The Wayback Machine - https://web.archive.org/web/20260128155617/https://www.scribd.com/document/395097327/124655723-%CE%A3%CF%87%CE%B5%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%A6%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%A3%CE%BA%CF%85%CF%81%CF%8C%CE%B4%CE%B5%CE%BC%CE%B1-%CE%98%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%A5%CF%80%CF%8C%CE%B2%CE%B1%CE%B8%CF%81%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%95%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%B3%CE%AE-%CF%83%CE%B5-%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%A6%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF%CF%82-pdf
0% found this document useful (0 votes)
1K views368 pages

124655723 Σχεδιασμός Φορέων από Σκυρόδεμα Θεωρητικό Υπόβαθρο και Εφαρμογή σε Συνήθεις Φορείς PDF

Copyright
© © All Rights Reserved
We take content rights seriously. If you suspect this is your content, claim it here.
Available Formats
Download as PDF, TXT or read online on Scribd
0% found this document useful (0 votes)
1K views368 pages

124655723 Σχεδιασμός Φορέων από Σκυρόδεμα Θεωρητικό Υπόβαθρο και Εφαρμογή σε Συνήθεις Φορείς PDF

Copyright
© © All Rights Reserved
We take content rights seriously. If you suspect this is your content, claim it here.
Available Formats
Download as PDF, TXT or read online on Scribd

ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΑΠΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ

ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΒΗΜΑΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ


ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΕ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΦΟΡΕΙΣ

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ


ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΑΠΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ

ΤΟ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ
ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΕ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΦΟΡΕΙΣ

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

2
ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΑΠΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ

Τόμος 1Γ: ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ – ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΕ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΦΟΡΕΙΣ

1η έκδοση: Μάρτιος 2004


2η έκδοση: Μάρτιος 2005 (Βελτιωμένη)
3η έκδοση: Σεπτέμβριος 2008 (Αναδιαθρωμένη και Βελτιωμένη)

Οι άλλοι Τόμοι είναι:

Τόμος 1Α ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ, ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΩΝ


Η Πίσω Όψη –Εγκώμιο Απλής Λογικής

Τόμος 1Β : ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΑΣΤΟΧΙΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑΤΟΣ


Συντομευμένη Παρουσίαση

Τόμος 2Α: ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΕΝΤΕΤΑΜΕΝΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

Τόμος 2Β: ΑΝΤΙΣΕΙΣΜΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ


Ειδικές Διατάξεις Οπλισμού και Τεχνικές Επισκευής

Σύνταξη, κειμενογράφιση, σχεδίαση, ζωγραφιές και μορφοποίηση: Α. Μπάκα


Φωτογραφία εξωφύλλου του Richard Risenberg από την ιστοσελίδα www.living room.org.

Εκτύπωση: ΕΜΠ
Τεχνική Επιμέλεια: Ν. Γκάνης, Ν. Δημάκης, Γ. Καραγκιοζόπουλος,
Μ. Σακελλάρης, Α. Χρυσανθόπουλος

3
ΤΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ

I
ΑΡΧΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ

II
ΒΗΜΑΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ
ΑΠΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ

III
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ
ΣΥΝΗΘΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

IV
ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

4
ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ
ΤΟΥ ΒΟΗΘΗΜΑΤΟΣ

Στο βοήθημα αυτό παρουσιάζονται η γλώσσα, οι συμβάσεις


(συμφωνίες), οι αντιλήψεις και οι παραδοχές στις οποίες βασίζεται η
διαμόρφωση και ο σχεδιασμός των κατασκευών από σκυρόδεμα τα
οποία αποτελούν κατά κάποιον τρόπον το σύγχρονο «παράδειγμα»
στον τομέα των κατασκευών από σκυρόδεμα, όπως αυτό έχει
διαμορφωθεί από τους συντάκτες των κανονισμών.
Η κατανόηση του «παραδείγματος» αυτού θα επιτρέψει στο φοιτητή
κριτική στάση και θα του προσδώσει τη δυνατότητα ενεργούς
συμμετοχής και όχι απλού θεατή και καταναλωτή των εκάστοτε αλλα-
γών του, οι οποίες, λόγω της ιδιαιτερότητας της εποχής μας, αναμέ-
νονται να επιταχυνθούν.
Στον εντοπισμό των επι μέρους βημάτων του σχεδιασμού δίνεται
έμφαση στην αλληλουχία και εφαρμοσιμότητά τους και στην ανάγκη
ενεργοποίησης της κοινής λογικής, καθώς, όπως και σ΄ οποιαδήποτε
άλλη δραστηριότητα κατασκευής, δεν αρκεί η παρουσίαση και λεπτο-
μερής περιγραφή των επί μέρους τμημάτων της και των εργαλείων που
θα χρησιμοποιηθούν αλλά απαιτείται σχέδιο και οδηγίες συναρμο-
λόγησης και κοινή λογική.
Το βοήθημα διαρθρώνεται σε τρία μέρη με τα παρακάτω περιεχόμενα.

Πρώτο Μέρος: Δίνονται οι αρχές και τα βήματα σχεδιασμού μιας


κατασκευής ανεξαρτήτως υλικού.
Δεύτερο Μέρος: Παρουσιάζονται οι αρχές και τα βήματα σχεδιασμού
όπως εξειδικεύονται σε κατασκευές από σκυρόδεμα.
Τρίτο Μέρος: Δίνεται ο τρόπος σύνθεσης και εφαρμογής των προη-
γούμενων αρχών και βημάτων στο σχεδιασμό συνήθων πλακών, δοκών
και υποστυλωμάτων.
Τέταρτο Μέρος: Συνοψίζονται τα παραπάνω..
Καταβλήθηκε προσπάθεια η παρουσίαση να είναι αιτιολογική και
συνεκτική ώστε να δώσει τη δυνατότητα για ουσιαστική και όχι επιφα-
νειακή μέσω πινάκων και νομογραφημάτων γνώση του αντικειμένου.

Σεπτέμβριος 2008

5
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Δομή και Χρησιμότητα του Βοηθήματος 11


Πώς να Χρησιμοποιηθεί, Επισημάνσεις 13

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ι. ΤΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ


1. Το Σκυρόδεμα ως αναδημιουργία των φυσικών λίθων 15
2. Από το σκυρόδεμα στο σιδηροπαγές σκυρόδεμα 17
3. Από το σιδηροπαγές στο προεντεταμένο σκυρόδεμα 19
4. Από το κανονικό σκυρόδεμα στο ελαφροσκυρόδεμα 20
5. Χρονολογική εξέλιξη του σκυροδέματος 22

ΜΕΡΟΣ Ι
ΑΡΧΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ

Α. ΑΝΙΣΩΣΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ


1. Ο Διπλός Ρόλος της Κατασκευής και οι Δύο Οργανισμοί 28
2. Οι Δύο Όροι της Επιπόνησης: Φορτία και Στηρίξεις 29
3.. Η Διπλή Ροή και Οπτική της Κατασκευής, Δράσεις και Αντιδράσεις 32
4.. Αντοχές και Αντιστάσεις Φορέων, Διαγράμματα Συμπεριφοράς 35
5. Ανίσωση Ασφαλείας: Το Κλειδί του Σχεδιασμού 38
6. Οριακές καταστάσεις σχεδιασμού και ανίσωση ασφαλείας 40
7. Η μέθοδος των επιτρεπομένων τάσεων και η μέθοδος της συνολικής αντοχής 42
8. Μορφές σχεδιασμού και ο ρόλος των υλικών 43

Β. ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΕΩΝ, ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΩΝ


1. Μεθοδολογία για τον Υπολογισμό των Δράσεων - Εντοπισμός Στατικού Συστήματος 45
2. Υπολογισμός Δράσεων για Καμπτοδιατμητική Επιπόνηση 47
3. Υ πολογισμός Δράσεων για Στρεπτική Επιπόνηση 53
4. Μεθοδολογία για τον Υπολογισμό των Εσωτερικών μεγεθών και των Αντοχών 56
5. Εφαρμογές- Εντοπισμός Στατικού Συστήματος 59

ΜΕΡΟΣ ΙΙ
ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΒΗΜΑΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΑΠΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ

Γ. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΦΕΡΟΝΤΑ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ


1. Μηχανισμός Μεταφοράς Φορτίων και Ανάλυση Φ.Ο. σε Φορείς 64
2. Διαμόρφωση και Αποτύπωση του Φέροντα Οργανισμού 67
3. Κατασκευαστικά Σχέδια 68

6
Δ1. ΥΛΙΚΑ, ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΩΓΗ ΠΛΑΚΩΝ ΣΕ ΓΡΑΜΜΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ
1. Ταυτοποίηση, Δομή και Συμβατικές Απαιτήσεις για την Αντοχή του Σκυροδέματος 75
2. Τεχνολογικά χαρακτηριστικά Σκυροδέματος 77
3. Ταυτοποίηση, Τύποι και Βασικά χαρακτηριστικά Χάλυβα 85
4. Γενικές Αρχές Όπλισης – Ενεργοποίηση και Αγκύρωση
5. Ονοματολογία Γραμμικών Φορέων 87
6. Ονοματολογία Πλακών και Αναγωγή τους σε Γραμμικούς Φορείς 90

Δ2. ΠΡΟΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΕΩΝ


1. Προδιαστασιολόγηση και Φορτία Πλακών 96
2. Προδιαστασιολόγηση και Φορτία Δοκών 98
3. Προδιαστασιολόγηση και Φορτία Υποστυλωμάτων 100
4. Παραδείγματα Υπολογισμού Φορτίων 101
5. Στατική Επίλυση- Δυσμενείς Φορτίσεις 102
6. Παραδείγματα Στατικής Επίλυσης με Δυσμενείς Φορτίσεις 106

Ε. ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑΤΑ, ΟΠΛΙΣΗ ΚΑΙ ΡΗΓΜΑΤΩΣΗ ΦΟΡΕΩΝ


1. Η Έννοια και η Χρησιμότητα των Προσομοιωμάτων 110
2. Προσομοιώματα για Καμπτοδιατμητική Επιπόνηση 111
3. Προσομοιώματα Υπερστατικών Φορέων και Φορέων με Σημεία Καμπής 115
4. Διαφοροποιήσεις στα Εσωτερικά Μεγέθη Ομογενών και Ρηγματωμένων Φορέων
(Μετατόπιση του Διαγράμματος των Ροπών) 117
5. Όπλιση μεμονωμένων Φορέων για καμπτοδιατμητική Επιπόνηση 119
6. Όπλιση Συνεχών Φορέων για Καμπτοδιατμητική Επιπόνηση 124
7. ΄Οπλιση Πλακών 127
8. Καμπτοδιατμητική Ρηγμάτωση 135
9. Παραδείγματα Όπλισης Πλάκας και Δοκού 139
10. Προσομοίωμα για Στρεπτική Επιπόνησης 132
11. Μορφολογία Στρεπτικής Ρηγμάτωσης και Τύπος Όπλισης 144
12. Στρεπτική Όπλιση – Η Ακαταλληλότητα του Σπειροειδούς Οπλισμού 146

Ζ. ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΦΟΡΕΩΝ,


Η ΕΝΝΟΙΑ, ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΣΤΟΧΙΑΣ
1. Καμπτική Συμπεριφορά Φορέων 150
2. Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά Φορέων 154
3. Η Έννοια και οι Τύποι Αστοχίας των Φορέων 155
4. Τύποι Αστοχίας Φορέων από Σκυρόδεμα 156
5. Η Έννοια των Παραμορφώσεων Αστοχίας σε Φορείς από Σκυρόδεμα 158

Η. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΕΓΕΘΩΝ ΑΣΤΟΧΙΑΣ


1. Μεθοδολογία Υπολογισμού 162
2. Η Μία Καμπτική και οι Τρεις Διατμητικές Αντοχές 163
3. Διατομές και Αντοχές Ράβδων Προσομοιώματος για καμπτοδιατμητική Επιπόνηση 165
4. Υπολογισμός Καμπτικής Αντοχής 168
5. Μέγιστες και Ελάχιστες Τιμές και Αλληλοεξάρτηση Μεγεθών 171
6. Σύντομος Υπολογισμός καμπτικής Αντοχής 172
7. Υπολογισμός Καμπτικής Αντοχής σε Παλιότερες Μελέτες- Χρήση Πινάκων CEB 157

7
8. Καμπτική Αντοχή Φορέων που δεν Έχουν Ορθογωνική Διατομή 176
9. Καμπτική Συμπεριφορά και Αντοχή Φορέων με Θλιβόμενο Οπλισμό 178
10. Αξονική Δύναμη Αστοχίας 180
11. Η Επιρροή της Αξονικής Δύναμης στην Τιμή της Καμπτικής Αντοχής 182
12. Υπολογισμός Διατμητικών Αντοχών 185
13. Υπολογισμός Στρεπτικών Αντοχών 187

Θ. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΑΓΚΥΡΩΣΕΩΝ
1. Οι Δυσμενέστατες Συνέπειες της Ανεπαρκούς Αγκύρωσης του Οπλισμού 190
2. Σχεδιασμός Έναντι Τάσεων Συνάφειας 191
3. Έλεγχος Μηκών Αγκύρωσης 198
4. Τρόποι Μείωσης Μηκών Αγκύρωσης- Ρηγμάτωση από Υπέρβαση Αντοχής Συνάφειας 222

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΣΕ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΦΟΡΕΙΣ

Ι. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΙΕΡΕΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΤΡΑΕΡΕΙΣΤΩΝ ΠΛΑΚΩΝ


1. Στόχοι και Κριτήρια Καλού Σχεδιασμού 208
2. Μορφές Σχεδιασμού και Διαδοχικά Βήματα 208
3. Παραδοχές και Απλοποιήσεις στο Σχεδιασμό των Πλακών 210
4. Στατική Επίλυση τετραέρειστων Πλακών 212
5. Σχεδιασμός σε Κάμψη 216
6. Σχεδιασμός και Φυσική Λογική 220
7. Εντοπισμός Θέσεων Κάμψης Οπλισμού 221
8. Διάταξη Οπλισμού- Αγκυρώσεις 223
9. Αριθμητικά παραδείγματα 224
10. Σχεδιασμός Δοκιδωτών Πλακών 233

Κ. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΩΝ


1. Μορφές και Μεθοδολογία Σχεδιασμού 234
2. Αντοχές Δοκών 235
3. Ονοματολογία και Υπολογιστικά Στοιχεία Διατομής - Συνεργαζόμενο Πλάτος Πλακοδοκών 236
4. Σχεδιασμός σε Κάμψη 241
5. Διάταξη Οπλισμού- Αγκυρώσεις 242
6. Αριθμητικές Εφαρμογές 243
7. Σχεδιασμός σε Διάτμηση 247
8. Αριθμητικές Εφαρμογές 248
9. Σχεδιασμός σε Στρέψη 249
10. Σχεδιασμός Υποστυλωμάτων 251
11. Αριθμητικές Εφαρμογές 253

Λ. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ


1. Αρχές Σχεδιασμού 259
2. Σχεδιασμός για Περιορισμό του Ανοίγματος των ρωγμών 261
3. Σχεδιασμός για Περιορισμό των Βελών 263

12. ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ 268

8
8. Καμπτική Αντοχή Φορέων που δεν Έχουν Ορθογωνική Διατομή 176
9. Καμπτική Συμπεριφορά και Αντοχή Φορέων με Θλιβόμενο Οπλισμό 178
10. Αξονική Δύναμη Αστοχίας 180
11. Η Επιρροή της Αξονικής Δύναμης στην Τιμή της Καμπτικής Αντοχής 182
12. Υπολογισμός Διατμητικών Αντοχών 185
13. Υπολογισμός Στρεπτικών Αντοχών 187

Θ. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΑΓΚΥΡΩΣΕΩΝ
1. Οι Δυσμενέστατες Συνέπειες της Ανεπαρκούς Αγκύρωσης του Οπλισμού 190
2. Σχεδιασμός Έναντι Τάσεων Συνάφειας 194
3. Έλεγχος Μηκών Αγκύρωσης 198
4. Τρόποι Μείωσης Μηκών Αγκύρωσης- Ρηγμάτωση από Υπέρβαση Αντοχής Συνάφειας 192

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΣΕ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΦΟΡΕΙΣ

Ι. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΙΕΡΕΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΤΡΑΕΡΕΙΣΤΩΝ ΠΛΑΚΩΝ


1. Στόχοι και Κριτήρια Καλού Σχεδιασμού 208
2. Μορφές Σχεδιασμού και Διαδοχικά Βήματα 208
3. Παραδοχές και Απλοποιήσεις στο Σχεδιασμό των Πλακών 210
4. Στατική Επίλυση τετραέρειστων Πλακών 212
5. Σχεδιασμός σε Κάμψη 216
6. Σχεδιασμός και Φυσική Λογική 220
7. Εντοπισμός Θέσεων Κάμψης Οπλισμού 221
8. Διάταξη Οπλισμού- Αγκυρώσεις 223
9. Αριθμητικά παραδείγματα 224

Κ. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΩΝ


1. Μορφές και Μεθοδολογία Σχεδιασμού 234
2. Αντοχές Δοκών 235
3. Ονοματολογία και Υπολογιστικά Στοιχεία Διατομής - Συνεργαζόμενο Πλάτος Πλακοδοκών 236
4. Σχεδιασμός σε Κάμψη 231
5. Διάταξη Οπλισμού- Αγκυρώσεις 242
6. Αριθμητικές Εφαρμογές 243
7. Σχεδιασμός σε Διάτμηση 247
8. Αριθμητικές Εφαρμογές 248
9. Σχεδιασμός σε Στρέψη 249
10. Σχεδιασμός Υποστυλωμάτων 241
11. Αριθμητικές Εφαρμογές 243

Λ. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ


1. Αρχές Σχεδιασμού 259
2. Σχεδιασμός για Περιορισμό του Ανοίγματος των ρωγμών 261
3. Σχεδιασμός για Περιορισμό των Βελών 263

12. ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ 268

9
ΜΕΡΟΣ ΙV
ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

1. Διαμόρφωση και Αποτύπωση Φέροντα Οργανισμού 292


2. Μεθοδολογία Σχεδιασμού 295
3 Εντοπισμός Στατικού Συστήματος- Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς 298
4. Τύποι Επιπονησεων, Φορτίων και Στηρίξεων 304
5. Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Τιμές Φορτίων και Στατική Επίλυση 307
5.1 Προδιαστασιολόγηση και Φορτία Πλακών
5.2 Προδιαστασιολόγηση και Φορτία Δοκών
5.3 Προδιαστασιολόγηση και Φορτία Υποστυλωμάτων
6. Ρηγμάτωση και Οπλιση Φορέων 332
6.1 Η Σημασία των Ρωγμών για την Όπλιση- Τύποι Ρωγμών ανά Επιπόνηση
6.3.1 Τύποι και κατηγορίες Οπλισμού
6.3.2 Γενικέςαρχές Όπλισης, Ενεργοποίηση και Αγκυρωση Οπλισμού
6.3.3 Θέση και Διαμόρφωση Οπλισμού Δοκών και Υποστυλωμάτων
6.3.4 Αναπτύγματα Οπλισμών
6.3.5 Διαφοροποιήσεις στην Όπλιση των Πλακών
7. Υπολογισμός Μεγεθών αστοχίας 334
7.1 Φυσικά Προσομοιώματα
7.2 Κριτήρια Αστοχίας
7.5 Μεθοδολογία Υπολογισμού Μεγεθών-
Η Μία Καμπτική Αντοχή και οι Τρεις Διατμητικές Αντοχές
7.6 Διατομές και Αντοχές Ράβδων Προσομοιώματος για Καμπτοδιατμητική Επιπόνηση -
Οι Συσχετίσεις x, z και η Επιρροή του Θλιβόμενου Οπλισμού
7.7 Οι τρεις Στρεπτικές Αντοχές
7.8 Η Εξάρτησης της καμπτικής Αντοχής απότη Στάθμη της Αξονικής στα Υποστυλώματα
8. Διαδοχικά Βήματα Σχεδιασμού 340
8.1 Υπολογιστική Διατομή – ΣυνεργαζόμεναΠλάτη Πλακοδοκών
8.3 Κρίσιμες Διατομές Ελέγχου
8.4 Εναλλακτικοί Τρόποι Υπολογισμούκαμπτικού Οπλισμού
8.5 Σχέσεις Υπολογισμού Διατμητικού και Στρεπτικού Οπλισμού
8.6 Υπολογισμός με Πίνακες CEB 64
8.8 Διατύπωση της Ποσότητας του Οπλισμού σε κατασκευαστική Μορφή
8.9 Μέγιστος και Ελάχιστος Οπλισμός
8.10 Διάταξη Οπλισμού σε Πλάκες και Δοκούς
9. Αριθμητικές Εφαρμογές 356

10
ΠΩΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟ ΒΟΗΘΗΜΑ
« Ο Νους δεν είναι σκεύος που πρέπει να γεμίσει,
αλλά Πυρ που πρέπει να αναφλαγεί»
Πλούταρχος

Όπως συμβαίνει και με όλα τα γνωστικά αντικείμενα, η κατανόηση του μέρους


αυτού απαιτεί επανειλημμένους, τουλάχιστον δύο, κύκλους μελέτης, καθώς η
απόκτηση της συνολικής εικόνας των θεμάτων μετά την πρώτη μελέτη θα
επιτρέψει ευρύτερη κατανόηση των ίδιων θεμάτων κατά τον δεύτερο
επαναληπτικό κύκλο μελέτης.
Εξαιρουμένων κάποιων σπάνιων περιπτώσεων άμεσης αντίληψης, η
κατανόηση ενός θέματος υπόκειται σε διαδικασία ανάπτυξης και εξέλιξης
ακολουθώντας διάφορα στάδια, όπως σύλληψη, κύηση, ανάπτυξη και ωρί-
μανση, στάδια που παρατηρούνται σε όλους τους οργανισμούς.
Είναι φυσικό και αναμενόμενο να εμφανιστεί ένα αρχικό στάδιο σύγχυσης το
οποίο, όμως, αρκετές φορές εκλαμβάνεται ως αποτυχία κατανόησης και οδηγεί
σε απογοήτευση και παραίτηση από τα επόμενα στάδια της διαδικασίας.
Στην πραγματικότητα, όμως, η εμφάνιση αυτού του σταδίου αποτελεί ένδειξη
προόδου και υπόσχεση επιτυχούς έκβασης, αν επιμείνει κανείς και ολοκλη-
ρωθεί η διαδικασία.
Όπως ο σπόρος πριν αναρριχηθεί και φυλλορροήσει στο φως της ημέρας
κατέρχεται ριζώνοντας στο σκοτάδι της γης η οποία αντιστεκόμενη στην
επιχειρούμενη διείσδυση τον ωθεί και τον τροφοδοτεί για να εκδηλώσει το
δυναμικό του, έτσι και το βοήθημα αυτό, ενδεχομένως μπορέσει σε κάποιο
βαθμό να χρησιμεύσει ως αντιστήριξη που θα επιτρέψει την εκδήλωση του δυ-
ναμικού αυτού που αναλαμβάνει να το διαπεράσει.
Η αντιστήριξη αυτή ανάλογα με την ατομικότητα του φοιτητή μπορεί να πάρει τη
μορφή είτε εξωτερικής επιβεβαίωσης και ενθάρρυνσης για περαιτέρω ανάπτυξη
των εκτιμήσεων και αντιλήψεών του, είτε αντιπαράθεσης και αναζήτησης του
δικού του «στίγματος» ως αυτόνομου ατόμου.
Η ενεργοποίηση αυτή του δυναμικού του φοιτητή στον τομέα των κατασκευών
δεν μπορεί να γίνει με απλή ανάγνωση του βοηθήματος, όπως και ένας φορέας
της κατασκευής δεν μπορεί να ενταθεί παρά μόνον αν κάποια σώματα
λειτουργήσουν ως στήριξή του.
Προϋπόθεση, βέβαια, για την ένταση αυτή είναι η ύπαρξη φορτίου, δηλαδή της
τάσης του φορέα για κίνηση, η οποία, εν προκειμένω, αντιστοιχεί στην πρόθεση
του φοιτητή να ενταθεί.
Το κλειδί του σχεδιασμού των φορέων (και όχι μόνον από σκυρόδεμα) δεν είναι,
όπως σχολιάζεται στην ενότητα Α, παρά η συνάντηση δύο οπτικών, η

11
συνάντηση δύο γλωσσών, η μετάφραση από τη γλώσσα της στατικής στη
γλώσσα της αντοχής των υλικών.
Με τον ίδιο τρόπο και το κλειδί της κατανόησης των βιβλίων και των
βοηθημάτων σχετικά με το σχεδιασμό των κατασκευών από σκυρόδεμα, όπως
και για οποιοδήποτε θέμα, βρίσκεται στη μετάφραση της γλώσσας των βιβλίων
στην προσωπική γλώσσα κατανόησης του καθενός.
Η γλώσσα κατανόησης ως απόκριση των προδιαθέσεων και του πεδίου
εμπειρίας κάθε ανθρώπου διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο εκφράζοντας
την μοναδικότητά του
Για παράδειγμα, αν ο ρόλος των ράβδων του οπλισμού
των φορέων συσχετισθεί με το ρόλο της κλωστής στο
ράψιμο των σχισμών ενός υφάσματος, γίνεται προφανές
ότι η ράβδος του οπλισμού στον πρόβολο που φαίνεται
στο σχήμα δεν μπορεί να κοπεί στη θέση που θα ανοίξει
η ρωγμή του φορέα, όπως δεν μπορεί να κοπεί η κλωστή στη θέση της
σχισμής, αλλά το ύφασμα πρέπει να ραφτεί και πέραν από τη θέση αυτή και
γίνεται, επίσης, αντιληπτό γιατί τέτοια λάθη, τα οποία παρατηρούνται συχνά στις
εξετάσεις, ισοδυναμούν με πλήρη αποτυχία του σχεδιασμού του φορέα κι ας
προκύπτουν ορθά νούμερα από την αριθμητική εφαρμογή των σχέσεων
σχεδιασμού για το πάχος της κλωστής–ράβδου.

12
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ
« Όταν ο μεγάλος ιταλός φυσικός Ενρίκο Φέρμι μετανάστευσε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της
Νέας Υόρκης, συνήθιζε να θέτει ως πρώτη άσκηση στους φοιτητές του να του βρουν πόσοι…
χορδιστές πιάνων υπάρχουν στην πόλη. Εκείνοι άρχιζαν τους μαθηματικούς υπολογισμούς
(αριθμός κατοίκων, αριθμός πιθανών πιάνων ανά οικογένεια, χρόνος χορρδίσματος, αριθμός
χορδισμάτων ανά ημέρα, κ.λ.π.), έως ότου ο Φέρμι τους έφερνε έναν Χρυσό Οδηγό και τους έλεγε
να τον ανοίξουν στο επάγγελμα χoρδιστής πιάνου. Τι θέλω να πω με αυτό; Ότι εκείνο που μας
λείπει πολύ συχνά είναι να σκεφτόμαστε το κάθε πρόβλημα στη σωστή του κλίμακα»
Συνέντευξη στα Νέα (9-5-2004) του Pierre-Gilles de Gennes

Μολονότι παρατίθενται και επεξηγούνται οι προβλεπόμενες στους κανονισμούς και


τα ακαδημαϊκά εγχειρίδια «λύσεις ακριβείας», στο βοήθημα έχει επιχειρηθεί να
αναδειχθούν οι παράγοντες καλού σχεδιασμού που αντιστοιχούν στις κατασκευές
από σκυρόδεμα στην κλίμακα που τους αντιστοιχούν.
Είναι προφανές ότι τα υλικά, οι δοσολογίες και οι διαδικασίες επίβλεψης της καλής
εκτέλεσης των κατασκευών αυτών δεν αντιστοιχούν στην κλίμακα παρασκευα-
σμάτων από ζάχαρη άχνη, και ότι η υιοθέτηση ίδιων πρότυπων ακρίβειας για τις
δύο περιπτώσεις δεν εξυπηρετεί τον ακριβέστερο, με την έννοια του ορθότερου,
σχεδιασμό τους.
Επισημαίνεται ότι τα αριθμητικά αποτελέσματα των εφαρμογών που περιέχονται
στο βοήθημα έχουν προκύψει με τη «με το μάτι» οικεία μέθοδο και ενδέχεται να
αποκλίνουν κατά τι από τις ακριβείς αριθμητικές τιμές που προκύπτουν, αν κάνει
κανείς τις πράξεις με μηχανικά μέσα.
Παρά τις διατυπωμένες ενστάσεις μερικών φοιτητών η ακριβέστερη αποκατάστασή
τους δεν θεωρήθηκε αναγκαία, καθώς στη σημερινή εποχή με την ανάπτυξη των
«υπολογιστικών πακέτων» ο μηχανικός έχει αποδεσμευτεί από τη μηχανική
παραγωγή αριθμητικών αποτελεσμάτων, τα οποία, άλλωστε, όπως επανειλημμένα
σχολιάζεται στο βοήθημα, από μόνα τους δεν αποτελούν βάση καλού σχεδιασμού
των κατασκευών.
Παρακάτω συνοψίζονται οι βασικότεροι λόγοι για τους οποίους, όπως σχολιάστηκε
παραπάνω, η μεγαλύτερη ακρίβεια στα αριθμητικά αποτελέσματα δεν σημαίνει
ορθότερο σχεδιασμό.
στην καλύτερη περίπτωση από 13 έως και 17 εκ,
 Οι Αποκλίσεις στην Ποσότητα του Οπλισμού
και τις Γεωμετρικές Διαστάσεις των Δομικών καθώς ούτε οι περιμετρικές σανίδες του καλουπώ-
Στοιχείων ματος έχουν κοπεί και συναρμολογηθεί με μικρο-
μετρικά όργανα, ούτε η διάστρωση του σκυροδέματος
Στους κανονισμούς οι συντάκτες τους απαιτούν ακρί- έχει γίνει συνοδεία χωροβατών ή άλλων οργάνων
βεια χιλιοστού για τις γεωμετρικές διαστάσεις των ακριβείας.
δομικών στοιχείων από σκυρόδεμα.
Γι αυτό, το πραγματικό πάχος της πλάκας που
Αν μετρήσει κανείς στην πράξη το πάχος μιας πλάκας αποτελεί βασικό μέγεθος της καμπτικής αντοχής της
από σκυρόδεμα με προδιαγραφόμενο πάχος π.χ. 160 εμφανίζει σημαντική απόκλιση από την τιμή που θα
mm θα πάρει τιμές κυμαινόμενες από θέση σε θέση ληφθεί υπόψη στους υπολογισμούς.

13
Ομοίως, η ποσότητα του οπλισμού που θα προκύψει ρωγμές και, προφανώς, έχει καταστραφεί η συνάφεια
από την αριθμητική εφαρμογή ενός τύπου δεν είναι των δύο υλικών, κ.ά.
αυτή η οποία και θα τοποθετηθεί στην πράξη, καθώς ο  Οι Αποκλίσεις από τις Παραδοχές για τον
οπλισμός διατίθεται σε τυποποιημένες διαμέτρους και
Υπολογισμό των Δράσεων των Φορέων
δεν είναι δυνατόν να τοποθετηθεί κλάσμα μιας
ράβδου. Για τον υπολογισμό των δράσεων κατά το σχεδιασμό
των φορέων εντοπίζεται το στατικό σύστημα του
Αν, για παράδειγμα, προκύψει από τον υπολογισμό φορέα και ακολουθεί η στατική επίλυση.
εμβαδόν του οπλισμού ίσο με 6,953 cm2 θα
τοποθετηθούν τέσσερις ράβδοι με διάμετρο 16 mm οι Κατά τον εντοπισμό του στατικού συστήματος γίνεται
οποίες αντιστοιχούν σε εμβαδόν οπλισμού 8 cm2. η παραδοχή ότι οι ακραίες στηρίξεις των φορέων είναι
απόλυτες αρθρώσεις ή πακτώσεις και ότι οι στηρίξεις
 Οι Αποκλίσεις των Αντοχών των Επί Μέρους είναι ακλόνητες.
Υλικών Στην πράξη, όμως, οι στηρίξεις είναι, εν γένει, μερικές
Η συμβατική (συμφωνημένη) αντοχή του σκυροδέ- πακτώσεις και υποχωρούσες, ιδιαίτερα οι στηρίξεις
ματος η οποία υπεισέρχεται στις σχέσεις υπολογισμού επί δοκών, καθώς και οι δοκοί εμφανίζουν βέλος.
των αντοχών των φορέων απέχει σημαντικά από την Κατά τη στατική επίλυση ευθύγραμμων φορέων ο
πραγματική αντοχή του σκυροδέματος του φορέα. κεντροβαρικός τους άξονας, ο οποίος αποτελεί και τον
Για παράδειγμα, ενώ η συμβατική αντοχή του σκυρο- άξονα αναφοράς των στατικών μεγεθών, θεωρείται
δέματος μετρείται σε 28 ημέρες, τα φορτία για τα οποία ευθύγραμμος και η ροπή αδρανείας του φορέα, η
σχεδιάζεται ο φορέας δρουν όταν θα χρησιμοποιηθεί η οποία λαμβάνεται υπόψη κατά την επίλυση συνεχών
κατασκευή σε ένα ή και περισσότερα χρόνια μετά τη φορέων, θεωρείται σταθερή κατά μήκος των
σκυροδέτησή της. ανοιγμάτων του.
Το σκυρόδεμα θα έχει τότε σημαντικά μεγαλύτερη Η εντεινόμενη, όμως, διατομή του φορέα κατά μήκος
αντοχή από τη συμβατική (ιδιαίτερα το σκυρόδεμα με του δεν είναι ίδια και, γι αυτό, και ο κεντροβαρικός του
ελληνικό τσιμέντο στο οποίο η ποζουλάνη που άξονας δεν είναι ευθύγραμμος, ούτε η ροπή αδρανείας
περιέχει καθυστερεί το ρυθμό ανάπτυξης της αντοχής του είναι σταθερή κατά μήκος του.
του). Στις θέσεις κατά μήκος ενός καμπτόμενου φορέα στις
Η αντοχή δε του χάλυβα ποιότητας S500 η οποία για οποίες εμφανίζονται οι καμπτικές ρωγμές η εντεινό-
τον υπολογισμό των αντοχών των φορέων τίθεται ίση μενη διατομή του φορέα περιορίζεται σ΄ αυτήν της
με 500 MPa έχει επανειλημμένα μετρηθεί στο θλιβόμενης ζώνης του φορέα και του εφελκυόμενου
εργαστήριο, στα πλαίσια διπλωματικών εργασιών, να οπλισμού και το κέντρο βάρος της και η ροπή
κυμαίνεται μεταξύ 520 και 890 ΜΡa, ανάλογα με τη αδρανείας της διαφέρουν απ΄ αυτά των μη ρηγματω-
χώρα προέλευσης και την εταιρεία παραγωγής. μένων διατομών του φορέα.
Στην περίπτωση δε των πλακοδοκών το συνεργα-
 Οι Αποκλίσεις από τις Παραδοχές για τον ζόμενο πλάτος τους μεταβάλλεται κατά μήκος του
Υπολογισμό των Αντοχών των Φορέων φορέα, μηδενιζόμενο σχεδόν στην περιοχή των
Ο υπολογισμός των αντοχών των φορέων από στηρίξεων και ο κεντροβαρικός άξονάς τους αποκλίνει
σκυρόδεμα βασίζεται σε πλήθος παραδοχών, κάποιες σημαντικά από την ευθυγραμμία, η δε ροπή αδρανείας
από τις οποίες είναι προφανές ότι απέχουν σημαντικά τους μεταβάλλεται σημαντικά κατά μήκος τους.
από την πραγματικότητα, όπως, για παράδειγμα, η Οι δε μέθοδοι των τυπικών στατικών επιλύσεων
παραδοχή ότι οι διατομές των φορέων παραμένουν βασίζονται στην παραδοχή ότι οι φορείς συμπεριφέ-
επίπεδες ακόμη και κατά την αστοχία τους, ή ότι ρονται ελαστικά και, γι αυτό, είναι ακριβείς για φορείς
υπάρχει πλήρης συνάφεια μεταξύ των ράβδων του με ελαστική συμπεριφορά, αλλά όχι για φορείς από
οπλισμού και του σκυροδέματος στις κρίσιμες οπλισμένο σκυρόδεμα οι οποίοι έχουν έντονα
διατομές του φορέα στις οποίες, όμως, έχουν ανοίξει ελαστοπλαστική συμπεριφορά.

14
ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΤΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

15
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Σκυρόδεμα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα

1. ΤΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ ΩΣ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΛΙΘΩΝ
Το σκυρόδεμα ως τεχνητός λίθος μπορεί να ειδωθεί ως αναδημιουργία των φυσικών λίθινων
σχηματισμών και τα χαρακτηριστικά του ως αποτέλεσμα μνήμης των χαρακτηριστικών τους
και της προϊστορίας τους. Για την παραγωγή του οι φυσικοί λίθινοι σχηματισμοί
θρυμματιζόμενοι και επανασυγκολλούμενοι μεταφέρονται στην επιθυμητή θέση και
παίρνουν την επιθυμητή μορφή, υποκείμενοι σε αναδημιουργία,

1.1 Οι τρεις Όροι Δημιουργίας του 1.3 Το Τσιμέντο και η Ενεργοποιημένη Μνήμη
Το σκυρόδεμα προκύπτει θραύοντας τους φυσικούς Η διαδικασία παραγωγής του τσιμέντου μπορεί να
λίθους σε μικρά τεμάχια, τα αδρανή, και συγκολ- ειδωθεί ως η ενεργοποίηση, μέσω θέρμανσης και
λώντας τα μεταξύ τους με τσιμέντο. Το τσιμέντο άλεσης, της μνήμης του μητρικού υλικού. Λεπτόκοκκα
προκύπτει με ξήρανση και άλεση λίθων και ενεργο- υλικά, όπως η θηραϊκή γη και η ιπτάμενη τέφρα
ποιείται ως κόλλα αναμιγνυόμενο με νερό. λειτουργούν ως (φυσικά) τσιμέντα χωρίς να υπο-
στούν θέρμανση. Διατηρούν τη μνήμη τους, λόγω της
Το τσιμέντο ως ο ενεργητικός όρος της δημιουργίας
πρόσφατης θερμικής ιστορίας τους, η θηραϊκή γη
επενεργεί στα σκύρα, ως τη μήτρα, τον παθητικό
κατά την ηφαιστειακή διεργασία και η ιπτάμενη τέφρα
φορέα, με την επενέργεια του νερού ως του καταλύτη
κατά την καύση των λιγνιτών στους σταθμούς
που κάνει δυνατή την αλληλεπίδραση των δύο και την
παραγωγής ρεύματος.
τελική εκδήλωση του σκυροδέματος.
Η όλη διαδικασία παραγωγής του σκυροδέματος 1.4 Η Θλιπτική Αντοχή ως Μνήμη Συμπίεσης
αποτελεί, όπως φαίνεται από την παρατεταμένη νωπή
και μεταβατική κατάστασή του πριν τη σκλήρυνσή του, Ως αποτέλεσμα της μνήμης της επί αιώνες συμπίεσης
επανάληψη της αρχικής δημιουργίας του γήινου φλοι- των πετρωμάτων το σκυρόδεμα χαρακτηρίζεται από
ού, τεχνητή προέκταση του οποίου είναι οι κατα- αυξημένη αντοχή σε συμπίεση, αυξημένη θλιπτική
σκευές από σκυρόδεμα. αντοχή, και, ελλείψει αντίστοιχης μνήμης, από αμε-
λητέα ικανότητα τάνυσης, αμελητέα εφελκυστική
αντοχή.
1.2 Τα Τέσσερα Στάδια της Δημιουργίας του
Όπως κάθε δημιουργία, το σκυρόδεμα παράγεται,
αναπτύσσεται, αποκτώντας συνεχώς και μεγαλύτερη 1.5 Η Ανθεκτικότητα ως Μνήμη Διάρκειας
αντοχή μέχρι την ωρίμανσή του, εξελίσσεται αναμι- Ως αποτέλεσμα της μνήμης της διαχρονικής ύπαρξης
γνυόμενο με πρόσμικτα (σκόνη πυριτίου, ιπτάμενη των μητρικών πετρωμάτων του, ως της πρώτης
τέφρα, κ.ά.) και πρόσθετα (ρευστοποιητικά, επιβρα- φάσης της δημιουργίας, το σκυρόδεμα πριν τη
δυντικά, επιταχυντικά, διογκωτικά, κ.λ.π), μεταλλάσ- συγχώνευσή του με το χάλυβα και τη μεταλλαγή του,
σεται συγχωνευόμενο με άλλα υλικά (ράβδους χάλυ- εμφανίζει ιδιαίτερα μεγάλη διάρκεια στο χρόνο Σε
βα, ίνες, κ.ά) και γηράσκει θρυμματιζόμενο και ανα- ανασκαφές στη Γιουγκοσλαβία ευρέθησαν άθικτα
κυκλούμενο. δάπεδα από σκυρόδεμα χρονολογούμενα το 700 π.χ.

Σχ. 1.1 Ο κύκλος του σκυροδέματος

16
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Σκυρόδεμα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα

2. ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ ΣΤΟ


ΣΙΔΗΡΟΠΑΓΕΣ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ
Οι πρώτες εφαρμογές του σκυροδέματος μιμήθηκαν τους φυσικούς σχηματισμούς των
φυσικών λίθων, τους λόφους και τις σπηλιές. Ήταν κατακόρυφα στοιχεία, στύλοι, ως
τεχνητές λοφοειδείς προεξοχές του εδάφους, ή θολωτά κτίσματα ως τεχνητοί σπηλαιώδεις
σχηματισμοί, και μετέπειτα κωνοειδή κτίσματα, πυραμίδες, σύνθεση των δύο προηγούμενων
τύπων κατασκευής.

2.1 Οι Συνέπειες της Ορθογωνοποίησης


των Κτισμάτων
Οι πρώτες κατασκευές από σκυρόδεμα, εν είδει (α)
τεχνητών λίθινων σχηματισμών, παρουσίαζαν ασφαλή
ανάληψη των φορτίων. Επέτρεπαν τη φυσική ροή των
Δ ε2.dl r
φορτίων των σωμάτων που έφεραν υπακούοντας στο x Δ΄
φυσικό νόμο της βαρύτητας. h

Με το πέρασμα του χρόνου ακολούθησε προοδευτική


ορθογωνοποίηση των κτισμάτων. Τα κτίσματα dl
άρχισαν να διαμορφώνονται με διακριτά επί μέρους Α΄ Α Β
(β)
μέλη εις αντανάκλαση της νέας συνειδησιακής ε1.dl dl
αντίληψης της ανθρωπότητας ως αποτελούμενης από
Σχ. 2.1 (α) Απόκλιση της ροής των φορτίων
διακριτά επί μέρους μέλη.
(β) Ανάπτυξη ελκτικών δυνάμεων

Με την προοδευτική συγκέντρωση των μελών της Αν ΑΒΓΔ είναι η θέση στοιχειώδους τμήματος μήκους
ανθρωπότητας κατά τόπους, στις πόλεις, συνέπεια Δx του οριζόντιου μέλους στο Σχ. 2(α) πριν την
της μεταξύ τους ανταγωνιστικότητας, λόγω της επιπόνησή του, η νέα του θέση μετά την επιβολή του
αποξένωσης τους από το φυσικό περιβάλλον τους, φορτίου θα είναι η Α΄Β΄ΓΔ. Το μήκος ΑΒ θα έχει
και της συνεπαγόμενης ανάγκης ελέγχου του, βραχυνθεί κατά Δl2 και το μήκος ΓΔ θα έχει
ακολουθεί επικόλληση της μιας κατασκευής επάνω εφελκυστεί κατά Δl1.
στην άλλη, οι πολυώροφες κατασκευές, οι πολυκα-
τοικίες. Επειδή οι μετατοπίσεις Δl1 και Δl2 παρεμποδίζονται
από τις στηρίξεις του φορέα, ο φορέας αναπτύσσει
Με τη νέα διαμόρφωση εισάγονται οριζόντια μέλη εις στο κάτω πέλμα μια εφελκυστική παραμόρφωση ε1
απομίμηση της σκελετικής διαμόρφωσης του ανθρώπι- (ε1=Δl1/Δx) και μια εφελκυστική τάση σ 1 και στο
νου φυσικού σώματος (θώρακας, λεκάνη) και κατά επάνω πέλμα μια θλιπτική παραμόρφωση ε2 (ε2=
παρέκκλιση του φυσικού νόμου της βαρύτητας. Δl2/Δx) και μια θλιπτική τάση σ2 .
Λόγω της οριζοντίωσης των μελών της κατασκευής, η
ροή των φορτίων αποκλίνει, όπως φαίνεται στο 2.2 Η Λύση της Συγχώνευσης Σκυροδέματος
Σχ. 1(α), από τη φυσική (κατακόρυφη) τροχιά της. Η και Χάλυβα
απόκλιση αυτή της ροής των φορτίων θέτει σε
λειτουργία τον νόμο της εξισορρόπησης. Το σκυρόδεμα ως τεχνητός λίθος μπορεί να
συμπιεστεί, να θλιβεί, αλλά δεν μπορεί να εκταθεί, να
Αναπτύσσονται, όπως φαίνεται στο σχήμα 1(α),
εφελκυστεί.
ελκτικές (εφελκυστικές) δυνάμεις οι οποίες τείνουν
να επαναφέρουν τη ροή των φορτίων στην Η εφελκυστική ικανότητά του είναι αμελητέα
κατακόρυφη φυσική τροχιά της, όπως προκύπτει μικρότερη από το 1/10 της θλιπτικής ικανότητάς του.
παρατηρώντας τη παραμορφωμένη θέση ενός Για την εφαρμογή του σε οριζόντιους (καμπτόμενους)
οριζόντιου μέλους της κατασκευής στο Σχ. 1(β). φορείς, το σκυρόδεμα οπλίζεται με υλικό με μεγάλη
εφελκυστική αντοχή, το χάλυβα, ο οποίος

17
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Σκυρόδεμα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα

ενσωματώνεται στις εφελκυόμενες περιοχές του Σημαντική διάβρωση του χάλυβα, πέραν της
φορέα με τη μορφή ράβδων, όπως φαίνεται στο Σχ. 3, σημαντικής μείωσης της ενεργής διατομής του
και το σκυρόδεμα μεταλλάσσεται σε οπλισμένο συνεπάγεται καταστροφή της συνάφειάς του με το
σκυρόδεμα. σκυρόδεμα.
α
Όπως εντοπίστηκε παραπάνω, ο χάλυβας μέσα στο
σκυρόδεμα εντείνεται μόνο αν μπορέσει να
παρακολουθήσει την εφελκυστική παραμόρφωση του
α σκυροδέματος που το περιβάλλει, αν είναι κολλημένο
3Φ16 α-α
σ΄ αυτό.
Σχ. 2.3 Η λύση της όπλισης
Αν στην διεπιφάνεια των δύο υλικών παρεισφρήσει η
Η ενσωμάτωση του χάλυβα γίνεται κατά τη νωπή χαλαρή απόθεση της σκουριάς, η κόλληση αυτή
φάση κατά την οποία πρέπει να εξασφαλιστεί ότι οι καταστρέφεται, ο χάλυβας δεν εκτείνεται και άρα δεν
ράβδοι θα κολλήσουν στο σκυρόδεμα ώστε να εντείνεται.
παρακολουθήσουν την έκτασή του και να ενταθούν.
Η κατασκευή παραμένει άοπλη και, όπως αναφέρθηκε
Η κόλληση αυτή, η συνάφεια σκυροδέματος και παραπάνω, η φέρουσα ικανότητα των οριζόντιων
χάλυβα επιτυγχάνεται με την παρουσία τσιμεντο- (καμπτόμενων) μελών της κατασκευής είναι πολύ
πολτού γύρω από τις ράβδους. μικρή.
Με την υπέρβαση της (μικρής) εφελκυστικής αντοχής Η ανθεκτικότητα, η ιδιότητα του σκυροδέματος να
του σκυροδέματος και το άνοιγμα της ρωγμής, οι διατηρεί την αντοχή και τη λειτουργικότητά του,
ράβδοι επιμηκυνόμενες κατά το άνοιγμα της ρωγμής παραγνωρισμένη στο παρελθόν, αποτελεί μέγεθος το
εφελκύονται και αναλαμβάνουν τις εφελκυστικές ίδιο σημαντικό με την αντοχή ιδιαίτερα σήμερα με την
τάσεις προσδίδοντας στο φορέα από σκυρόδεμα την αυξημένη μόλυνση ατμόσφαιρας και υπεδάφους.
εφελκυστική ικανότητα που εστερείτο.

2.3 Οι Συνέπειες της Μεταλλαγής


του Σκυροδέματος
Ο συνδυασμός σκυροδέματος και χάλυβα στο
Σχ. 2.3 Οι συνέπειες της διάβρωσης του χάλυβα
οπλισμένο σκυρόδεμα αποτέλεσε ορόσημο στην
ιστορία των δομικών υλικών και συνετέλεσε στην
Το CO2 της ατμόσφαιρας με την παρουσία νερού
εκρηκτική εξάπλωση των κατασκευών από σκυρό-
(δηλ. το HCO3 ) αντιδρά με το CaOH2 του τσιμέντου
δεμα.
και σχηματίζει επιφανειακό στρώμα CaCO3 το πάχος
Το οπλισμένο σκυρόδεμα, όμως, ως το συνδυασμένο του οποίου αυξάνει με την πάροδο του χρόνου.
αποτέλεσμα σκυροδέματος και χάλυβα, επιδεικνύει σε
Όταν το μέτωπο της ενανθράκωσης φθάσει στη
σημαντικό βαθμό τα πλεονεκτήματα και τα
θέση του οπλισμού, λόγω του μικρού PH του
μειονεκτήματα των δύο συστατικών του.
ενανθρακωμένου επιφανειακού στρώματος του
Ένα από τα κυριότερα μειονεκτήματα του χάλυβα
σκυροδέματος, ο οπλισμός διαβρώνεται και διογκού-
είναι η διαβρωσιμότητά του και η, εν γένει, μικρή
μενος προκαλεί διάρρηξη του σκυροδέματος, η οποία
ανθεκτικότητά του. Το σκυρόδεμα συνδυαζόμενο με με τη σειρά της επιταχύνει τον ρυθμό της
το χάλυβα απώλεσε σε σημαντικό βαθμό την υψηλή ενανθράκωσης καθώς και τη δίοδο και άλλων
ανθεκτικότητά του και την πυρασφάλειά του με βλαπτικών επιρροών από το περιβάλλον της
συνέπεια τη σημαντική μείωση της διάρκειας ζωής κατασκευής και επιταχύνει περισσότερο το φαινόμενο
των κατασκευών από σκυρόδεμα. της διάβρωσης και τις συνέπειές της.

18
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Σκυρόδεμα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα

3. ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΠΑΓΕΣ ΣΤΟ


ΠΡΟΕΝΤΕΤΑΜΕΝΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ
Με την προοδευτική επέκταση των κτισμάτων το άνοιγμα των οριζόντιων μελών των
κτισμάτων μεγαλώνει και το οπλισμένο σκυρόδεμα αδυνατεί να αναλάβει τις αυξημένες
εφελκυστικές δυνάμεις που αναπτύσσονται για την αντιστάθμιση της αυξημένης απόκλισης
της ροής των φορτίων από την κατακόρυφη φυσική τροχιά τους. Η λύση του οπλισμένου
σκυροδέματος ισχύει μέχρι ενός ορίου, όπως συμβαίνει με όλες τις καταστάσεις στο πεδίο των
φυσικών σωμάτων.
Η τεχνική της προέντασης συνίσταται στην εισαγωγή
3.1 Η Περιοχή Ισχύος του Οπλισμένου αυτής της πρόσθετης αξονικής θλιπτικής επιπόνησης,
η οποία ονομάζεται δύναμη προέντασης, γιατί
Σκυροδέματος
επιβάλλεται πριν ενταθεί ο φορέας από τα φορτία
Για οριζόντια μέλη με συνήθη φορτία (κτιριακά έργα) του. Η εισαγωγή της δύναμης προέντασης
η μέγιστη τιμή του ανοίγματος για την οποία είναι επιτυγχάνεται με τάνυση (εφελκυσμό) καλωδίων
επαρκής η λύση του οπλισμένου σκυροδέματος ενσωματωμένων μέσα στο φορέα.
εκτιμάται περίπου 8-9 m. Η λύση αυτή μπορεί να
επεκταθεί και σε οριζόντια μέλη με άνοιγμα μέχρι 15-
3.4 Οι Υψηλές Προσδοκίες και
18 m (για κτιριακά έργα) αν οριζόντια και κατακόρυφα
η Φθίνουσα Εφαρμογή
μέλη σχεδιαστούν ως ενιαίος φορέας, ως πλαίσια.
Για μεγαλύτερα ανοίγματα υιοθετήθηκε η λύση του Η λύση του προεντεταμένου σκυροδέματος
προεντεταμένου σκυροδέματος. χαιρετίστηκε ως ιδιαίτερα υποσχόμενη, ικανή να
αναιρέσει βασικά μειονεκτήματα του οπλισμένου
3.2 Το Τέχνασμα του Προεντεταμένου Σκυρ/τος σκυροδέματος. Η δοκιμασία του, όμως, στην πράξη
ανέδειξε μια σειρά σημαντικών μειονεκτημάτων, όπως
Με τη λύση του προεντεταμένου σκυροδέματος ευαλωσία σε διάβρωση με ιδιαίτερα εκρηκτικές
αναζητείται τρόπος μείωσης των αναπτυσσόμενων συνέπειες σε περίπτωση αστοχίας του, αυξημένη
εφελκυστικών δυνάμεων, ώστε να επεκταθεί η κόπωση των φορέων, ιδιαίτερη επικινδυνότητα σε
περιοχή ισχύος του οπλισμένου σκυροδέματος και για περίπτωση πυρκαιάς, μειονεκτική αντισεισμική
μεγαλύτερα ανοίγματα των οριζόντιων μελών των συμπεριφορά, κ.λ.π.
κτισμάτων.

3.5 Το Σκυρόδεμα εκτός Θέσης Υιοθέτηση


Άλλων Υλικών
Σήμερα, η λύση του προεντεταμένου σκυροδέματος
εγκαταλείπεται. Το σκυρόδεμα είναι αναδημιουργία
των φυσικών λίθων και οι κατασκευές από σκυρόδεμα
δεν μπορούν να απέχουν πολύ από τις αντίστοιχες
Σχ. 3.1 Μείωση των εφελκυστικών δυνάμεων μέσω φυσικές διαμορφώσεις των φυσικών λίθων.
αξονικής θλιπτικής δύναμης Η λύση του προεντεταμένου σκυροδέματος απεδείχθη
τέχνασμα.
Για τη μείωση των εφελκυστικών δυνάμεων ασκείται
στο οριζόντιο μέλος θλιπτική δύναμη κατά τη Το σκυρόδεμα ωθήθηκε εκτός της θέσης του και
διεύθυνση του μήκους του φορέα ώστε να ωθήσει, απέτυχε. Για οριζόντια μέλη των κτισμάτων με μεγάλα
όπως φαίνεται στο Σχ. 1, τη ροή των φορτίων προς ανοίγματα απαιτούνται υλικά - ελκυστήρες, όπως, για
την κατακόρυφη φυσική τροχιά τους και να μειώσει παράδειγμα, ο χάλυβας.
την ανάπτυξη των εφελκυστικών δυνάμεων
αντιστάθμισης.

19
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Σκυρόδεμα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα

4. ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ ΣΤΟ


ΕΛΑΦΡΟΣΚΥΡΟΔΕΜΑ
Το σκυρόδεμα εκτός από μικρή εφελκυστική αντοχή χαρακτηρίζεται και από σχετικά μεγάλο
βάρος. Για την αντιμετώπιση της μικρής εφελκυστικής αντοχής αναπτύσσεται το οπλισμένο
σκυρόδεμα, Για την αντιμετώπιση του μεγάλου βάρους αναπτύσσεται το ελεφροσκυρόδεμα,
σκυρόδεμα με κενά στα αδρανή του,

4.1 Η Επικόλληση των Κτισμάτων και οι ορόφους. Μετά από έναν αριθμό ορόφων και πέραν το
«Ξύστες των Ουρανών» κόστος αρχίζει να διαρρέει.
Η χρήση του ελαφροσκυροδέματος στα υψηλά κτίρια
Ο προοδευτικός συνωστισμός των μελών της είναι εξαιρετικά πλεονεκτική, ιδιαίτερα στις περιπτώ-
ανθρωπότητας στις πόλεις για τον αποτελεσματικό- σεις σχετικά ασθενούς έδαφος θεμελίωσης. Το
τερο έλεγχο και εξουσιασμό των «μαζών» οδηγεί από μικρότερο ίδιο βάρος της κατασκευής επιτρέπει
τις πολυκατοικίες στους ουρανοξύστες και από το ανέγερση περισσότερων ορόφων, ή οικονομικότερη
κανονικό σκυρόδεμα στο ελαφροσκυρόδεμα. λύση θεμελίωσης για λιγότερους ορόφους.
Η τάση για καθ΄ ύψος επέκταση των κατασκευών Πέραν, όμως, από τα οικονομικά πλεονεκτήματα, με
εντείνεται και από την προοδευτική απώλεια της τη χρήση του ελαφροσκυροδέματος προκύπτουν
συνείδησης του εσωτερικού ύψους των ανθρώπων και ενεργειακά και οικολογικά πλεονεκτήματα.
τη συνεπαγόμενη αναζήτηση υποκατάστατου ύψους
Λόγω των κενών αέρα και της κρυσταλλικής δομής
στις κατασκευές τους.
του, το ελαφροσκυρόδεμα, πέραν από μικρότερο
Το ελαφροσκυρόδεμα είναι σκυρόδεμα με ελαφρά βάρος, χαρακτηρίζεται και από μεγαλύτερη θερμομό-
αδρανή, φυσικά ή τεχνητά. νωση και, γι αυτό, μικρότερη απαίτηση καυσίμων για
Το πιο διαδεδομένο φυσικό αδρανές είναι η κίσσηρη τη θέρμανση των κτιρίων (η ενέργεια για την
(ελαφρόπετρα). παραγωγή των τεχνητών αδρανών εκτιμάται μικρό,
μόνον, ποσοστό της ενέργειας που εξοικονομείται).
Τα τεχνητά αδρανή προκύπτουν από βιομηχανική
επεξεργασία αργίλου, σχιστολίθου, ή απορριμμάτων Η αξιοποίηση των αποβλήτων της βιομηχανίας για
της βιομηχανίας, όπως ιπτάμενης τέφρας, της σκόνης την παραγωγή τεχνητών ελαφρών αδρανών, πέραν
που προκύπτει από την επεξεργασία των λιγνιτών από την άρση των περιβαλλοντικών προβλημάτων
στους σταθμούς παραγωγής ρεύματος, κ.ά.. που δημιουργούνται συχνά από την απόθεση των
απορριμμάτων αυτών επιτρέπει και την προστασία του
φυσικού περιβάλλοντος με τη μείωση της αλόγιστης
4.2 Τα Πλεονεκτήματα του εκσκαφής των πετρωμάτων της γης.
Ελαφροσκυροδέματος
Μικρότερο βάρος στα υλικά κατασκευής συνεπάγεται 4.3 Το Ελαφροσκυρόδεμα στην Ελλάδα
μικρότερο συνολικό φορτίο της κατασκευής και, Τα πρακτικά ανεξάντλητα αποθέματα κίσσηρης στην
γι΄αυτό, μικρότερες διαστάσεις του φέροντα Ελλάδα, ιδιαίτερα στα νησιά Σαντορίνη, Γυαλί και
οργανισμού, λιγότερο οπλισμό, μικρότερη επιβάρυνση Νίσυρο, το μικρό βάρος της και οι μονωτικές
ξυλοτύπων και οικονομία στη θεμελίωση.
ιδιότητές της, αποτέλεσαν κίνητρο για σειρά ερευνών
Τα οικονομικά πλεονεκτήματα του ελαφροσκυρο- για την αξιοποίηση της κίσσηρης στην παραγωγή
δέματος είναι ιδιαίτερα εμφανή στην περίπτωση των οπλισμένου ελαφροσκυροδέματος για φέρουσες
ψηλών κτιρίων, καθώς η μεγέθυνση, όπως και η κατασκευές.
σμίκρυνση, ενός πράγματος δεν αφήνει αναλλοίωτη τη Οι επιφυλάξεις που διατυπώνονταν παλιότερα για
συμπεριφορά του.
κίνδυνο διάβρωσης του οπλισμού στο κισσηρόδεμα
Αν δύο όροφοι κοστίζουν διπλάσια από έναν όροφο,
είχαν από καιρό αρθεί, καθώς η περιεκτικότητα σε
είκοσι όροφοι δεν κοστίζουν διπλάσια από δέκα

20
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Σκυρόδεμα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα

θείο της κίσσηρης δε βρέθηκε απαγορευτική και εκ


των υστέρων εξέταση του οπλισμού σε υπάρχον
κτίριο από κισσηρόδεμα στο Γυαλί, έδειξε ιδιαίτερα
καλή αντιδιαβρωτική προστασία του οπλισμού από το
κισσηρόδεμα. Οι εσωτερικοί πόροι της κίσσηρης είναι
κλειστοί και οι ανοιχτοί επιφανειακοί πόροι
καλύπτονται από το τσιμεντοκονίαμα και, γι΄αυτό, το
μεγαλύτερο πορώδες του κισσηροδέματος δεν
συνεπάγεται και μεγαλύτερη διαπερατότητα.

Παρά την άρση των επιφυλάξεων αυτών, η


αξιοποίηση της κίσσηρης στην παραγωγή φέροντος
κισσηροδέματος καθυστερούσε για τεχνολογικούς και
οικονομικούς λόγους, όπως: (α) μικρή στάθμη
αντοχής του κισσηροδέματος για μεγάλη κατανάλωση
τσιμέντου (500 κg/m3) (β) αντίστροφη απόμιξή του
και εν γένει κακή εργασιμότητα, (γ) πρόσθετο κόστος
για προδιαβροχή των κόκκων της κίσσηρης και
αντικατάσταση του λεπτού υλικού με κανονική άμμο
(δ) μεγάλες μακροχρόνιες παραμορφώσεις (λόγω της
απαιτούμενης μεγάλης ποσότητας τσιμέντου).
Στα πλαίσια (διδακτορικής) ερευνητικής εργασίας στο
εργαστήριο σκυροδέματος του ΕΜΠ την περίοδο
1974-1976, μειώνοντας το μέγιστο κόκκο της
κίσσηρης στα 8 mm και μη αντικαθιστώντας το λεπτό
της υλικό με κανονική άμμο, προέκυψε ένα ιδιαίτερα
πλεονεκτικό υλικό και σήμερα το κισσηρόδεμα
χρησιμοποιείται και για φέροντα στοιχεία, κυρίως,
στην περιοχή της προκατασκευής.

Η μείωση του μέγιστου κόκκου της κίσσηρης είχε ως


αποτέλεσμα την άρση των μειονεκτημάτων που
συμβατικού κισσηροδέματος. Το μικροκισσηρόδεμα
που προέκυψε έχει: (μέγιστη) αντοχή 30-35 MPa
(για κίσσηρη από το Γυαλί και τη Νίσυρο), βάρος
1500 kg/m3 (έναντι 2400 kg/m3 του κανονικού
σκυροδέματος) για κατανάλωση τσιμέντου της τάξεως
των 400 kg/m3.), συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας
0,50 kcal/mhco (εναντι 1,40 kcal/mhco του κανονικού
σκυροδέματος), συνάφεια με το χάλυβα καλύτερη και
μακροχρόνια παραμόρφωση παρόμοια μ΄ αυτήν του
κανονικού σκυροδέματος (με ασβεστολιθικά αδρανή).

Για την παραγωγή του μικροκισσηροδέματος αυτού


απαιτείται μόνον ένα κλάσμα αδρανών, μπορεί να
αναμιχθεί στους κοινούς αναμικτήρες των κονιαμάτων
και δεν απαιτείται προδιαβροχή της κίσσηρης.

21
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Σκυρόδεμα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα

5. ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑΤΟΣ


« Δεν μπορείς να πεις ότι ο πολιτισμός δεν προοδεύει, αφού σε κάθε πόλεμο μπορούν να σε
σκοτώσουν με διαφορετικό τρόπο»
Will Roges, αμερικανός κωμικός

5.1 Οι Πολλαπλές Εκδοχές της Ιστορίας Το 2500 π.χ. οι Αιγύπτιοι χρησιμοποίησαν ασβέστη
και γύψο ως τσιμέντο στις πυραμίδες. Πριν
Διατρέχοντας τη σχετική βιβλιογραφία διαπιστώνει
κανείς, όπως και στην ευρύτερη ιστορία, τη σχετικό- χρησιμοποιούσαν λάσπη με άχυρα.
τητα των ιστορικών αναφορών. Το 800 π.χ. οι Βαβυλώνιοι και οι Ασσύριοι χρησιμο-
Σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές, ιδιαίτερα αυτές ποίησαν στις κατασκευές τους άσφαλτο με πέτρες και
των οργανισμών των σχετιζόμενων με τη βιομηχανική τούβλα σε διάφορα μεγέθη.
παραγωγή και εφαρμογή, το σκυρόδεμα εφευρέθη
κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους και αναπτύχθηκε 5.3 Η Αρχαία Ελληνική και Ρωμαϊκή Περίοδος
ιδιαίτερα στον δυτικό κόσμο από το 1824 και μετά
Το 600 π.χ οι Έλληνες ανακάλυψαν στη Σαντορίνη τη
που ο Άγγλος Joseph Aspdin παρασκεύασε πρώτος
το λεγόμενο τσιμέντο Portland. Θηραϊκή γη, η οποία είναι φυσικό τσιμέντο. Ανα-
μιγνυόμενη με το νερό αποκτά αντοχή.
Σε αρχαιολογικές πηγές, όμως, αναφέρονται φυσικά
αποθέματα τσιμέντου που εντοπίστηκαν στο Ισραήλ Το 300 π.χ. οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν ως τσιμέντο
χρονολογούμενα το 12.000.000 π.χ. Θεωρούνται ότι ηφαιστειακή τέφρα (όπως η θηραϊκή γη) η οποία
σχηματίστηκαν φυσικά με αυτόματη καύση ασβεστο- ονομάστηκε ποζουλάνη από την περιοχή Pozzouli
λίθου, σχιστολίθου και πετρελαίου. στην οποία βρέθηκε.

Αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν, επίσης, εντοπίσει Υπάρχουν αναφορές για αναλογία ανάμιξης δύο μέρη
κατασκευές από σκυρόδεμα με διάφορα είδη κονιαμά- ποζουλάνης με ένα μέρος ασβέστη. Ως πρόσθετα
των εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια πριν στη Συρία, χρησιμοποιούσαν ζωϊκό λίπος, γάλα και αίμα.
Βαβυλωνία, Αίγυπτο και Κίνα. Με ποζουλανικό υδραυλικό τσιμέντο έχτισαν το 75
π.χ το θέατρο στην Πομπηίας και τα Ρωμαϊκά λουτρά.
5.2 Ασσύριοι, Γιουγκοσλάβοι Βαβυλώνιοι, Το τσιμέντο αποτελείτο από ασβέστη και ηφαιστειακή
Κινέζοι οι Πρώτοι Διδάξαντες τέφρα που περιείχε πυρίτιο και αλουμίνιο.
Το 82 μΧ αποπερατώθηκε το Κολοσσαίο και το 128
Σκυρόδεμα έχει εντοπιστεί στη Συρία και τη
μ.χ το Πάνθεο. Κατασκευάστηκε με υδραυλικό
Γιουγκοσλαβία χρονολογούμενο το 6500 π.χ. το
ποζουλανικό τσιμέντο και αδρανή βαλσάτη στα
πρώτο και το 5500 π.χ το δεύτερο. Το πρώτο έχει
θεμέλια, τούβλα και κομμάτια κίσσηρης στην ανωδομή.
εντοπιστεί σε νεκροπόλεις και το δεύτερο σε δάπεδα
Αποτελεί κατά κάποιο τρόπο την πρώτη εφαρμογή
καταλυμάτων κοντά στον ποταμό Danube. Έχει
του ελαφροσκυροδέματος.
προκύψει με ανάμιξη κόκκινου ασβέστη, άμμου,
χαλικιών και νερού.
Το 3.000 π.χ. οι Κινέζοι χρησιμοποίησαν σκυρόδεμα
5.4 Η Επανεμφάνιση του Σκυρ/τος
σε δάπεδα στην περιοχή Gansu στην Νότια Κίνα. στη Δύση του 17ου Αιώνα
Ήταν πρασινόμαυρο και περιείχε τσιμέντο αναμ- Μετά την κατάρρευση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
εμιγμένο με άμμο, σπασμένα κεραμικά, κόκκαλα και χάνεται η γνώση του σκυροδέματος και επανεμ-
νερό. φανίζεται τον 17ο αιώνα. Στις κατασκευές για 1300
χρόνια χρησιμοποιείται ο ασβέστης ως συνδετικό
υλικό.

22
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Σκυρόδεμα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Το 1678 ο Joseph Moxon γράφει για τη μυστική Νέας Υόρκης το 1871-75 για χάρη της γυναίκας του,
φωτιά που εμφανίζεται όταν προστίθεται νερό σε η οποία φοβόταν την πυρκαγιά.
ασβέστη που έχει προηγουμένως θερμανθεί.
Είναι ο πρώτος που υιοθέτησε τη γαλλική λέξη beton
Ακολουθούν σειρά ευρεσιτεχνιών για υδραυλικό για το σκυρόδεμα (αν και αμερικανός).
τσιμέντο το οποίο επανεφευρίσκεται ξανά και ξανά:
Το 1883 παρουσίασε την εργασία του στην ένωση
 το 1779 από τον John Smeaton,
μηχανολόγων μηχανικών με τίτλο: «Beton in
 το 1780 από τον Bry Higgins,
combination with iron as a building material», αλλά,
 το 1796 από τον James Parker,
όπως αναφέρεται, το ακροατήριο ενδιαφέρθηκε
 το 1818 από τον Maurice St. Leger,
περισσότερο για τα μοναδικά συστήματα παροχής
 το 1822 από τον James Frost.
νερού και θέρμανσης που είχε σχεδιάσει παρά για το
οπλισμένο σκυρόδεμα.
5.5 Χτίστες, Κηπουροί, Αγρότες
Είναι χαρακτηριστικό ότι το σπίτι είχε σχεδιαστεί με
και Σοβατζήδες οι Σκαπανείς εξωτερική εμφάνιση τοιχοποιίας για να είναι κοινω-
Το 1824 ο χτίστης Joseph Aspdin στο Leeds της νικά αποδεκτό.
Αγγλίας εφηύρε το πρώτο τσιμέντο με υψηλή αντοχή. Και αναζητώντας τον επόμενο σταθμό στην εξέλιξη
Ήταν αποτέλεσμα καύσης μίγματος ασβεστόλιθου και του σκυροδέματος συναντάμε....τον Edison. Το σκυρό-
αργίλου και άλεσης του προϊόντος (κλίνκερ) της δεμα ήταν μια ακόμη περιοχή ενασχόλησης του Θωμά
καύσης. Το ονόμασε Portland γιατί έμοιαζε με το Edison, ίσως η λιγότερο γνωστή.
πέτρωμα που εξορυσσόταν στο νησί Portland της
Αγγλίας. Είναι το τσιμέντο που έχει την πιο Εκτός από την πρωτοποριακή του συμβολή το 1902
διαδεδομένη χρήση μέχρι σήμερα. στην ανάπτυξη των υψικαμίνων παραγωγής του
τσιμέντου, παρουσίασε το 1908 πρωτότυπο σύστημα
Το 1848 ο αγρότης Jean-Louis Lambot κατασκεύασε καλουπιού από χυτοσίδηρο για την ενιαία σκυροδέτη-
μικρές βάρκες διαστρώνοντας τσιμεντοκονίαμα σε ση ολόσωμων κατοικιών από σκυρόδεμα με ενσωμα-
πλέγματα από σύρμα και σιδερένιες ράβδους τοπο- τωμένα τα υδραυλικά δίκτυα σωλήνων καθώς και τα
θετημένα το ένα επάνω στο άλλο (ferrocement). ηλεκτρικά κυκλώματα.
Το 1854 ο σοβατζής William Wilkinson, κατασκεύασε
μικρά διώροφα σπίτια με δάπεδα και οροφή από 5.7 Οι Παγκόσμιοι Πόλεμοι και η Ραγδαία
σκυρόδεμα ενσωματώνοντας σιδερένιες ράβδους στο Εξέλιξη- Πλοία από Ελαφροσκυρ/μα
εφελκυόμενο πέλμα τους.
Με τους δύο παγκόσμιους πολέμους παρατηρείται,
Το 1867 ο κηπουρός Joseph Monier παρουσίασε
όπως και στους άλλους τομείς τεχνολογικής
μελέτη για κάνιστρα και αργότερα για δοκούς και
ανάπτυξης, ιδιαίτερη έξαρση στην τεχνολογία και τη
στρωτήρες από οπλισμένο σκυρόδεμα.
μελέτη στην περιοχή του σκυροδέματος.
Το 1884 ο Earnest L. Ransom παρουσίασε σύστημα
Η ανάγκη για εξοικονόμηση χάλυβα για την παραγωγή
όπλισης του σκυροδέματος χρησιμοποιώντας στρε-
όπλων και η αυξημένη ανάγκη για πολεμικά πλοία
βλωμένες τετράγωνες ράβδους χάλυβα για να
οδηγεί στην κατασκευή πλοίων από σκυρόδεμα και
βελτιώσει τη συνάφεια σκυροδέματος και οπλισμού.
ελαφροσκυρόδεμα.
Μολονότι ήδη από το 1848 ο γάλλος Jean-Louis
5.6 Πολυεπιστήμονες οι Καινοτόμοι Lambot είχε κατασκευάσει μικρές βάρκες διαστρώ-
Ορόσημο των κατασκευών από σκυρόδεμα θεωρείται νοντας τσιμεντοκονίαμα σε πλέγματα από σύρμα και
το σπίτι που έκτισε μόνος του, με εξαιρετική σιδερένιες ράβδους τοποθετημένα το ένα επάνω στο
επιμέλεια και κάνοντας μακροχρόνια πειράματα, ο άλλο (ferrocement) και ο ιταλός Carlo Gabellini είχε
μηχανολόγος William Wark στο λιμάνι Chester της κατασκευάσει το 1980 μικρά πλοία από σκυρόδεμα με

23
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Σκυρόδεμα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα

πιο γνωστό το Liguria, ήταν το 1917 που εισήλθαν οι River» το 2003, έκδοση ιστορικού μουσείου του
ΗΠΑ στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο που προωθή- Καναδά.
θηκε η έρευνα για κατασκευή πλοίων από σκυρόδεμα. Το τέλος του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου σηματο-
δότησε το τέλος της κατασκευής πλοίων από σκυρό-
Εγκρίθηκε έκτακτο πρόγραμμα για στόλο επείγουσας δεμα. Σήμερα κατασκευάζονται μόνον μικρά σκάφη
ανάγκης αποτελούμενο από εικοσιτέσσερα πλοία από αναψυχής.
σκυρόδεμα.

Εκλήθη και ετέθη επικεφαλής ο νορβηγός N.K. 5.8 Ο Ανταγωνισμός των Ορόφων
Fougner. Ο N.K. Fougner είχε ήδη κατασκευάσει και Η Έκρηξη του Ελαφροσκυρ/τος
εγκαινιάσει τον Αύγουστο του 1917 ένα υπερωκεάνιο
Η επανεμφάνιση του ελαφροσκυρόδεματος τον πρώτο
με το όνομα Namsenfjord.
παγκόσμιο πόλεμο, (η πρώτη εφαρμογή του ανάγεται,
Από τα εικοσιτέσσερα πλοία κατασκευάστηκαν μόνον όπως αναφέρθηκε στο 5.3, στους ρωμαϊκούς χρό-
τα δώδεκα και αυτά αφού είχε λήξει ο πρώτος νους), αποτελεί την αρχή για την ραγδαία εξέλιξή του,
παγκόσμιος πόλεμος. αλλά αυτή τη φορά με κίνητρο έναν άλλο πόλεμο,
Ονομαστό ανάμεσα σ΄αυτά είναι ένα τάνκερ βάρους αυτόν των επιχειρηματιών.
7500 τόνων με το όνομα Selma το οποίο κατασκευ- Επιχειρηματίες εξαρτούν το κύρος τους από το ύψος
άστηκε στην Alabama από ελαφροσκυρόδεμα με των κατασκευών τους και χρηματοδοτούν την ανά-
τεχνητά ελαφρά αδρανή από διογκωμένο σχιστόλιθο. πτυξη τεχνητών ελαφρών αδρανών για ελαφροσκυ-
Η αντοχή του σκυροδέματος ήταν 5590 psi και το ροδέματα με όσο γίνεται μικρότερο βάρος και
μέτρο ελαστικότητας 3.306.000 psi. μεγαλύτερη αντοχή και έτσι μεγαλύτερα ύψη
συνεχίζοντας την για πολεμικούς λόγους ταχύτατη
Ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1919, έκανε αρκετά
ανάπτυξη των ελαφροσκυροδεμάτων.
ταξίδια, αλλά τον Αύγουστο του 1920 μετά από
πρόσκρουση και δημιουργία εκτεταμένης ρωγμής Χαρακτηριστικό της νέας περιόδου είναι ότι η
αποσύρθηκε, καθώς δεν υπήρχε εγγύηση για την εντατική έρευνα και πληροφόρηση. Το υλικό ερευνάται
αποδοτικότητα της επισκευής του από πλήρωμα ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιείται.
χωρίς προηγούμενη εμπειρία. Κλασσικό δημιούργημα της περιόδου αυτής θεωρείται
ο πύργος που ανεγέρθηκε την περίοδο 1967-1969
Έχει ανακηρυχθεί κορυφαίο αρχαιολογικό έκθεμα στο
στο Houston της Αμερικής. Είχε ύψος 218 m και 52
Τέξας, ναυαρχίδα του ναυτικού του και έχει διακο-
ορόφους. Κατασκευάστηκε από ελαφροσκυρόδεμα με
σμηθεί από τους τεξανούς οι οποίοι δηλώνουν εθνικά
αδρανή από διογκωμένο σχιστόλιθο. Είχε βάρος 1840
υπερήφανοι.
kg/m3 και αντοχή 42 MPa (έναντι των συνήθων
Με την κήρυξη του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου τιμών 2400 kg/m3 και 16-20 MPa αντίστοιχα για το
προέκυψε πάλι έλλειψη χάλυβα και το 1942 η κυβέρ- κανονικό σκυρόδεμα).
νηση των ΗΠΑ ανέθεσε την κατασκευή άλλων
Το κτίριο είχε αρχικά σχεδιαστεί 35όροφο με
εικοσιτεσσάρων πλοίων.
θεμελίωση σε βάθος 18 m κάτω από το έδαφος. Η
Ο στόλος αυτός ήταν κατά πολύ πιο ισχυρός από τον ασθενής φύση του εδάφους δεν επέτρεπε μεγαλύτερο
προηγούμενο, καθώς δόθηκε το κίνητρο για πολλές ύψος κτιρίου. Η υιοθέτηση του ελαφροσκυροδέματος
άλλες καινοτομίες στην τεχνολογία του σκυροδέματος. έδωσε τη δυνατότητα για 17 επί πλέον ορόφους για το
Από τα πλοία αυτά τα ένδεκα πλέουν μέχρι σήμερα. ίδιο οικονομικό βάθος θεμελίωσης των 18 m.
Μέχρι σήμερα εκδίδονται βιβλία σχετικά με τα πλοία
Βιβλιογραφικές Πηγές
αυτά, όπως το βιβλίο «Atlantus and the history of
concrete ships» του Connie Kelly το 2001 και το 1. R.Shαeffer: «Reinforced concrete: Preliminary Design
βιβλίο «Hulks: The Breakwater Ships of Powelle for Architects and Builders”, McGraw-Hill 1992

24
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το Σκυρόδεμα από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα

2. Steiger, Richard W., "The History of Concrete," 6. A brief History of Concrete Ships //Concrete Shipw.org
Concrete Journal, July 1995 7. Rilem Symposium on Lightweight Concrete, Budapest,
3. World Wide Web page: The Portland Cement 1967
Association Online://www.portcement.org
8. First International Congress on Lightweight Concrete,
4. World Wide Web page : SS. Selma,Reviving Memories, London, 1968
by Richard Steiger
5. The World of Ferro-Cement Boats ://www.
ferroboats.com

25
Ι

ΜΕΡΟΣ Ι

ΑΡΧΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ

26
ΜΕΡΟΣ Ι

Ενότητα Α

ΑΝΙΣΩΣΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

27
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

1. Ο ΔΙΠΛΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ


ΟΙ ΔΥΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ
Η κατασκευή αποτελεί τεχνητή υπερύψωση του εδάφους με σκοπό να εξασφαλίσει ένα
ελεύθερο χώρο για την ανεμπόδιστη ανάπτυξη των ανθρώπινων δραστηριοτήτων,
κρατώντας απ έξω τις επιρροές από τον περιβάλλοντα χώρο (φυσικά σώματα, χιόνι,
κ.λ.π.). Γι΄αυτό σχεδιάζεται για διπλό ρόλο, αυτόν του φράγματος στο χώρο και αυτόν
του αγωγού των επιρροών από το περιβάλλον στο έδαφος.

1.1 Ο Οργανισμός Πληρώσεως και ο Πλάκες οι οποίες στηρίζονται κατ΄ευθείαν στα


Φέρων Οργανισμός υποστυλώματα ονομάζονται μυκητοειδείς.
Μολονότι το σύνολο της κατασκευής μετέχει και Στο άκρο των κατακόρυφων στοιχείων που
των δύο ρόλων, του φράγματος και του είναι σ΄ επαφή με το έδαφος διαμορφώνεται
αγωγού, σχεδιάζεται διακριτά για καθένα τοπική διαπλάτυνση, το πέδιλο, ώστε να
απ΄αυτούς. μεγαλώσει η επιφάνεια επαφής με το έδαφος
και να μειωθεί η πίεση στο έδαφος.
Το μέρος της που σχεδιάζεται για το ρόλο του
φράγματος ορίζεται ως ο οργανισμός πλη-
ρώσεως (τοιχοποίες).
Το μέρος της που σχεδιάζεται για το ρόλο του
αγωγού ορίζεται ως ο φέρων οργανισμός.
Όταν στα επόμενα θα αναφέρεται ο όρος
κατασκευή θα αναφέρεται στον φέροντα
οργανισμό.

1.2 Φέρων Οργανισμός και Φορείς Σχ. 1.1 Η κατασκευή ως αγωγός

Μολονότι ο φέροντας οργανισμός αποτελεί ένα Όταν το μήκος είτε το φορτίο μιας δοκού είναι
ενιαίο όλο, για απλοποίηση του σχεδιασμού του μεγάλα, ή η κατασκευή υπόκειται σε οριζόντια
θεωρείται ότι αποτελείται από διακριτά επί φόρτιση (σεισμό, άνεμο) δοκός και υποστύλωμα
μέρους μέλη, τους επί μέρους φορείς. σχεδιάζονται ως ενιαίος φορέας, το πλαίσιο
Η διάκριση των φορέων γίνεται με βάση την αποτελούμενο από το ζύγωμα (δοκό) και
αλλαγή της διεύθυνσης και των διαστάσεων του στύλους (υποστυλώματα).
φέροντα οργανισμού. Τ1
Τ1
Το οριζόντιο επίπεδο μέρος του οργανισμού το Δ1
οποίο φέρει και τα κατακόρυφα φορτία της
κατασκευής αποτελεί τις πλάκες. Τα κατά- Π1
Π1
κόρυφα στοιχεία ονομάζονται υποστυλώματα
και όταν είναι επιμήκη τοιχεία, ή τοιχώματα.
Οι πλάκες στις θέσεις των υποστυλωμάτων για
Κ1
να αποφευχθεί η διάτρησή τους απ΄ αυτά, (α) (β)
όπως φαίνεται στο Σχ. 2, σχεδιάζονται με
αυξημένο πάχος και αποτελούν ιδιαίτερα μέλη,
Κ:Υποστύλωμα Τ: Τοιχείο
τις δοκούς οι οποίες οριοθετούν και τις επί
Δ: Δοκός Π: Πλάκα
μέρους πλάκες, όπως φαίνεται στην κάτοψη
του φέροντα οργανισμού στο Σχ. 3. Σχ. 1.2 (α) Διάτρηση πλάκας ελλείψει δοκού
(β) Κάτοψη Φ.Ο.

28
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

Η περιοχή συνάντησης ζυγώματος και στύλου, επιμελημένη εργασία.


ο κόμβος, απαιτεί ιδιαίτερο σχεδιασμό και

2. ΟΙ ΔΥΟ ΟΡΟΙ ΓΙΑ ΕΝΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ


ΦΟΡΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΕΙΣ
Για κάθε κίνηση, για κάθε δημιουργία, απαιτούνται δύο όροι: ο ενεργητικός και ο παθητικός. Στην
περίπτωση της κατασκευής ενεργητικός όρος είναι τα φορτία και αρνητικός οι στηρίξεις.

2.1 Φορτίο + Στήριξη→ Ένταση 2.2 Οι Τέσσερις Τύποι της Επιπόνησης


και Έντασης
Λόγω των επιρροών από το περιβάλλον και
του ιδίου βάρους της, η κατασκευή τείνει να Η παραμόρφωση (παρεμποδιζόμενη μετακί-
μετακινηθεί από την αρχική της θέση. νηση) του φορέα και η αντίστοιχη ένταση και
• Η τάση για μετακίνηση δηλώνεται ως τα επιπόνηση διακρίνονται σε τέσσερες συνιστώ-
φορτία της κατασκευής. σες:
• Συμβολίζονται με βέλη κατά την διεύθυνση ¾ Παρεμπόδιση μετατόπισης κατά μήκος
και φορά της μετακίνησης. του φορέα. Η αντίστοιχη ένταση ονομάζεται
• Η μετακίνηση παρεμποδίζεται στις διεπι- Αξονική. Συμβολίζεται με Ν.
φάνειες κατασκευής και εδάφους οι οποίες
ορίζονται ως οι στηρίξεις της κατασκευής.
πλάκα
• Στις ενδιάμεσες θέσεις ο φορέας υπόκειται δοκός
σε παρεμποδιζόμενη μετακίνηση (μετατό-
πιση ή στροφή) η οποία ορίζεται ως η
παραμόρφωση του φορέα και είναι η αιτία
για την ένταση της κατασκευής.
Γι αυτό:
™ Για την ένταση ενός φορέα απαιτείται Σχ. 2.1 Φορτίο –Στήριξη - Παραμόρφωση
συνύπαρξη φορτίου και στήριξης.
¾ Παρεμπόδιση μετατόπισης κάθετα στο
Αν υπάρχει φορτίο αλλά όχι αντίστοιχη
στήριξη, δεν αναπτύσσεται ένταση στο φορέα (βύθιση). Η αντίστοιχη ένταση
φορέα. ονομάζεται Διατμητική.
Προκειμένου για μεμονωμένο φορέα μιας Συμβολίζεται με V.
κατασκευής:
• Τα σώματα (ή μέλη της κατασκευής) που
τείνουν να μετακινήσουν το φορέα από τη
θέση του αποτελούν τα φορτία.
Συνήθως είναι τα επάνω.
• Τα σώματα (ή μέλη της κατασκευής) που
αντιστέκονται στη μετακίνηση αποτελούν τις
στηρίξεις. Συνήθως είναι τα κάτω.

™ Σε φορείς επί εδάφους (πέδιλα,


πεδιλοδοκούς, στρωτήρες κ.λ.π.) φορτία
είναι οι τάσεις του εδάφους και στηρίξεις τα Σχ. 2.2 Φορτία και στηρίξεις σε φορείς
επάνω στοιχεία (υποστυλώματα, ράγες, επί του εδάφους
κ.λ.π)

29
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

¾ Παρεμπόδιση στροφής κατά μήκος του ™ Αξονικά Ν (σε μονάδες δύναμης): Φορτία
κατά μήκος του κ.β. άξονα του φορέα.
φορέα. Η αντίστοιχη ένταση ονομάζεται
Καμπτική. Συμβολίζεται με M. Τείνουν να μετατοπίσουν το φορέα κατά
μήκος του άξονα του. Προκαλούν αξονική
¾ Παρεμπόδιση στροφής γύρω από τον δύναμη N.
άξονα του φορέα. Η αντίστοιχη ένταση
™ Καμπτοδιατμητικά g,G,q,Q (σε μονάδες
ονομάζεται Στρεπτική. Συμβολίζεται με το δύναμης) Φορτία κάθετα στον κεντροβαρικό
Τ. άξονα του φορέα.
2.3 Είδη Φορτίων Τείνουν να κάμψουν τον φορέα κατά μήκος
του άξονά του. Προκαλούν καμπτική ροπή
Ανάλογα με την επιφάνεια στην οποία Μ, είτε τέμνουσα δύναμη V.
ασκούνται και ανάλογα με τη σταθερότητά τους
στο χρόνο και το χώρο, διακρίνονται τα ¾ Στρεπτικα mT, MT (σε μονάδες ροπής):
παρακάτω είδη φορτίων: Τείνουν να στρέψουν τον φορέα γύρω από
τον άξονά του.
™ Συγκεντρωμένα, όταν δρουν σε μικρό
μόνον τμήμα του φορέα (περιπου σε 10-30
εκ). Συμβολιζονται με κεφαλαίο γράμμα.
G,Q
™ Κατανεμημένα, όταν δρουν σ΄ όλο το μήκος
του φορεα ή σε μεγάλο τμήμα του. (α)
Συμβολιζονται με μικρό γράμμα.
™ Μόνιμα, όταν ασκούνται συνεχώς στην ίδια g,q
θέση (π.χ. ίδια βάρη, επικαλύψεις,
τοιχοποιϊες, μόνιμα μηχανήματα).
Συμβολίζονται συνήθως με το γράμμα G, g. (β)
™ Μεταβλητά (ή κινητά), όταν δεν ασκούνται
συνεχώς. Μπορεί να υπάρχουν σε μια θέση g
ή να μην υπάρχουν (άνθρωποι, έπιπλα, α
κινητά μηχανήματα, χιόνι, κλπ) ή να (γ)
μετακινούνται από θέση σε θέση (π.χ.
φορτίο γερανογέφυρας).
Στη δεύτερη περίπτωση στο Σχ. 2.3 Είδη φορτίων (α) καμπτοδιατμητικά,
συμβολισμό του βέλους (β) και(γ) καμπτοδιατμητικά και
προστίθεται και το σύμβολο της στρεπτικά
ρόδας, όπως φαίνεται στο σχήμα.
Συμβολίζονται συνήθως με το
γράμμα Q, q. Προκύπτουν από φορτία κάθετα στον κ.β
άξονα, αλλά σε κάποια απόσταση απ΄αυτόν
2.4 Τύποι Φορτίων (ακριβέστερα από τον στρεπτικό άξονα).
Με mT συμβολίζονται όταν είναι κατανε-
Ανάλογα με την επιπόνηση την οποία προ-
μημένα και με MT όταν είναι συγκεντρωμένα.
καλούν διακρίνονται οι παρακάτω τύποι
φορτίων:

30
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

™ Καμπτική πάκτωση,
G
Όταν παρεμποδίζονται οι μετατοπίσεις και
επιπλέον η στροφή κατά μήκος του κ. β.
1 1-1 άξονα του φορέα.
(α)
G α ™ Στρεπτική πάκτωση
G
2
Όταν παρεμποδίζονται οι μετατοπίσεις και
επιπλέον η στροφή γύρω από τον
2-2
κεντροβαρικό (ακριβέστερα τον στρεπτικό)
G MT = G.α άξονα του φορέα.
2
(β)
2.7 Άμεσες και Έμμεσες Στηρίξεις
Σχ. 2.4 Τύποι φορτίων
Όταν ένας φορέας στηρίζεται σ΄άλλον που είναι
στο ίδιο επίπεδο μ΄αυτόν, όπως η διαδοκίδα Δ1
Μεταφερόμενα στον κ.β. άξονα του φορέα στο Σχ. 6(β) που στηρίζεται σ΄άλλη δοκό (κύρια
δίνουν καμτοδιατμητικά φορτία με τιμή την δοκό Δ2), η στήριξη χαρακτηρίζεται ως έμμεση,
τιμή των φορτίων και στρεπτικα φορτία με σ΄αντιδιαστολή με την άμεση στήριξη της δοκού
τιμή το γινόμενο της τιμής των φορτίων επι Δ1 στο Σχ. 6(α) που στηρίζεται σε φορέα κάτω
την απόστασή τους από τον κ.β. άξονα του απ΄αυτήν, στο υποστύλωμα Κ1.
φορέα (βλ. Σχ.3γ και 4β).
Η διάκριση του τύπου των φορτίων, των
Προκαλούν στρεπτική ροπή T. επιπονήσεων και των στηρίξεων σχολιάζεται
στην ενότητα Γ.
2.5 Άμεσα και Έμμεσα Φορτία
Όταν η τάση για παραμόρφωση του φορέα Δ1
προκύπτει από κάποια επιβαλλόμενη μετα-
κίνηση (μετατόπιση ή στροφή) σε κάποια θέση
του, όπως στην περίπτωση σεισμού, θερμο- Τ1 Κ1
κρασιακών μεταβολών, υποχωρούσας στήρι-
ξης, κ.λ.π., η μετακίνηση αυτή δηλώνεται ως
έμμεσο φορτίο, σ΄αντιδιαστολή με την τάση για
παραμόρφωση του φορέα στην περίπτωση
επιβαλλόμενης δύναμης (βάρους, κ.λ.π), η
οποία δηλώνεται ως άμεσο φορτίο.
G
Δ1
2.6 Τύποι Στηρίξεων β
α
Ανάλογα με τον τύπο της παρεμπόδισης της
Δ2
μετακίνησης που προκαλούν, οι στηρίξεις δια-
κρίνονται σε: Τ2 Στρεπτική Πάκτωση

™ ‘Εδραση
Όταν παρεμποδίζεται η μετατόπιση κάθετα
στον κεντροβαρικό άξονα του φορέα.
™ Άρθρωση Σχ. 2.5 Τύποι στηρίξεων :
Κ1: άρθρωση,
Όταν παρεμποδίζεται η μετατόπιση κάθετα Τ1: καμπτική πάκτωση,
και κατά μήκος του κεντροβαρικού άξονα Τ2: στρεπτική πάκτωση
του φορέα.

31
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

Δ1 Δ1
2.6 (α) Άμεση στήριξη,
Δ2
(β) Έμμεση στήριξη
Κ1

3. H ΔΙΠΛΗ ΡΟΗ ΚΑΙ ΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ


ΔΡΑΣΗ S ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ R
Κατά την επιβολή του φορτίου, ο φορέας πάλλεται, συστελλόμενος και διαστελλόμενος
ωθώντας την διατάραξη που προκαλεί το φορτίο προς τα σώματα στα οποία στηρίζεται
αναπτύσσοντας, έτσι, μια ροή προς τις θέσεις των στηρίξεων. Στις θέσεις αυτές τα
σώματα στήριξης αντιδρούν και η ροή αντιστρέφεται κατευθυνόμενη από τις στηρίξεις
προς τις θέσεις της διατάραξης, τις θέσεις των φορτίων.

3.1 Η Διπλή Ροή: Δράσεις και α Ρ


Αντιδράσεις
α
Η ροή από τις θέσεις των φορτίων προς τις
στηρίξεις συμβολίζεται με το S (Sustained) και α-α
δηλώνεται ως δράση, ή επιπόνηση.
Μs= MR MR = σ1.b.h2/6
Η αντίθετη ροή από τις στηρίξεις προς τις
θέσεις των φορτίων συμβολίζεται με το R Ms = P.l/4 (βλ. 12.5)
(Resistance) και δηλώνεται ως αντίδραση ή
ένταση. Σχ. 3.1 Μs και MR αμφιέρειστης δοκού

Ανάλογα με τον τύπο της παραμόρφωσης του Τα μεγέθη αυτά εκφράζονται συναρτήσει των
φορέα, οι δράσεις διακρίνονται σε: Ns, Vs, Ms γεωμετρικών χαρακτηριστικών των διατομών
και Ts και οι αντιδράσεις σε NR,VR, MR και TR. του φορέα και των τάσεων του υλικού ή των
υλικών του φορέα και αποτελούν τη γλώσσα
της Αντοχής των Υλικών.
3.2 Η Διπλή Οπτική: Εσωτερικά και
Εξωτερικά Μεγέθη 3.3 Οι Δράσεις ως Αποτέλεσμα Φορτίων
H πρώτη ροή αντιστοιχεί στην παραμορφωμένη και Αποστάσεων- Στατικό Σύστημα
κατάσταση του φορέα θεωρούμενη από έξω Φορέα
από τον φορέα, (γίνεται αντιληπτή ως μετα-
κίνηση, μετατόπιση και στροφή, του φορέα) και, Το μέγεθος των δράσεων ή εξωτερικών
γι αυτό, δηλώνεται, επίσης, και ως Εξωτερικό μεγεθών, εξαρτώμενο από το μέγεθος των
Μέγεθος. μετακινήσεων του φορέα εξαρτάται από:

Τα μεγέθη αυτά εκφράζονται συναρτήσει ™ τον τύπο των φορτίων και των στηρίξεων,
εξωτερικών μεγεθών, του φορτίου και του ™ την απόσταση του φορτίου από τις στηρίξεις
ανοίγματος του φορέα, ή μετακινήσεων και
αποτελούν τη γλώσσα της Στατικής. ™ το μήκος (άνοιγμα) του φορέα.

Η δεύτερη ροή αντιστοιχεί στην παραμορφω- Τα στοιχεία αυτά σημειούμενα στον κεντρο-
μένη κατάσταση του φορέα θεωρούμενη από βαρικό (ή ακριβέστερα στον στρεπτικό) άξονα
το εσωτερικό του φορέα (γίνεται αντιληπτή του φορέα, όπως φαίνεται στο Σχ. 2, απο-
ως μετακίνηση, μετατόπιση και στροφή, των τελούν το στατικό σύστημα του φορέα.
διατομών του φορέα).και δηλώνεται, επίσης, ως Τα μεγέθη των δράσεων προκύπτουν από την
Εσωτερικό Μέγεθος. στατική επίλυση. Κατ΄αρχήν υπολογίζονται οι

32
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

τιμές των αντίστοιχων αντιδράσεων στις θέσεις διαγράμματος παραμορφώσεων του φορέα
των στηρίξεων. στην υπόψη θέση.
Οι τιμές των δράσεων σε οποιαδήποτε θέση Ανάλογα με το είδος της μετακίνησης της τομής
του φορέα προκύπτουν (βλ. Σχ. 2): διακρίνονται οι παρακάτω τύποι παραμορφώ-
¾ Η Αξονική Ns σε μια θέση του φορέα αντιστοιχεί
σεων, τάσεων και εσωτερικών δυνάμεων:
στο αλγεβρικό άθροισμα των οριζόντιων ¾ Ορθές παραμορφώσεις, τάσεις και
(παράλληλων με τον κεντρο-βαρικό άξονα του δυνάμεις, συμβολιζόμενες με ε, σ και F
φορέα) συνιστωσών των φορτίων στο τμήμα του (Force) αντίστοιχα.
φορέα από τη στήριξη μέχρι την υπόψη θέση
και της οριζόντιας συνιστώσας της αντίδρασης Προκύπτουν όταν κατά την επιπόνηση η
στη στήριξη. εγκάρσια διατομή υπόκειται σε μετακίνηση
¾ Η Τέμνουσα Vs σε μια θέση του φορέα κάθετα προς αυτήν (παράλληλη με τον κ.β.
αντιστοιχεί στο αλγεβρικό άθροισμα των άξονα του φορέα), όπως φαίνεται στο Σχ.
κατακόρυφων (κάθετων στον κεντροβαρικό 3(α) και 3(γ).
άξονα του φορέα) συνιστωσών των φορτίων στο
¾ Διατμητικές παραμορφώσεις, τάσεις και
τμήμα του φορέα από τη στήριξη μέχρι την
υπόψη θέση και της κατακόρυφης συνιστώσας δυνάμεις, συμβολιζόμενες με γ, τ και Τ ή
της αντίδρασης στη στήριξη. Fτ, αντίστοιχα.
¾ Η Καμπτική Ροπή Ms σε μια θέση του φορέα Η διατμητική παραμόρφωση είναι μεταβολή
αντιστοιχεί στο αλγεβρικό άθροισμα των γωνίας και, γι΄ αυτό, ονομάζεται και
γινομένων των κάθετων συνιστωσών των γωνιακή παραμόρφωση.
φορτίων στο τμήμα του φορέα από τη στήριξη
μέχρι την υπόψη θέση επί την απόστασή τους Προκύπτουν όταν κατά την επιπόνηση η
από τη στήριξη και της αντίστοιχης αντίδρασης εγκάρσια διατομή υπόκειται σε εγκάρσια
στη στήριξη. μετατόπιση επί του επιπέδου της, όπως
φαίνεται στο Σχ. 3β)
¾ Η στρεπτική ροπή Ts σε μια θέση του φορέα
αντιστοιχεί στο αλγεβρικό άθροισμα των Οι εσωτερικές δυνάμεις από τις οποίες
γινομένων των κάθετων συνιστωσών των προκύπτουν οι διάφοροι τύποι αντιδράσεων
φορτίων στο τμήμα του φορέα από τη στήριξη είναι, όπως φαίνεται στο Σχ.3.
μέχρι την υπόψη θέση επί την απόστασή τους
από τον κεντροβαρικό (ακριβέστερα στρεπτικό)
άξονα του φορέα και της αντίστοιχης αντίδρασης Py P Py
στη στήριξη.
Rx Ρx Τ β
Ο εντοπισμός του στατικού συστήματος και ο
υπολογισμός του μεγέθους των δράσεων Μ α Ο Ο
περιγράφεται στην ενότητα Γ.
Ry l α

3.4 Τα Εσωτερικά Μεγέθη ως Αποτέλε-


σμα Τάσεων και Εσωτερικών [Ns] [Ts]
Δυνάμεων
[vs]
Τα εσωτερικά μεγέθη του φορέα προκύπτουν
ως αποτέλεσμα εσωτερικών δυνάμεων. Οι
εσωτερικές δυνάμεις προκύπτουν ως οι [Ms]
συνισταμένες τάσεων του φορέα. Οι τάσεις του
φορέα είναι αποτέλεσμα των παραμορ- Παράδειγμα: Στατικά μεγέθη στη θέση Ο
φώσεων των διατομών του. Ns = Rx – Px Vs = Ry -Py
Για τον υπολογισμό των μεγεθών αυτών σε μια Μs = Μ – Py.α Τs = T - Py.β
θέση του φορέα γίνεται εγκάρσια τομή του
φορέα στη θέση αυτή και σημειώνεται η νέα
θέση της τομής μετά την επιβολή των φορτίων. Σχ. 3.2 Στατικά μεγέθη (δράσεις)
Oι δύο θέσεις της τομής δίνουν τη μορφή του

33
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

¾ Η Αξονική NR αντιστοιχεί σε εσωτερική ¾ Η Καμπτική Ροπή MR αντιστοιχεί σε


δύναμη κάθετη στην εγκάρσια διατομή του ζεύγος ίσων και αντίθετων ορθών
φορέα στη θέση του κέντρου βάρους της, η δυνάμεων (μιας εφελκυστικής και μιας
οποία είναι συνισταμένη ομοιόμορφων θλιπτικής), δηλ. δυνάμεων κάθετων στην
ορθών τάσεων. εγκάρσια διατομή. Ισούται με το γινόμενο
της μίας δύναμης επί την απόστασή τους.
¾ Η Τέμνουσα VR αντιστοιχεί σε δύναμη
κάθετη στην εγκάρσια διατομή του φορέα, η ¾ Η στρεπτική ροπή TR αντιστοιχεί σε δύο
οποία είναι συνισταμένη διατμητικών ζεύγη ίσων και αντίθετων διατμητικών
τάσεων τ, δυνάμεων, δηλ. δυνάμεων επί της
εγκάρσιας διατομής. Ισούται με το άθροισμα
των ροπών (γινόμενο δύναμης επί
απόσταση) των δύο ζευγών δυνάμεων.

(α)
Νs

[ε] [σ] [NR]

(β)
Vs

[γ] [τ] [VR]

Ms (γ)

[ε] [σ] [ΜR]

Γ Γ
Ts Γ

A A
A (δ)

[Ts ] [γ] [τ] [FT] [TR]


VR = F y MR = Fxt.z TR = Fh.h + Fb.b

Σχ. 3.3 Ορθές παραμορφώσεις, τάσεις, εσωτερικές δυνάμεις και εσωτερικά μεγέθη για
(α) αξονική, (β) καμπτική (γ) διατμητική και (δ) στρεπτική επιπόνηση

34
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

4 ΑΝΤΟΧΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΦΟΡΕΩΝ


ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ
Το μέγεθος της παραμόρφωσης που θα αναπτυχθεί σ΄έναν φορέα δεν είναι το ίδιο μ΄
αυτό που θα αναπτυχθεί σ΄ έναν άλλο φορέα με άλλα γεωμετρικά χαρακτηριστικά και
άλλο υλικό. Κάθε φορέας αναπτύσσει μια αντίσταση στην παραμόρφωσή του. Για
κάποια τιμή της επιπόνησης η αντίσταση μηδενίζεται και ο φορέας αστοχεί.

4.1 Αντοχές Φορέων Οι αντίστοιχες οριακές τιμές των δράσεων


Στο πεδίον των φυσικών σωμάτων όλα τα δηλώνονται ως οι μέγιστες δράσεις και
μεγέθη έχουν ένα όριο. Η οριακή τιμή των συμβολίζονται ως max NR, max VR, max MR και
αντιδράσεων ενός φορέα δηλώνεται ως η max TR. Αντιστοιχούν στις οριακές τιμές των
αντοχή του φορέα ή το μέγεθος αστοχίας φορτίων του φορέα οι οποίες δηλώνονται ως η
του φορέα. φέρουσα ικανότητα του φορέα.

N Ρ 4.2 Διαγράμματα Συμπεριφοράς


Δl ¾ Διαγράμματα Συμπεριφοράς Φορέα
l δ
Ν Μ Η παραμόρφωση ενός φορέα αυξάνει προφα-
νώς με την αύξηση της επιπόνησης. Η αύξηση
E K αυτή δεν είναι για όλους τους φορείς αναλογική.
™ Ο τρόπος με τον οποίο παραμορφώνεται ο
Δl δ φορέας με την αύξηση της επιπόνησης,
(α) (β) δηλώνεται ως η συμπεριφορά του.
Σχ. 4.1 Διαγράμματα συμπεριφοράς φορέα ™ Η γραφική παράσταση της σχέσης που
για (α) αξονική επιπόνηση συνδέει επιπόνηση και παραμόρφωση,
(β) καμπτική επιπόνηση αποτελεί το διάγραμμα συμπεριφοράς
του φορέα.
Συμβολίζεται με τον δείκτη u και τα εντατικά Ανάλογα με τον τύπο επιπόνησης διακρίνονται,
μεγέθη ως NRu, VRu, MRu και TRu. Αντιστοιχούν όπως φαίνεται στο Σχ. 1, τα διαγράμματα
στις οριακές τιμές των τάσεων των υλικών του N - Δl, V - φ, Μ - δ και Τ- φ ως τα διαγράμματα
φορέα οι οποίες συμβολίζονται με το γράμμα f συμπεριφοράς για αξονική, διατμητική, καμ-
(festigkeit) και δηλώνονται ως η αντοχή του πτική και στρεπτική επιπόνηση, αντίστοιχα,
υλικού. όπου Δl, δ και φ είναι η μεταβολή του μήκους,
το βέλος και η στροφή του φορέα.
N ™ Στην περίπτωση της καμπτικής επιπόνησης
Δl
υιοθετείται επίσης το διάγραμμα Ρ-δ (Ρ το
σ = Ν/Α Μ καμπτικό φορτίο) το οποίο είναι γνωστο και
l ως διάγραμμα Ρ-δ.
Α=b.h
E Κ ¾ Διαγράμματα Συμπεριφοράς Διατομής
ε=Δl/l 1/R Επειδή, όπως εντοπίζεται στις επόμενες ενότη-
τες, ο σχεδιασμός του φορέα γίνεται σε επίπεδο
(α) (β) διατομής, τα παραπάνω διαγράμματα αναγόμε-
Σχ. 4.2 Διαγράμματα συμπεριφοράς διατομής να ως προς τις γεωμετρικές διαστάσεις του
για (α) αξονική επιπόνηση φορέα δίνουν τα διαγράμματα συμπεριφοράς
(β) καμπτική επιπόνηση της διατομής του φορέα.

35
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

™ Τα διαγράμματα συμπεριφοράς διατομής έχοντας υποστεί μια εφελκυστική παραμόρ-


ισχύουν για όλους τους φορείς με ίδια διατο- φωση ε1 = Δdl1/dl.
μή και υλικό, ανεξαρτήτως του ανοίγ-ματός
τους και του στατικού συτήματός τους. Από τα όμοια τρίγωνα στο Σχ. 3(γ) προκύπτει η
σχέση:
Τα διαγράμματα αυτά για αξονική και καμπτική dφ = dl/R = ε2.dl/x = ε1.dl/(h-x) = (ε1+ε2)/h
επιπόνηση ως σ - ε και Μ - 1/R, αντίστοιχα,
Άρα είναι:
δίνονται στο Σχ. 2, όπου ε είναι η ανηγμένη
ορθή παραμόρφωση ίση με Δl/l και 1/R η ™ 1/R = (ε1+ε2)/h (1)
καμπυλότητα του φορέα στην υπόψη διατομή.
Διαγράμματα Συμπεριφοράς Υλικών
H καμπυλότητα 1/R αντιστοιχεί, όπως φαίνεται
στο Σχ. 3, στο αντίστροφο της ακτίνας R Τα υλικά ταυτοποιούνται με βάση το διάγραμμα
κύκλου, τόξο του οποίου θεωρείται ότι είναι η συμπεριφοράς σ-ε σε αξονική επιπόνηση
παραμορφωμένη θέση του κεντροβαρικού συμβατικών δοκιμίων από το υλικό αυτό (με
άξονα του φορέα. συμφωνημένες διαστάσεις, μορφή, τρόπο
παραγωγής και δοκιμασίας).
H καμπυλότητα 1/R είναι το ανηγμένο βέλος
του φορέα (1/R=α.δ/l2) και είναι συνάρτηση των
ορθών παραμορφώσεων ε1 στην ακραία Δl Ν
εφελκυόμενη και ε2 στην ακραία θλιβόμενη ίνα
του καμπτόμενου φορέα : σ = N/A l σ
Ε εφαπτομενικό
™ 1/R = (ε1 + ε2) / h h: ύψος του φορέα

Στο Σχ. 3(α) φαίνεται στοιχειώδες τμήμα του Ε Α=b.h Ε τέμνον


φορέα μήκους dl στην κρίσιμη περιοχή του, στο ε= Δl/l ε= Δl/l
Σχ. 3(β) η νέα του θέση κατά την επιπόνησή
του. (α) (β)

Σχ. 4.4 Διαγράμματα [σ-ε] (α) πλαστικού,


(β) σκυροδέματος

dl (α) (β)
Ο 4.7 Αντιστάσεις Φορέων
dφ dφ = dl/r
Η κλίση των διαγραμμάτων συμπεριφοράς
ε2.dl R ε2/x=dl.ε1/(h-x) => σ΄επίπεδο διατομής του φορέα δηλώνεται ως η
αντίσταση του φορέα, καθώς όσο αυξάνει η
x dφ=dl.(ε2+ε1)/(x+h-x) =>
κλίση αυτή τόσο πιο μικρή είναι η παρα-
dφ h
1/R = (ε1+ε2)/h (1) μόρφωση του φορέα.
Ανάλογα με τον τύπο της επιπόνησης, οι
αντιστάσεις ονομάζονται μέτρο ελαστικότητας,
ε1.dl dl (γ) μέτρο διάτμησης, δυσκαμψία και δυστρεψία
για αξονική, διατμητική, καμπτική και στρεπτική
Σχ. 4.3 Συσχέτιση καμπυλότητας 1/R και επιπόνηση, αντίστοιχα.
παραμορφώσεων ε1 και ε2 ™ To μέτρο ελαστικότητας Ε είναι η κλίση του
διαγράμματος [σ-ε] του υλικού του φορέα (βλ.
Όπως φαίνεται στο μεγενθυμένο Σχ. 3(γ), το Σχ. 2).
τμήμα dl έχει συσταλεί κατά Δdl2 στην ίνα 2, Αποτελεί το μέτρο αντίστασης του αξονικά
έχοντας υποστεί μια θλιπτική παραμόρφωση επιπονούμενου φορέα στην αξονική
ε2 = Δdl2/dl και έχει εκταθεί στην ίνα 1 κατά Δdl1 παραμόρφωσή του.

36
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

Για υλικά με γραμμική συμπεριφορά έχει ¾ το τεχνικό Ε, ως η κλίση του διαγράμματος


σταθερή τιμή ανεξάρτητα από τη στάθμη της [σ-ε] σε στάθμη σ=fc/3
επιπόνησης.
(όπου fc είναι η αντοχή του σκυροδέματος).
™ Η δυσκαμψία (stiffness) Κ του φορέα είναι η
Αντίστοιχα διακρίνεται η αρχική και η
κλίση του διαγράμματος συμπεριφοράς
τεχνική δυσκαμψία.
[Μ-1/R] της διατομής καμπτόμενου φορέα
(βλ. Σχ. 2). Επίσης, διακρίνονται οι εφαπτομενικές και οι
τέμνουσες τιμές του μέτρου ελαστικότητας και
Είναι: K = M / (1/R)
της δυσκαμψίας.
Αποτελεί το μέτρο της αντίστασης του φορέα
• Όταν το Ε ή το Κ ορίζονται ως η κλίση της
στην κάμψη του.
εφαπτόμενης του διαγράμματος
Για φορείς με γραμμική συμπεριφορά η συμπεριφοράς σε μία στάθμη επιπόνησης
δυσκαμψία δεν μεταβάλλεται με την αύξηση αποτελούν τις εφαπτομενικές τιμές του Ε
του φορτίου και ισούται με: K = E.J και Κ, ενώ
(E: μέτρο ελαστικότητας, J: ροπή αδράνειας). • Όταν το Ε ή το Κ ορίζονται ως η κλίση της
Σε υλικά και φορείς με μη γραμμική συμπε- ευθείας που συνδέει την αρχή των αξόνων
ριφορά, όπως το σκυρόδεμα και φορείς από με το σημείο του διαγράμματος στη
σκυρόδεμα, το μέτρο ελαστικότητας και η συγκεκριμμένη στάθμη αποτελούν τις
δυσκαμψία μεταβάλλονται με την αύξηση του τέμνουσες τιμές.
φορτίου, όπως φαίνεται από τη μορφή του Το τεχνικό Ε και η τεχνική Κ αντιστοιχούν σε
διαγράμματος συμπεριφοράς τους στο Σχ. 4. τέμνουσες τιμές.
Διακρίνεται:
¾ το αρχικό Ε, ως η κλίση του διαγράμματος
[σ-ε] στην αρχή των αξόνων και

37
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

5. ΑΝΙΣΩΣΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ: ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ


Οπως εντοπίστηκε στο κεφάλαιο 3, ισχύουν οι παρακάτω βασικές αρχές: (α) Σε κάθε
δράση αναπτύσσεται μια αντίδραση της ίδιας μορφής με τη δράση και ίση μ αυτή
(β) Κάθε μέγεθος είναι πεπερασμένο χαρακτηριζόμενο από μια οριακή τιμή, την
τιμή αστοχίας. Οι αρχές αυτές αποτελούν νόμο για όλο το πεδίο των φυσικών
σωμάτων.

13.1 Ανίσωση Ασφαλείας Η άρση της διγλωσσίας και η υπέρβαση της


 Για να είναι ασφαλής ο φορέας πρέπει το διττότητας (μέσα - έξω) αποδεικνύεται και στην
εσωτερικό μέγεθος που θα αναπτυχθεί περίπτωση της μηχανικής των κατασκευών το
(που είναι ισοδύναμο με το αντίστοιχο εξωτε- κλειδί της ασφάλειας.
ρικό), να είναι μικρότερο* ή ίσο από την
τιμή αστοχίας. Εύκολα μπορεί να εντοπιστεί ότι θεαματική
πρόοδος στην επιστήμη, την τεχνολογία και την
Η συνθήκη αυτή διατυπώνεται με τη σχέση (1) κοινωνία σημειώνεται όταν έρχονται σε επαφή
και είναι γνωστή ως η ανίσωση ασφαλείας: δύο (φαινομενικά) διαφορετικοί τομείς.
S = R ≤ Ru ή S ≤ Ru (1) Πολλές φορές επιστήμονες σ΄ έναν κλάδο μοχ-
όπου: θούν για αποτελέσματα τα οποία είναι ήδη
S : δράση ή εξωτερικό μέγεθος κλασσικά σ έναν άλλο τομέα αλλά δεν ανα-
γνωρίζονται γιατί είναι εκφρασμένα σε άλλη
R: αντίδραση ή εσωτερικό μέγεθος
γλώσσα (ορολογία), μ΄ άλλη οπτική.
Ru: μέγεθος αστοχίας ή η αντοχή του φορέα
Η σχέση (1) αποτελεί τη βάση του σχεδιασμού 5.3 Μορφές Ανίσωσης Ασφαλείας
των κατασκευών. Η ανίσωση ασφαλείας διατυπώνεται για κάθε
συνιστώσα των δράσεων με τις παρακάτω
σχέσεις:
5.2 Η Ανίσωση Ασφαλείας ως Άρση της
Διγλωσσίας και Διττότητας της
Οπτικής ΝS = ΝR ≤ ΝRu , MS = MR ≤ MRu ,
VS = VR ≤ VRu , Ts = TR ≤ TRu
Οπως εντοπίστηκε παραπάνω οι δράσεις
αντιστοιχούν στη γλώσσα της Στατικής και την Στις παραπάνω σχέσεις:
εξωτερική άποψη του παραμορφούμενου φορέα
και οι αντιδράσεις αντιστοιχούν στη γλώσσα της ΝS, MS, VS και T s είναι η δρώσα ή εξωτερική Αξονική
Αντοχής των Υλικών και την εσωτερική άποψη Δύναμη, Καμπτική Ροπή, Τέμνουσα Δύναμη και
του παραμορφωμένου φορέα. Στρεπτική ροπή, αντίστοιχα.

Η σχέση, λοιπόν, S = R μπορεί να ειδωθεί ως η ΝR, MR, VR και TR είναι η αντιδρώσα, ή εσωτερική
μετάφραση ενός (και μόνον) μεγέθους από τη Αξονική Δύναμη, Καμπτική Ροπή, Τέμνουσα Δύναμη
μία γλώσσα στην άλλη, ή ως η συνάντηση δύο και Στρεπτική ροπή, αντίστοιχα.
οπτικών. ΝRu, MRu, VRu και TRu είναι η Αξονική, Καμπτική,
Διατμητική και Στρεπτική αντοχή, αντίστοιχα.
_______________________
5.4 Συντόμευση Σχεδιασμού: Κρίσιμες
 Σημειώνεται ότι η διατύπωση: «η δράση να είναι
Διατομές και Δυσμενείς Φορτίσεις
μικρότερη από την αντίδραση» ως η διατύπωση
της ανίσωσης ασφαλείας (συμβολιζόμενης ως Αντί για την εφαρμογή της ανίσωσης ασφαλείας
S ≤ R) που αναγράφεται σε εγχειρίδια και σε κάθε θέση της κατασκευής και για κάθε
κανονισμούς είναι ατυχής αντιβαίνουσα βασικό χρονική στιγμή, για συντόμευση της διαδικασίας
νόμο της φυσικής (δράση = αντίδραση). αρκεί να τηρηθεί η ανίσωση ασφαλείας για τη

38
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

δυσμενέστερη θέση, την κρίσιμη διατομή, και 5.6 Εντοπισμός Κρίσιμων Χρονικών
τη δυσμενέστερη χρονική στιγμή, τον δυσμε- Στιγμών
νέστερο συνδυασμό δράσεων, για τις οποίες
η τιμή της επιπόνησης και της έντασης είναι Αν ο φορέας έχει περισσότερα από ένα
μέγιστη. ανοίγματα, είτε τα μόνιμα και κινητά φορτία του
δεν είναι ομόσημα, δυσμενέστερες (μεγαλύ-
τερες) τιμές των δράσεων ενδέχεται να μην
5.5 Εντοπισμός Κρίσιμων Διατομών προκύπτουν όταν ασκούνται ταυτόχρονα τα
Στο Σχ. 1 δίνεται η γραφική παράσταση της μόνιμα και κινητά φορτία.
ανίσωσης ασφαλείας για έναν αμφιέρειστο και Για να εντοπιστεί η δυσμενέστερη τιμή για κάθε
έναν πρόβολο φορέα με ομοιόμορφο κατανε- τύπο επιπόνησης, καμπτική ροπή, τέμνουσα,
μημένο φορτίο και ίδια διατομή και αντοχή του αξονική και στρεπτική ροπή, εξετάζονται διά-
υλικού σ όλο το μήκος τους, φοροι συνδυασμοί μόνιμων και κινητών φορ-
 Το διάγραμμα της MRu κατά μήκος των τίων (για διάφορες χρονικές στιγμές), όπως
φορέων είναι σταθερό γιατί εξαρτάται αναλύεται σε επόμενη ενότητα.
μόνον από τη διατομή και την αντοχή του
υλικού. q
Όπως προκύπτει από το Σχ. 1, στην περίπτω-
ση σταθερής διατομής του φορέα οι κρίσιμες g
διατομές είναι αυτές με τη μεγαλύτερη τιμή των
δράσεων, εν προκειμένω η διατομή του μέσου g+q
για τον αμφιέρειστο και η διατομή της πάκτω-
σης για τον πρόβολο φορέα.
g

g+q (α)

MRu g
Ms =MRu
(β)
MRu
Σχ. 5.2 Δυσμενής φόρτιση για μέγιστη ροπή
Σχ. 5.1 Γραφική παράσταση ανίσωσης
(α) στο άνοιγμα και (β) τη στήριξη
ασφαλείας

39
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

6. ΟΡΙΑΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ


ΚΑΙ ΑΝΙΣΩΣΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Ο στόχος του σχεδιασμού των φορέων είναι να εξασφαλισθεί ότι: (α) ο φορέας θα
αντέξει τα φορτία του με επαρκή ασφάλεια και (β) η απόκρισή του θα είναι τέτοια ώστε να
μην παρεμποδίζεται η λειτουργία της κατασκευής. Γι αυτό η ανίσωση ασφαλείας
εφαρμόζεται για δύο διαφορετικές καταστάσεις: την κατάσταση αστοχίας και την
κατάσταση λειτουργίας (ή λειτουργικότητας σύμφωνα με τους κανονισμούς.)

6.1 Οριακή Κατάσταση Αστοχίας (ΟΚΑ) ασφαλείας στο δεύτερο σκέλος της ανίσωσης,
στα μεγέθη αστοχίας.
Η κατάσταση του φορέα κατά την οποία έχει
εμφανιστεί, λόγω αύξησης της επιπόνησης, Οι σύγχρονοι κανονισμοί υιοθετούν επι μέρους
μεγάλο βέλος και άνοιγμα ρωγμών (ακρι- συντελεστές ασφαλείας, γ, αυξητικούς για τα
βέστερος ορισμός της έννοιας της αστοχίας φορτία, διαφορετικούς για κάθε κατηγορία φορ-
δίνεται στην ενότητα Ζ) ορίζεται ως κατάσταση τίου, και μειωτικούς για τις αντοχές των υλικών.
αστοχίας του φορέα.
Στην περίπτωση των κατασκευών από σκυρό-
Ρ δεμα ο Νέος Ελληνικός Κανονισμός Σκυρο-
δέματος (ΝΕΚΩΣ) υιοθετεί τις παρακάτω τιμές
του συντελεστή γ:
 γq = 1.5 για τα μεταβλητά φορτία q,
P
 γg = 1.35 για τα μόνιμα φορτία g,
Ρ  γc = 1.50 για την αντοχή fc του σκυρ/τος
 γs = 1.15 για την αντοχή fs του χάλυβα.

6.3 Χαρακτηριστικές Τιμές και Τιμές


δ Σχεδιασμού
Οι τιμές των φορτίων και των αντοχών των
Σχ.6.1 Αύξηση βέλους και ανοίγματος υλικών, καθώς και των δράσεων και των
ρωγμών με την αύξηση του φορτίου μεγεθών αστοχίας του φορέα που προκύπτουν
μετά την εφαρμογή των συντελεστών ασφαλείας
Στην περίπτωση κατακόρυφης φόρτισης της ονομάζονται τιμές σχεδιασμού και συμβολί-
κατασκευής (με ίδια βάρη και φορτία λει- ζονται με τον δείκτη d (design):
τουργίας) ο σχεδιασμός πρέπει να εξασφαλίσει  gd = 1,50.gk
ότι η φόρτιση της κατασκευής θα υπολείπεται
σημαντικά από τη φόρτιση αστοχίας, ώστε η  qd = 1,50.qk
κατασκευή να μην τίθεται εκτός λειτουργίας  fcd = fck/1,5
κάθε φορά που θα δέχεται όλα τα φορτία της.
Για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται ένα περιθώριο  fsd = fsk/1,15
ασφάλειας.
O δείκτης k δηλώνει χαρακτηριστικές τιμές
των μεγεθών.
6.2 Φορτία Λειτουργίας και Φορτία
Αστοχίας Χαρακτηριστικές είναι οι τιμές που έχουν
προκύψει αφού έχουν μετρηθεί διάφορες τιμές
Για να ισχύει η παραπάνω ασφάλεια θα μπο- των φορτίων για μία περίοδο χρόνου και
ρούσε να τεθεί ένας αυξητικός συντελεστής στο διάφορες τιμές αντοχών αρκετών δοκιμίων και
πρώτο σκέλος της ανίσωσης ασφαλείας, στις κατόπιν στατιστικής επεξεργασίας κρατούνται οι
δράσεις, ή ένας μειωτικός συντελεστής τιμές για τις οποίες η πιθανότητα να βρεθεί

40
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

μεγαλύτερη τιμή στην περίπτωση των φορτίων του ίδιου όρου αποτελεί ανεπιτυχή έκφραση
ή μικρότερη τιμή στην περίπτωση των αντοχών των κανονισμών.
είναι 5%.
Λόγω της τυχηματικής φύσης της σεισμικής
6.4 Ανίσωση Ασφαλείας σε Κατάσταση φόρτισης (μπορεί και να μην ασκηθεί η φόρτιση
Αστοχίας (ΟΚΑ) αυτή) για λόγους οικονομίας επιτρέπεται η φόρ-
τιση της κατασκευής να είναι ίση με την φόρτι-
Η ανίσωση ασφαλείας μετά την εφαρμογή των ση αστοχίας, δηλ. η κατασκευή να λειτουργή-
συντελεστών ασφαλείας γράφεται: σει σε κατάσταση αστοχίας, και, ως εκ τούτου,
 Sd = Rd ≤ Rdu (2) να εμφανίσει εκτεταμένες ρωγμές και βέλη και
να απαιτείται επισκευή για την επαναλειτουργία
Αναλύεται στις επιμέρους ανισώσεις: της.
 NSd = NRd ≤ NRdu
6.6 Οριακή Κατάσταση
 MSd = MRd ≤ MRdu
Λειτουργικότητας (ΟΚΛ)
 VSd = VRd ≤ VRdu
Σε μερικές κατασκευές για τις οποίες έχει
 Tsd = TRd ≤ TRdu ιδιαίτερη σημασία το μέγεθος των βελών των
Με τη σχέση (2) εξασφαλίζεται ότι ο φορέας φορέων ή το άνοιγμα των ρωγμών (π.χ.
μπορεί να αντέξει με αρκετό περιθώριο δεξαμενές) εκτός από τον παραπάνω σχε-
ασφάλειας τη μέγιστη τιμή των φορτίων του π.χ. διασμό απαιτείται να εξασφαλιστεί ότι το βέλος
qk = 5.0 kN/m2 (5 άνθρωποι των 100 kg στο του φορέα ή το άνοιγμα των ρωγμών του δεν θα
1m2), ή ότι έχει περιθώριο και για κάποια υπερβεί κάποια επιτρεπόμενη τιμή.
υπέρβαση των φορτίων του, ή κάποια κακο- Η ανίσωση ασφαλείας στην περίπτωση αυτή
τεχνία στα υλικά του, δηλαδή, ότι τα φορτία του είναι:
θα είναι αρκετά μικρότερα από τα φορτία που
θα προκαλούσαν την αχρήστευσή του, την  δR ≤ επ δR (3) είτε
αστοχία του.  wR ≤ επ wR (4)
Ο σχεδιασμός που υπακούει σ αυτή την λογική Η τιμή του επιτρεπόμενου βέλους, επ.δR, και
και διατυπώνεται με τη σχέση (2) δηλώνεται με του επιτρεπόμενου ανοίγματος των ρωγμών,
τον όρο: επ.wR δίνεται απο τους κανονισμούς. Το βέλος
 Σχεδιασμός σε οριακή κατάσταση δR και το άνοιγμα των ρωγμών wR υπολογίζεται
αστοχίας (ΟΚΑ). με βάση τις χαρακτηριστικες τιμες των φορτιων.
Με τον έλεγχο αυτό εξασφαλίζεται η λειτουρ-
6.5 Διαφοροποίηση Σχεδιασμού στην γικότητα του φορέα.
Περίπτωση Σεισμικής Φόρτισης Ο έλεγχος ή ο σχεδιασμός που υπακούει σ
αυτή την λογική και διατυπώνεται με τη σχέση
Στην περίπτωση της σεισμικής φόρτισης ο σχε- (3) και (4) δηλώνεται με τον όρο: «;Eλεγχος ή
διασμός σε κατάσταση αστοχίας έχει διαφορε- σχεδιασμός σε οριακή κατάσταση λειτουρ-
τική έννοια από την παραπάνω και η υιοθέτησή γικότητας».

41
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

7. Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΩΝ ΤΑΣΕΩΝ


Στο κεφ. 5.1 η ανίσωση ασφαλείας διατυπώθηκε σύμφωνα με την ισχύουσα
μέθοδο της συνολικής αντοχής. Παρακάτω παρουσιάζονται οι διαφορές της
μεθόδου αυτής με την παλιότερη μέθοδο των επιτρεπομένων τάσεων.
Η μέθοδος των επιτρεπομένων τάσεων εξακολουθεί να ισχύει για το σχεδιασμό
προεντεταμένων φορέων.

λικών διαιρεμένες με συντελεστές


7.1 Διαφορές των Μεθόδων Σχεδιασμού ασφαλείας. Οι συντελεστές ασφαλείας είναι
Οι δύο μέθοδοι των επιτρεπομένων τάσεων και διαφορετικοί για κάθε υλικό.
της συνολικής αντοχής διαφέρουν ως προς: Η ανίσωση ασφαλείας παίρνει την παρακάτω
μορφή:
¾ Το είδος της ασφάλειας που επιδιώκεται και
τα κριτήριά της. ™ σc ≤ επ σc για το σκυρόδεμα
¾ Την οπτική του φορέα στον οποίο ™ σs ≤ επ σs για το χάλυβα
εφαρμόζεται.
¾ Το είδος των μεγεθών έντασης R που
υιοθετούνται.
7.3 Η Μέθοδος της Συνολικής Αντοχής
¾ Τον προσδιορισμό της τιμής του οριακού Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή:
μεγέθους R. 1. O φορέας θεωρείται ενιαίος αποτελούμενος
από σκυρόδεμα και χάλυβα.
15.2 Η Μέθοδος των Επιτρεπομένων
2. Ως είδος ασφάλειας τίθεται η απαίτηση για
Τάσεων μη κατάρρευση του φορέα. Γίνεται
Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή: αποδεκτή η εμφάνιση σημαντικής
ρηγμάτωσης και βέλους και ο φορέας
1. Ο φορέας θεωρείται ότι αποτελείται από απαιτεί επισκευή για την επαναλειτουργία
δύο διακριτά υλικά: το σκυρόδεμα και το του.
χάλυβα και η ανίσωση ασφαλείας
εφαρμόζεται ξεχωριστά για καθένα από Οι δράσεις υπολογίζονται για τα φορτία
τους φορείς αυτούς. σχεδιασμού που προκύπτουν
πολλαπλασιάζοντας τα φορτία λειτουργίας
2. Ως είδος ασφάλειας τίθεται η απαίτηση για με αυξητικούς συντελεστές.
ασφαλή λειτουργία του φορέα. Οι δράσεις
υπολογίζονται για τα φορτία λειτουργίας. Η κατάσταση του φορέα δηλώνεται ως
Η κατάσταση του φορέα δηλώνεται ως Οριακή κατάσταση Αστοχίας (αστοχία της
οριακή κατάσταση λειτουργικότητας λειτουργίας του) συμβολιζόμενη με την
συμβολιζόμενη με την συντομογραφία συντομογραφία ΟΚΑ
ΟΚΛ. 3. Για την παραπάνω εξασφάλιση τίθενται
3. Κριτήριο για την παραπάνω εξασφάλιση περιορισμοί στις παραμορφώσεις των
τίθεται ο περιορισμός της ρηγμάτωσης και συστατικών υλικών του φορέα: εc και εs
του βέλους του φορέα. 4. Για την τήρηση των περιορισμών αυτών
4. Για την τήρηση των περιορισμών αυτών τίθενται περιορισμοί στην τιμή των δράσεων
τίθενται περιορισμοί στο μέγεθος των Μsd, Nsd ,Vsd και Τsd του φορέα.
αναπτυσσόμενων τάσεων των δύο υλικών 5. Ως οριακά εσωτερικά μεγέθη τίθενται τα
του φορέα, σκυροδέματος και χάλυβα. στατικά μεγέθη αστοχίας, π.χ. η καμπτική
5. Ως οριακή τιμή των αναπτυσσόμενων ροπή αστοχίας MRdu. ανίσωση ασφαλείας
τάσεων τίθενται οι επιτρεπόμενες τάσεις. εφαρμόζεται ξεχωριστά για κάθε τύπο
Προκύπτουν από τις αντοχές των δύο δράσης N, M, V , T, βλέπε κεφ. 5.3.

42
ΜΕΡΟΣ Ι Ανίσωση Ασφαλείας, Μέθοδοι Σχεδιασμού

8. ΜΟΡΦΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ KAI O ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ

8.1 Μορφές Σχεδιασμού 8.2 Ο Ρόλος των Υλικών στο Σχεδιασμό


Ανάλογα με το άγνωστο μέγεθος διακρίνονται οι Όπως προκύπτει από την ανίσωση ασφαλείας
παρακάτω μορφές επίλυσης της ανίσωσης που αποτελεί τη βάση του σχεδιασμού των
ασφαλείας: κατασκευών, το είδος των υλικών του φορέα
υπεισέρχεται μόνο στο δεύτερο σκέλος, στο
™ Σχεδιασμός:
μέγεθος των αντιδράσεων αστοχίας.
Ο άγνωστος είναι στο δεύτερο σκέλος της
Ο υπολογισμός των δράσεων είναι ανεξάρτητη
ανίσωσης. Είναι γνωστά τα φορτία. Ζητείται
των υλικών.
η διαστασιολόγηση του φορέα.
Γι΄ αυτό, οι αρχές και οι βάσεις σχεδιασμού που
™ Ανασχεδιασμός:
αναφέρονται σ΄ αυτή και στις δύο επόμενες
Ο άγνωστος είναι στο πρώτο σκέλος της ενότητες ισχύουν για όλες τις κατασκευές,
ανίσωσης. Είναι γνωστη η ανεξάρτητα του υλικού τους.
διαστασιολόγηση. Ζητούνται τα φορτία.
Η διαφοροποίηση λόγω του υλικού της
Αντιστοιχεί στην περίπτωση κατά την οποία κατασκευής αφορά μόνον το δεύτερο σκέλος
εξετάζεται η δυνατότητα μεταβολής των της ανίσωσης ασφαλείας, τις αντοχές των
φορτίων υπάρχοντος φορέα, λόγω αλλαγής φορέων, οι οποίες είναι συνάρτηση των
της χρήσης του. τεχνολογικών χαρακτηριστικών των υλικών τους
™ Ελεγχος: και των γεωμετρικών χαρακτηριστικών των
διατομών τους.
Είναι γνωστά και τα φορτία και η
διαστασιολόγηση. Ζητείται να εξεταστεί
κατά πόσον είναι ασφαλής ο φορέας.

43
MΕΡΟΣ Ι

Ενότητα Β

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΕΩΝ

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΕΩΝ
ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΩΝ

44
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

1. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ


ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΣΤΑΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Στο κεφάλαιο αυτό δίνεται η μεθοδολογία για τον υπολογισμό των δράσεων προκειμένου
για μεμονωμένους φορείς.
Η μεθοδολογία για πλαισιακούς φορείς (περίπτωση δοκών μεγάλων ανοιγμάτων ή
σχεδιασμού για πλευρικά φορτία) δίνεται στον Τόμο 3: «Σχεδιασμός Ειδικών Φορέων».

1.1 Εντοπισμός Στατικού Συστήματος βέλη έχουν τη διεύθυνση και φορά της μετα-
τόπισης που προκαλούν τα φορτία.
Το μέγεθος των δράσεων ή εξωτερικών
μεγεθών, εξαρτώμενο από το μέγεθος των Αν το μήκος της επαφής είναι μικρό (π.χ.
μετακινήσεων του φορέα εξαρτάται από τον μικρότερο του 1/20 του μήκους του φορέα), τα
τύπο των φορτίων και των στηρίξεων, την φορτία θεωρούνται σημειακά και συμβολίζονται
απόσταση του φορτίου από τις στηρίξεις και το μ΄ ένα μόνον βέλος.
μήκος (άνοιγμα) του φορέα. Αν το φορτίο είναι κινούμενο κατά
Τα στοιχεία αυτά σημειούμενα στον κεντροβα- μήκος του φορέα, όπως π.χ. φορτίο
ρικό (ή ακριβέστερα στον στρεπτικό) άξονα του γερανογέφυρας, προστίθεται στο βέλος
φορέα αποτελούν το στατικό σύστημα του και το σύμβολο της ρόδας, όπως
φορέα, από τη στατική επίλυση του οποίου φαίνεται στο σχήμα.
προκύπτουν οι τιμές των δράσεων.
Για τον εντοπισμό του στατικού συστήματος Δ1 Δ2
ενός φορέα ακολουθούνται τα παρακάτω
βήματα:
™ Γίνεται κατά μήκος τομή του φορέα
Π1 Π2
Στο Σχ. 2 φαίνεται η κατά μήκος τομή της δοκού
Δ1-Δ2 και στο Σχ. 3 η κατά μήκος τομή της
πλάκας Π1-Π2 κτιρίου με ξυλότυπο που δίνεται
στο Σχ. 1.

™ Ο φορέας απομονώνεται από τα σώματα Σχ. 1.1 Κάτοψη φέροντα οργανισμού


και τα στοιχεία με τα οποία έρχεται σ΄
επαφή.
Την παρουσία τους αντιπροσωπεύουν
ισοδύναμα φορτία, αν τείνουν να τον
μετακινήσουν, ή ισοδύναμες στηρίξεις, αν
Δ1 Δ2
τείνουν να κρατήσουν το φορέα στη θέση
του.
Δ1
Στο Σχ. 2 έχουν απομακρυνθεί τα υποστυλώ- Δ2Π
ματα της δοκού Δ1-Δ2 και στο Σχ. 3 οι δοκοί της 1
πλάκας Π1-Π2 και στη θέση τους έχουν τεθεί τα
σύμβολα των στηρίξεων. q

Τα φορτία συμβολίζονται με βέλη τα οποία


εκτείνονται σ΄ όλο το μήκος της επαφής του Σχ. 1.2 Κατά μήκος τομή και
φορέα με τα σώματα που απομακρύνονται. Τα απομόνωση δοκού Δ1-Δ2

45
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

μικρής διεπιφάνειας επαφής φορέα και στήριξης,


Π1 Π2 μπορούν να θεωρούνται στο μέσον της
επιφάνειας επαφής (κάνοντας την παραδοχή ότι οι
πιέσεις που θα αναπτυχθούν θα είναι ομοιόμορφες).
Δ1 Για στηρίξεις με μεγάλο μήκος, όπως είναι οι
στηρίξεις σε τοιχώματα, η θέση των θεωρη-
τικών στηρίξεων προσδιορίζεται στους κανονι-
Σχ. 1.3 Κατά μήκος τομή και σμούς συναρτήσει του μήκους του φορέα και
απομόνωση πλάκας Π1-Π2 της διάστασης επαφής του τοιχώματος.

Οι ενδιάμεσες στηρίξεις συμβολίζονται:


Οι ακραίες στηρίξεις δηλώνονται και συμβο-
λίζονται ανάλογα με τον τύπο τους ως εξής
(βλέπε ενότητα Α, :

¾ Έδραση oo
¾ Άρθρωση
¾ Καμπτική πάκτωση Σχ. 1.4 Θέσεις θεωρητικών στηρίξεων
¾ Στρεπτική πάκτωση :
™ Ο φορέας απομονώνεται κι από τον ίδιο
και συμβολίζεται με τον κεντροβαρικό
Η θέση των (θεωρητικών) στηρίξεων είναι, του άξονα.
όπως φαίνεται στο Σχ. 4, στις θέσεις της
συνισταμένης των πιέσεων που αναπτύσσονται Η παρουσία του φορέα αντιπροσωπεύεται,
στη διεπιφάνεια φορέα και στήριξης: όπως φαίνεται στο Σχ. 2 και 3, από φορτίο ίσο
με το βάρος του.
¾ Στις Ενδιάμεσες Στηρίξεις: στο μέσον του
μήκους επαφής. Έτσι, ο φορέας συμβολίζεται με τον κεντρο-
βαρικο του άξονα, τα φορτία του και τις
Οι πιέσεις είναι περίπου ομοιόμορφα στηρίξεις, τα οποία αποτελούν το στατικό
κατανεμημένες σ΄ όλο το μήκος επαφής. σύστημα του φορέα.
¾ Στις Ακραίες Στηρίξεις: πλησιέστερα προς
την εσωτερική παρειά της στήριξης.
Οι πιέσεις είναι, όπως φαίνεται στο Σχ. 4,
μεγαλύτερες προς την εσωτερική παρειά.
Είναι τόσο πιο μεγάλες όσο πιο μεγάλο είναι l1 = 5.0 m l2 = 5.0 m
το βέλος και, άρα, και το μήκος του φορέα
και όσο πιο μεγάλη είναι η διεπιφάνεια
στήριξης. Σχ. 1.5 Στατικό σύστημα πλάκας Π1-Π2
και δοκού Δ1-Δ2
Η απόσταση μεταξύ διαδοχικών (θεωρητικών)
στηρίξεων, ορίζεται ως το θεωρητικό άνοιγμα
του φορέα. ™ Γίνεται Στατική επίλυση

™ Οι θεωρητικές στηρίξεις πλακών επί δοκών Από τη στατική επίλυση προκύπτουν οι τιμές
και δοκών επί υποστυλωμάτων, λόγω της των δράσεων στις κρίσιμες διατομές, όπως
περιγράφεται στα κεφ 2 και 3.

