ΟΙ ΔΕΤΣΕΡΕΤΟΤΕ ΟΝΟΜΑΣΙΚΕ ΠΡΟΣΑΕΙ
Είδοσ Εξαρτώνται από Ειςάγονται με Εκφζρονται με Λειτουργούν ωσ
1. Ειδικέσ Ρήματα: λεκτικά ὃτι (αντικειμενική Οριςτική Υποκείμενο
(όχι το φθμί), γνϊμη) Δυν. Οριςτική απρόςωπων
δοξαςτικά, ὡσ (υποκειμενική Δυν. Ευκτική ρημάτων
γνωςτικά, γνϊμη) Ευκτική πλ. λόγου Αντικείμενο
δηλωτικά (από ιςτορ. χρόνο) Επεξήγηςη
2. Ενδοιαςτικέσ Ρήματα φόβου, μι (μήπωσ γίνει…) υποτακτικι Υποκείμενο
διςταγμοφ, μι οὐ (μήπωσ δεν οριςτ. μζλλοντα Αντικείμενο
κινδφνου, γίνει…) φόβοσ Επεξήγηςη
προςοχήσ, ςπν. ὅπωσ μθ προςδοκϊμενοσ
υποψίασ (=μήπωσ) οριςτική φόβοσ
πραγματικόσ
δυν.ευκτ. φόβοσ
αβζβαιοσ
ευκτική πλαγίου
λόγου
3. Πλάγιεσ Ρήματα Α. Ολικισ αγνοίασ Οριςτική Υποκείμενο
ερωτθματικζσ ερωτηματικά, 1. Μονομελείσ: Δυν. Οριςτική Αντικείμενο
γνωςτικά εἰ (ςπν. ἐάν, ἄν, ἤν) Δυν. Ευκτική Επεξήγηςη
αιςθητικά, 2. Διμελείσ Απορ/κή υποτ/κή
λεκτικά εἰ …ἤ Ευκτική πλ. λόγου
δεικτικά πότερον …ἤ Οριςτική μζλλοντα
ρήματα που πότερα …ἤ κυρίωσ:
δηλϊνουν εἴτε …εἴτε ευκτικι πλ.
φροντίδα, Β. Μερικισ αγνοίασ λόγου
διανοητική ερωτ. αντων. ι
ενζργεια ή ψυχική επίρρ.
διάθεςη αναφ. αντων. ι
που δηλϊνουν επίρρ.
θαυμαςμό Με αντωνυμίεσ
απορία ερωτηματικζσ ή
απόπειρα αναφορικζσ:
προςοχή τίσ, πότεροσ, πόςοσ,
ςκζψη ποῖοσ, ὃσ, ὃςτισ,
επιμζλεια (όπωσ + ὃςοσ, ὁπόςοσ, οἷοσ,
μζλλοντασ) ὁποῖοσ
οριςτ ή ευκτ. Επιρρήματα: ποῦ,
ποῖ, πόθεν, πῇ, οὗ,
ὃπου, ὃποι, ὁπόθεν,
ὡσ, ὃπωσ, ᾗ ὃπῃ
4. Αναφορικέσ Με αναφορικζσ αντωνυμίεσ: Υποκείμενο
(ονοματικζσ) ὃσ, ὃςπερ, ὃςτισ, ὁπότεροσ, ὃςοσ, οἷοσ, Αντικείμενο
ὁποῖοσ, ἡλίκοσ, ὁπηλίκοσ, ὁποδαπόσ Επεξήγηςη
Με επιρριματα: οὗ, ὃπου, οἷ, ὃποι, ἒνθα, Επιθ. Προςδ/μόσ
ὃπῆ, ὃςον, ὃθεν, ὁποθεν, ἒνθεν, ὡςπερ, ὡσ Κατηγοροφμενο
Παράθεςη
1
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΛΑΣΟΤ
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΣΑ
1. ΕΙΔΙΚΕ ΠΡΟΣΑΕΙ
Δῆλόν ἐςτί ὅτι ἐγγφσ ἦν βαςιλεφσ.
Λζγει ὡσ ὑβριςτισ εἰμί.
Ταῦτα λζγω, ὡσ τό παράπαν οὐ νομίηεισ κεοφσ.
Κῦροσ ἔλεγεν ὅτι ἡ ὁδόσ ἔςοιτο πρόσ βαςιλζα.
2. ΕΝΔΟΙΑΣΙΚΕ ΠΡΟΣΑΕΙ
Κίνδυνόσ ἐςτι μι οὐ δυνθκῶ δθλῶςαι ταῦτα.
Φοβεῖται μι τά ἔςχατα πάκῃ.
Δζδοικα μι οὐκ ἔχω ταφτθν τιν ςοφίαν.
Δζδοικα ὅπωσ μι μοι λίαν φανῆσ ςοφι.
3. ΠΛΑΓΙΕ ΕΡΩΣΗΜΑΣΙΚΕ ΠΡΟΣΑΕΙ
Από τοφτου γενήςεται φανερόν τίσ αἴτιόσ εςτιν.
Κῦροσ ἤρετο τίσ ὁ κόρυβοσ εἴθ.
Τοῦτο δεῖ ςκοπεῖν, εἰ δίκαια λζγει ἤ μι.
Ἐβουλεφοντο οἱ Πλαταιεῖσ εἴτε κατακαφςωςιν αυτοφσ εἴτε τί ἄλλο χριςωνται.
Κῦροσ ἐπεμζλετο ὅπωσ οἱ δουλεφοντεσ μι ἄςιτοι ἔςοιντο.
4. ΟΝΟΜΑΣΙΚΕ ΑΝΑΦΟΡΙΚΕ ΠΡΟΣΑΕΙ
Οὗτόσ ἐςτιν ὃς ψεύδεται. [αντί ὁ ψεφςτησ: Κ στο οὗτοσ]
2
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΛΑΣΟΤ
