Σχεδιασμός Βιομηχανικού Μεταλλικού Κτιρίου - διπλωματικη - Βαγιας
Σχεδιασμός Βιομηχανικού Μεταλλικού Κτιρίου - διπλωματικη - Βαγιας
ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
Αντωνακόπουλος Ν. Γεώργιος
Επιβλέπων: Ιωάννης Βάγιας
Antonakopoulos G. N. (2016).
Design of an industrial metallic building with large spans
Diploma Thesis ΕΜΚ ΔΕ 2016/19
Institute of Steel Structures, National Technical University of Athens, Greece
Πίνακας περιεχομένων
Περίληψη ........................................................................................................................................... 3
Abstract .............................................................................................................................................. 5
Ευχαριστίες ........................................................................................................................................ 7
1 Εισαγωγή ...................................................................................................................................... 9
1.1 Στόχος.................................................................................................................................... 9
1.2 Αντικείμενο Μελέτης ............................................................................................................ 9
4 ΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ ............................................................................................................... 58
4.1 Γενικά .................................................................................................................................. 58
4.2 Ζύγωματα ............................................................................................................................ 58
4.3 Υποστύλωματα .................................................................................................................... 60
4.4 Κατακόρυφοι σύνδεσμοι δυσκαμψίας................................................................................. 62
4.5 Οριζόντιοι σύνδεσμοι δυσκαμψίας ..................................................................................... 67
4.6 Κεντρικό δοκάρι .................................................................................................................. 70
4.7 Κεντρικό υποστύλωμα ........................................................................................................ 71
4.8 Υποστυλώματα πρόσοψης................................................................................................... 73
4.9 Τεγίδες ................................................................................................................................. 75
4.10 Μηκίδες ............................................................................................................................... 76
4.11 Φύλλα επικάλυψης .............................................................................................................. 78
1
5 ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ............................................................................................................................... 80
5.1 Εισαγωγή ............................................................................................................................. 80
5.2 Σύνδεση Κατακόρυφου Συνδέσμου Δυσκαμψίας ............................................................... 80
5.3 Σύνδεση Οριζόντιου Συνδέσμου Δυσκαμψίας .................................................................... 83
5.4 Αποκατάσταση Συνέχειας Ζυγώματος ................................................................................ 84
5.5 Σύνδεση Δοκού Υποστυλώματος. ....................................................................................... 89
5.6 Σύνδεση δικτυώματος οροφής ............................................................................................. 91
5.7 Σύνδεση τεγίδας .................................................................................................................. 93
6 Βιβλιογραφία .............................................................................................................................. 96
ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΜΚ ΔΕ 2016/19
Σχεδιασμός Βιομηχανικού Μεταλλικού Κτιρίου Μεγάλων Ανοιγμάτων
Αντωνακόπουλος Γ. Ν. (Επιβλέπων: Βάγιας I.)
Περίληψη
3
4
NATIONAL TECHNICAL UNIVERSITY OF ATHENS
FACULTY OF CIVIL ENGINEERING
INSTITUTE OF STEEL STRUCTURES
DIPLOMA THESIS
ΕΜΚ ΔΕ 2016/19
Design of an industrial metallic building with large spans
Antonakopoulos G. N. (supervised by Vayas I.)
Abstract
The subject of this thesis is the design and study of an industrial shed wholly
constructed out of steel. The 111.50m-by-57.55m metal shed is located in the area of
Fthiotida and is used mainly as a warehouse for industrial materials.
The shed is made out of repeated frames. The difficulty of the study lies in the fact that
the width of the shed is too big, while the number of intermediate columns that can be
placed very limited due to the architectural requirements. For this reason it was decided to
use central beams mounted on the intermediate columns on which the beams of the two-
columns-frame will be connected.
In addition an effort was made in order for this study not to be confined only to the
theoretical design of the structure, but to also expanded to a more practical analysis that
include both some connections and some construction details.
The analysis and design of the members and connections of the structure was
accomplished with Autodesk Robot Structural Analysis 2015 software and was based on
Eurocodes 0, 1, 3 and the corresponding Greek National Regulations. The anti-seismic
estimation was based on the Greek Anti-seismic Regulations (E.A.K 2000).
This thesis consists of five chapters, where the structure of the building is described, all
the necessary admissions for the calculations of the various loads are presented and the
dimensioning and checking of all cross sections is carried out. Finally some steel
connections are presented, some of which analytically while others empirically.
5
6
Ευχαριστίες
Θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες στον κ. Ιωάννη Βάγια, καθηγητή της
σχολής Πολιτικών Μηχανικών Ε.Μ.Π. για την ευκαιρία που μου έδωσε να κάνω
διπλωματική εργασία στον τομέα των Μεταλλικών Κατασκευών και παράλληλα με αυτό
τον τρόπο να εμβαθύνω τις γνώσεις μου στο αντικείμενο αυτό.
Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κύριο Ανδρέα Σπηλιόπουλο για την
επιστημονική του καθοδήγηση και για τις ιδιαίτερα σημαντικές συμβουλές και υποδείξεις
του οι οποίες ήταν απαραίτητες για την εκπόνηση αυτής της εργασίας.
Επιπλέον δεν θα μπορούσα να παραλείψω τις θερμές ευχαριστίες μου στον κύριο
Παύλο Θανόπουλο για τις υποδείξεις του στον χειρισμό του λογισμικού προγράμματος
Robot και στον κύριο Χάρη Γαντέ όχι μόνο για την συμμετοχή του στην εξεταστική
επιτροπή της διπλωματικής μου εργασίας αλλά και για τα ερεθίσματα που μου έδωσε μέσα
από τον τρόπο διδασκαλίας του ώστε να ασχοληθώ με τις μεταλλικές κατασκευές.
Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στους γονείς μου, Νίκο και Εύα για την συμπαράσταση
τους.
7
8
1 Εισαγωγή
1.1 Στόχος
Η επιλογή του συγκεκριμένου θέματος μελέτης έγινε λόγω του ιδιαίτερου
ενδιαφέροντος για τις μεταλλικές κατασκευές. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής
εργασίας ήταν μέσω της εκπόνησης μίας μονώροφης μεταλλικής κατασκευής να
εφαρμοστούν οι βασικές γνώσεις κορμού που αποκτήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια από
την φοίτηση στη Σχολή, εφαρμόζοντας παράλληλα τις κανονιστικές διατάξεις των
Ευρωπαϊκών Προτύπων, καθώς και να αναπτυχθούν δεξιότητες που αφορούν στο
σχεδιασμό και στην ανάλυση προσομοιωμένων κατασκευών με τη χρήση προγράμματος
σε Η/Υ. Επίσης έγινε προσπάθεια η παρούσα μελέτη να μην περιοριστεί μόνο στον
θεωρητικό σχεδιασμό της κατασκευής στον αλλά και σε μία πιο πρακτική ανάλυση που θα
περιλαμβάνει τόσο κάποιες συνδέσεις (αντικείμενο στο οποίο σαν φοιτητές δεν έχουμε
μεγάλη εμπειρία) όσο και κάποιες κατασκευαστικές λεπτομέρειες.
9
2 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΡΓΟΥ
2.1 Περιγραφή του Μεταλλικού Φορέα
Στα πλαίσια αυτής της διπλωματικής εργασίας, μελετάται ένα μεταλλικό μονώροφο
κτίριο που πρόκειται να κατασκευαστεί στον νομό Φθιώτιδας στην Στερεά Ελλάδα. Η
κατασκευή βρίσκεται σε υψόμετρο 300m και η χρήση της προβλέπεται να είναι
βιομηχανική.
Το κτίριο έχει ορθογωνική κάτοψη διαστάσεων 111,55m x 57,5m και αποτελείται από
είκοσι (20) κύριους φορείς-πλαίσια διατεταγμένα παράλληλα μεταξύ τους ανά 6,00m. Το
μέγιστο ύψος του κτιρίου είναι 11,50m και η στέγη μπορεί να θεωρηθεί πρακτικώς
οριζόντια αφού η κλίση της είναι ίση με 3,96°.
Όπως αναφέραμε και πριν οι κύριοι φορείς του κτιρίου πρόκειται για δίστηλα και
τρίστηλα πλαίσια διατεταγμένα ανά 6,00m μεταξύ τους εκτός του τελευταίου πλαισίου το
οποίο απέχει 3,55m από το προηγούμενο. Για τα ακραία υποστυλώματα των πλαισίων και
για όλα τα ζυγώματα επιλέχθηκαν να χρησιμοποιηθούν διατομές από την σειρά ΗΕΑ ενώ
11
για τα μεσαία υποστυλώματα των τρίστηλων πλαισίων διατομές σταυροειδούς μορφής. Η
επιλογή πλατύπελμων διατομών ΗΕΑ έγινε διότι προσφέρουν μια ισορροπημένη
συμπεριφορά και αντοχή έναντι λυγισμού χωρίς να αυξάνουν σημαντικά το βάρος. Τα
κεντρικά υποστυλώματα κατασκευάστηκαν με σταυροειδή διατομή αφενός για ευκολία
της σύνδεσης καθώς στην κορυφή τους συντρέχουν δυο ζυγώματα και δυο κεντρικά
δοκάρια και αφετέρου διότι καταπονούνται με πολύ μεγάλες τιμές αξονικής δύναμης και
υπάρχει μεγάλος κίνδυνός λυγισμού μιας και δεν μπορούν να εξασφαλίζονται πλευρικά.
Στο Σχήμα 2.3 φαίνεται μια εικόνα του κεντρικού υποστυλώματος και της σύνδεσής
του με τα ζυγώματα (ροζ) και τα κεντρικά δοκάρια (κόκκινο). Οι εφελκυστικές νευρώσεις
του υποστυλώματος έχουν αγνοηθεί για να φαίνεται καλύτερα η σύνδεση.
Καθώς στον φορέα μας προβλέπεται πλαισιακή λειτουργία για την παραλαβή των
κατακόρυφων και τον οριζόντιων φορτίων ο προσανατολισμός των κύριων αξόνων των
υποστυλωμάτων και του ζυγώματος έγινε έτσι ώστε ο ισχυρός άξονας τους να λειτουργεί
εντός του πλαισίου.
Τα υποστυλώματα θεωρούνται πακτωμένα στην βάσης τους εντός του επιπέδου του
πλαισίου (διεύθυνση Υ) και αρθρωτά εκτός του πλαισίου (διεύθυνση Χ). Η επιλογή του
αμφίπακτου πλαισίου έγινε διότι σε σύγκριση με το αμφιαρθρωτό παρουσιάζει
ευνοϊκότερη κατανομή των καμπτικών ροπών και κυρίως μειωμένη παραμορφωσιμότητα
τόσο υπό τα κατακόρυφα φορτία όσο και υπό τα οριζόντια φορτία γεγονός πολύ
σημαντικό για ελέγχους στην οριακή κατάσταση λειτουργικότητας ειδικά για ένα τέτοιο
κτίριο με τόσο μεγάλα ανοίγματα. Μοναδικό μειονέκτημα έναντι το αμφιαρθρωτού είναι
ότι απαιτεί καλής ποιότητας έδαφος θεμελίωσης και συνθετότερη λεπτομέρεια έδρασης
επί του θεμελίου.
Τέλος πολλές φορές στα πλαίσια για να μειωθούν οι καμπτικές ροπές υπό τα
κατακόρυφα φορτία, όπως και οι πλευρικές ωθήσεις την θεμελίωση, επιλέγεται συχνά η
διάταξη ελκυστήρα στη στάθμη των κόμβων συμβολής ζυγώματος-υποστυλώματος. Ο
ελκυστήρας όμως εισάγει σημαντικές θλιπτικές δυνάμεις στο ζύγωμα, ιδιαίτερα σε
περιπτώσεις ζυγώματος μικρής κλίσης όπως εδώ, γι’ αυτό και δεν επιλέχθηκε.
Λόγο του μεγάλου πλάτους του κτιρίου (b=57,50m) το να τοποθετηθούν μόνο δίστηλα
πλαίσια στην κατασκευή αυξάνει εκθετικά το κόστος της κατασκευής. Για αυτό το λόγο
επιλέγονται κάθε τρία δίστηλα πλαίσια να κατασκευάζεται ένα τρίστηλο πλαίσιο. Τα
τρίστηλα πλαίσια συνδέονται μεταξύ τους με τα κεντρικά δοκάρια τα οποία πατάνε πάνω
στα κεντρικά υποστυλώματα. Σκοπός του κεντρικού δοκαριού είναι να συνδέονται πάνω
σε αυτό τα δοκάρια των δίστηλων πλαισίων και να τα μετατρέπει σε πλαίσια δύο
ανοιγμάτων.
