής Ακρίτα ένεργοΰσα έκκαθαριστικάς έπιχειρήσεις είς τήν περιοχήν τοϋ χωρίου, συνεπλά
κη μέ τμήμα έλασιτών. Κατά τήν συναφθεΐσαν συμπλοκήν
έφονεύθη ό διοικητής τοΰ Σταθμοϋ τούτου, άνθυπασπιστής Παναγιωτακόπουλος Γεώργιος.
Τήν 20ήν Ιουλίου 1945, άνδρες τοΰ Σταθμοϋ Χωροφυλα
κής Λευκώνος - Πρεσπών κατεδίωξαν καί έφόνευσαν, είς
χωρίον Καρυές, σημαίνον στέλεχος τής Σ.Ν.Ο.Φ., δπερ
προσεπάθησε νά διαφυγή τήν σύλληψιν.
Τήν 17ην Ιουνίου 1945, οί χωροφύλακες Λαμπράκης
Λάμπρος τοΰ Δημητρίου καί Πολυζώης Γεώργιος τοΰ
Εύσταθίου, ύπηρετοΰντες άμφότεροι είς τόν Σταθμόν Χω
ροφυλακής Κάτω Ύδρούσσης- Φλωρίνης καί έπιστρέφοντες είς τήν έδραν τοΰ Σταθμοϋ έκ τοΰ χωρίου Σκοπιά,
ένθα είχον μεταβή δι’ έκτέλεσιν ύπηρεσίας, έβλήθησαν
έξ ένέδρας καθ’ όδόν, ύπό ένόπλων σλαβοκομμουνιστών,
καί έφονεύθησαν.
Τήν 7.8.1945 καί περί ώραν 11.30' π.μ., δύναμις έκ 10
άνδρών τοΰ Τμήματος Άσφαλείας Φλωρίνης περιπολοϋσα είς δασώδη περιοχήν, παρά τήν θέσιν «Καλύβια» περιοχής Φλωρίνης, συνεπλάκη μεθ’ όμάδος έκ 5 ή καί
περισσοτέρων ένόπλων. Λόγφ τής πυκνότητος τοΰ δά
σους ή συμμορία κατώρθωσε νά διαφύγη, έγκαταλείψασα
είς τόν τόπον τής συμπλοκής είδη όπλισμοϋ καί πυρομα
χικών.
Τήν 28ην Σεπτεμβρίου 1945 καί περί ώραν 20.00', καθ’
ήν ό φυλακιάρχης Χωροφυλακής Σφήκας, ύπενωμοτάρ
χης Μπΐνος Νικόλαος, μετά 4 χωροφυλάκων, περιεπόλει
είς τά κράσπεδα τοΰ χωρίου Σφήκα, έπυροβολήθη ύπό
συμμορίας άκαθορίστου άριθμοΰ, άνευ άποτελέσματος. Ή
περίπολος, καταλαβοΰσα θέσεις, ήμύνθη άντιπυροβολήσασα, ή δέ συνάφθεΐσα συμπλοκή, διαρκείας 15', έληξεν
άνευ άποτελέσματος. Ή συμμορία αΰτη ήτο άρτίως έξωπλισμένη καί ύπερεΐχεν είς άριθμόν τών άνδρών Χωρο
φυλακής.
Τμήμα τής συμμορίας Ζιάπκα συνεπλάκη, άνευ άποτε
λέσματος, τήν 16ην Νοεμβρίου 1945, είς περιοχήν Σφή
κας - Πρεσπών μετά τοΰ μεταβατίκοΰ άποσπάσματος Χω
ροφυλακής Πρεσπών.
Τήν 24ην καί 28ην Νοεμβρίου 1945, συνεπλάκησαν είς
τήν περιοχήν Άνω Ύδρούσσης, μετά .τοϋ μεταβατίκοΰ
άποσπάσματος, αί ύπό τούς Κωλέντση καί Στάθη δρώσαι
συμμορίαι, άνευ άποτελέσματος.
Τό £τος 1945 κλείει μέ τήν Χωροφυλακήν διεξάγουσαν
άγώνα σκληρόν, είς τόν τομέα τής έμπεδώσεως τής δημο
σίας άσφαλείας καί τάξεως καί τής ήσυχίας έν τή περιο
χή της».
Τέλος, ώς πρός τήν δρασιν τής Χωροφυλακής
Κοζάνης, άπό τής άπελευθερώσεως μέχρι τέλους τοΰ
1945, παραθέτομεν άποσπάσματα έκθέσεως τοΰ βρα
δύτερο ν διοικητοΰ τής Διοικήσεως, άντισυνταγματάρχου Εύστ. Γούλατη.
«Άπό τής 28.10.1944, καθ’ ήν άπεχώρησαν τά γερμανι
κά στρατεύματα κατοχής, ή Κοζάνη κατελήφθη παρά τών
έαμοκομμουνιστικών όργανώσεων. Αί έπικρατήσασαι ορ
γανώσεις τοΰ ΕΑΜ - ΕΛΑΣ δ,ιέλυσαν και τάς έν Κοζάνη
Ύπηρεσίας Χωροφυλακής καί ύποκατέστησαν ταύτας δι’
ένόπλων τμημάτων τών άναρχικών των όργανώσεων καί
τής κομμουνιστικής Πολιτοφυλακής, τήν όποίαν έγκατέστησαν και εϊς όλόκληρον τήν περιφέρειαν τής Διοικήσεως. Ούτω, κατά τήν έκρηξιν τοΰ Δεκεμβριανοΰ κινήμα
τος, ή ένταϋθα δύναμις Χωροφυλακής δέν εύρίσκετο συγ
κεντρωμένη εις όργανικά τμήματα, άλλ’ άφωπλισμένοι οί
άνδρες της ήσαν διεσκορπισμένοι, τινές δέ τούτων ή εΐ
χον συλληφθή πρό τοΰ κινήματος ή έν συνεχεία καί
έκρατοϋντο ώς όμηροι εις στρατόπεδα συγκεντρώσεως
καί όμηρίας. Έ κ τών συλληφθέντων έκακοποιήθησαν ό
άνώτερος διοικητής Χωροφυλακής άντισυνταγματάρχης
Γαλέος Αντώνιος, ό ύπενωμοτάρχης Νταϊγιάννης Ά νδρέας, οί χωροφύλακες Τσιούρας Γεώργιος, Ταϊτσής Α
θανάσιος καί πολλοί άλλοι, ών τά όνόματα δέν έξηκριβώθησαν. Παρά τήν άσκηθεΐσαν πίεσιν, τάς κακοποιήσεις
καί τήν τρομοκρατίαν έκ μέρους τών άναρχικών, ούδεις
τών άνδρών έδέχθη νά ένταχθή είς τάς τάξεις τής κομμου
νιστικής Πολιτοφυλακής. Κατά συνέπειαν, κατά τήν πε
ρίοδον ταύτην, ούδεμία δρ,ασις έσημειώθη ένταϋθα, έκ
μέρους τών άνδρών Χωροφυλακής. Κατά τήν περίοδον
ταύτην ούδεις άξιωματικός ή όπλίτης Χωροφυλακής έφονέύθη παρά τών κομμουνιστών.
Μετά τήν συμφωνίαν τής Βάρκιζας, άπεστάλησαν έν
Κοζάνη ένοπλα στρατιωτικά τμήματα Έθνοφυλακής, διά
τήν έκκαθάρισιν τής περιοχής ύπό τών ύπολειμμάτων
τών άναρχικών τοΰ ΕΛΑΣ. Οί ένταϋθα ευρισκόμενοι άν
δρες τής Χωροφυλακής έν διασπορφ άνέλαβον πρωτοβου
λίαν καί, άνευ ούδεμιδς έπαφής ή διαταγής έκ τοΰ Κέν
τρου, έγκατεστάθησαν είς τά άστυνομικά καταστήματα
καί έπελήφθησαν τών άστυνομικών των καθηκόντων, συλλαβόντες διαφόρους βεβαρημένους μέ έγκληματικάς πρά
ξεις καί άποκατέστησαν τήν δημοσίαν τάξιν καί άσφάλειαν έν τή πόλει. Έ ν συνεχείς, συνεργασθέντες μετά τών
στρατιωτικών τμημάτων Έθνοφυλακής καί βοηθούμενοι
παρά τών νομιμοφρόνων κατοίκων, έπεξέτειναν τήν δρδσίν
των καί είς τήν ύπόλοιπον περιφέρειαν τής Διοικήσεώς
καί έξεκαθάρισαν ταύτην άπό τά έγκληματικά στοιχεία
καί προετοίμασαν τήν έγκατάστασιν τών νομίμων τοΰ
Κράτους Άρχών.
Αί διαλυθεΐσαι Ύπηρεσίαι τής Χωροφυλακής Κοζά
νης, έπανασυνεστήθησαν, μετά πάροδον άρκετοΰ χρονι
κού διαστήματος άπό τής συμφωνίας τής Βάρκιζας, άκολούθως χωρίς ούδεμία έκ τούτων νά συμπτυχθή έκτοτε
μέχρι τής 31.12.1945.
Κατά τήν έπανασύστασιν τών Ύπηρεσιών Χωροφυλα
κής, ή δημοσία τάξις καί ασφάλεια δέν εϊχεν άποκατασταθή είσέτι, διότι τά ύπολείμματα τών έλασιτών και κυρίως
οί βαρυνόμενοι μέ έγκληματικάς πράξεις, ώς και οί άντεθνικώς δράσαντες σλαβόφωνες τής περιοχής, παρέμειναν είς τάς όρεινάς περιοχάς καί συνέχισαν τήν έγκληματικήν των δρασιν είς βάρος τών φιλησύχων κατοίκων.
Άμα τή έπανασυστάσει των, αί Ύπηρεσίαι Χωροφυ
λακής τής Διοικήσεώς, άμέσως, έν συνεργασία μετά τών
ταγμάτων Έθνοφυλακής, έπεδόθησαν είς τήν άποκατάστασιν τής τάξεως, τήν άνεύρεσιν καί συλλογήν τοΰ άποκρυβέντος όπλισμοϋ ύπό τοΰ Κ.Κ.Ε., σύλληψιν τών έγκληματιών καί συνεργατών τοΰ έχθροϋ, τήν έκκαθάρισιν τής
περιοχής άπό τά ύπολείμματα τών σλαβοκομμουνιστών,
ώς καί είς τήν άναπτέρωσιν τοΰ ήθικοΰ τοΰ νομιμόφρονος
πληθυσμοΰ.
Ούτω, τήν 8.11.1945, είς Μυλοχώριον - Έορδαίας,
όργανα Χωροφυλακής τής έδρας Διοικήσεώς Χωροφυ
λακής Κοζάνης, έν συνεργασία με τήν Ύποδιοίκησιν Χω
ροφυλακής Έορδαίας, άνεΰρον άποθήκην όπλισμοϋ τών
έλασιτών, περιέχουσαν 168 τυφέκια, 2 όπλοπολυβόλα, δύο
κιβώτια χειροβομβίδων, έπτά κιβώτια φυσιγγίων, μεγάλην ποσότητα δυναμίτιδος καί μέσα διαβιβάσεων.
Κατά τήν διάρκειαν τοΰ έτους 1945, παρ’ άνδρών τοΰ
Σταθμοϋ Χωροφυλακής Βλάστης - Έορδαίας, άνεκαλύφθη,
είς θέσιν Μπουρλέτα Βλάστης, άποθήκη τοΰ ΕΛΑΣ, περιέχουσα 50 δπλα καί άρκετά πυρομαχικά.
Όμοίως, παρ’ άνδρών τοΰ Σταθμοϋ Χωροφυλακής Πύρ
γων, κατά τήν διάρκειαν έξερευνήσεων, εις τήν όρεινήν
περιοχήν Βερμίου, άνεκαλύφθησαν τρεις άποθήκαι όπλισμοΰ τοΰ ΕΛΑΣ, περιέχουσαι σεβαστόν άριθμόν δ
πλων καί πυρομαχικών.
Έπίσης, είς τό χωρίον Πεντάλοφος - Βοΐου, παρ’ άν
δρών τοΰ Σταθμοϋ Χωροφυλακής άνευρέθη άποθήκη όπλισμοΰ καί πυρομαχικών τών άναρχικών τοΰ ΕΛΑΣ.
Έ ν συνεργασία μέ έθνικόφρονας πολίτας, τήν 18.8.
1945, είς τήν περιοχήν Έορδαίας, δυνάμεις Χωροφυλακής
συνήψαν συμπλοκήν μέ τήν σλαβοκομμουνιστικήν συμ
μορίαν τοΰ Παντελή Ρέντη, δράσαντος άντεθνικώς κατά
τήν κατοχήν μετ’ άλλων σλαβοφώνων και κατά τήν συμ
πλοκήν έφόνευσαν τόν άρχηγόν ταύτης Ρέντην καί διέ
λυσαν τήν συμμορίαν.
Κατά μήνα Αύγουστον 1945, οί κομμουνισταί ένήργησαν, έξωθι τής κωμοπόλεως Βελβενδοΰ, παράνομον συγκέντρωσιν, είς ήν ώμίλησαν ήγετικά κομμουνιστικά στε
λέχη κατελθόντα έκ τών Πιερίων όρέων. Τήν συγκέντρωσιν ταύτην, δύναμις τής Ύποδιοικήσεως Χωροφυλακής
Σερβίων ένεργήσασα άμέσως, διέλυσε καί συνέλαβεν 60
άτομα, άτινα παρέπεμψεν είς τήν Δικαιοσύνην.
Τήν 13.8.1945, ύπό τής Ύποδιοικήσεως Χωροφυλακής
Σερβίων άνευρέθησαν, είς τήν όρεινήν περιοχήν Μοσχο
χωρίου, 235 τυφέκια διαφόρων τύπων καί 2 δλμοι, μετ’
άρκετών βλημάτων.
Τήν 9.9.1945, τό μεταβατικό# άπόσπασμα Σερβίων, παρά
τήν θέσιν Παλαιοκαστράκι τοΰ χωρίου, Πολυφύτου - Σερ
βίων, συνεπλάκη μετά ένόπλων τοΰ ΕΛΑΣ, μέ άποτέλεσμα νά συλλάβη δύο έκ τούτων καί νά κατάσχη δύο αύτό
ματα Στέν.
Τήν 9.9.45, παρ’ όργάνων τοΰ Σταθμοϋ Χωροφυλακής
Πενταλόφου, άνευρέθησαν είς θέσιν «Καραοΰλι» Πενταλόφου 200 βλήματα δλμων.
Τήν 12.9.1945, παρά τοΰ άποσπάσματος Σερβίων άνε
καλύφθη άποθήκη πυρομαχικών, είς τήν όρεινήν περιο
χήν. τοΰ χωρίου Πολύφυτον, είς ήν άνευρέθησαν πλήν
τοΰ μή καταμετρηθέντος πολεμικοΰ ύλικοϋ ύπέρ τά 200
555
φορτία, τυφέκια, βαρείς δλμοι, έλαφροί δλμοι, μυδραλ
λιοβόλα, άντιαρματικά πολυβόλα, χειροβομβίδες, νάρκαι, είς άσύρματος και δν τηλέφωνον.
Τ ήν 16.9.1945, παρ’ όργάνων τής Ύ ποδιοικήσεω ς Χω
ροφυλακής Σερβίων άνεκαλύφθησαν 2 όπλοπολυβόλα,
75 τυφέκια, 2 κιβώτια δυναμίτιδος, μεγάλη ποσότης φυ
σιγγίω ν και 4 κιβώτια ύγειονομικοϋ ύλικοΟ.
Τ ήν 1.10.1945, παρά τοΰ μεταβατικού άποσπάσματος
Σερβίων άνευρέθησαν, είς τήν άγροτικήν περιοχήν Σερ
βίων, τριάκοντα σιδηρά κιβώτια πλήρη βλημάτων αντιαε
ροπορικού πυροβολικοί) τών 4,7", γερμανικής προελεύσεως, είς άρίστην κατάστασιν.
Τ ήν 12.10.1945, τό μεταβατικόν άπόσπασμα Σερβίων
άνεΰρεν, είς τήν περιοχήν Πολυμύλου, εν όπλοπολυβόβόλον, 13 τυφέκια, 7 χειροβομβίδας καί μεγάλη ν ποσότητα
φυσιγγίων, άτινα είχον άποκρύψει οί άναρχικοί τοϋ ΕΛΑΣ.
Τ ήν 27.10.1945, άνευρέθησαν παρά τοΰ Σταθμοϋ Χω
ροφυλακής Πενταλόφου, 17 τηλέφωνα και 4 μεταλλάκται
τηλεφώνων, τρεις όπτικοί τηλέγραφοι καί είς ήλιογράφος, 50 τυφέκια, 4 αύτόματα, 15 ξιφολόγχαι, 2.000 φυ
σίγγια, 10 χειροβομβίδες, 5 κιβώτια φαρμακευτικοϋ ύλικοΰ πλήρη καί εν έμπρηστικόν βλήμα πυροβολικοϋ.
Τ ήν 30.10.1945, άνευρέθησαν, παρ’ όργάνων τοϋ Στα
θμοϋ Χωροφυλακής Τσοτυλίου, είς Ά νθοχώ ριον (Τσακνοχώριον), εξ άντιαρματικά ταχυβόλα, 80 κιβώτια πλήρη
ταινιών πολυβόλου, 24.000 φυσίγγια, 2 σάκκοι καψυλίων
δυναμίτιδος, 4 κιβώτια δυναμίτιδος καί 1 κιβώτιο ν πλή
ρες ναρκών.
Τ ήν 8.11.1945, άνευρέθησαν, παρά τοϋ Σταθμοϋ .Χωρο
φυλακής Νεαπόλεως, δξωθι τοΰ χωρίου Τραπεζίτσα 2700
φ υσίγγια..
Τήν 9.11.1945, άνευρέθησαν, παρά τοΰ μεταβατίκοΰ
άποσπάσματος Έ ορδαίας, είς τό χωρίον Μ υλοχώρι 153
τυφέκια, δν όπλοπολυβόλον καί 6.000 φυσίγγια.
Τ ήν 13.11.1945, άνευρέθησαν, παρ’ όργάνων τοΰ Στα
θμοϋ Χωροφυλακής Αύγερινοΰ, είς τήν άγροτικήν περιο
χή ν τοϋ χωρίθυ: 10 τυφέκια.
Τήν 27.11.1945, παρ’ όργάνων τοΰ Σταθμοϋ Χωροφυ
λακής Σιατίστης, παρά τήν γέφυραν ’Αλιάκμονος, άνευ
ρέθη δν άντιαρματικόν πυροβόλον.
Τήν 22.12.1945, ύπό τοΰ Σταθμοϋ Χωροφυλακής καλοχωρίόυ-Βοΐου άνευρέθησαν είς τήν άγροτικήν περιο
χ ή ν τοΰ χωρίου Λούβρη 27 αύτόματα Στέν, 120 γεμιστή
ρες αύτών καί 6.000 φυσίγγια.
Ό μοίω ς παρ’ όργάνων τών Υ πη ρεσιώ ν τής Διοικήσεως,
άπό τής έπανασυστάσεώς των μέχρι 31.12.1945, κατεσχέ
θησαν εις χεΐρας κομμουνιστών καί έλασιτώ ν: 1. Είκοσιπέντε πιστόλια διαφόρων τόπων, 2. Ε κ α τόν δέκα τυ
φέκια διαφόρων τύπων, 3. Ε ξή κοντα χειροβομβίδες, 4.
Ε κ α τό ν δέκα βλήματα δλμων, 5. Έ π τά όπλοπολυβόλα καί
20 άνταλλακτικαί κάνναι, 6. Ό κ τώ αύτόματα, 7. Δέκα
πέντε βλήματα πυροβολικοϋ, 8. Π εντήκοντα κιλά δυνα
μίτιδος, 9. Δύο σκοπευτικά μηχανήματα πυροβολικοϋ,
10. Είκοσι όκτώ χιλιάδες φυσίγγια διαφόρων τύπων.
Ό μοίω ς, συνελήφθησαν σοβαρός άριθμός στελεχών
καί έγκληματιών τοΰ ΕΛΑΣ, ώς καί άρκετός άριθμός σλαβοφώνων, ο ί όποιοι κατά τήν κατοχήν, συνειργάσθησαν
556
μετά τής βουλγαρικής προπαγάνδας, διά τήν προσάρτησιν τής Μ ακεδονίας είς τήν Βουλγαρίαν».
Α ξιοσημείωτος είναι ή παρά τά Α λβανικά σύνο
ρα συμπλοκή δυνάμεως Χωροφυλακής, ύπό τόν τότε
άνθυπομοίραρχον (ήδη Α ρ χη γό ν Χωροφυλακής)
Χρίστον Καραβίτην, πρός τό συμμοριακόν συγκρό
τημα τοϋ Ά ρ η Βελουχιώτη, έπιχειροϋντος νά διέλθη είς Α λβανίαν. Ιδού, ή, άπό 20ής Μαΐου 1945,
σχετική εκθεσις τής Άνωτέρας Διοικήσεως Χωρο
φυλακής Δυτικής Μακεδονίας πρός τό Ύ πουργεΐον
Ε σ ω τερικώ ν:
«Περί λαβούσης χώραν συμπλοκής
μετά συμμορίας Άρη Βελουχιώτη»
«Τήν 24ην Α πριλίου 1945, ό προσωρινώς άναλαβών
τήν διοίκησίν τοΰ Ά στυνομικοΰ Τμήματος Καστοριάς,
άνθυπομοίραρχος Καραβίτης Χρίστος, άνήκων είς τήν
δύναμιν τοΰ 150οΰ Τάγματος, πληροφορηθείς έκ τοΰ χω
ρίου Μεσοποταμία, ενθα είχε μεταβή δι’ ύπηρεσίαν, δτι,
είς τό χω ρίον Καλή Βρύση, παρά τά άλβανικά σύνορα,
εύρίσκετο ό Ά ρ η ς Βελουχιώτης, μετά τής συμμορίας του,
άπέχων έκεΐθεν περί τάς έπτά ώρας πεζή, ειδοποίησε τόν
έν Καστοριά έδρεύοντα 3ον Λ όχον τοΰ 151ου Τάγματος
Ε θνοφυλακής, ΐνα άπό κοινοϋ τεθώσιν είς καταδίωξιν
αύτοΰ. Πράγματι ό διοικητής τοΰ Λόχου τούτου, μετά
δυνάμεως 73 στρατιωτών καί 50 άποικιακών στρατευμά
των, ύπό Ά γ γ λ ο ν άξιωματικόν, κατέφθασαν έν Μ εσο
ποταμία καί άμέσως μετά τοΰ άνθυπομοιράρχου καί δυ
νάμεως Χωροφυλακής έκινήθησαν πρός συνάντησιν τής
συμμορίας. Π ερί ώραν 4ην πρω ινήν τής έπομένης, κατό
π ιν έπιπόνου πορείας δφθασαν είς τόν πρός δν δρον καί
διετάχθησαν τά τμήματα, άτινα έχωρίσθησαν είς άναλόγους όμάδας, νά καταλάβωσι τάς προσδιορισθείσας θέ
σεις, άναμένοντες τήν διέλευσιν έκεΐθεν τής συμμορίας,
ή τις έσκόπευε νά διέλθη τά σύνορα μεταβαίνουσα είς
Α λβ α νία ν. Έ ν τμήμα δμως, βαδίζον κατά μέτωπον τοΰ
άνωτέρω χωρίου Καλή Βρύση, δπου διενυκτέρευον οί
συμμορΐται, έγένετο άντιληπτόν ύπό τοΰ σκοποΰ τής συμ
μορίας καί πυροβοληθέν ύπό τούτου, περί ώραν 04.30',
ήνάγκασεν άπαντα τά τμήματα νά άνοίξωσι πυρά, παρά
τήν κεκανονισμένην ώραν, ήτις είχεν όρισθή ή 6 πρωινή,
πρός εύχερεστέραν παρακολούθησιν τής δλης έπιχειρή
σεως καί τών άποτελεσμάτων^ύτής. Περί τήν 4.45' ώραν,
έκ τής θέσεως τή ν όποίαν είχε Καταλάβει ό άνωτέρω άνθυ
πομοίραρχος, μετά δυνάμεως Χωροφυλακής, μολονότι
άκόμη έπεκράτει σκότος, διεκρίθησαν σκιαί άνθρώπων
καί ζώων, διερχομένων έκ τής κάτωθεν αύτών πρός Α λ
βανίαν διερχομένης όδοΰ, όπότε ό άνθυπομοίραρχος ού
τος διέταξε το ύ ς: 1) Έ νω μοτάρχην Λιακόπουλον Ν ικό
λαον, 2) Χωροφύλακα Τσάλιον Κων. καί 3) Χωροφύλακα
Γεωργακόπουλον Βασίλειον καί ενα λοχίαν ώπλισμένον
δι’ αύτομάτου δπλου καί κατέλαβον θέσιν πλησιέστερον
τής διερχομένης έκεΐθεν όδοΰ, όπόθεν βαλλόμενοι οί
συμμορΐται, δέν θά ήδύναντο νά διέλθωσιν, έκ παραλλή
λου δέ ούτος μετά τής ύπολοίπου δυνάμεως ελαβε τοιαύ-
την θέσιν ώστε, άφ’ ένός μέν νά έπιτηρή και τά δύο τμή
ματα και κατευθύνη τήν δρασίν των καί άφ’ έτέρου νά
έπιτεθή έκ πλαγίων κατά τών συμμοριτών. Μετά τούς
πρώτους πυροβολισμούς τά δπλα τών 1) Ένωμοτάρχου
Λιακοπούλου Νικ., 2) Χωροφύλακος Τσάλιου Κων. καί
τό όπλοπολυβόλον τού λοχίου, επαθον έμπλοκήν καί
κατέστησαν άχρηστα, έν τούτοις, μόνον μέ τό δπλον τοΟ
Χωροφύλακος Γεωργακοπούλου Βασ. καί τή βοηθείςι
καί τών πλαγίων βολών τοϋ έτέρου τμήματος, κατώρθω
σαν δχι μόνον νά παρεμποδίσουν τήν περαιτέρω διέλευσιν πρός Αλβανίαν τών συμμοριτών, άλλά καί νά άναγκάσωσι τούτους νά έγκαταλείψωσιν έπί τόπου τρία όπλο
πολυβόλα Στέν, άπαν τό πολεμικόν ύλικόν, δύο άνταλλακτικάς κάννας όπλοπολυβόλου, τόν ρουχισμόν καί τά
τρόφιμα, άτινα εφερον μεθ’ έαυτών, κυριευθέντα ύπό τής
όμάδος τοϋ ώς εΐρηται άνθυπομοιράρχου, άναγκασθέντες
οί συμμορΐται νά έπανέλθωσιν έντός τοϋ χωρίου, μεθ’
ένός τραυματίου διαφυγόντος τήν σύλληψιν. Έν συνε
χείςι ή άνωτέρω όμάς όπλισθεΐσα μέ τά κυριευθέντα δπλα
καί διαμοιρασθεΐσα είς δύο, διετάχθησαν οί μέν νά έπιτηρώσι τό άλβανικόν έδαφος, όπόθεν έβάλλοντο ύπό Αλ
βανών άνταρτών καί ύπήρχε κίνδυνος έπιθέσεως έκ τών
νώτων, οί δέ νά έπιτηρώσι τόν πρός τό χωρίον τομέα,
πρός παρεμπόδισιν διαφυγής τών συμμοριτών έκ τοϋ
τομέως τής δράσεως τής όμάδος των. Αποτέλεσμα τής
ένεργείας ταύτης ύπήρξεν ή παρεμπόδισις τών Αλβανών
άνταρτών νά πλησιάσωσι, περιορισθέντων νά βάλωσι
μόνον έξ άποστάσεως άφ’ ένός καί άφ’ έτέρου ή άποτελεσματική άναχαίτισις τμήματος τών συμμοριτών, άποπειραθέντος νά διαφύγη έκεΐθεν, φονευθέντος μάλιστα
ένός συμμορίτου όνόματι Τσάφου Εμμανουήλ τοΰ Δη
μητρίου, ύπό ψευδώνυμον Αθηναίος, γεννηθέντος έν Μ.
Άσίςι καί κατοικοϋντος έν Άθήναις, έτών 40, έργάτου
κομμουνιστοϋ άπό τάς άρχάς τοΰ Ιουνίου 1942, άφ’ ής
ύπηρέτει είς τόν ΕΛΑΣ, στρατολογηθείς ύπό τούτου τοϋ
Ά ρη Βελουχιώτη. Ό άνωτέρω ψυχορραγών, έξεταζόμενος, άνέφερεν δτι ό Άρης Βελουχιώτης, ήγούμενος συμ
μορίας έκ 45 μελών, εύρίσκετο είς τό χωρίον Καλή Βρύση
καί εύθύς ώς ήρξατο ή μάχη έδωσε σημεΐον συναντήσεως
τό χωρίον Σλήμητσα καί δτι σκοπός τοϋ άγώνος τοΰ νέου
ΕΛΑΣ, δπως ώνόμασε ό Άρης Βελαχιώτης τό σύνολον
τών συμμοριτών του, είναι ή όλοκλήρωσις τοΰ ύπό τοΰ
κομμουνιστικοΰ κόμματος, άναληφθέντος άγώνος, δηλαδή
«ή πλήρης άπόδοσις τών λαϊκών έλευθεριών». Τέλος, ό
άνωτέρω, άποθνήσκων κατέθεσεν δτι ό Άρης Βελουχιώ
της, έπιθυμών τήν συνεργασίαν μετά τών Αλβανών άν
ταρτών, άπέστειλε τήν προηγουμένην είς Αλβανίαν δύο
συμμορίτας του πρός συνεννόησιν σχετικώς. Έν γένει,
έκ τής έπιχειρήσεως ταύτης, προέκυψαν τά έξής γενικά
άποτελέσματα: Έκτός τοΰ φονευθέντος ύπό τής άνωτέρω
όμάδος, έτραυματίσθησαν πέντε συμμορΐται καί μία γυνή,
έκ τών άκολουθουσών τήν συμμορίαν δύο γυναικών ώς νο
σοκόμοι καί συνελήφθησαν 1) ό συμμορίτης Τζήκας Νικ.
τοΰ Ίωάννου ή καπετάν Βελής, τιτλοφορούμενος ό άνθυ
πολοχαγός τοϋ νέου ΕΛΑΣ, 2) Καραμπινδς Νικόλαος,
3) Κύρου Κυριάκος καί 4) Νούλας Σταϋρος, κάτοικοι
άπαντες Καλής Βρύσης, οίτινες έβοήθησαν τούς άνωτέ
ρω συμμορίτας διά τών ζώων των. Ό συλληφθείς συμ
μορίτης Τζήκας Νικόλαος, έξεταζόμενος, έπεβεβαίωσε
τά ύπό τοΰ φονευθέντος Τσάφου Εμμανουήλ κατατεθέντα».
Είς τάς περιοχάς τών λοιπών Διοικήσεων Χωρο
φυλακής Μακεδονίας, (Καστοριάς, Βεροίας, Πιε
ρίας, Εδέσσης, Χαλκιδικής, Κιλκίς), ή κατάστασις
έξειλίχθη κατά παρεμφερή τρόπον. Μετά τήν άποχώρησιν τών Γερμανών, συνεστήθησαν πολιτοφυλακαί τοϋ ΕΑΜ, είς τάς όποίας δέν έδέχθησαν νά
μετάσχουν τά παραμείναντα έπί τόπου ύπολείμματα,
τών έπί κατοχής πενιχρών δυνάμεων τής Χωροφυ
λακής. Έ κ τούτων, άλλοι άνδρες κατέφυγον είς Θεσ
σαλονίκην ή Αθήνας, άλλοι προσεχώρησαν είς
έθνικάς άνταρτικάς όμάδας καί άλλοι, ίδίως οί έκ
τοΰ αύτοΰ τόπου καταγόμενοι, άπέβαλον τήν στο
λήν καί έκρύπτοντο είς τά χωρία των. Οί εύρεθέντες
δμως έπί τόπου άνδρες τής Χωροφυλακής, έχρησίμευσαν άνυπολογίστως είς τήν, άπό τοΰ Απριλίου
1945, καταφθάνουσαν Εθνοφυλακή ν καί τήν άκολουθήσασαν Χωροφυλακήν, διότι αύτοί, γνωρίζοντες καλώς τήν έπιτόπιον κατάστασιν, διεφώτισαν τά
δργανα άποκαταστάσεως τής τάξεως, περί προσώ
πων καί πραγμάτων.
Ή κατάστασις, είς τήν Κεντρικήν καί Δυτική ν
Μακεδονίαν, ήτο πράγματι λίαν πολύπλοκος. Βουλγαρόφρονες καί Ρουμανίζοντες, ένισχυόμενοι ύπό
τών Γερμανών καί τών Βουλγάρων, διά τής τρομο
κρατίας καί τής έπιδαψιλεύσεως ύλικών παροχών,
εϊχον πειθαναγκάσει έγχωρίους, νά ταχθοΰν μέ τό
μέρος των καί νά στρέφονται έναντίον τής Ε λλη νι
κής κυριαρχίας.
"Ηδη, μισούμενοι υπό τών έθνικοφρόνφν πολι
τών καί καταγεγραμμένοι, ύπό τών έναπομεινάντων
όργάνών Χωροφυλακής, φοβούμενοι δέ τήν τιμω
ρίαν των, εϊχον, μετά τήν άποχώρησιν τών Γερμα
νών, ταχθή παρά τό πλευρόν τών έλασιτικών συμ
μοριών, πολλοί μάλιστα έξ αύτών μετεΐχον είς τάς
συσταθείσας έαμικάς διοικήσεις τών πόλεων καί
χωρίων. "Οταν κατέφθασεν ή Εθνοφυλακή, έπανασυνιστώσα διά νομιμοφρόνων στοιχείων τά συμ
βούλια τών Δήμων καί Κοινοτήτων, άποδιώξασα
έξ αύτών τούς έαμίτας, κομμουνισταί, βουλγαρίζοντες, ρουμανίζοντες καί άλλοι έκτεθειμένοι εις άντεθνικάς ένεργείας ή έξήλθον εις τήν ύπαιθρον, όμοΰ
μετά τών έλασιτικών συμμοριών ή έχρησίμευον κρυ
φίως εις αύτάς, ώς τροφοδόται καί καταδόται.
