Przejdź do zawartości

Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012

Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Image
XXX Letnie Igrzyska Olimpijskie
ilustracja
Image IO 2008

IO 2016 Image

Stolica igrzysk

Londyn
Image Wielka Brytania

Liczba ekip

204

Liczba sportowców

10 518

Liczba konkurencji

302 w 26 dyscyplinach

Otwarcie

27 lipca 2012

Oficjalne otwarcie

Elżbieta II (królowa Wielkiej Brytanii)

Zamknięcie

12 sierpnia 2012

Przysięga olimpijska

Sarah Stevenson (sportowcy)
Mik Basi (sędziowie)
Eric Farrell (trenerzy)

Znicz olimpijski

Callum Airlie
Jordan Duckitt
Desiree Henry
Katie Kirk
Cameron MacRitchie
Aidan Reynolds
Adelle Tracey

Stadion

Stadion Olimpijski

Image
Zegar odliczający czas na placu Trafalgar Square
Image
Londyn
Image
Pociąg oklejony reklamami Londynu jako organizatora IO 2012
Image
Nowa generacja Routemastera, specjalnie zakupiona na igrzyska olimpijskie
Image
Most Tower Bridge z symbolem igrzysk
Image
The Olympic Javelin specjalny pociąg przygotowany na Igrzyska na trasie St. Pancras do Ebbsfleet

XXX Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska XXX Olimpiady) – multidyscyplinarne zawody sportowe, które odbyły się w Londynie między 27 lipca a 12 sierpnia 2012. Miasto to po raz trzeci gościło igrzyska olimpijskie. Wcześniej odbyły się tu w roku 1908 i 1948. Z powodu II wojny światowej w 1944 roku IO, których gospodarzem miał być Londyn, zostały odwołane. Trzy kraje nie wysłały do Londynu żadnego zawodnika. Były to: Nauru, Saint Kitts i Nevis i Barbados.

Olympic Park, obejmujący m.in. wioskę olimpijską i szereg obiektów sportowych, znajduje się na terenie czterech londyńskich gmin: Newham, Hackney, Waltham Forest i Tower Hamlets i zajmuje powierzchnię 2,5 km². Poza parkiem olimpijskim zawody na terenie Londynu odbywały się w gminach: Newham (ExCeL London), Greenwich (Greenwich Park, Royal Artillery Barracks i The O2 Arena/North Greenwich Arena), Westminster (Horse Guards Parade, Hyde Park, Lord’s Cricket Ground i The Mall), Kensington and Chelsea (Earls Court Exhibition Centre), Brent (Stadion Wembley i Wembley Arena), Merton (All England Lawn Tennis and Croquet Club), Richmond upon Thames (Pałac Hampton Court) a takie dyscypliny jak m.in. maraton czy też kolarstwo szosowe także ulicami wielu innych gmin. Poza Londynem zawody odbywały się w Cardiff (Millennium Stadium), Coventry (Ricoh Arena), Glasgow (stadion Hampden Park), Manchesterze (stadion Old Trafford), Newcastle upon Tyne (stadion St James’ Park) oraz w pobliżu Dorney (Eton Dorney Rowing Centre) i Hadleigh (Hadleigh Farm), między miastami Waltham Cross i Waltham Abbey (Lee Valley White Water Centre), a także na wodach Weymouth Bay i Portland Harbour wokół dystryktu Weymouth and Portland[1].

Symbolem Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich 2012 jest stalowa rzeźba projektu Anish Kapoor oraz Cecila Balmonda. Rzeźba o wysokości 115 metrów nazwana została ArcelorMittal Orbit.

Wybór

[edytuj | edytuj kod]

Kandydat amerykański

[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy swoją kandydaturę do zorganizowania igrzysk zgłosił Nowy Jork, który dokonał tego 2 listopada 2002. Proponowany budżet wynosił 3,1 miliarda dolarów. Nowy Jork został wybrany spośród ośmiu ubiegających się o to amerykańskich miast.

26 października 2001 Amerykański Komitet Olimpijski odrzucił połowę kandydatów:

  • Tampa, ze względu na spore odległości pomiędzy obiektami sportowymi, dużą temperaturę w lecie i niewielką popularność miasta.
  • Los Angeles, choć igrzyska miały być finansowane bezpośrednio przez organizatora i niepotrzebna byłaby duża rozbudowa infrastruktury i obiektów sportowych (jedynie strzelnicę należałoby zbudować od podstaw). Miasto było jednak już gospodarzem LIO 1984.
  • Dallas, które wymagałoby dużego nakładu finansowego w celu budowy nowych obiektów sportowych, a igrzyska kolidowałyby z rozgrywkami NBA, NHL i baseballu
  • Cincinnati, które zostało odrzucone ze względu na niedawne zamieszki, brak szybkiej kolei i małą liczbę miejsc noclegowych.