Για την διατομή του κεντρικού δοκαριού επιλέγεται μια πλατύπελμη διατομή της
σειράς ΗΕΒ λόγω της πολύ μεγάλης ροπής από την οποία καταπονείται. Η σύνδεσή του με
τα υποστυλώματα μορφώνεται ως δύσκαμπτη και ενισχύεται στο άκρο του μέσω
στοιχείου που κατασκευάζεται από τμήμα της διατομής (bracket). Με την ενίσχυση αυτή
παρέχεται προσθέτως απαραίτητος χώρος για τη διαμόρφωση της κοχλίωσης με το
υποστύλωμα (Σχήμα 2.3).
Παρ’ όλο που τα δοκάρια των δίστηλων πλαισίων που συνδέονται πάνω στο κεντρικό
δοκάρι του παρέχουν πλευρική εξασφάλιση κάθε 6,00m λόγω της μεγάλη ροπής που
αναπτύσσεται δεν επαρκούν.
13
Γι’ αυτό το λόγο τοποθετείται ένα οριζόντιο δικτύωμα στην κορυφή της στέγης το
οποίο εξασφαλίζει πλευρικά το δοκάρι κάθε 3,00m και από τις δύο πλευρές.
Στο Σχήμα 2.6 παρουσιάζεται μια πιο λεπτομερής εικόνα του κτιρίου για να γίνει πιο
αντιληπτή η γεωμετρία του όπου με κόκκινο χρώμα σημειώνεται το κεντρικό δοκάρι.
2.1.3 Τεγίδες
14
Σχήμα 2.7: Σύνδεση τεγίδας-ζυγώματος.
15
2.1.4 Μηκίδες
16
Σχήμα 2.10: Μέλη δικτυώματος οριζόντιου συνδέσμου δυσκαμψίας.
17
Οι διαγώνιοι των δικτυωμάτων είτε εφελκύονται, είτε θλίβονται και δεν
περιλαμβάνουν καμπτικά φορτία (Σχήμα 2.2) γιατί δεν έρχονται σε επαφή με την
επικάλυψη. Η επικάλυψη της στέγης είναι τοποθετημένη πάνω στις τεγίδες, οι οποίες με
τη σειρά τους τοποθετούνται πάνω στους κύριου φορείς. Τα μόνα καμπτικα φορτία που
περιλαμβάνουν είναι αυτά από το ίδιο βάρος τους.
Κατά την εφαρμογή των οριζόντιων δυνάμεων (ανέμου, σεισμού) έχουμε θεωρήσει
ενεργή μόνο την εφελκυόμενη εκ των δύο διαγωνίων κάθε φατνώματος. Έτσι η
διαστασιολόγηση γίνεται με βάση την εφελκυόμενη αυτή διαγώνιο και δράση το άθροισμα
των απόλυτων τιμών των δυνάμεων που έχουν προσδιοριστεί για τις δύο διαγωνιούς του
ίδιου φατνώματος. Στη δράση αυτή συνυπολογίζονται και τα φορτία που προκύπτουν από
την πλευρική εξασφάλιση των ζυγωμάτων. Είναι φανερό ότι ανάλογα με τη φορά των
οριζοντίων δυνάμεων εφελκυόμενη θα είναι η μία ή η άλλη διαγώνιος κάθε φατνώματος.
Τέλος για την τυποποίηση των κατασκευαστικών λεπτομερειών και την ομοιομορφία,
χρησιμοποιείται ίδια διατομή (ισοσκελές γωνιακό) για όλες τις διαγώνιες ράβδους παρόλο
που από την στατική μελέτη προκύπτει ότι οι ακραίες διαγώνιοι κάθε φατνώματος είναι οι
περισσότερο καταπονούμενες.
Η εικόνα της σύνδεση του οριζόντιου συνδέσμου δυσκαμψίας με το ζύγωμα
παρουσιάζεται στο Σχήμα 2.12. Αναλυτικότερα για τη σύνδεση αυτή στο κεφάλαιο 5.
Όταν τα φορτία δρουν κατά την εγκάρσια διεύθυνση Y του κτιρίου παραλαμβάνονται
από τους κύριους φορείς-πλαίσια μέσω πλαισιακής λειτουργίας. Όταν τα φορτία δρουν
κατά την διαμήκη διεύθυνση Χ του κτιρίου παραλαμβάνονται από τους κατακόρυφους
συνδέσμους δυσκαμψίας.
Οι κατακόρυφοι σύνδεσμοι δυσκαμψίας , είναι συνήθως δικτυωτοί σχηματισμοί
διαφόρων μορφών, που τοποθετούνται μεταξύ δύο διαδοχικών υποστυλωμάτων και
μεταφέρουν στην θεμελίωση τα οριζόντια φορτία, τα οποία περιλαμβάνουν από τους
οριζόντιους συνδέσμους και τις κεφαλοδοκούς.
Στο παρών κτίριο έχουμε επιλέξει να χρησιμοποιήσουμε δύο κατακόρυφους
συνδέσμους δυσκαμψίας χωρίς εκκεντρότητα (κατακόρυφα χιαστί) καθ’ ύψος του
υποστυλώματος από κοίλη τετραγωνική διατομή (TCAR). Προκειμένου να δημιουργηθεί
ένας καλύτερος δικτυωτός σχηματισμός έχουν προστεθεί και κάποια οριζόντια στοιχεία
κοίλη τετραγωνική διατομή (TCAR). Στο Σχήμα 2.13 παρουσιάζονται μια πλάγια όψη του
κτιρίου όπου έχουν σημειωθεί με κόκκινο οι κατακόρυφοι σύνδεσμοι δυσκαμψίας και τα
οριζόντια αυτά στοιχεία.
Όπως φαίνεται και στο Σχήμα 2.13 τα οριζόντια στοιχεία τοποθετούνται εκτός από τα
φατνώματα που υπάρχουν κατακόρυφα χιαστί στο σύνολο των φατνωμάτων. Αυτό γίνεται
γιατί μια δευτερεύουσα λειτουργία των χιαστί είναι να εξασφαλίζουν πλευρικά το
υποστύλωμα στα μισά του ύψους του. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζουμε πλευρικά όλα τα
υποστυλώματα χωρίς να υπάρχουν κατακόρυφοι σύνδεσμοι δυσκαμψίας σε κάθε
φάτνωμα.
Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως έχουμε επιλέξει να μην τοποθετήσουμε
κατακόρυφους συνδέσμους στα ακραία φατνώματα για να μην παρεμποδίζονται οι
παραμορφώσεις λόγω θερμικών διαστολών οι οποίες θα προκαλούσαν μεγάλες εντάσεις
σε ένα υπόστεγο τόσο μεγάλου μήκους. Σε αυτή τη περίπτωση η μεταφορά των
οριζόντιων δυνάμεων λόγο ανέμου στα μέτωπα του κτιρίου προς τους συνδέσμους γίνεται
μέσω των κεφαλοδοκών.
Για την διαστασιολόγηση των συνδέσμων κατά την εφαρμογή των οριζόντιων
δυνάμεων έχουμε θεωρήσει ότι είναι ενεργός μόνο η εφελκυόμενη εκ των δυο διαγωνίων
κάθε φατνώματος , οπότε το ενεργό δικτύωμα είναι αυτό που φαίνεται στο Σχήμα 2.14 και
η διαστασιολόγηση θα γίνει με βάση την εφελκυόμενη ράβδο.
19
Επίσης θα ικανοποιείται η απαίτηση του Ελληνικού Αντισεισμικού Κανονισμού
σύμφωνα με τον οποίον πρέπει να επιλέγεται διατομή για τις διαγώνιες ράβδους με
ανηγμένη λυγηρότητα το πολύ ίση με 1,50.
Όσο αναφορά τις οριζόντιες ράβδους, Η διαστασιολόγηση θα γίνεται κανονικά (για
θλιπτικά φορτία) αλλά τα εντατικά μεγέθη προκύπτουν από το ενεργό δικτύωμα
(αμελώντας δηλαδή τις θλιπτικές διαγωνίους).
Οι διαγώνιοι ράβδοι (αλλά και οι οριζόντιοι) συνδέονται αμφιαρθρωτά με τα
υποστυλώματα και δεν δέχονται καμπτικά φορτία πέρα του ιδίου βάρους τους όπως
φαίνεται και στο Σχήμα 2.2 καθώς δεν έρχονται σε επαφή με την επικάλυψη.
Η σύνδεσή τους με το υποστύλωμα φαίνεται στο Σχήμα 2.14 και παρουσιάζεται
αναλυτικότερα στο κεφάλαιο 5.
2.1.7 Κεφαλοδοκοί
Η κεφαλοδοκός είναι οριζόντιο γραμμικό στοιχείο, που συνδέει τις κεφαλές των
υποστυλωμάτων κάθε κιονοστοιχίας και διατρέχει το μήκος του κτιρίου κατά Χ. Μέσω
των κεφαλοδοκών οι σεισμικές και λοιπές οριζόντιες δυνάμεις, που ασκούνται στο επίπεδο
της επικάλυψης και παραλαμβάνονται από τους οριζόντιους συνδέσμους δυσκαμψίας,
μεταφέρονται και κατά προσέγγιση ισοκατανέμονται στα κατακόρυφα συστήμα
δυσκαμψίας, ώστε οι ωθήσεις να καταλήγουν στην θεμελίωση μέσω περισσοτέρων θέσεων
στήριξης και να υπάρχουν περισσότερες θέσεις απορρόφησης σεισμικής ενέργειας σε
περίπτωση σεισμικής καταπόνησης. Οι κεφαλοδοκόί αποτελούν επίσης σημαντικό
στοιχείο συναρμολόγησης της κατασκευής κατά τη φάση ανέργεσης επειδή συνδέουν
εγκάρσια τους ανεγειρομένους διαδοχικά επίπεδους φορείς. Η σύνδεση εξ’ άλλου, κατά τη
φάση αυτή ενός νέου τοποθετημένου υποστυλώματος με το προηγούμενο του μέσω της
κεφαλοδοκού καθοδηγεί την τήρηση της ακριβούς θέσης του, οριζοντιογραφικά και
υψομετρικά.
Για την διαστασιολόγηση της κεφαλοδοκού θα λάβουμε υπόψη τα εντατικά μεγέθη
που προκύπτουν από τον σεισμό/άνεμο χρησιμοποιώντας το ενεργό δικτύωμα (αγνοώντας
τις θλιπτικές διαγωνίους) και την πρόσθετη αξονική δύναμη που προκύπτει από την
πλευρική ευστάθεια του ζυγώματος από τους οριζόντιους συνδέσμους δυσκαμψίας.
20
Η σύνδεση με τα υποστυλώματα γίνεται με απλέ κοχλιωτές συνδέσεις. Η διατομή που
επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε είναι από κοίλες τετραγωνικές (TCAR) έτσι ώστε να
οδηγούμαστε σε στοιχεία με σχετική μικρή λυγηρότητα και σημαντική αντοχή σε θλίψη.
Η σύνδεση της κεφαλοδοκού στην κορυφή του υποστυλώματος παρουσιάζεται στο
Σχήμα 2.16.
Για να καλυφθούν τα μέτωπα του κτιρίου, που αντιστοιχούν στα δύο ακραία πλαίσια,
τοποθετούνται ανά αποστάσεις μετωπικά υποστυλώματα τα οποία εδράζονται σε θεμέλια
ενώ άνω στηρίζονται στα ακραία πλαίσια. Κύρια καταπόνηση για τους μετωπικούς
στύλους αποτελεί η ανεμοπίεση, πρόκειται δηλαδή για στοιχεία κυρίων καταπονούμενα σε
κάμψη γι’ αυτό η διατομή που χρησιμοποιείται είναι από την σειρά ΗΕΑ με πέλματα
παράλληλα προς την όψη.
Η θέση τοποθέτησης τους καθορίζεται από τα ανοίγματα που διαμορφώνονται στην
όψη, ώστε να εξυπηρετούνται οι λειτουργικές ανάγκες του κτιρίου. Στο Σχήμα 2.17
παρουσιάζονται οι δύο όψεις του κτιρίου.