"Οταν, άπό τοΰ Α πριλίου 1945, κατέφθασαν δυνά
μεις τής Χωροφυλακής, έπανασυνιστώσαι τάς Διοι
κήσεις, Υποδιοικήσεις, Τμήματα καί Σταθμούς, ήρχισεν, έν συνεργασία μετά τής Έθνοφυλακής καί τών
ΜΑΥ, έν συνεχείςι δέ καί τών σταλεισών Στρατιω
τικών Μονάδων, ή απηνής καταδίωξις τών κακο
ποιών καί άντεθνικών στοιχείων. Οί άντεθνικώς δράσαντες συνελαμβάνοντο καί έφυλακίζοντο, οί δέ μα
χητικοί κομμουνισταί καί κακοποιοί, δσοι διέφευ557
Μοίραρχος Παναγιώτης Αειβαδίτης τοΰ Άνδρέοο, έκ Κιάτου- Κορινθίας. Έσφαγιάσθη έν Μ εταλλικφ- Κιλκίς υπο των
κομμουνιστών τήν 4ην Νοεμβρίου 1944.
γον τήν σύλληψιν, κατέφευγον είς τά δρη, συγκροτοϋντες συμμορίας. Ούτως, ή επικρατούσα, μετά τήν
άποχώρησιν τών Γερμανών, χαώδης κατάστασις, έβελτιοϋτο και άποκαθίστατο τάξις και άσφάλεια είς
τάς πόλεις. ’Αλλά, τήν ύπαιθρον έλυμαίνοντο άκόμη
αί έλασιτικαί δυνάμεις, αί όποΐαι, εχουσαι άποκρύψει μεγάλας ποσότητας δπλων καί πυρομαχικών, κατά
τό πλεΐστον παραδοθέντων εις αύτούς ύπό τών Γερ
μανών καί τών Βουλγάρων, ώργάνωνον άπό τούδε
τήν άντίστασιν τοϋ συμμοριτοπολέμου. Είς τήν περι
φέρειαν τοϋ Κιλκίς, κατά Νοέμβριον 1944, τά έλασιτικά τάγματα εΐχον καταλάβει, κατόπιν μάχης, τήν
πόλιν καί όλόκληρον τήν περιοχήν τοϋ Νομοϋ καί,
έκ τών αίχμαλωτισθέντων άνδρών τής Χωροφυλακής,
εΐχον έκτελέσει τόν μοίραρχον Λειβαδίτην και άλ
λους άξιωματικούς καί όπλίτας. Έχρειάσθησαν νέαι
σκληραί μάχαι τής Έθνοφυλακής καί δυνάμεων τής
Χωροφυλακής, διά νά άνακαταληφθή ή πόλις καί ό
Νομός Κιλκίς.
Ό ταν άνασυνεστήθησαν τά Αστυνομικά Τμήματα
καί οί Σταθμοί, άνά τήν Κεντρική ν καί Δυτική ν Μα
κεδονίαν, ήρχισε συστηματική καταδίωξις τών έλασιτικών συμμοριών. Αληθείς μάχαι έλαβον χώραν,
ιδίως είς τάς περιοχάς Φλωρίνης, Πιερίας καί Χαλ
κιδικής, δπου κατά μέγιστον μέρος αί συμμορίαι
έξωντώθησαν ή διελύθησαν. Ή Χωροφυλακή, έπεδόθη καί είς τήν άνακάλυψιν δπλων, τά όποϊα, κατά
παραβίασιν τής συμφωνίας τής Βάρκιζας, τό ΕΛΑΣ
εΐχεν άποκρύψει. Κατόπιν επιτηδείων έρευνών καί
χρησιμοποιήσεως καταδοτών, έντός τών τάξεων τών
έλασιτών, ή Χωροφυλακή έπέτυχε νά άνακαλύψη,
είς πολλάς περιοχάς τής Μακεδονίας καί Ιδίως είς
Πιερίαν, έκατοντάδας κιβωτίων βλημάτων πυροβολι
κού, ταινιών μυδραλλίων, βλημάτων άντιαεροπορικών πυροβόλων, φυσιγγίων, περιστρόφων, βλημάτων
δλμων, ναρκών, χειροβομβίδων, φωτοβολίδων καί
παντός άλλου πολεμικού ύλικοϋ. Είς τήν περιοχήν
Ζήτουλα Κασσανδρείας άνευρέθη, έπίσης, μεγάλη ά
ποθήκη δπλων. Είς τήν περιφέρειαν Γαλατίστης τής
Χαλκιδικής άνευρέθη, έντός κρύπτης, άποθήκη δ
πλων, όπλοπολυβόλων καί τυφεκίων, άκόμη καί εν
βαρύ πυροβόλον. Σχεδόν πάντα ταϋτα προήρχοντο έκ
τών παραδοθέντων είς τούς έλασίτας έφοδίων ύπό τοϋ
γερμανικού στρατοϋ.
Ούτω, χάρις είς τήν κεραυνοβόλον καί έντονον δρασιν τής Χωροφυλακής, ή Μακεδονία ταχέως άπηλλάγη άπό τήν έπιβουλήν τών Βουλγάρων καί τών άλ
λων αύτονομιστών καί άποκατεστάθη ή έθνική κυ
ριαρχία. Βαθμηδόν, διά τής συντριβής ή τής έκδιώξεως τών έλασιτικών συμμοριών καί τής έξοντώσεως
ή συλλήψεως τών κακοποιών στοιχείων τών πόλεων,
οί κάτοικοι τής Μακεδονίας, οί όποιοι τόσα εΐχον
ύποστή ύπό τής τριπλής κατοχής Γερμανών, Ιτα
λών καί Βουλγάρων καί τής άντεθνικής δράσεως τοΰ
αύτονομισμοϋ, έπανεύρο ν τήν γαλήνην έντός τών
κόλπων τής Έλληνικής των πατρίδος.
14.
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΑΞΕΩΣ
ΕΙΣ ΗΠΕΙΡΟΝ ΚΑΙ ΣΤΕΡΕΑΝ ΕΛΛΑΔΑ
Είς τήν Ηπειρον, ή έγκαθίδρυσις τών Ελληνικών
Αρχών υπήρξεν όμαλωτέρα. Έ ν πρώτοις, οί Α λ
βανοί πράκτορες καί οί ρουμανίζοντες αύτονομισταί,
τού λεγομένου «Πριγκιπάτου τής Πίνδου», εΐχον
ήδη έξασθενίσει καί άποσυντεθή μετά τήν άπομά558
κρυνσιν τών Ιταλών, οί όποιοι τούς ένίσχυον σκανδαλωδώς. Κατά τήν τελευταίαν περίοδον τής κατο
χής, μολονότι εΐχον στραφή πρός τούς Γερμανούς
διά νά ευρουν ύπδστηρικτάς, ή δρασίς των εϊχεν
έκφυλισθή καί οί περισσότεροι έξ έκείνων, τούς ό
ποιους εΐχον προσελκύσει έναντίον της Ελληνικής
κυριαρχίας, τούς είχον έγκαταλείψει. Ευθύς ώς άπεχώρησαν αί δυνάμεις τών Γερμανών, οί περισσότε
ρον έκτεθειμένοι, φοβούμενοι τήν έκδίκησιν τοΰ έθνικόφρονος πληθυσμού, διέφυγον πρός Αλβανίαν, έν
φ οί λοιποί προσεποιουντο τούς μετανοημένους και
φιλησύχους πολίτας. Δεύτερος λόγος ήτο, ή είς τήν
"Ηπειρον παρουσία τών έθνικών άνταρτικών σωμά
των τοΰ ΕΔΕΣ, τών όποίων ό άρχηγός Ζέρβας, εύθύς μετά τήν άποχώρησιν τών Γερμανών, είσήλθεν
είς τά Ιωάννινα. Αί έαμοελασιτικαί συμμορίαι, στρέ
φουν τήν προσπάθειάν των είς τήν άντιμετώπισιν
τών δυνάμεων τοϋ ΕΔΕΣ, καί ένοχλοϋν όλιγώτερον
τάς πόλεις, είς δέ τήν ύπαιθρον προσπαθοΰν νά παρα
πλανήσουν και νά προσελκύσουν τόν πληθυσμόν.
Ση μειωτέο ν, δτι είς τά σώματα τοϋ ΕΔΕΣ είχον
προσχωρήσει πολλοί άξιωματικοί και όπλΐται τής
Χωροφυλακής, άπό τάς Ύπηρεσίας τής Μακεδονίας
καί τής Θεσσαλίας, κατά δέ τήν τελευταίαν περίοδον
σχεδόν πάντες οί εύρεθέντες είς τήν “Ηπειρον.
Είς δσας περιοχάς τής Ηπείρου, μετά τήν άποχώρησιν τών Γερμανών, έπεκράτησαν τά σώματα τοΰ
Ζέρβα, οί είς αύτά άξιωματικοί και όπλΐται τής Χω
ροφυλακής άνελάμβανον τήν άποκατάστασιν τής τά
ξεως καί τήν ασφάλειαν τοΰ πληθυσμού. "Οταν δέ αί
δυνάμεις τοΰ ΕΔΕΣ, κατά διαταγήν τής Κυβερνήσεως
καί μέ τήν βοήθειαν τοΰ 11 Τάγματος Χωροφυλακής,
διεπεραιώθησαν είς Κέρκυραν, οί πλεΐστοι, τών άλ
λοτε είς νΗπειρον ύπηρετούντων άνδρών τής Χωρο
φυλακής, παρέμειναν πρός ένίσχυσιν τοΰ έργου τής
Εθνοφυλακής.
Περί τά τέλη Απριλίου, κατέφθασαν είς νΗπειρον.
τά πρώτα κλιμάκια Χωροφυλακής, τά όποια παρέλαβον έκ τής Εθνοφυλακής τάς άστυνομικάς υπηρε
σίας. Έ ντός βραχυτάτου χρόνου, διά τής άποστολής
καί νέων δυνάμεων, έπηνδρώθησαν αί Διοικήσεις
Ίωαννίνων, Θεσπρωτίας, Πρεβέζης καί Ά ρ τη ς καί
άνασυνεστήθησαν τά Αστυνομικά Τμήματα καί οί
Σταθμοί. ’Αποσπάσματα τής Χωροφυλακής κατεδίωξαν τάς έλασιτικάς συμμορίας, είς δέ τάς πόλεις
συνέλαβον έκατοντάδας προσώπων, τά όποια ένείχοντο είς διαπραχθέντα εγκλήματα ή άντεθνικάς έ
νεργείας. "Αλλα έξ αύτών έξετόπισαν καί άλλα έφυλάκισαν, ούτως ώστε οί πληθυσμοί άνέκτησαν τήν
έμπιστοσύνη ν των είς τήν εθνική ν κυριαρχίαν καί τήν
έπιβολήν τοΰ κράτους τοΰ Νόμου. Πάντως, άνά τήν
ύπαιθρον, ύπό τόν μανδύαν τοΰ Αγροτικού Κόμμα
τος τής Ελλάδος εδρα δράστη ρίως ό κομμουνισμός,
όργανώνων ταραχώδεις συγκεντρώσεις καί παρα
σκευάζω ν τήν τρομοκρατίαν. Τά συγκροτηθέντα άποσπάσματα Χωροφυλακής διεξήγαγον σκληράς μά
χας, κατά τών έαμοελασιτικών συμμοριών. Ή έναπο-
Γυναίκες τής Πορσογιάννης υποδέχονται τους πρώτους χωροφύλακας εόθύς μετά τήν άπελευθέρωσιν τόν Ιούνιον τοΰ Ετους 1945.
559
καί όπλΐται τής Χωροφυλακής ήχμαλωτίσθησαν,
κατά τό πλεΐστον δέ άντηλλάγησαν είς τήν Λάρι
σαν μέ κρατουμένους ύπό τών Άγγλων έλασίτας.
Ή έγκαθίδρυσις τών Ελληνικών Άρχών, ύπό τών
δυνάμεων τής Εθνοφυλακής καί τής Χωροφυλακής,
αί όποΐαι ήρχισαν νά καταφθάνουν άπό τοΰ τέλους
Μαρτίου 1945, έγένετο μάλλον όμαλώς διότι, αί συμμορίαι, μή εύρίσκουσαι έδαφος πρόσφορονπρός δρδσιν, εϊχον τραπή πρός τάς γύρωθεν όρεινάς περιοχάς ή διελύθησαν. Ή παγίωσις τής τάξεως ύπήρξεν
άμεσος καί άνευ πολλών δυσχερειών, αί δέ λαβοΰσαι
χώραν μικροσυμπλοκαί άπέβαινον πάντοτε είς βά
ρος τών έλασιτών. Τά δργανα τής Χωροφυλακής
έπεδόθησαν μετά ζήλου είς τήν σύλληψιν τών κομ
μουνιστών, οί όποιοι εϊχον άποδεδειγμένως διαπράξει έγκλήματα, περισυνέλεξε δέ έκ τούτων καί εκλεισεν εις τάς φυλακάς άνω τών τριών χιλιάδων. Τοϋτο,
έδωσεν άφορμήν, άπό τών μέσων τοΰ 1945, είς τάς
έαμικάς όργανώσεις νά όργανώσουν ταραχώδη συλ
λαλητήρια διασαλεύοντα τήν τάξιν, μέ τό πρόσχημα
δτι δέν έτηρήθησαν οί δροι τής συμφωνίας τής Βάρ
κιζας περί σεβασμοΰ τών πολιτικών φρονημάτων.
Είς όλόκληρον τήν Στερεάν Ελλάδα, συμπεριλαμ
βανομένων καί αύτών τών περιχώρων τής πρωτευού
σης, έκυριάρχει σχεδόν έξ όλοκλήρου τό ΕΑΜ, τό
όποιον ήσκει τήν διοίκησιν διά τής τρομοκρατίας
καί τών λαϊκών έπιτροπών. Ή Χωροφυλακή ή εϊχε
προσχωρήσει είς τάς όμάδας Ζέρβα ή διαφύγει πρός
τάς Αθήνας, οί δέ εύρεθέντες άνδρες έπί τόπου εϊχον
άφοπλισθή καί όδηγηθή αιχμάλωτοι είς τά δρη.
Ο ί άφιχθέντες εις ΠυρσογιάννηνΗπείρου άνδρες τής Χω
ροφυλακής δ ΐ έπάνδρωσιν τοΰ έκεΐ Σταθμοϋ Χωροφυλακής
τόν Ιούνιον τοϋ έτους 1945, Αμέσως μετά τήν άποκατάστασιν τών νομίμων Άρχών τοϋ Κράτους.
μένουσα Χωροφυλακή εδωσε μάχας, κυρίως είς τήν
περιοχήν τής "Αρτης, κατά τά τέλη τοϋ 1944, πρό
τής άφίξεως ισχυρών δυνάμεων Εθνοφυλακής καί
Χωροφυλακής. Ύπέστη βαρείας άπωλείας, φονευ
θέντος καί τοϋ ταγματάρχου Άντ. Μίκροβα, έξηναγκάσθη δέ τότε νά καταφύγη είς Πρέβεζαν καί
έκεΐθεν είς Κέρκυραν. Ά λλ’ δταν έπανήλθε, τρεις
μήνας βραδύτερον, μέ τήν βοήθειαν καί τών δυνά
μεων τής Έθνοφυλακής έξεκαθάρισε τήν περιοχήν.
Κατέσχε πολλά δπλα, άποκρυπτόμενα ύπό τών κομ
μουνιστών, καί είς τήν περιφέρειαν τής Χρυσορράχης άνεκάλυψεν άποθήκας μέ σημαντικάς ποσότη
τας δπλων καί πυρομαχικών.
Είς τήν Θεσσαλίαν, δπου οί κομμουνισταί εϊχον
έπικρατήσει πλήρως μετά τήν άποχώρησιν τών Γερμανών, οί μή προλαβόντες νά διαφύγουν άξιωματικοί
560
Είς περιοχάς τής Βοιωτίας, μέχρι Θηβών, κατέφθασαν τό πρώτον άγγλικαί μονάδες, αί όποΐαι άπεδίωξαν ή ήχμαλώτισαν τούς έλασίτας. Άπό τοΰ Α
πριλίου 1945, δτε κατέφθασαν άλληλοδιαδόχως τά
Τάγματα 150, 174 καί 300 τής Έθνοφυλακής, έκκαθαρίζοντα τήν Βοιωτίαν καί Αιτωλοακαρνανίαν άπό
τά έλασιτικά στοιχεία, αί δυνάμεις τής Χωροφυλακής ήρχισαν νά έπανδρώνούν τάς Διοικήσεις, τά
Τμήματα καί τούς Σταθμούς, πρός άνασύστασιν τών
άστυνομικών Υπηρεσιών. Αί συμμορίαι διελύθησαν,
πλήν τών όρεινών περιοχών, δπου έστάλησαν μετα
βατικά άποσπάσματα. Πολλαί έκατοντάδες κομμου
νιστών, κατηγορουμένων δι’ έγκληματικάς πράξεις,
συνελήφθησαν καί ποφεπέμφθησαν είς τήν Δικαιο
σύνην. Οί πληθυσμοί τής Στερεας Ελλάδος, κατά
τήν μεταβατική ν αύτήν περίοδον, μεταξύ κατοχής
καί συμμοριτοπολέμου, άνέπνευσαν χάρις είς τήν
δρδσιν τής Χωροφυλακής πρός άποκατάστασιν τής
τάξεως. Ιδιαιτέρως, ή Χωροφυλακή συμπεριεφέρθη
μετ’ αύστηρότητος κατά τών διωχθέντων καί συλληφθέντων ήγετικών στοιχείων τοΰ ΕΑΜ τής περιφερείας Άγρινίου, διότι ταΰτα ύπέγραψαν συμφω
νίαν «έπί λόγψ τιμής» δτι θά παραμείνη μεικτή διοίκησις μέχρις άφίξεως έκπροσώπων τής έθνικής Κυ
βερνήσεως τής Έλευθέρας Ελλάδος «χωρίς νά θι-
γή ή τιμή, ή ζωή, ή περιουσία και ή άτομική έλευθερία ούδενός», όλίγας δέ ήμέρας βραδύτερον, παρασπονδήσαντες, συνέλαβον έκατοντάδας έθνικοφρό-
νων πολιτών και τούς άξιωματικούς τής Χωροφυλακής, τούς όποιους, όδηγήσαντες είς τά όρη, ύπέβαλλον είς άνεκδιήγητα μαρτύρια.
15. ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΝ
Περισσότερον πάσης άλλης περιφερείας τής Ε λ
λάδος, ή Πελοπόννησος εύρέθη έν πλήρει αναστα
τώσει μετά τήν άπελευθέρωσιν. Τό Β' Άρχηγεΐον
Χωροφυλακής, δπερ ήδρευεν είς τήν Τρίπολιν, διελύθη αύτομάτως. Έ κ τών Ταγμάτων Άσφαλείας, τό
ύπό τόν συνταγματάρχην Παπαδόγκωναν, άφοπλισθέν, άλλά δυνηθέν μέ κάποιαν τάξιν ύπό τήν έπίβλεψιν τών Ά γγλω ν νά διαπεραιωθή είς Σπέτσας,
μετεφέρθη έκεΐθεν είς Αθήνας, έπανοπλισθέν κατά
τά Δεκεμβριανά, πρός συμμετοχήν εις τήν καταστο
λήν τής έαμικής στάσεως. Τό εις Πάτρας έδρεΰον,
ύπό τόν συνταγματάρχην Κουρκουλάκον, παρέμεινε
μέχρι μεταφοράς τών άνδρών άφωπλισμένων, τό αύτό
δέ έγένετο και διά τά διάφορα άλλα Τμήματα Άσφα
λείας, τά δρώντα είς άλλας περιοχάς, ίδίως τής Λα
κωνίας, έν φ άλλα, ώς έν Μεσσηνία και Ηλεία,
έξωντώθησαν ύπό τών-κομμουνιστών. Αί δυνάμεις
τής Χωροφυλακής, δσαι δέν έπρόλαβον νά διαφύγουν
πρός τήν πρωτεύουσαν, έσφαγιάσθησαν ή έσύρθησαν
ώς αιχμάλωτοι είς όρεινάς περιοχάς. Τά δπλα και τά
πυρομαχικά, συμπεριλαμβανομένων καί πολυβόλων
καί τινων πυροβόλων, έκλείοντο συνήθως είς άποθήκας, κατόπιν συμφωνίας του ΕΑΜ μετά τών Ά γγλων
και τού κλιμακίου τής Κυβερνήσεως, άλλά σχεδόν
κατά κανόνα αί συμφωνίαι αύταί παρεβιάζοντο ύπό
τοΰ ΕΑΜ, τό όποιον έλάμβανε τά δπλα αύτά ύπό τήν
κατοχήν του. Γενικώς, άπό τής άποχωρήσεως τών
Γερμανών μέχρι τοΰ Μαρτίου 1945, έπεκράτει είς
τήν Πελοπόννησον πλήρης έαμοκρατία. Τότε ήρχισαν νά καταφθάνουν τμήματα τοΰ 11ου Τάγματος Χω
ροφυλακής και τάγματα Εθνοφυλακή ςτά όποια, μετά
τήν συμφωνίαν τής Βάρκιζας άνακατελάμβανον τάς
πόλεις και έθετον ύπό τήν κατοχήν των τόν άνευρισκόμενον οπλισμόν τοΰ ΕΑΜ, κατεδίωκον δέ τάς μή
διαλυθείσας συμμορίας τής ύπαίθρου.
Ή δη , άπό τών μέσων Ίανουαρίου 1945, τμήματα
Στρατού και Χωροφυλακής ένήργησαν έπίθεσιν πρός
άνακατάληψιν τοΰ Ναυπλίου. Συνήφθησαν μάχαι
κατά τάς όποίας έφονεύθησαν πολλοί κομμουνισταί.
Έφονεύθησαν, έπίσης, εις άνθυπασπιστής τής Χωρο
φυλακής καί εις ένωμοτάρχης, έτραυματίσθησαν δέ
εις ύπομοίραρχος, είς ένωμοτάρχης, εϊς ύπενωμοτάρ
χης καί τρεις χωροφύλακες.
Ά πό τών μέσων Απριλίου 1945, δυνάμεις Χωρο
φυλακής διασκορπίζονται άνά τήν Πελοπόννησον,
πρός άνασύστασιν τών Διοικήσεων, Υποδιοικήσεων
καί Άστυνομικών Τμημάτων τών πόλεων, βαθμηδόν
δέ καί τών Σταθμών Χωροφυλακής τής ύπαίθρου. Ή
Άνωτέρα Διοίκησις Χωροφυλακής Πελοποννήσου
έπαναρχίζει τήν λειτουργίαν της, άπό τής 23 Α π ρ ι
λίου, είς τήν Τρίπολιν. Συνιστώνται μεταβατικά άποσπάσματα Χωροφυλακής, τά όποια καταδιώκουν τά
ύπολείμματα τών έλασιτικών συμμοριών καί τά πολυ
πληθή κακοποιά στοιχεία άνά τήν ύπαιθρον. Α να
καλύπτουν, έπίσης, καί προβαίνουν είς κατάσχεσιν
μεγάλων ποσοτήτων κρυπτομένων δπλων. Εις τινας
όρεινάς περιοχάς, δπου έχουν καταφύγει πολυμελείς
συμμορίαι έναντίον τών όποίων εϊχον σταλή δυνά
μεις Χωροφυλακής ένισχυόμεναι καί ύπό έπιτοπίως
συνιστωμένης καί έξ έθνικοφρόνων πολιτών Έθνο
φυλακής, συνήπτοντο μάχαι. Είς τάς συμμορίας αύ
τάς, συνήθως, κατέφευγον πάντες οί ένεχόμενοι δι*
άπεχθή έγκλήματα καί πολλάκις όμαδικάς σφαγάς
κομμουνισταί, τούς όποιους κατεδίωκεν ή Χωρο
φυλακή .
Ή κατάστασις ήτο Ιδιαιτέρως έκρυθμος είς τήν
Λακωνίαν, δπου οί, άπό τοΰ Όκτωβρίου 1944 μέχρι
τοΰ Μαρτίου 1945, κυριαρχήσαντες κομμουνισταί,
έκδικούμενοι τήν άπηνή καταδίωξιν των κατά τήν
τελευταίαν περίοδον τής κατοχής ύπό τών Ταγμά
των Άσφαλείας καί τών έθνικών όμάδων τών όποίων
οί άνδρες κατά τό πλεΐστον ήσαν Λάκωνες, ήδη
προέβαινον είς θηριωδίας άντεκδικήσεως. Μετά τήν
έγκατάστασιν δυνάμεων Έθνοφυλακής καί Χωρο
φυλακής, αί έαμικαί συμμορίαι συνέχιζον τήν έξόντωσιν έθνικόφρονος πληθρσμοΰ καί τήν έρήμωσιν
τής ύπαίθρου, καταλαμβάνοντες δέ αίφνιδιαστικώς
κώμας καί χωρία προέβαινον είς τά χείριστα τών
έγκλημάτων. Τόν Μάϊον 1945, συνεστήθη ή έθνική
όργάνωσις Ε.Α.Ο.Κ. ή όποια, μέ όμάδας ένόπλων
ύπό τήν ήγεσίαν τοΰ λοχαγοϋ Παναγιώτου Κατσαρέα, ένισχυομένων καί ύπό τής Χωροφυλακής, κατε
δίωκεν άνά τήν ύπαιθρον τάς κομμουνιστικάς συμ
μορίας. Ό λοχαγός Κατσαρέας έμπεσών είς ένέδραν έδολοφονήθη, οί δέ άνδρες του προέβησαν είς
τρομεράν άντεκδίκησιν, καταλαβόντες τάς φυλακάς
Γυθείου, όπόθεν παρέλαβον τούς έγκλειστους κομμουνιστάς, τούς οποίους έφόνευσαν όμαδικώς δη
μοσία- Ή Κυβέρνησις θορυβηθεΐσα άπέστειλε νέας
δυνάμεις Χωροφυλακής, αί όποΐαι, διά τών συγκροτηθέντων μεταβατικών άποσπασμάτων, άποκατέστησε τήν τάξιν.
561
Παραθέτομεν κατωτέρω τμήμα έκθέσεως, άναφερόμενον είς τήν Αρκαδίαν, κατά τήν περίοδον ταύ
την, τοΟ μετέπειτα Διοικητοΰ Διοικήσεως Χωροφυ
λακής Αρκαδίας ταγματάρχου Καρυώτη:
«Τό πρώτον ένοπλον τμήμα, δπερ άπεστάλη μετά τήν
συμφωνίαν τής Βάρκιζας είς Αρκαδίαν, ήτο τό Ιΐον
Τάγμα Χωροφυλακής. Τοϋτο εφθασεν είς Τρίπολιν τόν
Μάρτιον 1945 καί άμέσως, έν συνεχείς, άνεπτύχθη είς
όλόκληρον τήν Αρκαδίαν, άσχοληθέν μέ τήν περισυλλο
γήν τοϋ κεκρυμμένου ύπό τοϋ ΕΛΑΣ όπλισμοϋ καί τήν
άποκατάστασιν τής άσφαλείας καί τάξεως.
Ή ύποδοχή, ής τό Τάγμα τοϋτο έτυχεν έν Τριπόλει, έκ
μέρους τοϋ πληθυσμοϋ, ύπήρξεν άφάνταστος, διότι κατελύετο πλέον ή στυγνοτέρα τυραννία, ήτις είχε ποτέ έπΐβληθή.
Τό έν λόγφ Τάγμα, έξωπλισμένον μέ σύγχρονον όπλισμόν, διέθετε τεραστίαν δύναμιν πυρός καί ήτο είς θέσιν
νά άντιμετωπίση καί τακτικόν έτι στρατόν καί ούχί μόνον
μεμονωμένους ένόπλους.
'Ως έκ τούτου, έπέτυχε άπό τήν πρώτην ήμέραν νά έπιβληθή, νά καταρρακώση τό ήθικόν τών κομμουνιστών,
οί όποιοι διετήρουν άθίκτους δλας τάς ποικιλωνύμους
όργανώσεις των, καί νά άναπτερώση τό φρόνημα καί τό
θάρρος τών έθνικοφρόνων, οΐτινες τοσαϋτα είχον ύποστή
άπό τήν κομμουνιστικήν μαφίαν.
Κατόπιν πείσμονος άγώνος, κατά τήν διάρκειαν τοϋ ο
ποίου έλαβον χώραν στάσεις, άντιστάσεις καί μικροσυμπλοκαί μετ’ ένόπλων είσέτι, κατώρθωσε, τό έν λόγφ Τά
γμα, ένισχυόμενον καί ύπό τών πολιτών, νά άποκαλύψη
κρύπτας δπλων καί πυρομαχικών καί νά άποκαταστήση
τό κράτος τοϋ Νόμου είς τούς πλείστους τών κατφκημένων τόπων.
Είς συμπλοκήν γενομένην τήν 1.4.1945, είς Καλύβια
Πρασίνου, μετ’ ένόπλων έλασιτών, έφονεύθη είς έκ τού
των. Είς έτέραν, είς Περιβόλια Μεγαλοπόλεως, φονεύεται
έτερος έλασίτης ένοπλος.
Έ κ παραλλήλου, κατέγινεν είς τήν άνεύρεσιν καί κατάσχεσιν διαρπαγείσης περιουσίας τοϋ Δημοσίου καί τών
πολιτών καί κατήρτισε πληθώραν δικογραφιών, έναντίον
διαφόρων έγκληματιών οΐτινες έκυκλοφόρουν άκαταδίωκτοι ειρωνευόμενοι τά θύματά των.
Ή παρασχεθεΐσα ένίσχυσις, είς τάς λοιπάς Δημοσίας
Άρχάς, ύπήρξεν άρκούντως μεγάλη. Τό Τάγμα τοϋτο
άποκατέστησε τό αίσθημα άσφαλείας μεταξύ τών πολι
τών καί έπαγίωσε τήν τάξιν είς όλόκληρον τόν Νομόν.
Τήν 23.4.1945, έπανιδρύθη έν Τριπόλει ή Άνωτέρα
Διοίκησις Χωροφυλακής Πελοποννήσου, ήτις είχεν ώς
άντικειμενικόν σκοπόν νά προπαρασκευάση τήν έπανεγκατάστασιν τών Υπηρεσιών Χωροφυλακής. Ή , διά τήν
έπάνδρωσιν τών Υπηρεσιών τής Διοικήσεως Χωροφυλα
κής Αρκαδίας, δύναμις, έφθασεν είς Τρίπολιν τήν 7.5.
1945. Ά πό τής έπομένης ήρξαντο λειτουργοϋσαι αί έξής
Ύπηρεσίαι: α) Διοίκησις Χωροφυλακής Αρκαδίας, β)
Ύποδιοίκησις Χωροφυλακής Τριπόλεως, γ) Α' Άστυνομικόν Τμήμα Τριπόλεως, δ) Β' Άστυνομικόν Τμήμα Τρι
πόλεως.
562
Έπειδή ή έντολή τηρήσεως τής τάξεως καί άσφαλείας,
είχεν άνατεθή δυνάμει τοΰ Α.Ν. 215/1945 είς τήν Εθνοφυ
λακή ν, ήτις άκόμη δέν είχεν άποκαταστήσει ταύτας πλή
ρως, δέν έκρίθη σκόπιμος ή άνάπτυξις καί άλλων Υ πηρε
σιών Χωροφυλακής κατά τόν μήνα Μάΐον.
Ά πό τοϋ έπομένου μηνός, ήρξατο ή προοδευτική προώθησις τών άνδρών Χωροφυλακής είς τάς έδρας των, διά
τήν έγκατάστασιν καί ένημέρωσίν των, έπί τών άπασχολούντων τήν περιφέρειάν των θεμάτων τάξεως καί άσφα
λείας. Ούτως, άπό τοϋ μηνός Ιουνίου, έπανιδρύονται βα
θμηδόν αί Ύπηρεσίαι Υποδιοικήσεων καί Σταθμών. Μέ
χρι τής 15.9.1945, δέν είχον έπανιδρυθή,έλλείψει δυνάμεως,
είμή μόνον δέκα Σταθμοί Χωροφυλακής, κυρίως άπομεμονωμένοι. Κατά τό χρονικό ν τοϋτο διάστημα, αί Ύπηρεσίαι τής Διοικήσεως, παρ’ δτι δέν ήσαν έπιφορτισμέναι
μέ τήν άσφάλειαν, δέν άπεμπόλησαν τά καθή κοντά των,
τά άπορρέοντα άπό τήν γενικήν άποστολήν τής Αστυνο
μίας. Έπεδόθησαν είς τά καθήκοντά των μέ άφάνταστον
πείσμα καί ζέσιν, διότι αί άπαιτήσεις καί αί άνάγκαι ήσαν
τεράστιαι. Ανακρίσεις διενεργοϋνται είς εύρεΐαν κλίμακα,
διά τήν διαλεύκανσιν τών κατά τήν κατοχήν διαπραχθέντων πάσης φύσεως έγκλημάτων. Μέτρα λαμβάνονται, διά
τήν περιστολήν τών άντιποίνων καί δλλων άντεκδικήσεων. Οί έκ τών φυλακών δραπετεύσαντες περισυλλέγονται καί συλλαμβάνονται άλλοι καταδιωκόμενοι. Διεξάγεται
συστηματικός έλεγχος, πρός έπαναπατρισμόν δλων έκείνων οΐτινες παρέμεινον είς τήν περιφέρειαν τής Διοικήσεως ύπό διάφορα προσχήματα, καί συλλαμβάνονται οί
στρατιωτικοί έκεΐνοι, τών στρατευμάτων κατοχής, οΐτινες
δέν ήκολούθησαν ταϋτα κατά τήν ύποχώρησίν των.
Πέρισυλλέγεται μετά προσοχής ή διαρπαγεΐσα περιου
σία τοϋ Δημοσίου καί καταβάλλεται προσπάθεια άνευρέ
σεως τών άφαιρεθέντων, κατά τό Δεκεμβριανόν κίνημα,
πάσης φύσεως περιουσιακών στοιχείων τών πολιτών.