27 sierpnia 2002 odrzucono kolejne dwa miasta:

  • Waszyngton, w którym panuje wilgoć, a odległości między obiektami sportowymi są duże.
  • Houston, ze względu na dużą temperaturę w lecie i słabą rozpoznawalność międzynarodową.

W rywalizacji o oficjalną kandydaturę pozostał Nowy Jork i San Francisco. Stwierdzono jednak, że w tym drugim mieście mogą wystąpić problemy z komunikacją i wybrano to pierwsze.

Potencjalnymi problemami związanymi z organizacją igrzysk w Nowym Jorku były: zagrożenie atakami terrorystycznymi, konieczność dużych inwestycji i problemy z ruchem drogowym[2].

Kandydatura niemiecka

[edytuj | edytuj kod]

Niemcy wyłoniły swojego kandydata do zorganizowania igrzysk olimpijskich w drodze głosowania, które odbyło się 12 kwietnia 2003 w hotelu Hilton w Monachium. Swoje kandydatury zgłosiły następujące miasta: Hamburg, Frankfurt, Stuttgart, Düsseldorf i Lipsk.

Wyniki głosowania:

Miasto Runda 1 Runda 2 Runda 3 Runda 4
Lipsk 55 57 58 81
Hamburg 27 30 42 51
Düsseldorf 17 31 35
Frankfurt 21 16
Stuttgart 15

Oficjalnym kandydatem został Lipsk, a do rozegrania konkurencji żeglarskich wybrano Rostock[3].

Pozostali kandydaci

[edytuj | edytuj kod]

21 stycznia 2003 kandydaturę Madrytu zgłosiła Hiszpania[4]. Miasto to ubiegło się już o organizację igrzysk w 1972[5]. 27 lutego 2003 złożono kandydaturę dwukrotnego gospodarza tej imprezy, Paryża. W maju 2003 Międzynarodowy Komitet Olimpijski wysłał pisma do krajowych komitetów prosząc ich o złożenie nazw miast-kandydatów.

7 lipca Brazylia wyraziła chęć wyboru swojego kandydata spośród Rio de Janeiro i São Paulo. Ostatecznie wybrano to pierwsze[4]. W sierpniu 2003 kandydaci złożyli opłatę 150 000 USD, a w dniach 7–10 października odbyło się seminarium. W listopadzie zaś przedstawiciele odwiedzili Ateny, w celu obserwacji przygotowań tego miasta do Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004. W maju 2004 do MKOl przyszły listy potwierdzające oficjalną kandydaturę miast. Ogółem o organizację igrzysk ubiegały się następujące miasta: Londyn, Paryż, Madryt, Nowy Jork, Moskwa, Lipsk, Rio de Janeiro, Stambuł i Hawana[4].

Eliminacje

[edytuj | edytuj kod]

18 maja 2004 w Singapurze odbyły się eliminacje mające wyłonić finalistów wyścigu o organizację igrzysk. Kampanie reklamowe zostały ocenione. Oto wyniki:

Finał

[edytuj | edytuj kod]

Decyzja o tym, kto będzie organizatorem igrzysk olimpijskich w 2012 zapadła 6 lipca 2005 na 117. spotkaniu Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Singapurze. Członkowie MKOl-u wybrali spośród 5 kandydujących miast:

Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012
Miasto Państwo Runda 1 Runda 2 Runda 3 Runda 4
Londyn Image Wielka Brytania 22 27 39 54
Paryż Image Francja 21 25 33 50
Madryt Image Hiszpania 20 32 31
Nowy Jork Image Stany Zjednoczone 19 16
Moskwa Image Rosja 15

Według raportu MKOl-u najlepiej przygotowany do organizacji IO był Paryż. Duże szanse miały też Madryt i zwycięski Londyn. Najmniejsze szanse na organizację igrzysk w 2012 miały Nowy Jork ze względu na odległość od Europy i Moskwa przez słabe przygotowanie do organizacji igrzysk.

Dzień po ogłoszeniu decyzji, 7 lipca 2005, w Londynie doszło do serii zamachów w komunikacji miejskiej. Mimo tych wydarzeń MKOl podtrzymał swoją wcześniejszą decyzję.

