Przejdź do zawartości

Arkadij i Boris Strugaccy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Arkadij Natanowicz Strugacki
Data i miejsce urodzenia

28 sierpnia 1925
Batumi

Data i miejsce śmierci

12 października 1991
Moskwa

Dziedzina sztuki

literatura

Boris Natanowicz Strugacki
Ilustracja
Boris Strugacki (2006)
Data i miejsce urodzenia

15 kwietnia 1933
Petersburg

Data i miejsce śmierci

19 listopada 2012
Petersburg

Arkadij Natanowicz Strugacki (Аркадий Натанович Стругацкий, ur. 28 sierpnia 1925 w Batumi, zm. 12 października 1991 w Moskwie) i Boris Natanowicz Strugacki (Борис Натанович Стругацкий, ur. 15 kwietnia 1933 w Leningradzie, zm. 19 listopada 2012 w Petersburgu) – rosyjscy pisarze science fiction, bracia, piszący wspólnie i krytycy fantastyki.

Braci Strugackich zalicza się do klasyków światowej fantastyki. Zdobyli ogromną popularność zarówno w swej ojczyźnie, jak i poza jej granicami.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Strugaccy przyszli na świat w inteligenckiej rodzinie pochodzenia żydowskiego, ich dzieciństwo upłynęło pod znakiem wojny, Boris został ewakuowany z blokady Leningradu. Arkadij tymczasem ukończył Aktiubińską Szkołę Artyleryjską, a następnie japonistykę, również na wojskowej uczelni. Do 1955 r. służył w armii na Dalekim Wschodzie, później pracował w wydawnictwach w stolicy. Boris, po ukończeniu astronomii na leningradzkim uniwersytecie, pracował w obserwatorium.

Ogromna większość utworów, które wyszły spod piór braci Strugackich, jest ich wspólnym dziełem. Na pracy literackiej skupili się w końcu lat pięćdziesiątych, oficjalne uznanie – łączące się z możliwością druku w prestiżowych pismach literackich, czy też tworzenia scenariuszy do filmów na podstawie swych utworów – zdobyli dopiero na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych.

Charakterystyka twórczości

[edytuj | edytuj kod]

Twórczość Strugackich pod wieloma względami wyróżniała się na tle całości literatury fantastycznej powstającej w ZSRR. Bohaterowie tworzeni przez nich byli ludźmi z krwi i kości, z wszelkimi ludzkimi słabościami, wątpliwościami, lękami. Kosmos przedstawiony przez nich jest dla człowieka zagadką, próby jego poznawania to nie spektakularne, pełne sukcesów misje – droga do odkrycia choć skrawka prawdy o świecie gwiazd jest dla człowieka trudna, niebezpieczna i nie sposób poruszać się po niej szybko.

W swej prozie Strugaccy stawiają stopniowo coraz więcej pytań, między innymi o dobro i zło, o naturę człowieka, o granice ludzkiego poznania, tak w zakresie wiedzy o otaczającym świecie, jak i samowiedzy. Poruszają problemy etyki, odpowiedzialności władzy, kierunku rozwoju świata. Kreślone przez nich wizje, początkowo tchnące optymizmem, stają się coraz bardziej złożone, niepokojące, pozbawione prostych rozwiązań i niedopuszczające jednoznacznych interpretacji.

Kolejne wznowienia utworów braci Strugackich świadczą o ich nieustającej popularności. Niektóre dzieła doczekały się ekranizacji, np. Piknik na skraju drogi stał się inspiracją filmu Andrieja Tarkowskiego Stalker (Strugaccy byli współautorami scenariusza), a także gry komputerowej S.T.A.L.K.E.R. Podobnie w oparciu o Trudno być bogiem powstała gra oraz film o tym samym tytule.

Na podstawie książki Miliard lat przed końcem świata (rękopis odnaleziony w zagadkowych okolicznościach)(inne języki) w 1988 roku Aleksander Sokurow nakręcił film Dni zaćmienia.

Twórczość braci nie tylko zyskała uznanie czytelników nurtu science fiction, ale i wpisała się do historii światowej literatury.

Twórczość

[edytuj | edytuj kod]

Powieści

[edytuj | edytuj kod]

(Boris Strugacki)

Mikropowieści / nowele

[edytuj | edytuj kod]

Opowiadania

[edytuj | edytuj kod]

Patrz: opowiadania braci Strugackich(inne języki)

  • 1958 – Odruch samorzutny (Спонтанный Рефлекс „Spontannyj Refleks”; wyd. pol. w: Biały stożek Ałaidu)
  • 1958 – Z zewnątrz (Извне „Izwnie”; wyd. pol. w: Z zewnątrz)
  • 1959 – Sześć zapałek (Шесть Спичек „Szest' spiczek”; wyd. pol. w: Biały stożek Ałaidu)
  • 1959 – Zapomniany eksperyment (Забытый Эксперимент „Zabytyj Ekspierimient”; wyd. pol. w: Z zewnątrz)
  • 1959 – Biały stożek Ałaidu (Белый конус Алаида „Biełyj konus Ałaida”; wyd. pol. w: Biały stożek Ałaidu)
  • 1959 – Próba cybkora (Испытание „СКИБР“ „Ispytanije „SKIBR“”; wyd. pol. w: Z zewnątrz)
  • 1960 – Stan alarmowy (Чрезвычайное происшествие „Czriezwiczajnoje proisszestwije”; wyd. pol. w: Kroki w nieznane t. 1)
  • 1981 – Машина желаний („Maszyna żełanij”) – Maszyna życzeń (scenariusz filmowy)
  • 1986 – Пять ложек эликсира („Piat' łożek eliksira”) – Pięć łyżek eliksiru (scenariusz filmowy)
  • 1990 – Жиды города Питера, или невеселые беседы при свечах („„Żydy goroda Pitiera“, ili niewiesiełyje biesiedy pri swieczach”) – Żydzi miasta Petersburga (sztuka teatralna)

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]