Συντελεσθείσης τής προωθήσεως τής Χωροφυλακής,
είς όλόκληρον τήν ύπαιθρον χώραν, ή Κυβέρνησις άπεφάσισεν δπως, άπό τοϋ μεσονυκτίου τής 15-16 Σεπτεμβρίου
1945, ή εύθύνη τής τάξεως καί άσφαλείας, είς άπασαν τήν
Χώραν άναληφθή καί αδθις άπό τά Σώματα Άσφαλείας,
ώς καί πρότερον.
Κατόπιν τούτου, έπεταχύνθη ή έπανίδρυσις καί τών
ύπολοίπων δέκα Σταθμών καί ένισχύθησαν καί αί δλλαι
Ύπηρεσίαι διά τής μετατάξεως έθνοφυλάκων είς τήν Χω
ροφυλακήν.
,·
Έ κ γενομένων, τότε, δηλώσεων τοϋ ύπουργοΰ Στρα
τιωτικών προκύπτει δτι ή Εθνοφυλακή «άποκατέστησε
τήν τάξιν καί άσφάλειαν είς τάς πόλεις, άπεμάκρυνεν έξ
αύτών τά άτακτα στοιχεία καί έξησφάλισε τήν έλευθερίαν
τών συγκοινωνιών».
Έ κ τών δηλώσεων τούτων έξάγεται δτι ή άσφάλεια είς
τήν ύπαιθρον δέν εύρίσκετο είς καλόν σημεΐον, διότι
έκεΐ δέν είχε συντελεσθή πλήρως ή έκκαθάρισις άπό τά
άναρχικά στοιχεία.
Καί πράγματι, δέν είχε γίνει έκκαθάρισις. Είς τήν περι
φέρειαν τής Διοικήσεως, καί δή είς τά όρεινά συγκροτήματα-Πάρνωνος καί Μαινάλου, παρέμεινον πάνοπλοι δε
κάδες όλόκληροι τέως βαθμοφόρων καί όπλιτών τοΰ
ΕΛΑΣ, οί όποϊοι, δσον και έάν τότε δέν διετάρασσον τήν
άσφάλειαν, δέν ήσαν διατεθειμένοι νά παραδώσουν τά
δπλα και νά έπανέλθουν είς τήν νομιμότητα. Περί τό τέ
λος Σεπτεμβρίου 1945, οί ένοπλοι ούτοι ύπολογίζονται
είς 30 είς τόν Πάρνωνα καί 10 είς τό Μαίναλον.
Διά τήν πλήρη άποκατάστασιν τής άσφαλείας, παρ’ δ
λην τήν λειψανδρίαν, κατεβλήθησαν σοβαραί προσπάθειαι, πλήν, δέν έπετεύχθη ή όλοσχερής έκκαθάρισις τών
έστιών τούτων, διότι άκόμη οί κομμουνισταί έπηρέαζον
τούς έγκαταλελειμμένους όρεινούς πληθυσμούς καί, οϋτω,
οί άνδρες τής Χωροφυλακής δέν εϋρισκον πρόσφορο ν
έδαφος.
Πρός άποτελεσματικωτέραν άντιμετώπισιν τής κατα
στάσεως, ή Διοίκησις άποφασίζει τήν συγκρότησιν δύο
μεταβατικών άποσπασμάτων είς Πάρνωνα, ή το ι: Ένός
ύπό ένωμοτάρχην καί δύναμιν δέκα χωροφυλάκων τήν
17.11.45 καί έτέρου ύπό ύπενωμοτάρχην καί δύναμιν ό-
κτώ χωροφυλάκων τήν 7.12,45. Καί μετά ταϋτα ή κατάστασις δέν βελτιοϋται.
Τήν 9.12,45, τό μεταβατικόν άπόσπασμα Παλαιοχωρίου
ένεργών διά τήν σύλληψιν τών έν τφ χωρίφ Ά γ ιο ς Βασί
λειος κρυπτομένων ένόπλων έλασιτών καί καθ’ ήν στιγμήν
ένήργει τήν καταδίωξιν φευγόντων, έδέχθη πυρά έκ μέ
ρους τών έν λόγφ ένόπλων καί τήν έπίθεσίν δλων τών κα
τοίκων, μέ έπί κεφαλής τόν ίερέα, άναγκασθέν νά παραιτηθή τοϋ σκοποϋ του πρό τής δημιουργηθείσης καταστά
σεως. Ή έν λόγφ έπίθεσις ύπήρξεν ή πρώτη σύγκρουσις
μετά τών κομμουνιστών άπό τής έπανιδρύσεως τών Υ πη
ρεσιών τής Διοικήσεως.
Μόλον τοϋτο δμως, αί προσπάθειαι συνεχίζονται μέ
άμείωτον ένδιαφέρον καί δέν είναι εύκαταφρόνητα τά
έπιτευχθέντα άποτελέσματα είς κατάσχεσιν δπλων καί
σύλληψιν έγκληματιών».
16. Η ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΕΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗΝ ΚΑΙ ΤΑΣ ΛΟΙΠΑΣ ΝΗΣΟΥΣ
Είς τήν Εύβοιαν καί τάς νήσους τοϋ Ίονίου καί
τοϋ Αιγαίου, ή άποκατά<ίΫασις τής νομίμου τάξεως
καί ή έγκαθίδρυσις κρατικών Άρχών, διεξήχθη μετά
σχετικής όμαλότητος. Αί δρώσαι είς τάς περιφερείας
αύτάς έλασιτικαί συμμορίαι, μετά τήν συντριβήν τής
Δεκεμβριανής στάσεως άπομονωθεΐσαι έκ τοϋ κέν
τρου καί μή διαθέτουσαι έπαρκή έφόδια, διελύθησαν,
άί δέ παραμείνασαι ένοπλοι όμάδες, κατόπιν μικροσυμπλοκών άποσυνετέθησαν ύπό δυνάμεων Έθνο
φυλακής καί Χωροφυλακής. Ή έπανασύστασις τών
Διοικήσεων, *Υποδιοικήσεων καί Τμημάτων Χωρο
φυλακής, ήρχισεν άπό τοΰ Μαρτίου 1945 (εις τινας
περιοχάς εϊχον παραμείνει έπί τόπου) καί έπερατώθη συντόμως, πρός πλήρη δέ άποκατάστασιν τής
τάξεως κατεδιώχθησαν άμειλίκτως τά έγκληματικά
στοιχεία.
Περισσότερον περίπλοκος ήτο ή κατάστασις είς
τήν Κρήτην, δπου, κατά τήν διάρκειαν τής κατοχής,
εϊχε διεξαχθή σκληρός άγών μεταξύ έθνικών καί
έαμικών όμάδων, ή δέ Χωροφυλακή, ώς έξετέθη ήδη,
εϊχε λάβει λίαν ένεργόν μέρος είς τήν καταπολέμησιν τοϋ κομμουνισμού καί τήν περιστολήν τών έγκληματικών πράξεων τών έλασιτικών συμμοριών.
Έξ άλλου, ή £κτασις τής νήσου καί ή ύπαρξις έκτεταμένων όρεινών περιοχών διηυκόλυνε τήν έν δρά
σει διατήρησιν άνταρτικών έλασιτικών όμάδων. Έ ν
άπό τά πρώτα αιτήματα τοΰ ΕΑΜ, διά τήν ύποσχομένην καί ούδέποτε τηρηθεΐσαν συμφωνίαν συνδιαλ
λαγής, ήτο ή έκ Κρήτης άπομάκρυνσις τής Χωρο
φυλακής, τήν όποίαν κατεσυκοφάντει ώς συνεργασθεΐσαν μετά τοΰ έχθροϋ καί ώς δργανον τοΰ φασι
σμού. Αί έθνικαί άνταρτικαί όμάδες άντιστάσεως
Κρήτης άντέδρασαν έντόνως καί άπηύθυναν, πρός
τόν άναλαβόντα καθήκοντα στρατιωτικού καί πο
λιτικού διοικητοϋ Κρήτης στρατηγόν Νικ. Παπαδάκην, έγγράφους διαμαρτυρίας, τάς όποίας παραθέτομεν ώς έξαιρετικοϋ ένδιαφέροντος, διότι όμιλοϋν περί τής έν γένει, κατά τήν περίοδον αύτήν,
δράσεως τής Χωροφυλακής.
Ηράκλειον 15 Νοεμβρίου 1944
ΑΡΧΗΓΟΙ ΑΝΤΑΡΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ
1.
Εμμανουήλ Μπαντουβας, στρατιωτικός διοικητής
Ύπαίθρου, 2, Γεώργιος Πετρακογιώργης, φρούραρχος Η
ρακλείου, 3. Νικόλαος Πλεύρης, συνταγματάρχης, άρχη
γός Ένόπλων Δυνάμεων Ηρακλείου -Λασιθίου, 4. Ιωάν
νης Μπαντουβδς, 5. Νικόλαος Μπαντουβας, 6. Μιχαήλ
Ξυλούρης καί 7. Μενέλαος Ξυλούρης, άρχηγοί άνταρτι
κών σωμάτων.
Π ρός
Τόν ’Αξιότιμον Κύριον Στρατιφτικόν
καί Πολιτικόν Διοικητήν Κρήτης,
στρατηγόν Παπαδάκην Νικόλαον
«Λαμβάνομεν τήν τιμήν ν’ άναφέρωμεν ύμΐν τά κάτωθι,
σχετικώς μέ τήν Χωροφυλακήν Κρήτης, άφορμήν λαμβάνοντες έκ τών πληροφοριών περί λήψεως κυβερνητικού
μέτρου διά τήν διάλυσίν ή άντικατάστασιν τοϋ Σώματος
Χωροφυλακής.
Ή διάλυσις ή άντικατάστασις τοϋ Σώματος τής Χωροφυ
λακής, έν Κρήτη, θά είναι ούχί έπωφελής διά τήν έξυπηρέτησιν τής ήσυχίας τοϋ τόπου, άλλά καί τοϋ συμφέροντος
τοϋ "Εθνους. Ήμεΐς, οίτινες έζήσαμεν τόν άγώνα κατά
563
τοΰ κατακτητοϋ έπί τριετίαν, ύπό τήν πλέον σκληράν
καί τραγικήν μορφήν του, είς τόν δρόμον τοϋ άγώνός μας
αύτοϋ πάντοτε ή Χωροφυλακή έν τφ συνόλφ της έδωκε
πρός ήμδς χεΐραν βοήθειας, άψηφοΰσα καί ώς Υπηρεσία,
άλλά καί ώς άτομα ένεργοϋντα, τούς βαρυτέρους και σκληροτέρους κινδύνους οδς διέτρεχε. Δέν πρέπει νά παρίδωμεν καί τούς κατ’ έξοχή ν ήρωικούς άγώνας, οδς διεξήγαγε κατά τάς πολεμικάς έν Κρήτη έπιχειρήσεις τοϋ
1941, άγωνισθεΐσα, έν πολλοΐς μόνη μέχρις έσχάτων,
προσενεγκοϋσα πολυάριθμα μέλη της θύματα είς τούς
άγώνας έκείνους, άλλά δέν έπαυσε νά προσφέρη θύματα
άξιωματικών καί όπλιτών της καθ’ άπασαν τήν περίοδον
τής γερμανοϊταλικής κατοχής, είς τρόπον ώστε, έν άναλογίςι πρός τά λοιπά ένοπλα τμήματα κατ’ άμφοτέρας τάς ώς
άνω περιόδους, τά θύματά της νά είναι δυσαναλόγους πολύ
πλειότερα.
Ήμεΐς, ώς δυνάμενοι, έν προκειμένφ, νά έχωμεν τήν
πλέον άκριβή άντίληψιν τής καταστάσεως, δίδομεν τήν
διαβεβαίωσιν πρός Υμάς δτι, ό άγών άντιστάσεως κατά
τοϋ έχθροϋ έν Κρήτη, έάν έστερεϊτο τής συμβολής τής
Χωροφυλακής έφ’ όλοκλήρου τής Νήσου, θά καθίστατο
ετι περισσότερον προβληματικός, έάν δέν κατεπνίγετο
όλοσχερώς.
Τοιοϋτον ήτο τό ήθικόν καί έθνικόν φρόνημα τών άν
δρών τής Χωροφυλακής, ώστε πλεΐστοι, ώς άτομα έπί
κεφαλής συγκεκροτημένων Ύπηρεσιών, έζήτησαν νά
προσέλθουν καί συμπολεμήσουν μαζύ μας είς τά δρη, πλήν
δμως ήμεΐς συνεστήσαμεν είς αύτούς, δπως, έφ’ δσον δέν
καταδιώκονται ύπό τών κατακτητών, νά παραμένουν είς
τάς θέσεις των, διότι έκεΐθεν προσέφερον πολυτιμωτέρας
ύπηρεσίας είς τόν Έθνικόν άγώνα. Θά άπετέλει άγνωμοσύνην πρωτάκουστον καί Ιστορική ν παρέκβασιν άσυγχώρητον, έάν ήμεΐς σήμερον, ώς άγωνισταί άλλά καί ώς κοι
νωνία, άπέμπολούσαμε τήν τεραστίαν συμβολήν τής Χω
ροφυλακής τής Κρήτης είς τόν άπελευθερωτικόν άγώνα
καί άντί ένισχύσεώς της, άπό πάσης πλευράς, υίοθετοϋμεν
τήν διάλυσιν της ή άντικατάστασίν της, ήτις θά συνεπήγετο τήν άνάθεσιν τής διαχειρίσεως τής δημοσίας τάξεως
καί άσφαλείας, δι* ήν σήμερον πάντα άγωνιζόμεθα, είς
πρόσωπα μή δεδοκιμασμένα, άπειρα ή ίσως καί μή έμφορούμενα ύπό τών ύψηλών Ιδανικών τής Πατρίδος μας.
Όθεν, παρακαλοϋμεν ύμάς δπως, λαμβάνοντες ύπ’ δψιν τάς διαβεβαιώσεις μας, ώς άτόμων, Ύπηρεσιών, άλλά
καί ώς έθνικών όργανώσεων, ών τήν συμβολήν είς τόν
άπελευθερωτικόν άγώνα ύμεΐς γνωρίζετε,
Προβήτε έσπευσμένως είς ένεργείας πρός τό Ύπουργεΐον Εσωτερικών καί έν γένει πρός τήν Κυβέρνησιν, μέ
σκοπόν τήν διατήρησιν τής Χωροφυλακής έν Κρήτη,
ή όποία, έπαναλαμβάνομεν, δγραψεν είς τήν νήσον μας
μέ τό αίμα της τάς ώραιοτέρας σελίδας τής Ιστορίας τοϋ
παρόντος άγώνος, καί ή όποία διατηρουμένη θά συνεχίση
εργαζόμενη πρός τό καλόν καί τό συμφέρον τής Πατρίδος.
Έάν δέ τινάς τών άνδρών τής Χωροφυλακής, βεβαίως
έλαχίστους, βαρύνουν άντεθνικαί πράξεις, τούτους ήδη
έχομεν είς τάς φυλακάς, τή πρωτοβουλία αύτών τούτων
τών άνδρών τής Χωροφυλακής, πρώτων έγερθέντων έναν
τίον των.
564
Τάς άνωτέρω άπόψεις, θέλομεν νά βεβαιώσωμεν ύμάς
δτι θά ύποστηρίξωμεν θερμώς καί μελλοντικώς, τό μέν διά
τό έθνικόν συμφέρον τό δέ διά λόγους δικαιοσύνης».
Ρέθυμνον 22α Νοεμβρίου 1944
ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΑΝΤΑΡΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΡΕΘΥΜΝΗΣ
1. Στυλιανός Κουτάλάς, άρχηγός άνταρτικής όμάδος,
2. Γεώργιος Βάμβουκας, διοικητής Ένόπλων Δυνάμεων,
3. Νικόλαος Σταυρακάκης, 4. Ιωάννης Κατσιας, 5. Νι
κόλαος Κατσιράκης, 6. Ελευθέριος Χαροκόπος, 7. Εύάγ
γελος Μηναδάκης, 8. Πωλιός Περαντωνάκης, 9. Εμμα
νουήλ Κουρμούλης, 10. Ιωσήφ Πέρρος, 11. Δημήτριος
Πολίτης, 12. Γεώργιος Βουλγαράκης, 13. Αναστάσιος
Παρασύρης, 14. Βαρδής Χομπίτης, 15. Ματζοράκης Κων
σταντίνος καί 16. Γιαννάς ή Γιανναδάκης Εμμανουήλ,
άπαντες άρχηγοί άνταρτικών όμάδων.
Π ρός
Τόν *Αξιότιμον Κύριον Στρατιωτικόν
καί Πολιτικόν Διοικητήν Κρήτης
στρατηγόν Παπαδάκην Νικόλαον
«Λαμβάνομεν τήν τιμήν νά ύποβάλωμεν τήν παρούσαν,
φέροντες είς γνώσιν Υμών τά κάτωθι, άφορμήν λαβόντες
έκ τής πληροφορίας περί λήψεως κυβερνητικού μέτρου,
διά τήν κατάργησιν ή άντικατάστασίν τοϋ Σώματος τής
Χωροφυλακής καί θεωρήσαντες ύποχρέωσίν μας νά δώσωμεν είς τήν Έθνικήν Κυβέρνησιν τά στοιχεία έκεΐνα,
έφ’ ών στηριζομένη θά έξέδιδεν άποφάσεις δικαίας άφ’
ένός καί συμφερούσας άφ’ έτέρου είς τήν Πατρίδα, διά
τήν άπελευθέρωσιν τής όποίας έπί τοσούτον χρόνον ά
παντες έμόχθησαν.