Symbole igrzysk

[edytuj | edytuj kod]

Maskotkami igrzysk zostały wybrane Wenlock i Mandeville, które zostały oficjalnie zaprezentowane w dniu 19 maja 2010 roku. Wenlock i Mandeville powstali z kropli stali pochodzącej z budowy Stadionu Olimpijskiego. Wenlock został nazwany na cześć wioski Much Wenlock w Shropshire, która była organizatorem prekursora igrzysk olimpijskich w XIX wieku. Z kolei imię Mandeville pochodzi od nazwy szpitala Stoke Mandeville w Buckinghamshire, gdzie narodziła się idea paraolimpiady. Oficjalną piosenką igrzysk olimpijskich w 2012 jest piosenka Survival, nagrana przez zespół Muse[6][7].

Slogan

[edytuj | edytuj kod]

Inspiracja dla pokoleń (ang. Inspire a Generation)

Przebieg zawodów

[edytuj | edytuj kod]

Kalendarz

[edytuj | edytuj kod]

W poniższym kalendarzu zaprezentowano dni, w których rozdane zostały medale w danej konkurencji (żółty kolor), rozegrane zostały eliminacje (niebieski kolor), ceremonia otwarcia (zielony) i zamknięcia igrzysk (czerwony)[8].

Lipiec / Sierpień 2012 25
Śro
26
Czw
27
Pią
28
Sob
29
Nie
30
Pon
31
Wto
1
Śro
2
Czw
3
Pią
4
Sob
5
Nie
6
Pon
7
Wto
8
Śro
9
Czw
10
Pią
11
Sob
12
Nie
Konkurencje
Ceremonie
Badminton 1 2 2
5
Boks 3 5 5
13
Gimnastyka 1 1 1 1 1 1 3 3 4 1 1
18
Hokej na trawie 1 1
2
Jeździectwo 2 1 1 2
6
Judo 2 2 2 2 2 2 2
14
Kajakarstwo 1 1 2 4 4 4
16
Kolarstwo 1 1 2 2 2 1 1 1 3 2 1 1
18
Koszykówka 1 1
2
Lekkoatletyka 2 5 7 5 4 4 5 6 8 1
47
Łucznictwo 1 1 1 1
4
Pięciobój nowoczesny 1 1
2
Piłka nożna 1 1
2
Piłka ręczna 1 1
2
Piłka wodna 1 1
2
Pływanie 4 4 4 4 4 4 4 4 1 1
34
Pływanie synchroniczne 1 1
2
Podnoszenie ciężarów 1 2 2 2 2 2 1 1 1 1
15
Siatkówka 1 1 1 1
4
Skoki do wody 1 1 1 1 1 1 1 1
8
Strzelectwo 2 2 1 1 1 1 2 2 1 2
15
Szermierka 1 1 1 1 2 1 1 1 1
10
Taekwondo 2 2 2 2
8
Tenis stołowy 1 1 1 1
4
Tenis ziemny 2 3
5
Triathlon 1 1
2
Wioślarstwo 3 3 4 4
14
Zapasy 2 3 2 2 2 2 3 2
18
Żeglarstwo 2 2 2 1 1 1 1
10
Suma finałów 0 0 0 12 14 12 15 20 18 22 24 24 18 21 17 22 16 32 15 302

Rozgrywane dyscypliny

[edytuj | edytuj kod]

W porównaniu do programu igrzysk olimpijskich w Pekinie w programie igrzysk w Londynie nie odbyły się rozgrywki w baseballu i softballu, gdyż Międzynarodowy Komitet Olimpijski na 117. spotkaniu w Singapurze podjął decyzję o skreśleniu tych obydwu dyscyplin z programu igrzysk. Decyzję o usunięciu z programu olimpijskiego baseballu i softballu MKOl podtrzymał na kolejnym 118. spotkaniu MKOl w Turynie w lutym 2006. Do włączenia do programu Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 ubiegało się pięć dyscyplin: karate, rugby, sporty wrotkarskie, golf i squash, jednak żadna z tych pięciu dyscyplin nie uzyskała poparcia co najmniej 2/3 członków Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, przez co liczba dyscyplin została zredukowana z 28 do 26. MKOl na spotkaniu zarządu w dniu 13 sierpnia 2009 roku dołączył do programu igrzysk olimpijskich trzy konkurencje w boksie kobiet i przywrócił do programu imprezy grę mieszaną w tenisie ziemnym.