46
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

2. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΕΩΝ ΓΙΑ


ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ

Στο κεφάλαιο αυτό δίνεται η μεθοδολογία για τον υπολογισμό των δράσεων γραμμικών
φορέων, δηλ. φορέων με μήκος πολύ μεγαλύτερο από το ύψος τους.
Η μεθοδολογία για φορείς με μήκος περίπου όσο το ύψος τους, για υψίκορμους φορείς,
δίνεται στον Τόμο 3: «Σχεδιασμός Ειδικών Φορέων».

2.1 Η Φύση της Καμπτοδιατμητικής σεις που αναφέρθηκαν στην Ενότητα Α, κεφ.
Επιπόνησης 2.6.
Καμπτική είναι η επιπόνηση για την οποία η Για λόγους ευκολίας της στατικής επίλυσης οι
απόκριση του φορέα είναι στροφή του κατά ακραίες στηρίξεις ενός φορέα προσεγγίζονται με
μήκος του κεντροβαρικού του άξονα. τον πλησιέστερο τύπο ως εξής:
Διατμητική είναι η επιπόνηση για την οποία η
απόκριση του φορέα είναι βύθισή του εγκάρσια 2.3.1 Στηρίξεις Δοκών
στον κεντοβαρικό του άξονα. Στους γραμμικούς
φορείς η βύθιση αυτή θεωρείται αμελητέα. ¾ Αρθρώσεις: όταν το στοιχείο στήριξης
μπορεί εύκολα να καμφθεί προς την
Καμπτοδιατμητική επιπόνηση διατμητική διεύθυνση του μήκους της δοκού, ώστε να
επιπόνηση συνυπάρχει πάντα με την καμπτική μπορέί η δοκός να στραφεί κατά μήκος της.
επιπόνηση
Αυτό συμβαίνει όταν η διάσταση του
στοιχείου της στήριξης προς την διεύθυνση
2.2 Οι Όροι Ανάπτυξης της του μήκους της δοκού είναι σχετικά μικρή.
Επιπόνησης- Καμπτοδιατμητικό Είναι μικρή η δυσκαμψία του και είναι
Φορτίο και Στήριξη μεγάλο το βέλος του προς τη διεύθυνση
αυτή.
Για την ανάπτυξη καμπτοδιατμητικής επιπό-
νησης σ΄ ένα φορέα απαιτούνται: ¾ Καμπτικές πακτώσεις: όταν το στοιχείο
στήριξης δεν μπορεί εύκολα να καμφθεί
1. Η εφαρμογή καμπτοδιατμητικού φορτίου προς την διεύθυνση του μήκους της δοκού
Καμπτοδιατμητικό είναι φορτίο το οποίο και, γι΄ αυτό, δεν μπορεί να στραφεί εύκολα
είναι κάθετο στον κεντροβαρικό άξονα του η δοκός στις θέσεις αυτές.
φορέα. Δ1
2. Στήριξη του φορέα αντιτιθέμενη στην βύθισή
του εγκάρσια στον κεντροβαρικό του άξονα.
Διακρίνονται τρεις τύποι στηρίξεων:

¾ Έδραση oo Δ4 Δ2
¾ Άρθρωση
¾ Καμπτική πάκτωση

Δ3
2.3 Εντοπισμός του Τύπου της Στήριξης
Οι στηρίξεις όπως διαμορφώνονται στην πράξη Σχ. 2.1 Διάκριση στηρίξεων δοκών και
απέχουν, εν γένει, από τις θεωρητικές ταξινομή- αντίστοιχα στατικά συστήματα

47
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

Αυτό συμβαίνει όταν η διάσταση του στοιχείου


της στήριξης προς την διεύθυνση του μήκους Δ1
της δοκού είναι σχετικά μεγάλη, όπως στο
τοίχωμα Τ1 στο Σχ. 2. Είναι μεγάλη η
δυσκαμψία του και, γιαυτό, μικρό το βέλος του Τ1 Κ1
προς τη διεύθυνση του μήκους της δοκού Δ1.
™ Όταν μια δοκός στηρίζεται σε άλλη δοκό
(και όχι σε κατακόρυφο στοιχείο,
υποστύλωμα ή τοίχωμα), όπως η δοκός Δ1
στο Σχ. 3 η οποία στηρίζεται στη δοκό Δ2, η
Δ1
στήριξη δηλώνεται ως έμμεση στήριξη.

Η δοκός Δ1 δηλώνεται ως δευτερεύουσα


δοκός ή διαδοκίδα, ενώ η δοκός στήριξης
Σχ. 2.2 Για τη δοκό Δ1 το Τ1 είναι καμπτική
Δ2 ως κύρια δοκός.
πάκτωση ενώ το Κ1 είναι άρθρωση
Ο τύπος αυτός στήριξης (η οποία είναι
υποχωρούσα στήριξη) πρέπει να αποφεύγεται.
Στο σημείο συνάντησης των δύο δοκών
απαιτείται πρόσθετη διάταξη οπλισμού
ανάρτησης του φορτίου της διαδοκίδας (βλέπε
Τόμο 3: «Σχεδιασμός Ειδικών Φορέων». Δ1

2.3.2 Στηρίξεις Πλακών* Δ2

¾ Άρθρωση: όταν ακραίο στοιχείο είναι Τ1


δοκός.*
¾ Πάκτωση: όταν ακραίο στοιχείο είναι
τοίχωμα και η πλάκα οπλίζεται ως συνέχεια Σχ. 2.3 Η δοκός Δ2 είναι έμμεση στήριξη
του τοιχώματος για τη δοκό Δ1
¾ Φορείς με μία μόνο στήριξη, όπως οι Το τοίχωμα Τ1 είναι καμπτική
δοκοί Δ1 και Δ2 στο Σχ. 3, διαμορφώνονται στήριξη για τη δοκό Δ2
υποχρεωτικά, για λόγους ισορροπίας. με τη
στήριξη αυτή ως πάκτωση.

___________________
* Για να θεωρηθεί μια θέση στήριξη της πλάκας θα πρέπει το βέλος στη θέση αυτή να είναι αμελητέο ή πολύ
μικρό σε σχέση με το βέλος στο άνοιγμα της πλάκας.
Το βέλος είναι αντίστροφα ανάλογο της δυσκαμψίας του στοιχείου η οποία είναι ανάλογη της ροπής
αδρανείας του. Γιαυτό:
™ το ύψος των δοκών h πρέπει να είναι τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερο
απ΄αυτό της πλάκας,
ώστε το βέλος τους, αντίστροφα ανάλογο της ροπής αδρανείας τους (που είναι
ανάλογη του h3), να είναι τουλάχιστον το 1/30 του βέλους των πλακών.
Τοπική αύξηση του πάχους της πλάκας, όπως φαίνεται στο σχήμα, για παράδειγμα
από 20 cm σε 30 cm δεν μπορεί να θεωρηθεί στήριξη για την πλάκα.
Στην περίπτωση αυτή η πλάκα πρέπει υπέρ της ασφαλείας να σχεδιαστεί με τα
δυσμενέστερα μεγέθη που προκύπτουν για δύο οριακές συνθήκες στήριξης
θεωρώντας τη θέση της τοπικής αύξησης (α) ως ελεύθερο άκρο και (β) ως αρθρωτή
στήριξη (δοκό).

48
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

2.4 Στατική Επίλυση Με βάση τις τιμές αυτές, η ροπή και η τέμνουσα
σε οποιαδήποτε θέση ενός ανοίγματος του
Τα μεγέθη των δράσεων προκύπτουν από την φορέα προκύπτουν, όπως φαίνεται στο Σχ. 6
στατική επίλυση σε δύο βήματα: και στην ανακεφαλαίωση στο τέλος του
1. Εύρεση των αντιδράσεων στις θέσεις των κεφαλαίου.
στηρίξεων Η εντατική κατάσταση του φορέα προκύπτει
2. Εύρεση των στατικών μεγεθών σε από την επαλληλία των στατικών μεγεθών που
οποιαδήποτε άλλη του φορέα ως εξής: προκύπτουν θεωρώντας το φορέα αμφιέρειστο
επιπονούμενο (α) με τα φορτία στο άνοιγμα και
¾ Η Τέμνουσα Vs σε μια θέση του φορέα (β) με τιςι ροπές στις εκατέρωθεν στηρίξεις,
αντιστοιχεί στο αλγεβρικό άθροισμα των όπως φαίνεται στο Σχ.6.
κατακόρυφων (κάθετων στον κεντροβαρικό
άξονα του φορέα) συνιστωσών των φορτίων στο
τμήμα του φορέα από τη στήριξη μέχρι την Py P Py
υπόψη θέση και της κατακόρυφης συνιστώσας
της αντίδρασης στη στήριξη. Rx Ρx Τ β
¾ Η Καμπτική Ροπή Ms σε μια θέση του φορέα Μ α Ο Ο
αντιστοιχεί στο αλγεβρικό άθροισμα των
Ry l α
γινομένων των κάθετων συνιστωσών των
φορτίων στο τμήμα του φορέα από τη στήριξη
μέχρι την υπόψη θέση επί την απόστασή τους
από τη στήριξη και της αντίστοιχης αντίδρασης [Ns] [Ts]
στη στήριξη. [vs]

2.4.1 Υπολογισμός Αντιδράσεων σε


Ισοστατικούς Φορείς [Ms]

Σε αμφιέρειστους, πρόβολους, μονοπροέχοντες Παράδειγμα: Στατικά μεγέθη στη θέση Ο


και αμφιπροέχοντες φορείςι η τιμή των αντι- Ns = Rx – Px Vs = Ry -Py
δράσεων προκύπτει από τις δύο σχέσεις Μs = Μ – Py.α Τs = T - Py.β
ισορροπίας των συνιστωσών του φορέα κατά τη
διεύθυνση του άξονά του και κάθετα σ΄ αυτόν
Σχ. 2.4 Υπολογισμός στατικών μεγεθών
και τη σχέση ισορροπίας των ροπών ως προς
μία από τις στηρίξεις του, όπως φαίνεται στο Σχ.
5(α). P
™ Στην περίπτωση συμμετρικής φόρτισης ο α β
υπολογισμός των αντιδράσεων απλοποιείται
καθώς οι κάθετες συνιστώσες των αντιδράσεων
είναι ίδιες στις δύο στηρίξεις ίσες με το μισό του l
συνολικού φορτίου του φορέα,όπως φαίνεται στο
Σχ. 5(β). V1 + V2 = P V1.l - P.β = 0 =>
V1 = P.β / l , V2= Ρ.α / l (α)
2.4.2 Υπολογισμός Αντιδράσεων P
Υπερστατικών Φορέων
Στην περίπτωση των υπερστατικών φορέων
l/2 l/2
δεν επαρκούν οι παραπάνω τρεις σχέσεις ισορ-
ροπίας για την εύρεση των αντιδράσεων.
Υιοθετούνται άλλες μέθοδοι με βάση τις V1 = V2= P/2 (β)
οποίεςυπολογίζονται οι τιμές των ροπών στις Σχ. 2.5 (α) Υπολογισμός αντιδράσεων
στηρίξεις του φορέα. (β) Απλοποίηση για συμμετρικό
φορέα

49
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

• Η μέγιστη τιμή της ροπής είναι στη θέση


+ που μηδενίζεται η τέμνουσα.
l • Η διαφορά της ροπής σε δύο θέσεις Α και Β
είναι ίση με το εμβαδόν του διαγράμματος
τεμνουσών στο τμήμα ΑΒ.
+
Από τη σχέση που δίνει την τέμνουσα
προκύπτει:
+ ™ dV = q.dx (2) => V/q = x (2α)

H μέγιστη, λοιπόν, ροπή στο άνοιγμα του


Σχ. 2.6 Αναγωγή υπερστατικού φορέα, η οποία αναπτύσσεται στη θέση
φορέα σε αμφιέρειστο μηδενισμού της V και είναι ίση με το εμβαδόν
του διαγράμματος των τεμνουσών μέχρι τη
θέση αυτή θα είναι, όπως προκύπτει από τις
σχέσεις (1) και (2):
2.5 Αλληλοσυσχετίσεις M,V,q και
• max M = 1/2.VΑ 2/q,
Μέγιστη Τιμή της Μ σε Ανοιγμα
όπου:
Η τέμνουσα V αναπτύσσεται στις θέσεις
μεταβλητής Μ για την εξισορρόπησή της. VA : η τέμνουσα στη στήριξη του ανοίγματος στο
οποίο υπολογίζεται η max M.
dx
q
M V M+dM
A B x = VA / l
q
V,dx dM
= VA

Σχ. 2.7 Ο εξισορροπιστικός ρόλος της


τέμνουσας

Σχ. 2.8 Συσχέτιση maxM, V και q


2.5.1 Ο Εξισορροπιστικός Ρόλος της
Τέμνουσας 2.6 Προσεγγιστικές Επιλύσεις για
Αν Μ και Μ+dM είναι, όπως φαίνεται στο Σχ. 7, Συνεχείς Φορείς
οι ροπές στις θέσεις Α και Β του φορέα σε
απόσταση dx μεταξύ τους, για την ισορροπία Προσεγγιστικά μπορούν να υπολογιστούν οι
του τμήματος ΑΒ αναπτύσσεται τέμνουσα V με ροπές ως εξής:
τιμή τέτοια ώστε η ροπή V.dx να εξισορροπήσει ¾ Οι ροπές στις στηρίξεις ως ο μέσος όρος των
τη διαφορά των ροπών και άρα θα είναι: ροπών που προκύπτουν αν τα ανοίγματα
εκατέρωθεν της στήριξης θεωρηθούν αμφίπακτα.
Vdx = dM (1) => V = dM/dx (1α) (Σε περίπτωση προβόλων κρατείται προφανώς η
ακριβής) τιμή της ροπής του προβόλου).
Από τη σχέση (1) προκύπτει ότι:

50
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

¾ Οι ροπές στα ανοίγματα ως η ροπή της ¾ Με γνωστές τις ροπές στις στηρίξεις
αντίστοιχης αμφιερειστης μείον το ημιάθροισμα υπολογίζονται οι τέμνουσες με τις σχέσεις της
των ροπών των εκατέρωθεν επόμενης σελίδας.
στηρίξεων.

51
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

2.7 ΥΠΟΜΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΣΥΝΕΧΩΝ ΦΟΡΕΩΝ


¾ Αν τα φορτία δεν περνούν από τον κεντροβαρικο άξονα τα ανάγουμε πρώτα ως προς τον κ,β
άξονα και μετά κάνουμε επίλυση.
¾ Πάντα ξεκινάμε την επίλυση από το ελεύθερο άκρο,αν υπάρχει.
¾ Το διάγραμμα των τεμνουσών και στρεπτικών ροπών για συγκεντρωμένα φορτία σχηματίζεται
από ορθογώνια ενώ το διάγραμμα καμπτικών ροπών από τρίγωνα.
Για κατανεμημένα φορτία σχηματίζονται από τρίγωνα τα πρώτα και καμπύλες το δεύτερο.

Διαδοχικά Βήματα για Συνεχείς Φορείς


1. Βρίσκουμε τις ροπές στις στηρίξεις και στα ελευθέρα άκρα προβόλων
q1 q2 q3
ΜΓ = - q3.l32/2
-(q1.l13+q2.l23) - MΓ.l2 Όταν J1 =J2
A B Γ MB =
l1 l2 l3 8( l1 + l2) 2(l1+l2)

(Oι M με αλγεβρικές τιμές)

2. Τις ενώνουμε με διακεκομμένα ευθύγραμμα τμήματα


3. Από τα διακεκομμένα τμήματα κρεμάμε με συνεχή γραμμή τα διαγράμματα ροπών των
αντιστοιχών αμφιερειστων και διαγραμμίζουμε τις περιοχές μεταξύ άξονα αναφοράς (κ.β. άξονα)
και συνεχούς γραμμής Τα διαγραμμισμένα τμήματα είναι το διάγραμμα των ροπών,

ΜΒ ΜΓ MAB = q1.l12/8 +(MA+MB)/2


(Oι M με αλγεβρικές τιμές)
MBΓ = q2.l22/8 +(MΒ+MΓ)/2
maxMAB = MA+ VA2 /(2q1 )
max MAB MAB maxMBΓ MBΓ maxMΒΓ = MΒ+ VΒδεξ2 /(2q2 )

• Οι ροπές στο μέσον των ανοιγμάτων ισούνται με τη ροπή της αντίστοιχης αμφιερειστης στο
μέσο συν το ημιάθροισμα (των αλγεβρικών τιμών) των ροπών των εκατέρωθεν στηρίξεων.
• Οι τέμνουσες στις στηρίξεις ισούνται με αυτές της αντίστοιχης αμφιέρειστης πλην το λόγο της
διαφοράς των (αλγεβρικών τιμών) των ροπών των εκατέρωθεν στηρίξεων (πλησιέστερης μείον
απομακρυσμένης) δια του ανοίγματος (στο οποίο ανήκουν οι υπόψη στηρίξεις)
• Οι μέγιστες ροπές σ ένα άνοιγμα αντιστοιχούν στη θέση που μηδενίζεται η τέμνουσα στο
άνοιγμα αυτό και ισούνται με το αλγεβρικό άθροισμα του εμβαδού των τεμνουσών αριστερά της
θέσης αυτής.
• Η κλίση του διαγράμματος των τεμνουσών είναι η τιμή του κατανεμημένου φορτίου q. Η θέση
μηδενισμού του διαγράμματος είναι σ΄ απόσταση V/q.

Χ= VA/q1 VBαρ VΓαρ VA= 0,5 g1.l1 - ( MΑ- MΒ) / l1


Vβαρ= 0,5 g1.l1 - (MΒ- MΑ) / l1
Vβδεξ= 0,5 g2.l2 - (MB- MΓ) / l2
VA VBδεξ VΓδεξ VΓαρ= 0,5 g2.l2 - (MΓ- MΒ) / l2
VΓδεξ= g3.l3 (Oι M με αλγεβρικές τιμές)
52
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

3. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΕΩΝ ΓΙΑ


ΣΤΡΕΠΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ

3.1 Η Φύση της Στρεπτικής Επιπόνησης Εν γένει, το στρεπτικό φορτίο συνυπάρχει με το


καμπτοδιατμητικό φορτίο και, ως εκ τούτου, η
Στρεπτική είναι η επιπόνηση για την οποία η στρεπτική επιπόνηση συνυπάρχει με την
απόκριση του φορέα είναι στροφή του γύρω καμπτοδιατμητική επιπόνηση.
από τον στρεπτικό άξονά του (ο οποίος για
κλειστές διατομές ταυτίζεται με τον κεντρο- ™ Όταν διασταυρώνονται κάθετα δυο οριζόντια
βαρικό άξονα). δομικά στοιχεία, όπως φαίνεται στο Σχ. 1 και
2, η καμπτική ροπή του ενός στη θέση
διασταύρωσης (κόμβο) είναι στρεπτικό
φορτίο για το άλλο.
3.2 Οι Όροι Ανάπτυξης της Επιπόνησης
Η καμπτική ροπή Μs της δοκού Δ1 στη θέση του
Για την ανάπτυξη στρεπτικής επιπόνησης σ΄ κόμβου ίση με G.α είναι στρεπτικό φορτίο ΜT για
ένα φορέα απαιτούνται: τη δοκό Δ2.
3. Η εφαρμογή στρεπτικού φορτίου και 1
4. Στήριξη του φορέα αντιτιθέμενη στην στροφή
του περί τον άξονά του, δηλ. στρεπτική
G
πάκτωση.

¾ Στρεπτικό Φορτίο 1 1-1


(α)
Στρεπτικό φορτίο προκύπτει από φορτίο κάθετο
στον κ.β. άξονα αλλά ασκούμενο έκκεντρα ως G
προς αυτόν, όπως το φορτίο G για τη δοκό Δ2 α G
στο Σχ. 1. 2

Μεταφερόμενο στον κ.β. άξονα του φορέα


ανάγεται σε καμπτοδιατμητικό φορτίο και
στρεπτικό φορτίο με τιμή ίση με το γινόμενο του (β) 2 Δ1
G MT= G.α
φορτίου επί την απόστασή του από το κ.β. του
φορέα. Δ1
Συμβολίζεται ως ΜΤ, όταν είναι συγκεντρωμένο 2-2
και mT, όταν είναι κατανεμημένο.
Σχ. 3.1 (α) καμπτοδιατμητικό φορτίο G
Για παράδειγμα το φορτίο G στο Σχ. 2 είναι για (β) Στρεπτικό φορτίο MT
τη δοκό Δ1 καμπτοδιατμητικό ίσο με G, για τη
δοκό Δ2 καμπτοδιατμητικό ίσο με G και
στρεπτικό ίσο με Μτ = G.α, ενώ για το τοιχείο Τ1 G
δίνει αξονικό φορτίο ίσο με G και καμπτική ροπή Δ1
ίση με Μs= G.β. α
Δ2
Καθαρά στρεπτικό φορτίο προκύπτει από δύο
αντίθετης φοράς και αντίθετης εκκεντρότητας Τ1 Στρεπτική στήριξη
καμπτοδιατμητικά φορτία ίσης τιμής, όπως
φαίνεται στο Σχ. 3.
Σχ. 3.2 Παράδειγμα διάκρισης φορτίων

53
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

¾ Στρεπτική Στήριξη Για την ισορροπία των ροπών στην τομή α-α
απαιτείται ανάπτυξη στρεπτικού φορτίου mT
Μια στήριξη είναι στρεπτική πάκτωση όταν:
ίσου με την καμπτική ροπή Μs του
(α) Το στοιχείο στήριξης έχει μεγάλη διάσταση προβόλου.
κάθετα προς τον άξονα του φορέα και γι, αυτό η
Για την ισορροπία των ροπών στην τομή β-β
δυσκαμψία του είναι μεγάλη και, άρα, η στροφή
απαιτείται ανάπτυξη στρεπτικού φορτίου mT
του μικρή προς την διεύθυνση αυτή, όπως το
ίσου με την διαφορά των καμπτικών ροπών
τοιχείο Τ1 για τη δοκό Δ2 στο Σχ. 2
των δύο προβόλων.

G α β
Δ1

A Δ
Τ1
G
α Δ1 Δ22
Δ

Σχ. 3.3 H δοκός Δ1 στη θέση Α (κόμβο)


επιπονείται μόνο με στρεπτικό φορτίο
β

(β) Υπάρχει εγκάρσια δοκός καμπτόμενη κατ΄ [Μ] [Μ]


αντίθετη φορά απ΄ αυτήν του στρεπτικού φορτί-
ου, όπως φαίνεται στο Σχ. 4.
G1 Δ1

α-α β-β
G2 Δ3 Δ3
Δ2
Σχ. 3.5 Δοκοί Δ1 και Δ2 επιπονούμενες σε
άμεση στρέψη

¾ Έμμεση στρέψη, όταν αναπτύσσεται σ΄


Σχ. 3.4 Η δοκός Δ3 είναι στρεπτική έναν φορέα στρεπτική παραμόρφωση
στήριξη για τη δοκό Δ2 (στροφή γύρω από τον άξονα του φορέα)
αλλά το στρεπτικό φορτίο δεν είναι αναγκαίο
για την ισορροπία κάθετα στο φορέα, όπως
3.3 Οι Δύο Τύποι της Επιπόνησης: φαίνεται στο Σχ. 6 (τομή β-β).
Άμεση και Έμμεση Στρέψη Ενώ η δοκός Δ1 υπόκειται σε άμεση
Διακρίνονται δύο τύποι στρεπτικής επιπόνησης: στρέψη, η δοκός Δ2 υπόκειται σε έμμεση
στρέψη καθώς η στρεπτική στροφή στη
¾ Άμεση στρέψη όταν το στρεπτικό φορτίο δοκό που προκαλείται από την κάμψη της
MT είναι απαραίτητο για την ισορροπία των πλάκας Π2 είναι μεγαλύτερη απ΄αυτήν που
ροπών κάθετα στο φορέα, όπως φαίνεται προκαλείται από την κάμψη της πλάκας Π1.
στο Σχ. 5.

54
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

ανοίγματα. (π.χ. παρουσία κινητού φορτίου


Δ μόνο στον ένα πρόβολο).

α Δ1 Δ22
Δ 3.4 Στατική Επίλυση για Στρεπτική Ροπή
Το στατικό μέγεθος της στρεπτικής ροπής είναι,
όπως και στην περίπτωση της τέμνουσας, το
ίδιο με το φορτίο (ροπή).

β Το διάγραμμα των στρεπτικών ροπών είναι,


όπως φαίνεται στο Σχ. 7, σε μορφή και τιμή με
[Μ] [Μ]
το διάγραμμα των τεμνουσών αλλά σε μονάδες
ροπής.

MT
α-α β-β

Σχ. 3.6 Δοκός Δ1 σε άμεση στρέψη και [Τs]


δοκός Δ2 σε έμμεση στρέψη

Συμπερασματικά:
™ Άμεση στρέψη αναπτύσσεται σε φορείς mT
στους οποίους οι ροπές κάμψης των
εγκάρσιων φορέων τους στη θέση του
κόμβου είναι άνισες.
™ Η διαφορά των καμπτικών αυτών ροπών [Τs]
οφείλει για την ισορροπία του κόμβου να εξι- MT
σορροπηθεί με πρόσθετη ροπή η οποία
αποτελεί το στρεπτικό φορτίο του φορέα.

™ Πρακτικά, ένας φορέας υπόκειται σε άμεση [Τs]


στρέψη όταν το στατικό σύστημα των
εγκάρσιων φορέων είναι μονόπλευρος
πρόβολος, ή αμφίπλευρος πρόβολος με Σχ. 3.7 Διαγράμματα στρεπτικών ροπών
άνισα ανοίγματα ή φορτία στα δύο

55
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

4. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ


ΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΓΕΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΤΟΧΩΝ
Oι αντιδράσεις, ή τα εσωτερικά μεγέθη του φορέα προκύπτουν ως αποτέλεσμα
εσωτερικών δυνάμεων. Οι εσωτερικές δυνάμεις προκύπτουν ως οι συνισταμένες τάσεων
του φορέα. Οι τάσεις του φορέα είναι αποτέλεσμα των παραμορφώσεων των διατομών
του. Για τον υπολογισμό των αντιδράσεων ακολουθείται η παρακάτω διαδικασία.
Αναλυτικά η μεθοδολογία υπολογισμού των εσωτερικών μεγεθών και των αντοχών
φορέων από οπλισμένο για κάθε τύπο επιπόνησης δίνεται στην Ενότητα Θ.

4.1 Πρώτο Βήμα: μόνον και θα παραμείνει επίπεδη το διάγραμμα


Παραμορφώσεις-Τάσεις των παραμορφώσεων θεωρείται ευθύγραμμο,
όπως φαίνεται στο Σχ. 1) και 2 στην περίπτωση
Για τον υπολογισμό των εσωτερικών μεγεθών καμπτικής και στρεπτικής επιπόνησης, αντί-
σε μια θέση του φορέα γίνεται εγκάρσια τομή στοιχα.
του φορέα στη θέση αυτή και σημειώνεται η νέα
θέση της τομής μετά την επιβολή των φορτίων. Όπως σχολιάζεται στην Ενότητα Α, κεφ. 3,
στην πρώτη περίπτωση η παραμόρφωση είναι
Οι δύο θέσεις της τομής δίνουν τη μορφή του ορθή [ε] και στη δεύτερη είναι διατμητική [γ].
διαγράμματος παραμορφώσεων του φορέα Όπως φαίνεται στο Σχ. 1 και 2, η παρα-
στην υπόψη θέση. μόρφωση είναι μεγαλύτερη στα ακρότατα
σημεία των διατομών του φορέα και μηδενίζεται
σε κάποια ενδιάμεσα σημεία του. Τα σημεία
Α Γ Γ΄ Γ
αυτά αποτελούν τον ουδέτερο άξονα στην
Α περίπτωση της καμπτικής επιπόνησης και τον
στρεπτικό άξονα στην περίπτωση της στρε-
Δ Δ Δ΄ πτικής επιπόνησης.
Msd B B Β΄΄ ™ Για ομογενείς (αρηγμάτωτους) φορείς υπό
καθαρή κάμψη (δηλ. χωρίς συνύπαρξη
αξονικής δύναμης) ο ουδέτερος άξονας
Msd Msd συμπίπτει με τον κεντροβαρικό άξονα και
για κλειστές διατομές ο στρεπτικός άξονας
[ε] [σ] συμπίπτει με τον κεντροβαρικό άξονα.
Σχ. 4.1 Παραμορφώσεις και τάσεις
για καμπτική επιπόνηση Με βάση τα διαγράμματα των παραμορ-
φώσεων προκύπτουν τα διαγράμματα των τά-
σεων, όρθών [σ] στην περίπτωση της
καμπτικής επιπόνησης και διατμητικών [τ] στην
Γ Γ΄ Γ περίπτωση της στρεπτικής επιπόνησης.
Α
Α΄ Β΄ Η μορφή και οι τιμές των διαγραμμάτων αυτών
Α Β Β αντιστοιχούν στη μορφή και τις τιμές του δια-
Δ Δ γράμματος συμπεριφοράς [σ-ε] και [τ-γ] του
Δ΄ υλικού του φορέα, βλέπε Ενότητα Α.
[γ] [τ] Για μικρές επιπονήσεις και, γιαυτό, μικρές τιμές των
παραμορφώσεων [ε] ή [γ].το διάγραμμα τάσεων
Σχ. 4.2 Παραμορφώσεις και τάσεις θεωρείται γραμμικό, καθώς τα διαγράμματα συμπε-
για στρεπτική επιπόνηση ριφοράς όλων των υλικών στην περιοχή αυτή είναι
γραμμικά.
Με την παραδοχή ότι η διατομή θα στραφεί

56
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

σ
ενώ η συνισταμένη των ροπών ως προς τον
κ.β. άξονα του φορέα αποτελεί την εσωτερική
καμπτική ροπή MR.
ε {ε] [σ] [ε] [σ]
Αν η ακραία τάση τεθεί ίση με την αντοχή f
(α) (β) (γ) (festigkeit) του υλικού του φορέα, το αντίστοιχο
εσωτερικό μέγεθος αποτελεί την αντίστοιχη
Σχ. 4 3 (α) Διάγραμμα συμπεριφοράς [σ-ε] αντοχή ή μέγεθος αστοχίας του φορέα.
του σκυροδέματος,
(β) και (γ) διαγράμματα [ε] και [σ]
καθύψος διατομής καμπτόμενου 4.4 Παράδειγμα Υπολογισμού της ΝR
φορέα Ομογενούς Φορέα
Αν ΑΒΓΔ είναι η θέση τμήματος μήκους Δl του
Για μεγαλύτερες επιπονήσεις και κοντά στη στάθμη φορέα στο Σχ. 5 πριν την επιπόνησή του, η νέα
αστοχίας του υλικού, το διάγραμμα των τάσεων [σ]
του θέση μετά την επιβολή θλιπτικής δύναμης
διαφοροποιείται.
Νs θα είναι η Α´ôΔ.
Για παράδειγμα, σε φορείς από οπλισμένο σκυρό-
δεμα είναι, όπως φαίνεται στο Σχ. 3(γ), καμπύλο, Όλα τα σημεία της εγκάρσιας διατομής ΒΓ θα
καθώς το διάγραμμα συμπεριφοράς [σ-ε] του έχουν μετακινηθεί στη θέση ´ô και θα έχουν
σκυροδέματος είναι, όπως φαίνεται στο Σχ. 3(α), υποστεί ισόποση μετακίνηση κατά Δl. Το διά-
καμπύλο στην περιοχή μεγάλων παραμορφώσεων. γραμμα των παραμορφώσεων και το διάγραμμα
των θλιπτικών τάσεων είναι, λοιπόν, ορθογώνια
καθ΄ ύψος της διατομής.
4.2 Δεύτερο Βήμα: Τιμή και Θέση
Συνισταμένων Δυνάμεων
Α Β΄ Β Δl ε=Δl/l σ=Ν/Α
Ανάλογα με τη μορφή του διαγράμματος των
τάσεων προκύπτει η θέση των συνισταμένων
των τάσεων, οι δυνάμεις Fc και Ft (F: Force,
c: compression, t: tension) στην περίπτωση της Νs NR =σ.Α
καμπτικής επιπόνησης, όπως φαίνεται στο
Σχ. 4.
Δ Γ΄ Γ [ε] [σ]

Fc
Σχ. 4.5 Παραμορφώσεις, τάσεις και
z εσωτερική δύναμη στην περίπτωση
αξονικής επιπόνησης
Ft
[ε] [σ]
Η συνισταμένη των θλιπτικών δυνάμεων απο-
Σχ. 4.4 Διάγραμμα [ε], [σ] και εσωτερικών τελεί την NR.
δυνάμεων F καθύψος διατομής
καμπτόμενου φορέα Είναι: NR = b.h.σc

4.3 Τρίτο Βήμα: Εσωτερικό Μέγεθος και 4.5 Παράδειγμα Υπολογισμού της MR
Αντοχή. ομογενούς φορέα

Η συνισταμένη των δυνάμεων Fc και Ft Αν ΑΒΓΔ είναι η θέση στοιχειώδους τμήματος


αποτελεί την εσωτερική αξονική NR του φορέα, μήκους Δλ ενός φορέα πριν την επιπόνησή του,

57
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

η νέα του θέση μετά την επιβολή καμπτικής μια εφελκυστική δύναμη Ft σ΄ απόσταση μεταξύ
ροπής Μs θα είναι η Α΄Β΄ΓΔ, όπως φαίνεται στο τους z και, ως εκ τούτου την ανάπτυξη μιας
Σχ. 6. εσωτερικής ροπής ΜR = Ft .z.
Το μήκος ΑΒ θα έχει βραχυνθεί κατά Δl2 και το Για (ομογενή) φορέα με ορθογωνική διατομή
είναι:
μήκος ΓΔ θα έχει εφελκυστεί κατά Δl1 (ίνα 1
ορίζεται η εφελκυόμενη). Ft = 0,5b.(h/2).σt z = 2/3.h
MR = 0,5b.(h/2).σt .2/3.h = (b.h2/6). σt = W. σt
Δ ε2.dl r (W η ροπή αντίστασης)
x Δ΄
h

4.6 Παράδειγμα Υπολογισμού της ΝRu


dl και ΜRu Ομογενούς Φορέα
Α΄ Α Β
H αξονική δύναμη αστοχίας του φορέα στο κεφ.
ε1.dl dl
4.4 προκύπτει όταν στην έκφραση της NR
Σχ. 4.6 Ανάπτυξη θλιπτικών και εφελκυστι- αντικατασταθεί η τάση σc με την μέγιστη τιμή
κών παραμορφώσεων ε1 και ε. της fc.
Θα είναι: NRu = b.h.fc
Ο φορέας αναπτύσσει θλιπτική παραμόρφωση
ε2 = Δl/Δx στην ίνα 2 και εφελκυστική παραμόρ- H καμπτική ροπή αστοχίας του φορέα στο κεφ.
4.5 προκύπτει όταν στην έκφραση της MR
φωση ε1=Δl2/Δx στην ίνα 1 με αποτέλεσμα
αντικατασταθεί η τάση σt με την μέγιστη τιμή της
θλιπτική τάση σ2 στην ίνα 2 και εφελκυστική ft.
τάση σ1 στην ίνα 1 και περαιτέρω, όπως
Θα είναι: MR = W. ft
φαίνεται στο Σχ.4, μια θλιπτική δύναμη Fc και

58
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

5. ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΣΤΑΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ

5.1 Παράδειγμα 1

Ζητείται το στατικό σύστημα προκατασκευασμένου στρωτήρα ο οποίος


αναρτάται από γερανό με συρματόσχοινα όπως φαίνεται στο σχήμα.

Εντοπισμός Στατικού Συστήματος

Α Β Γ

Α: Απομόνωση στρωτήρα από τα συρματόσχοινα


Β: Απομόνωση στρωτήρα από τον εαυτό του
Γ: Στατικό σύστημα

5.2 Παράδειγμα 2

Ζητείται το στατικό σύστημα προκατασκευασμένου στρωτήρα στον οποίο


στηρίζονται οι ράγες αμαξοστοιχίας, όπως φαίνεται στο σχήμα.

Εντοπισμός Στατικού Συστήματος

Α Β Γ Δ

Α: Απομόνωση στρωτήρα από τις ρόδες της αμαξοστοιχίας.


Β: Απομόνωση στρωτήρα από το έδαφος.
Γ: Απομόνωση στρωτήρα από τον εαυτό του. Δεν προστίθεται στο φορτίο του στρωτήρα το
ίδιο βάρος του, γιατί, όπως φαίνεται στο σχήμα, αναιρείται από τις ίσες και αντίθετες
τάσεις του εδάφους που αναπτύσσονται.
Δ: Στατικό σύστημα – Ο φορέας, αν στραφεί 180ο, είναι αμφιπροέχοντας με ομοιόμορφο
φορτίο (το οποίο αποτελεί η τάση του εδάφους. Η τιμή της προκύπτει από την
ισορροπία του φορέα κατά y).

59
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

5.3 Παράδειγμα 3

Ζητούνται τα στατικά συστήματα δοκών και πλακών των στεγάστρων Α, Β και Γ στο σχήμα.
Διαστάσεις υποστυλωμάτων: 40/40 cm.

ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ Α ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ Β ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ Γ

1 1 1

3,0 Π1 4,0
3,0 Π1
20 4,0
20 Π1
20
Δ1 30/60
2 Δ1 30/60 Δ1 30/60 2 Δ1 30/60
30/6025/50 30/6025/50
2,0
Π2
3,,0 Π1 3,0 Π1
20
20 20 2,0

6,6
3,15 6,6
3,15

1 1 1

Εντοπισμός Στατικού Συστήματος

Στέγαστρο Α Στέγαστρο Β Στέγαστρο Γ

Π1 Π2 Π1 Π2 Π1 Π2

Τομή 1-1 κατά μήκος του ανοίγματος των πλακών (κάθετα στις στηρίξεις τους):

Στατικό Σύστημα Πλακών

Δ1 Δ2 Δ1 Δ1

Τομή 2-2 κατά μήκος των δοκών Δ1-Δ2

Στατικό Σύστημα Δοκών

60
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

5.4 Αριθμητικό Παράδειγμα Στατικής Επίλυσης

Ζητείται η στατική επίλυση του φορέα στο σχήμα.

Gd=100 kN MT=20 kNm Gd=50 kN


Gd=50 kN/m

2,0 5,0 2,0

• Στατική Επίλυση

Καμπτικές Ροπές Msd

MA = 100.2,0 + 50.2,02 /2 = 300 kNm

MB = 50.2,0 + 50.2,02 /2 = 200 kNm

MAB = 50 x 8,02/8 - (300 +200 )/2 = 150 kNm

Τ;eμνουσες Vsd

VΑαρ.= 100+50.2,0 = 200 kN

VAδεξ.= 0,5.50.8,0 +(300-200)/8,0 = 212,5 kN

VBαρ. = 0,5.50.8,0 +(200-300)/8,0 = 187,5 kN

VBδεξ.= 50 +50.2,0 = 150 kN

Μεγιστη ροπη στο ανοιγμα στη θεση μηδενισμου της τεμνουσας σ αποσταση: x = 212,5/50 = 4,25m

=>

max MAB = (100 +200 )/2 . 2,0 + 212,5 .4,25/2 =152,5 kNm

Στρεπτικές Ροπές Τsd

ΤΑ =ΤΒ = 20/2 =10 kNm

61
MΕΡΟΣ Ι Β. Διακριση Επιπονήσεων,Υπολογισμός Δράσεων και Αντοχών

• Διαγράμματα Στατικών Μεγεθών

Gd=100 kN MT=20 kNm Gd=50 kN


Gd=50 kN/m

2,0 5,0 2,0

300 200

[M]
300
200
100

50
242 150
[V]
10

10 [T]

62
MEΡΟΣ ΙΙ

ΜΕΡΟΣ ΙΙ

ΒΗΜΑΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΑΠΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ

63
Ενότητα Γ

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ


ΦΕΡΟΝΤΑ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

64
MEΡΟΣ ΙΙ Διαμόρφωση και Αποτύπωση Φέροντα Οργανισμού

1. ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΦΟΡΤΙΩΝ


ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΕ ΦΟΡΕΙΣ
Λόγω της µονολιθικής φύσης του, ο φέροντας οργανισµός αποτελεί ένα συνεχές όλο.
Φόρτιση ή αστοχία σε οποιαδηποτε θέση του γίνεται αισθητή στο σύνολο του φέροντα
οργανισµού και του οργανισµού πληρώσεως. Η µεταβίβαση της επιπόνησης από µέλος
σε µέλος γίνεται µέσω των µετακινήσεων, στροφών και µετατοπίσεων, στις θέσεις
συνάντησης των επί µέρους µελών του φέροντα οργανισµού, στους κόµβους του.
Κατ΄αυτόν τον τρόπο, τα µέλη του Φ.Ο. επιπονούνται άµεσα από τα φορτία που
ασκούνται σ΄αυτά και έµµεσα από τις µετακινήσεις στα άκρα τους, στη θέση των κόµβων,
που προκαλούνται από την άσκηση των φορτίων σε γειτονικά µέλη. Ο µηχανισµός
ανάληψης του φορτίου από τα επί µέρους µέλη διαφοροποιείται ανάλογα µε την
διεύθυνση των ασκούµενων φορτίων, όπως εντοπίζεται παρακάτω.

1.1 Περίπτωση Κατακόρυφων Φορτίων Οι στροφές αυτές είναι, όπως φαίνεται στο Σχ.
1(α), έντονες στα οριζόντια µέλη που είναι
Στην περίπτωση κατακόρυφης φόρτισης, τα γειτονικά και στην ίδια στάθµη µε το
φορτία τα φέρουν άµεσα οι πλάκες (κάθετα φορτιζόµενο οριζόντιο µέλος, ενώ ατονούν στα
προς το µέσον επίπεδό τους) οι οποίες τα κατακόρυφα µέλη και στα οριζόντια µέλη σ΄
µεταφέρουν στις δοκούς. Οι δοκοί τα µετα- άλλες στάθµες του φέροντα οργανισµού, µε τον
φέρουν στα υποστυλώµατα και τα υποστυ- ίδιο τρόπο που η διατάραξη από τη ρίψη ενός
λώµατα τα µεταφέρουν στο έδαφος. λίθου στη θάλασσα φθίνει µε την απόσταση
από το σηµείο της πτώσης.

To τµήµα ΑΒ του φέροντα οργανισµού


Q2
εντείνεται άµεσα λόγω του φορτίου του και
Γ ∆ Q1 έµµεσα λόγω των στροφών των ακραίων
διατοµών του στη θέση Α και Β που είναι
A Β
αποτέλεσµα του φορτίου του στο τµήµα Γ∆.
Q1 Θεωρώντας αµελητέα την έµµεση ένταση ενός
(α) φορέα την οφειλόµενη σε επιπόνηση στις άλλες
στάθµες της κατασκευής, η άσκηση κατακό-
Q1 ρυφων φορτίων σε µια στάθµη θεωρείται ότι δεν
εντείνει τα οριζόντια µέλη στις άλλες στάθµες
και, γι΄αυτό, τα οριζόντια µέλη σχεδιάζονται,
(β) όπως φαίνεται στο Σχ. 1(β), µόνον για τα δικά
τους φορτία ως συνεχείς φορείς.

Θεωρώντας αµελητέες και τις στροφές στα


κατάκόρυφα µέλη, τα µέλη αυτά θεωρούνται
Σχ. 1.1 Περίπτωση κατακόρυφων φορτίων αµφίπακτα επιπονούµενα µε τις αντιδράσεις
(α) Εικόνα παραµόρφωσης των οριζόντιων γραµµικών µελών.
(β) Απλοποίηση Φ.Ο.
Αµελώντας, λοιπόν, την ασήµαντου µεγέθους
ένταση που προκύπτει στα οριζόντια στοιχεία
σε µια στάθµη του φέροντα οργανισµού από
Στην περίπτωση αυτή η µετάθεση των κόµβων φόρτιση σε ανώτερη ή κατώτερη στάθµη, ο
θεωρείται αµελητέα και ηµεταφορά των φορτίων φέροντας οργανισµός ισοδυναµείται µε σύστηµα
από µέλος σε µέλος επιτελείται, κυρίως. µέσω ανεξάρτητων οριζόντιων συνεχών φορέων που
στροφών στις θέσεις των κόµβων. φορτίζονται µόνο µε τα άµεσα φορτία που
επιβάλλονται σ΄ αυτούς.

65
MEΡΟΣ ΙΙ Διαμόρφωση και Αποτύπωση Φέροντα Οργανισμού

1.2 Περίπτωση Πλευρικών Φορτίων (Σεισµός 1.3 Η ∆ιαφραγµατική Λειτουργία των Πλακών
και Άνεµος) Οι πλάκες στην περίπτωση της πλευρικής
Στην περίπτωση των πλευρικών φορτίων, όπως φόρτισης, αν φέρουν περιµετρικά δοκούς και
στην περίπτωση σεισµικού φορτίου ή φορτίου δεν έχουν σηµαντικά ανοίγµατα, δρουν ως
ανέµου, η ανάληψη των φορτίων γίνεται, όπως διαφράγµατα: απλά µετατοπίζονται, χωρίς να
φαίνεται στο Σχ. 2, από τις πλάκες (στάθµες καµπυλώνονται (χωρίς καµπτικό βέλος).
συγκέντρωσης µάζας) κατά τη διεύθυνση του Αν έχουν σηµαντικά ανοίγµατα δρούν ως
µέσου επιπέδου τους και απ΄αυτές καµπτόµενες (υψίκορµες) δοκοί (µε πλάτος το
µεταφέρονται στα κατακόρυφα στοιχεία (τοιχώ- πάχος τους και ύψος τη διάσταση την
µατα ή πλαίσια) και στη συνέχεια στο έδαφος. παράλληλη προς το πλευρικό φορτίο.

1.4 Η ∆ιασύνδεση των ∆ύο Οργανισµών


Στην περίπτωση των πλευρικών φορτίων
µετέχει στην ανάληψη του φορτίου και ο
οργανισµός πληρώσεως, καθώς κατά κανόνα
είναι σ΄ επαφή µε το πλαίσιο του φέροντα
οργανισµού. Η ανάληψη αυτή είναι τόσο πιο
µεγάλη, όσο πιο παραµορφώσιµο είναι το
( πλαίσιο του φέροντα οργανισµού και πιο
α)
δύσκαµπτη η τοιχοποιϊα, καθώς, όπως
αναφέρθηκε στην ενότητα Α, κεφ. 2, η ένταση
είναι αποτέλεσµα παρεµποδι-ζόµενης
παραµόρφωσης.

Επειδή, όµως, οι τοιχοποιϊες, αυξάνοντας τη


δυσκαµψία της κατασκευής, µειώνουν τη
θεµελιώδη ιδιοπερίοδό της και αυξάνουν το
(β) σεισµικό φορτίο, η παραπάνω ευνοϊκή επιρροή
τους αίρεται σε µεγάλο βαθµό και, συνήθως,
αµελείται.
Σχ. 1.2 Περίπτωση πλευρικών φορτίων
(α) Μηχανισµός µεταφοράς 1.5 Περίπτωση Φορέων Μεγάλου Μήκους
(β) Εικόνα παραµόρφωσης
Στην περίπτωση φορέων µε µεγάλο άνοιγµα,
Οι πλάκες, οι οποίες στην περίπτωση αυτή επειδή το µέγεθος των στροφών στα άκρα τους
δρούν ως δίσκοι, υπό την δράση των είναι µεγάλο (αφού το βέλος τους είναι µεγάλο),
πλευρικών φορτίων µετατοπίζονται οριζοντίως ο φέροντας οργανισµός οφείλει να σχεδιαστεί
αναγκάζοντας σε µετατόπιση και τα κατακό- ως πλαίσιο, όπως φαίνεται στο Σχ. 3, και στην
ρυφα στοιχεία µε τα οποία είναι συνδεδεµένες. περίπτωση των κατακόρυφων φορτίων, καθώς
δεν είναι αµελητέα η έµµεση επιπόνηση στα
Η µετατόπιση των πλακών είναι διαφορετική σε
οριζόντια και κατακόρυφα µέλη.
διαδοχικές στάθµες και, γι αυτό, τα κατακόρυφα
µέλη υπόκεινται σε διαφορετικές µετατοπίσεις
στα άκρα τους και εντείνονται. Μαµφιερειστης
ΜΑ ΜΒ
Στην περίπτωση των πλευρικών φορτίων,
λοιπόν, δεν είναι δυνατή η ανεξάρτητη ανάλυση
ΜΑΒ
για κάθε στάθµη του φέροντα οργανισµού,
[Μ]
καθώς, όπως φαίνεται στο Σχ. 2, επιπονούνται
άµεσα τα µέλη σ΄όλες τις στάθµες του φέροντα
οργανισµού.
Ο φέροντας οργανισµός οφείλει να σχεδιαστεί Σχ. 1.3 Σχεδιασµός πλαισίου για φορείς
ενιαίος ως χωρικό πλαίσιο. µεγάλου ανοίγµατος

66
MEΡΟΣ ΙΙ Διαμόρφωση και Αποτύπωση Φέροντα Οργανισμού

2. ∆ΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ


ΦΕΡΟΝΤΑ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
Η διαµόρφωση του φέροντα οργανισµού, η οποία, όπως εντοπίστηκε στο κεφάλαιο 7,
µπορεί να είναι καθοριστική για την ασφάλεια της κατασκευής, δεν προκύπτει από
υπολογισµούς. Ορθοί υπολογισµοί των επί µέρους µελών της κατασκευής έχουν νόηµα
µόνον στην περίπτωση ορθολογικής διαµόρφωσης του φέροντα οργανισµού.
Κάθε κατασκευή είναι µοναδική ως προς κάποια αρχιτεκτονικά και λειτουργικά
χαρακτηριστικά της και η διαµόρφωση του φέροντα οργανισµού της δεν µπορεί να
τυποποιηθεί, ούτε να προκύψει από υπολογισµούς. Απαιτείται κατανόηση του
µηχανισµού ανάληψης και κατανοµής των φορτίων στο σύνολο της κατασκευής.
Αποδεκτές είναι όλες οι λύσεις που είναι συµβατές µε τον τύπο επιπόνησης της
κατασκευής. Η βέλτιστη λύση, όµως, απαιτεί δηµιουργική σύλληψη.

2.1 Αποτύπωση Φέροντα Οργανισµού Τα ορθογώνια στο Σχήµα δείχνουν τη θέση και
τη µορφή των κατακόρυφων στοιχείων, διπλή
Η διάταξη του φέροντα οργανισµού αποτυπώ- παράλληλη γραµµή δείχνει τη θέση των δοκών,
νεται στα κατασκευαστικά σχέδια της κατα- ενώ µονή γραµµή δείχνει την άκρη πλάκας που
σκευής και αποτελεί το πρώτο βήµα του δεν καταλήγει σε δοκό, το ελεύθερο άκρον της.
σχεδιασµού της.
Οι αντεστραµένες δοκοί είναι δοκοί που δεν
Βασικό σχέδιο αποτελεί η κάτοψη του φέροντα κρέµονται από την πλάκα, αλλά, όπως φαίνεται
οργανισµού στις στάθµες των ορόφων του, στο Σχ. 2, εξέχουν πάνω απ΄αυτήν.
γνωστή ως ξυλότυπος. Υιοθετούνται όταν προκύπτουν λειτουργικά ή
Προκύπτει τέµνοντας οριζόντια τον φέροντα αισθητικά προβλήµατα από την κρέµαση των
οργανισµό σε ύψος 1,5 m περίπου από το (κανονικών) δοκών, π.χ. όταν στη θέση της
δάπεδο του ορόφου στον οποίο αντιστοιχεί ο δοκού κινείται γερανογέφυρα και απαιτείται
ξυλότυπος. µεγάλο ελεύθερο ύψος, ή όταν η θέση της δοκού
προκύπτει στο µέσον της οροφής ενός δωµα-
Στο Σχ. 2 δίνεται ο ξυλότυπος κτίσµατος µε
τίου.
κάτοψη οργανισµού πληρώσεως που φαίνεται
Όπως αναπτύσσεται στην ενότητα Ε, δεν
στο Σχ. 1.
προκύπτει διαφοροποίηση στο σχεδιασµό των
Στον ξυλότυπο αποτυπώνονται µε ευθεία δοκών αυτών (ο σχεδιασµός διαφοροποιείται
γραµµή οι ακµές των στοιχείων που φαίνονται µόνον στην περίπτωση υψίκορµων δοκών).
από κάτω, όπως φαίνεται στο Σχ. 1(β) και µε
διακεκοµένη οι ακµές των στοιχείων που δεν
φαίνονται, όπως οι ακµές ανεστραµµένων Κ1 Κ2 Κ3 Κ4
δοκών και φυτευτών υποστυλωµάτων, όπως
φαίνεται στο Σχ. 3,4 και 5.
∆1 ∆2 ∆3
Π2

Κ8 Κ7 Κ6 Κ5
Π1
Π3

Κ9 Κ10 Κ11 Κ12

Σ χ. 2.2 Κάτοψη φέροντα οργανισµού


Σχ. 2.1 Κάτοψη οργανισµού πληρώσεως κτίσµατος µε οργανισµό
πληρώσεως αυτόν στο Σχ. 1.

67
MEΡΟΣ ΙΙ Διαμόρφωση και Αποτύπωση Φέροντα Οργανισμού

Φυτευτά είναι τα υποστυλώµατα τα οποία δεν και απ΄αυτές προκύπτουν οι θέσεις και τα
φθάνουν µέχρι το έδαφος, αλλά, όπως φαίνεται ανοίγµατα των δοκών, τα οποία είναι ίσα µε την
στο Σχ. 3, διακόπτονται σε κάποια στάθµη, απόσταση των υποστυλωµάτων.
(φυτεύονται εκεί αντί στο έδαφος) π.χ. στον
πρώτο όροφο πολυκατοικίας, για να µην Τοποθετείται ένα υποστύλωµα σε κάθε γωνία
προκύπτουν προβλήµατα στο κινηµατο-θέατρο του φέροντα οργανισµού και ανάλογα µε την
του ισογείου. απόσταση των γωνιακών υποστυλωµάτων
παρεµβάλλονται ενδιάµεσα ένα ή περισσότερα
πρόσθετα υποστυλώµατα έτσι ώστε οι απο-
στάσεις των διαδοχικών υποστυλωµά-των να
είναι µικρότερες από 7 έως 9 m (για συνήθη
α φορτία), όπως φαίνεται στο Σχ. 4.
Οι αποστάσεις µπορούν να επεκταθούν µέχρι
α α-α 15 m, αλλά στην περίπτωση αυτή οι δοκοί,
λόγω του µεγάλου ανοίγµατός τους πρέπει,
όπως εντοπίστηκε στο κεφάλαιο 16, να
Σχ. 2.3 Αντεστραµµένη δοκός σχεδιαστούν ως ζυγώµατα πλαισίων. Βλ. Σχ.
16.4.
Η λύση αυτή του φέροντα οργανισµού είναι
αποδεκτή προκειµένου για κατακόρυφη
φόρτιση, αλλά στην περίπτωση σεισµικών
φορτίων είναι προφανώς ακατάλληλη.
Κ1 Φ1 Κ4

Κ2 Φ2 Κ5
ΦΥ Φ
α α
Κ3 Φ3 Κ6
α-α

Σχ. 2.5 Κάτοψη φέροντα οργανισµού


Σχ.2.4 Τοµή φέροντα οργανισµού µε µε φυτευτό υποστύλωµα
φυτευτό υποστύλωµα Φ
Αν για λειτουργικούς λόγους δεν µπορούν να
Μολονότι η λύση αυτή είναι εντελώς ανορθο- τοποθετηθούν ενδιάµεσα υποστυλώµατα και το
λογική και αντιβαίνει, όπως σχολιάστηκε στο άνοιγµα των δοκών προκύπτει πολύ µεγάλο,
κεφάλαιο 7, την κοινή (φυσική) λογική, στο όπως στην περίπτωση βιοµηχανικών χώρων,
παρελθόν ήταν αρκετά διαδεδοµένη. πρέπει να αναζητηθεί λύση µε άλλο υλικό, π.χ.
Τα τελευταία χρόνια εγκαταλείπεται κατόπιν σιδερένια κατασκευή.
αποτελεσµάτων ειδικών ερευνών.
Ετέθησαν ειδικές απαγορευτικές διατάξεις στους Μέχρι σήµερα στις περιπτώσεις αυτές υιο-
αντισει-σµικούς κανονισµούς. θετείτο, όπως αναφέρθηκε στο κεφάλαιο 3, η
λύση του προεντεταµένου σκυροδέµατος, η
οποία, όµως, όπως αιτιολογείται στην ενότητα
2.2 ∆ιατάξεις για Κατακόρυφη Φόρτιση
του προεντεταµένου σκυροδέµατος, εγκατα-
Η διαµόρφωση του φέροντα οργανισµού για την λείπεται.
ανάληψη των κατακόρυφων φορτίων είναι
σχετικά ευχερής, καθώς η κατασκευή δεν
2.3 Αντισεισµικές ∆ιατάξεις
υπόκειται σε δυνάµεις ανατροπής.
Με βάση τα αρχιτεκτονικά σχέδια επιλέγονται οι Η διαµόρφωση του φέροντα οργανισµού για την
θέσεις των υποστυλωµάτων (συνήθως στις ανάληψη και πλευρικών (σεισµικών) φορτίων
γραµµές των τοιχοποιιών ώστε να µην παρε- δεν είναι το ίδιο ευχερής, όπως στην προη-
µποδίζεται η χρήση και η αισθητική του κτιρίου) γούµενη περίπτωση.

68
MEΡΟΣ ΙΙ Διαμόρφωση και Αποτύπωση Φέροντα Οργανισμού

Κατ΄ αρχήν, πρέπει η κατασκευή να εξασφα-  ∆ιάταξη τοιχωµάτων κατακόρυφων


λιστεί ότι δεν θα ανατραπεί, όπως στην επιµήκων στοιχείων τα οποία µεταφέρουν τα
περίπτωση της διαµόρφωσης (α) στο Σχ. 5, και σεισµικά φορτία στο έδαφος δρώντας ως
ότι δεν θα ολισθήσει το ένα τµήµα της ως πρός πρόβολοι δοκοί πακτωµένοι στο έδαφος.
το άλλο, όπως στην περίπτωση της
διαµόρφωσης (β).
 Μικτή διάταξη πλαισίων και τοιχωµάτων.
Ιδανική διαµόρφωση αποτελεί η πυραµοειδής Αποτελεί τη συνηθέστερη διάταξη.
διαµόρφωση (δ) στο Σχ.6 µίµηση των φυσικών
σχηµατισµών του εδάφους (βουνών).
Ανάλογα µε τη χρήση της κατασκευής
υιοθετείται εύκαµπτη ή δύσκαµπτη διάταξη µε
βάση τα κριτήρια που αναφέρονται στην
ενότητα του αντισεισµικού σχεδιασµού και
προκύπτουν τρείς βασικοί τύποι διατάξεων:

(α)

(α) (β)

(β)

(γ) (δ)

Σχ. 2.6 (α) και (β) µη αποδεκτές,


(γ) και (δ) αποδεκτές καθύψος (γ)
διαµορφώσεις του Φ.Ο.

Σχ. 2.7 Τύποι αντισεισµικής διάταξης


 ∆ιάταξη δύσκαµπτων πλαισίων, (α) δύσκαµπτα πλαίσια
υποστυλωµάτων και δοκών, όπως φαίνεται (β) τοιχώµατα και
στο Σχ. 6(α), σχεδιαζόµενων ως ενιαίος (γ) µικτή διάταξη.
φορέας.

69
MEΡΟΣ ΙΙ Διαμόρφωση και Αποτύπωση Φέροντα Οργανισμού

3. ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΣΧΕ∆ΙΑ

Τα κατασκευαστικά σχέδια αποτελούν τη γραφική παράσταση της µελέτης.


Για την επικοινωνία µε τη µελέτη χρησιµοποιείται κοινή σήµανση των επί µέρους στοιχείων.
Για την επικοινωνία των σχεδίων µεταξύ τους ακολουθείται αρίθµηση και ενδεικτικοί τίτλοι.
Για την επικοινωνία µελετητή και κατασκευαστή ακολουθείται κώδικας παρουσίασης των
πληροφοριών (συµβάσεις).

3.1 Ξυλότυπος Στην κάτω δεξιά γωνία του τίτλου αναφέρεται ο


αριθµός του σχεδίου.
Βασικό σχέδιο αποτελεί η κάτοψη του φέροντα
οργανισµού σε διάφορες στάθµες του, ορόφους
του, γνωστή ως ξυλότυπος.
K2 (30/30) K3 (30/30)
Σχεδιάζεται συνήθως υπό κλίµακα 1:50. 4Φ16 4Φ16

Σ΄ αυτόν φαίνεται η γενική διάταξη του φέροντα


οργανισµού και οι γενικές πληροφορίες για την
κατασκευή του, όπως φαίνεται στο Σχ.1. Φ8/16

Σηµειώνονται επίσης παραποµπές στα υπόλοι-


πα σχέδια στα οποία δίνονται ειδικότερες Φ8/16
πληροφορίες κατασκευής.
K1 (30/30) K4 (30/30)
Ο ξυλοτυπος δίνει πληροφορίες για: 4Φ16 4Φ16

 Τις θέσεις και τις γεωµετρικές διαστάσεις Φ8/8


κάθε στοιχείου (καλούπωµα).
C20/25 S500s
 Τις θέσεις, τη διαµόρφωση και την ποσότητα Συνδετήρες δοκών:
Φ8?15
οπλισµού κάθε στοιχείου (σιδέρωµα). Συνδετήρες υπο/των:
Φ8/10
 Την ποιότητα των υλικών κατασκευής
σκυροδέµατος και χάλυβα. .........
.........
 Στοιχεία από τη µελέτη που χρήζουν ....2
επαλήθευσης κατά την κατασκευή, όπως η
τάση του εδάφους.
Σχ. 3.1 Ξυλότυπος
 πληροφορίες για κατασκευαστικές
ιδιαιτερότητες (διάφορες φάσεις κατασκευής 3.2 Σήµανση για Επικοινωνία
κλπ).
Μελέτης-Ξυλοτύπου
Στην κάτω δεξιά γωνία του σχεδίου σε µέγεθος
περίπου Α4 προσαρµόζεται ο τίτλος του έργου Για την επικοινωνία µελέτης και κατασκευ-
στον οποίο δίνονται πληροφορίες για το έργο αστικών σχεδίων υιοθετούνται οι παρακάτω
στο οποίο αναφέρεται το σχέδιο, τη στάθµη του συµβολισµοί των δοµικών στοιχείων:
Φ.Ο. που αποτυπώνεται σ΄αυτό, τους υπεύ-  Για το είδος του στοιχείου
θυνους για τη µελέτη και την κατασκευή, π.χ.
Π: Πλάκες ∆: ∆οκοί Κ: Υποστυλώµατα
ΟΙΚΟ∆ΟΜΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Τ: Τοιχία
 Για τον εντοπισµό των στοιχείων
ΞΥΛΟΤΥΠΟΣ 1ου ΟΡΟΦΟΥ
Αρίθµηση µε κάποια τάξη π.χ Κ1 Κ2 Κ3, ∆1, ∆2,
∆3,…. όπως φαίνεται στο Σχ. 2(α).
Για εκτεταµένη κάτοψη µε κανονική διάταξη των
Μελετητής Σχεδιαστής κατακόρυφων στοιχείων, προτιµάται σήµανση
Α-ς Β-ς αρ. µε κανναβο, όπως φαίνεται στο Σχ. 2(β). Το
2

70
MEΡΟΣ ΙΙ Διαμόρφωση και Αποτύπωση Φέροντα Οργανισμού

υποστύλωµα Κ1 ορίζεται ως 1,Α , η δοκός ∆1 Η τοποθέτηση, για παράδειγµα των πλακών


ορίζεται ως Α,1-2 η δοκός ∆3 ως Α-Β,2 κ.λ.π. αγκύρωσης που φαίνονται στο Σχ. 3, µε βάση
τις αποστάσεις από κέντρο σε κέντρο των
πλακών, δεν είναι δυνατή, καθώς δεν είναι
3.3 Σήµανση για Επικοινωνία Μελετητή και δυνατή η σήµανση στο καλούπι των
Κατασκευαστή αποστάσεων αυτών. Κατασκευαστικές είναι οι
Για την επικοινωνία µελετητή και κατασκευαστή αποστάσεις από ακµή σε ακµή των πλακών ή
υιοθετείται καθορισµένος τρόπος αναγραφής για µεγαλύτερη ακρίβεια, όπως φαίνεται στο Σχ.
των διαστάσεων και του οπλισµού των δοµικών 3(γ).
στοιχείων ως εξής:

Κ1 Κ2 Κ3 Κ4
∆1 ∆2 ∆3

Π1 Π2 Π3
(α) (β) (γ)

Σχ. 3.3 Αναγραφή διαστάσεων (α) λάθος, (β)


ορθή, (γ) ορθότερη
1 2 3 4
Για τον οπλισµό: Για τους οπλισµούς δοκών
Α
και υποστυλωµάτων αναγράφεται απλά η
ποσότητά τους, π.χ. 4Φ16, δίπλα στο αντίστοιχο
στοιχείο. Η ποιότητά τους, π.χ. S500, ανα-
γράφεται µαζί µε την ποιότητα του σκυρο-
δέµατος σε εµφανές σηµείο του σχεδίου εκτός
της κάτοψης του ξυλοτύπου, όπως φαίνεται στο
Σχ. 1.
Β
Οι οπλισµοί πλακών και πέδιλων δεν
αναγράφονται µόνον, αλλά σχεδιάζεται και η
Σχ, 3.2 Σήµανση (α) αριθµητικά µορφή τους κατακλείνοντας, όπως σχολιάζεται
(β) µε κάνναβο αναλυτικά στην ενότητα Ε, τον οπλισµό δύο
κάθετων τοµών τους, ως εξής:
Για τις διαστάσεις: Οι διαστάσεις µηκών  Οπλισµοί σε επίπεδο παράλληλο προς τη
παράλληλων προς τον τίτλο του σχεδίου γραµµή ανάγνωσης των τίτλων κατακλίνονται
γράφονται από αριστερά προς τα δεξιά και στρεφόµενοι κατά 90ο προς τα πάνω.
µηκών κάθετων προς τον τίτλο από κάτω προς  Οπλισµοί σε επίπεδο κάθετο στη γραµµή
τα πάνω, όπως φαίνεται στο Σχ. 1. ανάγνωσης των τίτλων κατακλίνονται
Οι διαστάσεις που σηµειώνονται είναι οι στρεφόµενοι κατά 90ο προς τα αριστερά.
κατασκευαστικές, δηλ. διαστάσεις µε βάση τις
οποίες άµεσα χωρίς άλλη επεξεργασία, χωρίς
προσθαφαιρέσεις, µπορούν να µετρηθούν για
να κοπούν είτε τοποθετηθούν σανίδες, ράβδοι (α)
οπλισµού, κ.λ.π. άνω

Εν γένει, οι διαστάσεις αυτές είναι διαφορετικές


από τις διαστάσεις που αναγράφονται στο
τεύχος της µελέτης, οι οποίες αναφέρονται (β)
συνήθως σε αποστάσεις από κέντρα βάρους
οπλισµού κ.λ.π (καθώς εκεί ασκούνται οι
δυνάµεις που υπεισέρχονται στο σχεδιασµό των Σχ. 3.4 Κατάκλιση ράβδων (α) τοµή,
στοιχείων). (β) κατάκλιση σε κάτοψη

71
MEΡΟΣ ΙΙ Διαμόρφωση και Αποτύπωση Φέροντα Οργανισμού

α 2Φ12

Προϋπόθεση για την τήρηση των συµβάσεων


αυτών είναι η σχεδίαση και η ανάγνωση του Φ8/20
ξυλοτυπου να γίνεται µε το σχεδιαστή και τον α
αναγνώστη σε ορθή γωνία µε τη γραµµή των α-α 4Φ16
τίτλων.
Άρα κατά την ανάγνωση των σχεδίων επάνω Σχ. 3.5 Κατά µήκος και εγκάρσια τοµή δοκού
είναι το τµήµα της ράβδου που είναι πιο πάνω
(σε οριζόντια τοµή) και πιο αριστερά (σε κάθετη Πρόσθετα σχέδια Τον ξυλότυπο συνοδεύουν
τοµή), όπως φαίνεται στο Σχ.4.
διαµήκεις και εγκάρσιες τοµές χαρακτηριστικών
Σε περίπτωση που οι επάνω ράβδοι παρα- στοιχείων σε κλίµακα συνήθως 1:10, χαρα-
µένουν ευθύγραµµες αναγράφεται η λέξη άνω, κτηριστικές λεπτοµέρειες σε κλίµακα 1:5, καθώς
όπως φαίνεται στο Σχ. 4 αφού η θέση τους δεν και αναπτύγµατα των οπλισµών, τα οποία
υποδεικνύεται από την κατάκλισή τους. σχολιάζονται αναλυτικά στις ενότητες σχεδια-
σµού πλακών και δοκών.

72
Ενότητα Δ1

ΥΛΙΚΑ,ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΦΟΡΕΩΝ ΑΝΑΓΩΓΗ


ΠΛΑΚΩΝ ΣΕ ΓΡAΜΜΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ

73
1. ΣΥΜΟΛΙΣΜΟΙ-ΣΥΜΒΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Παρατίθενται οι βασικοί συμβολισμοί και η ονοματολογία των μεγεθών που υπεισέρχονται στο
σχεδιασμό των κατασκευών από σκυρόδεμα, όπως προδιαγράφονται στον ισχύοντα κανονισμό ΕΚΟΣ
ή ΕΚΩΣ ( Ελληνικός Κανονισμός Οπλισμένου Σκυροδέματος).

1.1 Ονοματολογία-Συμβολισμοί χαρακτηριστική τιμη της (συμβατικής) αντοχής


τους fsk, fck σε μονάδες MΡa.
c (concrete, compression ) σκυρόδεμα, θλίψη
s (steel, sustained ) χάλυβας, δράση Έχουν τυποποιηθεί οι παρακάτω κατηγορίες
t (tension, tief), εφελκυσμός, βάθος (πάχος) υλικών:
b ( breit ) πλάτος ΧΑΛΥΒΑΣ: S400, S500 (χάλυβες με νευρώσεις)
h ( height ) ύψος και S220 (λείοι χάλυβες, επιτρέπoνται μόνον για
A ( area ) εμβαδόν συνδετήρες).
w (web) κορμός, (συνδετήρας), άνοιγμα ρωγμών Στις παληές μελέτες υπάρχουν οι κατηγορίες: St I
l (length, longitudinal) μήκος, διαμήκης (αντίστοιχη του S220) και St III (αντίστοιχη του
R (reaction) αντίδραση [μέγεθος αντοχής υλικών] S400.
d (depth, design) στατικό ύψος, τιμή σχεδιασμού
x βάθος θλιβόμενης ζώνης ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ: C12/15 (για άοπλα στοιχεία)
z μοχλοβραχίονας εσωτερικών δυνάμεων C16/20
ε παραμόρφωση [ανηγμένη μεταβολή μήκους] C20/25 C25/30 C30/35 C35/40 C40/45, κ.λ.π
σ τάση Ο πρώτος αριθμός αναφέρεται στη συμβατική
F (festigkeit) αντοχή [οριακή τάση] αντοχή (28 ημερών) κυλινδρικού δοκιμίου (με
y (yield) διαρροή [αφορά στο χάλυβα] διάμετρο 15 cm και ύψος 30 cm) και ο δεύτερος
F ( force) δύναμη στην αντοχή κυβικού δοκιμίου με ακμή 15 cm.
M (moment) καμπτική ροπή
V (vertical) τέμνουσα δύναμη Στις παληές μελέτες υπάρχουν οι κατηγορίες
N (normal) αξονική δύναμη Β160, Β225 Β300 Β350 κλπ (Η τιμη της
T (torsion ) στρεπτική ροπή αντοχής ειναι σε kp/cm2). Ανάγονται στις
μ ανηγμένη ροπή σύγχρονες κατηγορίες αφαιρώντας από την
ν ανηγμένη ξονική
A
s2 αντοχή τους 50 kp/cm2 και διαιρώντας για 10 (για
ω ανηγμένο αναγωγή των μονάδων).
ποσοστό οπλισμού Π.χ. το Β300 αντιστοιχεί σε (300-50)/10 => C25
g,G μόνιμα φορτία h d Asw

q,Q κινητά φορτία


1.3 Τιμές Μεγεθών
c: επικάλυψη
d1 c ¾ Χαρακτηριστικές τιμές φορτίων: οι (οριακές)
Παραδείγματα A s1
τιμές των φορτίων όπως μετρούνται κατά τη
σύνθετου b
χρήση της κατασκευής μετά από στατιστική
συμβολισμού: επεξεργασία. Συμβολίζονται με τον δείκτη k.
fcd : τιμή σχεδιασμού της αντοχής του ¾ Χαρακτηριστικές τιμές αντοχών: οι τάσεις
σκυροδέματος θραύσεως των συμβατικών δοκιμίων μετά
σsd : υπολογιστική τιμή της τάσης του χάλυβα από στατιστική επεξεργασία. Συμβολίζονται
Τs : δρώσα (εξωτερική) στρεπτική ροπή με τον δείκτη k.
gd : τιμή σχεδιασμού του μόνιμου
κατανεμημένου φορτίου ¾ Tιμές σχεδιασμού δράσεων (φορτίων): οι
VRd : τιμή σχεδιασμού της τέμνουσας αντοχής χαρακτηριστικές τιμές των φορτίων
Asw : εμβαδόν χάλυβα συνδετήρων πολλαπλασιασμένες με συντελεστές
As1 : εμβαδόν διαμήκους οπλισμού στην ίνα 1 ασφάλειας (1,35 τα μόνιμα και 1,50 τα
As2 : εμβαδόν διαμήκους οπλισμού στην ίνα 2 μεταβλητά φορτία). Συμβολίζονται με τον
δείκτη d.
1.2 Ταυτοποίηση Yλικών ¾ Τιμές σχεδιασμού αντιδράσεων (τάσεων
υλικών) : οι χαρακτηριστικές τιμές των τάσεων
Τα υλικά συμβολιζονται με το γράμμα C το ή αντοχών διαιρεμένες με συντελεστές
σκυροδεμα και το γράμμα S ο χάλυβας και τη ασφαλείας (1,50 για το σκυρόδεμα και 1. 15
για το χάλυβα). Συμβολίζονται με το δείκτη d.
74
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

1. ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ, ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ


ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑΤΟΣ
Τα τεχνολογικά χαρακτηριστικά του σκυροδέματος συσχετίζονται σε μεγάλο βαθμό με τη
θλιπτική αντοχή του και του χάλυβα με την εφελκυστική αντοχή του, ή οποία είναι ίδια με
την θλιπτική αντοχή του. Γι΄ αυτό, τόσο το σκυρόδεμα όσο και ο χάλυβας ταυτοποιούνται
με βάση την αντοχή αυτή.

1.1 Ταυτοποίηση του Σκυρ/τος βάσει της 1.2 Η Έννοια της Συμβατικής Αντοχής
Συμβατικής Αντοχής του H αντοχή f (festigkeit) του σκυροδέματος όπως
και τα άλλα χαρακτηριστικά του, δεν αποτελεί
Το σκυρόδεμα ταυτοποιείται με βάση τη «συμ-
ιδιότητά του.
βατική»* θλιπτική αντοχή του και κατατάσσεται σε
κατηγορίες συμβολιζόμενο ως Cα/β, π.χ. Για το ίδιο σκυρόδεμα, αν υιοθετηθεί δοκίμιο
άλλης μορφής και άλλου μεγέθους, φορτιστεί σε
C12/16, C16/20, C20/25, C25/30, C30/35.
άλλη μηχανή, π.χ. με άλλη δυσκαμψία και άλλες
Η κατηγορία C12/16 επιτρέπεται μόνον για μη συνθήκες στήριξης των πλακών της, με άλλη
φέρουσες κατασκευές. ταχύτητα, με άλλες συνθήκες πλευρικής έντασης,
™ Στο συμβολισμό της κατηγορίας: θα μετρηθεί άλλη αντοχή.
Τα υλικά, όπως και οι άνθρωποι, σε διαφορετικές
ƒ το γράμμα C από τη λέξη Concrete συνθήκες συμπεριφέρονται διαφορετικά.
(Σκυρόδεμα στα Αγγλικά) δηλώνει το είδος
του υλικού Όταν λέμε αντοχή σκυροδέματος, εννοούμε αυτή
που μετρήθηκε με συμβατικό (συμφω-νημένο)
ƒ οι αριθμοί α και β δηλώνουν τη «συμβατική» τρόπο, τη συμβατική.
αντοχή σε MPa μετρούμενη συμβατικά σε
συμβατικό κυλινδρικό δοκίμιο (διαμέτρου 15 1.2 Οι Συμβατικές Απαιτήσεις για τον
cm και ύψους 30 cm) και συμβατικό κυβικό
Προσδιορισμό της Αντοχής
δοκίμιο (ακμής 15 cm) αντίστοιχα.
Όταν στην ταυτοποίηση αναφέρεται μία μόνον Σύμφωνα με τον ισχύοντα κανονισμό τεχνο-
τιμή, π.χ. C20, αυτή αντιστοιχεί στην αντοχή λογίας του σκυροδέματος για τον προσδιορισμό
κυλινδρικού δοκιμίου η οποία και λαμβάνεται της αντοχής του σκυροδέματος έχουν συμφω-
υπόψη στο σχεδιασμό των φορέων. νηθεί οι παρακάτω συμβατικές απαιτήσεις κατά
την παρασκευή, τη συντήρηση και τη δοκιμασία
Στις παλιές μελέτες διακρίνονται οι κατηγορίες*: των δοκιμίων ελέγχου:
Β160, Β225 Β300 Β350 κλπ. ¾ Μήτρες
Στο συμβολισμό της κατηγορίας: Οι μήτρες έχουν δύσκαμπτα τοιχώ-
ƒ το γράμμα Β από τη λέξη Beton (Σκυρόδεμα ματα, είναι χυτοσιδηρές, όχι από
στα Γερμανικά) δηλώνει το είδος του υλικο λαμαρίνα. Μήτρες με εύκαμπτα
τοιχώματα μετά μερικές χρήσεις
ƒ ο αριθμός δηλώνει τη «συμβατική» αντοχή σε εμφανίζουν κύρτωση στα τοιχώματά
kp/cm2 μετρούμενη σε κυβικά δοκίμια ακμής τους λόγω της πίεσης του νωπού
20 cm. σκυροδέματος.
_______________________ Δοκίμια σε μήτρες με εύκαμπτα
*Ανάγονται στις σύγχρονες κατηγορίες αφαιρώντας τοιχώματα εμφανίζουν μετά την αφαίρεση των
από την αντοχή τους 50 kp/cm2 (για αναγωγή της μητρών κυρτωμένες τις πλευρές τους με συνέπει-
στατιστικής επεξεργασίας, και διαιρώντας για 10 (για
α, όπως φαίνεται στο Σχ. 1, σημειακή φόρτιση,
αναγωγή των μονάδων).
ανάπτυξη εγκάρσιων εφελκυστικών τάσεων και,
Π.χ. το Β300 αντιστοιχεί σε (300-50)/10 => C25

75
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

γι΄αυτό, μείωση της αντοχής του δοκιμίου. ¾ Μηχανή Δοκιμασίας


¾ Συμπύκνωση Η μηχανή πρέπει να είναι δύσκαμπτη και οι
πλάκες της η μεν μία πάκτωση η δε άλλη ειδική
Η συμπύκνωση του σκυροδέματος των δοκιμίων άρθρωση έτσι ώστε κατά την τοποθέτηση του
γίνεται με πρότυπη ράβδο σε τρεις στρώσεις με δοκιμίου να μπορεί να στρέφεται για να είναι σε
25 κτυπήματα ανά στρώση, ή με λεπτό εσω- πλήρη επαφή μ΄αυτό αλλά κατά την επιβολή του
τερικό δονητή σε κάθετη διεύθυνση μέχρις ότου φορτίου να μην στρέφεται.
κατά την απόσυρση του δονητή να μην παρα-
μένει κοιλότητα στο σκυρόδεμα (ένδειξη για Η ποιότητα της ειδικής αυτής άρθρωσης των
ανεπαρκή δόνηση) ούτε στρώμα νερού στην μηχανών προσδιορίζει σε μεγάλο βαθμό την
επιφάνεια του δοκιμίου (ένδειξη υπερβολικής δό- ποιότητα της μηχανής και το κόστος της.
νησης). ¾ Ηλικία Σκυροδέματος κατά τη
™ Ανεπαρκής συμπύκνωση αφήνει κενά στο Δοκιμασία
δοκίμιο με συνέπεια μείωση της αντοχής του, Η δοκιμασία των δοκιμίων γίνεται 28 ημέρες μετά
υπερβολική δόνηση απομιγνύει το σκυρόδεμα την παρασκευή τους.
με συνέπεια διαστρωμάτωσή του (κάτω τα
χονδρά αδρανή και επάνω ο τσιμεντοπολτός). Στην πράξη η ηλικία του σκυροδέματος της
κατασκευής όταν αναλαμβάνει τα φορτία της είναι
¾ Συντήρηση του δοκιμίου σαφώς μεγαλύτερη και η αντοχή του σκυροδέμα-
τος, όπως σχολιάζεται στο κεφ. 2, είναι σαφώς
Μετά τη σκυροδέτηση η ελεύθερη επιφάνεια των μεγαλύτερη.
δοκιμίων καλύπτεται με βρεγμένες λινάτσες ή
επαλείφεται με μεμβράνη συντήρησης. ¾ Διαδικασία Δοκιμής
Μετά μία ή δύο ημέρες αφαιρούνται οι μήτρες και Τα δοκίμια κατά τη δοκιμασία τους δεν πρέπει να
το δοκίμιο συντηρείται σε υγρό θάλαμο μέχρι την είναι υγρά, καθώς η εσωτερική πίεση που ασκεί
παραμονή της δοκιμασίας του. (Ελλείψει υγρού το νερό στους πόρους του σκυροδέματος μειώνει
θαλάμου το δοκίμιο μπορεί να εμβαπτιστεί σε βαρέλι την αντοχή του, ιδιαίτερα την εφελκυστική αντοχή.
νερού).
¾ Σημαντική είναι η ορθή κέντρωση του
Δεν επιτρέπεται μετακίνηση του δοκιμίου που δοκιμίου στις πλάκες της μηχανής
μπορεί να προκαλέσει απόμιξη του νωπού σκυ- δοκιμασίας.
ροδέματος.
Αν δεν κεντρωθεί το δοκίμιο, μειώνεται η με-
Ανεπαρκής συντήρηση του δοκιμίου μειώνει τρούμενη αντοχή, γιατί, λόγω της εκκεντρότητας
σημαντικά την αντοχή του καθώς δεν υπάρχει της φόρτισης, η επιπόνηση είναι καμπτοθλιπτική.
επάρκεια νερού για την ενυδάτωση (χημική
™ Η ορθή κέντρωση του δοκιμίου είναι
δέσμευση) όλης της ποσότητας του τσιμέντου.
ιδιαίτερα σημαντική στα μικρού μεγέθους
δοκίμια.

76
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

2. ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
ΤΟΥ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑΤΟΣ
Για το σχεδιασμό του σκυροδέματος και των φορέων από σκυρόδεμα εκτός από τη
θλιπτική αντοχή απαιτούνται και τα παρακάτω χαρακτηριστικά του σκυροδέματος:

2.1 Ειδικό Βάρος Η πιο διαδεδομένη μέθοδος μέτρησής της είναι η


Για συνήθη σκυροδέματα με ασβεστολιθικά δοκιμή της κάθισης γνωστή και με τον αγγλό-
αδρανή το ειδικό βάρος κυμαίνεται ανάλογα με τη φωνο όρο slump ή του Αbrams.
σύνθεσή του σκυροδέματος από 2.250 kg/m3 έως Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή:
2400 kg/m3.
¾ Το σκυρόδεμα διαστρώνεται σε τρεις
Σκυρόδεμα με μεγαλύτερη ποσότητα τσιμέντου στρώσεις με 25 ραβδισμούς κάθε στρώση
έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος, καθώς το τσιμέντο μέσα σε κωνικό σιδερένιο καλούπι χωρίς
είναι το βαρύτερο συστατικό. βάσεις (κώνο του Abrams).
Ειδικά βάρη: ¾ Στη συνέχεια αφαιρείται το καλούπι και
- Τσιμέντου 3100 kg/m3
- Νερού 1000 kg/m3
μετρείται η κάθιση του μίγματος, όπως
- Αδρανών 2700 kg/m3). φαίνεται στο Σχ. 1.

Για το οπλισμένο σκυρόδεμα (με ασβεστο- Το μέγεθος της κάθισης είναι το μέγεθος της
λιθικά αδρανή) το ειδικό βάρος λαμβάνεται εργασιμότητας.
2500 kg/m3.
™ Σκυροδέματα με συλλεκτά (ποταμίσια)
αδρανή, ιδιαίτερα στην περιοχή της
Μακεδονίας, μπορεί να έχουν μεγαλύτερο
ειδικό βάρος, καθώς μπορεί τα αδρανή να
μην είναι καθαρά ασβεστολιθικά και οι
προσμίξεις που περιέχουν να τα καθιστούν
βαρύτερα.
Σχ. 2.1 Μέτρηση της εργασιμότητας με τη
Το ειδικό βάρος του νωπού σκυροδέματος είναι κατά
μέθοδο της κάθισης
5% μεγαλύτερο αυτού του σκληρυμένου (στο σκλη-
ρυμένο σκυρόδεμα έχει εξατμιστεί το χημικά μη
δεσμευμένο νερό). Η τιμή της εργασιμότητας που απαιτείται εξαρ-
τάται:
2.2 Εργασιμότητα
• Από τη λεπτότητα και πυκνότητα του
Η εργασιμότητα είναι χαρακτηριστικό του νωπού οπλισμού των στοιχείων που θα
σκυροδέματος. Δηλώνει: σκυροδετηθούν και
το μέγεθος του έργου (της ενέργειας) που • Από τα μέσα συμπύκνωσης που είναι
απαιτείται για να συμπυκνωθεί πλήρως το διαθέσιμα.
σκυρόδεμα και να πάρει τη μορφή του
καλουπιού στο οποίο διαστρώνεται. Μεγαλύτερη εργασιμότητα απαιτείται για λεπτό-
τερα στοιχεία, στοιχεία με πυκνότερο οπλισμό,
Επί μέρους όψεις της είναι: και όταν δεν είναι διαθέσιμος ισχυρός εσωτερικός
ƒ η ρευστότητα, δονητής.
ƒ η συνεκτικότητα, Η τιμή της κυμαίνεται από κάθιση 0 cm (όταν το
ƒ η πλαστικότητα κ.α. σκυρόδεμα συμπυκνυκνώνεται σε ισχυρές δονη-

77
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

τικές τράπεζες, όπως στην περίπτωση προκα- συμβατικών δοκιμίων.Προσδιορίζεται έτσι


τασκευασμένων στοιχείων) έως κάθιση περίπου ώστε μόνον το 5% των αποτελεσμάτων να
20 cm, όπως στην περίπτωση υπόγειων σκυρο- είναι μικρότερο από την τιμή αυτή.
δετήσεων που δεν είναι δυνατή η δόνηση του Διακρίνεται με τον δείκτη k. Υιοθετείται για την
μίγματος ή είναι ασθενής (μέθοδος Tremy). ταξινόμηση του σκυροδέματος
ƒ Στην περίπτωση των κοινών οικοδομικών
¾ Η Υπολογιστική ή Tιμή Σχεδιασμού fcd:
έργων η τιμή της εργασιμότητας είναι κάθιση
της τάξεως των 10 cm. Προκύπτει διαιρώντας την χαρακτηριστική
τιμή με συντελεστή ασφαλείας ίσο με γc =1,50
Η τιμή της εργασιμότητας προσδιορίζει (βλ.
Ενότητα Β) την ποσότητα του νερού στο μίγμα. ™ fcd = fcdk/1,5
Διακρίνεται με το δείκτη d. Υιοθετείται στο
Για σχετικά μεγάλες τιμές προστίθεται στο μίγμα
ρευστοποιητικό πρόσθετο ώστε να μειωθεί η σχεδιασμό των φορέων.
ποσότητα του νερού (καθώς, όπως εντοπίζεται
2.2.2 Παράμετροι Επιρροής
στο κεφ. 2.3, όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα
του νερού τόσο μεγαλύτερη προκύπτει και η Το σκυρόδεμα είναι διφασικό υλικό αποτελού-
ποσότητα του τσιμέντου που απαιτείται για μια μενο από αδρανή και τσιμεντοπολτό ως τις δύο
δεδομένη αντοχή). φάσεις του. Γιαυτό:
ƒ Για μεγάλες τιμές της εργασιμότητας ™ Η αντοχή και η συμπεριφορά του
απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στην σκυροδέματος καθορίζεται από την αντοχή
κοκκοδιαβάθμιση των αδρανών ώστε να μην και τη συμπεριφορά της ασθενούς του
απομιχθεί το μίγμα του νωπού φάσης*.
σκυροδέματος, ίδιαίτερα αν η διάστρωση
Για σκυροδέματα με ασβεστολιθικά αδρανή για
γίνεται από μεγάλο ύψος, όπως στις
τις συνήθεις αντοχές για τις οποίες σχεδιάζονται
υπόγειες σκυροδετήσεις (πάσσαλώσεις
τα σκυροδέματα (κατηγορίες μέχρι C25) ασθενής
κ.λ.π).
φάση του σκυροδέματος είναι ο τσιμεντοπολτός.
Στις περιπτώσεις αυτές είναι καλό: Γι αυτό*:
• να μην χρησιμοποιούνται μεγάλοι κόκκοι ™ Για συνήθη σκυροδέματα με ασβεστολιθικά
αδρανών (όχι σκύρα) και αδρανή η αντοχή του σκυροδέματος
εξαρτάται από την αντοχή του
• να χρησιμοποιείται υπερρευστοποιητικό τσιμεντοπολτού.
πρόσθετο το οποίο προσδίδει στο μίγμα του
σκυροδέματος εκτός από ρευστότητα, όπως Η ανάπτυξη της αντοχής του τσιμεντοπολτού
τα κοινά ρευστοποιητικά, και συνεκτικότητα. είναι το αποτέλεσμα της (εξώθερμης) χημικής
αντίδρασης του νερού με το τσιμέντο, γνωστής
2.3 Θλιπτική Αντοχή fc ως ενυδάτωσης του τσιμέντου η οποία εξε-
λίσσεται με το χρόνο και σε μεγάλο βαθμό
Η θλιπτική αντοχή προσδιορίζεται σε δοκίμια με ολοκληρώνεται σε 28 ημέρες.
τη διαδικασία που περιγράφεται στο προηγού-
μενο κεφάλαιο 1. Στην αντίδραση αυτή το τσιμέντο δεσμεύει νερό
ίσο με το 40% περίπου της ποσότητάς του (το
2.2.1 Οι Δύο Τιμές της Αντοχής ποσοστό ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο του
τσιμέντου). Η περίσσεια του νερού εξατμιζόμενη
Διακρίνονται δύο τιμές της θλιπτικής αντοχής fc αφήνει κενά και, γι΄αυτό, μειώνει την αντοχή.
του σκυροδέματος:
_______________________
¾ Η Χαρακτηριστική Τιμή fck
* Είναι προφανές ότι η αντοχή και η εν γένει συμπε-
Προκύπτει μετά από στατιστική επεξεργασία ριφορά μιας αλυσσίδας καθορίζεται από την αντοχή
των τιμών των τάσεων θραύσεως των και τη συμπεριφορά του ασθενούς της κρίκου.

78
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

Γι΄αυτό: ¾ Πρισματικά δοκίμια τα οποία στηριζόμενα


™ η αντοχή του σκυροδέματος είναι αμφιέρειστα φορτίζονται καμτοδιατμητικά με
συνάρτηση του λόγου νερού προς ένα φορτίο στο μέσον του ανοίγματός τους ή
τσιμέντο, γνωστού ως του με δύο φορτία στο τρίτο του ανοίγματός τους,
υδατοτσιμεντελεστή ω. όπως φαίνεται στο Σχ. 2(β).

Όσο μεγαλύτερος είναι ο λόγος ω, τόσο μεγα- Προσδιορίζεται η εφελκυστική αντοχή σε


λύτερη είναι η περίσσεια του νερού, τόσο περισ- κάμψη.
σότερα τα κενά και, άρα, τόσο μικρότερη η αντο-
χή του σκυροδέματος. 2.5 Παραμορφωσιακή Συμπεριφορά
Η συσχέτιση αυτή δεν ισχύει για Η παραμορφωσιακή συμπεριφορά του σκυρο-
σκυροδέματα υψηλής αντοχής στα οποία δέματος, όπως και των άλλων υλικών, δηλώνεται
ασθενής φάση είναι τα αδρανή και η αντοχή με τη μορφή διαγράμματος των ορθών τάσεων σ
των αδρανών είναι ιδιαίτερα καθοριστική. και των ορθών παραμορφώσεων ε συμβατικού
δοκιμίμιου επιπονούμενου σε κεντρική θλίψη,
2.4 Εφελκυστική Αντοχή fct όπως φαίνεται στο Σχ. 3.

Η εφελκυστική αντοχή του σκυροδέματος είναι σc


της τάξεως του ενός δωδέκατου της θλιπτικής
αντοχής του:
™ fct ≈ 1/12. fcc
εc
Λόγω του μικρού μεγέθους της και των μεγάλων
διασπορών της η εφελκυστική αντοχή κατά το Σχ. 2.3 Διάγραμμα σ-ε σκυροδέματος
σχεδιασμό των φορέων συνήθως θεωρείται (πραγματικό)
αμελητέα.
Η μέτρησή της παρουσιάζει σημαντικές δυσκο- Το διάγραμμα αυτό είναι γνωστό ως διάγραμμα
λίες, ιδιαίτερα ως προς την ορθή κέντρωση των [σ-ε] ή ως ο καταστατικός νόμος του υλικού.
δοκιμίων. Διακρίνεται ανερχόμενος και κατερχόμενος ή
Έμμεση μέτρηση της εφελκυστικής αντοχής γίνε- φθίνων κλάδος του διαγράμματος.
ται σε: Η μορφή του διαγράμματος διαφέρει ανάλογα με
¾ Κυλινδρικά δοκίμια φορτιζόμενα την αντοχή του σκυροδέματος και την αντοχή των
αντιδιαμετρικά, όπως φαίνεται στο Σχ. 2(α). αδρανών, αλλά και ανάλογα με την ταχύτητα επι-
πόνησης.
Τα δοκίμια υπόκεινται σε διάρρηξη και
προσδιορίζεται η εφελκυστική αντοχή σε σc v1 v1 > v2
διάρρηξη
v2

εc

Σχ. 2.4 Επιρροή της ταχύτητας v της επιπόνη-


(α) (β) σης στη μορφή του διαγράμματος [σc – εc]

Σχ. 2.2 Προσδιορισμός εφελκυστικής αντοχής


(α) σε διάρρηξη και (β) σε κάμψη Όπως φαίνεται στο Σχ. 4:

79
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

™ Με την αύξηση της ταχύτητας επιπόνησης • Όταν το Ε ορίζεται ως η κλίση της ευθείας
αυξάνεται η μέγιστη τάση (αντοχή), αλλά μειώνεται που συνδέει την αρχή των αξόνων με το
η παραμόρφωση.
σημείο του διαγράμματος στη συγκεκριμμένη
στάθμη αποτελεί την τέμνουσα τιμή του.
2.5.1 Τυποποιημένο Διάγραμμα [σc – εc]
Ανάλογα με τη στάθμη μέτρησης της τέμνουσας
Λόγω των παραπάνω μεταβλητών του δια- τιμής του διακρίνεται:
γράμματος συμπεριφοράς, στο σχεδιασμό των
φορέων λαμβάνεται υπόψη ένα τυποποιημένο ¾ το αρχικό Ε, ως η κλίση του διαγράμματος
διάγραμμα που φαίνεται στο Σχ. 5. [σ-ε] στην αρχή των αξόνων και
¾ το τεχνικό Ε, ως η κλίση του διαγράμματος
[σ-ε] σε στάθμη σ = fc/3
σc
(όπου fc είναι η αντοχή του σκυροδέματος).
fck
Στο σχεδιασμό υιοθετείται συνήθως το
fcd τέμνον μέτρον ελαστικότητας σε στάθμη ίση
με το ένα τρίτον της θλιπτικής αντοχής του,
όπως φαίνεται στο Σχ. 6.
™ Για σκυροδέματα με ασβεστολιθικά αδρανή η
εc τιμή του κυμαίνεται αναλογα με την θλιπτική
2.0 o/oo 3.5 o/oo
αντοχή του σκυροδέματος από 16.000 ΜPa
ε < 0.02 σc= 1000 α fcd ε (1-250ε) έως 35.000 ΜPa.
ε ≥ 0.02 σc= α fcd Μετρείται σε κυλινδρικά ή πρισματικά δοκίμια με
τη βοήθεια μηκυνσιομέτρων.
Σχ. 2.5 Tυποποιημένο διάγραμμα [σc – εc] Ελλείψει πειραματικών στοιχείων προσδιορίζεται
συναρτήσει της θλιπτικής αντοχής βάσει εμπειρι-
κών τύπων, όπως αυτός στην παρακάτω σχέση:
Εκτός από τη μορφή του διαγράμματος [σ-ε] στο
σχεδιασμό των φορέων απαιτούνται και τα παρα- ™ Εc = 9500 fc, Εc και fc σε MPa
κάτω παραμορφωσιακά χαρακτηριστικά. .
Δl Ν
2.6 Μέτρο Ελαστικότητας
σ = N/A l σ
™ To μέτρο ελαστικότητας Ε είναι η κλίση του Ε εφαπτομενικό
διαγράμματος [σ-ε] του σκυροδέματος (βλ.
Σχ. 6).
Α=b.h Ε τέμνον
Αποτελεί το μέτρο αντίστασης του αξονικά επιπο-
ε= Δl/l
νούμενου φορέα στην αξονική παραμόρφωσή
του. Σχ. 2. 6 Εφαπτομενικό και τέμνον μέτρο
ελαστικότητας
Η τιμή του μειώνεται (λόγω της καμπύλωσης του
διαγράμματος) με τη στάθμη επιπόνησης. Δια-
κρίνονται οι εφαπτομενικές και οι τέμνουσες τιμές 2.7 Παραμόρφωση Αστοχίας
του μέτρου ελαστικότητας. Για κεντρική θλιπτική επιπόνηση η παραμόρ-
• Όταν το Ε ορίζεται ως η κλίση της φωση που αντιστοιχεί στη μέγιστη θλιπτική τάση
εφαπτόμενης του διαγράμματος [σ-ε] σε μια είναι της τάξεως του 2%ο .
στάθμη επιπόνησης αποτελεί την Για καμπτική επιπόνηση ή έκκεντρη θλιπτική
εφαπτομενική τιμή του, ενώ επιπόνηση (με σχετικά μεγάλη εκκεντρότητα) η

80
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

αντίστοιχη παραμόρφωση στην ακραία θλιβό- ¾ Την ποσότητα και το είδος του πρόσθετου
μενη ίνα λαμβάνεται, όπως φαίνεται στο σχήμα, που περιέχει το σκυρόδεμα.
ίση με 3,5 %ο.
Σχεδόν όλα τα πρόσθετα του σκυροδέματος
Η μεγαλύτερη τιμή στην 2,0%ο 3,5%ο αυξάνουν τις μακροχρόνιες παραμορφώσεις.
περίπτωση αυτή
Για συνήθη σκυροδέματα η τιμή της συστολής
σχετίζεται με την πιο
ξηράνσεως είναι της τάξεως:
σταδιακή αστοχία της
θλιβόμενης ζώνης καθώς ™ εcs = 5 έως 8. 10 -4
το διάγραμμα παραμορφώσεων είναι τριγωνικό
και όχι ορθογωνικό. 2.8.2 Η Φύση του Ερπυσμού και
Παράμετροι που τον Επηρεάζουν
2.8 Μακροχρόνια Παραμόρφωση: Η διαφυγή του πλεονάζοντος νερού και κατά
Συστολή Ξηράνσεως και Ερπυσμός συνέπεια και η συστολή είναι εντονότερη, όταν το
Το μήκος ενός δοκιμίου σκυροδέματος δεν πα- σκυρόδεμα βρίσκεται υπο μόνιμη θλιπτική τάση
ραμένει σταθερό με το χρόνο. Το δοκίμιο με την (από τα μόνιμα φορτία ή και από τα μακροχρόνια
πάροδο του χρόνου παραμορφώνεται, συστέλ- δρώντα κινητά φορτία).
λεται. Η συστολή του σκυροδέματος με το χρόνο, Η επιπλέον συστολή η οφειλόμενη στην επί-
ορίζεται ως: δραση της μόνιμης τάσης δηλώνεται με τον όρο
¾ Συστολή ξηράνσεως, όταν ο φορέας είναι ερπυσμός.1
αφόρτιστος Η ανηγμένη συστολική παραμόρφωση εcc (c:
¾ Ερπυσμός, όταν ο φορέας βρίσκεται υπό creep), λόγω του ερπυσμού του σκυροδέματος
μακροχρόνια θλιπτική τάση είναι, προφανώς, τόσο πιο μεγάλη όσο:

2.8.1 Η Φύση της Συστολής Ξηράνσεως και ¾ πιο μεγάλη είναι η σταθερή θλιπτική τάση σc
Παράμετροι που την Επηρεάζουν που ασκείται,

Η συστολή ξηράνσεως μπορεί (απλοποιητικά) να ¾ πιο μικρή είναι η αντίσταση του


αποδοθεί στη διαφυγή με την πάροδο του σκυροδέματος στην παραμόρφωσή του, δηλ.
χρόνου του πλεονάζοντος νερού (που δεν δε- όσο πιο μικρό είναι το μέτρο ελαστικότητας
σμεύεται χημικά με το τσιμέντο) προς το (ξη- του σκυροδέματος Εc.
ρότερο) περιβάλλον του φορέα. Γιαυτό, το μέγεθος της ερπυστικής παραμόρ-
Το μέγεθος της ανηγμένης συστολικής παρα- φωσης είναι ανάλογη του μεγέθους της βραχυ-
μόρφωσης εcs του σκυροδέματος του φορέα λό- χρόνιας παραμόρφωσης του σκυροδέματος:
γω της συστολής ξηράνσεως προκύπτει από εcc = φ. εc = φ.σc/Εc. (α)
εμπειρικούς πίνακες ανάλογα με την τιμή των
όπου:
παρακάτω μεγεθών που την επηρεάζουν:
φ: ο ερπυστικός συντελεστής
¾ Την ξηρότητα του περιβάλλοντος (καθορίζει
Για συνήθη σκυροδέματα η τιμή του συντελεστή
τη διαφορά υγρασίας εσωτερικά και
είναι της τάξεως:
εξωτερικά.)
™ φ = 2 έως 3
¾ Την λεπτότητα του στοιχείου (καθορίζει την
επιφάνεια διαφυγής) Η τιμή του εξαρτάται, εκτός από τους παράγον-
τες που αναφέρθηκαν για τη συστολή ξηράνσεως
¾ Τη σύνθεση του σκυροδέματος.
και από:
Όσο περισσότερα λεπτόκοκκα συστατικά
¾ Το μέγεθος της σταθερής (μακροχρόνιας)
(παιπάλη και τσιμέντο) έχει το σκυρόδεμα
θλιπτικής τάσης
τόσο περισσότερο το συγκρατούμενο νερό.

81
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

¾ Την ηλικία του σκυροδέματος κατά την ¾ Μείωση της παραμόρφωσης, λόγω:
επιβολή της σταθερής τάσης.
o Αύξησης με το χρόνο του μέτρου ελαστικότητας
Όσο πιο μικρή η ηλικία του σκυροδέματος, του σκυροδέματος
τοσο μικρότερο είναι το μέτρο ελαστικότητάς
o Αύξησης της αντοχής του σκυροδέματος, λόγω
του, δηλ. η αντίστασή του σε παραμόρφωση.
της συνεχιζόμενης εντονότερης, λόγω της
™ Σε καμπτόμενους φορείς η βραχυχρόνια πίεσης του σταθερού φορτίου, ενυδάτωσης του
παραμόρφωση εc και, άρα [βλ. σχέση (α)] η τσιμέντου
ερπυστική παραμόρφωση εcc μεταβάλλεται Η εξώθερμη αντίδραση της ενυδάτωσης του
κατά μήκος και καθύψος τους, σε αντίθεση τσιμέντου επιταχύνεται με την αύξηση της πίεσης.
με τη συστολή ξηράνσεως εcs η οποία είναι
σταθερή σ όλη την έκτασή τους. Στο τμήμα Ι της καμπύλης υπερισχύει η αυξητική
επιρροή και η καμπύλη είναι αύξαυσα, στο ενδιά-
Γαυτό, με την πάροδο του χρόνου, λόγω του μεσο τμήμα οι δύο επιρροές αντισταθμίζονται, ενώ
ερπυσμού,αυξάνει και το βέλος των φορέων. στο τμήμα ΙΙΙ παραμένει μόνο η αυξητική επιρροή
καθώς το μέτρο ελαστικότητας και η αντοχή
2.8.3 Χρονική Εξέλιξη σταθεροποιούνται.
Η εξέλιξη της μακροχρόνιας παραμόρφωσης 2.8.4 Γραμμικός και Μη-Γραμμικός
συναρτήσει του χρόνου δίνεται από την καμπύλη Ερπυσμός
στο Σχ. 7.
Όπως φαίνεται στο Σχ. 8, η στάθμη του μακρο-
εcc χρόνιου φορτίου παίζει καθοριστικό ρόλο για την
Ι ΙΙ ΙΙΙ εξέλιξη της ερπυστικής παραμόρφωσης με το
χρόνο.
™ Γ
t Για στάθμες του σταθερού φορτίου μεγαλύτερες
από 50% της θλιπτικής αντοχής του
Σχ. 7.7 Καμπύλη εξέλιξης ερπυστικής σκυροδέματος, το ενδιάμεσο τμήμα ΙΙ
παραμόρφωσης με το χρόνο συρρικνώνεται και η εξέλιξη της
παραμόρφωσης είναι ιδιαίτερα ταχεία, καθώς
υπερτερεί σημαντικά η αυξητική επιρροή.
Παρατηρούνται τα παρακάτω στάδια:
Η συμπεριφορά του στοιχείου περιγράφεται με
• Πρώτο στάδιο επιταχυνόμενης τον όρο μη-γραμμικός ερπυσμός.
παραμόρφωσης (τμήμα Ι: καμπύλη με τα κοίλα
προς τα κάτω),.
εcc σc1 σc1 > σc2> σc3
• Δεύτερο στάδιο ισορροπημένης σc2
παραμόρφωσης (τμήμα ΙΙ: ευθύγραμμο τμήμα) σc3
και
• Τρίτο επιταχυνόμενο στάδιο (τμήμα ΙΙΙ:
καμπύλη με τα κοίλα άνω). t
Η μορφή της καμπύλης αυτής μπορεί να αποδο- Σχ. 7.8 Επιρροή της στάθμης της σταθερής
θεί στην αντιτιθέμενη επιρροή περισσότερων πα- τάσης σc στην εξέλιξη της
ραγόντων, όπως: ερπυστικής παραμόρφωσης εcc
¾ Αύξηση της παραμόρφωσης λόγω της
προοδευτικής εσωτερικής ρηγμάτωσης του Το σκυρόδεμα μπορεί να οδηγηθεί σε σύντομο
σκυροδέματος χρονικό διάστημα σε θραύση για στάθμη φορτίου

82
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

μικρότερη από τη συμβατική αντοχή του. ζόταν μόνον στην αντοχή.


Για στάθμη φορτίου της τάξεως του 90% της Εκ των υστέρων αναγνωρίστηκε η σημασία της
θλιπτικής αντοχής η θραύση αυτή ενδέχεται να εργασιμότητας και τελευταία η ανθεκτικότητα.
συμβεί εντός ωρών ή λίγων ημερών.
Στα σύγχρονα εγχειρίδια τεχνολογίας η ανθεκτ-
Η συμπεριφορά του στοιχείου για μικρότερες κότητα καταλαμβάνει μεγαλύτερο μέρος από την
στάθμες περιγράφεται με τον όρο γραμμικός αντοχή.
ερπυσμός.
Η καθυστέρηση της εισαγωγής της ανθεκτικό-
Στον γραμμικό ερπυσμό, επειδή η ενδιάμεση τητας ως αυτόνομου μεγέθους είχε τη βάση της
φάση (τμήμα ΙΙ της καμπύλης) είναι ιδιαίτερα στην αντίληψη ότι:
μακροχρόνια δεν παρατηρείται θραύση του σκυ-
¾ αντοχή και ανθεκτικότητα συνδέονται άμεσα
ροδέματος κατά τη διάρκεια της ζωής των κατα-
σκευών από σκυρόδεμα. ¾ η απαίτηση της αντοχής καλύπτει και την
απαίτηση της ανθεκτικότητας: υψηλή αντοχή
2.9 Ανθεκτικότητα Σκυροδέματος εξασφαλίζει και υψηλή ανθεκτικότητα.

2.9.1 Η Σημασία της Ανθεκτικότητας και Η αντίληψη αυτή βασίζεται στο σκεπτικό ότι η
οι Συνέπειες από την Διαταραχή της διαταραχή της ανθεκτικότητας συνδέεται με την
Η ανθεκτικότητα, η ιδιότητα του σκυροδέματος δυνατότητα διείσδυσης των βλαπτικών παραγόν-
να διατηρεί την αντοχή και τη λειτουργικότητά των και, γιαυτό, με το πορώδες του σκυροδέ-
του, παραγνωρισμένη στο παρελθόν αποτελεί ματος το οποίο συναρτάται άμεσα με την αντοχή.
μέγεθος το ίδιο σημαντικό με την αντοχή και
στις ημέρες μας υπερισχύον. 2.9.3 Η Πρώτη Διάσταση
Σχετίζεται άμεσα με την διάβρωση του οπλι- Αντοχής και Ανθεκτικότητας
σμού και την συνεπαγόμενη απώλεια της Σήμερα, η ανθεκτικότητα θεωρείται σχετικά ανε-
συνάφειας σκυροδέματος και οπλισμού που ξάρτητο μέγεθος που απαιτεί ιδιαίτερη αντιμε-
αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την εν γένει τώπιση.
συμπεριφορά των κατασκευών.
Σχετίζεται με τη διαπερατότητα του σκυροδέμα-
Η αυξανόμενη ατμοσφαιρική μόλυνση (από την τος και όχι απλά με το πορώδες του.
υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων της
γης) και η μόλυνση των υπόγειων υδάτων της Η πρώτη ιστορικά διάσταση αντοχής και ανθε-
(από την υπερεντατική καλλιέργεια των εδαφών κτικότητας μπορεί να εντοπιστεί στις αρχές του
της μέσω τοξικών φυτοφαρμάκων) επιταχύνει εικοστού αιώνα με την παραγωγή του τσιμέντου
τον ρυθμό απώλειας της ανθεκτικότητας και την αλουμινίου.
συνεπαγόμενη απώλεια της συνάφειας σκυρο- Η εισαγωγή αυτού του τσιμέντου χαιρετίστηκε ως
δέματος και χάλυβα και θέτει ζήτημα: σημαντική ώθηση στην τεχνολογία του τσιμέντου,
¾ αναζήτησης νέων τρόπων ενίσχυσης της λόγω της ιδιαίτερα ταχείας ανάπτυξης της αν-
ανθεκτικότητας των κατασκευών, και τοχής του (χωρίς σημαντική επιτάχυνση της
πήξης του) και της υψηλής στάθμης της και της
¾ εντοπισμού και κατεδάφισης των «νεκρών» ιδιαίτερης προστασίας που προσέφερε έναντι χη-
κατασκευών οι οποίες οφείλουν την μικών προσβολών (έναντι θειικών).
φαινομενική ανθεκτικότητά τους στην
υπολειτουργία τους. Με κατανάλωση τσιμέντου 400 kg/m3 και υδα-
τοτσιμεντοσυντελεστή 0.40 προέκυπτε αντοχή
περίπου 30 MPa στις 6 ώρες και μεγαλύτερη
2.9.2 Η Αποψη για Αμεση Συσχέτιση από 40 MΡa στις 24 ώρες (περίπου το 80% της
Αντοχής και Ανθεκτικότητας τελικής αντοχής).
Αρχικά ο σχεδιασμός του σκυροδέματος στηρι- Λόγω της ταχείας ανάπτυξης της αντοχής του το

83
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

τσιμέντο αυτό υιοθετήθηκε σε προεντεταμένες αδρανή και των αλκαλίων του τσιμέντου.
κατασκευές.
Tο φαινόμενο αυτό, συχνό σε χώρες (κυρίως στη
Το 1970 απαγορεύτηκε η χρήση του στην Αγγλία Μέση Ανατολή) με προβληματικά αδρανή (αδρα-
μετά από εκτεταμένες αστοχίες των κατασκευών νή με περιεκτικότητα σε πυρίτιο) στην Ελλάδα
στις οποίες χρησιμοποιήθηκε, οφειλόμενες σε έχει εντοπιστεί σε μία ή δύο περι-πτώσεις
προοδευτική απώλεια της αντοχής του εξ αιτίας σκυροδέματος με ποταμίσια αδρανή από την
της μετατροπής των επί μέρους συστατικών του περιοχή της Μακεδονίας (χωρίς να έχει πλήρως
η κρυσταλλική δομή των οποίων απεδείχθη ιδιαί- τεκμηριωθεί).
τερα ασταθής .
2.4 Οι Εσωγενείς (Αυτογενείς) και
2.9.4 Παραδείγματα Αναντιστοιχίας Εξωγενείς Παράγοντες Διαταραχής
Αντοχής και Ανθεκτικότητας της Ανθεκτικότητας
Αναντιστοιχία αντοχής και ανθεκτικότητας μπο- Διαταραχή του σκυροδέματος με το χρόνο προ-
ρεί να εντοπίσει κανείς και στα παρακάτω κύπτει λόγω:
παραδείγματα διαταραχής της που παρατηρή- 1) Βλαπτικής αλληλεπίδρασης των συστατικών
θηκαν σε διάφορες κατασκευές: του σκυροδέματος, όπως αυτή που
¾ Εκτίναξη Σκυρ/τος Οροφής Κτιρίου: εντοπίστηκε παραπάνω.
Τρεις μήνες μετά τη σκυροδέτηση της πλάκας 2) Βλαπτικής αλληλεπίδρασης των συστατικών
οροφής κτιρίου εκτινάσσονταν κατά διαστήματα του σκυροδέματος και βλαπτικών
κωνοειδή κομμάτια (με βαση 8-10 cm και ύψος παραγόντων του περιβάλλοντος
5-7 cm). Ένας από τους πιο σημαντικούς εξωγενείς παρά-
Μακροσκοπικός έλεγχος αποκάλυψε λευκή από- γοντες αποτελεί η ενανθράκωση του σκυροδέ-
θεση στην κορυφή των κώνων που αντιστοι- ματος
χούσε σε μαλακό ασβέστη ο οποίος προσρο- Κατά την ενανθράκωση το CO2 της ατμόσφαιρας
φώντας νερό διογκωνόταν. Λόγω της παρε- με την παρουσία νερού (δηλ. το HCO3 ) αντιδρά
μπόδισης της διόγκωσης από το περιβάλλον με το CaOH2 του τσιμέντου και σχηματίζει επι-
σκυρόδεμα αναπτύσσονταν εσωτερικές πιέσεις φανειακό στρώμα CaCO3 το πάχος του οποίου
με συνέπεια την εκτίναξη. Η αντοχή της πλάκας αυξάνει με την πάροδο του χρόνου.
ήταν ικανοποιητική.
Οταν το μέτωπο της ενανθράκωσης φθάσει στη
¾ Τοπική Διάτρηση Σκυροδέματος: θέση του οπλισμού λόγω του μικρού PH του
Εξι μήνες μετά τη σκυροδέτηση της πλάκας ενανθρακωμένου στρώματος, ο οπλισμός δια-
δώματος κτιρίου εμφανίστηκε κατά τόπους ροή βρώνεται και διογκούμενος προκαλεί διάρρηξη
του νερού της βροχης. του σκυροδέματος η οποία με τη σειρά της
επιταχύνει τον ρυθμό της ενανθράκωσης και τις
Τοπική ανίχνευση στις θέσεις της ροής απεκά- συνέπειές της.
λυψε κουκούτσια ελιάς, τα οξέα των οποίων
αποσάθρωναν το σκυρόδεμα σχηματίζοντα Ο εντοπισμός του βάθους της ενανθράκωσης
γίνεται ψεκάζοντας την επιφάνεια δείγματος του
¾ Γενικευμένη Αποσάρθρωση του σκυροδέματος της κατασκευής αμέσως μετά την
Σκυροδέματος: αποκοπή του με διάλυμα φαινολοφθαλαιϊνης
Τρία χρόνια μετά τη σκυροδέτηση πλάκας κτι- (0.1%).Το διάλυμα αυτό προσδίδει ροζ χρώμα
ρίου εμφανίστηκαν τοπικές διαταραχές (σκασί- στη μη ενανθρακωμένη επιφάνεια, ενώ δεν
ματα) οι οποίες διέκοπταν τη συνέχεια του αποχρωματίζει την ενανθρακωμένη (περιμετρική
σκυροδέματος και εξελίχθηκαν σε γενικευμένη περιοχή)
αποσάρθρωση. Η αύξηση του πάχους της ενανθράκωσης σχε-
Εργαστηριακός έλεγχος απέδειξε (διογκωτική) τίζεται με την τεραγωνική ρίζα του χρόνου και
αντίδραση μεταξύ του πυριτίου που περιείχαν τα μπορεί να αποτελέσει βάση για εκτίμηση της
ηλικίας του σκυροδέματος.

84
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

3. ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ, ΤΥΠΟΙ ΚΑΙ


ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΧΑΛΥΒΑ

3.1 Ταυτοποίηση από τη διάμετρο σε mm, π.χ. Φ16.


Ο χάλυβας ταυτοποιείται βάσει της συμβατικής Το εμβαδόν τους συμβολίζεται ως As1, (A: Area
εφελκυστικής αντοχής του η οποία είναι ίδια με s: steel) όταν οι ράβδοι είναι ισοκατανεμημένες
την θλιπτική αντοχή του. στο εφελκυόμενο πέλμα του καμπτόμενου φο-
ρέα και ονομάζονται εφελκυόμενος οπλισμός.
Διακρίνονται οι παρακάτω κατηγορίες:
Όταν είναι ισοκατανεμημένες στο θλιβόμενο πέλ-
™ S220 (λείος χάλυβας) και μα του φορέα συμβολίζονται ως As2 και ονομά-
™ S500 (χάλυβας με νευρώσεις). ζονται θλιβόμενος οπλισμός.
Στο συμβολισμό το γράμμα S (από τη λέξη Steel) Όταν είναι ισοκατανεμημένες στην περίμετρο του
δηλώνει το υλικό και ο αριθμός την αντοχή του σε φορέα (περίπτωση φορέα με στρεπτική επιπό-
MPa. νηση), όπως φαίνεται στο Σχ. 2, συμβολίζονται
ως ΑSl (l: longitudinal).
Σε παλιότερες κατασκευές οι νευροχάλυβες είναι
ποιότητας S400.

3.2 Τύποι και Συμβολισμός Ράβδων


Οπλισμού
(1) (2) (3) (4) (1) (2) (3)
Ανάλογα με τη διαμόρφωσή τους και τη θέση
τους στα δομικά στοιχεία, οι ράβδοι του οπλισμού
χαρακτηρίζονται και συμβολίζονται ως εξής:
¾ Διαμήκεις Ράβδοι:
(1) (2) (3) (4)
Είναι ευθύγραμμες ράβδοι χάλυβα οι οποίες
τοποθετούνται παράλληλες προς τον κ.β. άξονα
του φορέα. Με βάση τον ισχύοντα κανονισμό Σχ. 3.2 Δοκός με διαμήκεις ράβδους
είναι υποχρεωτικά από νευροχάλυβα. κατανεμημένες στην περίμετρο και
εικόνα συνδετήρων
Στις παλιές κατασκευές είναι συνήθως από λείο
χάλυβα και καταλήγουν σε άγκιστρα (για ¾ Συνδετήρες (ή τσέρκια ή εγκάρσιος
ενίσχυση της αγκύρωσής τους), όπως φαίνεται οπλισμός, ή οπλισμός κορμού):
στο Σχ. 1.
As2 Είναι ράβδοι διαμορφωμένες σ΄ ανοικτά ή κλει-
στά ορθογώνια με άγκιστρα στα άκρα τους
S220 (ανοικτοί ή κλειστοί συνδετήρες). Διατάσσονται
κατά κανόνα κάθετα στον κ.β. άξονα του φορέα.
As1 Στις παλιότερες κατασκευές είναι κατά κανόνα
από λείο χάλυβα.
Σχ. 3. 1 Διαμήκεις ράβδοι με άγκιστρα Στις σύγχρονες κατασκευές είναι στην πλειοψη-
φία τους από χάλυβα με νευρώσεις.
Η διάμετρος των ράβδων κυμαίνεται από 6mm Η μεταξύ τους απόσταση κυμαίνεται από 7 cm
έως 30mm. (μικρότερες αποστάσεις παρεμποδίζουν τη συ-
μπύκνωση του σκυροδέματος) έως 25 cm (για
Συμβολίζονται με το γράμμα Φ ακολουθούμενο

85
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

¾ Δομικό Πλέγμα:
περιορισμό του ανοίγματος των ρωγμών).
Είναι ευθύγραμμοι ράβδοι μικρής διαμέτρου 3mm
Ανάλογα με τον αριθμό των κατακόρυφων
έως 6 mm συγκολλημένες μεταξύ τους υπό
σκελών τους διακρίνονται σε δίτμητους (συνή-
μορφή πλέγματος με τετράγωνες ή ορθογωνικές
θεις συνδετήρες με δυο σκέλη) και τετρά-
οπές (βροχίδες) ακμής από 5 έως 30 mm.
τμητους (συνδετήρες με τέσσερα σκέλη, δύο
διτμητοι ο ένας μέσα στον άλλο). Υιοθετείται συνήθως ως δευτερεύοντος οπλι-
σμός σε επιφανειακούς φορείς, υψίκορμους δο-
Το εμβαδόν όλων των σκελών τους συμβολίζεται κούς και τοιχία, ή και ως καμπτόμενος οπλισμός
ως ΑSw (web: κορμός) και του ενός μόνον σε πλάκες με απαίτηση μικρού εμβαδού οπλι-
σκέλους τους ως ΑSw΄. σμού.
Η μορφή αυτή του οπλισμού αιτιολογείται στην
ενότητα Ε. Στο Σχ. 4 φαίνεται σε κατά μήκος 3.3 Βασικά Τεχνολογικά Χαρακτηριστικά
τομή ο συνήθης οπλισμός καμπτόμενης δοκού. Χάλυβα
¾ Ειδικό Βάρος
Το ειδικό βάρος του χάλυβα είναι 7800 kg/m3.
¾ Εφελκυστική και Θλιπτική Αντοχή
Όπως και στο σκυρόδεμα διακρίνονται δύο τιμές
(α) (β) της αντοχής fs του χάλυβα:

Σχ. 3.3 Συνδετήρες (α) δίτμητοι ƒ η Χαρακτηριστική Τιμή fsk και


(β) τετράτμητοι ƒ η Yπολογιστική Tιμή fsd.
Προκύπτει διαιρώντας την χαρακτηριστική τιμή με
2Φ12 As2 Αsw συντελεστή ασφαλείας ίσο με γc =1,15
fsd = fsd/1,15
20 ¾ Διάγραμμα σ-ε
Φ8/20 Η μορφή του διαγράμματος σ-ε του χάλυβα
ποικίλει ανάλογα με τη μέθοδο παραγωγής του.
As1 4Φ14 Στο Σχ. 6(α) φαίνεται η προσεγγιστική μορφή του
διαγράμματος για τους συνήθεις χάλυβες.
Σχ. 2.4 Δοκός με διαμήκεις ράβδους και
συνδετήρες:
σs σs
fs,max
¾ Αναβολείς ή βρόγχοι:
fsy fsy
Είναι ράβδοι με μορφή φουρκέτας, όπως φαί-
νεται στο Σχ. 5(β). Αποτελούν κατά κανόνα τον
(α) εs (β)
οπλισμό των υψίκορμων φορέων.

Σχ. 3. 6 Διάγραμμα σ- ε του χάλυβα


(α) πραγματικό και (β) τυποποιημένο

(α) (β) Για απλοποίηση και υπέρ της ασφαλείας στο


σχεδιασμό για κατακόρυφα φορτία λαμβάνεται
υπόψη το τυποποιημένο διάγραμμα στο Σχ. 6(β).
Σχ. 3. 5 (α) Δομικό πλέγμα (β) αναβολέας

86
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

Η κλίση του διαγράμματος είναι το μέτρο ελα- H παραμόρφωση εY ονομάζεται παραμόρφωση


στικότητάς του το οποίο είναι σταθερό, ανε- διαρροής και ισούται με:
ξάρτητα από την ποιότητά του, ίσο με:
εY = fs / Εs
Εs= 200.000 ΜΡa.

4. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΟΠΛΙΣΗΣ


ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΓΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ
4.1 Θέση Οπλισμού 4.3 Η Ενεργοποίηση του Οπλισμού και
η Σημασία της Αγκύρωσής του
™ Ο οπλισμός τοποθετείται στις
εφελκυόμενες περιοχές του φορέα. Όταν υπερβληθεί η εφελκυστική αντοχή του
Αν η θέση των εφελκυόμενων περιοχών δεν σκυροδέματος, το σκυρόδεμα ρηγματώνεται και
είναι γνωστή, επειδή το στατικό σύστημα δεν οι ράβδοι του οπλισμού επιμηκύνονται κατά το
είναι σαφές, ή η στατική επίλυση δεν είναι άνοιγμα των ρωγμών και εντείνονται ανα-
ευχερής, λύση ασφάλειας είναι η τοποθέτηση πτύσσοντας την εφελκυστική δύναμη Fsd που
ικανής ποσότητας οπλισμού και στα δύο πέλ- απαιτείται για την ανάληψη της δρώσας ροπής.
ματα του φορέα εκτεινόμενο σ΄ όλο το άνοιγμά Για να ενταθούν οι ράβδοι πρέπει η
του. επιμήκυνσή τους να είναι παρεμποδιζόμενη, οι
Η λύση αυτή αποδεικνύεται ιδιαίτερα πλεονε- ράβδοι πρέπει να είναι αγκυρωμένες.
κτική σε περιπτώσεις πυρκαγιών ή άλλων απρό-
βλεπτων επιπονήσεων όπου είναι δυνατόν να ™ Οι ράβδοι του οπλισμού είναι όπως οι
προκύψει αντιστροφή των στατικών μεγεθών πρόκες (αν είνοι από λείο χάλυβα) ή οι
(π.χ. από θετική ροπή σε αρνητική), λόγω αλ- βίδες (αν είναι από νευροχάλυβα) και
λαγής του στατικού συστήματος (π.χ δημιουργία πρέπει να αγκυρώνονται ώστε να μη
πλαστικών ορθώσεων ή κατάρρευση κάποιου ξεσύρουν.
στοιχείου).

4.2 Διαμόρφωση του Οπλισμού

™ Η μορφή του οπλισμού εξαρτάται από τη


μορφολογία των ρωγμών.
(α) λάθος (β) σωστό (β)
Διαμπερείς ρωγμές απαιτούν οπλισμό κατανε-
μημένο σ΄ όλο το πλάτος του φορέα.
Επιφανειακές ρωγμές απαιτούν επιφανειακό οπ-
λισμό (φυσικά με επικάλυψη από σκυρόδεμα για
να μη διαβρωθεί).
Όταν οι ρωγμές έχουν μεταβλητό άνοιγμα κατά
μήκος της διαδρομής τους (π.χ. καμπτικές ρωγ- Σχ. 4.1 (α) Aστοχία λόγω μη αγκύρωσης του
μές) ο οπλισμός διατάσσεται κοντά στην ίνα με οπλισμού (β) ορθή αγκύρωση του
το μεγαλύτερο άνοιγμα ρωγμής.
Όταν οι ρωγμές έχουν σταθερό άνοιγμα σ΄ όλη Αν για παράδειγμα οι ράβδοι του οπλισμού μιας
τη διαδρομή τους (π.χ. στρεπτικές ρωγμές) ο πλάκας εξώστη τοποθετηθούν, όπως φαίνεται
οπλισμός διατάσσεται κατανεμημένος στην πε- στο Σχ. 1(α), είναι προφανές ότι θα ξεσύρουν
ρίμετρο του στοιχείου. και η πλάκα θα αποσπαστεί από τη δοκό

87
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

στήριξης με τον ίδιο τρόπο που θα καταρρεύσει προκύπτει:


μια κρεμάστρα αν οι πρόκες στήριξης απλά
ακουμπήσουν και δεν αγκυρωθούν στον τοίχο, ή Fsd = Fbd => Αs1.σsd = τbd . π. Φ.lAB =>
θα σχιστεί ένα ύφασμα αν η κλωστή που ράβει π.Φ2/4.σsd = τbd.π.Φ.lAB =>
μια σχισμή κοπεί στη θέση της σχισμής. Φ/4.σsd = τbd.lAB (α)

Αν η αγκύρωση των ράβδων είναι ανεπαρκής, Από τη σχέση (α) θέτοντας τbd = fbd (fbd η
μετά κάποια τιμή του φορτίου οι ράβδοι θα αντοχή συνάφειας, η μέγιστη τιμή της τb) προ-
αρχίσουν να ολισθαίνουν, δεν θα παρεμπο- κύπτει η σχέση (1) και (2):
δίζεται η επιμήκυνσή τους και, γι΄αυτό, δεν θα ™ σsd = 4/Φ. fbd .lAB (1)
εντείνονται οι ράβδοι και ο φορέας θα είναι
άοπλος και θα αστοχήσει ακαριαία. ™ lAB = lbnet = Φ/4. σsd / fbd (2)
Το μήκος lAB ορίζεται ως απαιτούμενο μήκος
4.4 Απαιτούμενο Μήκος Αγκύρωσης αγκύρωσης, καΙ συμβολίζεται lbnet
Στο Σχ. 2 έχει απομονωθεί τμήμα ΑΒ ράβδου Είναι το μήκος αγκύρωσης που απαιτείται
οπλισμού από την κρίσιμη διατομή ενός φορέα για να μπορέσει να αναπτύξει η ράβδος τά-
μέχρι το πλησιέστερο ελεύθερο άκρον της. ση σsd
H δύναμη της ράβδου στο ελεύθερο άκρο Α Το μήκος αγκύρωσης που απαιτείται για να
είναι μηδενική ενώ η δύναμη που απαιτείται να αναπτύξει η ράβδος τη μέγιστη ικανότητά της,
αναπτυχθεί στη θέση Β (θέση κρίσιμης δια- δηλ. τάση σs ίση με την αντοχή της fsy, υπό
τομής) για να αναλάβει την επιπόνηση Μsd είναι τις βέλτιστες συνθήκες ως προς την αντοχή
Fsd συνάφειας (ράβδος στο κάτω μέρος της
Για την ισορροπία της ράβδου απαιτείται μια διατομής οριζόντιων στοιχείων και επικαλύψεις
δύναμη Τd ίση και αντίθετη προς την δύναμη και αποστάσεις μεταξύ των ράβδων αρκετά
Fsd.. μεγάλες) ορίζεται ως το βασικό (απαιτούμενο)
μήκος αγκύρωσης. Συμβολίζεται ως lb και
Η δύναμη Τd αντιτιθέμενη στην κίνηση της ράβ- δίνεται από τη σχέση (3):
δου προς την κατεύθυνση της δύναμης Fsd
αντιστοιχεί στη δύναμη συνάφειας (τριβής) ™ lb= Φ/4. fsd /fbd (3)
μεταξύ σκυροδέματος και ράβδου, η οποία είναι Συνήθως το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης
η συνισταμένη Fb των διατμητικών τάσεων τ lbnet εκφράζεται ως συνάρτηση του βασικού
στην διεπιφάνεια σκυροδέματος και χάλυβα οι μήκους αγκύρωσης lb από τη σχέση (4):
οποίες ορίζονται ως τάσεις συνάφειας τb..
™ lbnet = α1.α2.lb.σsd/fsd (4)
Fb = τb . π. Φ.lAB
όπου:
τ τ τ α1: αυξητικός συντελεστής που λαμβάνει υπόψιν την
απόκλιση των συνθηκών αγκύρωσης της ράβδου
από τις βέλτιστες (με βάση τις οποίες έχει προκύψει
το βασικό μήκος αγκύρωσης)
A Α B A B Fsd
α2: μειωτικός συντελεστής που λαμβάνει υπόψιν τη
Fbd
μείωση του απαιτούμενου μήκους λόγω αποκλίσεων
της ράβδου από την ευθυγραμμία.
Σχ.4.2 Δυνάμεις σε ράβδο οπλισμού ™ Οι ράβδοι του οπλισμού αγκυρώνονται σε
θλιβόμενη περιοχή (αν είναι εφικτό).
Διατυπώνοντας την ισορροπία της ράβδου ΑΒ
Αν το ελεύθερο άκρο ράβδου οπλισμού

88
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

βρίσκεται σε εφελκυόμενη περιοχή μπορεί να Έτσι κεκαμμένες ράβδοι οπλισμού, ράβδοι οπλι-
βρεθεί σε θέση ρωγμής και να διαταραχθεί η σμού στις στηρίξεις πλακών, μπορούν, όπως
αγκύρωση της ράβδου φαίνεται στο Σχ. 3:
¾ ή να εκταθούν αρκετά στα γειτονικά
ανοίγματα ώστε να βρεθούν σε περιοχή
θετικών ροπών (θλίψη επάνω).
(α) ¾ ή να καμφθούν προς τα κάτω αλλά μέσα
στην περιοχή των αρνητικών ροπών (θλίψη
κάτω).
• Λείες ράβδοι οπλισμού (συνήθως ποιότητας
(β)
S220) καταλήγουν σε άγκιστρα (για ενίσχυση
της συνάφειάς τους).

Σχ. 4.3 Διάταξη άνω οπλισμού πλακών

89
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

5. ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΓΡΑΜΜΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ


Γραμμικοί χαρακτηρίζονται οι φορείς των οποίων η μία διάσταση είναι σημαντικά πιο
μεγάλη από τις δύο άλλες. Οι κατακόρυφοι φορείς ονομάζονται υποστυλώματα και οι
οριζόντιοι δοκοί. Περαιτέρω διακρίνονται ανάλογα με το στατικό σύστημά τους, τη μορφή
τους και τηναπόσταση του φορτίου από τη στήριξή τους.

5.1 Ονοματολογία με βάση Ανάλογα με το στατικό σύστημα οι φορείς δη-


το Στατικό Σύστημα λώνονται όπως φαίνεται στο Σχ. 1.
Όπως αναπτύχθηκε στην ενότητα Γ, οι φορείς
εικονίζονται με το στατικό σύστημά τους και την
5.2 Δοκοί, Πλακοδοκοί, Ψευτοδοκοί
εγκάρσια διατομή τους. Το στατικο συστημα Δοκοί ονομάζονται οι οριζόντιοι γραμμικοί φο-
αποτελειται από τον κεντροβαρικο αξονα *, τα ρείς, σ΄αντιδιαστολή με τους κατακόρυφους φο-
φορτια και τις στηριξεις και προκύπτει με τη ρείς που ονομάζονται υποστυλώματα.
μεθοδολογία που αναφέρθηκε στο κεφ. 11.
Δοκοί, επίσης, θεωρούνται και τα τμήματα του
οριζόντιου επίπεδου φορέα των κατασκευών
στις θέσεις όπου αυξάνεται σημαντικά το πάχος
του.
Πρόβολοι Αμφιέρειστοι Οι δοκοί αυτές θεωρούνται στηρίξεις για τα
υπόλοιπα τμήματα, τις πλάκες, καθώς, λόγω
του αυξημένου πάχους τους, το βέλος τους είναι
Μονοπροέχοντες Αμφιπροέχοντες
αμελητέο σε σύγκριση μ΄ αυτό των πλακών.
Για αντιδιαστολή με τις μεμονωμένες δοκούς
ονομάζονται πλακοδοκοί.
Μονόπακτοι Αμφίπακτοι Διακρίνονται πλακοδοκοί ταυ τ, όταν υπάρχει
πλάκα εκατέρωθεν της δοκού και πλακοδοκοί
γάμα , όταν υπάρχει πλάκα από τη μία μόνον
πλευρά, όπως φαίνεται στο Σχ. 2
Συνεχείς
Σχ. 5.1 Ονοματολογία με βάση
το στατικό σύστημα
Δ4
Δ3
Η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών στηρίξεων
του φορέα δηλώνεται ως το άνοιγμα του φο-
ρέα.
Φορείς με περισσότερες απο μία ή δύο ακραίες
στηρίξεις (ενός ανοίγματος) συμβολίζονται ως
συνεχείς φορείς δύο, τριών κ.λ.π ανοιγμάτων.
Φορείς με μία μόνον στήριξη διαμορφώνονται
υποχρεωτικά (για να ισορροπούν) με τη στήριξη
πάκτωση και δηλώνονται ως πρόβολοι. Δ1 Δ2

• Aκριβέστερα από το στρεπτικό άξονα (άξονα από Σχ. 5.2 Πλακοδοκοί Τ και Γ
τον οποίο διερχόμενο τo επίπεδο φόρτισης δεν
προκύπτουν στρεπτικα φορτία). Για τις συνήθεις Το ύψος των παλακοδοκών h πρέπει να είναι
διατομές, με δυο άξονες συμμετρίας, ο στρε- τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερο απ΄αυτό
πτικος άξονας συμπίπτει με τον κεντροβαρικό.

90
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

της πλάκας, ώστε το βέλος τους, αντίστροφα Τοπική πύκνωση του οπλισμού της πλάκας, ή
ανάλογο της ροπής αδρανείας τους (που είναι ενσωμάτωση σιδηροδοκού σε μια θέση της
ανάλογη του h3), να είναι τουλάχιστον το 1/30 πλάκας ώστε να αποκατασταθεί λειτουργία
του βέλους των πλακών. Τμήμα με μικρή μόνο δοκού στη θέση αυτή, γνωστή ως λύση
αύξηση του πάχους της πλάκας δεν μπορεί να ψευτοδοκού που υιοθετείται μερικές φορές σε
θεωρηθεί ως στήριξή της, καθώς δεν είναι σκάλες (θέσεις δύσκολης διαμόρφωσης του
σημαντικά μειωμένο το βέλος του. ξυλοτύπου) ή στα άκρα μεγάλων προβόλων δεν
συνιστούν λύσεις καθώς δεν αυξάνει διακριτά
την ροπή αδρανείας της πλάκας και δεν μπο-
ρούν να υποκαταστήσουν τη διαμόρφωση δο-
κού.
(α)
5.3 Υψίκορμοι Φορείς
Φορείς με λόγο ανοίγματος προς ύψος l/h < 2,
όπως κεφαλόδεσμοι πασσάλων, δοκοί-παρειές
υπερυψωμέ-νων δεξαμενών ή αποθηκών, (υδα-
τόπυργοι, σιλό, κλπ.) ονομάζονται υψίκορμοι
φορείς.
(β) Στην περίπτωση που το στατικό σύστημα είναι
πρόβολος (φορέας με l/h < 1) έχει υιοθετηθεί ο
όρος κοντός πρόβολος.

(α)
Σχ. 5.3 Γραμμοσκιασμένη περιοχή
(α) δοκού και (β) ελεύθερου
άκρου πλάκας

Για παράδειγμα τμήμα με πάχος 25 ή 30 cm σε (β)


μια πλάκα πάχους 20 cm δεν αποτελεί δοκό.
Τμήμα με ενδιάμεση αύξηση πάχους, π.χ. με
πάχος 35 ή 40cm στην παραπάνω πλάκα
αποτελεί υποχωρούσα στήριξη.
Σχ. 5.4 (α) Γραμμικός φορέας
Για απλοποίηση μπορεί να γίνει διπλή επίλυση (β) Υψίκορμοι φορείς
της πλάκας με τη θέση της δοκού (α) ως
στήριξης και (β) ως ελεύθερο άκρο και να Οι φορείς αυτοί, όπως εντοπίζεται στην ενότητα
διαστασιολογηθεί ο φορέας με τα δυσμενέστερα Ε, διαφοροποιούνται από τους γραμμικούς
αποτελέσματα των δύο λύσεων. φορείς ως προς την όπλιση και το σχεδιασμό
τους και εξετάζονται στον Τόμο 2Α.

91
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

6. ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΠΛΑΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ


ΣΕ ΓΡΑΜΜΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ
Οι πλάκες είναι επιφανειακοί φορείς. Διακρίνονται ανάλογα με τον αριθμό των στηρίξεών
τους και το είδος τους. Για απλοποίηση του σχεδιασμού τους θεωρούνται ότι
αποτελούνται από εσχάρα δοκών κατά τις δύο διευθύνσεις τους πλάτους 1m. Ο
σχεδιασμός τους ανάγεται στο σχεδιασμό ενός τέτοιου ζεύγους δοκών.