21
Τα μετωπικά υποστυλώματα τοποθετούνται στον άξονα των ακραίων πλαισίων και η
σύνδεση τους με το ζύγωμα κατασκευάζεσαι σαν κύλιση. Αυτό γίνεται διότι για λόγους
απλοποίησης της κατασκευής δεν είναι επιθυμητή η παρεμπόδιση της ελεύθερης
παραμόρφωσης των ζυγωμάτων από του μετωπικούς στύλους. Η σύνδεση αυτή
πραγματοποιείται μέσω κοχλιών σε επιμήκεις οπές, η ακριβή διάσταση των οποίων
καθορίζεται από το μέγεθος των παραμορφώσεων του ακραίου πλαισίου. Αποφεύγεται
έτσι, προσθέτως, η μεταφορά αξονικών δυνάμεων στα μετωπικά υποστυλώματα. Στο
σχήμα 2.18 φαίνεται μία τέτοια λεπτομέρεια για απόληξη άνω στο ζύγωμα.
Για τον υπολογισμό των υπερμεγέθη οπών λάβαμε υπόψη την παραμόρφωση του
ζυγώματος στην οριακή κατάσταση αστοχίας και σχεδιάσαμε την επιμήκυνση τους και
προς τις δυο κατευθύνσεις για αποφυγή τυχών λάθους κατά την διάνοιξή τους στο
εργοστάσιο.
Όλα τα μετωπικά υποστυλώματα έχουν κατασκευαστεί στην κορυφή τους με τον
παραπάνω τρόπο σύνδεσης εκτός του μεσαίου υποστυλώματος της πίσω όψης (Σχήμα 2.17
με κόκκινο χρώμα). Πάνω στο συγκεκριμένο υποστύλωμα όπως φαίνεται και στο Σχήμα
2.1 πατάει το τελευταίο κεντρικό δοκάρι του κτιρίου αφού για αρχιτεκτονικούς λόγους δεν
μπορούσε να τοποθετηθεί άλλο κεντρικό υποστύλωμα. Επομένως η σύνδεση στην κεφαλή
του δεν μορφώνεται σαν κύλιση αλλά σαν πάκτωση. Επίσης λόγο της σύνδεσής του με το
δοκάρι καταπονείται από πολύ περισσότερα φορτία συγκριτικά με τα άλλα μετωπικά
υποστυλώματα και απαιτεί μεγαλύτερη διατομή. Η διατομή του συγκεκριμένο
υποστυλώματος επιλέγεται από την σειρά ΗΕΜ που έχουν ίδιο συνολικό ύψος με αυτές
της σειράς ΗΕΑ αλλά μεγαλύτερο εμβαδόν και έτσι διατηρείται ενιαία η επιφάνεια
έδρασης των φύλλων επικάλυψης.
22
Τέλος έχουμε σχεδιάσει τα μετωπικά υποστυλώματα αρθρωτά1 στην βάση του
προκειμένου να έχουμε μια κατασκευαστικά απλή έδραση και για να μην επιβαρύνεται με
ροπή το θεμέλιο. Ένα τέτοιο θεμέλιο φαίνεται στο Σχήμα 2.19 ο υπολογισμός του οποίου
παρουσιάζεται στο Παράρτημα Β
1
Αυτό δεν ισχύει για το μεσαίο υποστύλωμα το οποίο είναι πακτωμένο στην βάση του.
23
Στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετές βιομηχανίες παραγωγής τυποποιημένων πανέλων.
Όλες οι βιομηχανίες παραγωγής επιστεγασμάτων είναι υποχρεούνται να διαθέτουν τα
προϊόντα τους με πιστοποιήσεις και συγκεκριμένες προδιαγραφές υλικών, αλλά και με
πίνακες των τεχνικών χαρακτηριστικών τους.
Στο παρών κτίριο θα χρησιμοποιηθούν πανέλα από την εταιρεία «corus-Καλπίνης-
Σίμος Α.B.E.E» θα έχουν μήκος 14.42m πλάτος 1m και θα έχουν περιμετρικά
διαμορφωμένες υποδοχές (φανερές ή κρυφές) προκειμένου να γίνει εύκολη συναρμογή
των κομματιών στο εργοτάξιο και παράλληλα να επιτυγχάνετε η απαραίτητη
υγρομόνωση. Στο Σχήμα 2.21 παρουσιάζεται μια τέτοια κατασκευαστική λεπτομέρεια.
Πίνακας 2.1: Ονομαστική τιμή ορίου διαρροής fy και ορίου θραύσης fu κατά ΕΝ 1993-1-1
Ποιότητα κατά Ονομαστικό Πάχος στοιχείου t (mm)
EN 1993-1-1 t ≤ 40mm 40mm ≤ t ≤ 80mm
fy (N/mm2) fu (N/mm2) fy (N/mm2) fu (N/mm2)
S355 355 510 355 470
Οι τιμές σχεδιασμού για τους κύριους συντελεστές υλικού των δομικών χαλύβων, οι
οποίοι χρησιμοποιήθηκαν στους υπολογισμούς είναι οι εξής:
Η κατηγορία του σκυροδέματος που χρησιμοποιήθηκε για τα θεμέλια είναι C30/37 του
οποίου οι τιμές σχεδιασμού σύμφωνα με τον Ελληνικό Κανονισμό Οπλισμένου
Σκυροδέματος είναι:
25
3 ΔΡΑΣΕΙΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
3.1 Μόνιμες δράσεις
Με τον όρο αυτό νοούνται όλες οι δράσεις, οι οποίες αναμένεται να επενεργήσουν
κατά την διάρκεια μια δεδομένης περιόδου αναφοράς και για την οποία η διαφοροποίηση
του μεγέθους τους στο χρόνο είναι αμελητέα. Περιλαμβάνονται όλα τα κατακόρυφα
φορτία που δρουν καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής της κατασκευής, όπως τα ίδια βάρη
(φέρονται στοιχεία, επικαλύψεις, μηχανολογικός εξοπλισμός).
Οι τιμές των μόνιμων φορτίων που δρουν στον φορέα είναι:
1. Ίδιο βάρος χάλυβα: g = 78,5 kN/m3
2. Βάρος επικάλυψης: g = 0,15 kN/m2
3. Βάρος μηχανολογικού εξοπλισμού g = 0,50 kN/m2
Για τον προσδιορισμό των επιβαλλόμενων φορτίων ο χώρος της στέγης υποδιαιρείται
σε κατηγορίες ανάλογα με την χρήση του. Συγκεκριμένα οι στέγες κατηγοριοποιούνται
σύμφωνα με την προσβασιμότητα τους στις κατηγορίες που φαίνονται στον Πίνακα 3.1.
Για τις στέγες κατηγορίας Η, οι τιμές των επιβαλλόμενων φορτίων δίνονται στον
Πίνακα 3.2.
26
Πίνακας 3.2: Επιβαλλόμενα φορτία στεγών.
qk Qk
ΣΤΕΓΗ
[kN/m2] [kN/m2]
0,00-1,00 0,90-1,50
Κατηγορία Η
(0,50) (1,00)
Στις παρενθέσεις περιέχονται οι προτεινόμενες τιμές του Εθνικού Προσαρτήματος
To qk μπορεί να θεωρηθεί ότι δρα, είτε σε όλη την στέγη είτε σε ένα τμήμα της
εμβαδού όχι μικρότερου των 10m2
Για τον υπολογισμό του φορτίου χιονιού της κατασκευής εφαρμόζονται οι διατάξεις
του ΕΝ-1991-1-3
Το φορτίο χιονιού θεωρείται ως στατικό και κατατάσσεται στις μεταβλητές
καθορισμένες δράσεις. Ανάλογα με την μορφή της στέγης, τα θερμικά της
χαρακτηριστικά, την τραχύτητα της επιφάνειας, το ποσό της θερμότητας που εκλύεται
κάτω από την στέγη, την απόσταση γειτονικών κτηρίων, τον περιβάλλοντα χώρο και τις
τοπικές κλιματολογικές συνθήκες το χιόνι μπορεί να συσσωρευτεί στη στέγη κατά
διάφορους τρόπους. Ιδιαίτερη σημασία έχει κατά πόση η στέγη είναι εκτεθειμένη στον
άνεμο, οι μεταβολές της θερμοκρασίας της στέγης και η πιθανότητα συγκέντρωσης λόγω
κατακρήμνισης.
Σύμφωνα με την παράγραφο §5.2 του ΕΝ 1991-1-3 το φορτίο χιονιού σε μία στέγη
προσδιορίζεται από της σχέσεις:
1. Για καταστάσεις σχεδιασμού «με διάρκεια/παροδικές»
s i C e Ct s k
(3.1)
s i Ce Ct s ad (3.2)
Όπου:
μι είναι ο συντελεστής μορφής φορτίου χιονιού
sk είναι η χαρακτηριστική τιμή του φορτίου χιονιού επί του εδάφους
Ce είναι ο συντελεστής έκθεσης
Ct είναι ο θερμικός συντελεστής
SAd είναι η τιμή σχεδιασμού του εξαιρετικού φορτίου χιονιού επί του εδάφους για
μια δεδομένη τοποθεσία
27
Συντελεστής φορτίου χιονιού μι
Για τον προσδιορισμό του συντελεστή μορφής φορτίου χιονιού λαμβάνονται υπόψη
δύο μορφές κατανομής φορτίου:
Η πρώτη μορφή προκύπτει από μία ομοιόμορφη κατανομή του χιονιού πάνω σε
ολόκληρη την στέγη, εάν το χιόνι πέφτει με μικρή πνοή ανέμου.
Η δεύτερη μορφή προκύπτει από μία αρχική ασύμμετρη κατανομή ή από
τοπική συγκέντρωση σε εμπόδια, ή από ανακατανομή του χιονιού που
επηρεάζει την κατανομή του φορτίου στο σύνολο της στέγης (π.χ. χιόνι που
μεταφέρεται από την προσήνεμη στην υπήνεμη πλευρά της στέγης.
Η τιμές του συντελεστή για δικλινείς στέγες όταν η ολίσθηση του χιονιού δεν
παρεμποδίζεται δίνονται στον Πίνακα 3.3.
Η κατανομή του φορτίου επί της στέγης δίνεται στο Σχήμα 3.1.
Συντελεστής έκθεσης Ce
Οι συνιστώμενες τιμές του συντελεστή έκθεσης Ce για διαφορετικά τοπογραφικά
χαρακτηριστικά δίνονται στον Πίνακα 3.4.
Εκτεθειμένο: Επίπεδες εκτάσεις χωρίς εμπόδια, εκτεθειμένες από όλες τις πλευρές χωρίς
καθόλου, ή με λίγη προστασία από το φυσικό ανάγλυφο, τις υψηλότερες κατασκευές η τα
δέντρα..
28
Κανονικό: Περιοχές όπου δεν υπάρχει σημαντική μετακίνηση του χιονιού από τον άνεμο
στις κατασκευές, λόγο του φυσικού ανάγλυφου, των υψηλοτέρων κατασκευών, η των
δέντρων.
Θερμικός συντελεστής Ct
Ο θερμικός συντελεστής Ct χρησιμοποιείται για να λαμβάνεται υπόψη η μείωση των
φορτίων χιονιού σε στέγες με υψηλή θερμική διάδοση (> 1 W/m2k). Για κανονικές
συνθήκες μόνωσης θεωρούμε Ct = 1,00.
Για τοποθεσίες με υψόμετρο μεγαλύτερο από 1500m πρέπει να γίνει ειδική μελέτη και
αξιολόγηση. Περισσότερες πληροφορίες για ειδικές περιπτώσεις στο Εθνικό Προσάρτημα.
29
Η χαρακτηριστική τιμή sk του φορτίου χιονιού επί του εδάφους σε kN/m2 συναρτήσει
της ζώνης και του αντίστοιχου υψομέτρου (A), για μία συγκεκριμένη τοποθεσία δίνεται
από τη σχέση:
A 2
s k s k ,0 1
917
(3.3)
Όπου:
sk,0 είναι η χαρακτηριστική τιμή του φορτίου χιονιού στη στάθμη της θάλασσας σε
kN/m2
A είναι το υψόμετρο της συγκεκριμένης τοποθεσίας από την στάθμη της θάλασσας
σε m
A 2 300 2
s k s k ,0 1 0,8 1 0,88 kN/m2
917 917
30
Τέλος επειδή η κλήση της στέγης του κτιρίου είναι πολύ μικρή α1,2 = 4° στον
υπολογισμό των φορτίων χιονιού θα θεωρήσουμε ότι η οροφή είναι πρακτικώς οριζόντια.