Ή Χωροφυλακή έν τφ Νομφ Ρεθύμνης καί τή νήσφ
Κρήτη όλοκλήρφ, κατά τόν χρόνον τής παραμονής έν
αύτή τοΰ βαρβάρου κατακτητοϋ, έπεδείξατο, έν τφ συνόλφ
της, διαγωγήν άμεμπτον άπό πάσης άπόψεως, άλλά καί ή
Υπηρεσία αδτη είναι έκείνη ήτις μόνη έξ δλων τών άλ
λων Ύπηρεσιών προσέφερεν είς τόν άγώνα διά τήν άπελευθερωσιν πραγματικός έκδουλεύσεις καί αίμα άκόμη.
Είδικώς, έν τή περιφερείς τοΰ Νομοΰ Ρεθύμνης, κατά
τάς έπιχειρήσεις καταλήψεως τής νήσου, έν έτει 1941,
έμετρήθησαν ύπερεκατόν νεκροί καί Ισάριθμοι τραυματίαι μεταξύ τών άνδρών τής δυνάμεώς της, πεσόντες είς
τόν βωμόν τοΰ καθήκοντος ^>πέρ τής Πατρίδος έν τφ άγώνι συγκρατήσεως τών Γερμανών έξω τής πόλεως, γεγο
νός δπερ μόνη σχεδόν ή Χωροφυλακή έπέτυχε μέχρι τής
καταλήψεως τών Χανίων. Μετέπειτα, κατά τάς πρώτας
ήμέρας τής καταλήψεως, εσχεν ένα άξιωματικόν, 4 ύπαξιωματικούς καί 8 χωροφύλακας τυφεκισθέντας ή, όπωσδήποτε άλλως, έκτελεσθέντας ύπό τών κατακτητών.
Κατά τήν διάρκειαν τής κατοχής, τόν πρωτεύοντα ρό
λον κατά τήν όργανωτικήν κίνησιν έπαιξεν αύτη. Τά
όργανά της έχρησιμοποιήθησαν έκ μέρους τοΰ Συμμαχι
κού Στρατηγείου καί άποτέλεσμα τούτου, έκ τών γνωστών,
ύπήρξεν δτι διά μιάς ένεργείας έπνίγησαν 7.500 Γερμανοϊταλοί, δτι πλέον ή άπαξ, κατόπιν έγκαίρου είδοποιή-
σεως, έσώθησαν έκ βεβαίας καταστροφής χωρία και περιφέρειαι όλόκληροι, άπομακρυνθέντων τών κατοίκων, καί
διέφυγον τήν σύλληψιν πράκτορες τοΰ συμμαχικοϋ Στρα
τηγείου, πράξεις διά τάς όποίας άνέλαβον έξ όλοκλήρου
τάς εύθύνας τής άποτυχίας τών στρατευμάτων κατοχής
όργανα τοϋ Σώματος τής Χωροφυλακής καί, ώς έκ τούτου,
κατέστησαν καταδιωκόμενοι παρ’ αύτών άνώτεροι και κα
τώτεροι άξιωματικοί και πολλοί όπλΐται, ών οί πλεΐστοι
κατώρθωσαν νά καταφύγωσιν είς τό έξωτερικόν. Κατά
τόν ίδιον χρόνον, ή άλληλογραφία και αί πληροφορίαι,
τών άντιπροσώπων καί πρακτόρων τοΟ συμμαχικοϋ Στρα
τηγείου, μετεφέροντο κατά τό μέγιστον αύτών μέρος ύπό
τών όργάνων τοϋ Σώματος τούτου καί αύτά τά ίδια όργανα
έχρησιμοποιήθησαν ώς σύνδεσμοι μεταξύ τών Νομών τής
Νήσου.
Ή έκδοσις έθνικών έφημερίδων καί ή κυκλοφορία τού
των, είς τά ίδια όργανα όφείλει τήν έπιτυχίαν της. Καί,
τέλος, δεκάδες τών άνδρών τής Χωροφυλακής ήνώθησαν
μετά τών έθνικών όμάδων καί συνεμερίσθησαν τάς κακου
χίας καί ταλαιπωρίας τών άνταρτικών σωμάτων, άν δέ δέν
μετετράπη όλόκληρος ή Χωροφυλακή, έν τώ συνόλω της,
είς όμάδα έκ τοΰ έμφανοΰς δρώσαν έθνικιστικώς καί άνταρτικώς, έγένετο τή ύποδείξει ήμών ώς καί τών άντιπροσώπων τοΰ συμμαχικοϋ Στρατηγείου, ένεκα τής άνάγκης χρησιμοποιήσεως τών όργάνων της πλησίον τοϋ
κατακτητοϋ, έστω καί μέ μειωμένην τήν έμπιστοσύνην
αύτοϋ πρός αύτά, διά λόγους εύνοήτους.
Συνεπώς, θά ήτο δι’ ή μας, παρακολουθήσαντας έκ τοΰ
σύνεγγυς τήν στάσιν ταύτην τοΰ Σώματος τούτου, πλήρης
άδικία ού μήν άλλά καί παράλειψις καθήκοντος, νά μή
θελήσωμεν νά θέσωμεν ύπ’ δψιν τής Έθνικής Κυβερνή
σεως, ώς ύπευθύνου διαχειρίσεως τών δημοσίων πραγμά
των, άπαντα τά άφορώντα τήν άπόδοσιν τοΰ δικαίου άφ’
ένός, ώς καί τήν έκλογήν, άφ’ έτέρου, τών καταλλήλων
προσώπων, διά τήν στήριξιν τών έλπίδων άνορθώσεως
τοΰ πολλά ύποστάντος έθνικοϋ μας φρονήματος, ώστε
νά μορφώση ακριβή κρίσιν καί λάβη τάς άρμοζούσας
κατευθύνσεις.
Πιθανόν, μεταξύ τών άνδρών τής Χωροφυλακής, νά
ύπήρξαν τινές, άναμφισβητήτως έλάχιστοι, οΐτινες έκ
λιποψυχίας ή έκ κακής έκτιμήσεως τής άποστολής των
ή, έστω, καί έκ τής μή καλής έθνικής των συνειδήσεως,
νά παρεξέκλινον τής περιγραφείσης τακτικής τοΰ συνό
λου τών συναδέλφων των, άλλά ούτοι είναι εΰκολον ν’
άνευρεθώσι καί νά λάβωσι τάς προσηκούσας διά τούς
χαρακτήρας των θέσεις».
Οί Αρχηγοί
τών Ένόπλων Άνταρτικών Όμάδων
Ή έν Κρήτη κατάστασις, ήτο τοσοΰτο μδλλον
πολύπλοκος καί Ιδιόρρυθμος καθόσον, έν φ σύμπασα ή λοιπή Ελλάς είχεν άπαλλαγή τών κατακτητών,
είς τήν νήσον παρέμενον περί τάς 40 χιλιάδας Γερ
μανών καί Ιταλών, οί όποιοι έφωδιασμένοι καί διά
βαρέων δπλων έκράτου ν σταθερώς τάς περιοχάς Σού
δας - Χανίων. Κατά Μάρτιον 1945, άνέλαβε τήν Διοί-
κησιν τοΰ τότε Αρχηγείου Χωροφυλακής Κρήτης
ό ύποστράτηγος Χωροφυλακής Άναστ. Χομπίτης.
Ά μα τή άναλήψει τών καθηκόντων του, ό Χομπί
της, έξέδωκε διαταγήν, διά τής όποίας έξήρε τάς
θυσίας τοΰ Κρητικοΰ λαοϋ καί έκάλει τούς άνδρας
τής Χωροφυλακής νά σταθοϋν παρά τό πλευρό ν τοϋ
λαοϋ ώς συμπαραστάται του. Ή δύναμις Χωροφυ
λακής ήρίθμει, τότε, μόνον 700 άνδρας, κατά τό
πλεΐστον έφέδρους καί στερουμένους όπλισμοϋ. Κα
τόπιν διαβημάτων, πρός τόν έν Κρήτη άρχηγόν τών
άγγλικών δυνάμεων, έπέτυχε τήν συμπλήρωσιν τής
δυνάμεως είς 2100 άνδρας καί τήν χορήγησιν άναλόγου ιματισμού καί όπλισμοϋ.
Κατά τά μέσα Απριλίου, μετέφερε τήν έδραν τής
Άνωτέρας Διοικήσεως Χωροφυλακής Κρήτης έξ
Ηρακλείου είς Ρέθυμνον, δπου, έπίσης, είχε μεταφερθή καί ό όπουργός γενικός διοικητής Κρήτης.
Είς Ρέθυμνον προέβη είς στρατολογίαν έφέδρων
χωροφυλάκων, έξ άνδρών τής έθνικής άντιστάσεως,
καί συνεκρότησεν ούτω τάγμα έφέδρων χωροφυλά
κων ύπό τήν διοίκησίν τοϋ ταγματάρχου Ν. Γραμματικάκη. Συγχρόνως, συνεκρότησε πολεμικόν τάγμα,
έκ μονίμων χωροφυλάκων, καί ήγήθη προσωπικώς
ένός λόχου χωροφυλάκων, πρός ένίσχυσιν τών έθνι
κών άνταρτικών όμάδων, αί όποΐαι έμάχοντο κατά
τοΰ ΕΑΜ είς Φουρνα. Περί τά μέσα Μαΐου, μετά
τοΰ μεγαλυτέρου μέρους τών δυνάμεων τής Χωρο
φυλακής έστράφη πρός τά Χανιά, μέ τήν πρόθεσιν
νά ένεργήση έπίθεσιν κατά τών έκεΐ ώχυρωμένων
Γερμανών. Ά λλ’ έν τώ μεταξύ, ό Άγγλος ταξίαρχος
Πρέστον, είχε διεξαγάγει διαπραγματεύσεις καί έπιτύχει συμφωνίαν, βάσει τής όποίας οί Γερμανοί θά
έπανεπατρίζοντο, ύπό τήν έγγύησιν τών Συμμαχικών
Δυνάμεων, έγκαταλιπόντες τόν όπλισμόν των. Κα
τόπιν άποφάσεως τοΰ Άγγλικοΰ Στρατηγείου, πρώτη
έπρεπε νά είσέλθη ή Χωροφυλακή, άναλαμβάνουσα
τήν εύθύνηνπαρεμποδίσεως πάσης άντεκδικήσεως είς
βάρος τών έπιβιβαζομένων είς συμμαχικά πλοία Γερ
μανών καί διασφαλίσεως τής τάξεως. Πράγματι, τήν
21 Μαΐου 1945, §ν τάγμα, έκ προσωρινών χωροφυ
λάκων, άποτελεσθέν έκ 200 έθνικοφρόνων άνταρτών,
ύπό τήν διοίκησίν τοΰ ύπομοιράρχου Παν. Καρύδη,
καί πλαισιωθέν ύπό τών τότε Ανθυπομοιράρχων Στ.
Κηπουργοΰ, Χρ. Κελαϊδή, Κατσαροΰ καί Στ. Ξανθάκου, εύθύς μετά τήν συνθηκολόγησιν τών Γερμα
νών είσήλθεν είς τήν πόλιν τών Χανιών, έξασφαλίσαν τήν αύστηράν τήρησιν τών δρων τής συμφωνίας.
Συγχρόνως, έπάταξεν άποπείρας τών κομμουνιστών,
νά διαδεχθοΰν αύτοί τούς άποχωροΰντας Γερμανούς,
καί διησφάλισεν άπόλυτον τάξιν, έως δτου, μετά
διήμερον, είσήλθον είς τήν πόλιν δυνάμεις τοϋ
Στρατοϋ.
Τέλη Ιουλίου 1945, ή Κυβέρνησις, έχουσα άπό
λυτον άνάγκην άνδρών Χωροφυλακής, πρός έπαναφοράν τής τάξεως καί συντριβήν τών μή ύποτασσο*
μένων έαμικών στοιχείων, έζήτησε παρά τής Άνω
τέρας Διοικήσεως Χωροφυλακής Κρήτης δπως, έπει565
γόντως, συγκροτήση δυνάμεις Χωροφυλακής και
άποστείλτ) τό ταχύτερον αύτάς είς Αθήνας. Τότε, ό
Χομπίτης, έκάλεσεν έκ νέου, ίδίως έκ τών μετασχόντων είς τήν έθνικήν άντίστασιν, και έπέτυχε τήν
κατάταξιν 800 άνδρών. Έλειτούργησαν τότε τρεις
Σχολαί Χωροφυλάκων, είς Ρέθυμνον, Σούδαν και
Ηράκλειον, είς τάς όποίας οί καταταγέντες έξεπαιδεύθησαν έντατικώς έπί 45νθήμερον καί κατόπιν
έστάλησαν είς Αθήνας.
Έκτός τής περιοχής Σούδας - Χανιών, δπου οί
Γερμανοί παρέμειναν μέχρι τοϋ Μαΐου 1945, ή λοιπή
Κρήτη άπηλευθερώθη άπό τοΰ Όκτωβρίου 1944.
Ά λλ’ άπό τής έπομένης, ήρχισε σφοδρά καί αιματη
ρά πάλη τής Χωροφυλακής μετά τών έθνικών όμάδων
κατά τών κομμουνιστών, οί όποιοι παντοΰ ήγωνίζοντο λυσσωδώς πρός έπικράτησιν. Είς τήν πόλιν
τοΰ Ηρακλείου ή Χωροφυλακή, μετά τινων έθνικών
όμάδων, έπεκράτησε καί έθεσεν είς λειτουργίαν τάς
νομίμους άρχάς," άφ’ ού πρός ένίσχυσιν των προέβησαν είς τοπική ν στρατολογίαν έφέδρων όπλιτών Χω
ροφυλακής. Ά λλ’ αί έλασιτικαί όμάδες, τήν 9 Ό
κτωβρίου 1944, κατέλαβον τήν περιοχήν Βιάννου,
συλλαβόντες τόν διοικητήν τής Ύποδιοικήσεως άν
θυπομοίραρχον Άνδρ. Καρολόγον καί τόν γραμμα
τέα αύτής ύπενωμοτάρχην Ίω. Παπαδάκην, οί ό
ποιοι έν φ κακοποιηθέντες άπήγοντο πρός έκτέλεσιν
έσώθησαν τυχαίως ύπό διερχομένων, έπί ένός τζίπ,
Άγγλων. Περί τά μέσα Ίανουαρίου 1945, μία συν
δυασμένη ένέργεια, τών δυνάμεων Χωροφυλακής Η
ρακλείου καί τών άνταρτικών όμάδων, έπέτυχε τήν
έκδίωξιν τών κομμουνιστών καί τήν άποκατάστασιν
τής τάξεως είς τήν περιοχήν Βιάννου.
Ά πό τήν περιφέρειαν τοΰ Νομοΰ Ρεθύμνης, οί
Γερμανοί άπεχώρησαν τήν 13 Όκτωβρίου 1944.
Ά λλ’ ή κατάστασις ήτο έξαιρετικώς άνώμαλος καί
κρίσιμος, διότι οί πληθυσμοί εϊχον ύποστή φοβεράς
καταστροφάς, κατά τήν περίοδον τής καταλήψεως
ύπό τών άλεξιπτωτιστών καί τάς αντεκδικήσεις τών
κατακτητών, λόγφ τής γενναίας άμύνης των. Έπεκράτει πενία καί δυστυχία, τά κακοποιά στοιχεία
έδρων άκωλύτως καί ή άνεπαρκής δύναμις τής Χωρο
φυλακής εύρίσκέτο είς έλεεινήν κατάστασιν, οί άν
δρες περιεφέροντο ρακένδυτοι καί μέ έφθαρμένα ύποδήματα, εϊχον δέ έπί πολύν καιρόν νά λάβουν μι
σθόν. Μετά τήν φυγάδευσιν τοϋ ταγματάρχου Μιχ.
Παπουτσάκη, τόν όποιον εϊχον προγράψει καί κατεδίωκον άμειλίκτως οί κομμουνισταί, τήν Διοίκησιν
Χωροφυλακής άνέλαβεν ό μοίραρχος Γ. Χαλκιαδάκης. Αί έθνικαί όμάδες άνταρτών έτέθησαν παρά
τό πλευρόν τής Χωροφυλακής, ή όποία ήγωνίζετο
άπεγνωσμένως, διά νά παρεμποδίση τήν ύπό τών
κομμουνιστών κατάληψιν τής άρχής. Πρό τής κρί
σιμου καταστάσεως ένηργήθη τοπική έπιστράτευσις έφέδρων Χωροφυλακής καί έθνικόφρονες πολΐται ώπλίσθησαν, ένταχθέντες είς τήν δύναμίν της.
Ούτως, άντιμετωπίσθη έπιτυχώς ή κατά Δεκέμβριον
1944 - Ιανουάριον 1945, έπαναστατική άπόπειρα τοΰ
ΕΑΜ πρός κατάληψιν τής έξουσίας, περί τής όποίας
όμιλεΐ έκτενώς ή, έν προηγουμένφ κεφαλαίφ, περιληφθεΐσα εκθεσις Χαλκιαδάκη.
Έκτοτε, έπεκράτησεν είς τόν Νομόν Ρεθύμνης
τάξις, τά Τμήματα καί οί Σταθμοί τής ύπαίθρου, οί
όποιοι εϊχον έγκαταλειφθή κατά τήν τελευταίαν
περίοδον τής κατοχής, έπηνδρώθησαν έκ νέου καί
ταχέως. Ό σκληρώς δοκιμασθείς πληθυσμός έπανήλ
θεν είς είρήνικήν περίοδον.
Είς τήν περιοχήν τής Διοικήσεως Λασιθίου, ή
Χωροφυλακή, παρά τό άνεπαρκές τών δυνάμεών της,
ήδυνήθη, μετά τήν άπελευθέρωσιν, νά διατηρήση
τήν τάξιν είς τήν πόλιν, εως δτου τμήματα Έθνοφυλακής, σχηματισθέντα κατά τό πλεΐστον έξ άνδρών
τών έθνικών άνταρτικών όμάδων, έσπευσαν πρός ένίσχυσίν της. Άλλά τήν ύπαιθρον έλυμαίνοντο αί
έλασιτικαί συμμορίαι, αί όποΐαι κατέλυον τάς νομί
μους άρχάς καί έγκαθίδρυον κομμουνιστικός. Τέλη
Ίανουαρίου 1945, όμάδες έλασιτών έπετέθησαν κατά
τοΰ Σταθμοϋ Σταυροχωρίου - Σητείας καί άφοΰ έξουδετέρωσαν τούς άνδρας τής Χωροφυλακής, άπηλευθέρωσαν δλα τά έκεΐ κρατούμενα κακοποιά στοι
χεία. Τέλη Μαρτίου 1945, οί όπαδοί τοΰ ΕΑΜ συνεκεντρώθησαν είς Ίεράπετραν, άπαιτοΰντες τήν άπελευθέρωσιν συλληφθέντων όμοϊδεατών των καί άπειλοϋντες τήν κατάληψιν τής πόλεως. Στρατιωτι
κοί δυνάμεις, σπεύσασαι έπί τόπου, τούς διέλυσαν
βιαίως, φονευθέντων τριών καί τραυματισθέντων άλ
λων τριών έκ τών κομμουνιστών. Έκτοτε ή τάξις
άποκατεστάθη.
17. ΠΡΩΤΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΙΒΟΥΛΗΣ ΤΟΥ ΕΑΜ
Ά πό τών μέσων τοΰ 1945, άποκαθίσταται βαθμηδόν ή τάξις καί ή άσφάλεια, άνά τήν άπελευθερωθεΐσαν Ελλάδα. Ή Εθνοφυλακή παρεχώρησε τήν θέσιν της είς τήν Χωροφυλακήν, ή όποία συνεχώς ένισχυομένη διά τής είς τάς τάξεις της έπαναφορας
566
τών ύπηρετούντων είς άλλας ύπηρεσίας καί στρατιωτικούς σχηματισμούς, τής προσλήψεως έφέδρων ή
μονίμων καί τής ταχείας έκπαιδεύσεως είς είδικώς
ίδρυθείσας άνά τήν χώραν Σχολάς, έπανασυνιστφ
όμαλώς τάς Ύπηρεσίας της άνά τάς πόλεις καί τήν
ύπαιθρον. Ή άπηνής καταδίωξις τών έναπομενουσών έν δράσει έλασιτικών συμμοριών, ή σύλληψις
τών βαρυνομένων δι’ έγκληματικήν δρδσιν έαμικών
και άλλων κακοποιών στοιχείων καί ή συστηματική
άναζήτησις καί κατάσχεσις μεγάλων ποσοτήτων δ
πλων καί πυρομαχικών, έναποθηκευμένων είς μυ
στικούς χώρους ύπό τοΰ ΕΑΜ παρά τήν συμφωνίαν
τής Βάρκιζας, άποκαθιστα δτι περισσότερον τήν όμαλότητα καί έδραιώνέι είς τόν Έλληνικόν λαόν τό
αίσθημα τής έμπιστοσύνης διά τό Κράτος τοΰ Νόμου.
Παρά ταΰτα, τό ΕΑΜ, πδν άλλο ή είχε τήν πρόθεσιν νά άφήση ήσυχον τόν Έλληνικόν λαόν, πρός
έπούλωσιν τών πληγών, τάς όποίας εϊχεν άνοίξει
αυτό τό ίδιον, καί άνασύνταξιν δι’ ειρηνική ν πρόο
δον. Εύθύς ώς έπέστρεψεν είς τήν Ελλάδα ό άρχηγός
τοΰ Κομμουνιστικοΰ Κόμματος Ζαχαριάδης, διεκήρυξεν άπεριφράστως δτι τό Δεκεμβριανόν κίνημα δέν
ήτο έπανάστασις κατά νομίμου καθεστώτος, άλλά
«μία νόμιμη έξέγερσι τοΰ λαοΰ κατά τής φασιστι
κής βίας καί γιά έξασφάλισι τών δημοκρατικών έλευθεριών του» καί δτι ό «άγών τοΰ ΕΑΜ θά συνεχιζόταν
ώς τήν όριστική έπικράτησι τοΰ λαοΰ». Τήν 25ην
Ιουνίου 1945, ή Κεντρική Επιτροπή, τοΰ Κομμουνιστικοΰ Κόμματος Ελλάδος, συνελθοΰσα διεκήρυξεν έκ νέου δτι «ή έξέγερσι νικήθηκε μά τό κί
νημα δέν χτυπήθηκε, δέν ύποχώρησε, ήταν σύμπτυξι καί δχι καταστροφή». Έξήρε τά πλεονεκτήματα
τής συμφωνίας τής Βάρκιζας, διά τό Κομμουνιστικόν Κόμμα, τό όποιον ήμποροΰσεν έτσι νά κινηθή
εύχερώς διά νά άνασυντάξη τάς δυνάμεις του καί νά
παρασκευασθή «σέ νέο άγώνα γιά τις έλευθερίες τοΰ
λαοΰ». Ούτω, διεκηρύσσοντο άπροκαλύπτως αί προ
θέσεις του πρός νέαν έπαναστατικήν άπόπειραν.
Έ ν φ άπέκρυπτε τάς μεγαλυτέρας καί πλέον χρη
σίμους ποσότητας δπλων καί πυρομαχικών, παραβιάζον ούτω τήν κυριωτέραν διάταξιν τής συμφωνίας
τής Βάρκιζας, περί άμέσου παραδόσεως τών δπλων,
τό ΕΑΜ κατήγγελε τήν Έλληνικήν Κυβέρνησιν καί
τάς Έλληνικάς έξουσίας δι' άθέτησιν τής συμφωνίας
αύτής. ’Απεκήρυσσε θεαματικώς τάς μή ύποταχθείσας είς τόν δρον τής συμφωνίας τής Βάρκιζας, περί
διαλύσεως τών ένόπλων άνταρτικών σωμάτων, έλασιτικάς όμάδας, άλλ’ έπρόκειτο περί τοΰ Ά ρη Βελουχιώτη καί τινων άλλων, τών όποίων τήν έξόντωσιν
εϊχεν ήδη άποφασίσει, διότι δέν έπειθάρχουν είς τό
Κόμμα καί έκ προσωπικών άντιζηλιών τών άρχηγών.
Άντιθέτως, άπεσιώπα τήν δρασιν, πλήθους άλλου,
ένόπλων έλασιτικών συμμοριών ή έδικαιολόγει ταύ
την μέ τήν δήθεν άνάγκην άμύνης, άπό τόν κίνδυνον
δήθεν έξοντώσεως «τού δημοκρατικού λαού τής ύ
παίθρου» ύπό τών «όργάνων τοΰ φασισμού», τής
Έθνοφυλακής καί τής Χωροφυλακής καί τών «έθνοπροδοτών», ώς άπεκαλοΰντο οί μετασχόντες ή μετέχοντες είς έθνικάς άπελευθερωτικάς όμάδας.
Τό ΕΑΜ, όχυρούμενον δπισθεν ώρισμένων, εύεργετικών δι’ αύτούς, διατάξεων τής συμφωνίας τής
Βάρκιζας, ώργάνωνεν άνά τάς πόλεις καί τά χωρία
όλοκλήρου τής Ελλάδος συλλαλητήρια καί διαδη
λώσεις θορυβώδεις, αί όποΐαι, συχνάκις, άπέβλεπον
είς τήν κατάληψιν τής έξουσίας καί κατέληγον είς αίματηράς συγκρούσεις, μετά τών έντεταλμένων διά τήν
διατήρησιν τής τάξεως όργάνων τής Χωροφυλακής.
Τοΰτο παρείχε τήν άφορμήν καί τήν εύκαιρίαν είς
τούς κομμουνιστάς, νά προβαίνουν είς όξυτάτας δη
μοσίας διαμαρτυρίας καί νά όργανώνουν νέα συλλα
λητήρια διαμαρτυρίας, μέ τόν ισχυρισμόν δτι παρεβιάσθησαν αί συμφωνίαι τής Βάρκιζας καί ήπειλοΰντο άπό τά «δργανα τής φασιστικής βίας» αί έλευθερίαι τοΰ λαοΰ. Ούτως, ή κατάστασις, άπό ήμέρας είς
ήμέραν, εβαινεν έπί τά χείρω.
Κατά τήν διάρκειαν τής κατοχής καί τήν άκολουθήσασαν τήν άπελευθέρωσιν Δεκεμβριανήν στάσιν,
οί έαμϊται τών πόλεων καί τά έλασιτικά στίφη τών
άνταρτικών όμάδων εΐχον διαπράξει φρικώδη όμαδικά καί άτομικά κακουργήματα. Εΐχον έξοντώσει,
διά δόλου, πλήθη πατριωτών Ελλήνων, μετεχόντων
είς έθνικάς όμάδας άντιστάσεως, εΐχον έκτελέσει,
μετ’ άνατριχιαστικών μαρτυρίων άξιωματικούς καί
όπλίτας τής Χωροφυλακής, τών όποίων τό μόνον
σφάλμα ήτο δτι ύπερήσπιζον τήν ήσυχίαν καί τήν
άσφάλειαν τοΰ Ελληνικού λαοΰ, εΐχον προβή είς
άναρίθμητον πλήθος δολοφονιών φιλησύχων έθνικοφρόνων πολιτών, εΐχον πυρπολήσει τάς κατοικίας
των, διαρπάσει τάς περιουσίας των. Οί ήγέται τοϋ
ΕΑΜ, έρμηνεύοντες τήν συμφωνίαν τής Βάρκιζας
κατά τό συμφέρον των, εΐχον τήν παράδοξον άντίληψιν δτι πάντα ταΰτα, τά όποια, άλλωστε, δέν έχαρακτήριζον ώς έγκλήματα άλλ’ ώς «πατριωτική καί
άπελευθερωτική δρασι», παρεγράφησαν ή ήμνηστεύθησαν. Ώ ς έκ τούτου, εΐχον τήν άξίωσιν δπως, δλοι
αύτοί οί βεβαρημένοι μέ έγκληματικάς πράξεις κοι
νού ποινικού δικαίου καί δακτυλοδεικτούμενοι είς
τάς έπαρχίας, παραμείνουν άνενόχλητοι, προφανώς
διά νά συνεχίσουν, είς εύθετον χρόνον, τήν «δημοκρατικήν» δραστηριότητά των. Δέν εΐχον δμως τήν
ίδίαν άντίληψιν, ούτε οί έθνικόφρονες πολΐται, οί
όποιοι άπήτουν τήν κατά νόμον τιμωρίαν τών έγκληματιών πρός έπιβολήν τοΰ κράτους τοΰ Νόμου,
ούτε τά δργανα τής Χωροφυλακής, τά όποια συνελάμβανον τούς άποδεδειγμένως έγκλη ματή σαντας καί
άπέστελλον είς τάς φυλακάς διά νά δικασθοΰν βάσει
τών κειμένων ποινικών διατάξεων.
Οί άρχηγοί τοΰ ΕΑΜ και ,τά κατά τόπους ήγετικά
των στελέχη έφρύαττον «γιά τήν παρασπονδία» καί
τά δημοσιογραφικά των δργανα έξετόξευον διαμαρ
τυρίας καί άπειλάς «γιά τήν παράνομη καί τρομο
κρατική δρδσι τών προδοτικών καί φασιστικών στοι
χείων είς βάρος τών δημοκρατικών πολιτών».
Ό ταν διεπίστωσαν δτι ό δεινοπαθήσας έθνικόφρων λαός έβόα έναντίον των, άπαιτών, είς τήν
πρωτεύουσαν καί τάς έπαρχίας, τήν δικαίαν τιμω
ρίαν τών διαπραχθέντων έγκλη μάτων, δτι, παρά
τάς διαμαρτυρίας καί τήν έντονον άντίδρασίν των,
συνελαμβάνοντο τά κακοποιά στοιχεία καί συνε567
τρίβοντο αί έλασιτικαί συμμορίαι, δτι, τέλος, άπό
ήμέρας είς ήμέραν, έμπεδοδτο ή τάξις καί έξουδετεροΰτο 6 κίνδυνος νέας κομμουνιστικής έπιβουλής,
δέν έδίστασαν νά ρίψουν τό σύνθημα μιδς νέας
ένόπλου άνταρσίας. Είς άρθρον του, δημοσιευθέν
είς τόν «Ριζοσπάστην», τής 3ης Ιουλίου 1945, μέ
τόν τίτλον «μαζικοί άγώνες καί μαζικές όργανώσεις»,
ό άρχηγός του Κομμουνιστικού Κόμματος Ζαχαριάδης διεκήρυξε: «ή όλόπλευρη μαζική λαϊκή όργάνωσι άπό τή βάση στό έργοστάσιο, έπιχείρησι, γρα
φείο, χωριό, συνοικία, συνοικισμό, γειτονιά, στρα
τώνα, σχολείο, μέχρι στήν κορυφή, πρέπει νά είναι
ό φορέας τής λαϊκής άντίστασης καί άντίπραξης
ένάντια στή δολοφονική τρομοκρατία, πού έξασκεΐ
ή δεξιά τής άναρχίας καί τοϋ χάους.... ή όργάνωσι
μιδς μαζικής αύτοάμυνας, είναι πρωταρχική δημο
κρατική ύποχρέωσι...» Όλίγον χρόνον έπειτα, ή
12η Όλομέλεια τοϋ Κομμουνιστικοΰ Κόμματος Ε λ
λάδος, έγκρίνουσα τάς είσηγήσεις τοΰ Ζαχαριάδη,
έκάλεσε τούς άπανταχοϋ τής Ελλάδος όπαδούς τοΰ
ΕΑΜ καί τούς παλαιούς έλασίτας είς τήν όργάνωσιν τής «Μαζικής Λαϊκής Αύτοάμυνας» (ΜΛΑ) καί
είς συγκρότησιν όμάδων έκτελεστών «στενής αύτοά
μυνας», κατά τό πρότυπον τών ειδεχθών έκτελεστών
τών άποτροπαίων έγκλημάτων τής ΟΠΛΑ.
Ή όλομέλεια τής Κεντρικής Έπιτροπής τοΰ Κομ
μούνιστικοΰ Κόμματος, διά τής διακηρύξεώς της
ούσιαστικώς έκήρυσσε καί ήτιολόγει τήν κήρυξιν
μιδς νέας έπαναστάσεως διά τών άκολούθων «Ή
Όλομέλεια ύπογραμμίζει Ιδιαίτερα: α) δτι ή δολο
φονική δρδσι τής δεξιδς έπιβάλλει έπιτακτικά καί
αμεσα τήν όργάνωσι τής μαζικής λαϊκής αύτοάμυ
νας γιά τήν άντιμετώπισί της. "Αντρες, γυναίκες,
παιδιά, δλη ή δημοκρατική Ελλάδα θά τσακίση τό
χέρι τών δολοφόνων φασιστών, κάθε φορά πού ση
κώνεται ώπλισμένο. β) 'Οτι οί μαζικοί άγώνες δλων
τών στρωμάτων τοΰ έργαζομένου λαοΰ καί δλου τοΰ
δημοκρατικοΰ κόσμου (στάσεις, άπεργίες, συγκεν
τρώσεις, διαδηλώσεις, κλείσιμο μαγαζιών, παλλαϊκή
κήδευση θυμάτων φασισμοϋ κλπ.), είναι πρωταρχική
δημοκρατική ύποχρέωσι, γιά ν’ άντιμετωπίζουν τις
συγκεντρωμένες δολοφονικές πράξεις τής άντίδρασης. γ) Ή μαζική καί παλλαϊκή πολιτική άπεργία
σάν άποφασιστικό λαϊκό δπλο έπιβάλλεται σήμερα,
γιά νά άντιμετωπίζωνται οί γενικές καί σημαντικές
τρομοκρατικές φασιστικές έκδηλώσεις. δ) Όλος ό
δημοκρατικός κόσμος, πρέπει νάναι έτοιμος νά ύπερασπίση τή ζωή του καί νά άντιμετωπίση μέ δλα τά
μέσα κάθε φασιστικό πραξικόπημα».