6.1 Διέρειστες Πλάκες Συμβολίζεται με το στατικό σύστημα μιας από


Πλάκα με δύο απέναντι στηρίξεις, ερείσματα, τις διαδοκίδες αυτές, με άνοιγμα l και φορτίο q.
(δοκούς ή τοιχεία), όπως η Π1 και Π2 στο Σχ. 1 Μπορεί να ειδωθεί ότι προκύπτει, όπως
και 2(α), ονομάζεται διέρειστη. φαίνεται στο Σχ. 1, από μια τέτοια διαδοκίδα με
αύξηση του πλάτους της.
Η Π1 δηλώνεται ως διέρειστη αμφιέρειστη, η Π2
στο Σχ. 2 δηλώνεται ως διέρειστη αμφίπακτη.
Π1
6.2 Πρόβολοι Πλάκες
Πλάκα με μία μόνο στήριξη, όπως στο Σχ. 2(β)
και 2(γ) ονομάζεται πρόβολος (εξώστης).
Μπορεί να ειδωθεί ως το μισό μιας διέρειστης
[M] (αμφίπακτης ή αμφιέρειστης) πλάκας.
l

Σχ. 6.1 Η πλάκα ως παράθεση διαδοκiδων 6.3 Τετραέρειστες Πλάκες


Πλάκα με τέσσερις στηρίξεις, όπως η Π4 στο
Η απόσταση μεταξύ των δύο στηρίξεων ονομά- Σχ. 3 και η Π5 στο Σχ. 4, ονομάζεται τετρα-
ζεται άνοιγμα της πλάκας. έρειστη.

qy

Π2 Π3 Π4
Π4

(α) (β) (γ)


qx (α) (β)

Σχ. 6.2 (α) Διέρειστη αμφίπακτη


(β) και (γ) πρόβολος Σχ. 6.3 Τετραέρειστη πλάκα (α) ανάλυση σε
δύο διαδοκίδες και (β) ροή φορτίων
προς τις δοκούς
Η ροή των φορτίων της γίνεται προς την
διεύθυνση του ανοίγματός της (όπως είναι
εμφανές και από την εικόνα θραύσεώς της) και
Η ροή των φορτίων της γίνεται και προς τις δύο
θεωρείται ότι αποτελείται από παράθεση διαδο-
διευθύνσεις τις παράλληλες προς τις στηρίξεις
κίδων πλάτους ενός μέτρου κατά την διεύθυνση
του ανοίγματός της.

92
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

τους (όπως είναι εμφανές από την εικόνα της 6.4 Τετραέρειστες-Υπολογιστικά
θραύσεώς της) και μπορεί να προσομοιωθεί με Διέρειστες Πλάκες
εσχάρα διαδοκίδων κατά τις δύο διευθύνσεις.
™ Όταν ο λόγος των δύο πλευρών μιας
Μπορεί να ειδωθεί, όπως φαίνεται στο Σχ. 4, ότι πλάκας με τέσσερις στηρίξεις είναι ly/lx ≥ 2,
προκύπτει από δύο διασταυρούμενες διαδο- όπως η Π6 στο Σχ. 5, το ποσοστό του
κίδες με αύξηση του πλάτους τους. φορτίου που ρέει προς το μεγάλο άνοιγμα
Συμβολίζεται με το στατικό σύστημα μιας απ΄ της πλάκας είναι μικρό και θεωρείται
αυτές τις δοκούς από κάθε διεύθυνση, x και y: αμελητέο.
μια δοκό με άνοιγμα lx και φορτίο qx και μία δοκό ™ Η πλάκα υπολογίζεται ως (υπολογιστικά)
με άνοιγμα ly και φορτίο qy (qx + qy = q). διέρειστη (με άνοιγμα τη μικρότερη πλευρά
της.

6.5 Τριέρειστες Πλάκες


Πλάκα με τρεις στηρίξεις ονομάζεται τριέρειστη.
Μπορεί να ειδωθεί, όπως φαίνεται στο Σχ. 6, ως
το μισό μιας τετραέρειστης πλάκας.

6.6 Τριέρειστες-Υπολογιστικά
Πρόβολοι Πλάκες
Σχ. 6.4 Από δύο διασταυρούμενες
διαδοκίδες στην τετραέρειστη πλάκα Όταν ο λόγος των των δύο πλευρών μιας
πλάκας με τρεις στηρίξεις είναι lx/ly ≥ 4 το
Κατά το μεγαλύτερο άνοιγμα της πλάκας ανα- ποσοστό του φορτίου που ρέει προς το μεγάλο
λαμβάνεται (ρέει), όπως είναι εμφανές και από άνοιγμα της πλάκας θεωρείται αμελητέο και η
την εικόνα θραύσεως στο Σχ. 3(β), μικρότερο πλάκα υπο-λογίζεται ως πρόβολος (με άνοιγμα
ποσοστό του φορτίου, το οποίο μειώνεται όσο την μικρότερη πλευρά της).
πιο στενόμακρη γίνεται η πλάκα.

Π6

Σχ. 6.6 Τριέρειστη πλάκα ως μισή


τετραέρειστη

Σχ. 6. 5 Στενόμακρη τετραέρειστη πλάκα


ισοδύναμη (υπολογιστικά) με
διέρειστη πλάκα

Το ποσοστό του φορτίου που ρέει προς κάθε


διεύθυνση της πλάκας υπολογίζεται στο κεφά- Σχ. 6.7 Τριέρειστη πλάκα ισοδύναμη
λαιο των τετραέρειστων πλακών. υπολογιστικά με πρόβολο

93
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υλικά, Ονοματολογία, Αναγωγή Πλακών σε Γραμμικούς Φορείς

6.7 Συστήματα Πλακών


Συστήματα πλακών ισοδυναμούν με τα στατικά κάθετη διεύθυνση θα απαιτηθούν σανίδες μόνον
συστήματα των διαδοκίδων που τις αποτελούν. στην περιοχή της πλάκας Π2.
™ Πρακτικά, το σύστημα πλακών Αν κατά μήκος μιας διεύθυνσης διαφοροποι-
ισοδυναμείται με τα στατικά συστήματα των είται η διάσταση των πλακών είτε οι στηρίξεις
«μπετοσανίδων» που θα διατάσσονταν για τους, όπως π.χ. κατά την οριζόντια διεύθυνση
να προκύψει η επιφάνεια της πλάκας. των πλακών στο Σχ. 9, οι πλάκες αντιπρο-
σωπεύονται με ξεχωριστά στατικά συστήματα
γ για κάθε περιοχή διαφοροποίησης.
α α
κενό Π3 Αν κατά μήκος μιας πλάκας διαφοροποιείται το
στατικό σύστημα των «μπετονοσανίδων που
Π1
την απαρτίζουν, όπως κατά μήκος της πλάκας
β Π2 β Π4 στο Σχ. 9, παρεμβάλλεται στη στάθμη δια-
Π2 φοροποίησης βοηθητική εστιγμένη γραμμή, ό-
qy
πως φαίνεται στο Σχ. 9, ώστε να οριοθετείται και
η αλλαγή του οπλισμού που θα προκύψει λόγω
γ γ-γ
του διαφορετικού στατικού συστήματος.
q
qx
q α-α
γ α-α
Π1 q qx Π3
α
β-β α Π2
Π
Π1 Π2 Π4
Π1
Π3
β
Σχ. 6.8 Αναγωγή συστήματος πλακών β
σε γραμμικούς φορείς
γ
Για τον εντοπισμό τους γίνονται τομές στην β-β
κάτοψη των πλακών κατά δύο διευθύνσεις,
qy
όπως φαίνεται στο Σχ. 8.
γ-γ
Είναι προφανές ότι κατά την οριζόντια
διεύθυνση θα απαιτηθούν σανίδες με στατικά
συστήματα αυτά των τομών α-α και β-β, ενώ
κατά την Σχ. 6.9 Αναγωγή συστήματος πλακών
σε γραμμικούς φορείς

94
Ενότητα Δ2

ΠΡΟΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΕΩΝ

95
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

1. ΠΡΟΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΦΟΡΤΙΑ ΠΛΑΚΩΝ

1.1 Προδιαστασιολόγηση Πλακών Για πλάκες με ιδιαίτερα μεγάλο κινητό


(πλάκες σε αποθήκες, δεξαμενές, κ.λ.π) ενδέ-
Το πάχος των πλακών προκύπτει από τον χεται το πάχος που προκύπτει παραπάνωνα
περιορισμό των βελών* σε κατάσταση λειτουρ- μην επαρκεί σε κατάσταση αστοχίας (από
γίας από την παρακάτω σχέση: πλευράς στατικής επάρκειας). Στην περίπτωση
αυτή θα χρειαστεί πρόσθετος έλεγχος που
™ d ≥ lo / 30 (d = h - 0.02 m) , lo = α.l σχολιάζεται στην Ενότητα Ζ.
lo είναι η απόσταση από μηδενική σε μηδενική
ροπή (αυτό το μήκος σχετίζεται με το βέλος). 5.1.2 Φορτία Πλακών
Τιμές του α δίνονται στο Σχ. 1. ƒ Φορτίο g Iδίου Bάρους
Η υπερδιπλάσια τιμή του α στην περίπτωση Υπολογίζεται το βάρος για 1 m2 της
προβόλου τίθεται γιατί το βέλος του προβόλου επιφάνειας φόρτισης της πλάκας.
είναι περίπου ίδιο με το βέλος μιας αμφιέ- Προκύπτει από τη σχέση: 1m
ρειστης δοκού διπλάσιου μήκους.
g [kN/m2] = 25 [kN/m3] .h [m] 1m
όπου:
α=2.4
h : πάχος πλάκας h
25 : ειδικό βάρος οπλισμένου σκυροδέματος
™ Το ίδιο βάρος των πλακών είναι σημαντικό
ποσοστό του συνολικού φορτίου (περίπου
50%) και δεν πρέπει να παραλείπεται.
α=0.8 α=0.6 α=2.4
ƒ Φορτίo g΄ Επικάλυψης
Σχ. 1.1 Συντελεστές για α
Δίνεται από τους κανονισμούς φορτίσεων για
1 m2 της επιφάνειας της πλάκας.
™ Τα συνήθη πάχη για κοινά οικοδομικά έργα
κυμαίνονται μεταξύ 12 και 25 cm. Η τιμή ποικίλλει ανάλογα με το είδος της επικά-
λυψης.
Ο παραπάνω εμπειρικός τύπος έχει προκύψει Αν το συγκεκριμένο είδος επικάλυψης δεν προ-
για διέρειστες πλάκες λαμβάνοντας υπόψιν ένα βλέπεται στους κανονισμούς, υπολογίζεται με
σύνηθες φορτίο για τις πλάκες αυτές (το βέλος βάση το ειδικό βάρος του υλικού επικάλυψης
εξαρτάται από το lo, το d, ακριβέστερα τη γ΄ και του πάχους της επικάλυψης h.
δυσκαμψία* και το φορτίο).
Υπολογίζεται το βάρος για 1 m2 της επιφάν-
Στις τετραέρειστες πλάκες ο τύπος αυτός θα ειας επικάλυψης
εφαρμοστεί προς την διεύθυνση της πλάκας
προς την οποία δρα το μεγαλύτερο φορτίο ™ g΄[kN/m2] = γ ΄[kN/m3] .h΄[m]
(που είναι πιο κοντά σ΄ αυτό της διέρειστης), όπου:
δηλ. με το lo της μικρότερης πλευράς (προς την
άλλη πλευρά μολονότι είναι μεγαλύτερο το lo h΄: πάχος επικάλυψης
είναι μικρότερο το φορτίο και το βέλος θα είναι γ: ειδικό βάρος υλικού επικάλυψης
το ίδιο).
______________________________________________
* Το βέλος δ ενός καμπτόμενου φορέα είναι ανάλογο της τρίτης δύναμης του μήκους από μηδέν σε μηδέν
ροπή προς την δυσκαμψία του φορέα, η οποία είναι ανάλογη της ροπής αδρανείας, δηλ. ανάλογη της τρίτης
δύναμης του ύψους του. Θέτοντας το βέλος δ μικρότερο μιας τιμής προκύπτει ο λόγος h/lo μεγαλύτερο μιας
τιμής.

96
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

ƒ Φορτίο q Κινητό (ή Ωφέλιμο) Στους εξώστες το κινητό αντιστοιχεί στην


περίπτωση συνωστισμού κατά τη διάρκεια
Δίνεται για 1 m2 της πλάκας από τους κανο-
παρελάσεων ( 6 άνθρωποι σε 1 m2)
ισμούς φορτίσεων ανάλογα με τη θέση και τη
λειτουργία του χώρου στον οποίο βρίσκεται η ƒ Συνολικό Φορτίο Σχεδιασμού Πλάκας
πλάκα π.χ. κατοικία (εσωτερικός χώρος), γρα-
Το συνολικό φορτίο ρd της πλάκας που θα
φείο, βιομηχανικός χώρος με τυποποιημένη
χρησιμοποιηθεί στο σχεδιασμό θα είναι το
λειτουργία, σχολείο, κλ.π.
άθροισμα των παραπάνω φορτίων με τους αν-
Για βιομηχανικούς χώρους με διάφορετική λει- τίστοιχους συντελεστές ασφαλείας (βλ. Κεφ. 2).
τουργία υπολογίζονται με βάση τα μηχανολο-
Είναι:
γικά σχέδια.
™ ρd =1,35(25 h + gεπ) + 1,5 q
Για κτίρια κατοικιών είναι:
ƒ
q = 2 kN/ m2 εσωτερικοί χώροι
ƒ q = 5 kN /m2 εξώστες

97
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

2. ΠΡΟΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ KAI ΦΟΡΤΙΑ ΔΟΚΩΝ

2.1 Προδιαστασιολόγηση Δοκών ƒ Φορτία από Πλάκες


¾ Πλάτος Προκύπτουν από τη στατική επίλυση των
πλακών. Η αντίδραση των πλακών στη θέση
Για συνήθεις δοκούς (εξαιρούνται τα ζυγώματα της δοκού-στήριξής τους αποτελεί το καμπτο-
πλαισίων και δοκοί υπό άμεση στρέψη) το διατμητικό φορτίο της δοκού το οφειλόμενο
πλάτος τους είναι τυποποιημένο b = 0,25 m στην πλάκα.
(σ΄αυτό το πλάτος αντιστοιχούν οι τυποποιημένοι
βιομηχανοποιημένοι κλωβοί συνδετήρων, βλ.
Κεφ. 7). 2.3 Προσεγγιστικός Υπολογισμός
Φορτίων
¾ Ύψος
Υπολογίζεται το συνολικό φορτίο του τμήματος
Για να αποτελούν οι δοκοί στηρίξεις για τις
εκείνου της πλάκας το οποίο θα κρεμαστεί από
πλάκες πρέπει:
την δοκό, αν αστοχήσει η πλάκα.
™ το ύψος τους h να είναι τουλάχιστον τρεις
Το τμήμα αυτό δηλώνεται ως η επιφάνεια
φορές μεγαλύτερο απ΄αυτό της πλάκας,
φόρτισης των δοκών.
ώστε το βέλος τους, αντίστροφα ανάλογο της
ροπής αδρανείας τους (που είναι ανάλογη Το φορτίο αυτό διαιρούμενο με το μήκος l
του h3), να είναι τουλάχιστον το 1/30 του επαφής της δοκού με την πλάκα (συνήθως το
βέλους των πλακών. συνολικό μήκος της δοκού) δίνει το κατα-
νεμημένο φορτίο q της δοκού το οφειλόμενο
Για παράδειγμα για πάχος πλάκας 20 cm το
στην πλάκα.
ύψος των δοκών προκύπτει h = 60 cm.

2.2 Φορτία Δοκών

ƒ Ίδιο Bάρος
Υπολογίζεται το βάρος για 1 m μήκους της
δοκού:
l
™ g [ kN/m] = 25 [kN/m3] .Ac [m2]
όπου: b (α) (β) (γ)
Ac: το εμβαδον διατομής h

1m Σχ. 2.2 Τμήματα πλακών που αντιστοιχούν


ƒ Φορτία από Tοιχοποιίες στα φορτία των δοκών
Από τους κανονισμούς φορτίσεων δίνεται το
ειδικό βάρος γη των τοιχοποιιών ανάλογα με το Όπως φαίνεται στο Σχ. 2, τα τμήματα αυτά
υλικό και το είδος τους (δρομική, μπατική). προκύπτουν εύκολα με την απλή λογική.
Υπολογίζεται το βάρος τους για 1m μήκους της Στην περίπτωση (καθαρά) διέρειστων πλακών
τοιχοποιίας : θα κρεμαστεί η μισή πλάκα από κάθε δοκάρι,
™ gτ[kN/m] = γη [kN/m3] hτ[m] στην περίπτωση τετραέρειστων πλακών θα
κρεμαστούν κομμάτια και από τα τέσσερα
hτ: ύψος τοιχοποιίας δοκάρια.
Σημειώνεται ότι:

98
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

™ Είναι παραβίαση της κοινής λογκής να Κάθε δοκός φορτίζεται από το φορτίο του
θεωρείται (συχνά στις φοιτητικές εξετασεις) τμήματος εκείνου της πλάκας που οριοθετείται
ότι πλάκες καθαρά διέρειστες πλάκες από τη δοκό και τις παραπάνω ευθείες στα
[βλ. Σχ. 2(α)] στέλνουν μέρος του φορτίου άκρα της, όπως φαίνεται στο Σχ. 2.
τους στα ελεύθερα άκρα τους (δηλαδή στο
Το συνολικό φορτίο Ρδ του τμήματος της
κενό) .
πλάκας που θα κρεμαστεί από καθεμία δοκό
™ Στενόμακρες τετραέρειστες πλάκες, όπως μεγάλου μήκους θα είναι το φορτίο της πλάκας
φαίνεται στο Σχ. 2(γ), θεωρούνται ως ρπ πολλαπλασιασμένο με την επιφάνεια φόρ-
διέρειστες και μπορεί να γίνει η παραδοχή ότι τισης της δοκού lδ . lπ / 2:
το φορτίο της πλάκας κατανέμεται μόνον στις
Ρδ = ρπ. lδ . lπ/2
δοκούς μεγάλου μήκους (από μισό στην
καθεμία). όπου:
Οι δοκοί μικρού μήκους των πλακών αυτών ρπ :το φορτίο της πλάκας,
θεωρούνται ότι φορτίζονται μόνον με το ίδιο lδ : το μήκος της δοκού
βάρος τους. lπ /2. το μήκος από το άνοιγμα της πλάκας που
θα κρεμαστεί από τη δοκό.
• Εύρεση Επιφανειών Φόρτισης
Για να εντοπιστούν οι επιφάνειες των πλακών
τα φορτία των οποίων φορτίζουν τις δοκούς,
κάθε πλάκα χωρίζεται σε επιμέρους τμήματα
που προκύπτουν χαράσσοντας σε κάθε γωνία
της, όπως φαίνεται στο Σχ. 3:
¾ ευθεία με κλίση 45ο, αν στη γωνία αυτή οι
συνθήκες στήριξης της πλάκας είναι ίδιες
¾ και στις δυο διευθύνσεις (ή αρθρώσεις ή
πακτώσεις και οι δύο) ή Άρθρωση Πάκτωση Ελεύθερο Άκρο
ο
¾ ευθεία με κλίση 30 προς την πλευρά της
άρθρωσης, όταν οι συνθήκες είναι Σχ. 2.3 Τύποι στηρίξεων πλακών
διαφορετικές (η μια στήριξη άρθρωση και η
άλλη πάκτωση). Το συνολικό αυτό φορτίο διαιρούμενο με το
μήκος lδ της δοκού δίνει το φορτίο ρδ της δοκού
Η στήριξη σε μια πλευρά της πλάκας θεωρείται, ανα μέτρο μήκους.
όπως φαίνεται στο Σχ. 3, πάκτωση όταν υπάρχει
πλάκα εκατέρωθεν της δοκού στήριξης στην πλευρά Στην περίπτωση διέρειστων ή υπολογιστικά
αυτή. διέρειστων (στενόμακρων τετραέρειστων) πλα-
κών προκύπτει:
™ ρδ = ρπ.. lπ/2

99
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

3. ΠΡΟΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ KAI ΦΟΡΤΙΑ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΩΝ


υποστυλωμάτων
3.1 Φορτία Υποστυλωμάτων Σε περίπτωση συστήματος πλακών κάθε υπο-
Τα υποστυλώματα φορτίζονται με αξονικό φορ- στύλωμα θα δέχεται, όπως φαίνεται στο
τίο λόγω των κατακόρυφων φορτίων και με Σχ.4(β), το ένα τέταρτο από το συνολικό φορτίο
καμτοδιατμητικό φορτίο λόγω σεισμού. κάθε πλάκας που συντρέχει σε αυτό.

Το αξονικό φορτίο Νsd ενός υποστυλώματος σε Το φορτίο αυτό θα προκύψει από τη σχέση:
έναν όροφο ενός κτιρίου είναι το άθροισμα: Νsd = ρd. Ε
• του αξονικού φορτίου του υποστυλώματος όπου:
του υπερκείμενου ορόφου,
ρd :το φορτίο σχεδιασμού της πλάκας,
• αξονικού φορτίου λόγω των φορτίων των Ε: το εμβαδόν της φορτικής επιφάνειας του
υπερκείμενων πλακών υποστυλώματος

• του ιδίου βάρους του υποστυλώματος (για Το σεισμικό φορτίο των υποστυλωμάτων υπο-
φορτίο του υποστυλώματος στη βάση του). λογίζεται στον Τόμο 2Β.
Το αξονικό φορτίο λόγω των φορτίων των
υπερκείμενων πλακών μπορεί να προκύψει: 5.3.2 Προδιαστασιολόγηση
¾ ως το άθροισμα των αντιδράσεων των Υποστυλωμάτων
δοκών που συντρέχουν στο υποστύλωμα. Για λόγους πλαστιμότητας (απαιτείται για τον
Παράδειγμα: αντισεισμικό σχεδιασμό) τα υποστυλώματα
διαστασιολογούνται ώστε για συνδυασμό αξο-
Το φορτίο του υποστυλώματος Κ1 στο Σχ. 1 νικής δύναμης Νsd και ροπής Μsd να ισχύει
είναι το άθροισμα της αντίδρασης της δοκού εs1> εy (όσο μεγαλύτερο είναι το εs1 τόσο
Δ1 και της δοκού Δ2 ή μεγαλύτερη είναι η παραμορφωσιμότητα του
το φορτίο του γρρμμοσκιασμένου εμβαδού στοιχείου).
των πλακών που φαίνεται στο Σχ. 1. Αυτό συμβαίνει, όπως σχολιάζεται στην Ενό-
Σε περίπτωση μεμονωμένης πλάκας με τέσ- τητα Ζ (διάγραμμα αλληλεπίδρασης ροπής και
σερα γωνιακά υποστυλώματα είναι προφανές αξονικής), όταν η δρώσα Νsd είναι το 40% της
ότι κάθε υποστύλωμα δέχεται το ένα τέταρτο αξονικής αντοχής ΝRdu.. Γιαυτό οι διαστάσεις
του συνολικού φορτίου της πλάκας, όπως επιλέγονται ώστε να ισχύει :
φαίνεται στο Σχ. 1.(α). ™ Νsd ≤ 0,40 NRdu= 0,40. b.h. 0,85fcd
(Το 0,85 είναι μειωτικός συντελεστής της
συμβατικής αντοχής γιατί η ταχύτητα επιβολής
των φορτίων στην κατασκευή είναι πολύ πιο
αργή απ΄αυτήν κατά τη συμβατική διαδικασία
προσδιορισμού της συμβατικής αντοχής fcd) .
Δ1
Άρα, το εμβαδόν του υποστυλώματος b.h
Δ2 Κ1 προκύπτει από τη σχέση:
b.h ≥ Nsd /(0.35. 0,85fcd) ≥ 0,30.0,30 m (1)
(α)
(β)

Σχ. 3.1 Επιφάνειες φόρτισης

100
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

4. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΦΟΡΤΙΩΝ

4.1 Παράδειγμα 1 ΔΟΚΟΙ Δ2, Δ3:


Στο Σχ. 1 δίνεται ο ξυλότυπος διώροφου Ιδιο βάρος gd = 1,35 x 25 x 0,20 x 0,40 = 2,70
κτιρίου με τα παρακάτω στοιχεία: kN/m2
Από Π1-Π2 (Π2-Π3) 9,75 x 4,0 = 29,35
ƒ Πάχος πλακών h = 0,20 cm Συνολικό ρd = 40.00
ƒ
Κινητό φορτίο πλακών: qk= 2,0 kN/m2
ƒ Διαστάσεις δοκών b/h = 25 / 60 cm ΑΚΡΑΙΑ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΑ :
ƒ Διαστάσεις υποστυλωμάτων: b/h = 30/30 Επιφάνεια φόρτισης: 3,0 x 2,0 = 6,0 m2
cm Φορτίο από πλάκες: 9,75 x 6,0 = 58,5 kN/m
ƒ Ύψος υποστυλωμάτων: 3,0 m Ίδιο βάρος:
Ζητούνται τα φορτία πλακών, δοκών και υπο- gd = 1,35 x 25 x 0,30 x 0,30 x 3,0 = 6,6 kN/m
στυλωμάτων. Συνολικό φορτίο ορόφου = 65,1 kN/m
Συνολικό φορτίο ισογείου = 130,2 kN/m

ΜΕΣΑΙΑ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΑ :
Κ1 Κ2 Κ3 Κ4
Επιφάνεια φόρτισης: 3,0x4,0 = 12,0 m2
Φορτίο από πλάκες: 9,75 x 12,0 = 117,0 kN/m
Ίδιο βάρος:
Δ1 Δ1 gd = 1,35 x 25 x 0,30 x 0,30 x3 ,0 = 6,6
6,0m Δ1 Δ2 Δ3 Δ4
kN/m
Π3 Συνολικό φορτίο ορόφου = 123,6 kN/m
Π1 Π2
Συνολικό φορτίο ισογείου = 247,2 kN/m

4.2 Παράδειγμα 2
Ζητούνται τα φορτία
Κ5 Κ6 Κ7 Κ8 πλακών, δοκών και Π Π
υποστυλωμάτων του 20 20
4,0 m 4,0 m 4,0 m στεγάστρου στο σχήμα.
Οι διαστάσεις και το φορτίο
είναι τα ίδια με το
Σχ. 4.1 Ξυλότυπος κτιρίου παράδειγμα 1. 2,0 0,4 2,0

ΠΛΑΚΕΣ :
ΠΛΑΚΕΣ :
Ιδιο βάρος gd = 1,35 x 25 x 0,20 = 6,75 kN/m2
Ιδιο βάρος gd = 1,35 x 25 x 0,20 = 6,75 kN/m2
Κινητό qd = 1,5 x 2,0 = 3.0 «
Κινητό qd = 1,5 x 2,0 = 3.0 «
Συνολικό ρd = 9,75 « Συνολικό ρd = 9,75 «

ΔΟΚΟΣ :
ΔΟΚΟΙ Δ1, Δ4 : Ιδιο βάρος gd = 1,35 x 25 x 0,20 x 0,40 = 2,70 kN/m
Ιδιο βάρος gd = 1,35 x 25 x 0,20 x 0,40 = 2,70 kN/m Από πλάκες 9,75 x( 2,0 + 0,4 + 2,0) = 42,0
2

Από Π1, (Π3) 9,75 x 2,0 = 19,00 Συνολικό ρd = 44,70


Συνολικό ρd = 21,70

101
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΑ :
Επιφάνεια φόρτισης: 4,0x4,4/2 = 8,8 m2
Φορτίο από πλάκες: 9,75 x 8,8 = 85,8 kN
Συνολικό φορτίο ισογείου = 184,8 kN
Ίδιο βάρος:
gd = 1,35 x 25 x 0,30 x 0,3 x 3,0 = 6,6 kN
Συνολικό φορτίο ορόφου = 92,4 kN

5. ΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ – ΔΥΣΜΕΝΕΙΣ ΦΟΡΤΙΣΕΙΣ


ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ

5.1 Κρίσιμες Διατομές


Για φορείς με περισσότερα ανοίγματα, ανάλογα
Κρίσιμες διατομές (ή διατομές υπολογισμού) είναι με την απαιτούμενη ακρίβεια κάνουμε έναν από
οι διατομές με τις μεγαλύτερες τιμές των δρά- τους δύο παρακάτω συνδυασμούς φορτίων:
σεων. Εν γένει, είναι μία σε κάθε άνοιγμα και μία
σε κάθε στήριξη.
¾ Καθολική Φόρτιση
Αν στα σημεία συνάντησης πλάκας και δοκού και
οι δύο φορείς είναι από σκυρόδεμα, η κρίσιμη Τα κινητά αντιμετωπίζονται ως μόνιμα φορτία και
διατομή για την πλάκα δεν είναι στη θέση της τοποθετούνται, όπως φαίνεται στο Σχ. 5 (α), σ΄
(θεωρητικής) στήριξης του στατικού συστήματος όλα τα ανοίγματα, τα κινητά με συντελεστή
της πλάκας, αλλά στην παρειά της δοκού. ασφάλειας 1,50 και τα μόνιμα με συντελεστή
1,35.
5.2 Δυσμενείς Συνδυασμοί Φορτίσεων και Με τον τρόπο αυτό απαιτείται μόνο μία στατική
Καθολική Φόρτιση επίλυση.

Για φορείς με ένα άνοιγμα ή προβόλους συνεχών ¾ Δυσμενείς Φορτίσεις


φορέων μεγαλύτερη τιμή της καμπτικής ροπής Τα κινητά τοποθετούνται σε ορισμένα μόνον
προκύπτει, προφανώς, αν ασκηθούν μαζί τα ανοίγματα με τρόπο ώστε να δώσουν μέγιστες
μόνιμα και τα κινητά φορτία με τις μεγαλύτερες τιμές για τα στατικά μεγέθη στη διατομή έλεγχου.
τιμές των συντελεστών ασφαλείας: 1,35 και 1,50.
Τα μόνιμα τοποθετούνται προφανώς σ΄ όλα τα
ανοίγματα. Έτσι απαιτούνται περισσότερες στατι-
1,5 q κές επιλύσεις, τουλάχιστον μία για κάθε διατομή
έλεγχου
1,35 g
Στα ανοίγματα εξετάζεται και το ενδεχόμενο να
προκύψει, όπως φαίνεται στο Σχ. 1(β), από
(α) κάποιο συνδυασμό μόνιμου και κινητού αρνητική
ροπή, όποτε θα πρέπει να ελεχθεί η διατομή και
μ΄ αυτήν τη ροπή (οπλίζεται το άνοιγμα και στο
- - επάνω μέρος).
+ [Ms} Γι΄ αυτό αναζητείται εκτός από τη μέγιστη
(β) ροπή και η ελάχιστη.
Σχ. 5.1 (α) Καθολική φόρτιση Στις διατομές στις στηρίξεις η ροπή, κατά
(β) αρνητική ροπή σε άνοιγμα κανόνα, δεν αλλάζει πρόσημο (είναι αρνητική)

102
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

για οποιονδήποτε συνδυασμό και δεν έχει νόημα ™ Η μεγαλύτερη τιμή στις στηρίξεις προκύπτει
να αναζητήσουμε ελάχιστη τιμή (κατ΄ απόλυτο αν το κινητό τεθεί εκατέρωθεν της στήριξης
τιμή). και μετά εναλλάξ.
Οι συντελεστές ασφάλειας είναι:
• 1,50 για τα κινητά
• 1,35 για τα μόνιμα
όταν η παρουσία τους είναι αυξητική (δυσμενής)
για το ζητούμενο μέγεθος
• 1,00 για τα μόνιμα Α Β Γ Δ Ε Ζ
όταν η παρουσία τους είναι μειωτική (ευμενής).
Μέγιστη τιμή στα ανοίγματα ΑΒ,ΓΔ, ΕΖ
Ελαχιστη τιμή στα ανοίγματα ΒΓ, ΔΕ
Ο δυσμενής συνδυασμός των φορτίων μπορεί να
προκύψει εύκολα παρατηρώντας την εικόνα πα- 1,5q+1,35g
ραμόρφωσης του φορέα μετά την επιβολή του
φορτίου σε ένα άνοιγμα του φορέα. 1,5q+1,0g

Όπως φαίνεται στο Σχ. 2, το άνοιγμα στο οποίο


τοποθετείται το φορτίο εντείνεται (κάμπτεται Α Β Γ Δ Ε Ζ
προς τα κάτω), τα αμέσως γειτονικά του ανοίγ-
Μέγιστη τιμή στα ανοίγματα ΒΓ, ΔΕ
ματα αποεντείνονται (κάμπτονται προς τα
Ελάχιστη τιμή στα ανοίγματα ΑΒ, ΓΔ, ΕΖ
πάνω), τα δε επόμενα ανοίγματα εντείνονται,
αλλά λιγότερο (κάμπτονται λιγότερο προς τα
κάτω).

Α Β Γ Δ Ε Ζ
Μέγιστη τιμή στη στήριξη Β

Α Β Γ Δ Ε Ζ
Μέγιστη τιμή στη στήριξη Γ

Σχ. 5.2 Γραμμή κάμψεως


Σχ. 5.3 Δυσμενείς φορτίσεις

Άρα, όπως φαίνεται στο Σχ. 3 : 5.4 Συνδυασμός Καθολικής Φόρτισης


και Δυσμενών Φορτίσεων
™ Η μεγαλύτερη ροπή σ’ ένα άνοιγμα προκύπτει Σε συνήθεις φορείς θα μπορούσε να γίνει μόνο
αν στο άνοιγμα αυτό ασκηθεί το κινητό, αλλά καθολική φόρτιση και να αυξηθούν οι τιμές 10%
δεν ασκηθεί στα γειτονικά, ενώ στα άλλα περίπου και μία μόνο δυσμενή φόρτιση για
ανοίγματα τεθεί εναλλάξ. ελάχιστη ροπή στο άνοιγμα στην περίπτωση που
™ Η μικρότερη ροπή σ΄ ένα άνοιγμα προκύπτει αναμένεται να έχει αρνητική τιμή.
αν σ΄ αυτό το άνοιγμα δεν ασκηθεί το κινητό, Αρνητική ροπή σε άνοιγμα παρατηρείται, όπως
αλλά ασκηθεί στα γειτονικά και μετά εναλλάξ. φαίνεται στο Σχ. 4, όταν:

103
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

™ Τα γειτονικά ανοίγματα του φορέα είναι έντονα ομόσημα και ισχύουν αυτά που αναφέρθηκαν στο
άνισα (προκύπτει αρνητική τιμή στο μικρό 5.3.
άνοιγμα), είτε
™ Aν εκτός από καμπτοδιατμητικά φορτία
™ Το κινητό φορτίο έχει πολύ μεγαλύτερη τιμή συνυπάρχουν και αξονικά φορτία, γίνονται
από το μόνιμο (προκύπτει αρνητική ροπή και όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί και ο φορέας
στα δύο ανοίγματα), όπως στην περίπτωση ελέγχεται με το συνδυασμό που δίνει:
πλακών αποθηκευτικών χώρων, δεξαμενών
¾ τη μεγαλύτερη αξονική με τη μικρότερη ροπή
κ.λ.π).
¾ τη μεγαλύτερη ροπή με τη μικρότερη αξονική.
Q G

[Μ] (α)
[ΜG] [MQ] maxM =MG minM = MG-MQ

Σχ. 5.5 Μέγιστη και ελάχιστη τιμή καμπτικών


ροπών

Παρακάτω δίνονται οι δυσμενείς συνδυασμοί για


την περίπτωση των δύο φορτίσεων που δίνονται
[Μ] (β) στο Σχ. 6.

Σχ. 5.4 Αρνητική ροπή σε άνοιγμα στην


περίπτωση (α) γειτονικών ανοιγμάτων Φορέας Α Φορέας Β
έντονα άνισων, (β) μεγάλου λόγου q/g
G Q G Q1
5.5 Συνδυασμοί όταν Μόνιμα και
Q2
Κινητά δίνουν Ετερόσημα
Στατικά Μεγέθη
Στην περίπτωση αυτή:
NG NQ MQ NG NQ1 MQ2
™ Η μέγιστη ένταση αντιστοιχεί στο συνδυασμό
μόνιμων και κινητών που δίνει τη μέγιστη Φορέας Α:[max Nd , max Md] => [ 1,35 G ] + [1,5 Q1]
απόλυτη τιμή. [max Nd , min Md] => [ 1,35 G ]
™ Η ελάχιστη ένταση αντιστοιχεί στο συνδυασμό [min N d, max Md]=> [ 1,0 G ] + [ 1,5 Q1]
μόνιμων και κινητών που δίνει την ελάχιστη
απόλυτη τιμή. Φορέας Β: [max Nd , max Md] =>
[ 1,35 G ] + [ 1,5 Q1 ] + [ 1,5 Q2]
Η περίπτωση αυτή αναφέρεται κυρίως σε υπο- [max Nd min Md] => [1,35 G ] + [ 1,50Q1 ]
στυλώματα.
[min Nd , max Md]=> [ 1,0G ] + [ 1,5 Q2 ]
Προκειμένου για πλάκες και δοκούς τα στατικά
Σχ. 5.6 Δυσμενείς συνδυασμοί φορτίων
μεγέθη από τα μόνιμα και τα κινητά είναι

104
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

5.6 Στατική Επίλυση για MT


Στρεπτικές Ροπές
Στην περίπτωση της στρεπτικής επιπόνησης
στατικό μέγεθος και φορτίο είναι ίδιας φύσεως
(ροπή), όπως και στην περίπτωση της διατμη- [Τs]
τικής επιπόνησης.

Το διάγραμμα των στρεπτικών ροπών είναι, mT


όπως φαίνεται στο Σχ. 7, σε μορφή και τιμή το
διάγραμμα των τεμνουσων αλλά σε μονάδες
ροπής.
[Τs]
MT

[Τs]

Σχ. 5.7 Διαγράμματα στρεπτικών ροπών

105
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

6. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΤΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ

6.1 Πρώτο Παράδειγμα Ζητούνται τα στατικά μεγέθη για το παρακάτω σύστημα πλακών.
Φορτία: gκεπ = 1,0 kN/m2, qk = 2,0 kN/m2 στους προβόλους qk = 5,0 kN/m2

4,20 7,50 7,50 4,20

Πρ 1,50

Π1 Π2 Π3 Π4
4,20

ΚΕΝΟ 3,50

Πρ 1,50

1. Επιλογή πάχους πλακών 3. Στατική Επίλυση


Εντοπισμός max lo Δυσμενής φόρτιση max MΠ1 , max MΠ4
Π1: lo =1,0 .4,0=4,0 m Πρ: lo = 2,4 .1,6 = 3,8 m
Π2: lo =0,8 .4,0=3,2 m.

d ≥ max lo/30 = 3,8 /30 = 0,13 m


h = 0,13 +0,02 =0,15m
Εκλεγεται h=0.15m max MΠ1 =9,5. 4,02 /8 =19,0 kN/m

2. Φορτια Πρόβολοι Δυσμενής φόρτιση max MΠ2


2
gκι.β = 25 x 0,15 = 3,8 kN/m
gκεπ = 1,0 «
gk = 4,8 « 4,8 kN/m2
qk 2,0 5,0
MΠ2 - MΠρ1 =- 9,5 . 1,62 /2 = 12,7 kN/m
gd = 1,35 x 4,8 = 6,5 kN/m2 6,5 kN/m2
qd = 1,50 x 2,0 = 3,0 kN/m2 7,5 V= 9,5. 4,0/2 –12,7/4,0 =15,8 kN
ρd = 9,5 kN/m2 14,0 max MΠ2 = 15,82 /(2.9,5) = 18,2 kN/m

106
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προδιαστασιολόγηση Φορέων, Υπολογισμός Δράσεων

Δυσμενής φόρτιση min MΠ2 min MΠ2 = 4,8. 4,02 /8-18,2/2 = +9,9 kN/m>0

Δυσμενής φόρτιση max MΠρ3

min [MΠ2 - MΠρ1] = 14,0. 1,62 /2 = 18,2 kN/m


min MΠρπαρεια = 14,0 .1,52/2 =15,8 kNm

6.2 Δεύτερο Παράδειγμα:


Ζητούνται τα στατικά μεγέθη για το παρακάτω σύστημα πλακών:
gεπ= 1,5 kN/m2 q = 6,0 kN/m2

9,0 4,0
VΠ1=0,5.16,4.5,0 -33,5 /5,0= 34,3 kN
VΠ2= 0,5.5,5.4,0 - 33,5 /4,0= 2,6 kN>0 , min
MΠ2>0
5,0 Π1 maxMΠ1 =34,32/ (2.16,4) =35,6 kNm
Π3

4,0 Π2

ΜΠ1-Π2 =( 5,5 .5,03 + 16,4 .4,03) / [8 (5,0 +4,0)] =


24,1kNm
VΠ2=0,5.16,4.4,0 -24,1 /4,0= 26,8 kN
VΠ1= 0,5.5,5 .4,0 -24,1 /4,0= 5,0 kN>0 min
MΠ1>0
¾ Φορτια maxMΠ2 =26,82/ (2.16,4) =21,9 kNm

gι.β = 25 x 0,16 = 4,0 kN/m2


gεπ = 1,5 «
g = 5,5 «
ρd = 1,35 x 5,5 + 1,5 x 6,0 = 16,4 kN/m2 ΜΠ1-Π2 =( 16,4 .5,03 + 16,4 .4,03) /[ 8 (5,0 +4,0)] =
-43 kNm
¾ Δυσμενείς Φορτίσεις- Στατικη επιλυση ΜΠ1-Π2παρ = 0,9 . 43 = 38,7 kNm

Ακριβέστερος υπολογισμός ροπής παρειάς:

maxMΠ3 = 16,4. 4,02 /8 = 32,8 kNm VΠ1--Π2αρ=0,5.16,4.5,0 +43,0/5,0 = 49,6 kN

VΠ1-Π2δεξ=0,5.16,4.4,0 +43,0/4,0= 51,8 kN

ΜΠ1-Π2 = (16,4 .5,03 + 5,5 .4,03) / [8 (5,0 +4,0)] = ΜΠ1-Π2παρ = 43- (49,6+51,8)/2 .0,20/2= 37,9 kNm
33,5 kNm

107
Ενότητα Ε

ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑΤΑ
ΟΠΛΙΣΗ
ΡΗΓΜΑΤΩΣΗ

108
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

1. ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ


ΤΩΝ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑΤΩΝ
Η φόρτιση του φορέα μπορεί να ειδωθεί ως διατάραξη (η φόρτιση στην σύγχρονη φυσική
αποδίδεται με τον όρο αυτό) ή ως ερέθισμα (ο αντίστοιχος όρος της βιολογίας) στην οποία ο
φορέας αποκρίνεται, αντδρά, παλλόμενος, συστελλόμενος, θλιβόμενος, και διαστελλόμενος,
εφελκυόμενος.
(α) οι θέσεις οι κάθετες στον ελκυστήρα
1.1 Η Έννοια του Προσομοιώματος με την μεγαλύτερη ένταση. Οι ρωγμές αυτές
Ο επιπονούμενος φορέας μπορεί να ειδωθεί εμφανίζονται μόλις υπερβληθεί η εφελκυ-
ως σύνθεση των θλιβόμενων και εφελκυόμενων στική αντοχή του σκυροδέματος.
περιοχών του, ως ένα σύστημα θλιπτήρων Επειδή η αντοχή αυτή είναι πολύ μικρή
και ελκυστήρων, προσομοιούμενος με (μικρότερη του 1/10 της θλιπτικής αντοχής
δικτύ-ωμα, αναγόμενος έτσι σε απλούστερους του), οι ρωγμές αυτές εμφανίζονται ως
γνω-στούς επιμέρους φορείς, για παράδειγμα τριχοειδείς ρωγμές.
την πέτρα, μαρμαροσανίδα (θλιπτήρας) και το Διευρύνονται με την αύξηση της φόρτισης
σύρμα (ελκυστήρας).
του φορέα.
1.2 Η Χρησιμότητα του (β) οι θέσεις κατά μήκος του θλιπτήρα με
Προσομοιώματος την μεγαλύτερη ένταση (καθώς, όπως
φαίνεται στο Σχ. 2, η θλιπτική επιπόνηση
Με τον τρόπο αυτό εντοπίζονται: προς μία διεύθυνση μπορεί να ειδωθεί ως
εφελκυστική επιπόνηση προς την κάθετη
 Οι θέσεις των ράβδων του οπλισμού ως
διεύθυνση), μόλις υπερβληθεί η θλιπτική
οι θέσεις των ελκυστήρων του δικτυώματος,
αντοχή του σκυροδέματος. Η εμφάνιση των
όπως φαίνεται στο Σχ.1.
ρωγμών αυτών σηματοδοτεί και την αστοχία
του φορέα.

θλιπτήρας

ελκυστήρας
ρωγμές
ρωγμές

Σχ. 1.1 Ελκυστήρες και θλιπτήρες και Σχ. 1.2 Η θλιπτική επιπόνηση ως εφελκυ-
ρωγμές λόγω αστοχίας τους στική προς την κάθετη διεύθυνση
Επειδή η ελκτική (εφελκυστική) ικανότητα
του σκυροδέματος είναι πολύ μικρή  H διαστασιολόγηση του φορέα, διαστά-
(μικρότερη του 1/10 της θλιπτικής αντοχής σεις διατομής και οπλισμού, με επίλυση του
του), οι ελκυστήρες από σκυρόδεμα δικτυώματος του προσομοιώματος, όπως
θραύονται ακόμη και όταν είναι αφόρτιστος φαίνεται στο σχήμα.
ο φορέας και ασκείται μόνον το ίδιο βάρος Ms = MR= Fs.z
του.
Fs = Ms/z
 Οι θέσεις του αρηγμάτωτου εντεινόμενου
z
σκυροδέματος ως οι θέσεις των θλιπτήρων Fs = As.σs
του δικτυώματος Fs
 Οι θέσεις των ρωγμών του φορέα, όπως min As= Ms/(fs.z)
φαίνονται στο Σχ. 1, ως:

109
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

2. ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ
ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ
Η θέση και η μορφή του οπλισμού, όπως και η θέση και η μορφή των επιμέρους μελών του
Φ.Ο. δεν προκύπτει από τύπους και νούμερα. Υπακούει σε στοιχειώδεις συνειρμούς της
κοινής (φυσικής) λογικής και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του ορθού σχεδιασμού του φορέα,
καθώς λάθος θέση ή διαμόρφωσή του οδηγεί σε 100% αστοχία, όπως και η ορθή διαμόρφωση
του Φ.Ο αποτελεί, τον ακρογωνιαίο λίθο του ορθού σχεδιασμού της κατασκευής.

2.1 Οι Δύο Τύποι Προσομοιωμάτων: η διάταξη θλιπτήρων και ελκυστήρων:


Δικτύωμα και Ελκυστήρας- (α) Φορέα κατά την διεύθυνση του φορτίου και
Θλιπτήρας κάτω απ΄αυτό - φορέα αξονικά θλιβόμενου:
Τοποθετείται μια σανίδα κάτω από το φορτίο.
Υιοθετώντας ως θλιπτήρα μια μπετονοσανίδα
και ως ελκυστήρα ένα σύρμα και αναζητώντας (β) Φορέα κάτω από το φορτίο και τις
την κατάλληλη διάταξή τους για να κρατηθεί το κατακόρυφες στηρίξεις του σε μικρή απόσταση
φορτίο στη θέση του, εντοπίζεται εύκολα η θέση από το φορτίο – πρόβολου υψίκορμου φορέα
και η διεύθυνση των θλιπτήρων και ελκυστήρων με το φορτίο άνω:
του προσομοιώματος του φορέα για τους διά- Η σανίδα επειδή δεν μπορεί να τοποθετηθεί
φορους τύπους φόρτισής του. κάτω από το φορτίο, τοποθετείται υπό κλίση 45ο
περίπου και για να κρατηθεί στη θέση της και να
Α Α μην ανατραπεί, δένεται με το σύρμα οριζόντια
στο επάνω μέρος.
(γ)Ίδιου φορέα με τον (α) αλλά επάνω από το
φορτίο (αναρτημένο φορτίο) – φορέα αξονικά
εφελκυόμενου: Η ανάρτηση του φορτίου
Β Β γίνεται με ένα σύρμα
(α) (β) (γ) (δ) (δ) Φορέα ίδιου με τον (β) αλλά με αναρτημένο
Α Α΄ Α΄ Α φορτίο.– πρόβολου υψίκορμου φορέα με το
φορτίο κάτω:
Επειδή δεν είναι δυνατή η κατακόρυφη
ανάρτηση, το σύρμα τοποθετείται λοξά και για
Β Β΄ Β΄ Β να κρατηθεί στην θέση του προστίθεται και μια
(ε) (ζ) οριζόντια σανίδα στο κάτω μέρος.
(ε) Φορέα κάτω από το φορτίο και τις
Α΄ Α΄΄ κατακόρυφες στηρίξεις του σε μεγάλη απόσταση
από το φορτίο – πρόβολου γραμμικού φορέα
θλιπτήρας με το φορτίο άνω:

ελκυστήρας Θα μπορούσε να τοποθε-


Β΄ Β΄΄ (η) τηθεί όπως και στην πε-
ρίπτωση (β) μια λοξή σανίδα
Σχ. 2.1 Προσομοιώματα για διάφορους και ένα οριζόντιο σύρμα, αλλά
φορείς το ύψος του φορέα θα ήταν
μεγάλο, όσο η απόσταση του
Στο Σχ.1 φαίνονται διάφοροι τύποι φορέων και φορτίου από τη στήριξη.

110
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

Αναζητείται λύση ώστε το ύψος του φορέα να ανάποδων πρόβολων φορέων, όπως φαίνεται
κρατηθεί όσο και του φορέα (β). στο Σχ. 2(β)
Μέσω λοξής σανίδας και οριζόντιου σύρματος Στην περίπτωση του φορέα του Σχ. 2(α) στην
άνω δημιουργείται ένα ακλόνητο σημείο Α΄ στο περιοχή μεταξύ των δύο φορτίων δεν τοπο-
επάνω μέρος, όπως στην περίπτωση του θετούνται λοξές ράβδοι, αφού στην περιοχή
φορέα (β). αυτή απαιτείται μόνο η γεφύρωση.
Μέσω λοξού σύρματος και οριζόντιας σανίδας
κάτω δημιουργείται ένα ακλόνητο σημείο Β΄ στο 2.2 Φυσική Ερμηνεία Προσομοιωμάτων
κάτω μέρος, όπως στην περίπτωση του φορέα
(δ). Στην περίπτωση φορέων με το φορτίο άνω:
Κατ΄ αυτόν τον τρόπο η στήριξη ΑΒ έχει
μεταφερθεί στη θέση Α΄Β΄ και το φορτίο  Η λοξή θλιβόμενη ράβδος αντιστοιχεί στην
κρατείται απ΄ αυτή τη μετατοπισμένη στήριξη κύρια ροή του φορτίου (της διατάραξης)
όπως στην περίπτωση του φορέα (β). προς τις κατακόρυφες στηρίξεις, ενώ

(ζ)) Φορέα ίδιου με τον (ε) αλλά με το φορτίο  Η διαμήκης εφελκυόμενη ράβδος
αναρτημένο - πρόβολου γραμμικού φορέα με αντιπροσωπεύει τον μηχανισμό
το φορτίο κάτω: επαναφοράς, λόγω της απόκλισης της ροής
από τη φυσική της διεύθυνση (την
Η στήριξη ΑΒ μεταφέρεται στη θέση Α΄Β΄, όπως κατακόρυφη).
στο φορέα (ζ) και το φορτίο κρατείται απ΄ αυτή
τη μετατοπισμένη στήριξη όπως στην Στην περίπτωση φορέων με αναρτημένο φορτίο:
περίπτωση του φορέα (δ).  Η λοξή εφελκυόμενη ράβδος αντιστοιχεί
Με τον ίδιο τρόπο και με διπλή μετατόπιση της στην κύρια ροή ανάρτησης του φορτίου, ενώ
στήριξης προκύπτει το προσομοίωμα(1) του φο-  Η διαμήκης θλιβόμενη ράβδος
ρέων (η) με το ακόμα μεγαλύτερο άνοιγμα. αντιπροσωπεύει τον μηχανισμό
επαναφοράς, λόγω της απόκλισης της ροής
από την κατακόρυφη.
 Στην περίπτωση των ραβδόμορφων φορέων
οι περισσότερες της μίας λοξές θλιβόμενες
ράβδοι μπορούν να ειδωθούν ως οι
επανειλημμένες προσπάθειες του φορέα για
(α)
την (υπό κλίση 45ο) ροή του φορτίου προς
στις στηρίξεις η οποία ανακόπτεται λόγω του
περιορισμένου ύψους του φορέα και
ανασύρεται μέσω της λοξής και
κατακόρυφης εφελκυόμενης ράβδου στο
(β) επάνω μέρος για να προσπαθήσει από
πλησιέστερη στη στήριξη απόσταση.
Σχ. 2. 2 (α) Φυσικό προσομοίωμα για
γραμμικό αμφιέρειστο φορέα,
(β) Ισοδυναμία αμφιέρειστου και 2.3 Συσχέτιση Στατικών Μεγεθών και
πρόβολου φορέα Διαμήκων και Λοξών Ελκυστήρων
και Θλιπτήρων
Στο Σχ. 2 φαίνεται το αντίστοιχο προσομοίωμα
Από την επίλυση των δικτυωμάτων προκύπτει
στην περίπτωση φορέα με δύο κατακόρυφες
ότι:
στηρίξεις που προκύπτει με την ίδια λογική.
Αποτελεί σύνθεση των προσομοιωμάτων δύο  Οι θέσεις με λοξούς ελκυστήρες και

111
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

λοξούς θλιπτήρες αντιστοιχούν στις θέσεις πλάκα), όπως η δοκός στο Σχ. 4.
του φορέα με μεταβλητή καμπτική ροπή,
δηλ. στις θέσεις συνύπαρξης καμπτικής
ροπής και τέμνουσας (η τέμνουσα είναι το
μέγεθος για την εξισορρόπιση των
καμπτικών ροπών V = dM/dx) οι οποίες
χαρακτηρίζονται ως διατμητικά μήκη του
φορέα
 Οι θέσεις με διαμήκεις θλιπτήρες και
ελκυστήρες μόνον αντιστοιχούν στις θέσεις
του φορέα με σταθερή την καμπτική ροπή,
στις θέσεις καθαρής κάμψης.
Σχ. 2.4 Η ανεξαρτησία του σχεδιασμού
2.4 Η Ανεξαρτησία των Γραμμικών από τη θέση του φορτίου
Φορέων από τη Θέση του Φορτίου στους γραμμικούς φορείς
Από τη σύγκριση των προσομοιωμάτων στο
2.5 Φυσικά Προσομοιώματα
Σχ. 1 προκύπτει ότι:
Οπλισμένων Φορέων
 Η ένταση των γραμμικών φορέων είναι
ανεξάρτητη από τη θέση του φορτίου, Για την ενίσχυση των εφελκυόμενων ράβδων
πάνω ή κάτω από το φορέα. του δικτυώματος, λόγω της μικρής ικανότητας
τους (είναι μικρή η εφελκυστική αντοχή του
Η ένταση διαφοροποιείται μόνον στην περιοχή σκυροδέματος) ενσωματώνονται στις θέσεις
εφαρμογής του φορτίου και όχι στην κρίσιμη των ελκυστήρων του δικτυώματος, όπως
διατομή της πάκτωσης του προβόλου. αναπτύσσεται στο κεφ. 3, ράβδοι από χάλυβα
οι οποίες διαθέτουν υψηλή εφελκυστική αντοχή.
Για λόγους που εξηγούνται στο κεφ. 3, για την
ενίσχυση των λοξών ελκυστήρων δεν διατάσ-
σονται ράβδοι κατά την διεύθυνσή τους, αλλά
εγκάρσιες ράβδοι, οι συνδετήρες.

[Μ]

Σχ. 2.5 Φυσικό προσομοίωμα


oπλισμένου Φορέα
[V]
Σχ. 2.3 Αντιστοιχία ράβδων δικτυώματος
και στατικών μεγεθών Με μικρή στάθμη του φορτίου (μικρότερη κι΄
απ΄ αυτή του ιδίου βάρους του φορέα) εξαν-
♦ Γι αυτό, για τον σχεδιασμό δεν έχει σημασία τλούν την ικανότητά τους οι λοξοί ελκυστήρες
αν μία δοκός είναι κανονική ή αντεστραμένη, του σκυροδέματος, εμφανίζονται ρωγμές, ό-
(κρέμαση δοκού κάτω ή επάνω από την πως σχολιάζεται στο κεφ. 32, και δεν υπάρ-

112
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

ουν πια στο φυσικό προσομοίωμα των συνισταμένης των ορθών θλιπτικών τάσεων
φορέων. της θλιβόμενης ζώνης και μιας εφελκυστικής
συνισταμένης των ορθών τάσεων της
Γι΄ αυτό, το φυσικό προσομοίωμα του οπλισμέ-
εφελκυόμενης ζώνης.
νου φορέα, από μια στάθμη επιπόνησης και
πάνω αποτελείται μόνον από διαμήκεις και Στις δύο αυτές διαμήκεις δυνάμεις αντι-
εγκάρσιες ράβδους, όπως φαίνεται στο Σχ. 5. στοιχούν οι διαμήκεις ράβδοι του προ-
Το προσομοίωμα αυτό είναι γνωστό ως δικτύ- σομοιώματος, ο διαμήκης θλιπτήρας και ο
ωμα Μoersch. διαμήκης ελκυστήρας.
 Στα διατμητικά μήκη του φορέα (περιοχές
2.6 Ερμηνεία των Προσομοιωμάτων με καμπτοδιατμητικής επιπόνησης
βάση τη Μηχανική αναπτύσσονται επί πλέον και διατμητικές
Σύμφωνα με τις αρχές της μηχανικής : τάσεις, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την
ανάπτυξη μιας λοξής θλιπτικής και μιας
 Η εξωτερική καμπτική ροπή υλοποιείται λοξής εφελκυστικής τάσης.
εσωτερικά, όπως σχολιάστηκε στην ενότητα
Α, με την ανάπτυξη ενός ζεύγους Στις τάσεις αυτές αντιστοιχούν οι λοξοί
διαμήκων δυνάμεων (παράλληλων με τον θλιπτήρες και ελκυστήρες του
άξονα του φορέα), μιας θλιπτικής δύναμης προσομοιώματος των φορέων.

113
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

3. ΦΥΣΙΚA ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΣΤΑΤΙΚΩΝ ΦΟΡEΩΝ


ΚΑΙ ΦΟΡEΩΝ ΜΕ ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΜΠΗΣ

Ένας υπερστατικός φορέας, ή ένας μονοπρο- Γι΄ αυτό, και το φυσικό προσομοίωμα των
έχων ή αμφιπροέχων φορέας, μπορεί να ειδω- φορέων αυτών είναι σύνθεση των φυσικών
θεί, όπως φαίνεται στο Σχ. 1, ως σύνθεση: προσομοιωμάτων των τριών αυτών τμημά-
των.
 αμφιέρειστων φορέων στις θέσεις των
θετικών ροπών εκτεινόμενων στο τμήμα
α
μεταξύ δυο διαδοχικών μηδενισμών της
ροπής
 πρόβολων φορέων εκατέρωθεν των
στηρίξεων εκτεινόμενων από τη στήριξη (α) α
μέχρι το σημείο καμπής,
 της περιοχής του σημείου καμπής
Ν

α
(δ)

Σχ. 3.2 Ορθότερο προσομοίωμα για τη δοκό


(α) α στο Σχ. 1 με δισδιαγώνιες ράβδους
στην περιοχή του σημείου καμπής

Το προσομοίωμα των αμφιέρειστων και πρόβο-


λων τμημάτων του αντιστοιχεί σ΄ αυτό των
(β) αμφιέρειστων και πρόβολων φορέων που εντο-
πίστηκε παραπάνω.
[Μ]
Για την περιοχή του σημείου καμπής στα
(γ) περισσότερα εγχειρίδια προστίθεται απλά ένας
εγκάρσιος ελκυστήρας, όπως φαίνεται στο
Σχ. 1.
Όπως φαίνεται, όμως, στο Σχ. 1(α), κάνοντας
Ν α τομή στη θέση του ελκυστήρα αυτού δεν
ικανοποιείται, όπως φαίνεται στο Σχ. 1(δ), η
α
ισορροπία των δύο τμημάτων του φορέα σε
περίπτωση που συνυπάρχει αξονική επιπό-
(δ)
νηση στο φορέα (όπως στα μέλη πλαισίων,
Σχ. 3.1 Μονοπροέχουσα δοκός (α) φυσικό αμφίπακτα υποστυλώματα κ.λ.π).
προσομοίωμα, (β) διάγραμμα ροπών, Με την απλή λογική προκύπτει ότι στο τμήμα
(γ) επιμέρους φορείς, (δ) δυνάμεις στο του φορέα που υπόκειται στα άκρα του σε δύο
αριστερό τμήμα της τομής α-α αντίθετες καμπτικές ροπές, όπως φαίνεται στο

114
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

Σχ. 1(α-β) αναπτύσσεται ενας διαγώνιος σχεδιασμό στην περιοχή αυτή, ιδιαίτερα ως
ελκυστήρας και ένας διαγώνιος θλιπτήρας, προς το μέγεθος των τάσεων συνάφειας που
όπως φαίνεται στο Σχ. 2. αναπτύσσονται στην περιοχή του σημείου
καμπής κατά μήκος του διαμήκους οπλισμού.
Η προσομοίωση αυτή ικανοποιεί την ισορροπία
του φορέα στην περιοχή αυτή και στην περί- Η διαφοροποίσηση αυτή δεν λαμβάνεται υπόψη
πτωση συνύπαρξης αξονικής δύναμης. στον ισχύοντα κανονισμό. Σχολιάζεται αναλυ-
τικά στο κεφάλαιο των φορέων με μικρό λόγο
 Η ανάπτυξη των δύο αυτών πρόσθετων
διάτμησης στον Τόμο 2Α.
δισδιαγώνιων ράβδων στην περιοχή του
σημείου καμπής διαφοροποιεί το

115
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

4. ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΜΕΓΕΘΗ


ΟΜΟΓΕΝΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΡΗΓΜΑΤΩΜΕΝΩΝ ΦΟΡΕΩΝ
(ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΡΟΠΩΝ)

Όπως αναπτύχθηκε στο κεφ. 2.2 της ενότητας Κατά μήκος ενός φατνώματος στο διατμη-
Α, τα εσωτερικά μεγέθη VR και ΜR είναι ίσα με τικό μήκος, ενώ τα Vs και Μs μπορεί να
τα εξωτερικά μεγέθη Vs και Μs, όπως αυτά μεταβάλλονται, τα αντίστοιχα VR και ΜR παρα-
προκύπτουν από τη στατική επίλυση. μένουν σταθερά, με τιμή ίση με τη μεγαλύτερη
τιμή των Vs και Μs στο φάτνωμα. Γι΄ αυτό,
Η στατική επίλυση, όμως, αναφέρεται σε ομο-
γενείς φορείς. Στην περίπτωση των οπλισμένων  Η τιμή της Fs1 (Fs1= ΜR/z = Μs/z) σε μια
ρηγμα-τωμένων φορέων (χωρίς την παρουσία θέση
των λοξών ελκυστήρων του σκυροδέματος) τα
ενδιάμεσα του φατνώματος προκύπτει με βάση
μεγέθη VR και ΜR συμπίπτουν μ΄ αυτά της
τη μεγαλύτερη Μs στον κόμβο του φατνώματος.
στατικής επίλυσης, όπως φαίνεται στο σχήμα,
(Η διαφοροποίηση αυτή είναι γνωστή ως η
μόνο στις θέσεις των κόμβων του δικτυώματος.
μετατόπιση του διαγράμματος των ροπών).

1 Α 2 Β

V v 1 FD V V Α 2 Β V

(α) V

Fs= V
Fs=V 2V 3V
Fs=2V Fs=4V
(β)

MR /2 Μs MR/4 MR/2 3MR/4 Μs

(γ) MR MR

(δ) ΜRu MR Μs Μs ΜRu MR

Διάγραμμα εσωτερικών ροπών ΜR Θλιπτήρας


Διάγραμμα ροπών ελαστικού φορέα Μs Ελκυστήρας
Διάγραμμα καμπτικής αντοχής ΜRu

116
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

Όπως προκύπτει από την τομή 1-1 στο ακραίο Στο επόμενο φάτνωμα προστίθεται η οριζόντια
φάτνωμα των δικτυωμάτων στο σχήμα, η συνιστώσα του επόμενου λοξού θλιπτήρα και η
δύναμη του διαμήκους ελκυστήρα Fs στο ακραίο δύναμη Fs1 του διαμήκους ελκυστήρα διπλασιά-
φάτνωμα, ίση με την οριζόντια συνιστώσα του ζεται, στο μεθεπόμενο φάτνωμα τριπλασιάζεται
λοξού θλιπτήρα, προκύπτει ίση με την τέμνουσα κ.ο.κ.
Vs (για γωνία του λοξού θλιπτήρα 45ο).
 Η διαφορά της δύναμης Fs1 σε διαδοχικά
φατνώματα είναι ίση με την τέμνουσα του
φορέα.

117
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

5. ΟΠΛΙΣΗ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ


ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ
Για την ενίσχυση των εφελκυόμενων ράβδων του δικτυώματος, λόγω της μικρής ικανότητας
τους (είναι μικρή η εφελκυστική αντοχή του σκυροδέματος) ενσωματώνονται στο δικτύωμα
ράβδοι από χάλυβα. Μόλις με την αύξηση της επιπόνησης εξαντλήσουν την ικανότητά τους οι
εφελκυόμενες ράβδοι του σκυροδέματος εμφανίζονται ρωγμές, οι ράβδοι του χάλυβα
παραμορφώνονται κατά το άνοιγμα των ρωγμών και εντείνονται, αποκαθιστώντας την
ισορροπία του δικτυώματος. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η ακαριαία αστοχία που
χαρακτηρίζει τον άοπλο φορέα.

5.1 Θέσεις Ράβδων Οπλισμού νόησης του θέματος) αντιστοιχούν στα μήκη
αγκύρωσης των ράβδων.
Οι θέσεις των ράβδων του χάλυβα στους
ραβδόμορφους φορείς που φαίνονται στο Σχ. Όπως μία πρόκα ή μία βίδα πρέπει να
2.1 θα ήταν με βάση τα αντίστοιχα προσο- αγκυρωθεί (μπηχθεί) στον τοίχο ώστε να μην
μοιώματά τους όπως φαίνεται στο παρακάτω ξεσύρει (εξολκευτεί) όταν φορτισθεί (π.χ. με την
Σχ. 1(α). (Η όπλιση των υψίκορμων φορέων τοποθέτηση της κρεμάστρας), έτσι και οι ράβδοι
εξετάζεται στoν Τόμο 2ΑΙ). του χάλυβα πρέπει να αγκυρωθούν μέσα στο
σκυρόδεμα.

(α)
Αs1

(β)

As2

Αs1 (γ)

[Μ}

Σχ. 5.1 Θέσεις ράβδων οπλισμού [Μ]

Οι οριζόντιες προεκτάσεις των ράβδων του Ράβδος χάλυβα που δεν είναι αγκυρωμένη είναι
οπλισμού (συμβολισμός για τις ανάγκες κατα- σαν να μην υπάρχει. Είναι, όπως φαίνεται στο

118
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

Σχ. 2 πρόκα ή βίδα που απλά ακουμπάει στον 5.2 Διαμόρφωση Εφελκυόμενου
τοίχο. Οπλισμού
Αν για παράδειγμα οι ράβδοι του οπλισμού ενός Η διαμόρφωση του οπλισμού των γραμμικών
πρόβολου φορέα τοποθετηθούν, όπως φαίνεται φορέων με ευθύγραμμες διαμήκεις ράβδους και
στο Σχ. 5.3(α) είναι προφανές ότι θα ξεσύρουν εγκάρσιο οπλισμό συνδετήρων υιοθετείται αφ΄
και ο φορέας θα αποσπαστεί από τη στήριξή ενός για λόγους απλοποίησης και τυποποίησης
του με τον ίδιο τρόπο που θα καταρρεύσει μια (η θέση κάμψης των διαμήκων ράβδων μετα-
κρεμάστρα αν οι πρόκες στήριξης απλά ακου- βάλλεται ανάλογα με το άνοιγμα των φορέων
μπήσουν και δεν αγκυρωθούν στον τοίχο. και δεν επιδέχεται τυποποίηση) και αφ΄ ετέρου
για τεχνολογικούς λόγους.

Λάθος R

Σωστό

Σχ. 5.4 Ανάπτυξη παρασιτικών δυνάμεων R


λόγω απόκλισης της ράβδου από
την ευθυγραμμία
Σχ. 5.2 Η σημασία της αγκύρωσης
του οπλισμού
Στη θέση κάμψης των ράβδων ασκείται από τη
ράβδο στο σκυρόδεμα συγκεντρωμένη δύναμη
 Οι ράβδοι του οπλισμού αγκυρώνονται
η οποία καταπονεί το σκυρόδεμα στη θέση αυτή
(σταματούν) σε θλιβόμενη περιοχή (αν
και μια ίση και αντίθετη δύναμη από το σκυρό-
είναι εφικτό).
δεμα στη ράβδο που καταπονεί τη ράβδο στην
ίδια θέση.
Η δύναμη αυτή ασκείται καθώς η ράβδος
Fs εφελκυόμενη εκατέρωθεν τείνει να ευθυγραμμι-
τ
στεί, αλλά η ευθυγράμμιση αυτή παρεμπο-
(α)
δίζεται από το σκυρόδεμα.
(β) Η διαμόρφωση των συνδετήρων με ενιαία
ορθογωνική διαμόρφωση καθώς και η διαμόρ-
φωση αγκίστρων στα άκρα τους γίνεται για
λόγους αγκύρωσης των ράβδων που αναφέρ-
Σχ. 5.3 (α) Aστοχία λόγω μη αγκύρωσης του θηκε παραπάνω.
οπλισμού (β) ορθή αγκύρωση του
οπλισμού
5.3 Θλιβόμενος Οπλισμός και
Αν το ελεύθερο άκρο ράβδου οπλισμού βρί- Πλαστιμότητα των Φορέων
σκεται σε εφελκυόμενη περιοχή μπορεί να
βρεθεί σε θέση ρωγμής και να διαταραχθεί η Διαμήκεις ευθύγραμμες ράβδοι εκτός από τις
αγκύρωση της ράβδου θέσεις των διαμήκων ελκυστήρων τοποθετούν-
ται και στις θέσεις των διαμήκων θλιπτήρων για
Στην πράξη ο οπλισμός δεν διαμορφώνεται τη συναρμολόγηση των συνδετήρων (ώστε να
όπως στο Σχ. 1(α), αλλά όπως στο Σχ. 1(β) για μην μετακινηθούν κατά τη σκυροδέτηση του
τον πρόβολο και στο Σχ. 1(γ) για την αμφι- φορέα).
έρειστη δοκό για τους λόγους που εντοπίζονται
παρακάτω. Παλιότερα χαρακτηρίζονταν ως οπλισμός συν-

119
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

αρμολόγησης (συμβολιζόμενες με m). Το σκυρόδεμα είναι ψαθυρό υλικό, σ΄


αντίθεση με το χάλυβα ο οποίος είναι όλκιμο
Σήμερα οι ράβδοι αυτές χαρακτηρίζονται ως
(πλάστιμο) υλικό, όπως φαίνεται από τα
θλιβόμενος οπλισμός, γιατί εκτός από τη
διαγράμματα συμπεριφοράς των δύο υλικών
συναρμολόγηση των συνδετήρων προεκτει-
στο Σχ. 6.
νόμενες και στην περιοχή της καθαρής κάμψης
αποτελούν μέρος του διαμήκους θλιπτήρα του
φορέα (θλιβόμενες όπως και το σκυρόδεμα
σs
στην περιοχή αυτή).
 Στους κανονισμούς η απαίτηση για
θλιβόμενο οπλισμό αυξάνει με κάθε σc
αναθεώρησή τους.
Στην πρώτη έκδοση ο απαιτούμενος
εs εc
θλιβόμενος οπλισμός ήταν ίσος με το ¼ του
εφελκυόμενου, στην πρόσφατη έκδοση (α) (β)
προδιαγράφεται ίσος με το ½ του Σχ. 5.6 Διαγράμματα σ-ε (α) χάλυβα
εφελκυόμενου). και (β) σκυροδέματος
Η απαίτηση για θλιβόμενο οπλισμό τίθεται
κυρίως γα να αυξηθεί η πλαστιμότητα των [Το διάγραμμα συμπεριφοράς ενός υλικού
φορέων από οπλισμένο σκυρόδεμα (η πλαστι- προκύπτει υποβάλλοντας ένα συμβατικό
μότητα είναι καθοριστικό μέγεθος στον αντισει- (συμφωνημένο) δοκίμιο από το υλικό σε θλιπτική (ή
σμικό σχεδιασμό). εφελκυστική) επιπόνηση και κάνοντας τη γραφική
παράσταση του ανηγμένου φορτίου (φορτίο/
 Η πλαστιμότητα είναι το μέτρο της ευκολίας εμβαδόν = τάση) και της ανηγμένης παραμόρφωσης
παραμόρφωσης του φορέα στη στάθμη της (μεταβολής μήκους δοκιμίου προς αρχικό μήκος
αστοχίας του. δοκιμίου)].
 Η αστοχία φορέα με μεγάλη πλαστιμότητα
είναι πιο παρατεταμένη απ΄αυτήν φορέα με  Συνδυάζοντας το σκυρόδεμα και το χάλυβα
μικρή πλαστιμότητα (με ψαθυρότητα). στον διαμήκη θλιπτήρα του φορέα μειώνεται
η συμβολή του ψαθυρού σκυροδέματος και
Ρ αυξάνεται η πλαστιμότητα του φορέα.

δ δ 5.4 Ο Τριπλός Ρόλος των Συνδετήρων


Με την υιοθέτηση του θλιβόμενου οπλισμού η
διάταξη των συνδετήρων επεκτείνεται και στην
Φορέας Α Φορέας Β περιοχή της καθαρής κάμψης, όπως φαίνεται
στο Σχ. 7, ώστε να περιοριστεί το μήκος
λυγισμού των θλιβόμενων ράβδων.
Σχ. 5.5 Φορέας Α πλάστιμος και Ο λυγισμός των θλιβόμενων ράβδων αποτε-
φορέας Β ψαθυρός λεί έναν από τους συχνότερους τύπους αστο-
χίας των φορέων.
Ο φορέας Α στο Σχ. 5 είναι πιο πλάστιμος από
το φορέα Β ο οποίος χαρακτηρίζεται ως Για την αποφυγή του απαιτούνται:
ψαθυρός, καθώς η απώλεια της αντοχής του
συμβαίνει αμέσως, σ΄ αντίθεση με την παρα-  Αρκετά μεγάλες διάμετροι των ράβδων του
τεταμένη αστοχία που χαρακτηρίζει τους πλά- θλιβόμενου οπλισμού, (όχι ράβδοι Φ6 ή
στιμους φορείς. Φ8).

120
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

 Πυκνή διάταξη των συνδετήρων στην 5.5 Διάταξη και Σήμανση των
περιοχή του περισσότερο εντεινόμενου
Συνδετήρων
διαμήκη θλιπτήρα που (από την επίλυση του
 δικτυώματος του φυσικού προσομοιώματος) Οι συνδετήρες τοποθετούνται ισοκατανεμημένοι
είναι αυτός στη θέση με τη μεγαλύτερη τιμή και εκτείνονται σ΄ όλο το μήκος του φορέα.
της καμπτικής ροπής. Η απόστασή τους από την περίμετρο της
διατομής του φορέα είναι ίση με την απαιτού-
μενη επικάλυψη c για προστασία του οπλισμού
από διάβρωση.
 Για συνήθεις συνθήκες περιβάλλοντος του
φορέα η επικάλυψη c (cover) λαμβάνεται
ίση με: 3 cm για δοκούς και στύλους και 1,5
cm για πλάκες.
Δίνονται με τη μορφή: διάμετρος/απόσταση π.χ.
Φ10/15.
Η διάμετρός τους κρατείται μικρή (από 6 έως 12
mm ώστε να είναι δυνατή η διαμόρφωσή τους)
και η μεταξύ τους απόσταση κυμαίνεται από
7cm (μικρότερες αποστάσεις παρεμποδίζουν τη
συμπύκνωση του σκυροδέματος) έως 25 cm
Σχ. 5.7 Διάταξη συνδετήρων στην περιοχή
(για μεγαλύτερες αποστάσεις είναι μεγάλο το
μηδενικής τέμνουσας για αποφυγή
άνοιγμα των ρωγμών).
λυγισμού των θλιβόμενων διαμήκων
ράβδων

Γι αυτό, οι συνδετήρες δεν τίθενται μόνο στην


περιοχή των λοξών ελκυστήρων (στα διατμητικά
μήκη του φορέα), αλλά εκτείνονται σ΄ όλο το
μήκος του φορέα με εξίσου πυκνή διάταξη, γιατί
στις θέσεις που δεν είναι σημαντική η ένταση Σχ. 5.8 Συνδετήρες δίτμητοι και
των λοξών ελκυστήρων (περιοχές μικρής τετράτμητοι
τέμνουσας) είναι σημαντικός ο κίνδυνος λυγι-
σμού των θλιβόμενων ράβδων (θέσεις μεγάλης
καμπτικής ροπής). Αν το πλάτος b της διατομής του φορέα είναι
Επίσης, οι συνδετήρες, όπως αναπτύσσεται μεγάλο, π.χ. b > 30 cm για καλύτερη ανάληψη
στην ενότητα Κ, απαιτούνται και στις περιοχές των τάσεων τοποθετούνται τετράτμητοι συνδε-
αγκύρωσης του διαμήκους οπλισμού. τήρες (με τέσσερα κατακόρυφα σκέλη).

 Οι συνδετήρες έχουν τριπλό ρόλο: Υποχρεωτικά τετράτμητοι συνδετήρες υιοθε-


τούνται, όπως φαίνεται στο Σχ. 8, στην περί-
1. Αναλαμβάνουν τους λοξούς πτωση ανοικτών διατομών, καθώς και στην
εφελκυσμούς. περίπτωση κοίλων διατομών με πάχος τοιχώ-
2. Παρεμποδίζουν το λυγισμό των ματος μεγαλύτερο από 5 έως 10 cm. Οι
θλιβόμενων διαμήκων ράβδων. συνδετήρες εκτείνονται σ΄ όλο το ύψος των
3. Συμβάλλουν στην αγκύρωση των δοκών και όχι μόνο στην κρέμασή τους.
διαμήκων ράβδων.

121
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

5.6 Διάταξη και Σήμανση του ράβδων π.χ 4Φ14 (τέσσερις ράβδοι διαμέτρου
Διαμήκους Οπλισμού 14 χιλ.)
Ως ελάχιστος οπλισμός υιοθετείται:
Οι ράβδοι του διαμήκους οπλισμού τοποθετούν-
ται σε μία ή το πολύ σε δυο στρώσεις,  στις δοκούς 4Φ12 και
ισοκατανεμημένες κατά πλάτος του φορέα,  στα υποστυλώματα 4Φ14 (οπωσδήποτε μία
όπως φαίνεται στο Σχ. 8. Δένονται στους συν- ράβδος σε κάθε γωνία του υποστυλώματος),
δετήρες με διπλό σύρμα και τρεις περιελίξεις.
Συνδετήρες και διαμήκεις ράβδοι αποτελούν τον Αν ο φορέας έχει μεγάλο ύψος
(h > 50 cm), για να μη λυγίσουν οι συνδετήρες
κλωβό του οπλισμού. Η διάμετρος των ράβδων
τοποθετούνται καθ’ ύψος ανά 25 cm βοηθητικές
κυμαίνεται από 8 mm εως 30 mm (Φ8 έως Φ30) διαμήκεις ράβδοι (με διάμετρο κατά τι μικρότερη
Το εμβαδόν τους συμβολίζεται ως As1 όταν είναι από αυτήν του διαμήκους της κάμψης).
στην εφελκυόμενη πλευρά του καμπτόμενου
φορέα και ονομάζονται εφελκυόμενος οπλι- α Αs2 2Φ12
σμός, As2 όταν είναι στην θλιβόμενη πλευρά του
φορέα και ονομάζονται θλιβόμενος οπλισμός
 Σημειώνεται ότι εφελκυόμενες δεν είναι οι
κάτω ράβδοι. Στον πρόβολο στο Σχ. 1
εφελκυόμενος οπλισμός είναι ο επάνω και
θλιβόμενος ο κάτω. α As1 3Φ16 α-α

Το συνολικό εμβαδόν των ράβδων προκύπτει


ανάλογο της καμπτικής ροπής και δίνεται στα Σχ. 5.9 Σήμανση εφελκυόμενου
σχέδια με τη μορφή: διάμετρος και αριθμός και θλιβόμενου οπλισμού

122
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

6. ΟΠΛΙΣΗ ΣΥΝΕΧΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ


ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ
Μια συνεχής δοκός μπορεί να εδωθεί, όπως εντοπίστηκε στην ενότητα Γ, ως σύνθεση
αμφιέρειστων και πρόβολων φορέων. Ο οπλισμός της είναι σύνθεση των επιμέρους
μεμονωμένων φορέων που την αποτελούν. .

Στο Σχ. 1 δίνονται το διάγραμμα των καμπτικών τα διαδοχικά στάδια (γ) για την τελική διάταξη
ροπών (β) συνεχούς δοκού με δύο ανοίγματα του διαμήκους οπλισμού (ε) και τα ανα-
και πρόβολο (α), σε κατά μήκος τομή της δοκού πτύγματα του θλιβόμενου (δ) και εφελκυόμενου
(ζ) οπλισμού.

(α)

Δ1 Δ2 Δ3

[Μ] (β)
Αs1 3Φ14 Αs1 4Φ14

(γ)
Αs1 4Φ16 Αs1 3Φ16

1Φ14 2Φ14
2Φ14 (δ)
Αs2 2Φ14 Αs1 3Φ14 Αs2 2Φ14 Αs1 4Φ14

(ε)

4Φ16 3Φ16 2Φ16

2Φ16 (ζ)
1Φ16
1Φ16

Σχ. 6.1 Διάταξη οπλισμού σε συνεχή δοκό (α) κατά μήκος τομή και φόρτιση
(β) διάγραμμα ροπών, (γ) θέσεις εφελκυόμενου και θλιβόμενου οπλισμού
(ε) τελική διάταξη οπλισμού, (δ) και (ζ) αναπτύγματα οπλισμού

123
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

Οι εφελκυόμενοι οπλισμοί συμβολίζονται με As1  Ως θλιβόμενος οπλισμός των ανοιγμάτων


και οι θλιβόμενοι με As2. (άνω οπλισμός) οι μισές ράβδοι (όχι
Οι ράβδοι As1 είναι εφελκυόμενες γιατί τίθενται λιγότερες από δύο) από τον (στην ίδια
σε εφελκυόμενες περιοχές και οι ράβδοι As2 πλευρά) εφελκυόμενο οπλισμό της
είναι θλιβόμενες γιατί τίθενται σε θλιβόμενες γειτονικής στήριξης.
θέσεις.  Ως θλιβόμενος οπλισμός στις θέσεις των
(ενδιάμεσων) στηρίξεων κρατούνται όλες οι
6.1 Εφελκυόμενος Οπλισμός ράβδοι των γειτονικών ανοιγμάτων, δηλ. οι
εφελκυόμενες ράβδοι των ανοιγμάτων
Ο εφελκυόμενος οπλισμός στα ανοίγματα της Δ1 εκτείνονται από στήριξη σε στήριξη του
και της Δ2 έχει προκύψει από τις τιμές της φορέα.
ροπής στα αντίστοιχα ανοίγματα και ο εφελ-
κυόμενος οπλισμός στην περιοχή της στήριξης
έχει προκύψει από την τιμή της ροπής στην 6.3 Συμμετρικός Οπλισμός
στήριξη του φορέα.
Φορείς με εναλλασσόμενη επιπόνηση, όπως τα
Τα τμήματα των ράβδων ανάμεσα στα εφελ- υποστυλώματα υπό σεισμική επιπόνηση,
κυόμενα τμήματα είναι θλιβόμενα. σχεδιάζονται με τον θλιβόμενο οπλισμό ίσο με
τον εφελκυόμενο, καθώς με την εναλλαγή της
 Σημειώνεται ότι εφελκυόμενες ράβδοι δεν
επι-πόνησης ο θλιβόμενος οπλισμός καθίσταται
είναι κατ΄ ανάγκην οι κάτω ράβδοι, αλλά οι
εφελκυόμενος.
ράβδοι που βρίσκονται στην εφελκυόμενη
πλευρά του φορέα, η οποία ανάλογα με το  Η λύση του συμμετρικού οπλισμού μπορεί
στατικό σύστημά του μπορεί να είναι η κάτω
να υιοθετηθεί, επίσης, αν το στατικό
ή η επάνω. σύστημα ενός φορέα δεν είναι σαφές, ή η
Ο εντοπισμός της θέσης και της έκτασης των στατική επίλυση δεν είναι ευχερής.
εφελκυόμενων και θλιβόμενων ράβδων προκύ-  Η λύση αυτή αποδεικνύεται ιδιαίτερα
πτει σχεδιάζοντας με κλίμακα το διάγραμμα των
πλεονεκτική σε περιπτώσεις πυρκαγιάς ή
ροπών και αντιστοιχώντας στην κατά μήκος άλλων απρόβλεπτων επιπονήεων κατά τις
τομή του φορέα τα σημεία μηδενισμού των οποίες είναι δυνατόν να προκύψει
ροπών, όπως φαίνεται στο Σχ.1(γ).
αντιστροφή των στατικών μεγεθών (π.χ. η
Για λόγους απλοποίησης, ο οπλισμός κρατείται ροπή στη στήριξη του φορέα από αρνητική
με την ίδια διάμετρο σ΄ όλο το μήκος του φορέα να γίνει θετική) λόγω αλλαγής του στατικού
(βλ. παρακάτω αναπτύγματα του οπλισμού). συστήματος (π.χ λόγω δημιουργίας
πλαστικών ορθώσεων ή κατάρρευσης
Μπορεί να διαφοροποιείται επάνω και κάτω,
κάποιου στοιχείου).
π.χ. Φ16 κάτω και Φ14 πάνω, αλλά όχι κατά
μήκος (αν επιλεγούν 4Φ16 στο άνοιγμα της Δ1,
θα επιλεγούν 3Φ16 (Αs = 3.2,0 = 6,0 cm2) στο 6.4 Αναπτύγματα Οπλισμού
άνοιγμα της Δ2 και όχι 4Φ14 (Αs = 4.1.5 = 6,0
cm2). Η εικόνα του οπλισμού που δίνεται στην κατά
μήκος τομή του φορέα δεν είναι μονοσήμαντη.
6.2 Θλιβόμενος Οπλισμός Για παράδειγμα, ο κάτω οπλισμός της δοκού θα
μπορούσε να προκύψει τοποθετώντας ράβ-
Ο θλιβόμενος οπλισμός σύμφωνα με τον δους Φ16 τέσσερα κομμάτια μήκους ίσου με το
κανονισμό θάπρεπε να είναι ο μισός του εφελ- άνοιγμα της Δ1, τρία κομμάτια μήκους ίσου με το
κυόμενου στην αντίστοιχη θέση. άνοιγμα της Δ2 και δύο κομμάτια μήκους ίσου με
Για απλοποίηση τίθεται: το άνοιγμα της Δ3, ή τοποθετώντας δύο

124
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

κομμάτια μήκους ίσου με το συνολικό μήκος διάμετρο, συνολικό μήκος καθώς και επί μέρους
του φορέα και προσθέτοντας κατά περιοχές μήκη στην περίπτωση που η ράβδος δεν είναι
μικρό-τερα κομμάτια). ευθύγραμμη.
Γι αυτό, εκτός από την διάταξη του οπλισμού
στην κατά μήκος τομή του φορέα και σε χαρα- Συνήθως σχεδιάζονται σ αντιστοιχία με την κατά
κτηριστικές εγκάρσιες τομές, απαιτούνται και τα μήκος τομή του φορέα, κάτω απ΄ αυτήν τα
αναπτύγματα του οπλισμού τα οποία δίνουν τα αναπτύγματα του κάτω οπλισμού και πάνω απ΄
γεωμετρικά στοιχεία για κάθε μία ράβδο του αυτήν τα αναπτύγματα του επάνω οπλισμού, ή
οπλισμού: δίνονται σε ειδικό φύλλο-πίνακα του οπλισμού.

3Φ14
6.4 Παράδειγμα Όπλισης Δοκού 1Φ14 2Φ14

3Φ14 2Φ14 4Φ14


α β
Στο Σχ. 6. δίνεται η όπλιση μιας αμφιπρο-
έχουσας δοκού. Φ8/8

Από το σχεδιασμό έχουν προκύψει οι οπλισμοί:


α
Πρόβολοι: Αs1 => 4Φ14 στον ένα 2Φ16 α β 2Φ16
5Φ16
και 3Φ14 στον άλλο 2Φ16

Άνοιγμα: Αs1 => 5Φ16 3Φ16

Συνδετήρες => Φ8/8


3Φ14 2Φ14

2Φ16
5Φ16

α-α β-β

125
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

7. ΟΠΛΙΣΜΟΣ ΠΛΑΚΩΝ
Οι πλάκες ισοδυναμούνται, όπως αναλύθηκε στην ενότητα Δ, με μια διαδοκίδα πλάτους 1m
κατά το άνοιγμά τους. Μολονότι, όμως, ανάγονται σε γραμμικούς φορείς, η όπλισή τους
διαφοροποιείται απ΄ αυτήν των γραμμικών φορέων για κατασκευαστικούς λόγους, καθώς δεν
απαιτείται η τοποθέτηση συνδετήρων και δυσχεραίνεται η τοποθέτηση του άνω οπλισμού.

7.1 Διαφοροποιήσεις Δοκών και Πλακών


Εντοπίζονται οι παρακάτω διαφορές στην όπλι-
ση δοκών και πλακών:
 Όπως αναπτύσσεται στην ενότητα των
πλακών, στις συνήθεις πλάκες δεν απαιτείται
η τοποθέτηση εγκάρσιου οπλισμού
 Ελλείψει συνδετήρων καθίσταται ΚΑΤΑ ΜΗΚΟΣ ΤΟΜΗ α-α
προβληματική η τοποθέτηση του άνω
εφελκυόμενου οπλισμού (στις περιοχές των
ενδιάμεσων στηρίξεων). Στους γραμμικούς
φορείς ο άνω οπλισμός δένεται με σύρμα
στον κλωβό των συνδετήρων και η α α
τοποθέτησή του είναι το ίδιο εύκολη όσο και
η τοποθέτηση του κάτω οπλισμού.
Στις πλάκες για να κρατηθεί ο επάνω (Κατάκλιση οπλισμού στην κάτοψη)
οπλισμός στη θέση του διαμορφώνεται ως ΞΥΛΟΤΥΠΟΣ – ΚΥΡΙΟΣ ΟΠΛΙΣΜΟΣ
συνέχεια του κάτω οπλισμού. Ο μισός από
τον οπλισμό του ανοίγματος κάμπτεται και
οδηγείται στο επάνω μέρος στην περιοχή Σχ. 7.1 Κύριος οπλισμός πλακών
των στηρίξεων, όπως φαίνεται στο Σχ.1.
 Επειδή οι πλάκες είναι επιφανειακοί φορείς,
ο οπλισμός τους είναι επιφανειακός,
αποτελούμενος από πλέγμα ράβδων το
οποίο διαμορφώνεται με διάταξη ράβδων και
στις δύο διευθύνσεις των πλακών.

Στην περίπτωση τετραέρειστων πλακών το


πλέγμα αποτελούν οι διαμήκεις οπλισμοί των
δύο ισοδύναμων διαδοκίδων κατά τις δύο διευ-
θύνσεις τους.

Στην περίπτωση διέρειστων πλακών το πλέγμα


αποτελούν ο κύριος διαμήκης οπλισμός της
διαδοκίδας κατά το άνοιγμα της πλάκας και ο
δευτερεύων ή κατασκευαστικός οπλισμός ο
οποίος τοποθετείται κάθετα στον προηγούμενο, ΞΥΛΟΤΥΠΟΣ
όπως φαίνεται στο Σχ. 2. Σχ. 7.2 Κύριος και δευτερεύων οπλισμός

126
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

Ο κύριος οπλισμός υπολογίζεται, ενώ ο δευτε- Ο μισός οπλισμός που παραμένει κάτω επαρκεί
ρεύων είναι ένα ποσοστό του κύριου. για να παραλάβει τη μειωμένη θετική ροπή (η
αναλαμβανόμενη ροπή είναι ανάλογη του εμβα-
Παρακάτω αναλύονται οι παραπάνω διαφορο-
δού του οπλισμού βλ. παράδειγμα στο τέλος
ποιήσεις στην όπλιση των πλακών.
της ενότητας).
7.2 Διάταξη Οπλισμού Μεμονωμένων Οι ευθύγραμμες και κεκαμμένες ράβδοι που
Διέρειστων Πλακών προκύπτουν από το σχεδιασμό της ισοδύναμης
διαδοκίδας ισοκατανέμονται σ΄ όλο το μήκος της
Στο Σχ. 3 φαίνονται τα στατικά συστήματα και ο πλάκας (που είναι η διεύθυνση η κάθετη προς
κύριος οπλισμός μιας αμφιέρειστης και μιας το άνοιγμά της). τοποθετούμενες εναλλάξ, μία
αμφίπακτης διέρειστης πλάκας. Προκύπτουν με ράβδος ευθύγραμμη και μία κεκαμμένη.
κατάκλιση (βλ. 7.4) του οπλισμού της ισοδύ-
ναμης διαδοκίδας των πλακών (βλ. Δ-4). .Εκτείνονται σ΄ όλο το άνοιγμα της πλάκας, από
στήριξη σε στήριξη.
Η κάμψη των μισών ράβδων προς τα άνω
γίνεται ακόμη και αν η πλάκα είναι αμφιέρειστη.
Στην πράξη οι στηρίξεις που υπολογιστικά
θεωρούνται καθαρές αρθρώσεις (δηλ. ότι είναι
ανεμπόδιστη η στροφή των ακραίων διατομών)
είναι μερικές πακτώσεις και, γι΄ αυτό εμφα-
νίζονται αρνητικές ροπές στην περιοχή των
στηρίξεων και απαιτείται οπλισμός στο επάνω
μέρος.
 Η κάμψη του οπλισμού πλακών με
ομοιόμορφο φορτίο γίνεται (περίπου) σ΄
απόσταση l/6 από τις στηρίξεις όπου l είναι
το άνοιγμα της πλάκας (ακριβέστερος
προσδιορισμός του σημείου κάμψης των ράβδων
Σχ. 7.3 Διέρειστη αμφίπακτη και
δίνεται στην ενότητα των πλακών).
αμφιέρειστη πλάκα
Ο οπλισμός τοποθετείται σ’ απόσταση από την
επιφάνεια της πλάκας ίση με την απαιτούμενη
Η ροπή της αμφίπακτης πλάκας είναι θετική
επικάλυψη για προστασία του οπλισμού από
στην περιοχή του μέσου και αρνητική στην
διάβρωση.
περιοχή των στηρίξεων. Γι΄αυτό κοντά στις
στηρίξεις απαιτείται οπλισμός στο επάνω μέρος
της πλάκας.
Επειδή, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ελλείψει
συνδετήρων δεν είναι δυνατή η τοποθέτηση του
επάνω οπλισμού, ο μισός από τον οπλισμό που
έχει υπολογιστεί κάτω για να αναλάβει τη
μέγιστη ροπή του ανοίγματος αντί να επεκταθεί
όλος από στήριξη σε στήριξη (όπως γίνεται στις
δοκούς) κάμπτεται προς τα πάνω για να
αποτελέσει τον άνω οπλισμό στην περιοχή των τετραέρειστη διέρειστη
στηρίξεων (στην περιοχή κοντά στις στηρίξεις η
θετική ροπή είναι ήδη μειωμένη). Σχ. 7.4 Κύριος οπλισμός πλακών

127
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

Για συνήθεις συνθήκες περιβάλλοντος η επικά- Στην πρώτη περίπτωση αναγράφεται η από-
λυψη c (cover) λαμβάνεται ίση με 1,5 cm. σταση των διαδοχικών ράβδων, ενώ στην
(Εξασφαλίζεται με παρεμβολή κατάλληλων πα- δεύτερη περίπτωση αναγράφεται ξεχωριστά η
ρεμβλημάτων μεταξύ κάτω οπλισμού και σα- απόσταση μεταξύ διαδοχικών ευθύγραμμων
νιδώματος του καλουπιού). ράβδων και η απόσταση μεταξύ διαδοχικών
κεκαμμένων ράβδων (οι αποστάσεις αυτές είναι
7.3 Διάταξη Οπλισμού Μεμονωμένων το διπλάσιο της απόστασης στην πρώτη περί-
Τετραέρειστων Πλακών πτωση).

Αν η πλάκα είναι (υπολογιστικά) τετραέρειστη,


το ζεύγος ευθύγραμμων και κεκαμμένων
ράβδων που σχολιάστηκε παραπάνω τοποθε-
τείται και προς τις δυο διευθύνσεις, όπως
προκύπτει από τον καμπτικό σχεδιασμό των Φ8/30
δύο ισοδύναμων διαδοκίδων πλάτους 1m προς Φ8/15
τις δύο διευθύνσεις. Φ8/30

7.4 Σήμανση και Κατάκλιση Ράβδων


Οπλισμού (α) (β) (γ)
Ο οπλισμός δίνεται με την ίδια μορφή όπως και ευθύγραμμες ράβδοι
οι συνδετήρες των γραμμικών φορέων: διιά- κεκαμμένες ράβδοι
μετρος/απόσταση π.χ. Φ8/15 .Ο οπλισμός
προκύπτει με επίλυση μιας ισοδύναμης διαδο-
κίδας πλάτους 1m και πρέπει να ισοκατανεμηθεί Σχ. 7.5 (α) και (β) κατακλίσεις οπλισμού
σ΄ αυτό το ένα μέτρο και δεν είναι εύκολο με το πλακών, (γ) κάτοψη ευθύγραμμων
μάτι, όπως στην περίπτωση των δοκών που το και κεκαμμένων ράβδων
πλάτος τους είναι συνήθως 25 cm.
7.5 Κατακλίσεις Οπλισμών και
Η διάμετρος των ράβδων κρατείται μικρή,
κυμαινόμενη από 8 ως 14 mm (ώστε να είναι
Συμβάσεις
δυνατή η διαμόρφωσή τους) και η μεταξύ τους Εχει συμφωνηθεί οι κατακλίσεις να γίνονται ως
απόσταση κυμαίνεται από 7cm (μικρότερες εξής (σύμβαση):
αποστάσεις παρεμποδίζουν τη συμπύκνωση του
σκυροδέματος) έως 25 cm (για περιορισμό του  Οπλισμοί οριζόντιας διαδοκίδας
ανοίγματος των ρωγμών). (παράλληλης προς τον τίτλο της κάτοψης,
π.χ. «Ξυλότυπος οροφής ισογείου»)
Οι οπλισμοί των πλακών έτσι όπως θα κατακλίνονται (στρεφόμενοι κατά 90 μοίρες)
σχεδιάζονταν σε μία κατά μήκος τομή της ισο- προς τα πάνω (απομακρινόμενοι από τον
δύναμης διαδοκίδας στην περίπτωση διέρει- σχεδιαστή).
στων πλακών ή των δύο ισοδύναμων δια-
δοκίδων στην περίπτωση τετραέρειστων πλα-  Οπλισμοί κατακόρυφης διαδοκίδας (κάθετης
κών, κατακλίνονται (ξαπλώνονται) στην προς τον τίτλο της κάτοψης) κατακλίνονται
κάτοψη. (στρεφόμενοι κατα 90 μοίρες) προς τα
αριστερά του σχεδιαστή.
Σχεδιάζεται μόνο ένα ζεύγος ράβδων, μία ευθύ-
γραμμη ράβδος και μία κεκαμμένη (κεκαμμένη Με βάση την παραπάνω σύμβαση το μεσαίο
για τον λόγο που αναφέρθηκε παραπάνω). τμήμα των κεκαμένων ράβδων στο Σχ. του
οπλισμού στο Σχ. 5(α) είναι στο κάτω μέρος
Οι δύο ράβδοι σχεδιάζονται ενωμένες, όπως της πλάκας ενώ τα ακραία τμήματα είναι επάνω.
στο Σχ. 5(α), ή με κάποια απόσταση μεταξύ
τους, όπως στο Σχ. 5(β). Για να αναγνωρίσουμε τη θέση των ράβδων (αν

128
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

είναι κάτω ή επάνω) τις επαναφέρουμε από την Γι΄αυτό:


κάτοψη στην τομή ανορθώνοντάς τες με  Η αγνόηση ή αμέληση μιας σύμβασης
αντίστροφη φορά από την κατάκλιση. Κρατούμε (μιας συμφωνίας, μιας γλώσσας) μπορεί
το σχέδιο από την άνω αριστερή γωνία και το να αναδειχθεί καθοριστικός παράγοντας
σηκώνουμε: αστοχίας μιας κατασκευής και
• προς τα πάνω (προς εμάς) για να  ο σχεδιαστής η κορυφή της ιεραρχικής
αναγνωρίσουμε τον οριζόντιο οπλισμό πυραμίδας, όπως ακριβώς μπορεί να
συμβεί και με τον εργαζόμενο στην
• πρός τα δεξιά μας για να αναγνωρίσουμε
σκυροδέτηση αν οι επάνω οπλισμοί των
τον κατακόρυφο οπλισμό
πλακών πατηθούν και μείνουν άοπλοι οι
Συμπερασματικά: επάνω ελκυστήρες τους, ακριβώς το ίδιο
που μπορεί να συμβεί και με τον στατικό αν
• Στον ξυλότυπο επάνω είναι τα τμήματα
μπερδέψει τις θετικές με τις αρνητικές ροπές.
των ράβδων που είναι αριστερότερα και
πιο πάνω.
Προϋπόθεση για την ορθή τήρηση της 7.7 Διάταξη Οπλισμού
παραπάνω σύμβασης ειναι η σχεδίαση και η Συστήματος Πλακών
ανάγνωση του ξυλοτύπου να γίνεται με το Οι συνεχείς πλάκες ισοδυναμούνται με συνεχείς
σχεδιαστή και τον αναγνώστη σε ορθή γωνία με ισοδύναμες διαδοκίδες προς τις δύο διευθύν-
τη γραμμή των τίτλων του σχεδίου το οποίο δεν σεις της κάτοψης, όπως φαίνεται στο Σχ. 7.
πρέπει να στριφογυρίζει.
Αν σε κάποιο από τα ανοίγματα μιας ισο-
7.6 Η Σημασία της Τήρησης των δύναμης διαδοκίδας το φορτίο είναι αμελητέο
γιατί το άνοιγμα αντιστοιχεί στη μεγάλη πλευρά
Συμβάσεων
στενόμακρης υπολογιστικά διέρειστης πλάκας,
Αν ο σχεδιαστής δεν έχει τηρήσει τη σύμβαση το άνοιγμα αυτό μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν
σχετικά με τη φορά της κατάκλισης και έχει υπάρχει και να διακοπεί η συνέχεια της
κατακλίνει τις ράβδους ανάποδα, όπως στο διαδοκίδας, όπως φαίνεται στο Σχ. 8.
Σχ. 6, τα σίδερα θα διαβαστούν και θα q
τοποθετηθούν ανάποδα. qx

Αν σε ένα πρόβολο, ή σε μια ενδιάμεση στήριξη γ α-α


συνεχούς πλάκας (θέση αρνητικής ροπής)
τοποθετηθούν τα σίδερα κάτω, η πλάκα θα α Π2
α
καταρρεύσει τη στιγμή που θα ξεκαλουπώνεται Π
Π
(και ασκείται το ίδιο βάρος της πλάκας). Π1

Π3
β
β

γ
ρωγμή
β-β

qy
γ-γ

Σχ. 7.6 Οι συνέπειες λάθους στην Σχ. 7.7 Αναγωγή συστήματος πλακών
κατάκλιση των οπλισμών σε γραμμικούς φορείς

129
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

Με βάση το διάγραμμα ροπών υπολογίζονται ο Αν στο άνοιγμα υπάρχει και αρνητική ροπή
μέγιστος απαιτούμενος οπλισμός στα ανοίγματα όπως στην περίπτωση συνεχών πλακών με
και στις στηρίξεις.Ο οπλισμός αυτός διατάσ- έντονα άνισα ανοίγματα (βλ, Σχ. 9) τοπο-
σεται ως εξής: θετούνται ράβδοι οπλισμού και στο επάνω
 Διάταξη στα ανοίγματα συνεχών πλακών μέρος.

Ο οπλισμός διατάσσεται ο μισός ευθύγραμμος


και ο μισός κεκαμμένος.  Διάταξη στις ενδιάμεσες στηρίξεις

Οι ευθύγραμμες ράβδοι εκτείνονται από στήριξη Τον οπλισμό στις ενδιάμεσες στηρίξεις διαμορ-
σε στήριξη. Οι κεκαμμένες εκτείνονται και μέσα φώνουν οι μισές κεκαμμένες ράβδοι των
στη γειτονική πλάκα αν υπάρχει. εκατέρωθεν ανοιγμάτων. Οι κεκαμμένες ράβδοι
του ενός ανοίγματος εκτείνονται πέραν της
 Για πλάκες με ομοιόμορφο φορτίο και στήριξης στη γειτονική πλάκα περίπου κατά l/4
περίπου ίσα ανοίγματα η θέση κάμψης των και με επιπρόσθετο μήκος περίπου 0,50 έως
ράβδων είναι περίπου σε απόσταση l/6 0,80 m (για την αγκύρωσή τους).
από τις στηρίξεις.
Ακριβέστερος υπολογισμός της θέσης μέχρι την
οποία επεκτείνονται οι κεκαμμένοι οπλισμοί
q δίνεται στην ενότητα Η.

γ α-α Αν οι κεκαμμένες ράβδοι δεν επαρκούν


τοποθετούνται και πρόσθετες ράβδοι, όπως
α
α φαίνεται στο Σχ. 10.
Π2
Π Επιδιώκεται οι ράβδοι του οπλισμού να
Π
Π1 αγκυρώνονται σε θλιβόμενες περιοχές (σε
Π3 εφελκυόμενες περιοχές ενδέχεται το άκρο της
β ράβδου να βρεθεί σε θέση ρωγμής).
β

Γι΄αυτό, οι πρόσθετες ράβδοι οπλισμού στις


γ στηρίξεις μπορούν:
β-β

q qy
γ-γ
(α)

Σχ. 7.8 Αναγωγή συστήματος πλακών


σε γραμμικούς φορείς

Ακριβέστερος υπολογισμός της θέσης κάμψης


(β)
των ράβδων δίνεται στην ενότητα Σχεδιασμού
των πλακών.
Σχ. 7.10 Οι δύο διαμορφώσεις του
οπλισμού στις στηρίξεις
[Μ]  ή να εκταθούν αρκετά στα γειτονικά
ανοίγματα ώστε να βρεθούν σε περιοχή
θετικών ροπών (θλίψη επάνω, όπως στο
Σχ. 7.9 Ανάπτυξη αρνητικής ροπής στο Σχ. 10(α),
μικρό άνοιγμα γειτονικά έντονα
άνισων φορέων

130
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

 ή να καμφθούν προς τα κάτω αλλά μέσα Aν η δοκός είναι αντεστραμένη, η κάμψη του
στην περιοχή των αρνητικών ροπών (θλίψη οπλισμού γίνεται προφανώς προς τα επάνω,
κάτω), όπως στο Σχ. 10(β). Στην περίπτωση όπως φαίνεται στο Σχ. 11(γ).
αυτή οι ράβδοι ονομάζονται, λόγω της
Μερικές φορές οι ράβδοι του οπλισμού αγκυ-
μορφής τους, πάπιες.
ρώνονται στη δοκό με τη μορφή συνδετήρων,
όπως φαίνεται στο Σχ. 12.
 Διάταξη στη στήριξη προβόλων
7.8 Παράδειγμα Κύριου Οπλισμού
Επειδή σ΄όλο το άνοιγμα των προβόλων η Συστήματος Πλακών
ροπή είναι αρνητική (και όχι θετική και αρνητική
όπως στα ανοίγματα των συνεχών πλακών) ο Για την πλάκα στο Σχ. 13 έχει προκύψει ο
κύριος οπλισμός αποτελείται από ευθύγραμμες παρακάτω οπλισμός:
μόνον ράβδους στο επάνω μέρος οι οποίες
άνοιγμα Π1 : Αs = 3.5 cm2,
εκτείνονται (τουλάχιστον όσο το μισό του
άνοιγμα Π2: As = 2.5 cm2 και
μήκους του προβόλου) μέσα στη γειτονική
στήριξη Π1-Π2: As = 7.0 cm2
πλάκα, όπως στο Σχ. 11(γ).
Ο οπλισμός στο άνοιγμα Π1 αντιστοιχεί σε
Φ8/15 και ο οπλισμός στο άνοιγμα Π2 σε
Φ8/20.
άνω
Στο άνοιγμα Π1 τοποθετούνται ευθύγραμμες
ράβδοι Φ8/30 σ΄όλο το μήκος και κεκαμμένες
Φ8/30. Ομοίως στο άνοιγμα Π2 τοποθετούνται
ευθύγραμμες ράβδοι Φ8/40 και κεκαμμένες
(α) (β) (γ) Φ8/40.
Οι κεκαμμένες ράβδοι και από τα δύο ανοίγματα
Σχ. 7.11 Οπλισμός προβόλων πλακών επεκτείνονται και στο γειτονικό άνοιγμα ώστε να
αναλάβουν την αρνητική ροπή στην περιοχή της
Οι μισές τουλάχιστον ράβδοι της στήριξης στήριξης.
εκτείνονται σ όλο το άνοιγμα του προβόλου. Αν
δεν υπάρχει γειτονική πλάκα στον πρόβολο για
να αγκυρωθούν οι ράβδοι μέσα σ αυτή, κάμ-
πτονται μέσα στη δοκό υπό μορφή συνδετήρα, Άνω Φ8/12
όπως φαίνεται στο Σχ. 11(α).
Φ8/20

Φ8/15
Δ1 Δ1

Π Π

Σχ. 7.13 Κύριος οπλισμός πλακών

Έτσι στην περιοχή της στήριξης θα υπάρχει


Σχ. 7.12 Διαμόρφωση αγκύρωσης ράβδων άνω οπλισμός Φ8/30 κεκαμμένος από την Δ1
με τη μορφή συνδετήρων και Φ8/40 από την Δ2, συνολικά 3.0 cm2 (3.5/2
(α) συνήθης δοκός, +2.5/2).
(β) αντεστραμμένη δοκός

131
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

Επειδή στην στήριξη χρειάζονται 7.0 cm2 και


ελεύθερων άκρων εν είδει μισού κλωβού
υπάρχουν μόνον 3.0 cm2 τοποθετείται πρόσθε-
οπλισμού των δοκών αποτελούμενος, όπως
τος οπλισμός στην περιοχή της στήριξης ίσος
φαίνεται στο Σχ. 14. από μισούς
με 4.0 cm2 που αντιστοιχεί σε οπλισμό Φ8/12 .
συνδετήρες, σχήματος οριζόντιου Π με δύο
διαμήκεις ράβδους στις δύο γωνίες τους.
7.9 Κύριος και Δευτερεύων Οπλισμός
Οι πλάκες είναι επιφανειακά στοιχεία και ο  Δευτερεύων Οπλισμός (Υπολογιστικά)
οπλισμός τους οφείλει να είναι επίσης επιφα- Διέρειστων Πλακών (Στενόμακρων
νειακός, ένα πλέγμα ράβδων. Τετραέρειστων)

Στις διέρειστες πλάκες που ο κύριος οπλισμός Εκτός από τον κύριο οπλισμό ή οπλισμό αντο-
είναι μόνον προς την μία διεύθυνση το πλέγμα χής ο οποίος διατάσσεται προς την μία (κύρια)
αυτό διαμορφώνεται διατάσσοντας κάθετα στον διεύθυνσή τους, αυτήν του μικρότερου ανοίγ-
κύριο οπλισμό τον δευτερεύοντα οπλισμό. ματος τοποθετούνται επίσης οι παρακάτω δευ-
τερεύοντες ή κατασκευαστικοί οπλισμοί:
Στις τετραέρειστες πλάκες ο κύριος οπλισμός
διατάσσεται και προς τις δύο διευθύνσεις και • για τους λόγους που αναφέρθηκαν για τις
δεν απαιτείται δευτερεύων οπλισμός. (καθαρά) διερειστες, οπλισμός διανομής
κατά την μεγαλύτερη διεύθυνση και
 Δευτερεύων οπλισμός (Καθαρά)
διέρειστων πλακών
Εκτός από τον κύριο οπλισμό ή οπλισμό
αντοχής τίθενται επίσης οι παρακάτω οπλισμοί
οι οποίοι αποτελούν τον δευτερεύοντα ή
κατασκευαστικό οπλισμό των πλακών:
• Για να αναληφθούν δευτερεύοντες Σχ. 7.15 Οπλισμός απόσχισης
εφελκυσμοί και προς την άλλη διεύθυνση
(λόγω θερμοκρασιακών μεταβολών και • κατά μήκος των μικρού μήκους στηρίξεών
άλλων επιπονήσεων που δεν λαμβάνονται της (δοκών ή τοιχείων) και κάθετα σ΄ αυτές
υπόψη στο σχεδιασμό τους) τοποθετούνται οπλισμός απόσχισης αποτελούμενος από
διαμήκεις ράβδοι και προς την άλλη ισοκατανεμημένες ράβδους στο επάνω
διεύθυνση, αποκαλούμενες οπλισμός μέρος της πλάκας, όπως φαίνεται στο
διανομής γιατί χρησιμεύουν και για να Σχ.15), για να μην αποσχιστεί η πλάκα από
κρατηθεί στη θέση του ο κύριος οπλισμός. τη δοκό. Αποτελεί το 50% του κύριου
Λαμβάνεται ίσος με το 1/5 του κύριου οπλισμού. Η προς τα κάτω κάμψη του
οπλισμού. οπλισμού στα άκρα του γίνεται για λόγους
α αγκύρωσής του.

α-α α
Π1

Σχ. 7.14 Οπλισμός ελεύθερων άκρων


Π2 Π3

• Για να προστατευτούν τα ελεύθερα άκρα


των πλακών (μονή γραμμή στο περίγραμμα
των πλακών) προστίθεται ο οπλισμός των
Σχ. 7.16 Κύριος και δευτερεύων οπλισμός

132
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

• Οι οπλισμοί διανομής και απόσχισης K2 (30/30) K3 (30/30)

απαρτίζουν κατά κάποιο τρόπο τον


4Φ16 4Φ16

κύριο οπλισμό κατά την επιμήκη Φ8/16


διεύθυνση.
Φ8/16
Όπως φαίνεται από τη μορφή
K1 (30/30) K4 (30/30)
4Φ16 4Φ16
Φ8/8
θραύσεως (δύο τριγωνικά
τμήματα της πλάκας θα
κρεμαστούν από τις μικρού
μήκους δοκούς, όπως φαίνεται
στο σχήμα) τοπικά στην περιοχή Σχ. 7.19 Οπλισμός πλακών
των μικρών δοκών η
(υπολογιστικά) διέρειστη πλάκα δρα ως
7.10 Πλάκες με Ιδιαιτερότητες
τετραέρειστη.
Όταν στη θέση μιας (μικρού μήκους) δοκού Αν δύο γειτονικές πλάκες έχουν έντονα άνισα
συναντώνται οι ράβδοι απόσχισης από δύο ανοίγματα τότε, επειδή, όπως φαίνεται στο
εκατέρωθεν πλάκες, ο οπλισμός απόσχισης Σχ. 20 στο μικρό άνοιγμα η ροπή προκύπτει
διαμορφώνεται ενιαία ως πάπια, όπως φαίνεται αρνητική, απαιτείται άνω οπλισμός στο άνοιγμα
στο Σχ. 17. αυτό.
Επίσης το ίδιο συμβαίνει, και στην περίπτωση
πρόβολης πλάκας είτε με μεγάλο φορτίο είτε με
μεγάλο άνοιγμα. Επειδή ο πρόβολος ισοδυναμεί
με μια ανάποδη αμφιέρειστη διπλάσιου ανοίγ-
ματος μεγάλος θεωρείται πρόβολος με άνοιγμα
όσο περίπου το άνοιγμα της γειτονικής του
πλάκας.
Σχ. 7.17 Οπλισμός απόσχισης με
τη μορφή πάπιας

Στα σχήματα 18 και 19 δίνονται χαρακτηριστικά


παραδείγματα όπλισης πλακών.

Σχ. 7.20 Οπλισμός άνω στο μικρό


άνοιγμα πλακών γειτονικά
άνισων πλακών

Αν κατά μήκος μιας πλάκας αλλάζουν οι


συνθήκες στήριξης της (π.χ. δεν συνεχίζεται η
γειτονική πλάκα), όπως στο σχήμα τότε δια-
Σχ. 7.18 Οπλισμός (α) και (γ) (καθαρά) χωρίζεται το τμήμα αυτό με εστιγμένη γραμ-μή
διέρειστων πλακών, (β) (υπο- και επανασχεδιάζεται ο κύριος οπλισμός.
λογιστικά) διέρειστης πλάκας

133
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

8. ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΡΗΓΜΑΤΩΣΗ
Όπως εντοπίστηκε στο κεφ.1, οι ρωγμές εμφανίζονται κάθετα στους ελκυστήρες όταν
υπερβληθεί η εφελκυστική αντοχή του σκυροδέματος και κατά μήκος των θλιπτήρων όταν
υπερβληθεί η θλιπτική αντοχή του σκυροδέματος η οποία και σηματοδοτεί την αστοχία του
φορέα.

8.1 Ρωγμές Διαμήκων Ελκυστήρων Οι θέσεις εμφάνισής των ρωγμών είναι αυτές
και Θλιπτήρων (Καμπτικές) των κρίσιμων διατομών για την καμπτική ροπή.

Στο Σχ. 1 φαίνονται οι θέσεις και η μορφολογία Για σταθερή την διατομή του φορέα σ΄όλο το
των ρωγμών των διαμήκων ελκυστήρων και άνοιγμά του και σταθερό τον καμπτικό οπλισμό
θλιπτήρων για αμφιέρειστο και πρόβολο φορέα κρίσιμες διατομές είναι οι διατομές στις οποίες η
και στο Σχ. 2 για αμφιπροέχοντα φορέα. Msd έχει μέγιστη τιμή.
Σε αμφιέρειστο φορέα με συμμετρική φόρτιση
Οι ρωγμές οι οφειλόμενες σε αστοχία του κρίσιμη διατομή είναι αυτή στο μέσον του
διαμήκους ελκυστήρα του σκυροδέματος, ανοίγματος, όπως φαίνεται στο Σχ. 1.
ρωγμές (α), έχουν διακριτά χείλη, ενώ οι
ρωγμές αστοχίας του διαμήκους θλιπτήρα,
ρωγμές (β) είναι υπό τη μορφή σύνθλιψης του (α) (α) (α) (α)
σκυροδέματος.
Και οι δύο τύποι ρωγμών εκτείνονται σε όλο το
πλάτος του φορέα (είναι διαμπερείς). (β) (β) (α) (β) (β)
 Επειδή η εφελκυστική αντοχή του
σκυροδέματος είναι πολύ μικρή, οι ρωγμές
(α) εμφανίζονται για πολύ μικρά φορτία. Για
τα φορτία λειτουργίας οι ρωγμές (α) δεν
διακρίνονται με γυμνό οφθαλμό.
Αν οι ρωγμές (α) είναι εντελώς διακριτές, αυτό
σημαίνει, όπως σχολιάζεται στην ενότητα Ζ, ότι [Μsd]
η παραμόρφωση του εφελκυόμενου χάλυβα
είναι σημαντική, και ο φορέας πλησιάζει στην
αστοχία του. Σχ. 8.2 Πιθανές θέσεις και μορφολογία
καμπτικών ρωγμών
 Οι ρωγμές (β) δεν εμφανίζονται σε
κατάσταση λειτουργίας του φορέα. Η Σε φορέα με περισσότερα από ένα ανοίγματα
εμφάνισή τους σηματοδοτεί την αστοχία (μονοπροέχοντα, αμφιπροέχοντα και συνεχή)
του φορέα. εκτός από τις θέσεις με τη max Msd στα
ανοίγματα του φορέα (κρίσιμες διατομές για
θετική Msd), ρωγμές εμφανίζονται και στις
παρειές των στηρίξεων(1) του φορέα, όπως
φαίνεται στο Σχ. 2, οι οποίες αποτελούν
κρίσισμες διατομές του φορέα για αρνητική
ροπή Msd.
Κρίσιμη διατομή δεν είναι η περιοχή της
θεωρητικής στήριξης αλλά οι θέσεις στις
Σχ. 8.1 Θέσεις και μορφολογία παρειές των στηρίξεων. Στην περιοχή της
καμπτικών ρωγμών θεωρητικής στήριξης είναι μεν μεγαλύτερη η Msd

134
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

αλλά είναι πολύ μεγαλύτερη και η Mrdu, γιατί στη ρωγμές (α) και οι ρωγμές (β) (στην καμπτική
θέση αυτή το ύψος είναι σημαντικά μεγαλύτερο αντοχή συμβάλλουν τόσον ο ελκυστήρας όσο
(αυτό του φορέα στήριξης) και ο μοχλοβρα- και ο θλιπτήρας), στην διατμητική αστοχία
χίονας z είναι πολύ μεγαλύτερος. εμφανίζονται ή οι ρωγμές (α) ή οι ρωγμές (β)
καθώς, όπως αναπτύσσεται στην ενότητα Ζ, η
Αν η στήριξη δεν είναι από σκυρόδεμα (ή είναι
διατμητική αντοχή αντιστοιχεί σε αστοχία ή του
από σκυρόδεμα αλλά δεν έχει αποκατασταθεί
θλιπτήρα ή του ελκυστήρα.
συνεργασία) η κρίσιμη διατομή είναι στη στήριξη
και όχι στην παρειά.

8.2 Ρωγμές Λοξών Ελκυστήρων και (β) (β)


Θλιπτήρων (Διατμητικές)
Στο Σχ. 3 φαίνονται οι θέσεις και η μορφολογία (α) (α)
των ρωγμών των λοξών ελκυστήρων και
θλιπτήρων για αμφιέρειστο φορέα και στο Σχ. 4 Σχ. 8.3 Μορφολογία και πιθανές θέσεις
για αμφιπροέχοντα φορέα. διατμητικών ρωγμών
Οι ρωγμές οι οφειλόμενες σε αστοχία του λοξού
ελκυστήρα του σκυροδέματος, ρωγμές (α), Οι κρίσιμες διατομές για τις ρωγμές είναι στην
έχουν διακριτά χείλη, ενώ οι ρωγμές αστοχίας περιοχή με την μεγαλύτερη δρώσα τέμνουσα
του λοξού θλιπτήρα, ρωγμές (β) είναι υπό τη Vsd με την προυπόθεση ότι η τέμνουσα αντοχή
μορφή σύνθλιψης του σκυροδέματος. VRdu παραμένει σταθερή σ΄ όλο το μήκος του
φορέα (διατομή και διατμητική όπλιση σταθερή
Και οι δύο τύποι ρωγμών εκτείνονται σε όλο το σ΄ όλο το μήκος).
πλάτος του φορέα.
Λόγω της κλίσης των λοξών ελκυστήρων και
θλιπτήρων οι ρωγμές αυτές είναι κεκλιμένες.
Όπως σχολιάστηκε στο κεφ. 1, ακολουθούν τη (
διεύθυνση των λοξών θλιπτήρων και, γι΄αυτό, (β) (α) (β)
έχουν κλίση προς τις στηρίξεις.
 Επειδή η εφελκυστική αντοχή του
σκυροδέματος είναι πολύ μικρή, οι ρωγμές (α)
(α) εμφανίζονται για πολύ μικρά φορτία. Για
τα φορτία λειτουργίας οι ρωγμές (α) δεν
διακρίνονται με γυμνό οφθαλμό.
Αν οι ρωγμές (α) είναι εντελώς διακριτές, αυτό
[Vsd]
σημαίνει, όπως σχολιάζεται στην ενότητα Ζ, ότι
η παραμόρφωση του εγκάρσιου χάλυβα είναι
σημαντική και ο φορέας πλησιάζει στην αστοχία
του.
(
 Οι ρωγμές (β) εμφανίζονται μόνον σε (β) (α) (β)
φορείς με ανεπαρκές πλάτος. Η
εμφάνισή τους σηματοδοτεί την αστοχία
του φορέα.
(β)
Ενώ στην καμπτική αστοχία συνυπάρχουν οι
Σχ. 8.4 Μορφολογία και πιθανές θέσεις
διατμητικών ρωγμών

135
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

Στις συνήθεις περιπτώσεις που η περιοχή αυτή νούνται με την ίδια δρώσα τέμνουσα. Η πρώτη
είναι στις στηρίξεις του φορέα η κρίσιμη διατομή ρωγμή που θα εμφανιστεί σε μία από τις
για τον λοξό θλιπτήρα είναι στην παρειά της κρίσιμες διατομές θα εξελιχθεί τόσο γρήγορα και
στήριξης (και όχι στη θέση της θεωρητικής θα φθάσει σε αστοχία και δεν θα επιτρέψει να
στήριξης γιατί εκεί είναι μεγαλύτερη η διατομή εμφανιστούν άλλες ρωγμές στις υπόλοιπες
και γι΄ αυτό μεγαλύτερη και η VRdu). κρίσιμες θέσεις (βλέπε και ενότητα Ι: Ρηγμά-
τωση).
Για τον λοξό ελκυστήρα η κρίσιμη διατομή είναι
σ΄ απόσταση z (z = 0,9d) από την παρειά της
στήριξης, γιατί, όπως φαίνεται από το φυσικό 8.3 Ρωγμές σε Πλάκες
προσομοίωμα στο Σχ. 2.2 δεν αναπτύσσεται Οι πλάκες μπορούν να ειδωθούν, όπως ανα-
λοξός ελκυστήρας κοντά στη στήριξη. πτύσσεται στην ενότητα Δ, ότι προκύπτουν με
παράθεση διαδοκίδων. Γι΄αυτό, η συμπεριφορά
Οι λοξές ρωγμές (α) εμφανίζονται, όπως τους είναι ίδια με τη συμπεριφορά των
φαίνεται στο Σχ. 5, στην αρχή ενδιάμεσα του διαδοκίδων αυτών και η ρηγμάτωσή τους θα
ύψους στις θέσεις με την μέγιστη διατμητική είναι ίδια με τη ρηγμάτωση των δοκών που
τάση (για δοκό ορθογωνικής διατομής στο αναλύθηκε παραπάνω με την εξής διαφορο-
μέσον του ύψους) και με κλίση προς τις ποίηση:
στηρίξεις.
 Οι συνήθεις πλάκες (με σχετικά μικρό
Με την αύξηση της επιπόνησης προεκτείνονται πάχος) εμφανίζουν, όπως αναπτύσσεται
προς τα πέλματα του φορέα διευρυνόμενες στην ενότητα Ι, πολύ μεγάλη διατμητική
προς το εφελκυόμενο πέλμα λόγω της ελκτικής αντοχή σε σχέση με τη δρώσα τέμνουσα
δράσης του διαμήκους ελκυστήρα και κλεί- και, γι΄αυτό, δεν αστοχούν διατμητικά.
νοντας προς το θλιβόμενο πέλμα λόγω της
συμπιε-στικής δράσης του διαμήκους θλιπτήρα. Οι καμπτικές ρωγμές σημειώνονται συνήθως
στην κάτοψη και άνοψη των πλακών, όπως
Γι αυτό, οι ρωγμές αυτές, όπως και οι φαίνεται στο Σχ. 6.
καμπτικές, στα ανοίγματα των φορέων είναι
ανοικτές προς τα κάτω και στην περιοχή των Συνήθεις ρωγμές πλακών είναι:
στηρίξεων ανοικτές προς τα άνω.  Ρωγμές (α) οφειλόμενες σε έλλειψη του
Προκύπτουν στρέφοντας τις καμπτικές ρωγμές οπλισμού των διανομών.
προς τις στηρίξεις του φορέα.  Ρωγμές (β) επάνω στην περιοχή των
στηρίξεων οφειλόμενες συνήθως σε πάτημα
του κύριου οπλισμού.
 Ρωγμές (γ) επάνω στο μικρό άνοιγμα
συνεχών πλακών με έντονα άνισα
ανοίγματα οφειλόμενες σε έλλειψη άνω
κύριου οπλισμού στο άνοιγμα λόγω της
Σχ. 8.5 Εξέλιξη διατμητικών ρωγμών (α) ανάπτυξης σ΄αυτό αρνητικής ροπής.
Οι ρωγμές εμφανίζονται κάθετα στις εφελ-
Η εξέλιξη των διατμητικών ρωγμών είναι πολύ κυστικές τάσεις και άρα κάθετα στον οπλισμό
γρήγορη, η διατμητική αστοχία είναι, όπως που είναι ανεπαρκής ή έχει πατηθεί. Έτσι:
σχολιάζεται στην ενότητα Ζ, ιδιαίτερα ψαθυρή,  Μια ρωγμή σε μια πλάκα δηλώνει
γι΄αυτό, συνήθως διατμητική ρηγμάτωση πρόβλημα στον οπλισμό τον κάθετο
εμφανίζεται σε μία μόνον από τις πιθανές σ΄αυτήν.
θέσεις που φαίνονται στα σχήματα 3 και 4 και
όχι σε όλες τις κρίσιμες διατομές κι ας επιπο-

136
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

άνω άνω άνω

(α) (β) (α)


(γ)

Σχ. 8.6 Ρωγμές σε πλάκες


[Μ]

137
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

9. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΟΠΛΙΣΗΣ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΔΟΚΟΥ

9.1 Πρώτο Παράδειγμα MRd = Fsd1. z = Αs1.σsd.z (2)

Ζητείται η όπλιση της πλάκας στο παρακάτω Η ροπή αστοχίας είναι:


σχήμα με πάχος h = 20 cm. Mrdu = As1.fsd. z (3)

 Υπολογισμός Ποσότητας Οπλισμού-


Επίλυση Ανίσωσης Ασφαλείας
qd = 5,0 kN/m2 Από την ανίσωση ασφαλείας προκύπτει:
7,0
C20/25 maxMsd = maxMRd = Mrdu =As1.fsd.z =>
As1 = maxMsd / (fsd.z) (α)
S500
fsd = 500/1,15 = 435 ΜPa =435. 103 kN/m2
5,0 Προσεγγιστική τιμή του μοχλοβραχίονα z των
εσωτερικών δυνάμεων είναι:
z ≈ 0.9.d
(Για ακριβέστερη τιμή του z βλέπε ενότητα Ζ)
 Υπολογισμός φορτίων όπου:
Ιδιο βάρος: d: η απόσταση του ελκυστήρα (κέντρου βάρους του
gd = 1.35.gk = 1,35 x 25 x 0.20 = 6,75 kN/m2 εφελκυόμενου οπλισμού) από την ακραία
Συνολικό φορτίο: θλιβόμενη ίνα του φορέα.
gd +qd = 5.0 + 6.75 = 11.75 kN/m2 Το d ονομάζεται στατικό ύψος του φορέα.

Για μία διαδοκίδα πλάτους 1,0 m το φορτίο είναι Είναι: d = h-c-Φ/2 = 20 -1,5-1,0/2 = 18 cm.
11.75 kN/m2. 1,0 = 11.75 kN/m Από την (α) προκύπτει:
 Υπολογισμος Msd – Στατική Επίλυση As= 37/(435.103.0,9. 0,18)=5,2.10-4 m2 = 5,2 cm2
Κρίμη διατομή: στο μέσον του ανοίγματος => Φ8/9 (As = 5,6 cm2)
Max Msd = 11,75 x 5,02/8 = 37 kNm (1) [Μία ράβδος Φ8 έχει εμβαδόν:
 Υπολογισμός MRdu As΄= 3,14x0,82/4 = 0.5 cm2

Στη θέση της μέγιστης ροπής οι εσωτερικές Άρα απαιτούνται 5,2/0,5 = 11 ράβδοι σε 100 cm. Θα
δυνάμεις του φορέα είναι, όπως φαίνεται από τοποθετηθούν σε απόσταση 100/11 = 9,1 cm].
την τομή α-α του προσομοιώματος του φορέα
στο Σχ. 1, η Fsd1 του διαμήκους ελκυστήρα και  Υπολογισμός θέσης κάμψης του (κύριου)
Fcd του διαμήκους θλιπτήρα. οπλισμού - Γραφική παράσταση
ανίσωσης ασφαλείας
Για την ασφάλεια του φορέα πρέπει η εσωτερική
Fcd ροπή MRd που αναπτύσσεται η οποία είναι ίση
z με την εξωτερική Msd να είναι ίση ή μικρότερη
από την εσωτερική ροπή αστοχίας MRdu.
Fsd1
Αν το Αs1 τηρηθεί ίδιο σε όλο το μήκος του
φορέα (περίπτωση δοκών) τα διαγράμματα
Msd = MRd και MRdu και τα αναπτυγματα του
Η εσωτερική ροπή είναι:

138
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

οπλισμού θα είναι αυτά στο Σχ. 2(α). (Οι τάσεις ασφαλείας και ο φορέας θα αστοχήσει στις
του οπλισμού στις θέσεις των μειωμένων θέσεις αυτές.
ροπών θα είναι μικρότερες από την αντοχή του
Για να εντοπιστούν οι θέσης μείωσης (κάμψης)
οπλισμού fsd με την οποια υπολογιζεται η MRdu).
του μισού οπλισμού χαράσσεται παράλληλη
Επειδή, όπως προέκυψε και παραπάνω, το γραμμή σε απόσταση από τον άξονα των
εμβαδόν Αs1 που τοποθετείται είναι λίγο ροπών ίση με MRdu/2, όπως φαίνεται στο
μεγαλύτερο από το απαιτούμενο, η ΜRdu είναι Σχ. 2(γ).
λίγο μεγαλύτερη από τη Msd.
Στα σημεία που η γραμμή αυτή τέμνει την
Αν στις περιοχές κοντά στις στηρίξεις, θέσεις Α καμπύλη της Msd χαράσσονται γραμμές κάθετες
και Α΄ στο σχήμα, μειωθεί ο οπλισμός κατά στον άξονα. Τα σημεία τομής είναι οι θέσεις
50 %, θα μειωθεί και η ροπή αστοχίας μετά τις πέραν από τις οποίες μπορεί να καμφθεί ο
θέσεις αυτές κατά 50%, αφού είναι, όπως μισός οπλισμός.
φαίνεται από τη σχέση (α), ανάλογη του Αs1.
Αν σε κάποια περιοχή ακραίας στήριξης η
Η γραφική παράσταση της ανίσωσης ασφαλείας κάμψη του οπλισμού προκύπτει πολύ κοντά στη
στην περίπτωση αυτή θα είναι αυτή στο Σχ. στήριξη, ο οπλισμός του ανοίγματος δεν κάμ-
2(β). πτεται προς τα πάνω αλλά τοποθετείται τοπικά
πρόσθετος οπλισμός άνω.
Επειδή όμως στις θέσεις Α και Α΄ η Μsd είναι
μεγαλύτερη από την MRdu δεν ισχύει η ανίσωση

[Μsd = ΜRd ]

[ΜRdu]
(α) (β) (γ)
Σχ. 9.2 Θέσεις κάμψης ράβδων οπλισμού και γραφική παράσταση ανίσωσης ασφαλείας

9.2 Δεύτερο Παράδειγμα


Ζητείται η όπλιση της αμφιέρειστης δοκού Δ1 με  Υπολογισμός Msd – Στατική Επίλυση
διατομή b/h = 0.25/0.60 m και άνοιγμα 7,0 m
που φαίνεται στον ξυλότυπο του προηγούμενου Κρίσιμη διατομή: στο μέσον του ανοίγματος
παραδείγματος. maxMsd = 49 x 7,02/8 = 300 kNm (1)
 Υπολογισμός φορτίων  Υπολογισμός MRdu
Φορτίο από πλάκα: Όπως προέκυψε στο προηγούμενο παράδειγμα
ρd = 11.75 x (5.0/2) = 44 kN/m η ροπή αστοχίας είναι: MRdu = As1.fsd. z (2)
Ίδιο βάρος δοκού:  Υπολογισμός Ποσότητας Οπλισμού-
Επίλυση Ανίσωσης Ασφαλείας
gd = 1,35. 25.0,25.0,60 = 5,1kN/m
Συνολικό φορτίο: Από την ανίσωση ασφαλείας προκύπτει:

gd +ρd = 44+ 5,1 = 49,1 kN/m Max Msd = max MRd = Mrdu = As1.fsd.z =>
As1 = maxMsd / (fsd.z) (α)

139
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

fsd = 500/1,15 = 435 ΜPa =435. 103 kN/m2  Γραφική παράσταση ανίσωσης
ασφαλείας
Προσεγγιστική τιμή του μοχλοβραχίονα z των
εσωτερικών δυνάμεων είναι:
z ≈ 0.9.d
όπου:
d = h-c-Φ/2-Φσυν=60-3.0-2.0/2-0.8 = 55 cm
Από την (α) προκύπτει:
As= 300/(435.103. 0,9. 0,55) = 14.10-4 m2 = Msd
14 cm2 => 7Φ18 (As = 14 cm2)
(μία ράβδος Φ18 έχει εμβαδόν: MRdu
3.14x1,82/4 = 2 cm2.
Αρα απαιτούνται 14/2 = 7 ράβδοι)

MRdu

140
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

10. ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑ ΓΙΑ ΣΤΡΕΠΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ


Όπως σχολιάστηκε στην ενότητα Α, κεφ. 3.4, στρεπτική είναι η επιπόνηση για την οποία η
απόκριση του φορέα είναι στροφή του γύρω από τον στρεπτικό άξονά του (ο οποίος για
κλειστές διατομές ταυτίζεται με τον κεντροβαρικό άξονα). Εσωτερικά του φορέα υλοποιείται με
την ανάπτυξη δύο ζευγών ίσων και αντίθετων διατμητικών δυνάμεων (δυνάμεων επί της
εγκάρσιας διατομής)και ισούται με το άθροισμα των ροπών των δύο ζευγών δυνάμεων.

10.1 Παραμορφώσεις-Τάσεις- καμπτική επιπόνηση ορθής τάσης σ (τάσης


Εσωτερικές Δυνάμεις κάθετης επί της διατομής), στην δε στρεπτική
Στο Σχ. 1 δίνονται τα διαγράμματα παραμορ- επιπόνιση διατμητικής τάσης τ (τάσης επί της
φώσεων, τάσεων και εσωτερικών δυνάμεων για διατομής).
τη στρεπτική επιπόνηση σ΄ αντιστοιχία με τα Το σημείο Β έχει μετακινηθεί στη θέση Β΄, ενώ
αντίστοιχα διαγράμματα για την καμπτική το σημείο Ο (κέντρο στροφής) έχει παραμείνει
επιπόνηση: στη θέση του.

Γ΄ Γ
A Γ A; A

Μsdf Msd MRd

Β Β Β΄ (α)
Γ Γ΄ Γ

Tsd Α Β΄
A Ο Β Α΄ ΒΒ Tsd TRd
Δ Δ΄΄
Δ (β)

Σχ. 10.1 Παραμορφώσεις, τάσεις και εσωτε-


ρικές δυνάμεις για επιπόνηση
Στο σχήμα 1(α) φαίνεται η νέα θέση της εγκά- (α) καμπτική και (β) στρεπτική
ρσιας διατομής μετά την καμπτική επιπόνhση η
οποία έχει στραφεί κατά γωνία φ κάθετα στην
διατομή και στο 1(β) η διατομή μετά τη Η νέα θέση π,χ. των σημείων της ευθείας ΑΟΒ
στρεπτική επιπόνιση η οποία έχει στραφεί κατά θα είναι η ευθεία ΑΌΒ΄ και η νέα θέση των
γωνία γ επί της διατομής. σημείων της ευθείας ΓΟΔ θα είναι η ευθεία
ΓΌΔ΄.
Το σημείο Α της διατομής έχει μετακινηθεί στη
θέση Α΄στην μεν καμπτική επιπόνηση κάθετα Από τα παραπάνω προκύπτουν τα εξής:
στην διατομήστην δε στρεπτική επιπόνhση επί  Οι διατμητικές τάσεις έχουν την ίδια φορά με
της διατομής με αποτέλεσμα ανάπτυξη στην μεν το στρεπτικό φορτίο και η τιμή τους σε μια

141
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

 θέση Το σημείο Α της διατομής έχει  Η διατμητική παραμόρφωση και η διατμητική


μετακινηθεί στη θέση Α΄ στην μεν καμπτική τάση κοντά στην περιοχή του στρεπτικού
επιπόνηση κάθετα στην είναι ανάλογη της άξονα θεωρείται, λόγω της μικρής τιμής
απόστασης της θέσης αυτής από το κέντρο τους, μηδενικές. Ο φορέας ισοδυναμείται με
στροφής. έναν κοίλο φορέα με πάχος τοιχώματος t.
 Οι διατμητικές τάσεις έχουν αντίθετη φορά  Η διατμητική τάση στα τοιχώματα του κοίλου
στις απέναντι πλευρές της διατομής. αυτού φορέα θεωρείται ότι έχει σταθερή τιμή.
 Οι συνισταμένες (διατμητικές) δυνάμεις των Με βάση τα παραπάνω, ο φορέας μπορεί να
διατμητικών τάσεων έχουν ίδια τιμή αλλά θεωρηθεί ότι είναι σύνθεση δύο κατακόρυφων
αντίθετη φορά στις απέναντι πλευρές. φορέων με καμπτοδιατμητικό φορτίο ίδιας τιμής
αλλά αντίθετης φοράς και δύο οριζόντιων
10.2 Φυσικό Προσομοίωμα φορέων με καμπτοδιατμητικό φορτίο ίδιας τιμής
και αντίθετης φοράς, όπως φαίνεται στο Σχ. 2.
Στο Σχ. 1(β) φαίνονται οι συνισταμένες
διατμητικές δυνάμεις F στις τέσσερις πλευρές Το φυσικό προσομοίωμα του φορέα θα είναι
του φορέα οι οποίες συνιστούν δύο ζεύγη λοιπόν σύνθεση των φυσικών προσομοιωμά-
δυνάμεων επί της διατομής. Το άθροισμα των των των τεσσάρων αυτών επι μέρους φορέων.
ροπών των δυνάμεων αυτών αποτελεί την Όπως φαίνεται στο σχήμα οι διαμήκεις ράβδοι
εσωτερική στρεπτική ροπή ΤRd. των φορέων αλληλοαναιρούνται και παραμέ-
Υιοθετούνται οι παρακάτω παραδοχές: νουν μόνο οι λοξές ράβδοι.
Το φυσικό προσομοίωμα του φορέα είναι,
λοιπόν, ένα χωρικό δικτύωμα δύο ελικοειδων
ράβδων, ενός θλιπτήρα και ενός ελκυστήρα.