Na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w programie zostało umieszczonych 26 konkurencji sportowych w jakich były rozgrywane zawody. W ramach konkurencji występuje 39 dyscyplin. W nawiasach podano liczbę konkurencji w danej dyscyplinie.

Obiekty olimpijskie

[edytuj | edytuj kod]
Widok z powietrza na Park Olimpijski w Londynie
Widok z powietrza na Park Olimpijski w Londynie

Państwa biorące udział w XXX Letnich Igrzyskach Olimpijskich

[edytuj | edytuj kod]
Image
Liczba zawodników z poszczególnych krajów

     300+

     100+

     30+

     10+

     4+

     1+

W igrzyskach występowały reprezentacje 204 państw świata, a także Niezależni Sportowcy Olimpijscy, w skład których wchodzili zawodnicy z krajów, które nie posiadają własnego oficjalnego narodowego komitetu olimpijskiego.

Klasyfikacja medalowa

[edytuj | edytuj kod]
Klasyfikacja medalowa
Lp. Państwo złoto srebro brąz razem
1. Image Stany Zjednoczone 48 26 31 105
2. Image Chiny 39 31 22 92
3. Image Wielka Brytania 29 18 18 65
4. Image Rosja 18 20 26 64
5. Image Korea Południowa 13 9 8 30
6. Image Niemcy 11 20 13 44
7. Image Francja 11 11 13 35
8. Image Australia 8 15 12 35
9. Image Włochy 8 9 11 28
10. Image Węgry 8 4 6 18
24. Image Polska 3 2 6 11


Sztafeta olimpijska

[edytuj | edytuj kod]
Image
Pochodnia z ogniem olimpijskim na wystawie w Cardiff, Walia

Sztafeta olimpijska rozpoczęła się 19 maja i trwała do 27 lipca 2012 r., poprzedzając letnie igrzyska olimpijskie w Londynie. Trasa biegu z pochodnią olimpijską została przedstawiona 18 maja 2011, rok przed zapaleniem ognia olimpijskiego. Swoją podróż ogień rozpoczął tradycyjnie w greckiej Olimpii, gdzie następnie został przetransportowany do Land’s End, by tam rozpocząć swą podróż po Wielkiej Brytanii, która zakończyła się w dniu rozpoczęcia igrzysk na Stadionie Olimpijskim[9].

Pochodnię Igrzysk XXX Olimpiady oficjalnie zaprezentowano 8 czerwca 2011[10][11].

Ceremonia otwarcia

[edytuj | edytuj kod]
Image
Oficjalna ceremonia otwarcia igrzysk na stadionie olimpijskim

Uroczyste otwarcie Olimpiady odbyło się wieczorem w piątek 27 lipca, na stadionie olimpijskim w Londynie. Igrzyska zostały otwarte przez królową Elżbietę II. Spektakl zatytułowany „Isles of Wonder” (pol. Wyspy cudów) został zaprojektowany i koordynowany przez reżysera Danny’ego Boyle’a, z kierownictwem muzycznym, drogą elektroniczną grupy muzycznej Underworld. Wszystko zaczęło się o 22:00, a zakończyło o 01:46 czasu środkowoeuropejskiego. Prawie czterogodzinny spektakl obejrzało około 62 000 widzów na stadionie, szczyt telewidzów wynosił 26,9 mln, a ponad 1 milion osób oglądało ceremonię na internetowych stronach. W USA na stacji NBC ceremonia była najbardziej oglądaną olimpijską ceremonią otwarcia w historii – obejrzało ją 42 miliony widzów. Szacuje się, że na całym świecie ceremonię widziało ponad miliard ludzi. Przedstawienie było chwalone przez liczne publikacje i widzów jako „arcydzieło” i „list miłosny do Wielkiej Brytanii”.

Image Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.


