Formed in 2009, the Archive Team (not to be confused with the archive.org Archive-It Team) is a rogue archivist collective dedicated to saving copies of rapidly dying or deleted websites for the sake of history and digital heritage. The group is 100% composed of volunteers and interested parties, and has expanded into a large amount of related projects for saving online and digital history.
ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ (ΜΑΚΗΣ) Γ. ΚΡΑΣΑΝΑΚΗΣ
ΠΕΡΙ ΘΥΣΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΩΝ
ΚΑΙ ΣΑΡΚΟΦΑΓΙΑΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «Η ΑΘΗΝΑ»
ΑΘΗΝΑ 201
4
2
Α.Γ. ΚΡΑΣΑΝΑΚΗΣ: «ΠΕΡΙ ΘΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑΣ»
ΠΕΡΙ ΘΥΣΙΩΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΩΝ
ΚΑΙ ΣΑΡΚΟΦΑΓΙΑΣ
==========
ΤΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΟΥ (ΜΑΚΗ) Γ. ΚΡΑΣΑΝΑΚΗ
(Επίτιμου Δ/ντη
Υπουργείου Πολιτισμού, συγγραφέα και Προέ-δρου Συλλόγου Κρητών και Φίλων Κρήτης Αγίας Παρασκευής
)
Περιεχόμενα
3
Α.Γ. ΚΡΑΣΑΝΑΚΗΣ: «ΠΕΡΙ ΘΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑΣ»
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
ο
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ
1.
Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ, ΤΑ ΕΙΔΗ
ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ
Η λέξη «θυσία» παράγεται
από το θέμα του ρήματος θύω, έ-θυον, θύσω
..
. που σημαίνει
καίω, θρυμματίζω,
σφάζω κλπ κάτι και το καίω,
καπνίζω κλπ, απ΄όπου και
οι λέξεις: το θύον (
=
αρχαίο αρωματικό φυτό),
το θυμίαμα, το θυσιαστήριο, το θύμα, ο θύτης κλπ. Συνεπώς
θυσία σημαίνει η καύση, πράγματος ή όντος, εξ ου και ολοκαύτωμα = η πλήρη καύση του ζώου ή του πράγματος κατά τη θυσία
.
Οι θυσίες ως προς το θυσιαζόμενο ήταν δυο λογιών, οι αιματη-ρές, δηλαδή αυτές που γίνονταν με σφαγή και καύση ζώου και οι αναίμακτες, δηλαδή αυτές που γίνονταν με απλώς με προσφορά και
καύση
πράγματος
.
Όλες οι θυσίες τελούνταν στο βωμό ενός συγκε-κριμένου ιερού χώρου και στο όνομα του θεού που λατρευόταν εκεί. Σε κάθε πόλη παλιά υπήρχε και τουλάχιστον από ένα ιερό
με βωμό, όπου γινόταν οι θυσίες. Σε πολλά από αυτά τα ιερά υπήρχαν και μα-ντεία, όπου γινόταν και μαντείες από τα σπλάχνα ή τα οστά του ζώου. Από τη μαντεία προέκυψε η ιατρική, αρχής αρχομένης από την νε-κροτομή, όπως θα δούμε πιο κάτω
.
Οι θυσίες ζώων
άλλες γινόταν
με πλήρη καύση του ζώου, που τότε λεγόταν ολοκαύτωμα
(τα ολοκαυ-τώματα συνηθιζόταν
κυρίως στους Εβραίους), και άλλες με καύση μόνο μέρος του ζώου και τότε
ήταν κάτι ανάλογο με τα γεύματα που γίνονται σήμερα στους γάμους, κηδείες κλπ, μόνο που σήμερα δε γίνεται καύση τμήματος κρέατος και τελετή για τη σφαγή του ζώου.
Στους αρχαίους Έλληνες οι θυσίες ως προς την αιτία για την οποίαν τελούνταν διακρίνονταν σε αυτές που γίνονταν ως ικεσία προς κάποιο θεό προκειμένου να φέρει καλό πέρας σε αρρώστια ή σε ένα ταξίδι κλπ, σε αυτές που γίνονταν «ως ευχαριστία» προς το θεό και π.χ. για τη διάσωση από αρρώστια ή ναυάγιο ή πόλεμο κλπ και αυτές που γίνονταν για «εξιλέωση», δηλαδή για συγχώρεση από αμαρτία (κλοπή, φόνο κλπ). Κατά τη διάρκεια της θυσίας γινόταν και οι μα-ντείες. Στους Εβραίους η ιδέα της θυσίας είχε σκοπό να προμηθεύσει ένα εξιλασμό για την αμαρτία, ώστε να μπορούν οι πιστοί να Τον πλη-σιάζουν. Οι θυσίες έπρεπε να προσφέρονται σαν μια αντιπροσωπευ-τική και αντικαταστατική εξιλέωση για τις αμαρτίες των ανθρώπων, οι οποίες συμβολικά μεταφέρονταν στα ζώα που χρησίμευαν για να εξιλεώσουν και να κατευνάσουν την οργή τού Θεού κατά των αμαρ-τωλών (Λευιτ.1:1
-
7:38). Η αμαρτωλή ζωή των Ισραηλιτών παραδι-νόταν στα ζώα και η αποδοχή των προσφορών μεταφερόταν στους Ισραηλίτες. Το χυμένο αίμα των ζώων συμβολικά αντιπροσώπευε τη ζωή των λατρευτών που παραδινόταν εκούσια. Έτσι, ο Θεός δεχόταν τις θυσίες σαν εξιλέωση για τους λατρευτές, προστατεύοντας τους από τη θεία οργή.
Κατά καιρούς παρανοϊκοί άνθρωποι προσέφεραν θυσίες και σε δαιμόνια, για να βγάλουν τάχα μου από αμαρτωλούς ή άρρωστους ανθρώπους πονηρά πνεύματα και να τα βάλουν σε εξιλαστήρια
Reward Your Curiosity
Everything you want to read.
Anytime. Anywhere. Any device.
No Commitment. Cancel anytime.