Σχ. 10. 2 Το προσομοίωμα της στρεπτικής


επιπόνησης ως η σύνθεση
τεσσάρων προσομοιωμάτων
καμπτοδιατμητικής επιπόνησης

+
+ +
+

142
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

11. ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΣΤΡΕΠΤΙΚΗΣ ΡΗΓΜΑΤΩΣΗΣ


Όπως εντοπίστηκε στο κεφ.1, στην περίπτωση της στρεπτικής επιπόνησης δεν αναπτύσσονται
διαμήκεις ελκυστήρες και διαμήκεις θλιπτήρες. Οι ρωγμές προκύπτουν λόγω ανεπάρκειας του
λοξού ελκυστήρα και του λοξού θλιπτήρα μόνον. Όπως και οι διατμητικές ρωγμές προκύπτουν
κάθετα στον λοξό ελκυστήρα και, γι΄αυτό, ακολουθούν τον λοξό θλιπτήρα.

11.1 Ρωγμές Ανεπάρκειας Λοξού Η ρωγμή είναι επιφανειακή και όχι διαμπερής
Ελκυστήρα όπως στην περίπτωση της καμπτοδιατμητικής
Στο Σχ. 1 και 2 φαίνεται η μορφολογία των επιπόνησης, καθώς, όπως σχολιάστηκε στο
ρωγμών των λοξών ελκυστήρων για φορέα με κεφ. 10.2, στην περιοχή κοντά στον στρεπτικό
μία και δύο στρεπτικές στηρίξεις. άξονα οι διατμητικές τάσεις είναι πολύ μικρές,
και επαρκεί η εφελκυστική αντοχή του σκυρο-
δέματος για την ανάληψή τους.

Σχ. 11.1 Στρεπτικές ρωγμές ανεπάρκειας του


λοξού ελκυστήρα πρόβολου φορέα

Έχουν διεύθυνση κάθετη σ΄αυτήν του ελικοει- Σε σχέση με τις αντίστοιχες ρωγμές της
δούς ελκυστήρα και, γι΄αυτό, είναι ελικοειδείς καμπτοδιατμητικής επιπόνησης οι στρεπτικές
και ακολουθούν τη διεύθυνση του ελικοει- ρωγμές εμφανίζουν τις παρακάτω διαφορο-
δούς θλιπτήρα, όπως φαίνεται στο σχήμα. ποιήσεις:
Αν το στρεπτικό φορτίο σε μια πλευρά του  Διαφορετική κλίση στις απέναντι πλευρές.
φορέα προκαλούν βύθισή του (όπως η πίσω  Επιφανειακή ρωγμή και όχι διαμπερής.
κατακόρυφη πλευρά της δοκού στο σχήμα) οι
ρωγμές θα έχουν φορά προς τη στήριξη προς  Σταθερό άνοιγμα ρωγμής σ΄ όλη την
τα κάτω. περίμετρο της διατομής.
Αν το στρεπτικό φορτίο σε μια πλευρά του Επειδή η εφελκυστική αντοχή του σκυροδέ-
φορέα προκαλεί ανύψωσή του (όπως η ματος είναι πολύ μικρή, οι ρωγμές αυτές
εμπρόσθια κατακόρυφη πλευρά της δοκού στο εμφανίζονται για πολύ μικρά φορτία. Για τα
σχήμα) οι ρωγμές θα έχουν φορά προς τη φορτία λειτουργίας, όμως, οι ρωγμές δεν
στήριξη προς τα πάνω. διακρίνονται με γυμνό οφθαλμό. Αν είναι

143
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

εντελώς διακριτές, αυτό σημαίνει, όπως σχολιά- κατά μήκος του φορέα η κλίση των στρεπτικών
ζεται στην ενότητα Ζ, ότι η παραμόρφωση του ρωγμών αλλάζει κατά μήκος του φορέα και,
εγκάρσιου χάλυβα είναι σημαντική και ο φορέας γι΄αυτό, όπως αναπτύσσεται στο επόμενο κεφά-
πλησιάζει στην αστοχία του. λαιο, δεν είναι αποτελεσματική η σπειροειδής
όπλιση.
Στο Σχ. 2 φαίνεται η στρεπτική ρηγμάτωση στην
περίπτωση φορέα με δύο στρεπτικές στηρίξεις.
11.2 Ρωγμές Ανεπάρκειας Λοξού
Θλιπτήρα
Oι ρωγμές εμφανίζονται κατά τη διεύθυνση του
ελικοειδούς θλιπτήρα και, γι΄αυτό, είναι ελικο-
ιδείς και επιφανειακές, όπως και οι ρωγμές
ανεπάρκειας του λοξού ελκυστήρα.
Διακρίνονται απ΄αυτές ως προς την υφή τους.
Ενώ οι ρωγμές ανεπάρκειας του ελκυστήρα
είναι σαφείς με ευκρινή χείλη, οι ρωγμές ανε-
άρκειας του θλιπτήρα είναι υπό μορφή σύν-
λιψης του σκυροδέματος.
Τsd  Οι ρωγμές αυτές εμφανίζονται μόνον
σε φορείς με ανεπαρκές πλάτος. Η
εμφάνισή τους σηματοδοτεί την
αστοχία του φορέα.
Σχ. 11.2 Ρωγμές ανεπάρκειας λοξών
ελκυστήρων

Σημειώνεται ότι στην περίπτωση των φορέων


με περισσότερες από μία στρεπτικές στηρίξεις

144
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

12. ΟΠΛΙΣΗ ΓΙΑ ΣΤΡΕΠΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ ΚΑΙ


ΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑ ΟΠΛΙΣΜΕΝΟΥ ΦΟΡΕΑ
Η ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΠΕΙΡΟΕΙΔΟΥΣ ΟΠΛΙΣΗΣ
Για την ενίσχυση των εφελκυόμενων ράβδων του δικτυώματος, λόγω της μικρής ικανότητας
τους (είναι μικρή η εφελκυστική αντοχή του σκυροδέματος) ενσωματώνονται στο δικτύωμα
ράβδοι από χάλυβα. Μόλις με την αύξηση της επιπόνησης εξαντλήσουν την ικανότητά τους
οι εφελκυόμενες ράβδοι του σκυροδέματος εμφανίζονται ρωγμές, οι ράβδοι του χάλυβα
παραμορφώνονται κατά το άνοιγμα των ρωγμών και εντείνονται, αποκαθιστώντας την
ισορροπία του δικτυώματος. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η ακαριαία αστοχία που
χαρακτηρίζει τον άοπλο φορέα.

12.1 Η Ακαταλληλότητα* της


Σπειροειδούς Όπλισης
Η κλίση, όμως, του ελκυστήρα δεν παρα-
Οι εφελκυόμενες ράβδοι του ισοδύναμου μένει σταθερή γιατί μπορεί να αντιστραφεί το
δικτυώματος του φορέα υπό στρεπτική επι- πρόσημο του στρεπτικού φορτίου και, άρα, και
πόνηση είναι, όπως εντοπίστηκε στο κεφ. 10, της δρώσας στρεπτικής ροπής με αποτέλεσμα ο
με τη μορφή ελικοειδούς ελκυστήρα. ελικοειδής ελκυστήρας και η ελικοειδής ρωγμή
να αναπτυχθούν κάθετα στην προηγούμενη
Γι΄αυτό, ο στρεπτικός οπλισμός για να ακο- διεύθυνσή τους με συνέπεια ο σπειροειδής
λουθεί τον ελικοειδή ελκκυστήρα θάπρεπε να οπλισμός να είναι παράλληλος με τη νέα
διαταχθεί σπειροειδώς. διεύθυνση της ρωγμής και, έτσι, ανενεργός.
Η σπειροειδής διαμόρφωση του οπλισμού
δεν ενδείκνυται για τους παρακάτω λόγους: Εναλλαγή της στρεπτικής επιπόνησης μπορεί
 Σε Φορείς με Περισσότερες από Μία να εμφανιστεί στην περίπτωση (α) σεισμικής
Στρεπτικές Στηρίξεις επιπόνησης και (β)) εναλλαγής του κινητού
φορτίου στους εκατέρωθεν πρόβολους φορείς
Στους φορείς αυτούς η στρεπτική ροπή αλλάζει του υπό όπλιση φορέα.
φορά (πρόσημο) κατά μήκος του φορέα και, γι
αυτό, αλλάζει η διεύθυνση του ελικοειδούς ελκυ- Όπως σχολιάστηκε στην ενότητα Γ, κεφ. 1.4,
στήρα και της αντίστοιχης (κάθετης σ΄ αυτόν) ένας φορέας υπόκειται σε άμεση στρέψη όταν
ελικοειδούς ρωγμής, όπως φαίνεται στο Σχ. το στατικό σύστημα των εγκάρσιων φορέων
11.2. είναι μονόπλευρος πρόβολος, ή αμφίπλευρος
Τοποθετώντας σπειροειδή οπλισμό στο φορέα, πρόβολος με άνισα ανοίγματα ή άνισα φορτία
ο φορέας θα είναι οπλισμένος σε ένα μόνον στα δύο ανοίγματα, όπως στην περίπτωση που
τμήμα του, σ΄ αυτό που η διεύθυνση ελικο- το κινητό φορτίο δρα στο ένα μόνον άνοιγμα.
ειδούς οπλισμού και ελκυστήρα συμπίπτουν.
Στο υπόλοιπο τμήμα του φορέα με την αντεσ- 12.2 Πρόσθετα Μειονεκτήματα λόγω
τραμμένη στρεπτική ροπή ο οπλισμός θα είναι της Πρισματικής Διαμόρφωσης
κάθετος στον ελκυστήρα και, άρα κάθετος στην
του Σπειροειδούς Όπλισμού
εμφανιζόμενη ελικοειδή ρωγμή και θα είναι σαν
μην υπάρχει. Εκτός από την αναποτελεσματικότητα του
 Σε Φορείς με Μία Στρεπτική Στήριξη σπειροειδούς οπλισμού στην ανάληψη των
λοξών εφελκυστικών τάσεων που σχολιάστηκε
Ο σπειροειδής οπλισμός πρέπει να προσεχθεί παραπάνω, ο σπειροειδής οπλισμός των συνή-
να τοποθετηθεί με κλίση ίδια μ΄ αυτήν του θως πρισματικών φορέων λόγω της πρ-
ελικοειδούς ελκυστήρα.

145
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

σματικής (και όχι κυκλικής) διαμόρφώσεώς του δίζοντας την εγκάρσια διόγκωση του σκυρο-
μειονεκτεί σημαντικά και στην περίπτωση δέματος μόνον στην περιοχή των κορυφών
υπερισχύουσας θλιπτικής επιπόνησης για τους.
την οποία ο κλασικός κυκλικός σπειροειδής
οπλισμός εμφανίζει σαφή πλεονεκτήματα έναντι Η δε διόγκωση του στοιχείου με τη σπειροειδή
των ορθογωνικών συνδετήρων. πρισματική όπλιση είναι μεγαλύτερη και απ΄
αυτήν αντίστοιχου στοιχείου με απλούς ορθο-
 Η Μειωμένη Πλαστιμότητα γωνικούς συνδετήρες, καθώς τα ευθύγραμμα
(διογκούμενα) τμηματά της έχουν, λόγω της
Ένας φορέας όταν, θλίβεται κατά τη διαμήκη
κλίσης τους, μεγαλύτερο μήκος, η δε γωνία στις
διεύθυνσή του τείνει, όπως φαίνεται στο Σχ. 1,
κορυφές της είναι μεγαλύτερη απ΄αυτήν (των
να διογκωθεί κατά την εγκάρσια διεύθυνση,
90ο) των ορθογωνικών συνδετήρων.
ιδιαίτερα όσο πλησιάζει στην κατάσταση αστο-
χίας του.
Αν παρεμποδιστεί η διόγκωση αυτή, το
αποτέλεσμα είναι το στοιχείο να αντέξει
μεγαλύτερο φορτίο και για μεγαλύτερο χρόνο,
δηλ, να εμφανίσει μεγαλύτερη αντοχή και (α)
μεγαλύτερη (οριακή) παραμόρφωση πριν την
απότομη πτώση της αντοχής του. Το μέγεθος
της οριακής αυτής παραμόρφωσης, η λεγόμενη
πλαστιμότητα του φορέα, αποτελεί βασικό
μέγε-θος του αντισεισμικού σχεδιασμού,
σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς. Σχ. 12.2 (α) όπλιση
(β) προσομοίωμα

(β)

 Ανάπτυξη Παρασιστικής Έντασης λόγω


Στρέβλωσης του Κλωβού του Οπλισμού
Ο κλωβός του οπλισμού των στοιχείων με
ορθογωνική σπείρα, ως εκ του τρόπου
(α) (β) (γ) παραγωγής του, προκύπτει με διακριτή
στρέβλωση αυξανόμενη με την αύξηση του
Σχ. 12.1 Η δράση περίσφιξης για βήματος της σπείρας. Λόγω της στρέβλωσης
(α) κυκλική σπείρα, των διαμήκων ράβδων του οπλισμού
(β) ορθογωνικούς συνδετήρες και αναπτύσσεται παρασιτική ένταση η οποία
(γ) πρισματική σπείρα ενδέχεται να έχει δυσμενείς συνέπειες στη
συμπεριφορά του στοιχείου.
Όπως φαίνεται στο Σχ. 1, ενώ η κυκλική  Αυξημένη Τάση για Λυγισμό των
σπείρα παρεμποδίζει την εγκάρσια διόγκω- Διαμήκων Ράβδων του Οπλισμού
ση του σκυροδέματος σ΄ όλη την περίμετρό Μολονότι, λόγω της ενιαίας διαμόρφωσής του, ο
της (καθώς δεν μπορεί να αλλάξει το κυκλικό σπειροειδής οπλισμός εξασφαλίζει από
της σχήμα), οι συνήθεις ορθογωνικοί συνδε- κακοτεχνίες στη θέση αγκύρωσης των συνήθων
τήρες και η πρισματική σπείρα διογκώνονται συνδετήρων, μειονεκτεί ως προς την επαφή του
τείνοντας προς κυκλική διαμόρφωση παρεμπο-

146
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Προσομοιώματα, Όπλιση και Ρηγμάτωση Φορέων

με τις διαμήκεις ράβδους. Ενώ στην περίπτωση 12.3 Τύπος Στρεπτικής Όπλισης
των συνήθων ορθογωνικών συνδετήρων, η
επαφή των διαμήκων ράβδων στις κορυφές Για τη στρεπτική όπλιση των φορέων υιοθετείται
των συνδετήρων εκτείνεται στο μισό της διάταξη εγκάρσιων, κλειστών, καλά αγκυρω-
περιμέτρου των ράβδων, στην περίπτωση της μένων συνδετήρων (καθώς η εφελκυστική
σπείρας περιορίζεται σε σημειακή επαφή με ένταση και το άνοιγμα της ελικοειδούς ρωγμής
συνέπεια μικρότερη παρεμπόδιση του λυγισμού είναι σταθερή σε όλες τις πλευρές του φορέα),
των διαμήκων ράβδων. χωρίς ενδιάμεσα σκέλη (καθώς, όπως εντοπί-
ζεται στο κεφ. 10, η ένταση στο εσωτερικό του
Η παρεμπόδιση του λυγισμού των διαμήκων φορέα είναι αμελητέα και τα σκέλη αυτά δεν
ράβδων είναι, όπως σχολιάζεται στο κεφ. 5.4, εντείνονται) και διάταξη διαμήκους οπλισμού
αποφασιστικός παράγοντας για τη συμπερι-
φορά του στοιχείου, ιδιαίτερα στην περίπτωση κατανεμημένου σ΄ όλη την περίμετρο του φορέα
σεισμικής επιπόνησης. και όχι μόνον κατά πλάτος του, όπως στην
περίπτωση της καμπτικής επιπόνησης (καθώς
το άνοιγμα των ρωγμών είναι σταθερό σ΄ όλη
την περίμετρο).

_______________________________________

* Η πολυδιαφημιζόμενη τα τελευταία χρόνια (σε επιστημονικά περιοδικά, συνέδρια, εφημερίδες, τηλεόραση,


ραδιόφωνο, επιστημονικές ημερίδες, ειδικές ομιλίες, βίντεο, κ.ά) ως καινοτομία σπειροειδής διάταξη του
οπλισμού δοκών και υποστυλωμάτων, αποτελεί ανορθολογική μεταφορά του παραδοσιακού κυκλικού σπειροειδούς
οπλισμού των κυκλικών υποστυλωμάτων, ο οποίος εμφανίζει πλεονεκτήματα, τα οποία στην περίπτωση πρισματικής
διαμόρφωσής του και με μεγάλο βήμα, όπως στην περίπτωση των δοκών, όχι μόνον αίρονται αλλά και αποτελούν
σημαντικά μειονεκτήματα, όπως αιτιολογείται παραπάνω.

146A
Ενότητα Ζ

ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ
ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΦΟΡΕΩΝ

Η ΕΝΝΟΙΑ, ΟΙ ΤΥΠΟΙ
ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΣΤΟΧΙΑΣ

147
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά

1. ΚΑΜΠΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΦΟΡΕΩΝ

1.1 MΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ ΔΡΩΣΑΣ ΡΟΠΗΣ

1.1.1 Παραμορφώσεις Καθύψος


της Διατομής Η απόσταση από τον ουδέτερο άξονα μέχρι την
ακραία θλιβόμενη ίνα 2** είναι το πάχος ή το
βάθος της θλιβόμενης ζώνης.
Όπως φαίνεται στο Σχ.1 μια εγκάρσια διατομή
του φορέα λόγω της ροπής θα στραφεί (ώστε Συμβολίζεται με το x γιατί είναι ο βασικός
να παραμείνει κάθετη στη νέα θέση του κ.β. άγνωστος του καμπτικού σχεδιασμού του φορέ-
άξονα του φορέα), όπως φαίνεται στο Σχ. 1. α. Αν είναι γνωστή η τιμή του x είναι γνωστή η
τιμή και των άλλων μεγεθών.
Λόγω της τέμνουσας θα υποστεί, όπως
φαίνεται στο Σχ. 2(α), κατακόρυφη μετατόπιση.
Λόγω των δύο αυτών μετακινήσεων η διατομή
V +M =>
στη νέα της θέση αναμένεται στρεβλωμένη. [ε]
(α) εc2 2 Fcd
x
Msd MRd
=> εs Ftd
dl (α) (β) 1
(β) [ε] [σ]
Σχ. 1.1 Στροφή εγκάρσιας διατομής
λόγω κάμψης του φορέα Σχ. 1.2 Διάγραμμα {ε] και [σ] για φορείς:
(α) μη γραμμικούς (υψίκορμους)
Στους γραμμικούς φορείς, όμως, που εξετά- (β) γραμμικούς φορείς (μικρή
ζονται στον τόμο αυτό η τέμνουσα είναι μικρή επιπόνηση)
σε σχέση με τη ροπή.
Γιαυατό, η βύθιση λόγω της τέμνουσας μπορεί 1.1.2 Εσωτερικές Δυνάμεις και
να αμεληθεί και η διατομή στη νέα της θέση Εσωτερική Ροπή
θεωρείται ότι παραμένει επίπεδη ακόμη και για
επιπόνηση κοντά στην αστοχία του φορέα. Επειδή οι παραμορφώσεις είναι (λόγω των
στηρίξεων του φορέα) παρεμποδιζόμενες, ανα-
™ Λόγω της παραδοχής για επιπεδότητα των πτύσσονται τάσεις σ και ως συνισταμένες των
διατομών (παραδοχή Bernoulli) το τάσεων οι εσωτερικές δυνάμεις Fcd και Ftd (F:
διάγραμμα των παραμορφώσεων καθύψος Force, c: compression, t: tension).
της διατομής είναι ευθύγραμμο. H συνισταμένη των εσωτερικών δυνάμεων
αποτελεί την εσωτερική αξονική δύναμη ΝRd και
Όπως φαίνεται στο Σχ. 1 και 2(β), η παρα- οι ροπές τους ως προς τον κεντροβαρικό άξονα
μόρφωση είναι μεγαλύτερη στα ακρότατα του φορέα την εσωτερική ροπή ΜRd.
σημεία των διατομών του φορέα, στα πέλματα
του φορέα, και μηδενίζεται σε κάποια ενδιά- Επειδή η εσωτερική αξονική δύναμη ΝRd είναι
μεσα σημεία του. Τα σημεία αυτά αποτελούν μηδενική αφού δεν δρα αξονική δύναμη στο
τον ουδέτερο άξονα του φορέα*. φορέα, οι εσωτερικές δυνάμεις είναι ίσες και η
____________________________
* Για ομογενείς (αρηγμάτωτους) φορείς υπό καθαρή κάμψη (δηλ. χωρίς συνύπαρξη αξονικής δύναμης) ο
ουδέτερος άξονας συμπίπτει με τον κεντροβαρικό άξονα.
**Τα μεγέθη που αναφέρονται στην ακραία εφελκυόμενη ίνα του φορέα συβολίζονται με τον δείκτη 1 και αυτά
που αναφέρονται στην ακραία θλιβόμενη ίνα με τον δείκτη 2.

148
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά

εσωτερική ροπή ΜRd είναι η ροπή του ζεύγους των εσωτερικών δυνάμεων.

1.2 ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΕΝΤΑΤΙΚΩΝ ΜΕΓΕΘΩΝ


ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗΣ

1.2.1 Στάδιο Ι και ΙΙ από τη σχέση (2):

Διακρίνονται τα παρακάτω στάδια εντατικής ΜI = 0,5.b.h/2. fctd. (2)


κατάστασης του φορέα: ¾ Στάδιο ΙΙ: Φορέας Ρηγματωμένος
¾ Στάδιο Ι: Φορέας Αρηγμάτωτος Mε τη ρηγμάτωση του φορέα θεωρώντας:
Για μικρή τιμή της επιπόνησης οι εφελκυστικές • Αμελητέα την εφελκυστική αντοχή του
τάσεις είναι μικρότερες από την εφελκυστική σκυροδέματος,
αντοχή του σκυροδέματος και ο φορέας παρα-
μένει αρηγμάτωτος. η ενεργή (εντεινόμενη) διατομή του φορέα
αποτελείται, όπως φαίνεται στο Σχ. 3, από
Δεχόμενοι ότι η συνάφεια σκυροδέματος και σκυρόδεμα στην θλιβόμενη περιοχή του
χάλυβα είναι πλήρης η παραμόρφωση εs φορέα και από τις ράβδους του οπλισμού
του εφελκυόμενου οπλισμού ισούται με την στο εφελκυόμενο πέλμα του σε απόσταση d
παραμόρφωση του σκυροδέματος στη από την ακραία θλιβόμενη ίνα του φορέα.
στάθμη του οπλισμού, όπως φαίνεται στο
Σχ. 2(β). Η απόσταση d αποτελεί το στατικό ύψος της
νέας διατομής.
Η εφελκυστική δύναμη Ftd είναι η συνισταμένη
των εφελκυστικών τάσεων του σκυροδέματος Fcd
και της εφελκυστικής δύναμης του οπλισμού η d
οποία, λόγω της μικρής τιμής της εs είναι μικρή z
ίση με σs- Es.εs και μπορεί να παραλειφθεί. εs σs
Τo διάγραμμα των τάσεων
σc Αs [εc] fc [σc] Fsd
σ είναι ευθύγραμμο, κα-
θώς οι τάσεις είναι μικρές
και, όπως φαίνεται στο Σχ. 1.3 Εντατική κατάσταση αμέσως μετά τη
σχήμα, το διάγραμμα εc ρηγμάτωση του φορέα
[σc – εc] του σκυροδέματος
στην περιοχή αυτή είναι γραμμικό.
Το ζεύγος των εσωτερικών δυνάμεων απο-
Η εσωτερική ροπή για ορθογωνική διατομή τελείται από την θλιπτική δύναμη Fcd του σκυ-
διαστάσεων b.h προκύπτει από τη σχέση: ροδέματος και την εφελκυστική δύναμη Fsd του
™ ΜRd = Ftd.z = (1/2.b.h.σcd.).2h/3 = σcd. W (1) εφελκυόμενου οπλισμού, όπως φαίνεται στο
Σχ. 3.
όπου:
Με την παραδοχή ότι (παρά τη ρηγμάτωση):
W: η ροπή αντίστασης της διατομής
• Η συνάφεια οπλισμού και σκυροδέματος
Mε την αύξηση της επιπόνησης αυξάνεται η εξακολουθεί να είναι πλήρης,
παραμόρφωση του σκυροδέματος (αφού
αυξάνεται το βέλος του). Για κάποια τιμή της • Η διατομή εξακολουθεί να παραμένει
δρώσας ροπής η τιμή της ακραίας εφελκυστικής επίπεδη
τάσης φθάνει την εφελκυστική αντοχή fct του προκύπτει ότι:
σκυροδέματος και ο φορέας ρηγματώνεται.
Η ροπή τη στιγμή της έναρξης της ρηγμάτωσης • Η παραμόρφωση του οπλισμού εξακολουθεί
του φορέα δηλώνεται ως ροπή ρηγμάτωσης ή να είναι ίση με την παραμόρφωση που θα
ροπή σταδίου Ι, συμβολίζεται ως ΜΙ και δίνεται είχε το σκυρόδεμα στη στάθμη του.

149
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά

Fc Fs σs

Μs
εc
x

εs

Fc Fc
z

Fτ Fs

Σχ. 1.4 Μεταβολή εντατικών διαγραμμάτων και εντατικών μεγεθών


με την αύξηση της επιπόνησης

• Το διάγραμμα παραμορφώσεων παραμένει Mε περαιτέρω αύξηση της δρώσας ροπής η


ευθύγραμμο. ακραία θλιπτική παραμόρφωση και τάση του
σκυροδέματος αυξάνει και το διάγραμμα των
Λόγω, όμως, της ρηγμάτωσης ο ουδέτερος
τάσεων σταματά να είναι ευθύγραμμο, όπως
άξονας δεν συμπίπτει με τον κεντροβαρικό.
φαίνεται στο Σχ. 4.
Όσο αυξάνεται η δρώσα ροπή, το άνοιγμα
Παρατηρούνται οι παρακάτω μεταβολές:
και, άρα, και το βάθος της ρωγμής
μεγαλώνει με αποτέλεσμα να: ƒ Οι εσωτερικές δυνάμεις παραμένουν
σταθερές, καθώς μετά την παραμόρφωση
1. μειώνεται το x καθώς ο ουδέτερος
διαρροής δεν αυξάνει η τάση, άρα, και η
άξονας μετατίθεται προς την πλευρά της
δύναμη του οπλισμού*
θλιβόμενης ίνας 2, όπως φαίνεται στο
Σχ. 4 και γιαυτό: ƒ Το βάθος x της θλιβόμενης ζώνης μειώνεται
2. μεγαλώνει ο μοχλοβραχίονας z ƒ Ο μοχλοβραχίονας z των εσωτερικών
δυνάμεων μεγαλώνει
3. αυξάνουν οι ακραίες παραμορφώσεις εc2
και εs και γιαυτό: Λόγω της αύξησης του z η εσωτερική ροπή
συνεχίζει να μεγαλώνει αλλα, επειδή δεν μετα-
4. μεγαλώνουν οι εσωτερικές δυνάμεις
βάλλεται και η δύναμη του οπλισμού η αύξηση
Λόγω της αύξησης των εσωτερικών δυνάμεων δεν είναι το ίδιο μεγάλη, όπως στο στάδιο πριν
και του μοχλοβραχίονά τους η ροπή συνεχίζει τη διαρροή.
να μεγαλώνει και προκύπτει από τη σχέση: Μ
Γιαυτό, όπως φαίνε- Μu
™ ΜRd = Fsd.z = As. σsd..z (3) ται στο σχήμα, το ΜY
διάγραμμα συμπερι-
¾ Στάθμη Διαρροής και Αστοχίας Σταδίου ΙΙ ΜI
φοράς του φορέα δ
Με την αύξηση της δρώσας ροπής η παρα- οριζοντιώνεται.
μόρφωση του οπλισμού φθάνει την παραμόρ-
Όταν η ακραία πα-
φωση και την τάση διαρροής του. Η τιμή της
ραμόρφωση φθάσει την οριακή της τιμή, το
εσωτερικής ροπής που αναπτύσσεται δηλώνε-
3,5%ο και η τάση τη μέγιστη τιμή της fcd. ο
ται ως η ροπή διαρροής και δίνεται από τη
φορέας αστοχεί.
σχέση:
Η αντίστοιχη ροπή είναι η ροπή αστοχίας ΜRdu.
™ ΜRdΥ = As. fsy..z (4)

150
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά

1.3 ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΜΠΤΙΚΗΣ ΡΗΓΜΑΤΩΣΗΣ

1.3.1 Εντατική κατάσταση στην Περιοχή ρωγμής, ενώ η τάση του χάλυβα σs βαίνει
των Καμπτικών Ρωγμών αυξανόμενη.

Η εφελκυς+--+-παραμόρφωση του χάλυβα σε 1.3.2 Η Ρωγμή ως Θέση Αποτόνωσης


μια θέση του φορέα ισούται με το ανηγμένο της Έντασης του Φορέα
άνοιγμα των ρωγμών στη θέση αυτή.
Στις θέσεις των ρωγμών μηδενίζεται η εφελκυ-
Σ΄έναν καμπτόμενο φορέα εμφανίζονται εν
στική δύναμη Ft του σκυροδέματος και αντι-
γένει περισσότερες της μίας ρωγμές.
σταθμίζεται με αύξηση της δύναμης Fs του
εφελκυόμενου χάλυβα, ο όποίος στις θέσεις
αυτές έχει αυξημένη παραμόρφωση (κατά το
ανηγμένο άνοιγμα της ρωγμής) και αυξημένη
τάση.
Για την ισορροπία του οπλισμού στην περιοχή
τ τ από τη θέση της ρωγμής μέχρι το μέσον της
Fs Fs Fs απόστασης της από γειτονική της ρωγμή, ανα-
πτύσσονται, όπως φαίνεται στο Σχ. 5, δυνάμεις
τριβής με φορά αυτήν της μικρότερης δύναμης
και, γιαυτό, με αντίθετη φορά εκατέρωθεν της
ρωγμής.

[ σs] Οι δυνάμεις αυτές επειδή αναπτύσσονται στην


διεπιφάνεια δύο υλικών δηλώνονται ως τάσεις
συνάφειας και παρεμποδίζουν την ολίσθηση
[ σc] των δύο υλικών.
Θεωρώντας το φορέα ως αλυσίδα με κρίκους
τις επί μέρους διατομές του, οι θέσεις της
[ τ] ρωγμής αποτελούν τους ασθενείς κρίκους της
αλυσίδας οι οποίοι, όπως εντοπίστηκε παρα-
πάνω, εστιάζουν την ένταση σ αυτούς επιτρέ-
ποντας στους διπλανούς τους κρίκους να
Σχ. 1.5 Εντατική κατάσταση στην περιοχή
υποεντείνονται.
των ρωγμών
Με τον τρόπο αυτό, γίνεται ανακατανομή της
έντασης του φορέα προς τις θέσεις των
Όταν η εφελκυστικη τάση του σκυροδέματος
ρωγμών και αποφεύγεται η ρηγμάτωση σε
υπερβεί στην πιο εξασθενημένη θέση της κρί-
άλλες θέσεις του φορέα. Με την αύξηση της
σιμης περιοχής την εφελκυστικη αντοχή,
επιπόνησης διευρύνονται οι ήδη υπάρχουσες
ανοίγει η πρώτη ρωγμή και η εφελκυστικη
ρωγμές.
τάση του σκυροδέματος στη θέση αυτή ανα-
λαμβάνεται από τον οπλισμό. 1.3.2 Εξέλιξη Ρωγμών με την Αύξηση
Με μικρή περαιτέρω αύξηση του φορτίου, η της Επιπόνησης
εφελκυστικη τάση φθάνει στην οριακή της τιμή Μετά τη διαρροή του εφελκυόμενου οπλισμού
στην επόμενη εξασθενημένη θέση της κρίσιμης η εξέλιξη των ρωγμών επιταχύνεται λόγω της
περιοχής και ανοίγει δεύτερη ρωγμή. μεγάλης παραμόρφωσης του οπλισμού.
Η τάση του σκυροδέματος αναλαμβάνεται πάλι Οι ρωγμές συνεχίζουν να διευρύνονται μέχρις
από τον οπλισμό και η εντατική κατάσταση στην ότου η ακραία θλιβόμενη ίνα του σκυροδέμα-
περιοχή των ρωγμών είναι αυτή που φαίνεται τος φθάσει την οριακή της παραμόρφωση και
στο Σχ. 5. Η εφελκυστική τάση του σκυρο- συνθλιβεί η θλιβόμενη ζώνη του φορέα που
δέματος σct βαίνει μειούμενη προς τη θέση της σηματοδδοτεί και την αστοχία του.

151
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά

2. ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΦΟΡΕΩΝ

2.1 Εντατική Κατάσταση Καθύψος Η τιμή τους και η κλίση τους ως προς τον
της Διατομής κεντροβαρικό άξονα του φορέα προκύπτει από
τις παρακάτω σχέσεις:
Λόγω της καμπτικής ροπής Μ αναπτύσσονται
ορθές τάσεις σc ανάλογες της τιμής της ροπής. σΙ = σc/2+V σc 2 /4 + τ2 (1)
Λόγω της τέμνουσας V αναπτύσσονται διατμη- σΙΙ = σc /2-V σc 2/4+ τ2 (2)
τικές τάσεις τ.
Η τιμή τους για αρηγμάτωτη διατομή δίνεται εφ α = σc/ 2τ (3)
από τη σχέση (1) και η κατανομή τους καθύψος
στο Σχ. 1. 2.2 Καμπτοδιατμητική Ρηγμάτωση
τ = Vs .S / (b.J ) (1) Από τη σχέση (1) προκύπτει ότι;
όπου: • Η σΙ μεγαλώνει με την αύξηση της τ και τη
μείωση της σc (η θλιπτική σ c δρα ευνοϊκά
Vs: η δρώσα τέμνουσα
κλείνοντας τις ρωγμές). Άρα:
S : η στατική ροπή της διατομής στη στάθμη της
τ 1. Η μέγιστη τιμή της σΙ είναι στη θέση του
J: η ροπή αδρανείας της διατομής ουδέτερου άξονα (σ c = 0) και ισούται με την
b το πλάτος της διατομής τ στη θέση αυτή. Γιαυτό:
Ο έλεγχος των λοξών εφελκυστικών
τάσεων σΙ ονομάζεται έλεγχος σε
διάτμηση
2. Η λοξή ρωγμή λόγω υπέρβασης της
εφελκυστικής αντοχής του σκυροδέματος θα
εμφανιστεί στη θέση του ουδέτερου άξονα
[τ]
της διατομής (στον μέσον ορθογωνικής
Σχ. 2.1 Μορφή διαγράμματος διατμητικών διατομής).
τάσεων
Από τη σχέση (3) προκύπτει ότι:
Λόγω της συνύπαρξης των τάσεων σ και τ • Η κλίση της λοξής εφελκυστικής τάσης σΙ
προκύπτει, όπως φαίνεται στο Σχ, 2, μια λοξή μεγαλώνει με την αύξηση της σc και τη
εφελκυστική τάση σΙ και μια λοξή θλιπτική τάση μείωση της τ. Άρα:
σΙΙ .
Η κλίση της λοξής ρωγμής βαίνει:

σΙ σΙΙ
o μειούμενη στο θλιβόμενο πέλμα
οριζοντιούμενη κοντά στην ίνα 2 (θέση
μέγιστης αρνητικής τάσης σc και
τ τ μηδενικής τ)
καμπτοδιατμητική o αυξανόμενη στο εφελκυόμενο πέλμα
ρωγμή τ κατακορυφούμενη στην εφελκυόμενη ίνα
1 (θέση μέγιστης εφελκυστικής τάσης σc
και μηδενικής τ).
Σχ. 2.2 Λοξές εφελκυστικές τάσεις σΙ Γιαυτό οι καμπτοδιατμητική ρωγμή έχει τη μορ-
και θλιπτικές σΙΙ και θλιπτικές σΙΙ φή που φαίνεται στο Σχ. 2.

152
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά

3. Η ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΑΣΤΟΧΙΑΣ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ


Όπως αναφέρθηκε στην ενότητα Α, για το σχεδιασμό των φορέων απαιτείται ο
υπολογισμός των μεγεθών αστοχίας τους. Η έννοια της αστοχίας είναι συμβατική.
Στο κεφάλαιο αυτό διευκρινίζεται η έννοια της αστοχίας για φορείς από οπλισμένο
σκυρόδεμα.

3.1 Η Εννοια της Αστοχίας Φορέων ¾ Εμφανίζονται ενδείξεις της επαπειλούμενης


κατάρρευσης (με τη μορφή σημαντικής
™ Με τον όρο αστοχία δεν νοείται ρηγμάτωσης και βέλους του φορέα), και
κατάρρευση του φορέα αλλά αχρήστευσή
του. ¾ Υπάρχει χρονικό περιθώριο για αποφόρτιση
του φορέα.
Ο φορέας που αστοχεί εμφανίζει εκτεταμένη ή
έντονη ρηγμάτωση, είτε σημαντικό βέλος και 3.2.2 Ψαθυρή αστοχία
απαιτείται σημαντική αποφόρτιση και επισκευή
του ώστε να αποκατασταθεί η φέρουσα Aν η συμπεριφορά του φορέα είναι αυτή στο
ικανότητά του. Σχ. 1(β). η αστοχία του αποκαλείται ψαθυρή
και χαρακτηρίζεται από εντοπισμένη ρηγμάτω-
Αν δεν αποφορτιστεί, ο φορέας οδηγείται σε ση ( μία ή δύο μόνον ρωγμές μεγάλου εύ-
κατάρρευση, άμεσα αν η συμπεριφορά του ρους) και μικρό βέλος. Η αστοχία αυτή δεν είναι
αντιστοιχεί σ΄ αυτήν που φαίνεται στο Σχ. 1(β) επιθυμητή γιατί:
και 1(γ), είτε μετά κάποιο χρονικό διάστημα αν η
συμπεριφορά του αντιστοιχεί σ΄ αυτήν στο Σχ. ¾ Δεν εμφανίζονται αρκετές ενδείξεις της
1(α). επερχόμενης κατάρρευσης, και
Ρ Ρ Ρ ¾ Δεν υπάρχει αρκετό χρονικό περιθώριο για την
αποφόρτιση του φορέα ωστε να αποφευχθεί η
κατάρρευση.

δ (α) δ (β) δ (γ)

Σχ. 1.1 Τύποι αστοχίας και αντίστοιχα (α)


διαγράμματα συμπεριφοράς Ρ-δ
(α) πλάστιμος, (β) ψαθυρός,
(γ) ακαριαίος

3. 2 Οι Τρεις Τύποι Αστοχίας (β)


3.2.1 Πλάστιμη Αστοχία Εικόνα 1.1 (α) Πλάστιμη (καμπτική) αστοχία
(β) Ψαθυρή (διατμητική) αστοχία
Αν η αστοχία του φορέα είναι αυτή στο Σχ. 1(α)
και στην εικόνα 1(α), η αστοχία αποκαλείται
πλάστιμη. 3.2.3 Ακαριαία Αστοχία
Χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη (καμπτική) Αν η συμπεριφορά του φορέα είναι αυτή στο
ρηγμάτωση (περισσότερες της μίας ρωγμές Σχ. 1(γ), δεν υπάρχει καθόλου περιθώριο για
μικρού ανοίγματος) και σημαντικό βέλος.Στην αποφόρτιση του φορέα, η αστοχία του είναι
περίπτωση αυτή μπορεί να αποφευχθεί η ακαριαία και ισοδυναμεί με κατάρρευση του
κατάρρευση του φορέα, γιατί: φορέα. Ο τύπος αυτός αστοχίας χαρακτηρίζει
φορείς από άοπλο σκυρόδεμα.

153
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά

4. ΤΥΠΟΙ ΑΣΤΟΧΙΑΣ ΦΟΡΕΩΝ


ΑΠΟ ΟΠΛΙΣΜΕΝΟ ΣΚΥΡΟΔΕ/ΜΑ
Στην ενότητα Ε, κεφ.1, 8 και 11, σχολιάζονται οι τύποι ρηγμάτωσης θλιπτήρων και
ελκυστήρων των φορέων από οπλισμένο σκυρόδεμα για την καμπτοδιατμητική και
στρεπτική επιπόνηση. Παρακάτω περιγράφεται και εξηγείται ο τύπος της οριακής
κατάστασης της ρηγμάτωσης, δηλ. της αστοχίας των φορέων με έμφαση στην
πλαστιμότητα ή μη της αστοχίας του φορέα.

4.1 Η Ψαθυρότητα της Διατμητικής Σημειώνεται ότι:


Αστοχίας ™ Λόγω της ταχείας εξέλιξης της διατμητικής
αστοχίας, διατμητική ρηγμάτωση εμφανίζεται
Όπως εντοπίζεται στην ενότητα Ε, κεφ. 8, η
συνήθως στο ένα μόνο διατμητικό μήκος του
διατμητική αστοχία εμφανίζεται με τη μορφή: φορέα (κι ας είναι ίδια η τιμή της τέμνουσας και,
™ Λοξής σύνθλιψης του σκυροδέματος λόγω άρα, και η ένταση των λοξών ράβδων και στα δύο
ανεπάρκειας του λοξού θλιπτήρα του φορέα διατμητικά μήκη).
(περίπτωση φορέων με ανεπαρκές πλάτος). ή
™ Μεμονωμένης λοξής ρωγμής με διακριτά χείλη, Διατμητική ρωγμή
λόγω ανεπάρκειας του λοξού ή εγκάρσιου
ελκυστήρα του φορέα.
Η πρώτη περίπτωση σc
Λυγισμός θλιβόμενων ράβδων
της σύνθλιψης του σκυρο-
δέματος είναι σαφώς ψαθυρή
αστοχία, καθώς η συμπεριφο- Διατμητική ρωγμή

ρά του σκυροδέματος σε
θλίψη είναι, όπως φαίνεται εc
από το διάγραμμα συμπεριφοράς του
Σχ. 4.1 Διατμητική αστοχία
σκυροδέματος στο σχήμα, ψαθυρή.
H δεύτερη περίπτωση αστοχίας λόγω της
διακριτής λοξής ρηγμάτωσης θα ανεμένετο να 4.2 Η Πλαστιμότητα της Καμπτικής
είναι πιο πλάστιμη, καθώς η παρουσία των Αστοχίας
εγκάρσιων ελκυστήρων του οπλισμού (των
συνδετήρων) παρεμποδίζει την ανεξέλεγκτη Η καμπτική αστοχία είναι, εν γένει, πλάστιμη.
εξέλιξη της ρηγμάτωσης αυτής. Όπως φαίνεται στο Σχ. 2, οι καμπτικές ρωγμές:
Εν τούτοις και αυτή η περίπτωση αστοχίας είναι ¾ Δεν οδηγούν σε αστοχία της αγκύρωσης του
ψαθυρή γιατί, όπως φαίνεται στο Σχ. 1 και την διαμήκους εφελκυόμενου οπλισμού, γιατί δεν τον
συναντούν σε θέση κοντά στην αγκύρωσή του. Η
εικόνα 1, οι διατμητικές ρωγμές: ράβδος του οπλισμού εκτείνεται σημαντικά πέραν
¾ Συναντούν τον διαμήκη εφελκυόμενο οπλισμό σε από τη θέση της καμπτικής ρηγμάτωσης,
θέση κοντά στην αγκύρωσή του και τουλάχιστον κατά το απαιτούμενο μήκος
καταστρέφοντας τη συνάφεια οπλισμού και αγκύρωσης.
σκυροδέματος στη θέση αυτή οδηγούν σε
¾ Δεν συναντούν το θλιβόμενο οπλισμό και δεν
καταστροφή της αγκύρωσης του διαμήκους
οδηγούν σε πρόωρο λυγισμό του.
εφελκυόμενου οπλισμού.
¾
¾ Συναντούν τον διαμήκη θλιβόμενο οπλισμό σε
θέση κοντά στη μέγιστη καμπτική επιπόνηση και
καταστρέφοντας τοπικά τη συνάφεια του
θλιβόμενου οπλισμού, οδηγούν, όπως φαίνεται
στο Σχ. 1 σε πρόωρο λυγισμό του με αποτέλεσμα (α) (β)
εκτίναξη του σκυροδέματος της επικάλυψης,
αποδιοργάνωση του διαμήκους θλιπτήρα και Σχ. 4.2 (α) Καμπτική ρηγμάτωση,
απότομη αστοχία. (β) Καμπτική αστοχία

154
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά

Λόγω της βραδύτερης, πιο παρατεταμένης, 4.4 Η Ψαθυρότητα της Αστοχίας


εξέλιξης της καμπτικής αστοχίας των φορέων της Αγκύρωσης του Οπλισμού
από Ο.Σ, ο φορέας μπορεί να αστοχήσει σε
περισσότερες από μία κρίσιμες θέσεις εμφανί- (Βλ. και Ενότητα Κ)
ζοντας περισσότερες από μία καμπτικές ρωγμές
σε κάθε θέση, όπως φαίνεται στο Σχ 2(β). Όπως εντοπίστηκε στην ενότητα Α, κεφ. 2,
προϋπόθεση για την παραμόρφωση και ένταση
ενός φορέα είναι η μετακίνησή του να είναι
4.3 Η Μειωμένη Πλαστιμότητα παρεμποδιζόμενη.
της Καμπτοδιατμητικής Αστοχίας Ομοίως, προϋπόθεση για την παραμόρφωση
και την ένταση των ράβδων του χάλυβα είναι η
Στην περίπτωση ταυτόχρονης καμπτικής και επιμήκυνσή τους να είναι παρεμποδιζόμενη.
διατμητικής αστοχίας, δηλ. στην περίπτωση
καμπτοδιατμητικής αστοχίας, αποφεύγονται οι Οι ράβδοι του χάλυβα παραμορφώνονται και
δυσμενείς παρενέργειες του λυγισμού του εντείνονται μόνον αν στηρίζονται σε κάποια
θλιβόμενου οπλισμού και της ολίσθησης του θέση τους, δηλ. αν είναι αγκυρωμένες στο
εφελκυόμενου οπλισμού που παρατηρείται στην σκυρόδεμα, αν είναι κολλημένες σ΄αυτό.
περίπτωση της καθαρά διατμητικής αστοχίας Όπως μία δοκός, αν υποχωρήσουν οι στηρίξεις
που σχολιάστηκε στο κεφ. 1. της, απλά κατέρχεται χωρίς να παραμορφώ-
νεται και, κατά συνέπεια, χωρίς να εντείνεται,
έτσι και μια ράβδος χάλυβα αν δεν είναι
αγκυρωμένη, απλά ολισθαίνει χωρίς να
εντείνεται και ο φορέας παραμένει άοπλος και
αστοχεί ακαριαία.

Σχ. 4.3 Καμπτοδιατμητική αστοχία

Οι λοξές ρωγμές εμφανίζονται στην περιοχή του


φορέα μεταξύ της μέγιστης τέμνουσας και της
Σχ. 4.3 Αστοχία αγκύρωσης
μέγιστης ροπής.

Οι λοξές ρωγμές, λόγω των σημαντικών καμ- Γι αυτό:


πτικών εφελκυστικών τάσεων στη θέση του ™ αστοχία της αγκύρωσης των ράβδων του
διαμήκους ελκυστήρα, πλησιάζοντας στο εφελ- οπλισμού, λόγω ελλειπούς μήκους αγκύρω-
σής τους, είτε κακής επαφής τους με το
κυόμενο πέλμα του φορέα κατακορυφώνονται,
σκυρόδεμα (π.χ. κακή συμπύκνωση του
όπως φαίνεται στο Σχ. 3, με αποτέλεσμα οι σκυροδέματος), οδηγεί σε κατάρρευση του
λοξές ρωγμές να μην συναντούν τον διαμήκη φορέα.
εφελκυόμενο οπλισμό κοντά στην αγκύρωσή
του και να αποφεύγεται η ολίσθησή του και η 4.5 Σχεδιασμός των Φορέων για
ψαθυρότητα που συνεπάγεται.
Καμπτική Αστοχία
Η αστοχία είναι πιο παρατεταμένη και, γι΄αυτό Από τα παραπάνω προκύπτει ότι οι φορείς
εμφανίζονται, όπως φαίνεται στο Σχ. 3, περισ- πρέπει να σχεδιάζονται ώστε να αστοχήσουν
σότερες από μία καμπτοδιατμητικές ρωγμές. καμπτικά.

155
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά

5. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΕΩΝ ΑΣΤΟΧΙΑΣ


ΣΕ ΦΟΡΕΙΣ ΑΠΟ ΟΠΛΙΣΜΕΝΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ
Τα μεγέθη αστοχίας του φορέα προκύπτουν όταν αστοχήσουν τα υλικά του, το σκυρόδεμα και
ο χάλυβας. Λόγω του διαφορετικού διαγράμματος συμπεριφοράς τους η αστοχία έχει
διαφορετική έννοια για κάθε υλικό.
τάση διαρροής του fsy είναι και η μέγιστη τάση
5.1 H Mονοσήμαντη Τιμή της του fs).
Παραμόρφωσης Αστοχίας εcu 5.3 Η Έννοια της Αστοχίας των
του Σκυροδέματος Ελκυστήρων του Χάλυβα στην
Στο σκυρόδεμα, όπως φαίνεται από το Καμπτική Επιπόνηση
διάγραμμα συμπεριφοράς του στο Σχ. 1(α), η
Αν στην κρίσιμη διατομή ενός φορέα θραυστούν
αντοχή του παραπέμπει σε συγκεκριμένη
είτε ο διαμήκης ελκυστήρας είτε ο εγκάρσιος
παραμόρφωσή του. Μετά την οριακή αυτή τιμή
ελκυστήρας, ο φορέας θα παραμείνει άοπλος
εcu της παραμόρφωσης η τάση του εμφανίζει στη θέση αυτή, θα διαχωριστεί στα δύο και θα
απότομη πτώση και το σκυρόδεμα θραύεται καταρρεύσει.
(συνθλίβεται).
Στο κεφ. 1 εντοπίστηκε ότι αστοχία ενός φορέα
™ Η οριακή αυτή παραμόρφωση αστοχίας εcu
δεν σημαίνει κατάρρευσή του, αλλά αχρήστευσή
είναι της τάξεως του:
του, αστοχία της λειτουργίας του.
εcu = 3,5%ο για καμπτική επιπόνηση
(εcu = 2%ο για αξονική επιπόνηση) Γι΄αυτό:
™ Αστοχία του χάλυβα ενός φορέα δεν σημαίνει
5.2 Η Μη Μονοσήμαντη Παραμόρφωση θραύση του.
Αστοχίας εsu του Οπλισμού Για να εξασφαλιστεί ότι ο φορέας θα φθάσει τη
Στο χάλυβα η αντοχή του δεν παραπέμπει, μέγιστη ικανότητά του αλλά δεν θα καταρρεύσει,
όπως φαίνεται στο Σχ. 1(β), σε συγκεκριμένη οι ράβδοι του χάλυβα πρέπει να φθάσουν στη
παραμόρφωσή του. Η αστοχία του είναι μέγιστη τάση τους, την αντοχή τους, αλλά δεν
παρατεταμένη. Ο χάλυβας είναι όλκιμο (πλάστι- πρέπει να θραυστούν.
μο) υλικό σε αντίθεση με το σκυρόδεμα που Για να φθάσουν οι ράβδοι τη μέγιστη ικανότητά
είναι ψαθυρό υλικό. τους πρέπει:
σs ¾ Ηη παραμόρφωση των ράβδων να είναι
μεγαλύτερη ή ίση με την παραμόρφωση
σc fy διαρροής εy του χάλυβα.
fc (α) (β) Για να μην θραυστούν οι ράβδοι του οπλισμού
πρέπει:
¾ η παραμόρφωση των ράβδων να είναι
εcu εc εsy εsu εsθρ μικρότερη από την παραμόρφωση
θραύσεως εsθρ του χάλυβα.
Σχ. 5.1 Διαγράμματα σ-ε για Η παραμόρφωση θραύσεως του χάλυβα είναι
(α) σκυρόδεμα (β) χάλυβα της τάξεως του 100 έως 200%, ανάλογα με την
ποιότητα και τρόπο παραγωγής του χάλυβα.
Για παραμορφώσεις μεγαλύτερες από την
Για να υπάρχει ένα περιθώριο ασφάλειας (ότι
παραμόρφωση εy διαρρροής (εy = fsy/Es = 2 έως
δεν θα θραυστεί ο οπλισμός), πρέπει:
3%0) μέχρι την παραμόρφωση κατά τη θραύση
του (της τάξεως του 100%0) η τάση του σs είναι ¾ η παραμόρφωση του χάλυβα κατά την
ίση με τη μέγιστη τιμή της fs (στους αστοχία του φορέα δεν πρέπει να ξεπεράσει
μια οριακή τιμή η οποία δηλώνεται ως η
υπολογισμούς θεωρείται απλοποιητικά ότι η
παραμόρφωση αστοχίας του χάλυβα εsu.

156
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Καμπτοδιατμητική Συμπεριφορά

Η τιμή της προκύπτει διαιρώντας την Επειδή η εφελκυστική αντοχή fct του σκυρο-
παραμόρφωση θραύσεως εsθρ με έναν δέματος είναι αμελητέα, η παραμόρφωση του
συντελεστή ασφαλείας*. χάλυβα εs πριν την εμφάνιση των ρωγμών είναι
αμελητέα.
Συμπερασματικά:
Γι΄αυτό:
™ Κατά την αστοχία ενός φορέα η ™ Η παραμόρφωση εs των ράβδων του
παραμόρφωση εs του χάλυβα πρέπει να οπλισμού μπορεί να θεωρηθεί μόνον αυτή
είναι: εy ≤ εs ≤ εsu που οφείλεται στο άνοιγμα των ρωγμών.

5.4 Η Τιμή της Παραμόρφωσης Τη στιγμή της εμφάνισης των ρωγμών οι ράβδοι
Αστοχίας εsu του Χάλυβα υφίστανται επιμήκυνση Δl ίση με το άνοιγμα w
στους Κανονισμούς των ρωγμών και μέση ανηγμένη παραμόρφωση
εs ίση με Δl/l = w/l, όπου l είναι το μήκος στο
Η τιμή της παραμόρφωσης αστοχίας εsu των οποίο εμφανίζονται οι ρωγμές. Έτσι:
ράβδων του οπλισμού αυξάνεται** με κάθε
αναθεώρηση των κανονισμών. ™ Μέση παραμόρφωση του εφελκυόμενου
διαμήκους χάλυβα ίση με εs = 20%ο σε ένα
Πριν 20 περίπου χρόνια ήταν 5%ο, πριν δέκα τμήμα μήκους l = 1000 mm σημαίνει ότι το
χρόνια ορίστηκε 10%ο, τα τελευταία χρόνια άνοιγμα των καμπτικών ρωγμών στην
τέθηκε 20%ο και πρόσφατα αυξήθηκε σε: περιοχή αυτή είναι ίσο με w = εs. Δl = 20/1000
x 1000 = 20 mm.
εsu = 68 %ο
Oμοίως, αν εμφανιστεί λοξή ρωγμή με άνοιγμα
5.5 Παραμόρφωση Αστοχίας εsu 10 mm (μετρούμενο κατά τη διεύθυνση του
και Άνοιγμα Ρωγμών συνδετήρα), η (μέση) παραμόρφωση του
εγκάρσιου συνδετήρα στη θέση της ρωγμής
Οι ράβδοι του οπλισμού λόγω της συνάφειάς
είναι, αν το μήκος του κατακόρυφου σκέλους
τους με το σκυρόδεμα παρακολουθούν τις
του συνδετήρα είναι 500 mm, ίση με εs = w/ Δl =
παραμορφώσεις του σκυροδέματος που τις
10/500 = 0,02 =20%o.
περιβάλλει.
Τη στιγμή αμέσως πριν την εμφάνιση των
5.6 Παραμόρφωση Αστοχίας Χάλυβα
ρωγμών η παραμόρφωση του εφελκυόμενου
οπλισμού που είναι ίδια με την παραμόρφωση και Πλαστιμότητα Φορέα
του εφελκυόμενου σκυροδέματος είναι: Όπως σχολιάστηκε παραπάνω, όσο μεγαλύ-
εs = εct = max σct / Ec = fct / Ec τερη είναι η παραμόρφωση του εφελκυόμενου
χάλυβα, τόσο μεγαλύτερο είναι το συνολικό
άνοιγμα των ρωγμών και, προφανώς και το
βέλος του φορέα.
Γι΄αυτό:
εs σct
™ Όσο μεγαλύτερη είναι η παραμόρφωση
[εc] fct [σc] εsu του χάλυβα κατά την αστοχία του τόσο
μεγαλύτερη είναι η πλαστιμότητα του φορέα,
Σχ. 5.2 Διάγράμματα παραμορφώσεων δηλ. τόσο πιο πλάστιμος (παρατεταμένος)
και τάσεων του σκυρ/τος καθ΄ ύψος είναι ο τύπος της αστοχίας του, καθώς
του φορέα–τιμές παραμόρφωσης και εμφανίζει επαρκείς ενδείξεις της
επαπειλούμενης κατάρρευσής του.
τάσης του εφελκυόμενου οπλισμού
________________________________________
* Η συνεχής αναθεώρηση της τιμής της παραμόρφωσης αστοχίας του χάλυβα ένδέχεται να οφείλεται, εν μέρει,
στη συνεχώς αυξανόμενη με το χρόνο σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή της Αττικής, περιοχή ιδιαίτερου
ενδιαφέροντος των συμμετεχόντων στις ομάδες διαμόρφωσης των κανονισμών. Όπως σχολιάζεται στο κεφ.
5.6, μεγαλύτερη τιμής της παραμόρφωσης αστοχίας του εφελκυόμενου χάλυβα σημαίνει μεγαλύτερη
πλαστιμότητα του φορέα και, γιαυτό, καλύτερη σεισμική συμπεριφορά του.

157
Ενότητα Η

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΕΓΕΘΩΝ ΑΣΤΟΧΙΑΣ

ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΟΣΥΣΧΕΤΙΣΕΙΣ

158
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

1. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
ΜΕΓΕΘΩΝ ΑΣΤΟΧΙΑΣ (ΑΝΤΟΧΩΝ)
Ο σχεδιασμός των φορέων βασίζεται στην επίλυση της ανίσωσης ασφαλείας:
Sd = Rd < Rdu. Oι δράσεις Sd εκφράζονται συναρτήσει των φορτίων και των
ανοιγμάτων των φορέων. Ο υπολογισμός τους είναι ανεξάρτητος του υλικού του
φορέα και προκύπτει με τη μεθοδολογία που περιγράφηκε στην ενότητα Γ και Δ2.
Στα επόμενα κεφάλαια υπολογίζονται οι αντοχές Rdu γραμμικών φορέων από
οπλισμένο σκυρόδεμα.

(κατά το άνοιγμα της ρωγμής) και, γι΄αυτό,


1.1 Μεθοδολογία Προσδιορισμού εντείνεται περισσότερο.
Αντοχών Φορέων από Ο.Σ.
Για τον υπολογισμό των εσωτερικών μεγεθών ¾ Τα εσωτερικά μεγέθη προκύπτουν, όπως
και των αντοχών σε μια θέση φορέα από φαίνεται στο Σχ. 2.
οπλισμένο σκυρόδεμα υιοθετείται η μεθοδολο-
γία που περιγράφηκε στην ενότητα Γ:
¾ Γίνονται κατάλληλες τομές* του ισοδύναμου α
δικτυώματος του φορέα στις ζητούμενες F1
θέσεις του φορέα, όπως φαίνεται στο Σχ. 1.
F2
α β γ F3
F4
α τομή α-α

α β γ NR = F1 - F4 + F2x - F3x
VR = F2y -F3y
Σχ. 1.1 Τομές στο ισοδύναμο δικτύωμα MR = (F1-F2x).z1 + (F4 - F3x). z2
για καμπτοδιατμητική επιπόνηση

χ. 1.2 Ισοδύναμο δικτύωμα φορέα και


εσωτερικά στατικά μεγέθη
¾ Υπολογίζονται ή εκτιμούνται οι διαστάσεις
των ράβδων που τέμνονται από τις τομές • Η αξονική ως η συνισταμένη των
αυτές και υπολογίζεται το εμβαδόν τους και παράλληλων προς τον κεντροβαρικό άξονα
η (κεντροβαρική) θέση τους. του φορέα συνιστωσών των δυνάμεων των
¾ Υπολογίζονται οι δυνάμεις των ράβδων που ράβδων.
τέμνονται πολλαπλασιάζοντας το εμβαδόν • Η τέμνουσα ως η συνισταμένη των κάθετων
τους επί την αντίστοιχη τάση του υλικού στον κ.β. άξονα του φορέα συνιστωσών των
τους. δυνάμεων των ράβδων.
¾ Για την εύρεση των μεγεθών αστοχίας ως
• Η καμπτική ροπή ως η ροπή των
τάση του υλικού των ράβδων τίθεται η
οριζόντιων συνιστωσών των δυνάμεων των
αντοχή του.
ράβδων προς τον κ.β. άξονα του φορέα.
___________________
• Η στρεπτική ροπή ως το άθροισμα των
• Οι τομές οι σχετιζόμενες με τους ελκυστήρες ροπών δύο ζευγών δυνάμεων επί της
γίνονται σε θέσεις ρωγμών, γιατί στις θέσεις εγκάρσιας διατομής.
αυτές, ο χάλυβας παραμορφώνεται περισσότερο

159
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίαςν

2. Η ΜΙΑ ΚΑΜΠΤΙΚΗ ΑΝΤΟΧΗ ΚΑΙ


ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΕΣ ΑΝΤΟΧΕΣ

2.1 Η Καμπτική Αντοχή ως Ζεύγος της ύπαρξης λοξών ράβδων στο ισοδύναμο
Εσωτερικών Δυνάμεων δικτύωμα του φορέα, οι δυνατές τομές που
Στην περιοχή της καθαρής κάμψης (περιοχή με δίνουν δυνάμεις ράβδων με κάθετη συνιστώσα
σταθερή καμπτική ροπή) του φορέα γίνεται, είναι περισσότερες της μίας.
όπως φαίνεται στο Σχ. 1, η τομή γ-γ στη θέση Γι αυτό, διακρίνονται περισσότερες της μίας
της καμπτικής ρωγμής. εσωτερικές τέμνουσες και αντίστοιχες αντο-
χές.

α β γ 2.2.1 Διατμητική Αντοχή VRd1


γ Είναι η διατμητική αντοχή του διατμητικά άο-
Fcd πλου σκυροδέματος, δηλ. του φορέα χωρίς τους
z εγκάρσιους ελκυστήρες των συνδετήρων, όπως
γ Fsd φαίνεται στο Σχ. 2.
α β γ
Σχ. 2.1 Τομές στο ισοδύναμο δικτύωμα β
για καμπτοδιατμητική επιπόνηση

Τέμνονται ο διαμήκης ελκυστήρας και ο δια-


μήκης θλιπτήρας με δυνάμεις Fsd1 και Fcd, αντί-
β
στοιχα.
™ Η εξωτερική καμπτική ροπή Μsd υλοποιείται Σχ. 2.2 Τομή β-β στο διατμητικά άοπλο
εσωτερικά με τη μορφή του ζεύγους των σκυρόδεμα (μετά την αστοχία των λοξών
εσωτερικών αυτών δυνάμεων. ελκυστήρων του σκυροδέματος)
Το ζεύγος των δυνάμεων αυτών δίνει την
εσωτερική ροπή MRd. Προκύπτει κάνοντας την τομή β-β στο φυσικό
Η καμπτική ροπή αστοχίας ή καμπτική προσομοίωμα του φορέα στο οποίο ελλείψει
αντοχή MRdu προκύπτει όταν η εσωτερική εγκάρσιου οπλισμού δεν εμφανίζεται ο εγκάρ-
MRd φθάσει τη μέγιστη τιμή της. σιος ελκυστήρας.
Προκύπτει από τη σχέση: • Η αντοχή VRd1 προκύπτει ως η συνισταμένη
των κατακόρυφων δυνάμεων που
™ ΜRdu = Fsd .z (1) αναπτύσσονται στη θέση της τομής β-β.
όπου: 2.2.2 Διατμητική Αντοχή VRd2
z : ο μοχλοβραχίονας των εσωτερικών
δυνάμεων Η τομή γ-γ στο Σχ. 1 τέμνει τον λοξό θλιπτήρα
και η κατακόρυφη συνιστώσα της δύναμής του
• Η καμπτική αντοχή σχετίζεται με τον δίνει την VRd2.
υπολογισμό ή έλεγχο του διαμήκους
οπλισμού και του ύψους του φορέα. • Η VRd2 εκφράζει τη συμβολή του λοξού
θλιπτήρα.
2.2 Oι Τρεις Εσωτερικές Τέμνουσες Σχετίζεται με τον υπολογισμό ή την επάρκεια
Στις θέσεις των διατμητικών μηκών του φορέα, της γεωμετρικής διατομής, (ιδιαίτερα του
δηλ. στις θέσεις ανάπτυξης τέμνουσας δύναμης πλάτους).
(θέσεις με μεταβλητή καμπτική ροπή), λόγω

160
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

2.2.3 Διατμητική Αντοχή VRd3 ελκυστήρα και θλιπτήρα (βλ. Κεφ. 11)
αποτελούν την εσωτερική τέμνουσα Vcd των
H τομή β-β στο ισοδύναμο δικτύωμα του δια- μηχανισμών του διατμητικά άοπλου σκυρο-
τμητικά οπλισμένου φορέα που φαίνεται στο δέματος.
Σχ. 1 (στη θέση της λοξής ρωγμής που ανοίγει
Το άθροισμα των κατακόρυφων δυνάμεων στη
λόγω υπέρβασης της εφελκυστικής αντοχής του
θέση της τομής β-β δίνει την εσωτερική
λοξού ελκυστήρα του σκυροδέματος) τέμνει:
τέμνουσα VRd3. Είναι:
• τους κατακόρυφους ελκυστήρες των
™ VRd3 = VRdw + Vcd
συνδετήρων (όλα τα σκέλη τους) και
Στην περίπτωση κατακόρυφων φορτίων η Vcd
• τον διαμήκη ελκυστήρα και θλιπτήρα. ταυτίζεται με την VRd1.
™ H συνισταμένη των δυνάμεων των σκελών Στην περίπτωση συνύπαρξης και σεισμικής
των συνδετήρων που τέμνονται αποτελεί την δράσης η τέμνουσα Vcd λαμβάνεται αρκετά
εσωτερική τέμνουσα VRdw. μικρότερη από την VRd1.
Η συνισταμένη των κατακόρυφων δυνάμεων
• Η VRd3 σχετίζεται με τον υπολογισμό ή την
που αναπτύσσονται στη θέση του διαμήκους
επάρκεια των συνδετήρων

161
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

3. ΔΙΑΤΟΜΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΕΣ ΡΑΒΔΩΝ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑΤΟΣ


ΓΙΑ ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ

3.1 Ισοδύναμο Δικτύωμα Φορέα ¾ Διαμήκη θλιπτήρα τον οποίο αποτελεί το


από Ο.Σ. σκυρόδεμα της θλιβόμενης ζώνης του
Όπως προέκυψε στην ενότητα Ε, φορέας από φορέα.
οπλισμένο σκυρόδεμα υπό καμπτοδιατμητική ¾ Εγκάρσιους ελκυστήρες τους οποίους
επιπόνηση θεωρείται ότι αποτελείται, όπως αποτελούν οι κατακόρυφοι συνδετήρες.
φαίνεται από το φυσικό του προσομοίωμα στο ¾ Λοξούς θλιπτήρες τους οποίους αποτελούν
Σχ. 1, από: οι περιοχές του (αρηγμάτωτου)
¾ Διαμήκη ελκυστήρα τον οποίο αποτελεί ο σκυροδέματος μεταξύ διαδοχικών λοξών
διαμήκης εφελκυόμενος οπλισμός. ρωγμών.

b 0,9d√2/2 (FD) 0,8x, (Fc)


γ

h d

z = 0,9d (0.9d/s).Asw γ As1 (Fs1)

Σχ. 3.1 Ισοδύναμο δικτύωμα για καμπτοδιατμητική επιπόνηση

3.2 Διαστάσεις Ράβδων Δικτυώματος


Το εμβαδόν των ράβδων του ισοδύναμου δικτυώματος στο Σχ.1 είναι:

¾ Διαμήκης ελκυστήρας Εμβαδόν As1 όλων των ράβδων κατά πλάτος της διατομής
(Αμελείται η εφελκυστική συμβολή του σκυροδέματος)
¾ Διαμήκης θλιπτήρας: Πλάτος: το πλάτος της διατομής b,
Πάχος: το πάχος x της θλιβόμενης ζώνης.
Μειώνεται όσο αυξάνει η επιπόνηση
Εμβαδόν θλιπτήρων χάλυβα: As2
¾ Εγκάρσιοι ελκυστήρες Το εμβαδόν Αsw όλων των σκελών τού ενός συνδετήρα
επί τον αριθμό 0.9d/s των συνδετήρων που αποτελούν
τον εγκάρσιο ελκυστήρα (που είναι ο αριθμός των συνδετήρων
που αντιστοιχούν στο φάτνωμα του δικτυώματος μήκους 0,9d)
όπου:
s: η απόσταση των συνδετήρων
¾ Λοξοί θλιπτήρες: Πλάτος: το πλάτος της διατομής b,
Πάχος: ίσο με την απόσταση των λοξών ρωγμών.
Λαμβάνεται ίσο με z√2/2, (εμπειρική εκτίμηση),
όπου:
z είναι η απόσταση των δυνάμεων του διαμήκους ελκυστήρα και
θλιπτήρα, αποκαλούμενος μοχλοβραχίονας εσωτερικών δυνάμεων.

162
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

Προσεγγιστικά μπορεί να θεωρηθεί ότι: z = 0.9d


όπου d (design) είναι η απόσταση της δύναμης Fs1 από την ακραία θλιβόμενη ίνα.
Το d ονομάζεται στατικό (ή υπολογιστικό) ύψος.

3.3 Παράδειγμα Διατομών Ελκυστήρων Προσομοιώματος


Για τη δοκό με όπλιση που φαίνεται στην κατά μήκο τομή και παραλλαγές εγκάρσιας διατομής στο
Σχ. 2 τα εμβαδά των ελκυστήρων είναι:

As1= 4.2,0 = 8,0 cm2 = 8,0.10-4 m2 α s s As2 2Φ14


2 -4 2
As2= 2.1,5 = 3,0 cm = 3,0.10 m
α As1 4Φ16 10cm Asw/s Φ8/10
Τομή α-α: Εγκάρσιες τομές δοκού

α As1 4Φ16 10cm Asw/s

Σχ. 3.2 Κατά μήκος τομή δοκού


Δίτμητος Τετράτμητος Τετράτμητος

Asw = 2.0,5 cm2 = 4.0,5 cm2 = 4.0,5 cm2

3.4 Αντοχές των Ράβδων του Δικτυώματος

Οι αντοχές των επί μέρους ράβδων του ισοδύναμου δικτυώματος είναι:

¾ Διαμήκης ελκυστήρας : fsd


¾ Διαμήκης θλιπτήρας: 0.85 fcd
¾ Εγκάρσιοι ελκυστήρες: fsdw
¾ Εγκάρσιοι θλιπτήρες: v.fcd,
όπου: ν= 0,7- fck/200 , fck σε MPa
Σχ.3.3 Η δυσμενής επιρροή της ετερόσημης
διαξονικής επιπόνησης

• Ως αντοχή των διαμήκων θλιπτήρων λαμβάνεται η συμβατική αντοχή του σκυροδέματος fcd
(κυλίδρου καθώς οι φορείς είναι πρισματικοί) επί το συντελεστή 0,85 για να ληφθεί υπόψιν η
βραδύτητα της επιβολής του φορτίου στις κατασκευές (η συμβατική αντοχή αντιστοιχεί σε
σύντομη επιβολή του φορτίου).
• Ως αντοχή των λοξών θλιπτήρων λαμβάνεται η συμβατική αντοχή του σκυροδέματος fcd επί το
συντελεστή ν για να ληφθεί υπόψιν η δυσμενής, όπως φαίνεται στο Σχ. 3 και σχολιάζεται στην
ενότητα Δ, συνύπαρξη του λοξού εφελκυσμού.

163
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

3.5 Ανακεφαλαιωτικά για Καμπτοδιατμητική Επιπόνηση


Στον παρακάτω πίνακα συνοψίζονται τα γεωμετρικά και τεχνολογικά στοιχεία των ράβδων του
ισοδύναμου δικτυώματος, οι δυνάμεις τους και τα στατικά μεγέθη αστοχίας του φορέα τα οποία
σχολιάζονται αναλυτικά στα επόμενα κεφάλαια.

ΡΑΒΔΟΣ ΕΜΒΑΔΟΝ ΑΝΤΟΧΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΕΓΕΘΟΣ ΑΣΤΟΧΙΑΣ


Διαμήκης ελκυστήρας As1 fsd Fsd1 = As1. fsd MRdu = Fsd1.z
Διαμήκης θλιπτήρας b.x 0,85 fcd Fcd = b.0.8x.0,85 fcd
Εγκάρσιοι ελκυστήρες: (0,9d/s). Asw fsdw Vwd = (0,9d/s). Asw.fsdw => VRd3 = Vwd +Vcd
Εγκάρσιοι θλιπτήρες: b. z√2/2 v.fcd FD = b. z√2/2. v.fcd => VRd2 = FD√2/2 =>
VRd2 = 0,5b.0,9d.v.fcd

164
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

4. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΡΟΠΗΣ ΑΣΤΟΧΙΑΣ


(Βλέπε και κεφ. 1 και 5 στην Ενότητα Ζ)

4.1 Βάθος x Θλιβόμενης Ζώνης και


Παραμορφώσεις εc και εs συνισταμένη των τάσεων που δρούν στη διατo-
μή του θλιπτήρα.
Το πάχος x του θλιπτήρα, αποκαλούμενο το
βάθος της θλιβόμενης ζώνης του φορέα Επειδή, όμως, όπως φαίνεται στο Σχ. 1, οι πα-
υπολογίζεται, όπως φαίνεται στο Σχ. 1 συναρ- ραμορφώσεις δεν είναι σταθερές καθ΄ύψος του
ήσει των ακραίων παραμορφώσεων του σκυρο- θλιπτήρα, δεν είναι σταθερές και οι τάσεις.
έματος εc και του χάλυβα εs καθύψος της δια- Σε κατάσταση αστοχίας το διάγραμμα των
ομής και του στατικού ύψους d του φορέα από θλιπτικών τάσεων καθ΄ύψος του θλιπτήρα είναι
τη σχέση: όπως φαίνεται Σχ.1.
™ x = d. εc / (εc + εs) (1) Η δύναμη Fcd προκύπτει, ως ο όγκος παραβο-
λοειδούς δεύτερου βαθμού, ίση με:
σc= 0,85 fcd
εc Fcd= 0,8 b.x.0,85 fcd= 0,68 b.x.fcd (5)
0,4x Fcd
x εφαρμοζόμενη σε απόσταση από το θλιβόμενο
πέλμα ίση με 0,4x.
d z
Άρα η απόσταση z των εσωτερικών δυνά-
εs μεων δίνεται από τη σχέση (6)
F d
z = d – 0,4x (6)
Σχ. 4.1 Παραμορφώσεις, τάσεις και
εσωτερικές δυνάμεις Στα εγχειρίδια και τους κανονισμούς συνηθίζεται
το παραβολικό διάγραμμα θλιπτικών τάσεων να
Οι παραμορφώσεις εc και εs συνδέονται μεταξύ μετασχηματίζεται σε ισοδύναμο ορθογώνιο διά-
τους έτσι ώστε: γραμμα καθ΄ ύψος της θλιβόμενης ζώνης του
φορέα.
¾ η εγκάρσια διατομή του φορέα να παραμένει
επίπεδη κατά την επιπόνηση (ευθύγραμμο 0,85fc 0,85fc 0,80.0,85fc
διάγραμμα παραμορφώσεων)
¾ να ισχύει η ισοδυναμία των αξονικών
δυνάμεων : x 0,4x 0,8x x x
Nsd ≡ Fcd - Fsd = Nsd (2)
z
όπου:
Fcd : η δύναμη του διαμήκους θλιπτήρα
Fsd η δύναμη του διαμήκους ελκυστήρα

(α) (β)
4.2 Εσωτερικές Δυνάμεις Fcd και Fsd και
Μοχλοβραχίονας z
Σχ. 4.2 Μετασχηματισμός του παραβολο-
H δύναμη του διαμήκους ελκυστήρα είναι: ειδούς διαγράμματος τάσεων σε
ισοδύναμο πρισματικό διάγραμμα
Fsd = As1 . fsd (3)
Τη δύναμη του διαμήκους θλιπτήρα αποτελεί η Ο μετασχηματισμός συνηθίζεται να γίνεται:

165
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

¾ όπως φαίνεται στο Σχ 2(α)(σύμφωνα με εy = fsd/Es = (500/1.15)/200.000 = 2.17%o.


τους αγγλοαμερικανικούς κανονισμούς), ή

¾
όπως φαίνεται στο Σχ. 2(β) (σύμφωνα με 4.4 Μεθοδολογία Υπολογισμού
τους γερμανικούς κανονισμούς).
Ροπής Αστοχίας
Όπως φαίνεται στο σχήμα, οι δύο μετασχημα-
Ο υπολογισμός βασίζεται στις παρακάτω σχέ-
σεις που προέκυψαν παραπάνω:
τισμοί είναι ισοδύναμοι, αφού δίνουν την ίδια
τιμή της συνισταμένης δύναμης Fcd. As1.fsd = 0.68b.x. fcd (1)
MRdu= As1.fsd.(d-0.4x) (2)
Στον πρώτο μετασχηματισμό μειώνεται 80% το εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3)
πάχος x, στον δεύτερο μειώνεται 80% η οριακή
τάση. Διακρίνονται οι παρακάτω περιπτώσεις:
Ο πρώτος μετασχηματισμός πλεονεκτεί γιατί ¾ Δίνεται ο οπλισμός As1
δίνει και τη σωστή θέση της Fcd.
1. Από τη σχέση (1) ισοδυναμίας των αξονικών
προκύπτει η τιμή του x
4.3 Ροπή Αστοχίας
2. Αντικαθιστώντας τις τιμές του As1 και x στη
Η ροπή αστοχίας για μηδενική αξονική προκύ- σχέση (2) προκύπτει η τιμή της Μrdu.
πτει από τη σχέση:
3. Αντικαθιστώντας την τιμή του x στη σχέση
ΜRdu = Fsd .z = As1.fsd . (d – 0,4x) (7) (3) προκύπτει η τιμή του εs1

Η τιμή του x είναι συνάρτηση του As1, όπως 4. Ελέγχεται κατά πόσον ισχύει:
προκύπτει από την ισοδυναμία των αξονικών εsy < εs1 < 68%ο
(για Nsd =0) στη σχέση (8).
Διακρίνονται οι παρακάτω περιπτώσεις:
Fsd = Fcd =>As1.fsd = 0,68 b.x.fcd (8) =>
ƒ εsy <εs1<68%ο : Ο σχεδιασμός είναι
x = As1.fsd /(0,68 b.fcd) (8α) κατάλληλος
Αντικαθιστώντας στη σχέση (7) την τιμή του x ƒ εsy > εs1: Ο σχεδιασμός δεν είναι
από τη σχέση (8α) προκύπτει η σχέση της ροπής κατάλληλος, γιατί η αστοχία του φορέα
αστοχίας συναρτήσει των γεωμετρικών και είναι ψαθυρή. Η τιμή του d είναι μικρή
τεχνολογικών στοιχείων της διατομής από τη (Βλ. Κεφ. 5).
σχέση (9)
Διακρίνονται οι παρακάτω περιπτώσεις:
MRdu=As1.fsd.( d-0.4.As1.fsd /(0.68b.fcd) (9) (α) Αν ο φορέας υπάρχει και δεν μπορεί
Οι σχέσεις (1), (7) και (8) αποτελούν τις βασικές να αλλαξει η διαστασιολόγησή του
σχέσεις του καμπτικού σχεδιασμού. (περίπτωση ελέγχου)

Αντικαθιστώντας στη σχέση (1) την τιμή του x Στη σχέση (1) στη θέση της fsd τίθεται:
που προκύπτει από τη σχέση (8) προκύπτει η σsd = Εs . εs1/1.15,
τιμή της παραμόρφωσης εs1 του εφελκυόμενου
οπλισμού και ελέγχεται ο καλός σχεδιασμός του και επαναλαμβανεται η διαδικασία .
φορέα. Πρέπει να ισχύει: (β) Αν ο φορέας μπορεί να αλλάξει
(περίπτωση σχεδιασμού)
εsy < εs1 < 20%ο (ή πρόσφατα 68%ο).
Αυξάνεται το ύψος και επαναλαμβάνεται
Η τιμή της παραμόρφωσης διαρροής για η διαδικασία.
χάλυβα S500 είναι:

166
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

• εs1> 68%ο: Ο φορέας έχει μειωμένη 1. Γεωμετρικά και Τεχνολογικά Στοιχεία


ασφάλεια (δεν είναι επαρκής ο συντελεστής
ασφαλείας ώστε να αποκλειστεί θραύση του Αs1 = 5. 2,0 = 10,0 cm2 = 10,0 . 10-4 m-2
οπλισμού που θα σήμαινε κατάρρευση του d = 0,55 - 0,05 = 0,50 m , b = 0,40 m
φορέα, βλ. Κεφ.Η5) Η τιμή του d είναι C20 => fcd = 20.103/1.50 = 13.3. 103 kN/m2
μεγάλη (βλ. Κεφ.5). S500 => fsd = 500.103/1.15 = 435. 103 kN/m2
εy= 435.103/2.105 = 2.2 %o
¾ Δίνεται η Παραμόρφωση εs1 2. Ισοδυναμία Αξονικών:
Από τη σχέση (3) προκύπτει το x, από τη 435. 103. 10,0 . 10-4 = 0,68. 0,40. x.13.3. 103
σχέση (1) το Αs1 και από τη σχέση (2) η => x = 0,08 m
MRdu.
3. Καμπτική Αντοχή:
4.5 Παράδειγμα Υπολογισμού
MRdu = 435. 103.10,0.10-4.(0,50-0,4. 0,08) =>
Ροπής Αστοχίας MRdu = 205 kNm
Υπολογίζεται η καμπτική αντοχή δοκού δια- 4. Έλεγχος Καλού Σχεδιασμού
στάσεων 40/55 με εφελκυόμενο οπλισμό 5Φ16.
Υλικά δοκού: εs1= 3,5%o.(0,50-0,08)/0,08 = 18%o
Είναι εsy < εs1 < 68%ο =>
Σχεδιασμός αποδεκτός

167
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

5. ΜΕΓΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ


ΑΛΛΗΛΟΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΓΕΘΩΝ
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΜΠΤΙΚΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ

5.1 Η Αλληλοσυσχέτιση Όλων των πτει ότι το d αυξάνει όσο μειώνεται το x, το


Μεγεθών οποίο μειώνεται όσο αυξάνει η εs. Αρα η
Όπως προκύπτει από τις παραπάνω σχέσεις μεγαλύτερη τιμή του ύψους προκύπτει για την
που καθορίζουν την καμπτική αντοχή του φο- μέγιστη τιμή εsκαι αντίστροφα.
ρέα, όλα τα γεωμετρικά και τεχνολογικά Ανακεφαλαιωτικά: Οι περιοχές διακύμανσης
χαρακτηριστικά του φορέα αλληλοσυσχετίζονται των μεγεθών και οι μέγιστες και ελάχιστες τιμές
και δεν μπορούν να απομονωθούν. τους προκύπτουν όπως φαίνεται στον Πίνακα 1:
Για παράδειγμα, διπλασιάζοντας το As1 δεν
διπλασιάζεται η καμπτική αντοχή, γιατί, όπως
ΠΙΝΑΚΑΣ 1 : Τιμές του εs1 για Μέγιστες και
προκύπτει από τη σχέση (8), μεταβάλλεται και
Ελάχιστες Τιμές των μεγεθών
το x.
5.2 Η Σημαντική Επιρροή του εy < εs1 < 20%ο
Οπλισμού και του Υψους και η max x > x > min x
Μικρή Συμβολή του Πλάτους
max As > As > min As
Όπως προκύπτει από τη σχέση (7), αύξηση του
Αs1 είτε του d αυξάνει σημαντικά την καμπτική maxMRdu > MRdu > min MRdu
αντοχή (αλλά όχι αναλογικά). min d < d < max d
Με την αύξηση του πλάτους, αυξάνεται, όπως Οι τιμές max x και max Mrdu στη βιβλιογραφία
προκύπτει από τη σχέση (8α) το x, αλλά, όπως αναφέρονται και ως lim x και lim Mrdu.
φαίνεται από την (7), η συμβολή του στην
αντοχή είναι μικρή. 5.4 Πλαστιμότητα και τιμή x. Η Ανάγκη
για Υποοπλισμένες διατομές
5.3 Η Υπαρξη Ορίων για Όλα τα Μεγέθη-
Όπως σχολιάστηκε στα προηγούμενα, η πλα-
Η Αδυναμία Γενίκευσης
στιμότητα του φορέα μπορεί να θεωρηθεί ανά-
Επειδή όλα τα μεγέθη συσχετίζονται με την λογη της παραμόρφωσης εs1.
παραμόρφωση εs και η εs έχει όρια, όλα τα Από τη σχέση (1) προκύπτει ότι για μεγάλο εs1
μεγέθη έχουν όρια, μια μέγιστη και μια ελάχιστη απαιτείται μικρή τιμή του x.
τιμή.
Από τη σχέση (6) η τιμή του x προκύπτει συνα-
Για δεδομένη διατομή, (με σταθερό το d και b), ρτήσει των άλλων μεγεθών:
όσο μειώνεται η εs από τη σχέση (1) προκύπτει x= (As1.fsd)/(0.67b.fcd) (10)
ότι αυξάνεται το x, από τη σχέση (8α) ότι Από την (10) προκύπτει ότι η πλαστιμότητα
αυξάνεται το As και από τη σχέση (7) ότι αυξάνεται:
αυξάνεται και η MRdu.
¾ αυξάνοντας το πλάτος της θλιβόμενης
Οι τιμές max x. max As, max Mrdu προκύπτουν ζώνης
για την ελάχιστη τιμή της εs που είναι ίση με εy. ¾ μειώνοντας τον εφελκυόμενο οπλισμό
Αντίστοιχα οι τιμές min x, min As, min Mrdu
προκύπτουν για τη μέγιστη τιμή της εs που είναι Γι αυτό, για μεγαλύτερη πλαστιμότητα των
ίση με 20%ο ( ή με τη νέα ααναθεώρηση 68%ο). φορέων απαιτείται να είναι υποοπλισμένοι, δηλ.
να διαμορφώνονται με μεγάλη διατομή και λίγο
Για δεδομένη τιμή της Mrdu, από την (7) προκύ- εφελκυόμενο οπλισμό.

168
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

5.6 Μέθοδος Επίλυσης Θεωρητικών Α) Εντοπίζεται με βάση τη σχέση (10) πώς


προβλημάτων - Το Μέγεθος x ως το επηρεάζει η δεδομένη παράμετρος το x,
Μέγεθος Αναφοράς για π.χ. ο φορέας με το μικρότερο πλάτος έχει το
Οποιαδήποτε Επιρροή – μικρότερο x.
Όπως εντοπίστηκε παραπάνω, το μέγεθος x Β) Εντοπίζεται με βάση τις τρεις σχέσεις (1), (6)
αποτελεί το βασικό μέγεθος από το οποίο και (7) της καμπτικής επιπόνησης πώς
εξαρτώνται όλα τα άλλα μεγέθη. επηρεάζει το x τη ζητούμενη παράμετρο.
Αν θέλει κανείς να εντοπίσει την επιρροή
κάποιας παραμέτρου στην τιμή μιας άλλης π.χ. από τη σχέση: MRd = As. Fsd. (d-0,4x)
παραμέτρου δύο φορέων, αρκεί να ακο- προκύπτει ότι η ροπή αστοχίας αυξάνει όσο
λουθηθούν τα εξής βήματα: μειώνεται το x, οπότε ο φορέας με το μικρότερο
πλάτος έχει μεγαλύτερη ροπή αστοχίας (αφού
έχει μικρότερο x).

6. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΡΟΠΗΣ ΑΣΤΟΧΙΑΣ

Για καλοσχεδιασμένους φορείς μπορεί με αρκετή ακρίβεια να τεθεί z = 0,9d, οπότε η ροπή
αστοχίας προκύπτει σύντομα από τη σχέση: MRdu = Fsd1.0,9.d*
* Αιτιολόγηση τύπου: MRdu = Fsd1.0,9.d
Όπως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα για εs1 > 8%ο είναι αρκετά
ακριβές να τεθεί z= 0,9d
x
εs1 εy=2,17%o 10%o 15%o 20%o 30%o
x/d 0,65 0,25 0,20 0,15 0,12
z/d 0,70 0,90 0,91 0,92 0,94 εs

Oι τιμές του πίνακα προκύπτουν από τις σχέσεις : x = d. εc / (εc + εs) και z = d – 0,4x
θέτοντας εc = 3,5 %ο (παραμόρφωση αστοχίας)
Όπως φαίνεται από το διάγραμμα παραμορφώσεων η παραμόρφωση εs είναι μεγάλη για μικρό x .
Οι καμπτόμενοι φορείς έχουν μικρό x, οι μεν πλάκες και πλακοδοκοί γιατί έχουν μεγάλο πλάτος b
θλιβόμενης ζώνης (βλ.κεφ. 5.4), οι δε δοκοί γιατί έχουν θλιβόμενο οπλισμό (βλ. κεφ. 8).

169
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

7. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΜΠΤΙΚΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ


ΣΕ ΠΑΛΙΟΤΕΡΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ
ΧΡΗΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ CEB

7.1 Διαφοροποιήσεις στα Κριτήρια σύμφωνα με τους Γερμανικούς κανονισμούς,


Αστοχίας και Γιατί Δεν Ισχύουν Σήμερα όπως φαίνεται στο Σχ. 4.2).
Επειδή στους παλιότερους κανονισμούς η παρα- Στους φορείς με κρίσιμο υλικό τον χάλυβα,
μόρφωση αστοχίας του χάλυβα οριζόταν σημαν- επειδή η εc ήταν μικρότερη από 3.5%ο, η ακραία
τικά μικρότερη από 20 %ο, π.χ. 10%ο στον τάση του σκυροδέματος δεν ήταν ίση με την
προηγούμενο κανονισμό, σε κάποιους φορείς για αντοχή του σκυροδέματος, αλλά ήταν συνάρτηση
την παραμόρφωση αυτή αστοχίας του εφελκυ- της τιμής της εc και, γι΄ αυτό, η κατανομή των
όμενου οπλισμού, η παραμόρφωση του σκυρο- τάσεων του σκυροδέματος, το μέγεθος της
δέματος δεν έφτανε την οριακή της παραμόρ- συνισταμένης τους και η θέση εφαρμογής της
φωση 3.5%ο. Μπορούσε π.χ. να είναι εc= 2,0%ο ήταν συνάρτηση της τιμής της εc και προέκυπταν
με βάση νομογραφήματα, ή από σχέσεις
™ Το κριτήριο αστοχίας ήταν: η μία τουλάχιστον δεύτερου βαθμού ως προς την εc.
από τις παραμορφώσεις εc. και εσ1 να φθάσει
την οριακή της τιμή: 10%ο για το χάλυβα και
3,5%ο για το σκυρόδεμα. Στην περίπτωση αυτή ο υπολογισμός της ροπής
αστοχίας διαφοροποιείται ως εξής:
Με βάση τη λογική αυτή ƒ Η ακραία θλιπτική τάση του σκυροδέματος δεν
υπάρχει στα παλιά εγχει- A 3,5%ο είναι κατ΄ανάγκην ίση με 0,85 fcd
εc
ρίδια η γραφική παρά- B Στις σχέσεις υπολογισμού τίθεται σcd
σταση της περιοχής στην
οποία μπορεί να κινηθεί η στη θέση του 0,85 fcd
εγκάρσια διατομή του φο- 10%ο εs ƒ O συντελεστής για την εύρεση του εμβαδού του
ρέα κατά τη στιγμή της παραβολικού διαγράμματος των τάσεων δεν
αστοχίας του: είναι κατ΄ανάγκην ίσος με 0,8
Η σχέση ισοδυναμίας αξονικών δυνάμεων είναι:
¾ Η περιοχή Α, όταν κρίσιμο υλικό είναι ο
χάλυβας Fcd = α. σcd. b. x = Αs.σsd = Fsd (1)
Οι παραμορφώσεις κατά την αστοχία είναι: ƒ Το κέντρο βάρους του παραβολικού
εs = 10%ο, ενώ η τιμή της εc κυμαίνεται από 0 διαγράμματος τάσεων που είναι η θέση
έως 3,5%ο. εφαρμογής της θλιπτικής δύναμης Fcd δεν είναι
σ΄απόσταση 0,4x από την ακραία θλιβόμενη ίνα.
¾ η περιοχή Β. όταν κρίσιμο υλικό είναι το Είναι :
σκυρόδεμα. z = d - ka. x
Οι παραμορφώσεις κατά την αστοχία είναι Στις παραπάνω σχέσεις οι τιμές των συντελεστών α
εc = 3,5%o, ενώ η τιμή της εs κυμαίνεται από 0 και ka προκύπτουν από νομογραφήματα με βάση την
έως 3,5%ο. τιμή της εc.
o Ο συντελεστής α τίθεται για να μετατρέψει το
Στους φορείς με κρίσιμο υλικό το σκυρόδεμα η παραβολικό διάγραμμα των τάσεων σc σε
διαδικασία δεν διέφερε σε τίποτα από αυτήν που ισοδύναμο (με ίσο εμβαδόν) ορθογωνικό
περιγράφεται στο κεφ. 4. διάγραμμα και

(Η ομοιομόρφιση του παραβολικού διαγράμ- o ο συντελεστής ka για να εκφράσει την απόσταση


ματος των τάσεων της θλιβόμενης ζώνης γινόταν της συνισταμένης του παραβολικού διαγράμματος
από την ίνα 2 συναρτήσει του x.

170
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

™ Με την αύξηση της τιμής της εs σε 20%ο και • Η σχέση (1) ισχύει (από το νομογράφημα
πρόσφατα σε 68 %ο δεν προκύπτει πια προκύπτει η τιμή του συντελεστή α).
παραμόρφωση αστοχίας εc μικρότερη του
Άρα οι τιμές των παραμορφώσεων είναι :
3.5%ο (παρά μόνον σε έντονα
εc =3,5%o και εs=10%ο
υπεροπλισμένους φορείς οι οποίοι, όμως, δεν
επιτρέπονται σήμερα λόγω των αντισεισμικών
Από τη σχέση (3) προκύπτει το x,
απαιτήσεων).
από το νομογράφημα ο συντελεστής ka και
αντικαθιστώντας στην (2) προκύπτει η ροπή
Παρακάτω και για την κατανόηση μελετών που αστοχίας.
είναι σύμφωνα με τους παλιότερους κανονισμούς
δίνεται σύντομη ανασκόπιση της αναλυτικής
• Η σχέση (1) δεν ισχύει – προκύπτει Fcd > Fsd
διαδικασίας υπολογισμού της ροπής αστοχίας.
Για να επέλθει η ισότητα πρέπει να μειωθεί η
Fcd (Η Fsd δεν μπορεί να αυξηθεί).
7.2 Διαδοχικά Βήματα Αναλυτικής Για να μειωθεί η Fcd πρέπει να μειωθεί η τιμή
Διαδικασίας της εc (κρίσιμο υλικό ο χάλυβας)
Ο υπολογισμός βασίζεται στις παρακάτω 2η δοκιμή εc=2,5%o , εs=10%ο
σχέσεις: (1) ισοσυναμίας των αξονικών (2) Ελέγχεται η σχέση (1).
έφρασης της ροπής των εσωτερικών δυνάμεων
και (3) επιπεδότητας των διατομών Αν δεν ισχύει, 3η δοκιμή με άλλη τιμή της εc
α. σcd. b. x = Αs.σsd (1) κ.ο.κ.
MRdu= As1.σsd.(d - ka .x) (2)
• Η σχέση (1) δεν ισχύει – προκύπτει Fcd < Fsd
x = εc /[(εc +εs)].d (3) Για να επέλθει η ισότητα πρέπει να μεγαλώσει
η Fcd (Για να μικρύνει η Fsd πρέπει η εs να
Οι άγνωστοι σ΄αυτές τις σχέσεις είναι τρεις: οι είναι μικρότερη από την εΥ που δεν ενδεί-
τιμές των εc ,εs και MRdu (οι τιμές των α και ka κνυται).
είναι συναρτήσεις της εc ). Επιλύοντας τις τρεις
σχέσεις προκύπτει η τιμή τους. Για να μεγαλώσει η Fcd πρέπει να μεγαλώσει
το x και, άρα, να μικρύνει η εs.
Επειδή η σχέση (1) προκύπτει δεύτερου
βαθμού ως προς την εc και ήταν δύσκολη η 2η δοκιμή εc=3,5%o , εs=8%ο
επίλυσή της με τα παλιότερα υπολογιστικά Ελέγχεται η σχέση (1).
μέσα, η επίλυση των τριων παραπάνω
σχέσεων γινόταν αναλυτικά ως εξής: Αν δεν ισχύει, 3η δοκιμή με άλλη τιμή της εs
κ.ο.κ.
ƒ Αναζητούνται τιμές για το ζεύγος των
παραμορφώσεων που να επαληθεύει την 7.3 Επίλυση με Πίνακες CEB*
παραπάνω σχέση (1).
Για διευκόλυνση η παραπάνω διαδικασία έχει
Από τις τιμές αυτές η μία τουλάχιστον πρέπει πινακοποιηθεί.
να είναι οριακή (αστοχίας). Οι πίνακες έχουν την παρακάτω μορφή.
Η αναζήτηση γίνεται με δοκιμές: Συνοδεύουν τους παλιότερους κανονισμούς και
υπάρχουν επίσης στα περισσότερα σχετικά
1η δοκιμή εc=3,5%o , εs=10%ο εγχειρίδια.
Ελέγχεται αν ισχύει η σχέση (1). __________________
Διακρίνονται οι παρακάτω περιπτώσεις:
* Ευρωπαϊκή Επιτροπή Σκυροδέματος

171
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

Mορφή Πινάκων CEB Στη στήλη του πίνακα που δίνει την τάση του
χάλυβα από κάποια τιμή του μsd και πέρα η τιμή
πέφτει κάτω από την τάση διαρροής του χάλυβα,
π.χ. για χάλυβα S400 κάτω από την τιμή 378
(=400/1,15) MPa.
Αυτή είναι η οριακή τιμή του μsd . Για μεγαλύτερη
τιμή χρειάζεται θλιβομενος οπλισμός
Δηλώνεται ως lim μsd.
Όπως φαίνεται στον πίνακα, για S400 είναι
lim μsd = 0,33.
Οι τιμές αυτές είναι οι αντίστοιχες μέγιστες τιμές
Αολουθείται η παρακάτω διαικασία: που προκύπτουν για εs = εys στο κεφ. 5.3.
Υπολογίζεται η τιμή της ανηγμένης ροπής: Αν είναι μsd > lim μsd, τότε επειδή ο οπλισμός δεν
αξιοποιεί την πλήρη ικανότητά του (την τάση
μsd = Msd /(b.d2.fcd) (1) διαρροής του) ακολουθείται η λύση της τοπο-
και εντοπίζεται η τιμή του ανηγμενου ποσοστού θέτησης και θλιβόμενου οπλισμού, ο οποίος,
οπλισμού ω. όμως, σήμερα τοποθετείται σε όλες τις περι-
πτώσεις για τους λόγους που σχολιάζονται στην
Ο οπλισμός προκύπτει από τη σχέση:
Ενότητα Ε, κεφ. 6.2.
As = ω.b.d.fcd /fsd (2)

172
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

8. ΚΑΜΠΤΙΚΗ ΑΝΤΟΧΗ ΜΗ ΟΡΘΟΓΩΝΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

8.1 Σχέσεις Υπολογισμού (α) x < hf


Διακρίνονται οι παρακάτω περιπτώσεις: hf
¾ Αν το βάθος x της θλιβόμενης ζώνης της
δοκού είναι μικρότερο από το πάχος hf
της πλάκας, η θλιβόμενη ζώνη είναι
ορθογωνική, όπως στο Σχ. (α), και η
καμπτική αντοχή προκύπτει απο τις σχέσεις
(1), (2) και (3) που αναφέρονται στο κεφ. 5. Fcd = 0,67.b.x.fcd = Αs1. fsd

Η τιμή του x [ x = 3,5/(3,5+εs)] κυμαίνεται Msd=As.fsd.(d-0,4x)


από 0,15d έως 0,30d περίπου.
¾ Αν το βάθος x της θλιβόμενης ζώνης της (β) x > hf, b/bw >5
δοκού είναι μεγαλύτερο από το πάχος hf
της πλάκας, η θλιβόμενη ζώνη αποτελείται
από περισσότερα από ένα ορθογώνια, όπως
φαίνεται στην περίπτωση των διατομών (β)
και (γ) και (δ) στο σχήμα και η καμπτική
αντοχή προκύπτει ως εξής:
1. Για μέτριες τιμές του λόγου b/bw:
Τίθεται ως b το πλάτος της ακραίας
θλιβόμενης ίνας, καθώς οι τάσεις κοντά
στην ουδέτερη γραμμή είναι μικρές με μικρή
συμβολή στη ροπή (με μικρό μοχλοβραχίονα) Msd= As.fsd.(d – hf /2)
και δεν απαιτείται ιδιαίτερη ακρίβεια.
Η προσέγγιση αυτή είναι υπέρ της ασφαλείας,
καθώς το z προκύπτει μικρότερο και, γι αυτό, το (γ) x > hf, b/bw < 5
As (As= Μ/z) μεγαλύτερο.
2. Οταν ο λόγος b/bw είναι μεγάλος
(μεγαλύτερος του 5):
Αμελούνται οι θλιπτικές τάσεις στον κορμό
και τίθεται z = d - hf/2, οπότε οι σχέσεις (2)
και (3) παίρνουν τη μορφή:
MRdu= As1.fsd. (d -hf/2) (2) Όπως η περίπτωση (α)
εs1 /3.5%ο = (d-hf) /hf (3)
3. Οταν ο λόγος b/bw είναι μικρός: (δ) x > hf, b/bw <<5
Υπολογίζεται ξεχωριστά η θλιπτική δύναμη
κάθε ορθογώνιου όπως φαίνεται στο Σχ. (δ).
Fcd = Fcd1 + 2Fcd2
+2
Fcd1 = 0,67.bW.x.fcd
Fcd2 = 0,85.(b-bW) /2.hf.fcd
Fcd Fcd1 2 Fcd2
Msd = Fcd1.(d -0,4x) + 2Fcd2. (d – hf /2)

173
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

Στην περίπτωση των φορέων αυτών επειδή Είναι δύο πίνακες, ο επάνω για φορείς χωρίς
είναι διαπλατυσμένο το θλιβόμενο πέλμα θλιβόμενο και ο κάτω για φορείς και με θλιβομενο
(όπως στην περίπτωση πλακοδοκών, βλ. οπλισμό (ο πίνακας συνεχίζεται οριζόντια σε 2
Κεφ. Κ: Σχεδιασμός δοκών) . λόγω του σελίδες).
μεγάλου b της θλιβόμενης ζώνης, η τιμή
Κάθε πίνακας αποτελείται από υποπίνακες
του x είναι πολύ μικρή, γι αυτό, η
ανάλογα με το λόγο του ύψους της πλάκας hf
παραμόρφωση εs1 προκύπτει κατά κανόνα
προς το ύψος της δοκού h. Κάθε υποπινακας
μεγάλη και, όπως σχολιάστηκε στο κεφ. 6, η
δίνει την τιμή του ανηγμένου οπλισμού ω
καμτική αντοχή προκύπτει σύντομα από τη
πολλαπλασιασμένη Χ1000 ακολουθώντας τα
σχέση:
παρακάτω βήματα:
ΜRdu = As1..fsd 0,9d
Με βάση το λόγο hf/h εντοπίζεται ο υποπίνακας
και με βάση το λόγο b/bw εντοπίζεται στον
8.2 Επίλυση με Πίνακες CEB υποπίνακα η στήλη των τιμών του ω.1000.
Μορφή Πινάκων Στη στήλη αυτή εντοπίζεται η τιμή ω.1000 που
αντιστοιχεί στην τιμή της ανηγμένης ροπής
Οι πίνακες αυτοί ισχύουν, εν γένει, όταν η μsd = Μsd/ (b.d2.fcd).
θλιβομενη ζώνη αποτελείται από περισσότερα
από ένα ορθογώνια, όπου bw και beff είναι το Ο οπλισμός δίνεται από τη σχέση :
άθροισμα των πλατών των επί μέρους Αs = ω.beff d .fsd / 1000
ορθογώνιων της διατομής στον ουδέτερο άξονα
και στην ακραία θλιβόμενη ίνα, αντίστοιχα. Αν στην κατακόρυφη στήλη στην τιμή μsd δεν
αντιστοιχεί τιμή ω σημαίνει ότι χρειάζεται
Έχουν τη μορφή που φαίνεται παρακάτω: θλιβόμενος οπλισμός ο οποίος προκύπτει ως
εξής:
Εντοπίζονται οι τιμές μlim και ωlim που
αντιστοιχούν στην τιμή του μsd..
O εφελκυόμενος οπλισμός Αs1 και o θλιβομενος
Αs2 δινονται από τις σχεσεις :
As1 = [ ωlim + (μsd-μlim)/(1-d2 /d) ].beff.d.fcd/fsd
As2 = [ (μsad - μlim)/(1-d2 /d) ] .beff .d .fcd/fsd

174
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

9. ΚΑΜΠΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΗ


ΦΟΡΕΩΝ ΜΕ ΘΛΙΒΟΜΕΝΟ ΟΠΛΙΣΜΟ

9.1 Η ΕΥΜΕΝΗΣ ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥ ΘΛΙΒΟΜΕΝΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

9.1.1 Η Αύξηση της Πλαστιμότητας


Στο Σχ. 1 δίνονται τα διαγράμματα παραμορ- (α)
φώσεων, τάσεων και εσωτερικών δυνάμεων στην
κρίσιμη διατομή τριων φορέων: ενός υποωπλι-
σμένου, ενός υπερωπλισμένου και ενός
ιδιαίτερα υπερωπλισμένου φορέα, δηλ. ενός
φορέα, στον οποίο για λειτουργικούς λόγους το
ύψος του κρατείται μικρό και, άρα, ο μοχλο-
βραχίονας των εσωτερικών δυνάμεων z είναι
μικρός και η ροπή αναλαμβάνεται μέσω μεγάλης (β)
δύναμης του οπλισμού (αφού Μsd = Fsd.z).
Στον δεύτερο και τρίτο φορέα, επειδή είναι
μεγάλη η Fsd είναι μεγάλη και η Fcd και, γι αυτό,
είναι μεγάλο και το πάχος x της θλιβόμενης
ζώνης και μικρή η παραμόρφωση εs αστοχίας (γ)
του χάλυβα.
Η συμπεριφορά των φορέων αυτών είναι ψαθυ-
[εs] [σ]
ρή.
Σχ. 9.1 Εσωτερικά μεγέθη φορέα χωρίς
Στον τρίτο φορέα, εκτός από την πολύ ψαθυρή
θλιβόμενο οπλισμό
συμπεριφορά του, μειώνεται και η απόδοση του
χάλυβα, αφού η παραμόρφωση του είναι
μικρότερη από την παραμόρφωση διαρροής εy
και η τάση του είναι ίση με σs= Εs.εs μικρότερη (α)
από την τάση διαρροής fy.
Στο Σχ. 2 δίνονται τα αντίστοιχα διαγράμματα
των τριών φορέων μετά την προσθήκη θλιβό-
μενου οπλισμού με εμβαδόν Αs2 σε απόσταση d2
από την ακραία θλιβόμενη ίνα 2.
Στις εσωτερικές δυνάμεις έχει προστεθεί και η (β)
δύναμη Fsd2 του θλιβόμενου οπλισμού σε
απόσταση (d-d2) από τον εφελκυόμενο οπλισμό.
Ο οπλισμός αυτός εντείνεται θλιπτικά, αφού
λόγω της συνάφειάς του με το γειτονικό σκυρό-
δεμα υφίσταται θλιπτική παραμόρφωση εs2 ίδια
με αυτήν του σκυροδέματος στη θέση αυτή και, (γ)
γι΄αυτό, αναπτύσσει θλιπτική τάση σsd2 ίση με
σsd2 = fsd αν εs2>εy και [ε] [σ]
σsd2 = Es.εs2 αν εs2< εy.
Λόγω της προσθήκης της Fsd2 για την ισοδυναμία Σχ. 9.2 Εσωτερικά μεγέθη φορέα με θλιβόμενο
οπλισμό

175
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

των αξονικών απαιτείται μικρότερη δύναμη Fcd Στην περίπτωση αυτών των φορέων:
του σκυροδέματος (αφού τώρα είναι:
™ Στον υπολογισμό της ροπής αστοχίας μπορεί
Fsd1= Fcd+Fsd2) με αποτέλεσμα να μειώνεται το
να παραλείπεται η συμβολή του θλιβόμενου
πάχος x (αφού b και fcd δεν μεταβάλλονται) και να
οπλισμού.
αυξάνεται η εs1 (αφού η παραμόρφωση του
σκυροδέματος σε κατάσταση αστοχίας είναι ♦ Στην περίπτωση των
πάντα ίση με 3.5%ο). πλακοδοκών, επειδή
λόγω του μεγάλου
πλάτους της θλιβόμενης
9.1.2 Η Μικρή Διαφοροποίηση της ζώνης, το βάθος της x
Ροπής Αστοχίας για Συνήθεις είναι ιδιαίτερα μικρό, ο
Φορείς [ε]
οπλισμός As2 είτε θλίβεται
Στην περίπτωση των δύο πρώτων φορέων, ενώ ελάχιστα, είτε εφελκύεται.
αυξάνεται σημαντικά η παραμόρφωση εs1 (τόσο Γι αυτό, δεν είναι αναγκαίος (απαιτείται, μόνον,
περισσότερο, όσο μεγαλύτερη είναι η δύναμη ως οπλισμός συναρμολόγησης των συνδετή-
Fsd2, άρα όσο μεγαλύτερο είναι το As2), η ροπή ρων).
αστοχίας δεν αυξάνεται σημαντικά, καθώς η τιμή
της Fsd1 δεν αλλάζει, και η αύξηση του μοχ- Λόγω του μικρού x η παραμόρφωση εs1 προ-
λοβραχίονα της Fsd1 και της συνισταμένης κύπτει κατά κανόνα μεγαλύτερη από 20%ο και
θλιπτικής δύναμης Fsd2+Fcd δεν είναι σημαντική. πρέπει να τηρηθεί ο ελάχιστος οπλισμός με
βάση εs1=20%o ή για να είναι καλοσχεδιασμένος
Για παράδειγμα: ο φορέας και σε κατάσταση λειτουργίας με
Η δύναμη Fsd2 ασκείται, όπως φαίνεται στο Σχ. 3, εs1= 10%o, οπότε x=3,5/(3,5+10)d = 0,25d =>
σ΄απόσταση d2 από την ακραία θλιβόμενη ίνα z= d-0,4,0,25d =0,9d => Αs1= Msd/(0,9d.fsd).
και η δύναμη Fcd ι σ΄ απόσταση 0,4x από την ίνα
αυτή.
Για d2 = 0,1d (αντιστοιχεί στο σύνηθες d2= 0,05
9.1.3 Η Σημαντική Συμβολή στη Ροπή
m για συνήθεις δοκούς με d = 0,50 m) και Αστοχίας στην Περίπτωση
ακραίες παραμορφώσεις ε=c 3.5%o και Υπερωπλισμένων Φορέων
εs1= 10%o (για καλοσχεδιασμένες δοκούς) προ- Στην περίπτωση, όμως, του τρίτου υπερω-
κύπτει: πλισμένου φορέα στο κεφ. 9.11, λόγω της
x = 3,5/ (10+3,5)d = 0,25d => 0,4x = 0,1d = d2, αύξησης της εs1 που επιτυγχάνεται με τον θλι-
βόμενο οπλισμό, εκτός από την αύξηση της
δηλαδή οι δύο δυνάμεις ασκούνται στην ίδια πλαστιμότητας του φορέα, αυξάνεται σημαντικά
θέση. και η ροπή αστοχίας, γιατί μεγαλώνει η τάση του
εφελκυόμενου οπλισμού (σs= fs) και δεν ισχύει το
όριο για max (lim) As1 και max (lim) Msd που είχε
0,4x εc=3,5%ο Fsd2 τεθεί προκειμένου για φορείς χωρίς θλιβόμενο
d2 x Fcd οπλισμό (πλάκες).
Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι:
Fsd1 1) Η προσθήκη θλιβόμενου οπλισμού αυξάνει
εs1 την πλαστιμότητα των φορέων.
2) Σε υποοπλισμένους και κανονικά
οπλισμένους φορείς η ροπή αστοχίας δεν
Σχ. 9.3 Παραμορφώσεις και εσωτερικές
μεταβάλλεται σημαντικά, αν αγνοηθεί η
δυνάμεις
συμβολή του θλιβόμενου οπλισμού.
Γιαυτό:

176
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

3) Η προσθήκη θλιβόμενου οπλισμού αίρει τα • Αυξάνεται το ύψος του ή και ο


μειονεκτήματα της υιοθέτησης μεγάλου εφελκυόμενος οπλισμός του, ή
εφελκυόμενου οπλισμού στις περιπτώσεις
φορέων που σχεδιάζονται με μικρό ύψος. • Αυξάνεται ο εφελκυόμενος οπλισμός
μόνον, αλλά συγχρόνως αυξάνεται και ο
Ανακεφαλαιωτικά: θλιβόμενος οπλισμός.
™ Για να αυξηθεί η ροπή αστοχίας ενός φορέα
υιοθετούνται οι παρακάτω λύσεις:

9.2 ΣΧΕΣΕΙΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΡΟΠΗΣ ΑΣΤΟΧΙΑΣ

Στην περίπτωση φορέων με θλιβόμενο οπλισμό παραμορφώσεων είναι γραμμικό) με τη σχέση


οι αντίστοιχες σχέσεις (1), (2) και (3) ισοδυναμίας (4):
αξονικών, ισοδυναμίας ροπών και επιπεδότητας
των διατομών προκύπτουν από τις αντίστοιχες Fsd1 = Fcd + Fsd2 (1*) =>
σχέσεις που προέκυψαν για φορείς χωρίς As1.fsd = 0.68b.x. fcd + As2.σsd2 (1)
θλιβόμενο οπλισμό, προσθέτοντας στη σχέση (1)
τη δύναμη Fsd2 = As2.σsd2 και στη σχέση (2) τη MRdu= Fcd.(d-0.4x) + Fsd2 .(d-d2) (2*) =>
ροπή της Fsd2(d-d2) (ροπές ως προς τον άξονα Mrdu =0.68b.x. fcd (d-0.4x) + As2.σsd2 .(d-d2) (2)
του εφελκυόμενου χάλυβα) και διατυπώνοντας τη
συνθήκη επιπεδότητας της διατομής (και μετά εs13.5%ο = (d-x)/x (3)
την επιπόνηση, δηλ. ότι το διάγραμμα εs2/3.5%ο = (x-d2)/x (4)

10. AΞΟΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΑΣΤΟΧΙΑΣ


To μέγεθος αυτό έχει θεωρητική μόνον σημασία, καθώς καθαρά αξονική επιπόνηση δεν
υπάρχει σε φορείς από σκυρόδεμα. Ακόμα και χωρίς την σεισμική επιπόνηση (η οποία
επιπονεί τα υποστυλώματα καμπτικά) και για την ιδανική περίπτωση που τα κατακόρυφα
φορτία από τις δοκούς σκούνται κεντρικά, λόγω κατασκευαστικών ατελειών στην
τοποθέτηση του οπλισμού,κ.λ.π υπεισέρχεται πάντα μια αθέλητη εκκεντρότητα των
κατακόρυφων φορτίων και άρα καμπτική ροπή.

10.1 Μορφή Διαγράμματος


Παραμορφώσεων και Τάσεων
Α Β΄ Β Δl ε=Δl/l σ= Ν/Α
Αν ΑΒΓΔ είναι η θέση στοιχειώδους τμήματος
μήκους Δx του φορέα στο Σχ. 1 πριν την
επιπόνησή του, η νέα του θέση μετά την επιβολή
θλιπτικής δύναμης Νsd θα είναι η Α´ôΔ. Νsd NRd

Όλα τα σημεία της εγκάρσιας διατομής ΒΓ θα


έχουν μετακινηθεί ισόποσα κατά εc.Δx. Το Δ Γ΄ Γ [ε] [σ]
διάγραμμα των παραμορφώσεων και το
διάγραμμα των θλιπτικών τάσεων θα είναι λοιπόν Σχ. 10.1 Παραμορφώσεις, τάσεις και
ορθογωνικά καθ΄ ύψος της διατομής. εσωτερικές δυνάμεις στην περίπτωση
αξονικής επιπόνησης

177
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

10.2 Εσωτερικές Δυνάμεις και Αξονική ΝRd θα είναι σε μικρή περιοχή (γιατί οι παραμορ-
φώσεις μειώνονται προς τον ουδέτερο άξονα)..
Οι εσωτερικές δυνάμεις καθ΄ ύψος της διατομής
είναι: Στην περίπτωση της αξονικής δύναμης επειδή
θλίβεται εξίσου ολόκληρη η διατομή, οι συνέπειες
Fcd = b.h.σcd του σκυροδέματος και της υπέρβασης της οριακής παραμόρφωσης
Fsd1 = (As1.+As2). σsd του οπλισμού Αs1 και Αs2. εκτείνονται σ΄ όλη τη διατομή (η ρηγμάτωση
εκτείνεται σ΄όλη τη διατομή του φορέα), γι αυτό,
Η εσωτερική αξονική NRd είναι το άθροισμα των και τίθεται μικρότερη τιμή.
δυνάμεων αυτών.
ΝRd= b.h.σcd + (As1.+As2). σsd 10.4 Αξονική Δύναμη Αστοχίας
H αξονική δύναμη αστοχίας NRdu προκύπτει όταν Για την οριακή παραμόρφωση εc.= 2%o οι τάσεις
αστοχήσει το σκυρόδεμα, δηλ. όταν φθάσει την των υλικών του φορέα θα είναι:
οριακή του παραμόρφωση.
σcd= 0,85. fcd .
σsd = Es. εs/1,15 =2.106. 2.10-3/1,15 = 375 ΜΡa.
10.3 Παραμόρφωση Αστοχίας Σκυρ/τος Aν η αντοχή του χάλυβα είναι μικρότερη απ΄αυτή
υπό Αξονική Δύναμη (για παράδειγμα στην περίπτωση S220), τότε
τίθεται προφανώς η fsd.
Η παραμόρφωση αστοχίας στην περίπτωση
αξονικής δύναμης τίθεται ίση με 2%ο και όχι Η αξονική θλιπτική αντοχή θα είναι:
3,5%ο, όπως στην περίπτωση της καμπτικής NRdu = 0.85.b.h.fcd + (As1. + As2).375 kN (1)
επιπόνησης.
Σε περίπτωση εφελκυστικής αξονικής δύναμης,
Στην περίπτωση της καμπτικής επιπόνησης το λόγω της παραδοχής για μηδενική εφελκυστική
διάγραμμα των θλιπτικών παραμορφώσεων είναι τάση του σκυροδέματος, η εφελκυστική δύναμη
τριγωνικό (θλίβεται μέρος της διατομής) και αν του σκυροδέματος θα είναι μηδενική και θα
υπερβληθεί η ακραία παραμόρφωση η υπέρβαση αναπτύσσονται μόνον οι εφελκυστικές δυνάμεις
του οπλισμού.
Η αξονική αστοχίας θα είναι:
NRdu=(As1+As2).375 (2)

178
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

11. Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΗΣ ΑΞΟΝΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ


ΣΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΡΟΠΗΣ ΑΣΤΟΧΙΑΣ
11.1 Μεταβολή Εντατικών Μεγεθών
λόγω της Αξονικής 11.1.2 Μεταβολή Εσωτερικών Μεγεθών με
την Αύξηση της Αξονικής
11.1.1 Διαφοροποίηση στις Σχέσεις Όπως προκύπτει από τη σχέση (1*) με την
Ισοδυναμίας αύξηση της αξονικής αυξάνει η τιμή της θλι-
Στο Σχ. 1 (α) φαίνονται τα διαγράμματα παρα- πτικής δύναμης Fcd, και, γι αυτό, προκύπτουν οι
μορφώσεων, τάσεων και εσωτερικών δυνάμεων παρακάτω μεταβολές των μεγεθών:
για την περίπτωση της καθαρής κάμψης και στο
Σχ. 1(β) για την περίπτωση συνύπαρξης και 1. Αυξάνει το x , οπότε:
αξονικής. 2. Μειώνεται ο μοχλοβραχίονας z
3. Αυξάνεται η εs2, οπότε αυξάνεται η σsd2
Fsd2
x Fcd και, γι αυτό, και η Fsd2
M Msd z 4. Μειώνεται η παραμόρφωση εs1, οπότε μειώνεται
η πλαστιμότητα του φορέα.
(α) εs1 Fsd1
Για αρκετά μεγάλη τιμή της αξονικής, η μείωση
της εs1 οδηγεί σε μείωση της τιμής της Fsd1 (όταν
Fsd2 η εs1 γίνει μικρότερη από την παραμόρφωση
Msd x διαρροής του χάλυβα) και για ακόμη μεγαλύ-
Fcd τερες τιμές σε αντιστροφή του προσήμου της
Nsd z (όταν η εs1 γίνει αρνητική).

(β) εs1 Fsd1


11.2 Η Μη Μονοσήμαντη Επιρροή της
Σχ. 1.1 Διαγράμματα παραμορφώσεων Αξονικής στην Καμπτική Αντοχή
και τάσεων για (α) καθαρή κάμψη
και (β) κάμψη και αξονική 11.2.1 Οι Αντιτιθέμενες Επιρροές της
Αξονικής στην Καμπτική Αντοχή
Παρακάτω δίνονται οι σχέσεις ισοδυναμίας Όπως φαίνεται από τη σχέση (2) της ισοδυ-
αξονικών και ροπών για τις παραπάνω ναμίας των ροπών:
περιπτώσεις:
• Η αύξηση της Fcd και της Fsd2 που
¾ Καθαρή Κάμψη εντοπίστηκε παραπάνω αυξάνει την
καμπτική αντοχή ΜRdu, ενώ
Nsd = NRd = Fcd + Fsd2 - Fsd1 = 0 (1) =>
• Η μείωση του z και της Fsd1 μειώνει την ΜRdu
Fcd = Fsd1 - Fsd2 (1*)
Msd = MRdu= Fcd.(d-0.4x) + Fsd2 .(d-d2) (2)
11.2.2 Η Εξάρτηση της Αντοχής από τη
Στάθμη της Αξονικής
¾ Κάμψη με Αξονική
¾ Για μικρές τιμές της αξονικής υπερισχύει η
Nsd = NRd = Fcd + Fsd2 - Fsd1 (1) =>
αυξητική επιρροή και η καμπτική αντοχή
Fcd = Nsd + Fsd1 - Fsd2 (1*) αυξάνεται.
Msd+Nsd (h/2-d1) = Fcd.(d-0.4x)+Fsd2.(d-d2) (2) Η ευνοϊκή επιρροή της αξονικής δύναμης στην

179
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

καμπτική αντοχή μπορεί να ειδωθεί ως ΣΗΜΕΙΟ Α 0 < Nsd < N1, εs1 > εy
μηχανισμός παρεμπόδισης (περιορισμού) των
καμπτικών ρωγμών (κατ΄ αναλογία με την Fsd1 = As1.fsd Fcd ↑ Fsd2 ↑ z ↓ => MRdu ↑
ευνοϊκή επιρροή της αξονικής στην διατμητική εc=3,5%o
ικανότητα του φορέα λόγω παρεμπόδισης του Fsd2
ανοίγματος των διατμητικών ρωγμών).
x Fcd
¾ Για μεγάλες τιμές της αξονικής υπερισχύει, M Msd z
όπως φαίνεται στο Σχ. 2(α), η δυσμενής
επιρροή της μείωσης του μοχλοβραχίονα και εs1>εy Fsd1
της μείωσης της Fsd1 και η καμπτική
ικανότητα μειώνεται.
Άρα:
ΣΗΜΕΙΟ Β Ν1 < Nsd < N2, εs1 = εy
™ Η καμπτική αντοχή φορέα επιπονούμενου Fsd1 = As1.σsd↓ Fcd ↑ Fsd2 ↑ z ↓ => MRdu
με καμπτική ροπή και αξονική δύναμη δεν ↓
είναι μονοσήμαντη. Μπορεί να πάρει
διαφορετικές τιμές ανάλογα με την τιμή εc=3,5%o Fsd2
της αξονικής. Msd x
Η γραφική παράσταση της εξάρτησης αυτής της Fcd
καμπτικής αντοχής από την τιμή της αξονικής Nsd z
δηλώνεται ως το διάγραμμα αλληλεπίδρασης
(ροπής και αξονικής) και η μορφή του φαίνεται εs1= εy Fsd1
στο Σχ. 3.
¾ Το σημείο Α αντιστοιχεί στην καμπτική ικανότητα ΣΗΜΕΙΟ Γ Ν2 < Nsd < N3, εs1<0
της διατομής του φορέα όταν επιπονείται σε
καθαρή κάμψη, Fsd1 = As1.σsd <0 Fcd ↑ Fsd2 ↑ z ↓ ↓=>
¾ Το σημείο Β αντιστοιχεί στη μέγιστη καμπτική MRdu ↓↓
ικανότητα της διατομής, η οποία όπως φαίνεται
στο διάγραμμα προκύπτει όταν συνυπάρχει και εc=3,5%o Fsd2
αξονική (θλιπτική) δύναμη. Msd
Η τιμή της αξονικής για την οποία προκύπτει
Fcd
αυτή η μέγιστη ικανότητα για συνήθεις ποιότητες Nsd z
υλικών και συμμετρικό οπλισμό είναι της τάξεως
του 40% της μέγιστης αξονικής ικανότητας της εs1<0 Fsd1
διατομής.
Για την τιμή αυτή, για ποιότητα χάλυβα S500
είναι εs1 = εy.
ΣΗΜΕΙΟ Δ Nsd = NRdu, εs1= εs2 =2%o

¾ Το σημείο Γ αντιστοιχεί στην μέγιστη ικανότητα Fsd2


της διατομής για θλιπτικό αξονικό φορτίο, Msd
¾ Το σημείο Δ αντιστοιχεί στην καμπτική ικανότητα Fcd
της διατομής για αρνητική ροπή (για φορείς με Nsd
συμμετρικό οπλισμό η ικανότητα αυτή είναι
προφανώς ίδια με τη περίπτωση θετικής ροπής) εs1 = 2%o Fsd1
και
¾ Το σημείο Ε αντιστοιχεί στην ικανότητα της Σχ. 10.2 Μεταβολή μεγεθών με
διατομής για αξονικό εφελκυστικό φορτίο. την αύξηση της Νsd

180
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

™ Το διάγραμμα αλληλεπίδρασης αποτελεί Εξαρτάται από την τιμή της.


την καμπύλη αστοχίας ενός φορέα για
Από μία τιμή και πάνω η επιρροή της
διάφορους συνδυασμούς ροπής και
αντιστρέφεται.
αξονικής.
Αν ο συνδυασμός είναι τέτοιος που το σημείο ♦ Το συμπέρασμα, λοιπόν, ότι όσο αυξάνεται
που έχει συντεταγμένες τις τιμές Μ και Ν είναι η αξονική αυξάνεται και η αντοχή έχει μια
στην περιοχή μεταξύ των αξόνων και της περιοχή ισχύος. Ισχύει μέχρι μια τιμή ίση με
γραμμής του διαγράμματος ο φορέας δεν 0,40 Νrdu.
αστοχεί.
Ισχύει για συγκεκριμμένη διαστασιολόγηση και ♦ Επίσης ,και το συμπέρασμα ότι όσο
αυξάνεται η αξονική μειώνεται η καμπτική
όπλιση του φορέα αντοχή έχει και αυτό μια περιοχή ισχύος.
Για να έχει ισχύ και για φορείς με διαφορετική Ισχύει για τιμές μεγαλύτερες από 0,40 Νrdu.
διαστασιολόγηση το διάγραμμα συντάσσεται με
τις ανηγμένες τιμές της αξονικής και ροπής: ™ Η γενίκευση ή του πρώτου συμπεράσματος,

ή του δεύτερου είναι το ίδιο λανθασμένη,


νsd=Nsd/(b.h.fcd) και όπως λανθασμένη και πηγή διαφωνιών και
μsd=Μsd/(b.h2.fcd) άλλων κακοδαιμονιών είναι η γενίκευση και
οποιουδήποτε άλλου συμπεράσματος που
αγνοεί ότι όλα έχουν μια περιοχή ισχύος και
Νsd (νsd) σε διαφορετικές συνθήκες μπορούν να
Δ αντιστραφούν.
Γ
Ε B Κάθε συμπέρασμα είναι η απάντηση σε κάποιο
ερώτημα και ενδέχεται αν αλλάξει το ερώτημα
Ζ A Msd(μsd) (εν προκειμένω η στάθμη της αξονικής) να
αντιστραφεί η απάντηση.

Σχ. 10.3 Διάγραμμα αλληλεπίδρασης


11.4 Η Επιρροή της Αξονικής στην
Πλαστιμότητα
11.3 Το Λάθος της Γενίκευσης
των Συμπερασμάτων Οσο αυξάνεται η (θλιπτική) αξονική, αυξάνεται
το x και η πλαστιμότητα του φορέα μειώνεται,
Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, η επιρροή αφού μειώνεται η εφελκυστική παραμόρφωση
της αξονικής δύναμης στην καμπτική αντοχή εs1 του εφελκυόμενου χάλυβα.
ενός φορέα δεν είναι μονοσήμαντη.

181
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

12. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΕΜΝΟΥΣΩΝ AΣΤΟΧΙΑΣ


(ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΚΕΦ. 2 ΚΑΙ 3)
Όπως εντοπίστηκε στο κεφ. 2, προκύπτουν τρεις διατμητικές αντοχές. Η τιμή τους
προκύπτει ως η κατακόρυφη συνιστώσα των δυνάμεων των ράβδων του ισοδύναμου
δικτυώματος του φορέα που προκύπτουν από τομή του στην περιοχή ανάπτυξης της
δρώσας τέμνουσας.

12.1 Υπολογισμός VRd2 του συνδετήρα και fswd είναι η αντοχή του
χάλυβα του συνδετήρα.
H VRd2 είναι η κατακόρυφη συνιστώσα της
δύναμης FD του λοξού θλιπτήρα, όπως φαίνεται
στο Σχ. 1.
Η δύναμη FD του λοξού θλιπτήρα είναι ίση με
το γινόμενο της διατομής του επί την αντοχή
του (βλ. και κεφ.3):
FD = √2 / 2. 0,9d.b.ν.fcd
H κάθετη συνιστώσα της λοξής αυτής δύναμης
αποτελεί την εσωτερική τέμνουσα VR2: Σχ. 12.2 Η συνολική δύναμη των εγκάρσιων
VR2 = √2 / 2. √2 / 2. 0,9d.b.ν.fcd => ελκυστήρων VR3 που διασταυρώνει
η διατμητική ρωγμή
FD VR2
™ VRd2 = 0,5.ν. 0,9d.b.fcd
Θεωρώντας ότι η κλίση της ρωγμής είναι 45ο
όπου: (παράλληλη με τους λοξούς θλιπτήρες του
ν = 0,7 - fck/200 (MPa) φυσικού προσομοιώματος) και το ύψος της ίσο
με z= 0,9d, η οριζόντια προβολή της ρωγμής
είναι 0,9d και ο αριθμός των συνδετήρων
προκύπτει 0,9d/s, όπου s είναι η απόσταση
Σχ. 12.1 H VRd2 ως η κατακόρυφη προβολή διαδοχικών συνδετήρων.
της δύναμης FD του λοξού θλιπτήρα Άρα:
Vwd = (0.9d/s). Asw.fswd (2)
12.2 Υπολογισμός VRd3 όπου:
Η VRd3 προκύπτει, όπως φαίνεται στο Σχ. 2, ως 0,9d/s: ο αριθμός των συνδετήρων
άθροισμα δύο κατακόρυφων δυνάμεων, δύο που τέμνει η τομή
επιμέρους εσωτερικών τεμνουσών: s: η απόσταση των συνδετήρων
Asw: το εμβαδόν όλων των σκελών του συνδετήρα
™ VRd3 = VRdw + Vcd (1)
fswd: η αντοχή του χάλυβα των συνδετήρων
όπου:
Από τις σχέσεις (1) και (2) προκύπτει:
VRdw: η τέμνουσα που αναλαμβάνουν οι συνδετήρες
™ VRd3 = (0.9d/s). Asw.fswd + Vcd (3)
Vcd : η τέμνουσα που αναλαμβάνουν οι επικουρικοί
μηχανισμοί
3.2.2 Υπολογισμός της Vcd
12.2.1 Υπολογισμός της VRdw Για κατακόρυφα φορτία η τιμή της Vcd τίθεται
ίση με την τιμή της διατμητικής αντοχής VRd1
Η δύναμη του ενός συνδετήρα είναι Αsw.fsdw,
του (διατμητικά) άοπλου σκυροδέματος
όπου Αsw είναι το εμβαδόν όλων των σκελών
προκύπτει:

182
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

12.3 Υπολογισμός της VRd1 Οι παραπάνω εμπειρικοί παράγοντες ΙΙ (του


βλήτρου του διαμήκους οπλισμού) και ΙΙΙ (της
Η τιμή της τέμνουσας VRd1 του διατμητικά εμπλοκής των αδρανών) της VRd1 στις περισ-
άοπλου φορέα στους κανονισμούς θεωρείται ότι σότερες περιπτώσεις δεν επαληθεύονται πει-
είναι το άθροισμα των παρακατω επί μέρους ραματικά και αμφισβητούνται στη διεθνή βιβλιο-
κατακόρυφων δυνάμεων που φαίνονται στο Σχ. γραφία.
2:
™ Ο μηχανισμός εμπλοκής των αδρανών δεν
I. Της συνιστάμενης των διατμητικών τάσεων φαίνεται να έχει νόημα για τα σκυροδέματα
του σκυροδέματος στην θλιβόμενη ζώνη των σημερινών κατασκευών.
II. Της κατακόρυφης Η αντοχή του σκυροδέματος έχει αυξηθεί και τα
συνιστώσας της αδρανή δεν εξέχουν κατά την θραύση του
κεκλιμένης δύναμης του σκυροδέματος για να εμπλακούν. Θραύονται κι
εφελκυόμενου αυτά.
καμπτικού οπλισμού
λόγω καμπύλωσης του στη θέση της Οπως σε μια αλυσσίδα σπάει ο ασθενή της
ρωγμής (δράση βλήτρου του οπλισμού) κρίκος, έτσι και στο σκυρόδεμα σπάει η
ασθενής του φάση, την οποία στα ελληνικά
III. Της κατακόρυφης συνιστώσας των σκυροδέματα (με ασβεστολιθικά αδρανή)
δυνάμεων τριβής που αναπτύσσονται στην σχετικά μεγάλης αντοχής αποτελούν τα αδρανή.
διεπιφάνεια της ρωγμής λόγω της
τραχύτητάς της (εμπλοκής των αδρανών) . Τα αδρανή παρέμεναν άθραυστα στα χαμηλής
ποιότητας παλιά σκυροδέματα Β160 και Β225
H μέγιστη τιμή των παραπάνω μηχανισμών, (αντίστοιχα του C10 και C16 σήμερα) των
είναι συνάρτηση της διατμητικής αντοχής τRd του παλιών κατασκευών με βάση τα οποία
σκυροδέματος (ίσηςπερίπου με την εφελκυστική προέκυψαν τα πειραματικά αποτελέσματα περί
αντοχή, της τάξεως των 2 MPα), του εμβαδού της εμπλοκής των αδρανών.
της επιφάνειας bw.d που αναπτύσσονται οι δια-
τμητικές τάσεις (bw:το εμβαδόν του κορμού), του Η άτοπη γενίκευση των αποτελεσμάτων για
ποσοστού του εφελκυόμενου καμπτικού οπλι- όλα τα σκυροδέματα, στην οποία βασίστηκε
σμού ρl και δίνεται από την παρακάτω εμπειρική η παραπάνω διατύπωση της VRd1 στους
σχέση : κανονισμούς εκτιμάται ότι αποτελεί, όπως
και η άτοπη γενίκευση και στους άλλους
VRd1 = τRd. k. (1,2 +40 ρl ) .bw. d , όπου: τομείς της ζωής, την αιτία των αντιφατικών
k= 1,6-d [m]] < 1,0 ρl =As.b.d [%] συμπερασμάτων και των αντεγκλήσεων στα
συνέδρα και τη βιβλιογραφία.
Η τιμή της τRd δίνεται από τον παρακάτω
πίνακα: Το αποτέλεσμα εξαρτάται πάντα από το
πώς έχει σχεδιαστεί η δοκιμή, το πείραμα, η
fck 12 16 20 25 MPa στατιστική. Με άλλο σχεδιασμό μπορεί και
τRd 0,18 0,22 0,26 0,30 MPa να αντιστραφεί. Δεν μπορεί να γενικευτεί.