Rekordy olimpijskie i świata

[edytuj | edytuj kod]
Data Dyscyplina Runda Rekordzista Państwo Rezultat Rekord Status
27 lipca Image Łucznictwo mężczyzn – indywidualnie Runda rankingowa Im Dong-hyun Image Korea Południowa 699 Image nieaktualny
Image Łucznictwo mężczyzn – drużynowo Runda rankingowa Im Dong-hyun, Kim Bub-min, Oh Jin-hyek Image Korea Południowa 2087 Image aktualny
28 lipca Image 400 m st. dowolnym mężczyzn Finał Sun Yang Image Chiny 3:40.14 Image nieaktualny
Image 100 m st. klasycznym mężczyzn Półfinał Cameron van der Burgh Image Południowa Afryka 58.83 Image nieaktualny
Image 4x100 m st. dowolnym kobiet Finał Alicia Coutts, Cate Campbell, Brittany Elmslie, Melanie Schlanger Image Australia 3:33.15 Image nieaktualny
Image 400 m st. zmiennym kobiet Finał Ye Shiwen Image Chiny 4:28.33 Image nieaktualny
Image dwójka bez sternika mężczyzn Eliminacje Eric Murray, Hamish Bond Image Nowa Zelandia 6:08.50 Image aktualny
Image dwójka bez sternika kobiet Eliminacje Helen Glover, Heather Stanning Image Wielka Brytania 6:57.29 Image nieaktualny
Image jedynka mężczyzn Eliminacje Tim Maeyens Image Belgia 6:42.52 Image nieaktualny
Image dwójka podwójna mężczyzn Eliminacje Nathan Cohen, Joseph Sullivan Image Nowa Zelandia 6:11.30 Image nieaktualny
29 lipca Image 100 m st. klasycznym mężczyzn Finał Cameron van der Burgh Image Południowa Afryka 58.46 Image nieaktualny
Image 100 m st. motylkowym kobiet Finał Dana Vollmer Image Stany Zjednoczone 55.98 Image nieaktualny
Image 400 m st. dowolnym kobiet Finał Camille Muffat Image Francja 4:01.45 Image nieaktualny
Image skeet kobiet Kwalifikacje Kim Rhode Image Stany Zjednoczone 74 Image aktualny
Image skeet kobiet Finał Kim Rhode Image Stany Zjednoczone 99 (74+25) Image aktualny
30 lipca Image 100 m st. grzbietowym mężczyzn Finał Matt Grevers Image Stany Zjednoczone 52.16 Image nieaktualny
Image 62 kg mężczyzn Finał Kim Un-Guk Image Korea Północna 153 kg (rwanie) Image aktualny
Image 62 kg mężczyzn Finał Óscar Figueroa Image Kolumbia 177 kg (podrzut) Image aktualny
Image 62 kg mężczyzn Finał Kim Un-Guk Image Korea Północna 327 kg (dwubój) Image aktualny
Image 58 kg kobiet Finał Li Xueying Image Chiny 108 kg (rwanie) Image nieaktualny
Image 58 kg kobiet Finał Li Xueying Image Chiny 246 kg (dwubój) Image aktualny
Image czwórka ze sternikiem mężczyzn Eliminacje William Lockwood, James Chapman, Drew Ginn, Joshua Dunkley-Smith Image Australia 5:47.06 Image nieaktualny
Image dwójka podwójna kobiet Eliminacje Anna Watkins, Katherine Grainger Image Wielka Brytania 6:44.33 Image aktualny
31 lipca Image 63 kg kobiet Finał Majia Maneza Image Kazachstan 245 kg (dwubój) Image nieaktualny
Image 200 m st. zmiennym kobiet Finał Ye Shiwen Image Chiny 2:07.57 Image nieaktualny
Image 200 m st. dowolnym kobiet Finał Allison Schmitt Image Stany Zjednoczone 1:53.61 Image nieaktualny
Image skeet mężczyzn Kwalifikacje Vincent Hancock Image Stany Zjednoczone 123 Image aktualny
Image skeet mężczyzn Finał Vincent Hancock Image Stany Zjednoczone 148 (123+25) Image aktualny
1 sierpnia Image 200 m st. klasycznym mężczyzn Finał Dániel Gyurta Image Węgry 2:07.28 Image nieaktualny
Image 200 m st. klasycznym kobiet Półfinał Rebecca Soni Image Stany Zjednoczone 2:20.00 Image nieaktualny
Image 200 m st. motylkowym kobiet Finał Jiao Liuyang Image Chiny 55.98 Image nieaktualny
Image 4x200 m st. dowolnym kobiet Finał Missy Franklin, Dana Vollmer, Shannon Vreeland, Allison Schmitt Image Stany Zjednoczone 4:42.92 Image nieaktualny
Image 77 kg mężczyzn Finał Lü Xiaojun Image Chiny 175 kg (rwanie) Image nieaktualny
Image 77 kg mężczyzn Finał Lü Xiaojun Image Chiny 379 kg (dwubój) Image aktualny