Οΰτω, μέ τό διακηρυχθέν δόγμα τής περιφήμου
«αύτοάμυνας», ούσιαστικώς διεκηρύχθη ή ένοπλος
άντίστασις κατά τών όργάνων τής τάξεως καί τής
νομίμου έξουσίας, καί ήτιολογήθη μία νέα κομμου
νιστική έπανάστασις. Καί είς τήν πραγματικότητα
ή «αυτοάμυνα» άπετέλεσε τήν προπαρασκευήν καί
τό προανάκρουσμα τοϋ συμμοριτοπολέμου ή τοϋ
άποκληθέντος «τρίτου γύρου» τής κομμουνιστικής
έπιβουλής διά τήν κυριαρχίαν έπί τής Ελλάδος.
Άπό τής πρώτης στιγμής ήτο τόσον προφανές τοΰτο,
ώστε ούδείς ήδύνατο νά άμφιβάλη. Έάν, εύθύς άμέ
σως, έλαμβάνοντο συστηματικά καί δραστικά μέτρα
ύπό τής Ελληνικής Κυβερνήσεως, είναι πολύ πι
θανόν δτι ή νέα κομμουνιστική έπιβουλή θά κατεπνίγετο έν τή γενέσει της καί ό Ελληνικός λαός
δέν θά ύφίστατο τά νέα δεινά τοϋ συμμοριτοπολέμου.
18. Η ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΠΟΛΙΉΚΗ ΑΝΩΜΑΛΙΑ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Δυστυχώς, ή, άπό τής άπελευθερώσεως μέχρι τών
έκλογών τοϋ 1946, πολιτική κατάστασις έξειλίσσετο
λίαν άνωμάλως είς τήν Ελλάδα. Αί Κυβερνήσεις
διεδέχοντο ή μία τήν άλλην, κατά τό πλεΐστον
άπαρτιζόμεναι έκ προσώπων ύποδεικνυομένων ύπό
τών βρεττανικών Άρχών, διοριζομένων ύπό τοϋ
άντιβασιλέως άρχιεπισκόπου Δαμασκηνοϋ, άνευ λαϊκοΰ έρείσματος καί, είς πολλάς περιπτώσεις, άποβλεπόντων μόνον είς καλλιέργειαν καταλλήλου κλί
ματος δι’ 'έπικράτησιν ή άνάδειξίν των κατά τάς
έκλογάς. "Ηδη, κατά τά μέσα τοΰ 1945, δτε έκηρύχθη
ή ένοπλος άντίστασις τοϋ ΕΑΜ, ή Χωροφυλακή
παρέμενεν είσέτι άνεπαρκώς ώργανωμένη καί μέ
άνεπαρκεΐς δυνάμεις δι' έπιβολήν τής τάξεως είς
δλην τήν Ελλάδα. Ή Εθνοφυλακή έλειτούργει
κακώς, έξασθενοϋσα συνεχώς καί βαίνουσα πρός
568
διάλυσιν. Τμήματα Στρατοϋ δέν ύπήρχον είς δλας
τάς έπαρχίας, άλλά καί εκεί δπου ύπήρχον, παρεμποδίζοντο είς συστηματικήν έκκαθαριστικήν δρδσιν
ύπό τών άλληλοδιαδεχομένών Κυβερνήσεων, αί όποΐαι έφαντάζοντο, άφελώς, δτι αί στασιαστικοί
διαθέσεις τών κομμουνιστών θά κατεπραΰνοντο διά
μιδς ήπίας πολιτικής έναντί των, ώστε νά μή φθά
σουν τά πράγματα είς τά άκρα.
Αληθές είναι δτι, κατόπιν τών έμπρηστικών δια
κηρύξεων τοϋ Κ.Κ.Ε., περί «αύτοάμυνας», ή Κυβέρνησις άνησυχήσασα έδημοσίευσε τόν Α.Ν.453
τής 9 Ιουλίου 1945 «περί λήψεως μέτρων πρός έμπέδωσιν τής Δημοσίας Άσφαλείας καί Τάξεως». Άλλά
διά τοΰ Νόμου τούτου, άντί νά στραφή εύθέως κατά
τής κομμουνιστικής έπιβουλής καί νά θεσπίση δρα
στικά μέτρα, έστρέφετο έναντίον δλων έν γένει
τών όργανώσεων ή όμάδων αί όποΐαι ώφειλον νά
άφοπλισθοϋν, άπαγορευομένης οίασδήποτε όπλο
φορίας ή όπλοχρησίας ύπό τών πολιτών. Ά λλ’ έν
φ αί έθνικόφρονοι όργανώσεις και οί έθνικόφρονες
πολΐται έστεροΰντο και αύτοϋ του μέσου προστα
σίας των άπό τάς κομμουνιστικός όρδάς, αύταί, ήδη
έν άνταρσίςι, δέν έπρόκειτο νά σεβασθοϋν και τόν
Νόμον αύτόν. Μόλις κατά τάς άρχάς του 1946
έξεδόθησαν νέοι Α.Ν. περί άνασυγκροτήσεως τοϋ
Σώματος Χωροφυλακής, ίδρύσεως Τεχνικών Υ πη
ρεσιών, συστάσεως Μηχανοκινήτου Τμήματος, Κεν
τρικού Συνεργείου Βορείου Ελλάδος κλπ., περί τών
όποίων ώμιλήσαμεν ήδη προηγουμένως. Ά λλ’ ήδη,
εϊχεν έκδηλωθή ή κομμουνιστική στάσις καί εϊχεν
άρχίσει ό συμμοριτοπόλεμος.
Έτερον λάθος τών προσωρινών καί βραχύβιων
Ελληνικών Κυβερνήσεων ήτο δτι, αύται, μή συναισθανθεΐσαι εύθύς άμέσως τήν σοβαρότητα τοϋ νέου
κομμουνιστικού κινδύνου, δέν κατήρτισαν εύθύς άπ’
άρχής πλήρες πρόγραμμα πολεμικής δράσεως. Τά
είς τήν άρχήν ληφθέντα μέτρα ήσαν χλιαρά, πολλά
κις άντιφατικά καί ένίοτε άστοχα. Εϊχε καταστή
προφανές δτι ό μέγας έθνικός κίνδυνος προέκυπτεν
άπό τής βορείου πλευρδς, δπου οί βόρειοι γείτονες
τής Ελλάδος Βούλγαροι καί Γιουγκοσλάβοι, ένίσχυον άπροκαλύπτως καί έφωδίαζον, έξ ιδίου συμ
φέροντος, τούς Έλληνας κομμουνιστάς πρός έπικράτησιν.
Ή Βουλγαρία, παρά τήν κομμουνιστοποίησίν της,
δέν εϊχεν άποβάλει τό δνειρον τής έπεκτάσεως είς
τό Αίγαΐον, διά μιδς έαμοσλαβικής αύτονόμου διοικήσεως τής Θράκης καί τής Ανατολικής Μακεδο
νίας, τήν όποίαν βραδύτερον εύκόλως θά κατεβρόχθιζε διά προσαρτήσεως. Πρός τοϋτο, περιέθαλπεν
είς τά έδάφη της καί έφωδίαζεν άπροκαλύπτως τάς
έαμοελασιτικάς συμμορίας, μέσφ τών όποίων άπέβλεπεν είς τήν έπιβολήν κομμουνιστικοΰ καθεστώ
τος, έν στενή συνεργασία καί συμμετοχή τών βουλγαριζόντων καί τών κομιτατζηδικών συμμοριών. Ά
κόμη δεινότερος προέβαλεν ό κίνδυνος έκ τής τότε
Γιουγκοσλαβίας τοϋ Τίτο, προσδεδεμένης άκόμη
στενώς είς τό άρμα τής Ρωσίας, ή όποία άπέβλεπε,
διά τοϋ ιδίου συστήματος τής έαμικής έπικρατήσεως,
εϊς τήν προσάρτησιν τής «Μακεδονίας τοϋ Αιγαίου»
ύπό τοϋ κατασκευάσματος τής «Μακεδονίας τών
Σκοπίων» τής Γιουγκοσλαβικής Όμοσπονδίας. Πρός
τοϋτο, ό Τίτο, βλέπων τήν άνεπάρκειαν τών Ελλη
νικών Κυβερνήσεων καί φαντασθείς δτι διά· μιδς
νέας κομμουνιστικής έπαναστάσεως είς τήν Ελλάδα
θά έπραγματοποιοϋντο τά σχέδιά του, εϊχε κατα
στήσει τά Σκόπια κέντρον προπαγάνδας, περιθάλψεως καί έφοδιασμοϋ τών άνταρτών τοϋ ΕΛΑΣ καί
τών οικογενειών των, διεξάγων ούσιαστικώς ένα
άκήρυκτον πόλεμον κατά τής έθνικόφρονος Ελλά
δος.
Ύπό τοιαύτας συνθήκας, έπιβεβλημένον ήτο δ
πως, πρωταρχικώς, στραφή ή προσοχή τής Ελλη
νικής Κυβερνήσεως καί τοϋ Στρατοϋ είς τήν Βό
ρειον Ελλάδα, δπου διά κεραυνοβόλων ένεργειών
νά συντριβοϋν αί έλασιτικαί συμμορίαι, νά καλυφθή έπαρκώς ή συνοριακή γραμμή, κλεισμένων πρός
βορρδν τών Ελληνικών συνόρων καί νά μεταφερθοϋν είς τό έσωτερικόν τής Ελλάδος δλα τά παρά
τήν συνοριακήν γραμμήν κατοικοϋντα έαμοσλαβικά,
βουλγαρόφιλα ή τών Σκοπίων, έπικίνδυνα στοιχεία.
Άντί τούτου ή — καί αύτή χλιαρά έν άρχή — προσ
οχή έστράφη πρός καταστολήν τής άνταρσίας είς
τήν Νότιον Ελλάδα. Ούτως, έδόθη ό καιρός είς
τούς έαμίτας καί σλαβόφρονας τής Μακεδονίας καί
Θράκης, έν άγαστή σύμπνοια καί έν στενή συνερ
γασία μετά τών πολιτικών καί στρατιωτικών Άρχών
τής Βουλγαρίας καί τής Γιουγκοσλαβίας, νά όργανώσουν τόν έαμοσλαβικόν άγώνά των. Οί έαμΐται
καί σλαβόφιλοι, άφ’ ού μετέφερον είς γιουγκοσλα
βικόν έδαφος τάς οίκογενείας των ή, άκόμη καί
βιαίως, άρπαγέντα τέκνα έθνικοφρόνων Ελλήνων,
ώργανοϋντο, έκεΐ, είς πλήρως γυμνασμένα καί έφωδιασμένα πολεμικά σώματα, τά όποια έξώρμων έκεΐ
θεν είς τά Ελληνικά έδάφη. Ούτω, δέν έπρόκειτο
πλέον περί καταστολής έαμικής άνταρσίας, άλλά
περί πραγματικών πολεμικών έπιχειρήσεων, πρός
ύπεράσπισιν τοϋ πατρίου έδάφους. Καί είς τό τέ
λος, δταν συγκεκροτημένα σώματα Έλληνικοϋ
Στρατοϋ άνέλαβον συστηματικός πολεμικάς έπιχειρήσεις είς τά δρη τής Πίνδου, οί συντριβέντες κομμουνισταί διέφευγον όμαδικώς πρός τό Γιουγκοσλαβικόν έδαφος, όπόθεν συνέχιζον τάς έπιβουλάς.
Εύθύς, μετά τήν κήρυξιν τής «αύτοάμυνας», έξε
δηλώθησαν άνά τάς έπαρχίας κρούσματα όμαδικών
άντιστάσεων κατά τών Άρχών. Ή Κυβέρνησις άντί
νά συλλάβη εύθύς τούς άρχηγούς τοϋ Κομμουνιστι
κού Κόμματος καί τοϋ ΕΑΜ, ώς ύπευθύνους ήγήτορας καί ήθικούς αύτουργούς τών στασιαστικών κι
νημάτων όμαδικής άντιστάσεως κατά τής Άρχής
καί πρωταιτίους τών νέων αίματηρών συμπλοκών
τών όργάνων τής τάξεως, έν άρχή τούς άφηνεν άνενοχλήτους, νά συνεχίσουν τά κηρύγματα τής άναρχίας καί τοϋ άλληλοσπαραγμοϋ.
Ούτως, άπό ήμέρας είς ήμέραν, αί έαμικαί ένοπλοι
συγκεντρώσεις, είς τάς παρυφάς τών πόλεων καί άνά
τήν ύπαιθρον, καί αί συγκρούσεις μετά τών όργά
νων τής Χωροφυλακής έγίνοντο συχνότεραι, είς πδ
σαν δέ τοιαύτην περίπτωσιν οί ήγέται τοϋ ΕΑΜ
καί τά δημοσιογραφικά των δργανα έπωφελοϋντο
τής εύκαιρίας διά νά καταγγείλουν «τήν άσκουμένην τρομοκρατίαν τοϋ λαοϋ άπό τά δργανα τής
φασιστικής βίας» καί νά έξωθοϋν τάς προσκειμένας
είς αύτούς λαϊκάς μάζας, πρός ένεργωτέραν άντίστασιν «αύτοάμυνας» καί όργάνωσιν τής ένόπλου
άντιστάσεως.
Περί τά τέλη τοϋ 1945 καί άρχάς τοϋ 1946, ή κομ
μουνιστική έπιβουλή εϊχε λάβει χαρακτήρα ένόπλου
στάσεως, διά συγκροτήσεως νέων συμμοριών, είς
τάς όποίας έσπευδον παλαιοί καί νέοι έαμοελασΐται
569
καί αί όποΐαι ήρχισαν ήδη νά δροϋν άνά τήν Ε λ
λάδα.
Παραλλήλως, ή ήγεσία τών κομμουνιστών διά
τών άνά τήν Ελλάδα όργανώσεών της καί τών άδιακόπως συγκροτούμενων παρανόμων συγκεντρώσεων,
έφανάτιζε περισσότερον τούς όπαδοϋς άμφοτέρων
τών φύλων, έξαγγέλουσα μετά πατάγου ψευδείς δή
θεν τρομοκρατικάς ένεργείας τών νομίμων άρχών,
κυρίως τής Χωροφυλακής καί έξωθοΰσα αύτούς είς
υποβολήν διαμαρτυριών κατά τών κυβερνητικών
όργάνων. Ούτως, ή κομμουνιστική ήγεσία, παραμένουσα, ώς είπομεν, άνενόχλητος άπό τό Κράτος, έννοοΟν άκόμη νά έφαρμόζη «ύποχρεώσεις» έκ τής
συμφωνίας τής Βάρκιζας, έπετύγχανε νά διατηρή
τό ήθικόν καί νά έξάπτη τό μίσος τών κομμουνιστών
έναντίον τοΟ Κράτους, τρέφουσα είς αύτούς, ώς άνάγκην άναπόφευκτον, τήν ιδέαν τής έξεγέρσεως πρός
συντριβήν τοϋ «φασιστικού κράτους».
Ά ρχάς Μαρτίου 1946, ό γενικός γραμματεύς τοΰ
Κ.Κ.Ε. Ζαχαρώδης, όμιλών είς τήν Θεσσαλονίκην,
είς όργανωθεΐσαν μεγάλην συγκέντρωσιν τοΰ ΕΑΜ,
έκήρυξεν άνενδοιάστως τήν δναρξιν τοΰ «τρίτου
γύρου», δπερ έσήμαινεν έναρξιν έπαναστάσεως κατά
τοΰ νομίμου 'Ελληνικοΰ καθεστώτος καί τών έκπροσωπουσών τοΰτο Άρχών. Έπρόκειτο, έπί τέλους,
μετά καθυστέρησιν ένός καί ήμίσεος σχεδόν έτους,
άπό τής άπελευθερώσεως, νά γίνουν έκλογαί καί οί
κομμουνισταί, βλέποντες δτι αί μεγάλαι μδζαι τοΰ
'Ελληνικοΰ λαοΰ εΐχον στραφή έναντίον των, ήθέλησαν νά προλάβουν τήν παγίωσιν μιδς άπολύτως
έθνικής καταστάσεως, έγγυωμένης τάξιν καί άσφάλειαν, καί άπέβαλον τό προσωπεϊον. Ούτως, εύθύς ώς
έδόθη τό σύνθημα, συμμοριακά συγκροτήματα έπετέθησαν κατά Σταθμών Χωροφυλακής, διότι άπέ
βλεπον είς νέαν κυριαρχίαν άνά τήν ύπαιθρον, πριν
όργανωθοΰν μεγάλα έλασιτικά σώματα πρός έπίθεσιν κατά τών πόλεων. Είχε, πράγματι, άρχίσει ό
«τρίτος γΰρος» ή νέα φάσις τής έαμοσλαβικής κατά
τής Ελλάδος έπιβουλής, ό λεγόμενος «συμμοριτο
πόλεμος», ό όποίος λόγφ τής λίαν ένεργοΰ καί άποτελεσματικής δράσεως τής Χωροφυλακής, κατά τήν
περίοδον αύτήν, θά μάς άπασχολήση είς τά έπόμενα
κεφάλαια, περιλαμβανόμενα είς $ρν Β’ τόμον τού
παρόντος Βργοϋ.
ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ Α’ ΤΟΜΟΥ




This action might not be possible to undo. Are you sure you want to continue?
We've moved you to where you read on your other device.
Get the full title to continue reading from where you left off, or restart the preview.