183
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

13. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΡΕΠΤΙΚΩΝ ΑΝΤΟΧΩΝ


(Βλέπε κεφ. Ε10 και Β3)

13.1 Οι Τρεις Στρεπτικές Αντοχές 13.2 Αναπτυσσόμενη Διατμητική Τάση


Συναρτήσει της Στρεπτικής Ροπής
Σε κάθε μία απο τις τρεις ράβδους του ισο-
δύναμου δικτυώματος που εντοπίστηκε στην Η στρεπτική ροπή Τ, όπως εντοπίζεται στην Ε-
Ενότητα Ε και φαίνεται στο Σχ. 1, το λοξό νότητα Α και Ε, προκύπτει ως το άθροισμα δύο
θλιπτήρα, τον εγκάρσιο ελκυστήρα και το ζευγών διατμητικών δυνάμεων Fh και Fb συνι-
διαμήκη ελκυστήρα, αναπτύσσονται λόγω της σταμένων των διατμητικών τάσεων τ που ανα-
περιμετρικής θέσης τους ζεύγη διατμητικών πτύσσονται κατά μήκος των απέναντι τοιχω-
δυνάμεων τα οποία συνιστούν την εσωτερική μάτων της κοίλης ισοδύναμης διατομής του
στρεπτική ροπή TR. φορέα με διαστάσεις ho και bo.
Είναι:
Τsd = Fh. bo + Fb. ho = τ.t.ho.bo + τ.t.bo.ho
Τsd = 2.τ.t.ho.bo = 2.τ.t.Ak =>
τ =Tsd/(2.t.Ak) (1)
TRd3 TRd2 TRd1 όπου: Ak=(b-t).(h-t), t = max{2c , Ac/u},
c: η επικάλυψη, uη περίμετρος της διατομής
Σχ. 13.1 Φυσικό προσομοίωμα για
στρεπτική επιπόνηση bo

Fb
♦ Η στρεπτική ροπή που αναπτύσσεται από τα
Fh h o
δύο ζεύγη του σπειροειδούς θλιπτήρα ΜΤ
δηλώνεται ως TRd1.
♦ Η ροπή που προκύπτει από τα ζεύγη των t
εγκάρσιων ελκυστήρων δηλώνεται ως TRd2,
και
♦ Η ροπή που προκύπτει από τα ζεύγη των
διαμήκων ισοκατανεμημένων στην περίμετρο Σχ. 13.2 H στρεπτική ροπή ως άθροισμα
ελκυστήρων δηλώνεται ως TRd3. δύο διατμητικών δυνάμεων

Οι οριακές τιμές Trd1u, TRd2u και TRd3u που


Σημειώνεται ότι, όπως έχει εντο-
προκύπτουν όταν οι αντίστοιχες τάσεις των
πιστεί στην ενότητα Β, δια-
ράβδων του δικτυώματος φθάσουν την οριακή
τμητικές τάσεις και δυνάμεις
τιμή τους, αποτελούν τις τρείς στρεπτικές
αναπτύσσονται και κάθετα στην
αντοχές του φορέα, οι οποίες σύντομα δηλώ-
εγκάρσια διατομή, όπως φαίνε-
νονται απλά ως TRd1, TRd2 και TRd3.
ται στο διπλανό σχήμα
Η τιμή τους προκύπτει, όπως και στην
13.3 Υπολογισμός Στρεπτικών Αντοχών
περίπτωση της καμπτοδιατμητικής επιπόνησης,
από την ισοδυναμία δυνάμεων σε κατάλληλες Για τον υπολογισμό των εσωτερικών στρεπτι-
τομές του φυσικού προσομοιώματος, όπως κών ροπών γίνονται, όπως και στην περίπτωση
αναπτύσσεται παρακάτω: των καμπτοδιατμητικών μεγεθών, κατάλληλες

184
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

τομές στο φυσικό προσομοίωμα, όπως φαίνον- ¾ Από την τομή (α) = > σΙΙ = τ = TRd1/(2.t.Ak)
ται στο Σχ. 1 και 3 και διατυπώνονται οι σχέσεις => Trd1 = σΙΙ.2.t.Ak =>
ισοδυναμίας ως συνάρτηση της διατμητικής
TRd1u = v.fcd. t.Ak (2)
τάσης και μέσω της σχέσης (1) ως συνάρτηση
της στρεπτικής ροπής.
¾ Από την τομή (β) Σy =0 => τ.t.s = Asw. σswd
=>
Trd2/(2.t.Ak). t.s =Asw.σswd =>
ΤRd2 = 2.Αk. Asw/s .fwd (3)
τ
(α) σΙΙ s t (β)
τ Asw.fwd ¾ Από την τομή (γ) Σx =0 =>
τ.t.u = Asl. σsd =>
Asl.fsd TRd3/(2.t.Ak). t.u = Asl.σsd =>
(γ) TRd3u = 2.Αk. Asl/u .fsd (4)
Σχ. 13.3 Τομές προσομοιώματος Ο συντελεστής ν = 0,7 τίθεται λόγω ετερόσημης
(α) κάθετα στο θλιπτήρα, διαξονικής επιπόνησης για τους λόγους που
(β) κάθετα στους συνδετήρες, εξηγούνται στο κεφ. 3.
(γ) κάθετα στο διαμήκη οπλισμό

185
ΜΕΡΟΣ ΙΙ

Ενότητα θ

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΑΓΚΥΡΩΣΕΩΝ

186
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

1. ΟΙ ΔΥΣΜΕΝΕΣΤΑΤΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ


ΑΝΕΠΑΡΚΟΥΣ ΑΓΚΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

1.1 Μια Χαρακτηριστική Αστοχία του σκυροδέματος γύρω από την ράβδο.
Ορθά Νούμερα-Κατάρρευση Φορέα 0.2
Στο Σχ. 1 απεικονίζεται η ιδιαίτερα ψαθυρή
αστοχία πλάκας Π1 πρόβολης από τοιχείο. Η
αστοχία με τη μορφή εξόλκευσης των ράβδων
του οπλισμού της συμβαίνει με το ξεκαλούπωμά
της.
Η αστοχία αυτή δεν παρατηρείται σε πλάκα Π2 η
Fs
οποία είναι ακριβώς ίδια με την Π1, με το ίδιο
στατικό σύστημα, το ίδιο πάχος h= 14 cm και το
ίδιο εμβαδόν οπλισμού, As= 10 cm2. τ

Η Π2 διαφέρει από την Π1 μόνον ως πρός την


διάμετρο και την απόσταση του οπλισμού. Στην Σχ. 1.1 Όπλιση και αστοχία προβόλου
Π2 έχει τεθεί οπλισμός Φ8/5, ενώ στην Π1,
ελλείψει ράβδων μικρότερης διαμέτρου, έχει τεθεί H δύναμη της ράβδου στο αριστερό άκρο Α είναι
Φ16/20. μηδενική (ελεύθερο άκρο) ενώ η δύναμη που
Η διαστασιολόγηση της πλάκας, οι γεωμετρικές απαιτείται να αναπτυχθεί στη θέση Β (θέση κρί-
διαστάσεις της και η ποσότητα, θέση και σιμης διατομής) για να αναλάβει την επιπόνηση
ποιότητα του οπλισμού της αντιστοιχούν στις Μsd είναι Fsd1 = Αs1.σsd
απαιτήσεις της μελέτης, η οποία ελέγχεται ορθή.
[τ]
1.2 Αιτία Αστοχίας: Ανεπαρκής
Αγκύρωση Οπλισμού
[τm]
Προφανώς η πλάκα αστόχησε γιατί είχε μειωμένη
καμπτική αντοχή.
τ τ τ
Για να μειωθεί η καμπτική αντοχή MRdu πρέπει
κάποιο από τα μεγέθη As1, fyd, d που την Fs
προσδιορίζουν (MRdu = As1.fyd.z = As1.fyd.o,9d) να
έχει μικρότερη τιμή στην κατασκευή από την τιμή Τ (α)
που ελήφθη υπόψη στην μελέτη. Α Β
(β)
Δεδομένου ότι τόσο το Αs1 όσο και το d έχουν
τηρηθεί τα ίδια, ερευνάται ενδεχόμενη απόκλιση
στην τιμή της τάσης του οπλισμού η οποία στη
μελέτη έχει ληφθεί ίση με fyd..
Ρωγμή (γ)
1.2.1 Μηχανισμός Ανάπτυξης της Δύναμης
του Οπλισμού
Παρακολουθούμε το μηχανισμό ενεργοποίησης Σχ. 1.2 (α) Δυνάμεις επί της ράβδου του
(ανάπτυξης τάσης) του οπλισμού με την προ- οπλισμού, (β) δυνάμεις επί του
οδευτική αύξηση της επιπόνησης του φορέα. σκυροδέματος, (γ) λοξή ρηγμάτωση
Στο Σχ. 2(β) έχει απομονωθεί τμήμα της ράβδου
του οπλισμού στην περιοχή της πάκτωσης του Για την ισορροπία της ράβδου απαιτείται μια
προβόλου και στο Σχ. 2(β) το αντίστοιχο τμήμα δύναμη Τ ίση και αντίθετη προς την δύναμη Fsd1.

187
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

Η δύναμη Τd αντιτιθέμενη στην κίνηση της ράβ- Θέτοντας στη σχέση (2) σsd = fsd προκύπτει η
δου προς την κατεύθυνση της δύναμης Fsd1 τιμή του μήκους lAB η οποία απαιτείται για να
αντιστοιχεί στη δύναμη τριβής μεταξύ σκυρο- μπορέσει να αναπτυχθεί στη ράβδο τάση ίση με
δέματος και ράβδου, η οποία είναι η συνισταμένη την αντοχή της fsd.
Fb των διατμητικών τάσεων τ στην διεπιφάνεια
σκυροδέματος και χάλυβα οι οποίες ορίζονται ως Το μήκος αυτό δηλώνεται ως μήκος αγκύρω-
τάσεις συνάφειας τb. σης και συμβολίζεται με το lb.

Είναι : Fb = τb . π. Φ.lAB
1.2.2 Αιτία Αστοχίας: Ανεπαρκές Διαθέσιμο
Διατυπώνοντας την ισορροπία της ράβδου ΑΒ Μήκος Αγκύρωσης
προκύπτει:
Όπως προκύπτει από τις παραπάνω σχέσεις, το
Fsd1 = Fb => Αs1.σsd = τb . π. Φ.lAB => απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης lb μεγαλώνει όσο
π.Φ2/4.σsd = τb.π.Φ.lAB => μεγαλώνει η διάμετρος Φ (γιατί μεγαλώνει η
δύναμη που αναπτύσσει η ράβδος).
Φ/4.σsd = τb .lAB (α)
Για τις ράβδους της πλάκας Π1 διαμέτρου 16 mm
Από τη σχέση (α) θέτοντας τb= fb (fb η μέγιστη το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης lb (θέτοντας
τιμή της τb, η αντοχή συνάφειας) προκύπτει η στη σχέση (2) f bd= 2 ΜΡa προκύπτει 70 cm.
σχέση (1):
Το διαθέσιμο μήκος αγκύρωσης, όμως, των
™ σsd = 4/Φ. fb .lAB (1) ράβδων της δοκού, όπως φαίνεται στο Σχ. 1,
είναι μόνον 20 cm.
Από τη σχέση (1) συμπεραίνεται ότι: Για το μήκος αυτό η μέγιστη δυνατή τάση που
μπορούν να αναπτύξουν οι ράβδοι είναι, όπως
™ Για να ενταθούν οι ράβδοι του οπλισμού
προκύπτει από τη σχέση (1), μόνο 80 MPa, ενώ
απαιτείται συνάφεια (κόλληση) μεταξύ
στο σχεδιασμό έχει ληφθεί ότι οι ράβδοι μπορούν
σκυροδέματος και χάλυβα.
να αναπτύξουν τη μέγιστη τάση τους ίση με
Η τάση της ράβδου σε μια θέση είναι: fsd = 500/1,5 = 435 MPa.
ƒ Ανάλογη του μήκους lAB της ράβδου από το Αυτός, λοιπόν, είναι ο λόγος που η φέρουσα
ελεύθερο άκρο μέχρι τη θέση αυτή. ικανότητα είναι πολύ μικρότερη απ΄ αυτήν του
ƒ Αντίστροφα ανάλογη της διαμέτρου της Φ. σχεδιασμού, αφού η καμπτική ροπή είναι
ƒ Ανάλογη της αντοχής συνάφειας fb . ανάλογη της τάσης των ράβδων του οπλισμού.
Οι ράβδοι της Π2 λόγω της υποδιπλάσιας διαμέ-
1.2.3 Απαιτούμενο Μήκος Αγκύρωσης τρου τους αναπτύσσουν διπλάσια τάση ίση με
160 Mpa και η Π2 μπορεί να αντέξει τη ροπή
Από τη σχέση (α) λύνοντας ως προς lAB και λόγω του ιδίου βάρους της. Λόγω, όμως, της
θέτοντας τb= fb προκύπτει η σχέση (2): ανεπαρκούς ενεργοποίησης των ράβδων της θα
™ lAB = Φ/4. σsd /fbd (2) αστοχήσει όταν δεχθεί μεγαλύτερα φορτία.

Από τη σχέση (2) προκύπτει ότι: 1.3 Ο Μηχανισμός της Ψαθυρότατης


Αστοχίας - Η Αλυσιδωτή Αύξηση
™ Το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης μιας των Τάσεων Συνάφειας
ράβδου του οπλισμού ώστε να μπορέσει
να αναπτυχθεί σε μια θέση της η τάση σsd Το σκυρόδεμα στην περιοχή γύρω από τη ράβδο
είναι: υπόκειται σε κατάσταση καθαρής διάτμησης.
1. Ανάλογο της τάσης σsd της ράβδου. Στο Σχ. 2(β) οι τάσεις τ είναι οι αντιδράσεις από
2. Ανάλογο της διαμέτρου Φ της ράβδου. τη ράβδο του οπλισμού στο περιβάλλον σκυρό-
δεμα οι οποίες είναι ίσες και αντίθετες των τάσε-
3. Αντίστροφα ανάλογo της αντοχής
ων τ που ασκούνται από το σκυρόδεμα στη ράβ-
συνάφειας fb.
δο.

188
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

Ίσες διατμητικές τάσεις αναπτύσσονται και κατά μέγιστη τάση της, την τάση διαρροής του
την κάθετη έννοια, όπως εξηγείται στο κεφ. 2, χάλυβα, και κατά συνέπεια ο φορέας δεν θα
συντρέχουσες με τις οριζόντιες, όπως φαίνεται αναπτύξει την πλήρη φέρουσα ικανότητά
στο Σχ. 2(β), με αποτέλεσμα την ανάπτυξη του.
τοπικά γύρω από την ράβδο λοξών εφελκυ-
Κατά τον υπολογισμό της φέρουσας
στικών και λοξών θλιπτικών τάσεων.
ικανότητας των φορέων τα μεγέθη αστοχίας
Με την αύξηση της επιπόνησης αυξάνεται η τιμή της κρίσιμης διατομής του φορέα
των τάσεων τ και, γι΄ αυτό, και η τιμή της λοξής υπολογίζονται με τάση του χάλυβα ίση με
εφελκυστικής τάσης η οποία όταν φθάσει την την τάση διαρροής του (όταν η
τιμή της εφελκυστικής αντοχής του σκυροδέμα- παραμόρφωση εs για την αστοχία της
τος προκαλεί λοξή ρηγμάτωση, όπως φαίνεται διατομής είναι μεγαλύτερη από την
στο Σχ. 2(γ). παραμόρφωση διαρ-ροής).
Αυτό προϋποθετει ότι:
Η ρηγμάτωση αυτή οδηγεί σε ταχύτατη εξόλ-
κευση της ράβδου, όπως φαίνεται στο Σχ. 3, με 1. Το μήκος της ράβδου από το άκρο της
τον παρακάτω μηχανισμό: μέχρι τη θέση της κρίσιμης διατομής είναι
αρκετό ώστε να αναπτυχθεί τάση ίση με
™ Με τη δημιουργία της πρώτης λοξής ρωγμής
την τάση διαρροής του χάλυβα.
στην πρώτη κρίσιμη θέση κατά μήκος της
ράβδου και την καταστροφή της συνάφειας 2. Εξασφαλίζεται η καλή συνάφεια χάλυβα
στη θέση αυτή αυξάνεται η τάση συνάφειας και σκυροδέματος στο μήκος αυτό.
στη γειτονική θέση (αφού έχει μειωθεί το
μήκος συνάφειας) η οποία οδηγεί με τη σειρά
της σε λοξή ρηγμάτωση και καταστροφή της
συνάφειας και στη θέση αυτή, κ.ο.κ.
Με τον τρόπο αυτό αναπτύσσεται μια
αλυσιδωτή πορεία κατά την οποία όλες οι
διατομές κατά μήκος της ράβδου καθίστανται
κρίσιμες με συνέπεια την αποκόλληση της
ράβδου σ΄ όλο το μήκος της, την εξόλκευσή Σχ. 1.3 Εξόλκευση οπλισμού λόγω
της, χωρίς να έχει αυξηθεί η επιπόνηση.
ανεπαρκούς αγκύρωσής του

Για παράδειγμα, ή φέρουσα ικανότητα του φορέα


1.4 Συμπερασματικά Β στο Σχ. 4 θα είναι μικρότερη απ΄ αυτήν του
Από τα παραπάνω συμπεραίνονται τα φορέα Α, γιατί στην κρίσιμη διατομή του 1-1 η
παρακάτω: μέγιστη τάση του οπλισμού είναι: σsd = 4/Φ. fb .l =
4/0,02. 2,0. 0,20 = 80 MΡa και όχι ίση με την
™ Αν δεν αναπτυχθούν οι τάσεις συνάφειας fsd = 500/1,15 = 435 MΡa.
ο χάλυβας δεν εντείνεται και δεν συμβάλλει
στην καμπτική αντοχή του φορέα με
συνέπεια, όταν οι εφελκυστικές τάσεις
υπερβούν την εφελκυστική αντοχή του
σκυροδέματος, ο φορέας ν΄ αστοχήσει με
ψαθυρό τρόπο. Ο φορέας συμπεριφέρεται 0.2 0.2
ως άοπλος.
™ Αν εξασθενήσουν οι τάσεις συνάφειας σε Φορέας Α Φορέας Β
κάποια θέση λόγω κακής διεπιφανειας ή
ρηγμάτωσης του σκυροδέματος η ράβδος του
οπλισμού δεν θα μπορέσει να αναπτύξει τη Σχ. 1.4 Μειωμένη σsd στον φορέα Α
λόγω ανεπαρκούς αγκύρωσης

189
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

1.5 Η Προστασία της Απλής Λογικής ¾ Οι Ράβδοι του Οπλισμού ως Πρόκες


Η αστοχία που περιγράφηκε στο κεφ. 1 δεν θα Η πλάκα Π1 του παραδείγματος θα μπορούσε
είχε συμβεί, αν είχε ενεργοποιηθεί η απλή λογι- επίσης να ειδωθεί ως κρεμάστρα που εξέχει ως
κή. πρόβολος από τον τοίχο για τη στήριξη της
¾ Οι Ράβδοι του Οπλισμού ως Κλωστές οποίας οι πρόκες καρφώνονται αρκετά μέσα στο
τοίχο, αλλοιώς θα ξεσύρουν ακόμη και χωρίς τα
Οι ράβδοι του οπλισμού ράβουν τον φορέα στην παλτά.
περιοχή των ρωγμών όπως ράβουν οι κλωστές
ένα ύφασμα αν σχιστεί. Και προφανώς όσο λιγότερες πρόκες χρησιμο-
ποιηθούν τόσο μεγαλύτερη διάμετρο θα έχουν
Και, όπως όταν ράβεις ή κάνεις κόμπο στην και τόσο περισσότερο θα πρέπει να μπηχθούν
κλωστή ή ράβεις και πέρν από τη σχισμή πριν στον τοίχο.
κόψεις την κλωστή, έτσι και πριν κοπεί η ράβδος
του οπλισμού πρέπει ή να εκταθεί αρκετά πέραν
από τη ρωγμή, η οποία αντιστοιχεί στην κρίσιμη
διατομή του φορέα, ή αν δεν υπάρχει αρκετός Λάθος

χώρος για ευθύγραμμη επέκταση να συστραφεί Σωστό


ως κόμπος αγκύρωσης.

Σχ. 1.5 Αντιστοιχία ράβδου οπλισμού


και πρόκας

190
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

2. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΑΣΕΩΝ ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ

2.1 Ανίσωση Ασφαλείας σια και διαμήκη διεύθυνση: τις διατμητικές τάσεις.
Για να μην επέλθει η ιδιαίτερα ψαθυρή αστοχία ™ Μέσω των διατμητικών τάσεων η ένταση του
του φορέα που περιγράφηκε στο κεφ.1 πρέπει φορέα στην περιοχή εφαρμογής του φορτίου
να εξασφαλιστεί ότι η αναπτυσσόμενη τάση μεταφέρεται από διατομή σε διατομή και από
συνάφειας κατά μήκος της διεπιφάνειας ράβδου ίνα σε ίνα σ΄ όλη την έκταση του φορέα.
και σκυροδέματος θα είναι μικρότερη από την
αντοχή συνάφειας. Με τον ίδιο τρόπο, αντιστεκόμενος ο φορέας
στην ολίσθηση του οπλισμού ως προς το γειτο-
Η διατύπωση της ανίσωσης ασφαλείας δίνεται ικό του σκυρόδεμα αναπτύσσει διατμητικές τά-
από την παρακάτω σχέση: σεις στην διεπιφάνεια των δύο υλικών, οι οποίες
δηλώνονται ως τάσεις συνάφειας.
™ τbd < f bd Η μεταφορά της έντασης από την διεπιφάνεια
όπου: σκυροδέματος και οπλισμού στις ράβδους του
οπλισμού επιτελείται μέσω των τάσεων αυτών.
τbd: η αναπτυσσόμενη τάση συνάφειας κατά
μήκος του διαθέσιμου μήκους της ράβδου
από τη θέση ελέγχου μέχρι το dx
πλησιέστερο άκρο
fbd : η αντοχή συνάφειας
M V M+dM

2.2 Ο Μεταφορικός και Εξισορροπητικός A B


Ρόλος των Τάσεων Συνάφειας
Ως τάσεις συνάφειας δηλώνονται οι διατμητικές
τάσεις που αναπτύσσονται στην διεπιφάνεια δύο
=
V,dx dM
υλικών. Στην περίπτωση του σκυροδέματος είναι
διατμητικές τάσεις στην διεπιφάνεια ράβδων
οπλισμού και σκυροδέματος. Fc Fc+dF F F+dF
Γι αυτό, ο ρόλος των τάσεων αυτών είναι ο ρόλος T T T
των διατμητικών τάσεων ο οποίος αναδεικνύεται
παρακάτω: Fs Fs+dFs
Fs Fs+dFs
¾ Ο Μεταφορικός Ρόλος των dx
Τάσεων Συνάφειας dFs = Τ =τ.dx T
Κατά την καμπτοδιατμητικη επιπόνηση του φορέ-
α, λόγω της μεταβολής των ορθών τάσεων από
διατομή σε διατομή και από στρώση σε στρώση,
Σχ. 2.1 Εξισορρόπιση ορθών τάσεων
οι επιμέρους (εγκάρσιες) διατομές και (διαμήκεις)
σκυροδέματος και οπλισμού στις
στρώσεις του τείνουν να ολισθήσουν η μία ως
θέσεις μεταβλητής Μ (θέσεις
προς την άλλη.
τέμνουσας V) μέσω ανάπτυξης
Αντιστεκόμενος στην ολίσθηση αυτή ο φορέας για εγκάρσιων και διαμήκων διατμητικών
τη διατήρηση της ισορροπίας του αναπτύσσει, τάσεων τ
όπως φαίνεται στον Σχ.1, τάσεις κατά την εγκάρ-

191
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

¾ Ο Εξισορροπητικός Ρόλος των όπου Τb είναι η δύναμη συνάφειας ανά μονάδα


Τάσεων Συνάφειας μήκους της ράβδου.
Αν δυο γειτονικές εγκάρσιες διατομές 1-1 και 2-2
ενός φορέα επιπονούνται με διαφορετική Ms,
όπως φαίνεται στο Σχ. 1, οι τάσεις και οι ροπές
εκατέρωθεν του τμήματος που ορίζεται από τις
διατομές αυτές θα είναι άνισες.
Για την ισορροπία των αξονικών (για να μην
[V]
αποχωριστούν οι εγκάρσιες διατομές) αναπτύσ-
σονται οι οριζόντιες τ.
[τb]
Για την ισορροπία των ροπών αναπτύσσονται οι [ ]
εγκάρσιες τ.
Σχ. 2.3 Τάσεις συνάφειας κατά μήκος
Με τον ίδιο τρόπο που οι διατμητικές δυνάμεις
εξισορροπούν τη διαφορά της ορθής έντασης
κατά μήκος του φορέα στις περιοχές με
Άρα:
μεταβλητή ροπή, (περιοχές ανάπτυξης τέμνου-
σας), έτσι και οι τάσεις συνάφειας εξισορ- ™ Στις περιοχές μηδενικής τέμνουσας οι
ροπούν, όπως φαίνεται στο Σχ. 1 την ένταση τάσεις συνάφειας θα είναι μηδενικές.
κατά μήκος του οπλισμού στις περιοχές αυτές. ™ Στις περιοχές σταθερής τέμνουσας οι τάσεις
Όπως εντοπίστηκε στο κεφ. 1: συνάφειας είναι ομοιόμορφες, όπως φαίνεται
στο Σχ. 3.
™ H τάση της ράβδου σε μια θέση είναι ίση
με τη συνισταμένη των τάσεων συνάφειας
από το άκρον της ράβδου μέχρι τη θέση
2.4 Ανάπτυξη Τάσεων Συνάφειας
αυτή.
στην Περιοχή των Καμπτικών
dx Ρωγμών
τ ♦ Στους ομογενείς αρηγμάτωτους φορείς στην
Fs τb Fs περιοχή της σταθερής ροπής, δεν
αναπτύσσονται διατμητικές τάσεις αφού η
τέμνουσα είναι μηδενική.
Fb
♦ Στους φορείς, όμως, από οπλισμένο
Fb = dFs = τb. π. Φ.dx σκυρόδεμα, λόγω της εμφάνισης των
Σχ. 2.2 Εξισορρόπιση τάσων οπλισμού μέσω ρωγμών, διαφοροποιούνται οι ορθές τάσεις σ
ανάπτυξης τάσεων συνάφειας τόσο στον εφελκυόμενο οπλισμό, όσο και στη
θλιβόμενη ζώνη του σκυροδέματος.
Ο οπλισμός στη θέση της ρωγμής
2.3 Τιμή των Τάσεων Συνάφειας επιμηκύνεται επιπλέον κατά το άνοιγμα της
συναρτήσει της V ρωγμής και, γιαυτό, εντείνεται περισσότερο
απ΄ό,τι στη γειτονική αρηγμάτωτη θέση του
Η δύναμη Fs του οπλισμού είναι Fs = Μ/z. Aφού η φορέα.
δύναμη συνάφειας εξισορροπεί τη δύναμη Fs κα-
τά μήκος του φορέα θα ισχύει: Γι αυτό, όπως φαίνεται στο Σχ. 4:
Τb.dx = dFs ™ Τάσεις συνάφειας ενεργοποιούνται και
στην περιοχή σταθερής ροπής.
dFs= dM/z Τb = V / z
dM = V

192
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

™ Στις θέσεις κλιμάκωσης πρέπει να


πυκνώνουν οι συνδετήρες.

2.6 Η Φύση των Τάσεων Συνάφειας


Η ανάπτυξη τάσης είναι αποτέλεσμα παρεμποδι-
ζόμενης παραμόρφωσης. Εν προκειμένω, η
παραμόρφωση είναι με τη μορφή ολίσθησης του
χάλυβα.
Στην περίπτωση των νευροχαλύβων κατά την
Σχ. 2.4 Τάσεις συνάφειας στις θέσεις ρωγμών ολίσθηση της ράβδου το σκυρόδεμα που εγκλω-
βίζεται ανάμεσα στις νευρώσεις της ράβδου
ασκεί στις κεκλιμένες πλευρές των νευρώσεων
2.5 Ανάπτυξη Τάσεων Συνάφειας μια κεκλιμένη δύναμη R, η οποία αντιστέκεται
στις Θέσεις Κλιμάκωσης του στην ολίσθηση και προστίθεται στους μηχανι-
σμούς της συνάφειας.
Διαμήκους Οπλισμού
Η κάθετη στον άξονα της ράβδου συνιστώσα Rv
Στις θέσεις κλιμάκωσης του καμπτόμενου οπλι- της δύναμης αυτής δηλώνεται ως ακτινική δύνα-
σμού η εφελκυστική τάση των ράβδων που δεν μη συνάφειας (βλ. Κεφ. 4).
σταματούν αυξάνει απότομα, όπως φαίνεται στο
Σχ. 5, αφού η ίδια ροπή και. Άρα, η ίδια εφελκυ- Η παρεμπόδιση της ολίσθησης επιτελείται μέσω
στική δύναμη Fs= As.σs πρέπει να αναληφθεί της πρόσφυσης και των τριβών στην διεπιφάνεια
από λιγότερο As. σκυροδέματος και ράβδου οπλισμού. Επειδή η
πρόσφυση καταστρέφεται για μικρή τιμή επιπό-
νησης του φορέα παραμένουν οι τριβές ως η
φύση των τάσεων συνάφειας.
(β)
2.7 Αντοχή Συνάφειας- Μεγέθη
Επιρροής
Αντοχή συνάφειας είναι η μέγιστη τιμή των τάσε-
[σs] (α) ων συνάφειας που μπορεί να αντέξει ο φορέας.
¾ Τρόπος Μέτρησης - Συσχέτιση με
Εφελκυστικη Αντοχή
[σs] (β) Η αντοχή συνάφειας προσδιορίζεται πειραματικά
συνήθως με δοκιμές εξολκευσης ράβδων οπλι-
σμού.
Σχ. 2.5 Τάσεις σs ράβδου (α) που
διακόπτεται (β) που συνεχίζει Όπως αναφέρθηκε στο κεφ. 1, στην διεπιφάνεια
του οπλισμού δημιουργείται κατάσταση καθαρής
διάτμησης και η διατμητική τάση ισούται με τη
Για την ισορροπία των ράβδων που συνεχίζουν λοξή εφελκυστική τάση. Γιαυτό, η διατμητική
αναπτύσσονται στη θέση της κλιμάκωσης έντο- αντοχή είναι της τάξεως της εφελκυστικής αντο-
νες τάσεις συνάφειας. χής, ίση με το 1/12 περίπου της θλιπτικής αντο-
Γι αυτό: χής.

™ Η κλιμάκωση του οπλισμού πρέπει να Τιμές της δίνονται σε πίνακες συναρτήσει της
αποφεύγεται, ή ποιότητας του σκυροδέματος και του χάλυβα.

193
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

¾ Μεγέθη που Επηρεάζουν την Αντοχή νερό εξατμιζόμενο αφήνει κενά και μειώνει
Συνάφειας την διεπιφάνεια επαφής των ράβδων.
Η τιμή της αντοχής συνάφειας εξαρτάται από τα Το φαινόμενο αυτό είναι πιο έντονο όσο πιο
παρακάτω μεγέθη: κοντά στην ελεύθερη επιφάνεια του
ξυλοτύπου βρίσκεται η ράβδος του οπλισμού
ƒ Εγκάρσιες Τάσεις: Εγκάρσιες θλιπτικές γιατί είναι μεγαλύτερο το στρώμα του
τάσεις αυξάνουν την αντοχή συνάφειας σκυροδέματος που συνιζάνει (κατακάθεται)
(αυξάνουν την τριβή) ενώ εγκάρσιες και μεγαλύτεροι οι μηνίσκοι νερού.
εφελκυστικές τη μειώνουν.
™ Γι΄αυτό, η αντοχή συνάφειας λαμβάνεται
ƒ Ποιότητα Χάλυβα : Οι νευροχάλυβες μικρότερη για τις ράβδου του επάνω
διαθέτουν καλύτερη συνάφεια γιατί οπλισμού.
διαθέτουν, όπως αναπτύχθηκε παραπάνω
ƒ Διεύθυνση Ράβδου : Όσο πιο παράλληλη
πρόσθετο μηχανισμό ανάπτυξης συνάφειας,
με τη διεύθυνση της σκυροδέτησης είναι η
αυτόν της αντίστασης του εγκλωβιζομενου
θέση μιας ράβδου τόσο λιγότερο έντονο είναι
σκυροδέματος στις νευρώσεις.
το φαινόμενο δημιουργίας μηνίσκου νερού
ƒ Ποιότητα Σκυροδέματος : Η συνάφεια και, γι΄αυτό τόσο πιο λίγο είναι μειωμένη η
αυξάνεται με την αντοχή του σκυροδέματος αντοχή συνάφειας.
(αφού αυξάνεται η εφελκυστικη αντοχή του).
Γι΄αυτό:
™ Η αντοχή συνάφειας είναι μεγαλύτερη για τις
ƒ Σύνθεση Σκυροδέματος: Η συνάφεια
διαμήκεις ράβδους των κατακόρυφων
σκυροδέματος και χάλυβα εξασφαλίζεται
στοιχείων από αυτήν των διαμήκων ράβδων
μέσω του τσιμεντοπολτού ο οποίος αποτελεί
των οριζόντιων στοιχείων.
την κόλλα του μίγματος του σκυροδέματος.
™ Η αντοχή συνάφειας των διαμήκων ράβδων
Για μεγαλύτερη συνάφεια με τον οπλισμό
των οριζόντιων στοιχείων είναι μεγαλύτερη
απαιτείται μεγαλύτερη διεπιφάνεια τσιμεντο-
για τις κάτω ράβδους από ό,τι για τις επάνω.
πολτού και ράβδων οπλισμού, η οποία
εξασφαλίζεται πιο λεπτόκκοκες συνθέσεις 2.8 Έμμεσος Έλεγχος των Τάσεων
των σκυροδεμάτων με θραυστά αδρανή. Συνάφειας μέσω Ελέγχου του
Στην περίπτωση σκυροδεμάτων με συλλεκτά Μήκους Αγκύρωσης και του Πάχους
αδρανή, με κροκάλες, απαιτείται μικρότερο Επικάλυψης
μέγεθος αδρανών, γιατί οι κροκάλες, λόγω Λόγω της μεγάλης τοπικής μεταβολής της τάσης
της στρογγύλευσής τους, καταλαμβάνουν συνάφειας στην περιοχή της ρωγμής και της μη
μεγαλύτερο ποσοστό της διεπιφάνειας. προβλέψιμης θέσης της ρωγμής δεν είναι
Ο μέγιστος κόκκος των αδρανών των δυνατός ο υπολογισμός της αναπτυσσόμενης
σκυροδεμάτων αυτών περιορίζεται στα μέγιστης τιμής της.
25 mm, έναντι των 30mm που προδιαγρά- Γι΄αυτό δεν είναι δυνατόν να ακολουθηθεί η
φεται προκειμένου για σκυροδέματα με μεθοδολογία που ισχύει για τις άλλες επι-
θραυστά αδρανή. πονήσεις, δηλ. να υπολογιστεί η αναπτυσ-
σόμενη τάση και να συγκριθεί με την αντοχή
συνάφειας.
ƒ Θέση Ράβδου Οπλισμού :
Ο έλεγχος των τάσεων αυτών γίνεται, όπως
Το νωπό σκυρόδεμα υφίσταται συνίζηση με αναλύεται παρακάτω, έμμεσα ελέγχοντας κατά
αποτέλεσμα δημιουργία μηνίσκων νερού πόσον το διαθέσιμο μήκος αγκύρωσης της
κάτω από τις ράβδους του οπλισμού. Το ράβδου είναι μικρότερο από το απαιτούμενο.

194
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

3. ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΗΚΩΝ ΑΓΚΥΡΩΣΗΣ

3.1 Η Λογική του Ελέγχου αναπτύσσονται, όπως φαίνεται στο Σχ. 2.5 και
αιτιολογείται περαιτέρω στο κεφ. 5, οι δυνάμεις
3.1.1 Βασικό Μήκος Αγκύρωσης lb και άντυγας οι οποίες εμποδίζουν την ολίσθηση της
Απαιτούμενο Μήκος Αγκύρωσης lbnet ράβδου.
Η μικρότερη δυνατή τιμή του μήκους αγκύρωσης Στις θέσεις του φορέα που ο οπλισμός As έχει
για να μην επέλθει αστοχία της συνάφειας θα υπολογιστεί για τάση σsd = fsd, δηλ. στις κρίσιμες
είναι αυτή για την οποία οι τάσεις συνάφειας διατομές, αν ο οπλισμος As,ef (effective: πραγμα-
φθάνουν την οριακή τιμή τους, την αντοχή συνά- τικός) που τοποθετείται είναι μεγαλύτερος από
φειας fb. τον υπολογιζόμενο (calculated: υπολογιζόμενος), η
τάση του οπλισμού στη θέση αυτή θα ειναι
Το μήκος αυτό ορίζεται ως απαιτούμενο μήκος μικρότερη απο την fsd και θα ισχύει (θεωρώντας
αγκύρωσης, συμβολίζεται lbnet και προκύπτει ότι δεν αλλάζει ο μοχλοβραχίονας z των
από τη σχέση (α): εσωτερικών δυνάμεων):
(α) σsd/fsd = As,ef/As,cal => σsd = fsd . As,ef/As,cal
™ lbnet= Φ/4. σsd/fbd •

(Είναι: Μsd = As,cal. fsd .z = As,ef. As,cal.z)


Το μήκος αγκύρωσης που απαιτείται για να
αναπτύξει η ράβδος τη μέγιστη ικανότητά της, Αντικαθιστώντας τη σsd στη σχέση (γ) προκύπτει
δηλ. τάση σs ίση με την αντοχή της fsy, υπό τις η παρακάτω σχέση (1) που δίνεται στους κανονι-
βέλτιστες συνθήκες ως προς την αντοχή σμούς:
συνάφειας που δίνονται στο κεφ. 2 (ράβδος
™ lb,net = α1. α2.lb.As,ef/As,cal (1)
στο κάτω μέρος της διατομής οριζόντιων στοι-
χείων και επικαλύψεις και αποστάσεις μεταξύ
των ράβδων αρκετά μεγάλες) ορίζεται ως το 3.1.2 Διατύπωση Ανίσωσης Ασφαλείας
βασικό (απαιτούμενο) μήκος αγκύρωσης. Η διατύπωση της ανίσωσης ασφαλείας που δίνε-
ται στο κεφ. 2.1 παίρνει τη μορφή:
Συμβολίζεται ως lb και δίνεται από τη σχέση (β):
l < l bnet (2)
όπου:
™ lb= Φ/4. fsd /fbd (β)
l : το διαθέσιμο μήκος της ράβδου από τη θέση
Συνήθως το μήκος αγκύρωσης εκφράζεται ως
ελέγχου μέχρι το πλησιέστερο άκρο της
συνάρτηση του βασικού μήκους αγκύρωσης από
ράβδου και
τη σχέση (γ):
l bnet το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης που
προκύπτει από τη σχέση (γ) ή (1)
™ lbnet= α1.α2.lb.σsd/fsd (γ)
όπου:
Αν δεν ισχύει η παραπάνω ανίσωση ασφαλείας
α1: αυξητικός συντελεστής που λαμβάνει υπόψη και το διαθέσιμο μήκος είναι μικρότερο από το
την απόκλιση των συνθηκών αγκύρωσης της απαιτούμενο, οι αναπτυσσόμενες τάσεις συνά-
ράβδου από τις βέλτιστες (με βάση τις οποίες φειας είναι μεγαλύτερες από την αντοχή
έχει προκύψει το βασικό μήκος αγκύρωσης) συνάφειας και ο φορέας θα αστοχήσει από
υπέρβαση των τάσεων συνάφειας.
α2: μειωτικός συντελεστής που λαμβάνει υπόψη
τη μείωση του απαιτούμενου μήκους λόγω
αποκλίσεων της ράβδου από την ευθυγραμμία. 3.2 Θέσεις Ελέγχου του Mήκους Αγκύρωσης
Στις θέσεις απόκλισης από την ευθυγραμμία Το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης σε μια

195
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

θέση είναι, όπως προκύπτει από τη σχέση (α) στο Σχ.2


ανάλογο της αναπτυσσόμενης τάσης και, άρα,
Ενώ το διαθέσιμο μήκος στη θέση Β μειώνεται
ανάλογο της καμπτικής ροπής στη θέση αυτή.
κατά το μισό, το απαιτούμενο μήκος όντας ανά-
Η καμπτική αντοχή είναι συνάρτηση της από- λογο της αναπτυσσόμενης τάσης και άρα της
στασης x της θέσης αυτής από τη στήριξη του ροπής στη θέση αυτή μειώνεται περισσότερο
φορέα. από το μισό.
Άρα το απαιτούμενο μήκος είναι συνάρτηση Ετσι, αν ισχύει η ανίσωση ασφαλείας στη θέση Α
του μήκους x. θα ισχύει (με μεγαλύτερο περιθώριο ασφαλείας)
και στη θέση Β. Άρα:
Αν η υπό έλεγχο ράβδος του οπλισμού εκτεί-
νεται μέχεχρι τη στήριξη του φορέα, ως συνή- ™ Στην περίπτωση, λοιπόν, ευθύγραμμου ή
θως, το διαθέσιμο μήκος αγκύρωσης είναι το υπερβολικού διαγράμματος ροπών οι θέσεις
μήκος x. ελέγχου είναι οι θέσεις που είναι κρίσιμες για
τον έλεγχο σε κάμψη.
Παρακάτω εξετάζονται οι περιπτώσεις φορέων
με τριγωνικό, υπερβολικό και παραβολικό διά-
γραμμα ροπών:
B A
3.2.1 Φορείς με Τριγωνικό (ή Υπερβολικό)
Διάγραμμα Ροπών
Στην περίπτωση φορέων με τριγωνικό διάγραμ-
xB = xA/2
μα ροπών (φόρτιση με συγκεντρωμένα φορτία)
η ροπή και το απαιτούμενο μήκος είναι ανάλογο xA
του μήκους x, δηλαδή, ανάλογο του διαθέσιμου [Μ]
μήκους αγκύρωσης.
B A
MB = MA/2 => l bnet = l bnet/2
Γι΄αυτό στην περίπτωση αυτή:αρκεί ο έλεγχος σε
μία μόνον θέση.
Σχ. 3.1 Φορέας με τριγωνικό διάγραμμα
™ Αν ισχύει η ανίσωση ασφαλείας στην ροπών
κρίσιμη διατομή θα ισχύει προφανώς και
σε οποιαδήποτε άλλη διατομή.
Στην περίπτωση π.χ. της δοκού Δ1 στο Σχ. 1(α) B A
το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης στο τέταρτο
του ανοίγματος στη θέση Β είναι το μισό του
απαιτούμενου στο μέσον του ανοίγματος στη
θέση Α (αφού είναι ανάλογο της αναπτυσσό-
μενης τάσης η οποία είναι ανάλογη της ροπής). xB = xA/2
Επίσης και το διαθέσιμο μήκος στη θέση Β είναι xA = lB bnet
το μισό του διαθέσιμου μήκους στη θέση Α.
Αν λοιπόν η ανίσωση ασφαλείας l >l bnet ισχύει [Μ]
στη θέση Α, θα ισχύει και στη θέση Β.
Το ίδιο θα ισχύει και στην περίπτωση δια-
γράμματος ροπών μορφής υπερβολής. MB > MA/2 => lB bnet > lA bnet/2
Στην περίπτωση αυτή το απαιτούμενο μήκος
μειώνεται κατά μήκος του φορέα πολύ περισ- Σχ. 3.2 Φορέας με παραβολικό διάγραμμα
σότερο από το διαθέσιμο μήκος, όπως φαίνεται ροπών

196
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

3.2.2 Φορείς με Παραβολικό Διάγραμμα 3.2.3 Πρόσθετος Έλεγχος για Μη Αστοχία


Ροπών της Αγκύρωσης κατά την
Στην περίπτωση φορέων με παραβολικό διά- Καμπτοδιατμητική Αστοχία
γραμμα ροπών, ενώ το διαθέσιμο μήκος στη Για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα προηγηθεί η
θέση Β είναι το μισό από ό,τι στη θέση Α, το ιδιαίτερα ψαθυρή αστοχία συνάφειας της καμ-
απαιτούμενο μήκος στη θέση Β, ανάλογο της πτοδιατμητικής αστοχίας του φορέα και να
ροπής, είναι μεγαλύτερο από το μισό του μπορέσει ο φορέας να αναπτύξει νέα λειτουργία
απαιτούμενου μήκους στη θέση Α. ως τόξο-ελκυστήρας, όπως φαίνεται στο Σχ.3,
Άρα στην περίπτωση αυτή κρίσιμη θέση ελέγχου απαιτειται:
δεν είναι μόνον αυτή της μέγιστης ροπής, ™ μήκος αγκύρωσης ίσο με το lb,net της
Στην περίπτωση π.χ. που η ανίσωση ασφαλείας κρίσιμης διατομής (αφού η τάση του
στη θέση Α ισχύει οριακά, δηλ. το μήκος των χάλυβα θα είναι ίδια σ΄ όλο το μήκος του
ράβδων είναι ίσο με 2lbnet, η ανίσωση ασφαλείας φορέα) μετρούμενο σε απόσταση d από
δεν θα ισχύει στις υπόλοιπες θέσεις και ιδιαίτερα την εσωτερική παρειά της στήριξης (θέση
στις πλησιέστερες θέσεις προς τα άκρα των πρώτης λοξής ρωγμής).
ράβδων. Γιαυτό:

™ Αν το διάγραμμα ροπών είναι παραβολικό δεν


επαρκεί έλεγχος μόνο στις κρίσιμες θέσεις για
την καμπτική ροπή.
Απαιτείται και πρόσθετος έλεγχος ως εξής:
d
™ Το διαθέσιμο μήκος αγκύρωσης σε μια διατομή
μέχρι τη θέση μηδενικής ροπής πρέπει να είναι Σχ. 3.3 Καμπτοδιατμητική αστοχία φορέα-
μεγαλύτερο από το μήκος x΄ = ΜRdu / Vsd ,οπου λειτουργία τόξου-ελκυστήρα
ΜRdu η ροπή αστοχίας στη διατομή αυτή και Vs. η
τέμνουσα στη θέση μηδενικής ροπής.
3.2.4 Πρόσθετος Έλεγχος Λαμβάνοντας
Η παραπάνω απαίτηση βασίζεται στα παρα-κάτω: Υπόψην τη Μετατόπιση του
Επειδή το διάγραμμα τεμνουσών είναι τριγωνικό, το Διαγράμματος των Ροπών
διάγραμμα των τάσεων συνάφειας κατά μήκος του
φορέα θα είναι, επίσης, τριγωνικό (βλ. κεφ. 69.3).
Όπως αναφέρθηκε στην ενότητα Ε, κεφ. 4, το
πραγματικό διάγραμμα ροπών των φορέων από
Το τμήμα της ράβδου με την τριγωνική κατανομή οπλισμένο σκυρόδεμα δεν είναι αυτό της στα-
τάσεων συνάφειας ανά μονάδα μήκους (με μέγιστη τικής των ομογενών (αρηγμάτωτων) φορέων,
τιμή Τb = Vs./z ) μήκους x, ανάγεται σε ισοδύναμο αλλά ένα βαθμιδωτό διάγραμμα, όπως φαίνεται
μήκος x΄ με ομοιόμορφη κατανομή τάσεων συνάφειας
ίσων με τη μέγιστη τιμή Vs./z, έτσι ώστε οι δυνάμεις
στο Σχ. 4.
της ράβδου στη θέση x και x΄να είναι ίσες.
Έτσι το παραβολικό διάγραμμα μετατρέπεται σε
ισοδύναμο τριγωνικό (σταθερή τιμή τέμνουσας) και
αρκεί έλεγχος μόνο σε μια θέση (βλ. παραπάνω). d
Η δύναμη του οπλισμού στη θέση x είναι:
Fsd = ΜRdu/z (1)
Η τάση συνάφειας ανά μονάδα μήκους είναι Vs./z (βλ. [Μsd]
1) και η δύναμη συνάφειας στο μήκος x΄ είναιQ M πραγματικό
Μ μετατοπισμένο
Ft = x΄.Vs./z (2)
Εξισώνοντας τις δύο δυνάμεις στις (1) και (2) Σχ. 3.4 Μετατοπισμένο διάγραμμα [Μ]
προκύυπτει: x΄=ΜRdu/Vsd τριγωνικής μορφής

197
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

Προκύπτει από το διάγραμμα της στατικής Για να ενταθεί ο διαμήκης οπλισμός με τη δύ-
επίλυσης του φορέα ως ομογενούς αρηγμάτωτου ναμη αυτή πρέπει να διαθέτει το απαιτούμενο
φορέα, μετατοπίζοντάς το περίπου κατά το μήκος αγκύρωσης.
στατικό ύψος d, όπως φαίνεται στο Σχ. 4 για
Γι΄αυτό,απαιτείται πρόσθετος έλεγχος του μή-
τριγωνικό και στο Σχ. 5 για παραβολικό διάγραμ-
κους αγκύρωσης στη θέση της στήριξης.
μα ροπών.
Στη θέση αυτή, αν η είναι ο αριθμός των ράβδων,
Όπως φαίνεται από την ισορροπία των δυνά- η δύναμη της μίας ράβδου θα είναι Fsd/η = Vsd/η
μεων των ράβδων του ισοδύναμου δικτυώματος η οποία πρέπει να ισούται με τη συνισταμένη των
του φορέα στον κόμβο Α στο Σχ. 5(β), η δύναμη τάσεων συνάφειας στο μήκος bnet.
l
Fsd του ελκυστήρα στη στήριξη είναι ίση με την lbnet πΦ.fb= Fsd/η = Vsd/η =>
τέμνουσα Vsd. lbnet = Vsd/(η.πΦ.fb)
Λόγω της ευνοϊκής δράσης των θλιπτικών τά-
σεων από την αντίδραση, η αντοχή συνάφειας
Α
είναι τοπικά αυξημένη κατά 1/3 περίπου, γι αυτό,
τελικά είναι:
Fsd ™ lbnet = 0,7Vsd/(η.πΦ.fb η αριθμός ράβδων
Vsd (α) ), :
ΜΑ
Fsd = Vsd Στις επόμενες ενότητες εξειδικεύονται οι θέσεις
Μετατοπισμένο [M] ελέγχου του μήκους αγκύρωσης για τις πλάκες
(β) και τις δοκούς και εντοπίζονται διαφοροποιήσεις
στην περίπτωση σεισμικής επιπόνησης των
Σχ. 3.5 Μετατοπισμένο διάγραμμα [Μ] φορέων.
παραβολικής μορφής

198
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Αγκυρώσεων

4. ΤΡΟΠΟΙ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΑΓΚΥΡΩΣΗΣ


ΡΗΓΜΑΤΩΣΗ ΛΟΓΩ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ ΤΑΣΕΩΝ ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ
Αν το διαθέσιμο μήκος είναι μικρότερο από το νερού από πηγάδια, όπου αντί για κατακόρυφη
παιτούμενο υιοθετούνται οι παρακάτω τροποποι- ανύψωση του κουβά με το νερό υιοθετείται η
ήσεις : λύση του βαρούλκου, όπως φαίνεται στο
ƒ Υιοθετούνται ράβδοι μικρότερης διαμέτρου. Σχ. 1(β).
ƒ Αυξάνεται το εμβαδόν του οπλισμού που Η απόκλιση αυτή μπορεί να γίνει είτε με τη
καταλήγει στη θέση κοντά στο άκρο των μορφή αγκίστρων στα άκρα των ράβδων (όλες
ράβδων, ώστε να μειωθεί η τάση τους. οι ράβδοι λείου χάλυβα στις παλιές κατασκευές
ƒ Διαμορφώνονται μη ευθύγραμμες καταλήγουν σε άγκιστρα), είτε με κάμψεις των
αγκυρώσεις. ράβδων, όπως φαίνονται στο Σχ. 1(α).
ƒ Υιοθετούνται νευροχάλυβες.
4.2 Η Χρήση Νευροχαλύβων
4.1 Μη Ευθύγραμμες Αγκυρώσεις Μια άλλη τεχνική μείωσης του μήκους αγκύρω-
σης που υιοθετείται σε αρκετές καθημερινές
Όπως εντοπίστηκε παραπάνω, εγκάρσια θλιπτι-
εφαρμογές είναι η αύξηση του εμβαδού της
κή επιπόνηση παρεμποδίζει την ολίσθηση της
διεπιφάνειας επαφής των δύο σωμάτων με
ράβδου και επιτρέπει τη μείωση του απαιτού-
πολυγωνική διαμόρφωσή της, όπως π.χ. στην
μενου μήκους αγκύρωσης.
περίπτωση κοχλίωσης όπου η απλή πρόκα
Ένας απλός τρόπος για την εισαγωγή της επιπό- αντικαθίσταται από τους κοχλίες (βίδες) με τη
νησης αυτής είναι η απόκλιση της ράβδου από σπειροειδή διαμόρφωση της επιφάνειάς τους.
την ευθυγραμμία.
Η τεχνική αυτή υιοθετείται στην περίπτωση
Όπως φαίνεται στο Σχ. 6 στο κεφ. 3, επειδή τα χαλύβων υψηλής αντοχής.
άκρα της ράβδου εφελκυόμενα τείνουν να
Με την εισαγωγή στις κατασκευές των χαλύβων
ευθυγραμμιστούν ασκούν στο σκυρόδεμα
S400 και S500 (στην πράξη αρκετοί χάλυβες
εγκάρσιες θλιπτικές τάσεις άντυγας. Ίσες και
ποιότητας S500 έχουν αντοχή μεγαλύτερη από
αντίθετες τάσεις (αντιφορτία) ασκεί και το
700 MΡa) τα απαιτούμενα μήκη αγκύρωσης
σκυρόδεμα στη ράβδο.
αυξήθηκαν σημαντικά.
Με την υιοθέτηση των νευρώσεων προστέθηκε
ένας πρόσθετος μηχανισμός αντίστασης στην
ολίσθηση των ράβδων, αυτός της αντίστασης του
εγκλωβιζόμενου σκυροδέματος ανάμεσα στις
P2 P1 νευρώσεις των ράβδων, όπως φαίνεται στο
τ τ V Σχ. 2(α).

P2 < P1 4.3 Οι Δυσμενείς Συνέπειες από την


(α) (β) Εισαγωγή των Νευρώσεων
Το σκυρόδεμα που εγκλωβίζεται ανάμεσα στις
νευρώσεις της ράβδου ασκεί στις κεκλιμένες
Σχ. 4.1 Ανάπτυξη δυνάμεων άντυγας λόγω
πλευρές των νευρώσεων μια λοξή δύναμη R, η
απόκλισης από την ευθυγραμμία
οποία αντιστέκεται στην ολίσθηση και προστί-
θεται στους μηχανισμούς της συνάφειας.
Η τεχνική αυτή υιοθετείται σε πλήθος καθη- Η κάθετη στον άξονα της ράβδου συνιστώσα Rv
μερινών εφαρμογών, όπως π.χ. στην περίπτωση της δύναμης αυτής δηλώνεται ως ακτινική δύνα-
ακινητοποίησης κινούμενων σωμάτων, για παρά- μη συνάφειας.
δειγμα σκάφους, ή στην περίπτωση άντλησης
Η ράβδος αντιδρά στη δύναμη αυτή με μια ίση

199
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Υπολογισμός Μεγεθών Αστοχίας

και αντίθετη δύναμη V που δρα στο σκυρόδεμα Με μικρή αύξηση του φορτίου οι ρωγμές
σε κυκλική επιφάνεια με διάμετρο τη διάμετρο επιμηκύνονται και εκτείνονται σ΄όλο το μηκος του
της ράβδου, όπως φαίνεται στο Σχ. 2(β). φορεα με αποτέλεσμα οκληρωτική καταστροφή
της συνάφειας.
Α α Β Ο οπλισμος ολισθαίνει, η επικάλυψη εκτινάσσεται
και ο φορέας θραύεται ακαριαία.

Fs v
Στο παραπάνω συμπέρασμα μπορεί να οδηγηθεί
RV R κανείς αντιλαμβανόμενος τις ράβδους ως βίδες.
Α α Β α-α Όσο μεγαλύτερη είναι η διάμετρός τους τόσο πιο
μεγάλη κρατείται η μεταξύ τους απόσταση.
(α) (β)
Όπως φαίνεται στο Σχ. 2 και 3, η ένταση λόγω
των ακτινικών δυνάμεων των ράβδων με
Σχ. 4.2 Δυνάμεις από (α) το σκυρόδεμα νευρώσεις είναι αυτή της πίεσης υγρού.
στη ράβδο και (β) τη ράβδο στο
σκυρόδεμα
1 1
Για την εξισορρόπιση των ακτινικών δυνάμεων 1 1
αναπτύσσονται, όπως φαίνεται στο Σχ. 2(α),
εφελκυστικές τάσεις στο γειτονικό σκυρόδεμα. 1-1
Αν η επικάλυψη του οπλισμού ή οι αποστάσεις ρωγμή
των ράβδων είναι μικρές και οι αναπτυσσόμενες ρωγμή
τάσεις υπερβούν την εφελκυστική αντοχή του
σκυροδέματος, θα ανοίξει οριζόντια ρωγμή πα-
ράλληλη με τον οπλισμό, όπως φαίνεται στο Σχ.
Σχ. 4.3 (α) Ανάπυξη εφελκυστικών τάσεων
3(β):
στο σκυρόδεμα ανάμεσα στις ράβδους
• ανάμεσα σε διαδοχικές ραβδους, αν η (β) Ρηγμάτωση λόγω υπέρβασης της
απόσταση τους είναι μικρή εφελκυστικής αντοχής
• στην πλευρική επικάλυψη αν ειναι μικρή η
επικάλυψη πλευρικά Όσο μεγαλύτερη είναι η διάμετρος της ράβδου
τόσο μεγαλύτερη είναι η ασκούμενη συνι-
• στην κάτω επικάλυψη αν είναι μικρή η κάτω στάμενη ακτινική δύναμη και, γιαυτό, τόσο μεγα-
επικάλυψη με κίνδυνο εκτίναξης της λύτερες είναι οι εφελκυστικές τάσεις στο σκυρό-
επικάλυψης (όταν η διάμετρος της ράβδου δεμα με συνέπεια μεγαλύτερο κίνδυνο για ρηγμά-
είναι μεγάλη) τωση.
Οι παραπάνω οριζόντιες ρωγμές σχηματίζονται Γιαυτό:
στις περιοχές των καμπτικών και διατμητικών
ρωγμών όπου ειναι μεγαλύτερες οι τάσεις συνά- ™ οσο μεγαλύτερη είναι η διάμετρος των ράβδων
τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η μεταξύ τους
φειας (βλ. κεφ. 2.4) και μειώνουν την ικανό-τητα
απόσταση (και η επικάλυψή τους).
για ανάληψη περαιτέρω φορτίου.

200
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ
ΣΥΝΗΘΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

200α
Ενότητα Ι

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΙΕΡΕΙΣΤΩΝ ΚΑΙ


ΤΕΤΡΑΕΡΕΙΣΤΩΝ ΠΛΑΚΩΝ

ΟΛΟΣΩΜΩΝ ΚΑΙ ΔΟΚΙΔΩΤΩΝ

201
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

1. ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΟΡΘΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

Ο στόχος του σχεδιασμού των φορέων σε ποίηση της ανίσωσης ασφαλείας στις κρίσιμες
κατάσταση αστοχίας είναι, όπως εντοπίστηκε
θέσεις του φορέα κατά μήκος του, τις θέσεις με
στην ενότητα Α και Ζ διττός:
τη μεγαλύτερη επιπόνηση που αποτελούν τις
 Να εξασφαλιστεί ότι ο φορέας μπορεί να διατομές ελέγχου και για την κρίσιμη χρονική
αντέξει τα φορτία του με επαρκή ασφάλεια. στιγμή για κάθε θέση, που προκύπτουν με δυσ-
μενή συνδυασμό των φορτίων για κάθε θέση,
 Να εξασφαλιστεί ότι σε περίπτωση που εξαν-
τον συνδυασμό εκείνο που δίνει την μεγαλύτερη
τληθούν οι συντελεστές ασφαλείας του, λόγω
επιπόνηση, ενδεχομένως διαφορε-τικό για κάθε
απρόβλεπτης υπέρβασης των φορτίων του,
θέση.
είτε λόγω μειωμένων αντοχών των υλικών
του, και ο φορέας αστοχήσει θα υπάρξουν Ο δεύτερος στόχος επιτυγχάνεται εξασφαλίζον-
αρκετές προειδοποιητικές ενδείξεις της τας ότι η παραμόρφωση εs1 του εφελκυόμενου
αστοχίας ώστε να αποφορτιστεί ο φορέας και χάλυβα στη θέση αστοχίας και τη στιμή της
να μειωθούν οι συνέπειες. αστοχίας του φορέα θα είναι σημαντική, ώστε
Ο πρώτος στόχος επιτυγχάνεται με την ικανο- το συνολικό εύρος των ρωγμών στη θέση αυτή
και το βέλος του φορέα να είναι σημαντικά.

2. ΜΟΡΦΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ

2.1 Μορφές Σχεδιασμού σχεδιασμός βασίζεται στην ανίσωση ασφαλείας


Ο υπολογισμός μπορεί να πάρει τις μορφές που των καμπτικών ροπών, μόνον, γιατί:
αναφέρονται στην ενότητα Α: 1. Η επιπόνησή τους είναι καμπτοδιατμητική.
 Σχεδιασμού Το φορτίο των ισοδύναμων διαδοκίδων
 Ανασχεδιασμού, και περνά από τον κεντροβαρικό τους άξονα και
δεν προκύπτει στρεπτικό φορτίο.
 Ελέγχου
2. Επειδή έχουν μεγάλο πλάτος, η τιμή της
Το άγνωστο μέγεθος είναι, αντίστοιχα: διατμητικής αντοχής VRd1 του φορέα χωρίς
 Η (ελάχιστη) ποσότητα του οπλισμού As , ή και διατμητικό οπλισμό, η οποία είναι ανάλογη
οι (ελάχιστες) διαστάσεις, συνήθως το ύψος h του πλάτους του κορμού του φορέα, είναι
(το πλάτος καθορίζεται από κατασκευαστικούς σημαντική.
λόγους), Επειδή το ύψος τους είναι μικρό, η τιμή της
 Το (μέγιστο ) φορτίο q, καμπτικής αντοχής τους, η οποία είναι
ανάλογη του σταικού ύψους του φορέα, είναι
 Η φορά της ανίσωσης ασφαλείας ώστε να μικρή και, γι αυτό, είναι μικρή η τιμή του
ελεχθεί η ασφάλεια του φορέα. φορτίου τους και, άρα, είναι μικρή και η τιμή
Αν η (μέγιστη) τιμή της δρώσας ροπής είναι της δρώσας τέμνουσας Vsd και μπορεί και
μεγαλύτερη από την καμπτική αντοχή του αναλαμβάνεται μόνοναπό την VRd1.
φορέα, ο φορέας δεν είναι ασφαλής.  Άρα σε συνήθεις πλάκες δεν απαιτείται
εγκάρσιος οπλισμός συνδετήρων και ο
2.2 Στατικά Μεγέθη Σχεδιασμού σχεδιασμός σε διάτμηση μπορεί να
παραλείπεται.
Στην περίπτωση των συνήθων πλακών ο

202
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

Σε περίπτωση, όμως, πλακών με μεγάλο πάχος του φορέα σε κάθε μία από τις παραπάνω
και άρα σημαντικό φορτίο και σημαντική Vsd θέσεις.
(πεζογέφυρες κ.λ.π.) πρέπει να ελέγχεται κατά
 Εξισώνεται σε κάθε θέση η έκφραση της
πόσον επαρκεί η VRd1 για να την παραλάβει.
maxM sd με την έκφραση της M Rdu και η
Στις πλάκες αυτές ενδέχεται να χρειαστεί τοπο- εξίσωση που προκύπτει επιλύεται ως προς το
θέτηση εγκάρσιου οπλισμού. άγνωστο μέγεθος.
• Αν το άγνωστο μέγεθος είναι το φορτίο
2.3 Διαδοχικά Βήματα Σχεδιασμού κρατείται η μικρότερη τιμή που προκύπτει
από την επίλυση σε κάθε θέση.
Ακολουθούνται τα παρακάτω βήματα:
• Αν το άγνωστο μέγεθος είναι ο οπλισμός,
 Εντοπίζεται το στατικό σύστημα,
κρατείται η αντίστοιχη τιμή σε κάθε θέση
προδιαστασιολογούνται και υπολογίζονται τα
μέγιστης maxM sd .
φορτία
Στις γειτονικές θέσεις διαμορφώνεται όπως
 Υπολογιζονται συναρτησει των φορτιων οι
σχολιάστηκε στην Ενότητα Ε και σύμφωνα με
μεγιστες τιμες της M sd στις δυσμενέστερες
τα αναφερόμενα στο κεφ. 18.
θέσεις του φορέα, τις κρίσιμες διατομές, και
για τις δυσμενέστερες χρονικές στιγμές, τον Τα παραπάνω βήματα έχουν αναλυθεί στις
δυσμενέστερο συνδυασμό φορτίων για προηγούμενες ενότητες του βοηθήματος.
κάθε θέση.
Στην ενότητα αυτή συμπληρώνονται σε κάθε
 Υπολογίζονται συναρτήσει των διαστάσεων βήμα ιδιαιτερότητες που σχετίζονται με το συγ-
της διατομής, της ποσότητας του οπλισμού και κεκριμένο τύπο του φορέα, τις πλάκες και
των αντοχών σκυροδέματος και οπλισμού οι δίνονται οι διάφορες μορφές επίλυσης της ανί-
μέγιστες τιμές της καμπτικής αντοχής M Rdu σωσης ασφαλείας.

203
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

3. ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ ΚΑΙ ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΕΙΣ


ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΠΛΑΚΩΝ
ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ Δ2, ΚΕΦ 1 ΚΑΙ 5

3.1 Σχεδιασμός σε Κατάσταση Αστοχίας


Δέχονται αξονική επιπόνηση όταν λειτουργούν
Ο σχεδιασμός των πλακών, όπως και των άλ- ως δύσκαμπτα διαφράγματα, όπως φαίνεται
λων φορέων,γίνεται σε κατάσταση στο Σχ. 2(α), ή καμπτοδιατμητική επιπόνηση
ασφαλείας: κατά το μέσον επιπεδό τους ως υψίκορμοι
δοκοί, όταν λειτουργούν ως εύκαμπτα διαφράγ-
S = R ≤ Ru ματα, όπως φαίνεται στο Σχ. 2(β).
«Τα μεγέθη των δράσεων, ή εξωτερικά μεγέθη
S που είναι ίδια με τα εσωτερικά μεγέθη R
πρέπει να είναι μικρότερα ή ίσα με τις αντί-
στοιχες αντοχές Ru του φορέα».
Για τον προσδιορισμό των δράσεων εντοπίζεται
το στατικό σύστημα και ακολουθεί η ανάλυση ή
στατική επίλυση του φορέα.
(α) (β)
Σχ. 3.1 Λειτουργία πλακών στο σεισμό
1.1 Έλεγχος σε κατάσταση Λειτουργίας (α) Αξονική επιπόνηση
(β) Καμποδιατμητική επιπόνηση
Για πλάκες με ειδικές χρήσεις, όπως πλάκες
κατά το μέσον επίπεδό τους
σε δεξαμενές υγρών και βιολογικών καθαρι-
σμών πρέπει να γίνεται και έλεγχος βελών και
Οι πλάκες αποτελούν δύσκαμπτα διαφράγματα
ανοίγματος ρωγμών σε κατάσταση λειτουρ-
όταν έχουν περιμετρικές δοκούς, επαρκές πά-
γίας, όπως σχολιάζεται στο κεφ. 1 χος, και δεν έχουν μεγάλα ανοίγματα.
Για πλάκες με συνήθεις χρήσεις ο έλεγχος
αυτός παραλείπεται. Θεωρείται ότι καλύπτεται 3.3 Διαφοροποιήσεις Στηρίξεων κατά
από τις διατάξεις των κανονισμών για τις Μήκος τους
λεπτομέρειες όπλισης και το ελάχιστο πάχος
των πλακών, όπως σχολιάστηκε στο κεφ. 1 Το στατικό σύστημα των πλακών αποτελείται
στην Ενότητα Δ2. από το μέσον επίπεδό τους, τις στηρίξεις και τα
φορτία.

3.2 Φορτία Πλακών - Η Λειτουργία των Οι στηρίξεις των πλακών συμβολίζονται με:
Πλακών για τα Σεισμικά Φορτία • Διακεκομένη γραμμή -> οι ελεύθερες
πλευρές (χωρίς στηρίξεις)
Οι πλάκες σχεδιάζονται μόνον για τα κατακό-
• Ευθεία γραμμή -> στηρίξεις αρθρώσεις.
ρυφα φορτία που δρούν σ΄αυτές. Συνήθως είναι δοκοί.
Παραλείπεται η ένταση των πλακών λόγω των • Διαγραμμισμένη γραμμή -> στηρίξεις
στροφών των στηρίξων τους που προκύπτουν πακτώσεις.
από κατακόρυφα φορτία σε άλλες στάθμες του
Σε μεμονωμένες πλάκες είναι τοιχώματα.
Φ.Ο.
Σε συστήματα πλακών συνήθως είναι οι
Για τη σεισμική επιπόνηση οι πλάκες λειτουρ- πλευρές συνέχειας της πλάκας.
γούν ως δίσκοι, επιπονούνται κατά το μέσον
επιπεδό τους.

(α) (β)

Σχ. 3.1 Επιπόνηση (α) δίσκου (β) πλάκας Κάτοψη Στατικό σύστημα

204
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

Οι στηρίξεις των δοκών είναι υποστυλώματα ή γίνονται οι παρακάτω απλοποιήσεις:


τοιχώματα και ανάλογα με την ικανότητα
 Oι διαφοροποιήσεις κατά μήκος των
καμπτικής στροφής τους προς την διεύθυνση
στηρίξεων που εντοπίστηκαν στο 1.1
των δοκών αποτελούν αρθρώσεις ή πακτώσεις.
αμελούνται και οι στηρίξεις σε ακραίες
 Άρθρωση είναι μια στήριξη όταν επιτρέπει δοκούς θεωρούνται αρθρώσεις.
στο φορέα καμπτική στροφή στη θέση της
 Οι συνθήκες πάκτωσης που εντοπίστηκαν
στήριξης.
στις γωνίες των πλακών αντιμετωπίζονται
Πάκτωση είναι μια στήριξη όταν δεν με κάμψη των μισών οπλισμών του
επιτρέπει το φορέα καμπτική στροφή στη ανοίγματος κοντά στις στηρίξεις.
θέση της στήριξης.
Στις πλάκες, όμως, οι στηρίξεις σε δοκούς
είναι στο μεγαλύτερο μήκος τους υποχω- 3.5 Γεωμετρικές Απαιτήσεις Όροι για τα
ρούσες λόγω του βέλους των δοκών. Απαιτούμενα Ύψη Δοκών
Μόνον στις γωνίες των πλακών οι στηρίξεις Για να θεωρηθεί μια θέση στήριξη της πλάκας
τους είναι ανυποχώρητες, καθώς στις περιο- θα πρέπει το βέλος στη θέση αυτή να είναι
χές αυτές λόγω των υποστυλωμάτων ή τοιχω- αμελητέο ή πολύ μικρό σε σχέση με το βέλος
μάτων το βέλος των δοκών μηδενίζεται. στο άνοιγμα της πλάκας, όπως φαίνεται στο Σχ.
Οι στηρίξεις σε δοκούς θεωρούνται αρθρώσεις Το βέλος είναι αντίστροφα ανάλογο της δυ-
καθώς η καμπτική στροφή της πλάκας είναι σκαμψίας του στοιχείου η οποία είναι ανάλογη
(σχεδόν) ελεύθερη (η δοκός μπορεί εύκολα να της ροπής αδρανείας του.
στρέφεται γύρω από τον άξονά της). Γιαυτό:
Η ελευθερία, όμως, αυτή της καμπτικής στρο-  Το ύψος των δοκών h πρέπει να είναι
φής της πλάκας περιορίζεται σημαντικά στις τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερο
θέσεις κοντά σταυποστυλώματα ή τοιχώματα, απ΄αυτό της πλάκας,
στις γωνίες των πλακών και, άρα, στις θέσεις
αυτές οι στηρίξεις μπορούν να θεωρηθούν ώστε το βέλος τους, αντίστροφα ανάλογο της
πακτώσεις, καθώς στις θέσεις αυτές οι δοκοί ροπής αδρανείας τους (που είναι ανάλογη του
δεν μπορούν να στρέφονται ανεμπόδιστα. h3), να είναι τουλάχιστον το 1/30 του βέλους
των πλακών.
Οι στηρίξεις σε τοιχώματα είναι σ΄ όλο το μή-
κος τους ανυποχώρητες και μπορούν να
θεωρηθούν πακτώσεις (σε σχέση με τις στη- 3.6 Η Προβληματική Λύση των
ρίξεις σε δοκούς) καθώς η καμπτική στροφή «Ψευτοδοκών»
των τοιχωμάτων (λόγω του μεγάλου πλάτους
τους και, άρα, της σχετικά μεγάλης δυσκαμψίας Τοπική πύκνωση του οπλισμού της πλάκας σε
τους) είναι περιορισμένη και, άρα, περιορι- μια θέση της ώστε να αποκατασταθεί λειτουρ-
σμένη είναι και η καμτική στροφή της πλάκας. γία δοκού στη θέση αυτή, γνωστή ως λύση
ψευτοδοκού που υιοθετείται μερικές φορές σε
σκάλες (θέσεις δύσκολης διαμόρφωσης του
3.4 Απλοποιήσεις για τις Στηρίξεις των ξυλοτύπου), όπως φαίνεται στο σχήμα, ή
Πλακών ενσωμάτωση σιδηροδοκού στα άκρα μεγάλων
προβόλων δεν συνιστούν λύσεις
Στο σχεδιασμό των πλακών, λαμβάνοντας υπό-
ψη: Οι επεμβάσεις αυτές δεν αυξάνουν σημαντικά
τη ροπή αδρανείας της πλάκας και οι θέσεις
 Τις σημαντικές παραδοχές, τόσο ως προς αυτές δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως στη-
τη μέθοδο της ανάλυσης, όσο και στον ρίξεις.
προσδιορισμό της αντοχής
 Την απόκλιση των διαστάσεων και του
οπλισμού στην κατασκευή απ΄αυτές που ψευτοδοκός
προκύπτουν από το σχεδιασμό

205
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

4. ΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΕΤΡΑΕΡΕΙΣΤΩΝ ΠΛΑΚΩΝ

Μια τετραέρειστη πλάκα μπορεί να είδωθεί ότι ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΤΙΚΗ
προκύπτει από δύο εγκάρσια διασταυρούμενες ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΕΤΡΑΕΡΕΙΣΤΩΝ ΠΛΑΚΩΝ-
διαδοκίδες ίδιου ύψους προοδευτικά αυξανό- ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΦΟΡΤΙΣΗ
μενου πλάτους μέχρι συνάντησης των στηρί-
ΠΙΝΑΚΕΣ ΜARCUS
ξεων τους, όπως φαίνεται στο Σχ.1.
 Είναι κατάλληλοι και για περιπτώσεις
πλακών με έντονα άνισα ανοίγματα και
συνδυασμού τετραέρειστων και διέρειστων
πλακών
ly Δίνουν για διάφορα στατικά συστήματα πλακών
τους συντελεστές κ, ν x, ν y συναρτήσει του
λόγου ly/lx των δύο πλευρών τους.
δy
lx
ΜΟΡΦΗ ΠΙΝΑΚΑ : Τιμές Κ
δx = δy => qx . lx 3= qy . ly 3 =>
ly/ lx
qx/ qy = ly3/ lx3 (1)
δx
qx + qy= q (2) 1,00 0,500 0,714 0,833 ........ .........
.........
Σχ. 4.1 Η τετρέρειστη πλάκα ως εσχάρα 1,05 0,549 0,752 0,859 ........ .........
δοκών .........
Ο επιφανειακός φορεας, η πλάκα που προ- 1,10 0594 0,785 0,880. ....... .........
κύπτει, φορτίζεται με το άθροισμα των φορτίων .........
qx και qy των δυο εγκάρσιων διαδοκίδων.
....... ........ ......... ........ ........ .......
Εκφράζοντας το κοινό βέλος των δύο διαδο-
κίδων στο σημείο συνάντησής τους συναρτήσει
του ανοίγματος και του φορτίου τους υπολο- ΜΟΡΦΗ ΠΙΝΑΚΑ: Τιμές νx, νy
γίζεται το ποσοστό του φορτίου που αντιστοιχεί ly/ lx
σε κάθε διαδοκίδα.
ν x=ν y ν x, νy ν x, νy
Από τις σχέσεις στο Σχ.1 προκύπτει:
1,00 0,583 0,665 0,762 0,768
• Για ly / lx =1 (τετράγωνη πλάκα) => 0,861... ......... ........ ........ ......
qx = qy

• Για ly / lx =5 (στενόμακρη πλάκα) => q


qx
qy = qx /125
γ α-α

Γι΄αυτό:
α
α Π2
 Στην περίπτωση στενόμακρων πλακών Π
Π

(lmax/lmin> 2) μπορούμε να δεχθούμε ότι Π1

όλο το φορτίο αντιστοιχεί προς τη μικρή Π3


β
β
διεύθυνση όπως και στην περίπτωση των
καθαρά διερειστων πλακών. α

β
q

qy
Π1
qx
qx

Π2

Π3

γ-γ
Π
Π

β-β
β
α-α

Για διευκόλυνση ο επιμερισμός των φορτίων β-β

προς τις δύο διευθύνσεις των τετραέρειστων γ-γ


πλακών αλλά και κατευθείαν η στατική επίλυσή
τους έχει πινακοποιηθεί.
Παρακάτω παρουσιάζεται δομή και η χρήση Σχ. 4.2 Πλακολωρίδες και φορτίο τους
δύο από τους πίνακες αυτούς.

206
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

Με βάση τους συντελεστές κ κατανέμεται το • Υπολογίζεται ο λόγος των δύο ανοιγμάτων


φορτίο q στις δυο διευθύνσεις : της πλάκας (μεγαλύτερο προς μικρότερο)
qx = k.q qy = (1- k.q) και εντοπίζεται η στήλη των συντελεστών.

Στη συνέχεια γίνεται στατική επίλυση των δια- • Σημειώνονται οι τιμές που αντιστοιχούν σε
δοκίδων- πλακολωρίδων που προκύπτουν σύμβολο m + (ροπές στα ανοίγματα) και m
προς κάθε διεύθυνση με το αντίστοιχο φορτίο - (ροπές στις στηρίξεις). Οι τιμές που
τους προς τη διεύθυνση αυτή, όπως φαίνεται αντιστοιχούν σε σύμβολο m ± (αναφέρονται
στο Σχ. 2. στις γωνίες) δεν απαιτούνται (όπως
αναφέρθηκε παραπάνω στις γωνίες υπάρχει
Οι τιμές των ροπών που προκύπτουν οπλισμός τόσο κάτω όσο και επάνω (οι
πολλαπλασιάζονται με τους διορθωτικούς μισές κεκαμμένες ράβδοι του ανοίγματος).
συντελεστές ν x, και ν y. Οι συντελεστές f, q αντιστοιχούν σε βέλη και
τέμνουσες και δεν χρειάχονται.
ΠΙΝΑΚΕΣ CHERNY
Δίνουν για διάφορα στατικά συστήματα πλακών Υπολογισμός Ροπών Συστήματος Πλακών
τους συντελεστές mι συναρτήσει του λόγου ly/lx (Καθολική Φόρτιση)
των δύο πλευρών τους. Το σύστημα πλακών ανάγεται σε μεμονωμένες
Σε κάθε στατικό σύστημα αντιστοιχεί ένας πλάκες με πακτώσεις στις πλευρές συνέχειας,
πίνακας. όπως φαίνεται στο σχήμα, με φορτίο το
ρd = 1,35g +1,5q
 Ως lx λαμβάνεται η μικρότερη πλευρά των
πλακών
Π1 Π2 Π3 Π1 Π2 Π3

ΜΟΡΦΗ ΠΙΝΑΚΩΝ
Π4 Π5 Π6 Π4 Π5 Π6
ly/ lx 1,0 1,10 1,20 1,30 1,40 ......
mxm + ….. …… ….. …… ….. …. Π7 Π8 Π9
mymax + ….. …… ….. …… ….. …. Π7 Π8 Π9
mxer - ….. …… ….. …… ….. ….
myer - ….. …… ….. …… ….. ….
mxy ± ….. …… ….. …… ….. …. Λαμβάνονται:
…….. ….. …… ….. …… ….. ….  Ως ροπές στα ανοίγματα των πλακών =>
…….. ….. …… ….. …… ….. …. οι ροπές ανοιγμάτων των μεμονωμένων
πλακών
Υπολογίζονται οι ροπές στο άνοιγμα κατά τις  Ως ροπές στις στηρίξεις =>
δυο διευθύνσεις και οι ροπές για κάθε στήριξη ο μέσος όρος των ροπών στην υπόψη
από τη σχέση : στήριξη των εκατέρωθεν της στήριξης
M sd = ρd . lmιn 2 / mι (1) μεμονωμένων πλακών.

όπου: ρd = 1,35g +1,5q,


lmin : η μικρότερη διάσταση της πλάκας, Περίπτωση Κοινής Στήριξης Τετραέρειστης
και Προβόλου
m i : συντελεστές που προκύπτουν από τους
πίνακες  Ως ροπή στήριξης κρατείται προφανώς η
ακριβής τιμή του προβόλου και όχι ο
Eύρεση Συντελεστών m i μέσος όρος ροπής προβόλου και
τετραέρειστης.
• Εντοπίζεται ο αντίστοιχος πίνακας με βάση
το είδος των στηρίξεων, άρθρωση ή  Αν η ροπή προβόλου είναι μικρή
πάκτωση και σε ποιά πλευρά, μικρή ή (πρόβολος με μικρό (ισοδύναμο) άνοιγμα
μεγάλη. (για το είδος των στηρίξεων βλ. 3.1). (σε σχέση με το άνοιγμα της γειτονικής

207
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

 τετραέρειστης*) η κοινή στήριξη αρθρώσεις. Γι αυτό, οι τιμές για την


τετραέρειστης και προβόλου θεωρείται ίδιαστήριξη προκύπτουν, εν γένει,
έδραση για την τετραέρειστη. διαφορετικές από την επίλυση των
*Ο πρόβολος ισοδυναμεί με ανάποδη εκατέρωθεν πλακών.
αμφιερειστη διπλασίου ανοίγματος • Δεν Υπολογίζονται οι ροπές με δυσμενή
Περιπτώσεις ανάπτυξης αρνητικής ροπής φόρτιση. Το κινητό φορτίο λαμβάνεται
σε άνοιγμα πλάκας (ο οπλισμός των ταυτόχρονα σ΄ όλα τα ανοίγματα (καθολική
στηρίξεων πρέπει να συνεχίζεται και στο φόρτιση).
άνοιγμα μιας πλάκας). Για την άρση των ανακριβειών αυτών ακολου-
 Περίπτωση πλακών έντονα άνισων θείται η παρακάτω διαδικασία:
ανοιγμάτων. Στο άνοιγμα της μικρότερης Α) ΔΥΣΜΕΝΕΙΣ ΦΟΡΤΙΣΕΙΣ (κατ αναλογία με
τοποθετείται οπλισμός άνω (βλ.σχήμα) τα ισχύοντα για δοκούς)
Φορτίο εκατέρωθεν ενός ανοίγματος το απο-
φορτίζει αφού το ανασηκώνει ενώ το επόμενο
το επιφορτίζει
1,35g+1,5q P P1

1,0g

 Περίπτωση μεγάλου λόγου q/g (πλάκες Μέγιστα Στα Ανοίγματα Στη στήριξη
δεξαμενών, αποθηκών, κ.λ.π).
Τοποθετείται άνω οπλισμός στα ανοίγματα • για μέγιστες τιμές στο άνοιγμα το κινητό στο
και των δύο πλακών. υπόψη άνοιγμα και στα υπόλοιπα
 Περίπτωση προβόλου με μεγάλη ροπή είτε πεσσοειδως
γιατί έχει μεγάλο άνοιγμα (περίπου ίδιο ή • για μέγιστη τιμή στη στήριξη το κινητό στα
και μεγαλύτερο από το άνοιγμα της εκατέρωθεν της στήριξης ανοίγματα και στα
γειτονικής πλάκας) ή έχει μεγάλο φορτίο. υπόλοιπα πεσσοειδως
Τοποθετείται οπλισμός άνω στο γειτονικό
άνοιγμα.
Β) ΑΚΡΙΒΗΣ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ
[Μ] ΣΤΗΡΙΞΗΣ
Επιμερίζεται το συνολικό φορτίο ρ σε δυο
φορτία ρ1 και ρ2 έτσι ώστε:
ΔΥΣΜΕΝΕΙΣ ΦΟΡΤΙΣΕΙΣ
Με Πίνακες Μarcus ρ1 + ρ2 = 1,35 g + 1,5 q ρ1 =1,175 g + 0,75 q
Ισχύουν οι δυσμενείς φορτίσεις των γραμμικών ρ1 - ρ2 = 1,0 g ρ2 = 0,175 g + 0,75 q
φορέων , βλ. Ενότητα Δ2, κεφ.3.

Με Πίνακες Czerny
Ισχύει για την περίπτωση ίσων ή περίπου ίσων
ανοιγμάτων
Ανακρίβειες απλής μεθόδο :
• Οι ενδιάμεσες στηρίξεις των πλακών είναι
μερικές πακτώσεις και όχι απόλυτες
πακτώσεις.
Οι τιμές mi των πινάκων ισχύουν για (Α) (Β)
απόλυτες πακτώσεις και απόλυτες ρ1 + ρ2 - ρ2

208
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

Οι παραπάνω εικόνες φόρτισης για μέγιστη ίδιο, στη φόρτιση (Β) οι ενδιάμεσες στηρίξεις
ροπή στο άνοιγμα και στη στήριξη θεωρούνται είναι αρθρώσεις (αφού η στροφή διευκολύνεται
επαλληλία δυο εικόνων φόρτισης: από το φορτίο στο γειτονικό άνοιγμα.
• το φορτίο ρ1 δρα παντου
• το φορτίο ρ2 δρα πεσσοειδως όπως στο
σχήμα
Στη φόρτιση (Α) οι ενδιάμεσες στηρίξεις είναι
πακτώσεις αφού το φορτίο εκατέρωθεν είναι

209
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

5. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΕ ΚΑΜΨΗ
5.1 ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ

Στην ενότητα Η, κεφ. 4 προέκυψαν οι παρακάτω Με βάση τις σχέσεις (1), (2) και (3) υπολογίζεται
σχέσεις που διέπουν τον καμπτικό σχεδιασμό σε η MRdu και με βάση την (4) εξασφαλίζεται ο πρώ-
κατάσταση αστοχίας: τος στόχος–κριτήριο του σχεδιασμού.

As1.fsd = 0.67b.x. fcd (1) Στην περίπτωση που ζητείται είτε το ελάχιστο
MRdu= As1.fsd.(d-0.4x) (2) As1, είτε το ελάχιστο d (ύψος h) του φορέα η
ανίσωση (4) γίνεται εξίσωση και η σχέση (2)
εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3)
γράφεται:
Οι σχέσεις (1), (2) και (3) μαζί με τη σχέση (4) της
Msd = As1.fsd.(d-0.4x) (2α)
ανίσωσης ασφαλείας αποτελούν τις βασικές
σχέσεις για την ικανοποίηση των δύο στόχων-
Με βάση την τιμή της εs1 που προκύπτει από τη
κριτηρίων του ορθού σχεδιασμού που αναφέρ-
σχέση (3) της επιπεδότητας των διατομών
θηκαν στο κεφ.2..
ελέγχεται κατά πόσον εξασφαλίζεται και ο
δεύτερος στόχος- κριτήριο καλού σχεδιασμού.
Msd = MRdu< MRdu (4)

5.2 ΔΙΑΔΟΧΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

Για τις διάφορες μορφές προβλημάτων σχεδια-  Η τιμή του As1 είναι γνωστή. Ζητείται η Μ sd
σμού που αναφέρονται στο κεφ. 2 ακολου- -Περίπτωση Ανασχεδιασμού του Φορέα:
θούνται τα παρακάτω βήματα:
Υπολογίζεται η Mrdu, όπως παραπάνω και τίθεται
στην ανίσωση ασφαλείας (4) από την οποία
1. ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΕΣΗ (1) ΙΣΟΔΥΝΑΜΙΑΣ ΤΩΝ ΑΞΟΝΙΚΩΝ
προκύπτει η τιμή της Msd (και απ΄ αυτήν προ-
ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΤΟ X ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙ ΤΟΥ AS1.
κύπτει η τιμή του ωφέλιμου φορτίου q που
Η διαδικασία συνεχίζεται ανάλογα με τη μορφή μπορεί να αντέξει με ασφάλεια ο φορέας).
του προβλήματος. Διακρίνονται οι παρακάτω πε-
ριπτώσεις: (1)=> x=…=>(2)=>Μ Rdu, M Rdu ;M sd

 Η τιμή του Μ sd και As1 είναι γνωστή.  Η τιμή του Μ sd και h είναι γνωστή. Ζητείται
Ζητείται αν είναι ασφαλής ο φορέας - το As1- Περίπτωση Σχεδιασμού του Φορέα
Περίπτωση Ελέγχου του Φορέα: A:
Η τιμή του x προκύπτει από τη σχέση (1) ως
Στην περίπτωση αυτή από τη σχέση (1) προκύ- συνάρτηση του As1. Τίθεται στη σχέση (2α) και
πτει αριθμητική τιμή για το x, π.χ.: x=0.03m. προκύπτει εξίσωση δεύτερου βαθμού ως προς
Αντικαθιστώντας τις τιμές του As1 και x στη σχέση το As1, π.χ. 30=3As1-5As12.
(2) προκύπτει η τιμή της Μrdu. Επιλύοντάς την προκύπτει η τιμή του As1.
Θέτοντας την τιμή της Mrdu στην ανίσωση (4) Θέτοντας την τιμή του As1 στη σχέση (1)
ελέγχεται η ασφάλεια του φορέα. προκύπτει η αριθμητική τιμή του x.
(1) => x=φ(Αs), (2) =>As=. (1) =>x=
(1) => x =… => (2) => M Rdu
(Βλέπε εναλλακτικό τρόπο στο κεφ. 5.6)

210
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

2. ΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΟΥ X ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ (3) μπορεί να αλλαξει η διαστασιολόγησή του)
ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ εS1ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ:
Διορθώνεται στο πρώτο βήμα η σχέση (1) και
(2).
 η καταλληλότητα του σχεδιασμού από
πλευράς πλαστιμότητας του φορέα, Αντί για fsd τίθεται σsd = Εs . εs /1.15 και επαναλαμ-
(εμφάνισης προειδοποιητικών ενδείξεων και βανεται η αντίστοιχη διαδικασία υπολογισμού στο
διάρκειας αστοχίας), κατά πόσον είναι βήμα 1.
επιτυχής η επιλογή του d , και • Αν είναι περίπτωση σχεδιασμού
Επαναλαμβάνεται η διαδικασία υπολογισμού στο
 κατά πόσον η παραμόρφωση του χάλυβα αντίστοιχο πρώτο βήμα με αυξημένο ύψος του
πληροί το κριτήριο : εy <εs1< 20%ο. φορέα.
Διακρίνονται οι παρακάτω περιπτώσεις: Όπως εντοπίζεται στην ενότητα Η, κεφ. 5, η τιμή
του εs1 αστοχίας αυξάνει με την αύξηση του d.
 εy < εs1<20%ο : ο σχεδιασμός είναι Η τιμή του ελάχιστου απαιτούμενου ύψους
κατάλληλος. υπολογίζεται παρακάτω.
Όσο πιο μεγάλη η τιμή, τόσο πιο πλάστιμη η  εs1>20%ο: ο φορέας είναι πολύ πλάστιμος.
αστοχία του φορέα. Οι τιμές της τάξεως του Η τιμή του d είναι μεγάλη.
10%ο κρίνονται ικανοποιητικές. Η επιλογή του d
είναι επιτυχής Αν η τιμή του ε s1είναι πολύ μεγάλη, π.χ. μεγαλύ-
τερη από 60% μικραίνει το περιθώριο ασφάλειας
 εy > εs1 : ο σχεδιασμός δεν είναι για το ενδεχόμενο να θραυστεί ο οπλισμός,
κατάλληλος, ενδεχόμενο το οποίο θα οδηγούσε το φορέα σε
ακαριαία αστοχία, αφού θα παρέμενε άοπλος.
H αστοχία του φορέα είναι ψαθυρή. Η τιμή του d
είναι μικρή. Αν είναι περίπτωση σχεδιασμού και θέλουμε να
Διακρίνονται οι παρακάτω περιπτώσεις: τηρηθεί οπωσδήποτε το 20%ο, τότε επαναλαμ-
βάνεται η διαδικασία με μικρότερο d,
• Είναι περίπτωση ελέγχου ή
ανασχεδιασμού (ο φορέας υπάρχει και δεν

5.3 ΔΙΑΔΟΧΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

 Η τιμή του Μ sd και As1 είναι γνωστή. Ανάγεται συνήθως στην προπροηγούμενη περί-
Ζητείται το min d - Περίπτωση Σχεδιασμού πτωση. Επιλέγεται το d και ζητείται το As1.
B:
Η λύση συγκεκριμενοποιείται αν απαιτηθεί συγ-
Η τιμή του As1 τίθεται στην (1) και προκύπτει η κεκριμένη τιμή του εs1. Θα μπορούσε να τεθεί
τιμή του x. Αντικαθίσταται στην (3) το x με την εs1 = 10%ο (καλοσχεδιασμένος φορέας). Στην
τιμή αυτή και το εs1 με την τιμή εy και λυνεται ως περίπτωση αυτή από την (3) προκύπτει η τιμή
προς το d. του x συναρτήσει του d.
H τιμή αυτή είναι η ελάχιστη τιμή του d. Αντικαθιστώντας την στην (1) προκύπτει η τιμή
του As1 συναρτήσει του d.
(1) Αs => x=… => εs=εy (3 )=> min d Αντικαθιστώντας τις τιμές του x και As1 στην (2)
προκύπτει εξίσωση δεύτερου βαθμού ως προς
 Η τιμή του Μ sd είναι γνωστή. Ζητείται το As1 το d. Επιλύοντάς την προκύπτει η τιμή του d και
και το d - Περίπτωση Σχεδιασμού Γ: από την (1) και η τιμή του As1.

Το πρόβλημα έχει πολλές λύσεις. εs=10%ο (3 )=> x=φ(d) (2 )=> d=……

211
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

5.4 ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΙΜΩΝ As ΚΑΙ Msd


ΓΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΥΨΟΣ ΦΟΡΕΑ

 Υπολογισμός minAs και min M sd για  Υπολογισμός maxAs και max M sd για
Υποοπλισμένους Φορείς Υπεροοπλισμένους Φορείς
Για την περίπτωση υποοπλισμένων φορέων, Για την περίπτωση υπεροοπλισμένων φορέ-
φορέων με μεγάλο ύψος και μικρή ροπή, ων, φορέων με μικρό ύψος και μεγάλη ροπή,
περίπτωση προβόλων πλακών με μικρό q, περίπτωση φορέων βιομηχανικών κτιρίων,
στις οποίες το πάχος προεπιλέγεται μεγάλο για να τηρηθεί το κριτήριο αστοχίας του
για τον περιορισμότων βελών (βλ. 55.3), για χάλυβα, ο οπλισμός που θα τοποθετηθεί δεν
να τηρηθεί το κριτήριο αστοχίας του χάλυβα, πρέπει να ξεπεράσει μια τιμή της ροπής.
τίθεται ελάχιστος οπλισμός.
Για μεγαλύτερη τιμή της ροπής πρέπει να
Ο οπλισμός αυτός και η αντίστοιχη ελάχιστη αυξηθεί το ύψος του (ή στην περίπτωση
ροπή για μικρότερη της οποίας πρέπει να δοκών και να αυξηθεί ο θλιβόμενος οπλι-
υιοθετείται ο οπλισμός αυτός προκύπτει ως σμός).
εξής(βλ. κεφ. 46):
Ο οπλισμός αυτός και η αντίστοιχη μέγιστη
ροπή για μεγαλύτερη της οποίας πρέπει να
εs=20%ο (3 ) =>x=…(1) => minAs, minM rdu
υιοθετείται ο οπλισμός αυτός και να αυξάνει
το ύψος του προκύπτει ως εξής:
Στη σχέση (3) τίθεται εs1= 20%ο και προκύ-
πτει η τιμή του x. Η τιμή αυτή τίθεται στην (1) εs=εy (3) => x=…(1) =>maxΑs (2) =>maxM Rdu
και προκύπτει η τιμή του minAs1. Θέτοντας
την τιμή αυτή του x και As1 στην (2α) προ- Στη σχέση (3) τίθεται εs1= εy (για S500 εy =
κύπτει η τιμή του min Msd. 2.5%ο) και προκύπτει η τιμή του x. Η τιμή
αυτή τίθεται στην (1) και προκύπτει η τιμή του
max As1. Θέτοντας την τιμή αυτή του x και As1
στην (2α) προκύπτει η τιμή του max Msd.

5.5 Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ min As ΣΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ

Σε φορείς με μικρό φορτίο οι οποίοι για αρχι- Ενδέχεται η ροπή αστοχίας του να προκύψει
τεκτονικούς, επιβλητικούς-ψυχολογικούς λόγους μικρότερη από τη φέρουσα ικανότητα του άοπλου
σχεδιάζονται με ιδιαίτερα μεγάλο ύψος, περί- φορέα, η οποία στην περίπτωση αυτή, λόγω του
πτωση εκκλησιών, κ.λ.π., ο οπλισμός προκύπτει μεγάλου ύψους του φορέα είναι σημαντική ίση με
ιδιαίτερα μικρός. ΜΙ = fct .W = fct .b.h2 /6, (βλ. Ενότητα Z, κεφ. 1.2),
όπου fct είναι η εφελκυστική αντοχή του
σκυροδέματος).
Στην περίπτωση αυτή ο φορέας αστοχεί χωρίς
Fc
καν να έχει ρηγματωθεί. Η αστοχία με τη μορφή
θραύσεως του οπλισμού είναι ακαριαία.
z Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο αυτό τίθεται
ένας ελάχιστος οπλισμός ο οποίος προκύπτει
Ft
εξισώνοντας την ροπή αστοχίας Μr du = As1.fsd.z =
[ε] [σ]
As .fsd.h ( τίθεται προσεγγιστικά z = h) με τη ροπή
ρηγμάτωσης ΜΙ .
Σχ. 5.1 Τάσεις και εσωτερικές δυνάμεις πριν ΜΙ = fct .b.h2 /6 = As .fsd.h = Μrdu (α)
τη ρηγμάτωση και την αστοχία

212
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

Από τη σχέση (α) προκύπτει η ελάχιστη τιμή του H τιμή αυτή του min As είναι, εν γένει, αρκετά
οπλισμού: μικρότερη από την τιμή του που προκύπτει στο
5.3 για να τηρηθεί το κριτήριο αστοχίας του
min As . = (fct / fsd ) . b.h /6 χάλυβα.

Ο έλεγχος ως προς την ικανοποίηση του Η γ νώση του «πώς και του γιατί» εκτός από
ελάχιστου αυτού οπλισμού έχει νόημα για προστασία, όπως α να φέρθηκε στην ενότητα Ζ, εξα-
ιδιαίτερα υποοπλισμένους φορείς, φορείς με σφαλίζει και από ταλαιπωρία .
μεγάλο ύψος και ο υιοθετούμενος Ο δαπα νούμενος χρόνος για τον ά νευ νοήματος υπο-
συστηματικός έλεγχός του σε όλους τους λογισμό του ελάχιστου αυτού οπλισμού για συνήθεις
φορείς είναι αρκετές φορές αιτία για ανεπαρκή από-
φορείς, είναι περιττός.
δοση στις φοιτητικές εξετάσεις.

5.6 ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

Εναλλακτικός τρόπος εύρεσης του οπλισμού (χω- από την τιμή της Μsd. Θεωρώντας ότι τo z
ρίς επίλυση εξίσωσης δεύτερου βαθμού) είναι ο παραμένει σταθερό οι ροπές Μsd΄ και Msd θα είναι
παρακάτω τρόπος με δοκιμές. ανάλογες των οπλισμών Αsd΄και Asd, αντίστοιχα.
οπότε το Asd θα προκύπτει από τη σχέση :
(Α) Υπολογίζεται ο οπλισμός θεωρώντας ότι ο
φορέας είναι καλοσχεδιασμένος και οι παραμορ- As = As ΄.Msd/Msd΄
φώσεις είναι:
εc =3,5%o και εs *=10%ο, οπότε προκύπτει: (Δ) Γνωρίζοντας το As υπολογίζεται από την (1)
x*= 3,5/ (3,5+10) d = 0,25 d, z*= (d-0,4x) =0,9d το x και από την (3) το εs1.

Από τη σχέση (2) προκύπτει As ΄ = Msd/(0,9.d.fsd) Όπως σχολιάστηκε στην Ενότητα Η κεφ. 6,
και από τη σχέση (1) x΄= ….. ο υπολογισμός θα μπορούσε να
σταματήσει στο βήμα (α), καθώς για
(Β) Αντικαθιστώντας την τιμή αυτή του As ΄ και καλοσχεδιασμένους φορείς η τιμή As ΄ απέχει
του x΄ στη σχέση (1) προκύπτει η τιμή της ροπής λίγο από την (ακριβέστερη) As και η διαφορά
Μsd΄ αυτή δεν έχει επίπτωση ούτε στην
οικονομία, ούτε στην ασφάλεια της
(Γ) Η τιμή της Msd΄θα είναι, εν γένει, διαφορετική κατασκευής.

213
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

6. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ (ΦΥΣΙΚΗ) ΛΟΓΙΚΗ

H παραπάνω περιπτωσιολογική αντιμετώπιση του χάλυβα. Η συμπεριφορά του φορέα θα είναι


των επί μέρους μορφών του σχεδιασμού μπορεί αυτή του σκυροδέματος, ψαθυρή. ΄Αρα:
εύκολα να κατανοηθεί και ενοποιηθεί θεωρώντας
 Για μεγαλύτερη πλαστιμότητα, ο φορέας
τον φορέα του σκυροδέματος ως ένα σύστημα,
σχεδιάζεται υποοπλισμένος
μία αλυσσίδα με δύο κρίκους:
Αν ισχυροποιηθεί υπέρμετρα ο ένας κρίκος το
• το ψαθυρό σκυρόδεμα και
αποτέλεσμα θα είναι εκρηκτικό για όλη την
• τον πλάστιμο χάλυβα αλυσσίδα, αναδεικνύοντας τις δυσμενείς συνέ-
πειες της υπερδύναμης του ενός, καθώς υπε-
και συσχετίζοντας τη συμπεριφορά του φορέα με ρεντείνεται ο ασθενέστερος και μηδενίζεται η
τη συμπεριφορά της αλυσίδας, όπως φαίνεται δική του συμβολή.
στο Σχ. 1.
Σε φορέα με πάρα πολύ χάλυβα, με πολύ μεγάλο
Η φυσική εμπειρία και η λογική που απορρέει απ As και μικρό h, ιδιαίτερα υπεροοπλισμένο φορέα,
αυτήν* υπαγορεύουν ότι: θα ενταθεί πάρα πολύ το σκυρόδεμα, θα είναι
πολύ μεγάλο το x, η παραμόρφωση του χάλυβα
πολύ μικρή, και ο φορέας θα αστοχήσει απότομα
χωρίς προηγούμενη ρηγμάτωση.
Σε φορέα με πάρα πολύ σκυρόδεμα και πολύ
Σχ. 6.1 O ασθενής κρίκος της αλυσίδας λίγο χάλυβα, με πολύ μεγάλο h και με πολύ μικρό
καθορίζει τη συμπεριφορά της As , ιδιαίτερα υποοπλισμένο φορέα, θα ενταθεί
ιδιαίτερα πολύ ο χάλυβας και θα θραυστεί
απότομα. Ο φορέας θα αστοχήσει ακαριαία,
Ο αποφασιστικός παράγοντας για τη χωρίς προηγούμενη ρηγμάτωση, ενώ η θλιπτική
συμπεριφορά της αλυσίδας θα είναι η τάση του σκυροδέματος θα είναι πολύ μικρή.
συμπεριφορά του αδύναμου κρίκου, Άρα:
αναδεικνύοντας τη δύναμη του αδύνατου
να εντείνεται περισσότερο και να Οι συνέπειες της υπερδύναμης του ενός,
καθορίζει το τελικό αποτέλεσμα. δεν διαφοροποιούνται από το ποιός είναι
αυτός.
Σε φορέα με λίγο χάλυβα και πολύ σκυρόδεμα,
με μικρό As και μεγάλο h, υποοπλισμένο φορέα, Είτε υπερισχυροποιηθεί ο πλάστιμος κρίκος, είτε
θα ενταθεί πολύ ο χάλυβας, θα είναι μεγάλη η ο ψαθυρός κρίκος, η αλυσσίδα αστοχεί ακαριαία,
παραμόρφωσή του και η η συμπεριφορά του γιατί:
φορέα θα είναι η συμπεριφορά του χάλυβα, ο αποφασιστικός παράγοντας δεν είναι ποιός
πλάστιμη είναι ο ένας και ποιός είναι ο άλλος, αλλά η
Σε φορέα με πολύ χάλυβα και λίγο σκυρόδεμα, σχέση τους, η αναλογία τους.
με μεγάλο As και μικρό h, υπεροοπλισμένο Είτε ο φορέας είναι ιδιαίτερα υπεροοπλισμένος, ή
φορέα, θα ενταθεί πολύ το σκυρόδεμα, θα είναι είναι ιδιαίτερα υποοπλισμένος, ο φορέας θα
μεγάλο το x και γιαυτό μικρή η παραμόρφωση αστοχήσει ακαριαία.

_________________________________
* Διαφοροποιείται από την κατεστημένη λογική, η οποία τις περισσότερες φορές αποτελεί αντιστροφή
της φυσικής λογικής, όπως εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς από την επικρατούσα ατομική και
συλλογική αντίληψη περί δύναμης, και από τις ατομικές και συλλογικές προσπάθειες για
υπερπλουτισμό, υπερπληροφόρηση, κ.λ.π.

214
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

7. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΜΨΗΣ ΤΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ


ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΝΙΣΩΣΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Με τη διαδικασία που περιγράφηκε στο κεφ. 5 1. Γραφική Παράσταση της Μ sd - Χάραξη


υπολογίζεται το εμβαδόν του οπλισμού στις Περιβάλλουσας των Ροπών
κρίσιμες θέσεις του φορέα.
Τα επί μέρους διαγράμματα ροπών για τις δυσμε-
Για τις υπόλοιπες θέσεις ή κρατείται ο ίδιος νείς φορτίσεις στις κρίσιμες διατομές του φορέα
οπλισμός (υπέρ της ασφάλειας), ή μειώνεται σχεδιάζονται με κοινή κλίμακα και κοινούς
ανάλογα με τη μείωση της ροπής για λόγους άξονες.
(κακώς εννοούμενης*) οικονομίας (και με προ-
Η κλίμακα του άξονα αναφοράς των διαγραμ-
βλήματα ανάπτυξης έντονων τάσεων συνάφειας,
μάτων είναι ίδια με αυτήν του ξυλοτύπου (ή στην
βλ. ενότητα Θ, κεφ. 2.5), ή, όπως σχολιάζεται
περίπτωση δοκών ίδια με αυτήν της κατά μήκος
στην ενότητα E, στην περίπτωση των πλακών για
τομής τους).
κατασκευαστικούς λόγους.
Οι εξωτερικές γραμμές των διαγραμμάτων δίνουν
Στην δεύτερη περίπτωση οι θέσεις μείωσης του
τις μεγαλύτερες (κατ΄ απόλυτο τιμή) θετικές και
οπλισμού αποτελούν νέες κρίσιμες διατομές, γιατί
αρνητικές τιμές της Msd στις διατομές κατα μήκος
είναι μεν μικρότερες οι τιμές της Msd, αλλά επειδή
του φορέα.
μειώνεται σ΄ αυτές ο οπλισμός, είναι επίσης
μικρότερες και οι τιμές της Mrdu. Αν έχει γίνει μόνο καθολική φόρτιση, το διάγραμ-
μα των ροπών αποτελεί και την περιβάλλουσα.
Πρέπει, λοιπόν, να εξασφαλιστεί και στις θέσεις
αυτές ότι ισχύει η ανίσωση ασφαλείας. Αυτό
Η σχεδίαση της περιβάλλουσας βασίζεται στις
επιτυγχάνεται ευκολότερα έμμεσα μέσω της
τιμές της ροπής στις κρίσιμες διατομές, τις
γραφικής παράστασης της ανίσωσης ασφαλείας
διατομές με τις μέγιστες ροπές στα ανοίγματα
κατά μήκος του φορέα, ακολουθώντας τα παρα-
(θέσεις μηδενικής τέμνουσας) και στις στηρίξεις
κάτω βήματα:
του φορέα.

Σχ, 7.1 Γραφική παράσταση ανίσωσης


ασφαλείας- αναπτύγματα οπλισμού

215
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

Στην περίπτωση των πλακών η μορφή της είναι γειτονικού ανοίγματος, ή αν υπάρχει και άλλο
παραβολική (2ου βαθμού και η σχεδίαση άνοιγμα και η Μ Rdu /2 του άλλου ανοίγματος.
διευκολύνεται, όπως φαίνεται στο Σχ. 1, με τη
χάραξη (οριζόντιων) φαπτόμενων στις θέσεις των Το διάγραμμα αυτό, αφού Msd = Mrdu,
μέγιστων ροπών των ανοιγμάτων και εφαπτό- αποτελεί και το ποιοτικό διάγραμμα των
ενων στα σημεία μηδενισμού των ροπών οι τάσεων του εφελκυόμενου οπλισμού σε
οποίες τέμνουν τη μεσοκάθετο του ενδιάμεσου περίπτωση σταθερού οπλισμού κατά μήκος
τμήματος σε απόσταση διπλάσια της maxΜ. του φορέα, αφού είναι:
Τα σημεία μηδενισμού των ροπών αντιστοιχούν Msd = Mrdu = As σsd. z.
σε θέσεις στις οποίες το αλγεβρικό άθροισμα του
διαγράμματος των τεμνουσών αριστερά ή δεξιά Mε την παραδοχή ότι ο μοχλοβραχίονας z είναι
είναι μηδενικό. περίπου σταθερός κατά μήκος του φορέα, η Msd
είναι ανάλογη του σsd].
2. Υπολογισμός και Γραφική Παράσταση της
M rdu Όλων των Κρίσιμων Διατομών 3. Θέσεις Κλιμάκωσης του Οπλισμού ως οι
Θέσεις Τομής των Δαγραμμάτων Μ sd και
H Mrdu αντιστοιχεί στον οπλισμό As,ef (effective) M rdu
που τοποθετείται και το Msd αντιστοιχεί στον
Τα σημεία τομής των διαγραμμάτων Μ sd και επί
οπλισμό As,cal (calculated) που προκύπτει από
μέρους Μ Rdu είναι τα σημεία στα οποία πληρούται
τον υπολογισμό.
η ανίσωση ασφαλείας όταν μειωθεί εκεί ο
Θεωρώντας αμελητέα τη μεταβολή του z για οπλισμός.
μικρή μεταβολή της ροπής, οι τιμές της Μrd u και
της Μsd είναι ανάλογες των αντίστοιχων As και η Με βοηθητικές γραμμές κάθετες στον άξονα ανα-
MRdu θα προκύπτει από τη σχέση: φοράς εντοπίζονται στον ξυλότυπο τα σημεία
κάμψης ή διακοπής των ράβδων του οπλισμού,
MRdu= Msd.As,ef /As,cal όπως φαίνεται στο Σχ.1, και στην αριθμητική
ή από την προσεγγιστική σχέση : εφαρμογή στο κεφ. 9

ΜRdu= As. fsd.0,9d Αν στην περιοχή της ακραίας στήριξης η κάμψη


του οπλισμού προκύπτει πολύ κοντά στη στήρι-
Υπολογίζεται η τιμή της ΜRdu σε όλες τις κρίσιμες ξη, ο οπλισμός του ανοίγματος δεν κάμπτεται
θέσεις του φορέα, και σ΄ αυτές που μειώνεται ο προς τα πάνω αλλά τοποθετείται τοπικά πρό-
οπλισμός. σθετός οπλισμός άνω.
Στην περιοχή των ανοιγμάτων των πλακών υπο-
λογίζεται η ΜRdu και η ΜRdu/2. 4. Αναπτύγματα Ράβδων

Στην περιοχή των στηρίξεων υπολογίζεται η ΜRdu* Με τον παραπάνω τρόπο προκύπτουν τα ανα-
που αντιστοιχεί στον πρόσθετο οπλισμό αν πτύγματα του οπλισμού, η εικόνα του, τα οποία
υπάρχει. συγκεντρωτικά δίνονται σε ειδικό πίνακα όπως
φαίνεται παρακάτω.
Αφού υπολογιστούν οι παραπάνω τιμές, γίνεται
γραφική παράσταση της ΜRdu θεωρώντας ότι το Με βάση τα αναπτύγματα διαμορφώνονται οι
As που αντιστοιχεί σε κάθε τιμή της ΜRdu είναι ράβδοι του οπλισμού και με βάση τον ξυλότυπο
σταθερό σ΄όλο το μήκος του φορέα, δηλαδή (ή την κατά μήκος τομή στην περίπτωση των
χαράσσονται ευθείες παράλληλες με τον άξονα δοκών) τοποθετούνται στη θέση τους.
αναφοράς στην περιοχή των ανοιγμάτων σε Τα μήκη των ράβδων προεκτείνονται στις άκρες
απόσταση ΜRdu και ΜRdu/2 και στην περιοχή των τους κατά τα μήκη αγκύρωσης, όπως σχολιάζεται
στηρίξεων κατά σειράν η ΜRdu* και η ΜRdu/2 του παρακάτω.

216
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

8. ΔΙΑΤΑΞΗ ΟΠΛΙΣΜΟΥ - ΑΓΚΥΡΩΣΕΙΣ


ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ Ε και Θ

1.1 Διάταξη Οπλισμού 1.2 ΄Ελεγχος της Αγκύρωσης του


Οπλισμού
Ο καμπτικός οπλισμός διατάσσεται, όπως
φαίνεται στο Σχ, 1 Ελέγχεται κατά πόσον:
Στο άνοιγμα: ο διαμήκης οπλισμός που προέ-  l > lbnet = α(Φ/4). fsd/fb.( Αsreq/Asef f ) (1)
κυψε στη διατομή με τη μέγιστη ροπή εκτείνεται: l: διαθέσιμο μήκος από τη θέση ελέγχου μέχρι
 ο μισός σ΄ όλο το άνοιγμα μέχρι το μέσον του το πλησιέστερο άκρο της ράβδου
πλάτους των στηρίξεων και lbnet : απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης
 ο μισός κάμπτεται προς τα πάνω στην κρίσιμη διατομή
σ΄απόσταση 0,20l από τη στήριξη (ή όπως Θέσεις Ελέγχου:
σχολιάστηκε στο κεφ. 7).
Άνω Οπλισμός Σ΄απόσταση d από την παρειά
Στη στήριξη: ο οπλισμός αποτελείται από: της στήριξης
 το μισό κεκαμμένο του ανοίγματος που Κάτω οπλισμός Σ΄απόσταση 0,2l από τη
προεκτείνεται στη γειτονική πλάκα (μέχρι τη Στήριξη
θέση που μηδενίζεται η μετατοπισμένη ροπή) AΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ
περίπου κατά 0,20l+d από την παρειά της
στήριξης, όπως φαίνεται στο Σχ. 1(α) και, Οπλισμός άνω: Επειδή το διάγραμμα έχει μορφή
υπερβολής, όπως φαίνεται στο Σχ. 2, αρκεί,
 (αν απαιτείται), πρόσθετο οπλισμό όπως σχολιάζεται στην Ενότητα Θ, κεφ 3.2.1, ο
εκτεινόμενο επίσης μέχρι την ίδια θέση. έλεγχος στην κρίσιμη διατομή που είναι σ΄
Σε συνεχείς πλάκες με το άνοιγμα της ακραίας πόσταση d από την παρειά της στήριξης.
πλάκας μικρότερο από την γειτονική ενδιάμεση η 0,2l
μέγιστη ροπή είναι κοντά στην ακαραία στήριξη d d
και, γι΄αυτό, ο κάτω οπλισμός παραμένει, όπως A
φαίνεται στο Σχ. 1(β), ευθύγραμμος μέχρι την A l/2 B l/2
ακραία στήριξη.
Στην περιοχή αυτή προστίθεται οπλισμός επάνω.

άνω Μετατοπισμένο
διάγραμμα Μ

0,2l
Σχ. 8.2 Οπλισμός στις στηρίξεις
0,2l+d Οπλισμός Κάτω : Οι θέσεις που κάμπτονται οι
(α) μισές ράβδοι είναι σ΄απόσταση περίπου 0,20l.
Στα σημεία που κάμπτονται οι μισές ράβδοι, οι
ράβδοι που παραμένουν εντείνονται όσο και
στην κρίσιμη διατομή αφού μειώνεται η ροπή στο
μισό αλλά μειώνεται και ο οπλισμός Αs στο μισό
και άρα η τάση σs παραμένει όση και στην
(β) κρίσιμη διατομή.
΄Αρα στις θέσεις αυτές πρέπει το διαθέσιμο
μήκος l να είναι τουλάχιστον όσο το lbnet στην
Σχ. 8.1 Διάταξη οπλισμού σε πλάκες κρίσιμη διατομή.

217
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

9. ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
9.1 Παράδειγμα Σχεδιασμού Διέρειστων Πλακών σε Κατάσταση Αστοχίας

Ζητείται ο σχεδιασμός (πάχος και οπλισμός) του συστήματος πλακών που φαίνεται στο Σχ. 1.
Φορτία: gκεπ = 1,0 kN/m 2,qk = 2,0 kN/m 2 , στους προβόλους qk = 5,0 kN/m 2 Υλικά: C20, S500

4,20 7,50 7,50 4,20

Πρ 1,50

Π1 Π2 Π3 Π4
4,20

ΚΕΝΟ 3,50

Πρ 1,50

3. Στατική Επίλυση
Δυσμενής φόρτιση max MΠ1 , max MΠ4
1. Επιλογή πάχους πλακών
Εντοπισμός max lo
Π1: lo =1,0 .4,0=4,0 m Πρ: lo = 2,4 .1,6 = 3,8 m
Π2: lo =0,8 .4,0=3,2 m. max MΠ1 = 9,5. 4,02 /8 =19,0 kN/m

d ≥ max lo/30 = 3,8 /30 = 0,13 m


h = 0,13 +0,02 =0,15m Δυσμενής φόρτιση max MΠ2
Εκλεγεται h=0.15m

2. Φορτία Άνοιγμα Πρόβολοι


gκι.β = 25 x 0,15 = 3,8 kN/m 2
gκεπ = 1,0 « MΠ2 - MΠρ1 =- 9,5 . 1,62 /2 = 12,7 kN/m
gk = 4,8 « 4,8 kN/m 2 V= 9,5. 4,0/2 –12,7/4,0 =15,8 kN
qk 2,0 5,0
max MΠ2 = 15,82 /(2.9,5) = 18,2 kN/m
gd = 1,35 x 4,8 = 6,5 kN/m 2 6,5 kN/m 2
qd = 1,50 x 2,0 = 3,0 kN/m 2 7,5
ρd = 9,5 kN/m 2 14,0

218
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

Δυσμενής φόρτιση min MΠ2

min [MΠ2 - MΠρ1] = 14,0. 1,62 /2 = 18,2 kN/m

min MΠ2 = 4,8. 4,02 /8-18,2/2 = +9,9 kN/m>0

Δυσμενής φόρτιση max MΠρ3

min MΠρπαρεια = 14,0 .1,52/2 =15,8 kNm

4. Εύρεση Κύριου Οπλισμού Αs - Ελεγχος h

 Στοιχεία Διατομής:
b = 1.0 [m], d= h-c-Φ/2 = h-0.02 [m] (για τιμή της επικάλυψης c=0.015m)=>
d= 0.15-0.02 =0.13m

C20 => fcd = 20.103/1.50 = 13.3. 103 kN/m 2


S500 =>fsd = 500.103/1.15 = 435. 103 kN/m 2

εy= 435.103/2.106 = 2.2 %o

 Βασικές Σχέσεις Σχεδιασμού


As1.fsd = 0.68b.x. fcd (1) => 435. 103 As1 = 0,68.1,0.x.13,3.103 => x= 50 As1 (1*)
Msd= As1.fsd.(d-0.4x) (2α) => Msd= 435. 103 As1 .(0.14-0.4x) (2a*)
εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3) => εs1 =3.5%ο . (0.14-x)/x (3*)

 Ανοιγμα Π1, Π4 : Msd = 19,0 kNm


(1*) και (2*) => 19,0 = 435. 103 As1 .(0.14 - 0.4. 50 As1) => As1 = 3,8. 10- 4 m 2 => Φ8/13
(3,83cm 2)
(1*) => x = 50. 3,83. 10-4= 0,019 m
(3*) => εs1 =3.5%ο . (0.14-0,019)/0,019 = 11%ο > εy => d δεκτό

 Ανοιγμα Π2, Π3: Msd = 18,20 kNm


(1*) και (2*) => 18,2 = 435. 103 As1 .(0.14 - 0.4. 50 As1) => As1 = 3,6. 10- 4 m 2 => Φ8/13
(3,83cm 2)
(1*) => x = 50. 3,83. 10-4= 0,019 m
(3*) => εs1 =3.5%ο . (0.14-0,019)/0,019 = 11%ο > εy => d δεκτό

219
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

 Στήριξη Πρ3 : Msd = - 15,8 kNm


(1*) και (2*) => 15,8 = 435. 103 As1 .(0.14 - 0.4. 50 As1) => As1 = 3,0. 10-4 m 2 => Φ8/15
(3,50 cm2)
(1*) => x = 50. 3,50. 10-4= 0,018 m
(3*) => εs1 =3.5%ο . (0.14-0,018)/0,018 = 13%ο > εy => d δεκτό

 Στήριξη Π2-Πρ1 και Π3-Πρ2 : Msd = - 15,8 kNm


(1*) και (2*) => 15,8 = 435. 103 As1 .(0.14 - 0.4. 50 As1) => As1 = 3,0. 10-4 m 2
υπάρχοντα Π2 Φ8/26 = 1,9
πρόσθετα 1,1 => Φ8/40
(1*) => x = 50. 3,25. 10-4= 0,017 m
(3*) => εs1 =3.5%ο . (0.14-0,017)/0,017 = 15%ο > εy => d δεκτό

Δευτερεύοντες Οπλισμοί
Οπλισμός διανομής : 3,83 . 0,2 = 0,80 cm 2 => Φ6/30
Οπλισμός Αποσχισης: 3,83 .0,5 = 1,90 cm 2 => Φ8/25

9.2 Παράδειγμα Ελέγχου Πλακών σε Κατάσταση Αστοχίας

Ζητείται να ελεχθεί το παρακάτω το σύστημα πλακών στο Σχ. 1.


Κύριος οπλισμός πλακών: Π1 και Π2: Φ10/20, Π3: Φ10/10
Πρόσθετα σίδερα στη στήριξη Π1-Π2: Φ10/20.
Φορτία: gεπ = 1,5 kN/m 2 q = 6,0 kN/m 2 Υλικά: C20, S500

9,0 4,0

5,0 Π1

Π3

4,0 Π2

 Φορτια
gι.β = 25 x 0,16 = 4,0 kN/m 2
gεπ = 1,5 «
g = 5,5 «
ρd = 1,35 x 5,5 + 1,5 x 6,0 = 16,4 kN/m 2

220
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

 Δυσμενείς Φορτίσεις- Στατική VΠ2=0,5.16,4.4,0 -24,1 /4,0= 26,8 kN


Επίλυση VΠ1=0,5.5,5 .4,0 -24,1 /4,0= 5,0 kN>0 min
MΠ1>0
maxMΠ2 =26,82/ (2.16,4) =21,9 kNm

maxMΠ3 = 16,4. 4,02 /8 = 32,8 kNm

ΜΠ1-Π2 =( 16,4 .5,03 + 16,4 .4,03) /[ 8 (5,0


+4,0)] = -43 kNm
ΜΠ1-Π2 = (16,4 .5,03 + 5,5 .4,03) / [8 (5,0 ΜΠ1-Π2παρ = 0,9 . 43 = 38,7 kNm
+4,0)] = 33,5 kNm
VΠ1=0,5.16,4.5,0 -33,5 /5,0= 34,3 kN
VΠ2=0,5.5,5.4,0 - 33,5 /4,0= 2,6 kN>0 , min Ακριβέστερος υπολογισμός ροπής
MΠ2>0 παρειάς:
maxMΠ1 =34,32/ (2.16,4) =35,6 kNm
VΠ1--Π2αρ=0,5.16,4.5,0 +43,0/5,0 = 49,6 kN
VΠ1-Π2δεξ=0,5.16,4.4,0 +43,0/4,0= 51,8 kN
ΜΠ1-Π2παρ = 43- (49,6+51,8)/2 .0,20/2= 37,9
kNm
ΜΠ1-Π2 =( 5,5 .5,03 + 16,4 .4,03) / [8 (5,0
+4,0)] = 24,1kNm

 Υπολογισμός Mrdu Κρίσιμων Διατομών- Ελεγχος Ανίσωσης Ασφαλείας

 Στοιχεία Διατομής:
b = 1.0 [m], d= h-c-Φ/2 = h-0.02 [m] (για τιμή της επικάλυψης c=0.015m)=>
d= 0.15-0.02 =0.13m
C20 => fcd = 20.103/1.50 = 13.3. 103 kN/m 2
S500 =>fsd = 500.103/1.15 = 435. 103 kN/m 2
εy= 435.103/2.106 = 2.2 %o

 ΒασικέςΣχέσεις Ελέγχου
As1.fsd = 0.68b.x. fcd (1) =>
435. 103 As1 = 0,68.1,0.x.13,3.103 => As1 = 0.021. x (1*)
MRdu= As1.fsd.(d-0.4x) (2) => MRdu= 435. 103 As1 .(0.14-0.4x) (2*)
εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3) => εs1 =3.5%ο . (0.14-x)/x (3*)

 Άνοιγμα Π3:
Οπλισμός : Φ10/10 => Αs = 8,0 cm 2 = 8.0. 10-4 m 2 (μία ράβδος Φ10 έχει εμβαδόν 0.8
cm 2
Στο πλάτος του φορέα ίσο με 1m = 100cm υπάρχουν 100/10 =10 ράβδοι με εμβαδόν
0,8 .10 =8,0 cm 2)
(1*) => x = 8,0/0,021= 0,036 m
(2*) => MRdu = 435. 103 . 8.0. 10-4 . (0,14 – 0,4. 0,036) = 40,0 kNm
Έλεγχος επάρκειας: Msd = 32,8 < 40,0 =Mrdu, φορέας ασφαλής

221
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

 Ανοιγμα Π1 :
Οπλισμός : Φ10/10 => MRdu=40,0 kNm (ίδιο οπλισμό και πάχοςμε Π3)
Έλεγχος επάρκειας: Msd = 35,6 < 40,0 =Mrdu, φορέας ασφαλής

 Ανοιγμα Π2 :
Οπλισμός: Φ10/20 => Αs = 4,0 cm 2 = 4.0. 10-4 m 2 (1*) => x = 4,0/0,021= 0,018 m
(2*) => MRdu= 435. 103 . 4.0. 10-4 . (0,14 – 0,4. 0,018) = 20,0 kNm
Έλεγχος: Msd = 21,9 > 20,0 =Mrdu, φορέας aνασφαλής (η διαφορά μικρή, δεν τίθεται
θέμα)

 Στηριξη Π1-Π2:
Οπλισμός: κεκαμμενα από Π1 : Φ10/20 = 8,0/2 = 4,0 -
κεκαμμενα από Π2 : Φ10/40 = 4,0/2 = 2,0
προσθετα: Φ10/20 = 4,0
Αs = 10,0 cm 2 = 10.0. 10-4 m 2
(1*) => x = 10,0/0,021= 0,045 m
(2*) => MRdu= 435. 103 . 10,0. 10-4 . (0,14 – 0,4. 0,045) = 58,0 kNm
Έλεγχος επάρκειας: Msd = 38,7 < 58,0 =Mrdu, φορέας ασφαλής

9.3 Παράδειγμα Σχεδιασμού Πλακών με τους Πίνακες CEB

Υπολογίζεται ο οπλισμός για το σύστημα πλακών του προηγούμενου


παραδείγματος

Εκλογή πάχους (για περιορισμό των βελών)


Π1: lo =0,8 .5,0=4,0 m.
Π2: lo = 0,8 .4,0=3,2 m.
Π3 : lo= 1,0 . 4,0 =4,0 m.
d≥ max lo/30 = 4,0 /30 = 0,13 m h=0,13 +0,02 =0,15m Εκλέγεται h=0.16m

Φορτία
gι.β = 25 x 0,16 = 4,0 kN/m 2
gεπ = 1,5 «
g = 5,5 « ρd = 1,35 x 5,5 + 1,5 x 6,0 = 16,4 kN/m 2

Στατική επίλυση: Βλέπε προηγούμενο παράδειγμα

Οπλισμός
Άνοιγμα Π1: Μ =35,6 kNm μsd=35,6/(1,0 .0,142 .16.103/1,5) =0,17 => ω =0,19
Αs =0,19 .100 .14 .(16/1,5) / (400/1,15) = 8,17 cm 2 => Φ10/9 (8,72)
Διανομές: 8,72 . 0,2 = 1,74 cm 2
=> Φ6/16
Απόσχιση: 8,72 .0,5 = 4,36 cm 2 => Φ8/11

222
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

Άνοιγμα Π2: Μ = 21,9 kNm => μsd = 21,9/(1,0 .0,142 .16.103/1,5) =0,10 => ω=0,11
Αs =0,11 .100 .14 .(16/1,5) / (400/1,15) = 4,73cm 2 => Φ10/16(4,91)
Διανομές : 4,91 . 0,2 = 0,98 cm 2
=> Φ6/30
Απόσχιση: 4,91.0,5 = 2,46 cm 2 => Φ6/11

Άνοιγμα Π3: Μ = 32,8 kNm => μsd = 32,8/(1,0 .0,142 .16.103/1,5) =0,16 => ω=0,18
Αs =0,18 .100 .14 .(16/1,5) / (400/1,15) = 7,74 cm 2 => Φ10/10 (7,85)
Διανομές: 7,85 . 0,2 = 1,57cm 2
=> Φ6/18
Απόσχιση: 7,85 .0,5 = 3,92 cm 2 => Φ8/12

Στηριξη Π1-Π2: Μ =37,9 kNm μsd=37,9/(1,0 .0,142 .16.103/1,5) = 0,18 => ω =0,21
Αs = 0,21.100 .14 .(16/1,5) / (400/1,15) = 9,03 cm 2
κεκαμμενα από Π1 : Φ10/18 = 8,72/2 = 2,86 -
κεκαμμενα από Π2 : Φ19/32= 4,91/2 = 2,46 + 5,32
προσθετα: 3,71=> Φ10/20(3,93)

223
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

9.4 Παράδειγμα Σχεδιασμού Τετραέρειστων Πλακών σε Αστοχία


AΣΚΗΣΗ 1:

Στατική Επίλυση και Όπλιση Πλακών


h = 20 cm C20/25, S500
5,5
q = 5,0 kN/m2 88 5,5
Π1
Π2
1.Φορτία
(min ρd= g = 25.0,20 = 5,0 kN/m2)
maxρd = 1,35 x 5,0 + 1,5 x 5,0 = 14,3 kN/m2
5,5
y Π3
Π4

x
5,0
5,0 6,0 6,0

Φορτία
2. Κατανομή φορτίου κατά Marcus 5,9 8,4
ρχ= κχ.ρd Π1,Π3 Π2,Π4 (2,0) (3,0)
ρy= κy.ρd 8,4 5,9
(3,0) (2,0)
ly/lx = 5,,5/5,0 =1,1 5,5/6,0 = 0,9 5,9 8,4
kx = 0,59 0,41 (2,0) (3,0)
max ρχ= 8,4 kN 5,9 kN
(min ρχ= 3,0 kN 2,0 kN) 8,4 5,9
ky = 0,41 0,59 (3,0) (2,0)
max ρχ = 5,9 kN 8,4 kN
(min ρy= 2,0 kN 3,0 kN)
νχ= 0,77 0,77
νy= 0,77 0,77

3. Στατικές Επιλύσεις- Καθολική Φόρτιση

Κατά χ 8,4 5,9 ΜΠ1-Π2χ = -( 8,4 .5,03+ 5,9.6,03)/[8(5,0+6,0)] = -27,1 kNm


ΜΠ1x = (8,4.5,0/2 – 27,1/5,0)2 / (2.8,4) =15,0 kNm

Π1χ Π2χ ΜΠ2x= (5,9.6,0/2 – 27,1/6,0)2 / (2.5,9) =14,5 kNm


Π3χ Π4χ

Κατά y 5,9 5,9 ΜΠ1-Π3y = -( 5,9 .5,53+ 5,9.5,53)/[8(5,5+5,5)] = -22,7 kNm


ΜΠ1y = (5,9.5,5/2 - 22,7/5,5)2 / (2.5,9) =11,6 kNm = ΜΠ3y
Π1y Π3Y
Κατά y 8,4 8,4 ΜΠ2-Π4y = -(8,4 .5,53+ 8,4.5,53)/[8(5,5+5,5)] = -24,0 kNm
ΜΠ2y = (8,4.5,5/2 – 24,0/5,5)2 / (2.8,4) =17,0 kNm = ΜΠ4y
Π2y Π4y ΜΠ1x = 15,0.0,77=11,6 kNm ΜΠ2x = 14,5.0,77=11,2 kNm

224
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

Ροπές ΜΠ1y = 11,6 .0,77=9,3 kNm ΜΠ2y = 17,0.0,77=13,0 kNm


11,6 11,2 ΜΠ1-Π2χ=-27,1 ΜΠ1-Π3y=-22,7kNm ΜΠ2-Π3y=-24,0 kNm
Π1 9,3 -27,1 13,0 Π2 4.Όπλιση dx=0,20 -,002=0,18m dy=0,17m dy dx
22,7 24,0 Asx =Msd/(z.fsd)= Msd/(0,9dx.fsd) (1) = 0,14Msd.10-4 (1)
Asy =Msd/(z.fsd)= Msd/(0,9dy.fsd) (1) = 0,15Msd. 10-4 (2)
9,3 -27,1 13,0 Π1x As = 0,14.11,6.10-4=1,6. 10-4m2 => Φ8/20
Π3 11,6 11,2 Π4 Π2x As = 0,14.11,2.10-4 => Φ8/20
Π1y As = => Φ8/20
Π2y As = => Φ8/20

Π1x- Π3x As = 0,14.27,1.10-4 = 3,8. 10-4m2 =>


κεκαμμένα Φ8/40+Φ8/40 2.5
Π1y- Π3y As και ΜΠ2-Π3y => πρόσθετα 1,3 => Φ8/40

4. Στατική Επίλυση με Πίνακες Czerny- Καθολική Φόρτιση M = ρd.lmin2/m =14,3. lmin2/m


ly/lx = 5,,5/5,0 = 1,1 => mxx+= 35 my+ = 42 mχer- =12 mye- = 14 30,5
Π1,Π3 2
Mx = 14,3.5,0 /35 = 10,2 kNm 2
My = 14,3.5,0 /42 = 8,5 kNm Π1 Π2
Mxer = -14,3.5,02/12 = 29,8 kNm Myer = 14,3.5,02/14 = 25,5 kNm 31

Π2,Π4 ly/lx = 5,,5/6,0 = 0,9 => mx= 0,42, my = 35 mχer- =14 myer- = 12 Π3 Π4
Mx = 14,3.5,52/42 = 10,3 kNm My = 14,3.5,52/35 = 12,4 kNm
Mxer= -14,3.5,52/14 = 31,0 kNm Myer= 14,3.5,52/12 = 36,0 kNm

Ροπές στις στηρίξεις Π1x-Π2x M = 0,5 (29,8+31,0) = 30,50 kNm


Π1y-Π3y M = 25,5 kNm
Π2y-Π4y M = 36,0 kNm

5 Στατικές Επιλύσεις με Πίνακες Cherny - Δυσμενείς Φορτίσεις M = ρ. lmin2/m


ρ1= 1,175g+0,75q= 1,175. 5,0+0,75.5,0= 9,6 kN ρ2=0,175g+ 0,75q = 4,7 kN
Π1,Π3
ly/lx = 5,,5/5,0 = 1,1 ρ1 ρ2 ρ2 ρ2 ρ1. lmin2=9,6.5,02=240
ρ2. lmin2=4,7.5,02=118
mx+/ Μx+= 35/6,9 + 22/ 5,4 = 12,3 kNm
my+/ Μy+= 42/5,7 + 28/ 4,2 = 9,9 kNm
mχer-/ Μχer =-12 / 20 + -11/10,7 = -30,7 kNm
myer-/ Myer =-14/17,1 + -11/10,7 = = -27,8 kNm

Π2,Π4 ρ1 ρ2 ρ2 ρ2 ρ1. lmin2=9,6.5,52=290


ly/lx = 5,,5/6,0 = 0,9 ρ2. lmin2=4,7.5,52=142
(lx/ly = 1,1=>αντιστροφή x,y)
mx+/ Μx+= 42/6,9 + 28/5,1 = 12 kNm
my+/ Μy+= 35/8,3 + 22/6,5 = 14,8 kNm
mχer-/ Μχer =-14/20,7 + -11/12,9 = -33,6 kNm
myer-/ Myer =-12/24,2 + -11/12,9 = -37,1 kNm

Ροπές στις στηρίξεις Π1x-Π2x M=0,5 (30,7+33,6) = 32,1 kNm Π1y-Π3y M=27,8 kNm

225
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

6. Στατικές Επιλύσεις με Πίνακες Μαrcus - Δυσμενείς Φορτίσεις

Κατά χ 8,4 2,0 ΜΠ1-Π2χ = -( 8,4 .5,03+ 2,0.6,03)/[8(5,0+6,0)] = -20,7 kNm


ΜΠ1x = (8,4.5,0/2 - 20,7/5,0)2 / (2.8,4) =17,5 kNm

Π1χ Π2χ ΜΠ2x= (2,0.6,0/2 - 20,7/6,0)2 / (2.2,0) =14,0 kNm>0


Π3χ Π4χ
3,0 5,9 ΜΠ1-Π2χ = -( 3,0 .5,03+ 5,9.6,03)/[8(5,0+6,0)] = -18,7 kNm
ΜΠ1x = (3,0.5,0/2 - 18,7/5,0)2 / (2.3,0) =2,4 kNm>0

Π1χ Π2χ ΜΠ2x= (5,9.6,0/2 - 18,7/6,0)2 / (2.5,9) =17,8 kNm


Π3χ Π4χ

8,4 5,9 ΜΠ1-Π2χ = -( 8,4 .5,03+ 5,9.6,03)/[8(5,0+6,0)] = -27,1 kNm

Π1χ Π2χ
Π3χ Π4χ
Κατά y 5,9 5,9 ΜΠ1-Π3y = -( 5,9 .5,53+ 5,9.5,53)/[8(5,5+5,5)] = -22,7 kNm

Π1y Π3Y

5,9 2,0 ΜΠ1-Π3y = -( 5,9 .5,53+ 2,0.5,53)/[8(5,5+5,5)] = -......kNm


ΜΠ1y = (5,9.5,5/2 - ...../5,5)2 / (2.5,9) =......kNm
ΜΠ3y
Π1y Π3Y

2,0 5,9 ΜΠ1-Π3y = -( 2,0 .5,53+ 5,9.5,53)/[8(5,5+5,5)] = -..... kNm


ΜΠ1y = (2,0.5,5/2 - ...../5,5)2 / (2.5,9) =..... kNm = ΜΠ3y
Π1y Π3Y
Κατά y 8,4 8,4 ΜΠ2-Π4y = -(8,4 .5,53+ 8,4.5,53)/[8(5,5+5,5)] = -24,0 kNm

Π2y Π4y
8,4 3,0 ΜΠ2-Π4y = -(8,4 .5,53+ 3,0.5,53)/[8(5,5+5,5)] = -...... kNm
ΜΠ2y = (8,4.5,5/2 – ...../5,5)2 / (2.8,4) =...... kNm
Π2y Π4y
3,0 8,4
ΜΠ2-Π4y = -(3,0 .5,53+ 8,4.5,53)/[8(5,5+5,5)] = -.....,0 kNm
ΜΠ2y = (3,0.5,5/2 – ......./5,5)2 / (2.8,4) =....... kNm = ΜΠ4y

Π2y-Π4y M =37,1 kNm

226
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

ΞΥΛΟΤΥΠΟΣ
Π1 Π2

Π3 Π4

9.5 Παράδειγμα Σχεδιασμού Τετραέρειστων Πλακών επί Εδάφους


Να υπολογιστεί η κοιτόστρωση που δίνεται στο σχήμα. Το συνολικό φορτίο σχεδιασμού των
υποστυλωμάτων είναι 1730 κΝ. Να σχεδιαστούν οι οπλισμοί.
Η τάση του εδάφους είναι: Ρ/Α= 1730 /(11.11) = 14,3 kN/m2

To ίδιο όπως και στην άσκηση 1, άρα οι ίδιοι οπλισμοί μόνον Π1 Π2


ανάποδα.

Φορτίο είναι η τάση εδάφους και στηρίξεις τα υποστυλώματα.


Π3 Π4
Το ίδιο βάρος δεν φορτίζει καμπτοδιατμητικά την πλάκα αφού η
διαδρομή του δεν αποκλίνει από την κατακόρυφο.

σε

Π4

227
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

10. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΙΔΩΤΩΝ ΠΛΑΚΩΝ

10.1. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΔΟΚΙΔΩΤΩΝ ΠΛΑΚΩΝ

10.1.1 Περιγραφή Δοκιδωτών Πλακών προκύπτει:


Δοκιδωτές πλάκες, γνωστές και ως πλάκες με d ≥ lo/30 = 8,5/30 = 0,28 m => h = 0,30 m
νευρώσεις, (σε αντιδιαστολή με τις συνήθεις
πλάκες οι οποίες δηλώνονται ως ολόσωμες ή
συμπαγείς) είναι οι πλάκες οι οποίες διαμορ- Το ίδιο βάρος της πλάκας προκύπτει
φώνονται όπως φαίνεται στο Σχ. 1 για λόγους gk = 25.0,7 = 7,5 kN/m2 και είναι αντιοικονομική
που επεξηγούνται στο κεφ. 1.3. η ανάληψη των ωφέλιμων φορτίων qk (της
τάξεως του 2,0 kN/ m2, για κατοικία) τα οποία
Πλεονεκτούν σε σύγκριση με τις ολόσωμες ως θα αποτελούν πολύ μικρό ποσοστό του
προς το σημαντικά μειωμένο ίδιο βάρος τους συνολικού φορτίου.
(βλ. Κεφ. 1.3). Για λόγους αντοχής το απαιτούμενο πάχος
προκύπτει μεγάλο όταν είναι μεγάλη η ροπή
1 2 σχεδιασμού Μsd.
Η Μsd είναι μεγάλη όταν:
• είτε το άνοιγμα των πλακών είναι
μεγάλο,
3 3
• είτε τα φορτία των πλακών είναι μεγάλα
4 4
Η τάξη μεγέθους του φορτίου σχεδιασμού ρd
για τις συνήθεις ολόσωμες πλάκες είναι:
1 2 1-1 2-2
ρd = 1,35 (gk +gk΄)+1,5qk = 1,35(25.020+1,0) +
3-3 1,50.(2,0÷5,0) = 10÷18 kN/m2.
H αντίστοιχη τάξη μεγέθους της ροπής σχε-
διασμού Μsd είναι:
4-4
Μsd = ρd.l2/8=(10÷18).(4÷6)2/8 =25÷70 kNm.
Σχ. 1 Κάτοψη και τομές δοκιδωτής πλάκας
™ Tα Μειονεκτήματα της Εναλλακτικής Λύσης
10.1.2 Περιοχή Εφαρμογής της Υπερόπλισης των Πλακών

Οι δοκιδωτές πλάκες εφαρμόζονται όταν: Για μείωση του πάχους τους οι πλάκες θα
μπορούσαν να σχεδιαστούν υπεροπλισμένες.
™ το απαιτούμενο πάχος h των πλακών Αυξάνοντας τη δύναμη Fs1 του εφελκυόμενου
προκύπτει μεγάλο, είτε για λόγους χάλυβα θα μπορούσε να κρατηθεί μικρός ο
λειτουργικότητας είτε για λόγους μοχλοβραχίονας z, (αφού η καμπτική αντοχή
αντοχής. τους είναι MRdu= Fs1. z) και να κρατηθεί μικρό το
Για λόγους λειτουργικότητας, μεγάλο προκύπτει πάχος τους h.
το πάχος όταν: Επειδή οι πλάκες έχουν μεγάλο πλάτος δεν θα
¾ είναι μεγάλο το άνοιγμά τους. προέκυπτε ιδιαίτερα ψαθυρή συμπεριφορά (την
Παράδειγμα: Για άνοιγμα αμφιέρειστης πλάκας οποία εμφανίζουν, εν γένει, δοκοί και υπο-
l = 8,5 m το απαιτούμενο πάχος για περιορισμό στυλώματα αν υπεροπλιστούν).
των βελών σε κατάσταση λειτουργίας Η λύση αυτή, όμως, μολονότι θα ικανοποιούσε

228
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

τις απαιτήσεις σε κατάσταση αστοχίας δεν θα μικρής διαμέτρου και να ισομοιράζεται σ΄ όλο
ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις σε κατάσταση το πλάτος της, όπως φαίνεται στο Σχ. 3(α),
λειτουργικότητας για μικρό βέλος, καθώς αυτό είναι μεγαλύτερης διαμέτρου ώστε να προκύ-
θα είναι μεγάλο, λόγω της μεγάλης δρώσας πτουν λιγότερες ράβδοι οι οποίες συγκεν-
ροπής, ενώ η δυσκαμψία τους (ανάλογη του h3) τρώνονται κατά θέσεις στις οποίες κρατείται
θα ήταν μικρή. όλο το πάχος της πλάκας, όπως φαίνεται στο
Σχ. 3(β), ώστε να μην μειωθεί ο μοχλο-
βραχίονας των εσωτερικών δυνάμεων z. Κατ’
10.1.3 Διαφοροποιήσεις Δοκιδωτών αυτόν τον τρόπο, σχηματίζονται δοκίδες ή
και Ολόσωμων Πλακών νευρώσεις κατά τη διεύθυνση του ανοίγ-
¾ Αφαίρεση του Σκυροδέματος της ματος της πλάκας οι οποίες, επιπρόσθετα,
Εφελκυόμενης Ζώνης αυξάνουν τη δυσκαμψία της πλάκας.