Image pistolet sportowy 25m kobiet kwalifikacje Kim Jang-mi Image Korea Południowa 591 Image aktualny
2 sierpnia Image 200 m st. grzbietowym mężczyzn Finał Tyler Clary Image Stany Zjednoczone 1:53.41 Image nieaktualny
Image 200 m st. klasycznym kobiet Finał Rebecca Soni Image Stany Zjednoczone 2:19.59 Image nieaktualny
Image 100 m st. dowolnym kobiet Finał Ranomi Kromowidjojo Image Holandia 53.00 Image nieaktualny
Image sprint drużynowy kobiet Kwalifikacje Victoria Pendleton, Jessica Varnish Image Wielka Brytania 32.526 Image nieaktualny
Image sprint drużynowy kobiet Kwalifikacje Gong Jinjie, Guo Shuang Image Chiny 32.447 Image nieaktualny
Image sprint drużynowy kobiet 1 runda Gong Jinjie, Guo Shuang Image Chiny 32.422 Image nieaktualny
Image sprint drużynowy mężczyzn 1 runda Philip Hindes, Chris Hoy, Jason Kenny Image Wielka Brytania 42.747 Image nieaktualny
Image sprint drużynowy mężczyzn Finał Philip Hindes, Chris Hoy, Jason Kenny Image Wielka Brytania 42.600 Image nieaktualny
Image wyścig na dochodzenie mężczyzn Kwalifikacje Ed Clancy, Geraint Thomas, Steven Burke, Peter Kennaugh Image Wielka Brytania 3:52.499 Image nieaktualny
Image wyścig na dochodzenie mężczyzn Finał Ed Clancy, Geraint Thomas, Steven Burke, Peter Kennaugh Image Wielka Brytania 3:51.659 Image nieaktualny
Image pistolet szybkostrzelny 25 m mężczyzn Kwalifikacje Aleksiej Klimow Image Rosja 592 Image aktualny
3 sierpnia Image 200 m st. grzbietowym kobiet Finał Missy Franklin Image Stany Zjednoczone 2:04.06 Image nieaktualny
Image wyścig na dochodzenie kobiet Kwalifikacje Danielle King, Laura Trott, Joanna Rowsell Image Wielka Brytania 3:15.669 Image nieaktualny
Image karabin małokalibrowy leżąc 50 m Finał Siarhiej Martynau Image Białoruś 705.5 Image aktualny
Image pistolet szybkostrzelny 25 m mężczyzn Finał Leuris Pupo Image Kuba 34 Image aktualny
Image siedmiobój kobiet 100 m przez płotki Jessica Ennis Image Wielka Brytania 12.54 Image aktualny
Image siedmiobój kobiet pchnięcie kulą Austra Skujyte Image Litwa 17,31 m Image aktualny
4 sierpnia Image 1500 m st. dowolnym mężczyzn Finał Sun Yang Image Chiny 14:31.02 Image aktualny
Image 50 m st. dowolnym kobiet Finał Ranomi Kromowidjojo Image Holandia 24.05 Image nieaktualny
Image 4x100 m st. zmiennym kobiet Finał Missy Franklin, Rebecca Soni, Dana Vollmer, Allison Schmitt Image Stany Zjednoczone 3:52.05 Image nieaktualny
Image wyścig na dochodzenie kobiet 1 runda Danielle King, Laura Trott, Joanna Rowsell Image Wielka Brytania 3:14.682 Image nieaktualny
Image wyścig na dochodzenie kobiet Finał Danielle King, Laura Trott, Joanna Rowsell Image Wielka Brytania 3:14.051 Image aktualny
Image sprint mężczyzn Eliminacje Jason Kenny Image Wielka Brytania 9.713 Image aktualny
Image trap kobiet Kwalifikacje Jessica Rossi Image Włochy 75 Image aktualny
Image trap kobiet Finał Jessica Rossi Image Włochy 99 (75+24) Image aktualny
Image karabin małokalibrowy trzy postawy 50 m kobiet Kwalifikacje Jamie Lynn Gray Image Stany Zjednoczone 592 Image aktualny
Image karabin małokalibrowy trzy postawy 50 m kobiet Finał Jamie Lynn Gray Image Stany Zjednoczone 691.9 (592+99,9) Image aktualny
Image chód na 20 km mężczyzn Finał Chen Ding Image Chiny 1:18:46 Image aktualny
Image siedmiobój kobiet rzut oszczepem Sofia Ifandidu Image Grecja 56,96 m Image aktualny
5 sierpnia Image maraton kobiet Finał Tiki Gelana Image Etiopia 2:23:07 Image aktualny
Image +75 kg kobiet Finał Zhou Lulu Image Chiny 142 kg (rwanie) Image nieaktualny
Image +75 kg kobiet Finał Tatjana Kaszyrina Image Rosja 144 kg (rwanie) Image nieaktualny
Image +75 kg kobiet Finał Zhou Lulu Image Chiny 146 kg (rwanie) Image nieaktualny