Η τιμή του φορτίου χιονιού της στέγης προσδιορίζεται από τις καταστάσεις
σχεδιασμού:
1. Για καταστάσεις σχεδιασμού «με διάρκεια/παροδικές» το φορτίο χιονιού είναι
ίσο με
Για κατασκευές ύψους μέχρι 200m, ο υπολογισμός των δράσεων του ανέμου γίνεται
σύμφωνα με τις διατάξεις του ΕΝ1991-1-4.
Οι δράσεις λόγου ανέμου στις κατασκευές από χάλυβα, παίζουν ιδιαίτερα σημαντικό
ρόλο και αποτελούν σε πολλές περιπτώσεις βασική φόρτιση, ανεξάρτητα από τον τύπο
τους (μονώροφα, πολυώροφα). Στις κλειστές κατασκευές οι δράσεις αυτές παρουσιάζονται
με την μορφή άμεσων πιέσεων στις εξωτερικές επιφάνειες και έμμεσων (υποπιέσεων) στις
εσωτερικές.
Οι δυνάμεις λόγω ανέμου είναι χρονικά μεταβαλλόμενες και μπορεί να προκαλέσουν
ταλαντώσεις. Για πολλές κατασκευές (π.χ. σε δύσκαμπτες) η δυναμική αυτή επίδραση
είναι μικρή, οπότε τα φορτία ανέμου μπορεί να θεωρηθούν ως στατικά. Σε εύκαμπτές
κατασκευές οι δυναμικές επιρροές μπορεί να είναι σημαντικές, οπότε πρέπει να
λαμβάνεται υπόψη η δυναμική του συμπεριφορά όπως επίσης να σχεδιάζονται και για
φορτία κόπωσης.
Η πλέον σημαντική παράμετρος για τον προσδιορισμό των δράσεων ανέμου είναι η
ταχύτητα του ανέμου. Η βάση σχεδιασμού είναι η μέγιστη ταχύτητα που προβλέπεται για
την διάρκεια ζωής της κατασκευής. Οι παράγοντες που επηρεάζουν το μέγεθος της
ταχύτητας και της ασκούμενης πίεσης είναι:
Η γεωγραφική θέση της κατασκευής
31
Η φυσική θέση της κατασκευής
Η τοπογραφία
Οι διαστάσεις των κτηρίων
Η μέση ταχύτητα του ανέμου
Το σχήμα της κατασκευής
Η κλίση της στέγης
Η διεύθυνση του ανέμου
Εξωτερική πίεση we
Η πίεση του ανέμου που δρα κάθετα στις εξωτερικές επιφάνειες μια κατασκευής
προκύπτει από την σχέση:
we q p ( z e ) c pe (3.4)
Όπου:
qp είναι η πίεση ταχύτητας αιχμής
cpe είναι ο συντελεστής εξωτερικής πίεσης
ze είναι το ύψος αναφοράς για την εξωτερική πίεση
Εσωτερική πίεση wι
Η πίεση του ανέμου η οποία δρα κάθετα στις εσωτερικές επιφάνειες μιας κατασκευής
προκύπτει από την σχέση:
wi q p z i c pi (3.5)
Όπου:
qp είναι η πίεση ταχύτητας αιχμής
cpi είναι ο συντελεστής εσωτερικής πίεσης
zi είναι το ύψος αναφοράς για την εσωτερική πίεση
q p ( z ) 1 7 l v z v m z ce z qb
1 2
(3.6)
2
Όπου:
lv(z) είναι η ένταση στροβιλισμού σε ύψος z
vm(z) είναι η μέση ταχύτητα του ανέμου σε ύψος z πάνω από το έδαφος
ρ είναι η πυκνότητα του αέρα, που εξαρτάται από το υψόμετρο, τη θερμοκρασία και
τη βαρομετρική πίεση μου αναμένονται σε μία περιοχή κατά τη διάρκεια
ανεμοθύελλας (ρ=1,25 Kg/m3
ce(z) είναι ο συντελεστής έκθεσης. Δίνεται από την σχέση:
q p ( z)
ce ( z ) (3.7)
qb
32
qb είναι η βασική πίεση που δίνεται από την σχέση:
1
qb vb
2
(3.8)
2
Όπου:
vb είναι η βασική ταχύτητα ανέμου, που ορίζεται ως συνάρτηση της διεύθυνσης του
ανέμου και της εποχής του έτους, στα 10m πάνω από το έδαφος κατηγορίας II,
σύμφωνα με την σχέση:
33
Η μέση ταχύτητα του ανέμου σε ύψος z πάνω από το έδαφος δίνεται από την σχέση:
v m ( z ) c r ( z ) c 0 ( z ) vb (3.10)
Όπου:
co(z) είναι ο συντελεστής τοπογραφικής διαμόρφωσης. Για επίπεδο έδαφος θεωρείται
ίσος με 1,00
cr(z) είναι ο συντελεστής τραχύτητας. Υπολογίζεται βάσης της σχέσης:
z
cr z K r ln για z min z z max (3.11)
z0
cr cr z min για z z min
Όπου:
z0 είναι το μήκος τραχύτητας που δίνεται στον Πίνακα 3.7
Κr είναι ο συντελεστής εδάφους. Εξαρτάται από το μήκος τραχύτητας z0 και δίνεται
από την σχέση:
0.07
z
r 0.19 0
(3.12)
z 0,II
Όπου:
z0,II είναι ίσο με 0,05m (κατηγορία εδάφους II, Πίνακας 3.5)
zmin είναι το ελάχιστο ύψος που ορίζεται από τον Πίνακα 3.5
zmax λαμβάνεται ίσος προς 200m
34
Ένταση στροβιλισμού ανέμου Ιv(z)
Η ένταση του στροβιλισμού Iv(z) σε ύψος z υπολογίζεται από τις σχέσεις:
v k1
I v z για z min z z max (3.13)
vm z z
c e z ln
z0
I v z I v z min για z z min
Όπου:
k1 είναι ο συντελεστής στροβιλισμού. Λαμβάνεται ίσος προς 1,00
c0 είναι ο συντελεστής τοπογραφικής διαμόρφωσης του εδάφους
z0 είναι το μήκος τραχύτητας που δίνεται στον Πίνακα 3.5
Σχήμα 3.6: Μεταβολή του συντελεστή εξωτερικής πίεσης σε κτίρια, συναρτήσει της φορτιζομένης
επιφάνειας Α.
35
Πιέσεις σε κατακόρυφους τοίχους ορθογωνικής κάτοψης
Ο προσδιορισμός του ύψους αναφοράς ze για τους προσήνεμους τοίχους κτιρίων
ορθογωνικής κάτοψης εξαρτάται από τη σχέση μεταξύ του ύψους h και του πλάτους b του
κτιρίου. Συμφώνα με το Σχήμα 3.7 διακρίνονται οι παρακάτω περιπτώσεις:
Για h ≥2b το κτίριο θεωρείται ότι απαρτίζεται από πολλά τμήματα, εκ των οποίων
το χαμηλότερο έχει ύψος ze=b, το υψηλότερο έχει ύψος ze=h, ενώ το
μεταξύ αυτών διάστημα υποδιαιρείται σε τμήματα με μέγιστο ύψος
κάθε τμήματος ίσο με b
36
Στους υπήνεμους και παράπλευρους τοίχους κτιρίων το ύψος αναφοράς ze λαμβάνεται
ίσο με το ύψος h του κτιρίου. Στον Πίνακα 3.6 δίνονται οι συντελεστές εξωτερικής πίεσης
συναρτήσει του λόγου h/d και των ζωνών υποδιαίρεσης των κατακόρυφων τοίχων του
κτιρίου.
37
Πιέσεις σε οριζόντιες στέγες
Οριζόντιες θεωρούνται οι στέγες με κλίση μέχρι ±5° ως προς το οριζόντιο επίπεδο. Η
στέγη διαιρείται σε ζώνες σύμφωνα με το Σχήμα 3.9. Οι συντελεστές εξωτερικής πίεσης
των ζωνών F, G, H και I δίνονται στον Πίνακα 3.7.
38
Πίνακας 3.7: Συντελεστές εξωτερικής πίεσης για οριζόντιες στέγες.
ΖΏΝΗ
F G H I
ΤΥΠΟΣ ΣΤΈΓΗΣ
Cpe,10 Cpe,1 Cpe,10 Cpe,1 Cpe,10 Cpe,1 Cpe,10 Cpe,1
39
επιφάνεια ανοιγμάτων όπου ττ cpe είναι αρνητικό ή μηδέν (3.14)
επιφάνεια όλων ττω ανοιγμάτων
Σχήμα 3.10: Συντελεστής εσωτερικής πίεσης cpi για ομοιόμορφα κατανεμημένα ανοίγματα.
Τελική πίεση
Η τελική πίεση του ανέμου ενός τοίχου η ενός επιμέρους στοιχείου είναι η διαφορά
των πιέσεων επί των επιφανειών του τοίχου ή του στοιχείου, λαμβάνοντας υπόψη τη φορά
των πιέσεων αυτών. Η πίεση που κατευθύνεται προς την επιφάνεια λαμβάνεται ως θετική,
ενώ η αναρρόφηση, το διάνυσμα της οποίας απομακρύνεται από την επιφάνεια,
λαμβάνεται ως αρνητική. Στο Σχήμα 3.11 φαίνονται μερικά παραδείγματα σήμανσης της
πίεσης στην κατασκευή.
40
[Link] Υπολογισμός Φορτίου Ανέμου
Υπολογίζονται οι δράσεις για τρείς από τις τέσσερις κύριες διευθύνσεις του ανέμου
+0° +90° +270°. Η διεύθυνση του ανέμου +180° δεν θα εξεταστεί διότι η πλευρά αυτή
καλύπτεται πλήρως από παρακείμενο κτίριο. Στο Σχήμα 3.13 δίνονται σε κάτοψη οι
διευθύνσεις του ανέμου που θα εξεταστούν
41
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΕΜΟΥ +0°
Το κτίριο κατατάσσεται σε κατηγορία εδάφους II, άρα σύμφωνα με τον Πίνακα 3.5
z0=0,05 και zmin=2,00m και ο συντελεστής εδάφους είναι:
0.07
z
0.07
0,05
r 0,19 0
0,19 0,19
z 0,II 0,05
z 11,50
cr z K r ln 0.19 ln 1,03
0
z 0,05
Η μέση ταχύτητα του άνεμου υπολογίζεται σύμφωνα με την (3.10) ίση με:
v k1
I v z
1
0,183
v m z z 11,50
c e z ln 1 ln
z0 0,05
42
Άρα η πίεση ταχύτητας αιχμής (3.6) ισούται με:
q p ( z ) 1 7 l v z v m z 1 7 0,183 0,00125 27,812 1,10 kN/m2
1 2 1
2 2
Εξωτερικές πιέσεις we
e min b;2 h min 57,5;2 11,50 min 57,5;23 23 d 111,55m
h 11,50
0,10 0,25
d 111,55
Οι τιμές των συντελεστών εξωτερικής πίεσης καθώς και οι τιμές των εξωτερικών
πιέσεων των κατακόρυφων τοίχων στις ζώνες A, B, C, D και E και οι αντίστοιχες τιμές
του στεγάστρου στις ζώνες F, G, H και I για φορτιζόμενη επιφάνεια μεγαλύτερη των 10m2,
δίνονται στον Πίνακα 3.8.
Στα Σχήματα 3.14 και 3.15 ορίζονται οι ζώνες A, Β και C των κατακόρυφων τοίχων και οι
ζώνες F, G και I της στέγης αντίστοιχα για διεύθυνση ανέμου +0°
Σχήμα 3.14: Σχηματική απεικόνιση ζωνών Α,B,C κατακόρυφων τοίχων για άνεμο +0°.
43
Σχήμα 3.15: Σχηματική απεικόνιση ζωνών F,G,H,Ι στέγης για άνεμο +0°.
Εσωτερικές πιέσεις wι
Στα πλαίσια της παρούσας διπλωματικής θεωρήθηκε πως όταν στην περιοχή πνέουν
δυνατοί άνεμοι δηλαδή όταν έχουμε μεγάλα φορτία άνεμου οι πόρτες της κατασκευής
παραμένουν κλειστές και σαν αποτέλεσμα δεν υπάρχουν εσωτερικές πιέσεις στην οριακή
κατάσταση αστοχίας γι’ αυτό και δεν υπολογίζονται.