Στο Σχ. 2 φαίνεται η κάτοψη λωρίδας αμφι- 1


έρειστης πλάκας, π.χ. πλάτους 1 m, η εγκάρσια
διατομή της και το διάγραμμα παραμορ-
φώσεων καθ΄ ύψος της (α) για ολόσωμη 2 2
διαμόρφωση της πλάκας και (β) για δοκιδωτή
διαμόρφωση.
1 1-1
ΚΑΤΟΨΗ 1 ΤΟΜΗ 1-1 2-2 1 (α)
Δοκός πλάκα bw
2 2

1 x (α) 3 3
1 1-1
νεύρωση
bw 3-3
hf
1 h (β)
2-2 (β)

Σχ. 3 Κάτοψη και τομές κατά μήκος και


Σχ. 2 Κάτοψη και εγκάρσια διατομή κατά πλάτος πλάκας (α) ολόσωμης
λωρίδας πλάκας (α) ολόσωμης και β) δοκιδωτής (χωρίς την εξασφάλιση
και (β) δοκιδωτής της διατμητικής αντοχής της)

¾ Εξασφάλιση Διατμητικής Αντοχής της


Στην δοκιδωτή πλάκα κρατείται το πάχος της Πλάκας- Συμπαγείς Ζώνες κοντά στις
ίσο, περίπου, με το πάχος της θλιβόμενης Στηρίξεις
ζώνης της αντίστοιχης ολόσωμης, της τάξεως
των 7 έως 10 cm, και αφαιρείται το σκυ- Οι συνήθεις πλάκες δεν έχουν πρόβλημα
ρόδεμα κάτω από τον ουδέτερο άξονα, το διατμητικής αντοχής, καθώς η μεν δρώσα
οποίο δεν εντείνεται (δεν συμβάλλει στην τέμνουσα Vsd είναι μικρή (γιατί λόγω του μικρού z
ανάπτυξη της καμπτικής ικανότητας της είναι μικρή η ροπή Msd και, άρα, και το φορτίο που
πλάκας). μπορούν να αναλάβουν), η δε διατμητική αντοχή
τους είναι μεγάλη, λόγω του μεγάλου πλάτους
Κατ΄ αυτόν τον τρόπο μειώνεται σημαντικά το τους bw.
ίδιο βάρος της πλάκας.
Στις δοκιδωτές, όμως, λόγω της δραστικής
¾ Συγκέντρωση του Οπλισμού κατά Θέσεις- μείωσης του πλάτους τους bw, όπως φαίνεται
Διαμόρφωση Νευρώσεων στο Σχ. 3(β), μειώνεται η διατμητική αντοχή
Ο εφελκυόμενος οπλισμός, αντί να είναι τους.

229
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

Γι΄αυτό στις θέσεις κοντά στις στηρίξεις στις έκταση της αρνητικής ροπής, (περίπου 0,20l
οποίες είναι μεγάλη η δρώσα τέμνουσα Vsd, εκατέρωθεν της στήριξης), καθώς στο κάτω
δεν αφαιρείται το σκυρόδεμα, η πλάκα μέρος της πλάκας είναι η θλιβόμενη ζώνη και
παραμένει, όπως φαίνεται στο Σχ. 4, συμ- δεν μπορεί να αφαιρεθεί.
παγής.
l1/5 l2/5

3 3 3

3 3
x

3-3 l1 l2
l

Σχ. 4 Διαμόρφωση συμπαγών ζωνών


κοντά στις στηρίξεις της πλάκας
Σχ. 6 Διαμόρφωση συνεχών
To εύρος x της συμπαγούς ζώνης είναι δοκιδωτών πλακών
περίπου χ= l/10 (l το άνοιγμα της πλάκας) και
προκύπτει από το σχεδιασμό (βλ. Κεφ.1.5) . ¾ Διαμόρφωση Τετραέρειστων
Δοκιδωτών Πλακών
¾ Εξασφάλιση Δυσκαμψίας και Συνεργασίας -
Συμπαγείς Ζώνες στο Άνοιγμα Στις τετραέρειστες πλάκες διαμορφώνονται
νευρώσεις και προς τις δύο κατευθύνσεις,
Στην περίπτωση διαμόρφωσης διαδοκίδων- όπως φαίνεται στο Σχ. 7.
νευρώσεων προς τη μία μόνο διεύθυνση (σε
διέρειστες πλάκες) για ένίσχυση της 1
δυσκαμψίας της πλάκας και εξασφάλιση της
μονολιθικότητάς της συμπαγής ζώνη εκτός από
τις στηρίξεις διαμορφώνεται και στο άνοιγμα,
όπως φαίνεται στο Σχ. 5.
3 3

3 3
1 1-1

3-3

3-3

Σχ. 5 Διαμόρφωση συμπαγούς ζώνης στο Σχ. 7 Τετραέρειστη δοκιδωτή πλάκα


άνοιγμα της πλάκας

¾ Ιδιαιτερότητες για Συνεχείς Πλάκες


Οι νευρώσεις διαμορφώνονται με τις ίδιες
Στην περίπτωση πλακών με ενδιάμεση στήριξη διαστάσεις και αποστάσεις και προς τις δύο
είναι προφανές ότι η πλάκα θα διαμορφωθεί, διευθύνσεις.
όπως φαίνεται στο Σχ. 6, συμπαγής σ΄ όλη την

230
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

10.2. ΠΡΟΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ


ΔΟΚΙΔΩΤΩΝ ΠΛΑΚΩΝ

10.2.1 Προδιαστασιολόγηση ¾ Στατικά Συστήματα


¾ Το ύψος h των διαδοκίδων (νευρώσεων) Το στατικό σύστημα μιας διέρειστης δοκιδωτής
επιλέγεται περίπου ίδιο μ΄ αυτό που θα πλάκας αποτελείται, όπως φαίνεται στο Σχ. 8,
προέκυπτε αν σχεδιαζόταν η πλάκα από:
ολόσωμη, της τάξεως των 30 cm. 1
¾ Το πάχος hf της άνω συμπαγούς ζώνης
επιλέγεται περίπου ίδιο με το βάθος της
θλιβόμενης ζώνης x της αντίστοιχης
ολόσωμης πλάκας, της τάξεως του 0,07
έως 0,10 cm (x=0,25d περίπου).
¾ Το πλάτος των διαδοκίδων bw a

επιλέγεται τόσο ώστε να μπορούν να


τοποθετηθούν τουλάχιστον δύο ράβδοι 1 1-1
οπλισμού, της τάξεως των 10 cm.
l α b=a+ bw
¾ Η απόσταση a μεταξύ διαδοχικών
διαδοκίδων h
α bw
δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλη για να μην α-α
μειωθεί πολύ η δυσκαμψία της πλάκας αλλά
και για να επαρκεί το πάχος των 7 έως 10
cm του ολόσωμου τμήματος της πλάκας. Σχ. 8 Στατικά συστήματα για το σχεδιασμό
¾ Το εύρος των συμπαγών ζωνών στις ¾ Την πλάκα της συμπαγούς άνω ζώνης
στηρίξεις
Στηρίζεται στις διαδοκίδες και το στατικό της
επιλέγεται ίσο με το 1/10 του ανοίγματος σύστημα είναι συνεχής φορέας (άπειρων)
της πλάκας. ίσων ανοιγμάτων.
¾ Το εύρος των συμπαγών ζωνών στο Το φορτίο της είναι το φορτίο της πλάκας.
άνοιγμα Το πάχος της είναι ίσο με το πάχος hf της
συμπαγούς άνω ζώνης της πλάκας και το
επιλέγεται ίδιο με το πλάτος των
διαδοκίδων(καθώς τίθεται ο ίδιος οπλισμός άνοιγμά της ίσο με την απόσταση a των
μ΄αυτές). διαδοχικών διαδοκίδων (νευρώσεων).
¾ Τις διαδοκίδες
¾ Ο αριθμός των συμπαγών ζωνών
Στηρίζονται στις δοκούς και το στατικό τους
είναι μία στο μέσον του ανοίγματος. Αν το σύστημα είναι αυτό της αντίστοιχης
άνοιγμα της πλάκας είναι ιδιαίτερα μεγάλο, ολόσωμης πλάκας.
π.χ. μεγαλύτερο από 8,0 m, διαμορφώνονται Το φορτίο τους είναι το φορτίο της πλάκας
δύο συμπαγείς ζώνες στα τρίτα του από μέσον σε μέσον του φατνώματος.
ανοίγματος.
Τό ύψος τους είναι το πάχος h της πλάκας,
το πλάτος του κορμού τους είναι bw.
10.2.2 Σχεδιασμός Δοκιδωτών Πλακών
Στο άνοιγμα λειτουργούν ως λεπτόκορμοι
Για το σχεδιασμό αμελούνται οι συμπαγείς πλακοδοκοί.
ζώνες στο άνοιγμα και τις στηρίξεις και
επιλύεται ο ξυλότυπος που φαίνεται στο Σχ. 8.

231
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

¾ Σχεδιασμός σε Κάμψη • Αν είναι:


Πλάκες: Vsdπ > max Vsd = VRd2 = 0,5.ν.fcd.bw.0,9d (1)
Ο οπλισμός προκύπτει πολύ μικρός και
συνήθως τίθεται δομικό πλέγμα. τότε το πλάτος bw του κορμού της
διαδοκίδας δεν είναι επαρκές στην περιοχή
Διαδοκίδες (νευρώσεις): της στήριξης.
Ο οπλισμός προκύπτει από τη σχέση των
λεπτόκορμων δοκών: As= Msd/[(d-hf/2).fsd]. Επαρκεί μόνον για τις θέσεις για τις οποίες
Διατάσσονται τουλάχιστον δύο ράβδοι. ισχύει η ανίσωση ασφαλείας.

Επειδή η διάμετρος του οπλισμού προκύ- Η απόσταση x μετρούμενη από την παρειά
πτει μεγαλύτερη από 8 mm απαιτείται της στήριξης μετά την οποία επαρκεί το bw
προσοχή στην ορθή αγκύρωσή τους (βλ. προκύπτει από την παρακάτω σχέση:
οδηγίες θέματος 2) Vsd΄= Vsdπ- ρd.x < VRd2 = 0,5.ν.fcd.bw.0,9d (2)
¾ Σχεδιασμός σε Διάτμηση όπου:
Vsd΄: είναι η τέμνουσα σε απόσταση x από
Έλεγχος Επάρκειας Εύρους x Συμπαγούς
την παρειά της στήριξης
Ζώνης στις Στηρίξεις
Υπολογίζεται η διατμητική αντοχή VRd2. και
από την ανίσωση ασφαλείας: Η συμπαγής ζώνη εκτείνεται στο τμήμα της
νεύρωσης μεταξύ της διατομής αυτής και
Vsd ≤ VRd2 => max Vsd = VRd2 της στήριξής της (στις κανονικές δοκούς).
προκύπτει η μέγιστη τιμή max Vsd της Διατμητικός Οπλισμός
δρώσας τέμνουσας που μπορεί να φέρει η
διαδοκίδα με πάχος κορμού bw. Ακολουθείται η διαδικασία των δοκών:
Ελέγχεται σ΄απόσταση d από την παρειά
• Αν είναι της δοκού κατά πόσον ισχύει:
Vsdπ < max Vsd = VRd2 = 0,5.ν.fcd.bw.0,9d η Vsd< VRd3. Αν δεν ισχύει η ανίσωση
υπολογίζεται διατμητικός οπλισμός με τη
όπου:
μορφή (συνήθως για ευκολία) ανοικτών
Vsdπ είναι η τέμνουσα στην παρειά της στήριξης συνδετήρων.
που προκύπτει από τη στατική επίλυση
της διαδοκίδας, ¾ Σχεδιασμός Ενδιάμεσων
τότε το πλάτος bw του κορμού της Συμπαγών Ζωνών
διαδοκίδας είναι επαρκές.
Συνήθως δεν γίνεται ιδιαίτερος σχεδιασμός.
Κρατείται η διαστασιολόγηση και η όπλιση των
διαδοκίδων.

10.3 ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ


Ζητείται να υπολογιστεί η δοκιδωτή πλάκα στο σχήμα και να συγκριθεί το φορτίο της μ’ αυτό
αντίστοιχης ολόσωμης πλάκας. Υλικά; C20/25, S500. Φορτία: qk = 2 kN/m2, gεπ =0

0,70

8,5 m
ΔΟΚΙΔΩΤΗ ΟΛΟΣΩΜΗ

232
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Διέρειστων, Τετραέρειστων και Δοκιδωτών Πλακών

1. Εκτίμηση Συνολικού Πάχους Πλάκας =Ύψος Διαδοκίδων


d ≥ lo/30 = 8,5/30 = 0,28 m => h = 0,30 m

2. Προδιαστασιολόγηση
Πάχος hf πλακών μεταξύ των διαδοκίδων: Περίπου όσο η θλιβόμενη ζώνη που είναι περίπου ίση
με το ¼ του d => hf = 0,25.0,28 = 0,07 m.
Πλάτος διαδοκίδων: Λόγω του μεγάλου ανοίγματος εκτιμούνται 3 ράβδοι στις διαδοκίδες, όπότε
b=0,15 m για να τις χωρέσει (b> 3.0,14 +2.3,0 +2.1,5 = 14,0).
Απόσταση μεταξύ διαδοκίδων: 0,70 m

1,5 3,0 3,0 1,5


3.Υπολογισμός Πλακών
gιβ = 25.0,07 =1,75 kN/m2, max ρd = 1,35.1,75 +1,5.2,0 = 5,4 kN/m2, min ρd= gιβ = 1,75 kN/m2
max Msd =[0,042.1,75 +0,089.(5,4-1,75) =0,22 kNm/m πολύ μικρό
min Msd =- [0,083.1,75 +0,114.(5,4-1,75)] = «
Αs =
min Αs = 0,001.Ac = 0,001.100.7=0,7 cm2/m =>πλέγμα T92 (Φ4,2/150)=> As=5,2 cm2/m

4.Υπολογισμός Διαδοκίδων
0,85 Από πλάκα: ρ = 5,4.0,85 = 4,6 kN/m
0,07 gκρέμαση 25.0,07.0,23 = 1,2 «
0,23 ρd = 5,8 “

Υπολογισμός σε Κάμψη
Msd= 5,8.8,52/8 = 52,4 kNm. d = 0,30-0,02 = 0,28 m b/bw = 0,85/0,15 >5 =>
As= Msd/[(d-hf/2).fsd]= 52,4/[(0,28-0,04). 435000] = 5,0 cm => 2Φ14+1Φ16 (5,0 cm2)
2

Υπολογισμός σε Διάτμηση
VRd2 =0,5.n.fcd.bw.0,9d = 0,5.0,6.(20000/1,5).0,15.0,9.0,28 = 151 kN > Vsd= 0,5.5,8.8,5 =24,7 kN
=> επαρκές το εύρος της συμπαγούς ζώνης
VRd1= τRd.k (1,2+40 ρl)d.bw= 0,26.1000.1,3(1,2+40.0,012).0,28.0,15 = 24 kN (ρl= 5,0/(15.28)
=0,012<0,02)
Vwd= Vsd- VRd1 = 24,7 -24 = 0,7 = > ελάχιστοι συνδετήρες Φ8/14 (2 συνδετήρες να τέμνουν τη
ρωγμή)

233
Ενότητα κ

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΩΝ ΚΑΙ


ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΩΝ

234
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

1. ΜΟΡΦΕΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

1.1 Μορφές Σχεδιασμού 1.3 Μεθοδολογία Σχεδιασμού

Οι βασικές παράμετροι του σχεδιασμού είναι: οι Ό σχεδιασμός σε κατάσταση αστοχίας βασίζεται


διαστάσεις της διατομής, η ποσότητα του οπλι- στην επίλυση της ανίσωσης ασφαλείας.
σμού και τα φορτία.
Οι ποιότητες των υλικών για συνήθεις φορείς Ακολουθούνται τα παρακάτω βήματα:
δεν έχουν μεγάλη περιοχή μεταβολής.
¾ Εντοπίζονται οι τύποι επιπόνησης του φορέα
(καμπτοδιατμητική, κ.λ.π)
Διακρίνονται οι παρακάτω μορφές :
¾ Εντοπίζεται ο δυσμενέστερος συνδυασμός
1. Σχεδιασμός Ι :Δίνονται τα φορτία και ζητείται
των φορτίων και η κρίσιμη διατομή του φορέα
ο οπλισμός
για κάθε τύπο επιπόνησης
2. Σχεδιασμός ΙΙ : Δίνονται τα φορτία και
¾ Για κάθε επιπόνηση και κάθε κρίσιμη
ζητούνται οι διαστάσεις της διατομής και ο
διατομή του φορέα:
οπλισμός
1. Υπολογίζονται συναρτήσει των φορτίων οι
3. Έλεγχος Ι : Δίνεται ο οπλισμός και οι
μέγιστες τιμές των δράσεων: Msd ,Vsd, Tsd
διαστάσεις της διατομής και ζητείται η
φέρουσα ικανότητα του φορέα - το μέγιστο 2. Υπολογίζονται συναρτήσει των διαστάσεων
φορτίο της διατομής, της ποσότητας του οπλισμού
και των αντοχών σκυροδέματος και οπλισμού
4. Έλεγχος ΙΙ : Δίνεται ο οπλισμός ,οι διαστάσεις
οι αντοχές του φορέα: MRd ,VRd, TRd
της διατομής και το φορτίο και ζητείται αν ο
φορέας είναι ασφαλής. Ανάγεται στην 3. 3.Εξισώνονται οι εκφράσεις των εξωτερικών
περίπτωση 3 (ελέγχεται αν το φορτίο είναι και εσωτερικών μεγεθών:
μικρότερο από το μέγιστο) Msd = MRd , Vsd = VRd Tsd = TRd
Η μορφή 1 αντιστοιχεί στην περίπτωση που οι και επιλύονται ως προς το άγνωστο μέγεθος
διαστάσεις της διατομής είναι δεδομένες για αρχι-
τεκτονικούς, λειτουργικούς ή κατασκευαστικούς Το άγνωστο μέγεθος μπορεί να είναι η (ελάχιστη)
λόγους . ποσότητα του οπλισμού As, οι (ελάχιστες) δια-
στάσεις, συνήθως το ύψος h (το πλάτος καθο-
Η μορφή 2 είναι η συνήθης περίπτωση σχεδια-
ρίζεται από κατασκευαστικούς λόγους), το (μέγι-
σμού ενός φορέα
στο) φορτίο q .
Η μορφή 3 αντιστοιχεί στην περίπτωση υπάρ-
χοντος φορέα που εξετάζεται η δυνατότητα Για το συνολικό φορέα με τη συνολική επιπόνηση
μεταβολής των φορτίων λόγω αλλαγής χρήσης κρατούνται :
κ.λ.π
• Οπλισμός : οι επί μέρους τιμές για κάθε θέση
Η μορφή 4 αναφέρεται στην περίπτωση υπάρ- και επιπόνηση
χοντος φορέα που αμφισβητείται η ασφάλεια του
• ύψος : η μεγαλύτερη επί μέρους τιμή
1.2 Στόχοι και Κριτήρια Ορθού • φορτίο : η μικρότερη επί μέρους τιμή
Σχεδιασμού
Στα επόμενα κεφάλαια υπολογίζονται οι αντοχές
Οι στόχοι και τα κριτήρια του σχεδιασμού των και οι δράσεις δοκών και υποστυλωμάτων και
δοκών και υποστυλωμάτων είναι αυτοί που περιγράφονται τα διαδοχικά βήμτα του υπολο-
αναπτύσσονται και για το σχεδιασμό των πλα- γισμού.
κών.

235
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

2. ΜΕΓΕΘΗ ΑΝΤΟΧΗΣ ΔΟΚΩΝ


ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ Δ2, ΚΕΦ 2 ΚΑΙ 5

2. 1 Διαφοροποιήσεις Δοκών Στο κεφάλαιο αυτό εξετάζεται η διαφοροποίηση


και Πλακών των μεγεθών αστοχίας τους λόγω των παρα-
πάνω διαφοροποιήσεων.
Οι δοκοί διαφοροποιούνται από τις πλάκες ως
προς: 2. 2 Σχέσεις Υπολογισμού των Αντοχών
των Δοκών (Βλ. Ενότητα Η)
¾ τη μορφή και τα γεωμετρικά στοιχεία της
διατομής τους Τα μεγέθη αστοχίας τους, τα αντίστοιχα στοιχεία
¾ τη συνύπαρξη θλιβόμενου οπλισμού της διατομής με τα οποία σχετίζονται και τα
αντίστοιχα φυσικά προσομοιώματα του φορέα
¾ τον τύπο επιπόνησης τους. Ως γραμμικοί και οι τομές τους με βάση τις οποίες προέκυψαν
φορείς εκτός από την καμπτοδιατμητική συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα.
επιπόνηση υπόκεινται και σε στρεπτική
επιπόνηση.

ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ ΣΤΡΕΠΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ

α β γ

α β γ

vRd3 VRd2 TRd1 TRd2 TRd3

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΜΨΗ ΔΙΑΤΜΗΣΗ ΣΤΡΕΨΗ


ή Ελεγχος
Διατομής b.h εs1= 3.5%o.(x-d)/x (3) VRd2=0,5.v.fcdbw.0,9d , ΤRd1=.ν.fcd.Ak.t .

Εγκάρσιου - VRd3= 0,9 d η.As/s. fsd + Vcd TRd2 =2.Asw Ak .fswd / s


Οπλισμού Asw

Διαμήκη As1.fsd = 0.67b.x. fcd (1) - TRd3 =2.Asl/s.Ak .fswl /u


Oπλισμού As MRdu= As1.fsd.(d-0.4x) (2)

236
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

3. ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΙΑΤΟΜΗΣ ΔΟΚΩΝ

3.1 ΔΟΚΟΙ, ΠΛΑΚΟΔΟΚΟΙ, ΨΕΥΤΟΔΟΚΟΙ


¾ Δοκοί ονομάζονται οι οριζόντιοι γραμμικοί καθώς δεν είναι σημαντικά μειωμένο το βέλος
φορείς, σε αντιδιαστολή με τους του.
κατακόρυφους φορείς που ονομάζονται
Για παράδειγμα, τμήμα με πάχος 25 ή 30εκ. σε
υποστυλώματα.
μια πλάκα πάχους 20εκ. δεν αποτελεί δοκό.
Οι δοκοί έχουν συνήθως ορθογωνική διατομή. Τμήμα με ενδιάμεση αύξηση πάχους, π.χ. με
Στην περίπτωση, όμως, ειδικών κατασκευών πάχος 35 ή 40εκ. στην παραπάνω πλάκα
μπορούν να έχουν διαφορετικές διατομές, όπως αποτελεί υποχωρούσα στήριξη.
αυτές που φαίνονται στο Σχ. 1.
¾ Δοκοί, επίσης, θεωρούνται και τα τμήματα
του οριζόντιου επίπεδου φορέα των
κατασκευών στις θέσεις όπου αυξάνεται
σημαντικά το πάχος του.
Οι δοκοί αυτές θεωρούνται στηρίξεις για τα
υπόλοιπα τμήματα, τα οποία αποτελούν τις Σχ. 3.2 Πλακοδοκοί μορφής Τ και Γ
πλάκες, καθώς, λόγω του αυξημένου πάχους Για απλοποίηση στην περίπτωση αυτού του
τους, το βέλος τους είναι αμελητέο σε σύγκριση παραδείγματος μπορεί να γίνει διπλή επίλυση
με αυτό των πλακών. του φορέα (α) ως δοκού και (β) ως πλάκα και να
Για αντιδιαστολή με τις μεμονωμένες δοκούς οι διαστασιολογηθεί ο φορέας με τα δυσμενέστερα
δοκοί αυτές ονομάζονται, συνήθως, πλακοδο- αποτελέσματα των δύο λύσεων.
κοί.
Διακρίνονται πλακοδοκοί ταυ τ, όταν υπάρχει
πλάκα εκατέρωθεν της δοκού και πλακοδοκοί
γάμα , όταν υπάρχει πλάκα από τη μία, μόνον,
πλευρά.

Σχ. 3.3 (α) Περίπτωση δοκού και


(β)Περίπτωση ενισχυμένης
ζώνης πλάκας

™ Τοπική πύκνωση του οπλισμού της πλάκας,


ή ενσωμάτωση σιδηροδοκού σε μια θέση της
πλάκας ώστε να αποκατασταθεί λειτουργία
δοκού στη θέση αυτή, γνωστή ως λύση
Σχ. 3.1 Μη συνήθεις εγκάρσιες
ψευτοδοκού που υιοθετείται μερικές φορές
διατομές δοκών
σε σκάλες (θέσεις δύσκολης διαμόρφωσης
του ξυλοτύπου) ή στα άκρα μεγάλων
™ Το ύψος των παλακοδοκών h πρέπει να είναι προβόλων δεν συνιστούν λύσεις, καθώς δεν
τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερο απ΄αυτό αυξάνει διακριτά την ροπή αδρανείας της
της πλάκας, ώστε το βέλος τους, αντίστροφα πλάκας και δεν μπορούν να
ανάλογο της ροπής αδρανείας τους (που υποκαταστήσουν τη διαμόρφωση δοκού.
είναι ανάλογη του h3), να είναι τουλάχιστον το
1/30 του βέλους των πλακών.
ψευτοδοκός
Τμήμα με μικρή, μόνον. αύξηση του πάχους της
πλάκας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως στήριξή της,
Σχ. 3.4 Ψευτοδοκοί

237
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

3.2 ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΠΛΑΤΟΣ ΠΛΑΚΟΔΟΚΟΥ


3.2.1 Η Έννοια του Συνεργαζόμενου
Πλάτους
Όπως φαίνεται στο Σχ. 5, όταν κάμπτεται η δοκός
συμπαρασύρει σε κάμψη και την πλάκα μέχρι ένα
πλάτος, το συνεργαζόμενο πλάτος beff. lo =0,8.l lo =0,8.l lo =2,4.l

Αφού για τα φορτία της δοκού εντείνεται και ™ Σημειώνεται ότι το τμήμα αυτό δεν σχετίζεται
μέρος της πλάκας, το τμήμα αυτό εντάσσεται στη με το άνοιγμα της πλάκας.
διατομή της (πλακο)δοκού. Όπως φαίνεται στο Σχ. 6 και από την πλάκα με
Το πλάτος, λοιπόν, της πλακοδοκού στο πέλμα το μικρό άνοιγμα και απ΄ αυτήν με το μεγάλο
της που συνδέεται με την πλάκα, το επάνω για άνοιγμα το ίδιο τμήμα πλάκας θα συμπαρα-
συνήθεις δοκούς, το κάτω για αντεστραμμένες συρθεί με την επιπόνηση της δοκού.
δοκούς, είναι μεγαλύτερο από το πλάτος bw του
κορμού της κατά το συνεργαζόμενο τμήμα της
πλάκας. ΆΝΟΨΗ ΠΛΑΚΑΣ Συνεργαζόμενη επιφάνεια
β α
3.2.2 Μεγέθη Επιρροής του
Συνεργαζόμενου Πλάτους beff
Το τμήμα από την πλάκα που συμπαρασύρει με
την κάμψη της η δοκός αυξάνει, προφανώς, όσο beff
αυξάνει το βέλος της δοκού.
Το βέλος της δοκού είναι ανάλογο του μήκους lo3
και αντίστροφα ανάλογο της ροπής αδρανείας
της η οποία σχετίζεται, κυρίως, με το ύψος h της
δοκού.

™ Άρα, το συνεργαζόμενο πλάτος beff εξαρτάται


από: β-β α-α α-α
¾ Το μήκος lo της δοκού
¾ Το ύψος h της δοκού

3.2.3 Μέγιστη Τιμή Συνεργαζόμενου β α


Πλάτους για Συνήθεις Πλακοδοκούς
Σχ. 3. 5 Η έννοια του συνεργαζόμενου
Από τα παραπάνω μεγέθη τη μεγαλύτερη πλάτους
επιρροή ασκεί το μήκος lo.
Γι αυτό, για συνήθεις πλακοδοκούς, για τις οποίες
η διακύμανση του ύψους τους δεν είναι
σημαντική (το ύψος των δοκών των κοινών
οικοδομικών έργων είναι 50-70 cm), το
συνεργαζόμενο τμήμα της πλάκας θεωρείται ότι
εξαρτάται μόνον από το lo της δοκού

Από κάθε πλάκα εκατέρωθεν της δοκού το


συνεργαζόμενο πλάτος είναι:
™ beff΄ = lο /10,
όπου:
lo :το μήκος της δοκού από μηδέν σε μηδέν ροπής Σχ. 3.6 Ίδιο beff΄ δοκών ανεξάρτητα από το
(αυτό είναι το μήκος που σχετίζεται με το βέλος). άνοιγμα των πλακών

238
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

beff΄= bw +lο /10 beff΄= bw +lο /5


3.2.4 Αιτιολόγηση Προσεγγιστικής Τιμής
Οπως για την εξισορρόπιση της μεταβολής της
τάσης κατά μήκος της ράβδου του οπλισμού
Δ
bw αναπτύσσονται, όπως εντοπίστηκε στην Ενότητα
Θ, διατμητικές τάσεις στην διεπιφάνεια σκυρο-
δέματος και ράβδου, οι τάσεις συνάφειας τb, έτσι
Τομή Δ3 Τομή Δ4 και για την εξισορρόπιση της μεταβολής της
θλιπτικής τάσης (λόγω της μεταβολής της ροπής)
Η συνολική τιμή του συνεργαζόμενου πλάτους κατά μήκος της θλιβόμενης ζώνης του φορέα
είναι, όπως φαίνεται στο σχήμα: αναπτύσσονται διαμήκεις διατμητικές τάσεις τ,
¾ beff = bw +lο/10, όπως φαίνεται στο Σχ.7.
Για δοκό με πλάκα από τη μία μόνον πλευρά
της δοκού dx
¾ beff = bw +lο /5
Για δοκό με πλάκα και από τις δύο πλευρές M V M+dM
της δοκού A B
Προφανώς το πλάτος αυτό δεν μπορεί να είναι
μεγαλύτερο από το υπαρκτό.
Αν η δοκός συνδέεται με πλάκα-πρόβολο με
άνοιγμα, π.χ. 0,70 εκ., μικρότερο από το lo/10 της =
V,dx dM
δοκού, το συνεργαζόμενο πλάτος της δοκού είναι
beff = bw + lo /10 + 0,70.
Fc Fc+dF F F+dF
Στην περίπτωση μη συνήθων πλακοδοκών, με
ασυνήθη ύψη και φορτία, προεντεταμένων κ.λ.π, T T T
απαιτείται ακριβέστερος προσδιορισμός του Fs Fs+dFs
συνεργαζόμενου πλάτους.
Στην περίπτωση συνεχούς δοκού το beff προκύ- Σχ. 3.7 Εξισορρόπιση ορθών τάσεων
πτει διαφορετικό σε κάθε άνοιγμα (αφού, όπως σκυροδέματος και οπλισμού στις
φαίνεται στο σχήμα, είναι διαφορετικό το lο των θέσεις μεταβλητής Μ (θέσεις
ανοιγμάτων της. τέμνουσας V) μέσω ανάπτυξης
Απλοποιητικά, (για διευκόλυνση της στατικής εγκάρσιων και διαμήκων διατμητικών
επίλυσης) μπορεί να ληφθεί σ΄ όλα τα ανοίγματα τάσεων τ

lo = 0,7 lο
Η φορά των τάσεων αυτών είναι κάθε φορά αυτή
εξαιρουμένων των προβόλων για τους οποίους
της μικρότερης Fc και, γι αυτό, η φορά τους είναι
τίθεται:
αντίθετη εκατέρωθεν της θέσης της μέγιστης
lo = 2,4 . l ροπής.
Το συνολικό πλάτος μιας δοκού στο πέλμα της το Όπως οι τάσεις συνάφειας μεταφέρουν την έντα-
συνεργαζόμενο με την πλάκα δίνεται από τον ση από το σκυρόδεμα στη ράβδο του οπλισμού
προσεγγιστικό τύπο: με την οποία έχουν συνάφεια, έτσι και οι
παραπάνω οριζόντιες τ μεταφέρουν την ένταση
beff = bw + lo /10 για πλακοδοκό Γ
στη γειτονική πλάκα με την οποία έχουν
beff = bw + lo /5 για πλακοδοκό Τ συνάφεια.
(beff = bw + lo /10 + lo/10) Έτσι, στην διεπιφάνεια δοκού και πλάκας
αναπτύσσονται, όπως φαίνεται στο Σχ. 8,

239
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

διατμητικές τάσεις τ από τη δοκό στην πλάκα και Η ένταση αυτή είναι πιό έντονη στη μεσσαία
από την πλάκα στη δοκό, όπως ακριβώς περιοχή γιατί σ αυτήν συμβάλλουν οι τροχιές από
συμβαίνει και στην διεπιφάνεια ράβδου και τις τάσεις που αναπτύσσονται κατά μήκος
σκυροδέματος. όλης*της διεπφάνειας. Στην ένταση της περιοχής
κοντά στην πλάκα συμβάλλουν όλες οι τροχιές,
ενώ σε πιο απομακρυσμένη περιοχή συμβάλλουν
ΠΛΑΚΑ (κάτοψη) λιγότερες τροχιές και η έντασή της μειώνεται,
περίπου τριγωνικά, όπως φαίνεται στο Σχ.8.

l/4 Απλοποιητικά, η τριγωνική αυτή κατανομή


αντικαθίσταται με μια ισοδύναμη ορθογωνική
κατανομή, όπως φαίνεται στο Σχ. 8 και το
l/4 συνεργαζόμενο τμήμα της πλάκας προκύπτει ίσο
με l/8.
Aν ληφθεί υπόψη ότι, όπως φαίνεται στο Σχ. 9, οι
διατμητικές τάσεις τ δεν αναπτύσσονται στην
Δ περιοχή της διαμήκους θλιβόμενης ζώνης κοντά
στις στηρίξεις, γιατί στην περιοχή αυτή δεν
ΔΟΚΟΣ (κάτοψη) αναπτύσσεται διαμήκης θλιπτήρας (το πάνω
πέλμα της δοκού παραμένει άτονο), το μήκος l
Σχ. 3.8 Εντατική κατάσταση στη της εντεινόμενης διεπιφάνειας είναι μικρότερο
διεπιφάνεια δοκού-πλάκας και, γι αυτό, το συνεργαζόμενο τμήμα προκύπτει,
όπως φαίνεται στο Σχ.9, μικρότερο.
Η εντατική κατάσταση, λοιπόν, της πλάκας στην Όπως φαίνεται στο Σχ. 8 και 9, η τιμή του
περιοχή κοντά στη δοκό, λόγω των φορτίων της συνεργαζόμενου πλάτους μειώνεται προς τις
δοκού, είναι αυτή της καθαρής διάτμησης, δηλ. θέσεις μειούμενης ροπής. Στις θέσεις μηδενικής
αναπτύσσονται και διατμητικές τάσεις κάθετα στις ροπής ισούται με το πλάτος bw του κορμού της.
προηγούμενες (θεώρημα Cauchy) και προκύ-
πτουν κύριες θλιπτικές τάσεις με κλίση 45ο ως
προς την διεπιφάνεια δοκού και πλάκας.
Στο Σχ. 8 φαίνονται οι τροχιές αυτών των
θλιπτικών τάσεων οι οποίες είναι καμπύλες με
κλίση στην διεπιφάνεια 45ο. Η επιρροή των
τάσεων αυτών εκτείνεται μέχρι την ακρότατη
τροχιά τάσεων, η οποία απέχει από το μέσον της
δοκού, όπως φαίνεται στο Σχ. 8, περίπου l/4.
Με τον τρόπο αυτό αναπτύσσεται στην πλάκα Σχ. 3.9 Ακριβέστερος υπολογισμός
θλιπτική ένταση στη γραμμοσκιασμένη επιφάνεια. συνεργαζόμενου τμήματος πλάκας.

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΠΛΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗ ΛΟΓΙΚΗ

Για την πλάκα, η επιπόνηση της δοκού είναι ό,τι Η περιοχή αυτή θα
είναι για μια υδάτινη επιφάνεια, π.χ. δεξαμενή, ή είναι ίδια, ανεξάρτητη
λίμνη, η διατάραξη από τη βύθιση μιας πέτρας ή από την έκταση της
μιας επιπλέουσας σανίδας. δεξαμενής και θα είναι
μεγαλύτερη για σανίδα
Η διατάραξη με τη μορφή κυματισμού θα
μεγαλύτερου μήκους,
περιοριστεί στην περιοχή κοντά στη σανίδα.
κ.λ.π.

240
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

3.3 ENTEΙΝΟΜΕΝΟ ΠΛΑΤΟΣ ΔΟΚΩΝ ΜΕ ΜΗ ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΔΙΑΤΟΜΕΣ

3.3.1 Το Ενεργό Πλάτος για την το εντεινόμενο πλάτος είναι το πλάτος bw του
Καμπτική Επιπόνηση κορμού της δοκού.
Οι σχέσεις για τον υπολογισμό της καμπτικής Δυνατές Μορφές Διατομών Φορέων
αντοχής φορέων με ορθογωνική μορφή, όπως
έχουν προκύψει στην Ενότητα Η, κεφ. 4, είναι οι Α Β Γ Δ Ε
παρακάτω:
• As1.fsd = 0.67b.x. fcd (1)
• MRdu= As1.fsd.(d-0.4x) (2)
Ισοδύναμες Διατομές για Καμπτοδιάτμηση
• εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3)
Η σχέση (1) εκφράζει την ισοδυναμία των
αξονικών δυνάμεων Fsd του διαμήκους ελκυστή-
ρα και Fcd του διαμήκους θλιπτήρα.
Το πλάτος b που τίθεται στη σχέση (1) είναι το Ισοδύναμες Διατομές για Στρέψη
πλάτος του θλιπτήρα, το πλάτος της θλιβόμενης
ζώνης της δοκού.
Οι παραπάνω σχέσεις ισχύουν:
™ για όλες τις διατομές με ορθογωνική
θλιβόμενη ζώνη, ανεξάρτητα από τη μορφή Σχ. 3.10 Ισοδύναμες διατομές δοκών
της διατομής στην εφελκυόμενη περιοχή του
φορέα,
3.3.3 Eνεργή Διατομή Μη Συμπαγών
Γι αυτό, οι σχέσεις (1), (2) και (3) ισχύουν και για
Φορέων
μη ορθογωνικές δοκούς, όπως οι δοκοί (α), (β)
και (γ) στο Σχ. 10, των οποίων η θλιβόμενη ζώνη Mή συμπαγείς δοκοί, όπως αυτές στο Σχ. 10
είναι ορθογωνική. ισοδυναμούν :
♦ Η μορφή της διατομής και το πλάτος της ¾ Για καμπτική και διατμητική επιπόνηση:
διατομής στην εφελκυόμενη περιοχή του με αντίστοιχες συμπαγείς δοκούς, αφού οι
φορέα δεν υπεισέρχονται στις σχέσεις, αφού ορθές τάσεις σ είναι ίδιες σ΄ όλο το πλάτος
δεν εντείνεται η περιοχή αυτή (υπάρχει το της διατομής (μεταβαλλονται μόνον, καθ΄
κενό της ρωγμής). ύψος της διατομής) και δεν μεταβάλλεται η
τιμή τους με μετακίνηση των επιμέρους
Σε συνεχείς δοκούς με τις παραπάνω μη
τμημάτων της διατομής κατά πλάτος.
ορθογωνικές διατομές (με περισσότερα του ενός
πλάτη) το πλάτος b που υπεισέρχεται σε κάθε
¾ Για στρεπτική επιπόνηση: με κοίλες
κρίσιμη διατομή ενδέχεται να είναι διαφορετικό,
διατομές, όπως φαίνεται στο Σχ. 10. Οι
καθώς με την αλλαγή του πρόσημου της ροπής
διατμητικές τάσεις στην περίπτωση αυτή είναι
αλλάζει πέλμα η θέση της θλιβόμενης ζώνης της
διαφορετικές κατά πλάτος.
δοκού, όπως φαίνεται στο Σχ. 11.

3.3.2 Το Ενεργό Πλάτος για Διατμητική


και Στρεπτική Επιπόνηση
Το πλάτος υπεισέρχεται στη σχέση της VRd2 και
τηςTRd1 που εκφράζουν την αντοχή των λοξών
λιπτήρων για διατμητική και στρεπτική αντοχή,
αντίστοιχα, και, γι αυτό, στις περιπτώσεις αυτές
Σχ. 3.11 Αλλαγή ενεργού πλάτους κατά
μήκος συνεχούς δοκού

241
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

4. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΕ ΚΑΜΨΗ
ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ Η, ΚΕΦ 8 ΚΑΙ 9

Όπως σχολιάστηκε στην Ενότητα Ε, κεφ. 6.2, σε του εφελκυόμενου χάλυβα) και διατυπώνοντας τη
όλες τις δοκούς διατάσσεται εκτός από εφελ- συνθήκη επιπεδότητας της διατομής (και μετά
κυόμενος και θλιβόμενος οπλισμός. την επιπόνηση, δηλ. ότι το διάγραμμα παραμορ-
φώσεων είναι γραμμικό) με τη σχέση (4):
Όπως σχολιάστηκε στην Ενότητα Η, κεφ. 9, στην
περίπτωση φορέων με θλιβόμενο οπλισμό οι Fsd1 = Fcd + Fsd2 (1*) =>
αντίστοιχες σχέσεις (1), (2) και (3) ισοδυναμίας As1.fsd = 0.67b.x. fcd + As2.σsd2 (1)
αξονικών, ισοδυναμίας ροπών και επιπεδότητας
των διατομών προκύπτουν από τις αντίστοιχες MRdu= Fcd.(d-0.4x) + Fsd2 .(d-d2) (2*) =>
σχέσεις που προέκυψαν για φορείς χωρίς Mrdu =0.67b.x. fcd (d-0.4x) + As2.σsd2 .(d-d2) (2)
θλιβόμενο οπλισμό, προσθέτοντας στη σχέση (1)
τη δύναμη Fsd2 = As2.σsd2 και στη σχέση (2) τη εs13.5%ο = (d-x)/x (3)
ροπή της Fsd2(d-d2) (ροπές ως προς τον άξονα εs2/3.5%ο = (x-d2)/x (4)

4.1 ΜΟΡΦΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΒΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΥΣΗΣ

Ακολουθείται η ίδια διαδικασία με αυτήν που Συντόμευση του Υπολογισμού


περιγράφεται στην Ενότητα Ι για τις πλάκες.
Από την (1*) προκύπτει: Fcd = Fsd1-Fsd2.
τις πλάκες.
Θέτοντας στην (2*) αντί Fcd το Fsd1-Fsd2 η (2*)
¾ Αν είναι γνωστός ο οπλισμός As1 και As2
παίρνει τη μορφή:
και ζητείται η MRdu,
MRdu= (Fsd1-Fsd2).(d-0.4x) + Fsd2 .(d-d2)
Από τη σχέση (1) προκύπτει η τιμή του x
(θέτοντας κατ αρχήν ότι σsd2=fsd, δηλ. ότι εs2> εy) και η ροπή αστοχίας του φορέα μπορεί να
και από τη σχέση (2) προκύπτει η τιμή της MRdu. ειδωθεί ως το άθροισμα μιας ροπής Μsd*του
φορέα με εφελκυόμενο μόνον οπλισμό ίσο με
Από τις σχέσεις (3) και (4) αντικαθιστώντας την
As1* = As1- As2 και μιας ροπής ΔΜ = Αs2 .fsd2.(d-
τιμή του x προκύπτει η τιμή των παρα-
d2).
μορφώσεων εs1 και εs2 και ελέγχεται η πλαστι-
μότητα του φορέα και η παραδοχή ότι ισχύει Θέτοντας Αs2= As1/3 η ροπή Msd* = 2/3 Msd και η
ροπή ΔΜ= 1/3Msd.
εs2> εy.
Με βάση το ΔΜ προκύπτει η τιμή του As2και με
Αν προκύψει εs2< εy τότε τίθεται στην (1) και (2)
βάση το Μsd* προκύπτει η τιμή του As*και απ
σsd2 = Εs.εsd2 και επαναλαμβάνεται η διαδικασία.
αυτό του As1.
¾ Αν είναι γνωστή η MRdu και ζητείται ο
¾ Αν υπάρχει απαίτηση για συγκεκριμένη
οπλισμός As1 και As2
τιμή του εs1
Το εμβαδόν Αs2 τίθεται ως ποσοστό του Αs1, π.χ.
Από τη σχέση (3) προκύπτει η τιμή του χ.
Αs2=Αs1/3 (σύμφωνα με τις κανονιστικές διατά-
Αντικαθίσταται στις (1) και (2) οι οποίες λύνονται
ξεις).
με άγνωστους Αs1 και As2.
Αντικαθοστώντας το Αs2 με Αs1/3 στις σχέσεις (1)
¾ Απλοποίηση του Σχεδιασμού
και (2) παραμένουν άγνωστοι μόνον το x και το
As1. Όπως εντοπίστηκε στο κεφ. Η9:
Από την (1) προκύπτει το x συναρτήσει του As1. ™ Για μή υπερωπλισμένους φορείς μπορεί να
Aντικαθίσταται στην (2) από την οποία προκύπτει παραλείπεται η συμβολή του θλιβόμενου
η τιμή του Αs1, και απ΄ αυτό και το Αs2.. οπλισμού στην καμπτική αντοχή και να
Από την (1) προκύπτει η τιμή του x και από τις απλοποιείται ο σχεδιασμός.
σχέσεις (3) και (4) προκύπτουν οι τιμές εs1 και εs2.

242
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

5. ΔΙΑΤΑΞΗ ΔΙΑΜΗΚΟΥΣ ΟΠΛΙΣΜΟΥ - ΑΓΚΥΡΩΣΗ


στήριξης΄με lbnet που αντιστοιχεί σε Fsd = Vsd στη
5.1 Διάταξη Διαμήκους Οπλισμού στήριξη αυτή.
Ο καμπτικός οπλισμός διατάσσεται, όπως φαίνε-
ται στο Σχ, 1. Σε φορείς που αναμένεται λόγω
σεισμού σημαντική θετική ροπή
στις στηρίξεις, στην παρειά της
στήριξης με lbnet της κρίσιμης
lbnet
As2 As1 As2 As1
διατομής.
AΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ
Οπλισμός άνω
Στις ενδιάμεσες στηρίξεις ο φορέας ισοδυναμεί,
Σχ. 1 Διάταξη διαμήκους οπλισμού σε δοκό
όπως φαίνεται στο Σχ. 1, με υψίκορμους προβό-
λους των οποίων η τάση παραμένει σταθερή
μέχρι το άκρον τους.
¾ Στο άνοιγμα: ο διαμήκης οπλισμός που
προέκυψε στη διατομή με τη μέγιστη ροπή Γι΄αυτό, ο έλεγχος στη θέση αυτή γίνεται με το
εκτείνεται σ΄όλο το άνοιγμα. lbnet της κρίσιμης διατομής.
¾ Σε ενδιάμεση στήριξη: ο διαμήκης οπλισμός .
που προέκυψε με την αρνητική ροπή στην
παρειά της στήριξης εκτείνεται σε μήκος
0,2l+lbnet εκατέρωθεν των παρειών της
στήριξης. (α) α

5.2 Έλεγχος της Αγκύρωσης του


Οπλισμού στις Δοκούς
Ελέγχεται κατά πόσον: (β)
™ l > lbnet (1)
[Μ]
l: διαθέσιμο μήκος από τη θέση ελέγχου μέχρι
το πλησιέστερο άκρο της ράβδου (γ)
lbnet: απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης
στη θέση ελέγχου
Θέσεις ελέγχου- Τιμή lbnet Σχ.2 Φυσικό προσομοίωμα στις
Άνω Οπλισμός ενδιάμεσες στηρίξεις
Σ΄απόσταση 0,2l από τη στήριξη (θέση
Οπλισμός κάτω
μηδενισμού της ροπής με lbnet της κρίσιμης
διατομής. Στην Ενότητα Θ εντοπίστηκε ότι:
Κάτω οπλισμός σε ακραίες στηρίξεις: ¾ για παραβολικό διάγραμμα ροπών που είναι
Στην εσωτερική παρειά της στήριξης με lbnet που συνήθως το διάγραμμα στα ανοίγματα των
αντιστοιχεί σε Fsd = Vsd στη στήριξη αυτή. δοκών δεν αρκεί έλεγχος μόνο στην κρίσιμη
διατομή.
Κάτω οπλισμός σε ενδιάμεσες στηρίξεις:
Σε απόσταση 0,2l από την εσωτερική παρειά της

243
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

Ο έλεγχος στη διατομή αυτή είναι περιτός για


κανονικούς φορείς γιατί το διαθέσιμο μήκος l Fsd/η = Vsd/η η οποία πρέπει να ισούται με τη
(από τη μέση μέχρι τη στήριξη είναι μεγαλύ- συνισταμένη των τάσεων συνάφειας στο
τερο από το απαιτούμενο lbnet μήκος lbnet.
lbnet πΦ.fb= Fsd/η = Vsd/η =>
Στο 1.1 εντοπίστηκε ότι:
lbnet = Vsd/(η.πΦ.fb)
¾ η δύναμη Fsd του ελκυστήρα στη στήριξη
Λόγω της ευνοϊκής δράσης των θλιπτικών
είναι ίση με την τέμνουσα Vsd. Για να ενταθεί ο
τάσεων από την αντίδραση, η αντοχή
διαμήκης οπλισμός με τη δύναμη αυτή πρέπει
συνάφειας είναι τοπικά αυξημένη κατά 1/3
να διαθέτει το απαιτούμενο μήκος
περίπου, γι αυτό, τελικά είναι:
αγκύρωσης. Γι΄αυτό, απαιτείται πρόσθετος
έλεγχος του μήκους αγκύρωσης στη θέση της ™ lbnet = 0,7Vsd/(η.πΦ.fb), η : αριθμός ράβδων.
στήριξης.
Στη θέση αυτή, αν η είναι ο αριθμός των
ράβδων, η δύναμη της μίας ράβδου θα είναι

6. AΡΙΘΜΗΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

6.1 Έλεγχος Δοκού


Ζητείται η Mrdu δοκού με b= 0.25 cm, d=0,50 cm, As1=10,0 cm2, As2 = 2,0 cm2
και υλικά C20, S500

(1) = >10,0. 10-4. 435. 103 =0,67. 0,25. x. 13,3.103 + 2,0. 10-4. 435. 103 => x= 0,15 m (1α)
(4) = > εs2 = 3.5%ο (0,15-0,05)/0,15 = 2.35%ο> εy = 2,2%o => ύψος επαρκές
(2) = > Mrdu = 0,67. 0,25. 0,15. 13,3.103( 0,50-0,4. 0,15) + 2,0. 10-4. 435. 103 (0,50 –0,05) = 190 kNm

6.2 Σχεδιασμός Δοκού


Ζητείται ο οπλισμός της παραπάνω δοκού για Msd = 120 kNm
¾ Χωρίς να ληφθεί υπόψη ο θλιβόμενος οπλισμός
(1) => 435. 103. As1= 0,67. 0,25. x.13.3. 103 => x = 90As (1α)
(2) => 120= 435. 103. As1. (0,50-0,4.90As1) => As1 = 9,4 .10-4m2 => 5Φ16 (Αs1= 10,0 cm2)
(1α) => x= 90. 9,4 .10-4 = 0,08 m => εs1 = 3.5.(0,50-0,08)/0,08 = 18%o => h δεκτό
¾ Λαμβάνοντας υπόψη θλιβόμενο οπλισμό Αs2= As1/3=0,33 As1
(1) Αs1. 435. 103 =0,67. 0,25. x. 13,3.103 + 0,33As1. 435. 103 => x= 80As1 (1a)
(2) 120 = 0,67. 0,25. 80As1. 13,3.103(0,50-0,4. 80As1) + 0,33As1. 435. 103 (0,50 –0,05)
=> As1= 8,5. 10-4 m2 = 8,5 cm2 και As2 =8,5/3= 3,0 cm2
(1α) => x= 80. 8,5. 10-4 = 0,07 m2 (4) => εs2 = 3.5%ο (0,07-0,05)/0,07 = 20%ο > εy = 2,2%o

6.3 Σχεδιασμός Δοκού δύο Ανοιγμάτων


Ζητείται ο σχεδιασμός συνεχούς δοκού Δ1-Δ2 διαστάσεων 25/60, ανοίγματος l= 6,0 m με ροπή
ανοίγματος και στήριξης 140 kNm. Υλικά : C20, S500.

244
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

Γεωμετρικά και τεχνολογικά στοιχεία


d = h-0,05 = 0,60 -0,05 = 0,55 m
fcd= 16 .103 /1,5 =11,7.103 kN/m2
fsd = 500 .103/1,15 = 435 .103 kN/m2 6,0 6,0

Ανοιγμα ΜΔ1 = 140kNm,


b=beff= 0,25 + 0,8. 6,0/5 =0,97 m, d = 0,60-0,05 =0,55 m
(1) => 435. 103. As1= 0,67. 0,97. x13.3. 103 => x = 25As (1a)
εστω x<hf=0,15
(2) => 140= 435. 103. As1. (0,55-0,4.25As1) => As1 = 7,2 .10-4m2 => 4Φ16 (8,0 cm2)
(1a) => x= 25. 8,0.10-4 = 0, 04m < hf =>
εs1 = 3.5.(0,55-0,03)/0,04 = 30%o > εy => h δεκτό

Στήριξη ΜΔ1-Δ2= 140 kNm. Στην παρειά της στήριξης είναι: ΜΔ1-Δ2= 0,9. 140 = 126 kNm.

b =0,25, d=0,55
(1) => 435. 103. As1= 0,67. 0,25. x13.3. 103 => x = 60As (1a)
(2) => 126= 435. 103. As1. (0,55-0,4.60As1) => As1 = 7,4 .10-4m2 => 4Φ16 (8,0 cm2)
(1a) => x= 60. 8,0.10-4 = 0,05 m => εs1 = 3.5.(0,55-0,05)/0,05 = 17%o => h δεκτό

6.4 Σχεδιασμός Αμφιπροέχουσας Δοκού με Πίνακες, Παραδοχή z=0,9d, Aναλυτικά

Στοιχεία δοκού: C16, S500

Gd=100 kN Gd=50 kN 1,0 m


gd=50 kN/m

Α Β 0,6 0,4
2,0 5,0 2,0

0,25
300 200

[Msd]
300 152
200
100

50
242 150
[Vsd]

245
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

• ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΥΨΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΕΣ


d = h-0,05 = 0,60 -0,05 = 0,55 m
fcd= 16 .103 /1,5 =10,7.103 kN/m2
fsd = 500 .103/1,15 = 435 .103 kN/m2

• ΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ
MA = 100.2,0 + 50.2,02 /2 = 300 kNm
MB = 50.2,0 + 50.2,02 /2 = 200 kNm
MAB = 50 x 8,02/8 - (300 +200 )/2 = 150 kNm

VΑαρ.= 100+50.2,0 = 200 kN


VAδεξ.= 0,5.50.8,0 +(300-200)/8,0 = 212,5 kN
VBαρ. = 0,5.50.8,0 +(200-300)/8,0 = 187,5 kN
VBδεξ.= 50 +50.2,0 = 150 kN
Μέγιστη ροπή στο άνοιγμα στη θέση μηδενισμού της τέμνουσας σ απόσταση:
x = 212,5/50 = 4,25m =>
max MAB = (100 +200 )/2 . 2,0 + 212,5 .4,25/2 =152,5 kNm

• ΔΙΑΤΟΜΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ
ανοιγμα ΑΒ : ΜΑΒ = 152 kNm
παρεια στηριξης Α : MA = -0,9 x 300 = -270 kNm
παρεια στηριξης Β: MB = -0,9 x200 = -180 kNm

™ ΕΥΡΕΣΗ KAMΠTIKOY ΟΠΛΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΔΟΧΗ z = 0,9 d

Τύπος υπολογισμού : Αs[m2 ] = Msd [kNm]____


0.9. d[m]. fsd [MPa]. 103

Άνοιγμα ΑΒ: Αs1 = 152/(0,9.0,55.435.1000) = 7,1. 10-4m2 = 7,1 cm2 => 4Φ16

Στήριξη Α: Αs = 270/(0,9.0,55.435.1000) = 7,1. 10-4m2 = 19,1 cm2 => 6Φ20

Στήριξη Γ : Αs = 180/(0,9.0,55.435.1000) = 7,1. 10-4m2 = 11,1 cm2 => 4Φ20

• ΕΥΡΕΣΗ ΚΑΜΠΤΙΚΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΙΝΑΚΕΣ


Τύπος υπολογισμού : μsd = Msd [kNm] = 0,0012 . Μsd /b
b . d2 .fcd
Αs[cm2 ] = ω. b[cm].d[cm]. fcd/fsd = 1,69 . ω .b

246
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

Ανοιγμα ΑΒ : Στηριξη Α Στηριξη Β


M =+152 kNm -270 kNm -180 kNm

b= 1.00 m b=0,25 m b = 0,25


μsd = 0,046 μsd= 0,33 μsd= 0,22
hf/d=10/55=0,18
beff/bw=100/25=4 }
ω = 42/1000 ω=0,46 ω = 0,21

As1 = 7,0 cm2 As1 = 19,2 cm2 As1 = 11,0 cm2

4Φ16 (8,04 cm2 ) Φ20 (18,8 cm2 ) 4Φ20 (12,5 cm2)

• ΕΥΡΕΣΗ ΚΑΜΠΤΙΚΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ


Τύποι υπολογισμού
Αs1.fsd = 0.67b.x.fcd (1) Msd = MRdu= As1.fsd.(d-0.4x) (2) εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3)

Στήριξη Α: Msd=270 kNm b = 0,25 m, d = 0,55 m

(1) => 435. 103. As1= 0,68. 0,25. x10,7. 103 => x = 60As1 (1a)
(2) => 270 = 435. 103. As1. (0,55-0,4.60As1) => As1 = 19,2.10-4m2 = 19,2 cm2 =>
6Φ20 (18,8 cm2)
-4
(1a) => x= 60. 18,8.10 = 0, 11m =>
εs1 = 3.5.(0,55-0,11)/0,11 = 13%o > εyd => h δεκτό

Στήριξη B : Msd=180 kNm b = 0,25 m, d = 0,55 m

(1) => 435. 103. As1= 0,68. 0,25. x10,7. 103 => x = 60As1 (1a)
(2) => 180 = 435. 103. As1. (0,55-0,4.60As1) => As1 = 11,0.10-4m2= 19,2 cm2 =>
=> 4Φ20 (12,5 cm2)
-4
(1a) => x= 60. 12,5.10 = 0,08 m => εs1 = 3.5.(0,55-0,08)/0,08 = 19%o => h δεκτό

Άνοιγμα ΑB : Msd=152 kNm b = 1,0 m, d = 0,55 m

(1) => 435. 103. As1= 0,68. 1.0. x10,7. 103 => x = 25As1 (1a)
εστω x<hf=0,20
(2) => 152 = 435. 103. As1. (0,55-0,4.25As1) => As1 = 7,2 .10-4m2 => 4Φ16 (8,0 cm2)
(1a) => x= 25. 8,0.10-4 = 0, 04m < hf =>

247
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

4Φ20 2Φ20
2Φ20 ΑΝΑΠΤΥΓΜΑΤΑ
ΠΑΝΩ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

As1 6Φ20 As2 2Φ20 As1 4Φ20

As2 2Φ16 As1 4Φ16 As2 2Φ16

2Φ16
ΑΝΑΠΤΥΓΜΑΤΑ
2Φ16 ΚΑΤΩ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

7. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΕ ΔΙΑΤΜΗΣΗ
Οι δοκοί, σ΄ αντίθεση με τις συνήθεις πλάκες,
τέμνουσες αστοχίας, η VR2,(τομή α-α) και η VR3
σχεδιάζονται και ελέγχονται έναντι διατμητικής
(τομή β-β ) με τις παρακάτω τιμές:
αστοχίας, γιατί:
™ VRd2=0,5.v.fcdbw.0,9d (1)
¾ υπόκεινται σε μεγαλύτερη καμπτική ροπή απ όπου ν = 0,7 - fck/200 (MPa)
ό,τι οι πλάκες, και γι αυτό και σε μεγαλύτερη
διατμητική επιπόνηση, μεγαλύτερη Vsd, και ™ VRd3= VRdw +Vcd= 0,9 d. As/s. fsd + Vcd (2)
¾ λόγω του σημαντικά μικρότερου πλάτους Vcd = τRd.bw. d (3)
τους, η αναλαμβανόμενη Vcd από το άοπλο
σκυρόδεμα είναι μειωμένη. fck 12 16 20 25 MPa
τRd 0,18 0,22 0,26 0,30 MPa
6.1 Σχέσεις Υπολογισμού
όπου:
Στην περιοχή του φορέα με καπτοδιατμητική VRdw: η τέμνουσα που αναλαμβάνουν οι συνδετήρες
επιπόνηση στο ισοδύναμο δικτύωμα εκτός από Vcd : η τέμνουσα που αναλαμβάνουν οι επικουρικοί
τις διαμήκεις ράβδους αναπτύσσονται, όπως μηχανισμοί
φαίνεται στο Σχ. 1, και πρόσθετες λοξές ράβδοι,
λοξοί θλιπτήρες και ελκυστήρες. 0,9d/s: ο αριθμός των συνδετήρων (τοποθετημένων
σε απόσταση s) που τέμνει η τομή
Λόγω αυτών των ενδιάμεσων ράβδων, οι
εσωτερικές δυνάμεις προκύπτουν διαφορετικές Από τη σχέση (2) θέτοντας Vsd’ =VRd3
ανάλογα με τη θέση της τομής. προκύπτει:

Γι αυτό, προκύπτουν, όπως σχολιάστηκε στην Αsw΄/s [m2/m] = Vsd’ [kN] –Vcd.[kN]
Ενότητα Η, κεφ. 2 και 12, δύο εσωτερικές η .0,9 d[m].fwd[kN/m2]

248
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

( η : αριθμός σκελών συνδετήρα) bw.0,9d = Vsd’’ /0,5.v.fcd


( Αs΄ : εμβαδόν ενός σκέλους) Vsd’’ είναι η τέμνουσα στην παρειά της στήριξης
Vsd’ είναι η τέμνουσα σ΄απόσταση d από την
α β γ
παρειά της στήριξης, γιατί αυτή είναι η κρίσιμη
διατομή για την τέμνουσα (εκεί εμφανίζεται η
διατμητική ρωγμή).
Από τη σχέση (2) θέτοντας Vsd’’ = VRd2
προκύπτει:

α β γ

8. ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

8.1 Αριθμητική Εφαρμογή Α Υπολογίζονται οι τέμνουσες αστοχίας


για δοκό με bw=0,25 m, d=0,55 m, συνδετήρες Φ10/15 και υλικά C16, S220

Vcd = 0,22. 103. 0,25.0,55 = 45 kN


Vwd = 0,9. 0,55 . (2. 0,80.10-4)./0.15.220 .103/1,15 = 130 kN
VRd3 = 45+130 =175 kN
VRd2= 0,5.0,7.16.103/1.5. 0,9 . 0,55 = 175kN

8.2 Αριθμητική Εφαρμογή Β


Υπολογίζεται ο απαιτούμενος διατμητικός οπλισμός για τη δοκό στο σχήμα. Υλικά: C16, S500

Gd=100 kN Gd=50 kN 1,0 m


gd=50 kN/m

Α Β 0,6 0,4
2,0 5,0 2,0

300 0,25
200
100

50
242 150
[Vsd]
∆x
™ EYΡΕΣΗ ΣΥΝΔΕΤΗΡΩΝ

ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΕΜΝΟΥΣΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ


Απόσταση Δx εμφάνισης διατμητικης ρωγμής : Δx = 0,20 + 0,55 = 0,75 m 0,40 d
Διαφορά Vsd στο μήκος Δx : ΔV = Δx .q = 0,75 . 50 =37,5 κΝ
Τέμνουσα σχεδιασμού για VRd3 Vsd ΄΄= 212,5-37,5 =175 kN q
Τέμνουσα σχεδιασμού για VRd2 Vsd ΄= 212,5 - 0,20.50 = 202,5 kN ck Vsd΄ Vsd΄΄

249
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

TΥΠΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ Συνδετήρες Αsw΄/s [cm2/m] = [Vsd [kN] –Vcd.[kN] ]. 10


η .0,9 d[m].fwd[kN/m2]
( η : αριθμός σκελών συνδετήρα ΑsW΄ : εμβαδόν ενός σκέλους)

Vcd = τRd.[ kN/m2] .bw[m].d[m]= 0,22 .103 . 0,25 .0,55= 35 kN

Επιλέγονται διτμητοι συνδετηρες => η = 2

Αsw΄/s = ( Vsd ΄- 45 )/ (2.0,9. 0,55 .220 .103/1,15 ) = 6,9cm2/m => Φ8/8

™ EΛΕΓΧΟΣ ΔΙΑΤΟΜΗΣ Vsd ΄< VRd2=0,5.v.fcd.bw.0,9d

Τέμνουσα σχεδιασμού για VRd2 Vsd ΄= 212,5 - 0,20.50 = 202,5 kN ν= 0,7-fck/200 = 0,6

202,5 < 0,5. 0,6. 10,7.103.0,25.0,55 => διατομή αποδεκτή

9. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΕ ΣΤΡΕΨΗ-
ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ Β, ΚΕΦ. 3 ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ Η, ΚΕΦ. 13

Επειδή οι διατμητικές τάσεις στην περίπτωση της


στρεπτικής επιπόνησης είναι ανάλογες της
απόστασης από το κέντρο στρέψης, η τιμή τους
στο εσωτερικό της διατομής θεωρείται αμελητέα
και η ολόσωμη διατομή του φορέα ισοδυναμείται,
όπως φαίνεται στο σχήμα με μια κοίλη διατομή TRd3 TRd2 TRd1
με πλάτος τοιχώματος ίσο με :

t = max { 2.c , Ac/u } Αστοχία λοξού θλιπτήρα =>


όπου: c : η επικάλυψη του οπλισμού ΤRd1=.ν.fcd.Ak.t .sin.2θ (1)
Ac : το εμβαδόν της διατομής φορέα
u: η περίμετρος της διατομής Αστοχία εγκάισου ελκυστήρα, =>
TRd2 =2.Asw.Ak .fswd cot.θ / s (2)

t Αστοχία διαμήκους ελκυστήρα =>


TRd3 =2.Asl/s.Ak .fswl .tan.θ /u (3)
όπου:
θ : η κλίση της στρεπτικής ρωγμής εξαρτώμενη
Οπως σχολιάστηκε στην Ενότητα Η, κεφ. 13, από το λόγο Asw /Ak . Συνηθως τίθεται θ=45°.
προκύπτουν τρεις στρεπτικές αντοχές, αντίστοι-
χες στην αστοχία των τριών διαφορετικών
ράβδων του φυσικού προσομοιώματος που
φαίνεται στο σχήμα:

250
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

Ak= (b-t).(h-t), πλευρά και στην επάνω πλευρά της διατομής


αθροίζεται με το αντίστοιχο εμβαδόν που
Για την εύρεση του οπλισμού οι σχέσεις (2) και
προκύπτει από την κάμψη και μετά γίνεται η
(3) μετασχηματίζονται:
αναγωγή σε διάμετρο και αριθμό ράβδων.
Συνδετήρες :
Asw / s[cm2/m] = Tsd[kNm].104 ™ Στην περίπτωση που μαζί με τη στρέψη
2.Ak[m2].fwd[kN/m2] συνυπάρχει και καμπτική ροπή και
Διαμήκης: τέμνουσα οι οπλισμοί από κάθε
Al [cm2] = Tsd [kNm].104 .u επιπόνηση προστίθενται, γιατί, όπως
2.Ak [m2].fsd [kN/m2 ] φαίνεται απο τα αντίστοιχα φυσικά
προσομοιώματα αθροίζεται η δύναμη των
(για γωνία κλίσης ρωγμών θ=45ο) εγκάρσιων και διαμήκων ελκυστήρων από τις
δύο επιπονήσεις.
™ Σημειώνεται ότι στη σχέση (2) Asw είναι το
εμβαδόν του ενός σκέλους του συνδετήρα. ♦ Επειδή, όπως φαίνεται στα σχήμα οι ρωγμές
από τέμνουσα και στρέψη διασταυρώνονται
™ Σημειώνεται ότι στη σχέση (2) Asw είναι το από τη μία πλευρά του φορέα, στον
εμβαδόν του ενός σκέλους του συνδετήρα. υπολογισμό των συνδετήρων τίθεται Vcd=0
(λόγω της χιαστί ρωγμής αποδιοργανώνεται η
Oι συνδετήρες ενοποιούνται με τους συνδετήρες περιοχή).
που προκύπτουν από έλεγχο σε διάτμηση.
O διαμήκης οπλισμός ισοκατανέμεται στην περί-
μετρο του στοιχείου, όπως φαίνεται στο σχήμα.

Τοποθετούνται τέσσερις ράβδοι, μία σε κάθε


γωνία και τόσες ενδιάμεσες ράβδοι στις επιμήκεις
πλευρές ώστε να προκύπτουν περίπου ίσες
αποστάσεις των ράβδων στην περίμετρο. Έτσι, Η
ανάλογα με το σχήμα της διατομής κρίνεται ότι
πρέπει να τοποθετηθούν τέσσερις, έξι, οκτώ
κ.λ.π διαμήκεις ράβδοι. Η δύναμη των λοξών θλιπτήρων αθροίζεται από
τη μία πλευρά (από την απέναντι
Διαιρώντας το Aλ με το συνολικό αριθμό των διασταυρώνονται οι θλιπτήρες) και γι αυτό γίνεται
ράβδων προκύπτει το εμβαδόν της μίας ράβδου έλεγχος και για τη συνολική δύναμη του λοξού
και η διάμετρος της π.χ. 6Φ10. θλιπτήρα με τη μορφή:
Στην περίπτωση κάμψης και στρέψης οι ράβδοι
στην κάτω και επάνω πλευρά της διατομής
™ VRd2/Vsd +TRd1/Tsd<1.
υπολογίζονται ενιαίες. Το εμβαδόν από τον
έλεγχο σε στρέψη που αναλογεί στην κάτω

251
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

10. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΑΩΝ


ΒΛΕΠΕ ΕΝΟΤΗΤΑ Δ2, ΚΕΦ. 3 ΚΑΙ 5 ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ Η, ΚΕΦ. 11

Για το σχεδιασμό των υποστυλωμάτων ακολου- ¾ Στον άξονα του εφελκυόμενου οπλισμού,
θούνται, όπως και στην περίπτωση των δοκών, οπότε οι μοχλοβραχίονες των εσωτερικών
τα παρακάτω βήματα: μεγεθών είναι ίδιοι όπως αυτοί στην
περίπτωση της καθαρής κάμψης.
¾ Διαστασιολόγηση Υποστυλωμάτων
Η τιμή της εξωτερικής ροπής τροποποιείται σε
Για λόγους πλαστιμότητας τα υποστυλώματα
διαστασιολογούνται ώστε εs1> εy. Μsd + Nsd .(h/2 - d1) για θλιπτική Nsd ή
Για να εξασφαλιστεί αυτό οι διαστάσεις τους Μsd -Nsd .(h/2 - d1) για εφελκυστική αξονική
επιλέγονται ώστε, όπως αναφέρθηκε στο 80.2, Η σχέση ισοδυναμίας των ροπών είναι η (2):
να ισχύει :
Msd + Nsd (h/2 - d1) = MRdu
™ Νsd < 0,40 NRdu= 0,40. 0,85 bh.fcd
MRdu = Fcd.(d - 0.4x) + Fsd2 .(d - d2)
Άρα, το εμβαδόν του υποστυλώματος b.h
προκύπτει από τη σχέση: ¾ Στον κεντροβαρικό άξονα του φορέα που
είναι ο άξονας αναφοράς της Μsd, οπότε για
™ b.h > Nsd /(0.40. 0,85fcd) την διατύπωση της ΜRdu οι μοχλοβραχίονες
των εσωτερικών δυνάμεων μετρούνται από
τον κεντροβαρικό άξονα.
¾ Βασικές Σχέσεις Σχεδιασμού
Η σχέση ισοδυναμίας των ροπών γράφεται:
Όπως φαίνεται στο Σχ. 1 και σχολιάστηκε στο Msd= MRdu
κεφ. Η11, οι σχέσεις ισοδυναμίας αξονικών και
ροπών είναι: MRdu = 0.68fcd.b.h.(h/2 – 0,4x) +
+ As2.σsd2.(h/2 - d2) + As1.σsd1.(h/2 - d1)
Nsd = NRd = Fcd + Fsd2 - Fsd1 (1)
=> Fcd = Nsd + Fsd1 - Fsd2 (1*) Από την ισοδυναμία αξονικών δυνάμεων και
Msd+Nsd (h/2 - d1) = Fcd.(d - 0.4x)+Fsd2.(d - d2) (2) ροπών προκύπτουν οι σχέσεις (1) και (2).
Nsd = NRd = Fcd + Fsd2 - Fsd1 (1)
d2 Fsd2 Msd + Nsd (h/2-d1) = Fcd.(d-0.4x) + Fsd2 .(d-d2) (2)
Msd x 0,4x Λαμβάνοντας υπόψη ότι ισχύει εs1> εy οι σχέσεις
Fcd (1) και (2) αναλύονται στις παρακάτω σχέσεις
Nsd z (1*) και (2*):

d1 εs1 Fsd1 Nsd = 0.68b.x. fcd + As2.σsd2 - As1.fsd (1*)

Σχ. 10.1 Διαγράμματα παραμορφώσεων Msd + Nsd (h/2 - d1) = 0.68b.x. fcd .(d - 0.4x) +
και τάσεων για κάμψη και αξονική As2.σsd2.(d - d2) (2*)
εS1/(d - x) = 3.5/x (3)
™ Επισήμανση:
Λόγω της συνύπαρξης της αξονικής δύναμης εs2/(x - d2) =3.5/x (4)
Nsd, η τιμή της καμπτικής ροπής δεν είναι Η διαδικασία τόσο του ελέγχου όσο και του
ανεξάρτητη από τον άξονα αναφοράς της. σχεδιασμού είναι ίδια μ΄ αυτή για δοκούς με
Για να ισχύει η ισοδυναμία εξωτερικών και θλιβόμενο οπλισμό.
εσωτερικών ροπών πρέπει και οι δύο ροπές Ανάλογα με τη μορφή του σχεδιασμού ακολου-
να αναφέρονται στον ίδιο άξονα αναφοράς, ή θούνται τα παρακάτω βήματα:

252
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

♦ Αν είναι γνωστός ο οπλισμός As1 και As2 και ♦ Αν είναι γνωστή η MRdu και ζητείται ο
ζητείται η MRdu, οπλισμός As1 και As2
Από τη σχέση (1*) προκύπτει η τιμή του x Το εμβαδόν Αs2 τίθεται ως ποσοστό του Αs1.
(θέτοντας κατ αρχήν ότι σsd2=fsd, δηλ. ότι εs2> εy)
Στα υποστυλώματα τίθεται συνήθως (λόγω της
και από τη σχέση (2*) προκύπτει η τιμή της MRdu.
εναλλασσόμενης σεισμικής δράσης η οποία
Aντικαθιστώντας την τιμή του x στη σχέση (3) και αποτελεί την κύρια καμπτική δράση στους φορείς
(4) προκύπτει η τιμή των παραμορφώσεων εs1 αυτούς) συμμετρικός οπλισμός, δηλ. Αs2 = Αs1.
και εs2 και ελέγχεται η πλαστιμότητα του φορέα
Αντικαθοστώντας το Αs2 συναρτήσει του Αs1 στις
και κατά πόσον ισχύει η παραδοχή ότι είναι
σχέσεις (1*) και (2*) παραμένουν άγνωστοι
εs2 > εy. μόνον το x και το As1.
Αν προκύψει εs2 < εy τότε: Από την (1*) προκύπτει η τιμή του x συναρτήσει
του As1,
τίθεται στην (1*) και (2*) η τιμή της σs2 ίση με
Αντικαθιστώντας την τιμή αυτή του x στην (2*)
σsd2 = Εs .εsd2
προκύπτει η τιμή του Αs1, και απ΄ αυτήν η τιμή
και επαναλαμβάνεται η διαδικασία. και του Αs2.
Αντικαθιστώντας την τιμή του x στις σχέσεις (3)
και (4) προκύπτουν οι τιμές του εs1 και εs2.

253
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

11. ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ


11.1 ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΥΡΕΣΗΣ ΟΠΛΙΣΜΟΥ
Ζητείται ο καμπτικός, διατμητικός και στρεπτικός οπλισμός της δοκού στο σχήμα

Στοιχεία δοκού: C16, S400

Gd=100 kN MT=20 kNm Gd=50 kN 1,0 m


Gd=50 kN/m

0,6 0,5
2,0 5,0 2,0

0,25
300 200

[M]
300
200
100

50
242 150
[V]
10

10 [T]

™ ΚΑΜΨΗ

• ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΥΨΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΕΣ


d = h-0,05 = 0,60 -0,05 = 0,55 m
fcd= 16 .103 /1,5 =10,7.103 kN/m2
fsd = 400 .103/1,15 = 347,8 .103 kN/m2

• ΤΥΠΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΙΝΑΚΕΣ


μsd = Msd [kNm] = 0,0012 . Μsd /b
b . d2 .fcd
Αs[cm2 ] = ω. b[cm].d[cm]. fcd/fsd = 1,69 . ω .b

254
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

• ΔΙΑΤΟΜΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ
ανοιγμα ΑΒ : ΜΑΒ = 152 kNm
παρεια στηριξης Α : MA = -0,9 x 300 = -270 kNm
παρεια στηριξης Β: MB = -0,9 x200 = -180 kNm

• ΕΥΡΕΣΗ ΟΠΛΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΙΝΑΚΕΣ

Ανοιγμα ΑΒ : Στηριξη Α Στηριξη Β


M =+152 kNm -270 kNm -180 kNm

b= 1.00 m b=0,25 m b = 0,25


μsd = 0,046 μsd= 0,33 μsd= 0,22
hf/d=10/55=0,18
beff/bw=100/25=4 }
ω = 42/1000 ω=0,46 ω = 0,21

As = 7,0 cm2 As = 19,2 cm2 As = 11,0 cm2

4Φ16 (8,04 cm2 ) 6Φ20 (18,8 cm2 ) 4Φ20 (12,5 cm2 )

• ΔΙΑΤΜΗΣΗ

1. ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΟΠΛΙΣΜΟΣ
- στο άνοιγμα ρwmin = 0,0016, s= 200 mm } = Φ6/20
- κοντά στις στηρίξεις Φ8/20 σε μήκος: lκρ =2.hp = 2 (0,6-2 .0,05 ) = 1,0 m

2. ΜΕΓΙΣΤΗ ΤΕΜΝΟΥΣΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ


Απόσταση Δx εμφάνισης διατμητικης ρωγμής : Δx = 0,20 + 0,55 = 0,75 m
Διαφορά Vsd στο μήκος Δx : ΔV = Δx .q = 0,75 . 50 =37,5 κΝ
Τέμνουσα σχεδιασμού Vsd ΄= 212,5-37,5 =175 kN

3. TΥΠΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
Συνδετήρες Αsw΄/s [cm2/m] = [Vsd [kN] –Vcd.[kN] ]. 10
η .0,9 d[m].fwd[kN/m2]
( η : αριθμός σκελών συνδετήρα)
( Αs΄ : εμβαδόν ενός σκέλους)

Vcd = VRd1[kN] = τRd.[ kN/m2] .k.(1,2 +40ρ zl).bw[m].d[m]


ρ z = As [cm2 ] /(bw[m].d[m]) k=1,6-d[m] >1,0
τRd =0,22 . 103 kN/m2 k= 1,6 - 0,55 = 1,05 m bw = 0,25 m d= 0,55m

255
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

ρl =As/(bw.d ) =8,04/(25.55 ) =0,007


VRd1 = 0,22 .1000 .1,05 . (1,2 + 40.0,007).0,25 .0,55= 45 kN

Επιλέγονται διτμητοι συνδετηρες => η = 2

Αs΄/s = ( Vsd ΄- 45 )/ (2.0,9. 0,55 .220 .103/1,15 ) = 6,9cm2/m

ΣΤΡΕΨΗ

• Τυποι σχεδιασμού
Συνδετήρες As/s[cm2/m] = Tsd[kNm].104
2.Ak [m2].fwd[kN/m2]
Ak=(b-t).(d-t) t=max{2c , Ac/u] u :περίμετρος c : πάχος επικάλυψης
4
Διαμήκης Al [cm2] = Tsd [kNm].10 .u
2.Ak [m2].fsd [kN/m2 ]

• Γεωμετρικά χαρακτηριστικά
t= max{2.3,0, (25.60)/[2.(25+60)] } = 8,8cm = 0,088 m
Ak = (0,25-0,088).(0,60-0088) = 0,088 m2 u = 2.( 25+60) = 170 cm. = 1,7 m.

• Εύρεση οπλισμού συνδετήρων


Συνδετήρες για στρέψη : Asw/s = 10.104/(2 .0,088 .220.103/1,15) = 3,15cm2/m
Συνολικοι συνδετηρες (διατμηση και στρέψη) : Asw /s = 6,9 +3,2 = 10,1 cm2 /m, => Φ10/8

• Οπλισμός συνδετήρων κατά μήκος της δοκού:


Ελάχιστος οπλισμός για διάτμηση και στρέψη: Asw ΄/s = 1,5 (Φ6/20) + 3,2 = 4,7 cm2/m => Φ8 /9 (4,8 )
Τεμνουσα που αντιστοιχεί στον οπλισμό αυτό : Vsd ΄ = 20. 4,8+45 = 141 kN
Στις περιοχές με Vsd > 141 kN θέτουμε Φ10/8 Στις περιοχές με Vsd < 141 kN θέτουμε Φ8/9

• Εύρεση διαμήκους οπλισμού


Διαμήκης στρέψης :
Al = 10.104.[2.(25+60)]/(2.0,088.400 .103/1,15) =3,0 cm3
αριθμός ράβδων για να είναι ισοκατανεμημένοι στην περίμετρο: 6
Διάμετρος μιας ράβδου 3,0/6 =0,5 cm2 => Φ8 => 6Φ8

• Ενοποίηση διαμήκους κάμψης και στρέψης


Στην κάτω πλευρά: από κάμψη: 8,04 από στρέψη: 3,0/3 =1,0 cm2
Συνολικά : 9,04 cm2 , πι. δοκών => 4Φ18
Στην πάνω πλευρά: από κάμψη :8,04 .1/3 =2,7 cm2
Συνολικά: 2,7+1,0 = 4,7 => 3Φ14

256
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

11.2 ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΟΚΟΥ

• ΣΤΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ - ΦΟΡΤΙΑ - ΟΠΛΙΣΜΟΣ

Ζητείται το ελάχιστο ύψος δοκού με μήκος, στατικό σύστημα, φορτία και οπλισμό αυτά της δοκού του
προηγούμενου παραδείγματος.

1. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΚΑΜΨΗ μsd < μlim (για να μην προκυπτει θλιβομενος οπλισμος)

Υποθετουμε d=0,55 m.
Aνοιγμα ΑΒ Διατομη πλακοδοκος hf /d =0,18 , beff / bw = 4 } => μlim = 0,212
2 3
μsd=150/(1,0.d .16.10 / 1,5) = μlim=0,212 => d= 0,26 m

Στηριξη Α,Β : Διατομη ορθογωνικη , S400 μlim = 0,33


2 3
μsd =270/(0,25.d .16.10 /1,5) =0,33 => d= 0,54 m

2. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΔΙΑΤΜΗΣΗ Vsd =VRd2

Vsd = 175 kN (v= 0,7-16/200 =0,62 )


VRd2= 0,5.v.fcd.0,9d = 0,4.0,62.16.1000/1,5.0,9d =>
Vsd =175 kN => d=0,24 m

3. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΣΤΡΕΨΗ Τsd=TRd1

Tsd = 10 kNm
Εστω d=0,55 οποτε t = max{2.3 ,(25.60)/[2.(25+60)] } = 8,8cm = 0,088 m
Ak=(0,25-0,088).(0,60-0088) = 0,088 m2 v=0,70.(0,70-16/200
TRd1=2.v.fcd.Ak.t = Tsd =>
2.0,43.16.1000/1,5.(0,25-0,088).(d-0,088).0,088 = 10 kNm = > d = 0,15 m

2
4. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΔΙΑΤΜΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΡΕΨΗ (Τsd/TRd1 + Vsd/VRd2) =1

10/[2.0,43.16.1000/1,5.(0,25-0,088).
(d-0,088).0,088]+175/[0,4.0,62.16.1000/1,5.0,9d= =√1 => d = 0,42 m

Το ζητουμενο d ειναι το μεγαλυτερο απο τα προηγουμενα d= 0,54 m => h = 0,60 m

257
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός Δοκών και Υποστυλωμάτων

11.3 ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΥΡΕΣΗΣ ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ ΔΟΚΟΥ

• ΣΤΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ - ΦΟΡΤΙΑ - ΟΠΛΙΣΜΟΣ

Ζητείται το μέγιστο φορτίο δοκού με μήκος, διαστάσεις , στατικό σύστημα και οπλισμό αυτά της δοκού
στο παράδειγμα 10.1.

1. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ KΑΜΨΗ
• Ανοιγμα ΑΒ As= 4Φ16 = 8,04 cm2
ω =As.fsd/(b.d.fcd)= 0,042
Απο πινακα πλακοδοκου για hf/d =0,18 και beff/bw =4 => μsd=0,05
2
μsd = μRd = MRd/(b.d .fcd) => MRd = 0,05.1,0.0,55.0,55.16.1000/1,5 =161 kNm
2
Msd=gd.8,0 /8 + (MA+MB)/2 , MA =- 100.2,0-gd.2,02/2 =- 2.gd-200
MB = - 50.2,0-gd.2,02/2 =- 2.gd-100
MsdAB = 6.gd-150 kNm
Msd =MRd => 6.gd-150 = 161 => gd =52 kN/m
• Στηριξη Α, Αs= 6Φ20 =18,9 cm2
ω =As.fsd/(b.d.fcd)= 0,046
Απο πινακα ορθογωνικης διατομης μRd=0,34 => MRd = 270 kNm
MAπαρ = MRd => 0,9 ( 2.gd+200) = 270 => gd=50 kN/m

2. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΔΙΑΤΜΗΣΗ

• EΛΕΓΧΟΣ ΣΥΝΔΕΤΗΡΩΝ : VRD3 = VSD

Στηριξη Α:Συνδετηρες Φ 10/9


As' /s =6,9 cm2/m Vcd = 0,22 . 1000 .1,05 . (1,2 + 40 . 0,007) .0,25 .0,55 = 45 kN
Αs΄/s = ( VRd3- 45 )/ (2.0,9. 0,55 .220 .103/1,15 ) = ( VRd3 - 45 ) /20 => Αs΄/s = (VRd3 - 45) /20 VRd3 =
20. Αs΄/s + 45
Αs΄/s = ( VRd3- 45)/20 = 6,9cm2/m => VRd3 = 175 kN
Αποσταση Δx εμφανισης διατμητικης ρωγμης : Δx = 0,20 + 0,55 = 0,75 m
Διαφορα Vsd στο μηκος Δx : ΔV = 0,75 .gd kΝ
Τεμνουσα υπολογισμου: Vsd ΄ = Vsd - 0,75 gd= 100 + gd. 2,0 - 0,75 gd = 100 +1,25gd VRD3 = VSD =>
175 = 100 +1,25gd => gd = 50 kN/m

• EΛΕΓΧΟΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ VRd2 = Vsd


VRd2= 0,5.v.fcd.0,9d = 0,4.0,62.16.102/1,5.0,9.0,55 =175 kN (v= 0,7-16/200 =0,62 )
Τεμνουσα στατικης επιλυσης: Vsd = 100 + gd. 2,0
175 = 100 + gd. 2,0 => gd = 37,5 kN/m

ΜΕΓΙΣΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΟ ΦΟΡΤΙΟ : gd = 37,5 kN/m

258
Ενότητα Λ

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΕ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ

259
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός σε Κατάσταση λειτουργικότητας

1. ΑΡΧΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ
Ο ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΩΣ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΑΝΤΙΤΙΘΕΜΕΝΩΝ ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ

1.1 Στόχοι και Κριτήρια του Σχεδιασμού να μην υπερβαίνει τις αντίστοιχες επιτρεπόμενες
τιμές.
Με βάση τον σχεδιασμό σε κατάσταση αστοχίας
(Ο.Κ.Α) εξασφαλίζεται με αρκετό περιθώριο wR ≤ επ w και δR ≤ επ δ,
ασφάλειας ότι ο φορέας όταν θα δεχθεί τα φορτία
του δεν θα αστοχήσει. όπου:
Εκτός, όμως. από την ασφάλεια αυτή πρέπει να wR και δR είναι το άνοιγμα της ρωγμής και το
ελεγχθεί αν ο φορέας όπως σχεδιάστηκε είναι και βέλος στην κρίσιμη διατομή του φορέα για τα
λειτουργικός. Κριτήρια για την λειτουργικότητα φορτία λειτουργίας, και
του φορέα αποτελούν, όπως αναφέρθηκε στην επ w και επ δ είναι οι επιτρεπόμενες τιμές ανά-
ενότητα Α, το μέγεθος των ρωγμων του και του λογα με τη χρήση και το περιβάλλον του φορέα
βέλους του. και δίνονται από πίνακες που υπάρχουν στους
Αυξημένο άνοιγμα ρωγμών αυξάνει τον κίνδυνο κανονισμούς.
και επιταχύνει την διάβρωση του οπλισμού και ο Για συνήθεις φορείς, όπως σχολιάζεται στο κεφ.
περιορισμός του είναι ιδιαίτερα σημαντικός σε 3, η τιμή του επ δ τίθεται ίση με το 1/300 του
φορείς που βρίσκονται σε διαβρωτικό περιβάλ- ανοίγματος του φορέα (απόσταση μεταξύ
λον, όπως δεξαμενές, παραθαλάσσιες κατασκευ- μηδενικών ροπών), η δε επιτρεπόμενη τιμή του
ές, κ.λ.π. ανοίγματος των ρωγμών κυμαίνεται από 0,1 έως
Αυξημένο βέλος εκτός από λειτουργικά προ- 0,4 mm, ανάλογα με τη βλαπτικότητα των
βλήματα που ενδέχεται να ανακύπτουν, δίνοντας συνθηκών του περιβάλλοντος του φορέα (για
την αίσθηση επικείμενης αστοχίας έχει δυσμενή μέτριες συνθήκες τίθεται ίση με 0,2 mm).
επιρροή στην ψυχολογία των χρηστών της
κατασκευής. 1.2 Η Αντίφαση των Κριτηρίων των
Γιαυτό μετά τον σχεδιασμό του φορέα σε κατά- Δύο Σχεδιασμών σε ΟΚΛ και ΟΚΑ
σταση αστοχίας απαιτείται ο έλεγχος του
ανοίγματος των ρωγμών του και του βέλους του Είναι προφανές ότι οι στόχοι και τα κριτήρια των
για τα φορτία που θα δεχθεί, τα φορτία λειτουρ- δύο σχεδιασμών των φορέων για τις δύο κατα-
γίας, τα φορτία του με τις χαρακτηριστικές τους στάσεις: ασφάλειας έναντι αστοχίας (ΟΚΑ) και
τιμές. λειτουργικότητας (ΟΚΛ), είναι αντίθετοι.

Για συνήθεις φορείς ο έλεγχος αυτός παραλεί- Στην ΟΚΑ τα κριτήρια καλού σχεδιασμού είναι
πεται, καθώς τα εμπειρικά κριτήρια (βλ. Ενότητα σημαντικό άνοιγμα ρωγμών και σημαντικό βέλος
κεφ. Δ2) με βάση τα οποία γίνεται η επιλογή των ενώ στην ΟΚΛ τα αντίστοιχα κριτήρια είναι μικρό
διαστάσεων και οι κανονιστικές διατάξεις για την άνοιγμα ρωγμών και μικρό βέλος.
τοποθέτηση του οπλισμού (σχετικά με την Γιαυτό, αντίθετες θα είναι σε μεγάλο βαθμό και οι
διάμετρο και την απόσταση των ράβδων του κατευθύνσεις στην επιλογή των επί μέρους μεγε-
οπλισμού καθώς και το μέγεθος της επικάλυψής θών.
του,βλ. Ενότητα Δ1)) περιορίζουν το μέγεθος των Για παράδειγμα, ενώ για την ΟΚΑ απαιτε-
ρωγμών και των βελών. ται,σχεδιασμός υποοπλιμένων φορέων, με μικρό
Για ειδικούς φορείς, όμως, ο έλεγχος σε κατάστα- As και μεγάλο h, για την ΟΚΛ απαιτείται σχεδια-
ση λειτουργικότητας δεν μπορεί να παραλειφθεί. σμός υπεροπλισμένων κατασκευών, με μεγάλο
As και μικρό h, ώστε να αναπτύσσεται μικρή
Για να εξασφαλιστεί η λειτουργικότητα του φορέα παραμόρφωση του χάλυβα, αφού και το άνοιγμα
πρέπει το άνοιγμα των ρωγμών και το βέλος του των ρωγμών και το βέλος είναι ανάλογα της
παραμόρφωσης του οπλισμού.

260
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός σε Κατάσταση λειτουργικότητας

1.3 Ο Σχεδιασμός ως Εναρμόνιση Δύο ιδιαίτερα διαβρωτικά περιβάλλοντα, όπως


Αντιτιθέμενων Επιρροών δεξαμενές τοξικών υλών, το βέλος
λειτουργίας ιδιαίτερα κρίσιμο σε χώρους
Ο επιτυχής σχεδιασμός των φορέων προκύπτει, χρηστών με καρδιακή ευαισθησία, αλλά όχι
ως δημιουργική δραστηριότητα και βασίζεται: σε αποθήκες καταναλωτικών αγαθών, η
ασφάλεια έναντι αστοχίας είναι πολύ κρίσιμη
• στην τομή, τη συνάντηση των δύο για φορείς σε χώρους συνωστισμού. κ.λ.π.
οπτικών, της λειτουργικότητας και της
αστοχίας, • στην επίγνωση της περιοχής ισχύος όλων
των συμπερασμάτων και κανονιστικών
• στην εκτίμηση της βαρύτητας κάθε οπτικής διατάξεων
για την περίπτωση του συγκεκριμένου φορέα,
καθώς π.χ. το άνοιγμα των ρωγμών λειτουρ-
γίας είναι πολύ κρίσιμο για φορείς σε

261
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός σε Κατάσταση λειτουργικότητας

2. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ


ΤΟΥ ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΡΩΓΜΩΝ
Αν sr είναι η απόσταση διαδοχικών ρωγμών, και των ροπών καθώς και της επιπεδότητας των
εs είναι η παραμόρφωση του χάλυβα στη θέση διατομών δίνεται από τις παρακάτω σχέσεις:
της ρωγμής θα είναι:
w= εs. sr εs1/ εc = (d-x)/x (1)
Ms =MR = Fs1. z = As1. Es.εs1.( d-x/3) (2)
Για τον υπολογισμό του ανοίγματος των ρωγμών Fs = Fc => As1.Es.εs1 = ½. b. x.Ec.εc (3)
απαιτείται ο υπολογισμός της παραμόρφωσης
του χάλυβα στην κρίσιμη διατομή για τα φορτία
της λειτουργίας και η απόσταση των ρωγμών
στην ίδια θέση και για τα ίδια φορτία.
x x/3 Fc
2.1 Υπολογισμός Παραμόρφωσης εs
z=d-x/3
Στην ενότητα H περιγράφηκε η διαδικασία υπο-
λογισμού της παραμόρφωσης εs κατά την αστοχί- Fs
α του φορέα. [ε] [σ]
Ο υπολογισμός της για τα φορτία λειτουργίας
υπακούει στην ίδια λογική.
Η ΜR που αναπτύσσεται στο φορέα για τα φορτία Σχ. 2.1 Διάγραμμα [ε], [σ] και εσωτερικών
λειτουργίας που είναι ίδια με την Μs που ασκείται δυνάμεων F καθύψος διατομής
είναι αποτέλεσμα ανάπτυξης του ζeύγους εσωτε- καμπτόμενου φορέα σε κατάσταση
ρικών δυνάμεων Fs και Fc. λειτουργίας
Η σχέση ισοδυναμίας ροπών είναι:
Επιλύοντας τη σχέση (1) ως προς το εc και
Ms= MR = Fs z = As. σs.z αντικαθιστώντας την τιμή του στη σχέση (2)
προκύπτουν δύο εξισώσεις η (2) και η (3) με δύο
Αν προκύψει η τιμή της σs η παραμόρφωση θα αγνώστους: την εs1 και το x, από την επίλυση των
είναι: εs = σs/Es, καθώς, αφού η ροπή είναι οποίων προκύπτει η ζητούμενη τιμή της εs1.
σημαντικά μικρότερη από την Mru η τάση σs θα Η τιμή της Μs είναι η τιμή της ροπής συναρτησει
είναι μικρότερη της fy. των χαρακτηριστικών τιμών των φορτίων.
Ο προσδιορισμός του z προκύπτει με την ίδια
λογική όπως και στην κατάσταση αστοχίας με τις 2.2 Υπολογισμός Απόστασης Καμπτικών
εξής διαφοροποιήσεις: Ρωγμών
ƒ Η εc παραμένει άγνωστη. Δεν ισούται με
3.5%ο αφού δεν έχει αστοχήσει το Η απόσταση των ρωγμών υπολογίζεται με βάση
σκυρόδεμα. εμπειρικούς τύπους που δίνονται σε κανονιστικά
βοηθήματα και διατάξεις.
ƒ Η κατανομή των τάσεων σc του σκυροδέματος
δεν είναι παραβολοειδής, αλλά τριγωνική Μια προσεγγιστική απλοποιητική σχέση για το
όπως φαίνεται στο Σχ. 1, αφού το διάγραμμα μέγεθος της απόστασης των ρωγμών, για να
[σc- εc] του σκυροδέματος στην περιοχή αναδειχθούν τα βασικά μεγέθη τα οποία το
μικρών τάσεων είναι περίπου γραμμικό καθορίζουν μπορεί να προκύψει από την
ισορροπία ράβδου οπλισμού και σκυροδέματος
Γιαυτό αλλάζει η διατύπωση της Fc και η θέση με τις δυνάμεις, όπως φαίνονται στο παραπάνω
εφαρμογής της. Σχ. 2.
Η διατύπωση της ισοδυναμίας των αξονικών και

262
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός σε Κατάσταση λειτουργικότητας

Επειδή στις θέσεις των ρωγμών αυξάνεται η sr=1/8 . Acef /As . π.Φ . fct / τm = κ. Φ/ρt
τάση του χάλυβα, για την ισορροπία της ράβδου
στο τμήμα ΑΒ από τη θέση της ρωγμής μέχρι το όπου:
μέσον της απόστασής της sr από γειτονική της
ρωγμή αναπτύσσονται, όπως αναλύεται στην ρt = As /Αcef είναι το γεωμετρικό ποσοστό του
Ενότητα Θ, κεφ. 2.4, για την ισορροπία της οπλισμού ως προς το εμβαδόν της
ράβδου διατμητικές τάσεις, τριβές, οι τάσεις εφελκυόμενης περιοχής Acef και
συνάφειας που ασκούνται από το σκυρόδεμα Φ είναι η διάμετρος της ράβδου.
στη ράβδο.
2.3 Τα Μεγέθη Επιρροής του Ανοίγματος
των Ρωγμών
Από τη σχέση (3) προκύπτει ότι η απόσταση της
ρωγμής και άρα και το άνοιγμά της μειώνεται με:

τ Α Β • Μείωση της διαμέτρου Φ των ράβδων του


Fs sr οπλισμού
sr • Αύξηση του εμβαδού του οπλισμού As
• Μείωση της επικάλυψης και μείωση του
sr /2 Fct τ πλάτους b (για μείωση του Acef )
Σημειώνεται ότι εκτός από την αύξηση του As και
sr/2
η μείωση του πλάτους έρχεται σε αντίθεση με τις
απαιτήσεις του σχεδιασμού σε κατάσταση αστο-
Σχ. 2.2 Τάσεις και δυνάμεις στο τμήμα χίας, καθώς για αυξημένη τιμή του εs και άρα
μεταξύ διαδοχικών ρωγμών (α) επί μειωμένη τιμή του x απαιτείται, όπως προκύπτει
της ράβδου του οπλισμού, (β) επί από την ισοδυναμία των αξονικών, αυξημένη τιμή
του σκυροδέματος στο τμήμα του b.
μεταξύ ράβδου και ουδέτερου άξονα

Ίσες και αντίθετες τάσεις συνάφειας ασκούνται


και από τη ράβδο στο σκυρόδεμα.
Τομή
Από την ισορροπία της ράβδου στο τμήμα ΑΒ
προκύπτει η σχέση:
As .Δσs = τm.π.Φ. sr/2 (1)
Από την ισορροπία του εφελκυόμενου τμήματος
του φορέα στο μήκοςΑΒ, προκύπτει η σχέση: Κάτοψη
Fb = τm.π.Φ. sr/2 = Ft Σχ. 2.3 Η επιρροή της επικάλυψης και
της μικρής διαμέτρου του
Ft = 1/2.Acef.σct = 1/2.Acef.1/2 fct , (2)
οπλισμού στο άνοιγμα των ρωγμών
όπου:
Acef είναι το εμβαδόν της εφελκυόμενης ζώνης
Αντιφατική είναι, επίσης, και η απαίτηση για μικρή
του φορέα στη θέση αυτή εξαιρουμένου του
επικάλυψη, καθώς μικρή επικάλυψη αυξάνει τον
σκυροδέματος της επικάλυψης.
κίνδυνο διάβρωσης του οπλισμού στις αρηγμά-
Από τη σχεση (2) προκυπτει : τωτες θέσεις του φορέα.
(3)

263
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός σε Κατάσταση λειτουργικότητας

2.4 Απόσταση Ρωγμών και (Φυσική) Λογική Προφανής, επίσης, είναι και η επιρροή της διαμέ-
τρου του οπλισμού, καθώς μικρότερη διάμετρος
Εύκολα συμπεραίνεται η επιρροή της επικά-
για δεδομένο εμβαδόν οπλισμού σημαίνει περισ-
λυψης, καθώς, όπως φαίνεται στο Σχ. 3, όσο
σότερες ράβδους και άρα παρεμπόδιση της
μεγαλύτερη είναι η επικάλυψη τόσο σε μεγαλύ-
ανεξέλεκτης διεύρυνσης της ρωγμής σε περισ-
τερο βάθος παραμένει ανεξέλεκτη η διεύρυνση
σότερες θέσεις,
της ρωγμής η οποία αναχαιτίζεται στη στάθμη
των ράβδων του οπλισμού.

3. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΕΛΟΥΣ


ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΦΟΡΕΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ

3.1 Τιμή Επιτρεπόμενου Βέλους τ = γ.G = 2δG/l < ft => δ/l =ft/(2G) = 1/(2.150)
Το βέλος δR στην κατάσταση λειτουργίας του
φορέα πρέπει να μην υπερβαίνει μία επιτρεπό- δ/l < 1/300
μενη τιμή δR και η ανίσωση ασφαλείας παίρνει τη
μορφή της σχέσης: Το αναπτυσσόμενο βέλος υπολογίζεται για την
κατάσταση λειτουργίας του φορέα (με τις χαρα-
δ R ≤ επ δR κτηριστικές τιμές φορτίων και τάσεων σκυροδέ-
ματος και χάλυβα).
Για συνήθεις φορείς δεν απαιτείται έλεγχος όταν
η λυγηρότητα του φορέα είναι μικρότερη του 20 3.2 Υπολογισμός του Βέλους για τα
για δοκούς ή του 30 για πλάκες. Φορτία Λειτουργίας
Το βέλος δ ενός φορέα εξαρτάται, όπως φαίνεται
στο Σχ. 1, από:
1. το ενεργό ή κρίσιμο μήκος lo μεταξύ δύο
l διαδοχικών σημείων μηδενικής καμπτικής
ροπής,
γ δ
2. την ακτίνα καμπυλότητας r της γραμμής
κάμψεως του φορέα, ή το αντίστροφό της 1/r
που δηλώνεται ως η καμπυλότητα του
Το επιτρεπόμενο βέλος δίνεται στους κανονι-
φορέα. (Αν θεωρηθεί η γραμμή κάμψεως
σμούς για τα μόνιμα φορτία (πριν τις τοιχοποιίες)
τόξο κύκλου, r είναι η ακτίνα του κύκλου).
της τάξεως του 1ο/250 και για τα μόνιμα και τα
κινητά (μετά τις τοιχοποιίες) της τάξεως του
1ο/500, όπου lo είναι το μήκος του φορέα μεταξύ
r dφ 1/r = dφ/dx
των θέσεων που σχολιάζεται στο κεφ. 55.3.
lo
Η τιμή αυτή προκύπτει από τον περιορισμό η δ
διατμητική τάση τ που θα αναπτυχθεί στην dφ γραμμή κάμψεως
τοιχοποιία να είναι μικρότερη από την διατμητική
αντοχή της. Σχ.3.1 Μεγέθη που καθορίζουν το βέλος δ
Αν το μέτρο ολίσθησης G του τοίχου ληφθεί ίσο
με 150 MPa και η διατμητική αντοχή ίση με 1 ¾ Κρίσιμο Μήκος lo
MPa θα είναι, όπως φαίνεται στο σχήμα: Για μεμονωμένους φορείς ανοίγματος l με
γ = δ/(l/2 σταθερή διατομή το μήκος lo προκύπτεi, όπως

264
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός σε Κατάσταση λειτουργικότητας

φαίνεται στο Σχ. 2: dφ = dl/r = εc.dl/x = εs.dl/(d-x) = (εc+εs)/d


Άρα είναι:
™ 1/r = (εc+εs)/d (1)

Όπως προκύπτει από τη σχέση (1) η καμπυλό-


τητα 1/r είναι ανάλογη του αθροίσματος των
ακραίων παραμορφώσεων και αντίστροφα ανά-
lo=l lo=2l lo=0,7l lo=0,5l λογη του στατικού ύψους του φορέα.

• Μεταβολή με την Αύξηση της Ροπής


Διάγραμμα Μ-1/r Ροπών-Καμπυλο-τήτων
Σχ. 3. 2 Μήκη λυγισμού ανάλογα με
Οι ακραίες παραμορφώσεις του φορέα είναι
το στατικό σύστημα του φορέα
αποτέλεσμα της δράσης της ροπής Μ.
¾ Καμπυλότητα 1/r
Μ Μ
• Συσχέτιση με τις Ακραίες Παραμορφώσεις
του Φορέα. Κ

Στο Σχ. 3(α) φαίνεται στοιχειώδες τμήμα του 1/r 1/r


φορέα μήκους dl στην κρίσιμη περιοχή του, στο
(α) (β)
Σχ. 3(β) η νέα του θέση κατά την επιπόνησή του.
Όπως φαίνεται στο μεγενθυμένο Σχ. 3(γ), το
τμήμα dl έχει συσταλεί κατά Δdl1 στην ίνα 2, Σχ. 3.4 Διάγραμμα Μ-1/r για διατομή:
έχοντας υποστεί μια θλιπτική παραμόρφωση (α) υπεροπλισμένη
εc = Δdl1/dl και έχει εκταθεί στην ίνα 1 κατά Δdl2 (β) υποοπλισμένη
έχοντας υποστεί μια εφελκυστική παραμόρ-
φωση εc = Δdl2/dl.
Με την αύξηση της ροπής οι ακραίες παραμορ-
φώσεις στην κρίσιμη διατομή αυξάνονται και,
γι΄αυτό, αυξάνεται και η καμπυλότητα της
διατομής αυτής, όπως φαίνεται στο διάγραμμα
Μ-1/r στο Σχ. 4.
dl (α) (β) H μορφή του διαγράμματος είναι, εν γένει, κα-
Ο μπύλη.
dφ dφ = dl/r
Για υπολογιστικούς λόγους τυποποιείται σε ένα
εc.dl r εc/x=dl.εs/(h-x) =>
τριγραμμικό διάγραμμα που φαίνεται στο Σχ. 5
x dφ=dl.(εc+εs)/(x+d-x) => με σημεία καμπής:
dφ d Σημείο Ι: έναρξη ρηγμάτωσης της διατομής
1/r = (εc+εs)/d (1)
Σημείο y: διαρροή εφελκυόμενου χάλυβα
Σημείο u: (υπολογιστική) αστοχία διατομής
εs.dl dl (γ) To διάγραμμα ισχύει για δεδομένη διατομή και
αξονική.
Σχ. 3 .3 Συσχέτιση καμπυλότητας 1/r και
παραμορφώσεων εc και εs • Διαδικασία για τη Σύνταξη
του Διαγράμματος Μ-1/r
Παρακάτω δίνεται η διαδικασία για τον
Από τα όμοια τρίγωνα στο Σχ. 3(γ) προκύπτει η υπολογισμό της τιμής της ροπής Μ και της
σχέση: καμπυλότητας 1/r στα διακριτά αυτά σημεία:

265
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός σε Κατάσταση λειτουργικότητας

M ¾ Σημείο Μy -1/r Διαρροή Εφελκυόμενου


Οπλισμού
Mu Y U Τίθεται εs1=εyd=fYd/Εs και αναζητείται η αντί-
Μy στοιχη εc η οποία ικανοποιεί την ισοδυναμία των
MI Ι αξονικών.
1/r Γνωρίζοντας τις ακραίες παραμορφώσεις εc και
εs1 προκύπτει η τιμή του x από τη σχέση (1)
Σχ. 3.5 Τυποποιημένο διάγραμμα Μ-1/r επιπεδότητας των διατομών:
x = d. εc /(εc+εsy) (1)
¾ Σημείο ΜΙ- 1/r Έναρξης Ρηγμάτωσης
Θεωρώντας μηδενική την εφελκυστική αντοχή fct,
τη στιγμή πριν τη ρηγμάτωση η ακραία τάση σ1
και, άρα, και η ακραία παραμόρφωση ε1 της εc Fsd2
διατομής θα είναι μηδενικές, οπότε το διάγραμμα Msd x z2
παραμορφώσεων και τάσεων καθ΄ ύψος της zc Fcd
διατομής είναι, όπως φαίνεται στο Σχ. 6, Nsd z1
τριγωνικό.
εs1= εy Fsd1

εc σcd Σχ. 7 Διαγράμματα παραμορφώσεων,


d2 Fsd2 τάσεων και εσωτερικών δυνάμεων
εs2 h/3 για εs1= εy
h Nsd Fcd NRd
Msd MRd Aπό την ισοδυναμία των ροπών προκύπτει η
τιμή της Μy από τη σχέση (α):
[ε] [σ] [F]
™ MΥ= Fcd.zc+Fsd2.z2 -Fsd1.z1=Msd(I) +Νsd.e2 (α*)
Η τιμή της (1/r)y προκύπτει από τη σχέση:
Σχ. 3. 6 Διαγράμματα παραμορφώσεων,
τάσεων και εσωτερικών δυνάμεων ™ (1/r)y= (εc+εsy)/d (β*)
τη στιγμή της ρηγμάτωσης
¾ Σημείο Μu -1/r Αστοχία διατομής
Τίθεται εc = 3,5%ο, και αναζητείται η αντίστοιχη
Θεωρώντας μηδενική την εs1, λόγω του μικρού εs1 η οποία ικανοποιεί την ισοδυναμία των
μεγέθους της, από τη διατύπωση της ισοδυ- αξονικών. Ακολουθείται η ίδια διαδικασία με το
ναμίας των αξονικών και των ροπών καθώς και παραπάνω σημείο.
της επιπεδότητας των διατομών προκύπτουν οι
παρακάτω σχέσεις: Όπως φαίνεται στο Σχ. 4 και 5, το διάγραμμα
Μ-1/r οριζοντιώνεται μετά τη ροπή διαρροής.
εs2/εc = (h-d2)/h (1)
Οι παραμορφώσεις χάλυβα και σκυροδέματος
Νsd=ΝRd=Fcd+Fsd2=½.b.h.σcd+As2. σsd => αυξάνονται και αυξάνεται η καμπυλότητα, αλλά η
Νsd=½. b. h.Ec.εc/1,5 + As2.Es.εs2/1,15 => αύξηση της ροπής είναι πολύ μικρή, καθώς μετά
την διαρροή του χάλυβα η τάση του, συνεπώς,
εc = (1,5Νsd- As2.Es.εs2/1,15 )/(0,5.b.h.Ec ) (2) και η δύναμή του δεν αυξάνει.
™ ΜΙ=MRd=Fcd.(h/2- h/3)+As2.Es.εs2(h/2-d2) (α) Η μικρή αύξηση της ροπής οφείλεται στη μικρή
™ 1/r = (εc +0)/h (β) αύξηση του zc, επειδή μειώνεται το x (λόγω της
αύξησης της εs1).

266
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός σε Κατάσταση λειτουργικότητας

• Η Επιρροή της Νsd στη Μορφή του ¾ Συσχέτιση της Απόκλισης e2


Διαγράμματος με τo Κρίσιμο Μήκος lo
και την Καμπυλότητα 1/r
Όπως φαίνεται στο Σχ. 8, η αύξηση της Νsd
μεταβάλλει το διάγραμμα Μ-1/r, ιδιαίτερα ως Όπως φαίνεται στο Σχ. 1 και 3, η καμπυλότητα
προς το σημείο U αστοχίας. 1/r είναι ίση με την κλίση dφ/dx της γραμμής
κάμψεως η οποία είναι η πρώτη παράγωγος
d2y/dx2 της εξίσωσης της γραμμής κάμψεως.
M Αποδεικνύεται ότι για οποιαδήποτε μορφή της
Νsd΄ U΄ γραμμής κάμψεως ενός φορέα η πρώτη παρά-
Mu Y U γωγος της εξίσωσής της και. άρα, η καμπυλότητα
Μy Νsd Νsd΄> Νsd 1/r στην κρίσιμη διατομή του φορέα δίνεται από
MI Ι την παρακάτω σχέση

1/r ™ 1/r = δ.10/lo2 (1) =>


™ δ = (lo2 /10). 1/r (2)
Σχ. 3. 8 Η επιρροή της Νsd στη μορφή
του διαγράμματος Μ- 1/r Ο αριθμητικός συντελεστής 10 στις παραπάνω
σχέσεις εμφανίζει ανάλογα με τη μορφή της
¾ Σημείο Μu -1/r Αστοχία διατομής γραμμής κάμψης μικρή απόκλιση από την τιμή
10, η οποία, όπως αποδεικνύεται στην υποση-
Με την αύξηση της Νsd (μέχρι την τιμή Νbal = 0,40 μείωση*, είναι αμελητέα.
NRdu) αυξάνεται, όπως προκύπτει από το
διάγραμμα αλληλεπίδρασης ροπής και αξονικής
(βλ. Κεφ. 3, Σχ. 1) η καμπτική αντοχή ΜRdu, ενώ
μειώνεται η παραμόρφωση εs1 κατά την αστοχία
και, άρα, μειώνεται η καμπυλότητα (1/r)u
αστοχίας. _________________
¾ Σημείο Μy -1/r Διαρροή Εφελκυόμενου Για αμφιαρθρωτό φορέα ανοίγματος lo επιπονούμενο με
Οπλισμού θλιπτικό φορτίο Nsd με εκκεντρότητα e1 το διάγραμμα των
ροπών Μ1 είναι ορθογωνικό και η εξίσωση της γραμμής
Aπό τη σχέση ισοδυναμίας των αξονικών: κάμψεως είναι, όπως φαίνεται στο Σχ. 9(α) παραβολή 2ου
Νsd = Νsd= ΝRd = Fcd +Fsd2- Fsd1 βαθμού. Λόγω του πρόσθετου παραβολικού διαγράμματος
ροπών Μ2 η γραμμή κάμψεως είναι παραβολή 4ου βαθμού
προκύπτει ότι αυξανόμενης της Νsd μειώνεται η κ.ο.κ.
δύναμη Fcd (αφού η Fsd1 παραμένει σταθερή) και, N
άρα, μειώνεται η παραμόρφωση εc και, γι΄αυτό,
μειώνεται η καμπυλότητα (1/r)Υ διαρροής. δ
Η ροπή διαρροής MΥ δεν θα εμφανίσει
σημαντική διαφορά, καθώς τη μείωσή της λόγω N
1
[M1] [y ] [M21] [y2] [M22] [y3]
της μείωσης της Fcd αντισταθμίζει η αύξησή της
λόγω της αύξησης της απόστασης zc (βλ. Σχ. 7),
αφού θα μειωθεί το x λόγω της μείωσης της y1= δ1.4x/lo.(1-x/lo) παραβολή 2ου βαθμού
παραμόρφωσης εc. => d2y/dx2 =1/r1 = δ1.8/ lo
¾ Σημείο ΜΙ- 1/r Έναρξης Ρηγμάτωσης y2= δ2.16/5.(x/lo-2x3/lo3+x4/lo4) παραβολή 4ου βαθμού
Όπως προκύπτει από τις σχέσεις (α) και (β) στο => d2y/dx2 =1/r2 = 192/5.δ2.1/ lo.(- x/lo+x2/lo2 k.o.k
κεφ.2.3.3 με την αύξηση της Νsd αυξάνει τόσο η Για x= lo/2 => 1/r = e22.9,6/lo => e22 = 1/r. lo/9.6
καμπυλότητα όσο και η ροπή ρηγμάτωσης.

267
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Σχεδιασμός σε Κατάσταση λειτουργικότητας

¾ Η Επιρροή του Ερπυσμού του Άρα η εcc είναι ανάλογη του μεγέθους της
Σκυροδέματος στην Μακροχρόνια τιμή βραχυχρόνιας παραμόρφωσης εc του σκυροδέ-
των Βελών του Φορέα ματος .
Το βέλος δ μακροχρόνια αυξάνει λόγω του εcc = φ. εc= φ. σc/Εc (3)
ερπυσμού του σκυροδέματος. όπου:
Το σκυρόδεμα με το χρόνο συστέλλεται. Η φ είναι ο συντελεστής ερπυσμού
συστολή αυτή με το χρόνο, οριζόμενη ως συ-
Η εcc, λόγω της καμπτικής επιπόνησης, δεν είναι,
στολή ξηράνσεως (shrinkage), όταν ο φορέας
όπως φαίνεται στο Σχ. 9, σταθερή καθ΄ύψος του
είναι αφόρτιστος και ως ερπυσμός* (creep) όταν
φορέα και, γι΄αυτό, αυξάνει το μακροχρόνιο
ο φορέας βρίσκεται υπό μακροχρόνια θλιπτική
βέλος του φορέα, αφού αυξάνει τις ακραίες
τάση.
παραμορφώσεις.
H παραμόρφωση εcs λόγω συστολής ξηράνσεως
είναι ίδια σ΄ όλο το φορέα και, γι΄αυτό. δεν
μεταβάλλει το βέλος του.
εc εcc
Η παραμόρφωση εcc λόγω του ερπυσμού του Msd
σκυροδέματος είναι τόσο πιο μεγάλη όσο πιο
μεγάλη είναι η σταθερή θλιπτική τάση σc που Nsd
ασκείται και τόσο πιο μικρή όσο μεγαλύτερη είναι
η αντίσταση του σκυροδέματος στην παραμόρ-
φωσή του, δηλ. όσο πιο μεγάλο είναι το μέτρο (α) (β)
ελαστικότητας του σκυροδέματος Εc. Σχ. 3.9 Διαγραμμα παραμορφώσεων
------------------------ (α) βραχυχρόνιων
Μπορεί,απλοποιητικά, να αποδοθεί στη διαφυγή με (β) μακροχρόνιων
την πάροδο του χρόνου του πλεονάζοντος που δεν
δεσμεύεται χημικά με το τσιμέντο) νερού του Το μακροχρόνιο βέλος μπορεί να προκύψει
συγκρατούμενου στον ιστό του σκυροδεματος προς
προσεγγιστικά πολλασιάζοντας το βραχυ-
το ξηρότερο περιβάλλον του φορέα.
χρόνιο e2 με έναν συντελεστή Κφ

268
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

12 ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΤΙΚΕΣ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ


12.1 Ζητείται ο σχεδιασμός της πλάκας Π1 πάχους 15 cm και της δοκού Δ1 διαστάσεων 25/55
στον ξυλότυπο στο Σχ. 1 και 2.
Φορτία πλάκας: qk = 2 kN/m2, gk,επ = 1,0 kN/m2.
Η δοκός φέρει τοίχο ύψους 2,0 m με gτ = 2,0 kN/m2. Υλικά: C20/25, S500
Δ1 0,40 Δ1

Π P1 1,9 Π

6,0

Σχ. 1 Ξυλότυπος Α Σχ.2 Ξυλότυπος Β

Α. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΠΛΑΚΑΣ

1. Λειτουργικός έλεγχος πάχους h πλάκας


d ≥ lo/30 = 2,4. 1,9 /30 = 0,15 m
h≥ 0,15 +0,02 =0,17m => Πάχος ανεπαρκές από πλευράς βελών

2. Φορτία
gκι.β = 25 x 0,15 = 3,8 kN/m2 gd = 1,35 x 4,8 = 6,5 kN/m2
gkεπ = 1,0 qd = 1,50 x 2,0 = 3,0 kN/m2
gk = 4,8 kN/m2 ρd = 9,5 kN/m2

3.Στατική Επίλυση
max MΠ1 =9,5. 1,92 /2 = 18 kN/m

4. Εύρεση Κύριου Οπλισμού Αs – Στατικός έλεγχος πάχους h


¾ Γεωμετρικά και Τεχνολογικά Χαρακτηριστικά
b = 1.0 [m], d= h-c-Φ/2 = h-0.02 [m] (για τιμή της επικάλυψης c=0.015m)=>
d = 0.15-0.02 =0.13m
C20 => fcd = 20.103/1.50 = 13.3. 103 kN/m2 S500 =>fsd = 500.103/1.15 = 435. 103 kN/m2
¾ Υπολογισμός Οπλισμού για Msd = 18,0 kNm
(1*) και (2*) => 18,0 = 435. 103 As1 .(0.13 - 0.4. 48 As1) =>
As1 = 3,3. 10-4 m2 => Φ8/13 (3,83 cm2)

¾ Δευτερεύων οπλισμός
Διανομές: 0,2 . 3,83 = 0,8 cm2 => Φ8/30 (1,6 cm2)
Οπλισμός ελεύθερων άκρων: Φ8/30
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

Β. ΚΑΜΠΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ ΣΤΟ ΣΧ. 1


1. Φορτία
gκι.β = 25. 1,0. 0,25 . 0,55 = 3,7 kN/m gd = 1,35 . 16,8 = 22,7 kN/m
gkτοιχου = 4,0 + qd = 1,50 . 3,8 = 5,7 +
gk πλάκας = 4,8 . 1,9 = 9,1 ρd = 28,4 kN/m
gk = 16,8 kN/m
qkπλάκας = 2,0 . 1,9 = 3,8 kN/m

2 . Στατική Επίλυση: max MΔ1 = 28,4. 6,02 /8 = 128 kNm


3. Εύρεση Οπλισμού Αs1 – Στατικός Έλεγχος h
¾ Γεωμετρικά και Τεχνολογικά Χαρακτηριστικά
M = +128 kNm , θλιβόμενη ζώνη άνω => Η δοκός είναι αντεστραμμένη. Η πλάκα
δεν συμμετέχει γιατί δεν είναι στο θλιβόμενο πέλμα της δοκού. Πλάτος θλιβόμενης
ζώνης δοκού: b = bw = 0,25 m
d= h-d1 = 0,55 - 0,05 = 0,50 m d1 = c-Φσυν - Φ/2 = 3-1-2/2 = 5 cm
¾ Εφαρμογή Βασικών Σχέσεων Σχεδιασμού (χωρίς να Ληφθεί υπόψην ο Θλιβόμενος Οπλισμός)
As1.fsd = 0.68b.x. fcd (1) Msd= As1.fsd.(d-0.4x) (2) εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3)
(1) => 435. 103. As1= 0,68. 0,25. x.13.3. 103 => x = 192As1 (1a)
(2) => 128 = 435. 103. As1. (0,50-0,4.192As1) =>
As1 = 6,5 .10-4m2 => 6Φ12 (Αs1= 6,6 cm2). Τίθεται As2 = 3Φ12 (Αs2= 3,3 cm2)
(1a) => x= 192. 6,6 .10-4 = 0,13 m => εs1 = 3.5%ο.(0,50-0,13)/0,13 = 10%o => h δεκτό

Γ. ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ ΣΤΟ ΣΧ. 1


1. Στατική επίλυση:
Στη στήριξη: Vsd = 28,4. 6,0/2 = 85,2 kN
Στην παρειά : Vsd΄ = 85,2- 0,40/2. 28,4 = 79,4 kN
Σε απόσταση d από την παρειά: Vsd΄΄ = 85,2 - (0,40/2+0,50). 28,4 = 69 kN
2. Έλεγχος Επάρκειας Διατομής
VRd2= 0,5.ν.fcd. bw. 0,9d = 0,5. 0,6. 13.3.103.0,25. 0,9 . 0,50 > 448 kΝ => διατομή δεκτή
ν= (0,7-fck/200)=0,6
3. Εύρεση Συνδετήρων
Λόγω συνύπαρξης στρέψης είναι: Vcd = 0, Vsd΄΄= VRd3 = 69 kN =>
Vwd = VRd3 - Vcd = 69 kN Επιλέγονται δίτμητοι συνδετήρες
2Αsw΄/s = 69/ (0,9. 0,5 .435.103) = 3,5. 10-4 m2 /m = 3,5 cm2/m (1)

Δ. ΣΤΡΕΠΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ

1. Στρεπτικό Φορτίο και Στατική Επίλυση


To στρεπτικό φορτίο είναι η Μsd της πλάκας στη θέση του κ.β.άξονα της δοκού
mT= 9,5. (1,9+0,25/2) = 19,2 kNm/m Tsd = mT. L/2 = 19,2. 6,0/2 =57,6 kNm
2. Στοιχεία διατομής
t=max{2. 3,0 . (0,25. 0,55)/[2.(0,25+0,55)] } = 0,09 m
Ak=(0,25-0,09).(0,55-0,09) = 0,07m2
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

3. Εύρεση Οπλισμού Συνδετήρων


Συνδετήρες για στρέψη : Asw/s = 57,6 /(2 .0,07 .435.103) = 9,5. 10-4 m2 /m = 9,5 cm2/m
Συνολικοί συνδετήρες από διάτμηση και στρέψη):
Asw/s = 3,5/2 + 9,5 = 11,3 cm2 /m (1) => Φ12/10
(Επιλέγεται διάμετρος Φ8 => As΄=π.82/4= 0,5 cm2
(1) => 0,5/s=11,3 => s = 0,5/11,3 = 0,04 m πολύ μικρό.
Επιλέγεται διάμετρος Φ12 => As΄=π.1,22/4= 1,13 cm2 => (1) => 1,13/s=11,3 => s = 0,10 m).
4. Εύρεση Διαμήκους Οπλισμού
Διαμήκης στρέψης: Al = 57,6 [2.(0,25+0,55)]/(2.0,07. 435 .103) =15,0. 10-4 m-2 = 15,0 cm2
Αριθμός ράβδων για να είναι ισοκατανεμημένοι στην περίμετρο: 6
Εμβαδόν μιας ράβδου: 15,0/6 =2,5 cm2 => Φ18
Ενοποίηση Διαμήκους Κάμψης και Στρέψης
Στο κάτω πέλμα: (από κάμψη) 6,6 + (από στρέψη) 15/3 = 11,3 cm2 => 6Φ16
Στο πάνω πέλμα: (από κάμψη) 3,3 + (από στρέψη) 15/3 = 8,0 cm2 => 4Φ16
Στο μέσον του ύψους: (από στρέψη) 2Φ18
4. Έλεγχος Επάρκειας Διατομής
ΤRd1 = v.fcd.Ak.t = 0,4. 13,3. 103. 0.07.0,09= 33,5 < 54=Tsd => η διατομή δεν είναι δεκτή
v= 0,7.(0,7-fck/200) =0,7.(0,7-20/200) = 0,4

Ε. ΚΑΜΠΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ ΣΤΟ ΣΧ. 2

Τα φορτία και τα εντατικά μεγέθη είναι ίδια μ΄αυτά της δοκού στο Σχ. 1. Η δοκός διαφέρει από τη
δοκό στο Σχ. 1 μόνον ως προς το πλάτος της θλιβόμενης ζώνης. Επειδή η πλάκα είναι προς το
θλιβόμενο πέλμα της δοκού συμμετέχει στην ανάληψη των φορτίων της δοκού.
beff
4. Εύρεση Οπλισμού Αs – Στατικός Έλεγχος h
Msd = +128 kNm , θλιβόμενη ζώνη άνω =>
b = beff= 0,25 + 6,0/10 =0,85 m d= 0,50 m
¾ Χωρίς να ληφθεί υπόψην ο θλιβόμενος οπλισμός
(1) => 435. 103. As1= 0,68. 0,85.x.13.3. 103 => x = 57 As (1a)
(2) => 128= 435. 103. As1. (0,50-0,4. 57As1) =>
As1 = 6,5 .10-4m2 => 6Φ12 (Αs1= 6,6 cm2). Τίθεται As2 = 3Φ12 (Αs2= 3,3 cm2)
(1a) => x= 57. 6,6 .10-4 = 0,04 m => εs1 = 3.5.(0,50-0,04)/0,04 = 40%o <68%ο => d δεκτό
(Με βάση την προηγούμενη διάταξη του κανονισμού να μην υπερβληθεί το 20%ο:
Υπολογίζεται το min As
για εc=3,5%ο και εs= 20%ο => x= 3,5/(3,5+20).d =0,125d => z= d-0,4.0,125d= 0,95d =>
As = 128/(0,95. 0,50.435. 103) = 6,2. 10-4 = 6.2 cm2
ή, για να είναι καλοσχεδιασμένο σε κατάσταση λειτουργίας για εc=3,5%ο και εs= 10%ο =>
x= 3,5/(3,5+10).d =0,25d => z= d-0,4.0,25d= 0,9d =>
As = 128/(0,9. 0,50.435. 103) = 6.5. 10-4 = 6,5 cm2
¾ Λαμβάνοντας υπόψη θλιβόμενο οπλισμό Αs2= As1/3=0,33Αs1
(1) Αs1. 435. 103 =0,67. 0,95. x. 13,3.103 + 0,33As1. 435. 103 => x= 18As1 (1a)
(2) 120 = 0,67. 0,95. 18As1. 13,3.103(0,50-0,4. 18As1) + 0,33As1. 435. 103 (0,50 –0,05)

271
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

=> As1= 9,5. 10-4 m2 = 9,5 cm2


(1a) => x= 18. 9,5. 10-4 = 0,02 m (4) => εs2 = 3.5%ο (0,02-0,05)/0,02 = - 1,3%ο ο Αs2
εφελκύεται (λόγω του μεγάλου πλάτους της θλιβόμενης ζώνης το x προκύπτει μικρό και ο Αs2 είναι
κάτω από την ουδέτερη γραμμή) και αντί να θλίβεται εφελκύεται.

Z. ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΣΤΡΕΠΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ ΣΤΟ ΣΧ. 2

Ισχύουν τα ίδια με τη δοκό στο Σχ. 1.

ΣΧΕΔΙΑΣΗ ΟΠΛΙΣΜΩΝ

Δ1 Δ1

Π Π

Ξυλότυπος 1 Ξυλότυπος 2

α 6Φ16

2Φ18
Φ12/10

α 4Φ16

Μηκοτομή δοκού Δ1

4Φ16 4Φ16

2Φ18

2Φ18

6Φ16
6Φ16

Εγκάρσια τομή α-α δοκού Δ1 Σχ.1 Εγκάρσια τομή α-α δοκού Δ1 Σχ.2

272
273 Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

12 2 Στο σχήμα δίνεται ο ξυλότυπος μικρού κτίσματος αποτελούμενος από πλάκες πάχους 20 cm,
δοκούς 25/60 και υποστυλώματα 30/30. Τα φορτία των πλακών είναι: gεπ,k=1.00kN/m2,
qk=5.00kN/m2. Υλικά C20/25, S500s. Επικάλυψη οπλισμού 3 cm.
Ζητείται ο υπολογισμός και η σχεδίαση του οπλισμού των πλακών και των δοκών.

Π3 2,00

Δ1 Δ2 Δ3

Π1 6,25
κενό Π2

2,00 2,50 2,00

A.ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΛΑΚΩΝ
1. Φορτία
gκι.β = 25 . 0,20 = 5,0 kN/m2
gkεπ = 1,0
gk = 6,0 « ρd = 1,35. 6,0 + 1,5. 5,0 = 15,6 kN/m2

2. Στατική Επίλυση
Στατικά συστήματα: ΠΛΑΚΑ Π1 ΠΛΑΚΑ Π2, Π3

l = 6,0 m l = 2,0 m
H πλάκα Π2 είναι τριέρειστη. Αντιστοιχεί στο μισό μιας
στενόμακρης τετραέρειστης πλάκας η οποία μπορεί να
ισοδυναμηθεί με μια διέρειστη και η τριέρειστη με μισή
διέρειστη, δηλ. πρόβολο.

Κρίσιμες διατομές: Π1: μέσον ανοίγματος


Π2, Π3: παρειά στήριξης
Τιμές ροπών:
max MΠ1 = 15,6. 6,02 /8 = 70,2 kN/m, min MΠ2 = min MΠ3 = 15,6. 2,02 /2 = 31,2 kN/m

273
ΜΕΡΟΣ
274 ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

1. Εύρεση Κύριου Οπλισμού Αs – Στατικός Ελεγχος h


¾ Στοιχεία Διατομών:
b = 1.0 m, d= h-c-Φ/2=20-3-1,0/2 = 16 cm=0.16m,
S500 =>fsd = 500.103/1.15 = 435.103 kN/m2
¾ Υπολογισμός Κύριου Οπλισμού

As = Msd/(z.fsd) = Msd/(0,9d.fsd) = Msd/(0,9. 0,16. 435. 103) = Msd/(6,6.104) m2


Πλάκα Π1: Msd = 70,2 kNm
As = 70,2.10-4/6,6. =11,8. 10-4m2 =11,8 cm2 => Φ12/8
Πλάκα Π2 Π3 : Msd = 31,2 kNm
As = 31,2 .10-4/6,6. = 5,1.10-4 m2 = 5,1cm2 => Φ8/10
¾ Υπολογισμός Δευτερεύοντα Οπλισμού
Οπλισμός διανομών: Π1: 0,2.11,8=2,4 cm2 => Φ8/20
Π2,Π3: 0,2.5,1=1,0 cm2 => Φ8/30
Οπλισμός απόσχισης Π2: 0,5.5,1= 2,5 cm2 => Φ8/20

Β. ΚΑΜΠΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΩΝ Δ1-Δ2-Δ3 ΚΑΙ Δ4

1. Στατικό Σύστημα:

Δ1-Δ2-Δ3
[Μs]

2,15m 2,20m 2,15m

Δ4
[Μs]
6,00 m
2. Φορτία: gd,ι.β = 25. 0,25 . (0,60 – 0,20) = 2,5 kN/m2
Από πλάκα δοκοί Δ1 , Δ3: ρd, πλάκας = 15,6 . 6,0/2 = 46,8
Από πλάκα δοκός Δ2: gd, πλάκας = 15,6 . 2,0 = 31,2
Συνολικό φορτίο: Δ1 , Δ3: ρd=2,5+46,8 = 49,3 kN/m2
Δ2 ρd=2,5+31,2 = 33,7 kN/m2
2 . Στατική Επίλυση:
¾ Δοκός Δ1-Δ2-Δ3
Λόγω του μικρού μήκους και φορτίου της Δ2, η καμπτική ροπή της αναμένεται αρνητική στο
άνοιγμά της, οπότε κρίσιμες διατομές είναι αυτές της στήριξης (διατομές με τη μεγαλύτερη αρνητική
ροπή). Γι΄αυτό, αρκεί ο υπολογισμός της καμπτικής ροπής μόνον των πρόβολων δοκών Δ1 και Δ2
στην παρειά της στήριξης (κρίσιμη διατομή).
max MΔ1 = max MΔ3= 49,3. 2,02 /2= 98,6 kNm
¾ Δοκός Δ4
Κρίσιμη διατομή στο μέσον του ανοίγματος : max MΔ4 = 33,7. 6,02 /8 = 153 kNm

3. Εύρεση Οπλισμού Αs – Στατικός Ελεγχος h


¾ Στοιχεία Κρίσιμων Διατομών:
d= h-d1 = 0,60 - 0,05 = 0,55 m d1 = c-Φσυν- Φ2 = 3-1-2/2 = 5 cm

274
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

¾ Υπολογισμός Οπλισμού:
Δοκός Δ1-Δ2-Δ3 As1 = 98,6/(435.103. 0,9 .0,55) = 4,6. 10-4 m2 =4,6 cm2 => 4 Φ12
Τίθεται As2 => 2Φ12
Δοκός Δ4 As1 = 153/(435.103. 0,9 .0,55) = 6,9. 10-4 m2 = 6,9 cm2 => 5 Φ14
Τίθεται As2 => 3Φ14

Γ. ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΩΝ Δ1-Δ2-Δ3 ΚΑΙ Δ4

VsdΔ1, παρ = VsdΔ3, παρ = 49,3 . 2,0 = 98,6 kN,


VsdΔ1-Δ2 = VsdΔ2-Δ3 = 33,7.2,20/2 –(98,6-98,6)/2,2= 37,0 kN.
O σχεδιασμός γίνεται με την μεγαλύτερη τιμή VsdΔ1, παρ = 98,6 kN
Vsd σ΄ απόσταση d από την παρειά = 49,3 (2,0-0,55) = 71,5 kN
Έλεγχος Επάρκειας Διατομής:
VRd2 = 0,5. (0,7-20/200).13,3.103. 0,25. 0,9. 0,55 = 494 kN > 98,6 kN
Υπολογισμός Συνδετήρων:
Vcd = τd.bw.d= 1,0/1,5.103. 0,25.0,55 = 91,7 ΚΝ> Vsd για Δ1 και Δ3.
Για τη δοκό Δ2 λόγω συνύπαρξης στρέψης τίθεται Vcd = 0.
Για τις δοκούς Δ1 και Δ3 τίθεται ο ελάχιστος οπλισμός Φ8/20
Για τη δοκό Δ2:
Asw/s = 71,5 / (0,9. 0,55. 435. 103) = 3,3. 10-4 m2 = 3,3 cm2

Δ. ΣΤΡΕΠΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ Δ1-Δ2-Δ3

1. Στρεπτικό Φορτίο και Στατική Επίλυση


Στρεπτική επιπόνηση αναπτύσσεται μόνο στην δοκό Δ2.
To στρεπτικό φορτίο είναι η Μsd της πλάκας στη θέση του κ.β.άξονα της δοκού Δ2:
mT= 15,6. (1,9+0,25/2) = 31,6 kNm/m Tsd = mT. L/2 = 31,6. 2,2/2 =34,8 kNm
2. Στοιχεία διατομής
t=max{2. 3,0 . (0,25. 0,60)/[2.(0,25+0,60)] } = 0,09 m
Ak=(0,25-0,09).(0,60-0,09) = 0,08m2
3. Εύρεση Οπλισμού Συνδετήρων
Συνδετήρες για στρέψη : Asw/s = 34,8/(2 .0,08 .435.103) = 5,6. 10-4 m2 /m = 5,6 cm2/m
Συνολικοί συνδετήρες από διάτμηση και στρέψη):
Asw/s = 3,3/2 + 5,6 = 7,2 cm2 /m (1) => Φ8/8
(Επιλέγεται διάμετρος Φ8 => As΄=π.82/4= 0,5 cm2
(1) => 0,5/s=11,3 => s = 0,5/7,1 = 0,08 m )
4. Εύρεση Διαμήκους Οπλισμού
Διαμήκης στρέψης: Al = 34,8 [2.(0,25+0,60)]/(2.0,08. 435 .103) =9,1. 10-4 m-2 = 9,1 cm2
Αριθμός ράβδων για να είναι ισοκατανεμημένοι στην περίμετρο: 6
Εμβαδόν μιας ράβδου: 9,1/6 =1,5 cm2 => Φ14
Ενοποίηση Διαμήκους Κάμψης και Στρέψης
Στο κάτω πέλμα: (από κάμψη) 4,4 + (από στρέψη) 9,1/3 = 7.4 cm2 => 7Φ12
Στο πάνω πέλμα: (από κάμψη) 2,2 + (από στρέψη) 9,1/3 = 5,2 cm2 => 5Φ12
Στο μέσον του ύψους: (από στρέψη) 2Φ14
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

5. Έλεγχος Επάρκειας Διατομής


ΤRd1 = v.fcd.Ak.t = 0,4. 13,3. 103. 0.08.0,09 = 35 < 54=Tsd => η διατομή δεν είναι δεκτή
v= 0,7.(0,7-fck/200) =0,7.(0,7-20/200) = 0,4

ΣΧΕΔΙΑΣH ΟΠΛΙΣΜΟΥ

Π3 1,9

Δ3 Δ2 Δ3

Π1 6,25
κενό Π2

2,00 2,50 2,00

Ξυλότυπος

4Φ12
1Φ12
2Φ14
4Φ12 α 5Φ12
β

Φ8/8
2Φ14

2Φ12 α
7Φ12 β 2Φ12

2Φ12
5Φ12

Κατά μήκος τομή δοκού Δ!-Δ2-Δ3


5Φ12 4Φ12

2Φ14

7Φ12 α-α
2Φ12 β-β
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

12.3. Αμφιέρειστη δοκός διαστάσεων 40/55, ανοίγματος 6m με διαμήκη οπλισμό, As1,


αποτελούμενον από πέντε ράβδους Φ16 και εγκάρσιο οπλισμό, Asw,
αποτελούμενον από τετράτμητους συνδετήρες Φ10/12 στηρίζεται σε
υποστυλώματα ύψους 4,0 m με διαστάσεις 40/40, διαμήκη οπλισμό και
4Φ16.Ο εγκάρσιος οπλισμός είναι επαρκής.
Για τη διέλευση σωληνώσεων η δοκός και τα υποστυλώματα φέρουν στο
κέντρο της διατομής τους οπή διαστάσεων15/15(βλ. σχήμα).
Υλικά: C20, S500.
Ζητούνται:
(Α) Η μέγιστη τιμή του ομοιόμορφου κατανεμημένου φορτίου που μπορεί να φέρει η δοκός.
(Β) Κατά πόσον το μέγιστο αυτό φορτίο μπορούν να το αντέξουν τα υποστυλώματα.
(Γ) Το μέγιστο σεισμικό φορτίο Η που μπορούν να αντέξουν τα υποστυλώματα όταν
η δοκός φέρει το μέγιστο φορτίο της.
(Δ) Όταν η δοκός είναι αφόρτιστη τα υποστυλώματα αντέχουν μεγαλύτερο ή
μικρότερο σεισμικό φορτίο και γιατί;

Α. 1 Ελεγχος σε Κάμψη της Δοκού


Γεωμετρικά και Τεχνολογικά Στοιχεία 5Φ16
Αs1 = 5. 2,0 = 10,0 cm2= 10,0 . 10-4 m-2
d=0,55-0,05= 0,50 m ,
b=0,40 m(ακραίο πλάτος διαμήκους θλιπτήρα) 6,0 m
bW = (0,40-0,15) =0,25 m (πλάτος κορμού)
C20 => fcd = 20.103/1.50 = 13.3. 103 kN/m2 S500 =>fsd = 500.103/1.15 = 435. 103 kN/m2
εy= 435.103/2.105 = 2.2 %o
Ισοδυναμία Αξονικών:
435. 103. 10,0 . 10-4 = 0,68. 0,40. x.13.3. 103 =>
x = 0,08 m < (0,55-0,15)/2 =0,20 m (=>ορθά ελήφθη ότι θλίβεται η διατομή σε όλο το
πλάτος)
Καμπτική Αντοχή:
MRdu = 435. 103. 10,0 . 10-4 .(0,50-0,4. 0,08) = 205 kNm
Ισοδυναμία Ροπών:
Μrdu = max Msd => maxρd.6,02 /8 = 205 kNm => max ρd = 45,6 kN/m
2. Ελεγχος σε Διάτμηση της Δοκού
Τέμνουσα που αναλαμβάνεται από τους συνδετήρες:
Vwd = 4. 0,8.10-4. 435. 103. 0,9. 0,50/0,12 = 522 kN
Τέμνουσα που αναλαμβάνεται από το διατμητικά άοπλο σκυρόδεμα:
Vcd = 1,0/1,5 . 103 . (0,40-0,15) . 0,50 = 83 kN
Διατμητικές αντοχές VRd3 και VRd2
VRd3 = 83 + 522 = 605 kN
VRd2= 0,5.v.fcd.bw. 0,9d = 0,5. 0,6. 13,3.103 .(0,40-0,15). 0,9. 0,50 =448 kN
(v= 0,7-20/200 =0,60 )
Ισοδυναμία τεμνουσών
VRd3 = maxVsd ΄΄=> 605 = Vsd –Δx. ρd = ρd .6,0/2- (0,40/2+0,50). ρd => max ρd = 298 kN
VRd2 = maxVsd’ => 448 = Vsd ΄= ρd .6,0/2- 0,40/2. ρd => max ρd = 160 kN
3. Μέγιστο Φορτίο Δοκού: => maxρd = 45,6 kN
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

Β. 1. Θλιπτικό Φορτίο Υποστυλωμάτων:

Κάθε υποστύλωμα θα φέρει θλιπτικό φορτίο ίσο με το βάρος του και το μισό φορτίο της δοκού.
Νsd = 25.(0,40-0,15).(0,40-0,15).4,0 + 45,6.6,0/2 = 143 kN.