Image +75 kg kobiet Finał Tatjana Kaszyrina Image Rosja 149 kg (rwanie) Image nieaktualny
Image +75 kg kobiet Finał Tatjana Kaszyrina Image Rosja 151 kg (rwanie) Image aktualny
Image +75 kg kobiet Finał Zhou Lulu Image Chiny 187 kg (podrzut) Image aktualny
Image +75 kg kobiet Finał Tatjana Kaszyrina Image Rosja 332 kg (dwubój) Image nieaktualny
Image +75 kg kobiet Finał Zhou Lulu Image Chiny 333 kg (dwubój) Image aktualny
Image 100 m mężczyzn Finał Usain Bolt Image Jamajka 9.63 Image aktualny
Image sprint kobiet Eliminacje Victoria Pendleton Image Wielka Brytania 10.724 Image aktualny
6 sierpnia Image K-4 500 m kobiet Półfinał Aneta Konieczna, Beata Mikołajczyk, Karolina Naja, Marta Walczykiewicz Image Polska 1:30.338 Image aktualny
Image karabin małokalibrowy trzy postawy 50 m mężczyzn Kwalifikacje Niccolò Campriani Image Włochy 1180 Image aktualny
Image karabin małokalibrowy trzy postawy 50 m mężczyzn Finał Niccolò Campriani Image Włochy 98,5 Image aktualny
Image trap mężczyzn Eliminacje Michael Diamond Image Australia 125 Image aktualny
7 sierpnia Image 100 m przez płotki kobiet Finał Sally Pearson Image Australia 12.35 Image nieaktualny
8 sierpnia Image dziesięciobój mężczyzn 100 m Ashton Eaton Image Stany Zjednoczone 10.35 Image aktualny
9 sierpnia Image 800m mężczyzn Finał David Lekuta Rudisha Image Kenia 1:40.91 Image aktualny
Image dziesięciobój mężczyzn rzut oszczepem Leonel Suarez Image Kuba 76.94 Image aktualny
10 sierpnia Image K-1 200 m mężczyzn Eliminacje Mark de Jonge Image Kanada 35.396 Image nieaktualny
Image K-1 200 m mężczyzn Eliminacje Ed McKeever Image Wielka Brytania 35.087 Image aktualny
Image C-1 200 m mężczyzn Eliminacje Mathieu Goubel Image Francja 41.248 Image nieaktualny
Image C-1 200 m mężczyzn Eliminacje Alfonso Benavidez Lopes de Ayala Image Hiszpania 40.993 Image nieaktualny
Image C-1 200 m mężczyzn Półfinał Iwan Sztyl Image Rosja 40.346 Image aktualny
Image K-1 200 m kobiet Eliminacje Natasa Douchev-Janics Image Węgry 41.221 Image nieaktualny
Image K-1 200 m kobiet Półfinał Lisa Carrington Image Nowa Zelandia 40.528 Image aktualny
Image K-2 200 m mężczyzn Eliminacje Jurij Postrigaj, Aleksandr Djaczenko Image Rosja 32.321 Image nieaktualny
Image K-2 200 m mężczyzn Półfinał Jurij Postrigaj, Aleksandr Djaczenko Image Rosja 32.051 Image aktualny
Image 4x100m kobiet Finał Tianna Madison, Allyson Felix, Bianca Knight, Carmelita Jeter Image Stany Zjednoczone 40.82 Image aktualny
Image rzut młotem kobiet Finał Tatjana Łysienko Image Rosja 77,56 m Image nieaktualny
Image rzut młotem kobiet Finał Tatjana Łysienko Image Rosja 78,18 m Image nieaktualny
Image skok o tyczce mężczyzn Finał Renaud Lavillenie Image Francja 5,97 m Image nieaktualny
11 sierpnia Image pięciobój nowoczesny mężczyzn Szermierka David Svoboda Image Czechy 1024 (26-9) =Image aktualny
Image chód na 50 km mężczyzn Finał Jared Tallent Image Australia 3:36:53 Image aktualny
Image pięciobój nowoczesny mężczyzn Pływanie Amro El Geziry Image Egipt 1412 (1:55.70) Image aktualny
Image chód na 20 km kobiet Finał Jelena Łaszmanowa Image Rosja 1:25:02 Image nieaktualny
Image 4x100m mężczyzn Finał Nesta Carter, Yohan Blake, Michael Frater, Usain Bolt Image Jamajka 36.84 Image aktualny
Image pięciobój nowoczesny mężczyzn Kombinacja Nicola Benedetti Image Włochy 2536 (10:16.92) Image aktualny
Image pięciobój nowoczesny mężczyzn Finał David Svoboda Image Czechy 5928 Image aktualny
12 sierpnia Image pięciobój nowoczesny kobiet Kombinacja Anastazja Prokopenko Image Białoruś 2336 (11:06.00) Image aktualny
Image pięciobój nowoczesny kobiet Finał Laura Asadauskaitė Image Litwa 5408 Image aktualny