Το κτίριο κατατάσσεται σε κατηγορία εδάφους II, άρα σύμφωνα με τον Πίνακα 3.5
z0=0,05 και zmin=2,00m και ο συντελεστής εδάφους είναι:
44
0.07
z
0.07
0,05
r 0,19 0
0.19 0,19
z 0,II 0,05
z 11,50
cr z K r ln 0,19 ln 1,03
z0 0,05
v k1
I v z
1
0,183
v m z z 11,50
c e z ln 1 ln
z0 0,05
Εξωτερικές πιέσεις we
e min b;2 h min 111,55;2 11,50 min 111,55;23 23 d 57,50m
h 11,50
0,20 0,25
d 57,50
Εμβαδό πρόσοψης: A = 11.50x111.55 = 1282,8m2 > 10m2 άρα cpe = cpe,10
Οι τιμές των συντελεστών εξωτερικής πίεσης καθώς και οι τιμές των εξωτερικών
πιέσεων των κατακόρυφων τοίχων στις ζώνες A, B, C, D και E και οι αντίστοιχες τιμές
του στεγάστρου στις ζώνες F, G, H και I για φορτιζόμενη επιφάνεια μεγαλύτερη των 10m2,
δίνονται στον Πίνακα 3.9
45
Στα Σχήματα 3.16 και 3.17 ορίζονται οι ζώνες A, Β και C των κατακόρυφων τοίχων
και οι ζώνες F, G και I της στέγης αντίστοιχα για διεύθυνση ανέμου +90°
Σχήμα 3.16: Σχηματική απεικόνιση ζωνών Α,Β,C κατακόρυφων τοίχων για άνεμο +90°.
Σχήμα 3.17: Σχηματική απεικόνιση ζωνών F,G,H,I στέγης για άνεμο +90°.
Εσωτερικές πιέσεις wι
Ομοίως με πριν, οι εσωτερικές πιέσεις δεν υπολογίζονται γιατί έχουμε θεωρήσει ότι στην
οριακή κατάσταση αστοχίας οι πόρτες τις κατασκευής θα είναι κλειστές.
Τελικές πιέσεις
Στα σχήματα που ακολουθούν δίνονται οι τελικές πιέσεις, ανά ζώνη, που ασκούνται
στην κατασκευή για κάθε διεύθυνση ανέμου. Ως θετική φορά των τελικών πιέσεων που
λαμβάνεται η αντίθετη της επιτάχυνσης της βαρύτητας σύμφωνα με το Σχήμα 3.11.
46
Σχήμα 3.18: Πιέσεις ανέμου στους κατακόρυφους τοίχους για άνεμο +0°.
Σχήμα 3.20: Πιέσεις ανέμου στους κατακόρυφους τοίχους για άνεμο +90°.
47
Σχήματα 3.21: Πιέσεις ανέμου στους τοίχους για άνεμο +90°.
Κατά την διάρκεια ενός σεισμού αναπτύσσονται στο έδαφος επιταχύνσεις (οριζόντιες
και κατακόρυφες) που έχουν ως συνέπεια τη δημιουργία αδρανειακών δυνάμεων επί των
κατασκευών. Αναλυτικότερα, τα κτίρια αποκρίνονται στις ανακυκλιζόμενες αυτές
μετακινήσεις που επιβάλλονται από το έδαφος επιστρατεύοντας την ακαμψία τους και τις
αντοχές τους. Επομένως είναι πολύ σημαντικό να ξεκαθαριστεί ότι ο σεισμός δεν επιβάλει
δυνάμεις πάνω στην κατασκευή αλλά μετακινήσεις εναλλασσόμενου πρόσημου. Οι
δυνάμεις που τελικά αναπτύσσονται είναι εσωτερικές αντιδράσεις στις αδρανειακές
δυνάμεις που αναπτύσσονται λόγω των εξωτερικά επιβαλλόμενων παραμορφώσεων. Από
τις δυνάμεις αυτές, οι οριζόντιες θεωρούνται οι πλέον σοβαρές, χωρία αυτό να σημαίνει
ότι και οι κατακόρυφες δεν μπορεί να αποβούν καταστροφικές υπό ορισμένες συνθήκες. Ο
σεισμός εντάσσεται στις τυχηματικές δράσεις και επομένως εξετάζεται μια μόνο στάθμη
της σεισμικής φόρτισης με την αντίστοιχη ονομαστική τιμή της και δεν συνδυάζεται με
άλλες τυχηματικές δράσεις.
Η ανάλυση της κατασκευής στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιείται με
βάση τις διατάξεις του Ελληνικού Αντισεισμικού Κανονισμού (Ε.Α.Κ 2000). Ο Ε.Α.Κ
έχει τρείς βασικούς στόχους:
Να υπάρχει προστασία της ανθρώπινης ζωής στη περίπτωση σεισμού υψηλής
έντασης
Οι βλάβες σε στοιχεία του φέροντα οργανισμού υπό το σεισμό σχεδιασμού να
είναι περιορισμένες και επιδιορθώσιμες ενώ οι βλάβες για σεισμούς μικρότερης
έντασης και με μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης πρέπει να ελαχιστοποιούνται
Να διασφαλίζεται μια ελάχιστη στάθμη λειτουργιών του δομήματος ανάλογα
με τη χρήση και τη σημασία του, όταν το δόμημα υποστεί σεισμό με τα
χαρακτηριστικά του σεισμού σχεδιασμού.
48
[Link] Βασικές Αρχές Υπολογισμού Σεισμικών δράσεων
0
0 ≤ Τ ˂ Τ1: d T 1 1 1 (3.15.α)
1 q
0
Τ1 ≤ T ≤ T2: d T 1 (3.15.β)
q
2
0 2 3
T2 ≤ T: d T 1 (3.15.γ)
q
Όπου
Α είναι η μέγιστη οριζόντια σεισμική επιτάχυνση του εδάφους Α=α x g
g είναι η επιτάχυνση της βαρύτητας
γ1 είναι ο συντελεστής σπουδαιότητας του κτιρίου
q είναι ο συντελεστής συμπεριφοράς της κατασκευής
η είναι ο διορθωτικός συντελεστής για ποσοστό απόσβεσης ≠5%
θ είναι ο συντελεστής επιρροής της θεμελίωσης. Λαμβάνεται ίσος με 1,00
Τ1,2 είναι χαρακτηριστικές περίοδοι του φάσματος και δίνονται στον Πίνακα 3.13
β0 είναι ο συντελεστής φασματικής ενίσχυσης. Λαμβάνεται ίσος με 2,5
49
Η Ελλάδα υποδιαιρείται από τι Εθνικές Αρχές, σε σεισμικές ζώνες ανάλογα με την
τοπική επικινδυνότητα. Στο παρακάτω Σχήμα 3.23 δίνεται ο χάρτης των τριών σεισμικών
ζωνών Ζ1, Ζ2, Ζ3 που ισχύει για την Ελλάδα.
Σε κάθε ζώνη αντιστοιχεί μία τιμή σεισμικής επιτάχυνσης a, η οποία έχει πιθανότητα
υπέρβασης 10% στα 50 χρόνια (ή περίοδο επαναφοράς 475έτη) σύμφωνα με τον ακόλουθο
Πίνακα 3.10.
Ο Ε.Α.Κ. ορίζει τις κατηγορίες σπουδαιότητας σύμφωνα με τον Πίνακα 3.11 και
κατατάσσει τα εδάφη σύμφωνα με τον Πίνακα 3.12.
Κατηγορία εδάφους Α Β Γ Δ
T1 0,10 0,15 0,20 0,20
T2 0,40 0,60 0,80 1,20
7
0,7 (3.16)
2
όπου οι τιμές της κρίσιμης απόσβεσης ζ λαμβάνεται ίση με 3% που είναι η μέση τιμή για
μεταλλική κατασκευή με κοχλιώσεις (ζ= 4%) και με συγκολλήσεις (ζ= 2%)
51
Ο συντελεστής συμπεριφοράς q εισάγει την μείωση των σεισμικών επιταχύνσεων της
πραγματικής κατασκευής λόγω μετελαστικής συμπεριφοράς, σε σχέση με τις επιταχύνσεις
που προκύπτουν υπολογιστικά σε απεριόριστα ελαστικά συστήματα. Οι μέγιστες τιμές του
q δίδονται στον Πίνακα 3.14 ανάλογα με το είδος του υλικού κατασκευής και τον τύπο του
δομικού συστήματος.
Το κτίριο βρίσκεται στην Στερεά Ελλάδα άρα σύμφωνα με το Σχήμα 3.23 η ζώνη
επικινδυνότητας είναι Ζ II και επομένως Α= α x g = 0.24x10= 2.4m/sec2
Η χρήση του κτιρίου είναι βιομηχανική άρα υπόκειται στην κατηγορία σπουδαιότητας
Σ2 με συντελεστή γ1=1,00 και το έδαφος θεωρούμε ότι είναι κατηγορίας Β άρα σύμφωνα
με τον Πίνακα 3.13 οι χαρακτηριστικές περίοδοι είναι Τ1 = 0,15sec και Τ2= 0.60sec.
Το κτίριο όπως φαίνεται στο Σχήμα 2.1 κατά την εγκάρσια διεύθυνση Y υπάρχουν
πλαίσια ενώ κατά την διαμήκη διεύθυνση X υπάρχουν κατακόρυφοι διαγώνιοι σύνδεσμοι
δυσκαμψίας χωρίς εκκεντρότητα. Επομένως σύμφωνα με τον Πίνακα 3.14 για την
διεύθυνση Υ θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε q=4.00 ενώ για την διεύθυνση Χ να
θεωρηθεί q=3.00. Ωστόσο για την αποφυγή των ελέγχων για την εξασφάλιση αξιόπιστου
ελαστοπλαστικού μηχανισμού και των ελέγχων ικανοτικού σχεδιασμού επιλέχθηκε q=1.50
Όλα τα παραπάνω δεδομένα της σεισμικής διέγερσης εισήχθησαν στο Robot για
υπολογιστεί ο σεισμός κατά X και κατά Y. Ως συμμετέχουσα μάζα ορίστηκε η μάζα που
προέρχεται από τα μόνιμα φορτία G (ίδιο βάρος κατασκευής, βάρος μηχανολογικού
εξοπλισμού, βάρος πανέλων) και το χιόνι πολλαπλασιασμένο με τον συντελεστή 0,3.
Επίσης υπέρ τις ασφαλείας υποθέσαμε ότι κατά την διάρκεια του σεισμού από τους
δύο κατακόρυφους διαγώνιους συνδέσμους δυσκαμψίας κάθε φατνώματος λειτουργεί
μόνο ο εφελκυόμενος. Έτσι οι διαγώνιες μπορούν να αναπτύξουν, ως εφελκυόμενα
στοιχεία, σημαντικές πλαστικές παραμορφώσεις προ της αστοχίας τους.
Τα αποτελέσματα τις ιδιομορφικής ανάλυσης δίνονται στο Πίνακα 3.15.
52
Πίνακας 3.15: Ιδιομορφές του κτιρίου σύμφωνα με το Robot.
53
3.2.5 Θερμοκρασιακά Φορτία
Οριακές κατάσταση
Οριακή κατάσταση αστοχίας
λειτουργικότητας
54
Πίνακας 3.17: Προτεινόμενες τιμές των συντελεστών ψ σύμφωνα με Ευρωκώδικα 1
ΔΡΑΣΕΙΣ Ψ0 Ψ1 Ψ2
Επιβαλλόμενα φορτία σε κτίρια
Κατηγορία Α: κατοικίες, συνήθη κτίρια κατοικιών 0,7 0,5 0,3
Κατηγορία Β: χώροι γραφείων 0,7 0,5 0,3
Κατηγορία C: χώροι συνάθροισης 0,7 0,7 0,6
Κατηγορία D: χώροι καταστημάτων 0,7 0,7 0,6
Κατηγορία E: χώροι αποθήκευσης 1,0 0,9 0,8
Κατηγορία F: χώροι κυκλοφορίας οχημάτων:
βάρος οχημάτων ˂ 30tn 0,7 0,7 0,6
Κατηγορία G:χώροι κυκλοφορίας οχημάτων
30tn ˂ βάρος οχημάτων ˂160tn 0,7 0,5 0,3
Κατηγορία H: στέγες 0,7 0,5 0,3
Οι καταστάσεις αυτές σχετίζονται με συνθήκες πέρα των οποίων δεν πληρούνται πλέον
οι καθορισμένες λειτουργικές απαιτήσεις για το φορέα ή για μέλος αυτού (μετατοπίσεις,
ταλαντώσεις, ρηγματώσεις κλπ.).