Θλιπτική Αντοχή Υποστυλωμάτων


2.
ΝRdu = (0,40. 0,40-0,15.0,15). 0,85.13,3.103+4. 2,0. 10-4.400.103 =1863 kΝ.

3. Ανίσωση Ασφαλείας Υποστυλωμάτων Έναντι Θλιπτικής Επιπόνησης

Για να είναι ασφαλές το υποστύλωμα πρέπει: Νsd Ν Ισχύει.


Τα υποστυλώματα αντέχουν το φορτίο της δοκού.

Γ. 1. Εντοπισμός ακραίων παραμορφώσεων αστοχίας


< Rdu

Η δρώσα θλιπτική δύναμη είναι μικρό ποσοστό της θλιπτικής αντοχής των υποστυλωμάτων.
Είναι: Νsd/ ΝRdu = 143/1863 =0,08.
Επειδή το ποσοστό αυτό είναι μικρότερο από το 35% η εντατική κατάσταση των υποστυλωμάτων
αντιστοιχεί (βλ. διάγραμμα αλληλεπίδρασης Νsd και Msd) σε ακραίες παραμορφώσεις αστοχίας
εc=3,5‰ και εs1 > εy=2,2‰
Oι τιμές των εs προκύπτουν από τις σχέσεις (παραδοχή επιπεδότητας διατομής)
εs1/3.5‰ = (d-x)/x => εs1 =3.5‰ .(0.35-x)/x (1)
εs2/3.5‰ = (x-d1)/x => εs2 =3.5‰ .(x-0,05)/x (2) => σsd2 = 2.105. 3.5%ο .(x-0,05)/x [MPa]

H τιμή του x προκύπτει από την ισοδυναμία των αξονικών:

Νsd= ΝRd = Fcd+ Fsd2-Fsd1 = 0,68bxfcd +As2.σsd2 -As1.fsd1 (a)=>


143 kN = 0,68.0,40x.13,3 .103 – 2. 2,0.10 -4. 2.105. 3.5%ο .(x-0,05)/x - 2. 2,0.10 -4435.103
=> x=0,06 cm < (0,4-0,15)/2=0,125 cm => ορθά ελήφθη b=0,40
(2) => εs2 =3.5‰ .(x-0,05)/x =3.5‰ .(0,06-0,05)/0,06 = 0,6%ο< εy , σsd2 = -240.103 kN/m2
(1) => εs1/3.5‰ = (d-x)/x => εs1 =3.5‰ .(0.35-0,06)/0,06 = 17‰ > εy
Επιβεβαίωση: Fcd = 0,68.0,40.0,06.13,3.103 = 217 kN
Fsd2 = 2. 2,0.10 -4. 240.103 = 96 kN
Fsd1 = 2. 2,0.10 -4435.103 = 174 kN
ΝRd = Fcd+ Fsd2-Fsd1 = 217 +96 -174 =140 kN = Νsd

2. Yπολογισμός Καμπτικής ροπής

ΜRdu= Fcd. (h/2-0,4x) + Fsd2. (h/2-d2) + Fsd1. (h/2-d1) = 217.(0,20-0,4.0.06) + 96(0,20-0,05) +


174.(0,20-0,05) =38,2+14,4 +26,1 = 78,7 kNm.

3. Yπολογισμός Σεισμικής Δύναμης

3.Rdu= Μsd = H.l/2 => 78,7=H.4,0/2 => H = 39,3 kN


Μ Νsd

Δ. Όπως φαίνεται από το διάγραμμα αλληλεπίδρασης, μειούμενης της Νsd κάτω από

το 35% της ΝRdu μειώνεται και η καμπτική αντοχή ΜRdu.


Msd
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

12.4 Στο σχήμα δίνεται ο ξυλότυπος μικρού μονώροφου κτίσματος. Το πάχος της πλάκας είναι
. 20cm, οι διαστάσεις των δοκών 30/60 και των υποστυλωμάτων 30/30.
Οπλισμός υποστυλωμάτων 4Φ16. Φορτία πλάκας gεπ,k=1.00kN/m2, qk=2.00kN/m2.
Υλικά: C20/25, S500s. 6.60

Ζητούνται:

0.30
K2 (30/30) K3 (30/30)
4Φ16 4Φ16

1. Για την πλάκα Π:


(α) Να υπολογιστεί και να σχεδιασθεί ο οπλισμός,

Δ2 30/60

Δ3 30/60

5.00
(β) Να ελεγχθεί η καταλληλότητα του πάχους,
h= 20cm, της πλάκας σε κατάσταση
λειτουργικότητας και αστοχίας. K1 (30/30) K4 (30/30)

0.30
4Φ16 4Φ16
2. Για τις δοκούς Δ1 και Δ3:
(α) Να εντοπιστούν και αιτιολογηθούν οι διαφορές

Δ1 30/60
στον τύπο επιπόνησης των δύο δοκών.

2.15
(β) Να υπολογιστούν τα φορτία και τα εντατικά μεγέθη
των δύο δοκών. 0.30
3.30
(γ) Να εντοπιστούν και αιτιολογηθούν οι διαφορές στη
διαμόρφωση του εγκάρσιου και διαμήκους οπλισμού των δύο δοκών.
3. Για την δοκό Δ1:
(α) Να υπολογιστούν και να σχεδιαστούν, σε κατά μήκος και εγκάρσια τομή, οι οπλισμοί της
δοκού.
(β) Να ελεγχθεί η καταλληλότητα του ύψους, h=60cm, της δοκού.
(γ) Να σχεδιαστούν σε κατά μήκος τομή της δοκού οι ρωγμές που θα εμφανιστούν αν
υπερβληθεί η αντοχή της δοκού για κάθε τύπο επιπόνησής της εντοπίζοντας τη θέση
και τη μορφολογία των ρωγμών
4 Για τη δοκό Δ3:
(α) Αν κατά την επιπόνηση της δοκού, εμφανιστεί καμπτική ρωγμή στο μέσον της δοκού
που να εκτείνεται 37cm καθύψος, να εκτιμηθεί το βάθος της θλιβόμενης ζώνης στη θέση
αυτή και για την επιπόνηση αυτή (θεωρώντας μηδενική την εφελκυστική αντοχή του
σκυρ/τος).
(β) Να εκτιμηθεί κατά πόσον η ρωγμή του προηγούμενου ερωτήματος αντιστοιχεί σε καμπτική
αστοχία της δοκού, λαμβάνοντας υπόψη ότι, κατά την αστοχία της δοκού, οι ακραίες
παραμορφώσεις στη θέση της ρωγμής είναι εc=-0.0035 και εs1=0.015.

5. Για το υποστύλωμα Κ1:


(α) Να υπολογιστεί προσεγγιστικά το αξονικό φορτίο του υποστυλώματος.
(β) Να συγκριθεί, αιτιολογημένα αλλά όχι ποσοτικά, η καμπτική αντοχή του υποστυλώματος
με αυτήν μιας δοκού ίδιων διαστάσεων (30/30 cm) και ίδιου οπλισμού (As1=As2=2Φ16).

1. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΛΑΚΑΣ

1(α) Φορτίο σχεδιασμού: ρd. = 1.35(25x0.20+1.0) +1.5x2.0 = 11.1 kN/m2


Στατικά συστήματα:

l = 6.30m l ≈ 3.15m
Κρίσιμες διατομές: στο αμφιέρειστο τμήμα: στο μέσον
στο πρόβολο τμήμα: στην παρειά της δοκού σ΄απόσταση 3,0 m
από το ελεύθερο άκρο.
Καμπτική ροπή στις κρίσιμες διατομές:
Μsd = ρd.l2/8 = 11.1x6.32/8 = 54,3 kNm στo αμφιέρειστo τμήμα
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

Μsd = ρd.l2/2 = 11.1x3,02/2 = 49,9 kNm στο πρόβολο τμήμα


ΕΥΡΕΣΗ ΟΠΛΙΣΜΟΥ
Γεωμετρικά και τεχνολογικά στοιχεία:
b = 1.0 m, d= h-c-Φ/2 = h-0.02 [m] (για τιμή της επικάλυψης c=0.015m) =>
d = 0.20-0.02 = 0.18m
C20/25 => fcd = 20.103/1.50 = 13.3x 103 kN/m2
S500 =>fsd = 500x103/1.15 = 435. 103 kN/m2
εy= 435.103/2.106 = 2.2 %o
Εφαρμογή Βασικών Σχέσεων Σχεδιασμού (Ισοδυναμίας αξονικών και ροπών)
As1.fsd = 0.68b.x. fcd (1) => 435. 103 As1 = 0,68.1,0.x.13,3.103 => x= 48 As1 (1)
Msd= As1.fsd.(d-0.4x) (2) => Msd= 435. 103 As1 . (0.18 - 0.4x) (2)
εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3) => εs1 =3.5%ο .(0.18-x)/x (3)
Υπολογισμός Οπλισμού για αμφιέρειστο τμήμα Msd = 54,3 kNm
(1) και (2) => 54,3 = 435. 103 As1 .(0.18 - 0.4. 48 As1) => As1 = 7,7. 10-4 m2 => Φ8/7
(1) ) => x= 48 As1 =48.7,7. 10-4 =0,04 m
(3) ) => εs1 =0,0035..(0.18-x)/x = 0,0035.(0,18-0,04)/0,04= 12%o > εy
Υπολογισμός Οπλισμού για πρόβολο τμήμα Msd = 49,9 kNm
(1) και (2) => 49,9 = 435. 103 As1 .(0.18 - 0.4. 48 As1) => As1 = 7,0. 10-4 m2 => Φ8/8
(1) => x= 48 As1 =0,04 m =>
εs1 =0,0035..(0.18-x)/x = 0,0035.(0,18-0,04)/0,04= 12%o > εy

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

K2 (30/30) K3 (30/30)
4Φ16 4Φ16

Φ
Φ10/

K1 (30/30) K4 (30/30)
4Φ16 4Φ16

1 (β) Λειτουργικός έλεγχος της καταλληλότητας του πάχους h της πλάκας


Για περιορισμό των βελών για τα φορτία λειτουργίας πρέπει να ισχύει η σχέση (α):
d ≥ max lo/30 (α)
Είναι d=0,18 m, max lo = max {1.0x6.30 , 2,4x 3,15} = 7,5 m
Αντικαθιστώντας τις τιμές στη σχέση (α) προκύπτει ότι το πάχος της πλάκας είναι ανεπαρκές
Έλεγχος καταλληλότητας σε κατάσταση αστοχίας
Για να είναι κατάλληλο το πάχος πρέπει να ισχύει: 68%o ≥ εs1 ≥εy = 2,2% Και για το
αμφιέρειστο και για το πρόβολο τμήμα της πλάκας οι τιμές του εs1 που υπολογίστηκαν στο
ερώτημα 1(α) πληρούν τη σχέση αυτή. Άρα το πάχος είναι
κατάλληλο. mT
2. ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΔΟΚΩΝ Δ1 ΚΑΙ Δ3
2(α) Και οι δύο δοκοί υπόκεινται σε κάμψη και διάτμηση. Η δοκός Δι Ms
υπόκειται επιπλέον και σε στρέψη. Η ανάπτυξη του στρεπτικού Ms=0

φορτίου είναι, όπως φαίνεται στο σχήμα, αναγκαία για την Δ1 Δ3

ισορροπία των ροπών στον κόμβο δοκού Δ1 και πλάκας, αλλά όχι
στον κόμβο δοκού Δ3 και πλάκας. [Στην δοκό Δ3 εμφανίζονται στρεπτικές παραμορφώσεις
(έμμεση στρέψη) αλλά όχι στρεπτική επιπόνηση].
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

2(β) Καμτοδιατμητικά φορτία δοκών: Οι δοκοί φέρουν το ίδιο βάρος τους και το φορτίο από την
πλάκα που τους αντιστοιχεί. Στη δοκό Δ1 αντιστοιχεί το φορτίο του πρόβολου τμήματος, στη
δοκό Δ3 το φορτίο του μισού αμφιέρειστου τμήματος.
Ίδιο βάρος δοκών: gdι.β =1,35. 25. 0,30 . (0,60-0,20) = 4,0 kN/ m
Φορτίο Δ1 από πλάκα: ρd,πλ. = 11,1.3,30 = 36,6 kN/ m
Φορτίο Δ3 από πλάκα: ρd,πλ. = 11,1. 6,60/2 = 36,6 kN/ m
Συνολικό φορτίο και για την Δ1 και για την Δ3: ρd = 4,0 +36,6 = 40,6 kN/m
Στρεπτικό φορτίο δοκού Δ1: mT = ρd,πλ.l2/2 =11,1. 3,152/2 .1,0 = 55,0 kNm/m
Εντατικά μεγέθη Στο σχήμα δίνονται τα στατικά συστήματα και τα διαγράμματα καμπτικής
ροπής Msd, τέμνουσας Vsd και στρεπτικής ροπής Tsd για τις δύο δοκούς.

Δ3 Δ1
Μsd

vsd

Tsd
Η τιμή της Msd στην παρειά της στήριξης (κρίσιμης διατομής) της Δ1 είναι:
Msd = 40,6 . 2,152/2 = 93,5 kNm
Η τιμή της Msd στο μέσον της Δ3 είναι Msd = 40,6 . 5,32/8 = 141 kNm
Η τιμή της Vsd στην παρειά της στήριξης της Δ1 είναι Vsd = 40,6 . 2,15 = 87,5 kN
Η τιμή της Vsd στη στήριξη της Δ3 είναι Vsd = 40,6 . 5,3/2 = 107,5 kN
Η τιμή της Τsd στην παρειά της στήριξης της Δ1 είναι Τsd = mT.l = 55,0. 2,15 = 118 kNm
2(γ) Διαφορές στη διαμόρφωση του διαμήκους οπλισμού:
Στη δοκό Δ3 ο διαμήκης οπλισμός διατάσσεται ισοκατανεμημένος στα πέλματα της δοκού (γιατί
οι καμπτικές ρωγμές είναι διαμπερείς με μεγάλο άνοιγμα στα πέλματα) ενώ στη δοκό Δ1 εκτός
από τον καμπτικό οπλισμό σταπέλματα της δοκού διατάσσεται και στρεπτικός διαμήκης
οπλισμός ισοκατανεμημένος στην περίμετρο της διατομής της δοκού (γιατί οι στρεπτικές
ρωγμές είναι επιφανειακές με σταθερό άνοιγμα)
Διαφορές στη διαμόρφωση του εγκάρσιου οπλισμού
Και στις δύο δοκούς ο εγκάρσιος οπλισμός αποτελείται από κλειστούς συνδετήρες αλλά στη
δοκό Δ1 λόγω της συνύπαρξης της στρεπτικής επιπόνησης οι συνδετήρες έχουν μόνο δύο
σκέλη (δεν μπορεί να είναι τετράτμητοι καθώς η στρεπτική ρωγμή είναι επιφανειακή και δεν
επιπονούνται τα εσωτερικά σκέλη των συνδετήρων). Επειδή η στρεπτική ρωγμή έχει σταθερό
άνοιγμα σε όλη την περίμετρο της δοκού οι συνδετήρες επιπονούνται το ίδιο παντού και πρέπει
να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην αγκύρωσή τους.
3. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ Δ1
3(α) ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΜΠΤΙΚΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ
Από το 2(β) προέκυψε Msd = -93,5 kNm
Γεωμετρικά και τεχνολογικά στοιχεία : θλιβόμενη ζώνη κάτω => b = bW= 0,30 m
d= h-d1 = 0,60 - 0,05 = 0,55 m (d1 = c-Φσυν-Φ/2 = 3-1-2/2 = 5 cm)
C20/25 => fcd = 20.103/1.50 = 13.3. 103 kN/m2
S500 =>fsd = 500.103/1.15 = 435. 103 kN/m2
εy= 435.103/2.106 = 2.2 %o
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

Εφαρμογή Βασικών Σχέσεων Σχεδιασμού (Ισοδυναμίας αξονικών και ροπών)


Χωρίς να ληφθεί υπόψη ο θλιβόμενος οπλισμός
As1.fsd = 0.68b.x. fcd (1) => 435. 103 As1 = 0,68.0,30.x.13,3.103 => x= 164 As1 (1)
Msd= As1.fsd.(d-0.4x) (2) => 93,5= 435. 103 As1 . (0.55 - 0.4 .164 As1 ) (2)
[εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3) => εs1 =3.5%ο .(0.55-x)/x η σχέση αυτή δεν έχει
ίδιαίτερη αξία καθώς η συνύπαρξη του θλιβόμενου οπλισμού δεν επηρεάζει αισθητά
την καμπτική αντοχή (σχέσεις 1 και 2) αλλά επηρεάζει σημαντικά την τιμή της εs1
(σχέση 3) ]
(1) και (2) => 93,5 = 435. 103 As1 .(0.55 - 0.4. 164 As1) =>
(2) As1 = 4,3. 10-4 m2 => 4Φ12 άνω
Διατάσσεται θλιβόμενος οπλισμός κάτω As2 = 2,2. 10-4 m2 => 2Φ12

ή Εφαρμογή Βασικών Σχέσεων λαμβάνοντας υπόψη θλιβόμενο οπλισμό Αs2= 0,50As11


(1). 435. 103 Αs1 = 0,68. 0,30. x. 13,3.103 + 0,50As1. 435. 103 => x= 80As1 (1a)
(2) 93,5 = 0,68. 0,30. x. 13,3.103. (0.55 - 0.4 .80 As1 ) + 0,50As1. 435. 103 (0,55 –0,05)
(1) και (2) =>
93,5 = 0,68. 0,30. 8As1. 13,3.103. (0.55 - 0.4 .80 As1 ) + 0,50As1. 435. 103 (0,55 –0,05)
=> As1= 3,0. 10-4 m2 = 3,0 cm2 και As2 =0,5.3,0= 1,5 cm2
(1a) => x= 80. 3,0. 10-4 = 0,025 m
εs2 = 3.5%ο (0,025-0,05)/0,025 = 3%ο > εy = 2,2%o
εs1 = 3.5%ο (0,55-0,025)/0,025 = 70%ο > εy = 2,2%o
ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ
Από το 2(β) προέκυψε Vsd = 87,5 kN στην παρειά της στήριξης.
Η Vsd σε απόσταση d από την παρειά είναι Vsd΄΄ = 87,5 - 40,6 . 0,55 = 63 kN
Λόγω συνύπαρξης στρέψης τίθεται Vcd = 0
0.9d
Vsd΄΄ = VRd3 = Vwd = A sw f ywd = 63 κΝ =>
s
Αsw/s = 63/ (0,9. 0,55 .435.103) = 5,2. 10-4 m2 /m = 5,2 cm2/m

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΡΕΠΤΙΚΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ


Από το 2(β) προέκυψε Τsd = 118 kNm

Στοιχεία διατομής
t= (30.60)/[2.(30+60)] = 0,10 m Ak=(0,30-0,10).(0,60-0,10) = 0,10 m2
Σχέσεις υπολογισμού (για γωνία κλίσης ρωγμών θ=45ο)

Συνδετήρες:
Asw / s= Tsd[kNm] = 118 /(2 .0,10 .435.103) = 12,5. 10-4 m2 /m =12,5 cm2/m
2.Ak[m ].fwd[kN/m2]
2

Διαμήκης:
Al = Tsd [kNm].u = 118 [2.(0,30+0,60)]/(2.0,10. 435 .103) =22,5. 10-4 m-2 =22,5 cm2
2.Ak [m2].fsd [kN/m2 ]
Αριθμός ράβδων για να είναι ισοκατανεμημένοι στην περίμετρο: 6 Επειδή, όμως οι ράβδοι δεν
πρέπει να απέχουν μεταξύ τους περισσότερο από 25 cm τοποθετούνται 12 ράβδοι.
Εμβαδόν μιας ράβδου 22,5/12 = 1,90 cm2 => Φ16

Ενοποίηση εγκάρσιου οπλισμού


Συνολικοί συνδετήρες από διάτμηση και στρέψη:
Asw/s = 5,2/2 + 12,5 =15,1 cm2 /m (1) => Φ12/8
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

Ενοποίηση διαμήκους οπλισμού


Στο πάνω πέλμα: (από κάμψη) 4,3 + (από στρέψη) 22,5/3 = 11,8 cm2 => 6Φ16
Στο κάτω πέλμα: (από κάμψη) 2,2 + (από στρέψη) 22,5/3 = 9,7 cm2 => 5Φ16
Στα τρίτα του ύψους δεξιά και αριστερά (από στρέψη) => 2Φ16+2Φ16
Η διάταξη του οπλισμού φαίνεται στο παρακάτω σχήμα

Φ12/8 6Φ16
α 6Φ16

4Φ16

α 5Φ16 5Φ16
α-α

3(β) ΈΛΕΓΧΟΣ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΔΙΑΤΟΜΗΣ


Έλεγχος σε διάτμηση: Πρέπει να ισχύει: Vsd <VRd2 (επάρκεια λοξού θλιπτήρα)
Aπό το 2(β) προέκυψε τένουσα στην παρειά της στήριξης Vsd = 87,5 kN
VRd2= 0,5.[0,7-fck/200)].fcd. bw. 0,9d = 0,5. 0,6. 13.3.103.0,30. 0,9 . 0,55 = 593 kN >78 kΝ
=> η διατομή επαρκεί.
Έλεγχος σε στρέψη: Πρέπει να ισχύει: Τsd <ΤRd1 (επάρκεια λοξού θλιπτήρα)
ΤRd1 = 0,7(ο,7-fck/ 200).fcd.Ak.t =0,7.0,4.13,3.103.0,10.0,10 = 37,2 kN < Τsd = 118 kN => H
διατομή δεν επαρκεί.

3(γ) Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΡΩΓΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΣΤΟΧΙΑ ΤΗΣ ΔΟΚΟΥ Δ1
φαίνεται στα παρακάτω σχήματα για κάθε τύπο επιπόνησης:
(α) (δ) (γ)

(β)
Καμπτοδιατμητική αστοχία

(ζ) (ε)

Στρεπτική αστοχία
Καμπτική ρωγμή (α): Κάθετη στο διαμήκη ελκυστήρα στην παρειά της στήριξης, διαμπερής,
με μειούμενο άνοιγμα καθ ύψος
Καμπτική ρωγμή (β): Παράλληλη με το διαμήκη θλιπτήρα υπό μορφή σύνθλιψης
του σκυροδέματος. Αντιστοιχεί σε αστοχία της θλιβόμενης ζώνης
Διατμητική ρωγμή (γ): Λοξή με διεύθυνση προς τη στήριξη (διεύθυνση λοξού θλιπτήρα),
διαμπερής σε απόσταση d από την παρειά της στήριξης
(σύμφωνα με τον κανονισμό). Αντιστοιχεί σε αστοχία του λοξού
ελκυστήρα του σκυροδέματος.
Διατμητική ρωγμή (δ): Λοξή με διεύθυνση προς τη στήριξη (διεύθυνση λοξού θλιπτήρα)
υπό μορφή σύνθλιψης του σκυροδέματος. Αντιστοιχεί σε αστοχία
του λοξού θλιπτήρα του σκυροδέματος.
Στρεπτική ρωγμή (ε): Σπειροειδής επιφανειακή ρωγμή (με κλίση προς τη στήριξη από
τη μεριά της πλάκας) με σταθερό άνοιγμα σε όλη τη διαδρομή της.
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

Αντιστοιχεί σε αστοχία του σπειροειδούς ελκυστήρα.


Στρεπτική ρωγμή (ζ): Σπειροειδής υπό μορφή επιφανειακής σύνθλιψης του σκυροδέματος
παράλληλη με τη ρωγμή (ε). Αντιστοιχεί σε αστοχία του σπειροειδούς
θλιπτήρα.

4(α) Αφού είναι μηδενική η εφελκυστική αντοχή η ρωγμή εκτείνεται μέχρι τον ουδέτερο άξονα.
Άρα είναι x= d-0,37 m = 0,55-0,37 = 0,18 m.
4(β) Λόγω της παραδοχής για επιπεδότητα των διατομών το διάγραμμα παραμορφώσεων
καθύψος της διατομής είναι γραμμικό.
Άρα x= εc .d/(εc+εs1) = 3,5. 0.55/(3,5+15)=0,15 m<0,18 m.
Άρα η ρωγμή στο 4(α) δεν αντιστοιχεί σε αστοχία της δοκού αφού έχει
περιθώριο να επεκταθεί και άλλο.

5(α) Το υποστύλωμα Κ1 δέχεται το ένα τέταρτο του φορτίου του αμφιέρειστου τμήματος της
πλάκας και όλο το φορτίο του πρόβολου τμήματος της πλάκας.
Είναι Νsd =11,1. [(6,60.5,60)/4+3,30.2,15]=169 kN.
5(β) Στο υποστύλωμα συνυπάρχει με την καμτική αντοχή και αξονική δύναμη, ενώ
Νsd
στη δοκό η αξονική δύναμη είναι μηδενική. Στο σχήμα φαίνεται η μεταβολή της
καμπτικής αντοχής συναρτήσει της τιμής της αξονικής (διάγραμμα
αλληλεπίδρασης ροπής και αξονικής).
Για μικρές τιμές της αξονικής η αντοχή του υποστυλώματος είναι μεγαλύτερη
απ΄αυτήν της αντίστοιχης δοκού, ενώ για μεγάλες τιμές μπορεί η αντοχή του να Msd
είναι μικρότερη. (Συνήθως τα υποστυλώματα για λόγους πλαστιμότητας
διαστασιολογούνται με μεγάλες διαστάσεις και η αξονική είναι μικρό ποσοστό της αξονικής του
αντοχής και άρα η καμπτική αντοχή τους είναι μεγαλύτερη απ΄αυτήν αντίστοιχης δοκού).
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

12.5 Στα σχήματα δίνονται τρεις διαφορετικοί τύποι


διαμόρφωσης του φέροντα οργανισμού βατών
στεγάστρων βιομηχανικού χώρου. Ο κάθε τύπος 3,0 Π1
20
στεγάστρου ανταποκρίνεται σε διαφορετικές
λειτουργικές απαιτήσεις των στεγαζόμενων χώρων.
Δ1 30/60
Για το ενδεχόμενο εορταστικών εκδηλώσεων στον
υπερκείμενο (αδιαχώρητο) χώρο των στεγάστρων 3,0 Π1
έχει ληφθεί υπόψη κινητό φορτίο πλακών: 20
q=2 kN/m2
ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ Α
6,6

4,0
3,0 Π1
Π1
20
20

Δ1 30/60 Δ1 30/60
Δ1 30/60
2,0 Π2
3,,0 Π1 20
20

6,6
3,15 3,15

ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ Β ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ Γ

Για λόγους τυποποίησης υιοθετείται ίδια διαστασιολόγηση και για τους τρεις τύπους
στεγάστρων ως εξής:
Π1: h=20 cm As1=> Φ10/10
Π2: h=20 cm As1=> Φ10/10,
Δ1: b/h=20/60 cm As1=> 4Φ12, Αs2=> 2Φ12, Αsw => Φ8/10
Υποστυλώματα: b/h=30/30 cm As => 4Φ14
Στην πλάκα των στεγάστρων Α και στη θέση της δοκού Δ1 τοποθετείται (αβαρές) διαχωριστικό
κιγκλίδωμα.
Ζητούνται:
1. (α) Σκαριφήματα οπλισμού πλακών στεγάστρων Α και Β.
(β) Ποιοτική αξιολόγηση (χωρίς υπολογισμούς) των τριών τύπων στεγάστρων από πλευράς
στατικής επάρκειας (εντοπισμός του τύπου με το μεγαλύτερο περιθώριο ασφάλειας)

2. Κατά τη διάρκεια εορταστικής εκδήλωσης στον υπερκείμενο χώρο των πλακών των
στεγάστρων παρατηρήθηκαν ρωγμές στις πλάκες και την δοκό Δ1 των στεγάστρων, όπως
αυτές απεικονίζονται στα παρακάτω σκαριφήματα.
Εντοπίστε τον τύπο και τις αιτίες των αστοχιών αυτών.

Από επιτόπια έρευνα προέκυψαν οι παρακάτω αποκλίσεις μεταξύ κατασκευής και μελέτης:
Στέγαστρα Α
α) Το ένα ελεύθερο άκρον της πλάκας είχε υποστηριχθεί με κορμούς δένδρων, όπως
φαίνεται στο σχήμα.
β) Ο κύριος οπλισμός της πλάκας βρέθηκε σε βάθος 8 cm από την επάνω επιφάνειά της.
γ) Οι δίτμητοι συνδετήρες Φ8/20 της δοκού Δ1 με τετράτμητους συνδετήρες Φ8/40.
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

Στέγαστρα Β
Απουσία οπλισμού διανομής στην πλάκα.

Ρ2

Π1
20
Δ1
P1 Δ1 Δ1

Π1
20

Στέγαστρα Α Στέγαστρα Β

3. Μετά από ισχυρή σεισμική επιπόνιση τα


υποστυλώματα των στεγάστρων Β εμφάνισαν
εκτεταμένες βλάβες οι οποίες ήταν πιό έντονες στην
4,0
περίπτωση των ιδιαίτερα φορτισμένων στεγάστρων.
Τα στέγαστρα λόγω αλλαγής χρήσεως του
βιομηχανικού χώρου είχαν μετατραπεί σε
υπερυψωμένους αποθηκευτικούς χώρους. Δ1 30/60
Μικρότερης έκτασης βλάβες εμφάνισαν και τα 2,0
αφόρτιστα στέγαστρα, ενώ τα στέγαστρα με σχετικά
μικρό φορτίο συμπεριφέρθηκαν καλύτερα απ΄αυτά.
Στα υποστυλώματα των στεγάστρων Β και Γ δεν 6,6
παρατηρήθηκαν αστοχίες, ούτε στα ιδιαίτερα
φορτισμένα, ούτε στα αφόρτιστα υποστυλώματα. Στέγαστρα Γ

Αιτιολογείστε τις παραπάνω διαφοροποιήσεις στη σεισμική συμπεριφορά των υποστυλωμάτων.

1.(α) Τα σκαριφήματα των οπλισμών της πλάκας δίνονται στα παρακάτω σχήματα.
Το στατικό σύστημα των πλακών και στα δύο στέγαστρα είναι αμφίπλευρος πρόβολος.
(Στήριξη της δοκού αποτελεί η δοκός η οποία έχει παραμείνει στην ίδια θέση και στα
δύο στέγαστρα).

Δ1
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

(β) Επειδή και στα τρία στέγαστρα όλοι οι φορείς τους έχουν τις ίδιες διαστάσεις και οπλισμό έχουν
τις ίδιες αντοχές. Ασφαλέστεροι θα είναι οι φορείς των στεγάστρων που δέχονται τη μικρότερη
επιπόνηση. Εξετάζονται ξεχωριστά πλάκες, δοκοί και υποστυλώματα:

Πλάκες: Οι πλάκες στα στέγαστρα Α και Β είναι το ίδιο σφαλείς αφού έχουν το ίδιο στατικό
σύστημα και το ίδιο άνοιγμα και άρα την ίδια επιπόνηση. Οι πλάκες στα στέγαστρα Γ αν είναι
κατάλληλα οπλισμένες (βλ. ερώτημα 2) έχουν μεγαλύτερη ασφάλεια γιατί δέχονται μικρότερη
επιπόνηση. ΟΙ πρόβολοι πλάκες στα στέγαστρα Α και Β ισοδυναμούν από πλευράς καμπτικής
επιπόνησης με αμφιέρειστες πλάκες ανοίγματος 2x3,15 = 6,0 m. Oι πλάκες στα στέγαστρα Γ είναι
φορείς δύο κατά πολύ μικρότερων ανοιγμάτων.

Δοκοί Οι δοκοί στα στέγαστρα Α και Β είναι το ίδιο ασφαλείς καθώς δέχονται το ίδιο φορτίο από τις
πλάκες (το συνολικό φορτίο τους). Το στατικό σύστημα της Δ1 στα στέγαστρα Α είναι αμφίπλευρος
πρόβολος ανοίγματος 3,15 m ο οποίοςς είναι ισοδύναμος στατικά με αμφιέρειστη δοκό ανοίγματος
6,30 m που είναι το στατικό σύστημα των δοκών Δ1 στα στέγαστρα Β. Στα στέγαστρα Γ, οι δοκοί
έχουν το ίδιο στατικό σύστημα με αυτές στα στέγαστρα Β αλλά δέχονται μικρότερο φορτίο από τις
πλάκες και, γι αυτό επιπονούνται λιγότερο και, άρα, είναι πιο ασφαλείς.

Υποστυλώματα: Αφού όλα τα υποστυλώματα έχουν τις ίδιες διαστάσεις και τον ίδιο οπλισμό έχουν
την ίδια αξονική αντοχή. Και τα τρία στέγαστρα έχουν την ίδια έκταση και τις ίδιες διαστάσεις των
φορέων τους και γι αυτό δέχονται το ίδιο συνολικό φορτίο. Τα υποστυλώματα στα στέγαστρα Α
φέρουν όλο αυτό το φορτίο, στα στέγαστρα Β φέρουν το μισό και στα στέγαστρα Γ ακόμη
μικρότερο φορτίο (αφού το αναλαμβάνουν ακόμη περισσότερα υποστυλώματα). Άρα πιο ασφαλή
από πλευράς αξονικής επιπόνησης είναι τα υποστυλώματα Γ, μετά τα Β και τα λιγότερο ασφαλή τα
στέγαστρα Α΄. Η ασφάλειά τους από πλευράς καμπτικής ικανότητας (ανάληψης σεισμικής
επιπόνησης) σχολιάζεται στο ερώτημα 3.

2. Στέγαστρα Α: Η ρωγμή στο μέσον του ανοίγματος του ενός προβόλου της πλάκας οφείλεται
στην τοποθέτηση των κορμών οι οποίοι λειτούργησαν ως στήριξη και άλλαξαν το στατικό
σύστημα της πλάκας σε μονοπροέχουσα με συνέπεια το εφελκυόμενο πέλμα στο ένα άνοιγμα να
μετατεθεί στην κάτω πλευρά στην οποία δεν υπήρχε οπλισμός.
Η ρωγμή στη δοκό Δ1 οφείλεται σε αστοχία του λοξού σπειροειδούς θλιπτήρα που αναπτύσσεται
λόγω της στρεπτικής επιπόνησης της δοκού η οποία δε φαίνεται να έχει ληφθεί υπόψη στο
σχεδιασμό. Με βάση τη διέυθυνσή της θα μπορούσε να αφ
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

12.6 Αμφιέρειστη δοκός διαστάσεων 30/55 και ανοίγματος 6m με διαμήκη οπλισμό, As1,
αποτελούμενο από πέντε ευθύγραμμες ράβδους Φ16 μήκους
5,95 m και εγκάρσιο οπλισμό δίτμητων συνδετήρων Φ10/12
0,4 m G
επιπονείται με συγκεντρωμένα φορτία G σε απόσταση 0,40 m
από τα άκρα της δοκού, όπως φαίνεται στο σχήμα. Το ίδιο
βάρος της δοκού να αμεληθεί.Υλικά: C20/25, S500. 4Φ12

Ζητούνται:
1. Η μέγιστη τιμή των φορτίων G που μπορεί l = 6,0 m
ν΄αντέξει η δοκός.
2. Τα ποιοτικά διαγράμματα κατά μήκος της δοκού (ζητείται μόνον η μορφή, όχι τιμές)
(α) της καμπτικής αντοχής MRdu,
(β) των διατμητικών αντοχών VRd2 και VRd3 και
(γ) των στρεπτικών αντοχών ΤRd1, ΤRd2 και ΤRd3.
3. (α) Να προταθεί νέα διαμόρφωση του εφελκυόμενου διαμήκους οπλισμού (ο οποίος θα
παραμείνει 5Φ16) ώστε να αυξηθεί η μέγιστη τιμή των φορτίων G της δοκού.
(β) Νέα διαμόρφωση του θλιβόμενου διαμήκους οπλισμού θα επηρεάσει σημαντικά τη
μέγιστη τιμή των φορτίων G και γιατί;΄
(γ) Να εντοπιστούν ενδεχόμενες αλλαγές λόγω της νέας διαμόρφωσης του διαμήκους
οπλισμού στη μορφή των διαγραμμάτων του ερωτήματος 2.
(δ) Να εντοπιστούν ενδεχόμενες αλλαγές στα διαγράμματα του ερωτήματος (2), όταν
στη δοκό αντί των φορτίων G δρα ομοιόμορφο κατανεμημένο φορτίο q.

1. Έλεγχος σε κάμψη max Μsd= MRdu


Γεωμετρικά και Τεχνολογικά Στοιχεία
Αs1 = 5. 2,0 = 10,0 cm2= 10,0 . 10-4 m-2
d=0,60-0,05= 0,55 m , b=0,30 m
C20 => fcd = 20.103/1.50 = 13.3. 103 kN/m2 S500 =>fsd = 500.103/1.15 = 435. 103 kN/m2
εy= 435.103/2.105 = 2.2 %o
Eύρεση τάσης διαμήκους οπλισμού
Η κρίσιμη διατομή είναι κοντά στο άκρον των διαμήκων ράβδων και δεν μπορούν οι ράβδοι να
αναπτύξουν τη μέγιστη τάση τους fsd αφού το μήκος των ράβδων από το άκρον τους μέχρι τη
κρίσιμη διατομή του φορέα που είναι 40 cm είναι μικρότερο από το απαιτούμενο μήκος
αγκύρωσης το οποίο είναι:
lb= Φ/4.fsd/fbd =1,6/4. 435/2,0 = 87 cm.
Η μέγιστη τάση που μπορούν να αναπτύξουν οι ράβδοι στην κρίσιμη διατομή του φορέα είναι:
σsd.πΦ2/4 = fbd.l.πΦ => σsd = 4fbd.l/Φ ≤ fsd (α)
σsd = 4.2,0.103.0,40/0,016 = 200.103 kN/m2
Υπολογισμός καμπτικής αντοχής MRdu
As1.fsd = 0.68.b.x. σcd (1) =>
200. 103. 10,0 . 10-4 = 0,68. 0,30. x.13.3. 103 =>x = 0,07 m (1*)
MRdu = As1.σsd.(d-0.4x) (2) =>
MRdu = 200.103. 10,0 . 10-4 .(0,55-0.4.0,07)=104 kNm (2*)
εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3) =>
εs1 =3.5%ο .(0.55-0,07)/0,07 =24‰ <68‰ (3*)
Aνίσωση Ασφαλείας
Μsd ≤ ΜRdu => ρd.6,02 /8 ≤ 104 kNm => ‰ ρd = 23,1 kN/m
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

2. Ελεγχος σε Διάτμηση της Δοκού


Τέμνουσα που αναλαμβάνεται από τους συνδετήρες:
Vwd = 2. 0,5.10-4. 435. 103. 0,9. 0,55/0,12 = 179 kN
Τέμνουσα που αναλαμβάνεται από το διατμητικά άοπλο σκυρόδεμα:
Vcd = 1,0/1,5 . 103 . 0,30 . 0,55 = 110 kN
Διατμητικές αντοχές VRd3 και VRd2
VRd3 = 110 + 179 = 289 kN
VRd2= 0,5.v.fcd.bw. 0,9d = 0,5. 0,6. 13,3.103 0,30. 0,9. 0,55 =592 kN
(v= 0,7-20/200 =0,60 )

Aνίσωση Ασφαλείας
VRd3 ≥ Vsd ΄΄=> 289 = Vsd –Δx. ρd = ρd .6,0/2 - (0,40/2+0,55). ρd => max ρd = 128 kN/m
VRd2 ≥ maxVsd’ => 592 = Vsd ΄= ρd .6,0/2 - 0,40/2. ρd => max ρd = 211 kN/m
Μέγιστο Φορτίο Δοκού: => maxρd = 23,1 kN/m

2. (α) Διάγραμμα της καμπτικής αντοχής MRdu κατά μήκος της δοκού
Είναι: MRdu = As1.σsd.(d-0.4x) Το As1 παραμένει σταθερό. Θεωρώντας και το x σταθερό κατά
μήκος της δοκού η καμπτική αντοχή προκύπτει ανάλογη της τάσης του οπλισμού σsd.
Η τάση του οπλισμού δίνεται από τη σχέση σsd = 4fbd.l/Φ ≤ fsd (α)
Για να αναπτυχθεί η μέγιστη τάση fsd η απαιτούμενη απόσταση από το άκρον των ράβδων
υπολογίστηκε στο ερώτημα 1 ίση με lb =0,87 m.
Άρα το ζητούμενο διάγραμμα είναι η γραφική παράσταση της σχέσης (α) κατά μήκος του
φορέα και δίνεται στο σχήμα.

0,87
0,87
[ ΜRdu ΤRd3]
(α) Διάγραμμα VRd2 , VRd3 και ΤRd1, ΤRd2 και ΤRd3 κατά μήκος της δοκού.
Όλα τα γεωμετρικά και τεχνολογικά μεγέθη που διαμορφώνουν τις παραπάνω αντοχές
εξαιρουμένης της ΤRd3 είναι σταθερά. Γι αυτό, η τιμή των αντοχών αυτών στις διατομές κατά
μήκος του φορέα παραμένει σταθερή και τα διαγράμματα έχουν τη μορφή που φαίνεται στο
σχήμα:

[ VRd2 VRd3 TRd1 TRd2]

H στρεπτική αντοχή ΤRd3 είναι ανάλογη της σsd του διαμήκους οπλισμού και, γι αυτό η μορφή
του διαγράμματος θα είναι αυτή της ΜRdu .

(β) Για να αυξηθεί η μέγιστη τιμή των φορτίων G πρέπει να αυξηθεί η καμπτική αντοχή του φορέα
στη θέση αυτή και, γι΄ αυτό, πρέπει να
αυξηθεί η μέγιστη τάση σsd του
διαμήκους οπλισμού που μπορεί να lo
αναπτυχθεί στη θέση αυτή. Για να συμβεί
αυτό πρέπει να αυξηθεί η απόσταση της κρίσιμης διατομής από το άκρον των ράβδων και άρα
οι ράβδοι πρέπει να διαμορφωθούν όπως φαίνεται στο σχήμα.
ΜΕΡΟΣ
290 ΙΙΙ Αναλυτικές Αριθμητικές Εφαρμογές

(γ) Λόγω της νέας διαμόρφωσης του οπλισμού, το διαθέσιμο μήκος αγκύρωσης σε μια θέση του
φορέα σε απόσταση l από το άκρον του είναι: l+lo.
Λόγω της πρόσθετης συγκεντρωμένης δύναμης τριβής που αναπτύσσεται στη θέση κάμψης
των ράβδων το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης είναι 30% μικρότερο:
Είναι: (l+lο) = 0,7.Φ/4. σsd /fbd => σsd = 4fbd.0,7(l+lο)/Φ ≤ fsd (β)
Τα διαγράμματα της ΜRdu και ΤRd3 είναι ανάλογα της σsd και τα διαγράμματά τους θα έχουν τη
μορφή του διαγράμματος της σχέσης (β) κατά μήκος του φορέα, όπως φαίνεται στο σχήμα:

(γ) Η παρουσία του θλιβόμενου οπλισμού δεν επηρεάζει σημαντικά την καμπτική αντοχή του φορέα
(γι αυτό και δεν ελήφθη υπόψη στον υπολογισμό της καμπτικής αντοχής), καθώς η απόσταση
της θλιπτικής του δύναμης Fsd2 από την θλιπτική δύναμη Fcd του θλιβόμενου σκυροδέματος είναι
σχεδόν μηδενική. Γι αυτό και η μειωμένη τάση του δεν επηρεάζει την καμπτική αντοχή και άρα
και την μέγιστη τιμή των φορτίων G.
(δ) Η αντοχή του φορέα σε μια θέση του είναι ανεξάρτητη της φόρτισής του και γι αυτό δεν
αλλάζουν τα διαγράμματα στο ερώτημα 2 και 3. Αυτό που αλλάζει με τη φόρτιση είναι η
φέρουσα ικανότητα του φορέα γιατί αλλάζει η θέση της κρίσιμης διατομής. Στην περίπτωση του
ομοιόμορφου φορτίου η κρίσιμη διατομή σε κάμψη είναι στο μέσον του φορέα, όπου η αντοχή
του είναι μεγαλύτερη απ΄ότι στις θέσεις των συγκεντρωμένων φορτίων.

290
ΜΕΡΟΣ ΙV

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

291
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

1. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ


ΤΟΥ ΦΕΡΟΝΤΑ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
Η κατασκευή αποτελεί τεχνητή υπερύψωση του εδάφους με σκοπό να εξασφαλίσει ένα
ελεύθερο χώρο για την ανεμπόδιστη ανάπτυξη των ανθρώπινων δραστηριοτήτων,
κρατώντας απ έξω τις επιρροές από τον περιβάλλοντα χώρο (φυσικά σώματα, χιόνι,
κ.λ.π.). Γι΄αυτό σχεδιάζεται για διπλό ρόλο, αυτόν του φράγματος στο χώρο και αυτόν
του αγωγού των επιρροών από το περιβάλλον στο έδαφος.

1.1 Οργανισμός Πληρώ σεως και


Φέ ρων Οργανισμός Η περιοχή συνάντησης ζυγώματος και στύλου
δηλώνεται ως κόμβος και απαιτεί ιδιαίτερο
Τα κτίρια, όπως και ο ανθρώπινος σωματικός σχεδιασμό και επιμελημένη εργασία.
οργανισμός, αποτελούνται από το φέροντα
οργανισμό (το σκελετό) και τον οργανισμό 1.3 Αποτύπωση Φέροντα
πληρώσεως. Οργανισμού
Η στατική μελέτη ασχολείται με το φέροντα
οργανισμό και η αρχιτεκτονική με τον οργανισμό Η διάταξη του φέροντα οργανισμού αποτυ-
πληρώσεως (τοιχοποιίες). πώνεται στα κατασκευαστικά σχέδια της
κατασκευής και αποτελεί το πρώτο βήμα του
Βασική λειτουργία του φέροντα οργανισμού είναι σχεδιασμού μιας κατασκευής.
η δημιουργία ενός απομονωμένου κενού χώρου.
Βασικό σχέδιο αποτελεί η κάτοψη του φέροντα
Αυτό επιτυγχάνεται κρατώντας τα διάφορα οργανισμού στις στάθμες των ορόφων του,
σώματα σε κάποιο ύψος μέσω των οριζόντιων γνωστή ως ξυλότυπος.
διαμορφώσεων του και μεταφέροντας τα φορτία
τους στο έδαφος μέσω των κατακόρυφων Προκύπτει τέμνοντας οριζόντια τον φέροντα
διαμορφώσεων του. οργανισμό σε ύψος 1,5 m περίπου από το
δάπεδο του ορόφου στον οποίο αντιστοιχεί ο
ξυλότυπος (π.χ. ξυλότυπος 1ου ορόφου) και
1.2 Φέ ρων Οργανισμός και Φορείς
αποτυπώνοντας με ευθεία γραμμή τις ακμές των
Θεωρούμενος ο φέροντας οργανισμός ως άθροι- στοιχείων που φαίνονται από κάτω.
σμα επί μέρους δομικών στοιχείων, φορέων,
αποτελείται από υποστυλώματα (κατακόρυφα Κ1 Κ2 Κ3 Τ1
στοιχεία) είτε τοιχώματα (επιμήκη κατακόρυφα
στοιχεία), δοκούς (οριζόντια γραμμικά στοιχεία Δ1 Δ2 Δ3
που συνδέουν τα κατακόρυφα στοιχεία) και
πλάκες (οριζόντια επιφανειακά στοιχεία οριοθε-
ΠΠ Π22
Π Φ
τούμενα από τις δοκούς). 11 Π3

Στο κάτω άκρο των κατακόρυφων στοιχείων που


είναι σ επαφή με το έδαφος διαμορφώνεται
τοπική διαπλάτυνση, αντιμετωπιζόμενη ως ιδιαί- Τ2 Κ4 Κ5 Κ5 Κ6
Π4
τερο στοιχειο, το πέδιλο.
Όταν οι δοκοί υπολογίζονται και διαμορφώνονται
(οπλίζονται) ως συνέχεια των υποστυλωμάτων Κ: Υποστύλωμα Τ: Τοίχωμα Δ: Δοκός
(συνεχίζεται ο οπλισμός των δοκών στα υποστυ- Π: Πλάκα Φ.Υ Φυτευτό Υποστύλωμα
λώματα και των υποστυλωμάτων στις δοκούς)
αποτελούν ενιαίο φορέα, τα πλαίσια. Σχ. 1.1 Κάτοψη Φ.Ο.

292
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Στον ξυλότυπο, όπως φαίνεται στο Σχ.1: 1.4 Δ ιαμόρφ ω ση Φέ ροντα


• Τα ορθογώνια δείχνουν τη θέση και τη μορφή των Οργανισμού
κατακόρυφων στοιχείων. Της διαμόρφωσης του φέροντα οργανισμού
• Διπλή παράλληλη γραμμή δείχνει τη θέση των προηγείται η διαμόρφωση του οργανισμού
δοκών. πληρώσεως, η διάταξη των χωρισμάτων.
• Μονή γραμμή δείχνει την άκρη πλάκας που δεν Με βάση τα αρχιτεκτονικά σχέδια επιλέγονται οι
καταλήγει σε δοκό, το ελεύθερο άκρον της. θέσεις των υποστυλωμάτων (συνήθως στις
• Ορθογώνιο με διακεκομένη γραμμή δείχνει τη γραμμές των τοιχοποιιών ώστε να μην παρε-
θέση φυτευτού υποστυλώματος (υποστυλώματος μποδίζεται η χρήση και η αισθητική του κτιρίου)
που δεν συνεχίζει μέχρι το έδαφος, αλλά και απ΄αυτές προκύπτουν οι θέσεις και τα
«φυτεύεται» σε δοκό, όπως φαίνεται στο Σχ. 2. ανοίγματα των δοκών.
Τοποθετείται ένα υποστύλωμα σε κάθε γωνία του
φέροντα οργανισμού και ανάλογα με την απόσταση
των γωνιακών υποστυλωμάτων παρεμβάλλονται
ΦΥ ενδιάμεσα ένα ή περισσότερα πρόσθετα υποστυλώ-
Φ
α α ματα έτσι ώστε οι αποστάσεις των διαδοχικών
υποστυλωμάτων να είναι μικρότερες από 7 έως 9 m
(για συνήθη φορτία).
Οι αποστάσεις μπορούν να επεκταθούν μέχρι 15 m,
αλλά στην περίπτωση αυτή οι δοκοί, λόγω του
μεγάλου ανοίγματός τους πρέπει να σχεδιαστούν ως
Σχ. 1.2 Καθύψος τομή Φ.Ο. με φυτευτό ζυγώματα πλαισίων (βλέπε Σχ. 1.4).
υποστύλωμα Φ.
Σε περίπτωση έντονης σεισμικής επιπόνησης
Μολονότι η λύση αυτή είναι εντελώς ανορθολογική αντί για υποστυλώματα τοποθετούνται τοιχώ-
και αντιβαίνει την κοινή (φυσική) λογική, στο ματα, όπως φαίνεται στο Σχ. 2(8).
παρελθόν ήταν αρκετά διαδεδομένη. Τα τελευταία
Είναι, επίσης, δυνατή, μικτή διάταξη υποστυ-
χρόνια εγκαταλείπεται.
λωμάτων και τοιχωμάτων, όπως φαίνεται στο
• Διακεκομένη διπλή γραμμή δείχνει τη θέση Σχ. 2(γ).
αντεστραμμένης δοκού.
Οι αντεστραμένες δοκοί είναι δοκοί που δεν
κρέμονται από την πλάκα, αλλά, όπως φαίνεται
στο Σχ. 3, εξέχουν πάνω απ΄αυτήν.

(α)
α

α α-α

Σχ. 1.3 Αντεστραμμένη δοκός


φυτευτό υποστύλωμα Φ (β)

Υιοθετούνται όταν προκύπτουν λειτουργικά ή


αισθητικά προβλήματα από την κρέμαση των
(κανονικών) δοκών, π.χ. όταν στη θέση της δοκού
κινείται γερανογέφυρα και απαιτείται μεγάλο (γ )
ελεύθερο ύψος, ή όταν η θέση της δοκού
προκύπτει στο μέσον της οροφής ενός δωματίου.
Σχ. 1.2 Διάταξη (α) υποστυλωμάτων
(β) τοιχωμάτων και (γ) μικτή

293
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

1.5 Σχεδίαση και Σήμανση Φέ ροντα  Κατασκευαστικές ιδιαιτερότητες (διάφορες


Οργανισμού φάσεις κατασκευής κλπ)
Οι κατόψεις του φέροντα οργανισμού στις Στην κάτω δεξιά γωνία του σχεδίου αφήνεται
διάφορες στάθμες του (ορόφους) σχεδιάζονται κενό σε μέγεθος περίπου Α4 για τον τίτλο του
υπό κλίμακα1;50. σχεδίου.
Στο Σχ. 3 δίνεται ο ξυλότυπος οροφής ισογείου Ο τίτλος, όπως φαίνεται στο Σχ. 4 δίνει πληρο-
πολυώροφου κτιρίου. φορίες για το έργο στο οποίο αναφέρεται, τη
στάθμη του Φ.Ο. που αποτυπώνεται σ΄αυτό,
Σ΄ αυτόν φαίνεται η γενική διάταξη του φέροντα τους υπεύθυνους για τη μελέτη και την κατασκευή
οργανισμού και οι γενικές πληροφορίες για την και στην κάτω δεξιά γωνία του τίτλου τον αύξοντα
κατασκευή του. αριθμό του σχεδίου, για την επικοινωνία των
σχεδίων μεταξύ τους.
1 2 3 4

Π1 Π2 Π1 C20/25
S500s
Β
Π

Π4 Π3 Π Π
Π3
Α
Γ Π ..............
..............
Βλ. Σχ. 3 ...........
Π3 Π4 Π3 ......... . 1

σ Σχ. 1.4 Τίτλος στην κάτω γωνία του σχεδίου


Π3 Π4 Π3

Για την επικοινωνία μελέτης και κατασκευαστικών


Ε σχεδίων υιοθετούνται οι παρακάτω συμβολισμοί
των δομικών στοιχείων:
Σχ. 1.3 Ξυλότυπος οροφής ισογείου
 Για το είδος του στοιχείου
Π: Πλάκες Δ: Δοκοί
Σημειώνονται επίσης παραπομπές στα υπόλοιπα Κ: Υποστυλώματα Τ: Τοιχία
σχέδια στα οποία δίνονται ειδικότερες πληρο-
φορίες κατασκευής.  Για τον εντοπισμό των στοιχείων
Ο ξυλοτυπος δίνει πληροφορίες για: Αρίθμηση με κάποια τάξη π.χ Κ1 Κ2 Κ3, Δ1, Δ2,
 Τις θέσεις και τις γεωμετρικές διαστάσεις κάθε Για εκτεταμένη κάτοψη με κανονική διάταξη των
στοιχείου (καλούπωμα) κατακόρυφων στοιχείων προτιμάται σήμανση με
κάνναβο, όπως στην περίπτωση του ξυλοτύπου
 Τις θέσεις, τη διαμόρφωση και την ποσότητα στο Σχ. 3. Με τη σήμανση αυτή τα στοιχεία
οπλισμού κάθε στοιχείου (σιδέρωμα) δηλώνονται:
 Την ποιότητα των υλικών κατασκευής  Το γωνιακό υποστύλωμα στην άνω δεξιά
σκυροδέματος και χάλυβα μεριά του ξυλοτύπου ορίζεται ως 1, Α,
 Στοιχεία από τη μελέτη που χρήζουν  Η οριζόντια δοκός που συντρέχει σ΄αυτό
επαλήθευσης κατά την κατασκευή, όπως η ορίζεται ως Α ,1-2
τάση του εδάφους
 Η κάθετη δοκός που συντρέχει σ΄αυτό
ορίζεται ως Α-Β ,1 κ.ο.κ.

294
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

2. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ
Ο στόχος του σχεδιασμού των φορέων είναι να εξασφαλισθεί ότι ο φορέας θα αντέξει τα
φορτία του με επαρκή ασφάλεια. Γι αυτό η ανίσωση ασφαλείας εφαρμόζεται για δύο
διαφορετικές καταστάσεις: την κατάσταση αστοχίας και την κατάσταση λειτουργίας (ή
λειτουργικότητας σύμφωνα με τους κανονισμούς.)

2.1 Η Ροή των Κατακόρυφων κάποιον τρόπο την προμελέτη με βάση την οποία
Φορτίων και η Ανεξαρτησία προκύπτουν τα γεωμετρικά και τεχνολογικά
στοιχεία των επί μέρους φορέων τα οποία
Δοκών και Πλακών ενός Ορόφου απαιτούνται1 για το δεύτερο στάδιο.

Οποιαδήποτε δράση ή αστοχία σ΄ οποιοδήποτε Στο δεύτερο στάδιο ο φέροντας οργανισμός
σημείο του φέροντα οργανισμού γίνεται αισθητή σχεδιάζεται για τα κατακόρυφα και τα σεισμικά
στο σύνολο του φέροντα οργανισμού, του φορτία.
οργανισμού πληρώσεως και το έδαφος.
Το στάδιο αυτό (ο αντισεισμικός σχεδιασμός)
Από υπολογιστική αδυναμία ή για ευκολία, αυτή αποτελεί και τον τελικό σχεδιασμό για την
η αλληλοσύνδέση αμελείται ή λαμβάνεται οριστικοποίηση των στοιχείων ποαυτών.
υπόψη με προσεγγιστικό τρόπο.
Παρακάτω σχολιάζονται τα διαδοχικά βήματα
Η ροή των φορτίων και ο σχεδιασμός μιας για το σχεδιασμό του φέροντα οργανισμού για
κατασκευής γινεται απο πάνω προς τα κάτω1. κατακόρυφα φορτία.
Κατ΄ αρχήν τα φορτία τα φέρουν άμεσα οι
πλάκες. Από τις πλάκες μεταβιβάζονται στις 2.3 Εντοπισμός Στατικού Συστήματος
δοκούς2, απ΄ αυτές στα υποστυλώματα και απ΄ Εξωτερικά και Εσωτερικά Μεγέθη
αυτά στα πέδιλα και στο έδαφος.
Υπό τη δράση των φορτίων ο φορέας τείνει να
Έτσι, ο αριθμός των ορόφων δεν επηρεάζει τον μετακινηθεί, να μετατοπιστεί είτε να στραφεί.
υπολογισμό των πλακών και δοκών κάθε Λόγω της ύπαρξης των στηρίξεων ο φορέας
ορόφου. αντιστέκεται στη μετακίνηση αυτή και, γι αυτό,
επιπονειται.
2.2 Σχεδιασμός για Κατακόρυφ α Φορτία Ο βαθμός αντίστασης και επιπόνησης στις
και Αντισεισμικός Σ χεδιασμός διάφορες θέσεις (διατομές) κατά μήκος του
φορέα εξαρτάται από τις αποστάσεις τους από
Όπως σχολιάστηκε στο κεφ. 1, ο φέροντας τις θέσεις των στηρίξεων και από τις θέσεις και
οργανισμός θεωρείται ότι αποτελείται από επί το μέγεθος των φορτίων.
μέρους φορείς και ο σχεδιασμός του ανάγεται
στο σχεδιασμό των επί μέρους φορέων του. Ο βαθμός αντίστασης και επιπόνησης αντι-
προσωπαύεται από τα εξωτερικά μεγέθη ή
Στην περίπτωση, όμως, σεισμικής Στατικά μεγέθη ή Δράσεις που προκύπτουν με
επιπόνησης η κατασκευή λειτουρ- τη μεθοδολογία της στατικής, τη στατική
γεί, όπως φαίνεται στο σχήμα, ως επίλυση.
πρόβολος από το έδαφος και ο
Φ.Ο πρέπει να αντιμετωπίζεται ως Ο βαθμός αντίστασης και επιπόνησης στις
ένα ενιαίο όλο, ως ένας πλαισιακός διάφορες θέσεις κατά μήκος του φορέα είναι η
φορέας. εξωτερική εικόνα εσωτερικών διαδικασιών στη
δομή του (παραμορφώσεων και στροφών), της
Στην περίπτωση αυτή ο σχεδιασμός του έντασης του.
φέροντα οργανισμού γίνεται σε δύο στάδια:
Η ένταση του φορέα εξαρτάται από την ποιότητα
 Στο πρώτο στάδιο ο φέροντας οργανισμός
και την ποσότητα των υλικών του και αντι-
σχεδιάζεται μόνον για τα κατακόρυφα
φορτία. Το στάδιο αυτό αποτελεί κατά
προσωπεύεται από τα εσωτερικά μεγέθη ή
μεγέθη αντοχής ή Αντιδράσεις .

295
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Eτσι, ο βαθμός αντίστασης στη μετακίνηση του όπου: S : δράση ή εξωτερικό μέγεθος
φορέα θεωρούμενος : R: αντίδραση ή εσωτερικό μέγεθος
Ru: μέγεθος αστοχίας ή η αντοχή του φορέα
 από την πλευρά των φορτίων και στηρίξεων,
από το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, αντιπροσωπεύεται από Ο σχεδιασμός πρέπει να εξασφαλίσει ότι:
τα ΣΤΑΤΙΚΑ ή ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ μεγέθη ή ΔΡΑΣΕΙΣ
 Η φόρτιση της κατασκευής θα υπολείπεται
 από την πλευρά των υλικών και των σημαντικά από τη φόρτιση αστοχίας, ώστε η
γεωμετρικών χαρακτηριστικών του φορέα, από κατασκευή να μην τίθεται εκτός λειτουργίας
τη ΔΟΜΗ του, αντιπροσωπεύεται από τα κάθε φορά που θα δέχεται όλα τα φορτία της.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ή μεγέθη της ΑΝΤΟΧΗΣ των
υλικών, ή ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ Για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται ένα περι-
θώριο ασφάλειας.
Οι Δράσεις διακρίνονται με το δείκτη S.
Οι Αντιδράσεις διακρίνονται με το δείκτη R Θα μπορούσε να τεθεί ένας αυξητικός συντελεστής
στο πρώτο σκέλος της ανίσωσης ασφαλείας, στις
 Όταν ένα μέγεθος, π.χ. η καμπτική ροπή, είναι δράσεις, ή ένας μειωτικός συντελεστής ασφαλείας
εκφρασμένο συναρτήσει φορτίων είναι εξωτερικό στο δεύτερο σκέλος της ανίσωσης, στα μεγέθη
μέγεθος και έχει δείκτη s. αστοχίας.
 Όταν ένα μέγεθος είναι εκφρασμένο συναρτήσει Οι σύγχρονοι κανονισμοί υιοθετούν επι μέρους
παραμορφώσεων ή τάσεων είναι εσωτερικό συντελεστές ασφαλείας, γ, αυξητικούς για τα
μέγεθος και έχει δείκτη R. φορτία, διαφορετικούς για κάθε κατηγορία φορ-
τίου, και μειωτικούς για τις αντοχές των υλικών.
2.4 Μεγέθη Αστοχίας
Στην περίπτωση των κατασκευών από σκυρό-
Η δυνατότητα του φορέα για ένταση δεν είναι δεμα στο Νέο Ελληνικό Κανονισμό Σκυρο-
απεριόριστη. Για κάθε διατομή του φορέα δέματος (ΝΕΚΩΣ) υιοθετούνται οι παρακάτω
υπάρχει μια οριακή μέγιστη ένταση πέραν από τιμές του συντελεστή γ:
την οποία ο φορέας αστοχεί.
 γq = 1.5 για τα μεταβλητά φορτία q,
Το εσωτερικό μέγεθος που αντιστοιχεί στην τιμή
αυτή, δηλώνεται ως μέγεθος αστοχίας. Δια-  γg = 1.35 για τα μόνιμα φορτία g,
κρίνεται με το δείκτη u (ultimate) π.χ. MRu είναι  γc = 1.50 για την αντοχή fc του σκυρ/τος
η ροπή αστοχίας.  γs = 1.15 για την αντοχή fs του χάλυβα.

2.5 Ανίσωση Ασφαλείας 2.6 Μορφές Ανίσωσης Ασφαλείας


 Για να είναι ασφαλής ο φορέας πρέπει το
Η ανίσωση ασφαλείας μετά την εφαρμογή των
εσωτερικό μέγεθος που θα αναπτυχθεί
συντελεστών ασφαλείας γράφεται:
(που είναι ισοδύναμο με το αντίστοιχο
εξωτερικό), να είναι μικρότερο* ή ίσο από  Sd ≤ Rdu (2)
την τιμή αστοχίας. Αναλύεται στις επιμέρους ανισώσεις:
Η συνθήκη αυτή αποτελεί τη βάση του σχεδια- ΝSd ≤ ΝRdu , M Sd ≤ M Rdu ,
σμού των φορέων ανεξαρτήτως υλικού. Η VSd ≤ VRdu , T sd ≤ T Rdu
διαφοροποίηση του υλικού διαφοροποιεί μόνον
τις σχέσεις υπολογισμού των αντοχών. όπου:
Ν , M , V και T είναι η Αξονική Δύναμη, Καμπτική
Η συνθήκη αυτή διατυπώνεται με τη σχέση (1) Ροπή, Τέμνουσα Δύναμη και Στρεπτική ροπή,
και είναι γνωστή ως η ανίσωση ασφαλείας**: αντίστοιχα (βλέπε κεφ. 3).
S = R ≤ Ru ή S ≤ Ru (1)
_____________
* Σημειώνεται ότι η διατύπωση: «η δράση να είναι μικρότερη από την αντίδραση» ως η διατύπωση της ανίσωσης
ασφαλείας (συμβολιζόμενης ως S ≤ R) που αναγράφεται σε εγχειρίδια και κανονισμούς είναι ατυχής αντιβαίνουσα βασικό
νόμο της φυσικής (δράση = αντίδραση).
** Οι δράσεις αντιστοιχούν στη γλώσσα της Στατικής και την εξωτερική άποψη του παραμορφούμενου φορέα και οι
αντιδράσεις αντιστοιχούν στη γλώσσα της Αντοχής των Υλικών και την εσωτερική άποψη του παραμορφωμένου φορέα. Η
σχέση, λοιπόν, S = R μπορεί να ειδωθεί ως η μετάφραση ενός (και μόνον) μεγέθους από τη μία γλώσσα στην άλλη, ή ως
η συνάντηση δύο οπτικών.

296
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Ο σχεδιασμός που υπακούει σ΄ αυτή τη λογική Η διαφοροποίηση λόγω του υλικού της
και διατυπώνεται με τη σχέση (2) δηλώνεται με κατασκευής αφορά μόνον το δεύτερο σκέλος
τον όρο: της ανίσωσης ασφαλείας, τις αντοχές των
 Σχεδιασμός σε οριακή κατάσταση φορέων, οι οποίες είναι συνάρτηση των
αστοχίας (ΟΚΑ). τεχνολογικών χαρακτηριστικών των υλικών τους
και των γεωμετρικών χαρακτηριστικών των
Οι τιμές των μεγεθών που προκύπτουν μετά την διατομών τους.
εφαρμογή των συντελεστών ασφάλειας ονομά-
ζονται τιμές σχεδιασμού (ή υπολογιστικές) Γι΄ αυτό:
και διακρίνονται με το δείκτη d.  Οι αρχές και οι βάσεις σχεδιασμού που
αναφέρονται στο κεφάλαιο αυτό καθώς και τα δύο
επόμενα κεφάλαια ισχύουν για όλες τις
2.7 Μορφές Σχεδιασμού κατασκευές ανεξαρτήτως του υλικού τους.
Ανάλογα με το άγνωστο μέγεθος διακρίνονται οι
παρακάτω μορφές επίλυσης της ανίσωσης 2.9 Διαδοχικά Βήματα
ασφαλείας: Σχεδιασμού
 Σχεδιασμός: Για το σχεδιασμό των φορέων ακολουθούνται τα
παρακάτω βήματα:
Ο άγνωστος είναι στο δεύτερο σκέλος της
ανίσωσης. Είναι γνωστά τα φορτία. Ζητείται  Εντοπίζονται τα στατικά συστήματα και οι
η διαστασιολόγηση του φορέα. τύποι επιπόνησης του φορέα.
Αναλύονται στα κεφάλαια 3 και 4.
 Ανασχεδιασμός:
 Εντοπίζεται η θέση και η μορφή του
Ο άγνωστος είναι στο πρώτο σκέλος της οπλισμού.
ανίσωσης. Είναι γνωστη η Αναλύεται στο κεφάλαιο 5 και 6.
διαστασιολόγηση. Ζητούνται τα φορτία.  Εντοπίζεται ο δυσμενέστερος συνδυασμός
Αντιστοιχεί στην περίπτωση κατά την οποία των φορτίων και η κρίσιμη διατομή του
εξετάζεται η δυνατότητα μεταβολής των φορέα για κάθε τύπο επιπόνησης.
φορτίων υπάρχοντος φορέα, λόγω αλλαγής Αναλύεται στο κεφάλαιο 7.
της χρήσης του.  Για κάθε επιπόνηση και κάθε κρίσιμη
 Ελεγχος: διατομή του φορέα ακολουθούν τα
παρακάτω:
Είναι γνωστά και τα φορτία και η
διαστασιολόγηση. Ζητείται να εξεταστεί 1. Υπολογίζονται συναρτήσει των φορτίων οι
κατά πόσον είναι ασφαλής ο φορέας. μέγιστες τιμές των δράσεων: M sd ,Vsd, Tsd
Αναλύεται στο κεφάλαιο 7.
2.8 Ο Ρόλος τω ν Υλικώ ν στο Σχεδιασμό 2. Υπολογίζονται συναρτήσει των διαστάσεων
της διατομής, της ποσότητας του οπλισμού
Όπως προκύπτει από την ανίσωση ασφαλείας και των αντοχών σκυροδέματος και
που αποτελεί τη βάση του σχεδιασμού των οπλισμού οι αντοχές του φορέα.
κατασκευών, το είδος των υλικών του φορέα
υπεισέρχεται μόνο στο δεύτερο σκέλος, στο Αναλύεται στο κεφάλαιο 8.
μέγεθος των αντιδράσεων αστοχίας. 3. Επιλύεται η ανίσωση ασφαλείας ως προς τος
Ο υπολογισμός των δράσεων είναι ανεξάρτητη το άγνωστο μέγεθος.
των υλικών. Αναλύεται στο κεφάλαιο 8 και 9.

297
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

3. ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΣΤΑΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ


ΑΝΑΓΩΓΗ ΠΛΑΚΩΝ ΣΕ ΓΡΑΜΜΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ
Ο εντοπισμός του στατικού συστήματος είναι το πρώτο βήμα για τον υπολογισμό των
δράσεων και την επίλυση της ανίσωσης ασφαλείας.

3.1 Διαδοχικά Βήματα για τον Εντοπισμό Την παρουσία τους αντιπροσωπεύουν
του Στατικού Συστήματος ισοδύναμα φορτία, αν τείνουν να τον
Για τον εντοπισμό του στατικού συστήματος μετακινήσουν, ή ισοδύναμες στηρίξεις, αν
ακολουθούνται τα παρακάτω βήματα: τείνουν να κρατήσουν το φορέα στη θέση του.

 Γίνεται κατά μήκος τομή του φορέα Δ1 Δ2

Στο Σχ. 2 φαίνεται η κατά μήκος τομή της δοκού


Δ1-Δ2 και στο Σχ. 3 η κατά μήκος τομή της
πλάκας Π1-Π2 κτιρίου με ξυλότυπο που δίνεται Π1 Π2
στο Σχ. 1.
 Ο φορέας απομονώνεται από τα σώματα
και τα στοιχεία με τα οποία έρχεται σ΄
επαφή.
Σχ. 3.1 Κάτοψη φέροντα οργανισμού
Την παρουσία τους αντιπροσωπεύουν
ισοδύναμα φορτία, αν τείνουν να τον
μετακινήσουν, ή ισοδύναμες στηρίξεις, αν Στο Σχ. 2 έχουν απομακρυνθεί τα υποστυλώ-
τείνουν να κρατήσουν το φορέα στη θέση ματα της δοκού Δ1-Δ2 και στο Σχ. 3 οι δοκοί της
του. πλάκας Π1-Π2 και στη θέση τους έχουν τεθεί τα
σύμβολα των στηρίξεων.
Στο Σχ. 2 έχουν απομακρυνθεί τα υποστυλώ-
ματα της δοκού Δ1-Δ2 και στο Σχ. 3 οι δοκοί της
πλάκας Π1-Π2 και στη θέση τους έχουν τεθεί τα
σύμβολα των στηρίξεων.
Δ1 Δ2
Τα φορτία συμβολίζονται με βέλη τα οποία
εκτείνονται σ΄ όλο το μήκος της επαφής του
φορέα με τα σώματα που απομακρύνονται. Τα
βέλη έχουν τη διεύθυνση και φορά της μετα- q
τόπισης που προκαλούν τα φορτία.
gι.β
Αν το μήκος της επαφής είναι μικρό (π.χ.
μικρότερο του 1/20 του μήκους του φορέα), τα
φορτία θεωρούνται σημειακά και συμβολίζονται Σχ. 3.2 Κατά μήκος τομή και
απομόνωση δοκού Δ1-Δ2
μ΄ ένα μόνον βέλος.
 Γίνεται κατά μήκος τομή του φορέα
Στο Σχ. 2 φαίνεται η κατά μήκος τομή της δοκού
Π1 Π2
Δ1-Δ2 και στο Σχ. 3 η κατά μήκος τομή της
πλάκας Π1-Π2 κτιρίου με ξυλότυπο που δίνεται
στο Σχ. 1.

 Ο φορέας απομονώνεται από τα σώματα


και τα στοιχεία με τα οποία έρχεται
σ΄ επαφή. Σχ. 3.3 Κατά μήκος τομή και
απομόνωση πλάκας Π1-Π2

298
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Τα φορτία συμβολίζονται με βέλη τα οποία


εκτείνονται σ΄ όλο το μήκος της επαφής του
φορέα με τα σώματα που απομακρύνονται. Τα l1 = 5.0 m l2 = 5.0 m
βέλη έχουν τη διεύθυνση και φορά της μετα-
τόπισης που προκαλούν τα φορτία.
Σχ. 3.5 Στατικό σύστημα πλάκας Π1-Π2
Οι ενδιάμεσες στηρίξεις συμβολίζονται: και δοκού Δ1-Δ2

Οι ακραίες στηρίξεις δηλώνονται και συμβο- 3.2 Εντοπισμός Στατικού Συστήματος


λίζονται ανάλογα με τον τύπο τους ως εξής Πλακώ ν- Ονοματολογία
(βλέπε ενότητα Α, : Ανάλογα με τον αριθμό των στηρίξεών τους οι
πλάκες δηλώνονται ως διέρειστες, πρόβολοι,
 Έδραση oo τετραέρειστες και τριέρειστες.
 Άρθρωση
 Καμπτική πάκτωση 3.2.1 Δ ιέ ρειστες Πλάκες
 Στρεπτική πάκτωση : Πλάκα με δύο απέναντι στηρίξεις, ερείσματα,
(δοκούς ή τοιχεία), όπως η Π1 και Π2 στο Σχ. 6
και 7(α), ονομάζεται διέρειστη.
Η θέση των (θεωρητικών) στηρίξεων είναι,
όπως φαίνεται στο Σχ. 4, στις θέσεις της
συνισταμένης των πιέσεων που αναπτύσσονται
στη διεπιφάνεια φορέα.
 Για συνήθεις φορείς ως θέση των στηρίξεων Π1
μπορεί να θεωρείται το μέσον της επιφάνειας
επαφής.

[M]
l

Σχ. 3,6 Η πλάκα ως παράθεση διαδοκiδων

Η απόσταση μεταξύ των δύο στηρίξεων ονομά-


Σχ. 3.4 Θέσεις θεωρητικών στηρίξεων ζεται άνοιγμα της πλάκας.

Η απόσταση μεταξύ διαδοχικών (θεωρητικών)


στηρίξεων, ορίζεται ως το θεωρητικό άνοιγμα
του φορέα.
Π2 Π3 Π4
 Ο φορέας απομονώνεται κι από τον ίδιο
και συμβολίζεται με τον κεντροβαρικό
του άξονα.
(α) (β) (γ)
Η παρουσία του φορέα αντιπροσωπεύεται,
όπως φαίνεται στο Σχ. 2 και 3, από φορτίο ίσο
με το βάρος του.
Έτσι, ο φορέας συμβολίζεται με τον κεντρο-
Σχ. 3.7 (α) Διέρειστη αμφίπακτη
βαρικο του άξονα, τα φορτία του και τις στηρίξεις,
(β) και (γ) πρόβολος
τα οποία αποτελούν το στατικό σύστημα του
φορέα.

299
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Η ροή των φορτίων της γίνεται προς την Συμβολίζεται με το στατικό σύστημα μιας απ΄
διεύθυνση του ανοίγματός της (όπως είναι αυτές τις δοκούς από κάθε διεύθυνση, x και y:
εμφανές και από την εικόνα θραύσεώς της) και μια δοκό με άνοιγμα lx και φορτίο qx και μία δοκό
θεωρείται ότι αποτελείται από παράθεση διαδο- με άνοιγμα ly και φορτίο qy (qx + qy = q).
κίδων πλάτους ενός μέτρου κατά την διεύθυνση
του ανοίγματός της. Κατά το μεγαλύτερο άνοιγμα της πλάκας ανα-
λαμβάνεται (ρέει), όπως είναι εμφανές και από
Συμβολίζεται με το στατικό σύστημα μιας από τις την εικόνα θραύσεως στο Σχ. 8(β), μικρότερο
διαδοκίδες αυτές, με άνοιγμα l και φορτίο q. ποσοστό του φορτίου, το οποίο μειώνεται όσο πιο
Μπορεί να ειδωθεί ότι προκύπτει, όπως φαίνεται στενόμακρη γίνεται η πλάκα. .
στο Σχ. 6, από μια τέτοια διαδοκίδα με αύξηση
του πλάτους της.
Η Π1 δηλώνεται ως διέρειστη αμφιέρειστη, η Π2
στο Σχ. 7 δηλώνεται ως διέρειστη αμφίπακτη.
3.2.2 Πρόβολοι Πλάκες
Πλάκα με μία μόνο στήριξη, όπως στο Σχ. 7(β)
και 7(γ) ονομάζεται πρόβολος (εξώστης).
Μπορεί να ειδωθεί ως το μισό μιας διέρειστης Σχ. 3.9 Από δύο διασταυρούμενες
(αμφίπακτης ή αμφιέρειστης) πλάκας. διαδοκίδες στην τετραέρειστη πλάκα

3.2.3 Τετραέ ρειστες Πλάκες 3.2.4 Τετραέ ρειστες-Υπολογιστικά


Δ ιέ ρειστε ς Πλάκες
Πλάκα με τέσσερις στηρίξεις, όπως η Π4 στο
Σχ. 8 και η Π5 στο Σχ. 9, ονομάζεται τετραέ- Όταν ο λόγος των δύο πλευρών μιας πλάκας
ρειστη. με τέσσερις στηρίξεις είναι ly/lx ≥ 2, όπως η Π6
στο Σχ. 10, το ποσοστό του φορτίου που ρέει
Η ροή των φορτίων της γίνεται και προς τις δυο
προς το μεγάλο άνοιγμα της πλάκας είναι μικρό
διευθύνσεις τις παράλληλες προς τις στηρίξεις
και θεωρείται αμελητέο.
τους (όπως είναι εμφανές από την εικόνα της
θραύσεώς της) και μπορεί να προσομοιωθεί με
εσχάρα διαδοκίδων κατά τις δύο διευθύνσεις.

qy
Π6

Π4

qx (α) (β)
q

Σχ. 3.10 Στενόμακρη τετραέρειστη πλάκα


Σχ. 3.8 Τετραέρειστη πλάκα (α) ανάλυση σε ισοδύναμη (υπολογιστικά) με
δύο διαδοκίδες και (β) ροή φορτίων διέρειστη πλάκα
προς τις δοκούς

Μπορεί να ειδωθεί, όπως φαίνεται στο Σχ. 9, ότι  Η πλάκα υπολογίζεται ως (υπολογιστικά)
προκύπτει από δύο διασταυρούμενες διαδο- διέρειστη (με άνοιγμα τη μικρότερη πλευρά
κίδες με αύξηση του πλάτους τους. της.

300
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

3.2.5 Τριέ ρειστες Πλάκες 3.2.7 Συστήματα Πλακώ ν


Πλάκα με τρεις στηρίξεις ονομάζεται τριέρειστη.
Συστήματα πλακών ισοδυναμούν με τα στατικά
συστήματα των διαδοκίδων που τις αποτελούν.
Μπορεί να ειδωθεί, όπως φαίνεται στο Σχ. 11,
ως το μισό μιας τετραέρειστης πλάκας.  Πρακτικά, το σύστημα πλακών ισοδυναμείται
με τα στατικά συστήματα των
«μπετοσανίδων» που θα διατάσσονταν για
3.2.6 Τριέ ρειστες-Υπολογιστικά να προκύψει η επιφάνεια της πλάκας.
Πρόβολοι Πλάκες
Όταν ο λόγος των των δύο πλευρών μιας γ
πλάκας με τρεις στηρίξεις είναι lx/ly ≥ 4 το α α
ποσοστό του φορτίου που ρέει προς το μεγάλο κενό Π3
άνοιγμα της πλάκας θεωρείται αμελητέο και η
Π1
πλάκα υπολογίζεται ως πρόβολος (με άνοιγμα
την μικρότερη πλευρά της). β Π2
β
Π2
qy

γ γ-γ

q α-α
Π1 q qx Π3
β-β
Π1 Π2
Σχ. 3.11 Τριέρειστη πλάκα ως μισή
τετραέρειστη
Σχ. 3.13 Αναγωγή συστήματος πλακών
σε γραμμικούς φορείς

Για τον εντοπισμό τους γίνονται τομές στην


κάτοψη των πλακών κατά δύο διευθύνσεις,
όπως φαίνεται στο Σχ. 13.
Είναι προφανές ότι κατά την οριζόντια διεύθυνση
θα απαιτηθούν σανίδες με στατικά συστήματα
αυτά των τομών α-α και β-β, ενώ κατά την
Σχ. 3.12 Τριέρειστη πλάκα ως πρόβολος κάθετη διεύθυνση θα απαιτηθούν σανίδες μόνον
στην περιοχή της πλάκας Π2.

301
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

3.3 ΠΑΡΑΔ ΕΙΓΜΑΤΑ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΥ ΣΤΑΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

3.3.1 Παράδειγμα 1

Ζητείται το στατικό σύστημα προκατασκευασμένου στρωτήρα ο οποίος


αναρτάται από γερανό με συρματόσχοινα όπως φαίνεται στο σχήμα.

Εντοπισμός Στατικού Συστήματος

Α Β Γ

Α: Απομόνωση στρωτήρα από τα συρματόσχοινα


Β: Απομόνωση στρωτήρα από τον εαυτό του
Γ: Στατικό σύστημα

3.3.2 Παράδειγμα 2
Ζητείται το στατικό σύστημα προκατασκευασμένου στρωτήρα στον οποίο
στηρίζονται οι ράγες αμαξοστοιχίας, όπως φαίνεται στο σχήμα.

Εντοπισμός Στατικού Συστήματος

Α Β Γ Δ

Α: Απομόνωση στρωτήρα από τις ρόδες της αμαξοστοιχίας.


Β: Απομόνωση στρωτήρα από το έδαφος.
Γ: Απομόνωση στρωτήρα από τον εαυτό του. Δεν προστίθεται στο φορτίο του στρωτήρα το
ίδιο βάρος του, γιατί, όπως φαίνεται στο σχήμα, αναιρείται από τις ίσες και αντίθετες
τάσεις του εδάφους που αναπτύσσονται.
Δ: Στατικό σύστημα – Ο φορέας, αν στραφεί 180ο, είναι αμφιπροέχοντας με ομοιόμορφο
φορτίο (το οποίο αποτελεί η τάση του εδάφους. Η τιμή της προκύπτει από την
ισορροπία του φορέα κατά y).

302
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

3.3.3 Παράδειγμα 3

Ζητούνται τα στατικά συστήματα δοκών και πλακών των στεγάστρων Α, Β και Γ στο σχήμα.
Διαστάσεις υποστυλωμάτων: 40/40 cm.

ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ Α ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ Β ΣΤΕΓΑΣΤΡΟ Γ

1 1 1

3 ,0 Π1 0
3,0 Π1
20
20 4,0
5/5

2 Δ1 30/60 Δ1 30/60 2 Δ1 30/60


30/6025/50
3,,0 Π1 3 ,0 20 30/
602
4,0 2,0
20

Π2
20
3 ,1 5 Π1
3 ,1 5

1 1 1

Εντοπισμός Στατικού Συστήματος

Στέγαστρο Α Στέγαστρο Β Στέγαστρο Γ

Π1 Π2 Π1 Π2 Π1 Π2

Τομή 1-1 κατά μήκος του ανοίγματος των πλακών (κάθετα στις στηρίξεις τους):

Στατικό Σύστημα Πλακών

Δ1 Δ2 Δ1 Δ1

Τομή 2-2 κατά μήκος των δοκών Δ1-Δ2

Στατικό Σύστημα Δοκών

303
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

4. ΤΥΠΟΙ ΕΠΙΠΟΝΗΣΕΩΝ, ΦΟΡΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΕΩΝ


Μετά τον εντοπισμό της θέσης των φορτίων και των στηρίξεων ενός φορέα
που αναλύθηκε στο κεφάλαιο 3 απαιτείται ο εντοπισμός του τύπου των
στηρίξεων και του τύπου καιι της τιμής των φορτίων.

4.1 Φορτίο + Στήριξη→ Ένταση επιπόνηση διακρίνονται σε τέσσερες συνιστώ-


Λόγω των επιρροών από το περιβάλλον και του σες:
ιδίου βάρους της, η κατασκευή τείνει να  Παρεμπόδιση μετατόπισης κατά μήκος
μετακινηθεί από την αρχική της θέση. του φορέα. Η αντίστοιχη ένταση ονομάζεται
• Η τάση για μετακίνηση δηλώνεται ως τα Αξονική.
φορτία της κατασκευής. Συμβολίζεται με Ν.
• Συμβολίζονται με βέλη κατά την διεύθυνση
και φορά της μετακίνησης.
πλάκα

• Η μετακίνηση παρεμποδίζεται στις διεπι- δοκός


φάνειες κατασκευής και εδάφους οι οποίες
ορίζονται ως οι στηρίξεις της κατασκευής.
• Στις ενδιάμεσες θέσεις ο φορέας υπόκειται
σε παρεμποδιζόμενη μετακίνηση (μετατό-
πιση ή στροφή) η οποία ορίζεται ως η
παραμόρφωση του φορέα και είναι η αιτία Σχ. 4.1 Φορτίο –Στήριξη - Παραμόρφωση
για την ένταση της κατασκευής.
Γι αυτό:  Παρεμπόδιση μετατόπισης κάθετα στο
 Για την ένταση ενός φορέα απαιτείται φορέα (βύθιση). Η αντίστοιχη ένταση
συνύπαρξη φορτίου και στήριξης. ονομάζεται Διατμητική.
Αν υπάρχει φορτίο αλλά όχι αντίστοιχη Συμβολίζεται με V.
στήριξη, δεν αναπτύσσεται ένταση στο φορέα.
Προκειμένου για μεμονωμένο φορέα μιας
κατασκευής:
• Τα σώματα (ή μέλη της κατασκευής) που
τείνουν να μετακινήσουν το φορέα από τη
θέση του αποτελούν τα φορτία.
Συνήθως είναι τα επάνω.
• Τα σώματα (ή μέλη της κατασκευής) που
αντιστέκονται στη μετακίνηση αποτελούν τις
στηρίξεις. Συνήθως είναι τα κάτω.
 Σε φορείς επί εδάφους (πέδιλα, Σχ. 4.2 Φορτία και στηρίξεις σε φορείς
πεδιλοδοκούς, στρωτήρες κ.λ.π.) φορτία είναι επί του εδάφους
οι τάσεις του εδάφους και στηρίξεις τα επάνω
στοιχεία (υποστυλώματα, ράγες, κ.λ.π)  Παρεμπόδιση στροφής κατά μήκος του
φορέα. Η αντίστοιχη ένταση ονομάζεται
4.2 Οι Τέ σσερις Τύποι της Επιπόνησης Καμπτική. Συμβολίζεται με M.
και Έντασης
 Παρεμπόδιση στροφής γύρω από τον
Η παραμόρφωση (παρεμποδιζόμενη μετακί- άξονα του φορέα. Η αντίστοιχη ένταση
νηση) του φορέα και η αντίστοιχη ένταση και ονομάζεται Στρεπτική. Συμβολίζεται με το Τ.

304
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

4.3 Είδη Φορτίων


G,Q
Ανάλογα με την επιφάνεια στην οποία ασκούνται
και ανάλογα με τη σταθερότητά τους στο χρόνο
και το χώρο, διακρίνονται τα παρακάτω είδη (α)
φορτίων:
g,q
 Συγκεντρωμένα, όταν δρουν σε μικρό μόνον
τμήμα του φορέα (περιπου σε 10-30 εκ).
Συμβολιζονται με κεφαλαίο γράμμα.
(β)
 Κατανεμημένα, όταν δρουν σ΄ όλο το μήκος
του φορεα ή σε μεγάλο τμήμα του.
Συμβολιζονται με μικρό γράμμα. g
α
 Μόνιμα, όταν ασκούνται συνεχώς στην ίδια
θέση (π.χ. ίδια βάρη, επικαλύψεις, (γ)
τοιχοποιϊες, μόνιμα μηχανήματα).
Συμβολίζονται συνήθως με το γράμμα G, g.
Σχ. 4.3 Είδη φορτίων (α) καμπτοδιατμητικά,
 Μεταβλητά (ή κινητά), όταν δεν ασκούνται (β) και(γ) καμπτοδιατμητικά και
συνεχώς. Μπορεί να υπάρχουν σε μια θέση ή στρεπτικά
να μην υπάρχουν (άνθρωποι, έπιπλα, κινητά
μηχανήματα, χιόνι, κλπ) ή να μετακινούνται
από θέση σε θέση (π.χ. φορτίο Προκύπτουν από φορτία κάθετα στον κ.β
γερανογέφυρας). άξονα, αλλά σε κάποια απόσταση απ΄αυτόν
(ακριβέστερα από τον στρεπτικό άξονα).
Στη δεύτερη περίπτωση στο
συμβολισμό του βέλους Με mT συμβολίζονται όταν είναι κατανε-
προστίθεται και το σύμβολο της μημένα και με M T όταν είναι συγκεντρωμένα.
ρόδας, όπως φαίνεται στο σχήμα. 1
Συμβολίζονται συνήθως με το
γράμμα Q, q.
G

4.4 Τύποι Φορτίω ν


1 1-1
(α)
Ανάλογα με την επιπόνηση την οποία προκαλούν
α
διακρίνονται οι παρακάτω τύποι φορτίων: G
G
 Αξονικά Ν (σε μονάδες δύναμης): Φορτία 2
κατά μήκος του κ.β. άξονα του φορέα. 2-2
Τείνουν να μετατοπίσουν το φορέα κατά G M T = G.α
μήκος του άξονα του. Προκαλούν αξονική 2
δύναμη N. (β)

 Καμπτοδιατμητικά g,G,q,Q (σε μονάδες


δύναμης) Φορτία κάθετα στον κεντροβαρικό Σχ. 4.4 Τύποι φορτίων
άξονα του φορέα.
Μεταφερόμενα στον κ.β. άξονα του φορέα
Τείνουν να κάμψουν τον φορέα κατά μήκος δίνουν καμτοδιατμητικά φορτία με τιμή την
του άξονά του. Προκαλούν καμπτική ροπή Μ, τιμή των φορτίων και στρεπτικα φορτία με
είτε τέμνουσα δύναμη V. τιμή το γινόμενο της τιμής των φορτίων επι
 Στρεπτικά mT, MT (σε μονάδες ροπής): την απόστασή τους από τον κ.β. άξονα του
Τείνουν να στρέψουν τον φορέα γύρω από φορέα (βλ. Σχ.3γ και 4β).
τον άξονά του. Προκαλούν στρεπτική ροπή T.

305
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

4.5 Τύποι Στηρίξεω ν Δ1

Ανάλογα με τον τύπο της παρεμπόδισης της


μετακίνησης που προκαλούν, οι στηρίξεις διακρί- Τ1 Κ1
νονται σε:

 ‘Εδραση
Όταν παρεμποδίζεται η μετατόπιση κάθετα
στον κεντροβαρικό άξονα του φορέα.
 Άρθρωση
Όταν παρεμποδίζεται η μετατόπιση κάθετα G
και κατά μήκος του κεντροβαρικού άξονα του Δ1
φορέα. β
 Καμπτική πάκτωση, α
Δ2
Όταν παρεμποδίζονται οι μετατοπίσεις και
επιπλέον η στροφή κατά μήκος του κ. β.
Τ2 Στρεπτική Πάκτωση
άξονα του φορέα.
 Στρεπτική πάκτωση
Όταν παρεμποδίζονται οι μετατοπίσεις και
επιπλέον η στροφή γύρω από τον Σχ. 4.5 Τύποι στηρίξεων :
κεντροβαρικό (ακριβέστερα τον στρεπτικό) Κ1: άρθρωση,
άξονα του φορέα. Τ1: καμπτική πάκτωση,
Τ2: στρεπτική πάκτωση

306
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

5. ΠΡΟΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΡΕΩΝ,
ΤΙΜΕΣ ΦΟΡΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ

5.1 ΠΡΟΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ KAI ΦΟΡΤΙΑ ΠΛΑΚΩΝ

5.1.1 Προδιαστασιολόγηση Πλακών  Φ ορτίo g΄ Επικάλυψης

Το πάχος των πλακών προκύπτει από τον Δίνεται από τους κανονισμούς φορτίσεων για
περιορισμό των βελών σε κατάσταση λειτουρ- 1 m 2 της επιφάνειας της πλάκας.
γίας από την παρακάτω σχέση: Η τιμή ποικίλλει ανάλογα με το είδος της επικά-
λυψης.
 d ≥ lo / 30 (d = h-0.02m) , lo = α.l [m]
Αν το συγκεκριμένο είδος επικάλυψης δεν
lo είναι η απόσταση από μηδενική σε μηδενική προβλέπεται στους κανονισμούς, υπολογίζεται
ροπή (αυτό το μήκος σχετίζεται με το βέλος). με βάση το ειδικό βάρος του υλικού
επικάλυψης γ΄ και του πάχους της
Τιμές του α δίνονται στο Σχ. 1. επικάλυψης h.
Η υπερδιπλάσια τιμή του α στην περίπτωση Υπολογίζεται το βάρος για 1 m2 της
προβόλου τίθεται γιατί το βέλος του προβόλου επιφάνειας επικάλυψης
είναι περίπου ίδιο με το βέλος μιας
αμφιέρειστης δοκού διπλάσιου μήκους.  g΄[kN/m 2] = γ ΄[kN/m 3] .h΄[m]
όπου:
h΄: πάχος επικάλυψης
α=2.4 γ: ειδικό βάρος υλικού επικάλυψης
 Φ ορτίο q Κινητό (ή Ωφέλιμο)

 Δίνεται για 1 m 2 της πλάκας από τους κανο-


ισμούς φορτίσεων ανάλογα με τη θέση και τη
α=0.8 α=0.6 α=2.4 λειτουργία του χώρου στον οποίο βρίσκεται η
πλάκα π.χ. κατοικία (εσωτερικός χώρος),
Σχ. 5.1 Συντελεστές για α
γραφείο, βιομηχανικός χώρος με τυποποιημένη
λειτουργία, σχολείο, κλ.π.
 Τα συνήθη πάχη για κοινά οικοδομικά έργα Για βιομηχανικούς χώρους με διάφορετική λει-
κυμαίνονται μεταξύ 12 και 25 cm. τουργία υπολογίζονται με βάση τα
μηχανολογικά σχέδια.
5.1.2 Φορτία Πλακών Για κτίρια κατοικιών είναι:
 Φ ορτίο g Iδίου Bάρους 
q = 2 kN/ m 2 εσωτερικοί χώροι
Υπολογίζεται το βάρος για 1 m 2 της επιφάνειας  q = 5 kN /m 2 εξώστες
φόρτισης της πλάκας.
Στους εξώστες το κινητό αντιστοιχεί στην
1m
Προκύπτει από τη σχέση: περίπτωση συνωστισμού κατά τη διάρκεια
g [kN/m 2] = 25 [kN/m 3] .h [m] 1m παρελάσεων ( 6 άνθρωποι σε 1 m 2)

όπου:  Συνολικό Φορτίο Σχεδιασμού Πλάκας

h : πάχος πλάκας h Το συνολικό φορτίο ρd της πλάκας που θα


25 : ειδικό βάρος οπλισμένου σκυροδέματος χρησιμοποιηθεί στο σχεδιασμό θα είναι το
άθροισμα των παραπάνω φορτίων με τους αν-
 Το ίδιο βάρος των πλακών είναι σημαντικό τίστοιχους συντελεστές ασφαλείας (βλ. Κεφ. 2).
ποσοστό του συνολικού φορτίου (περίπου
50%) και δεν πρέπει να παραλείπεται. Είναι: ρd =1,35(25 h + gεπ) + 1,5 q

307
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

5.2 ΠΡΟΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ KAI ΦΟΡΤΙΑ ΔΟΚΩΝ

5.2.1 Προδιαστασιολόγηση Δοκών  Φορτία από Πλάκες


 Πλάτος Προκύπτουν από τη στατική επίλυση των
πλακών. Η αντίδραση των πλακών στη θέση
Για συνήθεις δοκούς (εξαιρούνται τα ζυγώματα της δοκού-στήριξής τους αποτελεί το
πλαισίων και δοκοί υπό άμεση στρέψη) το καμπτοδια-τμητικό φορτίο της δοκού το
πλάτος τους είναι τυποποιημένο b = 0,25 m οφειλόμενο στην πλάκα.
(σ΄αυτό το πλάτος αντιστοιχούν οι τυποποιημένοι
βιομηχανοποιημένοι κλωβοί συνδετήρων, βλ. Κεφ.
7). Προσεγγιστικός Υπολογισμός Φορτίω ν
 Ύψος Υπολογίζεται το συνολικό φορτίο του τμήματος
εκείνου της πλάκας το οποίο θα κρεμαστεί από
Για να αποτελούν οι δοκοί στηρίξεις για τις
την δοκό, αν αστοχήσει η πλάκα.
πλάκες πρέπει:
Το τμήμα αυτό δηλώνεται ως η επιφάνεια
 το ύψος τους h να είναι τουλάχιστον τρεις φόρτισης των δοκών.
φορές μεγαλύτερο απ΄αυτό της πλάκας,
ώστε το βέλος τους, αντίστροφα ανάλογο της Το φορτίο αυτό διαιρούμενο με το μήκος l
ροπής αδρανείας τους (που είναι ανάλογη του επαφής της δοκού με την πλάκα (συνήθως το
h3), να είναι τουλάχιστον το 1/30 του βέλους των συνολικό μήκος της δοκού) δίνει το κατα-
πλακών. νεμημένο φορτίο q της δοκού το οφειλόμενο
Για παράδειγμα για πάχος πλάκας 20 cm το στην πλάκα.
ύψος των δοκών προκύπτει h=60 cm.

5.2.2 Φορτία Δοκών

 Ίδιο Bάρος
Υπολογίζεται το βάρος για 1 m μήκους της
δο-κού:
 g [ kN/m] = 25 [kN/m 3] .Ac [m 2]
l
όπου: b
Ac: το εμβαδον διατομής h (α)
(β) (γ)
1m
 Φ ορτία από Tοιχοποιίες
Σχ. 5.2 Τμήματα πλακών που αντιστοιχούν
Από τους κανονισμούς φορτίσεων δίνεται το στα φορτία των δοκών
ειδικό βάρος γη των τοιχοποιιών ανάλογα με το
υλικό και το είδος τους (δρομική, μπατική).
Όπως φαίνεται στο Σχ. 2, τα τμήματα αυτά
Υπολογίζεται το βάρος τους για 1m μήκους της προκύπτουν εύκολα με την απλή λογική.
τοιχοποιίας :
Στην περίπτωση (καθαρά) διέρειστων πλακών
 gτ[kN/m] = γη [kN/m 3] hτ[m] θα κρεμαστεί η μισή πλάκα από κάθε δοκάρι,
στην περίπτωση τετραέρειστων πλακών θα
κρεμαστούν κομμάτια και από τα τέσσερα
hT δοκάρια.
Σημειώνεται ότι:

hτ : ύψος τοιχοποιίας

308
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

 Είναι παραβίαση της κοινής λογκής να Το συνολικό φορτίο Ρδ του τμήματος της
θεωρείται (συχνά στις φοιτητικές εξετασεις) πλάκας που θα κρεμαστεί από καθεμία δοκό
ότι πλάκες καθαρά διέρειστες πλάκες μεγάλου μήκους θα είναι το φορτίο της πλάκας
[βλ. Σχ. 2(α)] στέλνουν μέρος του φορτίου ρπ πολλαπλασιασμένο με την επιφάνεια
τους στα ελεύθερα άκρα τους (δηλαδή στο φόρτισης της δοκού lδ . lπ / 2:
κενό) . Ρδ = ρπ. lδ . lπ/2
 Στενόμακρες τετραέρειστες πλάκες, όπως
όπου:
φαίνεται στο Σχ. 2(γ), θεωρούνται ως
διέρειστες και μπορεί να γίνει η παραδοχή ότι ρπ :το φορτίο της πλάκας,
το φορτίο της πλάκας κατανέμεται μόνον στις lδ : το μήκος της δοκού
δοκούς μεγάλου μήκους (από μισό στην lπ /2. το μήκος από το άνοιγμα της πλάκας που
καθεμία). θα κρεμαστεί από τη δοκό.

Οι δοκοί μικρού μήκους των πλακών αυτών


θεωρούνται ότι φορτίζονται μόνον με το ίδιο
βάρος τους.

• Εύρεση Επιφανειών Φόρτισης


Για να εντοπιστούν οι επιφάνειες των πλακών
τα φορτία των οποίων φορτίζουν τις δοκούς,
κάθε πλάκα χωρίζεται σε επιμέρους τμήματα
που προκύπτουν χαράσσοντας σε κάθε γωνία
της, όπως φαίνεται στο Σχ. 3:
 ευθεία με κλίση 45ο, αν στη γωνία αυτή οι
συνθήκες στήριξης της πλάκας είναι ίδιες Άρθρωση Πάκτωση Ελεύθερο Άκρο
και στις δυο διευθύνσεις (ή αρθρώσεις ή
πακτώσεις και οι δύο) ή Σχ. 5.3 Τύποι στηρίξεων πλακών
 ευθεία με κλίση 30 προς την πλευρά της
ο

άρθρωσης, όταν οι συνθήκες είναι


Το συνολικό αυτό φορτίο διαιρούμενο με το
διαφορετικές (η μια στήριξη άρθρωση και η
μήκος lδ της δοκού δίνει το φορτίο ρδ της δοκού
άλλη πάκτωση).
ανα μέτρο μήκους.
Η στήριξη σε μια πλευρά της πλάκας θεωρείται,
όπως φαίνεται στο Σχ. 3, πάκτωση όταν υπάρχει Στην περίπτωση διέρειστων ή υπολογιστικά
πλάκα εκατέρωθεν της δοκού στήριξης στην πλευρά διέρειστων (στενόμακρων τετραέρειστων) πλα-
αυτή. κών προκύπτει:
Κάθε δοκός φορτίζεται από το φορτίο του  ρδ = ρπ.. lπ/2
τμήματος εκείνου της πλάκας που οριοθετείται
από τη δοκό και τις παραπάνω ευθείες στα
άκρα της, όπως φαίνεται στο Σχ. 2.

309
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

5.3 ΠΡΟΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ KAI ΦΟΡΤΙΑ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΩΝ

5.3.1 Φορτία Υποστυλωμάτων


Τα υποστυλώματα φορτίζονται με αξονικό
φορτίολόγω των κατακόρυφων φορτίων και με
καμτοδιατμητικό φορτίο λόγω σεισμού.
Το αξονικό φορτίο Νsd ενός υποστυλώματος σε Δ1
έναν όροφο ενός κτιρίου είναι το άθροισμα:
Δ2 Κ1
• του αξονικού φορτίου του υποστυλώματος
του υπερκείμενου ορόφου, (α)

• αξονικού φορτίυο λόγω των φορτίων των (β)


υπερκείμενων πλακών
• του ιδίου βάρους του υποστυλώματος (για
φορτίο του υποστυλώματος στη βάση του). Σχ. 5.4 Επιφάνειες φόρτισης

Το αξονικό φορτίο λόγω των φορτίων των


υπερκείμενων πλακών μπορεί να προκύψει: Το φορτίο αυτό θα προκύψει από τη σχέση:
 ως το άθροισμα των αντιδράσεων των Νsd = ρd . Ε
δοκών που συντρέχουν στο υποστύλωμα. όπου:
Παράδειγμα: ρd : το φορτίο σχεδιασμού της πλάκας,
Ε: το εμβαδόν της φορτικής επιφάνειας του
Το φορτίο του υποστυλώματος Κ1 στο Σχ. 4
υποστυλώματος
είναι το άθροισμα της αντίδρασης της δοκού
Δ1 και Δ2.
ή 5.3.2 Προδιαστασιολόγηση
 με βάση την επιφάνεια φόρτισης του Υποστυλωμάτων
υποστυλώματος, όπως φαίνεται στο Σχ. 4. Οι διαστάσεις των υποστυλωμάτων προκύ-
πτουν από τον περιορισμό (βλ. κεφ. 7.8) η
Σε περίπτωση μεμονωμένης πλάκας με δρώσα αξονική Νsd να είναιμικρότερη από το
τέσσερα γωνιακά υποστυλώματα είναι
40% της αξονικής αντοχής τους ΝRdu .
προφανές ότι κάθε υποστύλωμα δέχεται το
ένα τέταρτο του συνολικού φορτίου της  Νsd ≤ ο,40 ΝRdu = 0,40bh.0,85fcd
πλάκας, όπως φαίνεται στο Σχ. 4.(α).
Άρα το εμβαδόν bh του υποστυλώματος προ-
Σε περίπτωση συστήματος πλακών κάθε κύπτει από τη σχέση:
υποστύλωμα θα δέχεται, όπως φαίνεται
στο Σχ.4(β), το ένα τέταρτο από το  bh ≥ Νsd /( 0,40.0,85fcd ) ≥ 0,30.0,30 m
συνολικό φορτίο κάθε πλάκας που
συντρέχει σε αυτό.

310
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

5.4 ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΦΟΡΤΙΩΝ

5.4.1 Παράδειγμα 1
ΑΚΡΑΙΑ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΑ :
Στο Σχ. 5 δίνεται ο ξυλότυπος διώροφου
κτιρίου με τα παρακάτω στοιχεία: Επιφάνεια φόρτισης: 3,0 x 2,0 = 6,0 m2
 Πάχος πλακών h = 0,20 cm Φορτίο από πλάκες: 9,75 x 6,0 = 58,5 kN/m

Κινητό φορτίο πλακών: qk = 2,0 kN/m2 Ίδιο βάρος:
 Διαστάσεις δοκών b/h = 25 / 60 cm gd = 1,35 x 25 x 0,30 x 0,30 x 3,0 = 6,6 “
 Διαστάσεις υποστυλωμάτων: b/h = 30/30 cm Συνολικό φορτίο ορόφου 65,1 kN/m
 Ύψος υποστυλωμάτων: 3,0 m Συνολικό φορτίο ισογείου 130,2 kN/m
Ζητούνται τα φορτία πλακών, δοκών και υπο- ΜΕΣΑΙΑ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΑ :
στυλωμάτων.
Επιφάνεια φόρτισης: 3,0x4,0 = 12,0 m2
ΠΛΑΚΕΣ:
Φορτίο από πλάκες: 9,75 x 12,0 = 117,0 kN/m
Ιδιο βάρος gd = 1,35 x 25 x 0,20 = 6,8 kN/m2 Ίδιο βάρος:
Κινητό qd = 1,5 x 2,0 = 3.0 “ gd = 1,35 x 25 x 0,30 x 0,30 x3 ,0 = 6,6 “
Συνολικό ρd = 9,8 kN/m2
Συνολικό φορτίο ορόφου 123,6 kN/m
Συνολικό φορτίο ισογείου 247,2 kN/m
ΔΟΚΟΙ Δ1, Δ4:
Ιδιο βάρος gd = 1,35 x 25 x 0,20 x 0,40= 2,7 kN/m2
Από Π1, (Π3) 9,75 x 2,0 = 19,0 “ 5.4.2 Παράδειγμα 2
Συνολικό ρd = 21,7 kN/m2
kN/m 2kN/m 2 Ζητούνται τα φορτία
πλακών, δοκών και Π Π

ΔΟΚΟΙ Δ2, Δ3: υποστυλωμάτων του 20 20


στεγάστρου στο σχήμα.
Ιδιο βάρος gd = 1,35 x 25 x 0,20 x 0,40= 2,7 kN/m2
Από Π1-Π2 (Π2-Π3) 9,75 x 4,0 = 29,3 “ Οι διαστάσεις και το φορτίο
Συνολικό ρd = 40.0 kN/m2 είναι τα ίδια με το 2,0 0,4 2,0
παράδειγμα 1.

Κ1 Κ2 Κ3 Κ4 ΠΛΑΚΕΣ:
Ιδιο βάρος gd = 1,35 x 25 x 0,20 = 6,75 kN/m 2
Κινητό qd = 1,5 x 2,0 = 3.0 “
Δ1 Δ1 Συνολικό ρd = 9,75 kN/m2
6,0m Δ1 Δ2 Δ3 Δ4
Π3 ΔΟΚΟΣ:
Π1 Π2
Ιδιο βάρος gd = 1,35 x 25 x 0,20 x 0,40 = 2,70 kN/m
Από πλάκες 9,75 x( 2,0 + 0,4 + 2,0) = 42,0 “
Συνολικό ρd = 44,70 kN/m
Κ5 Κ6 Κ7 Κ8 ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΑ:
4,0 m 4,0 m 4,0 m Επιφάνεια φόρτισης: 4,0x4,4/2 = 8,8 m 2
Φορτίο από πλάκες: 9,75 x 8,8 = 85,8 kN
Ίδιο βάρος:
Σχ. 5.5 Ξυλότυπος κτιρίου gd = 1,35 x 25 x 0,30 x 0,3 x 3,0 = 6,6 “
Συνολικό φορτίο ορόφου 92,4 kN
Συνολικό φορτίο ισογείου 184,8 kN

311
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

5.5 ΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ

5.5.1 Κρίσιμες Διατομές Με τον τρόπο αυτό απαιτείται μόνο μία στατική
επίλυση.
Κρίσιμες διατομές (ή διατομές υπολογισμού) είναι
οι διατομές με τις μεγαλύτερες τιμές των  Δυσμενείς Φορτίσεις
δράσεων. Εν γένει, είναι μία σε κάθε άνοιγμα και Τα κινητά τοποθετούνται σε ορισμένα μόνον
μία σε κάθε στήριξη. ανοίγματα με τρόπο ώστε να δώσουν μέγιστες
Αν στα σημεία συνάντησης πλάκας και δοκού και τιμές* για τα στατικά μεγέθη στη διατομή έλεγχου.
οι δύο φορείς είναι από σκυρόδεμα, η κρίσιμη Τα μόνιμα τοποθετούνται προφανώς σ΄ όλα τα
διατομή για την πλάκα δεν είναι στη θέση της ανοίγματα. Έτσι απαιτούνται περισσότερες στατι-
(θεωρητικής) στήριξης του στατικού συστήματος κές επιλύσεις, τουλάχιστον* μία για κάθε διατομή
της πλάκας, αλλά στην παρειά της δοκού. έλεγχου
Στα ανοίγματα εξετάζεται και το ενδεχόμενο να
5.5.2 Δυσμενείς Συνδυασμοί Φορτίσεων προκύψει, όπως φαίνεται στο Σχ. 6(β), από
Καθολική Φόρτιση κάποιο συνδυασμό μόνιμου και κινητού αρνητική
ροπή, όποτε θα πρέπει να ελεγχθεί η διατομή και
Για φορείς με ένα άνοιγμα ή προβόλους συνεχών μ΄ αυτήΝ τη ροπή (οπλίζεται το άνοιγμα και στο
φορέων μεγαλύτερη τιμή της καμπτι-κής ροπής επάνω μέρος).
προκύπτει, προφανώς, αν ασκη-θούν μαζί τα
μόνιμα και τα κινητά φορτία με τις μεγαλύτερες Γι΄ αυτό αναζητείται εκτός από τη μέγιστη
τιμές των συντελεστών ασφαλείας: 1,35 και 1,50. ροπή και η ελάχιστη.
Για φορείς με περισσότερα ανοίγματα, ανάλογα
με την απαιτούμενη ακρίβεια κάνουμε έναν από Στις διατομές στις στηρίξεις η ροπή, κατά
τους δύο παρακάτω συνδυασμούς φορτίων: κανόνα, δεν αλλάζει πρόσημο (είναι αρνητική)
για οποιονδήποτε συνδυασμό και δεν έχει νόημα
να αναζητήσουμε ελάχιστη τιμή (κατ΄ απόλυτο
1,5 q
τιμή).
1,35 g
Οι συντελεστές ασφάλειας είναι:

(α)  1,50 για τα κινητά


 1,35 για τα μόνιμα
όταν η παρουσία τους είναι αυξητική (δυσμενής)
- - για το ζητούμενο μέγεθος
+ [Ms }  1,00 για τα μόνιμα
όταν η παρουσία τους είναι μειωτική (ευμενής).
(β)
Σχ. 5.6 (α) Καθολική φόρτιση
Ο δυσμενής συνδυασμός των φορτίων μπορεί να
(β) αρνητική ροπή σε άνοιγμα
προκύψει εύκολα παρατηρώντας την εικόνα
παραμόρφωσης του φορέα μετά την επιβολή του
φορτίου σε ένα άνοιγμα του φορέα.
Όπως φαίνεται στο Σχ. 7, το άνοιγμα στο οποίο
 Καθολική Φόρτιση
τοποθετείται το φορτίο εντείνεται (κάμπτεται
Τα κινητά αντιμετωπίζονται ως μόνιμα φορτία και προς τα κάτω), τα αμέσως γειτονικά του ανοίγ-
τοποθετούνται, όπως φαίνεται στο Σχ. 5 (α), σ΄ ματα αποεντείνονται (κάμπτονται προς τα
όλα τα ανοίγματα, τα κινητά με συντελεστή πάνω), τα δε επόμενα ανοίγματα εντείνονται,
ασφάλειας 1,50 και τα μόνιμα με συντελεστή αλλά λιγότερο (κάμπτονται λιγότερο προς τα
1,35. κάτω).

312
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Άρα, όπως φαίνεται στο Σχ. 8:


 Η μεγαλύτερη ροπή σ’ ένα άνοιγμα προκύπτει
αν στο άνοιγμα αυτό ασκηθεί το κινητό, αλλά
δεν ασκηθεί στα γειτονικά, ενώ στα άλλα
ανοίγματα τεθεί εναλλάξ.
 Η μικρότερη ροπή σ΄ ένα άνοιγμα προκύπτει
αν σ΄ αυτό το άνοιγμα δεν ασκηθεί το κινητό,
αλλά ασκηθεί στα γειτονικά και μετά εναλλάξ.
 Η μεγαλύτερη τιμή στις στηρίξεις προκύπτει
αν το κινητό τεθεί εκατέρωθεν της στήριξης
και μετά εναλλάξ.
Σχ. 5.7 Γραμμή κάμψεως
5.5.4 Συνδυασμός Καθολικής Φόρτισης
και Δυσμενών Φορτίσεων
Σε συνήθεις φορείς θα μπορούσε να γίνει μόνο
καθολική φόρτιση και να αυξηθούν οι τιμές 10%
περίπου και μία μόνο δυσμενή φόρτιση για
ελάχιστη ροπή στο άνοιγμα στην περίπτωση που
αναμένεται να έχει αρνητική τιμή.
Α Β Γ Δ Ε Ζ Αρνητική ροπή σε άνοιγμα παρατηρείται, όπως
Μέγιστη τιμή στα ανοίγματα ΑΒ,ΓΔ, ΕΖ φαίνεται στο Σχ. 9, όταν:
Ελαχιστη τιμή στα ανοίγματα ΒΓ, ΔΕ  Τα γειτονικά ανοίγματα του φορέα είναι έντονα
άνισα (προκύπτει αρνητική τιμή στο μικρό
άνοιγμα), είτε
1,5q+1,35g
 Το κινητό φορτίο έχει πολύ μεγαλύτερη τιμή
1,5q+1,0g από το μόνιμο (προκύπτει αρνητική ροπή και
στα δύο ανοίγματα), όπως στην περίπτωση
πλακών αποθηκευτικών χώρων, δεξαμενών
Α Β Γ Δ Ε Ζ κ.λ.π).
Μέγιστη τιμή στα ανοίγματα ΒΓ, ΔΕ
Ελάχιστη τιμή στα ανοίγματα ΑΒ, ΓΔ, ΕΖ

[Μ] (α)
Α Β Γ Δ Ε Ζ
Μέγιστη τιμή στη στήριξη Β

[Μ] (β)
Α Β Γ Δ Ε Ζ
Σχ. 5.9 Αρνητική ροπή σε άνοιγμα στην
Μέγιστη τιμή στη στήριξη Γ περίπτωση (α) γειτονικών ανοιγμάτων
έντονα άνισων, (β) μεγάλου λόγου q/g
Σχ. 5.8 Δυσμενείς φορτίσεις

313
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

6. ΡΗΓΜΑΤΩΣΗ ΚΑΙ ΟΠΛΙΣΗ ΦΟΡΕΩΝ

6.1 Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΡΩΓΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΛΙΣΗ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

Η ρηγμάτωση των φορέων από σκυρόδεμα από σκυρόδεμα είναι ρηγματωμένοι ακόμη
υπόκειται στις παρακάτω αρχές: κι΄όταν δρα μόνον το ίδιο βάρος τους.
 Ρωγμή σ΄ έναν φορέα προκύπτει όταν σε  Αν παραμείνουν άοπλοι θα αστοχήσουν
μια θέση του η εφελκυστική τάση του απότομα διαχωριζόμενοι στα δύο, ενώ η
υπερβεί την εφελκυστική αντοχή του σχετικά μεγάλη θλιπτική αντοχή τους θα
σκυροδέματος. παραμείνει ανεκμε-τάλλευτη.
 Η διεύθυνση της ρωγμής είναι κάθετη  Για την καθυστέρηση της εξέλιξης των
στη διεύθυνση της εφελκυστικής τάσης. ρωγμών αυτών οι φορείς από σκυρόδεμα
οπλίζονται (ράβοντας τις ρωγμές με ράβδους
Επειδή η εφελκυστική αντοχή του σκυροδέματος
χάλυβα) ώστε να καθυστερήσει η εξέλιξη της
είναι πολύ μικρή, όλοι οι (καμπτόμενοι) φορείς
ρηγμάτωσής τους και να μπορέσουν να
αναλάβουν μεγαλύτερο φορτίο.

6.2 ΤΥΠΟΙ ΡΩΓΜΩΝ ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗΣ

6.2.1 Τάσεις ανά Τύπο Επιπόνησης Συμπερασματικά:


Όπως φαίνεται στο Σχ. 1:  Καμπτική ροπή και Αξονική δίνουν ορθές
τάσεις,
• Δύναμη κάθετη στην (εγκάρσια) διατομή του
φορέα δίνει ορθές τάσεις, τάσεις κάθετες  Τέμνουσα και Στρεπτική ροπή δίνουν
στην εγκάρσια διατομή του φορέα, διατμητικές τάσεις.
εφελκυστικές ή θλιπτικές.
• Δύναμη επί της διατομής δίνει διατμητικές
τάσεις, τάσεις επί της διατομής. Fc
• Δύναμη κάθετη σε λοξή διατομή του φορέα Ν Ν τ
δίνει λοξές τάσεις, εφελκυστικές ή θλιπτικές.
V M V σ
• Η καμπτική ροπή ισοδυναμεί με ζεύγος δύο
παράλληλων δυνάμεων κάθετων στη διατομή
του φορέα, μία εφελκυστική και μία θλιπτική Ft
σε κάποια απόσταση μεταξύ τους.
Αναπτύσσονται ορθές τάσεις εφελκυστικές
και θλιπτικές καθ΄ ύψος του φορέα.
• Η στρεπτική ροπή ισοδυναμεί με δύο ζεύγη ΜΤ
τ
παράλληλων δυνάμεων επί της διατομής.
Αναπτύσσονται διατμητικές τάσεις οι οποίες τ
αυξάνουν με την απόσταση από το κέντρο
στρέψης (για κλειστές διατομές συμπίπτει με
το κ.β. της διατομής).
6.1 Επιπόνηση και αντίστοιχες τάσεις

314
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

6.2.2 Ρωγμές λόγω Υπέρβασης Οι φορές των τάσεων στις δύο κάθετες μεταξύ
Ορθών Τάσεων τους διατομές θα είναι τέτοιες ώστε ή να
συντρέχουν ή να απομακρύνονται από το σημείο
Στις θέσεις που οι εφελκυστικές τομής των δύο διατομών.
τάσεις υπερβούν την εφελκυστική
αντοχή του υλικού του φορέα θα Όπως φαίνεται στο Σχ. 3, από τη σύνθεση των
εμφανιστούν ρωγμές. διατμητικών αυτών τάσεων τ προκύπτουν μία
λοξή εφελκυστική τάση σΙ και μία λοξή θλιπτική
Όπως φαίνεται στο σχήμα, εφελ- τάση σΙΙ .
κυστική επιπόνηση προς κάποια
διεύθυνση ισοδυναμεί με θλιπτική
ένταση προς την κάθετη διεύθυν- σΙ τ σΙ Ι
ση.
Ομοίως, θλιπτική επιπόνηση προς τ τ
μία διεύθυνση ισοδυναμεί με εφελκυ-
τ
στική ένταση προς την κάθετη
διεύθυνση.
Έτσι, όπως φαίνεται στο Σχ. 2: Σχ. 6.3 Λοξές εφελκυστικές τάσεις σΙ
και θλιπτικές σΙΙ
 Οι ρωγμές λόγω υπέρβασης των
εφελκυστικών τάσεων
εμφανίζονται κάθετες στις τάσεις, Στην περιοχή που αναπτύσσονται οι τάσεις αυτές
ενώ (περιοχές με μεγάλη τέμνουσα):
 Οι ρωγμές λόγω υπέρβασης των  Η υπέρβαση των λοξών εφελκυστικών
θλιπτικών τάσεων εμφανίζονται τάσεων προκαλεί λοξή ρωγμή (κάθετη στη
παράλληλες προς αυτές. λοξή εφελκυστική τάση).

6.2.3 Ρωγμές λόγω Υπέρβασης  Η υπέρβαση των λοξών θλιπτικών τάσεων


προκαλεί λοξή ρωγμή παράλληλη με την
Διατμητικών Τάσεων τάση, άρα, όπως φαίνεται στο Σχ. 2, με την
Αποδεικνύεται εύκολα (θεώρημα Gauchy της ίδια διεύθυνση με την προηγούμενη.
μηχανικής) ότι αν σε μια εγκάρσια διατομή ενός Οι ρωγμές λόγω υπέρβασης των θλιπτικών
φορέα αναπτύσσονται διατμητικές τάσεις, θα τάσεων είναι, όπως φαίνεται στο Σχ. 2, με τη
αναπτύσσονται επίσης (διατμητικές τάσεις) και σε μορφή σύνθλιψης του υλικού και όχι σαφείς
κάθετη σ΄ αυτήν (διαμήκη) διατομή, όπως φαίνε- μεμονωμένες ρωγμές, όπως είναι αυτές που
ται στο Σχ. 3 προκύπτουν από την υπέρβαση των
εφελκυστικών τάσεων.

( 3)
(4) 6.2.4 Μορφολογία Ρωγμών ανάλογα με
τον Τύπο της Επιπόνησης
Οι ορθές και οι διατμητικές τάσεις που ανα-
πτύσσονται έχουν τα παρακάτω χαρακτηριστικά:
(2) (1) (2)
• Αξονική Δύναμη: τάσεις σταθερές σ΄ όλο το
πλάτος και το ύψος της διατομής.
Σχ. 6.2 Ρωγμές (1) και (3) από υπέρβαση • Καμπτικη Ροπή: τάσεις σταθερές σ΄ όλο το
ορθών τάσεων, (2) και (4) από πλάτος της διατομής μεταβαλλόμενες καθ΄
υπέρβαση λοξών τάσεων ύψος (μηδενικές στη θέση του ουδέτερου
άξονα και μέγιστες στα πέλματα).

315
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

• Τέμνουσα Δύναμη: διατμητικές τάσεις • Καμπτική Ροπή: ρωγμή διαμπερής κάθετη


σταθερές σ΄όλο το πλάτος της διατομής αλλά στον κεντροβαρικο άξονα με μειούμενο
μεταβαλλόμενες καθ ύψος. άνοιγμα καθ΄ ύψος.
• Στρεπτικη Ροπή: διατμητικες τάσεις σταθερές • Τέμνουσα: ρωγμή διαμπερής λοξή ως προς
στην περίμετρο της διατομής αλλά τον κ.β. άξονα με μειούμενο άνοιγμα
μεταβαλλόμενες ανάλογα με την απόστασή καθ΄ύψος.
τους από τον στρεπτικό άξονα, με μέγιστη τιμή
κοντά στην περίμετρο, και αμελητές στο • Καμπτική Ροπή και Τέμνουσα: ρωγμή
εσωτερικό της διατομής. διαμπερής λοξή ως προς τον κ.β. άξονα με
μειούμενο άνοιγμα καθ΄ ύψος (με αυξανόμενη
Κατ΄αντιστοιχία με τα παραπάνω οι ρωγμές θα κλίση όσο αυξάνεται η ροπή και μειώνεται η
έχουν, όπως φαίνεται στο Σχ. 4, τα παρακάτω τέμνουσα).
χαρακτηριστικά ανάλογα με τον τύπο της
επιπόνησης:  Στρεπτικη ροπή: ρωγμή επιφανειακή
ελικοειδής κατά μήκος του φορέα με σταθερό
• Εφελκυστική Αξονική; ρωγμή διαμπερής (σ΄ άνοιγμα σ΄όλη τη διαδρομή της.
όλο το πλάτος της διατομής) κάθετη στον
κεντροβαρικο άξονα με σταθερό άνοιγμα
σ΄ όλο το ύψος του φορέα.

- τ σt
σt σt τ
τ
σt τ τ
τ t
τ
+ τ σt σt
t:
[M] [V] [T][T] t: βάθος ρωγμής
[Μ] [V]

συνδετήρας
συνδετήρας

-
+

[M]
[M] [V][V] [Μτ][T]

Σχ. 6.4 Μορφολογία ρωγμών ανά τύπο επιπόνησης

316
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

6.3 Ο Π Λ ΙΣΗ ΦΟ Ρ Ε ΩΝ

6.3.1 ΤΥΠΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

Οι ράβδοι του οπλισμού χαρακτηρίζονται με το Το εμβαδόν τους συμβολίζεται ως As1, (A:Area s:


γράμμα S (steel) ακολουθούμενο από την τιμή steel) όταν οι ράβδοι είναι ισοκατανεμημένες στο
της συμβατικής αντοχής τους σε MPa. εφελκυόμενο πέλμα του καμπτόμενου φορέα και
ονομάζονται εφελκυόμενος οπλισμός.
Διακρίνονται οι παρακάτω κατηγορίες:
• S220 (λείος χάλυβας) και
• S500 (χάλυβας με νευρώσεις).
Σε παλιότερες κατασκευές οι νευροχάλυβες είναι
ποιότητας S400.
Ανάλογα με τη διαμόρφωσή τους, οι ράβδοι του
οπλισμού χαρακτηρίζονται και συμβολίζονται ως
(1) (2) (3) (4) (1) (2) (3)
εξής:
 Διαμήκεις Ράβδοι:
Είναι ευθύγραμμες ράβδοι χάλυβα οι οποίες
τοποθετούνται παράλληλες προς τον κ.β. άξονα
του φορέα. Με βάση τον ισχύοντα κανονισμό
(1) (2) (3) (4)
είναι υποχρεωτικά από νευροχάλυβα.
Στις παλιές κατασκευές είναι συνήθως από λείο
χάλυβα και καταλήγουν σε άγκιστρα (για Σχ. 6.6 Δοκός με διαμήκεις ράβδους
ενίσχυση της αγκύρωσής τους), όπως φαίνεται κατανεμημένες στην περίμετρο και εικόνα
στο Σχ. 5. συνδετήρων

As2
Όταν είναι ισοκατανεμημένες στο θλιβόμενο πέλ-
μα του φορέα συμβολίζονται ως As2 και ονομά-
S220 ζονται θλιβόμενος οπλισμός.
Όταν είναι ισοκατανεμημένες στην περίμετρο του
φορέα (περίπτωση φορέα με στρεπτική επιπό-
A s1
νηση), όπως φαίνεται στο Σχ. 6, συμβολίζονται
ως ΑSl (l: longitudinal).

Σχ. 6.5 Διαμήκεις ράβδοι με άγκιστρα


 Συνδετήρες (ή τσέρκια ή εγκάρσιος
οπλισμός, ή οπλισμός κορμού):
Η διάμετρος των ράβδων κυμαίνεται από 6mm
έως 30mm. Είναι ράβδοι διαμορφωμένες σ΄ ανοικτά ή κλειστά
ορθογώνια με άγκιστρα στα άκρα τους (ανοικτοί ή
Συμβολίζονται με το γράμμα Φ ακολουθούμενο κλειστοί συνδετήρες). Διατάσσονται κατά κανόνα
από τη διάμετρο σε mm, π.χ. Φ16. κάθετα στον κ.β. άξονα του φορέα.

317
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Στις παλιότερες κατασκευές είναι κατά κανόνα Το εμβαδόν όλων των σκελών τους συμβολίζεται
από λείο χάλυβα. ως ΑSw (web: κορμός) και του ενός μόνον
σκέλους τους ως ΑSw΄.
Στις σύγχρονες κατασκευές είναι στην πλειοψη-
φία τους από χάλυβα με νευρώσεις.  Αναβολείς ή βρόγχοι:
Η μεταξύ τους απόσταση κυμαίνεται από 7 cm Είναι ράβδοι με μορφή φουρκέτας, όπως
(μικρότερες αποστάσεις παρεμποδίζουν τη συ- φαίνεται στο Σχ. 8(β). Αποτελούν κατά κανόνα
μπύκνωση του σκυροδέματος) έως 25 cm (για τον οπλισμό των υψίκορμων φορέων.
περιορισμό του ανοίγματος των ρωγμών).
Ανάλογα με τον αριθμό των κατακόρυφων
σκελών τους διακρίνονται σε δίτμητους (συνή-
θεις συνδετήρες με δυο σκέλη) και τετράτμητους
(συνδετήρες με τέσσερα σκέλη, δύο διτμητοι ο
ένας μέσα στον άλλο).

(α) (β)
Σχ. 6.8 (α) Δομικό πλέγμα (β) αναβολέας

 Δομικό Πλέγμα:
Είναι ευθύγραμμοι ράβδοι μικρής διαμέτρου 3mm
(α) (β)
έως 6 mm συγκολλημένες μεταξύ τους υπό
μορφή πλέγματος με τετράγωνες ή ορθογώνιες
οπές (βροχίδες) ακμής από 5 έως 30 mm.
Σχ. 6.7 Συνδετήρες (α) δίτμητοι
(β) τετράτμητοι Υιοθετείται συνήθως ως δευτερεύοντος οπλισμός
σε επιφανειακούς φορείς, υψίκορμους δοκούς και
τοιχία, ή και ως καμπτόμενος οπλισμός σε
πλάκες με απαίτηση μικρού εμβαδού οπλισμού.

318
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

6.3.2 ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΟΠΛΙΣΗΣ - ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΓΚΥΡΩΣΗ


ΤΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

6.3.2.1 Θέση και Διαμόρφωση Οπλισμού Για να συμβεί αυτό οι ράβδοι πρέπει να είναι
 Ο οπλισμός τοποθετείται στις αγκυρωμένες.
εφελκυόμενες περιοχές του φορέα.
Αν η θέση των εφελκυόμενων περιοχών δεν είναι  Οι ράβδοι του οπλισμού είναι όπως οι
γνωστή, επειδή το στατικό σύστημα δεν είναι πρόκες (αν είνοι από λείο χάλυβα) ή οι βίδες
σαφές, ή η στατική επίλυση δεν είναι ευχερής, (αν είναι από νευροχάλυβα) και πρέπει να
λύση ασφάλειας είναι η τοποθέτηση ικανής αγκυρώνονται ώστε να μη ξεσύρουν.
ποσότητας οπλισμού και στα δύο πέλματα του
φορέα εκτεινόμενο σ΄ όλο το άνοιγμά του. Αν για παράδειγμα οι ράβδοι του οπλισμού μιας
πλάκας εξώστη τοποθετηθούν, όπως φαίνεται
Η λύση αυτή αποδεικνύεται ιδιαίτερα πλεονεκτική στο Σχ. 9(α), είναι προφανές ότι θα ξεσύρουν και
σε περιπτώσεις πυρκαγιών ή άλλων απρό- η πλάκα θα αποσπαστεί από τη δοκό στήριξης με
βλεπτων επιπονήσεων όπου είναι δυνατόν να τον ίδιο τρόπο που θα καταρρεύσει μια κρεμά-
προκύψει αντιστροφή των στατικών μεγεθών στρα αν οι πρόκες στήριξης απλά ακουμπήσουν
(π.χ. από θετική ροπή σε αρνητική), λόγω αλ- και δεν αγκυρωθούν στον τοίχο, ή θα σχιστεί ένα
λαγής του στατικού συστήματος (π.χ δημιουργία ύφασμα αν η κλωστή που ράβει μια σχισμή κοπεί
πλαστικών ορθώσεων ή κατάρρευση κάποιου στη θέση της σχισμής.
στοιχείου).

6.3.2.2 Διαμόρφωση του Οπλισμού

 Η μορφή του οπλισμού εξαρτάται από τη


μορφολογία των ρωγμών.
Διαμπερείς ρωγμές απαιτούν οπλισμό κατανεμη- (α) λάθος (β) σωστό
μένο σ΄ όλο το πλάτος του φορέα.
Επιφανειακές ρωγμές απαιτούν επιφανειακό οπ-
λισμό (φυσικά με επικάλυψη από σκυρόδεμα για
να μη διαβρωθεί).
Όταν οι ρωγμές έχουν μεταβλητό άνοιγμα κατά
μήκος της διαδρομής τους (π.χ. καμπτικές ρωγ- Σχ. 6.9 (α) Aστοχία λόγω μη αγκύρωσης του
μές) ο οπλισμός διατάσσεται κοντά στην ίνα με το οπλισμού (β) ορθή αγκύρωση του
μεγαλύτερο άνοιγμα ρωγμής.
Αν η αγκύρωση των ράβδων είναι ανεπαρκής,
Όταν οι ρωγμές έχουν σταθερό άνοιγμα σ΄ όλη τη
μετά κάποια τιμή του φορτίου οι ράβδοι θα
διαδρομή τους (π.χ. στρεπτικές ρωγμές) ο οπλι-
αρχίσουν να ολισθαίνουν, δεν θα παρεμποδίζεται
σμός διατάσσεται κατανεμημένος στην περί-
μετρο του στοιχείου. η επιμήκυνσή τους και, γι΄αυτό, δεν θα εντεί-
νονται οι ράβδοι και ο φορέας θα είναι άοπλος
και θα αστοχήσει ακαριαία.
6.3.2.3 Η Ενεργοποίηση του Οπλισμού
και η Σημασία της Αγκύρωσης του 6.3.2.4 Απαιτούμενο Μήκος Αγκύρωσης
Όταν υπερβληθεί η εφελκυστική αντοχή του
Στο Σχ. 10 έχει απομονωθεί τμήμα ΑΒ ράβδου
σκυροδέματος, το σκυρόδεμα ρηγματώνεται και οπλισμού από την κρίσιμη διατομή ενός φορέα
οι ράβδοι του οπλισμού επιμηκύνονται κατά το μέχρι το πλησιέστερο ελεύθερο άκρον της.
άνοιγμα των ρωγμών.

