Przejdź do zawartości

Metale nieżelazne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Metale nieżelazne (metale kolorowe) – nazwa techniczna metali innych niż żelazo i stopów metali niezawierających żelaza[1][2]. Do metali kolorowych zalicza się m.in. miedź, cynk, cynę, ołów i aluminium, a do stopów mosiądz i brąz. Są to ciała o charakterystycznym połysku, są dobrymi przewodnikami cieplnymi.

Mają różnorodne właściwości fizyczne, chemiczne, mechaniczne i technologiczne, i z tego powodu są powszechnie stosowane w wielu dziedzinach techniki[3].

Rodzaje

[edytuj | edytuj kod]

Metale nieżelazne i ich stopy można podzielić na główne grupy[3]:

Metale lekkie

[edytuj | edytuj kod]
Rodzaj Ilustracja Nazwa metalu Temperatura
topnienia
Gęstość
(g/cm³)
łatwo
topliwe
Image magnez 650 1,74
Image aluminium 660 2,70
trudno
topliwe
Image tytan 1820 4,54
źródło:[4]

Metale ciężkie

[edytuj | edytuj kod]
Rodzaj Ilustracja Nazwa metalu Temperatura
topnienia
Gęstość
(g/cm³)
łatwo
topliwe
Image cynk 419,5 7,133
Image kadm 320,0 8,65
Image cyna 231,9 7,30
Image ołów 327,4 11,34
Image bizmut 271,3 9,80
trudno
topliwe
Image cyrkon 1852 6,49
Image kobalt 1445 8,9
Image nikiel 1455 8,9
Image miedź 1083 8,96
Image pallad 1554 12,0
Image srebro 960 10,49
Image platyna 1773,5 21,45
Image złoto 1063,0 19,32
bardzo
trudno
topliwe
Image molibden 2665 10,2
Image tantal 2996 16,6
Image wolfram 3410 19,3
źródło:[4]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. metale. W: Mały słownik chemiczny. Jerzy Chodkowski (red.). Wyd. V. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 321–322.
  2. metale kolorowe, nieżelazne. [w:] Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2015-12-07].
  3. a b Materiały nieżelazne. E-spawalnik.pl. [dostęp 2015-01-21]. (pol.).
  4. a b Maria Głowacka(red.): Metaloznawstwo. Gdańsk: Politechnika Gdańska, 1996, s. 12. ISBN 83-86537-39-6.