55
Οι συνδυασμοί των δράσεων στην οριακή κατάσταση λειτουργικότητας καθορίζονται
σύμφωνα με τις διατάξεις του ΕΝ 1990:2002 και είναι οι εξής:
1. Χαρακτηριστικός συνδυασμός
Gk , j P Qk ,1 0,i Qk ,i
2. Συχνός συνδυασμός
Gk , j P 1,1Qk ,1 2,i Qk ,i
3. Οιονεί μόνιμος συνδυασμός
Gk , j P 2,i Qk ,i
Οι προτεινόμενες τιμές των συντελεστών ψ, σύμφωνα με το Εθνικό Προσάρτημα,
δίνονται στον Πίνακα 3.17.
Στον Πίνακα 3.18 δίνονται συγκεντρωτικά όλα τα φορτία που ασκούνται στην
κατασκευή και οι αντίστοιχοι συντελεστές ψ
56
3. Για καταστάσεις σεισμού
COMB 9 +EX: EX + 0.3·S
COMB 10 –EX: -EX + 0,3·S
COMB 11 +EY: EY + 0,3·S
COMB 12 –EY: -EY + 0,3·S
1. Χαρακτηριστικός συνδυασμός
SLS 1 ΧΙΟΝΙ 0°: G + 0,7·Q + S + 0,6·WX + 0,6·T
SLS 2 ΧΙΟΝΙ 90°: G + 0,7·Q + S + 0,6·WΥ + 0,6·T
SLS 3 ΑΝΕΜΟΣ 0°:°: G + 0,7·Q + 0,5·S + WX + 0,6·T
SLS 4 ΑΝΕΜΟΣ 90°: G + 0,7·Q + 0,5·S + WΥ + 0,6·T
SLS 5 ΚΙΝΗΤΟ 0°: G + Q + 0,5·S + 0,6·WX + 0,6·T
SLS 6 ΚΙΝΗΤΟ 90°: G + Q + 0,5·S + 0,6·WX + 0,6·T
SLS 7 ΘΕΡΜΟ. 0°: G + 0,7·Q + 0,5·S +0,6·WΥ + T
SLS 8 ΘΕΡΜΟ. 0°: G + 0,7·Q + 0,5·S +0,6·WΥ + T
2. Συχνός συνδυασμός
Καλύπτεται από τους χαρακτηριστικούς συνδυασμούς
57
4 ΔΙΑΣΤΑΣΙΟΛΟΓΗΣΗ
4.1 Γενικά
Η διαστασιολόγηση των δομικών στοιχείων της κατασκευής έγινε με βάση τις
κανονιστικές διατάξεις του Ευρωκώδικα 3 και πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του
προγράμματος Autodesk Robot Structural Analysis 2015. Οι διατομές επιλέχθηκαν με
επαναληπτικές διαδικασίες ανάλυσης και διαστασιολόγησης ώστε να επαρκούν έναντι των
δεδομένων ελέγχων και για να γίνεται η μέγιστη δυνατή εκμετάλλευσή τους με σκοπό την
οικονομία υλικού.
Τα φορτία που δρουν επί της κατασκευής (μόνιμα, κινητά, χιόνι, άνεμος)
υπολογίστηκαν στο κεφάλαιο 3 και περάστηκαν στο φορέα με την βοήθεια των claddings
(επιφάνειες επιβολής των φορτίων), το ίδιο βάρος υπολογίστηκε αυτόματα ενώ ο σεισμός
και τα φορτία λόγω θερμοκρασιακών μεταβολών υπολογίστηκαν από τα πρόγραμμα αφού
πρώτα εισάγαμε τις απαραίτητες παραμέτρους.
Στην παράγραφο αυτή θα ελεγχθούν και τα βέλη από τα δυσμενέστερα μέλη κάθε
ομάδας στοιχείων στην οριακή κατάσταση λειτουργικότητας και θα συγκριθούν με τις
αντίστοιχες τιμές βελών κάμψης που ορίζει το Εθνικό Προσάρτημα (Πίνακα 4.1).
u H / 150
4.2 Ζύγωματα
Το ζύγωμα συνδέεται αμφίπακτα με το υποστύλωμα και το κεντρικό δοκάρι έχει
συνολικό μήκος L=28,82m και διατομή ΗΕΑ700. Στο Σχήμα 4.1 παρουσιάζονται τα
εντατικά μεγέθη που καταπονούν το δοκάρι “25” για τον δυσμενέστερο συνδυασμό
COMB 1 ΧΙΟΝΙ 0°. Καθώς τα φορτία αυτά προέρχονται κυρίως από τις τεγίδες έχουμε
θεωρήσει ότι τα φορτία ασκούνται στο άνω πέλμα της διατομής.
58
Σχήμα 4.1: Δυσμενέστερα εντατικά μεγέθη ζυγώματος για τον συνδυασμό COMB 1.
59
Στην οριακή κατάσταση λειτουργικότητας το μέγιστο βέλος παρουσιάζεται στο
ζύγωμα “85” για τον συνδυασμό SLS 2 XIONI 90° και είναι αυτό που φαίνεται στο
Σχήμα 4.2.
Άρα η διατομή ΗΕΑ700 ικανοποιεί και τους ελέγχους της οριακής κατάστασης
λειτουργικότητας.
4.3 Υποστύλωματα
Τα υποστυλώματα των πλαισίων έχουν συνολικό ύψος 9,50m διατομή ΗΕΑ450 και
υπόκεινται κάμψη με αξονική δύναμη. Στη βάση τους είναι πακτωμένα εντός του
πλαισίου(διεύθυνση Υ) και αρθρωτά εκτός αυτού ενώ είναι προσανατολισμένα με τέτοιο
τρόπο ώστε ο ισχυρός άξονας να ενεργοποιείται για δυνάμεις εντός του πλαισίου.
Το ισοδύναμo μήκος λυγισμού προκύπτει από το διάγραμμα για μεταθετά πλαίσια
θεωρώντας ζύγωμα διατομής ΗΕΑ700 σύμφωνα με τις παρακάτω σχέσεις:
I C 63720
C 69,07 cm3
LC 950
1,50 I y N 1,50 215300 97,38 2882 2
K12 1 0,2 1 0,2 2 101,65
L Ne 2882 21000 215300
KC 69,07
n1 0,41
K C K12 69,07 101,65
n2 0 (πάκτωση)
Με βάση το διάγραμμα για μεταθετά άκρα με n1=0,41 και n2=0 προκύπτει β=1,19 άρα
το μήκος λυγισμού για τον ισχυρό άξονα είναι Ly=11,30m
Στον ασθενή άξονα όπου δεν υπάρχει λειτουργία πλαισίου το υποστύλωμα
εξασφαλίζεται στον ασθενή του άξονα από τους οριζόντιους συνδέσμους δυσκαμψίας που
υπάρχουν στα μισά του ύψους του (Σχήμα 2.13). Άρα Lz=4,75m.
Tα δυσμενέστερα εντατικά μεγέθη για το υποστύλωμα “19” προκύπτουν από τον
συνδυασμό COMB 1 ΧΙΟΝΙ 0°. Τα διαγράμματα αξονικής δύναμης και καμπτικής ροπής
για τον συνδυασμό αυτό παρουσιάζονται στο Σχήμα 4.3
60
Σχήμα [Link] Δυσμενέστερα εντατικά μεγέθη υποστυλώματος για τον συνδυασμό COMB 1.
61
Σχήμα 4.4: Οριζόντια μετακίνηση για τον δυσμενέστερο συνδυασμό SLS 4.
62
Η μεγαλύτερη αξονική δύναμη για το ενεργό δικτύωμα προκύπτει από τον σεισμικό
συνδυασμό COMB 9 +EX (ΕΧ+0,3·S) και παρουσιάζεται στο Σχήμα 4.6.
Εκτός της αξονικής λόγο σεισμού οι διαγώνιοι καταπονούνται και από μια πρόσθετη
αξονική δύναμη που προκύπτει λόγο πλευρικής εξασφάλισης του ζυγώματος από τους
οριζόντιους συνδέσμους δυσκαμψίας.
Τα κατακόρυφα φορτία που συνδυάζονται με τον σεισμό είναι τα μόνιμα φορτία και το
φορτίο χιονιού πολλαπλασιασμένο με τον συντελεστή 0,3. Το ίδιο βάρος του χάλυβα
υπολογίζετε κατευθείαν από το πρόγραμμα.
63
Σχήμα 4.8: Διάγραμμα αξονικών δυνάμεων για φορτία g+0,3S.
M ed 83217
N1 N1 1255 kN
h t f 69 2,7
btf 30 2,7
N2 N ed 64 N 2 20 kN
A 260,50
N N1 N 2 N 1275 Kn
57,5
ed 442 2,33 ed 527,4 Kn
2 cos 38,36
Επιλέγεται κοίλη τετραγωνική διατομή ΤCAR 90x6.3 (A=20,9cm2)
Επειδή τα δύο χιαστί συνδέονται στο μέσο τους θεωρούμε Lcr=L/2=3,82m (Σχήμα 4.5)
64
fy fy l fy
1,50 1,50 l 2 1,50 1,50
N cr I
2
l fy l fy 382 35,5
1,50 i i i 3,34
i E 1,5 E 1,5 21000
I 242,5
i 3,40
A 20,9
65
Τα οριζόντια στοιχεία που τοποθετούμε για να εξασφαλίσουμε πλευρικά τα
υποστυλώματα στων οποίων τα φατνώματα δεν έχουμε κατακόρυφους συνδέσμους
δυσκαμψίας καταπονούνται μόνο αξονικά(θλίψη), τα έχουμε θεωρήσει ως truss element
και η διατομή τους είναι από κλειστή κοίλη τετραγωνική διατομή λόγω της μικρής
λυγηρότητας που έχει.
Τα δυσμενέστερα εντατικά μεγέθη λαμβάνονται από το προσομοίωμα που έχει
αγνοηθεί η συμμετοχή των θλιβόμενων διαγώνιων ραβδών(Σχήμα 4.6) και προκύπτουν
από τον συνδυασμό COMB 9 +EX .
Σχήμα 4.9: Αξονική δύναμη οριζόντιων στοιχείων για τον συνδυασμό COMB 9.
210000
1 1 76,4
fy 355
I 340,8
i 3,81
A 23,4
LCR
i 600
2,06
1 1 3,81 76,4
66
Σχήμα 4.10: Καμπύλες λυγισμού.
67
Όπως υπολογίστηκε προηγουμένως η ισοδύναμη δύναμη που ασκείται στο σύστημα
δυσκαμψίας προκειμένου αυτό να εξασφαλίσει πλευρική στήριξη στα ζυγώματα των
πλαισίων qισοδ=2,33kN/m. Άρα σε κάθε κόμβο ασκείται δύναμη:
2,33 28,82
PEd N Ed 9,6 kN
7
2,33 28,82
Ed 2 230 N Ed 471 kN
7 cos 33,7
A f y 471 1
N Rd N Ed N Ed 13,26 cm2
0 35,5
68
69
4.6 Κεντρικό δοκάρι
Το κεντρικό δοκάρι έχει μήκος 18m συνδέεται αμφίπακτα σε δυο διαδοχικά κεντρικά
υποστυλώματα και βασική του λειτουργία είναι να συνδέονται πάνω σε αυτό τα ζυγώματα
των δίστηλων πλαισίων.
Για την διατομή του επιλέγεται ένα ΗΕΒ900 λόγο της πολύ μεγάλης ροπής που
καλείται να παραλάβει. Τα δυσμενέστερα εντατικά μεγέθη για το δοκάρι “105”
προκύπτουν για τον συνδυασμό COMB 1 ΧΙΟΝΙ 0° και φαίνονται στο Σχήμα 4.12:
Σχήμα 4.12: Εντατικά μεγέθη κεντρικού δοκαριού για τον δυσμενέστερο συνδυασμό COMB 1.
Το κεντρικό δοκάρι εξασφαλίζεται πλευρικά τόσο από τα δοκάρια των πλαισίων όσο
και από το δικτύωμα οροφής που έχουμε τοποθετήσει(Σχήμα 2.6). Αρα LCR=3m.
70
Στην οριακή κατάσταση λειτουργικότητας το μέγιστο βέλος παρουσιάζεται για τον
συνδυασμό SLS 4 ΑΝΕΜΟΣ 90 °.
Σχήμα 4.13: Βέλος κεντρικού δοκαριού για τον δυσμενέστερο συνδυασμό SLS 4.