319
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

H δύναμη της ράβδου στο ελεύθερο άκρο Α είναι οριζόντιων στοιχείων και επικαλύψεις και απο-
μηδενική ενώ η δύναμη που απαιτείται να στάσεις μεταξύ των ράβδων αρκετά μεγάλες)
ορίζεται ως το βασικό (απαιτούμενο) μήκος
αναπτυχθεί στη θέση Β (θέση κρίσιμης διατομής)
αγκύρωσης. Συμβολίζεται ως lb και δίνεται από
για να αναλάβει την επιπόνηση Μsd είναι Fsd
τη σχέση (3):
Για την ισορροπία της ράβδου απαιτείται μια
 lb = Φ/4. fsd /fbd (3)
δύναμη Τ d ίση και αντίθετη προς την δύναμη
Fsd. . Συνήθως το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης lbnet
Η δύναμη Τ d αντιτιθέμενη στην κίνηση της ράβ- εκφράζεται ως συνάρτηση του βασικού μήκους
αγκύρωσης lb από τη σχέση (4):
δου προς την κατεύθυνση της δύναμης Fsd
αντιστοιχεί στη δύναμη συνάφειας (τριβής)  lbnet = α1.α2.lb .σsd /fsd (4)
μεταξύ σκυροδέματος και ράβδου, η οποία είναι
όπου:
η συνισταμένη Fb των διατμητικών τάσεων τ στην
διεπιφάνεια σκυροδέματος και χάλυβα οι οποίες α1: αυξητικός συντελεστής που λαμβάνει υπόψη την
ορίζονται ως τάσεις συνάφειας τb.. απόκλιση των συνθηκών αγκύρωσης της ράβδου από
τις βέλτιστες (με βάση τις οποίες έχει προκύψει το
Fb = τb . π. Φ.lAB βασικό μήκος αγκύρωσης)
α2: μειωτικός συντελεστής που λαμβάνει υπόψη τη
μείωση του απαιτούμενου μήκους λόγω αποκλίσεων
τ τ τ της ράβδου από την ευθυγραμμία.
 Οι ράβδοι του οπλισμού αγκυρώνονται σε
A Α B A B Fsd θλιβόμενη περιοχή (αν είναι εφικτό).
Fbd Αν το ελεύθερο άκρο ράβδου οπλισμού βρίσκεται
σε εφελκυόμενη περιοχή μπορεί να βρεθεί σε
θέση ρωγμής και να διαταραχθεί η αγκύρωση της
Σχ.6.10 Δυνάμεις σε ράβδο οπλισμού ράβδου

Διατυπώνοντας την ισορροπία της ράβδου ΑΒ


προκύπτει:
(α)

Fsd = Fbd => Αs1.σsd = τbd . π. Φ.lAB =>


π.Φ2/4.σsd = τbd.π.Φ.lAB =>
Φ/4.σsd = τbd.lAB (α)
(β)
Από τη σχέση (α) θέτοντας τbd = fbd (fbd η αντοχή
συνάφειας, η μέγιστη τιμή της τb) προκύπτει η
σχέση (1) και (2): Σχ. 6.11 Διάταξη άνω οπλισμού πλακών
 σsd = 4/Φ. fbd .lAB (1)
Έτσι κεκαμμένες ράβδοι οπλισμού, ράβδοι οπλι-
 lAB = lbnet = Φ/4. σsd / fbd (2)
σμού στις στηρίξεις πλακών, μπορούν, όπως
Το μήκος lAB ορίζεται ως απαιτούμενο μήκος φαίνεται στο Σχ. 11:
αγκύρωσης, καΙ συμβολίζεται lbnet  ή να εκταθούν αρκετά στα γειτονικά ανοίγματα
Είναι το μήκος αγκύρωσης που απαιτείται για ώστε να βρεθούν σε περιοχή θετικών ροπών
να μπορέσει να αναπτύξει η ράβδος τάση σsd (θλίψη επάνω).
Το μήκος αγκύρωσης που απαιτείται για να  ή να καμφθούν προς τα κάτω αλλά μέσα στην
αναπτύξει η ράβδος τη μέγιστη ικανότητά της, περιοχή των αρνητικών ροπών (θλίψη κάτω).
δηλ. τάση σs ίση με την αντοχή της fsy, υπό τις • Λείες ράβδοι οπλισμού (συνήθως ποιότητας S220)
βέλτιστες συνθήκες ως προς την αντοχή καταλήγουν σε άγκιστρα (για ενίσχυση της
συνάφειας (ράβδος στο κάτω μέρος της διατομής συνάφειάς τους).

320
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

6.3.3 ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΟΠΛΙΣΜΟΥ


ΔΟΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΩΝ

Ανά τύπο επιπόνησης η θέση και η διαμόρφωση διάταξη πρόσθετων διαμήκων ράβδων ενδιά-
του οπλισμού είναι ως εξής: μεσα του ύψους των φορέων.
ΚΑΜΨΗ: Σε υψίκορμους φορείς (φορείς με μεγάλο ύψος
σε σχέση με το μήκος τους) οι ράβδοι τοπο-
Εφελκυόμενος και θλιβόμενος ευθύγραμμος δια-
θετούνται σε περισσότερες από δύο στρώσεις και
μήκης οπλιαμός στα δύο πέλματα των φορέων
διαμορφώνονται με τη μορφή αναβολέων για
(εφελκυόμενο και θλιβόμενο, αντίστοιχα) ισοκα-
τους λόγους που αναπτύσοονται στην Ενότητα Β.
τανεμημένος στο πλάτος του φορέα.
α 2Φ12

(α)

α 3Φ16

(β) Σχ. 6.11 Διάταξη καμπτικού οπλισμού

ΔΙΑΤΜΗΣΗ:
Σχ. 6.10 Οι δύο δυνατές λύσεις για ράβδους
άνω (α) ευθύγραμμοι ράβδοι και Ισοκατανεμημένοι συνδετήρες συνήθως κάθετοι*
(β) κεκαμμένες ράβδοι στον κ.β. άξονα με τουλάχιστον δυο σκέλη.
Εκτεινονται σ΄ όλο το μήκος του φορέα με
Ο θλιβόμενος οπλισμός διατάσσεται για να προσ- σταθερή απόσταση μεταξύ τους.
δώσει μεγαλύτερη παραμορφωσιμότητα στη Μερικές φορές γίνεται αραίωση των συνδετήρων
θλιβόμενη ζώνη των φορέων, για λόγους στις περιοχές μικρής τέμνουσας, όπως είναι η
αντισεισμικούς (βλ. Ενότητα Γ). περιοχή του μέσου μιας αμφιέρειστης δοκού).
Όπως σχολιάζεται στην εισαγωγή, το σκυρόδεμα Επειδή οι συνδετήρες έχουν και το ρόλο να
είναι ψαθυρό υλικό, ενώ ο χάλυβας όλκιμο παρεμποδίσουν το λυγισμό του διαμήκους
(παραμορφώσιμο) υλικό. θλιβόμενου οπλισμού (ο οποίος είναι πιο έντονος
Ο εφελκυόμενος οπλισμός διατάσσεται σε μία ή στις θέσεις μικρής τέμνουσας, αφού εκεί είναι
το πολύ σε δυο στρώσεις, όπως φαίνεται στο μεγάλη η καμπτική ροπή) η λύση αυτή δεν
Σχ. 11, σ΄ απόσταση από την ακραία εφελ- ενδείκνυται.
\κυόμενη ίνα ίση με την απαιτούμενη επικάλυψη Άλλωστε η εξοικονόμηση λίγων συνδετήρων δεν
για προστασία του από διάβρωση. θα συμβάλλει στην οικονομία.
Η ίδια επικάλυψη τηρείται και για το θλιβόμενο Η διάμετρος των συνδετήρων τηρείται μικρή ώστε
οπλισμό. να είναι εύκολη η διαμόρφωσή τους. Κυμαίνεται
Για σύνηθες περιβάλλον, όχι ιδιαίτερα βλαπτικό, από 8 mm (σπάνια 6 mm) έως 12 mm.
η επικάλυψη έχει πάχος 3cm για δοκούς και Οι αποστάσεις μεταξύ τους τηρείται μεγαλύτερη
στύλους και 1,5 cm για πλάκες. από 7 cm για να χωράει το στέλεχος του δονητή
Αν το ύψος της διατομής είναι μεγάλο (μεγα- συμπύκνωσης του σκυροδέματος και μικρότερη
λύτερο από 60 έως 70 cm) η καμπτική ρωγμή από 20 cm, ώστε να ράβουν τουλάχιστον δύο
εκτείνεται σε μεγάλο ύψος και συνιστάται η συνδετήρες τις (λοξές υπό γωνία περίπου 45ο)

321
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

διατμητικές ρωγμές. Σε περίπτωση φορέων  Οι συνδετήρες πρέπει να είναι οπωσδήποτε


μικρού ύψους η μέγιστη απόσταση μικραίνει. κλειστοί γιατί η ρωγμή εκτείνεται σ΄όλες τις
πλευρές του φορέα (αφού η στρεπτική ρωγμή
εκετείνεται ελικοειδώς σ΄όλη την περίμετρο
του φορέα.
Για ανάληψη μόνον τέμνουσας μπορούν οι συν-
δετήρες να είναι ανοικτοί, γιατί στο θλιβόμενο
πέλμα η διατμητική ρωγμή παρεμποδίζεται από
τις θλιπτικές καμπτικές τάσεις (στο εφελκυόμενο
πέλμα αντιθέτως η διατμητική ρωγμή διευρύνεται
λόγω της συνύπαρξης των ορθών εφελκυστικών
Σχ. 6.12 Διάταξη δίτμητων και τετράτμητων
συνδετήρων τάσεων από την κάμψη του φορέα).
 Στην περίπτωση, όμως, σεισμικής
επιπόνησης, λόγω της αντιστροφής της
 Αν το πλάτος της διατομής του φορέα είναι καμπτοδιατμητικής επιπόνησης, οι
μεγαλύτερο από 30 cm, για καλύτερη συνδετήρες οφείλουν να διαμορφώνονται
ανάληψη των τάσεων (καλύτερο ράψιμο της κλειστοί και για την διατμητική επιπόνηση.
διατμητικής ρωγμής) διατάσσονται ♦ Οι διατμητικές τάσεις στην περίπτωση της
τετράτμητοι συνδετήρες. στρέψης είναι αμελητέες στο εσωτερικό της
Τετράτμητοι συνδετήρες υιοθετούνται επίσης διατομής και γι αυτό για ολόσωμες διατομές
στην περίπτωση κοίλων διατομών με πάχος δεν έχει νόημα η τοποθέτηση τετράτμητων
τοιχώματος μεγαλύτερο από 5 έως 10 cm. συνδετήρων (τα ενδιάμεσα σκέλη παραμένουν
άτονα).
ΣΤΡΕΨΗ:

ΔΙαμήκεις ράβδοι ισοκατανεμημενες σ΄ όλη την


περίμετρο της διατομής του φορέα και συνδετή-
ρες.

322
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

6.3.4 ΑΝΑΠΤΥΓΜΑΤΑ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

Η εικόνα του οπλισμού που δίνεται στην κατά Γι αυτό, εκτός από την διάταξη του οπλισμού
μήκος τομή του φορέα δεν είναι μονοσήμαντη. στην κατά μήκος τομή του φορέα και σε
χαρακτηριστικές εγκάρσιες τομές, απαιτούνται
Για παράδειγμα, ο κάτω οπλισμός της δοκού
και τα αναπτύγματα του οπλισμού τα οποία
στο Σχ. 13 θα μπορούσε να προκύψει τοπο-
δίνουν τα γεωμετρικά στοιχεία για κάθε μία
θετώντας ράβδους Φ16 τέσσερα κομμάτια μή-
ράβδο του οπλισμού: διάμετρο, συνολικό μήκος
κους ίσου με το άνοιγμα της Δ1, τρία κομμάτια
καθώς και επί μέρους μήκη στην περίπτωση που
μήκους ίσου με το άνοιγμα της Δ2 και δύο
η ράβδος δεν είναι ευθύγραμμη.
κομμάτια μήκους ίσου με το άνοιγμα της Δ3, ή
τοποθετώντας δύο κομμάτια μήκους ίσου με το Συνήθως σχεδιάζονται σ αντιστοιχία με την κατά
συνολικό μήκος του φορέα και προσθέτοντας μήκος τομή του φορέα, κάτω απ΄ αυτήν τα
κατά περιοχές μικρότερα κομμάτια). αναπτύγματα του κάτω οπλισμού και πάνω απ΄
αυτήν τα αναπτύγματα του επάνω οπλισμού.

(α)

Δ1 Δ2 Δ3

[Μ] (β)
Αs1 3Φ14 Αs1 4Φ14

(γ)
Αs1 4Φ16 Αs1 3Φ16

1Φ14 2Φ14
2Φ14 (δ)
Αs2 2Φ14 Αs1 3Φ14 Αs2 2Φ14 Αs1 4Φ14

(ε)

4Φ16 3Φ16 2Φ16

2Φ16 (ζ)
1Φ16
1Φ16
Σχ. 6.13 Διάταξη οπλισμού σε συνεχή δοκό (α) κατά μήκος τομή και φόρτιση
(β) διάγραμμα ροπών, (γ) θέσεις εφελκυόμενου και θλιβόμενου οπλισμού
(ε) τελική διάταξη οπλισμού, (δ) και (ζ) αναπτύγματα οπλισμού

323
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

6.3.4 ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΟΠΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΠΛΑΚΩΝ

Όπως σχολιάστηκε στο κεφ. 3, οι πλάκες ανά- Λόγω του μικρού ύψους τους, το φορτίο αστοχίας
γονται σε γραμμικούς φορείς, δοκούς και η τους είναι σημαντικά μικρότερο, ενώ, λόγω του
διαμόρφωση και διάταξη του οπλισμού τους θα μεγάλου πλάτους τους, αρκεί η διατμητική αντοχή
ήταν ίδια μ΄αυτή των δοκών. του άοπλου σκυροδέματος για να αναλάβει τη
μικρή τέμνουσα που αναπτύσσεται. Λόγω της
Για λόγους, όμως, κατασκευαστικούς και επειδή
απουσίας των συνδετήρων είναι προβληματική η
είναι επιφανειακοί φορείς γίνονται οι παρακάτω
στήριξη του οπλισμού στο επάνω μέρος των
διαφοροποιήσεις στην όπλισή τους.
πλακών.
Όπως φαίνεται στο Σχ. 13, φορέας επιπο-
Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα αυτό ακολου-
νούμενoς με ομοιόμορφο φορτίο μετά την επιβο-
θείται η εξής μεθοδολογία:
λή του φορτίου παραμορφώνεται καμπτόμενος,
εφελκυόμενος στο κάτω μέρος στην περιοχή των  Ο μισός από τον οπλισμό του ανοίγματος
ανοιγμάτων και στο επάνω μέρος στην περιοχή κάμπτεται και οδηγείται στο επάνω μέρος
των στηρίξεων. στην περιοχή των στηρίξεων.
As1 As1
Η κάμψη του οπλισμού προς τα επάνω γίνεται
στη θέση εκείνη που η δρώσα καμπτική ροπή
είναι τόση που μπορεί να αναληφθεί από τον
μισό μη καμπτόμενο οπλισμό που παραμένει
As1 As1
κάτω εκτεινόμενος ευθύγραμμος από στήριξη σε
στήριξη.
[M s] ♦ Για συνήθεις πλάκες (με περίπου ίσα
As2 As1 As2 As1 ανοίγματα και ομοιόμορφο φορτίο) οι θέσεις
κάμψης του οπλισμού γίνεται σ΄απόσταση l/6
από τις (θεωρητικές) στηρίξεις, όπου l είναι το
μήκος του ανοίγματος μέσα στο οποίο
As1 As2 As1 As2 κάμπτεται ο οπλισμός.
Σημειώνεται ότι οι κεκαμμένοι αυτοί οπλισμοί
Σχ. 6.13 Μορφή κάμψης και θέσεις πρέπει στην περιοχή της στήριξης να επεκτεί-
oπλισμού του φορέα νονται και μέσα στη γειτονική πλάκα, αν υπάρχει,
κατά l/4 και επιπρόσθετα (για την αγκύρωσή
Οι θέσεις του καμπτικού οπλισμού θα είναι στα τους) κατά περίπου 0,80 m.
ανοίγματα κάτω και στις στηρίξεις επάνω εκτεινό- Ο μισός οπλισμός των πλακών κάμπτεται και
μενος, όπως φαίνεται στο Σχ. 13, εκατέρωθεν της στις ακραίες στηρίξεις οι οποίες στο στατικό
στήριξης προσεγγιστικά κατά l/4, όπου l είναι το σύστημα έχουν θεωρηθεί ως (απόλυτες) αρ-
μήκος του ανοίγματος. μέσα στο οποίο προε- θρώσεις και από τη στατική επίλυση δεν
κτείνεται ο οπλισμός. προκύπτει αρνητική ροπή στις θέσεις αυτές.
Στην περίπτωση που ο φορέας είναι πλάκα ο Στην πράξη, όμως, όλες οι στηρίξεις είναι μερικές
κάτω οπλισμός στηρίζεται στο κάτω σανίδωμα πακτώσεις (με μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό
του ξυλότυπου με παρεμβολή κατάλληλων πάκτωσης) και θα αναπτυχθεί και εκεί (μικρή)
παρεμβλημάτων για την τήρηση της επικάλυψης. αρνητική ροπή.
Η τοποθέτηση του επάνω οπλισμού, όμως, είναι Παρακάτω συνοψίζεται ο τύπος όπλισης ανάλογα
προβληματική. με τον τύπο των πλακών.
Στις δοκούς τοποθετούνται πάντα συνδετήρες και
ο διαμήκης οπλισμός, είτε είναι επάνω, είτε κάτω,
δένεται στους συνδετήρες και κρατείται στη θέση  ΤΕΤΡΑΕΡΕΙΣΤΕΣ ΠΛΑΚΕΣ
του. (Λόγος των δυο πλευρών μικρότερος του 2)
Στις (συνήθεις) πλάκες, όμως, δεν τοποθετούνται Αν η πλάκα είναι (υπολογιστικά) τετραέρειστη, το
συνδετήρες για ανάληψη τέμνουσας.

324
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

ζεύγος ευθύγραμμων και κεκαμμένων ράβδων Οι οπλισμοί διανομής και απόσχισης αποτελούν
που σχολιάστηκε παραπάνω τοποθετείται και κατά κάποιο τρόπο τον κύριο οπλισμό κατά την
προς τις δυο διευθύνσεις, όπως προκύπτει από επιμήκη διεύθυνση των πλακών.
τον καμπτικό σχεδιασμό των δύο ισοδύναμων
Παρακάτω συνοψίζεται ο οπλισμός (υπολογι-
διαδοκίδων πλάτους 1m προς τις δύο διευ-
στικά διέρειστων πλακών.
θύνσεις.
Όπως αναπτύχθηκε παραπάνω ο κύριος οπλι-
σμός διατάσσεται:
 Στo Ανοιγμα
 στις τετραέρειστες πλάκες :παράλληλα προς
τις δύο διευθύνσεις των πλακών.
 στις (υπολογιατικά) διέρειστες πλάκες
(πλάκες με τέσσερες δοκούς αλλά με λόγο
των πλευρών μεγαλύτερο του 2): κατά τη
στενή πλευρά των πλακών (διεύθυνση
φορτίων και στατικής επίλυσης), όπως
φαίνεται στο Σχ. 14(β)
(α) Τετραέρειστη (β) Διέρειστη  στις καθαρά διέρειστες πλάκες
(πλάκες με δύο μόνον απέναντι δοκούς) σε
Σχ. 6.14 Οπλισμός πλακών
διεύθυνση κάθετη στις δοκούς, όπως φαίνεται
στο Σχ. 15(β).
 ΔΙΕΡΕΙΣΤΕΣ ΠΛΑΚΕΣ
(Λόγος των δυο πλευρών μεγαλύτερος του 2)
Αν η πλάκα είναι (υπολογιστικά ) διέρειστη, ο πιο
πάνω οπλισμός, χαρακτηριζόμενος ως κύριος, ή
οπλισμός αντοχής, προκύπτει από σχεδιασμό
διαδοκίδας πλάτους 1m προς τη στενή (κύρια)
διεύθυνσή της.
Για ανάληψη των μικρότερων (αμελούμενων κατά
το σχεδιασμό) τάσεων προς την άλλη διεύθυνση
τίθεται οπλισμός και στη διεύθυνση αυτή. (α) (β) (γ)
Χαρακτηρίζεται ως οπλισμός διανομών, ή δευ- Σχ, 6.15 Κύριος οπλισμός (α) και (γ) διέρειστων
τερεύων οπλισμός και προκύπτει ως ποσοστό και (β) υπολογιστικά διέρειστων πλακών
του κύριου οπλισμού
Στις θέσεις που η πλάκα δεν καταλήγει σε
δοκούς, τα ελεύθερα άκρα της προστίθεται ο άνω
οπλισμός ελεύθερων άκρων εν είδει μισού
κλωβού οπλισμού των δοκών, αποτελούμενος
από ράβδους σχήματος οριζόντιου Π κατά-
νεμημένες κατά μήκος του άκρου συνδεδεμένες
μεταξύ τους με δύο ράβδους (συναρμολόγησης) (α) (β
στις δύο γωνίες τους, όπως φαίνεται παρακάτω.
Κατά μήκος των στηρίξεων της πλάκας μικρού
μήκους και κάθετα σ΄αυτές τοποθετείται οπλι- Σχ. 6.16 Κύριος οπλισμός (α) μεμονωμένου
σμός απόσχισης. προβόλου και (β) μονοπροέχουσας
πλάκας

325
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Οι ράβδοι του κύριου οπλισμού διαμορφώνονται Τοποθετείται όπου βρίσκεται και ο οπλισμός
ως εξής: αντοχής, στην κάτω ή και την επάνω πλευρά της
πλάκας.
Iσοκατανεμημένες ευθύγραμμες και κεκαμμένες
ράβδοι εναλλάξ εκτεινόμενες από μέσο σε μέσο
στήριξης(1).
Οι κεκαμμένες ράβδοι εκτείνονται και μέσα στη
γειτονική πλάκα, αν υπάρχει. άνω

 Διάμετρος μικρή: 8 έως 16 mm.


 Αποστάσεις μεταξύ ράβδων: μεγαλύτερη από
8 cm (για να μπορεί να δονείται το
σκυρόδεμα) και μικρότερη από 25 cm
(για μικρό άνοιγμα ρωγμών).

 Στη Στήριξη
Σχ. 6.17 Συμπλήρωση οπλισμού πλακών στο
Οι κεκαμμενες ράβδοι από τα ανοίγματα και, αν Σχ. 16 με τον οπλισμό διανομής)
απαιτείται, πρόσθετες ισοκατανεμημένες ευθύ-
γραμμες ράβδοι εκτεινόμενες κατά l/4, περίπου,
στα εκατέρωθεν ανοίγματα. ΟΠΛΙΣΜΟΣ ΑΠΟΣΧΙΣΗΣ
Διατάσσεται στην επάνω επιφάνεια
Στους προβόλους οι μισές τουλάχιστον ράβδοι στα άκρα της πλάκας κάθετα στις
της στήριξης εκτείνονται σ΄ όλο το άνοιγμα του δοκούς μικρού μήκους
προβόλου. (κατασκευαστικός οπλισμός σε
Αν δεν υπάρχει γειτονική πλάκα στον πρόβολο ποσότητα 50% του κύριου οπλισμού)
και δεν μπορούν να πακτωθούν οι ράβδοι μέσα Αποτελείται από ισοκατανεμημενες ράβδους
σ΄ αυτή, κάμπτονται μέσα στο δοκάρι σε μορφή μικρού μήκους μορφής όπως στο σχήμα.
συνδετήρα, όπως φαίνεται στο Σχ. 17.
Όπως φαίνεται στο Σχ. 18, κατά την φόρτιση της
πλάκας υπάρχει ο κίνδυνος απόσχισής της από
ΟΠΛΙΣΜΟΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ
τις δοκούς. Ο οπλισμός απόσχισης ράβοντας τη
Διατάσσεται σε διέρειστες πλάκες ρωγμή εποδίζει την απόσχιση αυτή.
κάθετα στον κύριο οπλισμό
(κατασκευαστικός οπλισμός, σε
ποσότητα 20% του κύριου οπλισμού)
Αποτελείται από ευθύγραμμες ράβδους εκτεινό-
μενες από μέση σε μέση στήριξης.

Σχ. 6.18 Απόσχιση δοκού από πλάκα

Ο οπλισμός απόσχισης δεν απαιτείται όταν στις


θέσεις απόσχισης υπάρχει στο επάνω μέρος της
πλάκας ο δικός της κύριος οπλισμός ή κύριος
οπλισμός από γειτονική πλάκα επεκτεινόμενος
μέσα σ΄αυτή, όπως φαίνεται στο Σχ. 19.
Όπως φαίνεται στο Σχ. 18, κατά την φόρτιση της
______________________ πλάκας υπάρχει ο κίνδυνος απόσχισής της από
*Αν στο άνοιγμα κάποιας πλάκας προκύψει και τις δοκούς. Ο οπλισμός απόσχισης ράβοντας τη
αρνητική ροπή (βλ. κεφ. 4) τοποθετούνται και ρωγμή εποδίζει την απόσχιση αυτή.
ευθύγραμμοι ράβδοι στο επάνω μέρος.

326
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Όταν συναντώνται στην ίδια θέση οπλι-


σμοί απόσχισης δύο γειτονικών πλακών,
ο οπλισμός διαμορφώνεται ενιαίος, όπως
φαίνεται στο σχήμα, γνωστός με τον όρο
«πάπια»
Οι οπλισμοί διανομής και απόσχισης
απαρτίζουν κατά κάποιο τρόπο τον οπλι-
σμό αντοχής κατά την επιμήκη διεύθυνση.
Σχ. 6.20 Συνολικός οπλισμός πλακών

Αποτελεί κατά κάποιο τρόπο μισό κλωβό οπλι-


Π1 σμού δοκού και τοποθετείται για να εμποδίσει την
αποκοπή των γωνιών του άοπλου σκυροδέματος
σε περίπτωση τυχαίων κρούσεων.
Στο Σχ. 20 φαίνεται ο συνολικός οπλισμός τριών
Π2 Π3 πλακών.
Στο Σχ. 21 φαίνεται παραστατικά ο οπλισμός
αμφιπροέχουσας πλάκας.

Σχ. 6.19 Κύριος οπλισμός από πλάκα Π1


ως οπλισμός απόσχισης για
τις πλάκες Π2 και Π3

ΟΠΛΙΣΜΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΚΡΩΝ


Διατάσσεται στΙς περιμετρικές
πλευρές όταν δε καταλήγουν
σε δοκούς (κατασκευαστικός,
προσεγγιστικά Φ8/30) ο ο τομή& κάτοψη

Αποτελείται από ισοκατανεμημένους οριζόντιους


ανοικτούς συνδετήρες περίπου 2cm από την
παρειά της πλάκας με δύο διαμήκεις ράβδους
στις δύο γωνιές τους.
ΞΥΛΟΤΥΠΟΣ

Σχ. 6.21 Κύριος και δευτερεύων


οπλισμός πλακών

327
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

7.ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΕΓΕΘΩΝ ΑΣΤΟΧΙΑΣ


Ο επιπονούμενος φορέας μπορεί α ειδωθεί ως σύνθεση των θλιβόμενων και εφελκυόμενων
περιοχών του, ως ένα σύστημα θλιπτήρων και ελκυστήρων, προσομοιούμενος με
δικτύωμα
7.1 ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑΤΑ

 Προσομοίωμα Άοπλου Φορέα με


Καμπτική Επιπόνηση

 Στις περιοχές του φορέα με σταθερή


καμπτική ροπή:
P h
Αναπτύσσονται ορθές τάσεις θλιπτικές και
εφελκυστικές και το ισοδύναμο δικτύωμα
αποτελείται από δυο παράλληλες ράβδους
μια θλιβόμενη και μια εφελκυόμενη.
Οι δυνάμεις τους Fcd και Ftd, αντίστοιχα,
εξαρτώνται από τις τιμές των τάσεων που
αναπτύσσονται και από τη διατομή τους.
 Στις περιοχές του φορέα που η καμπτική θλιπτήρας ελκυστήρας
ροπή μεταβάλλεται, δηλαδή στις περιοχές
που συνυπάρχει και τέμνουσα, εκτός από τις
ορθές τάσεις αναπτύσσονται και διατμητικές Σχ. 7 1 Φυσικό προσομοίωνα για
καμπτοδιατμητική επιπόνηση
τάσεις(1) τ οι οποίες συντιθέμενες ανά δυο
(άοπλος φορέας)
δίνουν μια λοξή θλιπτική και μια λοξή
εφελκυστική τάση και στο ισοδύναμο
δικτύωμα στην περιοχή αυτή προστίθενται
δύο λοξές ράβδοι μια θλιπτική και μια
εφελκυστική.
Επί πλέον στην περιοχή αυτή η οριζόντια P h
θλιβόμενη ράβδος αποκτά κάποια κλίση
λόγω της συνύπαρξης των τ.
__________________
1) Αν δύο γειτονικές εγκάρσιες διατομές 1-1 και 2-2
επιπονούνται με διαφορετική Ms , οι τάσεις και οι
ροπές εκατέρωθεν του τμήματος που ορίζεται
από τις διατομές αυτές θα είναι άνισες.
Για την ισορροπία των αξονικών (για να μην
αποχωριστούν οι εγκάρσιες διατομές) αναπτύσ-
σονται οι οριζόντιες τ. Για την ισορροπία των
ροπών αναπτύσσονται οι εγκάρσιες τ .

F F
Σχ. 7 2 Φυσικό προσομοίωμα οπλισμένου
T τT T για καμπτοδιατμητική επιπόνηση

Δx
ΔΜ = T.Δx ΔF= T

328
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

 Προσομοίωμα Άοπλου Φορέα με πάχος της διαμήκους θλιβόμενης ράβδου του


Στρεπτική Επιπόνηση σκυροδέματος.

Στο Σχ. 3(α) φαίνεται το φυσικό προσομοίωμα Με τον τρόπο αυτό αυξάνεται η απόσταση των
για φορέα επιπονούμενο με στρεπτική ροπή Τs . δύο διαμήκων ράβδων και αυξάνει η καμπτική
ροπή που μπορεί να αναλάβει ο φορέας και, επι
Eπειδή, όπως σχολιάστηκε στο κεφ. 5, οι δια- πλέον, αυξάνεται και η πλαστιμότητα (η παρα-
τμητικές τάσεις τ στο εσωτερικό της διατομής μορφωσιμότητα) του φορέα αφού η προσθήκη
είναι μικρές (οι τ είναι ανάλογες της απόστασης του όλκιμου χάλυβα μειώνει τη ψαθυρότητα του
από το κέντρο στρέψεως) το ισοδύναμο δικτύ- θλιβόμενου σκυροδέματος.
ωμα είναι επιφανειακό.
Για να αποφευχθεί λυγισμός των θλιβόμενων
 Φυσικό Προσομοίωμα Οπλισμένων ράβδων του οπλισμού (και για αύξηση της
πλαστιμότητας) οι συνδετήρες επεκτείνονται
Φορέων
και στην καθαρά καμπτόμενη περιοχή του
φορέα.
Για την ενίσχυση των εφελκυόμενων ράβδων των
δικτυωμάτων, λόγω της μικρής ικανότητας τους Η μορφή του δικτυώματος μετά το άνοιγμα των
(αφού είναι μικρή η εφελκυστική αντοχή του
ρωγμών και την ενεργοποίηση του οπλισμού
σκυροδέματος), ενσωματώνονται στο δικτύωμα
φαίνεται στο Σχ. 2 για καμπτική επιπόνηση και
εφελκυόμενες ράβδοι από χάλυβα, όπως σχολιά- στο Σχ. 3(β) για στρεπτική επιπόνηση.
στηκε στο κεφ. 6.

Μόλις με την αύξηση της επιπόνησης εξαν-


τλήσουν την ικανότητα τους οι εφελκυόμενες
ράβδοι του σκυροδέματος, ενεργοποιούνται οι
ράβδοι του οπλισμού και αναλαμβάνουν αυτές
τις αναπτυσσόμενες τάσεις.

 Σημειώνεται ότι αποφασιστικός


παράγοντας για την ενεργοποίηση των
ράβδων του οπλισμού είναι η συνάφειά
τους (η κόλλησή τους) με το σκυρόδεμα,
ώστε όταν υπερβληθεί η εφελκυστική αντοχή
του σκυροδέματος και εμφανιστούν οι
ρωγμές να επιμηκυνθούν οι ράβδοι του
οπλισμού.

Η ενσωμάτωση των ράβδων του οπλισμού


μεταβάλλει, εν γένει, το δικτύωμα (όταν η θέση
των ράβδων του οπλισμού αποκλίνει από τις
θέσεις των εφελκυστικών τάσεων μεταβάλλονται
και οι κλίσεις των λοξών θλιβόμενων ράβδων). Σχ. 7. 3 Φυσικό προσομοίωμα για
στρεπτική επιπόνηση φορέα
Η διαμήκης θλιβόμενη ράβδος ενισχύεται με (α) άοπλου και (β) οπλισμένου
(θλιβόμενες) ράβδους οπλισμού ώστε να
συμβάλλουν κι΄ αυτές στην ανάληψη των θλι-
πτικών τάσεων και να είναι μικρότερο το

329
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

7.2 ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΣΤΟΧΙΑΣ ΑΟΠΛΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

Επειδή η εφελκυστική αντοχή των ελκυστήρων Η αστοχία αυτή είναι ακαριαία, αφού η ρωγμή
είναι σημαντικά μικρότερη από την αντοχή των που θα εμφανιστεί δεν θα συγκρατηθεί και ο
θλιπτήρων η αστοχία του φορέα θα επέλθει για φορέας θα χωριστεί στα δύο.
εκείνη την τιμή του φορτίου για την οποία η τάση
των ελκυστήρων θα λάβει τη μέγιστη τιμή της,
την εφελκυστική αντοχή του σκυροδέματος.

7.3 ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΜΠΤΙΚΗΣ ΑΣΤΟΧΙΑΣ ΟΠΛΙΣΜΕΝΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

Αν ο φορέας είναι οπλισμένος, μόλις ανοίξει η αστοχίας αισθητό βέλος και αισθητή ρηγμάτωση
εφελκυστική ρωγμή (τριχοειδής, ορατή μόνο στο και οι συνέπειες της αστοχίας θα είναι περι-
μικροσκόπιο) ενεργοποιείται ο οπλισμός (ανα- ορισμένες, αφού θα υπάρχει επαρκής προει-
πτύσσει τάσεις, αφού επιμηκύνεται κατά το δοποίηση. Η αστοχία θα είναι πλάστιμη,
άνοιγμα της ρωγμής) και αναλαμβάνει αυτός τις δηλαδή παρατεταμένη.
εφελκυστικές τάσεις που αναλάμβανε πριν το
σκυρόδεμα.
Με τον τρόπο αυτό, εμποδίζεται το ανεξέλεγκτο
άνοιγμα της ρωγμής και ο φορέας μπορεί να
αναλάβει κι άλλο φορτίο.
Αυξανόμενου του φορτίου αυξάνει:
Σχ. 7.4 Εικόνα καμπτικής αστοχίας φορέα
 το άνοιγμα της ρωγμής και, γι΄ αυτό, αυξάνει
και η παραμόρφωση του εφελκυόμενου
οπλισμού. Αν, όμως, η παραμόρφωση εs κατά την αστοχία
 Η παραμόρφωση του θλιβόμενου είναι μικρή, δεν θα προηγηθεί αισθητό βέλος και
σκυροδέματος, αφού αυξανόμενου του ρηγμάτωση του φορέα και οι συνέπειες της
φορτίου αυξάνεται το άνοιγμα της ρωγμής αστοχίας θα είναι μεγαλύτερες. Η αστοχία θα
και, γι΄ αυτό, αυξάνεται και το μήκος της με είναι ψαθυρή.
συνέπεια να μειώνεται το πάχος των  Γι αυτό, σχεδιασμός του φορέα με μικρή
διαμήκων θλιπτήρων του σκυροδέματος και, παραμόρφωση του εφελκυόμενου οπλισμού
γι΄ αυτό, κατά την αστοχία πρέπει να αποφεύγεται.
να εντείνονται περισσότερο.
Η παραμόρφωση του εφελκυόμενου οπλισμού
 Όταν το φορτίο φθάσει τέτοια τιμή που η δεν μπορεί, όμως, να ξεπεράσει την οριακή τιμή
παραμόρφωση του σκυροδέματος φθάσει της (της τάξεως του 100%ο), γιατί αν θραυστεί ο
την οριακή της τιμή εc= 3,5 %0, ο φορέας οπλισμός ο φορέας θα καταρρεύσει.
αστοχεί. Σημειώνεται ότι
Η εικόνα της αστοχίας του θα έχει τη μορφή που  Αστοχία δεν σημαίνει κατάρρευση του
φαίνεται στο Σχ. 4 (οι θλιπτήρες συνθλίβονται φορέα, αλλά ότι ο φορέας είναι τόσο
κατά μήκος τους, ενώ οι ελκυστήρες ρηγμα- παραμορφωμένος που δεν μπορεί πια να
τώνονται κάθετα, όπως σχολιάστηκε στο κεφ. 6). χρησιμοποιηθεί.
Αν η παραμόρφωση εs του χάλυβα κατά την Δηλαδή είναι αστοχία της χρήσης της
αστοχία είναι μεγάλη, μεγαλύτερη από την κατασκευής.
παραμόρφωση διαρροής του, θα προηγηθεί της

330
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Γι, αυτό, για να παρεμποδιστεί η θραύση του Στις παλιές μελέτες το το κριτήριο αστοχίας
οπλισμού (με κάποιο συντελεστή ασφαλείας είναι:
περίπου 2): εc =3,5 %0 για το σκυρόδεμα είτε
 Το κριτήριο αστοχίας είναι: εs =20%0 για τον εφελκυόμενο οπλισμό
εc = 3,5 % 0 για το σκυρόδεμα καί Δηλαδή, σύμφωνα με τον παλιότερο κανονισμό
εΥ < εs < 68 % 0 για τον εφελκυόμενο ένας φορέας θεωρείται ότι αστοχεί ακόμη και αν
οπλισμό δεν έχουν αστοχήσει οι θλιπτήρες του.

Για τις παραμορφώσεις αυτές τόσο οι θλιπτήρες Για παράδειγμα ένας φορέας με παραμορφώσεις
όσο και οι ελκυστήρες έχουν εξαντλήσει την εc =1,5 %0 για το σκυρόδεμα και εs =20%0 για
αντοχή τους fcd (για το σκυρόδεμα) και fsd (για το το χάλυβα θεωρείται ότι έχει αστοχήσει.
χάλυβα).

7.4 ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΣΤΟΧΙΑΣ ΓΙΑ ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΡΕΠΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ

Προκειμένου για την διατμητική και στρεπτική πρόωρη ψαθυρή αστοχία (διαχωρισμό του φορέα
αστοχία: στα δυο) και δεν επιτρέπει στο φορέα να
 Το κριτήριο αστοχίας είναι: εξαντλήσει την καμπτική ικανότητά του.

Η τάση μίας τουλάχιστον ράβδου του δικτυ- Γι αυτό:


ώματος να φθάσει τη μέγιστη τιμή της, δηλ.
την αντοχή fc για τους θλιπτήρες, ή την αντοχή  Ο φορέας πρέπει να σχεδιάζεται να
fs για τους ελκυστήρες. αστοχεί σε κάμψη και όχι σε διάτμηση.
Αστοχία των λοξών θλιπτήρων και ελκυστήρων
(αστοχία του εγκάρσιου οπλισμού) οδηγεί σε

331
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

7.5 ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΜΕΓΕΘΩΝ ΑΣΤΟΧΙΑΣ


H MIA KAMΠTIKH ANTOXH KAI ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΕΣ ΑΝΤΟΧΕΣ

Όπως σχολιάστηκε στο κεφ. 2, ο σχεδιασμός των Προκύπτει από τη σχέση:


φορέων βασίζεται στην επίλυση της ανίσωσης
 Μ Rdu = Fsd .z (1)
ασφαλείας στην οποία υπεισέρχονται οι τιμές
αστοχίας των μεγεθών της επιπόνησης και έντα- όπου:
σης του φορέα, τα μεγέθη αστοχίας.
z :η απόσταση των δύο δυνάμεων του ζεύγους.
• Η καμπτική αντοχή σχετίζεται με τον
7.5.1 Μεθοδολογία Προσδιορισμού υπολογισμό ή έλεγχο του διαμήκους
Αντοχών Φορέων από Ο.Σ. οπλισμού και του ύψους του φορέα.
Για τον υπολογισμό των εσωτερικών μεγεθών και
των αντοχών σε μια θέση Για τον υπολογισμό 7.5.3 Oι Τρεις Εσωτερικές Τέμνουσες
των μεγεθών αστοχίας σε μια θέση του φορέα
ακολουθείται η παρακάτω μεθοδολογία: Στις θέσεις των διατμητικών μηκών του φορέα,
δηλ. στις θέσεις ανάπτυξης τέμνουσας δύναμης
 Γίνονται κατάλληλες τομές του δικτυώματος (θέσεις με μεταβλητή καμπτική ροπή), λόγω της
στις υπόψη θέσεις του φορέα. ύπαρξης λοξών ράβδων στο ισοδύναμο
δικτύωμα του φορέα, οι δυνατές τομές που
 Υπολογίζονται ή εκτιμούνται οι διαστάσεις δίνουν δυνάμεις ράβδων με κάθετη συνιστώσα
των ράβδων που τέμνονται από τις τομές είναι περισσότερες της μίας.
αυτές και υπολογίζεται το εμβαδόν τους και η
(κεντροβαρική) θέση τους. Στην περιοχή του φορέα με καπτοδιατμητική
επιπόνηση στο ισοδύναμο δικτύωμα εκτός από
 Υπολογίζονται οι δυνάμεις των ράβδων που τις διαμήκεις ράβδους αναπτύσσονται, όπως
τέμνονται πολλαπλασιάζοντας το εμβαδόν φαίνεται στο Σχ. 5, και πρόσθετες λοξές ράβδοι,
τους επί την αντίστοιχη τάση του υλικού τους. λοξοί θλιπτήρες και ελκυστήρες.
 Για την εύρεση των μεγεθών αστοχίας ως Λόγω αυτών των ενδιάμεσων ράβδων, οι εσω-
τάση του υλικού των ράβδων τίθεται η αντοχή τερικές δυνάμεις προκύπτουν διαφορετικές ανά-
του. λογα με τη θέση της τομής.

7.5.2 Η Καμπτική Αντοχή ως Ζεύγος α β γ


Εσωτερικών Δυνάμεων
Στην περιοχή της καθαρής κάμψης (περιοχή με
σταθερή καμπτική ροπή) του φορέα γίνεται,
όπως φαίνεται στο Σχ. 5, η τομή γ-γ στη θέση της
καμπτικής ρωγμής.
Τέμνονται ο διαμήκης ελκυστήρας και ο διαμήκης α β γ
θλιπτήρας με δυνάμεις Fsd1 και Fcd, αντίστοιχα.
Σχ. 7.5 Τομές ισοδύναμου δικτυώματος
Η εξωτερική καμπτική ροπή Μsd υλοποιείται
εσωτερικά με τη μορφή του ζεύγους των Διακρίνονται οι παρακάτω διατμητικές αντοχές:
εσωτερικών αυτών δυνάμεων. Το ζεύγος των
δυνάμεων αυτών δίνει την εσωτερική ροπή M Rd . • Διατμητική Αντοχή VRd2

Η καμπτική ροπή αστοχίας ή καμπτική αντοχή Η τομή α-α στο Σχ. 1 τέμνει τον λοξό θλιπτήρα
M Rdu προκύπτει όταν η εσωτερική M Rd φθάσει τη και η κατακόρυφη συνιστώσα της δύναμής του
μέγιστη τιμή της. δίνει την VRd2.

332
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

 Η VRd2 εκφράζει τη συμβολή του λοξού Η τιμή της Vcd λαμβάνεται:


θλιπτήρα.
 Στην περίπτωση κατακόρυφων φορτίων:
Σχετίζεται με τον υπολογισμό ή την επάρκεια Vcd = VRd1
της γεωμετρικής διατομής, (ιδιαίτερα του
πλάτους). Στην περίπτωση συνύπαρξης και σεισμικής
δράσης:
• Διατμητική Αντοχή VRd3 Vcd = α. VRd1, α<1
H τομή β-β στο ισοδύναμο δικτύωμα του Διατμητική Αντοχή VRd1

διατμητικά οπλισμένου φορέα που φαίνεται στο
Σχ. 5 (στη θέση της λοξής ρωγμής που ανοίγει Είναι η διατμητική αντοχή του διατμητικά άοπλου
λόγω υπέρβασης της εφελκυστικής αντοχής του σκυροδέματος, δηλ. του φορέα χωρίς
λοξού ελκυστήρα του σκυροδέματος) τέμνει: τους εγκάρσιους ελκυστήρες των συνδετήρων,
όπως φαίνεται στο Σχ. 6.
 τους κατακόρυφους ελκυστήρες των
συνδετήρων (όλα τα σκέλη τους) και Προκύπτει κάνοντας την τομή 1-1 στο φυσικό
προσομοίωμα του φορέα στο οποίο ελλείψει
 τον διαμήκη ελκυστήρα και θλιπτήρα.
εγκάρσιου οπλισμού δεν εμφανίζεται ο εγκάρσιος
• H συνισταμένη των κατακόρυφων ελκυστήρας.
δυνάμεων των σκελών των συνδετήρων που
τέμνονται αποτελεί την εσωτερική τέμνουσα 1
VRdw.
• Η συνισταμένη των κατακόρυφων δυνάμεων
που αναπτύσσονται στη θέση του διαμήκους
ελκυστήρα και θλιπτήρα (βλ. κεφ. 1.4 και 3) 1
αποτελούν την εσωτερική τέμνουσα Vcd
των μηχανισμών του διατμητικά άοπλου Σχ. 7.6 Τομή β-β στο διατμητικά άοπλο
σκυροδέματος. σκυρόδεμα (μετά την αστοχία των
λοξών ελκυστήρων σκυροδέματος)
Το άθροισμα των κατακόρυφων δυνάμεων στη
θέση της τομής β-β δίνει την εσωτερική τέμνουσα
VRd3. Η αντοχή VRd1 προκύπτει ως η συνισταμένη των
κατακόρυφων δυνάμεων που αναπτύσσονται
Είναι:
στη θέση της τομής 1-1.
VRd3 = VRdw + Vcd
 Η VRd3 σχετίζεται με τον υπολογισμό ή την
επάρκεια των συνδετήρων.

333
ΜΕΡΟΣ ΙV

7.6 ΔΙΑΤΟΜΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΕΣ ΡΑΒΔΩΝ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑΤΟΣ


ΓΙΑ ΚΑΜΠΤΟΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗ ΕΠΙΠΟΝΗΣΗ

7.6.1 Ισοδύναμο Δικτύωμα Φορέα  Διαμήκη θλιπτήρα τον οποίο αποτελεί το


σκυρόδεμα της θλιβόμενης ζώνης του
Ο φορέας από οπλισμένο σκυρόδεμα υπό φορέα.
καμπτοδιατμητική επιπόνηση θεωρείται ότι
αποτελείται, όπως φαίνεται από το φυσικό του  Εγκάρσιους ελκυστήρες τους οποίους
προσομοίωμα στο Σχ. 7, από: αποτελούν οι κατακόρυφοι συνδετήρες.
 Λοξούς θλιπτήρες τους οποίους
 Διαμήκη ελκυστήρα τον οποίο αποτελεί ο αποτελούν οι περιοχές του
διαμήκης εφελκυόμενος οπλισμός. (αρηγμάτωτου) σκυροδέματος μεταξύ
διαδοχικών λοξών ρωγμών.

b 0,9d√2/2 (FD ) 0,8x, (Fc )


γ

h d

z = 0,9d (0.9d/s).Asw γ As1 (Fs1)

Σχ. 7.7 Ισοδύναμο δικτύωμα για καμπτοδιατμητική επιπόνηση

7.6.2 Διαστάσεις Ράβδων Δικτυώματος


Το εμβαδόν των ράβδων του ισοδύναμου δικτυώματος στο Σχ.1 είναι:

 Διαμήκης ελκυστήρας Εμβαδόν As1 όλων των ράβδων κατά πλάτος της διατομής
(Αμελείται η εφελκυστική συμβολή του σκυροδέματος)

 Διαμήκης θλιπτήρας: Πλάτος: το πλάτος της διατομής b,


Πάχος: το πάχος x της θλιβόμενης ζώνης.
Μειώνεται όσο αυξάνει η επιπόνηση
Εμβαδόν θλιπτήρων χάλυβα: As2
 Εγκάρσιοι ελκυστήρες Το εμβαδόν Αsw όλων των σκελών τού ενός συνδετήρα
επί τον αριθμό 0.9d/s των συνδετήρων που αποτελούν
τον εγκάρσιο ελκυστήρα (που είναι ο αριθμός των συνδετήρων
που αντιστοιχούν στο φάτνωμα του δικτυώματος μήκους 0,9d)
όπου:
s: η απόσταση των συνδετήρων

 Λοξοί θλιπτήρες: Πλάτος: το πλάτος της διατομής b,


Πάχος: ίσο με την απόσταση των λοξών ρωγμών.
Λαμβάνεται ίσο με z√ 2/2, (εμπειρική εκτίμηση),
όπου:
z : η απόσταση των δυνάμεων του διαμήκους ελκυστήρα και θλιπτήρα,

Το z ονομάζεται μοχλοβραχίονας εσωτερικών δυνάμεων. Προσεγγιστικά μπορεί να θεωρηθεί: z = 0.9d


όπου: d (design): η απόσταση της δύναμης Fs1 από την ακραία θλιβόμενη ίνα. Ονομάζεται στατικό ύψος

334
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

7.6.3 Εξάρτηση του x από τις Παραμορφώσεις

Το πάχος x του θλιπτήρα, αποκαλούμενο ως το Οι παραμορφώσεις εc και εs συνδέονται μεταξύ


βάθος της θλιβόμενης ζώνης του φορέα τους έτσι ώστε:
υπολογίζεται, όπως φαίνεται στο Σχ. 8, συναρ-  η εγκάρσια διατομή του φορέα να παραμένει
ήσει των ακραίων παραμορφώσεων του σκυρο- επίπεδη και κατά την επιπόνηση.
έματος εc και του χάλυβα εs καθύψος της δια-
ομής και του στατικού ύψους d του φορέα από  να ισχύει η ισοδυναμία των αξονικών
τη σχέση: δυνάμεων :
Fcd - Fsd = Nsd (2)
 x = d. εc / (εc + εs ) (1)
όπου:
Fcd : η δύναμη του διαμήκους θλιπτήρα
Fsd η δύναμη του διαμήκους ελκυστήρα

Σχ. 7.8 Διάγραμμα παραμορφώσεων

7.6.4 Εξάρτηση του z από το x

Τη δύναμη του διαμήκους θλιπτήρα αποτελεί η σε ισοδύναμο ορθογώνιο διάγραμμα καθ΄ ύψος
συνισταμένη των τάσεων που δρούν στη δια- της θλιβόμενης ζώνης του φορέα (που αποτελεί
ομή του θλιπτήρα. τη διαμήκη θλιβόμενη ράβδο του).
σc
Επειδή, όμως, όπως φαίνεται στο Σχ. 8,οι πα-
ραμορφώσεις δεν είναι σταθερές καθ΄ύψος του εc Fc
θλιπτήρα, δεν είναι σταθερές και οι τάσεις.
x
Σε κατάσταση αστοχίας το διάγραμμα των
θλιπτικών τάσεων καθ΄ύψος του θλιπτήρα είναι
d
όπως φαίνεται στο Σχ. 9.
Fs
Η δύναμη Fc προκύπτει, ως ο όγκος παραβο- εs
λοειδούς δεύτερου βαθμού, ίση με:
Fc = 0,8 b.x.fc
εφαρμοζόμενη σε απόσταση από το θλιβόμενο Σχ. 7.9 Διάγραμμα τάσεων διαμήκους θλιπτήρα
πέλμα ίση με 0,4x.
Άρα η απόσταση z των εσωτερικών δυνά- Ο μετασχηματισμός συνηθίζεται να γίνεται:
μεων δίνεται από τη σχέση:  όπως φαίνεται στο Σχ 10 (α)(σύμφωνα με
τους αγγλοαμερικανικούς κανονισμούς), ή
 z = d – 0,4x (3)
 όπως φαίνεται στο Σχ. 10(β) (σύμφωνα με
Στα εγχειρίδια και τους κανονισμούς συνηθίζεται τους γερμανικούς κανονισμούς).
το παραβολικό διάγραμμα να μετασχηματίζεται

335
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Όπως φαίνεται στο σχήμα οι δύο μετασχημα-


τισμοί είναι ισοδύναμοι, αφού δίνουν την ίδια 0,85fc 0,85fc 0,80.0,85fc
τιμή της συνισταμένης δύναμης Fc..
Στον πρώτο μετασχηματισμό μειώνεται 80% το
πάχος x, στο δεύτερο μειώνεται 80% η οριακή x 0,4x 0,8x x x
τάση.
z
Ο πρώτος μετασχηματισμός πλεονεκτεί γιατί
δίνει τη σωστή θέση της συνισταμένης δύνα-
μης.
(α) (β)
Σχ. 7.10 Μετασχηματισμός του παραβολο-
ειδούς διαγράμματος τάσεων σε
ισοδύναμο πρισματικό διάγραμμα
(α) Βρετανικοί κανονισμοί
(β) Γερμανικοί κανονισμοί

7.6.5 Η Επιρροή του Θλιβόμενου Οπλισμού

Όπως σχολιάστηκε στο κεφ. 6, για λόγους ΜRdu = Fcd . (d-0,4x) + (Fsd1 - Fcd ). (d – d2) =>
αντισεισμικούς σε όλους τους φορείς (εκτός από
τις πλάκες οι οποίες δεν εντείνονται κατά τη σει- Μ Rdu = Fsd1 . (d-0,4x) + Fcd . (0,4x - d2) (5α)
σμική επιπόνηση, βλ. Ενότητα Β) διατάσσεται Για d2 = 0,1d (αντιστοιχεί στο σύνηθες d2= 0,05
εκτός από τον εφελκυόμενο οπλισμό εμβαδού m για συνήθεις δοκούς με d = 0,50 m) και
Αs1 και θλιβόμενος οπλισμός εμβαδού Αs1 ακραίες παραμορφώσεις εc = 3.5%o και
(οπλισμός στην θλιβόμενη περιοχή του φορέα). εs1=10%o (για καλοσχεδιασμένες δοκούς) προ-
Λόγω της προσθήκης του οπλισμού αυτού στη κύπτει:
θλιβόμενη ζώνη του φορέα εκτός από τη δύ- Από τη σχέση (1) και (3): x = 0,25d , 0,4x =0,1d
ναμη Fcd του θλιβόμενου σκυροδέματος προ-
στίθεται, όπως φαίνεται στο Σχ. 11, και η δύ- Aπό τη σχέση (5α): Μ Rdu = Fsd1 . (d-0,4x)
ναμη Fsd2 του θλιβόμενου οπλισμού.
Η σχέση (ισοδυναμίας των αξονικών δυνάμεων
0,4x εc =3,5%ο Fsd2
είναι:
d2 x Fcd
 Fcd + Fsd2 - Fsd1 = Nsd (4)

Για μηδενική αξονική είναι: Fsd1


 Fcd + Fsd2 = Fsd1 για Nsd = 0 (4α) εs1

Για Nsd = 0 (περίπτωση δοκών) η καμπτική αν-


τοχή δίνεται από τη σχέση (ροπές ως προς τη Σχ. 7.11 Παραμορφώσεις και εσωτερικές
στάθμη του εφελκυόμενου χάλυβα): δυνάμεις
 Μ Rdu = Fcd . (d-0,4x) + Fsd2 . (d – d2) (5)
Από τη σχέση (4) προκύπτει ότι λόγω της
προσθήκης της Fsd2 μικραίνει η τιμή της Fcd και,
 Για συνήθεις δοκούς η συμβολή του άρα, και του x και γιαυτό, όπως φαίνεται στο
θλιβόμενου οπλισμού στην καμπτική αντοχή Σχ. 11, μεγαλώνει η τιμή της εs1 και, άρα, και η
είναι αμελητέα και μπορεί να παραλείπεται. πλαστιμότητα του φορέα η οποία απαιτείται
Αντικαθιστώντας στη σχέση (5) την τιμή της κατά τον αντισεισμικό σχεδιασμό.
Fsd2 από τη σχέση (4α) προκύπτει:

336
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

7.6.6 Παράδειγμα Διατομών Ελκυστήρων Προσομοιώματος

Για τη δοκό με όπλιση που φαίνεται στην κατά μήκο τομή και παραλλαγές εγκάρσιας διατομής στο
Σχ. 12 τα εμβαδά των ελκυστήρων είναι:

As1= 4.2,0 = 8,0 cm2 = 8,0.10-4 m2 α s s As2 2Φ14


As2= 2.1,5 = 3,0 cm2 = 3,0.10-4 m2
α As1 4Φ16 10cm Asw/s Φ8/10
Τομή α-α: Εγκάρσιες τομές δοκού

α As1 4Φ16 10cm Asw/s

Δίτμητος Τετράτμητος Τετράτμητος Σχ. 7.12 Κατά μήκος τομή δοκού

Asw = 2.0,5 cm2 = 4.0,5 cm2 = 4.0,5 cm2

7.6.7 Αντοχές των Ράβδων του Δικτυώματος

Οι αντοχές των επί μέρους ράβδων του ισοδύναμου δικτυώματος είναι:

 Διαμήκης ελκυστήρας : fsd


 Διαμήκης θλιπτήρας: 0.85 fcd
 Εγκάρσιοι ελκυστήρες: fsdw
 Εγκάρσιοι θλιπτήρες: v.fcd ,
όπου: ν= 0,7- fck/200 , fck σε MPa Σχ.7.13 Η δυσμενής επιρροή της ετερόσημης
διαξονικής επιπόνησης
• Ως αντοχή των διαμήκων θλιπτήρων λαμβάνεται η συμβατική αντοχή του σκυροδέματος fcd
(κυλίδρου καθώς οι φορείς είναι πρισματικοί) επί το συντελεστή 0,85 για να ληφθεί υπόψην η
βραδύτητα της επιβολής του φορτίου στις κατασκευές (η συμβατική αντοχή αντιστοιχεί σε
σύντομη επιβολή του φορτίου).
• Ως αντοχή των λοξών θλιπτήρων λαμβάνεται η συμβατική αντοχή του σκυροδέματος fcd επί το
συντελεστή ν για να ληφθεί υπόψη η δυσμενής, όπως φαίνεται στο Σχ. 13.

7.6.8 Ανακεφαλαιωτικά για Καμπτοδιατμητική Επιπόνηση

Στον παρακάτω πίνακα συνοψίζονται τα γεωμετρικά και τεχνολογικά στοιχεία των ράβδων του
ισοδύναμου δικτυώματος , οι δυνάμεις τους και τα στατικά μεγέθη αστοχίας του φορέα τα οποία
σχολιάζονται αναλυτικά στα επόμενα κεφάλαια.

ΡΑΒΔΟΣ ΕΜΒΑΔΟΝ ΑΝΤΟΧΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΕΓΕΘΟΣ ΑΣΤΟΧΙΑΣ


Διαμήκης ελκυστήρας As1 fsd Fsd1 = As1. fsd M Rdu = Fsd1.(d-0,4x) ή
Διαμήκης θλιπτήρας b.x 0,85 fcd Fcd = b.0.8x.0,85 fcd M Rdu = Fsd1.0,9.d*
Εγκάρσιοι ελκυστήρες: (0,9d/s). Asw fsdw Vwd = (0,9d/s). Asw.fsdw => VRd3 = Vwd +Vcd
Εγκάρσιοι θλιπτήρες: b. z√ 2/2 v.fcd FD = b. z√ 2/2. v.fcd => VRd2 = FD √ 2/2 =>
VRd2 = 0,5b.0,9d.v.fcd

337
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

* Αιτιολόγηση τύπου: M Rdu = Fsd1.0,9.d*


Όπως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα για εs1 > 8%ο είναι αρκετά
ακριβές να τεθεί z= 0,9d
x
εs1 εy =2,17%o 10%o 15%o 20%o 30%o
x/d 0,65 0,25 0,20 0,15 0,12
z/d 0,70 0,90 0,91 0,92 0,94 εs

Oι τιμές του πίνακα προκύπτουν από τις σχέσεις : x = d. εc / (εc + εs ) και z = d – 0,4x
θέτοντας εc = 3,5 % ο (παραμόρφωση αστοχίας)
Όπως φαίνεται από το διάγραμμα παραμορφώσεων η παραμόρφωση εs είναι μεγάλη για μικρό x .
Οι καμπτόμενοι φορείς έχουν μικρό x, οι μεν πλάκες γιατί έχουν μεγάλο πλάτος, οι δε δοκοί γιατί έχουν
θλιβόμενο οπλισμό (βλ. κεφ. 7.6.5).

7.7 OI ΤΡΕΙΣ ΣΤΡΕΠΤΙΚΕΣ ΑΝΤΟΧΕΣ

Επειδή οι διατμητικές τάσεις στην περίπτωση της στρεπτικής επιπόνησης είναι ανάλογες της
απόστασης από το κέντρο στρέψης, η τιμή τους στο εσωτερικό της διατομής θεωρείται αμελητέα και η
ολόσωμη διατομή του φορέα ισοδυναμείται, όπως φαίνεται στο σχήμα, με μια κοίλη διατομή με πλά-
τος τοιχώματος ίσο με :

t = max { 2.c , Ac/u } t


όπου:
c : η επικάλυψη του οπλισμού
Ac : το εμβαδόν της διατομής φορέα
u: η περίμετρος της διατομής
Προκύπτουν τρεις στρεπτικές αντοχές, αντίστοιχες στην αστοχία των τριών διαφορετικών ράβδων του
φυσικού προσομοιώματος που φαίνεται στο Σχ. 3:

Αστοχία λοξού θλιπτήρα => Τ Rd1=.ν.fcd .Ak.t .sin.2θ


Αστοχία εγκάισου ελκυστήρα, => T Rd2 =2.Asw. Ak .fswd cot.θ / s
Αστοχία διαμήκους ελκυστήρα => T Rd3 =2.Asl /s.Ak .fswd . tan.θ /u
όπου:
θ : η κλίση της στρεπτικής ρωγμής εξαρτώμενη από το λόγο Asw /Ak .

Συνηθως τίθεται θ=45°.

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ ΑΝΤΟΧΩΝ
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΜΨΗ ΔΙΑΤΜΗΣΗ ΣΤΡΕΨΗ
ή Ελεγχος
Διατομής b.h εs1= 3.5%o.(x-d)/x (3) VRd2=0,5.v.fcdbw.0,9d , ΤRd1=.ν.fcd.Ak .t .
Εγκάρσιου - VRd3= 0,9 d η.As /s. fsd + Vcd TRd2 =2.Asw Ak .fswd / s
Οπλισμού Asw
Διαμήκη As1.fsd = 0.67b.x. fcd (1) - TRd3 =2.Asl/s.Ak .fswl /u
Oπλισμού As MRdu= As1.fsd.(d-0.4x) (2)

338
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

7.8 Η ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΜΠΤΙΚΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ


ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΑΘΜΗ ΤΗΣ ΑΞΟΝΙΚΗΣ ΣΤΑ ΥΠΟΣΤΥΛΩΜΑΤΑ

Όταν εκτός από την καμπτική ροπή στο φορέα Όπως προκύπτει από τη σχέση (1*) με την
δρα και αξονική.δύναμη, όπως συμβαίνει στα αύξηση της αξονικής αυξάνει η τιμή της θλιπτικής
υποστυλώματα, (στα οποία δρα αξονική δύναμη δύναμης Fcd, και, γι αυτό, προκύπτουν οι παρα-
από τα κατακόρυφα φορτία της κατασκευής και κάτω μεταβολές των μεγεθών:
καμπτική ροπή από το σεισμικό φορτίο), 1. Αυξάνει το x , οπότε:
 η τιμή της καμπτικής αντοχής δεν είναι 2. Μειώνεται ο μοχλοβραχίονας z
μονοσήμαντη, όπως στις δοκούς. 3. Αυξάνεται η εs2, οπότε αυξάνεται η σsd2
Στο Σχ. 14(α) φαίνονται τα διαγράμματα παρα- και, γι αυτό, και η Fsd2
μορφώσεων, τάσεων και εσωτερικών δυνάμεων 4. Μειώνεται η παραμόρφωση εs1, οπότε
για την περίπτωση της καθαρής κάμψης και στο μειώνεται η πλαστιμότητα του φορέα .
Σχ. 14(β) για την περίπτωση συνύπαρξης και
αξονικής. Ανάλογα με τη στάθμη της αξονικής επικρατεί η
αυξητική ή η μειωτική επιρροή των παραπάνω
Fsd2 μεταβολών, όπως φαίνεται στο διάγραμμα αλ-
x Fcd ληλεπίδρασης αξονικής και καμπτικής αντοχής
M Msd z στο Σχ. 15.
 Το σημείο Β αντιστοιχεί στη μέγιστη καμπτική
(α) εs1 Fsd1 ικανότητα της διατομής, η οποία όπως φαίνεται
στο διάγραμμα προκύπτει όταν συνυπάρχει και
αξονική (θλιπτική) δύναμη.
Fsd2 Η τιμή της αξονικής για την οποία προκύπτει
Msd x αυτή η μέγιστη ικανότητα για συνήθεις ποιότητες
Fcd υλικών και συμμετρικό οπλισμό είναι της τάξεως
Nsd z του 40% της μέγιστης αξονικής ικανότητας της
διατομής. Για την τιμή αυτή, για ποιότητα χάλυβα
(β) εs1 Fsd1 S500 είναι εs1 = εy .
 Το σημείο Γ αντιστοιχεί στην μέγιστη ικανότητα
Σχ. 7.14 Διαγράμματα παραμορφώσεων της διατομής για θλιπτικό αξονικό φορτίο,
και τάσεων για (α) καθαρή κάμψη
και (β) κάμψη και αξονική  Το σημείο Δ αντιστοιχεί στην καμπτική ικανότητα
της διατομής για αρνητική ροπή (για φορείς με
Παρακάτω δίνονται οι σχέσεις ισοδυναμίας αξονι- συμμετρικό οπλισμό η ικανότητα αυτή είναι
προφανώς ίδια με τη περίπτωση θετικής ροπής)
κών και ροπών για τις παραπάνω περιπτώσεις: και
 Καθαρή Κάμψη  Το σημείο Ε αντιστοιχεί στην ικανότητα της
διατομής για αξονικό εφελκυστικό φορτίο.
Nsd = NRd = Fcd + Fsd2 - Fsd1 = 0 (1) =>
Fcd = Fsd1 - Fsd2 (1*) Νsd (νsd)
Msd = MRdu= Fcd.(d-0.4x) + Fsd2 .(d-d2) (2) Δ
Γ
 Κάμψη με Αξονική Ε B
Nsd = NRd = Fcd + Fsd2 - Fsd1 (1) => Ζ A Msd(μsd)
Fcd = Nsd + Fsd1 - Fsd2 (1*)
Msd+Nsd (h/2-d1) = Fcd.(d-0.4x)+Fsd2.(d-d2) (2) Σχ. 7.15 Διάγραμμα αλληλεπίδρασης

339
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

8. ΔΙΑΔΟΧΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ


8.1 ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΟΜΗ

Εντοπίζονται οι διατομές που λαμβάνονται H τιμή του συνεργαζόμενου πλάτους για τη δοκό
υπόψη στο σχεδιασμό των επιμέρους φορέων Δ1 με πλάκα από τη μια πλευρά της δίνεται από
κτιρίου με φέροντα οργανισμό που φαίνεται στο την παρακάτω σχέση:
σχήμα. beff = bw + lo /10 = 0,25 + 5,0/10 = 0,75 m

όπου:
α bw : το πλάτος του κορμού της δοκού
Κ1 Δ1 Κ2 Δ2 lo: το μήκος της δοκού από μηδέν σε μηδέν
ροπή**
ααα κενό
H υπολογιστική διατομή της δοκού είναι μορφής
Π1 Γ, όπως φαίνεται στο σχήμα:
20
Δ3 Π3 0,75

0,20
l= 5,0 m
0,60

• ΠΛΑΚΕΣ:
Ορθογωνική διατομή με 0,25
πλάτος b = 1,0 m και ύψος
h = 0,20 m (ίσο με το πάχος της
πλάκας). 1m H τιμή του συνεργαζόμενου πλάτους για τη δοκό
Δ2 με πλάκα και από τις δύο πλευρές της δίνεται
από την παρακάτω σχέση:
• YΠΟΣΤΥΛΩΜΑ Κ1
beff = bw +2. lo /10 = 0,25 +2. 5,0/10 = 1,25 m
Ορθογωνική διατομή 0,40/0,40
H υπολογιστική διατομή της δοκού είναι μορφής
Τ, όπως φαίνεται στο σχήμα:
0,40
1,25
• ΔΟΚΟΣ Δ2
Ορθογωνική διατομή, όπως 0,60
φαίνεται στο σχήμα.

0,25

• ΔΟΚΟΙ Δ1 ΚΑΙ Δ2 - ΠΛΑΚΟΔΟΚΟΙ *


Είναι δοκοί συνδεδεμένες και συνεργαζόμενες *Η Έννοια της Πλακοδοκού
με πλάκα από σκυρόδεμα. Επειδή όταν κάμπτεται η δοκός συμπαρασύρει
Στην περίπτωση αυτή εντάσσεται στη διατομή σε κάμψη και την πλάκα μέχρι ένα πλάτος (συν-
των δοκών τμήμα της πλάκας: το συνεργα- εργαζόμενο πλάτος), υπολογιστικά το πλάτος
ζόμενο πλάτος beff . αυτό από την πλάκα εντάσσεται στη διατομή της
δοκού, αφού εντείνεται όταν φορτίζεται η δοκός.

340
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

α Η συνολική τιμή του συνεργαζόμενου πλάτους


δ είναι, όπως φαίνεται στο σχήμα:
δ
 bef f = bw +lο/10,
Κ1 Κ2
α Για δοκό με πλάκα από τη μία μόνον πλευρά της
δοκού
lo= 5,0 m  bef f = bw +lο /5

Τομή α-α Κατά μήκος τομή της Δ1 Για δοκό με πλάκα και από τις δύο πλευρές της
δοκού
(προφανώς το πλάτος αυτό δεν μπορεί να είναι
 Το συνεργαζόμενο πλάτος bef f μιας δοκού μεγαλύτερο από το υπαρκτό)
εξαρτάται από το μήκος της δοκού, καθώς,
Στην περίπτωση συνεχούς δοκού το bef f
σο μεγαλύτερο είναι το μήκος της δοκού τόσο
προκύπτει διαφορετικό σε κάθε άνοιγμα (αφού,
μεγαλύτερο είναι το βέλος της δοκού και,
όπως φαίνεται στο σχήμα, είναι διαφορετικό το lο
γι΄αυτό, τόσο μεγαλύτερο είναι το πλάτος από
των ανοιγμάτων της.
την πλάκα που θα συμπαρασύρει.
Απλοποιητικά, (για διευκόλυνση της στατικής
Από κάθε πλάκα εκατέρωθεν της δοκού το επίλυσης) μπορεί να ληφθεί σ΄ όλα τα ανοίγματα
συνεργαζόμενο πλάτος είναι: lo = 0,7 lο
 bef f ΄ = lο /10, εξαιρουμένων των προβόλων για τους οποίους
όπου: τίθεται:
lo :το μήκος της δοκού από μηδέν σε μηδέν ροπής lo = 2,4 . l
(αυτό είναι το μήκος που σχετίζεται με το βέλος).

Δ4
lo =0,8.l lo =0,8.l lo =2,4.l
Δ3

beff΄= bw +lο /10 beff΄= bw +lο /5

bw
Τομή Δ3 Τομή Δ4

341
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

• ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΟΜΗ ΦΟΡΕΩΝ ΜΕ ΜΗ ΟΡΘΟΓΩΝΙΚΗ ΔΙΑΤΟΜΗ

Σε περίπτωση φορέων με μη ορθογωνική


Δυνατές Μορφές Διατομών Φορέων
διατομή η διατομή από πλευράς σχεδιασμού
ανάγεται σε πιο απλή μορφή όπως φαίνεται στο
Α Β Γ Δ Ε
σχήμα.
Η αναγωγή βασίζεται στις παρακάτω παρατηρή-
σεις:
• Οι τάσεις από Ν, Μ, V είναι σταθερές σ΄ όλο το
Ισοδύναμες Διατομές για Καμπτοδιάτμηση
πλάτος της διατομής.
Μεταβάλλονται μόνο καθ΄ ύψος της διατομής,
γι΄αυτό, μπορεί να μετατίθενται τμήματα της
διατομής κατά πλάτος, αλλά όχι καθ΄ ύψος.
• Οι τάσεις από στρεπτική επιπόνηση Τ δεν Ισοδύναμες Διατομές για Στρέψη
είναι σταθερές ούτε κατά πλάτος ούτε καθ΄
ύψος της διατομής και δεν μπορεί να
μετακινηθεί τμήμα της διατομής.
Επειδή στο εσωτερικό της διατομής η τιμή των
τάσεων είναι πολύ μικρή, θεωρείται η διατομή
κοίλη. Σχ. 8.1 Ισοδύναμες διατομές δοκών

8.2 ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΥΨΟΣ ΚΑΙ ΠΛΑΤΟΣ ΔΙΑΤΟΜΗΣ

Ύψος h : Η διάσταση που  Όταν η αξονική δύναμη είναι μεγάλη,


αντιστέκεται στο βέλος του φορέα. εντείνεται (θλίβεται) όλη η διατομή και
Είναι η διάσταση η παράλληλη με τη υπολογιστικό ύψος παραμένει το h.
διεύθυνση των φορτίων. d = h-c-Φ/2 για πλάκα d
Στην περίπτωση κάμψης χωρίς ή με
d = h-c-Φ/2-Φσυν δετηρα
μικρή* αξονική δύναμη, επειδή η (για μία στρώση οπλισμού)
εφελκυστική αντοχή του
σκυροδέματος είναι πρακτικά
μηδενική στην περιοχή των Για φορείς σε όχι ιδιαίτερα βλαπτικά περι-
εφελκυστικών παραμορφώσεων βάλλοντα, η επικάλυψη c του οπλισμού
(κάτω από την ουδέτερη γραμμή) λαμβάνεται ίση με 1,5 cm στις πλάκες και 3 cm
εμφανίζεται ρωγμή. στις δοκούς και τα υποστυλώματα.
h
Γι΄ αυτό, το εντεινόμενο σκυρόδεμα στην κρίσιμη Για τους φορείς αυτούς και για συνήθεις
διατομή περιορίζεται στη θλιβόμενη ζώνη. διαμέτρους οπλισμού σε μία στρώση το στατικό
ύψος προκύπτει ως εξής:
 Η κρίσιμη καμπτόμενη διατομή αποτελείται
από σκυρόδεμα σε βάθος x και χάλυβα σε d = h - 0,05 [m] για δοκό και υποστύλωμα
απόσταση d από την ακραία θλιβομενη ίνα. d = h - 0,02 [m] για πλάκα.
Σ΄ αυτή την περίπτωση το υπολογιστικό ύψος Αν ο οπλισμός είναι σε περισσότερες στρώσεις
είναι το στατικό ύψος d. Είναι η απόσταση του μικραίνει το d.
κ.β του οπλισμού από την ακραία θλιβομενη ίνα.

342
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Πλάτος b : Η διάσταση η κάθετη στο ύψος. πέλματος που υπεισέρχεται στις σχέσεις της
καμπτικής επιπόνησης ενδέχεται να είναι
Αν η διατομή δεν είναι ορθογωνική, διακρίνονται
διαφορετικό σε κάθε κρίσιμη διατομή τους,
περισσότερα πλάτη (bw είναι το πλάτος του
καθώς με την αλλαγή του πρόσημου της ροπής
κορμού).
αλλάζει πέλμα η θέση του θλιβόμενου πέλματος.
Το πλάτος που λαμβάνεται υπόψη στις σχέσεις
σχεδιασμού των φορέων είναι:
 Κάμψη: το πλάτος της (ακραίας) θλιβόμενης
ζώνης*
 Διάτμηση: το μικρότερο πλάτος του κορμού
της ισοδύναμης διατομής
 Στρέψη: το εξωτερικό πλάτος της αρχικής
διατομής

Σε συνεχείς φορείς με διατομές με περισσότερα Σχ. 8.2 Αλλαγή ενεργού πλάτους κατά
από ένα πλάτη το πλάτος b του θλιβόμενου μήκος συνεχούς δοκού

8.3 ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΔΙΑΤΟΜΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ

Για φορείς με σταθερή διατομή σε όλο το μήκος Ακριβέστερα προκύπτει από την παρακάτω
τους οι κρίσιμες διατομές είναι: σχέση:
Κάμψη: Μία σε κάθε άνοιγμα στη θέση της Μπαρ = Μστηρ. - ΔΜ = Μστηρ - (Vαρ + Vδεξ).bστηρ. /2
μέγιστης ροπής και μία στην παρειά* κάθε
στήριξης.

Vαρ Vδεξ
Σχ. 8.3 Κρίσιμες διατομές ΔΜ [V]

 Η διατομή στη στήριξη επιπονείται με [Μ]


μεγαλύτερη ροπή αλλά έχει σημαντικά
μεγαλύτερο ύψος, αυτό του φορέα της
στήριξης. Έτσι, πιο κρίσιμη είναι η διατομή Σχ. 8.4 Υπολογισμός ροπής στην
παρειά της στήριξης
στην παρειά με τη λίγο μικρότερη ροπή, αλλά
με το σημαντικά μικρότερο ύψος.
Οι κρίσιμες διατομές αυξάνονται, όπως φαίνεται
Η ροπή στην παρειά μπορεί να ληφθεί προσεγ- στο Σχ. 4, αν η διατομή ή η ποσότητα του
γιστικά το 90% της ροπής στη (θεωρητική) οπλισμού μεταβάλλεται κατά μήκος του φορέα
στήριξη. (ενδέχεται δυσμενέστερη να είναι διατομή με
μικρότερη ροπή από τη μέγιστη).
Αν η στήριξη δεν είναι από σκυρόδεμα (ή είναι
από σκυρόδεμα, αλλά δεν έχει αποκατασταθεί Διάτμηση:
συνεργασία του σκυροδέματος στο φορέα και
Οι κρίσιμες διατομές για το σχεδιασμό (ή έλεγχο)
στις στηρίξεις, όπως π.χ. στην περίπτωση
των διαστάσεων της διατομής είναι στην παρειά
προκατασκευασμένων φορέων), η κρίσιμη
κάθε στήριξης.
διατομή είναι στη στήριξη και όχι στην παρειά.

343
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Οι κρίσιμες διατομές για τον


υπολογισμό του εγκάρσιου οπλισμού
είναι σ΄ απόσταση d από την παρειά
κάθε στήριξης, καθώς η διατμητική
ρωγμή εμφανίζεται σ΄ απόσταση d
από την παρειά της στήριξης, όπως
σχολιάζεται στο κεφ. 32.2.

Σχ. 8.5 Φορείς με περισσότερες Στρέψη: Οι κρίσιμες διατομές είναι στις θέσεις
κρίσιμες διατομές της μέγιστης στρεπτικής ροπής οι οποίες είναι
κατά κανόνα στην παρειά των στηρίξεων.

8.4 ΣΧΕΣΕΙΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΚΑΜΠΤΙΚΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

Με αναλυτικές σχέσεις
Για την καμπτική επιπόνηση ισχύουν οι παρακάτω σχέσεις:
Αs1.fsd = 0.67b.x.fcd (1) M sd = M Rdu = As1.fsd .(d-0.4x) (2) εs1/3.5%ο = (d-x)/x (3)
Από τη σχέση (1) προκύπτει το x συναρτήσει του Αs και αντικαθίσταται στη σχέση (2). Προκύπτει
εξίσωση δεύτερου βαθμού ως προς το Αs . Από τη λύση της προκύπτει η τιμή του Αs . Με βάση αυτή
προκύπτει από την (1) η τιμή του x και από τη σχέση (3) προκύπτει αν είναι αποδεκτή η τιμή του εs .
Πρέπει να είναι μεγαλύτερη από την παραμόρφωση διαρροής εy = fsd/Es και μικρότερη από 20%ο.

Με προσεγγιστική Σχέση – Παραδοχή για την Τιμή του z

Αs 1[cm 2 ] = Msd = Msd [kNm] Γίνεται η παραδοχή ότι ισχύει εc = 3.5%o και εs =10%o =>
z.fsd 0,9 d .fsd x= 0,25d και z=d-0,4x = 0,9d
[m] [kN/m 2 ]

Με Πίνακες Βλ. ΚΕΦ. 8.7


μsd = Msd [kNm] => από πίνακα τιμή ω C20 => fck =20 MPa
b. d2 .fcd fcd= 20/1, 5 MPa=20.103/1, 5 kN/m 2
[m] [m2 ] [kN/m 2 ] S400 => fsk = 400 MPa
fsd=400. 103/1,15 MPa
Αs 1[cm 2 ] = ω. b[cm].d[cm]. fcd/fsd b : πλατος θλιβομενης ζωνης

Θλιβόμενη διατομή ορθογωνική: Το ω προκύπτει από πίνακες ορθογωνικής διατομής


Θλιβόμενη διατομή μορφής ταυ: Το ω προκύπτει από πίνακες πλακοδοκού με βάση τις
τιμές:
μ sd = ...... , bef /bw= ....... , hf /d =...

Όταν Συνυπάρχει Αξονική


• Για μικρή αξονική Nsd < 0,4.b.h.fcd :
As1 = ( Msd - Nsd . ys ) / fsd. z + Nsd / fsd , Νsd. : με αλγεβρικη τιμη
ys: η αποσταση του κ.β του εφεκλυόμενου οπλισμού από το κεντροβαρικό άξονα
• Για* μεγάλη αξονική Nsd > 0,4.b.h.fcd :
μsd = Msd / b.h .fsd
2
, vsd = Nsd / b.h.fsd => πιν.υποστυλωματων => ω ,
Αs [cm 2 ] = ω. b[cm].h[cm]. fcd/fsd Αs1 =As2 =As /2

344
ΜΕΡΟΣ ΙV

8.5 ΣΧΕΣΕΙΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

Συνδετήρες Αs΄/s[cm 2/m ] = [Vsd [kN] - Vcd.[kN]].10


η .0,9 d[m].fwd[kN/m 2] η: αριθμός σκελών συνδετήρα
Αs : εμβαδόν ενός σκέλους
bw πλάτος κορμού
Vcd[kN] = τRd.[ kN/m 2] .k.(1,2 +40ρ  l).bw[m].d[m]
ή Vcd[kN] = τRd.[ kN/m 2].bw[m].d[m]
ρ  = As [cm 2 ] /(bw[m].d[m])
k=1,6-d[m] >1,0
Οι συνδετήρες που υπολογίζονται με βάση την maxVsd κρατούνται ίδιοι σ΄όλο το μήκος του
φορέα, γιατί στις περιοχές που είναι μικρή η Vsd είναι μεγάλη η Μsd και είναι πιο έντονος ο
κίνδυνος λυγισμού των διαμήκων θλιβόμενων ράβδων για την αντιμετώπιση του οποίου
απαιτούνται πυκνοί συνδετήρες.

8.6 ΣΧΕΣΕΙΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΣΤΡΕΠΤΙΚΟΥ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

Συνδετήρες As / s [cm 2/m] = Tsd[kNm].104 Ak = (b-t).(h-t)


2.Ak [m 2].fwd[kN/m 2] t = max{2c , Ac /u) c: επικαλυψη
u:περιμετρος
Διαμήκης Al [cm 2] = Tsd [kNm].104 .u
2.Ak [m 2].fsd [kN/m 2 ] (για γωνία κλίσης ρωγμών θ=45ο)

8.7 ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΜΕ ΠΙΝΑΚΕΣ CEB


(CEB: Ευρωπαϊκή Επιτροπής για το Σκυρόδεμα)

Παλιότερα που δεν ήταν διαθέσιμα τα σύγχρονα υπολογιστικά μέσα είχαν συνταχθεί πίνακες
διευκόλυνσης για τον υπολογισμό του καμπτικού οπλισμού..
Παρακάτω δίνεται περιγραφή του τρόπου χρήσης τους ώστε να μπορεί κανείς να καταλαβαίνει τη
διαδικασία σχεδιασμού στις παλιές μελέτες.

 Για Ορθογωνική (θλιβόμενη) Διατομή

Ακολουθείται η παρακάτω διαδικασία:


Υπολογίζεται η τιμή της ανηγμένης ροπής:
μsd =M sd /b.d2.fcd
και εντοπίζεται από τον πίνακα η τιμή του ανηγμενου ποσοστού οπλισμού ω.
Ο οπλισμός προκύπτει από τη σχέση:
As = ω.b.d.fcd /fsd
Στη στήλη του πίνακα που δίνει την τάση του χάλυβα από κάποια τιμή του μsd και πέρα η τιμή πέφτει
κάτω από την τάση διαρροής του χάλυβα, π.χ. για χάλυβα S400 κάτω από την τιμή 378 (=400/1,15).
Αυτή είναι η οριακή τιμή του μsd μετά από την οποία χρειάζεται θλιβόμενος οπλισμός.
Δηλώνεται ως lim μsd. Για S400 είναι lim μsd = 0,33.

345
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Αν είναι μsd > lim μsd, τότε επειδή ο οπλισμός δεν αξιοποιεί την πλήρη ικανότητά του (την τάση
διαρροής του) ακολουθείται η λύση της τοποθέτησης και θλιβόμενου οπλισμού, ο οποίος, όμως,
σήμερα τοποθετείται σε όλες τις περιπτώσεις..
Στην περίπτωση φορέα και με θλιβόμενο οπλισμό το ανηγμένο ποσοστό οπλισμού ω προκύπτει από
άλλο πίνακα που έχει συνταχθεί για συνύπαρξη εφελκυόμενου και θλιβομενου οπλισμού ίσου με το ¼
του εφελκυόμενου (σύμφωνα με την απαίτηση των παλιών κανονισμών ο θλιβόμενος να είναι το ¼ του
εφελκυόμενου οπλισμού).
Από πίνακα, διαφορετικό για κάθε ποιότητα χάλυβα, προκύπτουν δύο ανηγμένα ποσοστά οπλισμού
ω 1 και ω 2 από τα οποία προκύπτει ο εφελκυόμενος και θλιβομενος οπλισμός από τις σχέσεις:
 εφελκυόμενος οπλισμός:
As1 =ω 1.b.d.fcd /fsd
 θλιβόμενος οπλισμός:
As2= ω 2.b.d.fcd /fsd
♦ Ο πίνακας ισχύει και για μη ορθογωνικές διατομές, αρκεί η θλιβόμενη ζώνη του φορέα να είναι
ορθογωνική (τιμή του x περίπου 0,25.d). Στην εφελκυόμενη ζώνη αφού έχει ανοίξει ρωγμή, δεν
ενδιαφέρει η μορφή του φορέα στη ζώνη αυτή.
Ισχύουν και στην περίπτωση πλακοδοκών αρκεί το βάθος x να είναι μικρότερο από το πάχος της
πλάκας.
Στην περίπτωση αυτή στις παραπάνω σχέσεις ως b τίθεται το bef f .
Σε περίπτωση που το x είναι μεγαλύτερο από το πάχος της πλάκας, δηλ. η θλιβόμενη ζώνη δεν είναι
ορθογωνική για μεγαλύτερη ακρίβεια έχουν συνταχθεί οι πίνακες πλακοδοκού που σχολιάζονται
παρακάτω.
• Για Πλακοδοκό
Οι πίνακες αυτοί ισχύουν, εν γένει, όταν η θλιβόμενη ζώνη αποτελείται από περισσότερα από ένα
ορθογώνια, όπου bw και bef f είναι το άθροισμα των πλατών των επί μέρους ορθογώνιων της διατομής
στον ουδέτερο άξονα (ε=0 σ=0) και στην ακραία θλιβόμενη ίνα, αντίστοιχα.

Είναι δύο πίνακες, ο επάνω για φορείς χωρίς θλιβόμενο και ο κάτω για φορείς και με θλιβόμενο
οπλισμό (ο πίνακας συνεχίζεται οριζόντια σε 2 σελίδες).
Κάθε πίνακας αποτελείται από υποπίνακες ανάλογα με το λόγο του ύψους της πλάκας hf προς το
ύψος της δοκού h. Κάθε υποπινακας δίνει την τιμή του ανηγμένου οπλισμού ω πολλαπλασιασμένη
Χ1000 ακολουθώντας τα παρακάτω βήματα:
• Με βάση το λόγο hf /h εντοπίζεται ο υποπίνακας και με βάση το λόγο b/bw εντοπίζεται στον
υποπίνακα η στήλη των τιμών του ωΧ1000.
Στη στήλη αυτή εντοπίζεται η τιμή ωx1000 που αντιστοιχεί στην ανηγμένη ροπή.
Ο οπλισμός δίνεται από τη σχέση :
 Αs = ω.beff d .fsd / 1000
Αν στην κατακόρυφη στήλη στην τιμή μsd δεν αντιστοιχεί τιμή ω σημαίνει ότι χρειάζεται θλιβόμενος
οπλισμός ο οποίος προκύπτει ως εξής:
Εντοπίζονται οι τιμές μlim και ωlim που αντιστοιχούν στην υπόψη τιμή του μsd. O εφελκυόμενος οπλισμός
Αs1 και o θλιβομενος Αs2 δινονται από τις σχεσεις :
 As1 = [ ω lim + (μsd -μlim)/(1-d2 /d) ].beff.d.fcd /fsd
 As2 = [ (μsad - μlim)/(1-d2 /d) ] .beff .d .fcd /fsd

346
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

8.8 ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ


ΟΠΛΙΣΜΟΥ ΣΕ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

 Διαμήκης Οπλισμός για Καμπτοδιάτμηση  Διαμήκης Οπλισμός για Στρέψη


(ισοκατανεμημένος στο πλάτος) (ισοκατανεμημένος στην περίμετρο)

• Πλάκες: Δίνεται με τη μορφή: Τοποθετούνται τέσσερις ράβδοι, μία σε κάθε


διάμετρος /απόσταση, π.χ. Φ8/20. γωνία και τόσες ενδιάμεσες ράβδοι στις επιμήκεις
πλευρές ώστε να προκύπτουν περίπου ίσες
Για την αναγωγή αυτή έχει συνταχθεί πίνακας αποστάσεις των ράβδων στην περίμετρο.
οπλισμού πλακών. Διαιρώντας το As με το συνολικό αριθμό των
ράβδων προκύπτει το εμβαδόν της μίας ράβδου
• Δοκοί, Υποστυλώματα: Δίνεται με τη μορφή και η διάμετρος της π.χ. 6Φ10.
διάμετρος και αριθμός ράβδων, π.χ. 4Φ14.
Στην περίπτωση κάμψης και στρέψης οι ράβδοι
Λόγω του μικρού πλάτους στο οποίο πρέπει να στην κάτω και επάνω πλευρά της διατομής
κατανεμηθεί δεν απαιτείται να δοθεί η απόσταση υπολογίζονται ενιαίες.
των ράβδων. Αρκεί ο αριθμός τους. Μπορούν να
ισοκατανεμηθούν με το μάτι. Για την αναγωγή Το εμβαδόν από τον έλεγχο σε στρέψη που
αυτή έχει συνταχθεί πίνακας οπλισμού δοκών. αναλογεί στην κάτω πλευρά και στην επάνω
πλευρά της διατομής αθροίζεται με το αντίστοιχο
Στην περίπτωση περίπου τετραγωνικών υπο- εμβαδόν που προκύπτει από την κάμψη και
στυλωμάτων ο διαμήκης οπλισμός τοποθετεί- μετά γίνεται η αναγωγή σε διάμετρο και αριθμό
ται συνήθως στις γωνίες (μία ή τρεις ράβδοι) ράβδων.
ώστε να παραλαμβάνει ροπή και προς τις δυο
διευθύνσεις.  Συνδετήρες
Αν η ποσότητα Αs είναι σχετικά μικρή (< 20 cm ) 2 (ισοκατανεμημένοι κατά μήκος του φορέα )
διαιρείται δια του 4 και προκύπτει το εμβαδόν και
η διάμετρος κάθε ράβδου. Δίνονται με τη μορφή: διάμετρος/απόσταση π.χ.
Φ10/15.
Αν είναι μεγάλη (> 25 cm 2) τοποθετούνται τρεις
ράβδοι σε κάθε γωνία, συνολικά δώδεκα ράβδοι. Για την αναγωγή του οπλισμού των συνδετήρων
Το εμβαδόν της μίας ράβδου προκύπτει σε διάμετρο/απόσταση μπορεί να χρησιμοποιηθεί
διαιρώντας το As δια του 12 και απ΄ αυτό ο πίνακας οπλισμού των πλακών.
προκύπτει η διάμετρός της. Οι συνδετήρες που προκύπτουν από σχεδιασμό
σε διάτμηση και στρέψη ενοποιούνται (αθροί-
ζονται τα εμβαδά από κάθε έλεγχο και μετά
(α)
ανάγονται σε διαμετρο / αποσταση χρησιμο-
ποιώντας τον πίνακα των πλακών).

(β)

Σχ. 8. 5 (α) Οπλισμός υποστυλωμάτων,


(β) διάταξη οπλισμού για στρέψη

347
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

8.9 ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟΣ ΟΠΛΙΣΜΟΣ

Πολύ υποοπλισμένες διατομές αστοχούν με • Δοκοί: 4Φ12 (εφελκυόμενος) 2Φ10


απότομη θραύση του οπλισμού πριν υπερβληθεί (θλιβόμενος)
η εφελκυστική αντοχή του σκυροδέματος και
Ανεξάρτητα αν προκύπτει από τους
εμφανιστούν ρωγμές (χωρίς προειδοποίηση:
ψαθυρή θραύση). υπολογισμούς, σ΄ όλες τις δοκούς
προβλέπεται θλιβομενος οπλισμός ίσος με το
Για να αποφευχθεί ο κίνδυνος αυτός απαιτείται 1/2 του εφελκυόμενου.
ελάχιστος οπλισμός που προσδιορίζεται στο κεφ.
♦ Υποστυλώματα : 4Φ14 (οπωσδήποτε μία
56.4 και 56.5. Στους κανονισμούς δίνεται ως
ποσοστό της γεωμετρικής διατομής των φορέων.. ράβδος σε κάθε γωνία).

Για συνήθεις διαστάσεις διατομών πρακτικά


 ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΟΣ ΟΠΛΙΣΜΟΣ
ισχύουν τα παρακάτω ελάχιστα οπλισμών:
♦ Δοκοί : Φ6/20 στο άνοιγμα
 ΚΑΜΠΤΙΚΟΣ ΟΠΛΙΣΜΟΣ Φ6/10 κοντά στις στηρίξεις εκτεινόμενος σε
• Πλάκες: κύριος οπλισμός: Φ8/20, μήκος: lκρ =2.hp = 2.(h -2.d1 ).
για μικρό πάχος ( < 16cm ): Φ8/15
οπλισμός διανομής: Φ6/30 ή Φ6/20 ♦ Υποστυλώματα : Φ8/20 στο άνοιγμα
οπλισμός απόσχισης και ελεύθερων άκρων : Φ8/10 στις στηρίξεις εκτεινόμενος σε μήκος
Φ8/30
lκρ. =h/6 ή 0,5 m

8.10 ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΟΠΛΙΣΜΟΣ

Υπεροπλισμένες διατομές αστοχούν (λόγω  Μέγιστος αριθμός ράβδων: απόσταση


υπέρβασης της θλιπτικής αντοχής του σκυρο- διαδοχικών ράβδων 3,0 cm το πολύ σε δύο
δέματος) πριν ο χάλυβας να έχει διαρρεύσει και στρώσεις (ο θλιβόμενος μόνο σε μία
να έχουν εμφανιστεί διακριτές ρωγμές και βέλος στρώση).
(χωρίς προειδοποίηση :ψαθυρή θραύση).
Για να αποφευχθεί ο κίνδυνος αυτός πρέπει το • Συνδετήρες
εμβαδόν As του εφελκυόμενου οπλισμού να μην
Για λόγους κατασκευαστικούς (ευχερή μόρφωση
υπερβαίνει μια μέγιστη τιμή η οποία προσδιο-
και δυνατότητα εισαγωγής δονητή) η μέγιστη
ρίζεται στο κεφ. 56.4.
διάμετρος είναι 14 mm και η μικρότερη απόσταση
Για λόγους κατασκευαστικούς (ευχερή μόρφωση 8 cm.
οπλισμού και δυνατότητα δόνησης του σκυρο-
Αν το απαιτούμενο εμβαδόνAs του οπλισμού είναι
δέματος), λειτουργικούς (ικανή πλαστιμότητα των
μεγάλο ( As > 12,0 cm 2) και το πλάτος της
φορέων και μικρό άνοιγμα ρωγμών) και
διατομής είναι αρκετό (b > 25 cm) τοποθετούνται
εμπορικούς (διαθέσιμες διάμετροι στο εμπόριο)
τετράτμητοι συνδετήρες.
οι διάμετροι των οπλισμών δεν μπορούν να
υπερβαίνουν και οι αποστάσεις να είναι Αν το πλάτος της διατομής είναι μικρό, είναι
μικρότερες από τις παρακάτω τιμές: δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ράβδοι ποιότητας
S500 αντί S220 (μικραίνει το απαιτούμενο Asw
• Διαμήκης οπλισμός κατά το λόγο των δύο fsk των ράβδων).
 Μέγιστη διάμετρος : 26 mm Παρακάτω δίνονται παραδείγματα σχεδιασμού.

348
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

8.11 ΔΙΑΤΑΞΗ ΔΙΑΜΗΚΟΥΣ ΟΠΛΙΣΜΟΥ ΣΕ ΠΛΑΚΕΣ

Ο καμπτικός οπλισμός διατάσσεται, όπως φαί- φαίνεται στο Σχ. 6(β), ευθύγραμμος μέχρι την
νεται στο Σχ, 6: ακραία στήριξη.
Στο άνοιγμα: ο διαμήκης οπλισμός που προέ- Στην περιοχή αυτή προστίθεται οπλισμός επάνω.
κυψε στη διατομή με τη μέγιστη ροπή εκτείνεται:
 ο μισός σ΄ όλο το άνοιγμα μέχρι το μέσον του άνω
πλάτους των στηρίξεων και
 ο μισός κάμπτεται προς τα πάνω σ΄απόσταση 0,2l
0,20l από τη στήριξη.
Στη στήριξη: ο οπλισμός αποτελείται από: 0,2l+d
 το μισό κεκαμμένο του ανοίγματος που (α)
προεκτείνεται στη γειτονική πλάκα (μέχρι τη θέση
που μηδενίζεται η μετατοπισμένη ροπή) περίπου
κατά 0,20l+d από την παρειά της στήριξης, όπως
φαίνεται στο Σχ. 7(α) και,
 (αν απαιτείται), πρόσθετο οπλισμό εκτεινόμενο
επίσης μέχρι την ίδια θέση. (β)
Σε συνεχείς πλάκες με το άνοιγμα της ακραίας
πλάκας μικρότερο από την γειτονική ενδιάμεση η Σχ. 8.6 Διάταξη οπλισμού σε πλάκες
μέγιστη ροπή είναι κοντά στην ακαραία στήριξη
και, γι΄αυτό, ο κάτω οπλισμός παραμένει, όπως

18.12 ΔΙΑΤΑΞΗ ΔΙΑΜΗΚΟΥΣ ΟΠΛΙΣΜΟΥ ΣΕ ΔΟΚΟΥΣ

Ο καμπτικός οπλισμός διατάσσεται, όπως φαίνε-  Σε ενδιάμεση στήριξη: ο διαμήκης οπλισμός


ται στο Σχ, 7: που προέκυψε με την αρνητική ροπή στην
παρειά της στήριξης εκτείνεται σε μήκος
0,2l + lbnet εκατέρωθεν των παρειών της
lbnet στήριξης.
A s2 A s1 A s2 A s1
Όπου:
lbnet :το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης που
δίνεται από την παρακάτω σχέση
(βλ. κεφ.6.3.2):
Σχ. 8.7 Διάταξη διαμήκους οπλισμού σε δοκό
 lbnet = α.(Φ/4). fsd/fb (1) (1)

 Στο άνοιγμα: ο διαμήκης οπλισμός που


προέκυψε στη διατομή με τη μέγιστη ροπή
εκτείνεται σ΄όλο το άνοιγμα.

349
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

9. ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

ΕΦΑΡΜΟΓΗ 1

Ζητείται ο σχεδιασμός της πλάκας Π1 πάχους 15 cm και της δοκού Δ1 διαστάσεων 25/55 στον
ξυλότυπο στο Σχ. 1 και 2. Φορτία πλάκας: qk = 2 kN/m 2, gk,επ = 1,0 kN/m 2.

Η δοκός φέρει τοίχο ύψους 2,0 m με gτ = 2,0 kN/m 2. Υλικά: C20/25, S500

Δ1 0,40 Δ1

Π1 P1 1,9 Π1

6,0

Σχ. 1 Ξυλότυπος Α Σχ.2 Ξυλότυπος Β

Α. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΠΛΑΚΑΣ

1. Λειτουργικός έλεγχος πάχους h πλάκας

d ≥ lo/30 = 2,4. 1,9 /30 = 0,15 m


h≥ 0,15 +0,02 =0,17m => Πάχος ανεπαρκές από πλευράς βελών

2. Φορτία
gκι.β = 25 x 0,15 = 3,8 kN/m 2 gd = 1,35 x 4,8 = 6,5 kN/m 2
gkεπ = 1,0 qd = 1,50 x 2,0 = 3,0 kN/m 2
gk = 4,8 kN/m 2 ρd = 9,5 kN/m 2

3.Στατική Επίλυση
max MΠ1 = 9,5.1,92 /2 = 17,1 kN/m

4. Εύρεση Κύριου Οπλισμού Αs

Γεωμετρικά και Τεχνολογικά Χαρακτηριστικά


b = 1.0 [m], d= h-c-Φ/2 = h-0.02 [m] (για τιμή της επικάλυψης c=0.015m) => d = 0.15-0.02 =0.13 m
S500 =>fsd = 500.103/1.15 = 435. 103 kN/m 2

Υπολογισμός Κύριου Οπλισμού


As = Msd/(z.fsd) = Msd/(0,9d.fsd) = 17,1/(0,9. 0,13. 435. 103) = 3,4. 10-4 m2
As =3,4 cm2 => Φ8/15 (3,3 cm2) (Είναι ο οπλισμός για 1m = 100 cm πλάκας)
[ 1Φ8 => As΄= 0,5 cm 2. Απαιτούνται 3,4/0,5 = 6,8 ράβδοι/m σε απόσταση 100/6,8=15 cm ]

350
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Δευτερεύων Οπλισμός
Διανομές: 0,2 . 3,3 = 0,7 cm 2 => Φ8/30 (1,6 cm 2) Οπλισμός ελεύθερων άκρων: Φ8/30

Β. ΚΑΜΠΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ

1. Φορτία
gκι.β = 25. 1,0. 0,25 . 0,55 = 3,7 kN/m gd = 1,35 . 16,8 = 22,7 kN/m +
gkτοιχ ου = 4,0 + qd = 1,50 . 2,0.1,9 = 5,7
gk πλάκας = 4,8 . 1,9 = 9,1 ρd = 28,4 kN/m
gk = 16,8 kN/m

2 . Στατική Επίλυση: max MΔ1 = 28,4. 6,02 /8 = 128 kNm

3. Εύρεση Οπλισμού Αs1


Γεωμετρικά και Τεχνολογικά Χαρακτηριστικά
d= h-d1 = 0,55 - 0,05 = 0,50 m d1 = c-Φσυν - Φ/2 = 3-1-2/2 = 5 cm
As1 = Msd/(z.fsd) = Msd/(0,9d.fsd) = 128/(0,9. 0,50. 435. 103) = 6,5 .10-4m2
As1 = 6,5 cm2 => 6Φ12
[1Φ12 =>1,1 cm2 Απαιτούνται 6,5/1,1 = 6 ράβδοι]
Τίθεται θλιβόμενος οπλισμός As2 = 3Φ12 (Αs2= 3,3 cm2)

Γ. ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ ΣΤΟ ΣΧ. 1

1. Στατική επίλυση:
max Vsd = 28,4. 6,0/2 = 85,2 kN

2. Έλεγχος Επάρκειας Διατομής


C20 => fcd = 20.103/1.50 = 13.3. 103 kN/m 2 , ν= (0,7-fck /200) = (0,7-20/200) = 0,6
Ανίσωση ασφαλείας: VRd2 ≥ max Vsd
VRd2 = 0,5.ν.fcd. bw . 0,9d = 0,5. 0,6. 13.3.103.0,25. 0,9 . 0,50 = 449 kΝ > 85,2 => διατομή δεκτή

3. Εύρεση Συνδετήρων
Ανίσωση ασφαλείας: VRd3 ≥ max Vsd VRd3= VRdw +Vcd = (0,9 d/s). Asw. fsd + Vcd
όπου:
VRdw: η τέμνουσα που αναλαμβάνουν οι συνδετήρες Vcd : η τέμνουσα που αναλαμβάνουν οι επικουρικοί
μηχανισμοί 0,9d/s: ο αριθμός των συνδετήρων (τοποθετημένων σε απόσταση s) που τέμνει η τομή
Asw : η. Asw ’ το εμβαδόν όλων των σκελών των συνδετήρων (η ο αριθμός των σκελών, Asw ’ το εμβαδόν του ενός
σκέλους του συνδετήρα)

Θέτοντας maxVsd = VRd3 προκύπτει: η. Αsw ΄/s [m2/m] = maxVsd’ [kN] –Vcd.[kN]
0,9 d[m].fw d[kN/m2]
( η : αριθμός σκελών συνδετήρα)
( Αs ΄ : εμβαδόν ενός σκέλους)
Yπερ της ασφαλείας τίθεται Vcd = 0 προκύπτει: Επιλέγονται δίτμητοι συνδετήρες:η=2 =>

351
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

2Αsw΄/s = 85,2 / (0,9. 0,5 .435.103) = 4,6. 10-4 m 2 /m = 4,6 cm 2/m (1)

Δ. ΣΤΡΕΠΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ

1. Στρεπτικό Φορτίο και Στατική Επίλυση


To στρεπτικό φορτίο m T της δοκού είναι η Μsd της πλάκας στη θέση του κ.β.άξονα της δοκού:
m T= 9,5. (1,9+0,25/2) = 19,2 kNm/m Tsd = m T. L/2 = 19,2. 6,0/2 =57,6 kNm
2. Στοιχεία διατομής
t = max {2. 3,0 . (0,25. 0,55)/[2.(0,25+0,55)] } = 0,09 m Ak = (0,25-0,09).(0,55-0,09) = 0,07m 2
3. Εύρεση Οπλισμού Συνδετήρων
Συνδετήρες για στρέψη : Asw/s = 57,6 /(2 .0,07 .435.103) = 9,5. 10-4 m 2 /m = 9,5 cm 2/m
Συνολικοί συνδετήρες από διάτμηση και στρέψη): Asw/s = 4,6/2 + 9,5 = 11,8 cm 2 /m (1) => Φ12/10
(Επιλέγεται διάμετρος Φ8 => As ΄=π.82/4= 0,5 cm 2
(1) => 0,5/s=11,8 => s = 0,5/11,8 = 0,04 m πολύ μικρό.
Επιλέγεται διάμετρος Φ12 => As ΄=π.1,22/4= 1,13 cm 2 => (1) => 1,13/s=11,8 => s = 0,10 m).
4. Εύρεση Διαμήκους Οπλισμού
Διαμήκης στρέψης: Al = 57,6 [2.(0,25+0,55)]/(2.0,07. 435 .103) =15,0. 10-4 m -2 = 15,0 cm 2
Αριθμός ράβδων για να είναι ισοκατανεμημένοι στην περίμετρο: 6
Εμβαδόν μιας ράβδου: 15,0/6 =2,5 cm 2 => Φ18
Ενοποίηση Διαμήκους Κάμψης και Στρέψης
Στο κάτω πέλμα: (από κάμψη) 6,6 + (από στρέψη) 15/3 = 11,3 cm 2 => 6Φ16
Στο πάνω πέλμα: (από κάμψη) 3,3 + (από στρέψη) 15/3 = 8,0 cm 2 => 4Φ16
Στο μέσον του ύψους: (από στρέψη) 2Φ18
4. Έλεγχος Επάρκειας Διατομής
ΤRd1 = v.fcd.Ak .t = 0,4. 13,3. 103. 0.07.0,09= 33,5 < 54=Tsd => η διατομή δεν είναι δεκτή
v= 0,7.(0,7-fck /200) =0,7.(0,7-20/200) = 0,4

352
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

ΣΧΕΔΙΑΣΗ ΟΠΛΙΣΜΩΝ

Δ1 Δ1

Π Π

Ξυλότυπος Β Ξυλότυπος Α

α 6Φ16

2Φ18
Φ12/10

α 4Φ16

Μηκοτομή δοκού Δ1

4Φ16 4Φ16

2Φ18

2Φ18

6Φ16
6Φ16

Εγκάρσια τομή α-α δοκού Δ1 Σχ.1 Εγκάρσια τομή α-α δοκού Δ1 Σχ.2

353
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΕΞΑΣΚΗΣΗ

Στο σχήμα .δίνεται η κάτοψη του φέροντα οργανισμού και στοιχεία της μελέτης δύο στεγάστρων, του
στεγάστρου Α και του στεγάστρου Β.
Κ1 Κ1 gεπ = 1.0 kN/m 2 qk = 1,5 kN/m 2
C20/25, S500
Δ2 1,5 Δ2 Πλάκες: h = 20 cm,
Π1 Π2 Δοκοί: b/h = 30/60 cm
Κ2 20 20 Κ2
Υποστυλώματα: b/h =30/30,
Δ1
1,5 Δ1
Eπικάλυψη οπλισμού: c = 4 cm
=
2,0 4,0
Στέγαστρο Α Στέγαστρο Β
Ζητούνται τα παρακάτω:

1. Για το στέγαστρο Α:
1.1 Το στατικό σύστημα και το φορτίο σχεδιασμού της πλάκας και της δοκού Δ1-Δ2.
1.2 Το αξονικό φορτίο σχεδιασμού των υποστυλωμάτων Κ1 και Κ2.
1.3 Λειτουργικός έλεγχος της επάρκειας του πάχους της πλάκας Π1.
1.4 O οπλισμός της πλάκας Π1.
1.5 Ο καμπτικός οπλισμός της δοκού Δ1 (όχι της Δ2) .
1.6 Ο διατμητικός οπλισμός της δοκού Δ1. Η τέμνουσα η αναλαμβανόμενη από τους μηχανισμούς
του διατμητικά άοπλου σκυροδέματος να ληφθεί ίση με 40 kN.
1.7 Σχεδίαση του οπλισμού της πλάκας Π1 (σε κάτοψη),
1.8 Εκτίμηση του οπλισμού της δοκού Δ2.
1.9 Σχεδίαση του οπλισμού της δοκού Δ1-Δ2 σε κατά μήκος και εγκάρσια τομή.
1.10 Σχεδίαση των πιθανών θέσεων των ρωγμών στην κάτοψη της πλάκας Π1 και σε κατά μήκος
τομή δοκού Δ1-Δ2 που θα εμφανιστούν αν ο κύριος οπλισμός της πλάκας και ο
καμπτικός ή διατμητικός, ή στρεπτικός οπλισμός της δοκού είναι ανεπαρκής.

2. Για το στέγαστρο Β:

2.1 Το στατικό σύστημα της πλάκας Π1 και της δοκού Δ1-Δ2,.


2.2 Λειτουργικός έλεγχος της επάρκειας του πάχους της πλάκας Π1.
2.3 Σχεδίαση του οπλισμού της πλάκας Π1.
2.4 Τα φορτία της πλάκας, των δοκών και των υποστυλωμάτων είναι μεγαλύτερα ή μικρότερα
από τα αντίστοιχα φορτία στο στέγαστρο Α και γιατί;
2.5 Το μέγιστο φορτίο που μπορεί να φέρει η πλάκα Π1 αν η πλάκα οπλιστεί με Φ12/20.
2.6 Το μέγιστο φορτίο που μπορεί να φέρει η δοκός αν η δοκός Δ1 οπλιστεί με διαμήκη
οπλισμό 4 Φ16 και εγκάρσιο οπλισμό Φ8/10.
2.7 Αν μειωθεί το πλάτος (μόνον) των δοκών, θα αυξηθεί ή θα μειωθεί (α) η καμπτική αντοχή τους,
(β) η διατμητική αντοχή τους, (γ) η στρεπτική ανγτοχή τους και γιατί ;
2.8 Το απαιτούμενο μήκος αγκύρωσης των ράβδων του οπλισμού της πλάκας θα αυξηθεί ή θα
μειωθεί αν τοποθετηθούν περισσότερες ράβδοι αλλά μικρότερης διαμέτρου ώστε να μην αυξηθεί
ο συνολικός οπλισμός;

354
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

ΕΦΑΡΜΟΓΗ 2

Στο σχήμα δίνεται ο ξυλότυπος μικρού κτίσματος αποτελούμενος από πλάκες πάχους 20 cm,
δοκούς 25/60 και υποστυλώματα 30/30.
Τα φορτία των πλακών είναι: gεπ,k =1.00kN/m2 , qk =5.00kN/m2.
Υλικά C20/25, S500s. Επικάλυψη οπλισμού 3 cm.
Ζητείται ο υπολογ ισμός και η σχεδίαση του οπλισμού των πλακών και των δοκών.

Π3 2,00

Δ1 Δ2 Δ3

Π1 6,25
Δ4 Π2
κενό

2,00 2,50 2,00


62

A.ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΛΑΚΩΝ

1. Φορτία
gκι.β = 25 . 0,20 = 5,0 kN/m2
gkεπ = 1,0
gk = 6,0 « ρd = 1,35. 6,0 + 1,5. 5,0 = 15,6 kN/m2

2. Στατική Επίλυση
Στατικά συστήματα: ΠΛΑΚΑ Π1 ΠΛΑΚΑ Π2, Π3

l = 6,0 m l = 2,0 m
H πλάκα Π2 είναι τριέρειστη. Αντιστοιχεί στο μισό μιας
στενόμακρης τετραέρειστης πλάκας η οποία μπορεί να
ισοδυναμηθεί με μια διέρειστη και η τριέρειστη με μισή
διέρειστη, δηλ. πρόβολο.

Κρίσιμες διατομές: Π1: μέσον ανοίγ ματος


Π2, Π3: παρειά στήριξης
Τιμές ροπών:
max MΠ 1 = 15,6. 6,02 /8 = 70,2 kN/m, min MΠ 2 = min MΠ 3 = 15,6. 2,02 /2 = 31,2 kN/m

1. Εύρεση Κύριου Οπλισμού Αs – Στατικός Ελεγχος h


 Στοιχε ία Διατομών:
b = 1.0 m, d= h-c-Φ/2=20-3-1,0/2 = 16 cm=0.16m,
S500 =>f s d = 500.103 /1.15 = 435.103 kN/m2

355
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

 Υπολογισμός Κύριου Οπλισμού

As = Msd/(z.fsd) = Msd/(0,9d.fsd) = Msd/(0,9. 0,16. 435. 103) = Msd/(6,6.104) m2


Πλάκα Π1: Ms d = 70,2 kNm
As = 70,2.10- 4 /6,6. =11,8. 10- 4 m2 =11,8 cm2 => Φ12/8
Πλάκα Π2 Π3 : Ms d = 31,2 kNm
As = 31,2 .10- 4 /6,6. = 5,1.10- 4 m2 = 5,1cm2 => Φ8/10
 Υπολογισμός Δε υτε ρε ύοντα Οπλισμού
Οπλισμός διανομών: Π1: 0,2.11,8=2,4 cm2 => Φ8/20
Π2,Π3: 0,2.5,1=1,0 cm2 => Φ8/30
Οπλισμός απόσχισης Π2 : 0,5.5,1= 2,5 cm2 => Φ8/20

Β. ΚΑΜΠΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΩΝ Δ1-Δ2-Δ3 ΚΑΙ Δ4

1. Στατικό Σύστημα:

Δ1-Δ2-Δ3
[Μ s ]

2,15m 2,20m 2,15m

Δ4
[Μs ]
6,00 m
2. Φορτία: gd,ι.β = 25. 0,25 . (0,60 – 0,20) = 2,5 kN/m2
Από πλάκα δοκοί Δ1 , Δ3: ρd, πλάκας = 15,6 . 6,0/2 = 46,8
Από πλάκα δοκός Δ2: gd, πλάκας = 15,6 . 2,0 = 31,2
Συνολικό φορτίο: Δ1 , Δ3: ρd =2,5+46,8 = 49,3 kN/m2
Δ2 ρd =2,5+31,2 = 33,7 kN/m2
2 . Στατική Επίλυση:
 Δοκός Δ1-Δ2-Δ3
Λόγ ω του μικρού μήκους και φορτίου της Δ2, η καμπτική ροπή της αναμένεται αρνητική στο
άνοιγ μά της, οπότε κρίσιμες διατομές είναι αυτές της στήριξης (διατομές με τη μεγ αλύτερη
αρνητική ροπή). Γι΄αυτό, αρκεί ο υπολογ ισμός της καμπτικής ροπής μόνον των πρόβολων δοκών
Δ1 και Δ2 στην παρειά της στήριξης (κρίσιμη διατομή).
max MΔ1 = max MΔ3 = 49,3. 2,02 /2= 98,6 kNm
 Δοκός Δ4
Κρίσιμη διατομή στο μέσον του ανοίγ ματος : max MΔ4 = 33,7. 6,02 /8 = 153 kNm

3. Εύρεση Οπλισμού Αs
 Στοιχε ία Κρίσιμων Διατομών:
d= h-d1 = 0,60 - 0,05 = 0,55 m d1 = c-Φσυν- Φ2 = 3-1-2/2 = 5 cm
 Υπολογισμός Οπλισμού:
Δοκός Δ1-Δ2-Δ3 As 1 = 98,6/(435.103 . 0,9 .0,55) = 4,6. 10- 4 m2 =4,6 cm2 => 4 Φ12
Τίθεται As 2 => 2Φ12
Δοκός Δ4 As 1 = 153/(435.103 . 0,9 .0,55) = 6,9. 10- 4 m2 = 6,9 cm2 => 5 Φ14
Τίθεται As 2 => 3Φ14

356
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Γ. ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ Δ1-Δ2-Δ3

Vs dΔ1 , παρ = Vs dΔ3 , παρ = 49,3 . 2,0 = 98,6 kN,


Vs dΔ1 - Δ2 = Vs dΔ2 - Δ3 = 33,7.2,20/2 –(98,6-98,6)/2,2= 37,0 kN.
O σχεδιασμός γ ίνεται με την μεγ αλύτερη τιμή Vs dΔ1 , παρ = 98,6 kN
Vs d σ΄ απόσταση d από την παρειά = 49,3 (2,0-0,55) = 71,5 kN
Έλεγ χος Επάρκειας Διατομής:
VRd2 = 0,5. (0,7-20/200).13,3.103 . 0,25. 0,9. 0,55 = 494 kN > 98,6 kN
Υπολογ ισμός Συνδετήρων:
Vc d = τ d .bw.d= 1,0/1,5.103 . 0,25.0,55 = 91,7 ΚΝ> Vs d γ ια Δ1 και Δ3.
Για τη δοκό Δ2 λόγ ω συνύπαρξης στρέψης τίθεται Vc d = 0.
Για τις δοκούς Δ1 και Δ3 τίθεται ο ελάχιστος οπλισμός Φ8/20
Για τη δοκό Δ2:
As w/s = 71,5 / (0,9. 0,55. 435. 103 ) = 3,3. 10- 4 m2 = 3,3 cm2

Δ. ΣΤΡΕΠΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΟΚΟΥ Δ1-Δ2-Δ3

1. Στρεπτικό Φορτίο και Στατική Επίλυση


Στρεπτική επιπόνηση αναπτύσσεται μόνο στην δοκό Δ2.
To στρεπτικό φορτίο είναι η Μs d της πλάκας στη θέση του κ.β.άξονα της δοκού Δ2:
mT = 15,6. (1,9+0,25/2) = 31,6 kNm/m T s d = mT . L/2 = 31,6. 2,2/2 =34,8 kNm

2. Στοιχεία διατομής
3.
t=max{2. 3,0 . (0,25. 0,60)/[2.(0,25+0,60)] } = 0,09 m
Ak =(0,25-0,09).(0,60-0,09) = 0,08m2
3. Εύρεση Οπλισμού Συνδετήρων
Συνδετήρες γ ια στρέψη : As w/s = 34,8/(2 .0,08 .435.103 ) = 5,6. 10- 4 m2 /m = 5,6 cm2 /m
Συνολικοί συνδετήρες από διάτμηση και στρέψη):
As w/s = 3,3/2 + 5,6 = 7,2 cm2 /m (1) => Φ8/8
(Επιλέγ εται διάμετρος Φ8 => As ΄=π.82 /4= 0,5 cm2
(1) => 0,5/s=11,3 => s = 0,5/7,1 = 0,08 m )
4. Εύρεση Διαμήκους Οπλισμού
Διαμήκης στρέψης: Al = 34,8 [2.(0,25+0,60)]/(2.0,08. 435 .103 ) =9,1. 10- 4 m- 2 = 9,1 cm2
Αριθμός ράβδων γ ια να είναι ισοκατανεμημένοι στην περίμετρο: 6
Εμβαδόν μιας ράβδου: 9,1/6 =1,5 cm2 => Φ14
Ενοποίηση Διαμήκους Κάμψης και Στρέψης
Στο κάτω πέλμα: (από κάμψη) 4,4 + (από στρέψη) 9,1/3 = 7.4 cm2 => 7Φ12
Στο πάνω πέλμα: (από κάμψη) 2,2 + (από στρέψη) 9,1/3 = 5,2 cm2 => 5Φ12
Στο μέσον του ύψους: (από στρέψη) 2Φ14
5. Έλεγχος Επάρκειας Διατομής
Τ Rd1 = v.f c d.Ak.t = 0,4. 13,3. 103 . 0.08.0,09 = 35 < 54=T s d => η διατομή δεν είναι δεκτή
v= 0,7.(0,7-f c k /200) =0,7.(0,7-20/200) = 0,4

357
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Ε. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΟΠΛΙΣΜΟΥ

1,9
Π3
Δ2
Δ1 Δ3

Π1 6,25
κενό Π2

2,00 2,50 2,00

Ξυλότυπος

4Φ12
1Φ12
2Φ14
4Φ12 α 5Φ12
β

Φ8/8
2Φ14

2Φ12 α
7Φ12 β 2Φ12

2Φ12
5Φ12

Κατά μήκος τομή δοκού Δ!-Δ2-Δ3


5Φ12 4Φ12

2Φ14

7Φ12 2Φ12

Β-β α-α
Εγ κάρσιες τομές δοκού

358
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

ΕΦΑΡΜΟΓΗ 3

Ζητείται ο σχεδιασμός των πλακών στο σχήμα.


C16 , S400 , πάχος πλακών 16 cm
gεπ = 1,5 kN/m 2, q = 6,0 kN/m 2

10,0 4,0

Π1
5,0 Π1
Π3

5,0 Π2

ΕΚΛΟΓΗ ΠΑΧΟΥΣ (ΓΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΒΕΛΩΝ)


Π1: lo =0,8 .5,0=4,0 m.
Π2: lo = 0,8 .4,0=3,2 m.
Π3 : lo= 1,0 . 4,0 =4,0 m.
d≥ max lo/30 = 4,0 /30 = 0,13 m h=0,13 +0,02 =0,15m Εκλεγεται h=0.16m

ΦΟΡΤΙΑ
gι.β = 25 x 0,16 = 4,0 kN/m 2
gεπ = 1,5 «
g = 5,5 « ρd = 1,35 x 5,5 + 1,5 x 6,0 = 16,4 kN/m 2

ΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ ΕΙΚΟΝΕΣ ΔΥΣΜΕΝΩΝ ΦΟΡΤΙΣΕΩΝ

ΜΠ1-Π2 = (16,4 .5,03 + 16,4 .4,03) /[ 8 (5,0 +4,0)] = -43 kNm 16,4
VΠ1--Π2αρ= 0,5.16,4.5,0 +43,0/5,0 = 49,6 kN
VΠ1-Π2δεξ= 0,5.16,4.4,0 +43,0/4,0= 51,8 kN Π1 Π2

ΜΠ1-Π2παρ = 43 - (49,6+51,8)/2 .0,20/2 = 37,9 kNm


ΜΠ1-Π2 = ( 6,4 .5,03 + 5,5 .4,03) / [8 (5,0 +4,0)] = 33,5 kNm 5,5
VΠ1 = 0,5.16,4.5,0 -33,5 /5,0= 34,3 kN
VΠ2 = 0,5.5,5.4,0 - 33,5 /4,0= 2,6 kN>0 ,min MΠ2>0
maxMΠ1 = 34,32/ (2.16,4) = 35,6 kNm

ΜΠ1-Π2 = ( ,5 .5,03 + 16,4 .4,03) / [8 (5,0 +4,0)] = 24,1kNm


VΠ2 = 0,5.16,4.4,0 -24,1 /4,0 = 26,8 kN
359
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

VΠ1= 0,5.5,5 .4,0 -24,1 /4,0 = 5,0 kN > 0 min MΠ1>0


maxMΠ2 = 26,82/ (2.16,4) = 21,9 kNm
maxMΠ3 = 16,4.4,02 /8 = 32,8 kNm Π3
ΟΠΛΙΣΜΟΣ

Ανοιγμα Π1 : Μ =35,6 kNm


μsd=35,6/(1,0.0,142.16.103/1,5) =0,17 => ω =0,19
Αs =0,19 .100.14 .(16/1,5) / (400/1,15) = 8,17 cm 2 => Φ10/9 (8,72)

Διανομές: 8,72 .0,2 = 1,74 cm => Φ6/16


2

Αποσχισης: 8,72.0,5 = 4,36 cm 2 => Φ8/11

Ανοιγμα Π2 : Μ = 21,9 kNm


μsd = 21,9/(1,0.0,142.16.103/1,5)=0,10 => ω=0,11
Αs =0,11 .100 .14 .(16/1,5) / (400/1,15) = 4,73cm 2 => Φ10/16(4,91)
Διανομέ;ς: 4,91 . 0,2 = 0,98 cm =>
2
Φ6/30
Αποσχισης: 4,91.0,5 = 2,46 cm => Φ6/11
2

Ανοιγμα Π3 : Μ = 32,8 kNm


μsd = 32,8/(1,0.0,142.16.103/1,5)=0,16 => ω=0,18
Αs =0,18.100.14 .(16/1,5) / (400/1,15) = 7,74 cm 2 => Φ10/10 (7,85)
Διανομές: 7,85 . 0,2 = 1,57cm 2 => Φ6/18
Αποσχισης: 7,85 .0,5 = 3,92 cm 2 => Φ8/12

Στηριξη Π1-Π2: Μ =37,9 kNm


μsd=37,9/(1,0.0,142.16.103/1,5) = 0,18 => ω =0,21
Αs =0,21.100.14.(16/1,5)/(400/1,15) = 9,03
κεκαμμενα από Π1 : Φ10/18 = 8,72/2 = 2,86
καμμενα από Π2 : Φ19/32= 4,91/2 = 2,46 + 5,32 -
προσθετα: 3,71 =>Φ10/20(3,93)

360
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

4. Παράδειγμα Σχεδιασμού Δοκού – Εύρεση Οπλισμού

Στοιχεία δοκού: C16, S400

Gd=100 kN MT=20 kNm Gd=50 kN 1,0 m


Gd=50 kN/m

0,6 0,5
2,0 5,0 2,0

0,25
300 200

[M]
300
200
100

50
242 150
[V]
10

10 [T]

 ΚΑΜΨΗ

• ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΥΨΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΕΣ


d = h-0,05 = 0,60 -0,05 = 0,55 m
fcd= 16 .103 /1,5 =10,7.103 kN/m 2
fsd = 400 .103/1,15 = 347,8 .103 kN/m 2

• ΤΥΠΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΙΝΑΚΕΣ


μsd = Msd [kNm] = 0,0012 . Μsd /b
b . d2 .fcd
Αs [cm 2 ] = ω. b[cm].d[cm]. fcd/fsd = 1,69 . ω .b

• ΔΙΑΤΟΜΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ
ανοιγμα ΑΒ : ΜΑΒ = 152 kNm
παρεια στηριξης Α : MA = -0,9 x 300 = -270 kNm
παρεια στηριξης Β: MB = -0,9 x200 = -180 kNm

361
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

• ΕΥΡΕΣΗ ΟΠΛΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΙΝΑΚΕΣ

Ανοιγμα ΑΒ : Στηριξη Α Στηριξη Β


M =+152 kNm -270 kNm -180 kNm

b= 1.00 m b=0,25 m b = 0,25


μsd = 0,046 μsd= 0,33 μsd= 0,22
hf /d=10/55=0,18
bef f /bw=100/25=4 }
ω = 42/1000 ω=0,46 ω = 0,21

As = 7,0 cm 2 As = 19,2 cm 2 As = 11,0 cm 2

4Φ16 (8,04 cm 2 ) 6Φ20 (18,8 cm 2 ) 4Φ20 (12,5 cm 2 )

 ΕΥΡΕΣΗ ΟΠΛΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΔΟΧΗ z = 0,9 d

Τύπος υπολογισμού : Αs [m 2 ] = Msd [kNm]____


0.9. d[m]. fsd [MPa]. 103

Άνοιγμα ΑΒ: Αs = 152/(0,9.0,55.348.1000) = 7,1. 10-4m 2 = 7,1 cm 2 => 4Φ16

Στήριξη Α: Αs = 270/(0,9.0,55.348.1000) = 7,1. 10-4m 2 = 19,1 cm 2 => 6Φ20

Στήριξη Γ : Αs = 180/(0,9.0,55.348.1000) = 7,1. 10-4m 2 = 11,1 cm 2 => 4Φ20

• ΔΙΑΤΜΗΣΗ

1. ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΟΠΛΙΣΜΟΣ
- στο άνοιγμα ρwmin = 0,0016, s= 200 mm } = Φ6/20
- κοντά στις στηρίξεις Φ8/20 σε μήκος: lκρ =2.hp = 2 (0,6-2 .0,05 ) = 1,0 m

2. Μ ΕΓΙΣΤΗ Τ ΕΜΝΟΥΣΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ


Απόσταση Δx εμφάνισης διατμητικης ρωγμής : Δx = 0,20 + 0,55 = 0,75 m
Διαφορά Vsd στο μήκος Δx : ΔV = Δx .q = 0,75 . 50 =37,5 κΝ
Τέμνουσα σχεδιασμού Vsd ΄= 212,5-37,5 =175 kN

3. T ΥΠΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
Συνδετήρες Αsw΄/s [cm2/m] = [Vsd [kN] –Vcd.[kN] ]. 10
η .0,9 d[m].fwd[kN/m 2]
( η : αριθμός σκελών συνδετήρα)
( Αs ΄ : εμβαδόν ενός σκέλους)

362
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

Vcd = VRd1[kN] = τRd.[ kN/m 2] .k.(1,2 +40ρ  l).bw[m].d[m]


ρ  = As [cm 2 ] /(bw[m].d[m]) k=1,6-d[m] >1,0
τRd =0,22 . 10 kN/m
3 2
k= 1,6 - 0,55 = 1,05 m bw = 0,25 m d= 0,55m
ρl =As /(bw.d ) =8,04/(25.55 ) =0,007
VRd1 = 0,22 .1000 .1,05 . (1,2 + 40.0,007).0,25 .0,55= 45 kN

Επιλέγονται διτμητοι συνδετηρες => η = 2

Αs΄/s = ( Vsd ΄- 45 )/ (2.0,9. 0,55 .220 .103/1,15 ) = 6,9cm2/m

ΣΤΡΕΨΗ

• Τυποι σχεδιασμού
Συνδετήρες As /s[cm 2/m] = Tsd[kNm].104
2.Ak [m 2].fwd[kN/m 2]
Ak =(b-t).(d-t) t=max{2c , Ac /u] u :περίμετρος c : πάχος επικάλυψης
Διαμήκης Al [cm2] = Tsd [kNm].10 .u 4

2.Ak [m 2].fsd [kN/m 2 ]

• Γεωμετρικά χαρακτηριστικά
t= max{2.3,0, (25.60)/[2.(25+60)] } = 8,8cm = 0,088 m
Ak = (0,25-0,088).(0,60-0088) = 0,088 m 2 u = 2.( 25+60) = 170 cm. = 1,7 m.

• Εύρεση οπλισμού συνδετήρων


Συνδετήρες για στρέψη : Asw/s = 10.104/(2 .0,088 .220.103/1,15) = 3,15cm 2/m
Συνολικοι συνδετηρες (διατμηση και στρέψη) : Asw /s = 6,9 +3,2 = 10,1 cm 2 /m, => Φ10/8

• Οπλισμός συνδετήρων κατά μήκος της δοκού:


Ελάχιστος οπλισμός για διάτμηση και στρέψη: Asw ΄/s = 1,5 (Φ6/20) + 3,2 = 4,7 cm 2/m => Φ8 /9 (4,8 )
Τεμνουσα που αντιστοιχεί στον οπλισμό αυτό : Vsd ΄ = 20. 4,8+45 = 141 kN
Στις περιοχές με Vsd > 141 kN θέτουμε Φ10/8 Στις περιοχές με Vsd < 141 kN θέτουμε Φ8/9

• Εύρεση διαμήκους οπλισμού


Διαμήκης στρέψης :
Al = 10.104.[2.(25+60)]/(2.0,088.400 .103/1,15) =3,0 cm 3
αριθμός ράβδων για να είναι ισοκατανεμημένοι στην περίμετρο: 6
Διάμετρος μιας ράβδου 3,0/6 =0,5 cm 2 => Φ8 => 6Φ8

• Ενοποίηση διαμήκους κάμψης και στρέψης


Στην κάτω πλευρά: από κάμψη: 8,04 από στρέψη: 3,0/3 =1,0 cm 2
Συνολικά : 9,04 cm 2 , πι. δοκών => 4Φ18
Στην πάνω πλευρά: από κάμψη :8,04 .1/3 =2,7 cm 2
Συνολικά: 2,7+1,0 = 4,7 => 3Φ14

363
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

5. Παράδειγμα Υπολογισμού Διαστάσεων Δοκού

• ΣΤΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ - Φ ΟΡΤΙΑ - ΟΠΛΙΣΜΟΣ

Ζητείται το ελάχιστο ύψος δοκού με μήκος, στατικό σύστημα, φορτία και οπλισμό αυτά της δοκού του
προηγούμενου παραδείγματος.

1. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΚΑΜΨΗ μsd < μlim (για να μην προκυπτει θλιβομενος οπλισμος)

Υποθετουμε d=0,55 m.
Aνοιγμα ΑΒ Διατομη πλακοδοκος hf /d =0,18 , bef f / bw = 4 } => μlim = 0,212
μsd=150/(1,0.d2.16.103 / 1,5) = μlim =0,212 => d= 0,26 m

Στηριξη Α,Β : Διατομη ορθογωνικη , S400 μlim = 0,33


μsd =270/(0,25.d2.16.103 /1,5) =0,33 => d= 0,54 m

2. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΔΙΑΤΜΗΣΗ Vsd =VRd2

Vsd = 175 kN (v= 0,7-16/200 =0,62 )


VRd2= 0,5.v.fcd.0,9d = 0,4.0,62.16.1000/1,5.0,9d =>
Vsd =175 kN => d=0,24 m

3. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΣΤΡΕΨΗ Τsd=TRd1

Tsd = 10 kNm
Εστω d=0,55 οποτε t = max{2.3 ,(25.60)/[2.(25+60)] } = 8,8cm = 0,088 m
Ak =(0,25-0,088).(0,60-0088) = 0,088 m 2 v=0,70.(0,70-16/200
TRd1=2.v.fcd.Ak .t = Tsd =>
2.0,43.16.1000/1,5.(0,25-0,088).(d-0,088).0,088 = 10 kNm = > d = 0,15 m

4. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΔΙΑΤΜΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΡΕΨΗ (Τsd/TRd1 + Vsd/VRd2)2 =1

10/[2.0,43.16.1000/1,5.(0,25-0,088).
(d-0,088).0,088]+175/[0,4.0,62.16.1000/1,5.0,9d= =√1 => d = 0,42 m

Το ζητουμενο d ειναι το μεγαλυτερο απο τα προηγουμενα d= 0,54 m => h = 0,60 m

364
ΜΕΡΟΣ ΙV Συνοπτική Παρουσίαση

6. Παράδειγμα Εύρεσης Μέγιστου Φορτίου Δοκού

• ΣΤΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ - ΦΟΡΤΙΑ - ΟΠΛΙΣΜΟΣ

Ζητείται το μέγιστο φορτίο δοκού με μήκος, διαστάσεις , στατικό σύστημα και οπλισμό αυτά της δοκού
στο παράδειγμα 8. 9.

1. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ KΑΜΨΗ

• Ανοιγμα ΑΒ As= 4Φ16 = 8,04 cm2


ω =As .fsd/(b.d.fcd)= 0,042
Απο πινακα πλακοδοκου για hf /d =0,18 και bef f /bw =4 => μsd=0,05
μsd = μRd = MRd/(b.d .fcd) => MRd = 0,05.1,0.0,55.0,55.16.1000/1,5 =161 kNm
2

Msd=gd.8,02 /8 + (MA+MB)/2 , MA =- 100.2,0-gd.2,02/2 =- 2.gd-200


MB = - 50.2,0-gd.2,02/2 =- 2.gd-100
MsdAB = 6.gd-150 kNm
Msd =MRd => 6.gd-150 = 161 => gd =52 kN/m

• Στηριξη Α, Αs= 6Φ20 =18,9 cm2


ω =As .fsd/(b.d.fcd)= 0,046
Απο πινακα ορθογωνικης διατομης μRd=0,34 => MRd = 270 kNm
MAπαρ = MRd => 0,9 ( 2.gd+200) = 270 => gd=50 kN/m

2. ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΕ ΔΙΑΤΜΗΣΗ

• EΛΕΓΧΟΣ ΣΥΝΔΕΤΗΡΩΝ : VRD3 = VSD

Στηριξη Α:Συνδετηρες Φ 10/9


As ' /s =6,9 cm 2/m Vcd = 0,22 . 1000 .1,05 . (1,2 + 40 . 0,007) .0,25 .0,55 = 45 kN
Αs ΄/s = ( VRd3- 45 )/ (2.0,9. 0,55 .220 .103/1,15 ) = ( VRd3 - 45 ) /20 => Αs ΄/s = (VRd3 - 45) /20 VRd3 =
20. Αs΄/s + 45
Αs ΄/s = ( VRd3- 45)/20 = 6,9cm 2/m => VRd3 = 175 kN
Αποσταση Δx εμφανισης διατμητικης ρωγμης : Δx = 0,20 + 0,55 = 0,75 m
Διαφορα Vsd στο μηκος Δx : ΔV = 0,75 .gd kΝ
Τεμνουσα υπολογισμου: Vsd ΄ = Vsd - 0,75 gd= 100 + gd. 2,0 - 0,75 gd = 100 +1,25gd VRD3 = VSD =>
175 = 100 +1,25gd => gd = 50 kN/m

• EΛΕΓΧΟΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ VRd2 = Vsd


VRd2= 0,5.v.fcd.0,9d = 0,4.0,62.16.102/1,5.0,9.0,55 =175 kN (v= 0,7-16/200 =0,62 )
Τεμνουσα στατικης επιλυσης: Vsd = 100 + gd. 2,0
175 = 100 + gd. 2,0 => gd = 37,5 kN/m

ΜΕΓΙΣΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΟ ΦΟΡΤΙΟ : gd = 37,5 kN/m

365
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ο τόμος αυτός, όπως και οι άλλοι τόμοι, είναι αποτέλεσμα μιας


σειράς συνεχώς αναβαθμιζόμενων σημειώσεων στα πλαίσια
άτυπων φροντηστηριακών μαθημάτων για την επιβοήθηση των
φοιτητών στις απαιτήσεις των εκάστοτε διδασκόντων των μαθη-
μάτων με αντικείμενο το σκυρόδεμα
οι οποίες τα τελευταία έξι χρόνια αναπροσαρμόζονται για να
συμβαδίσουν με τη διδασκαλία των μαθημάτων αυτών από τον
συντάκτη του βιβλίου.
Το περιεχόμενο, τα κείμενα, τα σχέδια και η διάρθρωση του
βοηθήματος υπακούει στους στόχους που παρατίθενται παρα-
πάνω. Δεν έχουν βασιστεί σε άλλα βιβλία, ελληνικά ή ξένα, ή
οποιεσδήποτε άλλες πηγές, καθώς ο στόχος του βιβλίου δεν είναι
η παρουσίαση πληροφοριών, πινάκων, νομογραφημάτων, ή άλλων
τεχνικών στοιχείων τα οποία καλύπτονται από την υπάρχουσα
βιβλιογραφία.
Τα τεχνικά στοιχεία και οι αξιολογήσεις υλικών στην Ενότητα Γ και
Δ βασίζονται σε άποτελέσματα πειραμάτων στο εργαστήριο
σκυροδέματος του ΕΜΠ στα πλαίσια διπλωματικών εργασιών που
σχεδιάστηκαν και συντονίστηκαν από τον συντάκτη του βιβλίου.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

Ευχαριστώ γνωστούς και άγνωστους που μου επέτρεψαν να


ασχοληθώ με το βοήθημα αυτό απαλλάσσοντάς με από άλλες πιο
κοπιαστικές και κοινωνικά λιγότερο αποδεκτές εργασίες (κατά την
άποψή μου περισσότερο σημαντικές).

Ζητώ συγνώμη από γνωστούς και άγνωστους που στις περιόδους


σύνταξης και ανασύνταξης του βιβλίου παραμέλησα ή παρέβλεψα
και αρνήθηκα τη συνδρομή μου.

Ζητώ συγνώμη που με την έκδοση του βιβλίου (τα χαρτιά, τα


μελάνια, τους υπολογιστές και τις άλλες μηχανές) διαιωνίζω την
κατάσταση καταναγκαστικής δουλειάς και εκμετάλλευσης ανθρώ-
πων σε όλο τον κόσμο κσι της κακομεταχείρησης του φυτικού και
ζωϊκού «βασιλείου».

366

You might also like