Dodatkowe informacje

[edytuj | edytuj kod]
  • Z powodu przedłużenia się części artystycznej, oficjalne otwarcie igrzysk przez królową brytyjską Elżbietę II nastąpiło dopiero 28 lipca o godzinie 0:18 czasu londyńskiego (01:18 czasu środkowoeuropejskiego).
  • Podczas zawodów gry pojedynczej mężczyzn w tenisie ziemnym ustanowiono rekord w długości seta rozgrywanego na igrzyskach olimpijskich w singlu mężczyzn. W meczu drugiej rundy Jo-Wilfried Tsonga pokonał Milosa Raonicia 6:3, 3:6, 25:23 w czasie trzech godzin i pięćdziesięciu sześciu minut. Nowy rekord był większy od poprzedniego o osiemnaście gemów[12]. Był to także najdłuższy set w historii tenisa ziemnego na zawodach olimpijskich. Poprzedni rekord został ustanowiony w zawodach gry podwójnej kobiet w 1988 roku, kiedy to spotkanie zakończyło się wynikiem 20:18 w ostatnim secie[13].
  • Podczas zawodów gry pojedynczej mężczyzn w tenisie ziemnym ustanowiono rekord w długości meczu rozgrywanego na igrzyskach olimpijskich w singlu mężczyzn. W meczu półfinałowym Roger Federer pokonał Juana Martína del Potro 3:6, 7:6(5), 19:17 w czasie czterech godzin i dwudziestu sześciu minut.
  • Według opublikowanego raportu (autorem rząd brytyjski), igrzyska kosztowały mniej niż zakładano – 8,921 mld funtów, przy planowanych w budżecie 9,298 mld[14].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. „london2012.com – Venues”.
  2. New York City 2012 Summer Olympic Games Bid. GamesBids.com. [dostęp 2012-02-04]. (ang.).
  3. Leipzig 2012 Summer Olympic Games Bid. GamesBids.com. [dostęp 2012-02-04]. (ang.).
  4. a b c Bid Archives. GamesBids.com. [dostęp 2012-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-21)]. (ang.).
  5. Madrid 2012 Summer Olympic Games Bid. GamesBids.com. [dostęp 2012-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-26)]. (ang.).
  6. Muse song Survival unveiled as the official London 2012 Olympic theme tune. telegraph.co.uk, 2012-06-28. [dostęp 2012-07-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-28)]. (ang.).
  7. Muse unveil official Olympic song. BBC, 2012-06-28. [dostęp 2012-07-07]. (ang.).
  8. Olympic Schedule, Results and Events: London 2012 Summer Olympics. olympic.org.
  9. The Olympic Torch Relay, london2012.com, 2011-05-18 [dostęp 18 maja 2011] (ang.).
  10. London 2012 unveils Olympic Torch design. london2012.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-12)]., london2012.com, 2011-06-08 [dostęp 8 czerwca 2011] (ang.).
  11. Golden glow for London 2012 torch, BBC News Online, 2011-06-08 [dostęp 8 czerwca 2011] (ang.).
  12. Polska Agencja Prasowa: Londyn 2012: rekordowo długi set w meczu Tsongi z Raonicem. [w:] Londyn 2012 [on-line]. sport.onet.pl, 2012-07-31. [dostęp 2012-07-31]. (pol.).
  13. Dominika Pawlik: IO: Tsonga awansował z rekordami, zwycięstwa Hewitta i Ferrera. [w:] Londyn 2012 [on-line]. sportowe fakty.pl, 2012-07-31. [dostęp 2012-08-01]. (pol.).
  14. Londyn 2012. tvp.pl. [dostęp 2013-03-27]. (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]