71
Στην οριακή κατάσταση λειτουργικότητας η μέγιστη οριζόντια μετακίνηση
παρατηρείται στο υποστυλώματος “102” κατά την διεύθυνση Y(εντός του πλαισίου) για
τον συνδυασμό SLS 4 ΑΝΕΜΟΣ 90°.
Σχήμα 4.15: Οριζόντια μετακίνηση κεντρικού υποστυλώματος για τον συνδυασμό SLS 4.
72
4.8 Υποστυλώματα πρόσοψης
Τα υποστυλώματα πρόσοψης όπως αναφέρθηκε και στο κεφάλαιο 2.1.8
κατασκευάζονται αρθρωτά στην βάση τους και με κύλιση στην κορυφή προκειμένου να
μην παραλαμβάνουν αξονικές δυνάμεις από το βάρος του ζυγώματος. Κύρια καταπόνηση
τους αποτελεί η κάμψη λόγο της ανεμοπίεσης.
Σχήμα 4.16: Διάγραμμα ροπών υποστυλωμάτων πρόσοψης για τον συνδυασμό COMB 3.
73
Όπως αναφέραμε και στο κεφάλαιο 2.1.8 η σύνδεση των υποστυλωμάτων με το
ζύγωμα πραγματοποιείται με κοχλίες σε επιμήκεις οπές όπως στο Σχήμα 2.18. Το μέγεθος
το υπερμεγέθη οπών λαμβάνεται από το βέλος του ζυγώματος στην οριακή κατάσταση
αστοχίας (συνδυασμό COMB 1 XIONI 0°).
Το μέγιστο βέλος σε σημείο που υπάρχει μετωπικό υποστύλωμα είναι δ=5cm. Άρα οι
οπές κατασκευάζονται να είναι 10cm
Εξαίρεση για τα παραπάνω αποτελεί το μεσαίο υποστύλωμα της πίσω όψης (με
κόκκινο στο Σχήμα 4.16) πάνω στο οποίο πατάει το τελευταίο κεντρικό δοκάρι. Το
συγκεκριμένο είναι πακτωμένο τόσο στην βάση του όσο και στην κορυφή του και
κατασκευάζεται από διατομή ΗΕΜ280 που έχει ίδιο ύψος (h=310mm) με το ΗΕΑ320
αλλά μεγαλύτερο εμβαδό και έτσι διατηρείται ενιαία η επιφάνεια έδρασης των φύλλων
επικάλυψης.
74
4.9 Τεγίδες
Οι τεγίδες έχουν συνολικό μήκος 6,00m διατομή IPE200, τοποθετούνται ανά 2,00m
και έχουν κατασκευαστεί ως αμφιέριστα στοιχεία ενός ανοίγματος μεταξύ δυο διαδοχικών
ζυγωμάτων. Θεωρούμε ότι συμμετέχουν στη λειτουργία των οριζόντιων συνδέσμων
δυσκαμψίας οπότε παραλαμβάνουν και αξονικά φορτία. Ακόμα λόγο της κλίσης της
στέγης υπόκεινται σε διαξονική κάμψη με μικρή τιμή της ροπής κάμψεων περί τον ασθενή
άξονα.
Θεωρούμαι ότι τα φύλλα επικάλυψης είναι επαρκώς στερεωμένα επί των τεγίδων
γεγονός που προσφέρει συνεχής υποστήριξη στο άνω θλιβόμενο πέλμα τους και
παρεμποδίζει τις πλευρικές παραμορφώσεις του. Για το λόγο αυτό σαν μήκος λυγισμού
έχουμε θεωρήσει Lcr =1,00m.
Τα δυσμενέστερα εντατικά μεγέθη εμφανίζονται στην τεγίδα “602” με ποσοστό
εκμετάλλευσης διατομής (ratio 0,72) για τον συνδυασμό COMB 3 ΑΝΕΜΟΣ 0°.
4.10 Μηκίδες
Οι πλαϊνές μηκίδες έχουν μήκος 6,00m διατάσσονται ανά 1,50m και όπως και οι
τεγίδες κατασκευάζονται ως αμφιέριστα στοιχεία ενός ανοίγματος μεταξύ δύο διαδοχικών
υποστυλωμάτων χωρία όμως να είναι σε θέση να τα εξασφαλίσουν πλευρικά.
Η διατομή τους είναι IPE120 και σαν μήκος λυγισμού έχουμε θεωρήσει LCR=1,00m
λόγο της πλευρικής εξασφάλισης που τους παρέχουν τα φύλλα επικάλυψης.
Ο κρίσιμος συνδυασμός φόρτισης είναι ο COMB 3 ΑΝΕΜΟΣ 0°.
Ομοίως κατασκευάζονται και οι μηκίδες της πρόσοψης με την διαφορά ότι λόγο του
μεγάλου μήκους τους (L=9,00m και L=10,75m) η διατομή τους είναι ΙPE200.
Τα δυσμενέστερα εντατικά μεγέθη προκύπτουν στις μηκίδες με μήκος L=10,75m για
τον συνδυασμό COMB 4 ΑΝΕΜΟΣ 90° .
Σχήμα 4.20: Διάγραμμα ροπών μηκίδας πρόσοψης για τον συνδυασμό SLS 4.
77
ql2 8 14,32
M Ed 14,32 7,13 q q 1 kN/m
8 10,75 2
5 q l4 5 1 10,75 4
0,042 m
384 E I y 384 210 10 6 1943 10 8
Μηκίδες πλαϊνές
5 q l4 5 13,21 10 4 78,5 6 4
0,029 ˂ δmax=0,03m
384 E I y 384 210 10 6 27,67 10 8
Μηκίδες πρόσοψης
5 q l4 5 28,48 10 4 78,5 10,75 4
0,13 >δmax=0,054m
384 E I y 384 210 10 6 142,4 10 8
Παρατηρούμε ότι οι μηκίδες της πρόσοψης παρουσιάζουν πολύ μεγάλο βέλος υπό το
ίδιο βάρος τους λόγο του μεγάλου μήκους τους. Γι’ αυτό το λόγο θα τοποθετηθούν δύο
ντίζες οι οποίες θα περιορίζουν το φαινόμενο.
Η επιλογή του συγκεκριμένου πανέλου έγινε από τον πίνακα αντοχών που δίνει η
εταιρεία Πίνακας 4.2.
G 1,35 g 1,5 q 1,35 0,11 1,5 (0,77 0,71 0,5) G 1,83 Kn/m2 =183daN/m2
78
Πίνακας 4.2: Πίνακας αντοχών πανέλων.
Τόσο οι ακραίες όσο και οι ενδιάμεσες τεγίδες είναι IPE200 με πλάτος b=100mm και η
απόσταση μεταξύ δυο διαδοχικών τεγίδων είναι l=2,0m < lmax=2,07m
Ομοίως για την πλαγιοκάλυψη του κτιρίου θα χρησιμοποιηθούν τα πανέλα
ECOPANEL WLC 50 σε κομμάτια 9,50m x 1m
79
5 ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ
5.1 Εισαγωγή
Σημαντικό κομμάτι της ανέγερσης μιας μεταλλικής κατασκευής αποτελούν οι
συνδέσεις των μελών τις. Οι συνδέσεις θα πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα ανάπτυξης
ολόκληρης της πλαστικής ικανότητας των μελών, έτσι ώστε να εκμεταλλευόμαστε στο
έπακρο την αντοχή και την πλαστιμότητα των μελών ενός χαλύβδινου πλαισίου. Επειδή
όμως η συμπεριφορά των συνδέσεων δεν είναι τόσο καλά γνωστή όπως των μελών,
απαιτείται μια συντηρητικότερη προσέγγιση του σχεδιασμού των συνδέσεων σε σχέση με
αυτή των μελών.
Οι συνδέσεις θα πρέπει να υπολογίζονται κατά τρόπο που να καθιστούν την
κατασκευή και ανέγερση των φορέων όσο το δυνατόν πιο απλή και γρήγορη και δεν θα
πρέπει να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες σε κατασκευαστικές ατέλειες του εργοστασίου.
Στην παρούσα διπλωματική κάποιες από τις συνδέσεις μελετήθηκαν με την βοήθεια
του προγράμματος Autodesk Robot Structural Analysis 2015, άλλες διαστασιολογήθηκαν
στο χέρι, και άλλες παρουσιάζονται εμπειρικά χωρίς να έχει γίνει διαστασιολόγηση με
σκοπό να γίνει η αντιληπτή η γεωμετρία τους και ο τρόπος σύνδεσης κάποιων στοιχείων
του φορέα.
Rd 1,20 R fy (5.1)
Όπου:
Rd είναι η οριακή αντοχή της σύνδεσης
Rfy είναι η αντοχή διαρροής του πλάστιμου μέλους
Επιλογή ελάσματος
1,2 20,9
t b 1,2 A b b 14,75 cm
1,7
0,9 b 2,2 1,7 51
Nu Rd ά 1,2 N pl , Rd 1,2 20,9 35,5 b 16,46 cm
1,25
80
Αντοχή κοχλιών σε διάτμηση
Επιλέγουμε κοχλίες Μ20 8.8 και υποθέτουμε ότι το σπείρωμα είναι εκτός της επιφάνειας
διάτμηση. Οι κοχλίες διαμορφώνονται ως τρίτμητοι με χρήση δύο κομβοελασμάτων.
Α: Η διατομή του κάθε κοχλίας (Α=πd2/4 =π(2,0cm)2/4 =3,14cm2)
n av A f ub 2 0,60 3,14 80
Fv, Rd m m 241,15 m
2 1,25
e
k1 min 2,8 2 1,7 ; 2,5 2,5
d0
k a f u d t min 2,50 ab 51 2,0 1,7
Fb, Rd m 1 b 4 1387,2 ab
2 1,25
81
Επιλέγουμε e1=45 mm p1 =60mm και e2 =82,5mm
Επομένως:
e p 1 f 45 60 80
ab min 1 ; 1 ; ub ; 1 min ; 0,25 ; ; 1 0,659
3d 0 3d 0 4 f u 3 22 3 22 51
Η συνολική αντοχή σε σύνθλιψη άντυγας θα είναι:
Έλεγχος συγκόλλησης
Η αντοχή της συγκόλλησης δίνεται ως εξής:
fu 51
f v , wd 26,17 kN/cm2
3 w Mw 3 0,9 1,25
82
5.3 Σύνδεση Οριζόντιου Συνδέσμου Δυσκαμψίας
Ο διαγώνιος οριζόντιος σύνδεσμος δυσκαμψίας έχει διατομή ισοσκελούς γωνιακού
L100x12 με εμβαδόν Α=22,71cm2. Η σύνδεση του με το ζύγωμα γίνεται κοχλιωτά με την
βοήθεια ελάσματος το οποίο συγκολλάτε (εσωραφή) στο άνω πέλμα του ζυγώματος. Το
έλασμα έχει πάχος t=27mm και διαστάσεις 33,3x68,8cm.
Η σύνδεση πραγματοποιείται μέσω κοχλιών Μ24 ποιότητας 8.8.
Καθώς η διαγώνιος έχει διατομή ισοσκελούς γωνιακού που συνδέεται μέσω μία σειράς
κοχλιών η αντοχή σχεδιασμού της υπολογίζεται με την καθαρή διατομή συναρτήσει του
αριθμού των κοχλιών σύμφωνα με την σχέση:
3 Anet f u
u , Rd (5.2)
2
Οι τιμές των μειωτικών συντελεστών β3 δίνονται στον Πίνακα 5.1. Για ενδιάμεσες
τιμές του p1 η τιμή του β μπορεί να προσδιοριστεί με γραμμική παρεμβολή.
83
Αντοχή κοχλιών σε διάτμηση
n av A f ub 1 0,60 2,4 2 80
Fv , Rd m 3 521,15 kN > Ned =479kN
2 1,25 4
Παρατηρούμε πως παρ’ όλο που ο οριζόντιος σύνδεσμος δυσκαμψίας δεν είναι
πλάστιμο μέλος ισχύει το 2ο κριτήριο πλαστημότητας σύμφωνα με το οποίο Fv,Rd > Fb,Rd.
Το κριτήριο για τα συγκεκριμένα μέλη δεν είναι απαραίτητο, ωστόσο είναι επιθυμητό,
αφού είναι όλκιμος τρόπος αστοχίας.
22,71 35,5
t , Rd min N pl , Rd ; N u , Rd ; 539,05 min 806,2 ; 539,05 539,05 kN
1,0
84
Σχήμα 5.3: Διάγραμμα ροπών και τεμνουσών για το συνδυασμό COMB1.
Η σύνδεση διαστασιολογείται για Med =600kNm Ved =180kN και Νed =135kN
Λεπίδες κορμού
Η επιλογή γίνεται έτσι ώστε το εμβαδόν των δύο ελασμάτων του κορμού να είναι
περίπου ίσο ή μεγαλύτερο από το εμβαδόν του κορμού της δοκού αλλά και η αναλογία
πλαστικής ροπής αντίστασης των λεπίδων κορμού και πελμάτων να είναι περίπου ίση με
την αναλογία της πλαστικής ροπής αντίστασης κορμού και πελμάτων της κύριας δοκού
ώστε να υπάρχει και αντίστοιχη αναλογία στην κατανομή ροπών.
Η μία διάσταση καθορίζεται από το ευθύγραμμο τμήμα του κορμού το οποίο σύμφωνα
με τον πίνακα πρότυπων διατομών ΗΕΑ είναι ίσο με d=582mm. Άρα επιλέγουμε τα
ελάσματα του κορμού να έχουν d=570mm
2 t d 4 1466
2
W pl , W pl , w W pl , w t t 0,90 cm
4 2 57 2
86
Επιβεβαιώνω ότι τηρείτε η αναλογία πλαστικής ροπής αντίστασης μεταξύ πελμάτων και
κύριας δοκού.
W pl , f 5566
Κύρια διατομή: 3,79
W pl , w 1466
W pl , f 2 28 3 69 2 3 2
Λεπίδες: 3,72
W pl , w 2 1 57 2 4
Κοχλίες κορμού
Επιλέγω να τοποθετήσω 6 κοχλίες Μ24 8.8 σε μία σειρά
Η πολική ροπή αδράνεια της κοχλίωσης ως προς το Κ.Β της κοχλίωσης είναι:
I p xi yi 2 4,5 2 2 13,5 2 2 22,5 2 I p 1417,5 cm2
2 2
Ο έλεγχος γίνεται με την διατμητική δύναμη του 1ου κοχλίας ως του πλέον
απομακρυσμένου από το Κ.Β της κοχλίωσης.
M ed ,b Aw 1 14038 98,5 1
Fv ,ed , x y N ed 22,5 135 Fv ,ed , x 231 kN
Ip A 6 1417,5 260,5 6
M ed ,b 1 14038 1
Fv ,ed , y x Ved 0 180 Fv ,ed , y 30 kN
Ip 6 1417,5 6
Fv ,ed F v ,ed , x F
2
v ,ed , y
2
2312 302 Fv ,ed 233 Kn
87
Αντοχή κοχλιών σε διάτμηση
n av A f ub 2 0,60 2,4 2 80
Fv , Rd 347 kN > Fv,ed=233kN
2 1,25 4
e f 60 80
Κατά y-y: ab min 1 ; ub ; 1 min ; ; 1 0,77
3d 0 f u 3 26 51
e 80
k1 min 2,8 2 1,7 ; 2,5 min 2,8 1,7 ; 2,5 2,5
d0 26
88
5.5 Σύνδεση Δοκού Υποστυλώματος.
Η συγκεκριμένη σύνδεση υπολογίστηκε με την βοήθεια του προγράμματος Robot
σύμφωνα με τις διατάξεις του ΕΝ 1991-1-8:2005/ΑC:2009)
Τα δυσμενέστερα εντατικά μεγέθη που καταπονούν την σύνδεση προέρχονται από τον
συνδυασμό COMB 2 και είναι:
Med =719,18kNm
Ved =295,23kN
Ned =137,28kN
Για την σύνδεση χρησιμοποιήθηκαν 16 κοχλίες Μ24 ποιότητας 8.8 και μετωπική
πλάκα διαστάσεων 1132mm x 300mm x 20mm ποιότητας S355. Η σύνδεση έχει μορφωθεί
ως δύσκαμπτη και έχει ενισχυθεί μέσω στοιχείου(brucket) που κατασκευάζεται από τμήμα
της διατομής του ζυγώματος (HEA700) με αναλογία πλευρών 4:1.
89
Θα μπορούσαμε να είχαμε παρουσιάσει αναλυτικά τις εξισώσεις για τον υπολογισμό
της σύνδεσης αλλά αυτό θα απαιτούσε πολύ χρόνο και χώρο. Αντί αυτού επιλέχθηκαν να
παρουσιαστούν τα συνοπτικά αποτελέσματα κατ’ ευθείαν από το πρόγραμμα.
Η ενίσχυση(bracket) στο κόμβο δοκού υποστυλώματος χρησιμοποιείται για να
βοηθήσει στην παραλαβή της ροπής που σε εκείνο το σημείο παρουσιάζει μέγιστο, έτσι με
τη χρήση της οδηγούμαστε σε μικρότερες διατομές για το υπόλοιπο ζύγωμα το οποίο
καταπονείται λιγότερο. Παρ’ όλα αυτά το ζύγωμα έχει διαστασιολογηθεί στο
προσομοίωμα αγνοώντας την ύπαρξη της ενίσχυσης στην άκρη του.
Τέλος η μικρή διάσταση του bracket και σαν αποτέλεσμα η θέση της νεύρωσης στο
υποστύλωμα(γαλάζιο χρώμα) έχουν υπολογιστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχει αρκετός
χώρος για να συνδεθεί ο κατακόρυφος σύνδεσμος δυσκαμψίας πάνω στον κορμό του
υποστυλώματος καθώς και η κεφαλοδοκός όπως φαίνεται και στο Σχήμα 5.8
90
Σχήμα 5.8: Κόμβος δοκού-υποστυλώματος.
91
Παρατηρούμε πως στα σημεία που θα τοποθετηθούν τα δοκάρια μια θλίβεται το άνω
πέλμα και μία το κάτω. Επειδή δεν είναι δυνατόν οι ράβδοι να συνδέονται πάνω στο
θλιβόμενο πέλμα κάθε φορά , θα τοποθετήσουμε ένα έλασμα εγκάρσια του κορμού πάνω
στο οποίο θα συνδέονται κοχλιωτά με τη βοήθεια ενός δεύτερου ελάσματος. Έτσι τα
δοκάρια θα είναι σε θέση να εξασφαλίζουν πλευρικά και τα δύο πέλματα ανεξάρτητα από
το ποιο εφελκύεται και ποιο θλίβεται.
M ed 310500
N1 N1 3325 kN
h t f 90 3,5
btf 30 3,5
N2 N ed 136,37 N 2 136 kN
A 371,30
N N1 N 2 N 3461kN 2 N ed 86,5 kN
, 5%
92
Το γωνιακό στην άλλη άκρη του συνδέεται πάνω στον κορμό του ζυγώματος κοχλιωτά
με την βοήθεια ελάσματος το οποίο έχει συγκολληθεί πάνω στο κορμό στο εργοστάσιο.
Για το ύψος που θα τοποθετηθεί το γωνιακό έχουμε προβλέψει να μην εμποδίζει την
διέλευση του διαγώνιου συνδέσμου δυσκαμψίας, η σύνδεση του οποίου φαίνεται στο
Σχήμα 5.2.
e f 50 80
Κατά y-y: ab min 1 ; ub ; 1 min ; ; 1 0,65
3d 0 f u 3 18 51
e 65
k1 min 2,8 2 1,7 ; 2,5 min 2,8 1,7 ; 2,5 2,5
d0 18
Σχήμα 5.14: Σύνδεση πλευρικής εξασφάλισης του κάτω πέλματος του ζυγωματος.
94
Στο Σχήμα 5.15 παρουσιάζεται το διάγραμμα ροπών του ζυγώματος ‘21’ για φορτία
λόγο του συνδυασμού COMB 1.
M ed 177941
N1 N1 2683 kN
h t f 69 2,7
btf 30 2,7
N2 N ed 136,37 N 2 42,40 kN
A 260,5
N N1 N 2 N 2726kN 2 N ed 68 kN
, 5%
95
6 Βιβλιογραφία
1. Βάγιας Ι., Ερμόπουλος Ι., Ιωαννίδης Γ., (2013): «Σχεδιασμός δομικών έργων από
χάλυβα με παραδείγματα εφαρμογής». Εκδόσεις Κλειδάριθμος
2. Βάγιας Ι., Ερμόπουλος Ι., Ιωαννίδης Γ., (2005): «Σχεδιασμός δομικών έργων από
χάλυβα με βάση τα τελικά κείμενα των Ευρωκωδίκων». Εκδόσεις Κλειδάριθμος
3. Βάγιας Ι., Γαντές Χ., Ερμόπουλος Ι., Ιωαννίδης Γ.,(2013): «Παραδείγματα εφαρμογής
σε ειδικά θέματα μεταλλικών κατασκευών». Εκδόσεις Κλειδάριθμος
4. Βάγιας Ι. (2003):«Σιδηρές κατασκευές Ανάλυση και διαστασιολόγηση» Εκδόσεις
Κλειδάριθμος
5. Ερμόπουλος Ι.(2005): «Ευρωκώδικας 1-Βάσικές αρχές σχεδιασμού και δράσεις επί
των κατασκευών: Ερμηνευτικά σχόλια και παραδείγματα εφαρμογής». Εκδόσεις
Κλειδάριθμος
6. EN-1991-1-1, Ευρωκώδικας 1, «Βασικές αρχές σχεδιασμού και δράσεις στις
κατασκευές», Μέρος 1-1: Γενικές δράσεις-Πυκνότητες, ίδιον βάρος, επιβαλλόμενα
φορτία σε κτίρια, CEN, Απρίλιος 2002
7. EN-1991-1-3, Ευρωκώδικας 1, «Βασικές αρχές σχεδιασμού και δράσεις στις
κατασκευές», Μέρος 1-3:Γενικές δράσεις-Φορτία χιονιού , CEN, Ιούλιος 2003
8. EN-1991-1-4, Ευρωκώδικας 1, «Βασικές αρχές σχεδιασμού και δράσεις στις
κατασκευές», Μέρος 1-4: Δράσεις Ανέμου, CEN, Απρίλιος 2005
9. ΕΝ-1991-1-3, Ευρωκώδικας 3, «Σχεδιασμός κατασκευών από χάλυβα», Μέρος 1-1:
Γενικοί κανόνες και κανόνες για κτίρια, CEN, Ιούνιος 2004
10. ΕΝ-1993-1-8, Ευρωκώδικας 3, «Σχεδιασμός κατασκευών από χάλυβα», Μέρος 1-8:
Σχεδιασμός κόμβων, CEN, Απρίλιος 2004
11. Ο.Α.Σ.Π.-Σ.Π.Μ.Ε (2001): Ελληνικός Αντισεισμικός Κανονισμός (Ε.Α.Κ 2000)
12. Ηλεκτρονικές σημειώσεις μαθημάτων: Σιδηρές κατασκευές Ι και Σιδηρές κατασκευές
ΙΙ
13. [Link]
96
Παράρτημα Α. Εναλλακτική διάταξη
Λόγω των μεγάλων διαστάσεων του κτιρίου κατά την διαστασιολόγηση δοκιμάστηκε
να τοποθετηθούν δύο σειρές πρόσθετων βοηθητικών οριζόντιων συνδέσμων δυσκαμψίας
κατά μήκος του κτιρίου στις δύο άκρες τις στέγης όπως στο Σχήμα Α.1
Τα αποτελέσματα όμως της ανάλυσης δεν έδωσα ούτε ευνοϊκότερα εντατικά μεγέθη
ούτε σημαντικά μικρότερες παραμορφώσεις. Η συμβολή των βοηθητικών συνδέσμων ήταν
στη ομοιομορφοποίηση των παραμορφώσεων των κεφαλών των υποστυλωμάτων αλλά δεν
κρίθηκε ικανή για να χρησιμοποιηθεί αυτή η διάταξη.
97
Παράρτημα Β. Θεμελίωση
Ο υπολογισμός των θεμελίων έγινε με την βοήθεια του προγράμματος Robot και με βάσεις
τις διατάξεις του EN 1993-1-8:2005/AC:2009.
98
99
100
101
Θεμέλιο υποστυλώματος πρόσοψης
Όπως έχουμε αναφέρει και στην παράγραφο 2.1.8 τα υποστυλώματα πρόσοψης
κατασκευάζονται από διατομή ΗΕΑ320 και είναι αρθρωτά στην βάσης τους. Μια
τρισδιάστατη απεικόνιση του θεμελίου παρουσιάζεται στο Σχήμα Β.3.
102
103
.
104
